comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
suo qui possessor ẽ regni. attingat a fine usq
ad fiñe fortit̾: & disponat omnia suauiter.
Et figura mea reuersa ẽ ad me. figura ẽ quali¬
tas extrinseca: exterior uidelicet corꝑis forma
Corporalis autẽ disciplina. ꝑtinet ad quali¬
tatem extrinsecam: sic̃ compositio mentis
ad qualitatem intrinsecam. In figura igit᷑
quȩ constat in corporalib liniamentis. recte
intelligit᷑ ⁊isciplina corporis. forma religioniᷤ:
habitus et compositio exterioris hominis.
figura itaq reuertit᷑: qñ iuxta pͥstinam con¬
suetudinem amissa ad tempus religionis
forma reformat᷑. Sensu reuerso figura reuer¬
tit᷑: quia ꝑ discretionem uidicii. ⁊ circũspe¬
ctionẽ sui mors disciplina uel noua statu¬

Expanded text:
suo qui possessor est regni attingat a fine usque suo qui possessor est regni attingat a fine usque ad finem fortiter, et disponat omnia suaviter. Et figura mea reversa est ad me. Figura est qualitas extrinseca, exterior videlicet corporis forma. Corporalis autem disciplina pertinet ad qualitatem extrinsecam, sicut compositio mentis ad qualitatem intrinsecam. In figura igitur quae constat in corporalibus lineamentis, recte intelligitur disciplina corporis, forma religionis, habitus et compositio exterioris hominis. Figura itaque revertitur, quando juxta pristinam consuetudinem, amissa ad tempus religionis forma reformatur. Sensu reverso, figura revertitur, quia per discretionem judicii, et circumspectionem sui mor
Abbreviated transcription (Latin):
motus ui bono exercere. Idem autẽ ip̃m con¬
digno decore suꝑducit᷑: qñ in eo quicqͥd boni
agit᷑. cum summo moderamine ⁊ magnadis¬
cretione disponit᷑. Regnum itaq accipit ⁊ ob¬
tinet: qui rebelles animi motus fortit̾ domat.
uirilit̾q cohercet. E tunc temꝑis qui eiꝰmo¬
di ẽ. iudicabit in nationib. implebit runas:
conquassabit capita in t̾ra multoꝵ. Habet
autẽ & no Anorabile tunc regnum. q̃n
iam efficit᷑.  dñs exercituum in tanta mul¬
titudine tam innumerabiliũ uirtutũ: ⁊ hñs
sub se milites dicit nuic uade & uadit. et
alio ueni et uenit: ⁊ seruo suo fac hoc ⁊ facit.
Decorat᷑ hoc regnũ inde uel maxtime. cũ mo¬
deste se agens moderat᷑ omnia cũ mansuctu¬
dine & tranquillitate. fili inquit in man¬
suetudine fac oꝑa tua: & suꝑ hominũ glam
diligeris. Regni itaq honor facere potenter.
regni decor facere sapient̃. ita ut in illo regno

Expanded text:
motus in bono exercere. Idem autem ipsum conmotus in bono exercere. Idem autem ipsum condigno decore superducitur, quando in eo quidquid boni agitur cum summo moderamine et magna discretione disponitur. Regnum itaque accipit, et obtinet, qui rebelles animi motus fortiter domat, viriliterque coercet. Et tunc temporis qui ejusmodi est, judicabit in nationibus, implebit ruinas, conquassabit capita in terra multorum. Habet autem et honorabile tunc regnum, quando jam efficitur Dominus exercituum in tanta multitudine tam innumerabilium virtutum, et habens sub se milites dicit huic vade, et vadit, et alii veni, et venit, et servo suo, fac hoc, et facit. Decoratur hoc regnum inde, vel maxime cum modeste se agens moderatur omnia cum mansuetudine, et tranquillitate: Fili, inquit, in mansuetudine fac opera tua, et super hominum gloriam diligeris . Regni itaque honor, facere potenter, regni decor, facere sapienter, ita ut in illo regno
Abbreviated transcription (Latin):
ne claritatis diuinȩ. plemus illuminat᷑ ani¬
mus ad cognitionẽ infirmitatis humanȩ.
Solet tam̃ hec gemina cognitio alt̾na sͥ incre¬
menta ministrare. & utraq ꝓfecto ex alterut᷑
crescere: nam et ex cognitione di ꝓficit animꝰ
ad cognitionẽ suiꝰ. et eodẽ utiq modo ex multa
cognitione sui crescit ad cognition̾e dĩ. E ecce
dum scusus qui amissus fucrat redit: regnũ
suum qui ꝑdiderat recepit. ꝓculdubio nisi
discretionis grã in eo reparet᷑: nũqmͣ ad plen̾a
uirtutis integritat̾ẽ animus ꝑducit᷑:¬
Quomͦ ꝑ discretionẽ iudicii. uel circũ specti¬
abiͣ onẽ su solet moꝵ disciplina reformari:
d honorem inqtͥ regni mei. decoremq ꝑue¬
ni. Constat ꝓfecto lib̾um hominis arbi¬
trium regnum diuinitꝰ acciꝑe atq tenere:
qñ iam pot̾ malos cordis motus a malo co¬
hibere. Hoc autẽ regnũ tunc efficit᷑ honorabi¬
le: qñ ex dĩ munere.iam potest bonos cordis

Expanded text:
ne claritatis divinae plenius illuminatur anine claritatis divinae plenius illuminatur animus ad cognitionem infirmitatis humanae. Solet tamen haec gemina cognitio alterna sibi incrementa ministrare, et utraque profecto ex alterutra crescere. Nam et ex cognitione Dei proficit animus ad cogitationem sui, et eodem utique modo ex multa cognitione sui crescit ad cognitionem Dei. Sed ecce dum sensus qui amissus fuerat redit, regnum suum qui perdiderat recepit. Procul dubio nisi discretionis gratia in eo reparetur, nunquam ad plenam virtutis integritatem animus perducit discretionem judicii, vel circumspectionem sui solet morum disciplina reformari. Ad honorem, inquit, regni mei decoremque perveni. Constat profecto liberum hominis arbitrium regnum divinitus accipere atque tenere, quando jam potest malos cordis motus a malo cohibere. Hoc autem regnum tunc efficitur honorabile, quando ex Dei munere jam potest bonos cordis
Abbreviated transcription (Latin):
deiectionẽ: deuota głificatio exaltationem.
Ecce cũ iam ñ insemet ipso s in dño głatur.
sensus eius ad semet ip̃m reuercit᷑. Qđ suꝑuiᷤˢ
dixit sensum sͥ cedditum: hoc mͦ dicit sensũ
ad se reuersum. Uel forte sensus cuiꝰq ad se¬
met ipsum rcuertit᷑: qñ discretionis oculus ad
sui considerationẽ reuocat᷑. Sensus ad se re¬
uertit᷑. qñ ad meritoꝵ. suoꝵ consideration̾e
& cognitionẽ diuinitꝰ illuminat᷑. Dum igit᷑
animus humanus dm̃ stiũ głificat. sensus
eiꝰ ad semet ip̃m redit: qͥa dum ad illud di¬
uinitatis lum̃ oculos aꝑit. et uehement̃ inten¬
dit: infirmitatis suȩ tenebras plenius agnos-¬
cit. Accedite ad eũ inquit: ⁊ illuminamini.
Quid mirũ si accedendo ad lum̃ illuminam:
quid mirũ si ex lumine lum̃ accendit᷑: Et
in lumine inqt̾ tuo: uidebimꝰ lumen. Lum̃
uidet᷑ in lumine: qñ ex cogitatione ⁊ oꝑatio¬

Expanded text:
dejectionem, devota glorificatio exaltationem. dejectionem, devota glorificatio exaltationem. Ecce cum jam non in semetipso, sed in Domino gloriatur, sensus ejus ad semetipsum revertitur. Quod superius dixit sensum sibi redditum, hoc modo dicit sensum ad se reversum; vel forte sensus cujusque ad semetipsum revertitur, quando discretionis oculus ad sui considerationem revocatur. Sensus ad se revertitur, quando ad meritorum suorum considerationem et cognitionem divinitus illuminatur. Dum igitur animus humanus Deum suum glorificat, sensus ejus ad semetipsum redit quia dum ad illud divinitatis lumen oculos aperit, et vehementer intendit, infirmitatis suae tenebras plenius agnoscit: Accedite ad eum, inquit, et illuminamini . Quid mirum si accedendo ad lumen illuminamur? quid mirum si ex lumine lumen accenditur? Et in lumine, inquit, tuo videbimus lumen . Lumen videtur in lumine, quando ex cognitione et operatio
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ fieri scđ̾m uoluntatẽ: & eo ipso quo fit in ȩqui¬
tate: eo ipso inqu̾a fit ꝓ eius uoluntate: Q si
idem ẽ omnino fieri scd̃m ȩquitatem. ⁊ ficri se¬
cundũ eius uoluntatẽ: gͦ idem ẽ eius uoluntaᷤ
qđ equitas. et ȩquitas qd̃ uoluntas. Et non ẽ
qui resistat manui eius. & dicat. quare fecisti.
Quis ei resistat. qͥs ei contradicat. cũ omnia t̃am
potent̃ qũa sapient̾ agat: cũ nemo sit qui pos¬
sit. uel omnipotentiam cohibere. uel summã
& ad honorem regni mei decoremq ꝑueni:
et figura mea reuersa ẽ ad me. In ipso inquit
temꝑe: in ipso quo dm̃ benedixi: in ipso quo
laudaui. atq głificaui. Certe si dicta suꝑius
bene recolimus: ibi cecidit. cũ suꝑbe satis ma¬
gnificaret seip̃m: ecce idem ipse resurgit cum
deuote głificat dm̃ ⁊ dnm̃ suum. Certe iuides
quid agat suꝑba głatio: certe uides quid effi¬
ciat deuota głificatio. Suꝑba głatio incret᷑

Expanded text:
est fieri secundum voluntatem, et eo ipso quo fit in aequiest fieri secundum voluntatem, et eo ipso quo fit in aequitate, eo ipso, inquam, fit pro ejus voluntate? Sed si idem est omnino fieri secundum aequitatem, et fieri secundum ejus voluntatem, ergo idem est ejus voluntas quod aequitas, et aequitas quod voluntas. Et non est qui resistat manui ejus, et dicat, quare fecisti? Quis ei resistat? quis contradicat? cum omnia tam potenter, quam sapienter agat, cum nemo sit qui possit vel omnipotentiam cohibere, vel summam et ad honorem regni mei decoremque perveni, et figura mea reversa est ad me . In ipso, inquit, tempore. In ipso quo Deum benedixi, in ipso quo laudavi, atque glorificavi. Certe si dicta superius bene recolimus, ibi cecidit, cum superbe satis magnificaret seipsum. Ecce idem ipse resurgit cum devote glorificat Deum, et Dominum suum. Certe vides quid agat superba gloriatio, certe vides quid efficiat devota glorificatio. Superba gloriatio meretur
Abbreviated transcription (Latin):
nicħ recedit: apud qu̾ẽ ñ ẽ transmutatio:
nec uicissitudinis obumbratio. ꝙ omnes
habitatores t̾rȩ apud eũ in nichilũ reputa¬
ti sunt. Habitatores t̾rȩ.amatores terrenoꝵ
intellige. qui nesciunt quȩ sursũ ft̃ quere¬
re: nec possunt cum apło dicere. Hrã aũ
conuersatio in celis ẽ. Uere autẽ in nichilũ
reputant᷑. qui ꝑdiderunt uerũ ẽẽ: quibꝰ ꝓfe¬
cto melius eẽt omnino ñ ẽẽ. qu̾a sic c̃ẽ: nisi
qͥs putit meluis ẽẽ. semꝑ miserũ eẽ. quam
omnino ñ ẽẽ. Iuxta uoluntatẽ enĩ suam
facit tam in uirtutib celi. quã in habitato¬
rib t̾rȩ. & ñ ẽ qui resistat manui eius: et
dicat ei quare fecisti. Eidem sententiȩ con¬
gruit: qđ psalmista dicit. Omnia quecũ¬
dĩ laudẽ dicat. quia omnia oꝑa eius uera. et
uiȩ eius udicia : quid ẽ qđ nic eum dicit oĩa
agere ꝓ uoluntate sua: Certe si om̃ia oꝑa eiꝰ
uera sunt. omnia fuint in ueritate. certe si om̃s

Expanded text:
 est transmutatio, nec vicissitudinis obumbratio. Et omnes habitatores terrae apud eum in nihilum reputati sunt. Habitatores terrae, amatores terrenorum intellige, qui nesciunt quae sursum sunt quaerere, nec possunt cum Apostolo dicere: Nostra autem conversatio in coelis est . Vere autem in nihilum reputantur, qui perdiderunt veruc esse, nisi quis putet melius esse semper miserum esse, quam omnino non esse. Juxta voluntatem enim suam facit tam in virtutibus coeli quam in habitatoribus terrae, et non est qui resistat manui ejus, et dicat ei: Quare fecisti? Eidem sententiae congruit quod Psalmista dicit: Omnia quaecunDei laude dicat, quia omnia opera ejus vera, et viae ejus judicia: quid est quod hic eum dicit omnia agere pro voluntate sua? Certe si omnia opera ejus vera sunt, omnia fiunt in veritate; certe si omnes
Abbreviated transcription (Latin):
Suum itaq sensũ rectiꝑad: qui ad discretio¬
nis tudiciũ qñq euigilat. Non autẽ dicit᷑
sensus suus datus. s redditus: unde & con¬
stat qđ prius habitus s amissus. Sensuᷤ
itaq amissus cuiq tunc reddit᷑: qñ illa
qũã habere consueuerat. discrctionis in eo
gr̃a reparat᷑. Senfum aut̃ẽ recipit. dũ oculos
leuat: qͥa animus dum celestia ⁊ et̾na cogitat.
ad discretionis iudiciũ euigilat. Dum enĩ ce¬
lestib uehement̃ intendit: uidet qmͣ nichil
sit quicqͥd tcritnũ & transitoriũ amauit. Qui
igit᷑ ad grãm discretionis anelat. celestib inten¬
dat. ut lum̃ oculoꝵ. suor recipiat: & cum rece¬
ꝑit. dño suo ꝓclamet et dicat. Quid enĩ mͥẽ
in celo: & a te quid uolui suꝑ t̾ram: Sensũ
aut̾ẽ suũ nabuchodonosor qñe ñ in uanũ

Expanded text:
Suum itaque sensum recuperat, qui ad discretioSuum itaque sensum recuperat, qui ad discretionis judicium quandoque evigilat. Non autem dicitur sensus suus datus, sed redditus; unde et constat quod prius sit habitus, sed amissus. Sensus itaque amissus cuique tunc redditur, quando illa quam habere consueverat discretionis in eo gratia reparatur. Sensum autem recipit dum oculos levat, quia animus dum aeterna et coelestia cogitat, ad discretionis judicium evigilat. Dum enim coelestibus vehementer intendit, videt quam nihil sit quidquid terrenum, et transitorium amavit. Qui igitur ad gratiam discretionis anhelat coelestibus intendat, ut lumen oculorum suorum recipiat, et cum receperit Domino suo proclamet, et dicat: Quid enim mihi est in coelo, et a te quid volui super terram? Sensum autem suum Nabuchodonosor quam non in
Abbreviated transcription (Latin):
fixerat: qui dicebat. Cogitaui dies antiquos:
⁊ annos ȩt̃nos in m̃te habui. S ecce qͥ oculoᷤᷤ
in celũ leuauit: sensũ qu̾ẽ amiserat recepit.
Attende gͦ qmͣ sit utile: oculos in hunc mo¬
dũ ad celum leuare. Ego inquit nabucho¬
donosor oculos meos ad celum leuaui: ⁊ sensꝰ
m̃s redditus ẽ mͥ. Sensus utiq carnis. suus ẽ
animalis. Sensus uͦ m̃tis. suus ẽ hominis
Sensus animalis quo ꝑcipit candidũ & ni¬
grũ: senstis uͦ suus ẽ hominis quo discerint
itt᷑ bonum ⁊ malũ. uerũ ⁊ falsum. Hunc
sensum cũ nabuchodonosor ꝑdiderunt. uł
nũqm habuerunt. qui dicunt bonum
malũ. ⁊ malũ bonũ. ponentes amarũ in¬
dulce. & dulce in amarũ: ponentes tenebras
lucem. et lucem tenebras. Hunc sensum ex
magna parte recipiunt. qui uidicant int̾
diem et diem: plenuis autẽ qui iudicant
omnẽ diem. Alius inquit apłs uidicat int̾
diem & diem: alius autẽ iudicat omnẽ diem:

Expanded text:
fixerat, qui dicebat: Cogitavi dies antiquos, fixerat, qui dicebat: Cogitavi dies antiquos, et annos aeternos in mente habui . Sed ecce qui oculos in coelum levavit, sensum quem amiserat, recepit. Attende ergo quam sit utile oculos in hunc modum ad coelum levare. Ego, inquit Nabuchodonosor, oculos meos ad coelum levavi, et sensus meus redditus est mihi. Sensus itaque carnis, suus est animalis. Sensus vero mentis, suus est hominis. Sensus animalis quo percipit candidum et nigrum, sensus vero suus est hominis qui discernit inter bonum et malum, verum et falsum. Hunc sensum cum Nabuchodonosor perdiderunt, vel nunquam habuerunt, qui dicunt bonum malum et malum bonum, ponentes amarum dulce et dulce amarum, ponentes tenebras lucem et lucem tenebras. Hunc sensum ex magna parte recipiunt qui judicant inter diem et diem, plenius autem qui judicant omnem diem. Alius, inquit Apostolus, judicat inter diem et diem, alius autem judicat omnem diem .
Abbreviated transcription (Latin):
meridies pot̾ ẽẽ iudiciũ cuũ: qnͣto magis iu¬
diciũ diuinũ: Iudicia di dies sunt: quia
in lumine ueritatis. quia in luce rectitudi¬
nis funt. Siquidẽ uidicia dñi uera iusti¬
ficata in semetipsa. Eiusmodi dierũ numerꝰ
suꝑ qũelibet afflictum finit᷑: qñ diunoꝵ iu¬
dicioꝵ seueritas in eius ꝑcussione complet᷑.
Taliũ dicrũ finis complet᷑: qñ diuinȩ seueri¬
tatis adnimaduersio in miscdiam commutat᷑.
Hoꝵ dierũ finẽ in sua nabuchodonosor at¬
tritione accepit: qñ eũ iam diuna miseratio res¬
penit. Nam si ñ respiceret: nec ipse quidẽ ocłos
suos ad celum leuaret. Oculos ad celũ leuare
ẽ. celestia et ęc̃na cogitare: ⁊ cura ⁊ sollicitudi¬
ne seculariũ semota. sola sp̃ualia p̃ oculis ha¬
bere. Celum respicere.⁊ tegionẽ lucis p̃ ocuł
habere:: ĩ illud ȩt̾nitatis lum̃ utelligentiȩ o¬
culos tota intentione figere. Illic oculos iam

Expanded text:
meridies potest esse judicium tuum, quanto magis jumeridies potest esse judicium tuum, quanto magis judicium divinum? Judicia Dei dies sunt, quia in lumine veritatis, quia in luce rectitudinis fiunt. Siquidem judicia Domini vera justificata in semetipsa. Ejusmodi dierum numerus super quemlibet afflictum finitur, quando divinorum judiciorum severitas in ejus percussione completur? Talium dierum finis completur, quando divinae severitatis animadversio in misericordiam commutatur. Horum dierum finem in sua Nabuchodonosor attritione accepit, quando eum jam divina miseratio respexit. Nam si non respiceret, nec ipse quidem oculos suos ad coelum levaret. Oculos ad coelum levare, est coelestia et aeterna cogitare, et cura et sollicitudine saecularium semota, sola spiritualia prae oculis habere. Coelum respicere, et regionem lucis prae oculis habere, et in illud aeternitatis lumen intelligentiae oculos tota intentione figere. Illic oculos jam
Abbreviated transcription (Latin):
nosor oculos meos ad celũ. leuaui. ⁊ sensus m̃s
redditus ẽ mͥ: & altissimo benedixi: ⁊ uiuen¬
tem in sempiternũ laudaui. & glificaui. qr
potestas eiꝰ potestas sempit̾na. ⁊ regnũ cius¬
in generatione et generationẽ: & om̃s habi¬
tatores t̾rȩ apud eum in nichilu̾ reputati ft̃.
Ecce iterũ resurgit: ecce ad pͥorem ĩmo ad po¬
tiorem potius glam redit: qui de tam subli¬
mi in tam ꝓfundum ruit. Quis ñ miretur:
qͥs ñ obstupescat: Quis diuinȩ pietatis uis¬
cera. digne pensare sufficiat: Quis queso qmͣ¬
libet peccator de diuina miseratione ñ p̃sti¬
mat: & ad spem ueniȩ ñ reuiuiscat᷑. Post fi¬
nem inquit dicrũ: leuaui oculos meos ad
celum. Finis dierũ completio diuinoꝵ uidi¬
tioꝵ. Si lumen ẽ iusticia uel uidicia huma¬
na: cur ñ multomagis iudicia diuina: Et
educet in qtͥ quasi lumen iusticiã tuã: ꝙ ui¬
dicium tuum tanqmͣ meridiem. Si dies ĩmo

Expanded text:
nosor oculos meos ad coelum levavi, et sensus meus nosor oculos meos ad coelum levavi, et sensus meus redditus est mihi, et Altissimo benedixi, et viventem in sempiternum laudavi, et glorificavi, quia potestas ejus potestas sempiterna, et regnum neratione et generationem. Et omnes habitatores terrae apud eum in nihilum reputati sunt . Ecce iterum resurgit, ecce ad priorem, imo ad potiorem potius gloriam redit, qui de tam sublimi in tam profundum ruit. Quis non miretur, quis non obstupescat? Quis divinae pietatis viscera digne pensare sufficiat? Quis, quaeso, quantumlibet peccator de divina miseratione non praesumat, et ad spem veniae non reviviscat? Post finem, inquit, dierum levavi oculos meos ad coelum. Finis dierum, completio divinorum judiciorum. Si lumen est justitia, vel judicia humana, cur non multo magis judicia divina? Et educet, inquit, quasi lumen justitiam tuam, et judicium tuum tanquam meridiem . Si dies imo
Abbreviated transcription (Latin):
habemus ex lectione ȩtangelii. Quid igitur
etit ungues ad eiusmodi auiũ similitudi¬
nẽ habere: nisi bonos quosubet solo mali¬
gnitatis instinctu infestare: Ecce iam nabe¬
mus de quam alto ꝑfectionis culmine con¬
tingat uirũ turtutũ in ima uitioꝵ corru¬
ere: ut discat homo in qualicumq sc̃itatis celsitu¬
dine semꝑ moꝵ ruinam timere. Recole qualẽ
suꝑus ex mystica arbore descripsit: simul ⁊ at¬
tende. ad que exitum tandc̃ aliqñ uenit. E de
arbore quidẽ legis. quia in ramis euis conuetsa¬
bant᷑ uolucres celi: et ex ea uescebat᷑ omnis caro.
Eiat itaq bonis ad ꝓtectionem: omnib autẽ ad
consolationẽ. Quia uolucres celi conuersabant᷑.
in ea: & omnis caro uescebat᷑ ex ea. Ecce idem
ipse post omnia dente & unguȩ in om̃s seuit:
quia & pars euis cum feris extitit. & ungues
Letificat ualde qđ sequit᷑: cũ post ista subiũn¬
git᷑. Igit᷑ post sinem dicrum ego nabuchodo¬

Expanded text:
habemus ex lectione Evangelii . Quid igitur habemus ex lectione Evangelii . Quid igitur erit ungues ad ejusmodi avium similitudinem habere, nisi bonos quoslibet solo malignitatis instinctu infestare? Ecce jam habemus de quam alto perfectionis culmine contingat virum virtutum in ima vitiorum corruere, ut discat homo in qualicunque sanctitatis celsitudine, semper morum ruinam timere. Recole qualem superius ex mystica arbore descripsit, simul et attende ad quem exitum tandem aliquando venit. Et de arbore quidem legis, quia in ramis ejus conversabantur volucres coeli, et ex ea vescebatur omnis caro. Erat itaque bonis ad protectionem, omnibus autem ad consolationem. Quia volucres coeli conversabantur in ea, et omnis caro vescebatur ex ea. Ecce idem ipse post omnia, dente et ungue in omnes saevit, quia et pars ejus cum feris exstitit et ungues ut Laetificat valde quod sequitur cum post ista subjungitur: Igitur post finem dierum ego Nabuchodo
Abbreviated transcription (Latin):
cant᷑. Nonne tͥ aues celi uident᷑ eẽ. qui ueracit̃
possunt dicere: nr̃a autẽ conuersatio in celisẽ:
Nonne celi aues dicendi sunt. qui se in alta
contemplationis penna suspendunt: In pri¬
ori igit᷑ sententia habemꝰ quomͦ infesti fiunt
carnalib: in hac aut̃e habemus. qͦmͦ tandem
aliqñ penitus ñ parcunt. uel ipsis sp̃ualibus.
Dicat gͦ de eiꝰmodi homine. dicat. Donec ca¬
pilli eius in similitudinẽ aquilarũ crescerẽt:
& ungues eius quasi ungues auiũ. Ut sit
tam ꝓmptus ad circum ueniendũ etiã cirtũ¬
spectos: quã absq dubio ẽ ꝓnus ad oppͥmen¬
dum uiros. et uirtute conspictios. Hic efficas
ad fallendum: hic ꝓcax et impudens ad ꝑse¬
cem arguit: audi et quomͦ ꝓcaces confundit.
Captabunt in animã iusti: & sanguinẽ in¬
nocent̾ẽ condempnabunt. Nonne in celi uo¬
latilia et uelut unguib deseuiunt: qͥ iusti
animã captant. & in nocentẽ condempnant:
Nel ꝑ aues demones possunt intelligi:. sicut

Expanded text:
dentur esse qui veraciter possunt dicere: Nostra autem conversatio in coelis est? Nonne coeli aves dicendi sunt qui se in alta contemplationis penna suspendunt? In priori igitur sententia habemus quomodo infesti sunt carnalibus; in hac autem habemus quomodo tandem aliquando penitus non parcunt vel ipsis spiritualibus. Dicat ergo de hujusmodi homine, dicat: Donec capilli ejus in similitudinem aquilarum crescerent, et ungues ejus quasi ungues avium, ut sit tam promptus ad circumveniendum etiam circumspectos, quam absque dubio est pronus ad opprimendum viros etiam virtute conspicuos. Hic efficax ad fallendum, hic procax et impudens ad persecem arguit. Audi, et quomodo procaces confundit: Captabunt in animam justi, et sanguinem innocentem condemnabunt . Nonne in coeli volatilia, et velut unguibus desaeviunt, qui justi animam captant, et innocentem condemnant? Vel per aves daemones possunt intelligi, sicut
Abbreviated transcription (Latin):
exempłu eoꝵ. ruin̾a expostulare. S cũ
animi deuotio contͣ arrogantiã & uan̾a
głam ꝑ orationẽ p̃ualere non possit. sepe
ex eo ipso altius intelligit. certiusq colli¬
git. qd̾ animi tumor nisi ꝑ fedam et etu¬
bescendam ipsius deiection̾ẽ sanari nequi¬
uerit: & hoc ẽ qđ daniel ꝑ misteriũ loqͥt᷑.
cũ dicit. Eicient te ab hominib: & cum
bestiis ferisq erit habitatio tua. Audiamꝰ¬
nunc quid dicat. et ex eo colligamꝰ qͦmͦ cotum
sepe interioris hominis statũ deuotio dep̃hen¬
dat: et tam p̃sentem describat. qu̾a futurũ ꝓ¬
iudeat. Dicat gͦ iam imminente riuna qͥd
animus interim sit ꝑ grãm. qualis futurus
sit ꝑ culpam:. nouissime autẽ addat run&
ipsius uel reꝑationis suȩ catisam. Hunc ni
fallor ordinem in ncrb̃ danielis ad regem in¬
uenies: si recte examines. Arborem inquit
qmͣ iudisti sublimẽ atq tobustam. cuiꝰ alti¬
tudo ꝑtingit ad celum. & aspectus illiꝰ inom¬

Expanded text:
expostulare. Sed cum animi devotio contra arrogantiam et vanam gloriam per orationem praevalere non possit, saepe ex eo ipso altius intelligit, certiusque colligit quod animi tumor, nisi per foedam et erubescendam ipsius dejectionem sanari nequiverit. Et hoc est quod Daniel per mysterium loquitur, cum dicit: Ejicient te ab hominibus, et cum bestiis ferisque erit habitatio tua. Audiamnunc quid dicat, et ex eo colligamus quomodo totum saepe interioris hominis statum devotio deprehendat, et tam praesentem describat, quam futurum provideat. Dicat ergo, jam imminente ruina, quid animus interim sit per gratiam, qualis futurus sit per culpam, novissime autem addat ruinae ipsius, vel reparationis suae causam. Hunc, ni fallor, ordinem in verbis Danielis ad regem invenies, si recte examines: Arborem, inquit, quam vidisti sub limem atque robustam, cujus altitudo pertingit ad coelum, et aspectus illius in om
Abbreviated transcription (Latin):
uͦ aues in communs lacetant ⁊ ledunt. qd̾
unguib app̃hendunt. Quid itaq ẽ ungues
uelut auium habere. qmͣ qͦscumq ledere.
quib possis p̃tialere: E si sub ungiuum
typo crudelitatis officium recte intelligit᷑:
ñne idip̃m suꝑius sub alia figura exprimit᷑.
uͥ dictt᷑: E cum feris erit habitatio tua.
S ferc aues ñ aucupant: nec hñt omnino
quid auib faciant. Quid igit᷑ seculares ⁊ car¬
nales qͦsq & quasi t̾re incubantes libent̃ oppͥ¬
munt: qͥd aliud qu̾ã ferarum more in ani¬
malia deseuiunt: Nonne recte animalia
dicendi sunt. qui soli uentri deseruiunt. qͦꝵ
ds̃ uent̃ ẽ. et gła in confusione: Qui autem
sp̃ales uiros ꝑsequunt᷑. quid aliud qmͣ auium

Expanded text:
vero aves in commune lacerant et laedunt quod vero aves in commune lacerant et laedunt quod unguibus apprehendunt. Quid itaque est ungues velut avium habere, quam quoscunque laedere quibus possis praevalere. Sed si sub unguium typo crudelitatis officium recte intelligitur, nonne id ipsum superius sub alia figura exprimitur, ubi dicitur: Et cum feris erit habitatio tua. Sed ferae aves non aucupant, nec habent omnino quid avibus faciant. Qui igitur saeculares et carnales quosque et quasi terrae incubantes libenter opprimunt, quid aliud quam ferarum more in animalia desaeviunt? Nonne recte animalia dicendi sunt quae soli ventri deserviunt, quorum Deus venter est, et gloria in confusione? Qui autem spiritales viros
Abbreviated transcription (Latin):
beat. Q mens deicit᷑ & cadit: ex quo peccõ
consentit. Deicit᷑ et cadit: ex quo peccandi oc¬
casionem querit. Ex hoc loco ut arbitror pos¬
sumus patent̃ colligere: qd̾ nullus sine duu¬
na ꝓtectione posset uel passionib suis. uel
suggestionib malignis uł ad modicũ resiste¬
re. Eadem itaq hora ab hominib abiectus
ẽ: et fenũ ut bos comedit. & rore celi corpus
eius infectum ẽ. Hec omnia iam suꝑius ex¬
xliiiiungues auium: De
unt autẽ capilli ne contingat in ima uicioꝵ
et ꝑacuta consilia possunt intelligi. Corpꝰ
uͦ aquilarum. multa tegit᷑ densitate plu¬
marũ. Solent aut̾ẽ & aquilȩ ceteris cunctis
animantib uidere ꝑspicatius: et uolare sub¬
limius. Capillos itaq quali in similituoinẽ
aquilarũ ht̃. qui multa prudentia. qui plu¬
rima astucia callet: qui in fraudib inueniendis. qͥ
in dolis nectendis. nullo iam segnior. nul¬
lo inuement᷑ infcrior. Rapaces aut̃ẽ aues
ut omnes nouimus unguib deseuiuntꝰ. õs

Expanded text:
 mens dejicitur, et cadit ex quo peccato consentit. Dejicitur, et cadit ex quo occasionem quaerit. Ex hoc loco, ut arbitror, possumus patenter colligere, quod nullus sine divina protectione posset, vel passionibus suis, vel suggestionibus malignis, vel ad modicum resistere. Eadem itaque hora ab hominibus abjectus est, et fenum ut bos comedit, et rore coeli corpus ejus infectum est. Haec omnia jam suquasi ungues auium. Eutum culmine contingat in ima vitioruet peracuta consilia possunt intelligi. Corpus vero aquilarum multa tegitur densitate plumarum. Solent autem aquilae caeteris cunctis animantibus videre perspicacius et volare sublimius. Capillos itaque quasi in similitudinem aquilarum habet, qui multa prudentia, qui plurima astutia callet, qui in fraudibus inveniendis, qui in dolis nectendis nullo jam segnior, nullo invenitur inferior. Rapaces autem aves, ut omnes novimus, unguibus desaeviunt, omnes
Abbreviated transcription (Latin):
feralit̃ agentib ad omñe ctudelitat̾ẽ effre¬
natus. Addit adhuc. fẽnum quasi bos co¬
medes. Bos cum fenũ accipit. ꝓ summis de¬
liciis ducit: q nil lautius requirit. Cum
sit gͦ omnis caro fenũ. & omnis gła ciꝰ quasi
flos frni Fenum quasi bos comedit. qͥ om̃e
gaudiũ suum in temꝑali gła ⁊ carnalib
oblectamentis ponit: & sp̃ales delicias om¬
nino nec ꝑ studium nec ꝑ desiderium re¬
quirit. Ecce inquã ꝓfundum labit᷑: qui
patientia di ab utit᷑. Ecce ad quẽ exitũ uenit.:
qui resipiscendi temꝑa inuanum accepit:¬

Expanded text:
feraliter agentibus ad omnem crudelitatem effreferaliter agentibus ad omnem crudelitatem effrenatus. Addit adhuc: Fenum quasi bos comedes. Bos cum fenum accipit pro summis deliciis ducit, et nil lautius requirit. Cum sit ergo omnis caro fenum, et omnis gloria ejus quasi flos feni, fenum quasi bos comedit, qui omne gaudium suum in temporali gloria et carnalibus oblectamentis ponit, et spirituales delicias omnino, nec per studium, nec per desiderium requirit. Ecce in quam profundum labitur, qui patientia Dei abutitur. Ecce ad quem exitum venit, qui resipiscendi tempora in vanum accepit
Abbreviated transcription (Latin):
intunis animę sensib uenit. Uelut e terra
audit: quicqͥd ꝑ sensum corꝑeũ hautit. De
celo uenit: qd̾ ꝑ sp̃m agnoscit. Ecelo discit. qd̾
intellectualit̾ comp̃hendit: tͥ dicit᷑ nabucho¬
donosor. Tibi tam unmanit̃ suꝑbienti. tibi
tam inauit̃ głanti. Regnũ transiit ate. et
ab hominib tecicient. ⁊ cum bestiis atq
feris ert habitatio tua. Regnum ab uno
quolibet tnsit: qñ gram̃ dunitus sͥ colla¬
tam amittit: ꝑ qu̾a desideriis et passionib
stus dominari consueuit. Ab hominib te
eicient. Quantũ te supͣ homines extulisti
ꝑ arrogantiam: tantũ infra homines deicie¬
ris ꝑ culpam. E cum bestiis & feris.e.n.t.¬
Ab hominib eiectus. ad bestias ⁊ ftras descen¬
dit et degit: qui rationabiles mores deserenᷤ.
de cetero irrationabilit̃ uiuit. ut bestialit
degens. et feralit̾ agens cum bestialit̾ tuuen¬
tib sit : ad omñẽ carnalitat̾e resolutus: ⁊ cũ

Expanded text:
intimis animae sensibus venit. Velut terra intimis animae sensibus venit. Velut terra audit, quidquid per sensum corporeum haurit. De coelo venit, quod per Spiritum agnoscit. E coelo discit, quod intellectualiter comprehendit. Tibi dicitur Nabuchodonosor: tibi tam inaniter superbienti, tibi tam inaniter glorianti. Regnum transiit a te, et ab hominibus te ejicient et cum bestiis atque feris erit habitatio tua. Regnum ab uno quolibet transit, quando gratiam divinitus sibi collatam amittit, per quam desideriis, et passionibus suis dominari consuevit. Ab hominibus te ejicient. Quantum te supra homines extulisti per arrogantiam, tantum infra homines dejicieris per culpam, et cum bestiis et feris eritAb hominibus ejectus ad bestias et feras descendit et degit, qui rationales mores deserens, de caetero irrationabiliter vivit, ut bestialiter degens et feraliter agens cum bestialiter viventibus sit ad omnem carnalitatem resolutus, et cum
Abbreviated transcription (Latin):
In robore inquit fortitudiins mes. E cce
qnͣta artogantia sibi ipsi attribuere. qđ cotũ
penaet ex grã diuina. Non dicit in mun̾e
miserationis duunȩ. s in robore fortitudi.¬
nis meȩ. O qmͣ alit̾ ueritas ipsa &. sensit et
docuit: cum dixit. Sine me nicħ potestis
facere. S qd se mens imꝓba efficere estimat
ꝑ fortitudinem suam: consequent̃ retorquet
ad głam ꝓpͥam. In robore inquit fortitudi¬
nis meȩ: et in głã decoris mei. O qmͣ aliter
uox de celo ruit. Tibi dicitur nabucho¬
donosor rex. Regnũ transiit a ce. Nox ruit.
cum ad huc sermo eẽt in ore: sub ipso uide¬
licet ad huc głandi temꝑe. Sepe namq
impudetis animus dum głat᷑ in inm̃sũ.
int̃ ip̃m głandum remordente conscientia
subito consternat᷑. ⁊ diuino qͦdam nutu
subitaneo horrore concutit᷑: ꝙ ex cadendi
metu. in euadendi defperationẽ precipitatur.
Nox decelo ruit: qñ qd̃ aute cordis ꝑcipit. ab

Expanded text:
In robore, inquit, fortitudinis meae. Ecce In robore, inquit, fortitudinis meae. Ecce quanta arrogantia sibi ipsi attribuerit, quod totum pendet ex gratia divina. Non dicit in munere miserationis divinae, sed in robore fortitudinis meae. O quam aliter veritas ipsa et sensit, et docuit cum dicit: Sine me nihil potestis facere . Sed quod se mens improba efficere aestimat per fortitudinem suam, consequenter retorquet ad gloriam propriam: In robore, inquit, fortitudinis meae, et in gloria decoris mei. O quam alitervox de coelo ruit: Tibi dicitur Nabuchodonosor rex: Regnum transiit a te . Vox ruit, cum adhuc sermo esset in ore, sub ipso videlicet adhuc gloriandi tempore. Saepe namque impudens animus, dum gloriatur in immensum, inter ipsum gloriandum, remordente conscientia, subito consternatur, et divino quodam nutu subitaneo horrore concutitur, et cadendi metu in non evadendi desperationem praecipitatur. Vox de coelo ruit, quando quod aure cordis percipit ab
Abbreviated transcription (Latin):
Ecce ambitio. In robore stirtitudinis mer
Ecce aitogantia. Ꝙ in gła decoris mei. l
uana gła. Hec ẽ babilon magna qmͣ ego e¬
dificaui. Idem dicimus sonare babilonem:
qd̾ confusionem. Animȩ suꝑbienti. & du¬
pplicit̃ ingredienti ẽ babilon edificare. ad
omnẽ se humilitat̃t inclinate. ⁊ quasi ꝑ
religionis obtentu ad omnẽ se uilitatem⁊
abiectionem exponere: ⁊ ad quelibet in qͥ
solent homines crubescere: qualis ẽ uilis
habitus. humilis gestus. tenius cib uo¬
luntaria scruitus. Dicat gͦ hec ẽ babilon
magna. hec ẽ humiliatio ꝓfunda. hec est
deiectio uoluntaria. hec ẽ confusio uotiuia
qmͣ ego edificaui: qmͣ obseruare decit.
S quo fine. qua utilitate: In domum
inquit regni. Nonne tibi edificare iudet
quasi in domũ regni. qui agit qb̾ agit ad
obtinendam utilitatẽ. ⁊ atcem magsterii:
ut talis tantusq omnib appareat. qui di¬
gne debeat ꝓmoueri. Aliisq p̃feru ⁊ di¬
gnitate seu etiam potestate sublimari:

Expanded text:
udinis meae; ecce arrogantia. Et in gloria decoris mei; ecce vana gloria. Haec est Babylon magna quam ego aedificavi. Idem dicimus sonare Babylonem quod confusionem. Animae superbienti et dupliciter ingredienti est Babylon aedificare, ad omnem se humilitatem inclinare, et quasi pro religionis obtentu ad omnem se utilitatem et abjectionem exponere, et ad quaelibet in quibus solent homines erubescere, qualis est vilis habitus, humilis gestus, tenuis cibus, voluntaria servitus. Dicat ergo: Haec est Babylon magna, humiliatio profunda, haec est dejectio voluntaria, haec est confusio votiva, quam ego aedificavi, quam observare decrevi. Sed quo fine, qua utilitate? In domum, inquit, regni. Nonne tibi aedificare videtur quasi in domum qui agit ad obtinendam auctoritatem, et artem magisterii, ut talis tantusque omnibus appareat qui digne debeat promoveri, aliisque praeferri et dignitate seu etiam potestate sublimari?
Abbreviated transcription (Latin):
state sit. m̃tis nr̃ȩ statum qualis mͦ sit uel ali¬
qñ fucrit ꝑ delib̾ationẽ quer̾e ñ cam̃ et equę
in nr̃a potestate ẽ. uirtutis nĩȩ decrimenta ꝓ
arbitrio reꝑare. S si studiose exequim̃ quod
iam posse ex diuino munere accepimꝰ: torte
& illud suꝑaddet᷑. qđ nondũ potiumus.
Et in regno meo inquit testitutus sum: & ma¬
gnificentia amplior addita ẽ mͥ Quomͦ ex¬
uirtute humilitatis animꝰ in bono robo¬
iat᷑. & ad boni ꝑseuerantiam solidat᷑
agnificentia amplior pꝰ rumã ad plenã
reꝑationẽ addit᷑: quia ex ipso lapsu suo
homo sepe ad ueram humilitat̾e cruditur.
Ꝙ tunc ueracit̾ magnificentia ampliat᷑:
qñ int̾ iurtutũ magnalia uitus etiã huimi¬
litatis immobilit̾ custodit᷑. Ex uirtute uͦ humi¬
litatis animi ꝑfectio & in bono roborat᷑. ⁊ ad
boni ꝑscuerantiam solidat᷑. Constat itaq ma

Expanded text:
state sit, mentis nostrae statum, qualis modo sit, vel alistate sit, mentis nostrae statum, qualis modo sit, vel aliquando fuerit, per deliberationem quaerere, non tamen et aeque in nostra potestate est virtutis nostrae detrimenta, pro arbitrio reparare. Sed si studiose exsequimur, quod jam posse ex divino munere accepimus, forte et illud superaddetur, quod nondum potuimus. Et in regno meo, inquit, restitutus sum, et magnificentia amplior addita est mvirtute humilitatis animus in bono roboratur, et ad boni perseverantiam solidatur. Magnificentia amplior post ruinam, ad plenam reparationem additur, quia ex ipso lapsu suo, homo saepe ad veram humilitatem cruditur. Et tunc veraciter magnificentia ampliatur, quando inter virtutum magnalia, virtus etiam humilitatis immobiliter custoditur. Ex virtute vero humilitatis, animi profectio et in bono roboratur, et ad boni perseverantiam
Abbreviated transcription (Latin):
pͥstinum restitui possit: & hoc̃ erit ut arbitior
regiam illam anuni dignitatẽ ꝑ intention̾ẽ
quetere. ⁊ in suũ gradũ restituere uelle. Hãc
regiam dignitatem in alieno corde querebant.
& in suum locũ restitui cupiebant: qͥa deiectã
putabant: qui dicebant. Ubi ẽ timor tuus. et
fortitudo tua. patientia tua: et ꝑfectio uiarũ¬
tuarũ: Nonsolum autẽ illi qui in malũ cor¬
ruunt. uerũ etiam illi qui a bono torpescunt.
debent semetipsos discutere: et pͥstinum illum
feruore religionis in semet ipsis innouare.
Hinc ẽ qd̾ ad angłm ephesi in apocalipsi scri¬
bit᷑. habeo aduersum te aliquid qd̾ pͥma cau¬
tatem teliquisti. Mem̃to unde excideris ⁊ age
penitentiam. & pͥma oꝑa fac. Notandum
tam̃ sane qđ rex iste a siis dicit᷑ requisitꝰ.: non
autẽ ab cisdẽ iestitutus. O quis queso eum
restituit: ñ ad qu̾e oculos leuauit. benedixit.
głificauit: Nam & si forte in nĩa iam pote¬

Expanded text:
pristinum restitui possit, et hoc erit, ut arbitror, pristinum restitui possit, et hoc erit, ut arbitror, regiam illam animi dignitatem per intentionem quaerere, et in suum gradum restituere velle. Hanc regiam dignitatem in alieno corde quaerebant, et in suum locum restitui cupiebant, quia dejectam putabant, qui dicebant: Ubi est timor tuus, et fortitudo tua, patientia tua, et perfectio viarum? Non solum autem illi qui in malum corruunt, verum etiam illi qui a bono tepescunt debent semetipsos discutere, et pristinum illum religionis fervorem in semetipsis innovare. Hinc est quod ad angelum Ephesi in Apocalypsi scribitur: Habeo adversum te aliquid quod primam charitatem reliquisti. Memento unde excideris, et age poenitentiam, et prima opera fac . Notandum tamen sane, quod rex iste a suis dicitur requisitus, non autem ab eisdem restitutus. Sed quis, quaeso, eum restituit, nisi ad quem oculos levavit, benedixit, glorificavit? Nam et si forte in nostra jam pote
Abbreviated transcription (Latin):
dhuc nabuchodonosor addit feruore i¬
& dicit. Et optimates mei & magistra¬
tus mei requisierunt me. ⁊ in regno meo testi¬
tutus sum:. & magnificentia amplior ad¬
dita ẽ mͥ. Ecce a quib querit᷑: & in regnũ
testitutt᷑. & optimates mei: et magistratꝰ
mei. Quid ẽ optimũ in homine: nisi inten¬
tiones bonȩ: Qui uͦ debent magisteriũ
exercere. uel illud interius regnũ dispon̾e:
nisi deliberationes discrete: In optimatib
gͦ m̃tis intentiones: in magistratib uͦ intel¬
ligimus m̃tis delib̾ationes. Quid uͦ ẽ hu¬
iuis modi optimates & magistratus am¬
misst̃ tegni caput querere. & in suu̾̃ locũ
restituere: nisi cũ summa intentione et
delibatione in uestigare. qͦmͦ pꝰ ttunam
uel sero possit amissũ animi uigor̃e ad pͥmã
integritat̾ẽ reformare: Debet aut̃ẽ anima eiꝰ¬
modi diligent̃ querere qualis aliqñ fucrit. qmͣ
constant̃ egerit. qnͣtum ꝑfectionis obtinucrit:
debet & consequent̾ deliberare. qͦmͦ in statum

Expanded text:
dhuc Nabuchodonosor addit et dicit: Et optimates mei, et magistratus mei requisierunt me, et in regno meo restitutus sum, et magnificentia amplior addita est mihi . Ecce a quibus qrestituitur. Et optimates mei et magistratus mei. Quid est optimum in homine nisi intentiones bonae? Qui vero debent magisterium exercere, vel illud interius regnum disponere, nisi deliberationes discretae? In optimatibus ergo mentis intentiones. In magistratibus vero intelligimus mentis deliberationes. Quid vero est hujusmodi optimates et magistratus, amissum regni caput quaerere, et in suum locum restituere, nisi cum summa intentione, et deliberatione investigare, quomodo post ruinam vel sero possit amissum animi vigorem ad primam integritatem reformare? Debet autem anima aliquando diligenter quaerere, qualis ejusmodi fuerit, quam constanter egerit, quantum perfectioDebet et consequenter deliberare quomodo in statum
Abbreviated transcription (Latin):
tationi quȩ nulla erat s eẽ credebat: forte
eore cogitationi tespondebat qs suam mag¬
nitudiu̾e ⁊ aucioritatem ammuari estima¬
bat. Habet autẽ hoc ꝓp̾um arrogans ami¬
mus. ut celsitudin̾e suam om̃s aminuau
credat. qm̃ ipse omni hora apud semetipsã
magnificat: unde fit ut et apud alios in
uerba iactantiȩ fiducialit̾ ꝓrumpat: ⁊ ide
qđ nabuchodonosor. qm̃us aliis uerbis

Expanded text:
cogitationi quae nulla erat, sed esse credebat? Forte cogitationi quae nulla erat, sed esse credebat? Forte eorum cogitationi respondebat quos suam magnitudinem et auctoritatem admirari aestimabat. Habet autem hoc proprium arrogans animus, ut celsitudinem suam omnes admirari credat, quam ipse omni hora apud semetipsum magnificat: unde fit ut et apud alios in verba jactantiae fiducialiter prorumpat, et idem quod Nabuchodonosor, quamvis aliis verbis,
Abbreviated transcription (Latin):
uera et custos uirtutũ. S ꝑtinet ad che¬
rusalem huiꝰmodi habitađm. Hiecłmĩqͣ¬
quȩ edificat᷑ ut ciuitas: cuius participa¬
tio enis in idip̾m. O sicut ad ierłm ꝑtin&e
humilitas uera: sic ad babilonem hu¬
militas ficta. Quid enim aliud fic̾ta
humilitas quã ignominiam parat. qͥo
aliud quã confulioñẽ expectat: Aula gͥ
babilonica. humilitas ficta. Aula babi¬
lonis. sine numilitate. disciplina humi¬
liationis. In aula babilonis ñ sedet. ñ iacet.
s deambulat: quẽ sua conscientia dum
remordet inquietat. In aula babilonica
deambulat: qu̾e de ficta humilitate sua
conscicntia accusando fatigat. Est aut̃e
deambulare. ñ in unam partem. ut. sed
passim huc illucq uagare. Iue gͦ deam¬
bulat: qu̾e conscientiȩ stimulus undiq
ipsam magiuficare: eel.
Desponditop rex & ait. Quȩ queso ẽ itsponsi¬
Io ista uͥ nulla p̃cedit interrogatio: Qnbo¬
te alienȩ cogitationi respondebat:: forsitan

Expanded text:
vera et custos virtutum. Sed pertinet ad Hievera et custos virtutum. Sed pertinet ad Hierusalem hujusmodi habitaculum: Hiequae aedificatur ut civitas, cujus participatio ejus in idipsum . Sed, sicut ad Hierusalem pertinet humilitas vera, sic ad Babylonem humilitas ficta. Quid enim aliud ficta humilitas quam ignominiam parat, quid aliud quam confusionem exspectat? Aula igitur Babylonica humilitas ficta. Aula Babylonis sine humilitate disciplina humiliationis. In aula Babylonis non sedet, non jacet, sed deambulat quem sua conscientia dum remordet inquietat. In aula Babylonica deambulat quem de fieta humilitate sua conscientia accusando fatigat. Est autem deambulare, non in unam partem ire, sed passim huc illucque vagari. Ille ergo deambulat, quem conscientiae stimulus undiqueipsam magnificare. Responditque rex, et ait: Quae, quaeso, est ista responsio, ubi nulla praecedit interrogatio? An forte alienae cogitationi respondebat, et forsitan
Abbreviated transcription (Latin):
ptũ suũ ñ statu uindicat: s correptio¬
nis nt̾ȩ satisfactionẽ expectat. & ꝓpicia¬
tionis suȩ tempora ꝓlongat᷑. Post fiñe
inqͥt mensiũ duodecim. In duodenario sena¬
rius dupplicat᷑: &. in senario ꝓpt̃ sui ꝑfec¬
tionẽ ꝑfectio figuiat᷑. Quid itaq ẽ qd̃ diui¬
na mod̾atio in expectationis suȩ mora se¬
narium dupplicat: nͥ qđ ultionis suȩ dila¬
tionem scđm iusticiȩ et miscdiȩ suȩ pleni¬
tudinem dispensat. Parum namq ei est
ut nrãm correctionem expectet. quantum
iusticia exigit: nisi et illud suꝑaddat. qd̃
miscdia requirit: ut expectatõ tua sit tam
iusta qu̾ã pia. ⁊ tam ȩquitate ꝑfecta. qũã
pietate plena. S multi dĩ benignitate ab¬
utunt᷑: & unde corrigi debuerant. decerio¬
rant᷑. Ecce nabuchodonosor dum satissa¬
cicndi temꝑa diuinitꝰ accepit: unde se cor¬
rigere debuit. altius intumuit. In aula
babilonis deambulabas. forte palacium.
& firmissimũ habitaculum. humilitas

Expanded text:
um non statim vindicat, sed correptionis nostrae satisfactionem exspectat, et propitiationis suae tempora prolongat. Post finem, inquit, mensium duodecim, in duodenario senarius duplicatur, et in senario propter sui perfectionem, perfectio figuratur. Quid itaque est, quod divina moderatio in exspectationis suae mora senarium duplicat, nisi quod ultionis suae dilationem, secundum justitiae et misericordiae suae plenitudinem dispensat? Parum namque ei est ut nostram correptionem exspectet quantum justitia exigit, nisi et illud superaddat quod misericordia requirit, ut exspectatio sua sit tam justa quam pia, et tam aequitate perfecta quam pietate plena. Sed multi Dei benignitate abutuntur, et unde corrigi debuerant, deteriorantur. Ecce Nabuchodonosor dum satisfaciendi tempora divinitus data accipit, unde se corrigere debuit, altius intumuit. In aula Babylonis deambulabat. Forte palatium et firmissimum habitaculum humilitas
Abbreviated transcription (Latin):
Qđ sine diuina ꝓtectione nulł ualeat. suis
passionib. uł malignis suggestionib resist̾e. xli¬
adem hora sermo completus ẽ suꝑ nabu¬
Achodonosor. ex hominib abiectus ẽ. Quid
ẽ eadem hora. nisi statim ad subtractionem
gĩȩ. temptationib cedere: ⁊ temptantib ma-¬

Expanded text:
sine divina protectione nullus valeat suis passionibus, vel malignis suggestionibus resistere. Eadem hora sermo completus est super Nabuchodonosor, ex hominibus abjectus est . Quid est eadem hora, nisi statim ad subtractionem gratiae tentationibus cedere, et tentantibus ma
Abbreviated transcription (Latin):
uersȩ t̾rȩ porrigit᷑: qñ nominis eiꝰ dignitatẽ
qui eiꝰmodi ẽ. moꝵ similitudinẽ ꝓpinqui.
⁊ mor dissimilitudine longinqui. pari¬
t̃ uerent᷑. auctoritasq eius tam a bonis di¬
ligit᷑. quam a malis timet᷑. Nonne illius
aspectus usq ad t̾minos uniuerse t̾rȩ ꝓmi¬
nebat. de quo illius sententiȩ ueritas consta¬
bat᷑ I p̃i bonus odor sumꝰ deo in nis qui sal¬
ui fiuut ⁊ in his qui ꝑcunt. aliis quid̃e odor

Expanded text:
 porrigitur, quando nominis ejus dignitatem qui ejusmodi est, morum similitudine propinqui et morum dissimilitudine longinqui pariter verentur, auctoritatesque ejus tam a bonis diligitur, quam a malis timetur. Nonne illius aspectus usque ad terminos universae terrae prominebat, de quo illius sententiae veritas constabat: Christi bonus odor sumus Deo in his qui salvi fiunt, et in his qui pereunt.
Abbreviated transcription (Latin):
qđ unum atꝙ idem sepius repetit᷑: & una
et cadem diuinę seueritatis sententia tercio
replicat᷑. Ꝙ ut tibi ppriis differentiis distmm¬
guam. pͥmo animus ꝑ contemplationem¬
⁊ quasi ꝑ uisionẽ agnoscit. qtud euenire
soleat: scdo ꝑ deuotionẽ: ⁊ quasi ꝑdamelis
officium inuenit. quid de seipso timere
iam debeat: nouissime ad subtractionem
gr̃ę desꝑatione iam fractus. manifeste de¬
p̃hendit. quid iam euitare ñ ualeat. Una
itaq eademq sententia ꝑ contemplationẽ
p̃noscit᷑: ꝑ timor̾e intentat᷑: ꝑ desꝑationẽ

Expanded text:
 idem saepius repetitur, et una et eadem divinae severitatis sententia tertio replicatur. Et ut tibi propriis differentiis distinguam, primo animus per contemplationem, quasi per visionem agnoscit quid evenire soleat; secundo, per devotionem et quasi per Danielis officium invenit quid de seipso timere jam debeat, novissime ad subtractionem gratiae desperatione jam fractus, manifeste deprehendit quid jam evitare non valet. Una itaque eademque sententia per contemplationem praenosc
Abbreviated transcription (Latin):
gemitib inenarrabilib. Ipse ẽ qui suggerit
nob̾ quid oremus: ipse qui docet qͦmͦ orare
debeamus. Sine isto spũ deuotio nr̃a uera
eẽ ñ pot̾: qđ cum ipso et ꝑ ipstim attem¬
ptauerit. in cassum iri ñ pot̃. Tu autem
Notandum aut̃e qđ rex nabuchodonosor
non inutilia & suꝑuacua ꝑ damelis officiũ
quesiuit. s quȩ ad declinandi ꝑiculi cau¬
telam sciri oportuit. Dabit᷑ autẽ &e nobis
qđ pctimus: si iuxta illius exempłu cum
fide & ex uera deuotione querimus. qd̾ sñ
ꝑiculo ignorare ñ possumus : Qđ animꝰ¬

Expanded text:
gemitibus inenarrabilibus. Ipse est qui suggerit gemitibus inenarrabilibus. Ipse est qui suggerit nobis quid oremus. Ipse qui docet quomodo orare debeamus. Sine isto Spiritu devotio nostra vera esse non potest, quod cum ipso, et per ipsum attentaverit incassum iri non potest: Tu autem,  rex Nabuchodonosor non inutilia et supervacua per Danielis officium quaesivit, sed quae ad declinandi periculi cautelam sciri oportuit. Dabitur autem et nobis quod petimus, si juxta illius exemplum cum fide et ex vera devotione quaerimus quod sine periculo ignorare non possumus. CA