comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
potest. s ꝑcogitationẽ non pot̃. quia
eius qd̃ diligit. omnino obliuisci ñ pot̃.
In hoc autem gradu mens tabida. et
amoris nimietate languida. sicut ñ
potest alia meditari: sic nec potest ali¬
ena oꝑari. Ille gradus cogitationes in¬
uoluit: iste ȩtiam actiones dissoluit.
Ille ligat incogitatione: iste eneruat
inactione. In illo gradu manꝰ ac pedes
adhuc lib̾os habemus. ⁊ febricitantis
more huc atq illuc extende. atq ia¬
ctare possumus. q ꝓdiscretionis arbi¬
trio. adhuc eos exerere. ⁊ in bono oꝑe
exercere. ⁊ possumus. ⁊ debemꝰ. In hoc
aut̃ gradu amoris nimietas ad lan¬
guoris similitudinẽ. manus ac pedes
eneruat: ut deinceps mens nil penitꝰ
ꝓarbitrio agat. Mens itaq in hoc sta¬
tu. quasi immobilis manet ⁊ nusꝗͣ se
ꝑ cogitacionẽ. neq ꝑ actionem mouet:
nisi quo eam uel desiderium trahit.
uel affectus impellit. In prauis aut̃ desi¬
deriis in pͥmo adhuc gradu. ut suꝑus

Expanded text:
potest, sed per cogitationem non potest, quia potest, sed per cogitationem non potest, quia ejus quod diligit omnino oblivisci non potest. In hoc autem gradu mens tabida et amoris nimietate languida, sicut non potest alia meditari, sic nec potest aliena operari. Ille gradus cogitationes involvit, iste etiam actiones dissolvit. Ille ligat in cogitatione, iste enervat in actione. In illo gradu manus ac pedes adhuc liberos habemus, et febricitantis more huc atque illuc extendere atque jactare possumus, quia pro discretionis arbitrio adhuc eos extendere, et in bono opere exercere et possumus et debemus. In hoc autem gradu amoris nimietas ad languoris similitudinem manus ac pedes enervat, ut deinceps mens nil penitus pro arbitrio agat. Mens itaque in hoc statu quasi immobilis manet, et nusquam se per cogitationem neque per actionem movet, nisi quo eam vel desiderium trahit vel affectus impellit. In pravis autem desideriis in primo adhuc gradu, ut superius
Abbreviated transcription (Latin):
ex quo sa ciatur. Nil dulcescit. nicħ sap̃:
nisi hoc uno condiat᷑. Quicqͥd ultro se
offerat. qͥcqͥd sponte occurrat. cito reici¬
tur. subito conculcat᷑. quod suo affectu
ñ militat: uel eiusim̾i desiderio ñ deser¬
uiat. S quis huius affectus tiranni¬
dem digne describat: quomͣ omne
desiderium expellit. quomͦ õe studi¬
um excludit. quomͦ omnẽ exereitũ
iuolenter oppruit: quod sue coneu¬
piscentie deseruire non ꝓspiceit: Qͥc¬
quid agat. quieqͥd agat. quicqͥd fiat.
inutile unmo intolerabile uidetur:
nͥ in unum desiderii sui finem con¬
currat. atq conducat. Cũ frui pot̃
eo quod diligit: omnia parit̃ habere
se eredit. Sine illo horrent omnia:
sordent uniuersa. Si enĩ eo frui non
possit: corꝑe deficit. ncorde tabescit.
Consilium ñ recipit: rationi ñ adqui¬
escit: nullã omnino consolationẽ ad¬
mittit. In sed̾o adhuc gradu alienis
negotiis ꝑactionem utiq occupari

Expanded text:
ex quo satiatur. Nil dulcescit, nihil sapit ex quo satiatur. Nil dulcescit, nihil sapit nisi hoc uno condiatur. Quidquid ultro se offerat, quidquid sponte occurrat, cito rejicitur, subito conculcatur quod suo affectui non militat, vel ejusmodi desiderio non deserviat. Sed quis hujus affectus tyrannidem digne describat? quomodo omne desiderium expellit, quomodo omne studium excludit, quomodo omnem exercitum violenter opprimit quem suae concupiscentiae deservire non prospicit? Quidquid agat, quidquid fiat inutile, imo intolerabile videtur, nisi in unum desiderii sui finem concurrat atque conducat. Cum frui potest eo quod diligit, omnia pariter habere se credit. Sine illo horrent omnia, sordent universa. Si enim eo frui non possit corpore deficit, et corde tabescit. Consilium non recipit, rationi non acquiescit, nullam omnino consolationem admittit. In secundo adhuc gradu alienis negotiis per actionem utique occupari
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ. & si inseꝑabilit̾ inheret. sempiternꝰ est:
ꝯqͥd eius uiolentia uiolentiꝰ eẽ potest.
si summus ⁊ sempiternus ẽ: S aliud
ẽ esse sũmum. atq aliud. ẽ. esse solum:
sicut naliud ẽ semꝑ presentẽ essemali¬
ud consortem omĩno ñ admitt̾e. Possu¬
mus enĩ n presentes. eẽ. ⁊ multos socios
habere: ⁊ p̃omnib quidem suꝑiorem
locum tenere. Uides gͦ quanta suꝑemi¬
nentie magnitudo ad excrescendũ ei
adhuc suꝑsit: ut cũ summus iam siti
ȩtiã solus eẽ possit: Aoterciũ itaq iam
uolentie gradum amor ascendit. qͣn
omnem alium affectũ excludit. quãdo
nichil p̃ter unũ. uel ꝓpter unũ dilig̃.
Inhoc itaq tercio uiolente caritatis
gradu. nil animo satisfacere potest. p̃ter
unum: sicut n nichil saꝑe. nͥ ꝓpt̾ unũ.
Nnũ amat: unũ diligit: unũ sitit: unũ
concupiscit. Ad ipsum anelat: in ipsũ
suspirat: ex ipso in ardescit: in ipso reqͥ¬
escit. Solum est in quo reficitur: solum

Expanded text:
et si inseparabiliter inhaeret, sempiternus est, et quid ejus violentia violentius esse potest, si summus et sempiternus est? Sed aliud est esse summum atque aliud est esse solum; sicut et aliud est semper praesentem esse, et aliud consortem omnino non admittere. Possumus enim et praesentes esse et multos socios habere, et prae omnibus quidem superiorem locum tenere. Vides ergo quanta supereminentiae magnitudo ad excrescendum ei adhuc supersit, ut cum summus jam sit, etiam solus esse possit? Ad tertium itaque jam violentiae gradffectum excludit, quando nihil praeter unum vel propter unum diligit. In hoc itaque tertio violentae charitatis gradu nil omnino satisfacere potest praeter unum, sicut et nihil sapere nisi propter unum. Unum amat, unum diligit, unum sitit, unum concupiscit. Ad ipsum anhelat, in ipsum suspirat, ex ipso inardescit, in ipso requiescit. Solum est in quo reficitur, solum
Abbreviated transcription (Latin):
multũ intelligat: oret ndicat. Illum ina
faciẽ tuã suꝑ seruũ tuũ. Oquis mͥ det.
mͥ misero. michi frigido. sedenti in tene¬
brosis. ⁊ in umbra mortis: qͥs inquã mͥ det
adhunc ignem calefieri. ab hoc illumi¬
nari: si quomͦ aliq̃n placeã corã dõ in
hoc lumine uiuentiũ. ut uideã uolũ¬
tadem dñi omnib dieb uitȩ mee.uere
dulce lum̃ ⁊ delectabile oculis. uidere
solem: Solem inquã illũ inquẽ deside¬
rant angłi ꝓspicere. Obone. obenigne
ihu. qͦd michi gaudiũ ẽẽ pot̾: qui inte¬
nebris sedeo. ⁊lum̃ celi non uideo :
uere fateor. qm̃ conturbatũ ẽ cor meũ:
dereliquit me uirtus mea. ⁊ lum̃ ocło¬
rum meorũ ipsum non ẽ mecum.
Oculi mei languert̃ p̃huius luminis
oculi qui uidere merentur. quȩ uos
udetis. Nob̃ siquidẽ exortũ ÷ ĩ teneb̾s lum̃
rec̾tis corde. misericors ⁊⁊ misera

Expanded text:
multum intelligat, oret et dicat: Illumina multum intelligat, oret et dicat: Illumina faciem tuam super servum tuum. O quis mihi det, mihi misero, mihi frigido, sedenti in tenebris et in umbra mortis; quis, inquam, mihi det ad hunc ignem calefieri, ab hoc illuminari, si quo modo aliquando placeam coram Deo in hoc lumine viventium, ut videam voluntatem Domini omnibus diebus vitae meae! Vere dulce lumen, et delectabile oculis videre solem. Solem, inquam, illum in quem desiderant angeli prospicere. O bone, o benigne Jesu, quod mihi gaudium esse potest qui in tenebris sedeo, et lumen coeli non video? Vere fateor quoniam conturbatum est cor meum, dereliquit me virtus mea, et lumen oculorum meorum, et ipsum non est mecum. Oculi mei languerunt prae hujus luminis oculi qui merentur videre quae vos videtis! Vobis siquidem exortum est in tenebris lumen rectis corde, mi
Abbreviated transcription (Latin):
tentim illucescat nob̾ diini luminis cla¬
ritas. ut eam paulatim assuescat ꝑ inter¬
ualla temporum roborata infirmitas. Ne
si sedentib intenebris ⁊ umbra mortis
subito simul appareat: rationis ocłm ex¬
tinguat. pocius quã illuminet. Dicat gͦ di¬
cat: illumina faciem tuã suꝑ seruũ tuũ.
Miror tam̃. si nox aut hiemps ñ erat: ẽtim
accendi sibi diuinũ ignem querebat. forte
circumdederat eum nox ignorantie: con¬
strinxerat torpor negligentie. Duo magna
mala: error. ⁊ torpor. In igne duo reꝑiuntur:
claritas ⁊calor. Claritas contra errorẽ: calor
contra torporem. Iuste gͥ ignem diuinum
querit: qui abillis superari erubescit.
honus ꝓrsus ignis: in dei desidio ardere
n lucere. credere ⁊ desid̾are. Bonus ualde
ignis: intelligere ⁊amare. uide ⁊ gaudẽ.
Bonus inquam ignis. lucere ꝑcogniti¬
onem. arcłe ꝑ amorem: feruere ꝑ affectũ.
splendẽ ꝑ intellectũ. ut gͦ multũ amet.

Expanded text:
tentim illucescat nobis divini luminis clatentim illucescat nobis divini luminis claritas, ut eam paulatim assuescat per intervalla temporum roborata infirmitas. Ne si sedentibus in tenebris et umbra mortis subito simul appareat, rationis oculum exstinguat, potius quam illuminet. Dicat ergo, dicat: Illumina faciem tuam super servum tuum. Miror tamen si nox aut hiems non erat cum accendi sibi divinum ignem quaerebat. Forte circumdederat eum nox ignorantiae, constrinxerat torpor negligentiae. Duo magna mala, error et torpor. In igne duo reperiuntur, claritas et calor: claritas contra errorem, calor contra torporem. Juste ergo ignem divinum quaerit, qui ab illis superari erubescit. Bonus prorsus ignis in Dei desiderio ardere et lucere, credere et desiderare. Bonus valde ignis intelligere et amare, videre et gaudere. Bonus, inquam, ignis lucere per cognitionem, ardere per amorem, fervere per affectum, splendere per intellectum. Ut ergo multum amet,
Abbreviated transcription (Latin):
malis meis. fagellis tuis. Si hoc totũ osten¬
dis: ostendis mͥ faciem tuã: qr hoc totũ
ꝑtinet ad cognitionẽ tuã. Et nc̃ obsecro
domine: illumina faciem tuã suꝑ seruũ
tuũ. Quare tñ non potus dix̃. luceat mͥ
facies tua S optat magis ut illuminet᷑
ei facies sua. Lux quidem. ẽ. ut suꝑnus
disputauimꝰ⁊ s ñ omnib lucet: qr lux hec
intenebris lucet. ⁊ tenebre eã non comp̃¬
henderunt. Cur gͦ non querit lucem istã
in accessibilem. lucem hanc in extingui¬
bilem illucescere sibi potius. quã illumi¬
nari opus ñ erat᷑. An forte quȩ in se arde¬
bat. ꝓpħe minime lucebat: Et accendi si¬
bi querit ꝑgr̃am. quã sibi dolebat extin¬
xisse ꝑculpam: Anforte qr scit suȩ hoc in¬
firmitati congruere. lucem petit diuinã
paulatim sibi diescere : Ignem namq cũ
accendimꝰ: paulatim inflaminas excresc̾e
uidemus. Sic nimirũ sic oportet. ut pede¬

Expanded text:
malis meis, flagellis tuis. Si hoc totum ostenmalis meis, flagellis tuis. Si hoc totum ostendis, ostendis mihi faciem tuam, quia hoc totum pertinet ad cognitionem tuam. Et nunc, obsecro, Domine, illumina faciem tuam super servum tuum. Quare tamen non potius dixit: luceat mihi facies tua, sed optat magis ut illuminetur ei facies sua? Lux quidem est, ut superius disputavimus, sed non omnibus lucet, quia lux haec in tenebris lucet, et tenebrae eam non comprehenderunt. Cur ergo non quaerit lucem istam inaccessibilem, lucem hanc inexstinguibilem illucescere sibi potius, quam illuminari opus non erat. An forte quae in se ardebat, Prophetae minime lucebat, et accendi sibi quaerit per gratiam, quam sibi dolebat exstinxisse per culpam? An forte quia scit suae hoc infirmitati congruere, lucem petit divinam paulatim sibi crescere. Ignem namque cum accendimus paulatim in flammas excrescere videmus. Sic nimirum, sic oportet, ut pede
Abbreviated transcription (Latin):
uisibiliter: scđm quod nicħ eiꝰ sapientiã
litatem discernimꝰ odorum: ⁊ ipse ꝑiusti¬
ciam. qualitatẽ discernit m̾itor. Gustat:
cũ ꝑbenignitatẽ. beatoꝵ condelectat᷑ gła.
tangi eius  ĩn afflictorum compati mise¬
miseria. Et hic ẽ dñi sensus: ñ quinq ꝑ¬
titus. s unus ꝯadhec quis idoneus: Ab¬
sit. ut eum astruamus exalio uidere:
nexalio audire. ꝑsapientiã tũ cernit:
ꝑ miscdiam audit. S quȩ apud nos alia
yalia sunt: apud ipsum omnino diu̾sa
ñ sunt. Credamus gͦ oportet ista qͦ enu¬
merauimꝰ in dõ diuersa ñ eẽ. licet tñ nob̾
ꝓpter eruditionẽ nr̃am subtilit̃ ista distin¬
guere. Ponantur gͦ quinq contra qͥnq.
Nisus. auditus. gustus. odoratus. ⁊ tactus.
hoc totum in facie una. Sapientia. mĩa.
ñ presumã. In notescat mͥ bonitas tua: ut
te amem in donis tuis. bonis meis. In no¬
tescat mͥ compassio tua:. ne succũbam in

Expanded text:
visibiliter, secundum quod nihil ejus sapientiam visibiliter, secundum quod nihil ejus sapientiam alitatem discernimus odorum, et ipse per justitiam qualitatem discernit meritorum. Gustat, cum per benignitatem suam beatorum condelectatur gloria, tangi, est in afflictorum compati miseria. Et hic est Domini sensus, non quinquepertitus, sed unus, et ad hoc quis idoneus? Absit ut eum astruamus ex alio videre, et ex alio audire; per sapientiam tamen cernit, per misericordiam audit. Sed quae apud nos alia, et alia sunt, apud ipsum omnino diversa non sunt. Credamus ergo oportet ista quae enumeravimus in Deo diversa non esse, licet tamen nobis propter eruditionem nostram subtiliter ista distinguere: ponantur ergo quinque contra quinque, visus, auditus, gustus, odoratus et tactus, hoc totum in facie una; sapientia, miserinon praesumam; innotescat mihi bonitas tua, ut te amem in donis tuis, bonis meis; innotescat mihi compassio tua, ne succumbam in
Abbreviated transcription (Latin):
inuisibilem. eẽ. non ignoramꝰ: Quid me
interrogas: Scripturas attendas. In omĩ
loco inquit oculi dñi contemplantur
bonos ⁊malos. Ecce de uisu. Desidium pau¬
perum exaudiuit dñs. pͥreparationẽ cordis
eorum audiuit auris tua. Ecce de auditu.
Quid de cet̾is. odoratu uidelicet. gustu
ntactu dicturi sumus: Nunqͥd in his
exempla ñ inuenimus: Honne de noe
sacrificio seriptum. ẽ. quia odoratus ẽ
dñs odorem suauitatis : Ꝙ abraham au¬
daucter eum compellit intrare. ⁊gusta¬
re modicũ. Et ꝓpħa asserit. qr misit do¬
minus manum suã ⁊ detigit os meũ.
Quid de his adhuc dubitamus. ¶uȩ scͥp¬
turarũ auctoritate ꝓbamus: An forte ei
sensum deẽe credimus: quia quomͦ in¬
corporee nature incorporaliter insit ñ
compre hendimꝰ: Quis cognouit sensũ
domini: aut quis consiliarius eius fuit:
Qui plantauit aurem. ñ audiet: aut qͥ
finx̃ oculũ. ñ considerat: Hidet gͦ. s in¬

Expanded text:
invisibilem esse non ignoramus? Quid me invisibilem esse non ignoramus? Quid me interrogas? Scripturas attendas: In omni loco, inquit, oculi Domini contemplantur bonos, et malos : ecce de visu. Desiderium pauperum exaudivit Dominus, praeparationem cordis eorum audivit auris tua : ecce de auditu. Quid de caeteris, odoratu, gustu et tactu dicturi sumus? Nunquid in his exempla non invenimus? Nonne de Noe sacrificio scriptum est: Quia odoratus est Dominus odorem suavitatis ? Et Abraham audacter eum compellit intrare et gustare modicum, et propheta asserit: Quia misit Dominus manum suam et tetigit os meum . Quid de his adhuc dubitamus quae Scripturarum auctoritate probamus? An forte ei sensum deesse credimus, quia quomodo incorporeae naturae incorporaliter insit non comprehendimus? Quis cognovit sensum Domini, aut quis consiliarius ejus fuit? Qui plantavit aurem, non audiet, aut qui finxit oculum non considerat? Videt ergo, sed in
Abbreviated transcription (Latin):
lux ista corꝑalis quȩ illuminare ualet:
uidere ñ ualet. At oculus tuns sibi ui¬
det. s aliis lucet. Quia ẽ lux uera quȩ
illuminat omnẽ hominẽ uenientem
in hunc mundũ. Lux itaq ẽ oculus:
s nunqͥd tm̃ oculus: Immo ⁊auris
tua: quia lumen. ẽ. ȩtiam tota facies tua.
Illumina gͦ faciem tuam.
n facie quidem uisus. auditus. gustus.
odoratus. ⁊tacits. n hoc totum in te lux
tua. ntotũ hoc lux una. Uides in luce.
audis in luce: gustas. odoras. ⁊ sentis inlu¬
mine: qr tenebre ibi nulle. s om̃ia in lu¬
ce clarescunt. Illumina gͦ quȩso faciem
tuã. Animaduertis ut arbitror. quantũ
de dei bonitate p̃sumat: qui eius sibi fa¬
ciem ostendi deposcit. In facie namq
ut diximus om̃s corꝑei sensus abundãt.
Quid gͥ aliud. ẽ. suã ei faciẽ ostendere:
quã plenã sui cognitionẽ menti eiꝰ infun¬
dere: Quid inquis mͥ. Nunqͥd dm̃ hos
sensus habere credimus: quẽ incorꝑeũ.

Expanded text:
lux ista corporalis quae illuminare valet, lux ista corporalis quae illuminare valet, videre non valet: at oculus tuus sibi videt, sed aliis lucet; quia est lux vera, quae illuminat omnem hominem venientem in hunc mundum. Lux itaque est oculus, sed nunquid tantum oculus? Imo et auris tua, quia lumen est tota facies tua. Illumina ergo faciem tuam. In facie quidem visus, auditus, gustus, odoratus et tactus; et hoc totum in te lux tua, et totum hoc lux una. Vides in luce, audis in luce, gustas, odoras, sentis in lumine, quia tenebrae ibi nullae, sed omnia in luce clarescunt. Illumina ergo, quaeso, faciem tuam. Animadvertis, ut arbitror, quantum de Dei bonitate praesumat, qui ejus sibi faciem ostendi deposcit. In facie namque, ut diximus, omnes corporei sensus abundant. Quid igitur aliud est suam ei faciem ostendere, quam plenam sui cognitionem menti ejus infundere? Quid? inquis mihi. Nunquid Deus hos sensus habere credimus quem incorporeum,
Abbreviated transcription (Latin):
faciẽ tuã suꝑ seruũ tuũ. Lumen ad sui cla¬
ritatẽ intuendã oculũ illuminat: ⁊ sine lu¬
minis beneficio cet̾a quȩ lumina ñ sunt.
oculus ñ considat. Lum̃ gͦ diuinũ ꝓpħa re¬
quirat: ut ipsũ deũ in eiuis lumine cognos¬
cere. cet̾aq recte estimare sufficiat. Quam
sint enĩ temꝑalia omnia siuie bona siue
mala contempnenda. futura uͦ quã sint
amanda. uł timenda. citius cognoscitur:
si hȩc in eius lumine pensantur. Dicat
ergo. Illumina faciem tuã. suꝑ seruũ tuũ.
Ut te ut tua uideã. uidendo intelligam.
intelligendo diligam. illumina suꝑ me
faciem tuã: ostende mͥ lucem tuã: reuela
obsecro sapientiã tuã. Illumina gͦ faciẽ
tuã. facies tua lux ẽ lux tua facies ẽ. Iuu¬
mina itaq faciẽ tuã. facies ẽ. qr cuncta
considerat. lum̃ est: qr qͦs libet adque¬
libet consideranda illuminat. Illumi
uidere potest: illuminare ñ potest.

Expanded text:
faciem tuam, super servum tuum. Lumen ad sui clafaciem tuam, super servum tuum. Lumen ad sui claritatem intuendam oculum illuminat, et sine luminis beneficio caetera quae lumina non sunt oculus non considerat. Lumen ergo divinum Propheta requirit, ut ipsum Deum in ejus lumine cognoscere, caeteraque recte aestimare sufficiat. Quam sint enim temporalia omnia sive bona, sive mala contemnenda; futura vero quam sint amanda, vel timenda citius cognoscitur, si haec in ejus lumine pensantur: dicat ergo: Illumina faciem tuam super servum tuum, ut te, ut tua videam, videndo intelligam, intelligendo diligam, illumina super me faciem tuam. Ostende mihi lucem tuam; revela, obsecro, sapientiam tuam. Illumina ergo faciem tuam. Facies tua lux est, lux tua facies est. Illumina itaque faciem tuam. Facies est, quia cuncta considerat; lumen est, quia quoslibet ad quaelibet consideranda illuminat. Illuminvidere potest, illuminare non potest;
Abbreviated transcription (Latin):
nalis in eis uita ñ deficit : Mortificat᷑ gͦ
daiuid. ut tandem moriat᷑. ⁊ sic aliquomodo
dignus inueniatur. uidere faciem dei iniu¬
bilo. Seit nãq quia beatus popłs qui scit
iubilationẽ. Satagite gͦ ⁊ uos sccłm apłi¬
suꝑ terrã: ut possitis cũ ꝓpħa fiducialit̃
deo dicere. Qm̃ ꝓpter te mortificam᷑ tota
die. Mortificate gͦ. mortificate inꝗͦ in die
tñ: ut omnia in luce discretionis fiant.
ne ultra. citraue mensure metã operũ
ur̃orum rota discurrat. Sic aut̃ mortuo:
forte dabitur uidere faciem dei inuibilo.
Obone dñe. ihu benigne. moriat᷑ nanima
mea morte iustorum: expedit enĩ mͥ mori
magis ꝗᷤ uiuere. Qui enĩ amat animã suã:
ꝑdet eam. Moriat᷑ gͦ anima mea: ut ult̾ius
ñ sim hõ animalis. Animalis enĩ hõ non ꝑcĩp̃
quȩ clĩ sunt. quanto minus ipsũ dm̃:
Iunc adpremissa ꝓpħȩ redeamꝰ.
Iua diligentiꝰ inspiciamꝰ. Iilumina inqͥt

Expanded text:
nalis in eis vita non deficit? Mortificatur ergo nalis in eis vita non deficit? Mortificatur ergo David ut tandem moriatur, et sic aliquo modo dignus inveniatur videre faciem Dei in jubilo. Scit namque quia beatus populus qui scit jubilationem. Satagite ergo, et vos secundum Apfiducialiter Deo dicere: Quoniam propter te mortificamur tota die . Mortificate ergo, mortificate, inquam, in die tamen, ut omnia in luce discretionis fiant, ne ultra citrave mensurae metam operum vestrorum rota discurrat. Sic autem mortuo forte dabitur videre faciem Dei in jubilo. O bone Domine, Jesu benigne, moriatur et anima mea morte justorum! expedit enim mihi mori magis quam vivere. Qui enim amat animam suam, perdet eam. Moriatur ergo anima mea ut ulterius non sim homo animalis. Animalis enim homo non percipit quae Dei sunt, quanto minus ipsum Deum? Nunc ad praemissa Prophetae redeamus, illa diligentius inspiciamus: Illumina, inquit,
Abbreviated transcription (Latin):
ipse adimaginẽ ⁊ similitudinẽ suã: ꝓfecto con
uid tñ hoc ẽẽ putamꝰ. quod
non nisi faciem ostendi sibi postulat:
nec iam post̾iora. s facie ad faciem uidere
desiderat: Numqͥd ei mente excidit. quod
moysi dñs longe ante p̃dixit: Non me ui¬
debit hõ. ⁊ uiuet. Patet gͦ qr si huic mundo
adhuc uiueret: nunquã talia orare p̾sump¬
sisset. Mentior. sinon nipse alibi hoc idem
testatur dicens. ꝓpter te mortificam᷑ tota dic.
Quare g mortuus ñ crediturꝰ. qui tora die
mortificatur: An forte quia non dixit mo¬
rimurꝰ s tota die mortificam᷑. Scimus tam̃
qr indei oculis maioris meriti ẽ sepe morti¬
ficari. quã mori. Nonne mors martirum
tanto erat preciosior. quanto mortẽ prece¬
dens pęna ꝓductior: quib uolentibꝰ mori.
ñ dabatur occidis Nonne predestinatis
aduitã hoc ipsum ad głȩ cumulũ ꝓficit.⁊
qͦd sine acri pugna. sine acerba pęna. car¬

Expanded text:
ipse ad imaginem et similitudinem suam, profecto concipse ad imaginem et similitudinem suam, profecto concQuid tamen hoc esse putamus quod nonnisi faciem ostendi sibi postulat, nec jam posteriora, sed facie ad faciem videre desiderat? Nunquid enim mente excidit quod Moysi Dominus longe ante praedixit: Non videbit me homo et vivet ? Patet ergo quia si huic mundo adhuc viveret, nunquam talia orare praesumpsisset. Mentior si non et ipse alibi hoc idem testatur, dicens: Propter te mortificamur tota die . Quare ergo mortuus non creditur, qui tota die mortificatur? An forte quia non dixit morimur, sed, tota die mortificamur. Scimus tamen quia in Dei oculis majoris meriti est saepe mortificari quam mori. Nonne mors martyrum tanto erat pretiosior, quanto mortem praecedens poena productior, quibus volentibus mori non dabatur occidi? Nonne praedestinatis ad vitam hoc ipsum ad gloriae cumulum proficit, quod sine acri pugna, sine acerba poena car
Abbreviated transcription (Latin):
Oquantus amor: quanta fiducia: amor inꝗͦ
pulcritudinis diuine: fiducia farme. non
aliene. s ꝓpriȩ. Tantus amor: ut dicat. Defec̃
insalutare tuũ aĩa mea nalibi asstrmat
dicens: qr defecit sp̃c m̃s. Tanta pret̾ea for¬
mositatis uiterne fiducia erat: ut omnino
impossibile credat. ut uideat᷑ ⁊ ñ diligat᷑.
Audierat fortassis a sponso suo uerba illa
duleia: uerba amatoria. Tota pulera es amica
mea: tota pulcra. ⁊macula non ẽ in te. Me¬
rito gͦ optat ut ueniat. ⁊appareat ante
faciem dei: cuius pulcritudini pulcritu¬
dinis auctor destimoniũ ꝑhibebat. Scie¬
bat enĩ anima illa sc̃a ⁊ casta: qr om̃e genꝰ
ad suũ simile conuertitur. Simił similẽ
querit:  deus ꝓfecto similitudinẽ suã dili¬
git. His ntu diligi a dõ tuo. saluatore tuo:
Reforma inte imaginẽ suã. ⁊amabit te: re¬
para similitudinẽ suã. ⁊ desiderabit te. Si enĩ
reparaueris natiuã pulcritudinẽ tuã ꝗͣ fec̃

Expanded text:
O quantus amor, quanta fiducia! Amor, inquam, pulchritudinis divinae, fiducia formae non alienae, sed propriae. Tantus amor ut dicat: Deficit in salutare tuum anima mea, et in verbum tdicens: Quia defecit spiritus meus . Tanta praeterea formositatis internae fiducia erat, ut omnino impossibile credat, ut videatur, et non diligatur. Audierat fortassis a sponso suo verba illa dulcia, verba amatoria: Tota pulchra es, amica mea; tota pulchra es, et macula non est in te . Merito ergo optat ut veniat et appareat ante faciem Dei cujus pulchritudini pulchritudinis auctor testimonium perhibebat. Sciebat enim anima illa sancta et casta quia omne genus ad suum simile convertitur. Similis similem quaerit, et Deus profecto similitudinem suam diligit. Vis et tu diligi a Deo tuo, Salvatore tuo? Reforma in te imaginem suam et amabit te; repara similitudinem suam et desiderabit te. Si enim reparaveris nativam pulchritudinem tuam, quam fecit
Abbreviated transcription (Latin):
nplenũ gaudiũ. quedã ut sic dicã suꝑef¬
fluentia spiritalium delitiarũ: mira scili¬
cet ⁊ineffabilis quedã sacietas cȩlestium
desideriorũ: Pacem sane tẽ tantũ uerã
plenam obtinere uidetur: quando om̃e
eius desideriũ. interne illius dulcedinis
suꝑ abundantia penitus absorbet᷑. Quãdiu
enim animus in ea quȩ nondũ habet. estu¬
anti desidio anhelat: pacem quomͦ habet.
Gaudiũ uͦ nr̃m nͥ plenũ sit: desidia nr̃a ad uerã
pacẽ ñ ꝯponit. Et qͥde ĩ hac corruptibili uita

Expanded text:
et plenum gaudium, quaedam, ut sic dicam, superefet plenum gaudium, quaedam, ut sic dicam, supereffluentia spiritualium deliciarum, mira scilicet et ineffabilis quaedam satietas coelestium desideriorum? Pacem sane tunc tantum veram plenam obtinere videtur, quando omne ejus desiderium internae illius dulcedinis superabundantia penitus absorbetur. Quandiu enim animus in ea quae nondum habet ustuanti desiderio anhelat, pacem quomodo habetGaudium ergo nostrum nisi plenum sit, desideria nostra ad veram pacem non componit. Et quidem in hac corruptibili vita
Abbreviated transcription (Latin):
illam quã xp̃c dampnauit: amemꝰ illã
nob̾ reposuit: ꝙ fidelis ẽ qui ꝓmisit.
Amemus internã: sꝑemus ȩternam.
Illa ad florem: ista ꝑtinet adfructum
illa ad pascha pͥmum:. ista ꝑtinet ad
pascha seđm. Qui adhuc amat primã.
relinqua ͭ eam. ⁊transeat ad sccłam: certus
quod ꝑ ipsam transiturus sit ad terciã. Qui
ad sccłam transiit: iam pascha pͥmũ. iã pas¬
cha floridũ celebrauit. Qui de scd̾a ad tereiã.
scđm iam transitũ fecit. ⁊de eius fructib
gustauit: ad scđm pascha iam transiit. euiꝰ
çelebritas sempiterna erit. Ecce de florib:
ecce de fruetib: deneamus istos:. desiderem
illos: ut inȩternũ frui meream᷑. ⁊ de ȩt̃na
celebritate sine fine letem᷑.
Pax illa ꝑquã ⁊ inqua anima obdormit.
ꝑ quã exteriorũ omniũ interim memo¬
riam amitatit. ꝑ quã ipsa sibi inobliui¬
onem uenit. inqua se ipsam suꝑgressa.
tota indm̃ transit: pax inquã illa. quid
aliud ẽẽ uidetur. quã internũ illud uerũ

Expanded text:
 damnavit, amemus illam nobis reposuit, quia fidelis est qui promisit. Amemus internam, speremus aeternam. Illa ad florem, ista pertinet ad fructum; illa ad pascha primum, ista pertinet ad pascha secundum. Qui adhuc amat primam, relinquat eam, et transeat ad secundam, certus quod per ipsam transiturus sit ad tertiam. Qui ad secundam transiit, jam pascha primum, jam pascha floridum celebravit. Quid de secunda ad tertiam, secundum jam transitum fecit, et de ejus fructibus gustavit, ad secundum pascha jam transiit cujus celebritas sempiterna erit. Ecce de floribus, ecce de fructibus tentamus: istos desideremus, illos, ut in aeternum fuit, mereamur, et de aeterna celebritate sine fine laetemur. Pax illa per quam, et in qua anima obdormit, per quam exteriorum omnium interim memoriam amittit, per quam ipsa sibi in oblivionem venit in qua seipsam supergressa, tota in Deum transit. Pax, inquam, illa quid aliud esse videtur, quam internum illud verum,
Abbreviated transcription (Latin):
cernam meã dñe: d̃s̃ meus illumina
tenebras meas. Lucerna cordis uidi¬
cium discretionis. Hȩc cordis nr̃i lu¬
cerna dociens a domino illuminatur:
quotiens exilluminante gr̃a. intelli¬
gentia nr̃a illustratur. ⁊ adueritatis
iudicium dirigitur. Omnino ⁊ absq
dubio inualida ẽ humana discretio
adueritatis iudicium: nisi illo illu¬
strata lumine qͦd illuminat omuẽ
hominem uenientẽ in hunc mun¬
dum. Aquo gͦ factum intelligit. ut
ea intelligeret quȩ recte intellige¬
bat. ab eodem expetit. ⁊ expectat. ut
oculta sua intelligat. quȩ necdũ se
intelligere potuisse timebat. Occul¬
ta enim sua tenebras dicit: qͥs a dño
illuminari petit. cũ ait. Qm̃ illuminaᷤᷤ
lucernam meam dñe: d̃s m̃s illumi¬
na tenebraᷤᷤ meas. Hiolentã tẽptatio¬
nem plangit: cũ alio loco idem ꝓpħa
dic̃. Eece ceperunt animã meã. irra¬
erunt in me fortes. fo̾rtes ꝓculdu¬
bio t̾e irruunt. q̃n uiolente temy¬

Expanded text:
cernam meam, Domine; Deus meus, illumina cernam meam, Domine; Deus meus, illumina tenebras meas . Lucerna cordis judicium discretionis, haec cordis nostri lucerna toties a Domino illuminatur, quoties ex illuminante gratia intelligentia nostra illustratur et ad veritatis judicium dirigitur. Omnino et absque dubio invalida est humana discretio ad veritatis judicium, nisi illo illustrata lumine quod illuminat omnem hominem venientem in hunc mundum. A quo ergo factum intelligit, ut ea intelligeret quae recte intelligebat, ab eodem expetit et exspectat ut occulta sua intelligat, quae necdum se intelligere potuisse timebat. Occulta enim sua tenebras dicit quas a Domino illuminari petit, cum ait: Quoniam illuminas lucernam meam, Domine; Deus meus, illumina tenebras meas. Violentam tentationem plangit, cum alio loco idem Propheta dicit: Ecce ceperunt animam meam, irruerunt in me fortes . Fortes procul dubio tunc irruerunt, quando violentae ten
Abbreviated transcription (Latin):
aut̃ erratur ininuio. Errant in uia.
qui in bonis quȩ agunt. modũ uł
mensuram tenere nesciunt. uel no¬
lunt: dũ multa ętiã non modo con¬
tra consilium. uerũ ętiã contra pre¬
ceptum p̃sumunt. In inuio errant:
quando in malis quȩ iam aperte
cõmittunt. utrum bona an mala
sint. dubitare incipunit. De subita
temptatione id intelligit᷑. qd̃ alias ꝑ
eundem ꝓpħam dicitur: p̃occupauer̃
me laquei mortis. Prauitatis consen¬
sus. uera mors ẽ animȩ. laqueus aut̃
mortis. affectio delectationis praue
Obligatione aut̃ praue delectationis
tiahitur mens ad consensũ prauita¬
tis. Et in h̃c modũ affectiones ꝑuerse
delectationis. fiunt laquei mortis.
Laqueis gͦ mortis mens inꝓiuda
p̃uenitur: quotiens pͥusquam ad cir¬
cumspectionis suȩ arcem fugere
possit. delectationi pͣue substernit᷑.
De oculta aut̃ temptacione ꝓpħa dño
supplicat: dum ad ipsum in suis orati¬
onib clamat. Qm̃ tu illuminas lu¬

Expanded text:
autem erratur in invio. Errant in via, autem erratur in invio. Errant in via, qui in bonis quae agunt modum, vel mensuram tenere nesciunt, vel nolunt, dum multa etiam non modo contra consilium, verum etiam contra praeceptum praesumunt. In invio errant quando in malis quae jam aperte committunt, utrum bona an mala sint dubitare incipiunt. De subita tentatione id intelligitur, quod alias per eumdem Prophetam dicitur: Praeoccupaverunt me laquei mortis , pravitatis consensus vera mors est animae, laqueus autem mortis affectio delectationis pravae. Obligatione autem pravae delectationis trahitur mens ad consensum pravitatis. Et in hunc modum affectiones perversae delectationis fiunt laquei mortis. Laqueis ergo mortis mens improvida praevenitur, quoties priusquam ad circumspectionis suae arcem fugere possit delectationi pravae substernitur. De occulta autem tentatione Propheta Domino supplicat, dum ad ipsum in suis orationibus clamat: Quoniam tu illuminas lu
Abbreviated transcription (Latin):
errare fecit eos ininuio. ⁊ ñinuia. Satis
nouimus qui sint interne illius familie
pͥncipes. uel rectores: mentis uidelicet de¬
liberationes atq diseretiones: qui t̾ribilẽ
illã uirtutũ cohortem. contra hostilem
exercitum debent diligent̃ instruere.
firmiter munire. sagacit̾ ordinare. &
ꝑ equitatis tramitẽ mandatoꝵq semitã
inter tot hostiũ insidias in illam ꝓmis¬
sionis terrã melle ⁊ lacte manantem
fideliter ducere. fortiter ꝑducere. felicit̾
introducere. Suꝑ huiusmodi aut̃ pͥncipes
dura contentio effundit᷑. ⁊ in uia
ueritatis ueraciter errat᷑: qͣn exi¬
gentib meritis. reuelantis gr̃e lu¬
men subtrahit᷑. ncecata mens ꝑua
rias sententias scindit᷑. qr qͥd rectiꝰ
eligere. quid cercũ denere debeat:
a diligentius discutiente. ⁊ diutius
deliberante minime inuenit᷑. No¬
tandũ sane qͦd lumine u̾itatis sub¬
tracto. pͥus erratur in uia: postea

Expanded text:
errare fecit eos in invio et non in via . Satis errare fecit eos in invio et non in via . Satis novimus qui sint internae illius familiae principes vel rectores, mentis videlicet deliberationes atque discretiones, quae terribilem illam virtutum cohortem contra hostilem exercitum debent diligenter instruere, firmiter munire, sagaciter ordinare, et per aequitatis tramitem, mandatorumque semitam inter tot hostium insidias in illam promissionis terram melle et lacte manantem fideliter ducere, fortiter perducere, fideliter introducere. Super hujusmodi autem principes dura contentio effunditur, et in via veritatis veraciter erratur, quando exigentibus meritis, revelantis gratiae lumen subtrahitur, et caecata mens per varias sententias scinditur, quia quid rectius eligere, quid certum tenere debeat a diligentius discutiente, et diutius deliberante minime invenitur. Notandum sane quod lumine veritatis subtracto prius erratur in via, postea
Abbreviated transcription (Latin):
adunã clausulã adnectit. cũ dic̃. Scuto
cucumdabit de ueritas eiꝰ hoc de pͥma
intelligitur: s dequinq sequentib simul
subinfertur. Non timebis atimore noctur¬
no: a saguta uolante in die: a nego. ꝑãb̃.¬
de ultima infertur: qͦd ultimo loco ponit᷑.
septẽ temptationes quas hic sub una con¬
tinuatione ponit: nc̃ unam. nẽ plures
ꝓpħa plurib in locis tangit. De importu¬
na alias dic̃. Tota die constituebant p̾lia.
Quia ꝑnoctem ignorantia. ꝑ diem in¬
telligentia designatur: recte in die ĩpu¬
gnari mens dicit. quando ex his tẽpta¬
ri se sentit. quȩ mala manifeste intel¬
ligit. Tota itaq die temptatio nos ĩpecit.
bellumq insistit: quando aꝑtum malũ
ꝓcaciter se ingerit: ut tandem ꝑimpor¬
tunitatẽ suꝑet. qͦd ꝑfraudem. uel iuolenti¬
am p̃ualere ñualet. De dubia temptati¬
one alio rusum loco ꝑeundem ꝓpħam
dicit᷑. Effusa ẽ contentio suꝑ pͥncipes:. et

Expanded text:
ad unam clausulam adnectit, cum dicit: Scuto ad unam clausulam adnectit, cum dicit: Scuto circumdabit te veritas ejus: hoc de prima intelligitur, sed de quinque sequentibus simul subinfertur: Non timebis a timore nocturno, a sagitta volante in die, a negode ultima infertur, quod ultimo loco ponitur:septem tentationes quas hic sub una continuatione ponit, nunc unam, nunc plures Propheta pluribus in locis tangit. De importuna alias dicit: Tota die constituebant praelia . Quia per noctem ignorantia, per diem intelligentia designatur, recte in die impugnari mens dicitur, quando ex his tentari se sentit, quae mala manifeste intelligit, tota itaque die tentatio nos impetit, bellumque insistit, quando apertum malum procaciter se ingerit, ut tandem per importunitatem superet quod per fraudem, vel violentiam praevalere non valet. De dubia tentatione adicitur: Effusa est contemptio super principes, et
Abbreviated transcription (Latin):
nisi uirorum fortu. ⁊eorũ quidem
qui sunt adbella doctissimi: qualis utiq
fuit abisay. qui leuauit hastam suam
contra trescentos. quos interfecit: nomi¬
natus intrib ⁊ inter tres nobilior. Uel
qualis dauid. sedens in cathedra sapien¬
tissimus pͥnceps inter tres. qui octingen¬
dos interfecit impetu uno. Uel deniq
qualis fuit uir ille uirorũ fortissimus:
qui ꝓstrauit mille uiros in mandibula
asini. O portet gͦ ut arbitror in aliis du
exercitatũ. multũq ꝓbatũ fore: anteꝗͣ
possit inhac ultima temptatione p̃ua¬
lere. Puto qͦd sine causa non fuerit. qͦd
de hac nouissima seꝑatim egit. hoc iden
in beato iob inuenitur. ham de sex simul
p̃mittitur. ⁊ de septima seꝑatim infert᷑.
Insex inquit tribulationib liberabit te:
et in septima ñ apprehendet de malum.
ꝓpħa aut̃ pͥmam qͥdem quasi cet̾is oĩb
leuiorem. ⁊ nouissimã uelut cȩt̾is om̃ĩbꝰ
grauiorem seorsum ponit: ceteras qͥnq

Expanded text:
nisi virorum fortium, et eorum quidem nisi virorum fortium, et eorum quidem qui sunt ad bella doctissimi, qualis utique fuit Abisai, qui levavit hastam suam contra trecentos quos interfecit nominatus in tribus, et inter tres nobilior . Vel qualis David sedens in cathedra sapientissimus princeps inter tres, qui octingentos interfecit impetu uno. Vel denique qualis fuit vir ille virorum fortissimus, qui prostravit mille viros in mandibula asini. Oportet ergo, ut arbitror, in aliis diu exercitatum, multumque probatum fore, antequam possit in hac ultima tentatione praevalere. Puto quod sine causa non fuerit, quod de hac novissima separatim egit. Hoc idem in beato Job invenitur: nam de sex simul praemittitur, et de septima separatim infertur: In sex, inquit, tribulationibus liberabit te, et in septima non apprehendet te malum . Propheta autem primam quidem quasi caeteris omnibus leviorem, et novissimam velut caeteris omnibus graviorem seorsum ponit, caeteras quinque
Abbreviated transcription (Latin):
cordis congrue refertur addexterã. Quis
aut̃ nesciat. quod multo mobilior sit mo¬
tus cordis quã corꝑis. ħ eo copiosior sit
excessus uoluntatis quã actionis: Absq
dubio multo numerosior ẽ exorbitatio
cogitationũ. ⁊ affectionũ: quã abusio men¬
brorum uł sensuũ. Copiosior gͦ ẽ corrup¬
tio sp̃ualis. quã corruptio corꝑalis. congres¬
sioq sp̃italium uitiorum multo densior
ẽ. quã congressio uitiorũ corꝑaliũ. Cont
hos utrosq animȩ hostes oportet sane
fortiter dimicare: ⁊alii quidem cont̾en¬
di sunt corꝑis afflctione: alii aut̃ affli¬
gendi cordis contricione: ut illi ꝑsin¬
stram. isti deiciant᷑ ꝑ dexteram. Multo
itaq maior ẽ numerus hostium qui
adextris cadunt. quã illorũ qui alatere
corruunt: intm̃. ut scriptura ꝑmitat.
ndicat. Cadent a latere tuo mille. ⁊decẽ
milia a dextris tuis. E usmodi sane pu¬
gna. atq uictoria. ñ utiq ẽ. nec. ẽẽ. pot̾.

Expanded text:
cordis congruere fertur ad dextram. Quis cordis congruere fertur ad dextram. Quis autem nesciat quod multo mobilior sit motus cordis quam corporis, et eo copiosior sit excessus voluntatis quam actionis? Absque dubio multo numerosior est exorbitatio cogitationum et affectionum, quam abusio membrorum vel sensuum. Copiosior ergo est corruptio spiritualis quam corruptio corporalis, congressioque spiritualium vitiorum multo densior est quam congressio vitiorum corporalium. Contra hos utrosque animae hostes oportet sane fortiter dimicare, et alii quidem conterendi sunt corporis afflictione, alii autem affligendi cordis contritione, ut illi per sinistram, isti dejiciantur per dextram. Multo itaque major est numerus hostium qui a dextris cadunt, quam illorum qui a latere corruunt, intantum ut Scriptura promittat et dicat: Cadent a latere tuo mille, et decem millia a dextris tuis. Ejusmodi sane pugna atque victoria non utique est, nec esse potest
Abbreviated transcription (Latin):
lat̾is subuertat: alios aut̃ feriente de¬
xtra ꝓsternat. Pensate gͦ quã sit ma¬
gne uirtutis. quã mirande fortitudi¬
nis. impingente latere mille subu̾¬
tere. ⁊feriente dextra. decem milia
subruere. Ex his gͦ facile ꝑpendere
possumus. quid de illo sꝑitali certa¬
mine sentire debeamus. In hac aut̃
spiritali pugna: gemina sane mili¬
tat uiciorũ caterua. Nam uitia quidẽ
alia sunt carnalia: alia uͦ sunt sp̃ita¬
lia. Alia sane actualit̃ exercent᷑: alia
aut̃ sp̃ualiter tantũ sola uoluntate cor¬
diꝰq delectatione ꝑficiunt᷑. Si gͦ recte
ꝑ dexteram. robustiora ⁊ ꝑsinistrã recte
intelligunt᷑ inbecilliora: eur ñ carnalia
ad sinistrã. sicut sp̃ualia recte referunt᷑
ad dexterã: Multo enĩ uitinius. multo¬
q ualentiꝰ multo deniq frequentius
spm̃ impugnant sp̃ualia uicia quã
nam ista ñ nisi mediante carne. Carna
na itaq corꝑis ad sinistrã: sic̃ disciplina

Expanded text:
lateris submittat, alios autem feriente delateris submittat, alios autem feriente dextra prosternat. Pensate ergo quam sit magnae virtutis, quam mirandae fortitudinis, impugnante latere, mille submittere, et feriente dextra, decem millia subruere. Ex his ergo facile perpendere possumus, quid de illo spirituali certamine sentire debemus. In hac autem spirituali pugna gemina sane militat vitiorum caterva. Nam vitia quidem alia sunt carnalia, alia vero sunt spiritualia: alia sane actualiter exercentur, alia autem spiritualiter tantum sola voluntate cordisque delectatione perficiuntur. Si ergo recte per dextram robustiora, et per sinistram recte intelliguntur imbecilliora, cur non carnalia ad sinistram sicut spiritualia recte referuntur ad dextram? Multo enim vicinius, multoque valentius, multo denique frequentius spiritum impugnant spiritualia vitia, quam  ista nonnisi mediante carne. Carnalna itaque corporis ad sinistram, sicut disciplina
Abbreviated transcription (Latin):
sanctitatis subplantat. Restat ad huc
una sola. multiplex uidelicet atq ꝑ¬
plexa: çet̾is quidem immanior: omni¬
umq uti iam diximus ꝑnitiosissima.
Nam n hoc ex eius descriptione facile
ꝑpenditur. si recte intelligit᷑. subtilit̾̃¬
q pensatur. Cogita gͦ qͥd de illa dicat:
ncognosces quam supra hominẽ exi¬
stat. quod de ipsa ꝓmittitur: nͥ forte
ei qui in ꝓtectione dĩ çeli cõmorat᷑.
Cadent inqͥt a lat̾e̾ tuo mille. ⁊ decẽ
milia adextris tuis. In quo ⁊ illud
pͥmo attendendũ. quam ꝓprie exꝓmit
tipum fortiter dimicantis uiriliterq
agentis. dũ cadere dicat alios a latere.
alios uͦ adextris. Miles enĩ inter duni¬
candũ clipeum quo ictus oppugnan¬
tium excipi solent. sinistra quidẽ
gerit. sinistrũq latus ea ꝓpt̾ obstan¬
tibus opponit. fortiq bellatore forciꝰ
agente sepe id agitur: ut dum impetu
ualido inhostes fertur: alios impulsu

Expanded text:
sanctitatis supplantat. Restat adhuc sanctitatis supplantat. Restat adhuc una sola multiplex videlicet atque perplexa, caeteris quidem immanior, omniumque, uti jam diximus, perniciosissima. Nam et haec ex ejus descriptione facile perpenditur, si recte intelligitur, subtiliterque pensatur. Cogita ergo quid de illa dicat, et cognosces quam supra hominem estat quod de ipsa promittitur, nisi forte ei qui in protectione Dei coeli commoratur: Cadent, inquit, a latere tuo mille, et decem millia a dextris tuis. In quo et illud primo attendendum quam proprie exprimit typum fortiter dimicantis, viriliterque agentis, dum cadere dicat alios a latere, alios vero a dextris. Miles enim inter dimicandum clypeum quo ictus oppugnantium excipi solent sinistra quidem gerit, sinistrumque latus eapropter obstantibus opponit, fortique bellatore fortius agente saepe id agitur, ut dum impetu valido in hostes fertur, alios impulsu
Abbreviated transcription (Latin):
acturos nos. eẽ ꝓmittunt. ⁊ ꝑsuad̾e con¬
tendunt. fit autem sepe. ut eiusmodi
fraudulenta temptatione infatuata
mens. eousq desipiat: ut in eo ipso qͦd
ex demoniaca ꝑsuasione aclitat. cet̾is
se credat. ⁊rectuis saꝑe. ⁊ sanctius ag̾e.
In hc̃ itaq modum anglłs satane trans¬
figurat se in angłm lucis: sub u̾ͥtutis
spetiȩ formaq sanctitatis ministrat
consilia erroris. ꝑ agitq negociũ iniqͥ¬
tatis. In hunc inquã modum demoni¬
um meridianũ quosdã fraudulenter
supplantat: intm̃q infatuat. ut in suis
singularitatib. quas contra consilia
fratrum contra p̃cepta patrũ p̃sumũt.
immo in suis rebellionib. qͦs in suos
p̃latos assidue cõmittunt. putent se eȩt̾is
õibꝰ sapientiores: ⁊ cetis oĩb sanctiores.
Hides gͦ iam ut arbitror quã recte ħꝰ¬
modi temptationem fraudulentam
ꝑdemonium meridianũ ꝓꝑba desig¬
nat: quȩ mentẽ hominis sub spetie

Expanded text:
acturos nos esse promittunt, et persuadere conacturos nos esse promittunt, et persuadere contendunt. Fit autem saepe ut ejusmodi fraudulenta tentatione infatuata mens eousque desipiat, ut in eo ipso quod ex daemoniaca persuasione actitat caeteris se credat et rectius sapere, et sanctius agere. In hunc itaque modum angelus Satanae transfigurat se in angelum lucis, et sub virtutis specie formaque sanctitatis ministrat consilia erroris, peragitque negotium iniquitatis. In hunc, inquam, modum daemonium meridianum quosdam fraudulenter supplantat, intantumque infatuat ut in suis singularibus, quas circa consilia fratrum, circa praecepta Patrum praesumunt, imo in suis rebellionibus quas in suos praelatos assidue committunt putent se caeteris omnibus sapientiores et caeteris omnibus sanctiores. Vides ergo jam, ut arbitror, quam recte hujusmodi tentationem fraudulentam per daemonium meridianum Propheta designat, quae mentem hominis sub specie
Abbreviated transcription (Latin):
dĩ adiutorio. uideamus gͦ quid sibi hoc
uelit. qͦd ñ simplicit̃ dicit demonium:
s cum adiectione seu de terminatione
demoniũ meridianũ. Illud omnes in
cõmune cognouimꝰ quod unũ sit õiũ
demonũ assiduumq negociũ. famulos
dĩ in festare. eorũq impugnationi ĩsistẽ:
subuersioniq continue inuigilare. Et
sane quando ꝑuim nob̾ p̃ualere ñ pos¬
sunt. ad fraudem se conuertunt. ut dolo
deiciant. qͦs ꝑiuolentiã euertere ñ pote¬
rant. Quis aut̃ illud nesciat. qͦd in hora
meridiana. ẽẽ. soleat. nclaritas maior. et
calor. feruentior: Quasi gͦ cũ summa
luce nferuore demones ad nos ueniunt:
quando fraudis sue nequitiã dissimulan¬
tes sub sanctitatis sp̃e. ad ꝑuersitatẽ nos
ꝑtrahere student ⁊ satagunt: lux ad discre¬
tionem. ⁊calor ꝑtinet addeuotionẽ. Cum
luce gͦ nclaritate demones ad nos ueni¬
unt. quando in eo quod fraudulenter
suggerunt. ñ mͦ discrete. uerũ n deuote

Expanded text:
Dei adjutorio. Videamus ergo quid sibi hoc Dei adjutorio. Videamus ergo quid sibi hoc velit, quod non simpliciter dicit daemonium, sed cum adjectione, seu determinatione daemonium meridianum. Illud omnes in commune cognovimus, quod unum sit omnium daemonum assiduumque negotium famulos Dei infestare, eorumque impugnationi insistere, subversionique continue invigilare. Et sane quando per vim nobis praevalere non possunt, ad fraudem se convertunt, ut dolo dejiciant quos per violentiam evertere non poterant. Quis autem illud nesciat quod in hora meridiana esse soleat et claritas major et calor ferventior? Quasi ergo cum summa luce et fervore daemones ad nos veniunt, quando fraudis suae nequitiam dissimulantes sub sanctitatis specie ad perversitatem nos pertrahere student et satagunt. Lux ad discretionem, et calor pertinet ad devotionem. Cum luce ergo et claritate daemones ad nos veniunt, quando in eo quod fraudulenter suggerunt, non modo discrete, verum etiam devote
Abbreviated transcription (Latin):
uolenter arectitudinis suȩ statu de¬
icitur. Notandũ sane quod in eiꝰmodi
incursũ quãuis quandã festinationẽ
notare possimus: nicħ tñ ad eam uelo¬
citatẽ quã suꝑius insubita tempta¬
cione descripsimus. ꝑquã sepe iudici¬
um etiã rationis p̃ueniri docuimus.
Non eiusmodi p̃occupacio ꝑ incursũ
intelligi potest: uͥ ut cetera taceã ex
solo strepitu irruentis. aduentũ im¬
minentis p̃sciri potest. ut possit uel
fugam in ire. uel armis suis se ipsum
munire. Recte gͦ ut dictũ ẽ: uiolenta
temptatio ꝑincursũ intelligi potest.
Nideamus nunc quomͦ fraudulentã
temptacionẽ ꝓpħa describat. uł quomͦ¬
contra ipsam exdiuino aduitorio con¬
stanciam eius muniat: qui habitat
inaduitorio altissimi. ⁊ confidit inpro¬
tectione dei çȩli. Non timebis inquit
a demonio meridiano. Et illi utiq ñ
ẽ timendũ ademonio meridiano: qui
ñ de sua industria. s de solo confidit

Expanded text:
violenter a rectitudinis suae statu deviolenter a rectitudinis suae statu dejicitur. Notandum sane quod in ejusmodi incursu, quamvis quamdam festinationem notare possimus, nihil tamen ad eam velocitatem quam superius in subita tentatione descripsimus, per quam saepe judicium etiam rationis praeveniri docuimus. Non ejusmodi praeoccupatio per incursum intelligi potest, ubi ut caetera taceam, ex solo strepitu irruentis adventus imminentis praesciri potest ut possit vel fugam inire, vel armis suis seipsum munire. Recte ergo, ut dictum est, violenta tentatio per incursum intelligi potest. Videamus nunc quomodo fraudulentam tentationem Propheta describat, vel quomodo circa ipsam ex divino adjutorio constantiam ejus muniat. Qui habitat in adjutorio Altissimi et confidit in protectione Dei coeli: Non timebis, inquit, a daemonio meridiano. Et illi utique non est timendum a daemonio meridiano, qui non de sua industria, sed de solo confidit