comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
quamini. Uultis uehementiam.
sgo inquit dabo uob̾os et sapientiã
cui ñ poterunt resistere adũsarii
ur̃i. Quando ħ tam subita.⁊ tam se¬
rena ꝓfluerent: nisi hoc austro afflã¬
te: audistis iam unde uenerint aro¬
mata u̾tatis tam ꝓflua ⁊ parata
tempore suo. Caritas nonne ⁊ ip̃a
diffusa ẽ incordib nr̃is: ꝑ sp̃m scm̃¬

Expanded text:
quaminquamino vobis os et sapientiam, cui non poterunt resistere adversarii vestri . Quomodo haec tam subita et tam serena profluerent, nisi hoc austro afflante? Audivistis jam unde venerunt aromata veritatis tam proflua et parata tempore suo. 3. Charitas nonne et ipsa diffusa est in cordibus nostris per S
Abbreviated transcription (Latin):
lonis sp̃c erat: hic austri. Illẽ grauis.
hic gratus. Ideo illi tanquam graui ⁊
ponderoso p̃m̃tiq dicitur surge: ħ
tanquam lenis gratusq inuitat᷑
ut ueniat ⁊ ꝑflet ortulum sponsi.
Ille penam ht̃: hic ꝓflua gaudia. Ille
minax est: hic blandimentis deliciis¬
ꝙ manats. Rogabo inqͥt patrem
meum.⁊ alium paraclitum dabit uob̾:
hoc est austrum inuitare.⁊ dicere:
ut ueniat.⁊ ꝑflet ortum suum. ꝑfla
ortum meum: ⁊ fluant aromata eiꝰ.
Quidam fructꝰ nͥ p̾ssi coactiq liquorẽ
ñ fundunt: fructus aut̃ quisunt in
orto tam delicate depicto. p̾ssionem
ñ expectant: coginesciunt: s austro
yflati. fluunt ultro. Intuemini mũ¬
di sapientiam: nonne uiolent̾ exp̃ssa
uidecur: ⁊ longo elaborata camex̾¬
ticio qm studio: Et in nr̃e auctorib
philosophie.⁊ uelox ⁊ uehemens
sapientie ꝓrupit abyssus.Uultisue¬
locitatem audire: Cum stet̾itis añ
reges ⁊ p̾sides. nolite p̾meditari: da
bitur enim uob̃ in illa hora quid lo¬

Expanded text:
lonis spiritus erat, hic austri: ille gravis, hic gratus. Ideo illi, tanquam gravi et ponderoso prementique dicitur, Surge; hic tanquam laetus gratusque invitatur, ut veniat et perflet hortulum sponsi. Ille poenam habet, hic proflua gaudia. Ille minax est, hic blandimentis deliciisque manans. Rogabo, inquit, Patrem meum, et alium Paracletum dabit vobis : hoc est austrum invitare, et dicere ut veniat, et perflet hortum suum. Perfla hortum meum, et fluent aromata ejus. Quidam fructus, nisi pressi coactique, liquorem non fundunt. Fructus autem qui sunt in horto tam delicate depicto, pressionem non exspectant: cogi nesciunt, sed austro perflante fluunt ultro. Intuemini mundi sapientiam. Nonne violenter expressa videtur, et longo elaborata tam exercitio quam studio? At in nostrae auctoribus philosophiae, et velox et vehemens sapientiae prorupit abyssus. Vultis velocitatem audire? Cum steteritis ante reges et praesides, nolite praemeditari; 132 dabitur enim vobis in illa hora quid lo
Abbreviated transcription (Latin):
pͥmo possibilitatem adutramꝙ con¬
tulit dum naturam hominis condi¬
dit. Tres supra enum̾auimus lib̾ta¬
subẽ: inpͥma consideratur ad duas
reliquas potentia naturał. Pigo
hr̃e: ⁊ illud posse. Multa siquidem
ad que naturalit̾ potentes sumus
ñ statim illa possumus: ut cum¬
nature facultas dum infirmitate
p̃peditur: aut arte usuq destituit᷑.
frequent̃ ad horam ocłs uidere ñ pot̃.
cum tam̃ naturali ñ destituit᷑ poten¬
tia uisus. Ad est abitꝰ. s ab est usus.
Naturalit̃ potens ẽ uidere: s accr¬
aliter ñ pot̃. Sic ⁊ naturał lib̾tas
arbitrii manet quidem s impedita
pecc̃o: ideoq ñ ualens hr̃e tertiam
illam lib̾tatem que ẽ in bono. nec
scð̾am que ẽ ad bonum. Irima
manet iminutata quidem. non
imminuta: relique nec manere
diende st̃. Nõ it pꝰ pecc̃m lib̃m nob̃ re¬
linquitur bonum uelle: idconec resi¬
dua lib̾tas ẽ. que consistit inbona

Expanded text:
primo possibilitatem ad utrumque conprimo possibilitatem ad utrumque contulit, dum naturam hominis condidit. Tres supra enumeravimus, libertasubest, in prima consideratur ad duas reliquas potentia naturalis. Ergo et 133 illud posse. Multa siquidem ad quae naturaliter potentes sumus, non statim illa possumus, ubi connata facultas aut infirmitate praepeditur, aut arte usuque destituitur. Frequenter ad horam oculus videre non potest, cum tamen naturali non deficitur potentia visus: adest habitus, et abest usus. Naturaliter potens est videre, sed actualitor non potest. Sic et naturalis libertas arbitrari manet quidem, sed impedita peccato: ideoque non valet habere tertiam illam libertatem, quae est in bono, nec secundam quae est ad bonum. Prima manet mutata quidem, non imminuta: reliquae nec manere dicendae sunt. Non enim post peccatum, liberum nobis relinquitur bonum velle; ideo nec residua libertas est, quae consistit in bona
Abbreviated transcription (Latin):
innata rationalitas: s in sic affectis
nullus eius motus existere ualet. Cũ
fuerit curatagrauis passio: ñ reddit᷑
s resuscitatur consopita rõ. S etͤ cata
homini libtasarbitrii : ñ penitꝰ ẽ uł ex
parte ablata: s pecc̃o ligata. Eãdem ẽ
que factaẽ: s ẽ alit̾ affecta. Et ut sic
dicam ẽ libtas conlitionis. lib̾tas recõ¬
ditionis: lib̃tas affectionis. Irima na¬
ture ẽ.⁊ ideo semꝑ bonaẽ: s nisi sanata
fuerit. nec scd̾aerit ad bonum. nect̾cra
inbono. Ixima innaturali aptitudiẽ
consistit. scdđa in habitu bene uł male
constitute m̃tis: c̾tia iusu. Ideo nͥ fu̾it
aptitudo naturał adiuta ꝑgr̃ãm: nec
habitꝰ. nec actꝰ uoluntatis ad uirtutẽ
spectabit. Inualida ẽ arbitrii lib̾tas:
ꝑꝑt̾ea ubi arbitͥum succumbit. afflet
auster. ⁊ statimaromata fluent. Nõ
iccirco dñe emitte sp̃m tuum. ut
conferat ⁊ posse. ⁊ uelle ꝑgrãm: q̃

Expanded text:
innata rationalitas, sed in sic affectis innata rationalitas, sed in sic affectis nullus ejus motus existere valet. Cum fuerit urata gravis passio, non redditur, sed resuscitatur consopita ratio. Sic et concreata homini libertas arbitrii, non est penitus vel ex parte ablata, sed peccato ligata: eadem est quae facta est, sed est aliter affecta. Et, ut sic dicam, est libertas conditionis, est libertas dispositionis, est libertas affectionis. Prima naturae est, et ideo semper bona est; sed nisi sanata fuerit, nec secunda erit ad bonum, nec tertia in bono. Prima in naturali aptitudine consistit; secunda, in habitu bene vel male constitutae mentis; tertia, in usu. Ideo nisi fuerit aptitudo naturalis adjuta per gratiam, nec habitus, nec actus voluntatis ad virtutem spectabit. Invalida est arbitrii libertas: propterea ubi arbitrium succumbit, afflet auster, et statim aromata fluent. Non rco, Domine, emitte Spiritum tuum, ut conferat et posse et velle per gratiam, qui
Abbreviated transcription (Latin):
uidendi uirtꝰ inoculo: ⁊ uisus nichi¬
lominus quedam passio inuidendo.
Sic ⁊ in animo dicitur intellectus
⁊ potentia naturalis ad intelligen¬
dum: ⁊ usus potentie. Inarbitͥo similiter
hec occurrit distinctio: ut uno sub noie
et aptitudo intelligatur ⁊ actus. Utrobiq
arbitrii lib̃tas ẽ. ⁊ adarbitrandum. ⁊ in
arbitrando.Heccum inmalo ẽ semꝑ
serua ẽ: illa quidem eo ip̃o quod infir¬
matam ad bonum. quam contra malũ.
liba ẽ uoluntas mala. eo ip̃o quod uolũ¬
tas: s seruilis: eo ip̃o qd̾ mala. Omnis
enim qui facit peccatum: seruus ẽ pecẽi
Neccm enim quem occupat. stringit.¬
⁊ ligat: captiuat dum cogit. S cu do¬
mine conuerte captiuitatem nr̃am
sicut correns in austro. Emitte sp̃m
tuum: ⁊ renouabitur antiqͣ lib̾tas.
Renouabitur inquam: ñ recreabit᷑.
Nam ⁊ si oblitt̾ata ẽ: ablata tñ ñ
ẽ. Manet que creata ẽ: s mouere se
get. Sic ⁊ infreneticis ñ minuitur

Expanded text:
videndi virtus in oculo, et visus nihividendi virtus in oculo, et visus nihilominus quaedam passio in videndo. Sic et in animo dicitur intellectus et potentia naturalis ad intelligendum, et usus potentiae. In arbitrio similiter haec occurrit distinctio, ut uno sub nomine et aptitudo intelligatur et actus. Utrobique arbitrii libertas est, et ad arbitrandum, et in arbitrando: et cum in malo est, semper serva est. Illa quidem eo ipso serva, quo infirma, tam ad bonum quam contra malum. Libera est voluntas mala eo ipso quod voluntas: sed servilis eo ipso quod mala. Omnis enim qui facit peccatum, servus est peccati Peccatum enim quem occupat, stringit et ligat: captivat dum cogit. 4. Sed tu, Domine, converte captivitatem nostram sicut torrens in austro . Emitte spiritum tuum, et renovabitur antiqua libertas: renovabitur, inquam, non recreabitur. Nam etsi oblitterata est, ablata tamen non est. Manet quae creata est, sed movere se get. Sic et in phreneticis non minuitur
Abbreviated transcription (Latin):
unt copia designatur. Quod ad fla¬
tum austri: coactio tollitur. Caritas
cogi ñ pot̾: gratis fluit. Non necessita¬
te. s arbitrio fertur. austro tamenflã¬
te. Arbitrii enim qͥd conferret lib̾tas:
tionem nec executionem omnium li¬
nisi libe non pot̾: s est a quod quod nẽc
eligere ꝑse potest. Omnis uoluntas eo ip̃o
ad omnem qm oportet adẽẽ uolunta¬
tam. liber cum abest. Nec magis sui
iuris ẽ. qmͣ intensam hãt uoluntatẽ
quam ht̃. Nec quam habeat uo¬
luntatem bonam. nec quantam: pꝰ
lapsum in lib̃tate consistit arbitrii.
Quod uult animus semꝑ libe uult
s non ẽ ei lib̾um quodlibet etiam
quod oportet uelle. Est enim lib̾tas
que sine uoluntate nẽ ⁊ s sine qua
ñ ẽ uoluntas: et ẽ lib̾tas quedam
quam ñ semꝑ comi tatur uoluntas.
Illa ẽ inuoluntate: hec ẽ in quadã
uolendi facultate. Illa ẽ inip̃a: hec
quasi ad ip̃am. Istã possumꝰ: ⁊ illa¬
⁊ illa agimus. Et uisus quedam ẽ

Expanded text:
unt, copia designatur: quod ad flatum austri, coactio tollitur. Charitas non potest cogi, gratis fluit; non necessitate, sed arbitrio fertur, austro tamen flante. Arbitrii enim quid conferret libertas, tionem, nec exsecutionem omnium linisi libere non potest: sed est aliquid, quod non eligere per se potest. Sui juris voluntas est; ad omnem quam oportet adesse voluntatem liber, cum abest. Nec magis sui juris est, quod intensam habeat voluntatem quam habet, nec quod habeat voluntatem bonam. Sed quantum post lapsum in libertate consistit arbitrii, quod vult animus, semper libere vult: sed non est libertum ei quodlibet, etiam quod oportet, velle. Est enim libertas, quae sine voluntate non est, et sine qua non est voluntas: et est libertas quaedam, quam non semper comitatur voluntas. Illa est in voluntate; haec est in quadam volendi facultate. Illa est in ipsa; haec quasi ad ipsam. Istam possumus, et illam cogimus. Et visus quaedam est
Abbreviated transcription (Latin):
ater: plage uirgarum uoluntarie
suscepte: in matutinis psalmoda
uociteratõ. ⁊ sibens or̃o ut̃ꝙ in spũ ardi¬
uehem̃ti sħtato uehem̃tior qͣnto corꝑa¬
lis sp̃c minus ẽ continens. Quid ñ
distillant nob: dum uitissim suc¬
cedunt sibi. Iure conferunt᷑ mir¬
re: quia carni amaritudinem
uexationis inferunt: ⁊ deuotõis
uelt unguẽto mitigant animũ.
Et ut discretionem adesse intel¬
ligas. ⁊ obsequium rõnale: digiti
inquit mei pleni myrra ꝓbatissi¬
ma. Manus oꝑa sunt: discretio
digiti. Mirra: tam act̾o carnis. ꝗͣ
unguenria ex hiłatio cordis. Hec
myrra ꝓbata ẽ: nam ẽ quedam
mẏrra. que reꝓba ẽ. Cum uideriͤ
quoꝵdam puerilium hominum
digitos ꝓhibita passim signa dis¬
tillare agilem manum undiq
petulantis uel ꝑu̾si affectus in¬
dicia spargere: ut arbitor indisci¬
plinate conu̾sationis amaritudinẽ
quasi imꝓbabilem mirram istũ
fundere n negab̃. ꝓbatissima uero¬

Expanded text:
ater, plagae virgarum voluntarie ater, plagae virgarum voluntarie susceptae, in matutinis psalmodiae vociferatio, et silens oratio, utraque in spirec tanto vehementior, quanto corporalis spiritus minus est continens; quidni distillant nobis, dum vicissim succedunt sibi? Jure conferuntur myrrhae, quia carni amaritudinem vexationis inferunt, et devotionis velut unguento mitigant animum. Et ut discretionem adesse intelligas, et obsequium rationale: Digiti, inquit, mei pleni myrrha probatissima. Manus opera sunt; discretio, digiti. Myrrha tam actio carnis, quam unguentaria exhilaratio cordis. Haec myrrha probata est: nam est quaedam myrrha quae reproba est. Cum videris quorumdam puerilium hominum digitos prohibita passim signa distillare, agileae manum undique petulantis vel perversi affectus indicia spargere; ut arbitror, indisciplinatae conversationis amaritudinem, quasi reprobam myrrham, istos fundere non negabis.
Abbreviated transcription (Latin):
cum tu deficis ferre ñ ualẽs. Cum
tu afficeris uehem̃tiꝰ: tẽ ip̃e citiꝰ a¬
uolat. Quanto affectuosius captas
dilecti amplexꝰ. ⁊ quasi aꝑto corde
dotum absorbere.⁊ deglutire cona¬
ris: tanto uelotius declinat labilis
p̾sentia dilecti tui. S iam redeamꝰ
ad seriem litt̾e. Surrexi ut aꝑirẽ
dilecto. Manus meẽ distillauer̃t
myrram. Digiti mei pleni myrra
ꝓbatissima. Quid ẽ quod denꝑtio¬
ne locutura: p̾mittit demanib.
An forte suggerere uoluit quib
quib oꝑm m̃itis contemplande
ueritati aditum p̾parare. Bene qͥd̾
myrrate manus. que carnes mor¬
tificationem oꝑantur: que flux¬
um eius conpescunt: stringunt
ut latius influat oblectatio u̾bi
an ñ uelut quasdͥam myrre stil¬
las censes oꝑa ħ regularis conu̾sa¬
tionis: que uicissim sibi succedentia
mentem ungunt ⁊ carnem strin¬
gunt: Uigilie. ieiunia. castigatꝰ.
⁊ parcꝰ uictꝰ : asꝑ pannꝰ. ⁊ panis

Expanded text:
cum tu deficis, ferre non valens. Cum cum tu deficis, ferre non valens. Cum tu afficeris vehementius, tunc ipse citius avolat. Quanto affectuosius captas dilecti amplexus, et quasi aperto corde totum absorbere et deglutire conaris, tanto velocius declinat labilis praesentia dilecti tui. 8. Sed jam redeamus ad seriem litterae. Surrexi ut aperirem dilecto. Manus meae distillaverunt myrrham: digiti mei pleni myrrha probatissima. Quid est quod de apertione locutura praemittit de manibus? An forte suggerere voluit, quibuquibus operum meritis contemplandae veritati aditum praeparare? Bonae quidem myrrhatae manus, quae carnis mortificationem operantur, quae fluxum ejus compescunt, stringunt lasciviam, ut latius influat oblectatio verbi. An non velut quasdam myrrhae stillas censes opera haec regularis conversationis, quae vicissim sibi succedentia mentem ungunt, et carnem stringunt? Vigiliae, jejunia, castigatus et parcus victus asper pannus et panis
Abbreviated transcription (Latin):
purissimoꝵ. ueruntñ sicut iam
diximus. immissio manus ꝑfora¬
men. immissionem illam latentẽ
⁊ occultam signicãt iispiratioĩs
qmͣ diuine uircutis tactus oꝑat᷑.
insponsa. Que tria: Srimo qd̾ tre¬
mit: scd̾o quod surgit: tercio quod
aꝑit. Orimum fit quidem in ipsa:
sed ñ ab ipsa. Duo sequentia sic fi¬
unt inip̃a: quod etiam ab ip̃a. In
pͥmo p̾occupatur: in scd̾o conat᷑:
in t̾cio captat. Cum tͤmit nil ip̃a
agit: s magis patitur. Cum sur¬
git ⁊ aꝑit: ꝓpͥe aliquid industͥe
adhibet. Tremit cum motum occul¬
tum inspirationis sce dulcit̃ sentit.
assurgit: cuii sentit. ⁊ sequit᷑ quo
illa ducit. aꝑit: cum huic totam
se oꝑi mens indulget. et reddit ca¬
pacem. ueruntũ quantomagis se
exͥcitationẽ surrectioni. confer ⁊ ap¬
ta. Nam quod dicit defecit sp̃c meꝰ
ad illud spectat quod hoc sequitur
in loco. pessulum ostii mei aꝑui di¬
lecto: ⁊ ip̃e declinauit. Tunc declinat.

Expanded text:
purissimorum. Verumtamen, sicut jam purissimorum. Verumtamen, sicut jam diximus, immissio manus per foramen, immissionem illam latentem et occultam significat inspirationis, quam divinae virtutis tactus operatur. in sponsa. Quae tria? Primo quod tremit, secundo quod surgit, tertio quod aperit. Primum fit quidem in ipsa, sed non ab ipsa: duo sequentia sic fiunt in ipsa, quod etiam ab ipsa. In primo praeoccupatur, in secundo conatur, in tertio captat. Cum tremit, nil ipsa agit, sed magis patitur: cum surgit et aperit, propriae aliquid industriae adhibet. Tremit, cum motum occultum inspirationis sanctae dulciter sentit: assurgit, cum consentit et sequitur quo illa ducit: aperit, cum huic totam se operi mens indulget, et reddit capacem. Verumtamen quanto magis se exercitationem surrectioni confer et apta. Nam quod dicit, defecit spiritus meus, ad illud spectat, quod hoc sequitur in loco: Pessulum ostii mei aperui dilecto, et ipse declinavit. Tunc declinat,
Abbreviated transcription (Latin):
Dilatatur aut̃: cum p̾oꝑanti sponso
anima cooꝑantur: conatur. assur¬
git. ⁊ aꝑit. Prima solius dei manus
agnoscitur. Scdã. dei simul et ho¬
minis. Et cum magis dei sit ꝓpter
munus: soli tamen homini deputat᷑
ad meritum. Artum est. etiam et qͦi
ꝑforamen concepta cognitio dei. ea
que ꝑ oꝑm eius contemplationem
ꝑcipitur: et quasi tactus manus. ñ
uisio uultꝰ eius. Adu̾te tͥnum concẽp¬
landi modum: incapite in cincinnis.
in manu. In capite te naturam. in
cincinnis figuram : in manu factu¬
ram. De hoc ultimo sic ait. Delectas¬
ti me dñe infactura tua: ⁊ in fact᷑a¬
⁊ in oꝑib manuum tuarũ extilta¬
bo. Possumus etiam sic illa uocare.
Essentiam. signa. oꝑa. Diuine illiꝰ
nature noticiam. signa ꝑquandã
in suo genere si militudinem depro¬
mũt: oꝑa probant. Signa ut sic
dicam expͥmunt: ⁊ oꝑa astruunt.
Ultimus hic contemplationis mocł
simplicium est: scd̃s cruditoꝵ. pͥmꝰ

Expanded text:
Dilatatur autem cum praeoperanti sponso Dilatatur autem cum praeoperanti sponso anima cooperatur, conatur, assurgit et aperit. Prima solius Dei manus agnoscitur; secunda, Dei simul et hominis. Et cum magis Dei sit propter munus, soli tamen homini deputatur ad meritum. Arcta est etiam et quasi per foramen concepta cognitio Dei, ea quae per operum ejus contemplationem percipitur, et quasi tactus manus, non visio vultus ejus. Adverte trinum contemplandi modum. 149 in capite, in cincinnis, in manu. In capite naturam, in cincinnis figuram, in manu facturam. De hoc ultima sic ait: Delectasti me, Domine, in factura tua, et in operibus manuum tuarum exsultabo . Possumus etiam sic illa vocare: essentiam, signa, opera. Divinae illius naturae notitiam signa per quamdam in suo genere similitudinem depromunt, opera probant. Signa, ut sic dicam, exprimunt, et opera astruunt. Ultimus hic contemplationis modus simplicium est; secundus, eruditorum; primus,
Abbreviated transcription (Latin):
muit. Quid sibi uult hoc loco. qd̃
sponsa que clauserat ostium eubilis
ne ad illam quid ingrederetur in¬
caute: Inceteris cautius agens: cur
hic locum negligentie reliquit: An
forte hoc in se minus ip̃a nouit
soramen: Quis enim inse omĩa
potest nosse foramina: om̃s aditꝰ: om̃s
aptitudinis: nͥ ille qui sicut in ierechi¬
ele legitur: in lapide p̾cioso foramĩa
p̾parauit: Ipse foramina uͥ uult pa¬
rat: quia ubi uult spirat. Ipse manũ
mittat ꝑforamen: ꝑ aptum aditum:
inspirationis occulte uirtutem. ꝑfora¬
men inquit. id ẽ ꝑ apptum: ꝑ abdi¬
tum. ꝑ artum ingressum. Artus eñi
ingressus satis. ubi mauum tm̃ im
mictit iħx: eius respectu. quem ꝑ ostii
aꝑtionem sibi fieri pecit. Non mo¬
ueretur ille uent̾ sponse: non surg̾et.
ñ aꝑiret dilecto: nisi ip̃e prior. inspi¬
rationis sue manum iminisiss occul¬
tam. Occulta ratio uocationis pͥme:
latens causa.⁊ nondum latus ing̾sĩ.

Expanded text:
muit. Quid sibi vult hoc loco quod muit. Quid sibi vult hoc loco quod sponsa, quae clauserat ostium cubilis ne ad illam quid ingrederetur incaute; in caeteris cautius agens, cur hic locum negligentiae reliquit? An forte hoc in se minus ipsa novit foramen? quis enim in se omnia potest nosse foramina, omnes aditus, omnes aptitudines, nisi ille qui, sicut in Ezechiele legitur, in lapide pretioso foramina praeparavit? Ipse foramina, ubi vult, parat; quia, ubi vult, ipse manum mittit per foramen, per aptum aditum, inspirationis occultae virtutem. Per foramen, inquit, id est per aptum, per abditum, per arctum ingressum. Arctus enim ingressus satis, ubi manum tantum immittit Jesus, ejus respectu per quem ostii apertionem sibi fieri petit. Non moveretur ille venter sponsae, non surgeret, non aperiret dilecto, nisi ipse prior inspirationis suae manum immisisset occultam. Occulta ratio vocationis primae, latens causa, et nondum latus ingressus.
Abbreviated transcription (Latin):
lomodo. Non aoquiesco: ñ posẽ
ñ egͥe reinduitionis uerbum audire.
laneam exui: uestita subtilib. No¬
ui quam laboriose sint partes mar¬
ce quam onerosa oꝑta sit tunica:
quomͦ circa frequens discurendo
myst̾ĩum. inquinatos oportet illã
affectuum pedes hr̃e: oꝑi gressus.
Non possum de maria in mart᷑a
degenerare. Optimam partem ele¬
gi: aꝑtum et paratũ efficere cor me¬
um. adaduentum dilecti. Non
uidetur inpartib marche passus mo¬
ti. festinat. Nuda ab omni mat̾ia
mundi. ⁊ sine impedimento uelami¬
nis. lib̾a et quasi reuelata facie glo¬
riam contemplatura dilecti: surgã
ut aꝑiam ei. Uia h̃. uia pulch ẽ nõ
potest ꝑeam pespollutꝰ incedere: nec
pollui mea. Breuis uia. nam di lec¬
tus stat adostium uociferans ⁊ pul¬
sans: quasi more impaciens. Yulsat
ad ostium: explorat aditꝰ: ⁊ ardentꝰ
diligens. ꝓperantem p̾uenit me.
Manum suam imnt᷑ ꝑforamen.
it ad tactumeuis uenter meus intre¬

Expanded text:
lo modo. Non acquiesco, non possum lo modo. Non acquiesco, non possum non aegre reinduitionis verbum audire. Laneam exui vestita subtilibus. Novi quam laboriosae sint partes Marthae, quam onerosa operta sit tunica: quomodo circa frequens discurrendo ministerium, inquinatos oportet illam affectuum pedes habere, et operum gressus. Non possum de Maria in Martham degenerare. Optimam partem elegi, apertum et paratum efficere cor meum ad adventum dilecti. Non videtur in partibus Marthae passus moti festinat. Nuda ab omni materia mundi, et sine impedimento velaminis, libera et quasi revelata facie gloriam contemplatura dilecti, surgam ut aperiam ei. Via haec via pulchra est: non potest per eam pes pollutus incedere, nec pollui in ea. Brevis via: nam dilectus stat ad ostium vociferans et pulsans, quasi morae impatiens. Pulsat ad ostium, explorat aditus, et ardentius diligens properantem praevenit me 6. Manum suam misit per foramen, et ad tactum ejus venter meus intre
Abbreviated transcription (Latin):
ces infectiones eius: sponsi tui illũ
celestem se mentitur hr̃e rorem.
Claude illi: ⁊ si dicat. aꝑi mͥ soroe
mea: nullam tͥ cum eo cognationẽ
c̃ẽ respontde. Que illi cognata est:
immaculata ñ ẽ. Praua cognatio
quam contagio sequitur. Xp̃e s̃a
sororem dicit: immaculatam sub¬
iuingit. asculta quando dicere possis.
uox dilecti pulsantis. Hostis pͥmo
aggressu timide agit. Temptantis
moio. dep̾hendi timens: palpat ñ
pulsat. Dilectus tuus in notescere uo¬
lans: pulsat audenter. Aꝑi nichi
quia caput meum inquit plemĩe
rore. et cincĩni ñi gutis noctiũ. Acsi dic̃ã.¬
Aꝑim qr rore grẽ reftꝰ allabor. aꝑim̃: aptãti
p̾parata cante p̾sentie. Tunc illa.
Exuii me tunica mea: quomͦ indu¬
ar illa: Laui pedes meos: quomodo
inquinabo eos: Tu dicis aꝑi michi
Ecce aꝑui. Parata sum: ⁊ domestic
turbari denuo curis refugio. Nob
quam semel exuii: reindui cunica
Quomͦ induar eam: Quomͦ: Nul¬

Expanded text:
ces infectiones ejus; sponsi tui illum ces infectiones ejus; sponsi tui illum coelestem se mentitur habere rorem. Claude illi: et si dicat, Aperi mihi, soror mea; nullam tibi cum eo cognationem esse responde. Quae illi cognata est, immaculata non est. Prava cognatio, quam contagio sequitur. Christus quam sororem dicit, immaculatam subjungit. Ausculta quando dicere possis: Vox dilecti pulsantis. Hostis primo aggressu timide agit: tentantis modo deprehendi timens, palpat, non pulsat. Dilectus tuus innotescere volens, pulsat audenter: Aperi mihi, quia caput meum, inquit, plenum est rore, et cincinni mei guttis noctium. Ac si dicaia rore gratiae refertus illabor. Aperi, aptam te praepara tantae praesentiae. 5. Tunc illa: Exui me tunica, quomodo induar illa? Lavi pedes meos, quomodo inquinabo eos? Tu dicis, Aperi mihi: ecce aperui, parata sum; sed domesticis turbari denuo curis refugio. Nolo quam semel exui, reindui tunica. Quomodo induar ea? Quomodo? Nul
Abbreviated transcription (Latin):
antis amoris refrigerat. Siue supra¬
dictis modis caput cincinnosq intel¬
ligas : siue incapite illam deitatis
nũdam noticiam que ẽ facie ad fa¬
ciem: cincinnos aut̃ illam que ꝑ
speculum fit.⁊ in uelamento etug¬
matis: in utroq refrigerii uberem
rorem reꝑies. Ideo. forte capiti ros sim¬
plicit̾ assignatur: gutte uero cum
adiectione noctis cincinnis attͥbuun¬
tur: quod hec uisio que ꝑspeculum
fit ⁊ enignia. nocturne quiddam
ht̃ qualitatis. minus fulgens ⁊ minꝰ
feruens. Emulare sc̃ai aĩa sponsum:
caput ⁊ capilli deuotionis rore mades¬
cant. Caput intentionisi cincinni
cogitationis. Ad modum madentiũ
capilloꝵ stricte sint. extente sint.
pingues sint: continentie extenua¬
te disciplina: continuationis ꝑse¬
uerantia ꝓtente: exultationis sp̃c
pingues: neadmodicum tenebrosa
⁊ gelido. malicie ⁊ nequitie rore
in ficiantur: quem pͥnceps aeris hꝰ
leniter ⁊ latent̾ asꝑgit. Caue fala¬

Expanded text:
antis amoris refrigerat. Sive supraantis amoris refrigerat. Sive supradictis modis caput cincinnosque 148 intelligas, sive in capite illam deitatis nudam notitiam quae est facie ad faciem, cincinnos autem illam quae per speculum fit et in velamento aenigmatis, in utroque refrigerii uberem rorem reperies. Ideo forte capiti ros simpliciter assignatur, guttae vero cum adjectione noctis cincinnis attribuuntur, quod haec visio quae per speculum fit et aenigma, nocturnae quiddam habet qualitatis, minus fulgens, et minus fervens. Aemulare, sancta anima, sponsum, caput et capilli devotionis rore madescant: caput, intentionis; cincinni, cogitationis. Ad modum madentium capillorum strictae sint, extentae sint, pingues sint, continentiae extenuatae disciplina, continuationis perseverantia protentae; exsultatione spiritus pingues, ne ad modicum tenebroso et gelido malitiae et nequitiae rore inficiantur, quem princeps aeris hujus leniter et latenter aspergit. Cave falla
Abbreviated transcription (Latin):
u̾sationis u̾itate ⁊ substãte identitate:
ñ tamen cum uerum est deum
nosse aliquid. ⁊ sequent̾ uerũ
erit illum id ẽẽ. Sic ⁊ potentia.
cum uoluntate indeo unum idẽq
essentialiteR ẽ: de nominata uͦ
abhis nĩse mutuo consequunt᷑.
De nominatões enim iste cum aliquẽ
cirra crcaturas effectum continent.
cognatam ab illis multitudinemt᷑¬
hunt: in se nequeunt cõmitari. Mi¬
ra idep̃ititas.⁊ my ra diu̾sitas: utra¬
ꝙ in explicabilis: utraq admiratio¬
nis ẽ plena: deuotionis et reuerenti¬
e occultissuas ⁊ efficacissimas causaᷤ
continens. Accede sponsa ad hoc capt̃¬
sponsi dilecti. et cincinnos eius. stͥnge
rorantes crines: multum inde duł¬
cissimi liquoris elicies: pleni sunt gut¬
tis noctis: gutis occultis: guͣtis ñ igno¬
ta dulcedinem refrigerantib. Erit
quando gute tales exp̾sse frequentiꝰ:
incegri fluminis efficiant impetũ.
Bonus quidem: qui desidium estu¬

Expanded text:
nversionis veritate, et substantiae identitate: nversionis veritate, et substantiae identitate: non tamen, cum verum est Deum nosse aliquid, et sequenter verum erit illum id esse. Sic et potentia cum voluntate in Deo unum idemque essentialiter est: denominata vero ab his non se mutuo consequuntur. Denominationes enim istae cum aliquem circa creaturas effectum continent, cognatam ab illis multitudinem trahunt, et se nequeunt comitari. Mira identitas, et mira diversitas: utraque inexplicabilis, utraque admirationis est plena, devotionis et reverentiae occultissimas et efficacissimas causas continens. 4. Accede, sponsa, ad hoc caput dilecti, ad cincinnos ejus: stringe rorantes crines; multum inde dulcissimi liquoris elicies. Pleni sunt guttis noctis, guttis occultis, guttis non ignota dulcedine refrigerantibus. Erit quando guttae tales expressae frequentius integri fluminis efficient impetum. Bonus quidem, qui desiderium aestu
Abbreviated transcription (Latin):
ad nr̃e tam̃ capatitatis mensurã.
Nam distinctis signis ⁊ sermonibꝰ
aliud ⁊ aliud significare conantib
que in ip̃o sunt unum: quasi plura
⁊ uaria in notescunt nob̃. Quedã
ad solam eius magnitudinem respi¬
ciunt: unum ħ cincinnum puta.
Quedam ad solam potentiam: sic ⁊¬
que ad sapientiam. que ad bonitatẽ
que ad p̾destinationem: ad ꝓuidenti¬
am: ad grãm: ad indulgentiam. con¬
silium. cogitationes dei. generalit̾
que adunam significõnis complecti¬
tur ratio: et quasi adunam ꝑtinẽt.
pro uno cincinno int̾pretare: que ad
aliam: ꝓ alio crede. Inuisibilia ipsiᷤ
caput accipe: illa uelut cincinnos.
Nam diuinitas inse una ⁊ sim¬
plex ẽ: scđm effectum autem in
subiectis ⁊ effigiem particularit̃
impressam subiectis. uarie signi¬
ficationis recipit numerum. Ideo
eẽntialia nomina mutuo de se dici.
possunt: ñ sic aut̃ denominata.
essentia dei scientia euis ẽ: cum cõ¬

Expanded text:
ad nostrae tamen capacitatis mensuram. ad nostrae tamen capacitatis mensuram. Nam distinctis signis et sermonibus aliud et aliud significare conantibus, quae in ipso sunt unum, quasi plura et varia innotescunt nobis. Quaedam ad solam ejus magnitudinem respiciunt: unum hoc cincinnum puta. Quaedam ad solam potentiam: sic quae ad sapientiam, quae ad bonitatem, quae ad praedestinationem, ad providentiam, ad gratiam, ad indulgentiam, consilium, cogitationes Dei generaliter quae una significationis complectitur ratio, et quasi ad unam pertinent, pro uno cincinno interpretare: quae ad aliam, pro alio crede. Invisibilia ipsiuscaput accipe: illa velut cincinnos. Nam divinitas in se una et simplex est; secundum affectum autem in subjectis, et effigiem particulariter impressam subjectis, variae significationis recipit numerum. Ideo essentialia nomina mutuo de se dici possunt, non sic autem denominata. Essentia Dei scientia ejus est, cum co
Abbreviated transcription (Latin):
dit. Appariciotua: aꝑtio ẽ. Apare:
⁊ nemo tͥ claudit. Cui exminima
parte maiestatis tue cepit gła scĩ¬
cillare: animum adse subito conu̾¬
tit et rapit. Nonsinit sibi claudi
dum ipsa choruscat. Cor quod pe¬
netras: aꝑis tͥ. Aꝑtum tenes: dũ
te ñ subtrais. Et forte utraq necessa¬
ria ẽ: ⁊ cognate sunt sibi: aꝑtio sp̃o¬
si: ⁊ aꝑtiosponse. Aꝑtio sponsi: ap¬
paritio eius. Aꝑtio sponse: appara¬
tus eius ⁊ coaptatio ad tam dulces
usus. Capud meum plenum ẽ ro¬
re: ⁊ cincinni mei guttis noctiũ.
Gaput plenum ẽ: ⁊ eo mandent
qui adherent illi. Delectabilis ẽ ds̃
in se. ⁊ deleccabilis in sc̃is suis. qui
de ip̃o ꝑ grãm oriuntur: et ordina¬
cione sua quasi quidam distincti
cincinni ꝑseuerant in eo. Pulchͣ
utraq contemplat̾o: uel essentie¬
ea. Diuisiones enim grãrum sũt
ac si quedam distinctio cincinno¬
rum. Inuisibilia enim ipsius qͣn¬
dam p̾ferre distinctionẽ uidentur:

Expanded text:
dit . Apparitio tua apertio est. Appare, dit . Apparitio tua apertio est. Appare, et nemo tibi claudit. Cui ex minima parte majestatis tuae coeperit gloria scintillare, animum ad se subito convertit et rapit. Non sinit sibi claudi, dum ipsa coruscat. Cor quod penetras, aperis tibi: apertum tenes, dum te non subtrahis. Et forte utraque necessaria est, et cognatae sunt sibi apertio sponsi et apertio sponsae. Apertio sponsi apparitio ejus est: apertio sponsae, apparatus ejus et coaptatio ad tam dulces usus. Caput meum plenum est rore, et cincinni mei guttis noctium. Caput plenum est, et eo madent qui adhaerent illi. Delectabilis est Deus in se, et delectabilis in sanctis suis, qui de ipso per gratiam oriuntur, et ordinatione sua quasi quidam distincti cincinni perseverant in eo. Pulchra utraque contemplatio, vel gratieo. Divisiones enim gratiarum sunt , ac si quaedam distinctio cincinnorum. Invisibilia enim ipsius quamdam praeferre distinctionem videntur,
Abbreviated transcription (Latin):
Et reuera sicẽ fratres. Ubi in mat̾ia
maior est gła: ubi in meditatione
maior est gr̃a. Quod plus ht̃ excel¬
lentie. Plus sibi exigit reuerentie:
plus refundit et gr̃e. Quod quodã
nature sue merito p̾rogat: ꝑceptio
eius oblectationis. plus erogat. Plus
om̃ib placet: quod om̃ib p̾stat.
Singulari mat̾ie: peculiaris debet
ceruendi modus. Non ẽ huma¬
ni iuris: ñ ẽ enim moris humanl:
Qete ⁊ ꝑuigili donatur menti: ñ tam̃
ad uotum. sed cum ip̃e uult et di¬
cit aꝑi michi. Quid ẽ dicere aꝑi
mͥ. nisi quodam blandimento
affectum illicere: mouere ꝯcupis¬
centiã: ut mens ex parte tacta.
dante lucis chorusco. ad pleniorẽ ꝑ¬
ceptionem se p̾stet purgatã: Si c̃
lux quasi oculo dicit. aꝑi michi: que
ex modica ꝑceptione ad maius partici¬
pium sui quamdam auiditatem p̾ge¬
nerat. Aꝑi nuchi soror mea. Quid ẽ
iħu bone. quod rogas aꝑiri: Tu ip̃s
habes clauem dđ. Aꝑis et nemoclau¬

Expanded text:
Et revera sic est, fratres. Ubi in materia Et revera sic est, fratres. Ubi in materia major est gloria, ibi in meditatione major est gratia. Quod plus habet excellentiae, plus sibi exigit reverentiae, plus refundit et gratiae. Quod quodam naturae suae merito praerogat, perceptio ejus oblectationis plus erogat. Plus omnibus placet, quod omnibus praestat. Singulari materiae peculiaris debetur cernendi modus. Non est humani juris: non est enim moris humani. Quietae et pervigili donatur menti, non tamen ad votum, sed cum ipse vult et dicit: Aperi mihi. Quid est dicere, Aperi mihi, nisi quodam blandimento affectum illicere, movere concupiscentiam, ut mens ex parte tacta tantae lucis corusco, ad pleniorem perceptionem se praestet purgatam? Sic lux quasi oculo dicit: Aperi mihi; quae ex modica perceptione ad majus participium sui quamdam aviditatem praegenerat. 3. Aperi mihi, soror mea. Quid est, Jesu bone, quod rogas aperiri? Tu ipse habes clavem David: aperis, et nemo clau
Abbreviated transcription (Latin):
rore gr̃arum. aꝑi michi. Intus iam
tibi sum nunci s aꝑi michi ut am¬
pluis intrem. Aꝑi michi. iam quasi
nouus accedo: et recenti rorãs affectu.
Ut ros tͥ fluet eloquium meum: cũ
deitatis mee tͥ instillabo archana.
Caput meum rore abundat: ⁊ con¬
templatio diuine. in me nature sub¬
tiles ⁊ fecundos parturit sensus.
Quid circa humanitatꝰ mist̾ĩa solũ
moraris: Quid tam diu solos adpe¬
des resides: Surge ascende ad caput:
illi aꝑi. Aꝑi michi in hoc: quia cap̃t
meum plenum ẽ rore. Humanitas
gr̃am comꝑat: diuinitas confert.
Humanitas impetrat: diuinitas ĩfũd
amorem. Caput meum plenumẽ.
Ip̃m ẽ ros ip̃e illabitur anime. me¬
dullas irrigat. usq ad aliquod ing̾s
sum: aꝑi michi ut ꝑtingam ad inti¬
ma⁊ ut diuinitatis mee dulcis noti¬
cia influat: ⁊ inficiat totum quod
est inint̾iorib tuis. Aꝑi michi ut
diuinitatis mee subtilis ros cordis
tui terram infundat. ⁊ in ebriet eã

Expanded text:
rore gratiarum. Aperi mihi. Intus jam rore gratiarum. Aperi mihi. Intus jam tibi sum nunc; sed aperi mihi, ut amplius intrem. Aperi mihi. Jam quasi novus accedo, et recenti rorans affectu. Ut ros tibi fluet eloquium meum, cum deitatis meae tibi instillabo arcana. Caput meum rore abundat, et contemplatio divinae in me naturae subtiles et fecundos parturit sensus. Quid circa humanitatis mysteria solum moraris? quid tamdiu solos ad pedes resides? Surge, ascende ad caput, illi aperi. Aperi mihi in hoc, quia caput meum plenum est rore. Humanitas gratiam comparat, divinitas confert: humanitas fudit cruorem, divinitas infundit amorem. Caput meum plenum est. Ipsum est 147 ros ipse. Illabitur animae, et ejus medullas irrigat. Usque ad aliquid ingressus sum: aperi mihi, ut pertingam ad intima, ut divinitatis meae dulcis notitia influat, et inficiat totum quod est in interioribus tuis. Aperi mihi, ut divinitatis meae subtilis ros cordis tui terram infundat, et inebriet eam.
Abbreviated transcription (Latin):
omnes debent amplexus gr̃am. fuerit
scd̾̃m hest̾nam interp̾tationem ioris
illius nocturni liquor molestus: hodi¬
ernus iste sit gratus. Ibi loquit᷑ iħx q̃ re¬
las deponens: hic loquitur blandicias
suggerens. Ibi fugit infestos: hic solũ
ad sponsam festinat. Aꝑi michi soror
mea: proxima mea. Disciplinam ħͥ
attende custedie: ubi ianua passim
ñ patet. Quis illuc intrabit ad arbi¬
trium: uͥ iħus sine int̾pellatione non
intrat. nec nisi cum fuerit audita ⁊
nota uox eius: O me felicem: si de mã
dici anima queat. Porta hec clausa ẽ:
et ꝑ eã nec furtim. nec fortuito indis¬
ciplinatus affectus immittitur: so¬
li principi patet. Si ponam ori meo
custodiam: ut soli principi pateat
cum assistit ad illud. Aꝑi michi por¬
tam iusticie: ⁊ ingresus ineam con¬
uiuabor tecum: comẽdam inea et
bibam et inebriabor. Deniq ⁊ ego
inebriabo te guttis meis. Non accedo
sterilis: s mandens suauit̃. illabente

Expanded text:
omnes debent amplexus gratiam. Fuerat omnes debent amplexus gratiam. Fuerat secundum hesternam interpretationem roris illius nocturni liquor molestus; hodiernus iste sit gratus. Ibi loquitur Jesus querelas deponens, hic loquitur blanditias suggerens. Ibi fugit infestos, hic solum ad sponsam festinat. 2. Aperi mihi, soror mea, proxima mea. Disciplinam hic attende custodiae, ubi janua passim non patet. Quis illuc intrabit ad arbitrium, ubi Jesus sine interpellatione non intrat; nec nisi cum fuerit audita et nota vox ejus? O me felicem, si de mea dici anima queat: Porta haec clausa est, et per eam nec furtim nec fortuito indisciplinatus affectus immittitur! Soli principi patet, si ponam ori meo custodiam, ut soli principi pateat, cum assistit ad illud. Aperi mihi portam justitiae: et ingressus in eam convivabor tecum, comedam in ea, et bibam, et inebriabor; denique et ego inebriabo te guttis meis. Non accedo sterilis, sed madens suaviter illabente
Abbreviated transcription (Latin):
uꝑiore sermone hunc locum ita
discussimus: ut diceremus iħm
sponse sue implorasse solatia. adu̾sus
molestias eorum. qui fidei nr̃e scince¬
ritatem humane ⁊ꝑfide doctrine
corruptela temptant inficere: ⁊ sub¬
tilium ꝑsuasionum immandidare
rore noctur no: quem pͥnceps tenebra¬
rum. princeps aeris huiꝰ latenter or
leniter instillat. Nam ⁊ alio scͥptu¬
re loco querit᷑ quod aque inundane¬
runt suꝑ caput suum. Heri gͦ in¬
ductꝰ ẽ. a nob dominus iħx molesti¬
as fugiens: hodie inducetur gaudia
ferens. Heri inductus ẽ solatia im¬
plorans: hodie secum solatia poetats.
heri plenus iniuriis: hodie gratiis.
Illa int̾pretato raras respicit: ista re¬
fertur adfert᷑ adplures. Non omnes
ad predicationis opus. uel idonee sũt
uel delegate: non enim creruptelas
fidei repellere uel sufficiunt uel huic
muneri p̾ficiunt᷑. Non possunt
omines esse matres ⁊sponse: omnes
possunt sorores ⁊sponse. Non oẽs
possunt partus sustinere iniuriã:

Expanded text:
iore sermone hunc locum ita discussimus, ut diceremus Jesum sponsae suae implorasse solatia adversus molestias eorum qui fidei nostrae sinceritatem humanae et perfidae doctrinae corruptela tentant inficere, et subtilium persuasionum immadidare rore nocturno, quem princeps tenebrarum, princeps aeris hujus, latenter et leniter instillat. Nam et alio Scripturae loco queritur quod aquae inundaverint super caput suum . Heri ergo inductus est a nobis Dominus Jesus molestias fugiens; hodie inducetur gaudia ferens. Heri inductus est solatia implorans; hodie, secum solatia portans: heri, plenus injuriis; hodie, gratiis. Illa interpretatio raras respicit, ista refertur ad plures. Non omnes ad praedicationis opus vel idoneae sunt, vel delegatae. Non enim omnes corruptelas fidei repellere vel sufficiunt, vel huic muneri praeficiuntur. Non possunt omnes esse matres et sponsae: omnes possunt sorores et sponsae. Non omnes possunt partus sustinere injuriam:
Abbreviated transcription (Latin):
fectum. improuidꝰ illabit᷑: ⁊ nil tale
meditantem infpłrate dulcedinis
mouet affectu actractu. Quando
pulsat hoc modo ad ostium tuum
noli morari: surge. festina: ne for¬
te declinet. Nam ⁊ in hoo loco sic
habes. Sessulum ostii mei aꝑui dilec¬
sierat. Gur ab is ihũ bone. cur de¬
clinas ÷ cur defraudas dilectam a de¬
sidio suo. Tu desidium indicis: tu
delectationem subducis. An forte hoc
modo in maiorem auiditatem ⁊ ar¬
dentius desidium concupiscentiam
ꝓtrahis: dum copiam subtrahis: Ita
est plane: ita ẽ. Iste amoris fallacie:
ip̃m amorem magis inflammnãt.
ad eius cumulum ꝓficiunt: dum
sic decipiunt. Ille dñice resurrectõis
apparitiones quam breues erant: qͣm
subite. quam succise. Quibdam uix

Expanded text:
fectum, improvisus illabitur, et nil tale fectum, improvisus illabitur, et nil tale meditantem insperatae dulcedinis movet attactu. 3. Quando pulsat hoc modo ad ostium tuum, noli morari: surge, festina, ne forte declinet. Nam et in hoc loco sic habes: Pessulum ostii mei aperui dilecsierat. Cur abis, Jesu bone? cur declinas? cur defraudas dilectam a desiderio suo? Tu desiderium inducis, tu delectationem subducis. An forte hoc modo in majorem aviditatem et ardentius desiderium concupiscentiam protrahis, dum copiam subtrahis? Ita est. Plane ita est. Istae amoris fallaciae ipsum amorem magis inflammant, ad ejus cumulum proficiunt dum sic decipiunt. Illae dominicae resurrectionis apparitiones quam breves erant, quam subitae, quam succisae! Quibusdam vix
Abbreviated transcription (Latin):
Diuinitatis colligimus noticiam:
ñ tñ ꝑsonalem in ditate distantiã.
In hoc ostio ñ distinguitur ꝑsona:
nec confertur gr̃ã. Ideo ñ debͥet ẽẽ
assiduus: non nimius. ad hoc osti¬
um pulsator. ꝑ scđm in eo quod
salutarib initiamur sacram̃tis:
ad eccłie unitatem intramꝰ ad com¬
munione scõꝵ. In hoc scd̾o ostio sic
quidam intꝰ sunt: ut tñ quasi foris
sint. donec ad terciũ accedant: quod
familiarem int̃p̃tarem᷑ ascensum. ꝑ
caritatis affectum: in copiam quã¬
dam ⁊ contemplationẽ dilecti. Ostiũ
hoctam secretum. tam intimum
ñ omnib patet: s soli sponse p̾bet
accessum. In iezechiele multas osti¬
orum distantias legis: quas nunc
longum ẽ ꝓsequi. Uerum tñ parum
quid int̾ẽe reputo: tu ne ad illum
ingrediaris. an ad te ip̃e: nisi quod
tunc uideris ingredi ad ip̃m. cum
tu quasi p̾uenũ. ⁊ pͥor rogas. Ip̃e uͦ
ad te. cum ip̃e p̾uenit te: pulsat af¬

Expanded text:
divinitatis colligimus notitiam, divinitatis colligimus notitiam, non tamen personalem in deitate distantiam. In hoc ostio non distinguitur persona, nec confertur gratia. Ideo non debet esse assiduus, non nimius ad hoc ostium pulsator. Per secundum, in eo quod salutaribus initiamur Sacramentis, ad Ecclesiae unitatem intramus, ad communionem sanctorum. In hoc secundo ostio, sic quidam intus sunt, ut tamen quasi foris sint, donec ad tertium accedant: quod familiarem interpretamur accessum per charitatis affectum, in copiam quamdam et contemplationem dilecti. Ostium hoc tam secretum, tam intimum, non omnibus patet, sed soli sponsae praebet accessum. In Ezechiele multas ostiorum distantias legis , quas modo longum esset prosequi. Verumtamen parum quid interesse reputo, tunc ad illum ingrediaris, an ad te ipse: nisi quod tunc videris ingredi ad ipsum, cum tu quasi praevenis et prior rogas; ipse vero ad te, cum ipse te praevenit, pulsat af
Abbreviated transcription (Latin):
mici. ubi uocem ⁊ pulsum audi
dilecq. ubi manus eius subtilẽ
et ꝑforamen sentis actactum aufer
pessulum: ostium aꝑi: cuncta cedãt
obstacula. Si fieri pot̾ medium pa¬
rietem totum aufer: ut libẽ setͥ di¬
lectꝰ cuꝰ infundat. Sollicitudo ad¬
u̾sus temptam̃ta demonum: in
securitatem u̾tatur dep̾sentia
sponsi. Cautelam ostem repellen¬
di: in ꝑfruendi dileti copiam uer¬
te. Ostium aꝑuisse nouit se: qui
dixit: paratum cor meum deus:
paratum cor meum. Quomͦ ostio
ẽget iħc. qui in eũgłio ait. ego sũ
ostium: Miranda ratio. Ostium
est: ⁊ pulsat adostium. Intrare
uult: ꝑ quem quisqͥs introie¬
rit saluabitur. ⁊ pascua inueni¬
et. Magna ẽ ostioꝵ distantia. Est
enim ostium quoddam in argu¬
mentis nature: ẽ ostium insacra¬
mentis eccłie: ẽ ostiumentis in ex¬
ꝑimentis gr̃e. In pͥmo illo ostio na¬
turalis rationis. ductu in notescit
nob̾ ꝑ oꝑa oꝑans sapientiam:
et ad aliquod u̾itatis intͦmittim᷑

Expanded text:
mici. Ubi vocem et pulsum audis mici. Ubi vocem et pulsum audis dilecti, ubi manus ejus subtilem, et per foramen sentis attactum, aufer pessulum, ostium aperi, cuncta cedant obstacula: si fieri potest, 151 medium parietem totum aufer, ut libere se tibi dilectus tuus infundat. Sollicitudo adversus tentamenta daemonum in securitatem vertatur de praesentia sponsi: cautelam hostem repellendi in perfruendi dilecti copiam verte. Ostium aperuisse se novit, qui dixit: Paratum cor meum, Deus, paratum cor meum . 2. Quomodo ostio eget Jesus, qui in Evangelio ait: Ego sum ostium? Miranda ratio. Ostium est, et pulsat ad ostium. Intrare vult per quem quisquis introierit salvabitur, et pascua inveniet . Magna est ostiorum distantia. Est enim ostium quoddam in argumentis naturae, est ostium in Sacramentis Ecclesiae, est ostium in experimentis gratiae. In primo illo ostio naturalis rationis ductu innotescit nobis per opera operans sapientia, et ad aliquid veritatis intromittitur:
Abbreviated transcription (Latin):
si deuotionis et caritatis oleoquasi
ostio uolueris uti. Et puto quod
conueniens ẽ de cemplo testimoni¬
um ꝓlatum: templum em̃ dĩ scm̃
ẽ quod estis uob. Habe gͦ intẽplo
tuo ostia: ꝑ que sumnius ponti¬
fex solus ingrediatur inintimum
cordis tui recessum. Claude ostiũ:
obde pessulum: nisi quando dilec¬
tus tuus pulsat. ingredi uolens.
Si ostium non ẽ: passim patebit
ingressus omni transeunti. Si ostiũ
clausum ẽ. s pessulo ñ obseratum:
facili cedet. ⁊ patebit impulsu: fir¬
stant̃: resiste constanter. Obliuio
⁊ ignorantra ñ subripiat: impro¬
bitas ñ irrumpat.⁊ si ita manis dis¬
tinguere: sollicitã p̾meditat e puta
ostium: orationem quasi pessulũ.
Tali firmatum repagulo: hostili
non patebit impuluu ostium timũ.
Confortauit inquit psalmus seras
portarum tuarum. Nonne inse¬
ris ⁊ portis uelut ostium ⁊ pessu¬
lum cibi uideris audire: Utrũꝙ
necessariũ ẽ: s contra insidias ini¬

Expanded text:
si devotionis et charitatis oleo quasi si devotionis et charitatis oleo quasi ostio volueris uti. Et puto quod conveniens est de templo testimonium prolatum: Templum enim Dei sanctum est, quos estis vos . Habe ergo in templo tuo ostia, per quae summus Pontifex solus ingrediatur in intimum cordis tui recessum. Claude ostium, obde pessulum, nisi quando dilectus tuus pulsat ingredi volens. Si ostium non est, passim patebit ingressus omni transeunti. Si ostium clausum est, sed pessulo non obseratum, facili cedet et patebit impulsustanter, resiste constanter. Oblivio et ignorantia non subripiat, improbitas non irrumpat. Et si ita mavis distinguere, sollicitam praemeditationem reputa ostium, orationem quasi pessulum. Tali firmatum repagulo, hostili non patebit impulsui ostium tuum. Confortavit, inquit Psalmista, seras portarum tuarum . Nonne in seris et portis velut ostium et pessulum tibi videris audire? Utrumque necessarium est, sed contra insidias ini
Abbreviated transcription (Latin):
de aꝑtione ostii disserturi sumus:
nam hesternus sermo de oꝑatione
que uelut quedam ad aꝑtionẽ ẽ
nia. ultimum tractatꝰ nr̃i digessit ar¬
ticulum. Bona plane oꝑatio. que im¬
mortalitatis ⁊ incorruptionis spem
⁊ spẽm semꝑ p̾fert: que ñ seminat
incarne: ne corruptionẽ iñ metat.
quia myrra inmanib meis sẽꝑ.
Siquis inquit iħc fecerit uolunta
patris mei: cognoscet de doctͥna m̃a.
ecce qualit̾ pietatis actꝰ: aditum rese¬
rant u̾itatis. Boni certe actꝰ. qui et
quadam temꝑantia ⁊ modera tione
discreti sunt: et unctionis deuotioe
repleti. Iure manib unguentariis
aꝑitur xp̃o: qui deunctione nomẽ
accepit. Et forsitan nͥ ꝑunccum osti¬
um nescit ingredi. Ideo in templo
de. lignis oliuarum ostiola facta
guentarii ẽ ministra liquoris. Osti¬
ola dicta sunt: ⁊ oliuarum. Artꝰ
introicus: s in pĩguediẽ grẽ sinẽ
difficultate. allaberis. Ubi subtil
est intelligentia. ⁊ secretum mist̾¬
um. ñ laboriosus patebit ingresus:

Expanded text:
pertione ostii disserturi sumus. Nam hesternus sermo de operatione, quae velut quaedam ad apertionem est via, ultimum tractatus nostri digessit articulum. Bona plane operatio, quae immortalitatis et incorruptionis spem et speciem semper praefert, quae non seminat in carne, ne corruptionem inde metat. quia myrrha in manibus meis semper! Si quis, inquit Jesus, fecerit voluntatem Patris mei, cognoscet de doctrina mea . Ecce qualiter pietatis actus aditum referat veritatis. Boni certe actus, qui et quadam contemperantia et moderatione discreti sunt, et unctionis devotione repleti. Jure manibus unguentariis aperitur Christo, qui de unctione nomen accepit. Et forsitan nisi per unctum ostium ingredi nescit. Ideo in templo de lignis olivarum ostiola facta ni materia unguentarii est ministra liquoris. Ostiola dicta sunt, et olivarum arctus introitus: sed in pinguedine gratiae sine difficultate illaberis, ubi subtilis est intelligentia, et secretum mysterium. Non laboriosus patebit ingressus,