comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Sordide de mueo corpore puluis abi.
S iã pompa ueñ. lingis animisq fanece.
empꝰ adẽ plausꝰ. aurea pomꝑa uenio.
pͥ maloco fert᷑ sꝑarsis uictoria pennis.
Hue acdes ⁊ meꝰ hic fac dea uĩcat amor.
ꝑlaudite neptimo numũ qͥcreditis undiᷤ.
N il mͥ ẽpelago. me mea t̾ra capit
Plaudetuo martimiles. nos odimꝰ arma.
Par inuar. ⁊ media pace reꝑtꝰ amor
Augurib phebus phebenenãtib assit.
Arcifices in te uerte miñua mariꝰ
Ruricole cereri teñoq assurgite bacho.
P ollucẽ ꝑugiles. castora placet eques.
Nos tͥ blanda uenꝰ. pũiq potñtib armis:
Plaudimꝰ. ĩ ceptis annue diua meis.
Daq nouã mentẽ dñe ut panat᷑ amari.
Annuit. ⁊ motu signa secunda dedit.
& dea ꝓmisit ꝓmitras ip̃a rogamꝰ.
Dace loquor uen̾is tu dea maior eris.
Pertͥ tot iuro testes pompãq deoꝵ :
⁊e dñam nob̾ tempꝰ in om̃e peci.
S pendẽs iͥ crura. potes si forte uiuabit:

Expanded text:
Sordide de niveo corpore pulvis abi! Sordide de niveo corpore pulvis abi! Sed iam pompa venit — linguis animisque favete! Tempus adest plausus — aurea pompa venit. Prima loco fertur passis Victoria pinnis — Huc ades et meus hic fac, dea, vincat amor! Plaudite Neptuno, nimium qui creditis undis! Nil mihi cum pelago; me mea terra capit. Plaude tuo Marti, miles! nos odimus arma; Pax iuvat et media pace repertus amor. Auguribus Phoebus, Phoebe venantibus adsit! Artifices in te verte, Minerva, manus! Ruricolae, Cereri teneroque adsurgite Baccho! Pollucem pugiles, Castora placet eques! Nos tibi, blanda Venus, puerisque potentibus arcu Plaudimus; inceptis adnue, diva, meis Daque novae mentem dominae! patiatur amari! Adnuit et motu signa secunda dedit. Quod dea promisit, promittas ipsa, rogamus; Pace loquar Veneris, tu dea maior eris. Per tibi tot iuro testes pompamque deorum, Te dominam nobis tempus in omne peti! Sed pendent tibi crura. potes, si forte iuvabit,
Abbreviated transcription (Latin):
ħin lege loci ꝯmoda circus ht̃.
⁊u tñ a dextͣ quicũq es parre puelle.
tactu lat̾is leditur illa tui.
In qͦ qui spectas post nos tua ꝯtrahe crura.
S i pudor ẽ. rigido ne p̃me t̾ga genu.
Si nimiũ dimissa iacẽt tua pallia t̾re:
Collige. uel digitis en eͦ tollo meis.
Ĩuida uestis eras que tã bõa crura regebaᷤ.
Qͦq mag̃ spectes in uida uestis eras¬
⁊ alia mimalion athalantis cͥra fugacis:
Optaiit manib sustinuisse suis.
Talia pingunt᷑ succincte crura diane.
Cũ sequitur fortes forcior ip̃a feras.
His cͦ nc̃ uisis arsi. qͥd fiet ab istis.
I flãmã flanimas. ĩ mare fundis aqͣs.
Sꝰpicor ex istis ⁊ cetera posse placere.
Que bñ sub tenu ꝯdita ueste latent.
Uis tñ int̾ea faciles accessere uentos.
Q uos faciet nr̃a mota tabella manu.
An magis hic meꝰ ẽ aĩ ñ aeris estus.
Captaq femineꝰ pectora torret amor.
Dumloquor. alba igro sparsa c tͥ pulu̾e uesti.

Expanded text:
Haec in lege loci commoda circus habet — Haec in lege loci commoda circus habet — Tu tamen a dextra, quicumque es, parce puellae; Contactu lateris laeditur ista tui. Tu quoque, qui spectas post nos, tua contrahe crura, Si pudor est, rigido nec preme terga genu! Sed nimium demissa iacent tibi pallia terra. Collige — vel digitis en ego tollo meis! Invida vestis eras, quae tam bona crura tegebas; Quoque magis spectes — invida vestis eras! Talia Milanion Atalantes crura fugacis Optavit manibus sustinuisse suis. Talia pinguntur succinctae crura Dianae Cum sequitur fortes, fortior ipsa, feras. His ego non visis arsi; quid fiet ab ipsis? In flammam flammas, in mare fundis aquas. Suspicor ex istis et cetera posse placere, Quae bene sub tenui condita veste latent. Vis tamen interea faciles arcessere ventos? Quos faciet nostra mota tabella manu. An magis hic meus est animi, non aeris aestus, Captaque femineus pectora torret amor? Dum loquor, alba levi sparsa est tibi pulvere vestis.
Abbreviated transcription (Latin):
I u labor eternꝰ. qđ petit illa breue ẽ.
Mota dedit ueniã. teñ ꝓperent᷑ amores:
Nũ uacat. a tergo gͣndñs urget opus.
on eꝰ nobiliũ sedeo spectator equoꝵ.
C ui tñ ip̃a faues uincat ut ille precor.
Et loquerer tecũ ueni. tecũq sederẽ.
Netͥ ñ notꝰ quẽ facis ẽẽt amor.
⁊ u carsũ spectes. egote. spectemꝰ ut̾q:
& iiuat. atq ocłos pascat ut̾q suos.
Ocuicũq faues felix agitator equoꝵ.
Gͤ illi cure ꝯtigit ẽe tue.¬
Hmͥ ꝯtingat satro de carc̃e missis:
I sistã forti m̃te uehendꝰ equis.
Imͦ lora dabo. mͦ uerbe t̾ga notabo.
Nc̃ stringã metas int̾iore rota.
Si mͥcurrenti fĩs ospecra morabor.
Deq meis manib lora remissa fluent.
Ha qͣm pene peloys piseo ocidit axe:
Uũ speccat uultꝰ ypodomia tuos.
Nemye fauore sue uicit tñ ille puelle.
Uincamꝰ dñe quisq fauore sue.
E d frustͣ refugis: cogit nos linea ungi.

Expanded text:
! Tu labor aeternus; quod petit illa, breve est.' ! Tu labor aeternus; quod petit illa, breve est.' Mota dedit veniam — teneri properentur Amores, Dum vacat; a tergo grandius urguet opus! 'Non ego nobilium sedeo studiosus equorum; Cui tamen ipsa faves, vincat ut ille, precor. Ut loquerer tecum veni, tecumque sederem, Ne tibi non notus, quem facis, esset amor. Tu cursus spectas, ego te; spectemus uterque Quod iuvat, atque oculos pascat uterque suos. O, cuicumque faves, felix agitator equorum! Ergo illi curae contigit esse tugat, sacro de carcere missis Insistam forti mente vehendus equis, Et modo lora dabo, modo verbere terga notabo, Nunc stringam metas interiore rota. Si mihi currenti fueris conspecta, morabor, Deque meis manibus lora remissa fluent. At quam paene Pelops Pisaea concidit hasta, Dum spectat vultus, Hippodamia, tuos! Nempe favore suae vicit tamen ille puellae. Vincamus dominae quisque favore suae! Quid frustra refugis? cogit nos linea iungi.
Abbreviated transcription (Latin):
Huic ego ꝓueni lena comesq dee.
Quã cu non pot̾is d̾uro rescrare cotꝰno:
ħẽ blanditiis ianua laxa meis.
⁊ tñ em̾ui plusqͣm tu posse. ferendo:
Multa. suꝑtilio ñ patienda tuo.
ꝑme decẽpto didicit custode corĩna:
Liminis astricti sollicitare forẽ.
Delabiq thoro tunica uelata recmeta.
Atq ĩꝑcussos nocte moũe pedes.
⁊ quotiens forib duris incisa pependi.
Ñuerita a populo pret̾eunte legi:
A̾ n eͦ me memini dũ custos seitꝰ abiret:
Ancille missam delituisse sinu.
Qͥ d̃ me c̃munꝰ natali misit. at illa:
Rupit. ⁊ oppoĩta barbara m̃sit aqͣ.
Prima tue moui felitia semĩa mentis.
Munꝰ habes qd̾ te iã petic ista: meum
Desierant. cepi. ꝑ uos utͣmq rogamꝰ.
Iuacuas auras u̾ba tunentis eant.
Alt̾a me sceptro decoras. altoq coturno.
Alt̾a das nr̃o uicturũ nom̃ amori.
G᷑ ades ⁊ longis uersib adde breues.
Exignũ uati concede tragedia tempꝰ.¬

Expanded text:
Huic ego proveni lena comesque deae. Huic ego proveni lena comesque deae. Quam tu non poteris duro reserare cothurno, Haec est blanditiis ianua laxa meis; Et tamen emerui plus quam tu posse, ferendo Multa supercilio non patienda tuo. Per me decepto didicit custode Corinna Liminis adstricti sollicitare fidem, Delabique toro tunica velata soluta Atque inpercussos nocte movere pedes. A quotiens foribus duris infixa pependi, Non verita a populo praetereunte legi! Quin ego me memini, dum custos saevus abiret, Ancillae miseram delituisse sinu. Quid, cum me munus natali mittis, at illa Rumpit et adposita barbara mersat aqua? Prima tuae movi felicia semina mentis; Munus habes, quod te iam petit ista, meum.' Desierat. coepi: 'per vos utramque rogamus, In vacuas aures verba timentis eant. Altera me sceptro decoras altoque cothurno; Altera das nostro victurum nomen amori — Ergo ades et longis versibus adde brevis! Exiguum vati concede, Tragoedia, tempus
Abbreviated transcription (Latin):
Narrant ĩ multas ꝯpita secta mias.
Sepe aliquis digito uatẽ designat euntẽ.
Atqi ait hic hic ẽ quẽ ferꝰ urit amor.
Fabula nec sentis tora iactaris in urbe.
Dũ tua postpõĩto facta pudore refers.
Tempꝰ erat tyrĩo pulsũ grauiore moũi.
Cessaiũ satis ẽ. incipe maiꝰ opus.
Mat̾ia p̾mis ingeniũ. cane fc̃a uiroꝵ.
Q teñe cantẽt lusit tua musa puelle.
ꝑ rimaq ꝑ num̃os a era uiuenta suos.
Nt̃ habeã ꝑ te romana tͣgedia nom̃.
Ĩ plebit leges sp̃s ille meas.
Hactenꝰ ⁊ mouit pictis innexa cotaris:
Densũ cesarie tͥq quat̾q caput.
Alt̾a si menimi limis subrisit ocelł.
Fallor. an in dext᷑ mirthea uirga fuit.
& d gͣuib ũbis animosa tragecdia dpxit:
Me p̾mis: an ñ qͣm ñ grauis eẽ potes:
Iparib tñ es num̾is dignata moũi.
I me pugnasti uersib nsa mers:
N ego ꝯtulerĩ sublimia carmĩa nr̃is.
Obruit eriguas regia ur̃a fores.

Expanded text:
Narrant in multas conpita secta vias. Narrant in multas conpita secta vias. Saepe aliquis digito vatem designat euntem, Atque ait "hic, hic est, quem ferus urit Amor!" Fabula, nec sentis, tota iactaris in urbe, Dum tua praeterito facta pudore refers. Tempus erat, thyrso pulsum graviore moveri; Cessatum satis est — incipe maius opus! Materia premis ingenium. cane facta viroruQuod tenerae cantent, lusit tua Musa, puellae, Primaque per numeros acta iuventa suos. Nunc habeam per te Romana Tragoedia nomen! Inplebit leges spiritus iste meas.' Hactenus, et movit pictis innixa cothurnis Densum caesarie terque quaterque caput. Altera, si memini, limis subrisit ocellis — Fallor, an in dextra myrtea virga fuit? 'Quid gravibus verbis, animosa Tragoedia,' dixit, 'Me premis? an numquam non gravis esse potes? Inparibus tamen es numeris dignata moveri; In me pugnasti versibus usa meis. Non ego contulerim sublimia carmina nostris; Obruit exiguas regia vestra fores.
Abbreviated transcription (Latin):
Nil timeã. ꝑnulla trahã suspiria noctẽ.
Nil facies. Cur te iure ꝑisse uelun.
Q uid mͥ c̃ facili. qͥd c̃ lenone marito:
Corrũpis uitio gaudia nr̃a tuo.
Auin aliũ quẽ tanta iuiuet patientia qͦre.¬
lar uetꝰ ⁊ multos incidua silua ꝑ ãnos.
tedibile ẽ illi num̃ iẽẽ loco.
Fons sat̾ in medio. speluncaq pumice ꝑẽden᷑
⁊ lat̾e ex oĩ dulce querunt᷑ aues.
Hit eͦ dũ spatior tectꝰ nemoralib umbris:
& mea querebã musa mou̾et opꝰ.
Uenit ĩ ornatos elegia nexa capillos.
Iputo pes illi longior alt̾ erat.
Forma decẽs. uestis tenuissiã. uultꝰ amãtis
I pedib intiũ cã decoris erat.
Nenit ⁊ ingenti molenta tͣgedia passu.
Fronte come torue. palla iacebat humi
Leua manꝰ sceptr̃ late regale tenebat.
I ydiꝰ apta pedũ uincla cocurnꝰ erat.
ħprior ⁊ quis erit dix̃ tͥ finis amandi.
Gargum̃ti lente poeta meiꝰ
Nequitiã in nosa tuã ꝯuuna narrãt.

Expanded text:
Nil metuam? per nulla traham suspiria somnos? Nil metuam? per nulla traham suspiria somnos? Nil facies, cur te iure perisse velim? Quid mihi cum facili, quid cum lenone marito? Corrumpit vitio gaudia nostra suo. Quin alium, quem tanta iuvat patientia, quaeus et multos incaedua silva per annos; Credibile est illi numen inesse loco. Fons sacer in medio speluncaque pumice pendens, Et latere ex omni dulce queruntur aves. Hic ego dum spatior tectus nemoralibus umbris — Quod mea, quaerebam, Musa moveret opus — Venit odoratos Elegia nexa capillos, Et, puto, pes illi longior alter erat. Forma decens, vestis tenuissima, vultus amantis, Et pedibus vitium causa decoris erat. Venit et ingenti violenta Tragoedia passu: Fronte comae torva, palla iacebat humi; Laeva manus sceptrum late regale movebat, Lydius alta pedum vincla cothurnus erat. Et prior 'ecquis erit,' dixit, 'tibi finis amandi, O argumenti lente poeta tui? Nequitiam vinosa tuam convivia narrant,
Abbreviated transcription (Latin):
Fc̃a ẽ qͣm fuerat gratior illa iomi.
Quod liret ⁊ fatile ẽ quisqͥs cup̃. arbore fndeᷤ:
Carpat. ⁊ e medio flumie potet aquas.
Siqͣ uolec regnate dii deludat amantẽ.
Heim̾ ne monitis torqueat ip̃emeis.
Quiddlib eueniat nocet ĩ dulgentia nob̾.
&secuitur sugio. qd̾ fugit ip̃e sequor.
Ar tu formose minrã seture puelle:
Incipe iã prima claudere nocte fores.
I cipe quis tociẽs furtĩ tua limina pulser:
Auerere. qͥd latrent noere silẽte canes.
Qͥ a ferat ac referat sollets ancilla cabellas:
Cur tociẽs uacuo secubat illa thoro.
M ordeat ista tuas aliqñ cura medullas.
Ille pͥ uacuo furari ĩ litore harenas:
Sxorẽ stultisiquis amare pͭ.
Multa diuq tuli. sꝑam sepe friturũ:
Cũ bñ seriz asses: ut bñ uerba darẽ.
Lentꝰ es. ⁊ pateris nulli ꝑatienod a marito.
At mͥ concessi frais amoris erit.
Seilici infelix nũqͣm ꝓhibebor adire
Nex mͥ sub nullo uindice semꝑ erit:

Expanded text:
Facta est, quam fuerat, gratior illa Iovi. Facta est, quam fuerat, gratior illa Iovi. Quod licet et facile est quisquis cupit, arbore frondis Carpat et e magno flumine potet aquam. Siqua volet regnare diu, deludat amantem. Ei mihi, ne monitis torquear ipse meis! Quidlibet eveniat, nocet indulgentia nobis — Quod sequitur, fugio; quod fugit, ipse sequor. At tu, formosae nimium secure puellae, Incipe iam prima claudere nocte forem. Incipe, quis totiens furtim tua limina pulset, Quaerere, quid latrent nocte silente canes, Quas ferat et referat sollers ancilla tabellas, Cur totiens vacuo secubet ipsa toro. Mordeat ista tuas aliquando cura medullas, Ille potest vacuo furari litore harenas, Uxorem stulti siquis amare poteMulta diuque tuli; speravi saepe futurum, Cum bene servasses, ut bene verba darem. Lentus es et pateris nulli patienda marito; At mihi concessi finis amoris erit! Scilicet infelix numquam prohibebor adire? Nox mihi sub nullo vindice semper
Abbreviated transcription (Latin):
Nil ego qd̃ nullo tẽpore ledat amo.
S iderat ħ in me uitiũ u̾suta corĩna.
Auaq capi possem callid̾a norat opẽ.
H a quotiens sani capitis m̃tita dolorẽ:
Cunttantẽ tardo iussit abire pede.
Ha quotiens finx̃ culpã qͣntũq licebat:
Ĩ sontis sp̃era prebuit ip̃a nocens.
Sit ubi uerarat cupidosq remou̾at igneᷤ
Rursus erat uotis comis ⁊ apta meis.
Quas m blancditias. qͣm dultia u̾ba ꝑabat.
Oserila qu magni qualia qͦtq dabat.
Tu qͦ que nr̃os rapusti nuꝑ ocellos:
S eꝑc time insidias. sepe rogata nega.
⁊ sineme añ tuos ꝓiectũ in limĩe postes:
Longa prumnosa frigora nocce pati.
Sicm durat amor lõgosq auolescit ĩ ãnos.
Hiiuat. ħ anuni sc̃ alimenta mei.
U inguis amornmiũq potẽs ĩ tedia nob̾:
Seraitur. ⁊ stomacho dulcis ut esca nocet
S iñqͣm danen hũnlet aenea turris:
Ñ ẽẽt dane de ioue fc̃a parens.
Dũ setuat uino mutatam cornib yo:

Expanded text:
Nil ego, quod nullo tempore laedat, amo! Nil ego, quod nullo tempore laedat, amo! Viderat hoc in me vitium versuta Corinna, Quaque capi possem, callida norat opem. A, quotiens sani capitis mentita dolores Cunctantem tardo iussit abire pede! A, quotiens finxit culpam, quantumque licebat Insonti, speciem praebuit esse nocens! Sic ubi vexarat tepidosque refoverat ignis, Rursus erat votis comis et apta meis. Quas mihi blanditias, quam dulcia verba parabat Oscula, di magni, qualia quotque dabat! Tu quoque, quae nostros rapuisti nuper ocellos, Saepe time simulans, saepe rogata nega; Et sine me ante tuos proiectum in limine postis Longa pruinosa frigora nocte pati. Sic mihi durat amor longosque adolescit in annos; Hoc iuvat; haec animi sunt alimenta mei. Pinguis amor nimiumque patens in taedia nobis Vertitur et, stomacho dulcis ut esca, nocet. Si numquam Danaen habuisset aenea turris, Non esset Danae de Iove facta parens; Dum servat Iuno mutatam cornibus Io,
Abbreviated transcription (Latin):
Scͥpsimꝰ. ⁊ la crimas philli relicta tuas.
& paris ⁊ machareus ⁊ qd̾ male gratꝰ yason:
& q tenens strictũ did̾o miserabił ensẽ:
S ictet. ⁊ aonie lesbis amata lyre.
T in cico de toto rediit meꝰ orbe sabmnꝰ.
Scriptaq diũsis retculit ille locis.
Candida penelope signũ cognoiit ulixis.
Legit aħ ypolito scripta nouerta me suo
Iam piꝰ eneas mis̃ e rescripsit elisse.
I ristis ad ysiphilen a iasone licta ueñ.
Dat uotã phebo lesbis amata lẏrã.
N tͥ qͣintutũ uati mac̾ arma canenti:
A ureꝰ in medio marte tacet᷑ amor.
⁊ paris ẽ illie ⁊ adultera nobile crunen.
⁊comes extincto laodomia uiro.
S i bene te noui ñ bella libentiꝰ istis:
ꝑicis. ⁊ a ur̃is in mea castra redis.
i tͥ ñ opus ẽ seruata stulte puella:
At mͥ fac serues quomag̃ ip̃e uelim.
zlicet ingͣcum ẽ qd̾ ñ licet acriꝰ urio.
Ferreꝰ ẽ si quis quã sinit alt̾ amet.
s peremꝰ parit parit̾ metuamꝰ amantes.
⁊faciat uoto rara repulsa locũ

Expanded text:
relicta, tuas, Quod Paris et Macareus et quod male gratus Iason Quodque tenens strictum Dido miserabilis ensem Dicat et Aoniae Lesbis amata lyrae. Quam cito de toto rediit meus orbe Sabinus Scriptaque diversis rettulit ille locis! Candida Penelope signum cognovit Ulixis; Legit ab Hippolyto scripta noverca suo. Iam pius Aeneas miserae rescripsit Elissae, ristis ad Hypsipylen ab Iasone littera venit; Det votam Phoebo Lesbis amata lyram. Nec tibi, qua tutum vati, Macer, arma canenti Aureus in medio Marte tacetur Amor. Et Paris est illic et adultera, nobile crimen, Et comes extincto Laodamia viro. Si bene te novi, non bella libentius istis Dicis, et a vestris in mea castra venis. Si tibi non opus est servata, stulte, puella, At mihi fac serves, quo magis ipse velim! Quod licet, ingratum est; quod non licet acrius urit. Ferreus est, siquis, quod sinit alter, amat Speremus pariter, pariter metuamus amantes, Et faciat vo
Abbreviated transcription (Latin):
Qitt̃ sua libtas ad honesta coegerat arma
Cũ timuit socias aaria roma manus.
Atq aliqͥs spectas hospes sulmoins aquosi
M ema. q̃ campi ug̃a pauca tenent:
Que mĩ dicet potiustis ferre poetã:
Q nͣtulacũq estis uos eͦ magna uoco.
Culte puer pueriq pareus m tẽporelongo:
Aurea de campo uellite signa meo.
Cornig̾ increpint tyrso gͣmiore lieus.
Pulsanda ẽ magnis area maior eqͥs.
Imbelles elegi geniał musa ualete.
P ost mea mansurã fata suꝑstes opus.¬

Expanded text:
Quam sua libertas ad honesta coegerat arma, Quam sua libertas ad honesta coegerat arma, Cum timuit socias anxia Roma manus. Atque aliquis spectans hospes Sulmonis aquosi Moenia, quae campi iugera pauca tenent, 'Quae tantum' dicat 'potuistis ferre poetam, Quantulacumque estis, vos ego magna voco.' Culte puer puerique parens Amathusia culti. Aurea de campo vellite signa meo! Corniger increpuit thyrso graviore Lyaeus: Pulsanda est magnis area maior equis. Inbelles elegi, genialis Musa, valete, Post mea mansurum fata superstes opus
Abbreviated transcription (Latin):
Cur plis quã sõpno turbatos ẽẽ capillos.
Collaq ospitio dentis hr̃e notamꝰ¬
Si dabitas fame parc̾e: parcemͥ.
M ens abit ⁊ morior quotiẽs ꝑeccasse fat̾is.
P erq meos artꝰ frigida gutta fluit.
T c̃ amo. tc̃ oc frustra qd̾ amare neccẽ ẽ
⁊ t̃ ego si tecũ mortuns eẽ uelim
N il equidẽ inquirã. nec q̃ celare parabis:
Inseqͣt. ⁊ falsi criminis instar erit.
Si tñ in media dep̃nsa ten ebere culꝑa:¬
& ue bñ uisa michi fũinc: bũ insa regato.
Otedent ũbis lununa nr̃a tuis.
na ÷ͥ uinei cupientẽ iracere ꝑalna ẽ.
Sit mͦ ñ feci qicere lingua memor.
Es̃ tͥ ꝯtig̃n uerbiĩ superare duob:
si ñ cansa udice uice tuo.
uere nouũ uatẽ teneroꝵ mt̃ amoꝵ.¬
⁊ radditur hic elegis ⁊iltima meta meis.
Quos eͦ ꝯposi peligni ruris abĩpnus.
Nec me deline dedecuere mee.
Mantua uirgilio gaudet. uerona eatullo.
ꝑ eligne dicar gła gentis ego

Expanded text:
Cur plus quam somno turbatos esse capillos Cur plus quam somno turbatos esse capillos Collaque conspicio dentis habere notamSi dubitas famae parcere, parce mihi! Mens abit et morior quotiens peccasse fateris, Perque meos artus frigida gutta fluit. Tunc amo, tunc odi frustra quod amare necesse est; Tunc ego, sed tecum, mortuus esse velim! Nil equidem inquiram, nec quae celare parabis Insequar, et falli muneris instar erit. Si tamen in media deprensa tenebere culpaegato — Concedent verbis lumina nostra tuis. Prona tibi vinci cupientem vincere palma est, Sit modo 'non feci!' dicere lingua memor. Cum tibi contingat verbis superare duobus, Etsi non causa, iudice vince tuo! Quaere novum vatem, tenerorum mater Amorum! Raditur hic elegis ultima meta meis; Quos ego conposui, Paeligni ruris alumnus — Nec me deliciae dedecuere meae Mantua Vergilio, gaudet Verona Catullo; Paelignae dicar gloria gentis ego,
Abbreviated transcription (Latin):
Oppoĩta popłm sũmonet ante sera.
U u tua prostitues fama peccata siistea.
missi ꝑages iuditiumq tui:
Sit tͥ mens melior. salcẽ ue uintare pudicas.
Teq probã qͣmuis ñ eris ẽẽ putẽ.
Que facis ħ facito. tm̃ fecisse negato.
Nͦ pudeat corã uerba modesta loqui.
E st qm nequinã locꝰ exigat oĩb illum:
hunc simul exieris lascraia ꝓtinꝰ omnis:
Absit. im lecto crimina pone tuo.
Illie nec tumcã tͥ sit posuisse pudon.
Nec femori impõĩtũ susimuisse femur:
Illic purpureis condat᷑ lingua labelł.
Inq modos urn̾em mille figaret amor.
Illit nec uotes nͨ uerha inuantia cessent
Sponciaq lasciua mobilztate tremat.
Idne c̃ timicis metuentẽ cͥmma ualtũ.
⁊ pudor obscenũ diffiteanir opus.
D a popło. da nerbamͥ. sine nesciꝰ errẽ.
⁊ liceat stalta credulitate frui.
Cur cociers uid̾eo nutti recipiq. tabellas:
Cur p̾ssus pͥor ẽ int̾iorq thorꝰ

Expanded text:
Opposita populum summovet ante sera; Opposita populum summovet ante sera; Tu tua prostitues famae peccata sinistrae Commissi perages indiciumque tui? Sit tibi mens melior, saltemve imitare pudicas, Teque probam, quamvis non eris, esse putem. Quae facis, haec facito; tantum fecisse negato, Nec pudeat coram verba modesta loqui! Est qui nequitiam locus exigat; omnibus illum Hinc simul exieris, lascivia protinus omnis Absit, et in lecto crimina pone tuo. Illic nec tunicam tibi sit posuisse pudori Nec femori inpositum sustinuisse femur; Illic purpureis condatur lingua labellis, Inque modos Venerem mille figuret amor; Illic nec voces nec verba iuvantia cessent, Spondaque lasciva mobilitate tremat! Indue cum tunicis metuentem crimina vultum, Et pudor obscenum diffiteatur opus; Da populo, da verba mihi; sine nescius errem, Et liceat stulta credulitate frui! Cur totiens video mitti recipique tabellas? Cur pressus prior est interiorque torus?
Abbreviated transcription (Latin):
Dr̃ inceptã destituisse sugam
ꝑ̃ buerant latas ueste iacente uias.
Girginei crines auro gẽmaq p̾munt᷑.
⁊tegit auratos palla suꝑba pedes.
More pr̃um sr̃e uelate uestib albis:
⁊radira suppoĩto ũtice sacͣ fert̃.
Ore fauẽt popłi. tc̃ ꝯcunt aurea põpa.
I p̃a sac̾dotes subsequit᷑q suas.
Argiua ẽ põpe facies. agamennone reso:
Iscelus ⁊ pr̃ias fugit halesus opes.
Iãq ꝑerratis ꝓ fugꝰ terraq fretoq:
Meniã felici condidit apca manu.
Ille suos docuit iunonia sac faliscos.
int mͥ. sint popło semꝑ amica suo.
on eͦ ne pecces cum sis formosa recuso.
S ⁊ ne sit misero scire necesse mͥ.
Nec te nr̃a iubet fieri censura pudicã.
S ⁊ tñ ut tẽptes dissimulare rogo.
ĩ peccat quecũq pͥ peccata negate.
S olaq famosam eulꝑa ꝓfessa facit
Qius faroi ẽ que nocte latent in luce fateri.
que clam facias ftã referre palam:
Ignoco m̃etͥc corptis ninetura quirici:

Expanded text:
Dicitur inceptam destituisse fugam. Dicitur inceptam destituisse fugam. Praeverrunt latas veste iacente vias. Virginei crines auro gemmaque premuntur, Et tegit auratos palla superba pedes; More patrum Graio velatae vestibus albis Tradita supposito vertice sacra ferunt. Ora favent populi tum cum venit aurea pompa, Ipsa sacerdotes subsequiturque suas. Argiva est pompae facies; Agamemnone caeso Et scelus et patrias fugit Halaesus opes Iamque pererratis profugus terraque fretoque Moenia felici condidit alta manu. Ille suos docuit Iunonia sacra Faliscos. Sint mihi, sint populo semper amica suo! Non ego, ne pecces, cum sis formosa, recuso, Sed ne sit misero scire necesse mihi; Nec te nostra iubet fieri censura pudicam, Sed tamen, ut temptes dissimulare, rogat. Non peccat, quaecumque potest peccasse negare, Solaque famosam culpa professa facit. Quis furor est, quae nocte latent, in luce fateri, Et quae clam facias facta referre palam? Ignoto meretrix corpus iunctura Quiriti
Abbreviated transcription (Latin):
E xit ĩ inmensũ facunda licentia uatũ.
Alligat historica nͨ sua u̾ba fide.
⁊ mea debuerat falso laudata uiderr:
Femina. credulitas nc̃ mͥ uera nocet.
unimͥ pomiferis ꝯiux foret orta phaliscis
M enia ꝯtigimꝰ iuncca camille tͥ.
Casta sacerdotes uinoni festa parabant.
⁊celebres ludos. indigenãq bouẽ.
Grande more p̃tiũ ritus cognosc̾e. qͣmuis:
Difficił diuis huc ina prebet iter.
S tat uetꝰ ⁊ densa p̃nubilꝰ arbore lucus.
Aspice. concedes numen mẽẽ loco.
Actipit ara p̾̃ces. uotuaq thura pioꝵ.
Ara ꝑ anciquas fc̃a sine arte manus.
Hic ubi ꝑsonuit sollẽpni tibia cantu:
It ꝑ uelatas aurea pompa uias.
Ducunt᷑ muee popło plandente nuence.
Quos aluit campis herba phalisca sins.
⁊ uituli ñdũ metuenda fronte minaces:
⁊ minor ex humili inctima portꝰ ara.
Duxq gregis cornu ꝑ tẽpora dura recuruo.
I mnsa ẽ dñe sola capella dee.
Illiꝰ inditio siluis muenta sub altis:

Expanded text:
Exit in inmensum fecunda licentia vatum, Exit in inmensum fecunda licentia vatum, Obligat historica nec sua verba fide. Et mea debuerat falso laudata videri Femina; credulitas nunc mihi vestra nocet. Cum mihi pomiferis coniunx foret orta Faliscis, Moenia contigimus victa, Camille, tibi. Casta sacerdotes Iunoni festa parabant Et celebres ludos indigenamque bovem; Grande morae pretium ritus cognoscere, quamvis Difficilis clivis huc via praebet iter. Stat vetus et densa praenubilus arbore lucus; Adspice — concedas numen inesse loco. Accipit ara preces votivaque tura piorum — Ara per antiquas facta sine arte manus. Hinc, ubi praesonuit sollemni tibia cantu, It per velatas annua pompa vias; Ducuntur niveae populo plaudente iuvencae, Quas aluit campis herba Falisca suis, Et vituli nondum metuenda fronte minaces, Et minor ex humili victima porcus hara, Duxque gregis cornu per tempora dura recurvo. Invisa est dominae sola capella deae; Illius indicio silvis inventa sub altis
Abbreviated transcription (Latin):
Oitinã añsis tetigissem carmĩa musis.
Phebus ⁊ inceptũ destituisĩet opꝰ.
Nec tñ ut testes mos ẽ audire poetas.
Pube p̾mit rapidos ĩgumib q canes.
Nos pedib pẽnas deq̾imꝰ. nos tͥnib angues.
Nictor abantiades alite fertur equo.
I dem ꝑ spatiũ tycion porrerimus ingens.
⁊ tria uipereo fecimꝰ ora can.
Fecimꝰ encheladũ iaculantẽ nulle lat̾tis.
Ambiguos captos uirginis ore uiros.¬
Folyos ytacis inclusimꝰ utrib euros.
Proditor ĩ medio rantałꝰ amne sicit.
De miobe silicẽ. de uirgine fecimꝰ ursam.
Scinit otrisiũ ꝙy cropis ales ytim.
Iupit̾ aut ĩ aues aut se tͣnsformat ĩ aurũ.
Aut secat ĩposita uirgine taurꝰ aquas.
ꝓ thea qͥd referã thebanaq semĩa uͥentes.
Q ui uoment flãmas ore fuisse boues:
Flere genis auriga tuas electra sorores.
Queq rates fuerãt nc̃ maris et̃ deas.
Aũsumq diẽ mensis furialib atrer.

Expanded text:
Aversis utinam tetigissem carmina Musis, Aversis utinam tetigissem carmina Musis, Phoebus et inceptum destituisset opus! Nec tamen ut testes mos est audire poetas; Pube premit rabidos inguinibusque canes; Nos pedibus pinnas dedimus, nos crinibus angues; Victor Abantiades alite fertur equo. Idem per spatium Tityon porreximus ingens, Et tria vipereo fecimus ora cani; Fecimus Enceladon iaculantem mille lacertis, Ambiguae captos virginis ore viros.olios Ithacis inclusimus utribus Euros; Proditor in medio Tantalus amne sitit. De Niobe silicem, de virgine fecimus ursam. Concinit Odrysium Cecropis ales Ityn; Iuppiter aut in aves aut se transformat in aurum Aut secat inposita virgine taurus aquas. Protea quid referam Thebanaque semina, dentes; Qui vomerent flammas ore, fuisse boves; Flere genis electra tuas, Auriga, sorores; Quaeque rates fuerint, nunc maris esse deas; Aversumque diem mensis furialibus Atrei,
Abbreviated transcription (Latin):
F acra merent odiũ. facies exorat amorẽ.
Me miserũ. nitiis plus ualet ip̃a suis.
Parce ꝑ o lecai sotialia nira. per omnes:
Cindant fallendos se tͥ sepe deos.
Perq tuã fatiẽ magni mͥ numinis instar.
Perq tuos oculos qui rapuere meos.
Ciequid eris mea sẽꝑ cris. tuq elige tm̃.
Me qͦ uelle uel̾. an ne coactꝰ amẽ.
Linchea dẽ potiꝰ. uentisq ferentib utar.
eis fuit ille dies quo tastia semꝑ amanti:
mina ñ albe ocinuistis aues.
q q putẽ sidus nr̃is occurrere fatis.
Q uos ne deos ĩ me bella mouere q̃rar:
Que mͦ diera mea ẽ quã cepi solꝰ amare:
Cũ multis uereor ne sit hñda mͥ.
Fallim᷑ an nr̃is in notuit illa libelł.
Sic ẽ. ingenio prostitit illa meo.
⁊ m̃ito. forme quid enĩ preconia feci.
U endibił culpa fr̃a puella mea ẽ.
Me lenone placet. duce me ꝑductꝰ amator.
Ianua ꝑ nr̃as ẽ addaperta manus.
Ĩ geniũ moint sola corma meñ.

Expanded text:
Facta merent odium, facies exorat amorem — Facta merent odium, facies exorat amorem — Me miserum, vitiis plus valet illa suis! Parce, per o lecti socialia iura, per omnis Qui dant fallendos se tibi saepe deos, Perque tuam faciem, magni mihi numinis instar, Perque tuos oculos, qui rapuere meos! Quidquid eris, mea semper eris; tu selige tantum, Me quoque velle velis, anne coactus amem! Lintea dem potius ventisque ferentibus utar, Quis fuit ille dies, quo tristia semper amanti Omina non albae concinuistis aves? Quodve putem sidus nostris occurrere fatis, Quosve deos in me bella movere querar? Quae modo dicta mea est, quam coepi solus amare, Cum multis vereor ne sit habenda mihi. Fallimur, an nostris innotuit illa libellis? Sic erit — ingenio prostitit illa meo. Et merito! quid enim formae praeconia feci? Vendibilis culpa facta puella mea est. Me lenone placet, duce me perductus amator, Ianua per nostras est adaperta manus. Ingenium movit sola Corinna meum.
Abbreviated transcription (Latin):
Turpia quid referã uane m̃datia lingue.
I ꝑiuratos in mea dampna deos:
Qͥ d iuuenũ tacitos int̾ ꝯmina nutꝰ.
Uerbaq compõitis dissimulata notis:
Dicta erat egra mͥ. p̃ceps amens q cucͬri.
Neni ⁊ nuali ñ erat egra meo.
His ⁊ q̃ taceo durani sepe ferendis.
Quere aliũ ꝓ me qͥuelit ista pati.
Iã mea uo̾tua puppis redimuita corona:
Leta tumescentes equoris audit aqͣs.
Desi ne blanditias ⁊ ũba potentia qͦndã:
Perdere ñ ego sũ stultus uc añ fui.
Luctant᷑ pectꝰq leue in ꝯtraria tundunt:
Hac amor hac odiũ. s puto uincet amor.
Odero si pot̾o. srã ininitus amabo.
Nͦ iuga saurꝰ amat. q̃ tñ odit ht̃.
Nequmã fugio. fugientẽ forma redutit.
Aduersor moꝵ cͥmina. corpꝰ amo.
Sic eͦ nͨ sine te nec recũ uiuere possũ.
⁊ uideor uoti nescius ẽẽ mei.
Aũ formosa fores minꝰ aũ minꝰ ĩ ꝑba uellẽ.
Ñ facit au mores tã bona formã malos.

Expanded text:
Turpia quid referam vanae mendacia linguae Turpia quid referam vanae mendacia linguae Et periuratos in mea damna deos? Quid iuvenum tacitos inter convivia nutus Verbaque conpositis dissimulata notis? Dicta erat aegra mihi — praeceps amensque cucurri; Veni, et rivali non erat aegra meo! His et quae taceo duravi saepe ferendis; Quaere alium pro me, qui queat ista pati. Iam mea votiva puppis redimita corona Lenta tumescentes aequoris audit aquas. Desine blanditias et verba, potentia quondam, Perdere — non ego nunc stultus, ut ante fui! Luctantur pectusque leve in contraria tendunt Hac amor hac odium, sed, puto, vincit amor. Odero, si potero; si non, invitus amabo. Nec iuga taurus amat; quae tamen odit, habet. Nequitiam fugio — fugientem forma reducit; Aversor morum crimina — corpus amo. Sic ego nec sine te nec tecum vivere possum, Et videor voti nescius esse mei. Aut formosa fores minus, aut minus inproba, vellem; Non facit ad mores tam bona forma malos.
Abbreviated transcription (Latin):
Car eͦ sum tͥstis cũ sit tͥ naca reꝑta.
Regnaq qͣm umo sorte minora regat:
Festa dies uenerẽq uotat. cantꝰq merũq.
̃decet ab dños muña ferre deos.
ulta diiuilimꝰ. uitus patientia uicra ẽ.
c  ede fatigato pectore curpis amor.
Scilici asserui iã me. fugiq cathenas.
⁊ que ñ pridint ferre: tulisse pudet.
Sicimꝰ. ⁊ domitũ pedib calcamꝰ amorẽ.
Nener̃t capiti cornua scra meo.
Perfer ⁊ obdura. dolor hͥ tͥ ꝓderit olĩ
Sepe tulit lassis succꝰ amatus opẽ.
S ego sustinui forib tã sepe repulsꝰ:
I genuũ q̃ira poñe corpus humo:
Gͦ ego nescio cui quẽ tu ꝯplera tenebas:
Excubui clausas seruꝰ ut ante fores.
ualidũ referens emeritũq latus.
eueniat nr̃is hostib ille pudor.
Qñ eͦ ñ firꝰ lateri spatiantis adhesiꝰ
I p̃e miꝰ enstos. ip̃e uir. ip̃e comes.
Scilici ⁊ popło ꝑ me coĩtaca placebas.
Causa fuit multis nr̃ amoris amor.

Expanded text:
Cur ego sim tristis, cum sit tibi nata reperta Cur ego sim tristis, cum sit tibi nata reperta Regnaque quam Iuno sorte minore regat? Fedecet ad dominos munera ferre deos. Multa diuque tuli; vitiis patientia victa est; Cede fatigato pectore, turpis amor! Scilicet adserui iam me fugique catenas, Et quae non puduit ferre, tulisse pudet. Vicimus et domitum pedibus calcamus amorem; Venerunt capiti cornua sera meo. Perfer et obdura! dolor hic tibi proderit olim; Saepe tulit lassis sucus amarus opem. Ergo ego sustinui, foribus tam saepe repulsus, Ingenuum dura ponere corpus humo? Ergo ego nescio cui, quem tu conplexa tenebas, Excubui clausam servus ut ante domum? Invalidum referens emeritumque latus; Eveniat nostris hostibus ille pudor! Quando ego non fixus lateri patienter adhaesi, Ipse tuus custos, ipse vir, ipse comes? Scilicet et populo per me comitata placebas; Causa fuit multis noster amoris amor.
Abbreviated transcription (Latin):
Rustica. nec iuuluũ ꝑectꝰ amoris ht.
Magna fides cesti. testis laudat᷑ alũpno.
Fassurã cererẽ crimina nota puto.
Eiderar yasiũ cretea diua sub ẏda.
F igentẽ certa t̾ga ferma manu.
Nidit. ⁊ ut teñas flãmerapuere medullaͤ:
Binc pudor ex alia parte trahebat amor.
Uictꝰ amore pudor. sulcos arere uid̾es.
⁊ sata t̾ miaiia parte redire sui.
Cũ bñ iactati pulsart arua ligones:
Ruꝑat ⁊ durã uom̃ aduncꝰ humũ:
Seminaq ĩ latos steterãt eqͣlit̾ agros:
Irrica decepti uota colentis crãt.
Uiua potens frugũ siluis cessabat in altis.
Detiderant longe spicea serta come.
Sola fuit crete fecundo fertił anno.
Om̃ia qͣ tulcrat se dea messis erãt.
Ip̃e lotꝰ nemoꝵ canebat frugib yde.
⁊ fcr̾ in silua farra metebat aper.
Optatit minos siłes sͥ legifer amios.
Optaint cereris longus ut cẽt amor.
Qͥ tibi secubitꝰ tristes dea flaua frassent:
Hos cogor sacris nẽ ego ferre tins.

Expanded text:
Rustica nec viduum pectus amoris habet. Rustica nec viduum pectus amoris habet. Magna fides testi: testis laudatur alumno. Fassuram Cererem crimina nostra puto. Viderat Iasium Cretaea diva sub Ida Figentem certa terga ferina manu. Vidit, et ut tenerae flammam rapuere medullae, Hinc pudor, ex illa parte trahebat amor. Victus amore pudor; sulcos arere videres Et sata cum minima parte redire sui. Cum bene iactati pulsarant arva ligones, Ruperat et duram vomer aduncus humum, Seminaque in latos ierant aequaliter agros, Inrita decepti vota colentis erant. Diva potens frugum silvis cessabat in altis; Deciderant longae spicea serta comae. Sola fuit Crete fecundo fertilis anno; Omnia, qua tulerat se dea, messis erat; Ipsa, locus nemorum, canebat frugibus Ide, Et ferus in silva farra metebat aper. Optavit Minos similes sibi legifer annos; Optasset, Cereris longus ut esset amor. Quod tibi secubitus tristes, dea flava, fuissent, Hoc cogor sacris nunc ego ferre tuis?
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ u qͦ in falsum ẽ tem̃ati erim̃ amicr:
Sanguinis arq amme ꝓdige galle nie.
His comes umbͣtua ẽ. siqua ẽ mͦ corporis umb᷑.
Auxisti mim̃os culce tibulle pios.
Oosa quiera p̃cor tura requiescite in urna.
sit humꝰ cui eriñ onerosa tuo.
Hnua uenert̃ cereał tempora sacri.
Secubet ĩ uacuo sola puella thoro.
Flaua ceres tenuẽ spicis redimita capillũ:
Cur imbes sacris commoda nr̃a tius:
Te dea munificã gentes ubic̃q loqunt᷑.
Nec minꝰ humanis mindet ulla bonis.
Añ nec hirsuti torrebant farra coloni.
Nec notũ t̾ris area nomen erat.
S glandẽ quercꝰ oracula pͥma ferebãt
Prima ceres docuit turges c̾e semen ĩ arius.
F alce coloratas subsecuitq comas.
pͥ ma iugis tauros suppoñe colla coeg̃.
⁊ uet̾em turuo dente reuellit humũ.
Hanc quisqͣm lacͥmis letari credie amantũ.
⁊ bñ tormenus secubituq coli:
Ñtñ est qͣmuis a gros amet illa feraces:

Expanded text:
Tu quoque, si falsum est temerati crimen amici, Tu quoque, si falsum est temerati crimen amici, Sanguinis atque animae prodige Galle tuae. His comes umbra tua est; siqua est modo corporis umbra, Auxisti numeros, culte Tibulle, pios. Ossa quieta, precor, tuta requiescite in urna, Et sit humus cineri non onerosa tuo! Annua venerunt Cerealis tempora sacri; Secubat in vacuo sola puella toro. Flava Ceres, tenues spicis redimita capillos, Cur inhibes sacris commoda nostra tuis? Te, dea, munificam gentes, ubi quaeque, loquuntur, Nec minus humanis invidet ulla bonis. Ante nec hirsuti torrebant farra coloni, Nec notum terris area nomen erat, Sed glandem quercus, oracula prima, ferebant; Prima Ceres docuit turgescere semen in agris Falce coloratas subsecuitque comas; Prima iugis tauros supponere colla coegit, Et veterem curvo dente revellit humum. Hanc quisquam lacrimis laetari credit amantum Et bene tormentis secubituque coli? Nec tamen est, quamvis agros amet illa feraces,
Abbreviated transcription (Latin):
Six mauet e toto parua qd̾ urna capro.
C ene sac̾ uaces flamme rapuere rogales.
Pectorib pasci nec timuere tuis:
Aurea sc̃oꝵ pocnissent tẽpla deoꝵ:
Rrere. que tm̃ sustimiere nefas.
Aũtit uuliꝰ erycis quc possidet arces.
s̃ qͦ qui lacrimas ꝯtinuisse negant.
I gnotũ uili supposnissec hurao.
Hic certe mãib sugientes pressit ocellos:
Mat̾. ⁊ i eĩes ultima ãona tulit.
Hit soror in partẽ misera c̃ mr̃e doloꝵ:
Utnit ĩornatas dilacerata comas:
Q̃q tuis sua nuxert̃ nemelisq priorq:
Os cula. nec solos desticuere rogos.
Delẏa disced̾ens feliciꝰ inquit amata:
Sũ tͥ. uiristi dũ tuus ignis erã.
Cuinemesis quid ais: tͥ sc̃ mea dãpna dolor.
Me tenuit moriens defitiente manit.
S i tũ ex nob̾ aliqͥd nͥ nom̃ ⁊ umbra:
Restat. in elysia ualle tibullus erit.
Obuiꝰ huic uemes hedera uurenilia cinctꝰ:
T ẽpora. cũ caluo docte catulle tuo

Expanded text:
Vix manet e toto, parva quod urna capit! Vix manet e toto, parva quod urna capit! Tene, sacer vates, flammae rapuere rogales Pectoribus pasci nec timuere tuis? Aurea sanctorum potuissent templa deorum Urere, quae tantum sustinuere nefas! Avertit vultus, Erycis quae possidet arces; Sunt quoque, qui lacrimas continuisse negant. Ignotum vili supposuisset humo. Hinc certe madidos fugientis pressit ocellos Mater et in cineres ultima dona tulit; Hinc soror in partem misera cum matre doloris Venit inornatas dilaniata comas, Cumque tuis sua iunxerunt Nemesisque priorque Oscula nec solos destituere rogos. Delia discedens 'felicius' inquit 'amata Sum tibi; vixisti, dum tuus ignis eram.' Cui Nemesis 'quid' ait 'tibi sunt mea damna dolori? Me tenuit moriens deficiente manu.' Si tamen e nobis aliquid nisi nomen et umbra Restat, in Elysia valle Tibullus erit. Obvius huic venias hedera iuvenalia cinctus Tempora cum Calvo, docte Catulle, tuo;
Abbreviated transcription (Latin):
At sacrinates ⁊ diuum cura uocamur.
St̃ ĩ qui nos numen hr̃e putent.
S ciliti oẽ sacr̃ mors ĩportuna ꝓphanat.
Om̃ib obscuras inicit illa manꝰ.
Qiid pr̃ hẏsmario quid mr̃ ꝓfuit orpheo:
Carime quid uictas obstupusic feras:
Dr̃ inunicta coneinuisse lyra.
Adice meoniden a quo ceu fonte ꝑbenni:
Uatũ pyeriis ora rigant᷑ aquis.
Hc̃ qͦ. simima dies igro submisit aĩmo.
Effugiũt auidos carmina sola rogos.
Durat opꝰ uatũ. troiani fama laboris.
I ard̃aq nocturno tela retecta dolo.
Sic nemesis longũ sic delia nom̃ h̾ebit.
Altera cura recens. alt̾a primꝰ amor.
Q d nc̃ sacͣiuuant. qͥd nc̃ egyptia prost̃:
Sistra. quid in uacuo secubuisse thoro:
Dñ rapiãt mala fata bonoꝰ. ignoscite fasso:
Sollicitor nullos ẽẽ purare deos.
Niue piꝰ moriere ꝑiꝰ. cole sac᷑. colentẽ:
Mors gͣuis a tempł in caua busta trahet.
Carminib confide boĩs. iacet ecce tibullꝰ.

Expanded text:
At sacri vates et divum cura vocamur; At sacri vates et divum cura vocamur; Sunt etiam qui nos numen habere putent. Scilicet omne sacrum mors inportuna profanat, Omnibus obscuras inicit illa manus! Quid pater Ismario, quid mater profuit Orpheo? Carmine quid victas obstipuisse feras? r invita concinuisse lyra. Adice Maeoniden, a quo ceu fonte perenni Vatum Pieriis ora rigantur aquis — Hunc quoque summa dies nigro submersit Averno. Defugiunt avidos carmina sola rogos; Durant, vatis opus, Troiani fama laboris Tardaque nocturno tela retexta dolo. Sic Nemesis longum, sic Delia nomen habebunt, Altera cura recens, altera primus amor. Quid vos sacra iuvant? quid nunc Aegyptia prosunt Sistra? quid in vacuo secubuisse toro? Cum rapiunt mala fata bonos — ignoscite fasso! — Sollicitor nullos esse putare deos. Vive pius — moriere; pius cole sacra — colentem Mors gravis a templis in cava busta trahet; Carminibus confide bonis — iacet, ecce, Tibullus:
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ satis ẽ. aliquã pauꝑis ẽẽ sinãt.
At nc̃ exequet cetricas lic illa sabmas:
Ĩ perat ut capte qui clare multa pͥ.
Me ꝓhibet custos. ĩ me timet illa maritũ.
Si dedero tora cedet ut̾q domo
Osi negglecti deus ẽ quisqͣm ultor amãtis:
Tã male quesitas pulũe mucet opes.
Hennona si mr̃. mr̃ plorauit achillẽ.
⁊ tangẽ magnas tristia fata deas:
Flebił indignos elegia solue capillos.
hanimis ex uero nc̃ tibi nom̃ in est.
I lle tui uates oꝑis tua fama tibullus:
Ardet ĩ exstructo corpꝰ mane rogo.
Eore puer uen̾is fert euersãq pharetrã.
⁊ fraccos arcus. ⁊ smne luce facem
Aspice demissis ut eat miserabił alis.
Patoraq infesta tundar aꝑta manu.
Excipunt lacͥmas sparsi ꝑ colla capilli.
Oraq singultu ꝯcutiente sonant.
Fr̃is in enee sic illũ fuñe dicunt:
egressũ tectis pulcher yule tuis.
Nec minꝰ ẽ ꝯfusa uenꝰ moriente tibullo:
⁊ ͣ in urueni rupit c̃ ferꝰ ingnen aper.

Expanded text:
— satis est — aliquid pauperis esse sinant! At nunc, exaequet tetricas licet illa Sabinas, Imperat ut captae qui dare multa potest; Me prohibet custos, in me timet illa maritum. Si dederim, tota cedet uterque domo! O si neclecti quisquam deus ultor amantis Tam male quaesitas pulvere mutet opes! Memnona si mater, mater ploravit Achillem, Et tangunt magnas tristia fata deas, Flebilis indignos, Elegia, solve capillos! A, nimis ex vero nunc tibi nomen erit! — Ille tui vates operis, tua fama, Tibullus Ardet in extructo, corpus inane, rogo. Ecce, puer Veneris fert eversamque pharetram Et fractos arcus et sine luce facem; Adspice, demissis ut eat miserabilis alis Pectoraque infesta tundat aperta manu! Excipiunt lacrimas sparsi per colla capilli, Oraque singultu concutiente sonant. Fratris in Aeneae sic illum funere dicunt Egressum tectis, pulcher Iule, tuis; Nec minus est confusa Venus moriente Tibullo, Quam iuveni rupit cum ferus inguen aper.
Abbreviated transcription (Latin):
Oincorde meo desidiose puer
Qͥ u me qui miles nũ qͣm tua signa reliqͥ:
Ledis. ⁊ in castris uulneror ip̃e tiis:
Cur tua fax urit. figit tuꝰ arcus amicos.
S ła pugnantes tunce maior erat.
Qͥ d ñ hemoniꝰ quẽ euspide ꝑculit heros.
Dfossum medica postmobo iuuit ope:
Uenator sequit᷑ fugientia. capta relinqͥt.
Semꝑ ⁊ inuentis ult̾iora petit.
Nos tua sentimꝰ populꝰ tͥ deditꝰ arma.
Pigra relucranti cessat ĩ hoste manꝰ.
Qͥ diuuat ĩ nudis hamata recond̾e tela:
Ossib. ossa mͥnuda reliquit amor
Tot sine amore uiri. tot it̃ sñ amore puelle.
H inc dͥc̃ magna laude triũphꝰ eat.
Roma nͥ ĩmensũ uires ꝓmosset in orbẽ:
Strammers ẽẽt nc̃ qͦ tecta casis.
Fessus macceptos miles deducit᷑ agros.¬

Expanded text:
O in corde meo desidiose puer O in corde meo desidiose puer — Quid me, qui miles numquam tua signa reliqui, Laedis, et in castris vulneror ipse meis? Cur tua fax urit, figit tuus arcus amicos? Gloria pugnantes vincere maior erat. Quid? non Haemonius, quem cuspide perculit, heros Confossum medica postmodo iuvit ope? Venator sequitur fugientia; capta relinquit Semper et inventis ulteriora petit. Nos tua sentimus, populus tibi deditus, arma; Pigra reluctanti cessat in hoste manus. Quid iuvat in nudis hamata retundere tela Ossibus? ossa mihi nuda relinquit amor. Tot sine amore viri, tot sunt sine amore puellae! — Hinc tibi cum magna laude triumphus eat. Roma, nisi inmensum vires promosset in orbem, Stramineis esset nunc quoque tecta casis. Fessus in acceptos miles deducitur agros
Abbreviated transcription (Latin):
Ñ tñ erubui. nͨ uerbo lapsꝰ mullo:
Furtuit uenis oscia signa dedi
Q ͥ u quod ĩ ancilla siqͥs deluquere possit.
Illũ ego ꝯtendi m̃te cartre bona.
⁊ hessalus ancille facie briseidos arsit.
Serua miceneo phebas amata duci.
Ñ sũ cantalide nͦ forti maior achille.
⁊ decuit reges eur mͥ turpe putẽ:
It tñ iratos in te defixit ocellos:
Uidi te totis erubuisse genis.
At qͣnto si forte refers presentior ip̃e:
Perueñis fecinumua magna fidẽ.
Tu dea tu iubeas animi ꝑrria nr̃r.
Carꝑathis̃ trepidos ꝑ mare fre nothos.
ꝓ quib officiis pretiũ mͥ dulce repende:
Scubitꝰ hodie ftisca cipassi tuos.
Quid renins fingisq nouos ingͣca timores.
ẽ unũ e dñis emeruisse satis.
& si stulta negas: index tua fc̃a facebor.
E ueniã culpe ꝓditor ip̃e mee.
Qͦq: loco tec̃ fue̾ri. quotiens q cipassi:
N arrabo dñe. quotq quib q modis.
Numqͣm ꝓ me satis inlignace cupido.

Expanded text:
Num tamen erubui? num, verbo lapsus in ullo, Num tamen erubui? num, verbo lapsus in ullo, Furtivae Veneris conscia signa dedi? Quid, quod in ancilla siquis delinquere possit, Illum ego contendi mente carere bona? Thessalus ancillae facie Briseidos arsit; Serva Mycenaeo Phoebas amata duci. Nec sum ego Tantalide maior, nec maior Achille; Quod decuit reges, cur mihi turpe putem? Ut tamen iratos in te defixit ocellos, Vidi te totis erubuisse genis; At quanto, si forte refers, praesentior ipse Per Veneris feci numina magna fidem! Tu, dea, tu iubeas animi periuria puri Carpathium tepidos per mare ferre Notos! Pro quibus officiis pretium mihi dulce repende Concubitus hodie, fusca Cypassi, tuos! Quid renuis fingisque novos, ingrata, timores? Unum est e dominis emeruisse satis. Quod si stulta negas, index anteacta fatebor, Et veniam culpae proditor ipse meae, Quoque loco tecum fuerim, quotiensque, Cypassi, Narrabo dominae, quotque quibusque modis! O numquam pro re satis indignande Cupido,
Abbreviated transcription (Latin):
Si culpo: crim̃ dissimulare putas.
Siuc bonꝰ color ẽ in te qͦ frigidus ẽẽ:
Seu malꝰ alteriꝰ dicor amore mori.
Atq ego peccati uellẽ mͥ osciꝰ eẽ.
I p̃a netas irã pondꝰ hr̃e tuã.
Aspice utanritus miserande sortis asellus:
Assiduo domtꝰ uerbere lentꝰ eat.
Fcce nouũ crim̃ sollers ornare cipassis:
Obicitur dñe ꝯtemerasse thoꝵ
Dii meliꝰ qͣm int sic sit peccasse libido.
Sordida ꝯtempte sortis amita uiuet.
Quis ueñis famule onubia lib̾inire.
Cergaq ꝯplecti uerbe secta uelitꝰ
Adde quod ornandis illa ẽ oꝑosa capilłꝰ.
Scilici antillã quetã tͥ fida rogarẽ.
Quid ñ ut inditio ĩcra repulla foret.⁊
Per uenem uiro. pueriq uolatił arcus:
M e ñ admissi cͥminis ẽẽ reũ.
Donendis in mille modis ꝑfecta capilł.
C om̃e s solas digna cipassi deas:
Apta quidẽ dñe sed mag̃ aptamͥ:
Qͥ sfuit init̾ nos sociati corpons index.
S ensit ꝯcubitꝰ unde cormina cuos ꝰ

Expanded text:
Si culpo, crimen dissimulare putas. Si culpo, crimen dissimulare putas. Sive bonus color est, in te quoque frigidus esse, Seu malus, alterius dicor amore mori. Atque ego peccati vellem mihi conscius Ipsa vetas iram pondus habere tuam. Adspice, ut auritus miserandae sortis asellus Adsiduo domitus verbere lentus eat! Ecce novum crimen! sollers ornare Cypassis Obicitur dominae contemerasse torum. Di melius, quam me, si sit peccasse libido, Sordida contemptae sortis amica iuvet! Quis Veneris famulae conubia liber inire Tergaque conplecti verbere secta velit? Adde, quod ornandis illa est operata capillScilicet ancillam, quae tam tibi fida, rogarem! Quid, nisi ut indicio iuncta repulsa foret? Per Venerem iuro puerique volatilis arcus, Me non admissi criminis esse reum! Ponendis in mille modos perfecta capillis, Comere sed solas digna, Cypassi, deas, Apta quidem dominae, sed magis apta mihi — Quis fuit inter nos sociati corporis index? Sensit concubitus unde Corinna tuos?