comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tate ex̾citii disciplinaris. inuito se
ingerit. adaustrum animus ex uo¬
to se u̾git: ⁊ ecce aquilo ad u̾santi ⁊
inuito. se importune immergit. Du¬
rum est sustinere a facie frigoris huiꝰ.
et fugere ñ sub est aduotum. laborat
animus : ⁊ discipline tedio: et huiꝰ te¬
dii odio. Molesta est ut᷑q affictio: ⁊
non dulcescere quod elegeris. ⁊ sentire
qd̾ oderis. Molestum utriumq: ⁊ pro¬
pugnare discipline.⁊ ꝓpulsare desidi¬
am. Quomͦ iħu bone tantam tam¬
Desidiam inuita patur: ⁊ quasi uolũ¬
taria inse sit: puniendo ꝑsequit᷑. Eger¬
rime tollerat: quod ñ ad uotum inte
qui bonum eius essolum. deliciari
ualet. Sibi imputat: quod suffert
inuita. Stimulator ab aquilone
uenit illi: s stimulus iste ad p̾ces
sponsam instigit. Hoc stimulo casti¬
gata. ad supplicationes se confert:
que se pͣius in amplexus parauerat.
Mitiga sponse tue: iħu bone a dieb
his malis. Nisi enim adiuues eam:

Expanded text:
tate exercitii disciplinaris invito se tate exercitii disciplinaris invito se ingerit. Ad austrum animus ex voto se vergit; et ecce aquilo adversanti et invito se importune immergit. Durum est sustinere a facie frigoris hujus, et fugere non subest ad votum. Laborat animus et disciplinae taedio, et hujus taedii odio. Molesta est utraque affectio, et non dulcescere quod elegeris, et sentire quod 131 oderis. Molestum utrumque, et propugnare disciplinam, et propulsare desidiam. 7. Quomodo, Jesu bone, tantam tanDesidiam invita patitur, et quasi voluntariam in se sic puniendo persequitur. Aegerrime tolerat quod non ad votum in te, qui bonum ejus es, solum deliciari valet. Sibi imputat quod suffert invita. Stimulator ab aquilone venit illi, sed stimulus iste ad preces sponsam instigat. Hoc stimulo castigata, ad supplicationes se confert, quae se prius in amplexus paraverat. Mitiga sponsae tuae, Jesu bone, a diebus his malis. Nisi enim adjuves eam,
Abbreviated transcription (Latin):
innoritate pennas gelido restringẽ
spũ. Pennas a uolatu: ⁊ aromata
restringit a fluxii. S̾tringit inꝙͣ:
ñ collit. Uehemens enim tedium.⁊
amaritudo cordis: uirtutes ipsas ex̾¬
cit. non eu̾tit. hic turbo ꝓpositum
scm̃ impellit quidem: noͣn collit.
Stringit leticiam: ñ tollit constan¬
tiam. Tedio afficitur aminus: s ñ
conficitur. Tristatur: s obluctat᷑
tristiciesue. Non ẽ minus fortis sic
affecta uirtus: s minus felix. Quid
illi cum uitio cum quo rixatur:
cui bellum indicit: Quasi suum
ñ est fastidium: cum quo fedus
ñ contͣhit. Molestum patitur: ñ
ꝓpiciatur illi. Deniq non ip̃e ani¬
inciuꝰ latib habitat. Ideo detestatur
istud: eo quod adũsus uirtutemeiꝰ.
molimina sentit. Qui sentit ipse seit:
quanto erm tedio bone conu̾sationis
tedium tolerat: quomodo fastidit
fastidium illud: quanta cum amari¬
tudine obluctatur amaritudini illi
amaritudinis uiolente⁊ que de iugi¬

Expanded text:
itate pennas gelido restringere itate pennas gelido restringere spiritu, pennas a volatu, et aromata restringit a fluxu. Stringit, inquam, non tollit. Vehemens enim taedium et amaritudo cordis virtutes ipsas exercet, non evertit. Hic turbo propositum sanctum impellit quidem, non tollit. Stringit laetitiam, non tollit constantiam. Taedio afficitur animus, sed non conficitur. Tristatur, sed obluctatur tristitiae suae. Non est minus fortis sic affecta virtus, sed minus felix. Quid illi cum vitio cum quo rixatur, cui bellum indicit? Quasi suum non est fastidium, cum quo foedus non contrahit. Molestum patitur, non propitiatur illi. Denique non ipse aniin cujus lateribus habitat. Ideo detestatur illud, eo quod adversus virtutem ejus molimina sentit. Qui sentit, ipse scit quanto cum taedio illud bonae conversationis taedium tolerat, quomodo fastidit fastidium illud, quanta cum amaritudine obluctatur amaritudini illi, amaritudini violentae, quae de jugi
Abbreviated transcription (Latin):
bilit̾ patitur: ⁊ cuius detestatur
motum nescit exortum. Sp̃e hic
durus uͥ uult spirat: ⁊ nescis un
ueniat.⁊ forte quo uadat. An mag̃
quo euadat᷑. Nam ex se ad malum
talis affectio uadit: s frequenter
euadit ad bonum. Non ꝑtingit
quo ꝑgit: s facit etiam ds de temp¬
tione ꝑuentum. Quando uult ip̃e
molestia: scĩo te tali magist̾io et cõmi¬
morari.⁊ commoner. Cõmemora¬
ris ut aquilonis uiciniam attendas:
commoneris ut rigorem eius effugi¬
al. Non sub est tibi dum in lat̾ib
aquilonis situs es. eius uiciniam fu¬
gere: s tamen uiolentiam euadere
potes. Dum hic sumus semꝑ uicinꝰ¬
ꝯmeridiem. Etiam cum inpulsũ
non sentis: habe suspectam uiciniã
eius. Quando tamen turbines euis¬
cuadis: nisi lenis aust̃ uocatꝰ adue¬
mat: Et si expandis ad austrum alas
tuas. ut in celestem plumescas uola¬
tum: sic tamen se int̃miscere nitit᷑
aquilo: ⁊ nascentes in nouitates¬

Expanded text:
biliter patitur, et cujus detestatur biliter patitur, et cujus detestatur motum, nescit exortum. Spiritus hic durus ubi vult spirat: et nescis unde veniat, et forte quo vadat. An magis quo evadat? Nam ex se ad malum talis affectio vadit, sed frequenter evadit ad bonum. Non pertingit quo pergit, sed facit Deus etiam de tentatione proventum. Quando vult, s, scito de tali magisterio et commemorari et commoneri. Commemoraris ut aquilonis viciniam attendas, commoneris ut rigorem ejus effugias. Non subest tibi, dum in lateribus aquilonis situs es, ejus viciniam fugere: sed tamen violentiam evadere potes. Dum hic sumus, semper vicinper meridiem. Etiam cum impulsum non sentis, habe suspectam viciniam ejus. 6. Quando tamen ejus turbines evades, nisi lenis auster vocatus adveniat, et sic expandas ad austrum alas tuas, ut in coelestem plumescas volatum? Si tamen se intermiscere nititur aquilo, et nascentes in nov
Abbreviated transcription (Latin):
ab hoc uob̃ dñs aquilone parcit: alios
int̾ponens. qui scłaris tumultus ⁊
conturbationis impulsus frequen¬
tes excipiant. Ext̾ioꝵ uos cura nulla¬
contingit: quia de iure nulla contin¬
git. Nec camen immunes eẽ uos
sinit. Quos exteriorum cura non
ualet: interiorum afficit cedio. Be¬
ne cum illis ñ agitur in hac parte.
quod ext̾̃iorib ñ patent: s nichilo¬
minꝰ aquilonem non effugiunt:
dum sibi inint̾iorib non placent.
festiua prius u̾tuntur infasticdiũ.
et hylarem mentis faciem. tͥsticia cõ¬
mutat. felix cui ñ ẽ ħ commutat̾o.
S quis tamenẽ: Quis enimẽ. quẽ
ñ aliquotiens. et cedium conficiat:
et exulceret tͥsticia: Deniꝙ ubi ꝓsꝑo
ferebamur nauigio. ibi paulo post
uadosa incurrimus: ⁊ scła fruenti¬
b aura. turbo adu̾sus erumpit. Eti¬
am uͥ ñ exstat rõ. instat curbatio:
causa ñ eminet. ⁊ ira imminet.
Irascitur homo ire qmͣ irrationa¬

Expanded text:
Ab hoc vobis Deus aquilone parcit, alios Ab hoc vobis Deus aquilone parcit, alios interponens, qui saecularis tumultus et tribulationis impulsus frequentes excipiant. Exterior vos cura stringit, quia de jure nulla contingit: nec tamen immunes esse vos sinit. Quos exterior cura non valet, interior afficit taedio. Bene cum illis agitur in hac parte, quod exterioribus non patent; sed nihilominus aquilonem non effugiunt, dum sibi in interioribus non placent. Festiva prius gaudia vertuntur in fastidium, et hilarem mentis faciem tristitia commutat. Felix cui non est haec commutatio. Sed quis tamen est? quis enim est quem non aliquoties et taedium conficiat, et exulceret tristitia? Denique ubi prospero ferebamur navigio, ibi paulo post vadosa incurrimus, et secunda ferentibus aura turbo adversus erumpit. Etiam ubi non exstat ratio, instat turbatio. Causa non eminet, et ira imminet. Irascitur homo irae quam irrationa
Abbreviated transcription (Latin):
Quando dñe exintegro gelidus ille
sp̃c quiescit: quando erit ut ñ timeat
a facie frigoris eius: fundata ẽ hec
ciuitas tua: ortus plantatꝰ in laterib
aquilonis. Hic uentus inscͥpturis dext̃
uocatur: ideo iob suꝑ eo talem deponit
querelam. ad dexteram inquit ori¬
entis: ilico calamitates mee surrexe¬
runt. Iure uentum illum dextrũ
uocauit: qui nicħ ei quiuit sinistrũ
inferre. Qui etiam głe iuro iusto cõ¬
portauit augmentum: qñ uirtus
⁊ ꝓbata enituit. ⁊ ꝓuocata excreuit.
De uicino in ortum tuum impingit:
situs ẽ enim inlat̾ib aquilonis. Effi¬
ce illum nob̃ dñe dextrum: tempera
illum flatib austri. Cooꝑabit᷑ enim
nob̃ etiam aquilo inbonum: tue dilec¬
tionis austro afflante. Si ue iussus si¬
ue ꝑmissus surgere. aquilo tͥbulati¬
onis non nos terreat: modicum eñi
et consolationis auster sucedet. si ñ in¬
terim int̾cedat. Ubi enim abundauit
one . alius uos solet aquilo ꝑurgere:

Expanded text:
Quando, Domine, ex integro gelidus ille Quando, Domine, ex integro gelidus ille spiritus quiescet? quando erit ut jam non timeatur a facie frigoris ejus? Fundata est civitas tua, hortus plantatus in lateribus aquilonis. 130 Hic ventus in Scripturis dexter vocatur. Ideo Job talem super eo deponit querelam: Ad dexteram, inquit, Orientis calamitates meae illico surrexerunt . Jure ventum illum dextrum vocavit, qui nihil ei quivit sinistrum inferre: quin etiam gloriae viro justo comportavit augmentum, quando virtus et probata enituit, et provocata excrevit. De vicino in hortum tuum impingit; situs est enim in lateribus aquilonis. Effice illum nobis, Domine, dextrum; tempera illum flatibus austri. Cooperatur enim nobis etiam aquilo in bonum tuae dilectionis, etiam austro afflante. Sive jussus, sive permissus surgere aquilo tribulationis, non nos terreat. Modicum enim et consolationis auster succedet, etsi non interim intercidat. Ubi enim abundavit one? Alius solet vos aquilo perurgere.
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ibi moratur. Solus illic aquilo p̾mit:
dic ei domine ut surgat. ut discedat.
uoca ⁊ dic austro. ueni ꝑfla ortum
meum: ⁊ fluant a romata. Non
dico austrum felicitatis.⁊ securitatis
t̾rene: nam hic aust̃ frequent̾ aroma
grẽ tue. Et si ĩta necesse est. ⁊ aqui¬
lonem in illum st̾ilem ortum mitte:
ñ obstinationis s uexationis aquilo¬
nem: ut ip̃a uexatio intellectum. det
ad obaudiendum. Aquilonis rigo¬
re flagella ortum tuum: hoc quasi
u̾be excita torporem eius: ut auidiꝰ
ad austri se lenla spiramina confe¬
rat. Tam partib quam temporib
aust̃ ⁊ aquilo circa ortum nr̃m.
uices alt̾nant. Sicut enim nẽ flat
aust̃. nunc aquilo: ita hic aust̃.¬
⁊ illic aquilo. Aliquotiens autem
⁊ simul flant: s alt̾ foris. ⁊ alter
iñtꝰ. foris aquilo. ⁊ intꝰ aust̾: ille
furens et iste fouens. fremat aquilo. cu
multuet᷑ foris: tantumm ortum intꝰ ñ
ꝑ flet: intro ñ penetret: intimam q̃ ẽ

Expanded text:
 ibi moratur; solus illic aquilo premit.  ibi moratur; solus illic aquilo premit. Dic ei, Domine, ut surgat, ut discedat. Voca et dic austro: Veni, perfla hortum meum, et fluant aromata illius. Non dico austrum felicitatis et securitatis terrenae; nam hic auster frequenter aromat gratiae tuae. Et si ita necesse est, et aquilonem in illum sterilem hortum mitte, non obstinationis, sed vexationis aquilonem, ut ipsa vexatio det intellectum auditui ad obediendum. Aquilonis rigore flagella hortum tuum: hoc quasi verbere excita torporem ejus, ut avidius ad austri se lenia spiramina conferat. Tam partibus quam temporibus auster et aquilo circa hortum nostrum vices alternant. Sicut enim nunc flat auster, nunc aquilo: ita hic auster, et illic aquilo. Aliquoties autem et simul flant: sed alter foris, et alter intus. Foris aquilo, et intus auster: ille furens, et iste fovens. Fremat aquilo, et tumultuetur foris: tantummodo hortum intus non perflet, intro non penetret, intimam quae e
Abbreviated transcription (Latin):
incenacło uͥ erãt sedentes apħ. solura ẽ
oĩs ogelate m̃tis frigitaᷤ. sic̃ torreis in austͦ.
et deinceps u̾bi uirtutũꝙ ꝓfluxe¬
runt a romata. S numquiel iccͥco
aquilo durus quieuit: Nonne
multo uehem̃tius ꝑsecutorum in¬
surrexit ꝓcella: ⁊ impetus heretice
tempestatise Numquid ũ emulatõe
quadam. temptat̾onis aquilo. aus¬
tro se opposuit gre: Quasi solus
ortum ꝑflare conat᷑: quodam ri¬
gore duri sp̃e aromata stringere
uolens ne fluant: s tanto latius
fiuunt. adu̾sitatis et ꝓsꝑitatis
alt̾nis motib. nũc ꝓuocata. nẽ
pacata sponsa xp̃i eccłia eius: aroma
cutione emin̾uit uirtꝰ: inpace auctꝰ
ẽ numͣs. In illa fortes ꝓbantur: in ista
fouentur infirmi. Quid ego nc̃ pͥmiti¬
tam uehementes: frequentes tamen
aquilonis impetꝰ sustinet ortulus
sponsi. Alt̾nant circa illum uices:
aust̃. ⁊ aquilo. Grauis impetꝰ hoctẽꝑe
eccłiam impulit: et quidem ab aqͥloͭ¬
ne. Nam inde origo ẽ scismatis. In orit᷑:¬

Expanded text:
es, soluta est omnis congelatae mentis frigiditas, sicut torrens in austro: et deinceps verbi virtutumque profluxerunt aromata. 4. Sed numquid idcirco aquilo durus quievit? Nonne multo vehementius persecutorum insurrexit procella, et impetus haereticae tempestatis? numquid non aemulatione quadam tentationis aquilo, austro se opposuit gratiae? Quasi solus hortum perflare conatur quodam rigore duri spiritus, aromata restringere volens ne fluant; sed tanto latius fluunt. Adversitatis et prosperitatis alternis motibus nunc provocata, nunc pacata sponsa cutione virtus enituit, in pace auctus est numerus. In illa fortes probantur; in ista foventur infirmi. Quid ergo primititam vehementes, frequentes tamen aquilonis impetus sustinet hortus sponsi? Alternant circa illum vices auster et aquilo. Gravis impetus hoc tempore Ecclesiam impulit, et quidem ab aquilone. Nam inde est origo schismatis: inde oritur, et
Abbreviated transcription (Latin):
enim et passionis sue oe p̾cum que
inaromatib signantur: potietur
offectu. Cum clamore siquidem uali¬
do et lacrimis p̾ces offerens: exauditꝰ
est ꝓ reuerentia sua : factus omnib
obt̾emperantib sibi cã salutis et̾rie.
uolo inquit uͭ uͥ egosum: illic sit ⁊
minist̾ meus. Ubi nisi inorto suo:
srit hoc ingen̾alis resurrectonis cõ¬
pletione: nichilominus tñ et modo
fit ꝑ contemplationẽ. Quasi enim in
ortum eius ingredimur: cumaffec¬
uose condigneq et desiderant̃ specł̃a¬
mur quales futuri sumus ꝑ ip̃m: et
qualis iam resurgens factus est ipse
ꝓ nob̃: et in exemplum nob. Quid
dico resurgens: Et ante resurrectionẽ
om̃is conuersatio eius ortipulcherri¬
mi grãm p̾fert: s quod ante plan¬
tauit. postea messuit. In resurrectiõe.
et maturitatis et messionis ẽ tempꝰ:
quando unus quisq laboꝵ suoꝵ fruc¬
tus ꝑcipiet. Quod gͦ in ortum suum¬
nos uocat: quod myrram.⁊ aroma¬

Expanded text:
enim et passionis suae, et precum, quae enim et passionis suae, et precum, quae in aromatibus signantur, potietur effectu. Cum clamore siquidem valido et lacrymis preces offerens, exauditus est pro sua reverentia, factus omnibus optemperantibus sibi causa salutis aeternae . Volo, inquit, ut ubi ego sum, illic sit et minister meus . Ubi, nisi in horto suo? Erit hoc in generalis resurrectionis completione: nihilominus tamen et modo fit per contemplationem. 7. Quasi enim in hortum ejus ingredimur, cum affectuose condigneque et desideranter speculamur quales futuri sumus per ipsum, et qualis jam resurgens factus est ipse pro nobis, et in exemplum nobis. Quid dico, Resurgens? et ante resurrectionem omnis conversatio ejus, horti pulcherrimi gratiam praefert; sed quod ante plantavit, postea messuit. In resurrectione, et maturitatis et messionis est tempus, quando unusquisque laborum suorum fructus percipiet. Quod ergo nos in hortum suum vocat, quod myrrham et aroma
Abbreviated transcription (Latin):
deuotionem cordis. Sĩue temꝑantiã
alicitis. siue collerantiam in iniu¬
riis accipiamus in myrra: bene ittsq
iurtutum aromata sociãtur. H ẽ gr̃a
enim. si benefacientes et flagellam᷑:
si ipsi nos metip̃os foris affligentes. co
ipso suauiter intus afficimur. Mul¬
tam de mr̃is laurentii. cuiꝰ nc̃ festa agi¬
mus. myrram agro demessuit: aro¬
mata multa. Confectionis mirrã:¬
⁊ confessionis mirram aromata ad
ignem enim applicatus: xp̃m confes¬
sus ẽ. Corpus suum tradidit ita ut
nunc tantum in orto: ñ tñ totꝰ in eo. Ca¬
ro eius adhuc corruptioe tenet᷑: Non¬
dum refloruit. Reflorebit aut̃ cum
fuerit corpꝰ humilitatis nr̃e conforme
crꝑis claritatis iħu. Tẽ metemus im¬
mortalitatis myrram. quam ipse
p̾messuit: ⁊ aromata multimode
glẽ. Tunc uere inuitabit: et dicet.
uem inortum meum soror mea spon¬
sa. Tunc głabitur plene cum aroma¬
tib suis. se myrram messuisse. Tuẽ

Expanded text:
devotionem cordis; sive temperantiam devotionem cordis; sive temperantiam a licitis, sive tolerantiam in injuriis accipiamus. In myrrha bene utriusque virtutum aromata sociantur. Haec est enim gratia si benefacientes flagellamur, si, ipsi nosmetipsos foris affligentes. 137 eo ipso suaviter intus afficimur. Multam de martyris Laurentii, cujus festa nunc agimus, agro myrrham demessuit, aromata multa; confessionis myrrham, confessionis aromata. Ad ignem enim applicatus Christum confessus est; corpus suum tradidit, ita utNunc tantum in horto, non tamen totus in eo. Caro ejus adhuc in corruptione tenetur, nondum refloruit: reflorebit autem cum fuerit corpus humilitatis nostrae conforme corpori claritatis Jesu. Tunc metet immortalitatis myrrham, quam ipse praemessuit, et aromata multimodae gloriae. Tunc vere invitabit et dicet: Veni in hortum meum, soror mea sponsa. Tunc gloriabitur plene cum aromatibus suis se myrrham messuisse. Tunc
Abbreviated transcription (Latin):
Preuentꝰ est enim inunctionib myr¬
re: ⁊ myrre sue. alioꝵ. eatenus ẽ effi¬
cax myrra. ⁊ continentia ꝑtingit ut
seruet a corruptione. hec acor ruptibi¬
litate carnem dñicam custodit intas¬
tam. Aliorum nurra corruptionẽ
carnalis incentiui subsequit᷑: hec
incentiuum p̾uenit omne. Illoꝵ ex¬
cludit: et huius p̾cludit. In iħũ nec
causa nec corruptio: in eus matre et¬
sicausa. non tamen corruptio: in aliis
omnib. ⁊ causa ⁊ corruptio. Myrra
nr̃a motus exurgentes carnalis con¬
piscentie repͥmit: myrra marie tales
motus nesciuit: myrra iħu taliter
mouendi. nec causam. nec originẽ
habuit. De plenitudine enim eiusõs
accepimus: ⁊ myrram demyrra. Mir¬
ra nr̃e casticatis inun̾e ⁊ inuitatiõe
ipsius est: ideo cum in nob̾ myrram
metit. suam metit. Utinam inme
multam myrram inueniat qͣ me
metat: mẏrram cum a romatib:
id est abstinentiam mali cum affec¬
tib boni: districtionem carnis. et

Expanded text:
praeventus est enim in unctionibus myrpraeventus est enim in unctionibus myrrhae, et myrrhae suae. Aliorum eatenus est efficax myrrha, et continentia pertingit, ut servet a corruptione: haec a corruptibilitate carnem dominicam custodit intactam. Aliorum myrrha corruptionem carnalis incentivi subsequitur: haec incentivum praevenit omne. Illorum excludit, et hujus praecludit. In Jesu nec causa, nec corruptio: in ejus Matre etsi causa, non tamen corruptio: in aliis omnibus et causa et corruptio. Myrrha nostra motus exsurgentes carnalis concupiscentiae reprimit: myrrha Mariae tales motus nescivit: myrrha Jesu taliter movendi nec causam, nec originem habuit. De plenitudine ejus omnes accepimus, et myrrham de myrrha. Myrrha nostrae castitatis, munere et imitatione ipsius est: ideo cum in nobis myrrham metit, suam metit. Utinam in me multam myrrham inveniat, quam metat. Myrrham cum aromatibus: id est abstinentiam mali cum affectibus boni; districtionem carnis, et
Abbreviated transcription (Latin):
nem uirtutum dilecti tui: ingredere
in delectationes eius: memorare iusticie
eius solius. Ibi deus d̾s tiuis docebit te
in iocunditate: et deducet te mirabilit̾
dextera sua. Cibabit ce in iocunditate
pomis uite et intellectꝰ: myrram ⁊ aro¬
mata messuit tibi. Messui inquit myr¬
ram meam: cum aromatib meis. Im¬
mortalttatem enim ⁊ in corruptibilita¬
tem messuit pꝰt mortem: mirre  quidẽ
beneficio corꝑa mortuorum ꝑdurant
illesa. Mirram inquit meam. Bene
suam. quam ⁊ pͥmus accepit: et solus
imꝑtit. Orimitie enim xp̃c: deinde qui
sunt xp̃i. Iillum resurrectio mortuoꝵ:
qui primus resurgens iani ñ moritur.
Bona talis mirra: et melior quam hec
usitata: que carnem mortuam ñ sint
putrescere: nam ista rediuiuam ñ sinit
deficere. Erat. ⁊ mirra eius p̾cellens. et
singularis illa castitas uirginalis. que
nullum titillationis motum surgentẽ
sensit: nec fomitem hũit. In quo nec
motus talis rep̾ssus: nec fomes remissus.

Expanded text:
nem virtutum dilecti tui; ingredere nem virtutum dilecti tui; ingredere in delectationes ejus, memorare justitiae ejus solius. Ibi Deus, Deus tuus docebit te in jucunditate, et deducet te mirabiliter dextera sua. Cibabit te pomis vitae et intellectus. Myrrham et aromata messuit tibi. 6. Messui, inquit, myrrham meam cum aromatibus meis. Immortalitatem enim et incorruptibilitatem messuit post mortem. Myrrhae siquidem beneficio corpora mortuorum perdurant illaesa. Myrrham, inquit, meam. Bene suam, quam et primus accepit, et solus impartit. Primitiae enim Christus, deinde qui sunt Christi. Per illum resurrectio mortuorum, qui primus resurgens jam non moritur. Bona talis myrrha, et melior quam haec usitata, quae carnem mortuam non sinit putrescere: nam ista redivivam non sinit deficere. Erat et myrrha ejus praecellens et singularis illa castitas virginalis, quae nullum titillationis motum surgentem sensit, nec fomitem habuit; in quo nec motus est talis repressus, nec fomes remissus:
Abbreviated transcription (Latin):
bilior in hunc ortum ingressus. ad
illum plus oꝑatio spectat: ad istum
contemplatio sola. Sponsa ⁊ si letat᷑
de illo. laborat cum illo: ⁊ insudore¬
uultus uescitur pomis suis. In istũ
cum introducta fu̾it. nicħ reliquũ
est: nisi delicie tantum. Suum tuet᷑:
et istum intuetur. Nec intromĩtti¬
tur in istum. nisi deillo: hoc ẽ de ac¬
tione ad usum speculationis. Aut si
contemplationem in illum sponse or¬
tum admi̾timus simul cum accioẽ:
utiq de illis multis ordine cõmodoue¬
nitur ad hanc mirram. Nonenim
nisi in abundantia uirtutum ingre¬
dietur in ortum dilecti. Ingredieris
inquit iob inabundantia sepulcrũ.
Melius tamen hic sonat in ortum.
Insepulcro innuit᷑ quies ⁊ quedam
acuris occultatio: in orto expͥmitur
intuitus ⁊ epulatio. In sepulchio fe¬
riamur: ⁊ morto fruimur. Si gͦ insepul
Ideo sponsa de orto in ortum inuiitat. Uem
in ortum meum soror mea sponsa. Ingͥ̾¬
dere ingredere sponsa incontemplatio¬

Expanded text:
bilior in hunc hortum ingressus. Ad bilior in hunc hortum ingressus. Ad illum operatio plus spectat, ad istum, contemplatio sola. Sponsa, etsi laetatur de illo, laborat cum illo, et in sudore vescitur pomis suis: in istum cum introducta fuerit, nihil reliquum est nisi deliciae tantum. Suum tuetur, et istum intuetur. Nec intromittitur in istum nisi de illo, hoc est, de actione ad usum speculationis. Aut si contemplationem in illum sponsae hortum admittimus, similis est actioni. Utique de illis multis ordine commodo venitur ad hanc myrrham. Non enim nisi in abundantia virtutum ingredietur in hortum dilecti. Ingredieris, inquit Job, in abundantia sepulcrum . Melius tamen hic sonat in hortum. In sepulcro innuitur quies et quaedam a curis occultatio; in horto exprimitur intuitus et epulatio: in sepulcro feriamur; in horto fruimur. Sicut ergo in Ideo sponsam de horte in hortum invitat: Veni in hortum meum, soror mea sponsa Ingredere, ingredere, sponsa, in contemplatio
Abbreviated transcription (Latin):
mecum. Non hs̃ necẽe bone ihu
morari ad ostium sponse: ipsa enim
te uotis ultro interpellat. Redde
uicem: reinuita eam. Sedisti ad m̃¬
sam xiꝰ.: uide quanta sint apposita
tibi. sciens quia tanta oportet te p̾¬
parare. Tanta inquã. ⁊ sufficit ei:
hocaut̃ dico. totam se impendit: to
tum te repende. Quomodo tocũ erit:
sulla totam sedat. ⁊ te tu dimidi¬
al: Exiguum tuum: plus ẽ totoip¬
sius. Totum eius: portio quedam ẽ.¬
gr̃e tue. Ideo ⁊ suus tuus ẽ: ⁊ tuus
cuꝰ ẽ ortus. Nem in ortum ieum.
Ego fres in orto sponsi copiosum illum
et delicatum. et glose consitum. ꝑ adisũ
uirtutum xp̃i libent̃ accipio: quas
scdam geminam naturam. uł ab et̃¬
no hu̾it: uł accepit intempore. Ergo
scd̃m hunc modum. ortum sponse. sta¬
tutum affectuũ ꝙ dotes. quib ditat᷑
a sponso. In illo considerãt᷑ bona corpori:
inisto capitis. Pulchra utrobiꝙ ꝯtem¬
plationis cibatio. s quid illa ad istã.

Expanded text:
mecum . Non habes necesse, o bone Jesu, mecum . Non habes necesse, o bone Jesu, morari ad 136 ostium sponsae: ipsa enim te votis ultro interpellat. Redde vicem, reinvita illam. Sedisti ad mensam ejus, vide quanta sint apposita tibi, sciens quia et tanta oportet te praeparare. Tanta, inquam, et sufficit ei. Hoc autem dico: totam se impendit, tu te totum repende. Quomodo totum erit, si illa se totam dat, tu te dimidias? Exiguum tuum, plus est toto illius. Totum ejus, portio est quaedam gratiae tuae: ideo et suus tuus est, et tuus suus est hortus. 5. Veni in hortum meum. Ego, fratres, in horto sponsi copiosum illum, et delicatum, et gloriose consitum paradisum virtutum Christi libenter accipio, quas secundum geminam naturam vel ab aeterno habuit, vel accepit in tempore. Ergo secundum hunc modum hortum sponsae statutum affectuumque dotes, quibus ditatur a sponso. In isto considerantur bona corporis; in illo, capitis. Pulchra utrobique contemplationis cibatio. Sed quid illa ad istam?
Abbreviated transcription (Latin):
sponse. Quasi p̾uolat et p̾uenit in
maturitate: ueni inquens. accipia¬
tur hoc uerbum imꝑatiui sensus:
apte coherebit quod dicit ueni. Nõ
est piger: ñ parcus retributor: sed
incontinenti sponsam reinuitat.
ueni in ortum meum soror mea spõ¬
sa: messrni mytram meã eum a ro¬
matib meis. Durus ẽ affectus quem
ĩ ꝑmouent inuitationes iste: ⁊ rei¬
uitationes tamdulces. Quid hañc
nicissitudinis gratius: Quid mirabi¬
lius hoccomiertio. O admirabile
comm̃tium. dilectus d̃i patris: glã
celi: angłorum delicie: ad ortulos
nr̃os se inuitari ꝑmittit: et ad suos re¬
inuitare non p̾t̾mittit. Et qui nr̃ ẽ
ortus: uerius dicitur ipsius. Non
ait ueniat dilectus meus inortum
meum: s in ortum suum. Iure
quidem insuum: qm̃ ab ip̃o datũ.
⁊ ipsi debitum. ⁊ certe deditum. ue¬
niat dilectꝰ. Ueni soror mea sponsa.
Magna dulcedo: ⁊ apta distinctio.
Illa desiderat: et ille imꝑat. Hec dicit
ueniat: hic dicit ueni. Ecee inquit

Expanded text:
asi praevolat et praevenit in maturitate, Veni, inquiens. Accipiatur hoc verbum imperativi sensus, et apte cohaerebit quod dicit, Veni. Non est piger, non parcus retributor, sed incontinenti sponsam reinvitat: Veni in hortum meum, soror mea sponsa. Messui myrrham meam cum aromatibus meis. Durus est affectus quem non permovent invitationes et reinvitationes istae tam dulces. Quid hac vicissitudine gratius? quid mirabilius est hoc commercio? O admirabile commercium! Dilectus Dei Patris, gloria coeli, Angelorum deliciae, ad hortulos nostros invitari se permittit, et ad suos reinvitare non praetermittit. Et qui noster est hortus, verius dicitur ipsius. Non enim ait, Veniat dilectus meus in hortum meum; sed, in hortum suum. Jure quidem, in suum, quoniam ad ipso datum, et ipsi debitum, et certe deditum. Veniat dilectus. Veni, soror mea sponsa. Magna dulcedo, et apta distinctio. Illa desiderat, et ille imperat. Haec dicit, Veniat: hic dicit: Veni. Ego, inquit,
Abbreviated transcription (Latin):
figurata commendet ⁊ ñ parum gr̃e
trahat. ipsa u̾itas. talib qͣi cellis exp̾̃s¬
sa. Qñ tͥ inquodam cordis mei crathere
uini ⁊ lactis illã pot̾o temꝑat᷑am miscere:
rara ẽ mutura ħ. ut qui m̃te excedit.
deo. sobriꝰ cẽ dicat᷑: ut alta sciens consen¬
tiat humilibꝰ paruulꝰ fiat. qͥ puriori
latꝰ conuiuiũ. Dñm riẽuallensem dico
abb̃em: cuiꝰ nob̃ dum hunc locũ tracta¬
mꝰ nuntiatꝰ ẽ transitꝰ. Uidet᷑ mͥ m illo

Expanded text:
figurata commendet, et non parum gratiae figurata commendet, et non parum gratiae trahat ipsa veritas talibus quasi cellis expressa. Quando tibi in quodam cordis mei cratere, vini et lactis illam potero temperaturam miscere? Rara est mixtura haec, ut qui mente excedit Deo, sobrius esse discat, ut alta sciens consentiat humilibus; parvulus fiat, qui puriori latus convivium, domnum Rievallensem dico abbatem, cujus nobis dum locum istum tractamus, nuntiatus est transitus. Videtur mihi in illo,
Abbreviated transcription (Latin):
se nicħ hr̃e ⁊ izanioꝵ: Felix inquo
parum quid ẽ.⁊ id ip̃m ñ excultũ.
ñ fotum. s furtiuum. ⁊ latitans
inquadam aromatum ub̾tate: et
qd̵ statim cum au̾tit auellit hõ
M orto suo. uenuchi d̾ne ab inꝑfec¬
dione mea. si hõ durꝰ es: si exarictoꝵ
austerꝰ: sitolles qd̾ ñ posusti. ⁊ metens qd̾ ñ
semĩasti. uemͥ si totũ mitis qd̾ seminasti sñ re.¬
inssiõe ⁊ pietatĩ respectu. Hã ñ totũ quodin
me seminasti excreuit. Utinam mirre
mec acceptum digneris hr̃e fasciculũ :
ut ĩ medio ub̃um tuoꝵ cõmoret᷑. Utinã
aromatum meoꝵ uapor exiguus. ⁊ ad
modicũ parens ad de ascendat. Nã qñ tͥ of¬
ferã integrũ fauũ melł: Qñ tͥ offerã me¬
ditationẽ exiguã assiduam in lege tua:
paulꝰ loquit᷑ int̾ ꝑfectos. Nam sicut
cercis cellulis. ita purissimis fig̾arum
sacramentis celestis sapientia continet᷑:
ut mutua collatione ⁊ sacram̃ta u̾itas

Expanded text:
se nihil habere zizaniorum? Felix in quo se nihil habere zizaniorum? Felix in quo parum quid est, et id ipsum non excultum, non fotum, sed furtivum et latitans in quadam aromatum ubertate, et quod, 140 statim cum advertit, avellit homo ab horto suo. Vae mihi, Domine, ab imperfectione mea, si homo durus es, si exactor austerus, si tollens quod non posuisti, et metens quod non seminasti! Vae mihi, si totum metis quod seminasti, sine remissione et pietatis respectu! nam non totum, quod in me seminasti, excrevit. Utinam myrrhae meae acceptum digneris habere fasciculum, ut in medio uberum tuorum commoretur. Utinam aromatum meorum vapor exiguus ad modicum parens ad te ascendat. Nam quando tibi offeram integrum favum mellis? quando tibi offeram meditationem assiduam in lege tua? Paulus loquitur inter perfectos? Nam sicut cellulis favus mellis, ita purissimis figurarum sacramentis coelestis sapientia continetur, ut mutua collatione et sacramenta veritas
Abbreviated transcription (Latin):
uͥ ñ seminasti. bene piger in quo ñ
qui diligentiam mecentis dñi. induri¬
ciam ꝑu̾so sensu conuertit: infructu¬
ose quod acceꝑat suans. ⁊ iniuriose de
los quicolligant ⁊ izania ⁊ faciant
fasciculos ad comburendum: qui col¬
ligant de regno eius omnia scanda¬
la. Ergo purgant priꝰ regnum suũ.
uscandalis: agrum suum a⁊aniis.
⁊ ortum suum ab inutilis germine:
ut non nisi suum metat ⁊ colligat.
Simodoueniat iħc. sonet uox angłi:
t̾ribilit̾ intonet nouissima tuba:
pducatur iudicium ignis inconspec¬
tu eius ardescat: aduocetur celum
desursum.⁊ t̾ra discernere ppłm suũ:¬
m̾itis ur̃is quam cenetis sentñtiã:
ubi ur̃o essetis collocandi iudiciõ. Int̾
scõs eiꝰ qui congregabuntur illi:
aut int̾eos qui congregabuntur
in congregationem uniui fascis
in lacum: Int̾ ⁊ izania: an int̾ aroma¬
caͤ An forte ur̃m es de uob̃ arbitͥũ
hesitat: Quis głabitur inagro suo

Expanded text:
ubi non seminasti . Bene piger, in quo doubi non seminasti . Bene piger, in quo doqui diligentiam metentis domini in duritiam perverso sensu convertit, infructuose quod acceperat servans, et injuriose de los qui colligant zizania, et faciant fasciculos ad comburendum, qui colligant de regno ejus omnia scandala . Ergo prius regnum suum purgat a scandalis, agrum suum a zizaniis, et hortum suum ab inutili germine, ut nonnisi suum metat et colligat. 3. Si modo veniat Jesus, sonet vox angeli, terribiliter intonet novissima tuba, producatur judicium, ignis in conspectu ejus exardescat, advocetur coelum desursum, et terra discernere populum suumeritis vestris quam teneretis sententiam? Ubi vestro essetis collocandi judicio? inter sanctos ejus qui congregabuntur illic, an inter eos qui congregabuntur in congregatione unius fascis in lacum? inter zizania, an inter aromata? An forte etiam vestrum de vobis arbitrium haesitat? Quis gloriabitur in agro suo
Abbreviated transcription (Latin):
myst̃io absconditam. ministium com¬
pleuerĩt suum: et disputationib he¬
ticorum p̾ssi. melleam doctͥnam ꝓfu¬
derint cum numerosos suos ⁊ cdies
compleuerint. uel pariuili qui lac¬
te fouentur. uel feruentes sp̃u. qui
inebͥati uino gre. obliuiscunct᷑ que
ret᷑ st̃ cum consummata ħ omnia
fuerint: non enim transibit unus
apex. aut unum iota de lege donec
omnia fiant:cunc exultabit om̃is
eccłia scõrum atam dulci auditu.
ba: ⁊ consuminationem complecã
significant. Ac si dicat. consumatũ
est: ueni inortum meum soror me¬
la urtica liliorum głam contͥstet:
ubi u̾nantem rosam asꝑitas spina¬
rum nonuallet: ubi arbor nulla c̃
cuiꝰ sit int̾dictus accessus. Ueni inor¬
tum meum soror mea sponsa: mel¬
sui mẏrram meam cum aromatib n
ille malus ⁊ piger: qui pigricie sui
causã in dñm int̾̃p̾tatione maligna
trañfudit. Scio quia homo ausfus
es: collens qd̾ ñ posuisti. ⁊ metens

Expanded text:
mysterio absconditam, ministerium commysterio absconditam, ministerium compleverint suum, et, disputationibus haereticorum pressi, melleam doctrinam profuderint; cum numeros suos et dies compleverint vel parvuli qui lacte foventur, vel ferventes spiritu qui inebriati vino gratiae obliviscuntur quae retro sunt: cum consummata haec omnia fuerint non enim transibit unus apex aut unum iota de lege donec omnia fiant , tunc exsultabit omnis Ecclesia sanctorum a tam dulci auditu, rba, et consummationem completam significant, ac si dicat, Consummatum est. Veni in hortum meum, soror mela urtica liliorum gratiam contristet, ubi vernantem rosam asperitas spinarum non violet, ubi arbor nulla est cujus sit interdictus accessus. Veni in hortum meum, soror mea sponsa. Messui myrrham meaille malus et piger, qui pigritiae suae causam in dominum interpretatione maligna transfudit: Scio quia homo austerus es, tollens quod non posuisti, et metens
Abbreviated transcription (Latin):
ñ deficientes: ñ confecta. ñ sterili. s in
senecta ub̃i: et benepacientes erunt
ut annuntient. Iacientes ꝓꝑt̾ marty¬
rium: annuntiantes ꝓpt̾ uerbum. In
pacientib mẏrram metes: inannunti
antib fauum. Tunc electos tuos uino¬
compunctionis potab consolationis lac¬
te mixco. Nisi enim abreuiass dñs di¬
es illos: salua eẽ ñ posset omnis caro.
Mittit etiam nunc dñs ⁊ siñ quantã
tunc. myrram tamen multam: myr¬
ram afhictionis spontanee. fauũ come¬
dit cum melle: et exp̾ssa sp̃ualium dul¬
cedine sensuum. ⁊ concĩnentib figuris
nos facit oblectari. uinum cum lacte
bibit: quia sublimes sensus et exceden¬
tes contemplacionis fidei. et morum
simplicitate temꝑat et dulcat. Teli fer¬
uorem diligit: sitamen assumit lactea
quedam fomenta paruuloꝵ. Cum fue¬
rint expensa hec omnia. cum ꝑtranserĩt
tempora mr̃m: cum doctores quasi qͣt¬
quidam faui sapĩam continentiam in

Expanded text:
non deficiente, non confecta, non sterili, sed in non deficiente, non confecta, non sterili, sed in senecta uberi: et bene patientes erunt, ut annuntient. . Patientes, propter martyrium; annuntiantes, propter verbum. In patientibus myrrham metes, in annuntiantibus comedes favum. Tunc electos tuos compunctionis vino potabis, consolationis lacte immixto. Nisi enim abbreviasset Dominus dies illos, salva esse non posset omnis caro. 2. Metit etiam nunc Dominus, etsi non quantam tunc myrrham, tamen multam myrrham afflictionis spontaneae. Favum comedit cum melle, et expressa spiritualium dulcedine sensuum, continentibus figuris nos facit oblectari. Vinum cum lacte bibit, quia sublimes sensus et excedentes contemplationes fidei et morum simplicitate temperat et indulcat. Zeli fervorem diligit, si tamen adsunt lactea quaedam fomenta parvulorum. Cum fuerint expensa haec omnia, cum pertransierint tempora martyrum; cum doctores quasi quidam favi sapientiam continentes in
Abbreviated transcription (Latin):
nantur inuino: et simplices in malo.
quos lactis dulcedo figurat. Anñager
cccłic cue iam tanta gła nudatꝰ uidet᷑:
Multiplicasti gentem: s ñ magnifi¬
casti leticiam Multi credentium frnctꝰ.
s aromata pauca. Irecessit auccunnat̃
ub̃tas. pͥmis illis nascentis eccłie dieb:
nunc hyemalis rigor ꝑurget. Precesse¬
runt ub̾tatis anni: nũc sterilitatis
ĩncumbunt. Post spicas florentes. ⁊
letas: sterile ⁊ uredine confecte exur¬
gunt. Cur non dicis iam ihu bõne:
ueni inortum meum soror mã sponsa.
Quid expectas : Cur moras moras necti
An ut post hanc hyemem autũpnꝰ rede¬
at: letabuntur adhuc coram te : sicut
letantur inmesse. Tunc benedices coro¬
ne anni benignitatis tue: et cãpi tui re
plebuntur bonitate. Pinguescent spe¬
ciosa huiꝰ nr̃i qd nc̃ uidetur deserti: et
ꝑsecutionis feruor nouissime. Maturi¬
tatis canam albedinem messib nr̃is
inducet. Multiplicabunt᷑ insenecta

Expanded text:
nantur in vino, et simplices in malo nantur in vino, et simplices in malo quos lactis dulcedo figurat? An non ager Ecclesiae tuae jam tanta gloria nudatus videtur? Multiplicasti gentem, sed non magnificasti laetitiam? Multi credentium fructus, sed aromata pauca. Praecessit autumnalis ubertas primis illis nascentis Ecclesiae diebus: nunc hiemalis horror perurget. Praecesserunt ubertatis anni, nunc sterilitatis incumbunt. 139 Post spicas florentes et laetas, steriles et uredine confectae exsurgunt. Cur non dicis jam, bone Jesu: Veni in hortum meum, soror mea sponsa? Quid exspectas? cur moras nectis? An ut post hanc hiemem autumnus redeat? laetabuntur adhuc coram te, sicut laetantur in messe. Tunc benedices coronae anni benignitatis tuae, et campi tui ubertate replebuntur. Pinguescent speciosa hujus nostri, quod nunc videtur, deserti ; et persecutionis fervor novissimae, maturitatis canam albedinem messibus nostris inducet. Multiplicabuntur in senecta
Abbreviated transcription (Latin):
matib meis. Comedi fauũ cum
melle meo: bibi uinum meum cũ
lacte meo. Ueni in ortum meum soror
mea sponsa. Putate fiẽs uocationẽ
hanc ad scl̃i finem referri: qñ comple¬
tis omnib sacramentis eccłie ip̃a in¬
uitatur ad regnum: qñ mittet dns
messores angłos. eo qd̃ regiones albe
tunc erunt ad messem. O felicia temꝑa
pͥmitiue eccłie qmͣ ub tunc erat ager
illius: quam copiosos ꝓducebat frue¬
tus: qnͣta in mart̾ib erat fecunditas
mirre. Quot apes ꝑfectionis. ⁊ mysti.¬
ce doctrine fauos oꝑantes. Iutares
int̾ ip̃a initia fid̾i cum u̾bi semina
mitt̾entur. messionis iam ẽẽ tempꝰ:
⁊ quasi maturas ad falcem regiones
albere. Quid moraris iħu bone: cur
sponsam ñ inuitas iħu inuitas in ortũ
Nonne iam dicere potes: quia iam¬
messui myram meam cum aroinatib
meis: Comedi fauum cum melle meo:
bibi uinum meum cum lacte mec. Ubi
nunc martires in myrra⁊ ubi doctores
infauo: ubi feruentes in spũ. qui sig¬

Expanded text:
matibus meis, comedi favum cum melle meo, bibi vinum meum cum lacte meo. Veni in hortum meum, soror mea sponsa. Putate, fratres, vocationem hanc ad saeculi finem referri, quando, completis omnibus sacramentis Ecclesiae, ipsa invitatur ad regnum; quando mittet Dominus messores angelos, eo quod regiones albae tunc erunt ad messem. O felicia tempora primitivae Ecclesiae! Quam uber tunc erat ager illius, quam copiosos producebat fructus! quanta in martyribus erat fecunditas myrrhae, quot apes perfectioris et mysticae doctrinae favos operantes! Putares inter ipsa initia fidei, cum verbi semina mitterentur, messionis jam esse tempus, et quasi maturas ad falcem regiones albere. Quid moraris, Jesu bone? cur sponsam non invitas in hortum? Nonne jam dicere potes: Quia messui myrrham meam cum aromatibus meis, comedi favum cum melle meo, bibi vinum meum cum lacte meo? Ubi nunc martyres in myrrha, ubi doctores in favo, ubi ferventes spiritu, qui sig
Abbreviated transcription (Latin):
o uobis. Iam ñ inquit alibi dicam
uos seruos. s amicos meos: quia
omnia quecunq audiui a patre
meo nota feciuob̾. Widete ⁊ hic
quandam distantiam. Illic dicun¬
tur amici. ⁊ hic: s different̃. Ibi
quia faciunt: hic quia sciunt.
Ibi ꝓpt̾ ministrationem: hic ꝓꝓter
mistium. Ibi cõmedunt et hic bib̃t:
utrumq amici. nondum tamen
km̃i. Karissimus inportionẽ cedit
ebrietas. Ipsa nominis forma suꝑha¬
bundantiam qͣndam latent̾ insinu¬
at: et significantem plenitudinẽ
caritatis. Carissimus ẽ: qui carstate

Expanded text:
o vobis. Jam non, inquo vobis. Jam non, inqus, sed amicos, quia omnia quaecumque audivi a Patre meo nota feci vobis . Videte et hic quamdam distantiam. Illic dicuntur amici, et hic, sed differenter. Ibi, quia faciunt; hic, quia sciunt: ibi, propter ministrationem; hic, propter mysterium: ibi comedunt, hic et bibunt. Utrimque amici, nondum tamen charissimi. Charissimis in potationem cedit ebrietas. Ipsa nominis forma superabundantiam quamdam latenter insinuat, et significat plenitudinem charitatis. Charissimus e
Abbreviated transcription (Latin):
uitari credimus: cum sc̃a quelib
anima siue qualem supra memi¬
nimus. siue inferioris ꝑfectionis
⁊ grẽ: in ꝑadisi amenitatẽ transfer¬
tur inortos semꝑuirentes: in lo¬
cum tabnacłi admirabił. usq in
domum dĩ. ħ recolite frẽs ħ recorda¬
mini: ⁊ effundite in uob̾ aĩas uĩas.
Igita ẽ hec recordato. et liquescere faciet
animam tuam: et delectationes ⁊ desid̾i¬
a effundi: quando transibis in locum
taber naculi admirabił: in uoce exul¬
tationis et confessionis sonus epulã¬
tis. Dulcis ibi ut̾q sonus epulantis.¬
⁊ amici epulantis: ⁊ dñi inuitatis. In¬
uitãtis ẽ enim uox: comedite amici.
sunt plene. Et hec ipsa a dño blandi¬
menta ꝓlata. inebriandi ñ carent
effectu: efficatia sunt ad demulcen¬
dos eorum quib fiunt affectus. Hñt
damen int̾ se distinctionem: ⁊ aliqͥd
ci uocabulum. uos inquit apłis dñs.
amici mei estis: si feceritis que p̾cipi¬

Expanded text:
vitari credimus, cum sancta quaelibet vitari credimus, cum sancta quaelibet anima sive qualem supra meminimus, sive inferioris perfectionis et gratiae in paradisi amoenitatem transfertur, in hortos semper virentes, in locum tabernaculi admirabilis usque ad domum Dei. 8. Haec recolite, fratres, haec recordamini, et effundite in vobis animas vestras. Ignita est haec recordatio: liquescere faciet animam tuam, et in dilectationes et desideria effundi, cum transibis in locum tabernaculi admirabilis. In voce enim exsultationis et confessionis sonus epulantis . Dulcis ibi uterque sonus, et amici epulantis, et Domini invitantis. Invitantis est enim vox: Comedite, amici,sunt plenae. Et haec ipsa a Domino blandimenta prolata, inebriandi non carent effectu: efficacia sunt ad emulcendos eorum quibus fiunt affectus. Habent tamen inter se distinctionem, et aliquid ci vocabulum. Vos, inquit Apostolis Dominus, amici mei estis, si feceritis quae praecipi
Abbreviated transcription (Latin):
sentires grẽ inu̾b̃. facilis inerat
intelłus: s affectio ueheraens. Do
lendum quidem qd tanti uiri subtͣc
ta nob̾ ẽ copia: s nichilominus głan¬
dum. qd̾ talem de ortulis nr̃is fa̾cicu¬
lum mirre adcelestem illum ortum
p̃misimus. Illio ornam̃tum ẽ: qui
nob hic fuerat adiumentum. Et si
uacuata uidentur aluearia nr̃a.
et ortꝰ nudatꝰ: multos tñ reliquit
manipulos. de quib potens ẽ deus
ꝑ uirtutum incrementa creare
fasciculos. Quod ⁊ intota oꝑatur
eccłia. donec ꝑsuccessiones continuas
omnium graduum dispensatioẽ
completa: sponse sue iam ꝑfecte ⁊
consummate dicat. Ueni inortum
meum soror mea sponsa. messui
myrram meam cumaromatib
meis: comedi fauum cum melle
meo: bibi uinum meum cum lac
⁊ si ingenerali illa eccłie introduc¬
tionem in dñi gaudium que pꝰt
resurrectionem fiet ꝑfectissime sꝑa¬
tur: cotidie tamen ꝑ angłicos ciues
adcongratulationis conuiuium in¬

Expanded text:
gratiae sentires in verbis. Facilis inerat gratiae sentires in verbis. Facilis inerat ei intellectus, sed affectio vehemens. 7. Dolendum quidem quod tanti viri subtracta est nobis copia, sed nihilominus gloriandum quod talem de hortulis nostris fasciculum myrrhae ad coelestem illum hortum praemisimus. Illic ornamentum est, qui nobis hic fuerat adjumentum. Et si vacuata videntur alvearia nostra, et hortus nudatus; multos tamen reliquit manipulos, de quibus potens est Deus per virtutum incrementa creare fasciculos. Quod et in tota operatur Ecclesia, donec per successiones continuas, omnium graduum dispensatione completa, sponsae suae jam perfectae et consummatae dicat: Veni in hortum meum, soror mea sponsa. Messui myrrham meam cum aromatibus meis, comedi favum cum melle meo, bibi vinum meum cum lactetsi in generali illa Ecclesiae introductione in Domini gaudium, quae post resurrectionem fiet, perfectissime speratur; quotidie tamen angelicos cives ad congratulationis convivium in
Abbreviated transcription (Latin):
uini assiduus oꝑator: fauos compo¬
nebat. Boni faui. qͥbꝰ adhuc integris
multorum cotidie indulcantur fau¬
ces. Melestã ñ sectabatur subtilita¬
tem. que plis contentionis quam
instructionis ministrat mat̾iam:
circa moralem oꝑosus scientiam.
cultissimis illam u̾borum cellis cõ¬
mittebat. Prudens erat eloquii
mysticq: qd int̾ ꝑfectos dispen¬
sabat. lac ⁊tea in salutem ⁊ cõ¬
solationem paruuloꝵ exuberabat
doctͥna: cui tamen letificantis ⁊
in ebriantis sermonis uinum se¬
pe latent̾ immiscuit. Ita ẽ. Lac
ipsius: uini optinebat uirtutẽ.
Simplex euis institutio.⁊ sermo
lacteris: animum auditoris. in
quendam inebriantem aliena¬
te mentis excessum furtim ab¬
riꝑe consueuit. Uñ qui potabat᷑.
iure dicere poterat: quia bibiui¬
num cum lacte. immo in lacte.
Nouerat ista temperate miscẽ:
⁊ inaltero utrumq largiri. faci¬
li ad edificandum utebatur mat̾i¬
a: s uehementiam in ebriantis

Expanded text:
vini assiduus operator favos compovini assiduus operator favos componebat. Boni favi, quibus adhuc integris multorum quotidie indulcantur fauces. Molestam non sectabatur subtilitatem, quae plus contentionis, quam instructionis ministrat materiam. Circa moralem operosus scientiam, cultissimis illam verborum cellis committebat. Prudeus erat eloquii mystici, quod inter perfectos dispensabat. Lactea in salutem et consolationem parvulorum exuberabat doctrina, cui tamen laetificantis et inebriantis sermonis vinum saepe latenter immiscuit. Ita est. Lac ipsius vini obtinebat virtutem. Simplex ejus institutio, et sermo lacteus animum auditoris in quemdam inebriantem alienatae mentis excessum furtim arripere consuevit. Unde qui potabatur, jure dicere poterat; Quia bibi vinum cum lacte. Imo in lacte noverat ista temperate miscere, et in altero utrumque largiri. Facili ad aedificandum utebatur materia, sed vehementiam inebriantis
Abbreviated transcription (Latin):
rum in om̃i actu oe adu̾so casu re¬
pleri gaudio sp̃c. qͥ suꝑ mel dulcis ẽ.
quid hunc nͥ fauũ cͥdidis: incuncti
cellulis melle redundantẽ: Quid
pacem sensu: ꝯuersatione compo¬
situm. accuum ⁊ uite equabili cõ¬
mnsuratione coherentem sibi: tali¬
b undiq uasculis consertũuacuis
tñ. ⁊ spei que reposita ẽ incelis. mel¬
leo exhaustis liquorem: numquid
aliud tͥ quam faui arentis siccita¬
tem depingi: Dupplicatum quidẽ
incõmodũ si simul fuerit ⁊ lissi¬
patus dissolutione. ⁊ indeuotione
quadam desiccatꝰ. Aliud tñ ẽ si ser¬
uat speciem. ut mentiat᷑ uͥtutẽ:
aliud si integritatis formam. ad
infundende fauorem spe bona
grẽ refert: ut dono spualis dulce¬
dinis receptacła apta ñ desint.
⁊ i donee cellule melli suꝑno. Nost̾
aut̃ hic fauus de quo loquim᷑ integ̃
erat: ⁊ int̾no liquore exuberans.
plenus erat cellarum: hac illacq dis¬
tillabat dulcedinem. Sermonis di¬

Expanded text:
rum, in omni actu, etiam adverso casu, rerum, in omni actu, etiam adverso casu, repleri gaudio spiritus, qui super mel dulcis est; quid hunc nisi favum credideris in cunctis cellulis melle redundantem? Quid? pacem sensu, conversatione compositum, actuum et vitae aequabili commensuratione cohaerentem sibi, talibus undique vasculis consertum, vacuis tamen, et spei quae est reposita in coelis, melleo exhaustis liquore; numquid aliud tibi quam favi arentis siccitatem depingit? Duplicatum 141 quidem incommodum, si simul fuerit et dissipatus dissolutione, et indevotione quadam desiccatus. Aliud tamen est si servat speciem, ut mentiatur virtutem: aliud si integritatis formam, et infundendae favorem spe bona gratiae refert, ut dono spiritualis dulcedinis receptacula apta non desint, et idoneae cellulae melli superno. 6. Noster autem hic favus, de quo loquimur, integer erat, et interno liquore exuberans. Plenus erat cellularum, hac illacque distillabat dulcedinem, sermonis di