comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
moram inquerendo pa¬
titur. ⁊ quandam illi dif¬
ficultatis umbram sponsꝰ
obtendit: copiam sui ñ statim in¬
dulgens. Illa tam̃ calente studio se¬
dulitatẽ continuat: q̃relam inge¬
nminat: non unieni illum. Fres.
si sedulitas submouet᷑: desidia qñ
admitcet᷑. Siñ inuenit amor. qñ
inueniet teporͤ. Quando raritas
orandi: qñ remissio: Quid ergonẽ
contra raritatem orandi et remis¬
sionem int̾ uos disputo. Non ẽ.
opus medelam ad hibere morbo:
quo ñ laboratis. Pegrina sunt a
uob̾ hec uiua. Quis enĩ ur̃m. qͥ
ñ sit ⁊ frequens ⁊ feruens inor̃o¬
ne : Et torpor si abẽ: uidete nedi
lationis uos tedia defatigent: ⁊ in¬
fringant desidia ur̃a. Utrobiq
reatus ẽ: si sit anima uia uł in po¬
stulatione remissa. uel in expec¬
tatione deficiens. Sponse desid̾ia
aulis dilata: et tuad primum
orationis tue pulsum inspiratio¬
uis diem. delicias tibi non asflu¬
ere querulus causaris: Nunc ce¬
pisti: et tamcito a directione sua

Expanded text:
moram in quaerendo patitur, et quamdam illi difficultatis umbram sponsus obtendit, copiam sui non statim indulgens. Illa tamen, calente studio, sedulitatem continuat, querelam ingeminat: Non inveni illum. Fratres, si sedulitas submovetur, desidia quando admittetur? Si non invenit amor, quando inveniet tepor, quando raritas orandi, quando remissio? Quid ergo nunc contra raritatem orandi et remissionem inter vos disputo? Non est opus medelam adhibere morbo quo non laboratis. Peregrina sunt a vobis haec vitia. Quis enim vestrum, qui non sit et frequens et fervens in oratione? Et ti torpor abest, videte ne vos dilationis taedia defatigent, et infringant desideria vestra. Utrobique reatus est, si sit anima vestra vel in postulatione remissa, vel in exspectatione deficiens. Sponsae desideria audis dilata: et tu ad primum 19 orationis tuae pulsum, inspirationis divinae delicias tibi non affluere querulus causaris? Nunc coepisti, et tam cito a directione sua
Abbreviated transcription (Latin):
cordi iuueni ubi transit inplatea ꝓp¬
ter angulum aduesperascente die.
in noctis tenebis et caligine. mulier
ornatu mẽtricio. p̾parata ad capi¬
endas animas: garrula ⁊ uaga: nẽ
mulier tam uaria ⁊ u̾sipelł baldi¬
ciarum suarum insidias uecordi
machinat᷑ iuueni. Nescio enĩ qͥd
obscurum ⁊ distortum. effuscatũ
mͥ sigc̃at. nox ⁊ angłs ⁊ ornatꝰ mere¬
tricius. Suspecta michi ẽ. omnis
doctrina. aut certe despecta. que nul
informat. nec ꝓmissis inflãmat.

Expanded text:
cordi juveni ubi transit in platea prcordi juveni ubi transit in platea prope angulum, advesperascente die, in noctis tenebris et caligine, mulier ornatu meretricio, praeparata ad capiendas animas, garrula et vaga; nunmulier tam varia et versipellis, blanditiarum suarum insidias vecordi machinatur juveni. Nescio enim quid obscurum et distortum et fucatum mihi significat nox, et angulus, et ornatus meretricius. Suspecta est mihi omnis doctrina, aut certe despecta, quae nulinformat, nec promissis inflammat.
Abbreviated transcription (Latin):
de uno erant semine habrahe: et
inunũ compacti ⁊ coartatiritum.
una lege constricti : Sapientes autẽ
gentium uire adunbrant᷑. in platei̾
qm̃ effrenata liberate ⁊ licentia ex¬
tra u̾itatis euagati sunt tͣmitem.
de maiestate diuina sentientes. ⁊ as¬
serentes. ñ minus absona dignita¬
ti. qmͣ reluctantia u̾itati. Iudei par¬
ꝑtate intelligentie. cͥca diuine sĩ¬
gularitatẽ constricti sub̾e: usq ad
menta dilatare. Gentium filoso¬
phi. ꝑ planũ diffusi. ⁊ nullo aiuine
eruditionis obice tarilati. deoꝵ in¬
duxere numerositatẽ innaturis in¬
firmitatẽ inꝑsonis: sentientes int̾
se singłi uaria uniu̾si uana. S que
tam anima in istis uł uicis uł pla¬
ẽ. si qua ẽ. aut adult̾a. quaꝵ altera
contͣberniũ cũ sponso ñ habet ꝑpe¬
tuũ: altera malefidum. Qͥdemm
ibiquerat: ubi ñ casta occureit sa¬
pientia s ꝑegͥna ⁊ meretͥcia. C̃ał tibi
depingitur in ꝓu̾biis occurrens ue¬

Expanded text:
de uno erant semine Abrahae, et de uno erant semine Abrahae, et in unum compacti et coarctati ritum, una lege constricti? Sapientes autem Gentium jure adumbrantur in plateis; quoniam effrenata libertate et licentia, extra veritatis evagati sunt tramitem, de majestate divina sentientes et asserentes non minus absona dignitati, quam reluctantia veritati. Judaei paupertate intelligentiae circa divinae singularitatem constricti substantiae, usmenta dilatare. Gentium philosophi per planum diffusi, et nullo divinae eruditionis obice tardati, deorum induxerunt numerositatem in naturis, infinitatem in personis, sentientes inter se singuli varia, universi vana. 3. Sed quae jam anima in istis vel vicis vel plaest, si qua est, aut adultera, quarum altera contubernium cum sponso non habet perpetuum, altera malefidum. Quid enim ibi quaerat, ubi casta non occurrit sapientia, sed peregrina et meretricia? Talis tibi depingitur in Proverbiis, occurrens ve
Abbreviated transcription (Latin):
aꝓpria expoliatione fecundior effec¬
ta. cum uellicantis uidet᷑ certare
manu. ⁊ decerpentis auiditatem
ub̾tate conuincere. Nontalis uia
cui maledoxie dñs ih̃c nich in ea fruc¬
tus inueniens: ꝓsterilitate. arulita¬
te et̾na condempnans illã. uide qͦ¬
mͦ aridas fecit fides xp̃i udeorum tͣ¬
ditiones ⁊ dogmata philosophoꝵ:
quom are fecit flumina egypti. Nõ
ẽ in illoꝵ doctͥnis ⁊ int̾pretationibꝰ
fructũ inuenire de quo legitur in
psalmis derra nr̃a dabit fructum
suũ. Non pot̾ meoꝵ uicis ⁊ platers
xp̃c inueniri. Iam o uidei emigra¬
uit a uin culis uris: iamdimisit
domũ suã: dereliquit h̾editatẽ.
Deniq facti estis qͣi tugurium in
cucumerario: qͣi ciuitas que uasta¬
t᷑. S ⁊ de plateis nicħominꝰ legitur:
quia corruit inplatea ueritas. Si¬
quidẽ degentium philosophis di¬
ctum ẽ. quod u̾itatẽ d̾i detinuer̃t
ĩmendatio. Anñ tͥ uidetur congrue

Expanded text:
propria exspoliatione fecundior effecpropria exspoliatione fecundior effecta, cum vellicantis videtur certare manu, et decerpentis aviditatem ubertate convincere? Non talis illa cui maledixit Dominus Jesus, nihil in ea fructus inveniens, pro sterilitate, ariditate aeterna condemnans illam . 2. Vide quomodo aridas fecit fides Christi Judaeorum traditiones et dogmata philosophorum. Quomodo arefecit flumina Aegypti. Non est in eorum doctrinis et interpretationibus fructum invenire, de quo legitur in Psalmo: Terra nostra dabit fructum suum . Non potest in eorum vicis et plateis Christus inveniri. Jam, o Judaei, emigravit a vinculis vestris: jam dimisit domum suam, dereliquit haereditatem suam . Denique facti estis quasi tugurium in cucumerario, quasi civitas quae vastatur . Sed et de plateis nihilominus legitur, quia corruit in platea veritas . Siquidem de Gentium philosophis dictum est quod veritatem Dei detinuerunt in mendacio . An non tibi videtur congrue
Abbreviated transcription (Latin):
ongum est̾mis
sermo exequendo sponse circurtu
uix abore que semel gustata sunt
discedunt: ut alia succedant. Cũ
mora ruminant᷑: ⁊ si deglictita fue¬
rint. suaui quidem euctu denuo
tractatur grã. comelentis blandi¬
tur palato. ⁊ qnͣdã sui appecentiam
facit: non facile cedens cum semel
ad ducta fu̾it inliscussionẽ. Nam
et que mandendum infantulo dẽ
mora detinet gustus illecta sapo¬
re. Et nos cantici huiꝰ solidos aliis
si qui forte indigent communien¬
tes cybos: gustate suauites iac¬
turam facere nequimus. S ita
alieno inseriumꝰ usui: ut et nr̃o satif¬
faciamus in par de desid̾io. Deniq c̃
t̾minatũ reor sermonẽ. ⁊ cõpetenti fi¬
ne conclusũ: inpacienti exultatione
epule u̾bi redeunt adlabia: dũ ab¬
undantie suauitatis eructat᷑ memoria:
ad discussionem reuocat᷑ mat̾ia. Qͥd
enĩ: Cur ñ ficus freqũter concutit᷑:
ciuꝰ fructus plene nunquã excutit᷑:
Quid mirum si conuellit᷑ seꝑus: q̃

Expanded text:
ongum hesternus sermo in exsequendo sponsae circuitu vix ab ore quae semel gustata sunt discedunt, ut alia succedant: cum mora ruminantur, et si deglutita fuerint, suavi quodam ructu denuo tractatur gratia, comedentis blanditur palato, et quamdam sui appetentiam facit, non facile cedens, cum semel adducta fuerit in discussionem. Nam et quem mandendum infantulo nutrin ore detinet, gustus illecta sapore. Et nos Cantici hujus solidos aliis, si qui forte indigent, comminuentes cibos, gustatae suavitatis jacturam facere nequimus: sed ita alieno inservimus usui, ut et nostro satisfaciamus in parte desiderio. Denique cum terminatum reor sermonem, et competenti fine conclusum, impatienti exhalatione epulae verbi redeunt ad labia: et dum abundantiae suavitatis eructatur memoria, ad discussionem revocatur materia. Quid enim? cur non ficus frequenter concutitur, cujus fructus plene nunquam excutitur? Quid mirum si convellitur saepius, quae
Abbreviated transcription (Latin):
q̃ ẽ ꝑfidẽ seruat᷑ integͥ tas. Nam ut
de u̾biapparitiõe q̃ incarne erat loqͣr.
p̾t̾ uite u̾ba que de ore eiuis ꝓcede¬
bant. qnͣtum putas uͥtutis insig¬
ne in ip̃o ext̾iori retinebat habi¬
tu. quam manifesta eius que intꝰ
erat dabant indicia. oculus. uox.
uultꝰ: Deniq gestꝰ omnis quomͦ
duuinam spirabat grãm: Iocun¬
da illa plane uisio: s dm̃ in hoĩe
credenti. Et quidem illa que pro¬
pħis et patͥb ante xp̃i incarnatio¬
nẽ fcã ẽ diuinum quiddam spira¬
bat inapparente ymagine quan¬
tũ mea se fides inestimabilem de¬
lectationem.⁊ menti ⁊ sensui in¬
fundebat cernentis. nec nisi qͦr
mundꝰ erat animꝰ. apparebat ob¬
tutib. Nam ⁊ pꝰ resurrectionẽ
in ip̃a carnis sue ueritate ñ nisi
testib p̾ordinatis adeo apparusse
legͣr. Felices illi custodes siquibus
tũ apparet freqñt̃ ⁊ familiariter
talis uisio. p̾sertu illa q̃ ẽ carnis
iam głificate aspectu: qualem eũ

Expanded text:
er fidem, servatur integritas. 5. Nam ut de Verbi apparitione, quae in carne erat, loquar: praeter vitae verba, quae de ore ejus procedebant, quantum putas virtutis insigne in ipso exteriori renitebat habitu? quam manifesta ejus, quae intus erat, dabant indicia oculus, vox, vultus? denique gestus omnis quomodo divinam spirabat gratiam? Jucunda plane visio illa, sed Deum in homine credenti. Et quidem illa quae Prophetis et patribus ante Christi incarnationem facta est, divinum quiddam spirabat in apparente imagine, quantum mea se habet fides, inaestimabilem delectationem et menti et sensui infundebat cernentis: nec nisi quorum mundus erat animus, apparebat obtutibus. Nam et post resurrectionem in ipsa carnis suae veritate nonnisi testibus praeordinatis a Deo apparuisse legitur . Felices illi custodes, si quibus tamen apparet frequenter et familiariter talis visio, praesertim illa quae est in carnis jam glorificatae aspectu, qualem eum
Abbreviated transcription (Latin):
uid̾et diem euis: uidit ⁊ gauisus ẽ.
Uidit iacob ddnm̃ facie ad faciem: et
salua fcã est anima eiꝰ. Uidit moy¬
ses sed posteriora uidit. uidit ysai¬
as dñm: sedentem suꝑ soluum ex¬
celsum. uidit ierechiel. uidit dani¬
el in hominis similicudinẽ: cum
ñdum hominẽ suscepisset. Sed
om̃is ante incarnationẽ huiꝰmͦi
iusio incorporali monstt᷑a ẽ. specie:
ñ incorporis humani ueritate. Ui¬
derunt apłi in ip̃acarnis u̾itate:
et palpauerunt et attrectauerũt.
Dictum ẽ. p hiluppo. Qui uidet me
uidet et patrem. Que uisio quia
referatur ad fidem: quod adiunc¬
tum ẽ. declarat. Noncreditis qr
ego inpatre.⁊ pat̾ inme ẽ: Alioqnͥ
ꝓpter oꝑa credite. Que enim con¬
sequentia. ut ad ꝓbandum qd̾ pa¬
trem iuderit indiicat qd̾ siuid̾it:
nͥ qd̾ inutͦq eã uoluit uisionẽ in¬
telligi q̃ ꝑfidem fit: Propt̾ea ⁊ de
credulitate consequent̃ adiungit.
Non creditis quia ego in patre.
et pat̾ in me ẽ: Alioqnͥ ꝓpt̃ opera

Expanded text:
diem ejus: vidit et gavisus est , Vidit Jacob Dominum facie ad faciem, et salva facta est anima ejus . Vidit Moyses, sed posteriora vidit . Vidit Isaias Dominum sedentem super solium excelsum . Vidit Exechiel : vidit Daniel in hominis similitudine , cum nondum hominem suscepisset. Sed omnis ante incarnationem hujusmodi visio in corporali monstrata est specie, non in corporis humani veritate. Viderunt Apostoli in ipsa carnis veritate, et palpaverunt et attrectaverunt. Dictum est Philippo: Qui videt me, videt et Patrem meum. Quae visio quia referatur ad fidem, quod adjunctum est declarat: Non creditis quia ego in Patre, et Pater in me est? Alioquin propter opera credite . Quae enim consequentia, ut ad probandum quod Patrem viderit, inducat quia se viderit, nisi quod in utroque eam voluit visionem intelligi, quae per fidem fit? Propterea et de credulitate consequenter adjungit: Non creditis quia ego in Patre, et Pater in me est? Alioquin propter opera
Abbreviated transcription (Latin):
gam in hoc capło. occasionem. actũ.
et causam. Indiligente causa. actus
inquerente:oportunitas uo ⁊ occasio.
in lectulo ⁊ nocte innuit᷑. Breue autẽ
caputulũ: qm̃bonꝰ lectulus in qͦ suscip̃
fatigata mens fomentum: inmo
feruens incendium. Inquo amor dũ
offendiculũ ñ ht: disiderii usum ex¬
cercet ardentius. S nos hic paulu¬
lũ iã quiescamꝰ. ⁊ millo utinã lectulo
inquo sponsa dum quieuit. dilectũ
q̃siuit: ut exꝑientie fensu in nobis
ipsis edisce possimus. quod iunc alioᷤ
docẽ conam. quam dulce sit in hoc lectu¬
lo quiesc̾e. ⁊ diloctum quer̾e iħ̃m xp̃m¬

Expanded text:
gam in hoc capitulo occasionem, actum, gam in hoc capitulo occasionem, actum, et causam. In diligente causa, actus in quaerente; opportunitas vero et occasio in lectulo et nocte innuitur. Breve autem capitulum, quoniam bonus lectulus, in quo suscipit mens fatigata fomentum, imo fervens incendium, in quo amor dum offendiculum non habet, desiderii usum exercet ardentius. Sed jam nos hic paululum quiescamus, et in illo utinam lectulo, in quo sponsa dum quievit, dilectum quaesivit: ut experientiae sensu in nobis ipsis ediscere possimus quod nunc alios docere conamur, quam dulce sit in hoc lectulo quiescere, et dilectum quaerere
Abbreviated transcription (Latin):
nascor et nutͥtor creor ⁊ recreor: et suꝑ
passionis tue altaria memorie mͥ ndũ
libent̃ recolloco. Qd̃ simaiora datur.
⁊ archaniora ꝑ sentire diuine maie¬
statis misteria nichil illud a lectulo
et noc̾te differt: siquis futuram
ꝯtemplet᷑ plenitudinẽ ñ formulam
ꝑfectionis humane. Nam ⁊ ꝑ fec̾tius
nr̃m. imꝑfectum ẽ: et ut ueriꝰ dicam
iux adhuc incohatum. Propterea ⁊
initium aliquod dicimur creature
d̾i: ⁊ tm̃ pͥmitias accepisse sp̃s. Teme¬
rariꝰ forsitan uidear. qui conor in ex ꝑ¬
ta exponere. ⁊ de sponse lectulo: que
illum suauiꝰ forsan ⁊ secreciꝰ collocarit.
quam ꝯieccura nr̃a possit adcingere.
Quia ꝓp̃t demist̾iis ad mores descen¬
damus. ⁊ aicamus hoc ẽẽ. dilectum ĩ
lectulo. ⁊ ꝑ noctes quer̾e: cum pt cor¬
dis strepitum. ⁊carnis motum qͥcti.
et p̾sentium obliti. pͥmitiuas quas¬
dam future dulcedinis. captamus
delicias. Habes gͦ. ut breuiter colli¬

Expanded text:
nascor et nutrior, creor et recreor, et super nascor et nutrior, creor et recreor, et super passionis tuae altaria memoriae mihi nidum libenter recolloco. Quod si majora datur et arcaniora persentire divinae majestatis mysteria, nihil illud a lectulo et nocte differt, si quis ad futuram contempletur plenitudinem, non formulam perfectionis humanae. Nam et perfectius nostrum imperfectum est, et ut verius dicam vix adhuc inchoatum. Propterea et initium aliquod dicimur creaturae Dei , et tantum primitias accepisse Spiritus . 8. Temerarius forsitan videar, qui conor inexperta 8 exponere et de sponsae lectulo, quae illum suavius forsan et secretius collocavit, quam conjectura nostra possit attingere. Quapropter de mysteriis ad mores descendamus, et dicamus hoc esse dilectum in lectulo, et per noctes quaerere, cum post cordis strepitum et carnis motum, quietis et praesentium obliti, primitivas quasdam futurae dulcedinis captamus delicias. Habes ergo ut breviter colli
Abbreviated transcription (Latin):
dit indicia maiora. Iỹe paruulus
lectulus: ip̃e pullis ẽ. mdulus. Et¬
enun passer inuenit sibi domum:
turtur nidum uͥ ponat pullos suoᷤ.
Uis audire qualis lect̾ulꝰ: Iacca co¬
gitatus tuos implumes ad huc et in-¬
firmos indomino:et ip̃e te enutriet
donec formet᷑ ⁊ firmetur xp̃c inte :
et occuras inuirum ꝑfectum. qui flu¬
ctuare non possit. Bene gͦ lectulus.
qui mͥ factus est a deo iusticia. ⁊ pax.
et redemptio. ⁊ sapientia. Quis da¬
bit mͥ tali collocari inlectulo. Quis
inꝙͣ dabit michi istos puluillos. et
ceruicalia huiꝰmodi assui subcubito
et capite meo: felix ceruical: quod sͥ
sponsa supposuit. Leua eius subca¬
pite meo: et dextera illius amplexa¬
bitur me. Alterum iam possidet :
alterum sͥ pollicet᷑. Leuam denet:
s dexcam querit. Delectationes enĩ
indextera tua: usq infinem. Quasi
de lectulo tendit ad lectulum. Sua
illa capitis tui corona: dulcis lectulꝰ.
illud crucis tue lignum. In hoc ego

Expanded text:
dit indicia majora. Ipse parvulis dit indicia majora. Ipse parvulis lectulus, ipse pullis est nidulus: Etenim passer invenit sibi domum, et turtur nidum ubi ponat pullos suos . Vis audire qualis lectulus? Jacta cogitatus tuos implumes adhuc et infirmos in Domino, et ipse te enutriet, donec formetur et firmetur Christus in te, et ocurras in virum perfectum qui fluctuare non possit. Bene ergo lectulus, qui mihi factus est a Deo justitia et pax, et redemptio, et sapientia. Quis dabit mihi tali collocari in lectulo? quis, inquam, dabit mihi istos pulvillos, et cervicalia hujuscemodi assui sub cubito et capite meo? Felix cervical, quod sibi sponsa supponit: Laeva ejus sub capite meo, et dextera illius amplexabitur me . Alterum jam possidet, alterum sibi pollicetur. Laevam tenet, sed dextram quaerit. Delectationes enim in dextra tua usque in finem . Quasi de lectulo tendit ad lectulum. Suavilla capitis tui corona. Dulcis lectulus illud crucis tuae lignum. In hoc ego
Abbreviated transcription (Latin):
ad secretiora exestuat. ⁊ que tenet ñ
reputans. uolubili se raptat inan¬
teriora rotatu: et uitalis. instar ro¬
te. sp̃ual leuitate ad suꝑiora doto
conatu attollit᷑: de terra uix paulu¬
lũ aliquid attingens. Deniq ⁊ in
paulo ñdum se ꝯp̾hendisse arbit᷑¬
tur: s ip̃e ail ant̾iora extentꝰ. qͣiͣ ra-¬
tionał rota sequitur: quo illũ ra¬
pit sp̃s feruentis desiderii. Si qͥdem
et cum ꝯsummau̾it hõ: tc̃ incipiet.
Inp̾senti qͦ sponsa. dum tenet lec¬
tulum: ñ hoc ꝯtempta. ardentiꝰ re¬
quiret dileccum. Ille illi lecculus: il¬
le dilectꝰ. lectulus. dum in firmam ⁊
fatigatã suscipit dilectus: dum inflam¬
mat ⁊ succendit. Lectulꝰ ⁊ dilectus:
quia reqͥesc̃ in illo. ⁊ concupiscit ⁊ de¬
ficit in ip̃m. Miuaris quod dico lec¬
tulum: Audebo. ⁊ adiciam uiluis a¬
liquid: immo sublimiꝰ suꝑ omnem
laudem eius. Quanto enim ꝓ me e¬
git uiliora: tanto bonitatis sue de¬

Expanded text:
ad secretiora exaestuat, et quae tenet non ad secretiora exaestuat, et quae tenet non reputans, volubili se raptat in anteriora rotatu; et vitalis instar rotae spirituali levitate ad superiora toto conatu attollitur, de terra vix paululum aliquid attingens. Denique et in Paulo nondum se comprehendisse arbitratur: sed ipse ad anteriora extensus, quasi rationalis rota sequitur, quo illum rapit spiritus ferventis desiderii . Siquidem et cum consummaverit homo, tunc incipiet . In praesenti quoque sponsa dum tenet lectulum, non hoc contenta, ardentius requirit dilectum. Ille illi lectulus: ille dilectus. Lectulus, dum infirmam et fatigatam suscipit: dilectus, dum inflammat et succendit. Lectulus et dilectus, quia quiescit in illo, et concupiscit et deficit in ipsum. 7. Miraris quod dico lectulum? Audebo et adjiciam vilius aliquid, imo sublimius super omnemlaudis ejus. Quanto enim pro me egit viliora, tanto bonitatis suae de
Abbreviated transcription (Latin):
afflictio: s quiescere dilectio nescit.
Tunc mag̃ uires exercet dulce incen¬
dium. et flamina uorax. de latibulis
euadens. euacuo liberiꝰ euagat᷑ in aĩo:
altius possidens ⁊ auiduis depascens.
Occasione accepta: suum nescit amor
non exercere negotiũ. Semꝑ enim
quẽ amat uł p̾sente cose oblectat:
uel absentem desiderat. Indie ĩquit
tͥbulationis mee. Am̃ exquisiui ma¬
nib meis. Longe differentior que¬
rendi ratio: nunc a sponsa ꝓponit᷑.
Illam non impellit afflictio: s dea¬
hit affectio. Ille inpsalmo q̃rit. ad¬
uersꝰ tͥbulationẽ: ista ad amoris usũ
et oblectationẽ. Ad hoc enim refert¬
⁊ quietis lecctulum. ⁊ noctis latibulũ:
ut quẽ diligit. ⁊ in concusse recoiat.
et sincere sapiat.⁊ dulciter sentiat.
Ergo multo potior indiligentie. qmͣ
in indigente querendi rõ. quamius
iuire dici possit. quod scã quadam sẽ
ꝑeget amor auaritia. Semꝑ enim

Expanded text:
afflictio, sed quiescere dilectio nescit. afflictio, sed quiescere dilectio nescit. Tunc magis vires exercet dulce incendium, et flamma vorax de latibulis evadens vacuo liberius evagatur in animo, altius possidens, et avidius depascens. Occasione accepta suum nescit amor non exercere negotium. Semper enim quem amat, vel praesente eo se oblectat; vel absentem desiderat. In die, inquit, tribulationis meae Deum exquisivi manibus meis . Longe differentior quaerendi ratio nunc a sponsa proponitur. Illam non impellit afflictio, sed trahit affectio. Ille in psalmo quaerit adversus tribulationem; ista ad amoris usum et oblectationem. Ad hoc enim refert et quietis lectulum, et noctis latibulum, ut quem diligit, et inconcusse recolat, et sincere sapiat, et dulciter sentiat. Ergo multo potior in diligente quam in indigente quaerendi ratio: quamvis jure dici possit quod sancta quadam semper eget amor avaritia. Semper enim
Abbreviated transcription (Latin):
bulant inteneb̾s. et ñ est eis lumen.
s humane laudis lumen. ut liberiꝰ
tus eorum. unde nͨ reputauimꝰ cos ĩ¬
mo qui se ip̃os intꝰ ñ reputant. qui se
mundi adusus foris ñ aptant. qui nec
hominũ ab ore głam ex optant. s illã
que ex solo deo ẽ: uixta quod legitur.
mini in hominũ fauore quiescat. nec
finis huiꝰ admixione sp̃ualis głe adul¬
teret in aliqͦ gaudia: s illi referat
enim ip̃m querere. Habet iste cum
tranquillitate lectulum. in humili¬
de noc̾tem. Non illum mordaces cure
circumuolant: inquietudinũ ñ exaspe¬
rant iniurie. S totum lectulꝰ ⁊ nox.
totũ pax. ⁊ quies. ⁊ latebͤ. Nunquid
satis ẽ : fortasse satis s laboranti: nã
non satis amanti. Dulcis enim laborã¬
ti sompnus. Amantis anxietas: illũ
dormire non suit. Sompuolentiam
excutit: iugilias indicit. Amor de qͥ¬
ece ip̃a: inquictior rediditur. Quiescit
tẽptatio: quiescit occupatio. quiescit

Expanded text:
bulant in tenebris, et non est eis lumen, bulant in tenebris, et non est eis lumen, sed humanae laudis lumen, ut liberiustus eorum. Unde nec reputavimus eos, imo qui se ipsos intus non reputant; qui se mundi ad usus foris non aptant; qui nec hominum ab ore gloriam exoptant, sed illam quae ex solo Deo est, juxta quod legitur: mini in hominum favore quiescat; nec finis hujus admistione, spiritualis gloriae adulteret in aliquo gaudia, sed illi referat enim ipsum quaerere. Habet iste in tranquillitate lectulum, in humilitate noctem. Non illum mordaces curae circumvolant, inquietudinum non exasperant injuriae; sed totum lectulus et nox, totum pax et quies, et latebrae. 6. Numquid satis est? Fortassis satis, sed laboranti; nam non satis amanti. Dulcis enim laboranti somnus . Amantis anxietas illum dormire non sinit, somnolentiam excutit, vigilias inducit. Amor de quiete ipsa inquietior redditur. Quiescit tentatio, quiescit occupatio, quiescit
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯmunis ẽ. floridꝰ ẽ: uetustatis. nil
hñs. nil corruptionis. Cumu̾o ꝓpͥũ
tio floris. Suus sponse hic ẽ: sed
in suauis ẽ. Non floridꝰ: s orridus
illi uidetur. Dura satis dditio: siuł
sola corruptio foret. Nunc u̾o̾ adin¬
firmitatem. accedit adu̾sitas. Oup¬
plicatum in ꝯcõmodum. lec̾tulus.
et nox. infirmitas. ⁊ adu̾sitas: sed
magna ius amoris. qmͣ neutͣ ꝯpescit.
n̾ illa innata. nista illata. Non enim
uł lecculo tenet᷑. uł t̾retur nocte: s in
lectuio suo. ⁊ ꝑ nocte̾ querit quẽ diligit
anima eiꝰ. Claustralium uidet᷑ uex ista.
maxime frm. qui ⁊ qͥeti a sollicitudine.
et qͣi ꝑditi et absconditi sunt in mulci¬
tudine: habentes in altero lectulum:
in alt̾o noctis obscurum. Quodammͦ
enim absconditur cuiꝰlibet quamlib
excelsa conu̾sat̾o. ubi in equalẽ altitu¬
dinem tota se fim̃ numerositas attol¬
lit. iuixͣ ulam de saluatore ꝓpħiam. ã¬

Expanded text:
communis est, floridus est, vetustatis nihil communis est, floridus est, vetustatis nihil habens, nil corruptionis. Quando vero ptio floris. Suus sponsae hic est, sed insuavis est: non floridus, sed horridus illi videtur. Dura satis conditio, si vel sola corruptio foret: nunc vero ad infirmitatem accedit adversitas, duplicatum incommodum, lectulus et nox, infirmitas et adversitas. Sed magna vis amoris, quam neutra compescit, nec illa innata, nec ista illata. Non enim vel lectulo tenetur, vel terretur nocte, sed in lectulo suo et per noctes quaerit quem diligit anima ejus. Claustralium videtur vox ista maxime fratrum, qui et quieti a sollicitudine, et quasi perditi et absconditi sunt in multitudine, habentes in altero lectulum, in altero noctis obscurum. Quodam modo enim absconditur cujuslibet quamlibet excelsa conversatio, ubi in aequalem altitudinem tota se fratrum numerositas attollit, juxta illam de Salvatore prophetiam: Am
Abbreviated transcription (Latin):
ip̃m: ⁊ sidici potest non ẽ. nisi ipse.
In pͥmo querit: in scd̾o adheret: in
tercio unitur illi. In pͥmo tranquil¬
litatem ꝓpͥam possidet: in scd̾o quan¬
dam meretur communitatẽ cumdi¬
lecto: int̾tioassumit᷑ ⁊ absorbet᷑ in
quandam caritatis ⁊ gratie unitatẽ
Melior hic lectulus tercius. qmͣ scd̾s:
quanto exp̾ssior ẽ. unitas qmͣ cõmu¬
nitas. Bonus tñ pͥmꝰ: ꝑ quem ad istoᷤᷤ
paratur accessus. Quod si adcarnał̾
infirmitatẽ illecebre. lectuli sensũ
de flecere uelis: nec erras. nͭ laboras.
sic assignando. Soliꝰ enim sponse
subhoc intellectu lectulus ẽ: nͨcom
nis quidem carnis nat᷑a: s ñ ẽ cõmu¬
nis illi carnis illecebra. Non refuta¬
uit lectum doloris nr̃i: s ñ se reclina¬
uit usq ad sensum delectationis nr̃e.
Iõ cum istum designat: in lectulo
meo dic̃. ñ ꝯmunit̾ in nro. Alibi siqͥ¬
dem legitur: lectulus nr̃ floridꝰ. Qͥ

Expanded text:
ipsum, et, si dici potest, non est nisi ipse. ipsum, et, si dici potest, non est nisi ipse. In primo quaerit: in secundo adhaeret: in tertio unitur illi. In primo tranquillitatem propriam possidet: in secundo quamdam meretur communitatem cum dilecto: in tertio assumitur et absorbetur in quamdam charitatis et gratiae unitatem. Melior hic lectulus tertius quam secundus, quanto expressior est unitas quam communitas. Bonus tamen primus, per quem ad istos paratur accessus. 5. Quod si ad carnalis infirmitatis illecebras lectuli sensum deflectere velis; nec erras, nec laboras sic assignando. Solius enim sponsae sub hoc intellectu lectulus est, nec cnis quidem carnis natura, sed non est communis illi carnis illecebra. Non refutavit lectum doloris nostri, sed non se reclinavit usque ad sensum delectationis nostrae. Ideo cum istum designat, in lectulo meo dicit; non communiter, In nostro. Alibi siquidem legitur: Lectulus noster floridus . Qui
Abbreviated transcription (Latin):
spem res accesserit. uł mag̃ successe¬
rit spei̾ cum iam ex parte tenuerit
dilectum. ñ iam siuis ẽ hic lec̾tulus
sponse: s mag̾ communis sponsi
et sponse. Siuis ẽ: cum qͣi sola sine
dilecto quiescit. Communis autẽ
cũ ip̃e adest. Suus ẽ sponse: c̃ qͥetis
⁊ pacatis. ⁊ compositis morib. intͣ
se collecta quiescit. Communis ẽ: cũ
iam incipit. oblectari in sponso. For¬
te ⁊ ẽ aliquis ꝓpriꝰ sponsi: quando
sui oblita penitus. ⁊ se enita tota
transit in ip̃m: ⁊ qͣi induit᷑ ip̃o dilec¬
ta ipsus. In lectulo suo nec effluit
extͣ se: nec turbatur in se. In lactulo cõ¬
muni asfluunt ulli delicie quedam
de p̾sentia sponsi. In illo qui soluis
est sxonsi. amoris ex agitata incen¬
dio. ebullit et ex crescit: effusa et
effluens. Tota transfundit᷑ in ip̃m:
et insimilem absorbetur qͣlitatem.
In pͥmo peno seẽ: insco penes illã
sponsus: mĩtio penitꝰ est ip̃a penes

Expanded text:
spem res accesserit, vel magis successespem res accesserit, vel magis successerit spei, cum jam ex parte tenuerit dilectum; non jam suus est hic lectulus sponsae, sed magis communis sponsi et sponsae. Suus est, cum quasi sola sine dilecto quiescit: communis est, cum ipse adest. Suus est sponsae, cum quietatis, et pacatis, et compositis moribus intra se collecta quiescit: communis est, cum jam incipit oblectari in sponso. Forte est et aliquis proprius sponsi, quando sui oblita penitus, et se exuta tota transit in ipsum, et quasi induitur ipso dilecta ipsius. In lectulo suo nec effluit extra se, nec turbatur in se. In lectulo communi affluunt illi deliciae quaedam de praesentia sponsi. In illo qui solius est, sponsi amoris exagitata incendio ebullit, et excrescit effusa et effluens. Tota transfunditur in ipsum, et in similem absorbetur qualitatem. In primo penes se est: in secundo penes illam sponsus: in tertio penitus est ipsa penes
Abbreviated transcription (Latin):
nr̃m dilatatum ẽ. uides quom głã.
⁊ testimoniũ ꝯscĩe. diuine coartat
respectu sententie. Gene gͦ lectulꝰ.
mens secura. s minime suꝑba. qͥe¬
ta. ñ elata: bona de se sentiens s al¬
ta ñ sapiens: magis autẽ suspectã
semꝑ habens incerti noctem uidi¬
cii. In lectulo inquit ꝑ noctes. Mul¬
te nocces : s unus lectulus. Młte
tientes. nec respicientes uno dormi¬
unt ⁊ reqͥescunt in lectulo. mea in qͣ uo¬
cati sumꝰ. una spe uocatiõĩs nr̃e. Transit
nox ⁊ nox. s illi ñdescẽt tnͣquillitatiᷤᷤ
sue lectulũ don tota transeat iniqͥtas:
in huiꝰ spei lecto quiescunt. nam ⁊ ip̃e
nouit dare carmina in nocte tͥbula¬
tionis: et in nocte mandat canticũ
euis. Accepistis qͣre sponsa dicit noc¬
tes. et quare plures: quare lectulꝰ
dicatur. ⁊ quare unus. Nunc accipite
quare dicat sponsa. in meo. In lectri¬
lo suo.⁊ quasi singularit̃ suo ẽ: qmͣ¬
dui singłaritur inspe ẽ. Cum uͦ ad

Expanded text:
t . Vides quomodo gloriam et testimonium conscientiae, divinae coarctat respectus sententiae. 3. Bene ergo lectulus mens secura, sed minime superba; quieta, non elata; bona de se sentiens, sed alta non sapiens, magis autem suspectam semper habens incerti noctem judieii. In lectulo, inquit, per noctes. Multae noctes, sed unus lectulus. Multaamen quasi non sentientes nec respicientes uno dormiunt et requiescunt in lectulo, in ea in qua vocati sumus una spe vocationis nostrae. Transit nox et nox: sed illi non deserunt tranquillitatis suae lectulum, donec tota transeat iniquitas. in hujus spei lectulo quiescunt. Nam et ipse novit dare carmina in nocte tribulationis : et in nocte mandat canticum ejus . Accepistis quare sponsa dicit noctes; et quare plures: quare lectulus dicatur, et quare unus. 4. Nunc accipite quare dicat sponsa, in meo. In lectulo suo, et quasi singulariter suo est, quandiu singulariter in spe est. Cum vero ad
Abbreviated transcription (Latin):
ego ipm̃. ⁊ ip̃e me elegeret: p̾uenit.
utt pͥor diligeret. Sic gͦ electa ⁊ dilec¬
ta quesita ⁊ acquisita inuenta ⁊ pre¬
uenta: quomͦ ñ scdm uires conatu.
⁊ supͣ uires affectu illum ⁊ diligam ⁊
queram. Queram q̃ram: don uoti cõ¬
pos uocẽ leticie ꝓferam inueni quẽ
diligit anima mea. Ego inuentio¬
nem hic ad u̾itatis et grẽ ñ refero
intium. s augmentum. ꝑgens enĩ
et ꝓficiens anima de uͥtute inuirtutẽ.
deueritate inu̾itatem: dum ubiq
uouis informatur mysteriis. ⁊ infũ¬
ditur gaudiis: ꝑsingulos ꝓfectuum
gradus dicere potest. Inueni quẽ
diligit anima mea uerbum prĩs

Expanded text:
ego ipsum, sed ipse me eligeret; praevenit ego ipsum, sed ipse me eligeret; praevenit ut prior diligeret. Sic ergo electa et dilecta, quaesita et acquisita, inventa et praeventa, quomodo non secundum vires conatu, et supra vires affectu illum et diligam et quaeram? Quaeram, donec voti compos vocem laetitiae proferam: Inveni quem diligit anima mea. Ego inventionem hic ad veritatis et gratiae non refero initium, sed augmentum. Pergens enim et proficiens anima de virtute in virtutem, de veritate in veritatem, dum ubique novis informatur mysteriis, et infunditur gaudiis, per singulos profectuum gradus dicere potest: Inveni quem diligit anima mea, Verbum Patris
Abbreviated transcription (Latin):
la dignoscitur eẽ. affinitas. Iure gͦ
dicit paululum cũ ꝑtnͣsissẽ illos: in¬
ueni quem diligit anima mea. In¬
felix. quam letꝰ ꝓuentus. tamlongi
circuitꝰ. Beati gradus illi: ꝑ quos in
talẽ euadit᷑ t̾minũ. Quesiuit in lectu¬
lo. cͥciuuit ciuitatẽ: int̾rogauit custo¬
des. Primo loco: querit ꝑse. ⁊ penes
se. Scd̃o: ectͣ se. s ꝑse. Tercio uero: nec
ꝑse. nec penes se. Et hoc loco. quanto
humilius querit. tanto quidem ef¬
ficatius: qnͣtoq a sui confidentia lõ¬
giꝰ recessit. tanto repperit cicius. Inue¬
ni inquid. Inueni illum qͥme pͥor qͣi
ouem errantẽ ⁊ quasi dragiam ꝑdi¬
tam quesunt ec inuenit. ⁊ mĩa eius
nit ꝑditam: p̾uenit nicħ m̾itam. In¬
uenit errantem: p̾uenit desperantẽ.
Inuenit diffitentẽ: p̾uenit diffiden¬
tem. Inuenit qualis eẽm mͥ indicans:
p̾uenit ad sua me reuocans. Uagam
inuenit inerrorib: uacuam gratie
preuenit munerib. Inuenit ut nõ

Expanded text:
la dignoscitur esse affinitas. 8. Jure ergo la dignoscitur esse affinitas. 8. Jure ergo dicit: Paululum cum pertransissem illos, inveni quem diligit anima mea. felix, quam laetus proventus tam longi circuitus! Beati gradus illi, per quos in talem evaditur terminum. Quaesivit in lectulo, circuivit civitatem, interrogavit custodes. Primo loco quaerit per se et penes se. Secundo, extra se, sed per se. Tertio vero, nec per se, nec penes se. Et hoc loco quanto humilius quaerit, tanto quidem efficacius; quantoque a sui confidentia longius recessit, tanto reperit citius. Inveni, inquit, inveni illum: qui me prior quasi ovem errantem, et quasi drachmam perditam nit perditam, praevenit nihil meritam. Invenit errantem, praevenit desperantem: invenit differentem, praevenit diffidentem: invenit qualis essem mihi indicans, praevenit ad sua me revocans: vagam invenit in erroribus, vacuam gratiae praevenit muneribus: invenit ut non
Abbreviated transcription (Latin):
t̾cium. ip̃e ẽ. Prope accedimus ꝑ ap¬
titudinẽ: ꝓxime. ꝑcoaptationem.
iuitutis pͥuilegia. Prope quia cãpa¬
ces: ꝓxime. quia capientes. Quo¬
nam enim modo ñ deucino acce¬
dit ini mortalitas ad ĩmutabilita¬
tem: incorporalitas ad simplicita¬
tẽ: illocalitas ad imm̃sitatẽ: rõ.
ad iu̾tatem. uirtꝰ ad bonitatẽ : Et
ut exp̾ssuis loquar. quid ẽẽ uitinꝰ
et similius pot̾: quam sapĩa sapĩe.
iusticia iusticie. quãuis illumina¬
ta illuminati. iustificata iustifi¬
canti. Quid similius alii quam
causatiuium cause. formatum for¬
me : Nam in formato fere nichil
aliud attenditur qmͣ forma. De¬
niq ⁊ quod dulce ẽ. suꝑ omĩa si¬
mile uidet᷑ dulcedini: ⁊ lucidũ ẽ luq.
Itaq ꝓximum ñ in iuste uidet᷑. qd̾ illi
tanta emulatione componit᷑. ꝓxi¬
mum quia nicħ int̾ponitur. Nam
⁊ si finctum nr̃m corporaliter excel¬
lit diuine immensitatis infinitas:
ymaginis tame adu̾tatem ñ nul¬

Expanded text:
. Prope accedimus per aptitudinem, proxime per coaptationem. virtutis privilegia. Prope, quia capaces; proxime, quia capientes. Quonam enim modo non de vicino accedit immortalitas ad immutabilitatem, incorporalitas ad simplicitatem, illocalitas ad immensitatem; ratio ad veritatem, virtus ad bonitatem? Et ut expressius loquar, quid esse vicinius et similius potest quam sapientia sapientiae, justitia justitiae; 28 quam illuminata illuminanti, justificanti justificata? quid similius alii, quam causativum causae, formatum formae? Nam in formato fere nihil aliud attenditur quam forma. Denique et quod dulce est, super omnia simile videtur dulcedini; et quod lucidum est, luci. Itaque proximum non injuste videtur, quod illi tanta aemulatione componitur; proximum, quia nihil interponitur. Nam etsi finitum nostrum incomparabiliter excedit divinae immensitatis infinitas; imaginis tamen ad veritatem nonnul
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ideo spem suam ex tendit ad illã et̃¬
nitatẽ. u̾tatẽ. caritatẽ. quã assecu¬
ta ẽ. eccłia pͥmitiuorum in celis.
Namquantũ adeaque dei sunt spoc¬
tat: solus habet immortalitatem.
⁊ ip̃e lucem habitat maccessibilẽ
i suꝑeminet scientie plenitudo

Expanded text:
et ideo spem suam extendit ad illam aeteet ideo spem suam extendit ad illam aeternitatem, veritatem, charitatem, quam assecuta est Ecclesia primitivorum in coelis. Nam quantum ad ea quae Dei sunt spectat, solus habet immortalitatem; et ipse lucem habitat inaccessibilem , et supereminet scientiae plenitudo
Abbreviated transcription (Latin):
quem accepturꝰ ẽ. in possessionẽ. Cui
licet stare ñ ꝑ mititur: ascend̾e̾ tñ
datur in montẽ dñi. et qmͣuis ĩ um¬
bra adhuc. cursim tñ ꝑ lustrare
cuncta: ⁊ se tali uisu refouere. Que
autem uera ẽ. ⁊ plena introdicio.
hic innui uidet᷑: cum dicitur. Do¬
nec introducam illum indomũ ma¬
tris mee. felix omnino que ad eo al¬
glictinare sibi ⁊ in exlio collat̾are:
quo usq copulari incubiculo detur.
Non dimittam illum. donec intro
ut domus intelligentiã ad corpꝰ. cubi¬
culi u̾o admentẽ reducas. Aut si mag̃
placet indomo possessionẽ accipere
securam: incubiculo sec̾tam. Indo¬
mo sempit̾nam: incubiculo. int̾nã.
In domo. ut dicit eccłiastes et̾nitatig
⁊ incubicło caritatis. Incubiculo. ubi
clauso ostio non iam ores patrẽ: s de
cet̾o ad ores in sp̃u ⁊ u̾tate. In domum
ñ dicit patͥs: s matͥs. ⁊ incubicłm ge¬
nitͥcis. Nouit illa mensuram suam:

Expanded text:
quem accepturus est in possessionem: cui quem accepturus est in possessionem: cui licet stare non permittitur, ascendere tamen datur in montem Domini; et quamvis per umbram adhuc cursim, tamen perlustrare cuncta, et se tali visu refovere. 4. Quae autem vera est et plena introductio, hic innui videtur cum dicitur: Donec introducam illum in domum matris meae. Felix omnino quae adeo ilglutinare sibi, et in exsilio collaterare, quousque copulari in cubiculo detur. Non dimittam illum, donec introdut domus intelligentiam ad corpus, cubiculi vero ad mentem reducas. Aut si magis placet, in domo possessionem accipe securam; in cubiculo, secretam: in domo, sempiternam; in cubiculo, internam; in domo, ut dicit Ecclesiastes, aeternitatis , et in cubiculo charitatis. In cubiculo, ubi clauso ostio non jam ores Patrem, sed de caetero adores in spiritu et veritate: In domum non dicit patris, sed matris; et in cubiculum genitricis. Novit illa mensuram suam,
Abbreviated transcription (Latin):
do inquit parare uobis locum:. et¬
cum p̃parauo. it̾m uenio ⁊ assumo
uos ad me ip̃m. Quomͦ ergo intru¬
duces illum quo iam ip̃e ascendit:
Ascendit qͥdẽ ꝑse. s ad huc inte fo¬
ris existit. Inte introducitur: quo ꝑ
se prior ascendit. Quid ni: Inte naˢ¬
dem nec unam quamlibet ad ple¬
num. Iccco semꝑ insistendũ ẽ. quia
ñ nisi sensim fit in nob̃ sp̃uał par¬
turitio xp̃i. Qui ergo inm̃bͥs suis.
insponsa sua nascitur: cur ñ in tro¬
ducit᷑: Non enim uł partͣitio hec.
uł introdutio. ad xp̃i potest refferi
ꝑsonam: s ad iurtutes. ⁊ grãm. Iõ
freqñs ẽ. sic̃ parturitio: sic intͦlutio. Nã
⁊ consedere dicim᷑: incelestib cũ xp̃o.
S sicut una ẽ uera ⁊ ct̾na sessio incelis:
sic ⁊ iitͦdutio. ꝑambulauit habrahã
t̾ram ꝓmissionis añquam possideret:
felix omĩo cui dat  beatas illas ꝑ ambu¬
lare regiones: ⁊ uisentis instar. uo¬
lucri calcere uestigio. locum omnẽ

Expanded text:
do, inquit, parare vobis locum; do, inquit, parare vobis locum; cum paravero, iterum venio et assumo vos ad me ipsum . Quomodo ergo introduces illum quo jam ipse ascendit? Ascendit quidem per se, sed adhuc in te foris existit: in te introducitur, quo per se prior ascendit. Quidni? In te nasdem ne unam quamlibet ad plenum. Idcirco semper insistendum est, quia nonnisi sensim fit in nobis spiritualis parturitio Christi. Qui ergo in membris suis in sponsa sua nascitur, cur non introducitur? Non enim vel parturitio haec, vel introductio ad Christi potest referri 32 personam, sed ad virtutes et gratiam. Ideo frequens est sicut parturitio, sic introductio. Nam et consedere dicimur in coelestibus cum Christo . Sed sicut una est vera et aeterna sessio in coelis, sic et introductio. Perambulavit Abraham terram promissionis antequam possideret . Felix omnino cui datur beatas illas perambulare regiones, et visentis instar volucri calcare vestigio locum omnem,
Abbreviated transcription (Latin):
re quippiam hec indicat inuenti¬
o. ꝑ quam dilectum ⁊ comp̾hen¬
sum applaudit. ⁊ ñ dimittendũ
p̾sumit. forte pͥmitie alique sunt
future ꝯtemplationis ⁊ głie: ꝓpt̾
quod ad iungit. donec introdu¬
cam illum in domum matris mee.
⁊ incubiculum genitricis mee. In
illam celestem ierłm. que mat̾
muros. ⁊ portas laudatio: cuiꝰ
inpacem positi sunt fines: in il¬
lum locum lucis ⁊ leticie. labo¬
riose uite huiꝰ introduci ñ possunt
iurtutes. Qͤ si ingrediunt᷑ ꝑ meri¬
tum: tam̃ excluduntur ꝑ usum. Ce¬
lestem ergo aliquam affeccionem.⁊
suꝑ mundanũ saporẽ indilecto ex¬
ꝑta. ñ iactando s gratulando dicit:
non dimittam illum. donec intro¬
ducam indomũ matris mee. S ñ¬
quid ñ iam ascendit ad patrem. ñ¬
quid ñ ꝑcussor introuut ꝓnobis:
Et quomodo tu introduces: quo ip¬
se prior ascendit: Cu mag̃ indiges
ut ip̃e de ducat: cui dr̃. deluc me
inuia mandatorum tuorum. Ua¬

Expanded text:
re quidpiam haec indicat inventire quidpiam haec indicat inventio, per quam dilectum et comprehensum applaudit, et non dimittendum praesumit. Forte primitiae aliquae sunt futurae contemplationis et gloriae, propter quod adjungit, Donec introducam illum in domum matris meae, et in cubiculum genitricis meae; in illam coelestem Jerusalem quae maet portas laudatio, cujus in pacem positi sunt fines. In illum locum lucis et laetitiae, laboriosae vitae hujus introduci non possunt virtutes: quae si ingrediuntur per meritum, tamen excluduntur per usum. Coelestem ergo aliquam affectionem et supermundanum saporem in dilecto experta, non jactando, sed gratulando dicit: Non dimittam illum donec introducam in domum matris meae. Sed nunquid non jam ascendit ad Patrem? nunquid non praecursor introivit pro nobis? Et quomodo tu introduces quo ipse prior ascendit? Tu magis indiges ut ipse te ducat, cui dicitur: Deduc me in via mandatorum tuorum . Va
Abbreviated transcription (Latin):
pollicitus ẽ. iħc. uini irtutem pͥ¬
mo sensere. Hoc uno in fusus noe:
sp̃uał passus ẽ. soporis excessum:
et carnis curam p̾t habuit totꝰ
factus in spũ. posteriora contemp¬
nens quem antiora tenebant ex in¬
tegro. felix simnstar anne. Huiꝰ uini
mnquam digessiss uͥtutem. Illa
cnim foris castigato corpore. mentiᷤᷤ
est passa temulentiam. ⁊ scãm qm
postea ñ euacuaret ebrietatem:
nam hoc sibi uult. quod ñ ult̾ius
uultꝰ eius sunt indiu̾sa mutati.
Talem sibi app̾hense iugitatem
p̃senti sponsa ud̾t᷑ polliceri: cũ dicit
ñ dimittam illum. Quid enim p̾¬
clarum. quid spũale. quid sponsa
dignum diceret᷑ si ad fidem. si ad
iusticiam. si ad humilitatẽ. ad cõ
ait: ñ dimittam illum: Nam nec
his uacua credenda ẽ: etiam cum
dilectum quesunt. Deniq ⁊ cõmu¬
nes. huiꝰmodi uirtutes ⁊ ita haben¬
tib commode: ut caruisse nefas
credatur. Etuniuim ergo ⁊ singła¬

Expanded text:
pollicitus est Jesus, vini virtutem pripollicitus est Jesus, vini virtutem primo sensere . Hoc vino infusus Noe, spiritualis passus est soporis excessum, et carnis curam posthabuit , totus factus in spiritu, posteriora contemnens, quem anteriora tenebant ex integro. Felix si instar Annae hujus vini nunquam digessisset virtutem. Illa enim foris castigato corpore mentis est passa temulentiam, et sanctam quam postea non evacuaret ebrietatem. Nam hoc sibi vult quod non ulterius vultus ejus sint in diversa mutati. Talem sibi apprehensae jugitatem praesentiae sponsa polliceri videtur cum dicit: Non dimittam illum. Quid enim praeclarum, quid spirituale, quid sponsa dignum diceretur, si ad fidem, si ad justitiam, si ad humilitatem, ad contait, Non dimittam illum? Nam nec his vacua credenda est etiam cum dilectum quaesivit. Denique et communes hujusmodi virtutes, et ita habentibus commodae, ut caruisse nefas credatur. 3. Eximium ergo et singula
Abbreviated transcription (Latin):
tutes: totumplacet. totum allicit.
Nichil ibi uidet quod horreat: s
cui dulcit̾ adhereat totum. Hic
ꝓprius amoris usus ẽ. hoc eiꝰ offi¬
cium: ut totꝰ sit in amando. Sic ẽ.
plane: cum una ⁊ indiuidua iocũ¬
ditas. omnia conuoluit ⁊ compĩec¬
tur: officium. finem. ⁊ causam. O¬
fficium: amor ẽ. Causa: uisio. finiᷤ:
utrumq. Nec ullus eẽ. pot̾ beati¬
or sinis: quam ip̃a uisio et dilectio
d̃i. Omĩa adhunc finem scõrum
uota suspirant. Finis iste. ipse qͥ
finis ẽ: se ip̃o contentꝰ in melius
aliquid expectationẽ porrigere
non ualens. Hoc est illud unũ
quod necessarium dr̃: qd̃ a ma¬
ria ñ tollitur in quo psalmist a gͣ¬
tulatur. Michi inquid ad here¬
re deo bonum ẽ. Hic ẽ. ille mentiᷤᷤ
excesius. qui usq ad t̾cium celum
paulum rapuerat: hec ebrietas
temulento similem anne uultũ
ex p̾sserat: hoc musto madebant
apłi. cum illos uehemens reple¬
uerat sp̃s: et illius quod nouum

Expanded text:
tutes, totum placet, totum delectat, totum allicit: tutes, totum placet, totum delectat, totum allicit: nihil ibi videt quod horreat, sed cui dulciter adhaereat. Hic proprius amoris usus est, hoc ejus officium, ut totus sit in amando. Sic est plane, cum una et individua jucunditas omnia convolvit et complectitur: officium, finem, et causam. Officium amor est, causa visio, finis utrumque: neque ullus esse potest beatior finis, quam ipsa visio et dilectio Dei. Omnia ad hunc finem sanctorum vota suspirant. Finis iste ipse sibi finis est, se ipso contentus in melius aliquid exspectationem porrigere non valens. Hoc est illud unum quod necessarium dicitur, quod a Maria non tollitur, in quo Psalmista gratulatur: Mihi, inquit, adhaerere Deo bonum est . Hic est ille mentis excessus, qui usque ad tertium coelum Paulum rapuerat . Haec ebrietas temulento similem Annae vultum expresserat . Hoc musto madebant apostoli, cum illos vehemens repleverat Spiritus , et illius, quod novum
Abbreviated transcription (Latin):
et ꝓpter frat̾nas necessitates ab ali¬
enatione mentis temperare. quid
nisi uultum indiu̾sa mutare est:
Deniq et marcha sollicita erat: et
turbata circa plurima. Illa circa
multa turbatio: uidetur quedam
uultꝰ indiu̾sa mutatio. Maria oꝑ¬
mã partẽ elegit: que ñ auferet᷑ ab
ea. Optima pars: contemplationiꝰ
et dilectionis ẽ. usus. Nam ⁊ si il¬
la sunt opera caritatis. que exhi¬
bebat martha: ibi tñ seruit cari¬
tas necessitati ñ caritas sib. In sub¬
leuandis alienis necessitab bonũ
opꝰ: s molesta causa. Bona enĩ mĩã:
s molesta miseria. Bona curatio:
s cͥca quẽ u̾sat᷑ ñ bonꝰ langor. Bo¬
nus in hiuꝰmodi compassionis
affectꝰ: s ñ bona ꝯpassionis occa¬
sionem ministrans alt̾ius passio.
frat̾nis in necessitatib caritas in¬
tuetur. cui condoleat: quo mouea¬
t᷑ admiserationẽ. qd̾ amoue̾ nitat᷑.
At cum dilecti contemplant᷑ uir¬

Expanded text:
et propter fraternas necessitates ab aliet propter fraternas necessitates ab alienatione mentis temperare, quid nisi vultum in diversa mutare est? Denique et Martha sollicita erat, et turbata circa plurima. Illa circa multa turbatio, videtur quaedam vultus in diversa mutatio. Maria optimam partem elegit, quae non auferetur ab ea . 31 2. Optima pars contemplationis et dilectionis est usus. Nam etsi illa sunt opera charitatis, quae exhibebat Martha; ibi tamen servit charitas necessitati, non charitas sibi. In sublevandis alienis necessitatibus bonum opus, sed molesta causa. Bona enim misericordia, sed molesta miseria. Bona curatio, sed circa quem versatur, non bonus languor. Bonus in hujusmodi compassionis affectus; sed non bona compassionis occasionem ministrans alterius passio. Fraternis in necessitatibus charitas intuetur cui condoleat, quo moveatur ad miserationem, quid amovere nitatur. At cum dilecti contemplantur vir