comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
speciem pulehrã in nouisimis. cuiꝰ funcdꝰ ẽ tra ña. Sed adilum celum celi.
t̃ra erat inuisibilis et in cõposita. & nescioque ꝓfundita abẏssi. Suꝑ quã
non erat lux. qͥa nulla species erat illi. Unde iussisti ut scriberet᷑ ꝗͥ tenebre
eraut suꝑ abyssum. Quid aliud. quam lucis absentia ibi gͦ lux eẽt si
ẽẽt. nͥ suꝑ eẽt eminendo & illustrandoꝰ Ubi gͦ lux ñdum erat. qͥd erat.
Ad ec̃ tenebras nͥ ab ẽẽ lucem. suꝑ itaq erant tenebre. qͥa lux suꝑ aberat.
sicut sonus ubi non ẽ silentium ẽ. Et quidẽ eẽ ibi silentiũ. nͥ sonũ ibi non ẽẽ:
Nonne tũ dñe dociusti hanc aĩam. quȩ tͥ confitetꝰ: ĩ ionne tu dñe docuisti
me. qd pͥus ꝗͣ istam informẽ inat̾iam formares. atq distingueres. u ionerat
uninuaretꝰ. nͥ usitato uocabulo. aliqͦ. Quid aut in om̃ib iundi purtibus

Expanded text:
speciem pulchram in nouissimis, cuius fundus est terra nostra, sed ad illud caelum caeli speciem pulchram in nouissimis, cuius fundus est terra nostra, sed ad illud caelum caeli terra erat inuisibilis et inconposita et nescio qua profunditas abyssi, super quam non erat lux, quia nulla species erat illi: unde iussisti, ut scriberetur, quod tenebrae erant super abyssum; quid aliud quam lucis absentia? ubi enim lux esset, si esset, nisi super esset eminendo et inlustrando? ubi ergo lux nondum erat, quid erat adesse tenebras nisi abesse lucem? super itaque erant tenebrae, quia super lux aberat, sicut sonus ubi non est, silentium est. et quid est esse ibi silentium nisi sonum ibi non esse? nonne tu, domine, docuisti hanc animam, quae tibi conStetur? nonne tu, domine, docuisti me, quod priusquam istam informem materiam formares atque distingueres, non erat insinuaretur, nisi usitato aliquo vocabulo? Quid autem in omnibus mundi partibus
Abbreviated transcription (Latin):
Lpulsatum uerbiꝰ sc̃ę seripture tuę. & idõ plerũq inser¬
Amone copiosa ẽ egestas humane intelligentię. qͥa plus
loquit᷑ inqͥsitio quã inuentio. Et longior ẽ petitio.
EAquã ipetratio. Et oꝑosior ẽ manꝰ pulłins. quam sumiens.
Cenemꝰ p̾romissum. Quis corrũpet illud: Si ds̃ ꝓnobis. quis contra nos. Pecite et
iccipietis. querite et inuenietis. pulsite et apiet̾ uobis. Oĩis enĩ qͥ petit
accipit. & qͥ querit iuuenit. & pussanti apiet᷑. Piomissa tua st̃. & qͥs falli
timeat. eum ꝓmittit ueritas. Confitetꝰ altitudini tuę humilitas liuguę
mec. qui tu fecisti olum et t̾rã. hoc celũ qd̾ uideo: t̾rãq quã caleo. Unoe :
hȩc t̾ra quam porto. Tu fecisti.S ubi ẽ eclũ celi dñe. de qͦ auduunꝰ in uocee
psalim. edũ geli dño t̾rai aũt dedet filis hiominũ u̾bi ẽ elũ qd noncernimiꝰ:
Cui t̾ra ẽ hoc om̃e qđ cernimꝰ. flocenĩ cotũ eorporeũ. nõ ubiq totũ ita xpit

Expanded text:
pulsatum uerbis sanctae scripturae tuae, et ideo plerumque in sermone copiosa est egestas humanae intellegentiae, quia plus loquitur inquisitio quam inuentio et longior est petitio quam inpetratio et operosior est manus pulsans quam sumens. tenemus promissum: quis corrumpet illud? si deus pro nobis, quis contra nos? petite, et accipietis; quaerite, et innenietis; pulsate, et aperietur uobis. omnis enim, qui petit, accipit et quaerens inueniet et pulsanti aperietur. promissa tua sunt, et quis falli timeat, cum promittit ueritas? Confitetur altitudini tuae humilitas linguae meae, quoniiam tu fecisti caelum et terram, hoc caelum, quod uidine, de quo audiuimus in uoce psalmi: caelum caeli domino: terram autem dedit filiis hominum? ubi es, caelum, quod non cernimus, cui terra est hoc omne, quod cernimus? hoc enim totum corporeum non ubique totum ita cepit
Abbreviated transcription (Latin):
ferebatꝰ suꝑ aquas. Cui dicim. qͦmͦ dicam. ueq enĩ loca st̃ quibꝰ mergimꝰ.
& emergqmꝰ. quid similius. & qͥd dissimili affectꝰ sunt amores st̃. In mundi¬
cia sp̃c nr̃i defluens inferius. amore curaꝵ & sc̃itas tui. aetollens nossuꝑiꝰ.
amore securitatis ut sursũ habeamꝰ adte ubi sp̃s tuus suꝑferebat᷑ suꝑ aqͣs.
& ueniamꝰ ad suꝑ eminentẽ ieqͥem. cum ꝑtransierit aĩã nr̃a aquias quȩ sunt

Expanded text:
ferebatur super aquas? cui dicam? quomodo dicam? neque enim loca sunt, quibus mergimur et emergimus. quid similius et quid dissimilius? affectus sunt, amores sunt, inmunditia spiritus nostri defluens inferius amore curarum et sanctitas tui attollens nos superius amore securitatis, ut sursum cor habeamus ad te, ubi spiritus tuus superferebatur super aquas, et ueniamus ad supereminentem requiem, cum pe
Abbreviated transcription (Latin):
Uideant itaq nullũ tp̃s cẽ posse. sine creit᷑a. & desinant stã uanititem loqui
Extendant᷑ &iã inea que. ante s̃. & intellegant te ante om̃iatempira et̃nũ ereato¬
iem om̃uĩ tempoꝵ neq usla tẽpora tͥ eẽ coct̾na. necullã creit̃a. xiam si ẽ aliqͣ¬
supͣ tempora. Dñc dĩms qͥs ille sinus ẽ. alti secretitui. & quã longe inde me pro¬
iecerunt consequentia delictoꝵ ineoꝵ. Sina oculos ineos. & congaudeã luci tuȩ.
Certe si c̃ tam grandis scientia. & p̾scientia pollens animꝰ. cui cuncta p̃tita & fut᷑a

Expanded text:
Videant itaque nullum tempus esse posse sine creatura, et desinant istam vanitatem loqui. Videant itaque nullum tempus esse posse sine creatura, et desinant istam vanitatem loqui. Extendantur etiam in ea quae ante sunt, et intelligant te ante omnia tempora aeternum creatorem omnium temporum, neque ulla tempora tibi esse coaeterna, nec ullam crea Domine deus meus, quis ille sinus est alti secreti tui et quam longe inde me proiecerunt consequentia delictorum meorum! sana oculos meos et congaudeam luci tuae. certe si est tam grandi sci
Abbreviated transcription (Latin):
distentionẽ. sed scd̾m intentionẽ. sequor ad paliã suꝑne uocitionis. ubi audiã
uocẽ laudis. & contẽpler delectationẽ tuam. nec uenientẽ nec pret̾euntem:
Nunc uͦ anni mei ingemitibꝰ. & tu solatiũ meũ dñe pat̾ m̃s ętnꝰ es At ego intẽ¬
pore dissilui. quoꝵ ordinẽ nescio & tumultuosis uarietatibꝰ dilaniint cogi¬
tationes mee in intima uiscera aĩȩ meę. donec inte confluam purgatꝰ & li¬
qͥdus igne amori tui. & stabo atq solidabor inte. Infonia me aueritate tua.
nec patiar questiones hominũ. qͥ penali morbo plus siciunt. &dic̃t. qͥd faciebat
ds̃ auteꝗ faceret celũ et t̾rã. aut qͥd ei euenit inmentẽ. ut aliqͥd faceret cũ antea
nũqͣ aliqͥd fecerit. Da ilł dñe bene cogitare qͥddicant. & inuenire. qͥa ñ dicitꝰ
nũq : ubi ñ ẽ. tẽpꝰ. Q gͦ dicit᷑ nũꝗ fecisse. quid aliuo dr̃ nͥ nullo tp̃re fecisse:¬

Expanded text:
distentionem, sed secundum intentionem sequor ad palmam supernae uocationis, ubi audiam distentionem, sed secundum intentionem sequor ad palmam supernae uocationis, ubi audiam uocem laudis et contempler delectationem tuam nec uenientem nec praetereuntem. nunc uero anni mei in gemitibus, et tu solacium meum, domine, pater meus aeternus es; at ego in tempora dissilui, quorum ordinem nescio, et tumultuosis uarietatibus dilaniantur cogitationes meae, intima uiscera animae meae, donec in te confluam purgatus et liquidus igne amoris tui. Et stabo atque solidabor in te, in forma mea, ueritate tua, nec patiar quaestiones hominum, qui poenali morbo plus sitiunt, quam capiuntdeus, antequam faceret caelum et terram?" aut "quid ei uenit in mentem, ut aliquid faceret, cum antea numquam aliquid fecerit?" da illis, domine, bene cogitare, quid dicant, et inuenire, quia non dicitur numquam, ubi non est tempus. qui ergo dicitur
Abbreviated transcription (Latin):
ex illa in p̃teritũ decerpsero tendit᷑. & inemoria mea atq distenditꝰ. uita huiꝰ
actionis mec in memori. ã ꝓpt̃ qd̾ dixi & inexpectitionẽ. ꝓpt̃ qd dicturꝰ suor
p̃sens tam̃ ad ẽ. ad tentio mea. ꝑꝗ traicit᷑ qd̾ erit fict̾ũ ut fiat p̃titũ. qd quanto
magis agit᷑ & agit᷑. tanto breuiat᷑ expectatione ꝓlongat᷑ memoria. donec
tota expectatio consunat. cum tota illa actio finita transierit in memoriã.
in actione longiore. cuiꝰ forte partieula ẽ illud canticũ. hoc in tota uita
distentio ẽ uita mea. & me suscepit dext̃atua. In dño meo mediator & filio ho¬
minis int̾ tẽ iiiũ & nos multos. inmultis ꝑ multa ut ꝑeũ adp̃hendã in quo
& app̃hensus sũ & auet̾ib diebꝰ colligar. Sequens unum p̾t̃rta oblit. Nonin ea
que futa & transitã st̃. sed uiea quȩ ante sunt nondistentꝰ sed extentꝰ. ñ scd̾m

Expanded text:
ex illa in praeteritex illa in praeteritdicturus sum: praesens tamen adest attentio mea, per quam traicitur quod erat futurum, ut fiat praeteritum. quod quanto magis agitur et agitur, tanto breuiata expectatione prolongatur memoria, donec tota expectatio consumatur, quum tota illa actio finita transierit in memoriam. is eius, hoc in actione longiore, cuius forte particula est illud canticum, hoc in tota uita ia tua super uitas, ecce distentio est uita mea, et me suscepit dextera tua in domino meo, mediatore filio hominis inter te unum et nos multos, in multis per multa, ut per eum adprehendam, in quo et adprehensus sum, et a ueteribus diebus colligar sequens unum, praeterita oblitus, non in ea, quae futura et transitura sunt, sed in ea quae ante sunt non distentus, sed extentus, non secundum
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓpositum t̾minũ ꝑducat᷑. immosonuit et sonabit nã qd̾ eiꝰ iamꝑactũ. ẽ.
utiq sonuit. qd̾ aũt restat sonabit. atq ita pagit᷑ dũ p̃sens intentio fut᷑m
in p̃teritũ traicit dimmutione futuri. crescente p̃terito. donec consũptione
futuri sit totum p̾teritũ.: sed quomͦ minuit᷑ aut consumit᷑ futurũ qd nondum
esta Aut qͦmͦ crescit p̃teritũ qd̃ iam ñ ẽ. nͥqͥa in animo cum illud agit. tria st̃.
Nam et expectat. & attendit & meminit. ut id qd̃ expectat ꝑ id qđ. idtendit
transcat in id qd̃ inemiinerit. Luis gͥ negat fut᷑a ñdũ ẽẽ. sed tam̃ iam ẽ in aĩo
memoria p̃teritoꝵ. Et qͥs negat p̃sens tempꝰ cirere spatio qr in punctio p̃terit
qđ ñ ẽ. sed longum p̃t̃itũ longa memoria p̃t̾iti ẽ. Dicturꝰ sum canticũ qđ noui
anteꝗ incipiam. iitotũ expectatio miea tendit᷑. Cum aũt ceꝑo quantũ

Expanded text:
propositum terminum perducatur: immo sonuit et sonabit; nam quod eius iam peractum est, propositum terminum perducatur: immo sonuit et sonabit; nam quod eius iam peractum est, utique sonuit, quod autem restat, sonabit atque ita peragitur, dum praesens intentio futurum in praeteritum traicit deminutione futuri crescente praeterito, donec consumptione futuri sit totum praeteritum. Sed quomodo minuitur aut consumitur futurum, quod nondum est, aut quomodo crescit praeteritum, quod iam non est, nisi quia in animo, qui illud agit, tria sunt? nam et expectat et adtendit et meminit, ut id quod expectat per id quod adtendit transeat in id quod meminerit. quis igitur negat futura nondum esse? sememoria praeteritorum. et quis negat praesens tempus carere spatio, quia in puncto praeterit? quod non est, sed longum praeteritum longa memoria praeteriti est. Dicturus sum canticum, quod noni: antequam incipiam, in totum expectatio mea tenditur, cum autem coepero, quantum
Abbreviated transcription (Latin):
strepere qd̾.ẽ. noli mͥ obstreꝑe turbis afflictionum tuaꝵ. Inte inꝗ tempr̃a
metior: affectionẽ quã res p̃t̾euntes inte faciunt. & cũ illȩ p̃terierint. manoe
tempora metioꝵ Quid cũ metim silentia. et dicimꝰ illud silentiũ tantũ
tenuifse temporis. quantũ illa uox tenuit. ñne cogitationẽ tendimus
ad m̃surã uocis quasi sonaret. ut aliqͥd de int̾ ualt silentioꝵ inspatio
temporis renuntiare possimꝰ. nã et uoce atq ore cessante ꝑ agimꝰ cogi¬
tando carmina. & uersus & quẽq sermonẽ motionũq dimensiones qͣs¬
libet. & de spatiis temporũ quantũ illud sit renuntiamꝰ. non aliter ac si ea
sonando diceremꝰ. uoluerit. iliqͥs edere longiusculã uocem. et constituerit
p̃meditando quam longa fut᷑a sit. egit utiq iste spatium temporis. insi¬
lentio iemoriȩq cõmendans. xpit elere illã uocem. quȩ sonat donec ad

Expanded text:
strepere, quod est: noli tibi obstrepere turbis affectionum tuarum. in te, inquam, tempora strepere, quod est: noli tibi obstrepere turbis affectionum tuarum. in te, inquam, tempora metior. affectionem, quam res praetereuntes in te faciunt et, cum illae praeterierint, manet,tempora metior. quid cum metimur silentia et dicimus illud silentium tantum tenuisse temporis, quantum illa uox tenuit, nonne cogitationem tendimus ad mensuram uocis, quasi sonaret, ut aliquid de interuallis silentiorum in spatio temporis renuntiare possimus? nam et uoce atque ore cessante peragimus cogitando carmina et uersus et quemque sermonem motionumque dimensiones quaslibet et de spatiis temporum, quantum illud ad illud sit, renuntiamus non aliter, ac si ea sonando diceremus. si uoluerit aliquis edere longiusculam uocem et constituerit praemeditando, quam longa futura sit, egit utique iste spatium temporis in silentio memoriaeque conmendans coepit edere illam uocem, quae sonat, donec ad
Abbreviated transcription (Latin):
Iec fut᷑a gͦ nec p̃t̾ita nec p̃sentia nec p̃t̾euntia tempora metim᷑. et metimñ tam̃
tempora. Ds ereator om̃iuĩ. Uersus iste octo syllabaꝵ. breuibꝰ. et longi alt̾uat
syllabis. Quattuor itaq birues. pͥma. t̾cia. quinta. sẽptima. simple sunt
duplum hñt temporis. Pronuntio et renuntio. et ita .ẽ. quantum sentitur
sensu manifesto. quantum sensus manifestꝰ ẽ. Bretus syllaba longa metior.
camq sentio hr̃e bis cantum. Sed eum alt̾a pꝰalt̾am sonat. sipͥor breuis. lon¬
ga posterior. quomodo tenebo breuẽ. et quomodo eã longe metiens applicabo.
ut inueniã qđ bis tantũ habeat. Quando qͥdẽ longa sonare non metior. qͣndo¬
p̃t̾iert̃. iam ñ st̃ & ego metior. Fident̾t respondeo quanto exercitato sensu
fiditꝰ. illam simplã eẽ. illã duplã in spatio scilioet temporis. Neq hoc possũ.

Expanded text:
nec futura ergo nec praeterita nec praesentia nec praetereuntia tempora metimur et metimur tamen nec futura ergo nec praeterita nec praesentia nec praetereuntia tempora metimur et metimur tamen tempora. Deus creator omnium: uersus iste octo syllabarum breuibus et longis alternat syllabis: quattuor itaque breues, prjma, tertia, quinta, septima, simplae sunt duplum habent temporis; pronuntio et renuntio, et ita est, quantum sentitur sensu manifesto. quantum sensus manifestus est, breui syllaba longam metior eamque sentio habere bis tantum. sed cum altera post alteram sonat, si prior breuis, longa posterior, quomodo tenebo breuem et quomodo eam longae metiens applicabo, ut inueniam, quod bis tantum habeat, quandoquidem longa sonare non ipraeterierunt, iam non sunt: et ego metior fidenterque respondeo, quantum exercitato sensu fiditur, illam simplam esse, illam duplam, in spatio scilicet temporis. neque hoc possum,
Abbreviated transcription (Latin):
habet spatiũ. Si gͦ tc̃ poterat. ecce puta alt̾a cepit sonare. et ad huc sonat
continuato tenore. sine ulla distinctione. Meciam̃ camdũ sonat.
Cũ enĩ sonare cessauerit. ian p̃terita erit. et ñ erit. quȩ possit metiri.
Metiam᷑ plane. & dicamꝰ quanta sit. Sed adhuc sonat nec metiri potest.
nͥ abinitio sui qͦsonare cepit. usq ad finc̃ quo desinit. Ipsũ qͥppe int̾ ual¬
lum metim̃ abualiqꝰ nitio isq ad alique finẽ. uta ꝗrt uar que ñ lũ
finita c̃. metiri ñ potest. ut dicatꝰ ꝗ longa uł breuis sit. Nec dici. uut gͣlis
alicui. aut ad aliquã simpla uel dupla uł qͥd aliud. Cũ aũt finita fuerit. iam
ñ erit. Quo pacto gͥ metiri poterit. Et metinꝰ tamen tempora. nec ea q̃ ñdũ sunt
nec ea quȩ iã st̃. nec ea quȩ nulla mora extendunt᷑. nec ea quȩ tumos ñ hñt.

Expanded text:
habet spatium. si ergo tunc poterat, ecce puta altera coepit sonare et adhuc sonat habet spatium. si ergo tunc poterat, ecce puta altera coepit sonare et adhuc sonat continuato tenore sine ulla distinctione: metiamur eam, dum sonat; cum enim sonare cessauerit, iam praeterita erit et non erit, quae possit metiri. metiamur plane et dicamus, quanta sit. sed adhuc sonat nec metiri potest nisi ab initio Sui, quo sonare coepit, usque ad finem, quo desinit. ipsum quippe interuallum metimur ab aliquo initio usque ad aliquem finem. quapropter uox, quae numquam finita est, metiri non potest, ut dicatur, quam longa uel breuis sit, nec dici aut aequalis alicui aut ad aliquam simpla uel dupla uel quid aliud. cum autem finita fuerit, iam non erit. quo pacto igitur metiri poterit? et metimur tamen tempora, nec ea, quae nondum sunt, nec ea, quae iam non sunt, nec ea, quae nulla mora extenduntur, nec ea, quae terminos non habent.
Abbreviated transcription (Latin):
temporiꝰ ꝑsonet uersus breuior si ꝓductius ꝓnuntietꝰ quam longior
si correptꝰ. Ita tam̃ carm̃. ita pes. ita syllaba. inde uͥi uisũ ẽ. nichił ẽẽ
aliud tempꝰ quam distentionẽ. sed cuiꝰ rei nescio: & mirũ. si ñ ipsius
animi. uid enĩ metior obsecro ds̃ iñs. & dico aut indefinite. longius :
hoc tempꝰ quã illud aut eciã indefinite.driplum ẽ hoc ad illud tẽpus.
Mecior scio. sed non metior futum. qͥa nondũ ẽ. Noninetior p̃sens. quia
nullo spatio tendit᷑. Non metior p̃teritũ. qͥa ianiñ c̃. Qs gͦ mecior¬
bescit ueritas. Eoce puita uox corporis incipit sonare et sonat. & ad huc
qͥa iam ñ ẽ. Tc̃ gͦ poterat cum sonabit. qͥa tc̃ erat quę metiri posset.
S & tc̃ ñ stabat. ibat enĩ et p̃teriebat. An idõ magi poterit: Preceriens
enĩ tendebatꝰ. in aliqd̃ spatium tẽporiꝰᷤ qͦ metiri posset. qm̃ p̃sens millũ

Expanded text:
temporis personet uersus breuior, si productius pronuntietur, quam longior, temporis personet uersus breuior, si productius pronuntietur, quam longior, si correptius. ita carmen, ita pes, ita syllaba. inde mihi uisum est nihil esse aliud tempus quam distentionem: sed cuius rei, nescio, et mirum, si non ipsius animi. quid enim metior, obsecro, deus meus, et dico aut indefinite: "longius est hoc tempus quam illud" aut etiam definite: "duplum est hoc ad illud?" tempus metior, scio; sed non metior futurum, quia nondum est, non metior praesens, quia nullo spatio tenditur, non metior praeteritum, quia iam non est. quibescit veritas. Ecce puta, vox corporis incipit sonare, et sonat, et adhuc quia iam non est. tunc ergo poterat, cum sonabat, quia tunc erat, quae metiri posset. sed et tunc non stabat; ibat enim et praeteriebat. an ideo magis poterat? praeteriens enim tendebatur in aliquod spatium temporis, quo metiri posset, quoniam praesens nullum
Abbreviated transcription (Latin):
nieus metior. & qͥd metiar neseio. Mecior motũ eorporis tempore. item
ipsũ tẽpꝰ non metior. An uͦ corporis motũ ietirer: & quandui sit & quãdui
an tempore breuiore metim̃ longiꝰ. sic̃ spitio cubiti spitium trãstriꝰ Sic
enĩ uidem᷑ spatio breuis sillabe metiri spatiũ longe sẏllabȩ: atq id du¬
plum dicere: Ita metimꝰ᷑ spatia carminũ. spatiis uersiium. & spatia uer¬
suum spitiis pedũ. & spatia pedũ spatiis syllabaꝵ. & spatia longarũ
spatiis breuiũ. ñ in paginis. Nã eo modo loca metimꝰ ñ tẽpr̃a. sed cũ uocis
ꝓnutiando transeunt. & dierinꝰ longũ carmen ẽ. Nã tot uersib c̃texitꝰ:
ongi uersus. nam tot pedibꝰ constant. Longi podes. nam tot syllabis
tendentꝰ. Longa sillaba ẽ. uã duplioẽ id breuẽ. S ueq ita cõphenditꝰ.
certa mensura temporiᷤ. Quando qͥdẽ fieri potest. ut ampliore spatio

Expanded text:
meus, metior, et quid metiar nescio? Metior motum corporis tempore; item meus, metior, et quid metiar nescio? Metior motum corporis tempore; item ipsum tempus non metior? An vero corporis motum metirer quamdiu sit, et quamdiu an tempore breuiore metimur longius sicut spatio cubiti spatium transtri? sic enim uidemus spatio breuis syllabae metiri spatium longae syllabae atque id duplum dicere. ita metimur spatia carminum spatiis uersuum et spatia uersuum spatiis pedum et spatia pedum spatiis syllabarum et spatia longarum spatiis breuium, non in paginis — nam eo modo loca metimur, non tempora — sed cum uoces pronuntiando transeunt et dicimus: "longum carmen est, nam tot uersibus contexitur; longi uersus, nam tot pedibus constant; longi pedes, nam tot syllabis tenduntur; longa syllaba est, nam dupla est ad breuem". sed neque ita conprehenditur certa mensura temporis, quandoquidem fieri potest, ut ampliore spatio
Abbreviated transcription (Latin):
potiꝰ tempꝰ dicendum sit. Nam si et uariȩ corpꝰ aliquando mou&e. aliꝗndo
stat. ñ solũ inotũ eiꝰ. sed eciã statum tempr̃e mecim̃. & diciniꝰ. tantũ stecit
quantũ motũ ẽ. aut duplo aut triplostecit. ad id qd̾ motũ ẽ. Et siqͥd aliud
ñra dimensio siue cõp̃henderit siue existimauerit. ut dici solet plꝰ minus.
Non ẽ. gͦ tẽp corporiᷤ motꝰ. & confiteor tͥ dñe ignorare me adhuc qͥd sit tempꝰ.
Et rursus confͤittor tͥ dñe scue me ista in tempre dicere. et diume iã loqui
de tempĩt. atq ipsum dui ñ ẽẽ diui. nͥmora tempori. Quomodo gͥhoc scio.
quando. qͥd sit tẽpꝰ. nescio. An forte nescio quẽ adinodũ dicã qđ scio:
Hei mͥ qͥ nescio saltẽ qͥd nesciã: Eoce ds̃ uns coram te qͥa non mentior. sic̃ loqͦr
Nonne tͥ confitetꝰ aiã mea confessione ueridica metiri me tempra. Itane ds

Expanded text:
potius tempus dicendum sit? nam si et uarie corpus aliquando mouetur, aliquando potius tempus dicendum sit? nam si et uarie corpus aliquando mouetur, aliquando stat, non solum motum eius, sed etiam statum tempore metimur et dicimus: "tantum stetit, quantum motum est" aut: "duplo uel triplo stetit ad id quod motum est" et si quid aliud nostra dimensio siue conprehenderit siue existimauerit, ut dici solet plus minus. non ergo tempus corporis motus. Et confiteor tibi, domine, ignorare me adhuc, quid sit tempus, et rursus confiteor tibi, domine, scire me in tempore ista dicere et diu me iam loqui de tempore atque ipsum diu non esse diu nisi mora temporis. quomodo igitur hoc scio, quando quid sit tempus nescio? an forte nescio, quemadmodum dicam quod scio? ei mihi, qui nescio saltem quid nesciam! ecce, deus meus, coram te, quia non mentior: sicut loquor, Nonne tibi confitetur anima mea confessione veridica metiri me tempora? Itane, Deus
Abbreviated transcription (Latin):
tempꝰ non audio. ñ tu dicis. Cum eni mouet᷑ corpꝰ tempore metior quandru
moucatꝰ:. ex qͦ moueri incipit donec desinat & si ñ uidi exqͦ xepit. & ꝑse¬
uerat moueri ut ñ uideam eum desinit. non ualeo metiri uͥ forte ex quo
uidere incipio donec desinam. Qd̾ si dui uideo: tantũ modo longũ tẽpꝰee
renuntio Naut̃ ꝗͣntũ sit. qͥa et ꝗͣntũ cum dicimꝰ c̃latione dicimꝰ. uelut tan¬
tum hoc ꝗͣntũ illud. aut duplũ hoc. aut illud. & siqͥd aliud isto modo. Si aut
notare potuerimꝰ locoꝵ spatia. unde et quo ueniat corpꝰ qd̾ mouet᷑ ł partes
eiꝰ. si tamꝗ int̾no mouet᷑. possumꝰ dicere quantũ sit temporiᷤ ex qͦ ab illo
loco usq ad illum locũ motꝰ corporiᷤ uł pirtiᷤ eiꝰ effectꝰ. ẽ. Cum itaq aliud
sit motꝰ corporis. aliud qd̾ inetimꝰ. quandiu sit quis non sentiat. qͥd hors

Expanded text:
esse non audio; non tu dicis. cum enim monetur corpus, tempore metior quamdiu esse non audio; non tu dicis. cum enim monetur corpus, tempore metior quamdiu moueatur, ex quo moueri incipit, donec desinat. et si non uidi, ei quo coepit, et perseuerat moueri, ut non uideam cum desinit, non ualeo metiri, nisi forte ex quo uidere incipio, donec desinam. quod si diu uideo, tantummodo longum tempus esse renuntio, non autem quantum sit, quia et quantum cum dicimus, conlatione dicimus, uelut: "tantum hoc, quantum illud" aut: "duplum hoc ad illud" et si quid aliud isto modo. si autem notare potuerimus locorum spatia, unde et quo ueniat corpus, quod mouetur, uel partes eius, si tamquam in torno mouetur, possumus dicere, quantum sit temporis, ex quo ab illo loco usque ad illum locum motus corporis uel partis eius effectus est. cum itaque aliud sit motus corporis, aliud, quo metimur quamdiu sit, quis non sentiat, quid horum
Abbreviated transcription (Latin):
circumiret. nec ille si sole cessante tantĩ tempori p̃teriret. ꝗtũ ꝑagere sol totum
ambitũ de mane inmane ad solet. Non itaq nc̃ querĩ qͥd sit illud qd̾ uocat᷑ dies.
sed qͥd sit tẽpꝰ quo metientes soł eircuitũ diceremꝰ eũ dinudio spaitio tẽpriᷤᷤ ꝑactũ
simplo aliquando isto duplo sol aboriente usq adorientẽ circũiret. Nemo
gmͥ dicat cęlestiũ corpoꝵ motꝰ eẽ tempora. qͥa et cuiꝰdã uoto cũ sol stetisset.
ut uictoriosum p̾lium ꝑageret. sol stabat. sed tẽpꝰ ibat. ꝑ suum qͥppe tẽporis
sratium qd̾ ei sufficeret. illa pugna gesta atq fiuita est. Uideo gͥ temipꝰ quan¬
dã ẽẽ distentionẽ. sed uideo an uidere mͥ uideor tu demonstrabis lux ueritas.
Iubes ut ad ꝓbem siqͥs dicat tẽpus eẽ motũ corporis. non iubes. Nam corpꝰ
nullũ. nͥ in tempore moueri audio: Tu dicis ipsum aut corporis motũ ẽẽ:

Expanded text:
circuiret, nec ille, si sole cessante tantum temporis praeteriret, quanto peragere sol totum circuiret, nec ille, si sole cessante tantum temporis praeteriret, quanto peragere sol totum ambitum de mane in mane assolet. non itaque nunc quaeram quid sit illud quod uocatur dies, sed quid sit tempus, quo metientes solis circuitum diceremus eum dimidio spatio temporis peractum simplo, aliquando isto duplo sol ab oriente usque ad orientem circuiret. nemo ergo mihi dicat caelestium corporum motus esse tempora, quia et cuiusdam uoto cam sol stetisset ut uictoriosum proelium perageret, sol stabat, sed tempus ibat. per suum quippe spatium temporis, quod ei sufficeret,, illa pugna gesta atque peracta est. uideo igitur tempus quandam esse distentionem; sed uideo an uidere mihi uideor? tu demonstrabis, lux ueritatis. iubes ut approbem, si quis dicat tempus esse motum corporis? non iubes. nam corpus nullum nisi in tempore moueri audio; tu dicis. ipsum autem corporis motum tempus
Abbreviated transcription (Latin):
eẽ. dint̾iorẽ quam istum. Nã quero qũi dies dicit᷑ non tantum mora
soł iuꝑ t̾rã scd̾m qd̾ aliud ẽ dies iliud nox s &̃ tociꝰ eiꝰ cireuit᷑ iboriente
usq ad orientẽ. sedin qd dicimꝰ tot dies transiert̃. Cũ sius enim noctib
diciuit᷑ cot dies. nec extra reputantꝰ spatia noctium. Qñi gͦ dies expletur
motu sol atq circuitii. iboriente usq adorientem. quero utrum motus
ipse sit dies. in mori ipsa quanta ꝑaigit᷑: anutrũq. Si enĩ pͥmũ diescẽt.
dies gͦ eẽt. xiam si tanto spatio tempori sol cursum illum ꝑegisset. ꝗͥcũ
ẽ. horȩ unius. Si scd̾m. ñ gͦ c̃ẽt dies si ab orcu soł usq in ortum alt̾um tam
breuis mora cẽt ꝗẽ. hore unius. sed uicies et quat̃ circum iret sol. ut expler&
dic̃. Si utruĩq. nec ille. appellaret᷑ dies. sihore spitio sol cotũ gyrium suum

Expanded text:
esse diuturniorem quam istum. nam quaero, quoniam dies dicitur non tantum moraesse diuturniorem quam istum. nam quaero, quoniam dies dicitur non tantum moram quod aliud est dies, aliud nox, sed etiam totius eius circuitus ab oriente usque orientem, secundum quod dicimus: tot dies transierunt; cum suis enim noctibus dicuntur tot dies nec extra reputantur spatia noctium. quoniam ergo dies expletur motu solis atque circuitu ab oriente usque ad orientem, quaero utrum motus ipse sit dies an mora ipsa, quanta peragitur, an utrumque. si enim primum dies esset, dies ergo esset, etiam si tanto spatio temporis sol cursum illum peregisset, quantum est horae unius. si secundum, non ergo esset dies, si ab ortu solis usque in ortum alterum tam breuis mora esset, quam est horae unius, sed uicies et quater circuiret sol ut expleret diem. si utrumque, nec ille appellaretur dies, si horae spatio sol totum suum gyrum
Abbreviated transcription (Latin):
temp̃ra: In uõ si cessarent celi lumiina. & moueret᷑ rota figuli. non ẽẽt
tempꝰ quo metirem eos gyros & diceremꝰ. uit iequalib moruł agi. aut si
ilias tardiꝰ. alias uelociꝰ moueret᷑: alios magis duit̾nos ẽẽ alios ininꝰ. aut
cum hȩc dicerem nonꝰ nos intempore loqueremꝰ. aut ẽẽnt in ũbiꝰ nr̃is
aliȩ longe sillibe alie breues. nͥ qͥa ille longiore tẽprẽ sonuissent iste breui¬
ore: Ds ms̃ dona hominib udere in puruo. c̃imnunes noticias rerum. pir¬
uarum atq magnaꝵ. St̃ syderi. & lumuaria celi insignis & temporibꝰ
et indiebꝰ et in annis: st̃ uere. S nec ogo dixerim circuitum illiꝰigneole
rotae diem eẽ. nec tam̃ idõ tps ñ eẽ. ille dixerit. Ego scire cupio uĩ nat̾aq
temporis. qͦͥ metimꝰ corpoꝵ motꝰ. ⁊ diciniꝰ illũ motũ ũbi gr̃a. tẽpre duplo

Expanded text:
tempora? an uero, si cessarent caeli lumina et moueretur rota figuli, non esset tempora? an uero, si cessarent caeli lumina et moueretur rota figuli, non esset tempus, quo metiremur eos gyros et diceremus aut aequalibus moralis agi, aut si alias tardius, alias uelocius moueretur, alios magis diuturnos esse, alios minus? aut cum haec diceremus, non et nos in tempore loqueremur aut essent in uerbis nostris aliae longae syllabae, aliae breues, nisi quia illae longiore tempore sonuissent, istae breuiore? deus, dona hominibus uidere in paruo communes notitias rerum paruarum atque magnarum. sunt sidera et luminaria caeli in signis et in temporibus et in diebus et in annis. sunt uero; sed nec ego dixerim circuitum illius ligneolae rotae diem esse, nec tamen ideo tempus non esse ille dixerit. Ego scire cupio uim naturamque temporis, quo metimur corporum motus et dicimus illum motum uerbi gratia tempore duplo
Abbreviated transcription (Latin):
in aliquo spaitio: Neq enĩ dicimꝰ simpla. & dupla. ⁊ tripla. aeqͣlia
& siqͥo hoc mͦ in tẽpore dicimꝰ. nͥ spatia tempoꝵ. In quo gͦ spatio metiꝰ
tẽpꝰ p̃tiens. Utrum in futo. unde p̃tiit: s q̃ nondũ ẽ. non metim᷑.
Aut in p̃senti qua p̃teriit.S nullum spatiũ non metimꝰ:. An in p̃terito
obsecro. noli claude desidio meo ista & usitata. & abdita. quo minꝰ
studia mea flamantia uehem̃t᷑ inscͥptas tuas. Da qd̾ amo. Amo enĩ.
et hoc tu dedisti. Da pat̾ qui uere nosti bona data dare filiis tuis.
Haec ẽ spes mea adhanc uiuo. ut contẽpler delectationem dñi. Cece
ueceres posiusti dies meos. & trinseunt. & quomͦ nescio. Et dicimꝰ tempꝰ
& tẽpꝰ. tempora et tẽpora. Quandu di x̃ ille. hoc & quandiu hoc fec̃ ille.
uentio eoꝵ. Audiui a quodam homine docto qd̾ soł ac lune & syderũ
motꝰ ipsa sint tẽpr̃a. et ñ abnui. Curꝰ enĩ potiꝰ ñ om̃tum corpoꝵ mot̾ sunt

Expanded text:
 simpla et dupla et tripla et aequalia et si quid hoc modo in tempore dicimus nisi spatia temporum. in quo ergo spatio metimur tempus praeteriens? utrum in futuro, unde praeterit? sed quod nondum est, non metimur. an in praesenti, qua praeterit? sed nullum spatium non metimur. an in praeteritobsecro, noli claudere desiderio meo ista et usitata et abdita, quominus studia mea flammantia uehementer in scripturas tuas? da quod amo: amo enim, et hoc tu dedisti. da, pater, qui uere nosti data bona dare filiis tuis, haec est spes mea; ad hanc uiuo, ut contempler delectationem domini. ecce ueteres posuisti dies meos et transeunt, et quomodo, nescio. et dicimus tempus et tempus, tempora et tempora:. ,,quamdiu dixit hoc ille", "quamdiu fecit hoc ille" uentio eorum. Audiui a quodam homine docto, quod solis et lunae ac siderum motus ipsa sint tempora, et non adnui. cur enim non potius omnium corporum motus sint
Abbreviated transcription (Latin):
formis materies erat. & tenebrosa uude fieret cȩlum corporeum. & terra
corporea cum om̃ibꝰ quȩ in eis st̃ corporeis sensib nota. Aliud qui dicit.
t̾ra aũt erat inuisibilis et incomposita. et cenebrȩ suꝑabyssum erant. ⁊dẽ¬

Expanded text:
osa materies erat, unde fieret caelum corporeum et terra osa materies erat, unde fieret caelum corporeum et terra corporea cum omnibus quae in eis sunt corporeis sensibus nota; aliud qui dicit: terra autem erat inuisibilis et inconposita, et tenebrae erant
Abbreviated transcription (Latin):
pͥncipio fecit ds̃ cęlum & t̾rã. idẽ in ũbo suo sibi coęt̾no fecit ds̃
informẽ mat̾iam creat᷑e corporalis. ubi confusũ adhuc erat cęltm
& t̾ra quę nunc: iã distinctaatq formata in istius mundi mole
sentimꝰ. Alud qͥdicit inpͥncipio fecit ds̃ celũ & t̾rã. idẽ in ipso exor¬
dio faciendi atq oꝑandi fecit ds̃ infor mẽ materiã. confusę habentẽ
cȩlũ & t̾ram. unde formata nẽ eminent. & apparent cum om̃ibus
quȩ in eis st̃. Itẽ qđ attinet ad intellectũ uerboꝵ sequentium
ex ilł om̃ibꝰ ueris alud sibi tollit qͥ dicit. t̾ra aut̃ erat in anis et in¬
composita. et tenebrȩ erant suꝑ abyssum. idest corporale illud q fecte
As̃ ad huc materies erat corporeaꝵ rerum. informis sine ordine. si ne
luce. Aliud qui dicit. t̾ra aũt erat inuisibilis & incõposita. & tenebrae
erant suꝑ abẏssum. idẽ hoc totũ qđ celum et t̾ra appellatũ est. adhuc in

Expanded text:
pio fecit deus caelum et terram, id est in uerbo suo sibi coaeterno fecit deus informem materiam creaturae corporalis, ubi confusum adhuc erat caelum et terra, quae nunc iam distincta atque formata in istius mundi mole sentimus; aliud qui dicit: in principio fecit deus caelum et terram, id est in ipso exordio faciendi atque operandi fecit deus informem materiam confuse habentem caelum et terram, unde formata nunc eminent et apparent cum omnibus, quae in eis sunt. Item quod adtinet ad intellectum uerborum sequentium, ex illis omnibus ueris aliud sibi tollit, qui dicit: terra autem erat inuisibilis et inconposita, et tenebrae erant super abyssum, id est corporale illud, quod fecit deus, adhuc materies erat corporearum rerum informis, sine ordine, sine luce; aliud qui dicit: terra autem erat inuisibilis et inconposita et tenebrae erant super abyssum, id est hoc totum, q
Abbreviated transcription (Latin):
meas. & contradie tionescoꝵ. Diet̃ enĩ. Quãuis uera sint hȩc ñ ea tauien
duo moyses intuebat᷑ eũ reuelante sp̃udiceret. in pͥncipio feẽ ds̃ celi
& t̾rai. Non celi nomine spale id uitellectualẽ illã ereitã semꝑfaciem dei
contẽplantẽ significauit. Hec t̾rę nomine. informẽ mat̾iimi. Quid igit᷑:
Id̾ nosdicimꝰ inqͥunt. hoc ille uir sensit. hoc uerbis isti locutꝰ ẽ. Qd illudẽ:
Nomine auint. celi & t̾rę. totũ istũ uisibilẽ mundũ. pͥus umũsilit̾ & breuit̃
significare uoluit. ut p̾ea diceret dierũ enineritione quasi articulatini
uniũsa quę scõ sp̃ui placuit sic enuitiare. Tales qͥppe homines erant rudis
iudicartt. lerrã uͦ inuisibilẽ e&e incõpositã tenebiosimq abyssũ. uide ẽsequent
ostendit᷑ ꝑ illos dies facta atq disposita eoce cuncta ista uisibilia que nota st̃

Expanded text:
meas et contradictiones eorum. Dicunt enim: "quarnuis uera sint haec, non ea tamen meas et contradictiones eorum. Dicunt enim: "quarnuis uera sint haec, non ea tamen duo Moyses intuebatur, cum reuelante spiritu diceret: in principio fecit deus caelum et terram. non caeli nomine spiritalem uel intellectualem illam creaturam semper faciem dei contemplantem significauit nec terrae nomine informem materiam." quid igitur? "quod nos dicimus" inquiunt "hoc ille uir sensit, hoc uerbis istis elocutus est". quid illud est? "nomine" aiunt "caeli et terrae totum istum uisibilem mundum prius uniuersaliter et breuiter significare noluit, ut postea digereret dierum enumeratione quasi articulatim uniuersa, quae sancto spiritui placuit sic enuntiare. tales quippe homines erant rudis iudicaret." terram uero inuisibilem et incompositam tenebrosamque abyssum, unde consequenter ostenditur per illos dies facta atque disposita esse cuncta ista uisibilia, quae nota sunt
Abbreviated transcription (Latin):
dconloqͥ ds̃ ins. qͥhiȩc om̃a que int̾ inmente mea ñ tacet ueritas tua uera ẽe
rint me: obsecro ds̃ m̃s ne tu sileas amic. Tu loquere incorde meo ueraciter:
Solus enim sic loqueris. & dimittã eos sufflantes inpuluerẽ. & excitantes
trã in oculos suos. & intrẽ incubile meũ. Et cantẽ tibi amatoria. geiens
ienarrabiles genutꝰ inꝑegrinatione mea. Et recordans iherłm extento in
eam sursum corde iherłm patriã meã iherłm matrẽ ineã. teq suꝑeam reg¬
natorẽ. illustrator ẽ. patrẽ. tutor ẽ maritũ. castas & fortes delicias. & solidũ
falsa st̃. falsa ñ diet̃ eẽ honorantes & meulinine sequende auctoritatis
nobiscum constituentes illam ꝑsem moysen editã. scãm sẽpt᷑aui tuam & tam̃
nobis aliqͥd contradict̃. ita loquor. Tu esto ds̃iir arbiter int̃ confessiones

Expanded text:
conloqui, deus meus, qui haec omnia, quae intus in mente mea non tacet ueritas tua, uera esse conloqui, deus meus, qui haec omnia, quae intus in mente mea non tacet ueritas tua, uera esse rint me, obsecro, deus meus, ne tu sileas a me. tu loquere in corde meo ueraciter; solus enim sic loqueris; et dimittam eos foris sufflantes in puluerem et excitantes terram in oculos suos et intrem in cubile meum et cantem tibi amatoria gemens inenarrabiles gemitus in peregrinatione mea et recordans Hierusalem extento in eam sursum corde, Hierusalem patriam meam, Hierusalem matrem meam, teque super eam regnatorem, inlustratorem, patrem, tutorem, maritum, castas et fortes delicias et solidum uera sunt, falsa esse non dicunt honorantes et in culmine sequendae auctoritatis nobiscum constituentes illam per sanctum Moysen editam sanctam scripturam tuam, et tamen nobis aliquid contradicunt, ita loquor. tu esto, deus noster, arbiter inter confessiones
Abbreviated transcription (Latin):
sicut ouis ꝑdita. sed in huneris pastoris mei structoris tui. sꝑo me repor¬
tari tͥ. Ed dicitis in quõ alloquelr contradictorẽ. qͥ tam̃ et moysen piũ
fainulũ dĩ & libros eiꝰ oricula sp̃c̃ scĩ creditis Est nesta domꝰ dĩ non qͥdẽ¬
dõ coet̾na. sed tam̃ scd̃m modum suum ęt̾na ucelis ubi uices tempoꝵ frustra
lubile. eui semꝑ inherere dõ bonũ ẽ. Est inqͥunt. Quidgͥ ex his que clamauit
cor ineũ ad dum meũ. cum audiret interiꝰ uocẽ laudis eiꝰ:. Quid tandem falsum
c̃ẽ contenditis. An qͥa erat in foriis materies. ubi ꝓpt̾ nulla formã iullus
ordo erat. Ubi nullus ordo erat. nullesie uicissitudo tempoꝵ poterit. Et
tam̃ hocpene nichil in quantũ ñ om̃io nchilerat. ab illo utiq erat a qͦ ẽ.
qͥcqͥd ẽ. Quod ut cumq aliqͥd ẽ. hoc qͦq auint. ñ negamꝰ. Cum his enĩ uolo

Expanded text:
sicut ouis perdita, sed in umeris pastoris mei, structoris tui, spero me reporsicut ouis perdita, sed in umeris pastoris mei, structoris tui, spero me reportari tibi. Quid dicitis mihi quos alloquebar contradictores, qui tamen et Moysen pium famulum dei et libros eius oracula sancti spiritus creditis ? estne ista domus dei, non quidedeo coaeterna, sed tamen secundum modum suum aeterna in caelis, ubi uices temporum frustrlubile, cui semper inhaerere deo bonum est. "est" inquiunt. quid igitur ex his, quae clamauit cor meum ad deum meum, cum audiret interius uocem laudis eius, quid tandem falsum esse contenditis? an quia erat informis materies, ubi propter nullam formam nullus ordo erat? ubi autem nullus ordo erat, nulla esse uicissitudo temporum poterat; et tamen hoc paene nihil in quantum non omnino nihil erat, ab illo utique erat, a quo est quidquid est, quod utcumque aliquid est. "hoc quoque" aiunt "non negamus". Cum his enim uol
Abbreviated transcription (Latin):
oeli dño. Et si ñ inuenimꝰ ante illã tẽpꝰ qͥa & ereat᷑am temporiᷤᷤ aute cedit.
quȩ pͥor om̃iũ citata ẽ. ante illã tam̃ & ipsiꝰ creatoris g̃nitas. a quo facta
sumpsit exordiũ. quãuis non temporiᷤ. qr ñdum erat tẽp̃. Ipłius tamen
conditionis suę unde ita ẽ abste dõ nr̃o ut aluidsit plane quam tu. &
non idipsum. & si non solũ ante illã seo nec illã inuenimꝰ tẽpꝰ. qr ẽydo¬
nea faciem tuã uidere.necuspiã deflectit᷑ abea qͦfit. ut nulla muta¬
tione uarietꝰ. In est ei tam̃ ipsa mutabilitas unde tenebresceret & fri.¬
gesceret. nͥ amore grandi tͥ coherens. tãꝗ semꝑ meridies luceret & ferueret
ex te: O domꝰ lumminosa et spetiosa. dilexi decorẽ tuũ. & locũ habitati¬
onigłe tue. dñi mei fabricatoriᷤ & possessoriᷤᷤ tui. Tibi suspiret ꝑogriuatio
mea. & dico ei qͥfecit te. ut possideat & me inte. qͥa fecit & inc. Crrarii

Expanded text:
a et creaturam temporis antecedit quae prior omnium creata est, ante illam tamen est ipsius creatoris aeternitas, a quo facta sumpsit exordium, quamuis non temporis, quia nondum erat tempus, ipsius tamen conditionis suae. Vnde ita est abs te, deo nostro, ut aliud sit plane quam tu et non id ipsum, et non solum ante illam, sed nec in illa inuenimus tempus, quia est idonea faciem tuam semper uidere nec uspiam deflectitur ab ea; quo fit, ut nulla mutatione uarietur. inest ei tamen ipsa mutabilitas, unde tenebresceret et frigesceret, nisi amore grandi tibi cohaerens tamquam semper meridies luceret et ferueret ex te. o domus luminosa et speciosa, dilexi decorem tuum et locum habitationis gloriae domini mei, fabricatoris et possessoris tui! tibi suspiret peregrinatio mea, et dico ei qui fecit te, ut possideat et me in te, quia fecit et me. erraui
Abbreviated transcription (Latin):
eẽt ñreliqͥsti : qni fecisti ante omnẽ dic̃ in pͥncipio celũ & t̾rã. haec duo quȩ dicehã.¬

Expanded text:
esset, non reliquisti, quoniam fecisti ante omnem diem in principio caelum esset, non reliquisti, quoniam fecisti ante omnem diem in principio caelum
Abbreviated transcription (Latin):
quisqͥs ꝑinania cordissui cumsuis phantasinatis uagat᷑ & uoluit᷑: Quis nͥ talis
dicet mͥ. qd̾ deminuta atq consũpta om̃i speciesisola remaneat informitas ꝓꝗ
de specie inspetiẽ resnuitabat̾ & uertebat᷑ possit exhibere uices temporum.
Om̃mo ñ potest. qͥa sine uarietate motionũ ñst̃ cẽpora. & nulla uarietaᷤᷤ ubi nulla
cumq pulsanti aꝑis. Duo repꝑioquȩ fecisti. carentia tẽpribꝰeũ tͥ neutrũ coȩc̃nũ sit.
Unum qđ ita formatũ ẽ. ut sine ullo defectu contẽplationiᷤᷤ. sine ullo descctu inter¬
uallo mutationis. ꝗuis mutabile tam̃ ñ mutatũ tua ec̾nitate atq in cõmutabili¬
cate ꝑfruat᷑. Alterum qd ita informȩ erat. ut ex qua forma inquã formã uel
motionis uel stationis mutaret᷑. qͦ tẽpori subderet᷑ ñ hab̾et. Sodhoc ut informae

Expanded text:
quisquis per inania cordis sui cum suis phantasmatis uagatur et uoluitur, quis nisi talis quisquis per inania cordis sui cum suis phantasmatis uagatur et uoluitur, quis nisi talis dicet mihi, quod deminuta atque consumpta omni specie, si sola remaneat informitas, per quam de specie in speciem res mutabatur et uertebatur, possit exhibere uices temporum? omnino enim non potest, quia sine uarietate motionum non sunt tempora: et nulla uarietas, ubi nulla tumque pulsanti aperis, duo reperio, quae fecisti carentia temporibus, cum tibi neutrum coaeternum sit: unum, quod ita formatum est, ut sine ullo defectu contemplationis, sine ullo interuallo mutationis, quamuis mutabile, tamen non mutatum aeternitate atque inconmutabilitate perfruatur; alterum, quod ita informe erat, ut ex qua forma in quam formam uel motionis uel stationis mutaretur, quo tempori subderetur, non haberet. sed hoc ut informe
Abbreviated transcription (Latin):
ta est. si iam sitit tͥ. si iamfacte st̃ ei lacrimȩ sue panis. dum dieit̃ ei ꝑsingulos
dies ubi ẽ ds̃ tuus. Si iampetit ate unã & hanc reqͥrit. ut inhabit& indomo
tua ꝑom̃s dies uitę suę. Et que uita eiꝰ . nͥti: & quidies tui. nisi et̃nitas tuaꝰ.
Sicut anni tui qͥñ deficiunt. qͥa idem ipse es. hinc gͦ intelligat aĩa quȩ potest.
quam longe suꝑom̃a temp̃ra sis ȩt̃n. Quando tua domꝰ que ꝑegrinata non est.
quãuis ñ sit tͥ coet̾na. tam̃ indesiuent̃ & indeficient̃ tͥ coherendo nullam patit᷑
uicissitudinẽ tempoꝵ. Hoc in conspectu tuo claret mͥ. & magi magiq clarese it.
rote. atq in hanc manifestationẽ ꝑsistã sobri: sub. ilis tuis. Eece nescio qͥd infor¬
mȩ. in istis mutationib rerum extremaꝵ atq infirmaꝵ. &qͥs dicet mͥ. nisi

Expanded text:
ta est, si iam sitit tibi, si iam factae sunt ei lacrimae suae panis, dum dicitur ei per singulos ta est, si iam sitit tibi, si iam factae sunt ei lacrimae suae panis, dum dicitur ei per singulos dies: ubi est deus tuus? si iam petit a te unam et hanc requirit, u t inhabitet in domo tua per omnes dies uitae suae? et quae uita eius nisi tu? et qui dies tui nisi aeternitas tua, sicut anni tui, qui non deficiunt, quia idem ipse es? hinc ergo intellegat anima, quae potest, quam longe super omnia tempora sis aeternus, quando tua domus, quae peregrinata non est, quamuis non sit tibi coaeterna, tamen indesinenter et indeficienter tibi cohaerendo nullam patitur uicissitudinem temporum. hoc in conspectu tuo claret mihi et magis magisque clarescat, oro te, atque in hac manifestatione persistam sobrius sub alis tuis. Ecce nescio quid informe in istis mutationibus rerum extremarum atque infirmarum, et quis dicet mihi, nisi
Abbreviated transcription (Latin):
hoc inconspectu tuo claret mͥ. & magis magisq clareseat. Oro tẽ. atq in ca
manifestatione ꝑsistam sobri. sub alis tuis. Itẽ dixisti mͥ uoce forti in aurẽ
interiorẽ. qđ nec illa creat᷑a tͥ coet̾̃na c̃. Curis uoluptiᷤᷤ tu solus es. teq ꝑseue¬
rantissima castitate hauriens mutabilitatẽ suã misꝗ & nũꝗex erit. & tẽ sibi
semꝑ p̾sente adquẽ toto iffectii se tenet. ñ hñis qd expectet futurũ. nec inp̃teritũ
traiciens qd meminerit nulla ue uariat᷑ nec intpr̃a ulla distendit᷑. Obeata
siqua ista ẽ inherendo beatitudim tue. Beata sempit̾no inhabitatore te utq illlu¬
stratore suo. Nec inuenio qͥdlibenti appellandũ existimẽ celiunceli dño. Quam
domũ tuã contẽpl antẽ delectationẽ tuã sine ullo defectu egredienti in aliud ĩtẽ¬
in celestib suꝑ ista celestia. Unde intelligebat aĩa cuiꝰ ꝑegrinatio longinqua fae¬

Expanded text:
ea manifestatione persistam sobrius sub alis tuis. 12. Item dixisti mihi voce forti in aurem interiorem, quod nec illa creatura tibi coaeterna est, cujus voluntas tu solus es, teque perseverantissima castitate hauriens mutabilitatem suam nunquam et nusquam exserit, et te sibi semper praesente ad quem toto affectu se tenet, non habens quod exspectet futurum, nec in praeteritum trajiciens quod meminerit, nulla vice variatur, nec in tempora ulla distenditur. O beata, si qua ista est, inhaerendo beatitudini tuae; beata sempiterno inhabitatore te, atque illustratore suo! Nec invenio quid libentius appellandum existimem Coelum coeli Domino, quam domum tuam, contemplantem delectationem tuam sine ullo defectu egrediendi in aliud; mein coelestibus super ista coelestia. Unde intelligat anima cujus peregrinatio longinqua fa
Abbreviated transcription (Latin):
locutũ ẽẽ immo bilit̾ credt̃. Ex his gͦ om̃ibꝰ aliud sibi tollit. qͥ dicit
in pͥncipio fecit ds̃celũ & t̾rã. idẽ in u̾bo suo coęt̾no focit ds̃celum et¬

Expanded text:
locutum esse immobiliter credunt, ex his ergo omnibus aliud sibi tollit qui dicit: locutum esse immobiliter credunt, ex his ergo omnibus aliud sibi tollit qui dicit: in p
Abbreviated transcription (Latin):
informitatẽ qua formã capit. uł qua utat᷑ & uestit᷑. Uerũ ẽ nulla tp̃ra
ꝑpeti. qđ ita coheret formitatẽ in cõmutabili. & ꝗuissit mutabile
non mutat᷑. Uerũ ẽ informitatẽ quȩ ꝓpe nichil ẽ uices tẽpoꝵ habere
ñ posse. Uerũ ẽ qđ unde fit aliqͥd potest quodam gerie locutionis hab̾e.
iam nomen eiꝰ rei quȩ inde fit. unde potiit uocari celiĩ & t̾ra quęlibet in¬
formitas unde factum ẽ oelũ & t̾ra. Uerũ ẽ om̃iũ formatoꝵ nichil
eẽ informi uicinius. quã t̾rã et abyssũ. uerũ ẽ qd ñ solu ereatũ atq
formatũ. sod &iã quicquid creabile atq formabile ẽ. tu fecisti ex quo
st̃ oña. Uerũ ẽ om̃e qd̾ ex informi format᷑ pͥuseẽ informe. deinde for¬
matũ. ex his om̃ibꝰ ueris de quib ñdubitant. quoꝵ interiori oculo
talia uide donasti. Et qͥ moysen famulum tuum in spũ ueritatis

Expanded text:
informitatem, qua formam capit uel qua mutatur et uertitur. uerum est nulla tempora informitatem, qua formam capit uel qua mutatur et uertitur. uerum est nulla tempora perpeti quod ita cohaeret formae incommutabili, ut, quamuis sit mutabile, non mutetur. uerum est informitatem, quae prope nihil est, uices temporum habere non posse. uerum est, quod, unde fit aliquid, potest quodam genere locutionis habere iam nomen eius rei, quae inde fit: unde potuit uocari caelum et terra quaelibet informitas, unde factum est caelum et terra. uerum est omnium formatorum nihil esse informi uicinius quam terram et abyssum. uerum est, quod non solum creatum atque formatum sed etiam quidquid creabile atque formabile est tu fecisti, ex quo sunt omnia. uerum est omne, quod ex informi formatur, prius esse informe, deinde formatum. Ex his omnibus neris, de quibus non dubitant, quorum interiori oculo talia uidere donasti et qui Moysen, famulum tuum, in spiritu ueritatis