comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Etq leues tactus momentaq ꝑua seqͣntur:
Efficit. ⁊ lecto cirẽdata collotat apte.
It uen̾ethoꝵ comix ⁊ adult̾ in unũ:
Aiteuiri uinclisq noua rõne paratis:
In mediis amibo aep̾nsi amplexib herẽt.
Lẽms extemplo ualuas patefecit eburnas.
Admisitq deos. illi iacuere ligatr:.
Purpit̾. atq aliqͥs de diis ñ tristib optat:
ħfuit in toto notissima fabula celo.
Erig̃ uiditii memorẽ cithereya penã.
Inq uices illũ tectos qui lesit amores:
L edit amore parz. quid nẽ hiꝑyone nate:
Forma colorq tͥ. radiata ꝙ lumĩa ꝓft̃ꝰ
N empe tuis om̃s qui terras ignib uris:
Ureris igne nouo. quiq oĩa cern̾e debes:
Leuchotoen spectas. ⁊ uirgine figis ĩ una:
Quos m̃do debes ocłos. mͦ surgis eoo:
⁊ emꝑiꝰ celo. mͦ seriuis incidis undis.
Speetandiq mora bnimales porrigr̃ horas.
Deficis int̾dum. uitiũq ĩ lumĩa mentis:
Iransir. ⁊ obscurus mortalia pectora t̾res

Expanded text:
arua sequantur arua sequantur Efficit et lecto circumdata collocat apte. Vt uenere torum coniunx et adulter in unum, Arte uiri uinclisque noua ratione paratis In mediis ambo deprensi amplexibus haerent. Lemnius extemplo ualuas patefecit eburnas Admisitque deos; illi iacuere ligati Turpiter; atque aliquis de diis non tristibus optat Se Haec fuit in toto notissima fabula caelo. Exigit indicii memorem Cythereia poenam Inque uices illum, tectos qui laesit amores, Laedit amore pari. quid nunc, Hyperione nate, Forma colorque tibi radiataque lumina prosunt? Nempe tuis omnes qui terras ignibus uris, Vreris igne nouo; quique omnia cernere debes, Leucothoen spectas et uirgine figis in una, Quos mundo debes, oculos. modo surgis Eoo Temperius caelo, modo serius incidis undis Spectandique mora brumales porrigis horas; Deficis interdum uitiumque in lumina mentis Transit et obscurus mortalia pectora terres.
Abbreviated transcription (Latin):
N unc tegis unius. mox es tectura duoꝵ:
Signa rene cedis. pullos q ⁊ lucrib aptos:
S emꝑ habe fetus. geiran morum̃ta cruoris
Uix̃. ⁊ aptato peccus muctone subimũ:
In cubint fr̾o. qd̾ addhue de cede tepebat.
Nora tñ terig̾e d eos. tetigere parentes.
Nã color in pomio ẽ ubi ꝑmaturuic ater.
Ꝙq rogis suꝑẽ: una requiescit ĩ urna.
esierat. mediãq fuit breue tempꝰ ⁊ orsa ẽ.
Dicere leucothoe. no cẽ tenuere sorores.
Hunc qͦ sid̾erea qui tẽperat omnia luce:
Cep̃ amor solẽ. soł referamꝰ amores.
Primꝰ adult̾ium uen̾is c̃ marce putat᷑
hic uidisse ds̃. uiãet hie ds̃ oĩa primꝰ
Indolũ fc̃o. itionigeneq marito:
Furta thori fartiq loc̃ mõstrauit. at illi:
Exridit. extemplo gratiles ex ere cathenas:
Retiaq ⁊ laqueos q̃ luniã falłe possent:
Rlunat. ñ illud opꝰ tenuissuna uncant:
S tauima. ñ sunimo q̃ pendet aranea tigno

Expanded text:
Nunc tegis unius, mox es tectura duorum, Nunc tegis unius, mox es tectura duorum, Signa tene caedis pullosque et luctibus aptos Semper habe fetus, gemini monumenta cruoris.” Dixit et aptato pectus mucrone sub imum Incubuit ferro, quod adhuc a caede tepebat. Vota tamen tetigere deos, tetigere parentes; Nam color in pomo est, ubi permaturuit, ater, Quodque rogis superest, una requiescit in urna.” Desierat; mediumque fuit breue tempus et orsa est Dicere Leucothoe; uocem tenuere sorores. “Hunc quoque, siderea qui temperat omnia luce, Cepit amor Solem; Solis referamus amores. Primus adulterium Veneris cum Marte putatur Hic uidisse deus; uidet hic deus omnia primus. Indoluit facto Iunonigenaeque marito Furta tori furtique locum monstrauit. At illi Excidit; extemplo graciles ex aere catenas Retiaque et laqueos, quae lumina fallere possent, Elimat; non illud opus tenuissima uincant Stamina, non summo q
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ laniata comas. ampleraq corpꝰ aniatũ:
Uuluera supplenit lacrimis. fletũq cruori:
Miscuit. ⁊ gelidis in nultib oscirla figens:
Pẏrame clamauit. quis te mͥ casus ademit.
Pẏrame responde. tua te kĩa iysbe:
Nominat. crandi. uultus q atcolle ia cẽtes.
Ad nom̃ tysbes oculos iã morte gͣuatos:
Pyramꝰ erexit. uisaq recondidit illa
Que postqm uestẽq suã cognouit. ⁊ ense:
S idit ebur uatuñ: tua temanꝰ inqͥt amorq
perdidit in felge. ẽ ⁊ mn fortis in unum:
ħmanꝰ. ẽ ⁊ amor. dabit hic ĩ uulnla uires.
Pers eq̃r extinctũ. letiq misrima dicar:
Causa comesq tui quiq a me morte reulłi:
Heu sola pot̾as: pot̾is nec morte reuelli.
ħ m̃ amboꝵ uerbis estote rogati:
O multũ miseri nr̃i illis ꝙ parentes:
Ut quos certus amor. quos horanomssĩa nĩx:
S pont tumulo ñ inuideatis eodẽ.
A tͥ tu que ramis arbor miserabile corpus:

Expanded text:
Et laniata comas amplexaque corpus amatum Et laniata comas amplexaque corpus amatum Vulnera suppleuit lacrimis fletumque cruori Miscuit et gelidis in uultibus oscula figens: “Pyrame” clamauit “quis te mihi casus ademit? Pyrame, responde; tua te carissima Thisbe Nominat; exaudi uultusque attolle iacentes.” Ad nomen Thisbes oculos iam morte grauatos Pyramus erexit uisaque recondidit illa. Quae postquam uestemque suam cognouit et ense Vidit ebur uacuum: “Tua te manus” inquit “amorque Perdidit, infelix! est et mihi fortis in unum Hoc manus, est et amor; dabit hic in uulnera uires. Persequar extinctum letique miserrima dicar Causa comesque tui; quique a me morte reuelli Heu! sola poteras, poteris nec morte reuelli. His tamen amborum uerbis estote rogati, O multum miserique, meus illiusque parentes, Vt quos certus amor, quos hora nouissima iunxit, Componi tumulo non inuideatis eodem. At tu, quae ramis arbor miserabile corpus
Abbreviated transcription (Latin):
Itq d̾edit note lacrimaĩ. dem̾it oscła uesti:
Accipe nt̃ inquit nr̃i qͦ sanguinis haustus.
Quoq erat accinctꝰ dimisit in ilia ferrũ.
Nec mora feruentimoriens ẽ uuln̾e txͣit.
⁊i acuit resupiꝰ humo. cruor emicat alte.
Ñ alit̾ qͣm c̃ uitiato fistula plumbo:
Scin ditur. ⁊ tenui strid̾ente foramĩe lõgas:
Uertunt᷑ faciẽ. madefc̃a q sangumeradix:¬
cce metu ñdum poito ne fallac amantẽ:
 lla redit. inuenẽq ocuł animoq requirit.
Qñtaq uitarte uarrare ꝑicula gestio.
Itq locũ ⁊ ursã cognoscit ĩ arbore formã:
S ic fac̃ incercã pomi color. heret an hec sit.
Dũ dubieat tremebũda uiãet pulsare truẽtũ:
Membra solũ. retroq pedẽ tulit. oraꝙ buto:
Pallicdiora gerens: exhorruit equoris instar.
& fremit etigua cũ summũ stringit᷑ aura.
Si postq̃m remorata suos cognouit amores:
Perutit inclignos claro plangore lac̾tos.

Expanded text:
Vtque dedit notae lacrimas, dedit oscula uesti: Vtque dedit notae lacrimas, dedit oscula uesti: “Accipe nunc” inquit “nostri quoque sanguinis haustus.” Quoque erat accinctus, demisit in ilia ferrum, Nec mora, feruenti moriens e uulnere traxit Et iacuit resupinus humo; cruor emicat alte, Non aliter quam cum uitiato fistula plumbo Scinditur et tenui stridente foramine longas EVertuntur faciem madefactaque sanguine radixcce metu nondum posito, ne fallat amantem, Illa redit iuuenemque oculis animoque requirit Quantaque uitarit narrare pericula gestit; Vtque locum et uisam cognoscit in arbore formam, Sic facit incertam pomi color; haeret, an haec sit. Dum dubitat, tremebunda uidet pulsare cruentum Membra solum retroque pedem tulit oraque buxo Pallidiora gerens, exhorruit aequoris instar, Quod fremit, exigua cum summum stringitur aura. Sed postquam remorata suos cognouit amores, Percutit indignos claro plangore lacertos
Abbreviated transcription (Latin):
Peruenit ad tumulũ. dictaq sb̾ arbore solit
Aud acẽ faciebat amor. ueñ ecce recenti:
Cede leena boũ spumantes oblita rictꝰ:
Depositura sitĩ uicini fontis in unda.
Quã procul ad luneradios habylonia tysbe:
Sidit ⁊ obscurã timido ped̾e fugit ĩ antrũ.
Dumq fugit tergo uelamina lapsareliqͥt.
It lea seua sitĩ multa compescuit imda:
Dũ redit in siluas niuentos forte sine ipa:
Ore cruentato tenues lamiaiit amictus.
Serius eg̾ssus uestigia uidit in alto
Du lutre cerca fere. totoq erpalluit ore:
Pyramꝰ ut uͦ uestẽ qͦ saugnine tuctam:
Repperit. ⁊ina duos inquit not ꝑdet amãtes.
E quib illa fuit longa dignissima uira.
Nr̃a nocens aĩa ẽ. ego te miseranda ꝑemi.
In loca plena metus qui iussi nocte uenires.
Nec prior but uemi. nr̃m diuellite corpus:
S i tunidi ẽ optare necẽ. uel aniina tysbes:¬
⁊ ollit. ⁊ ad pacte secũ fert arbons umbrã.

Expanded text:
Peruenit ad tumulum dictaque sub arbore sedit; Peruenit ad tumulum dictaque sub arbore sedit; Audacem faciebat amor. Venit ecce recenti Caede leaena boum spumantis oblita rictus, Depositura sitim uicini fontis in unda. Quam procul ad lunae radios Babylonia Thisbe Vidit et obscurum timido pede fugit in antrum; Dumque fugit, tergo uelamina lapsa reliquit. Vt lea saeua sitim multa compescuit unda, Tum redit in siluas, inuentos forte sine ipsa Ore cruentato tenues laniauit amictus. Serius egressus uestigia uidit in alto Puluere certa ferae totoque expalluit ore Pyramus; ut uero uestem quoque sanguine tinctam Repperit: “Una duos” inquit “nox perdet amantes; E quibus illa fuit longa dignissima uita, Nostra nocens anima est; ego te, miseranda, peremi, In loca plena metus qui iussi nocte uenires Nec prior huc ueni. Nostrum diuellite corpus ESed timidi est optare necem. ”Velamina ThisbesTollit et ad pactae secum fert arboris umbram
Abbreviated transcription (Latin):
I ninq̾e dicebãt paries qͥd amatib obstas.
Quantũ erat ut sueres nos toto corpore iũgi.
Aut ħ si nmiũ ẽ: uel adoscula danda pat̾es.
Nec sumꝰ ingrati. tͥ nos debere fatemur.
& datus ẽ uerb̾ ad amieas tͣnsitus aures.
Sub noctẽ dixere uale. partiq d edere:
Qscula quisq sue ñ ꝑuenientia contͣ.
Postera nocturuos aurora remoũ ae ignes.
S olq prumnosas radiis siccau̾at herbas.
Ad solitũ coiere locũ. tũ murmure paruo:
Multa priꝰ questi. statuũt ut nocte silẽti:
Fallere custodes foribq excedtre tẽptent.
Cũq domo exierint urbis qͦ tecta relinqͣne.
N eue sit errãndũ laco spaciantib aruo:
ueniant ad busta nim. lateãtq sub ũbͣ:
Arbonis. arbor ibi mueis uberrima pomis:
Ardua mortis erat gelido cont̾mina fonti.
Pacta placent. ⁊ lux tarde discedere uisa ẽ.
Precipitatur aquis.⁊ aquis nox surg̃ ab iisde
Callida ꝑ tenebras uers ato cãrdme cyibe:
Egreditur fallitq suos. adoꝑtaq uultũ:

Expanded text:
cebant “paries, quid amantibus obstas? Quantum erat ut sineres toto nos corpore iungi, Aut, hoc si nimium est, uel ad oscula danda pateres? Nec sumus ingrati; tibi nos debere fatemur Quod datus est uerbis ad amicas transitus aures. Sub noctem dixere uale, partique dedere Oscula quisque suae non peruenientia contra. Postera nocturnos aurora remouerat ignes Solque pruinosas radiis siccauerat herbas; Ad solitum coiere locum. Tum murmure paruo Multa prius questi, statuunt ut nocte silenti Fallere custodes foribusque excedere temptent Cumque domo exierint, urbis quoque tecta relinquant; Neue sit errandum lato spatiantibus aruo, Conueniant ad busta Nini lateantque sub umbra Arboris; arbor ibi niueis uberrima pomis, Ardua morus, erat, gelido contermina fonti. Pacta placent; et lux, tarde discedere uisa, Praecipitatur aquis et aquis nox exit ab iisdem. Callida per tenebras, uersato cardine, Thisbe Egreditur fallitque suos adopertaque uultum
Abbreviated transcription (Latin):
Tunctus. erẏetheas trytonidos ibas ad arceᷤ.
Cl ausit iter fecitq moras achelons eunti.
I mbre tumens. succede meisait ĩclice tectis:
Cycropide. nec te cõmitte rapacib und̾is.
F erre trabes solidas. obliqͣq uoluere magno:
Murmure sara solent. uid̃a cont̾mina ripe:
Cũ gregib stabula alta trahi nͭ fortib illic:
Profuit armentis. nec equis uel ocib ẽe.
Mulca quoq hic torrens niuib de mõte solutiͦ.
⁊ ntior ẽ requies solito dũ flumina currãt:

Expanded text:
functus Erechtheas Tritonidos ibat ad arces. functus Erechtheas Tritonidos ibat ad arces. Clausit iter fecitque moras Achelous eunti imbre tumens. “Succede meis,” ait “inclite, tectis, Cecropida, nec te committe rapacibus undis: ferre trabes solidas obliquaque volvere magno murmure saxa solent. Vidi contermina ripae cum gregibus stabula alta trahi: nec fortibus illic profuit armentis, nec equis velocibus esse. Multa quoque hic torrens nivibus de monte solutis Tutior est requies, solito dum flumi
Abbreviated transcription (Latin):
Languesct̾q iterũ. simril ẽ ercinctus uterq
Inq leues abiit paulatim spiricus auras:
Paulatĩ cana prunam uelante fauilla.¬
lta iacet calydon. lugent iuuenesq senesq.¬
⁊ uulgus proceres q gemit. seisseq capillos:
Puluere canitiem genitor. uult᷑q semles:
Falat bum⁊ fusus. spaciosũq increpat enũ.
Nam de mr̃e manꝰ diri sibi conscia facci:
Eregit penas. acco ꝑ uiscera ferro.
Nonmͥ sicencũ deus ora sonantia linguis.
Immemores decoris liuentia pectora timdt̃.
Post cinerẽ cineres haustos ad pectora pressãt.
Esfus equacent tumulo. signataꝙ saro.
Nomina complexe. lacrimas ĩ noia fuudĩ
Q uas post oemde tandẽ latouya clade:
E⁊ saciata domus. pret̾ gorgenq nurũq
N obił alemene natis in corpore pemus.
A lleuat. ⁊ longas ꝑ brachia porrigit alas.
orneaq ora facit᷑. uersasq ꝑ aera mittit.
Interea theseus sociati parte laboris:

Expanded text:
languescuntque iterum: simul est exstinctus uterque, languescuntque iterum: simul est exstinctus uterque, inque leves abiit paulatim spiritus auras paulatim cana prunam velante favilla. Alta iacet Calydon: lugent iuvenesque senesque, vulgusque proceresque gemunt, scissaeque capillos Pulvere canitiem genitor vultusque seniles foedat humi fusus spatiosumque increpat aevum. Nam de matre manus diri sibi conscia facti exegit poenas acto per viscera ferro. Non mihi si centum deus ora sonantia linguis iInmemores decoris liventia pectora tundunt,Post cinerem cineres haustos ad pectora pressant, adfusaeque iacent tumulo signataque saxo nomina complexae lacrimas in nomina fundunt. Quas Parthaoniae tandem Latonia clade exsatiata domus praeter Gorgenque nurumque nobilis Alcmenae natis in corpore pennis adlevat et longas per bracchia porrigit alas corneaque ora facit versasque per aera mittit. Interea Theseus sociati parte laboris
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ quos sustinui mensũ bis quinq labores:
O utinã primis arsisses ignib infans.
I dq ego passa forẽ uxisti mun̾e nr̃o.
Rũc mito moriere tuo cape p̾mia facti.
B isq datã. primũ partu mox stipite rapto:
Redde animã. uel me frat̾nis ad de sepules
⁊ cupio ⁊ nequeo. qͥd agãꝰ mͦ uulñ a fratrũ:
Ante oculos mͥsunt. ⁊ tante cedis imago
Nũc animũ piecas mat̾naq noĩa frangt̃
Me miserã male iuncetis. si uincite fr̃es.
Dũ modo que dedero uob̃ solacia. uosꝙ:
I p̃a sequar. dit̃. dextraq auersa trementi
Funereũ torrem medios coniecit in ignes.
ritur. ⁊ cecis torren uiscera sentit:
I gnib. ac magnos suꝑat uirtute dolores.
Quod tñ ign auo cadat ⁊ sñ uuluere leto:
Meret. ⁊ ancei felitia uulnera ditit
Gaͣdeuumq pr̃em fr̃esꝙ piasqr sorores:
Cũ gemitu sociamq thori uocat ore supremo.
Forsitan ⁊ mr̃em crescunt ignisq dolorq

Expanded text:
et quos sustinui bis mensum quinque labores? et quos sustinui bis mensum quinque labores? O utinam primis arsisses ignibus infans, idque ego passa forem! Vixisti munere nostro: nunc merito moriere tuo. Cape praemia facti bisque datam, primum partu, mox stipite rapto, redde animam — vel me fraternis adde sepulcris! Et cupio et nequeo. Quid agam? modo vulnera fratrum ante oculos mihi sunt et tantae caedis imago, nunc animum pietas maternaque nomina frangunt. — Me miseram! male vincetis, sed vincite, fratres: dummodo quae dedero vobis solacia vosque ipsa sequar.” Dixit, dextraque aversa trementi funereum torrem medios coniecit in ignes. uritur et caecis torreri viscera sentit ignibus ac magnos superat virtute dolores. Quod tamen ignavo cadat et sine sanguine leto, maeret et Ancaei felicia vulnera dicit grandaevumque patrem fratresque piasque sorores cum gemitu sociamque tori vocat ore supremo, forsitan et matrem. Crescunt ignisque dolorque
Abbreviated transcription (Latin):
Ante sepulcrales infelix astitit aras.
P enarũq dee triplices surialib inquit:
Fumenides sacris uultus adũtite ur̃os.
Uleiscor facioq nefas. mors morte pianda ẽ
Iu scelus addendũ scelus ẽ. in funera funꝰ
Per coac̾uatos ꝑeat domꝰ impia luccus.
A n felre oeneus nato uicrore fruetar.
⁊ hestius orbus eritꝰ meliꝰ lugebitis ambo.
Uos mͦ frar̾ni manes animeq recentes:
Officiũ sentite meũ. magno ꝙ paratas:
Accipite inferias. nñ mala pignora nr̃i.
Hei mͥ. quo rapior fr̃es ignoscite matri.
Deficĩt ad ceꝑta mans m̾uisse fatemur:
I llũ cur ꝑeat. mortis mͥ displicet auccor
Timpunẽ feret. inuusq ⁊ uictor. ⁊ ipso.
Successu tumiãus. regnũ calydonis bebit
Nos cins exigua gelideq iacebits umbre:
baut equid em patiar. peat scel eratꝰ. ⁊ille:
S pẽq pr̃is regnũq trab̾at pameq ruinã.
Mens ubi materna ẽ. uͥ s̃ pia uota parentũ

Expanded text:
ante sepulcrales infelix adstitit aras ante sepulcrales infelix adstitit aras “poenarum” que “deae triplices, furialibus,” inquit, “Eumenides, sacris vultus advertite vestros. Ulciscor facioque nefas: mors morte pianda est, in scelus addendum scelus est, in funera funus. Per coacervatos pereat domus impia luctus. An felix Oeneus nato victore fruetur, Thestius orbus erit? Melius lugebitis ambo. Vos modo, fraterni manes animaeque recentes, officium sentite meum magnoque paratas accipite inferias, uteri mala pignera nostri! — Ei mihi! quo rapior? Fratres, ignoscite matri. Deficiunt ad coepta manus. Meruisse fatemur illum, cur pereat: mortis mihi displicet auctor. — Ergo impune feret, vivusque et victor et ipso successu tumidus regnum Calydonis habebit: vos cinis exiguus gelidaeque iacebitis umbrae? Haud equidem patiar. Pereat sceleratus et ille spemque patris regnumque trahat patriaeque ruinam. Mens ubi materna est? Ubi sunt pia iura parentum
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓ rulit hunt genitrix. tedasq ⁊ fragmĩa pomi
I mperat. ⁊ posits inum cos admouet igneᷤ
Tũ conata quat̾ flaminis impone ramũ:
Cepta quat̾ tenuit. pugnat mat̾q sororꝙ.
Idiuersa trabunt unũ duo nomina pectꝰ
S epe metu scełis pallebant ora futuri
S epe suũ feruens ocuł dabat ira colorẽ.
⁊ modonescio quid simł crudele minãtr.
Sultus erat. modo quẽ misereri cred̾e possẽ.
Cumq fer lacrimas aunm siccan̾at ardor
Inuemebant᷑ la crimetñ. ut q carma:
Q uã uentus uendoq rapit contͣruis estus:
Nun geminã sentit. paretq int̾ta duob.¬
⁊̃ hestias bant alic̃ dubiis affectib errat.¬
P erq inices ponit põiolq resuscitatirã
I ncipit ẽẽ tñ melior germnaua parente.
⁊ ꝯsanguineas ut sanguine leniat u̾bras:
Impietate pia ẽ. nã postqͣm pestifer ignis:
ualiur rogus iste cremet meauisc̾a dix̃
U a mami dira lignũ fatale tenebat:

Expanded text:
Protulit hunc genetrix taedasque et fragmina poni Protulit hunc genetrix taedasque et fragmina poni imperat et positis inimicos admovet ignes. Tum conata quater flammis imponere ramum, coepta quater tenuit. Pugnant materque sororque, et diversa trahunt unum duo nomina pectus. Saepe metu sceleris pallebant ora futuri, saepe suum fervens oculis dabat ira ruborem. Et modo nescio quid similis crudele minanti vultus erat, modo quem misereri credere posses. Cumque ferus lacrimas animi siccaverat ardor, inveniebantur lacrimae tamen. Utque carina, quam ventus ventoque rapit contrarius aestus, vim geminam sentit paretque incerta duobus: Thestias haud aliter dubiis adfectibus errat inque vices ponit positamque resuscitat iram. Incipit esse tamen melior germana parente, et consanguineas ut sanguine leniat umbras, impietate pia est. Nam postquam pestifer ignis convaluit, “rogus iste cremet mea viscera” dixit. Utque manu dira lignum fatale tenebat,
Abbreviated transcription (Latin):
Pectora flexippi nil tale timencia ferro.
⁊ grea quia faciat dubiũ. ꝑ arit̾q nolentẽ:
Nlcisci fr̃em. fraternaq fata timentẽ:
Hauit patitur dubitare dui. calidũq pͥoris:¬
ede. recalfecit consorti sanguine telum.
ona deũ templis nato uictore ferebat:
ũ uidec extinctos fr̃es althea referr.
Que plangore qͥato mestũ clamorib urbẽ.
Implet. ⁊ auratas mutaũ uestib atris.
It simul ẽ auecor necis editꝰ excidit oĩs:
uetus. ⁊ a lacrimis ĩ pene uersus amorẽ e
tipes erat. quẽ cũ paitus enira iaceret:¬
hestias. in fla̾ma criplices posuere sororeᷤ.
Staminaq i mpresso fatalia pollice nente:
P empora dixert̃ eadem lignoq tibrq:
Omͦ nate damus. quo postꝙͣ carũẽ dc̃o:
Ercessere dee: flagrante mater abigne:
Fripuit ramũ. sparsitq liquentib undis.
I lle diu fũat penetralib abditus imis.
Seruatusq tuos iuuenis seruaũat annos

Expanded text:
pectora Plexippi nil tale timentia ferro. pectora Plexippi nil tale timentia ferro. Toxea, quid faciat, dubium pariterque volentem ulcisci fratrem fraternaque fata timentem haud patitur dubitare diu calidumque priori caede recalfecit consorti sanguine telum. Dona deum templis nato victore ferebat, cum videt exstinctos fratres Althaea referri. Quae plangore dato maestis clamoribus urbem implet et auratis mutavit vestibus atras. At simul est auctor necis editus, excidit omnis luctus et a lacrimis in poenae versus amorem est. Stipes erat, quem, cum partus enixa iaceret Thestias, in flammam triplices posuere sorores; staminaque impresso fatalia pollice nentes “tempora” dixerunt “eadem lignoque tibique, o modo nate, damus.” Quo postquam carmine dicto excessere deae, flagrantem mater ab igne eripuit ramum sparsitque liquentibus undis. Ille diu fuerat penetralibus abditus imis servatusque tuos, iuvenis, servaverat annos.
Abbreviated transcription (Latin):
Siridentẽq nouo s̃pumã cũ sanguĩe fudio.
Suln̾is a uctor adẽ. hostẽq irritat ad irã.
S plendidaq: aqu̾sos uenabula ⁊dic ĩ armõ.
Gauddia testantur soui elamore secirado.
U ietricẽq petunt dextra contingere dexirã
Immanẽq ferã multa tellure iacentem:
Mirantes speccant nec adhuc ꝯtrage tutũ:
sse purant. si tela tñ sua quisq cruetat.
p̃e pede imponto caput exinabile p̾ssit.
Atq ica. sume mei spoliũ nonacria iuris:
Dixit. ⁊ in partẽ ueniat mea gloria tec̃.
Protinꝰ exuiuas rigidis horrenna setis:
Terga dat. ⁊ magnis insignia dentib ora.
Illi lecicie ẽ ẽ mune man̾is auccor.
Inuidere alii totoq erat aginie murm᷑.
E quib ingenti tendentes brachia uoce.
Poneage. nec ticulos int̾cipe femĩa nr̃os.
Ihestiade elamant. nec re fiducia forme.
Uecipiat. ne sit tͥ longe captus amore:
Eca minis qͣntũ disterit. hausitq nefando:

Expanded text:
stridentemque novo spumam cum sanguine fundit, stridentemque novo spumam cum sanguine fundit, vulneris auctor adest hostemque inritat ad iram splendidaque adversos venabula condit in armos. Gaudia testantur socii clamore secundo victricemque petunt dextrae coniungere dextram inmanemque ferum multa tellure iacentem mirantes spectant, neque adhuc contingere tutum esse putant; sed tela tamen sua quisque cruentat. Ipse pede imposito caput exitiabile pressit atque ita “sume mei spolium, Nonacria, iuris,” dixit “et in partem veniat mea gloria tecum.” Protinus exuvias rigidis horrentia saetis terga dat et magnis insignia dentibus ora. Illi laetitiae est cum munere muneris auctor: invidere alii, totoque erat agmine murmur. E quibus ingenti tendentes bracchia voce “pone age nec titulos intercipe, femina, nostros,” Thestiadae clamant “nec te fiducia formae decipiat, ne sit longe tibi captus amore afacta minis quantum distent,” hausitque nefando
Abbreviated transcription (Latin):
A ncipitemq manu tollens utraq securim:
Insticerat digitiis ꝑrimos suspensus in aro
Occupat audentẽ. quaq ẽ ma proxima leto.
Sũma ferus geminos direẽ ad inguia denteᷤ.
Contidit ancheus. glom̃acaꝙ sanguĩe młto:
Niscera lapsa fluũti madefc̃aq t̾ra cruore ẽ.
Ibat in adũsum proles yrionis hostem:
P yrithos ualiia quatiens uenabula dexcͣ.
Cui procul egydes. o me mͥcariorinquit:
Pars anime consiste mee. licet eminꝰ ẽẽ:
F ortib. anceo nocuit tem̾aria uirtus.
Uicit. ⁊ erata torsit gͣue cnspide corui.
Cm bñ librato uotiq portnte futuro:
Obstitt esculea frondosus ab arbore ramꝰ.
Misit ⁊ esomd̾es iaculũ quod casꝰ ab illo:
Nercit. ⁊ in mentũ figic latrantis. ⁊ inter:
lia comectũ: tellure ꝑ ilia firum ẽ.
cmanus oenide uariat. missisq duab:
asta pnior t̾ra. medio stetit alt̾a tergo.
Nec mora dũ seure dũ corpora u̾sat in oibẽ.

Expanded text:
ancipitemque manu tollens utraque securim ancipitemque manu tollens utraque securim institerat digitis, primos suspensus in artus. Occupat audentem, quaque est via proxima leto, summa ferus geminos direxit ad inguina dentes. Concidit Ancaeus glomerataque sanguine multo viscera lapsa fluunt: madefacta est terra cruore. Ibat in adversum proles Ixionis hostem Pirithous valida quatiens venabula dextra. Cui “procul” Aegides “o me mihi carior” inquit “pars animae consiste meae! licet eminus esse fortibus: Ancaeo nocuit temeraria virtus.” Dixit et aerata torsit grave cuspide cornum. Quo bene librato votique potente futuro, obstitit abscisa frondosus ab arbore ramus. Misit et Aesonides iaculum: quod casus ab illo vertit in inmeriti fatum latrantis et inter ilia coniectum tellure per ilia fixum est. At manus Oenidae variat, missisque duabus hasta prior terra, medio stetit altera tergo. Nec mora, dum saevit, dum corpora versat in orbem
Abbreviated transcription (Latin):
Hastarũ tremulo quaciebãt spicula motu
Uulnera fecissent. nisi setiger int̾ oꝑacas:
ꝓ sequitur thelamõ. studioq incaut eũdi:
Pronꝰ ab arborea recidic radice retentꝰ.
Uũ leuat hũc peleus celerẽ tegea sagittã:
Imposuit uenio. sinuatoq expulit arcu.
Fita sub aure feri sũ mũ diffrint harũdo:
Corpa ⁊ eriguo rubefent sanguine secas.
Nontñ illa sin successu letior ictus:
Qmͣ meleager erat. primꝰ uidisse purat᷑.
⁊ primꝰ sociis uisum ostendisse cruorẽ.
⁊ meritũ dixisse feres untutis honorem¬
S rubuere iuri seq exhortant᷑. ⁊ adlunt:
C̃clamore aĩos. iaciũtq sñ ordine tela.
Turba nocet iaccis. ⁊ quos pent ĩpedit ictꝰ
cor furens contra sua fata bipẽnif archaᷤ
Uiscite feraineis quid̃ tela uirilia prestent:
Onuenes. oꝑiq meo concedite dixit.
Ip̃a suis licet hũc latonya protegat armĩ
alia magniloquo tumidus memoraũat ore.

Expanded text:
hastarum tremulo quatiebant spicula motu. hastarum tremulo quatiebant spicula motu. Vulnera fecissent, nisi saetiger inter opacas Persequitur Telamon studioque incautus eundi pronus ab arborea cecidit radice retentus. Dum levat hunc Peleus, celerem Tegeaea sagittam imposuit nervo sinuatoque expulit arcu. Fixa sub aure feri summum destrinxit harundo corpus et exiguo rubefecit sanguine saetas. Nec tamen illa sui successu laetior ictus, quam Meleagros erat. Primus vidisse putatur et primus sociis visum ostendisse cruorem et “meritum” dixisse “feres virtutis honorem.” Erubuere viri seque exhortantur et addunt cum clamore animos iaciuntque sine ordine tela: turba nocet iactis et, quos petit, impedit ictus. Ecce furens contra sua fata bipennifer Arcas “discite, femineis quid tela virilia praestent, o iuvenes, operique meo concedite!” dixit. “Ipsa suis licet hunc Latonia protegat armis, Talia magniloquo tumidus memoraverat ore
Abbreviated transcription (Latin):
Ira fexi mota ẽ. nec fulmĩe leniꝰ arsit.
Emicat ex ocuł spirat q e pectore flãma.
Ntq uolat moles adlucto concita neruo.
Cñ ꝑcat aũ muros aũ plenas milite tͣres:
In niuenes certo sic impete uulnificꝰ sus:
Fertur. ⁊ hĩc palemõ ꝑalagonaꝙ derc̃ tuẽteᷤ.
Coraua ꝓsternit. socii rapuere iatentes.
Atñ letiferos effugit encłimus ietus.
ħ ypocoonte satus. trepidantẽ ⁊ t̾ga parãtẽ.
N ertere. succiso liqueit poplite ñm.
F orsitan ⁊ pylius cit trorana ꝑisset:
⁊ empora. si sampto põita conamĩe ab hasta
Arboris insilint q̃ stabat proxima ramis.
Despexitq loco tutus quẽ fugerat hostẽ.
Dentib ille ferox in qrierno stipite triis:
Ĩminet exicio. fidensq recentib armis:
Orithye magni rostro fem̃ hausit adũco.
At gemini nondũ celestia sidera fr̃es:
Ambo conspicui. niue candidiorib ambo:
Nectabantur equis. ambo uibrata ꝑ auras:

Expanded text:
Ira feri mota est, nec fulmine lenius arsit: Ira feri mota est, nec fulmine lenius arsit: emicat ex oculis, spirat quoque pectore flamma. Utque volat moles adducto concita nervo, cum petit aut muros aut plenas milite turres, in iuvenes certo sic impete vulnificus sus fertur et Hippalmon Pelagonaque, dextra tuentes cornua, prosternit; socii rapuere iacentes. At non letiferos effugit Enaesimus ictus, Hippocoonte satus: trepidantem et terga parantem vertere succiso liquerunt poplite nervi. Forsitan et Pylius citra Troiana perisset tempora: sed sumpto posita conamine ab hasta arboris insiluit, quae stabat proxima, ramis despexitque, loco tutus, quem fugerat hostem. Dentibus ille ferox in querno stipite tritis inminet exitio fidensque recentibus armis Eurytidae magni rostro femur hausit adunco. At gemini, nondum caelestia sidera, fratres, ambo conspicui, nive candidioribus ambo vectabantur equis, ambo vibrata per auras
Abbreviated transcription (Latin):
Signa pedũ. cupiũtq suũ reꝑire ꝑ iclum.
Lenta salix. ulueq leues. nineiq palustres.
U iminaq. ⁊ longeꝑua sub arundĩe cane.
H inc aper excitus medios uiolentꝰ in hosteᷤ.
Fertur. ut excussis elisus nubib ignis.
Sternitur incursu nemꝰ. ⁊ ꝓpulsa fragorẽ:
Sibra dat. exclamant iuuenes ꝓtentaq fort
Pela tenent dextra. lato uibrantia ferro.
Ille ruit spargitq canes ut quisq furentr:
Obstat. ⁊ obliquo latrantes dissipat ietu.
Euspis echyonio primũ contorta laceno:
Pana firit. truncoq dedit leue uulnꝰ aẽno.
Prorima si niraiis mittentis unib usa:
Ñ foret in tergo uisa ẽ hesura petito.
Longiisit. nã auctor teli pegaseus yason.
Phebe ait oelyq̾es si ce coluiq coloq:
Da mͥ quod petit᷑ certo contragere telo.
Quoa̾ potuit p̾cib as̃ annuit. ictꝰ ab illo ẽ:
Sisine uulne abit. ferrũq dyana uolanti:
Abstulerat iaculo. lignũ in acumĩe uenit.

Expanded text:
signa pedum cupiuntque suum reperire periclum. signa pedum cupiuntque suum reperire periclum. lenta salix ulvaeque leves iuncique palustres viminaque et longa parvae sub harundine cannae. Hinc aper excitus medios violentus in hostes fertur, ut excussis elisi nubibus ignes. Sternitur incursu nemus et propulsa fragorem silva dat. Exclamant iuvenes praetentaque forti tela tenent dextra lato vibrantia ferro. Ille ruit spargitque canes, ut quisque furenti obstat, et obliquo latrantes dissipat ictu. Cuspis Echionio primum contorta lacerto vana fuit truncoque dedit leve vulnus acerno. Proxima, si nimiis mittentis viribus usa non foret, in tergo visa est haesura petito: longius it. Auctor teli Pagasaeus Iason. “Phoebe,” ait Ampycides “si te coluique coloque, da mihi quod petitur certo contingere telo!” Qua potuit, precibus deus adnuit: ictus ab illo est, sed sine vulnere, aper; ferrum Diana volanti abstulerat iaculo: lignum sine acumine venit.
Abbreviated transcription (Latin):
Hyꝑotouisq drẏasq ⁊ cretus amĩtone phenix.
Accorydesq pares. ⁊ missus ab elyde pyleus
Nec thelamonaberat magniq creator achilł.
Hyppasus. ⁊ primis ĩ nunc nestorĩ armis.
⁊ quos hypocoon antiqun misit amyclis.
ꝑ enlopesq socer ẽ pharasco anceo.
Amphytides ꝙ sagar. ⁊ adhuc a conugetutꝰ:
Oeclydes. nemorisq decus tegea lycei.
Rasił huic sumimã mordebat fibula uestẽ.
Crinis erat simplex nodũ collectus ĩ unũ
Ex hum̾o pendens resonabat eburnea leuo:
T eloꝵ custos. arcũ quoq leua tenebat.
Tał erat cultu facies. quã dicere uere:
Uirgineã in puero. ꝓuerilẽ in ungĩe posses.
Hanc parit̾ uidic parit̾ calydonius heros:
Optaint renuente deo. flãmas qi latentes:
Hausit. ⁊ ofelix si quẽ dignabitur inquit:
I sta uirũ. nec plura sinit tempꝰq pudorq
Licere. manis opus magii cercaminis urge
ilua frequens trabib quã nulla cecid̾at etaͤ.
ncipit a plano. aeueraq prospicit arua.

Expanded text:
housque Dryasque et cretus Amyntore Phoenix, Actoridaeque pares et missus ab Elide Phyleus. Nec Telamon aberat magnique creator Achillis Hippasus et primis etiamnum Nestor in annis, et quos Hippocoon antiquis misit Amyclis, Penelopaeque socer cum Parrhasio Ancaeo, Ampycidesque sagax et adhuc a coniuge tutus Oeclides, nemorisque decus Tegeaea Lycaei. Rasilis huic summam mordebat fibula vestem, crinis erat simplex, nodum conlectus in unum. Ex umero pendens resonabat eburnea laevo telorum custos, arcum quoque laeva tenebat. Talis erat cultu; facies, quam dicere vere virgineam in puero, puerilem in virgine possis. Hanc pariter vidit, pariter Calydonius heros optavit renuente deo flammasque latentes hausit et “o felix, siquem dignabitur” inquit “ista virum.” Nec plura sinit tempusque pudorque dicere: maius opus magni certaminis urget. Silva frequens trabibus, quam nulla ceciderat aetas, incipit a plano devexaque prospicit arva.
Abbreviated transcription (Latin):
cylla freco postq̃m deductas nare carma̾.
Nec prestare ducẽ sceleris sibi premia uidit:
Ssumptis precib molentã tͣnsit miran.
Inten ders ꝙ manꝰ sparsis furibũda caꝑilł.
Quo fugis exclamat meritoꝵ auctore relicta.
Opatne prelate mee. prelate parenti.
Quo fugis miritis. cui uictoria nr̃m:
⁊scelus ⁊ m̾itum ẽ. nec te data muña. nͨ te:
Noster amor mouit. nec qd̃ spes om̃is in mniũ
⁊ e mea coniesta ẽ. nã quo deserta reu̾tarꝰ
In patriam: suꝑata iacet. si finge mauere.

Expanded text:
Scylla freto postquam deductas nare carinas Scylla freto postquam deductas nare carinas nec praestare ducem sceleris sibi praemia vidit, consumptis precibus violentam transit in iram, intendensque manus, passis furibunda capillis, “quo fugis” exclamat, “meritorum auctore relicta, o patriae praelate meae, praelate parenti? Quo fugis, inmitis? cuius victoria nostrum et scelus et meritum est. Nec te data munera, nec te noster amor movit, nec quod spes omnis in unum te mea congesta est? Nam quo deserta revertar? In patriam? Superata
Abbreviated transcription (Latin):
Rox int̾uenit. tenebrisq audacia crtuit.
Prima quies aderat q̃ curis fessa diurnus:
Pectora sompnꝰ ht̃ thalamos tacit᷑na pr̃nos:
Intrac. ⁊ heu facins fatali crine parentemr
Nata suũ spoliat predaq potita nefauda:¬
Per medios hostes m̾iti fiducia ranta ẽ:
Peruenit ad regẽ. quẽ sic affata pauentẽ ẽ.
Suasit amorfatinꝰ proles ego regia nysi:
Stylla. tibi trado patriosq meosq penateᷤ.
Premia nulla peconte. cape ꝑignꝰ amoris.
Purpureũ crinem. nec me nc̃ tradere crinẽ
Si patriũ tͥ crede capur scelerataq dextra:
Munera porrexit. mynos porrecta refugit
Turbatusq noui respondit umagine fã
Uii te summoucat o nr̃i nfamia secli:
Orbe suo. tellus q tͥ celumq negetur.
Certe ego ñ patiar iouis incunabula creren:
Q ui meus ẽ orbis tantũ conting̾e monstẽ.
Dirit ⁊ ut leges captis iustissimꝰ auccor:
hostib imposuit. classis retinacula solui:
ussit. ⁊ tratas impleri renuge puppes.

Expanded text:
nox intervenit, tenebrisque audacia crevit. nox intervenit, tenebrisque audacia crevit. Prima quies aderat, qua curis fessa diurnis pectora somnus intrat et heu facinus! fatali crine parentem nata suum spoliat, predaqper medios hostes meriti fiducia tanta est pervenit ad regem. Quem sic adfata paventem est: “Suasit amor facinus. Proles ego regia Nisi Scylla tibi trado patriaeque meosque penates. Praemia nulla peto nisi te. Cape pignus amoris purpureum crinem, nec me nunc tradere crinem, sed patrium tibi crede caput.” Scelerataque dextra munera porrexit. Minos porrecta refugit turbatusque novi respondit imagine facti: “Di te summoveant, o nostri infamia saecli, orbe suo, tellusque tibi pontusque negetur. Certe ego non patiar Iovis incunabula, Creten, qui meus est orbis, tantum contingere monstrum.” Dixit, et ut leges captis iustissimus auctor hostibus imposuit, classis retinacula solvi iussit et aeratas impelli remige puppes.
Abbreviated transcription (Latin):
Iputo iuncemur. quis enĩ manet exitꝰ urbẽꝰ
Cur suus hec illi reseret mea mena mauorꝰ
⁊ ñ nt̃ amorꝰ meliꝰ sine cede moraq:
Impensaq su pot̾it superare eruoris.
Nã metuo cerce ne quis tua peccora mynos:
Uulneret imprudens. qͥs.ii. rã durꝰ. ut ĩ te:
Dirigere ĩmitẽ ñ inscius audeat hastamꝰ
Cepta placent. ⁊ stat senrencia tͣdere metũ:
Dotalem patriami. finẽq imponere bello.
Nerũ uelleparũ ẽ. aditus custõdia seruat.
Claustraq portarũ genitor tenet. hũe ẽ solũ.
I nfelix metuo. solus mea uota moratur.
Altera iamdudũ succensa cupidine tanto:
Perdere gauderet quodĩq obstaret amori.
I curulla foret me fortiorꝰ ire ꝑ ignes:
⁊ gladios ausin. nec in boc m̃ ĩgnib ullis:
A ut glad̃iis opus ẽ. opus ẽ mͥ crine pat̾no.
Ille mͥ ẽ auro preciosior. illa bearam.¬
ꝑ s urpurame. uotiq mei factura potentẽ.
SNalia dicenti curatũ marima nutrix:

Expanded text:
et, puto, vincemur. Quis enim manet exitus urbem, et, puto, vincemur. Quis enim manet exitus urbem, cum suus haec illi reserabit moenia Mavors et non noster amor? Melius sine caede moraque impensaque sui poterit superare cruoris. Non metuam certe, ne quis tua pectora, Minos, vulneret imprudens. Quis enim tam durus, ut in te dirigere inmitem non inscius audeat hastam? Coepta placent, et stat sententia tradere mecum dotalem patriam finemque imponere bello. Verum velle parum est! Aditus custodia servat claustraque portarum genitor tenet: hunc ego solum infelix timeo, solus mea vota moratur. Altera iamdudum succensa cupidine tanto perdere gauderet quodcumque obstaret amori. Et cur ulla foret me fortior? Ire per ignes et gladios ausim. Nec in hoc tamen ignibus ullis aut gladiis opus est: opus est mihi crine paterno. Illa mihi est auro pretiosior, illa beatam purpura me votique mei factura potentem.” Talia dicenti curarum maxima nutrix
Abbreviated transcription (Latin):
Impetus ẽ illi kceat mͦ. ferre ꝑ agmen:
C irgineos hostile gradus. est impetus illi
⁊ urrib e suminis ingnosia mitte corpꝰ.
Castra uel eratas hossi recludere porras.
Uel si quid mynos aliud uelit. uꝙ sedebat.
Candida dittei speccans tentoria regis:
Leterait. qolea ne geri lacrunabile bellũ
In dubio ẽ. doleo ꝙ mynos hostis amanti ẽ
S i nisi bella forent n ñqͣm mͥ cognitꝰ ẽẽt.
Me tñ accepta poterat dimutere bellum:
Obside. me comitẽ me patis pignꝰ haberet.
Si que te peperit talis pulcherrime rerum:
Qual es ip̃a fuit: m̾ito deus arsit milla.
Oego ter felix si pẽnis lapsa perauras:
S ellet emi. tm̃ patrias ne posceret arres.
Nã ꝑtant potiꝰ sperata cubilia. qͣm sinr
Proditione potens. qͣmuis sepe utile uiner:
Uictoris placidi fecit clementia multis.
I usta gerit certe pro nato bella perempto.
I n causaq: ualet. cãmq tuentib armis.

Expanded text:
Impetus est illi, liceat modo, ferre per agmen Impetus est illi, liceat modo, ferre per agmen virgineos hostile gradus, est impetus illi turribus e summis in Gnosia mittere corpus castra, vel aeratas hosti recludere portas, vel siquid Minos aliud velit. Utque sedebat candida Dictaei spectans tentoria regis, “laeter,” ait “doleamne geri lacrimabile bellum, in dubio est. Doleo, quod Minos hostis amanti est: sed nisi bella forent, numquam mihi cognitus esset. Me tamen accepta poterat deponere bellum obside, me comitem, me pacis pignus haberet. Si quae te peperit, talis, pulcherrime rerum, qualis es ipsa fuit, merito deus arsit in illa. O ego ter felix, si pennis lapsa per auras , vellet emi! tantum patrias ne posceret arces. Nam pereant potius sperata cubilia, quam sim proditione potens! — Quamvis saepe utile vinci victoris placidi fecit clementia multis: iusta gerit certe pro nato bella perempto et causaque valet causamque tenentibus armis,
Abbreviated transcription (Latin):
Sapsuisse lẏram. saro sonus eins mhesit
Sepe illuc solita ẽ ascendere filia nysi
⁊ petere triguo resonantia sara lapillo:
⁊ unc c̃ par eẽc bello quoq sepe solebat
Spectare er illo rigidi certamina martis
Iamq: mora belli ꝑcerũ qͦ nomĩa norat.
Armaq equosq habitusq: ꝙydonia̾q phare
Plus ⁊̃ qͣm nosse sat ẽ. hac iudice mynos:
Seu caput abdiderat cristata caslide pẽm.
Ingalea formosus erat. seu sumpserat ere:
Fulgentẽ clipeũ. clipeũ sumpsisse decebat
Torserat ad ductis hastilia lenta lacertis.
Laudabat uirgo ranctã c̃ inrib artem.
Impõito calamo pauuilu sinuaũat arcũ.
Sic phebũ sumptis uirabat stare sagitis.
Cũ uero faciẽ dempto nudauerat ere:
Purpureꝰq albr stratis insignia pictis:
N erga p̾mebat equi. spumãtiaꝙ ora regebat:
Nix sua. uix sane uirgo nỹseia compos:
Mentis erãt. felre i aculũ qd̾ tanget ille.
Queq manu prem̃et felitia frena uocabat

Expanded text:
deposuisse lyram: saxo sonus eius inhaesit. deposuisse lyram: saxo sonus eius inhaesit. Saepe illuc solita est ascendere filia Nisi et petere exiguo resonantia saxa lapillo, tum cum pax esset: bello quoque saepe solebat spectare ex illa rigidi certamina Martis. Iamque mora belli procerum quoque nomina norat armaque equosque habitusque Cydonaeasque phareplus etiam, quam nosse sat est. Hac iudice Minos, seu caput abdiderat cristata casside pennis, in galea formosus erat; seu sumpserat aere fulgentem clipeum, clipeum sumpsisse decebat. Torserat adductis hastilia lenta lacertis: laudabat virgo iunctam cum viribus artem. Imposito calamo patulos sinuaverat arcus: sic Phoebum sumptis iurabat stare sagittis. Cum vero faciem dempto nudaverat aere purpureusque albi stratis insignia pictis terga premebat equi spumantiaque ora regebat, vix sua, vix sanae virgo Niseia compos mentis erat. Felix iaculum, quod tangeret ille, quaeque manu premeret, felicia frena vocabat.
Abbreviated transcription (Latin):
Ne thalamis aurã paciare innub̾e nr̃is.
D irit. ⁊ errorem tũc deniq nominis t̃ẽ:
Isensi ⁊ dotui. si quid docunsse iuuabat:
L abiuir. ⁊ parue fugiũt c̃ sanguine uures.
Dũꝙ aliquid spectare pͥ me spectat. ⁊ ĩ me:
Infelicem ammnã nr̃oqͥ eralat inore.
S i uultu meliore mori secura uidetur.
Flentib ħ lacrimans heros memorabat. ⁊ ecce
atus ingreditur duplici cũ ꝑrole. nouoq
Nilire. quẽ cephalꝰ c̃ fortib accipit armis.
am nindũ retegente diem. noctisq fugante:
ĩempora lucifero. cadit eurꝰ ⁊ humida surg̃t.
eacydis cephaloq. quib feliciter actr:
Añ exspeccatũ portus tenuere ꝑetitos.
Inter honoratos medio de u̾tice canos:
Crinis inherebat magni fiducia regnz.
S erta resurgebant orientis cornua lune.
⁊ pendebat adhuc belli fortuna. diuq:
nt̾ utrũq uolat dubiis uictoria penius.
egia turris erat uocalib addita muxis.
n quib auratam ꝓles laconia fertur:

Expanded text:
ne thalamis Auram patiare innubere nostris.” ne thalamis Auram patiare innubere nostris.” Dixit, et errorem tum denique nominis esse et sensi et docui. Sed quid docuisse iuvabat? Labitur, et parvae fugiunt cum sanguine vires. Dumque aliquid spectare potest, me spectat et in me infelicem animam nostroque exhalat in ore; sed vultu meliore mori secura videtur.” Flentibus haec lacrimans heros memorabat: et ecce Aeacus ingreditur duplici cum prole novoque milite, quem Cephalus cum fortibus accipit armis. Iam nitidum retegente diem noctisque fugante tempora Lucifero cadit eurus, et umida surgunt Aeacidis Cephaloque, quibus feliciter acti ante exspectatum portus tenuere petitos. inter honoratos medioque in vertice canos crinis inhaerebat, magni fiducia regni. Sexta resurgebant orientis cornua lunae, et pendebat adhuc belli fortuna: diuque inter utrumque volat dubiis Victoria pennis. Regia turris erat vocalibus addita muris, in quibus auratam proles Letoia fertur
Abbreviated transcription (Latin):
Nampnatura suiñ ẽ delicta maniti.
ostera aepulerant aurore lumina noccẽ.¬
⁊ gredior. siluas q peto. uictorq ꝑ herbas:
Aura ueni adrai. nr̃oq medere labor.
Isubito gemitus int̾ mea uerba uidebar:
Nes cio quos audisse. ueni tñ optima ditẽs.
Fronde leuẽ nuirsus strepitũ faciẽte caduca:
Sũ ratus ẽẽ ftrã. telũq uolatile misi.
Procris erat. medioq tenens in pectore uulnꝰ:.
Hei m̃ conclamat. uox ẽ ubi cognita fide:
Conuigis. ad uocẽ ꝑreceps amensq cucͣri.
Sennanimẽ ⁊ sparsas fed antẽ sanguie uesteᷤ:
Isua me miserã de uuln̾e dona trahentẽ:
I memo. corpusq meo mͥ carius. ulnis:
Mollib atcollo. scissaq a pectore ueste:
Uulnera seua ligo. conorq in hib̾e cruorẽ.
Neu me morte sua sceleratũ deserat oro.
Nirib illa carens ⁊ iã moribunda coegit:
Hec se panca loqui. ꝑ nñ federa leca:
Perq deos suplex oro. suꝑos q meosq.

Expanded text:
damnatura sui non est delicta mariti. damnatura sui non est delicta mariti. Postera depulerant Aurorae lumina noctem: egredior silvamque peto, victorque per herbas “Aura veni” dixi, “nostroque medere labori.” Et subito gemitus inter mea verba videbar nescio quos audisse: “veni” tamen “optima!” dicens fronde levem rursus strepitum faciente caduca sum ratus esse feram telumque volatile misi. Procris erat; medioque tenens in pectore vulnus “ei mihi” conclamat. Vox est ubi cognita fidae coniugis, ad vocem praeceps amensque cucurri. Semianimem et sparsas foedantem sanguine vestes et sua me miserum! de vulnere dona trahentem invenio, corpusque meo mihi carius ulnis mollibus attollo scissaque a pectore veste vulnera saeva ligo conorque inhibere cruorem, neu me morte sua sceleratum deserat, oro. Viribus illa carens et iam moribunda coegit haec se pauca loqui: “Per nostri foedera lecti perque deos supplex oro superosque meosque,
Abbreviated transcription (Latin):
M eꝙ uiues. intresq sinꝰ grauissima nr̃os.
Utq facis releuare ueł quib urimur estus.
Forsitan a adiderã sic memea fata trahebãt:
Blanditias plures. ⁊ tum magna uoluptaꝰ.
Dicere sum solior tu me reficisq fouesq.
Tu facis ur siluas ut amẽ loca sola. meoq
S piritus iste tuus semꝑ capiatur abore.
Notib ambigiis deceptam ꝑrebuit aurẽ:
Nes cioquis. nomenq aure tam seꝑe uocatũ:
Esse pinat nimphe. nĩpbã mͥ credit amari.
Criramis exemplo faca temerariꝰ index.
Procrm adit. linguaq refert audita susurta.
Credula res amor ẽ. subito collapsa dolore:
Ot sibi narratur cecidit. longoq refecta:
⁊ empore. se miserã se fat dixit miqui.
Deq fide questa ẽ. ⁊ crimine concita uano:
Q nichil ẽ metuit. metuit sũ corpore nom̃.
Adolet infelir ueluti d̃e pelice uera.
Sepe tñ dubitat metuitq miserrima falli.
Inditioq fidẽ negat. ⁊ nisi uiderit ip̃a:

Expanded text:
“meque iuves intresque sinus, gratissima, nostros, “meque iuves intresque sinus, gratissima, nostros, utque facis, relevare velis, quibus urimur, aestus.” Forsitan addiderim sic me mea fata trahebant blanditias plures et “tu mihi magna voluptas,” dicere sim solitus, “tu me reficisque fovesque, tu facis, ut silvas, ut amem loca sola; meoque spiritus iste tuus semper captatur ab ore.” Vocibus ambiguis deceptam praebuit aurem nescio quis, nomenque aurae tam saepe vocatum esse putat nymphae: nympham mihi credit amari. Criminis extemplo ficti temerarius index Procrin adit linguaque refert audita susurra. Credula res amor est: subito conlapsa dolore, ut mihi narratur, cecidit; longoque refecta tempore se miseram, se fati dixit iniqui, deque fide questa est; et crimine concita vano quod nihil est, metuit, metuit sine corpore nomen et dolet infelix veluti de paelice vera. Saepe tamen dubitat speratque miserrima falli indicioque fidem negat et, nisi viderit ipsa,
Abbreviated transcription (Latin):
accenꝰ ⁊ tacuit. iaculo quod cnm̃ ĩ ip̃o ẽ ⁊
hocus ait. iaculi sic crimina redlidit ille.
C audia prinerpiũ nr̃i sunt p hoce doloris.
lla prus referã. iuuaro meminisse beati:
⁊ emporis eacyde. quo pͥmos rite perannos:
iuge erã felix. felix erat illa marito.
Mutua cura duos ⁊ amor socialis habebat.
Nec iois illa meo thalamos p̾ferret amorz.
Nec q̃ me caꝑet ñ si uenꝰ ipsa ueniret:
Illa erat. equales urebant pectora flãme.
Sole fere radiis feriente cacumina pͥmis:
Uen atũ in siluas nuenilit ire solebam.
Nec mec̃ famulos nec equos. nec narib acreᷤ:
Ire canes. nec lina sequi nodosa sinebam.
Tutus erã iaculo. si cũ satiata ferme:
Dextera ceddis erat. repetebã frigus ⁊ umb̃s.
⁊que de gelidis exalat uallib auram.
Aura petebatur medio mͥ lenis in estu.
Aurã exspectabã. requies erat illa labon.
Aura recordor enĩ uenias cantare solebam.

Expanded text:
Hactenus, et tacuit. “Iaculo quod crimen in ipso est?” Hactenus, et tacuit. “Iaculo quod crimen in ipso est?” Phocus ait. Iaculi sic crimina reddidit ille: “Gaudia principium nostri sunt, Phoce, doloris: illa prius referam. Iuvat o meminisse beati temporis, Aeacida, quo primos rite per annos coniuge eram felix, felix erat illa marito. Mutua cura duos et amor socialis habebat; nec Iovis illa meo thalamos praeferret amori, nec, me quae caperet, non si Venus ipsa veniret, ulla erat: aequales urebant pectora flammae. Sole fere radiis feriente cacumina primis venatum in silvas iuvenaliter ire solebam. Nec mecum famuli nec equi nec naribus acres ire canes, nec lina sequi nodosa solebant: tutus eram iaculo. Sed cum satiata ferinae dextera caedis erat, repetebam frigus et umbras et quae de gelidis exibat vallibus aura. Aura petebatur medio mihi lenis in aestu, auram exspectabam, requies erat illa labori. “Aura” recordor enim “venias” cantare solebam,