comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
sensionis suspensionẽ ẽẽ p̃cisam: cum hoc ipso
cause sue deesse ñ possint. quo conuictos putas:
Dicent enim usq adeo nichil comp̃hendi. nulli¬
q rei assensionem prebendam: ut etiam hoc de
nichil percipiendo quod tota sͥ pene uita usq
ad te probabilit̃ ꝑfuaserant. nunc ista conclusi¬
one sͥ extortum sit. ut siue nunc huius argu¬
menti uis tarditate ingenii mei: siue reuera suo
robore induct᷑a sit. eos loco mouere ñ possit. c̃
audacter affirmare adhue ualeant. ne nunc
quide ulli rei assentiendum ẽẽ: Forte enun
aliquando contra hoc quoq ñ nichil uel ase
uel aquoꝑiam reperiri posse. quod acute ꝓ¬
babilit̾q dicatur. suamq imaginẽ ⁊ quosi spe¬
culum quoddam improtheo illo animadũ¬
ti oportere: qui traditur eosolere capi quo mi¬
nume caperetur. inuestigatoresq eius nun¬
quam eundẽ denuisse nisi indice alicuiꝰ mo¬
di numine: Quod si adsit ⁊ illam nob̃ ueri¬

Expanded text:
sensionis suspensionem esse praecisam, cum huc ipso sensionis suspensionem esse praecisam, cum huc ipso causae suae deesse nonpossint, quo conuictos putas. dicent enim usque adeo nihil conprehendi nullique rei assensionem praebendam, ut etiam hoc de nihilo percipiendo, quod tota sibi paene uita usque ad te probabiliter persuaserant, nunc ista conclusione sibi extortum sit, ut, siue tunc huius argumenti uis tarditate ingenii mei siue re uera suo robore inuicta sit, eos loco mouere non possit, cum audacter affirmare adhuc ualeant ne nunc quidem ulli rei consentiendum esse. forte enim aliquando contra hoc quoque nonnihil uel a se uel a quopiam reperiri posse, quod acute probabiliterque dicatur, suamque imaginem et quasi speculum quoddam in Proteo illo animaduerti oportere, qui traditur eo solere capi, quo minime caperetur, inuestigatoresque eius numquam eundem tenuisse nisi indice alicuius modi numine. quod assit et illam nobis ueri
Abbreviated transcription (Latin):
hominẽ scientiam cadere ñ posse: Quare. illi sa¬
pientẽ nicħ scire affirmarunt: Tibi aut̃ uidet᷑
scire sapientiam. Qd̃ ñ est utiq nichil scire: Si¬
mul enim placuit int̾ nos quod etiam int̾ om̃s
ueteres int̃q ipsos achademicos. scire falsa ne¬
minem posse: Unde illud iam restat ut aut cõ¬
tendas nichil ẽẽ sapientiã: aut talem sapientẽ
ab achademicis describi. qualem ratio ñ haber
fatearis: ⁊ his omissis consentias ut queramus
utrum possit homini talis prouenire sapientia.
qualem prodit ratio Non enim aliam debemꝰ
aut possumus recte uocare sapientiam: & si
concedam inquit quod te magnoꝑe nit iideo
sciri a sapiente sapientiam.: ⁊ aliquid inter nos de¬
p̃hensum erit quod sapiens possit ꝑcipere. tam̃
nequaquã mͥ occurrit achademicoꝵ labefactata
om̃is intentio: Prospicio enim defensionis eis
locum ñ minimum reseruatum: nec illam as¬

Expanded text:
hominem scientiam caderenonposse — quareilli sahominem scientiam caderenonposse — quareilli sapientem nihil scire adfirmarunt — tibi autem uidetur scire sapientiam, quod non est utique nihil scire. simul enim placuit inter nos, quod etiam inter omnes ueteres interque ipsos Academicos, scire falsa neminem posse; unde illud iam restat, ut aut contendas nihil esse sapientiam aut talem sapientem ab Academicis describi, qualem ratio non habet, fatearis et his omissis consentias, ut quaeramus, utrum possit homini talis prouenire sapientia, qualem prodit ratio. non enim aliam debemus aut possumus recte uocare sapientiam. Etsi concedam, inquit, quod te magnopere niti uideo, sciri a sapiente sapientiam et aliquid inter nos deprehensum, quod sapiens possit percipere, tamen nequaquam mihi occurrit Academicorum labefactata omnis intentio. prospicio enim defensionis eis locum non minimum reseruatum nec illam as
Abbreviated transcription (Latin):
ne temere te scire dieas quod nescis: Q uasi uero
ego quid scias quesierim: ⁊ ñ quid tͥ uideatur:
Itaq nunc idem planius. si tam̃ planius dici po¬
test. int̾rogo: U idetur ne tͥ scire sapientiã sapi¬
ens: an ñ uidecur: Si inueniri inquit sapiens
qualem ratio prodit queat. potest uideri mͥsci¬
re sapientiã: Ratio igit᷑ inquam talem t̾ ꝓdit
ẽẽ sapientem: qui sapientiam ñ ignoret: & rec¬
te istuc: Non enim alit decebat uideri ⁊: Que¬
ro gͦ iam. utrum possit sapiens inueniri: Si e¬
nim potest. potest etiam scire sapientiã: om̃ĩsq
inter nos questio dissoluta est: Si aut̃ ñ posse
dicis. iam ñ queretur utrum sapiens aliquid sci¬
at: s utrum sapiens quisquam ẽẽ possit: Quo
constituto. iam recedendum erit ab achademicis.
⁊ tecum ista questio quantum ualemus diligent̃
cauteq uersanda: Nam illis placuit uel potrꝰ
uisum est. ⁊ ẽẽ posse hominẽ sapientẽ: ⁊ tam̃ in

Expanded text:
— ne temere te scire dicas quod nescis; quasi uero — ne temere te scire dicas quod nescis; quasi uero ego quid scias quaesierim et non quid tibi uideatur. itaque nunc idem planius — si tamen planius dici potest — interrogo: uideturne tibi scire sapientiam sapiens an non uidetur? — Si inueniri, inquit, sapiens, qualem ratio prodit. queat, potest uideri mihi scire sapientiam. — Ratio igitur, inquam, talem tibi prodit esse sapientem, qui sapientiam non ignoret; et recte istuc. non enim aliter decebat uideri tibi. Quaero ergo iam, utrum possit sapiens inueniri. si enim potest, potest etiam scire sapientiam omnisque inter nos quaestio dissoluta est. si autem non posse dicis, iam non quaeretur, utrum sapiens aliquid sciat, sed utrum sapiens quisquam esse possit. quo constituto iam recedendum erit ab Academicis et tecum ista quaestio, quantum ualemus, diligenter cauteque uersanda. nam illis placuit uel potius uisum est et esse posse hominem sapientem et tamen in
Abbreviated transcription (Latin):
aut negare: Outinam inquit aut ita mͥ facile
eẽt ut tͥ: aut ita tͥ difficile ut mͥ: Nec tam mole¬
stus esses. nec in his quicquã sperares: Nam cum
me int̾rogares quid mͥ de achademico sapiente ui¬
deatur. respondi uideri mͥ quod uideatur s̃ scire
sapientiam: ne aut temere me scire affirmarem:
aut illum ĩ minus temere scire dicerem: Pro ma¬
gno inquã beneficio mnͥ obsecro concedas. primo
ut ad id quod ego. ñ ad id quod tu de introgas. res¬
pondere digneris: deinde ut spem meã quam
t ñ minus curȩ quam tuã ẽẽ certo scio. nunc pau¬
lulum omittas: Certe si me ista int̾rogatione
decepero: cito transibo intuam pardem. contro¬
u̾siãq finiemus: Postremo ut pulsa nescio qua
sollicitudine qua te tangi uideo diligentius aĩad¬
uertas. quo facile intelligas quid in abste respon¬
deri uelim: Dixisti enim ido de ñ aut aiere aut
negare. quod utiq faciendum ẽ ad id quod rogo

Expanded text:
aut negare. —s o utinam, inquit, aut ita mihi facile aut negare. —s o utinam, inquit, aut ita mihi facile esset ut tibi aut ita tibi difficile ut mihi, nec tam molestus esses nec in his quidquam sperares. nam cum me interrogares, quid mihi de Academico sapiente uideatur, respondi uideri mihi, quod uideatur sibi scire sapientiam, ne aut temere me scire affirmarem aut illum non minus temere scire dicerem. — Pro magno, inquam, beneficio mihi obsecro concedas primo, ut ad id quod ego, non ad id quod tute interrogas respondere digneris, deinde ut spem meam, quam tibi non minus curae quam tuam esse scio, nunc paululum omittas — certe si Ille ista interrogatione decepero, cito transibo in tuam partem controuersiamque finiemus — postremo ut pulsa nescio qua sollicitudine, qua te tangi uideo, diligentius animaduertas, quo facile intellegas, quid mihi abs te responderi uelim. dixisti enim ideo te non aut aiere ant negare — quod utique faciendum est ad id quod rogo
Abbreviated transcription (Latin):
illud iurgium quod dici solet. cum questioni
intentate ñ eius solutio s alterius obiectio in¬
detur mederi: Quod etiam poeta nr̃ ut me a¬
liquantum licentii aurib dedam decent̃ in bu¬
colico carmine hoc rusticanum ⁊ plane pastori¬
cium eẽ iudicauit. cum alter alderum int̾rogat
ubi celi spatium ñ amplius quam tres ulnas
pateat. ille aut̃ quib int̾ris inscͥpti nomina re¬
gum nascantur flores: Qõ queso alipi ne in uil¬
la nob̾ licere arbitreris: Certe uel iste balneole
aliquam decoris ginnasioꝵ faciant recordatio¬
nem: Ad id si placet quod rogo responde: Al ide¬
tur ne tͥ sapiens achademicoꝵ. scire sapientiã:
Ne uerba uerbis referendo inquit in longum ea¬
mus: uidetur uideri s̃ scire: Uidetur gͥ inquã c̃
nescire: Nonenim ego quero quid t̃ uideatur
uideri sapienti: s utrum tͥ uideatur sapiens sci¬
re sapientĩã: Potes aut̃ ut opinor hic aut aiere

Expanded text:
illud iurgium, quod dici solet, cum quaestioni illud iurgium, quod dici solet, cum quaestioni intemtatae non eius solutio, sed alterius obiectio uidetur mederi. quod etiam poeta noster — ut me aliquantum Licentii auribus dedam — decenter in Bucolico carmine hoc rusticanum et plane pastoricium esse iudicauit, cum alter alterum interrogat, ubi caeli spatium non amplius quam tres ulnas pateat, ille autem quibus in terris inscripti nomina regum nascantur flores. quod quaeso, Alypi, ne in uilla nobis licere arbitreris. certe uel istae balneolae aliquam decoris gymnasiorum faciant recordationem; ad id. si placet, quod rogo, responde: uideturne tibi sapiens Academicorum scire sapientiam? — Ne uerba uerbis referendo, inquit, in longum eamus, uidetur uideri sibi scire. — Uidetur ergo, inquam, tibi nescire? non enim ego quaero, quid tibi uideatur uideri sapienti, sed utrum tibi uideatur sapiens scire sapientiam. potes, ut opinor, hic aut aiere
Abbreviated transcription (Latin):
ra ẽẽ: Nam si ⁊ hoc tͥ uere manifestum est. mͥ
crede ẽẽ alium quẽquam eui ⁊ hoc manifestũ
tuum manifestius sit:⁊ item alium eui meum
obscurum sit obscurius: Ss ne me ꝑpugnacẽ
diutius putes: obsecrauerim ut hoc manifestũ
manifestius edisseras: Attende inquam queso
diligent̃. ⁊ quasi seposita paululũ respondendi
cura: Si enim bene me atq te noui. facile data
opera clarebit quod dico: ⁊ alter alteri cito
ꝑsuadebit: Dixisti ne tandẽ. anfortasse obsurdu¬
eram inderi sapienti se scire sapientiam: Annu¬
it: Omittamus inquã paululum istum sapi¬
entem: Tu ipse sapiens es an non: Hichil in¬
quit minus: Alolo tam̃ inquam respondeas iͥ
quid ipse sentias de sapiente achademico: utrũ¬
nam t uideatur scire sapientiam Utrum sibi ĩ¬
quit scurx uideatur an sciat: unũne an diu̾sum
putas: Netuo enim ne hec confusio ciuiquam
nr̃m suffugium prebeat: Hoc ÷ inquã tuscũ

Expanded text:
ra esse. nam si et hoc tibi uere manifestum est, mihi ra esse. nam si et hoc tibi uere manifestum est, mihi crede esse alium quemquam, cui et hoc manifestum tuum manifestius sit, et item alium, cui meum obscurum sit obscurius. sed ne me perpugnacem diutius putes, obsecrauerim, ut hoc manifestum manifestius edisseras. — Adtende, inquam, quaeso diligenter et quasi seposita paululum respondendi cura. si enim bene me atque te noui, facile data opera clarebit quod dico et alter alteri cito persuadebit. dixistine tandem an fortasse obsurdueram, uideri sapienti se scire sapientiam? — Annuit. — Omittamus, inquam, paululum istum sapientem. tu ipse sapiens es an non ? — Nihil, inquit, minus. — Uolo tamen, inquam, respondeas mihi, quid ipse sentias de sapiente Academico, utrumnam tibi uideatur scire sapientiam ? — Utrum sibi, inquit, scire uideatur an sciat, unumne an diuersum putas ? metuo enim, ne haec confusio cuiquam nostrum suffugium praebeat. Hoc est, inquam, Tuscum
Abbreviated transcription (Latin):
cantes: Nomoneo tam̃ ut pergas potum si uo¬
les. ⁊ ad scolam redeas nr̃am. si tam̃ aliquid iam
de de ortensius ⁊ philosophia mererẽtur. cui
dulcissimas primicias iam nr̃o illo sermone
libasti: qui de uehem̃tius quam ista poetica in¬
cenderat ad magnarum ⁊ uere fructuosarum
rerum scientiam: S dum ad istarum discipli¬
narum quib excolunt᷑ animi circum. reuocare
cupio uos. metuo ne uobis laberintus fiat. ⁊p
pe me penitet ab illo de impetu repressisse: Pru¬
buit ille: discessitq ut biberet: Nam ⁊ multũ
sitiebat. ⁊ occasio dabatur euitandi me. plura
fortasse atq asꝑiora dicturum: & cum redis¬
set: indentis om̃ib sic cepi: Ita ne est alipi ut
inder nos de re iam michi uidetur manifestis¬
sima ñ conueniat : Non mirum ÷ inquit si qd̃
tͥ in promptu ẽẽ asseris: mͥ obscurum sit: Siqui¬
dem pleraq manifesta possunt aluis manifesti¬
ora: ⁊ item obscura queda nonnullis obscurio¬

Expanded text:
cantes. admoneo tamen, ut pergas potum, si uocantes. admoneo tamen, ut pergas potum, si uoles, et ad scholam redeas nostram, si tamen aliquid iam de te Hortensius et philosophia meretur, cui dulcissimas primitias iam uestro illo sermone libasti, qui te uehementius quam ista poetica incenderat ad magnarum et uere fructuosarum rerum scientiam. sed dum ad istarum disciplinarum, quibus excoluntur animi, circulum reuocare uos cupio, metuo, ne uobis labyrinthus fiat, et prope me paenitet ab illo te impetu repressisse. — Erubuit ille discessitque, ut biberet. nam et multum sitiebat et occasio dabatur euitandi me plura fortasse atque asperiora dicturum. Et cum redisset, intentis omnibus sic coepi: Itane est, Alypi, ut inter nos de re iam, ut mihi uidetur, manifestissima non conueniat ? — Non mirum est, inquit, si quod tibi in promptu esse asseris mihi obscurum sit, si quidem pleraque manifesta possunt aliis manifestiora et item obscura quaedam nonnullis obscurio
Abbreviated transcription (Latin):
ne tam turpes simus. aut unus nr̃m qđ item
relinquere atq negligere nonminus turpe ẽ
Sz pro meridianis horis rediemus ad inuicem.
Michi enim cum uideretur iam nos ad calcem
ꝑuenisse: pugnos etiam miscusti: Hic cum
arrisissent. discessimus: & cum redissemus. in¬
uenimus licentium: cui nunquam sitienti he¬
licon subuenisset excogitandis uersib inhiantẽ
Nam de medio pene prandio quamuis nr̃i pͣn¬
du idem initium qui finis fuit. clam surrexe¬
rat nicħq biberat: Cui ego: Opto quidem
inquam tͥ ut istam poeticam quam concupisti
complectaris aliquando: Non qđ me nimis de¬
lect᷑at ista ꝑfectio. s quod uideo de tantum exar¬
sisse. ut nisi fastidio euadere abhoc amore non
possis: Qd̃ euenire post perfectionẽ: facile solet
Deinde cum sis bene canorus. malim auribus
nr̃is inculces tuos uersus. quam ut in illis
grecis tragedus more auicularum quas in ca¬
ueis inclusas uidemus: uerba que ñ intelligis

Expanded text:
ne tam turpes simus, aut unus nostrum, quod item ne tam turpes simus, aut unus nostrum, quod item relinquere atque neglegere non minus turpe est. sed pomeridianis horis rediemus ad inuicem. mihi enim, cum uideretur iam nos ad calcem peruenisse, pugnos etiam miscuisti. — Hic cum arrisissent, discessimus. Et cum redissemus, inuenimus Li?um, cui numquam sitienti Helico subuenisset, excogitandis uersibus inhiantem. nam de medio paene prandio, quamuis nostri prandii idem initium qui finis fuit, clam surrexerat nihilque biberat. cui ego: Opto quidem, inquam, tibi, ut istam poeticam, quam concupisti, conplectaris aliquando, non quod me nimis delectat ista perfectio, sed quod uideo te tantum exarsisse, ut nisi fastidio euadere ab hoc amore non possis, quod euenire post perfectionem facile solet. deinde cum sis bene canorus, malim auribus nostris inculces tuos uersus quam ut in illis Graecis tragoediis more auicularum, quas in caueis inclusas uidemus, uerba quae non intellegis
Abbreviated transcription (Latin):
utrum sciret sapiens sapientiã scire sͥ uideri di¬
xisti: Cui ergo uidet᷑ sapientem scire sapientiã:
Non utiq uidet᷑ nicħ scire sapientem: Hoc enim
contendi ñ podest. nisi quisqͣm dicere audeat in¬
chil eẽ sapientiam: Ex quo fit. ut iam hoc tͥ
quod etiam mͥ uideatur: Nam mͥ uidetur sa¬
pientem ñ nichil scire. ⁊ tͥ opinor. cui placet ui¬
deri sapienti.sapientem scire sapientiam: Tũ
ille: Non magis me ingenium exercere uelle.
quam de.arbitror: & id miror: Non enim tͥ.
ulla in hanc rem exercitatione opus ẽ: Nam
mͥ adhuc fortasse ceco uidet᷑ interẽe. int̃ uideri
scire sibi ⁊ scire: int̾ sapientiam que ininuesti¬
gatione posita est. ⁊ ueritatem Quȩ a nobis
cum alterut᷑ dicantur sibi: quemad modum
quadrent non inuenio: Tum ego. cum iam
ad prandium uocaremur: non inquam michi
quod tantum reniteris displicet: Aut enim ã¬
bo nescimus quid loquamur.⁊ danda ẽ opera

Expanded text:
 quaererem, utrum sciret sapiens sapientiam, scire sibi ui quaererem, utrum sciret sapiens sapientiam, scire sibi uideri. cui ergo uidetur sapientem scire sapientiam, non utique uidetur nihil scire sapientem. hoc enim contendi non potest, nisi quisquam dicere audeat nihil esse sapientiam. ex quo fit, ut hoc tibi, quod etiam mihi, uideatur, nam mihi uidetur sapientem non nihil scire et tibi, opinor, cui placet uideri sapienti sapientem scire sapientiam. — Tum ille: Non magis me ingenium exercere uelle quam te arbitror et id miror; non enim tibi ulla in hac re exercitatione opus est. nam mihi adhuc fortasse caeco uidetur interesse inter uideri sibi scire et scire et inter sapientiam, quae in inuestigatione posita est, et ueritatem. quae a nobis cum alterutra dicantur, sibi quem ad modum quadrent non inuenio. — Tum ego, cum iam ad prandium uocaremur: Non, inquam, mihi quod tantum reniteris displicet; aut enim ambo nescimus, quid loquamur, et danda est opera,
Abbreviated transcription (Latin):
chil ẽ. uolo affirmes Crederem uere inqͣm
ad calcem nos infinemqz uenisse. s repente
cum dexteras int̃posiusti. disiunc̾tissimos no ᷤ
ẽẽ. ⁊ in longum progressos uideo. uidelicet qd
hesterno die a nob̃ nulla alia questio constitu¬
ta uidebat᷑. nisi qđ te sapientẽ ad comp̃hensionẽ
ueri ꝑuenire posse affirmante. ego negaueram:
Nunc uͦ nicħ aliud me opinor concessisse tibi.
quam uideri posse sapienti probabiliũ rerũ se
consecutum ẽẽ sapientiã: Quam tam̃ sapien¬
tiam in inuestigatione diuinarũ humanarũ¬
q rerum me constituisse. nulli nr̃m arbitror¬
ẽẽ dubium: Non inquam ido quia inuoluis
inuolueris: U ideris enim iam mͥ exercendi
tui causa disputare.⁊ quia bene nosti istos ado¬
lescentulos uix adhuc posse discernere que a¬
cute ac subtilit̃ disseruntur tanqͣm iudicũ ab¬
uteris ignorantia: ut tͥ q̃ntum libet loqui nullo
liceat reclamante: Nam paulo ante cum q̃rerẽ

Expanded text:
hil est, uolo affirmes. Crederem uere, inquit, hil est, uolo affirmes. Crederem uere, inquit, ad calcem nos finesque uenisse, sed repente, cum dexteras interposuisti, disiunctissimos nos esse et in longum progressos uideo, uidelicet quod hesterno die a nobis nulla alia quaestio constituta uidebatur, nisi quod sapientem ad comprehensionem ueri peruenire posse affirmante te ego negaueram, nunc uero nihil me opinor concessisse tibi quam uideri posse sapienti probabilium rerum sc consecutum esse sapientiam; quam tamen sapientiam in inuestigatione diuinarum humanarumque rerum Ille constituisse nulli nostrum arbitror dubium. — Non, inquam, ideo, quia inuoluis, euolueris; uideris enim iam mihi exercendi tui causa disputare et, quia bene nosti istos adulescentulos uix adhuc posse discernere, quae acute ac subtiliter disseruntur, tamquam iudicum abuterisignorantia, ut tibi quantum libet loqui nullo liceat reclamante. nam paulo ante dixisti, cum
Abbreviated transcription (Latin):
rum humarumq rerum ẽẽ in sapiente confes¬
sum me negare uoluero: S qͥd tͥ uideatur ĩ¬
uentoꝵ probabilium habitus non eẽ. ñ uideo:
oncedis in quam mͥ falsa neminẽ scire: ꝑacile¬
id quidẽ inquit: Dic iam si potes inquã. sapien¬
tem nescire sapientiam: Quid enim ait hoc li¬
mite uniuersa concludis: ut uideri sibi ñ possit
comp̃hendisse sapientiam: Da inquam dextã:
am si meministi. hoc ÷ quod heri me dixi effe¬
cturum: quod nunc ñ ame conclusum s ade
ultro m oblatum ẽẽ gaudeo: Nam cum inter
me ⁊ achademicos hoc intereẽ dixissem quod
illis ꝓbabile uisum ẽ ueritatem ñ posse cõ¬
p̃hendi᷑ Michi autẽ ñdum quidẽ ame in¬
uentã. inueniri tam̃ posse asapiente uideat᷑:
nunc tucum mea int̾rogatione urgereris
utrum sapiens nesciat sapientiã uidetur sͥ
scire. dixisti: Quid tum postea. Inqͥt: Quia
chil scire posse sapientẽ: Aut si sapientia ni¬

Expanded text:
rum humanarumque rerum esse in sapiente confesrum humanarumque rerum esse in sapiente confessum me negare uoluero. sed qui tibi uideatur inuentorum probabilium habitus non esse, non uideo. — Concedis inquam, mihi falsa neminem scire? — Facile quidem, inquit. — Dic iam, si potes, inquam, sapientem nescire sapientiam. — Quid enim ? ait, hoc limite uniuersa concludis, ut uideri sibi non possit comprehendisse se sapientiam? — Da, inquam, dexteram. nam, si meministi, hoc est quod heri Ille dixi effecturum, quod nunc non a me conclusum, sed a te ultro mihi oblatum esse gaudeo. nam cum inter me et Academicos hoc interesse dixissem, quod illis probabile uisum est ueritatem non posse comprehendi, mihi autem nondum quidem a me inuentam, inueniri tamen posse a sapiente uideatur, nunc, cum mea interrogatione urgereris, utrum sapiens nesciat sapientiam, \'uidetur sibi scire\' dixisti. — Quid tum postea ? inquit. — Quia,i uidetur nihil scire posse sapientem; aut, si sapientia ni
Abbreviated transcription (Latin):
om̃ib placuit scientiam falsarum rerum ẽẽ
non posse: In hoc mͥ inquit ille uisa fuit obici¬
enda p̃scriptio. ne inconsiderata consensione mã
facile in principalis illiu questionis campis tua
equitaret oratio: Plane mn inquam nichil ubi
equitare possem. reliquisti: Nam nisi fallor qđ
iam ddudum molior. ad ipsum finem ꝑueninrꝰ.
Sienim ut subtilit̃ uereq dixisti. nichil inter sa¬
pientiȩ studiosum ⁊ sapientem interest. nisi quod
iste amat. ille aut̃ habet sapientię disciplinam:
unde etiam nom̃ ipsum id ÷ habitum quenda ex¬
primere ñ cunctatus es: Nemo autẽ habere disci¬
plinam potest inanimo qui nichil didicit. nich
autẽ didicit qui nichil nouit. ⁊ nosse falsum ne¬
mo potest. nouit gͥ sapiens ueritatem quẽ dis¬
ciplinam sapientiȩ hr̃e in animo id÷ habitum
ipse iam confessus es: Nescio inquit cuius im¬
pudentie sim: si habitum inquisitionis diuina¬

Expanded text:
omnibus placuit scientiam falsarum rerum esse omnibus placuit scientiam falsarum rerum esse non posse. — In hoc mihi, inquit ille, uisa fuit obicienda praescriptio, ne inconsiderata consensione mea facile in principalis illius quaestionis campis tua equitaret oratio. — Plane mihi, inquam, nihil ubi equitare possem reliquisti. nam, nisi fallor, quod iam dudum molior, ad ipsum finem peruenimus. si enim, ut subtiliter uereque dixisti, nihil inter sapientiae studiosum et sapientem interest, nisi quod iste amat, ille autem habet sapientiae disciplinam — unde etiam nomen ipsum, id est habitum quendam exprimere non cunctatus es — nemo autem habere disciplinam potest in animo, qui nihil didicit, nihil autem didicit. qui nihil nouit, et nosse falsum nemo potest, nouit igitur sapiens ueritatem, quem disciplinam sapientiae habere in animo, id est habitum iam ipse confessus es. — Nescio, inquit, cuius impudentiae sim, si habitum inquisitionis diuina
Abbreviated transcription (Latin):
terea uolo sapientiam: ñ qͥa sapientiam desidero
uolo uitam: Unde fortuna si m̾ abstulerit ui¬
tam:auferet causam querende sapientiȩ: Mi¬
chil igit᷑ habeo cur ut fiam sapiens. aut fauo¬
rem oꝑtem fortune. aut impedim̃ta formidẽ
nisi alia fortasse ꝓtuleris: Tum ego: Non gͥ
censes sapientiȩ studiosum posse afortuna ne
ad sapientiam ꝑueniat impediri: etiam si ei ñ
auferat uitam: Non arbitror inquit: Uolo
inquam m paululum aperias: quid t inter sa¬
pientem ⁊ philosophum distare uideat᷑: Sapien¬
tem abstudioso ait nulla re differre arbitror.
nisi qł quarum rerum in sapienti quidã habit᷑
mest. earum est in studioso sola flagrantia: Quȩ
sunt tande iste res inquam: Mam mn nichil ali¬
ud uidetur intereẽ. nisi quod alder scit sapienti¬
am. alter scire desiderat Si scientiam inquit mo¬
desto fine det̾minas: ipsam rem planius elocut᷑
es: Quoquo mͦ inquam eam det̾minem. illud

Expanded text:
terea uolo sapientiam, non quod sapientiam desidero, terea uolo sapientiam, non quod sapientiam desidero, uolo uitam. unde fortuna si mihi abstulerit uitam, auferet causam quaerendae sapientiae. nihil igitur habeo, cur ut fiam sapiens aut fauorem optem fortunae aut impedimenta formidem, nisi alia fortasse protuleris. — Tum ego: Non igitur censes sapientiae studiosum posse fortuna, ne ad sapientiam perueniat, impediri, etiamsi ei non auferat uitam ? — Non arbitror, inquit. Uolo, inquam, mihi paululum aperias, quid tibi inter sapientem et philosophum distare uideatur. - Sapientem ab studioso, ait, nulla re differre arbitror, nisi quod quarum rerum in sapiente quidam habitus inest, earum est in studioso sola flagrantia. — Quae sunt tandem istae res? inquam; nam mihi nihil aliud uidetur interesse, nisi quod alter scit sapientiam, alter scire desiderat. — Si scientiam, inquit, modesto fine determinas, ipsam rem planius elocutus es. — Quoquo modo, inquam, eam determinem, illud
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑuenire uoluerit qm ut alia omittam. si cecus
ac surdus fuerit non potest qđ positum ẽ in po¬
testate fortune necessariam in uidetur ad id qđ
concupiuit habere fortunam: Qd̃ cum obtinu¬
erit. quamuis putetur indigere quibdam reb
ad corporis ualitudinem ꝑtinentib. illud tam̃
constat ñhis opus ẽẽ ut sapiens sit. s ut int̾ ho¬
mines uiuat: Immo ait ille si cecus ac surdus
sit. ⁊ sapientiam adipiscenda.: ⁊ ipsam uitam ꝓpt̃
quam sapientia querit᷑. mea sententia iure con¬
tempnec Tam̃ in quam cum ipsa uita nr̃a qͣ
hic uiuimus sit in potestate fortune. nec nisi ui¬
uens quisq sapiens fieri possit. nonne fatenłũ
est opus ẽẽ eius fauore quo ad sapientiam per¬
uehamur: Sz cum sapientia inquit non nisi
uiuentib necessaria sit. remotaq uita nulla
sit indigentia sapientie: nicħ in ꝓpaganda ui¬
ta ꝑtimesco fortunam: & enim quia uiuo. ꝓp¬

Expanded text:
peruenire uoluerit — quoniam, ut alia omittam, si caecus peruenire uoluerit — quoniam, ut alia omittam, si caecus ac surdus fuerit, non potest, quod positum est in potestate fortunae — necessariam mihi uidetur ad id quod concupiuit habere fortunam. quod cum obtinuerit, quamuis putetur indigere quibusdam rebus ad corporis ualitudinem pertinentibus, illud tamen constat, non his opus esse, ut sapiens sit, sed ut inter homines uiuat. — Immo, ait ille, si caecus ac surdus sit, et sapientiam adipiscendam et ipsam uitam, propter quam sapientia quaeritur, mea sententia iure contemnet. Tamen, inquam, cum ipsa uita nostra, cum hic uiuimus, sit in potestate fortunae nec nisi uiuens quisque sapiens fieri possit, nonne fatendum est opus esse eius fauore, quo ad sapientiam peruehamur? — Sed cum sapientia, inquit, non nisi uiuentibus necessaria sit remotaque uita nulla sit indigentia sapientiae, nihil in propaganda uita pertimesco fortunam. etenim quia uiuo, prop
Abbreviated transcription (Latin):
cupidum magnoꝑe indigere fortuna: Arbi¬
tror inquam: Si quide per illam erit talis. qͣ¬
lis eam possit contempnere: Nec absurdu ẽ:
Nam sic etiam parus nob uba necessaria sunt.
quib efficit᷑ ut sine his postea uiuere ac uale¬
re possimus: Sententias ait nr̃as si animi con¬
ceptio non dissonat. concordare in liquet. nisi for¬
te discernendu cuiquã uidetur. quod ul fortu¬
ne uł ubum ñ ipsa ubera seu fortuna: s alia re ͤ
quedda nos faciat contemptores: Nicħ magnũ
est inquã alio simili uti Nam ut sine naui. uł
quolibet uehiculo. aut om̃ino ne uł ipsum de¬
dalum timeam. sine ullis ad hanc rem a cõmo¬
datis instrum̃tis. aut alia occultiore potentia. ma¬
re egeum nemo tͣnsmitcit. quamuis nichil ali¬
ud quam ꝑuenire proponat. quod cum ei eue¬
nerit. illa om̃ia quib euectus ÷ ꝑatus sit abicere
atqz contempnere: ita quisquis ad sapientie por¬
tum ⁊ quasi firmissimũ ⁊ quietissimum solum

Expanded text:
cupidum magnopere indigere fortuna. — Arbicupidum magnopere indigere fortuna. — Arbitror, inquam, si quidem per illam erit talis, qualis eam possit contemnere. nec absurdum est; nam sic etiam paruis nobis ubera necessaria sunt, quibus efficitur, ut sine his postea uiuere ac ualere possimus. — Sententias, ait, nostras, si animi conceptio non dissonat, concordare mihi liquet, nisi forte disserendum cuiquam uidetur, quod fortunae uel uberum non ipsa ubera seu fortuna, sed alia res quaedam nos faciat contemtores. —Nihil magnum est, inquam, alio simili uti. nam ut sine naui uel quolibet uehiculo aut omnino, ne uel ipsum Daedalum timeam, sine ullis ad hanc rem accommodatis instrumentis aut aliqua occultiore potentia Aegeum mare nemo transmittit, quamuis nihil aliud quam peruenire proponat, quod cum ei euenerit, illa omnia, quibus aduectus est, paratus sit abicere atque contemnere, ita quisquis ad sapientiae portum et quasi firmissimum et quietissimum solum
Abbreviated transcription (Latin):
necessariam ẽẽ fortunam: nisi quid aliud ui¬
detur alipio: Tum ille quantum iuris in¬
quit fortune tribuas: nondum bene noui:
Nam si ad contempnenda fortunam. fortuna
ipsa opus eẽ arbitraris: me quoq comitem
in hanc sententiam do tibi: Sin fortune ni¬
chil aliud concedis quam ea que corporis
necessitati non possunt nisi ipsa uolente sup¬
petere: non ita sentio: Aut enim licet eadẽ
repugnante atq inuita ñdum sapienti. cu¬
pido tam̃ sapientie ea sumere quȩ uite ne¬
cessaria confitemur: aut concedendum est¬
etiam in om̃i sapientis inta eam dñari. cum
⁊ ipse sapiens his quȩ corpori necessaria sunt
non indigere ñ possit Dicis g̃ inquam for¬
tunam ee necessariam studioso sapientiȩ. sapi¬
ent uͦ negas: Hon ab re est eade repetere in¬
quit ltaq nunc etiam abste quero utrũ for¬
tunam ad seipsam contempnenda aliquid iu¬
uare estimes: Qd̃ si arbitraris: dico sapientiȩ

Expanded text:
necessariam esse fortunam, nisi quid aliud uinecessariam esse fortunam, nisi quid aliud uidetur Alypio. — Tum ille: Quantum iuris, inquit, fortunae tribuas, nondum bene noui. nam si ad contemnendam fortunam fortuna ipsa opus esse arbitraris, me quoque comitem in hanc sententiam do tibi. sin fortunae nihil aliud concedis quam ea, quae corporis necessitati non possunt nisi ipsa uolente suppetere, non ita sentio. aut enim licet eadem repugnante atque inuita nondum sapienti, cupido tamen sapientiae ea sumere, quae uitae necessaria confitemur, aut concedendum etiam in omni sapientis uita eam dominari, cum et ipse sapiens his, quae corpori necessaria sunt, non indigere non possit. Dicis ergo, inquam, fortunam esse necessariam studioso sapientiae, sapienti uero negas. — Non ab re est eadem repetere, inquit. itaque nunc etiam abs te quaero, utrum fortunam ad se ipsam contemnendam aliquid iuuare aestimes. quod si arbitraris, dico sapientiae
Abbreviated transcription (Latin):
quesita: nulli nr̃m dubium ÷ nicħ ẽẽ a nob̃
huic negotio preponendum: Quãobrem
qualem nob̃ queso hesternum diem uidem᷑
duxisse: Uobis quide instudus ur̃is uiu̾e
licuit: Nam ⁊ tu trigeti uirgilii de carmini¬
bus oblect᷑asti: ilicentius fingendis u̾sibus
uacauit: Quoꝵ amore ita ꝑculsus est. ut
propt̃ cum maxime mͥ istum sermonem
inferendum putarem quo in eius animo
philosophia. nunc enim dempus: maiorẽ
pardem non mͦ quam poetica.s queuis alia
disciplina sibi usurpet ac uendicet: Sed q̃¬
so uos nonne miserati nos estis. cum pͥdie
ita cubitum issemus ut ad dilatam questio¬
nem.⁊ prorsus ad mebil aliud surgeretur.
quod tanta de re familiari necessario pera¬
genda extiterunt ut his penitus occupat
uix duas extremas diei horas in nos met ip¬
sos respirare possemus: Quare semꝑ fuit
sententia mea sapienti iam homini nichil
opus ẽẽ: Ut autem sapiens fiat plurimum

Expanded text:
quaesita, nulli nostrum dubium est nihil esse a nobis quaesita, nulli nostrum dubium est nihil esse a nobis huic negotio praeponendum. quam ob rem qualem uobis quaeso hesternum diem uidemur duxisse? uobis quidem in studiis uestris uiuere licuit. nam et tu, Trygeti, Uergilii te carminibus oblectasti et Licentius fingendis uersibus uacauit, quorum amore ita perculsus est, ut propter cum maxime mihi istum sermonem inferendum putarem, quo in eius animo philosophia — nunc enim tempus est — maiorem partem non modo quam poetica sed quaeuis alia disciplina sibi usurpet ac uindicet. Sed quaeso uos, nonne miserati nos estis, cum pridie ita cubitum issemus, ut ad dilatam quaestionem et prorsus ad nihil aliud surgeretur, quod tanta de re familiari necessario peragenda extiterunt, ut his penitus occupati uix duas extremas diei horas in nosmet ipsos respirare possemus? quare semper fuit sententia mea sapienti iam homini nihil opus esse; ut autem sapiens fiat, plurimum
Abbreviated transcription (Latin):
erat tristior. quam ut
ad pratum liberet descen¬
dere:sic exorsus sum: Arbitror uos iam sa¬
tis animadũtisse quade re inder nos discuti¬
enda questio constituta sit: S̾z ante
ad partes meaᷤ ueniã. que ad eã ꝑtinãr expli candã.
pauca queso de spe deuita. de instituto nr̃o non
abre abhorrentia libent̃ audiatis: Negoti¬
um nr̃m non leue aut supfluum. sed ne¬
cessarium ac sũmum ẽẽ arbitror. magno
pere querere ueritatem: Hoc inter me atqz
alipium conuenit: Nam ⁊ cet̾ philosophi
sapientẽ suum eam inuenisse putauerunt.
⁊ achademici sapienti suo summo conatu
inquirẽdam ẽẽ ꝓfessi sunt. idq illũ agere
sedulo Ss qm̃ uel lateret obruta. uel confu¬
sa non emineret ad agendam uitam id eum
sequi quod ꝓbabile ac uerisimile occurreret.
id etiam ur̃a pristina disceptatione confectũ
est: Nam cum alter ex inuenta beatum fie¬
ri asseruerit hominẽ. alter uͦ tantũ diligent̃

Expanded text:
erat tristior, quam ut erat tristior, quam ut ad pratum liberet descendere — sic exorsus sum: Arbitror uos iam satis animo aduertisse, qua de re inter nos discutienda quaestio constituta sit. sed antequam ad partes meas ueniam, quae ad eam pertinent explicandam, pauca quaeso de spe de uita de instituto nostro non ab re abhorrentia libenter audiatis. negotium nostrum non leue aut superfluum, sed necessarium ac summum esse arbitror, magno opere quaerere ueritatem. hoc inter me atque Alypium conuenit. nam et ceteri philosophi sapientem suum eam inuenisse putauerunt et Academici sapienti suo summo conatu inueniendam esse professi sunt idque illum agere §edulo, sed quoniam uel lateret obruta uel confusa non emineret, ad agendam uitam id eum sequi, quod probabile ac ueri simile occurreret. id etiam uestra pristina disceptatione confectum est. nam cum alter inuenta ueritate beatum fieri asseruerit hominem, alter uero tantum diligenter
Abbreviated transcription (Latin):
inquam quod uolui: Nam uerebar ne cũ
ł quoq id uideretur quod mͥ. disputatio nr̃a
manca remaneret:nullo existente qui ex al¬
tera parte rem uenire in manus cogeret: ut
diligent̃ quantum possumus u̾sare t᷑. Itaq
si id euenisset. paratus eram te rogare. ut a¬
chademicoꝵ partes ita susciperes: quasi tibi ñ
solum disputasse. s etiam sensisse uiderent᷑
uerum non posse comp̃hendi: Querit᷑ ergo
inter nos. utrum illoꝵ argum̃tis ꝓbabile sit
nichil percipi posse: ac nulli rei ẽẽ assentien¬
dum: Nõ si optinueris: cedam libenter Si
autẽ demonstrare potuero multo ẽẽ ꝓbabiliꝰ
⁊ posse ad ueritatẽ ꝑuenire sapientem. ⁊ as¬
sensionem ñ semꝑ ẽẽ cohibendam: nicħ habe¬
bis ut opinor cur non de in meã sententiam
transire patiaris: Qo cum illi placuisset:⁊
cederis qui aderant:iam uespere obumbrati
UN ꝑost illum sermo¬
nem quem sed̾s liber
ꝯtinet alio die consedis¬
semus in balneis: nam

Expanded text:
inquam, quod uolui. nam uerebar, ne, cum inquam, quod uolui. nam uerebar, ne, cum tibi quoque id uideretur quod mihi, disputatio nostra manca remaneret nullo existente, qui ex altera parte rem uenire in manus cogeret, ut diligenter quantum possumus uersaretur. itaque si id euenisset, paratus eram te rogare, ut Academicorum partes ita susciperes, quasi tibi non solum disputasse sed etiam sensisse uiderentur uerum non posse comprehendi. quaeritur ergo inter nos, utrum illorum argumentis probabile sit nihil percipi posse ac nulli rei esse assentiendum. quod si optinueris, cedam libenter; si autem demonstrare potuero multo esse probabilius et posse ad ueritatem peruenire sapientem et adsensionem non semper esse cohibendam, nihil habebis, ut opinor, cur non te in meam sententiam transire patiaris. — Quod cum illi placuisset et eis qui aderant. iam uespere obumbrati m post illum sermonem, quem secundus liber continet, alio die consedissemus in balneis — nam
Abbreviated transcription (Latin):
ante quã stilum nr̃m tenebre occupent quȩ
patrone achademicoꝵ solent ẽẽ. uolo int̃no ᷤ
hodie plenissime constet: ad quã questionem
nob̾ explicandam mane surgendum sit: Itaq
responde queso utrum tͥ uideantur achade¬
mici habuisse certam de ueritate sendentiã.
⁊ eam temere ignotis uel non purgatis¬
com animis prodere noluisse. an uͦ ita sense¬
rint: tit eoꝵ sedisputationes habent: Tum ille.
quid illis animi fuerit inquit: ñ temere con¬
firmabo: Nam quantum ex libris colligi dat᷑.
tu melius nosti in que uerba sententiã suam
ꝓmouere soleant: Me aũt de me ipso si con¬
sulis: inuentum ñdum ẽẽ uerum puto: Ad¬
uo etiam quod ab achademicis flagitabas.
mea:s etiam aucdoritate magnoꝵ excellen¬
tiumq philosophoꝵ: Quib nos prebere col¬
la. siue imbecillitas nr̃a. siue sagacitas ipsoꝵ
ultra quam nicħ iam inueniri posse creden¬
dum est: nescio quom compellit: Hoc est

Expanded text:
antequam stilum nostrum tenebrae occupent, quae antequam stilum nostrum tenebrae occupent, quae patronae Academicorum solent esse, uolo inter nos hodie plenissime constet, ad quam quaestionem nobis explicandam mane surgendum sit. itaque responde quaeso, utrum tibi uideantur Academici habuisse certam de ueritate sententiam et eam temere ignotis uel non purgatis animis prodere noluisse, an uero ita senserint, ut eorum se disputationes habent. Tum ille: Quid illis animi fuerit, inquit, non temere confirmabo. nam quantum ex libris colligi datur, tu melius nosti, quae in uerba sententiam suam promere soleant; me autem de me ipso si consulis, inuentum nondum esse uerum puto. addo etiam, quod de Academicis flagitabas, mea sed etiam auctoritate magnorum excellentiorumque philosophorum, quibus nos praebere colla siue inbecillitas nostra siue sagacitas ipsorum, ultra quam nihil iam inueniri posse credendum est, nescio quo modo compellit. — Hoc est,
Abbreviated transcription (Latin):
non eẽ Nam si tu optimꝰ iã inuendor uerita¬
tis tͥ uideris: nicħ ad me: Postea sungratus ñ
fueris huic patrocinio meo: eande fortasse me
docebis: hic ego. cum uerecunde licentius.
alipii impetum formidaret. omĩa potius inꝗͣ
alipi loqui maliusti: quam quẽad modũ nob̃
cum his qui loqui nesciant disputandum sit:¬
& ille. Quoniã olim cum mͥ. tum om̃ib notũ
est. ⁊nunc tua ꝓfessione satis indicas te loquen
diꝑitum ẽẽ: uelim explices utilitatem primo
huius inquisitionis tuȩ. quȩ aut suꝑflua÷ ut
opinor. ⁊ ei multomagis respondere suꝑfluum
est. aut si cõmoda uisa fuerit: iãme explicari
nequiuerit: precario impetrem ut magistri of¬
ficium ne grauere: Meministi inquã herime
fuisse pollicitum de istis uocabulis post acturũ:
Et nunc ille sol admonet ut quȩ ludiera pueris
ꝓposui redigam in cistas: p̃sertim cum ea oran¬
di iam potius q̃m uendendi gr̃a proponã. Nẽ

Expanded text:
non esse nam si tu optimus iam inuentor ueritanon esse nam si tu optimus iam inuentor ueritatis tibi uideris, nihil ad me. postea si ingratus non fueris huic patrocinio meo, eadem fortasse me docebis. Hic ego, cum uerecunde Licentius Alypii impetum formidaret: Omnia potius. inquam, Alypi, loqui maluisti quam quem ad modum nobis cum his, qui loqui nesciant, disputandum sit. — Et ille: Quoniam olim cum mihi tum omnibus notum est et nune tua professione satis indicas te loquendi peritum esse, uelim explices utilitatem primo huius inquisitionis suae. quae aut superflua est, ut opinor, et ei multo magis respondere superfluum est aut, si commoda uisa fuerit et a me explicari nequiuerit, precario abs te impetrem, ut magistri officium ne grauere. — Meministi, inquam, heri me esse pollicitum de istis uocabulis post acturum. et nunc ille sol admonet, ut quae ludicra pueris proposui redigam in cistas, praesertim cum ea ornandi iam potius quam uendendi gratia proponam. nunc
Abbreviated transcription (Latin):
potius quã aliqđ delum putasti ẽe iaciendum:
Nam illi quidẽ ad roborandam sententiam suam.
que semꝑtenus ꝓbabili fundata fuit. hoc int̾i
adusum te facile suffecerit ita nos aueri inuen¬
tione procul ẽẽ se positos: ut tutͥ ipse magno
argum̃to ẽẽ possis. qui ita una int̾rogatiun¬
cula loco motus es: ut ubi tͥ standum ẽẽt pe¬
nitus ignorares: S hȩc atq scientiam tuam
quam t imp̃ssam de hac arbore paulo ante cõ¬
fessus es: in aliud dempus differamus: Quãuis
enim iam alias pardes delegeris. tam̃ sedulo do¬
cendus es qͥd paulo ante dixerimus: Ndũ ut
opinor in eam questionẽ qua utrum inueni¬
ri uerum possit querit᷑ progressi fueramus. s
illud tm̃ in ipso uestibulo defensionis mee p̃¬
scribendum putaui. in quo te lassum ꝓstratũ¬
q prospereram: hoc ÷ utrum uerisimile. an ꝓ¬
babile. an alio si quo nomine appellari potest.¬
si quods achademici adesse dicant querendũ

Expanded text:
potius quam aliquod telum putasti esse iaciendum. potius quam aliquod telum putasti esse iaciendum. nam illi quidem ad roborandam sententiam suam, quae semper tenus probabili fundata fuit, hoc interim aduersum te facile suffecerit. ita nos a ueri inuentione procul esse positos. ut tu tibi ipse magno argumento esse possis. qui ita una interrogatiuncula loco motus es. ut ubi tibi standum esset penitus ignorares. sed haec atque scientiam tuam, quam tibi inpressam de hac arbore paulo ante confessus es, in aliud tempus differamus. quamuis enim iam alias partes delegeris, tamen sedulo docendus es, quid paulo ante dixerim. nondum. ut opinor. in eam quaestionem, qua utrum inueniri uerum possit quaeritur, progressi fueramus, sed illud tantum in ipso uestibulo defensionis meae praescribendum putaui. in quo te lassum prostratumque prospexeram, hoc est utrum ueri simile an probabile an alio si quo nomine appellari potest, quod sibi Academici sat esse dicant, quaerendum
Abbreviated transcription (Latin):
inquit. nicħ mͥ ẽẽ uidetur absurdius quã dicere
se ueri simile sequi eum qui uerum quid sit ig¬
noret: Nec illa me tua similitudo ꝯturbat: Nã
recte ego int̾rogatus utrum ex ista temperie
cęli nulla in crastinum pluuia cogatur. respõđo
esse ueri simile qui me ñ nego nosse aliqͥd ueri:
Nam scio arborem istam mͦ argenteam fieri non
posse. multaq talia uera ñ impudent̃ me scire
dico: quoꝵ uideo ẽẽ similia. ea que ueri similia
nomino: Tu uͦ carneades. uł quȩ ista alia greca
pestis. ut nr̃is parcam. Quid enim dubitem ĩ
hanc pardem transire adeum eui captiuus de¬
beor iure inct̾orie tue: Tu gͦ cum de mehil
ueri scire dicas: unde hoc uerisimile sequeris:
At enim ñ ei potui aliud nom̃ imponere: Quid
gͦ nob disputandum : cum eo qui nec loqͥ põt:
Nego inquit alipius. ꝑfugas metuam: Quanto
minus ille carneades. inquem nescio utrum
iuuen ili anpuerili leuitate cõmotus. maledic̾ta

Expanded text:
inquit, nihil esse uidetur absurdius quam dicere inquit, nihil esse uidetur absurdius quam dicere se ueri simile sequi eum, qui uerum quid sit ignoret; nec illa me tua similitudo conturbat. nam recte ego interrogatus, utrum ex ista temperie caeli nulla in crastinum pluuia cogatur, respondeo esse ueri simile. qui me 11011 nego nosse aliquid ueri. nam scio arborem istam modo argenteam fieri non posse multaque talia uere non inpudenter me scire dico, quorum uideo esse similia ea, quae ueri similia nomino. tu uero, Carneades, uel quae alia Graeca pestis, ut nostris parcam — quid enim dubitem in hanc partem transire ad cum, cui captiuus debeor iure uictoriae? — tu ergo, cum te nihil ueri scire dicas, unde hoc ueri simile sequeris? at enim non ei potui aliud nomen inponere. quid ergo nobis disputandum est cum eo, qui nec loqui potest? Nonego. inquit Alypius. perfugas metuam; quanto minus ille Carneades, in quem nescio utrum iuuenali an puerili leuitate commotus maledicta
Abbreviated transcription (Latin):
nomine uis uocare. nicħ repugno Satis enĩ
m÷ te iam bene accepisse quid dicam: id÷ quib
reb hȩc nomina imponam: Menim uocabulo¬
rum opificem. s rerum inquisitorem decet ẽẽ
sapientẽ: Satis ne intellexistis quomͦ mnͥ ludiera
illa quib uos agitabam. de manib excussa sunt:
Nic cum ambo se intellexisse respondissent. uultu¬
q ipso responsionẽ postularent meã: qd puta¬
tis inqͣm ciceronem cuius hȩc uerba sunt in¬
opem fuisse latine lingue. ut minus apta reb
quassentiebat nomina imponeret: Tum tri¬
getius lam inqͥt placet nob̾. cum res nota sit:
de uerbis nullas calumnias cõmouere: Qua¬
re uide potius qͥd hic respondeas qui nos lib̾a¬
uit. in quos tu impulsus temptas iderũ irrue¬
re Et uoentius. mane ait queso: Nam michi
sublucet nescio quid. quo uideam ñ tͥ tam fa¬
cile tm̃ argum̃tum eripi debuisse: & cum de¬
firus in cogitatione siluisset aliquantum. iogo

Expanded text:
nomine uis uocare, nihil pugno. satis enim nomine uis uocare, nihil pugno. satis enim mihi est te iam bene accepisse, quid dicam, id est quibus rebus haec nomina inponam. non enim uocabulorum opificem. sed rerum inquisitorem decet esse sapientem. satisne intellexistis, quomodo mihi ludicra illa, quibus uos agitabam, de manibus excussa sint? — Hic cum ambo sc intellexisse respondissent uultuque ipso responsionem postularent meam: Quid putatis, inquam, Ciceronem, cuius haec uerba sunt, inopem fuisse latinae linguae, ut minus apta rebus, quas sentiebat, nomina imponeret? Tum Trygetius: lam, inquit, placet nobis, cum res nota sit, de uerbis nulla.- calumnias commouere. quare uide potius, quid huic respondeas, qui nos liberauit, in quos tu impulsus temtas iterum inruere. — Et Licentius: Mane, ait, quaeso; nam mihi sublucet nescio quid, quod uideam non tibi tam facile tantum argumentum cripi debuisse. et cum defixus 111 cogitatione siluisset aliquantum: Rogo,
Abbreviated transcription (Latin):
questiõem: & ego hoc ipsum inquam quid
sit: quam ue habeat uim satis animadũtis¬
tis: Uideor inquit mͥ inde quid sit. sz quero
tu id paulisꝑ exponas: Nam sepe abste au¬
diui turpe eẽ disputantib in u̾borũ questi¬
one immorari: cum certam̃ nullum de reb
remanserit: S hoc subtilius est: quam ut
explicandum ame debeat flagitari: Audite
ergo inquam qͥd istuc sit: Probabile uel ue¬
ri simile achademici uocant: quod nos ad a¬
gendum sine assensione podest inuitare: Si¬
ne assensione autẽ dico: ut id quod agimus ñ
opinemur uerum ẽẽ. aut nos id scire arbitre¬
mur. Agamus tam̃: ut uerbi causa utrum
hesterna nocte tam liquida ac pura. hodie tã
letus sol exorturus ẽẽt si nos quispiam roga¬
ret. credo quod nos id scire negaremus. dice¬
remus tam̃ita uideri: Talia inquit achademi¬
cus m uidentur omnia quȩ ꝓbabilia uel ue¬
ri similia putaui nominanda: Quȩ tu si alio

Expanded text:
quaestionem. — Et ego: Hoc ipsum, inquam, quid quaestionem. — Et ego: Hoc ipsum, inquam, quid sit quamue habeat uim, satis animaduertistis ? — Uideor, inquit, mihi uidere quid sit; sed quaeso tu id paulisper exponas. nam saepe abs te audiui turpe esse disputantibus in uerborum quaestione inmorari, cum certamen nullum de rebus remanserit. sed hoc subtilius est, quam ut explicandum a me debeat flagitari. Audite ergo, inquam, quid sit, uos. id probabile uel ueri simile Academici uocant, quod nos ad agendum sine adsensione potest inuitare. sine adsensione autem dico, ut id quod agimus non opinemur uerum esse aut non id scire arbitremur, agamus tamen: ut uerbi causa, utrum hesterna nocte tam liquida ac pura hodie tam laetus sol exorturus esset, si nos quispiam rogaret. credo, quod nos id scire negaremus, diceremus tamen ita uideri. talia. inquit Academicus, mihi uidentur omnia, quae probabilia uel ueri similia putaui nominanda ; quae tu si alio