comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ei gła sua cerror est: quia inchoatis iã
bonis spe de iudicioletus ẽ: & nec dũ
finitis om̃ib malis ꝑfecte securꝰ ñ ẽ. S
inter hȩc sollicite ad mentẽ reuertit᷑:
& ꝓcellas tantȩ formidinis renuens. seq
in solius pacis tranquillitate disponeis.
totis uirib a districto iudice inueniri
lib conatur. Seruile qͥppe ȩstimat. dñi¬
cam prȩsentiã formidare: ac ne conspe¬
ctũ patris metuat. illa agit. ꝑquȩ se fi¬
lium recognoscat. Discit gͦ uidicẽ tota
expectatione diligere: atq ut ita dix¬
erim.timendo renuit timere.Oriri au¬
tẽ cordi formidinẽ ꝓ carnali actione
considerat: & iccirco ante omĩa carnẽ
forti edomatiõe castigat. Unde postqͣm
dictum ẽ. gła nariũ eiꝰ terror: recte sub
stinentia carnẽ domare. Quo autẽ plꝰ
caro p̃mit᷑: eo de cęlesti spe animꝰ se¬
curiꝰ letat᷑. Unde effossa t̾ra apte sub¬
nectit᷑. Exultat audacter. Quia enĩ

Expanded text:
ei sua gloria terror est, quia inchoatis jam ei sua gloria terror est, quia inchoatis jam bonis, spe de judicio laetus est; et necdum finitis omnibus malis, perfecte securus non est. Sed inter haec sollicite ad mentem revertitur, et procellas tantae formidinis renuens, seque in solius pacis tranquillitate disponens, totis viribus a districto judice inveniri liber conatur. Servile quippe aestimat dominicam praesentiam formidare; ac ne conspectum patris metuat, illa agit per quae se filium recognoscat. Discit ergo judicem tota exspectatione diligere, atque, ut ita dixerim, timendo renuit timere. Oriri autem cordi formidinem pro carnali actione considerat, et idcirco ante omnia carnem forti edomatione castigat. Unde postquam dictum est: Gloria narium ejus terror, recte subjstinentia carnem edomare. Quo autem plus caro premitur, eo de coelesti spe animus securius laetatur. Unde effossa terra apte subnectitur: Exsultat audacter. Quia enim
Abbreviated transcription (Latin):
t̃ror. ꝓeo quod ñuisa resodore dep̃hen¬
ditur. non immerito nariũ nom ine.spei
nr̃ȩ cogitationes exprimunt᷑: quib uen¬
curũ iudiciũ quod & siocuł adhuc ñ de ꝓfe¬
cernimꝰ: iam tañ sꝑando prȩuidemꝰ.
Omĩs autẽ qui bene uiuere incipit: au¬
diens quod ꝑ extremũ iudiciũ iusti ad
regnum uocentur hila rescit. Sed qr
quedam mala adhuc ex reliquiis sibi
iẽẽ considerat: hoc ipsũ iudiciũ de
quo exultare inchoat. appropinqua¬
te formidat. Uitã qͥppe suam bonis ma-¬
łq ꝑmixtã conspicit: & cogitationes
suas aliquo mͦ sp̃e & timore confundit.
Namcum audit quȩ sint regni gaudia:
mox mentẽ leticia sulleuat. Et rursũ cũ
respicit quȩ sint gehennȩ torm̃ta: mox
mentẽ formido ꝑturbat. Bene gͦ gła
nariũ eiꝰ terror dr̃: quia int̾ spẽ & me¬
tũ positꝰ. dũ futurũ iudiciũ mente con¬
spicit. hoc ipsũ tim& unde głat᷑. Ipsa

Expanded text:
ro eo quod non visa res odore deprehenro eo quod non visa res odore deprehenditur, non immerito narium nomine spei nostrae cogitationes exprimuntur, quibus venturum judicium quod et si oculis adhuc non cernimus, jaOmnis autem qui bene vivere incipit, audiens quod per extremum judicium justi ad regnum vocentur, hilarescit; sed quia quaedam mala adhuc ex reliquiis sibi inesse considerat, hoc ipsum judicium, de quo exsultare inchoat, appropinquare formidat. Vitam quippe suam bonis malisque permistam conspicit, et cogitationes suas aliquo modo spe et timore 1031 confundit. Nam cum audit quae sint regni gaudia, mox mentem laetitia sublevat; et rursum cum respicit quae sint gehennae tormenta, mox mentem formido perturbat. Bene ergo gloria narium ejus terror dicitur, quia inter spem et metum positus, dum futurum judicium mente conspicit, hoc ipsum timet unde gloriatur. Ipsa
Abbreviated transcription (Latin):
locustas: Unusquisq qui dm̃ sequit. in
ipso suo exordio ut locusta suscitat᷑: ꝙ
& si in quibusdam actionib locustarum
more flexis poplitib terrȩ inhera i
quib dã cam̃ ex pansis alis sese inaera sil¬
pendit. Conuersionũ quippe initia bons
morib malisq cõmixta sunt: dũ &e noua
iam ꝑintentionem agitur: & uetꝰ adhuc
uita exusu retinetur. Tanto autem minꝰ ꝑ¬
mixtis interim malis ledimur: quantõ
contra illa cotidiȩ sine cessatione pugna¬
nꝰ. Nec suos nos iam culpa uindicat:
cuius prauo usui nr̃a sollicite mens resul¬
tat. Minꝰ itaq nob̃ inchoantib t̾rena
oꝑa officiunt: quia in nobis dutiꝰ de¬
morari ꝓhibent᷑. Proinde q̃m in ipso
nr̃ȩ conuersationis initio infirma quȩ¬
dam piȩ de nobis dñs tolerat. ut nos
q̃nq ad cȩlestia ex ꝑfectione ꝑducat: qͥ¬
si locustas nos in exordio suscitat: qͥa &
inuolatu uirtutis sulleuat: & ñ tam̃
de t̾reni oꝑis casu desꝑat. Gła nariũ eiꝰ¬

Expanded text:
lgentia.---Unusquisque qui Deum sequitur, in ipso suo exordio ut locusta suscitatur, quia etsi in quibusdam actionibus locustarum more flexis poplitibus terrae inhaeret, in quibusdam tamen expansis alis sese in aera suspendit. Conversionum quippe initia, bonis moribus malisque permista sunt, dum et nova jam per intentionem agitur, et vetus adhuc vita ex usu retinetur. Tanto autem minus permistis interim malis laedimur, quanto contra illa quotidie sine cessatione pugnamus. Nec suos nos jam culpa vindicat, cujus pravo usui nostra sollicite mens resultat. Minus itaque nobis inchoantibus terrena opera officiunt, quia in nobis diutius demorari prohibentur. Proinde quoniam in ipso nostrae conversionis initio infirma quaedam pie de nobis Dominus tolerat, ut nos quandoque ad coelestia ex perfectione perducat, quasi locustas nos in exordio suscitat, quia etsi in volatu virtutis sublevat, non tamen de terreni operis casu desperat. Sequi
Abbreviated transcription (Latin):
autẽ uentura p ena metuitur: ingladio
Quia gͦ uir sc̃s uentura aduersa ñ metuit:
pauorẽ despicit. Quia uͦ nec suꝑueniente
ꝑcussione uincitur: nequaquã gladiis
cedit. Contra hc̃ itaq equũ tot sunt gla¬
dii hostiũ: quot genera ꝑsecutionũ. Quȩ
cuncta obuians suꝑat: quia amore uitȩ
se se ad interitũ parat. S quia tã robustis¬
simũ pectus quomͦ se iacuł opponat au¬
diuimꝰ: nunc quid ab aduersariis agat᷑
retra. Inscriptura sacra pharetrȩ noie.
aliq̃n iustũ dei occultũq consiliũ aliqͥn¬
do uero clãdestina prauoꝵ machinatio
designat᷑. ꝑpharetrã iustũ dei occultũq
consiliũ exprimit᷑ : sic̃ isdẽ beatꝰ iob suꝑi¬

Expanded text:
autem ventura poena metuitur, in gladio autem ventura poena metuitur, in gladio Quia ergo vir sanctus ventura adversa non metuit, pavorem despicit; quia vero nec superveniente percussione vincitur, nequaquam gladiis cedit. Contra hunc itaque equum tot sunt gladii hostium, quot genera persecutionum; quae cuncta obvians superat, quia amore vitae sese ad interitum parat. Sed quia tam robustissimum pectus quomodo se jaculis opponat audivimus, nunc quid ab adversariis agatur  Scriptura sacra pharetrae nomine aliquando justum Dei occultumque consilium, aliquando vero clandestina pravorum machinatio designatur. Per pharetram justum Dei occultumque consilium exprimitur, sicut idem beat
Abbreviated transcription (Latin):
siformã exercicii a corporalibꝰ bellis traha-¬
mꝰ. Neq enĩ ille dux sapiens. ẽ. qui con-¬
tra hostiles cuneos exercitũ prȩceps
ad mou&: neq ille dux fortis. qui sẽꝑ
hunc ab hostis faciȩ cauendo subducit.
Scire nanq dux deb&. mͦ ab hostili im¬
petu exercitũ caute subtrahere: mͦ ho¬
stem circumfusis cornib coartare. Qđ
nimirum sollicite ꝑfecti prȩdicatores
exhibent. cũ modo ꝑsecutionis rabiem
declinantes. nouerunt sapient̃ s ñ ener¬
uit̃ cedere: mͦ autẽ ꝑsecutionis impetũ
contempnentes nouerunt ei fortiter.
s ñ precipitant̃ obuiare. Quia autẽ sc̃s
uir cũ congruũ cernit. ictib pectꝰ obic̃.
& uenientia iacula uel moriens retundit:
recte dr̃. In occursũ ꝑgit armatis. De quo
despiciat: qui ipsos aduersariorũ gladi¬
os enumerans calcat. Ait enĩ. Quis nos se¬
parabit a caritate dei : Tribulatio. an an¬
gustia. anfames. anꝑsecutio: In pauore

Expanded text:
si formam exercitii a corporalibus bellis trahamsi formam exercitii a corporalibus bellis trahamus. Neque enim ille dux sapiens est, qui contra cuneos hostiles exercitum praeceps admovet, neque ille dux fortis qui semper hunc ab hostis facie cavendo subducit. Scire namque dux debet, modo ab hostili impetu exercitum caute subtrahere, modo hostem circumfusis cornibus coarctare. Quod nimirum sollicite perfecti praedicatores exhibent, cum modo persecutiodeclinantes, noverunt sapienter sed non enerviter cedere; modo autem persecutionis impetum contemnentes, noverunt ei fortiter, sed non praecipitanter obviare. Quia autem sanctus vir, cum congruum cernit, ictibus pectus objicit, et venientia jacula vel moriens retundit, recte dicitur: In occursum pergit armatis. De quo despiciat, qui ipsos adversariorum gladios enumerans calcat. Ait enim: Quis nos separabit a charitate Dei? tribulatio an angustia, an fames, an persecutio ? In pavore
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑdeo maiores alios fortit̃ tolerat. Nlam se¬
pe ab hominib timor debilis. cauta dis¬
pensatio uocat᷑: & quasi prudent̃ impe¬
cũ declinasse se asser̃: cũ fugientes turpit̃
int̾ga feriunt᷑. Unde necesse.ẽ. ut incau¬
sadei cũ res dispensationis agit᷑. metꝰ cor¬
dis subtilissima libratione penset᷑: ne
ꝑ infirmitatẽ timor subrẽpat. & sese ꝑ
dispensationis imaginẽ rationẽ fingat :¬
ne culpa se prudentiã nomin&: iãq
ne ad penitentiã animꝰ redeat: q̃n hoc
quod iniq ꝑpetrat. uirtutẽ uocat. Restat
igit᷑ ut indubiis quisq deprȩhensus. cũ
quȩ liba sibi aduersitas immin&e. priꝰ intͣ
sema ipsũ contra formidinẽ & p̃cipitati¬
onẽ pugn&: quatinꝰ nec formidolose se
subtrahat. nec precipitant̃ opponat. Ual¬
de enĩ preceps ẽ. qui semꝑ se aduersis õbi¬
cit: & ualde pauidus. qui semꝑ abscon¬
dit. S hȩc meliꝰ in bellis sp̃italibꝰ discimꝰ:

Expanded text:
pro Deo majores alios fortiter tolerat. Nam saepro Deo majores alios fortiter tolerat. Nam saepe ab hominibus timor debilis, cauta dispensatio vocatur, et quasi prudenter impetum declinasse se asserunt, cum fugientes turpiter in terga feriuntur. Unde necesse est ut in causa Dei cum res dispensationis agitur, metus cordis subtilissima libratione pensetur, ne per infirmitatem timor subrepat, et sese per dispensationis imaginem rationem confingat ne culpa se prudentiam nominet, jamque nec ad poenitentiam animus redeat, quando hoc quod inique perpetrat virtutem vocat. Restat igitur in dubiis quisque deprehensus, cum sibi quaelibet adversitas imminet, prius intra semetipsum contra formidinem et praecipitationem pugnet, quatenus nec formidolose se subtrahat, nec praecipitanter opponat. Valde enim praeceps est qui semper se adversis objicit, et valde pavidus qui semper abscondit. Sed haec melius in bellis spiritualibus discimus,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑsequentiũ cernerde. eorũ noluit ad uersita¬
d confligere. quia & sem& ipsũ quẽ ꝓfutu¬
rũ multis nouerat. uidit posse deficere:
& aut nullis se illic aut paucis ꝑdesse. Se¬
cessumgͦ a certamine petiit: & pugna¬
turũ feliciꝰ ad alia se bella seruauit. si
enĩ loco uirtꝰ. s locꝰ uirtuti defuit: &
icciroo fortissimꝰ miles. ab obsidionis an¬
gustia certaminis campũ quȩsiuit. Ubi
autem subiuganda regi ꝓprio multa¬
aduersariorũ colla conspexit. subire bel¬
ipsi attestatur dicens. Ego enĩ ñsolũ alli¬
gari: s & mori in ierusalẽ paratꝰ sũ ꝑ no¬
mine dñi iħu. Neq enĩfacio animã meã
prȩciosiorẽ quã me. Qui gͥ hic hostiles cu¬
neos etiã prȩscita passione sua imꝑt̾ritꝰ
petut: illic de dispensatione fuisse edo¬
cuit. ñ de timore quod fugiit. Qua in re pen¬
sandũ ẽ. qr ille labores quosdam ꝑdispen¬
sationis iudiciũ laudabilit̃ declinat: qui

Expanded text:
persequentium cerneret, eorum noluit adversitapersequentium cerneret, eorum noluit adversitati confligere, quia semetipsum, quem profuturum multis noverat, vidit posse deficere, et aut nullis se illic aut paucis prodesse. Secessum ergo a certamine petiit, et pugnaturum felicius ad alia se bella servavit. Non enim loco virtus, sed locus virtuti defuit. Et idcirco fortissimus miles ab obsidionis angustia certaminis campum quaesivit. Ubi autem subjuganda regi adversariorum colla conspexit, subire belipsi attestaretur, dicens: Ego non solum alligari, sed et mori in Jerusalem paratus sum pro nomine Domini Jesu: neque enim facio animam meam pretiosiorem quam me . Qui igitur hic hostiles cuneos etiam praescita passione sua imperterritus petiit, illic de dispensatione fuisse edocuit, non de timore, quod fugit. Qua in re pensandum est quia ille labores quosdam per dispensationis judicium laudabiliter declinat, qui
Abbreviated transcription (Latin):
hemus: quid ẽ. quod isdem prȩdicator
egregiꝰ de sema ipso fatet᷑ dicens. damasci
prepositus gentis a rȩthȩ regis custodie¬
bat cuutatẽ cdamascenorũ ut me cõprȩ¬
equus iste. modo sponte armatorũ cune¬
os impetit. & mͦ se ab armatis hostib qͣ¬
si trepidus abscondit: nisi hoc quod ne¬
cesse ẽ. ut in eiꝰ artificiosa uirtute disca¬
mus aduersariorũ pugnã. & constanter
aliq̃n appetere. & prudent̾ aliq̃n decli¬
uare: Necesse quippe. ẽ. ut ꝑ om̃e qͦd a¬
gimꝰ: inmentis trutina positũ hinc pon¬
dus. illinc fructũ nr̃i laboris estimemꝰ
Et cum pondus fructũ suꝑat. laborẽ
quisq in noxie declinat: dũ mͦ se in ali¬
is exerceat. in quib lucrũ fructuũ. pon¬
dus laboris uincat. Cũ uero subsequen¬
t quantitate fructuũ mensura laboris.
aut equatur aut uincit᷑ : labor ñsine gra¬
ui culpa declinat᷑. Unde prȩdicator egre¬
giꝰ. cum damasci ualde obstinatas mentes

Expanded text:
bemus, quid est quod isdem praedicator bemus, quid est quod isdem praedicator egregius de semetipso fatetur dicens: Damasci praepositus gentis Aretae regis custodiebat civitatem Damascenorum ut me compreequus iste modo sponte armatorum cuneos impetit, et modo se ab armatis hostibus quasi trepidus abscondit, nisi hoc quod necesse est ut in ejus artificiosa virtute discamus, adversariorum pugnam, et constanter aliquando appetere, et prudenter aliquando declinare. Necesse quippe est ut per omne quod agimus in mentis trutina positum hinc pondus, illinc fructum nostri laboris aestimemus. Et cum pondus fructum superat, laborem quisque innoxie declinat, dummodo se in aliis exerceat, in quibus lucro fructuum pondus laboris vincat. Cum vero subsequenti quantitate fructuum mensura laboris aut aequatur aut vincitur, labor non sine gravi culpa declinatur. Unde praedicator sanctus, cum Damasci valde obstinatas mentes
Abbreviated transcription (Latin):
antur. Quia ergo uir sc̃s prauis ac male
agentib sese etiã cũ ñ quęrit᷑ opponit:
rib excitatũ. contra armatos hostes quan¬
tus paulũ feruor accenderat: quando eũ
ephesi ad irrumpendas teatri turbas ⁊e¬
li flãma rapiebat. Scriptũ qͥppe.ẽ. Re¬
pleti sunt ira: & clamauer̃ dicentes. Mag¬
na diana ephesiorũ. Et impleta. ẽ. ciui¬
tas confusione: & impetũ fecer̃ uno ani¬
mo inteatro. rapto gaio & aristarco ma¬
chedonib comitib pauli. Atq mox sub¬
dit᷑. ł aulo autẽ uolente intrare in popłta
ñ ꝑmiserunt discipuli. Quidã autẽ & de
asiȩ principib qui erant amici eiꝰ mict̃
adeum: rogantes. ne se darce intheattũ
Inquib ꝑfecto uerb̾ agnoscimꝰ. quo im¬
petu contra cuneos aduersantes irruera.
nisi eũ ꝑamicos & discipulos caritatis
frena tenuissent. S si obuiare hostib.
s ultro pugnam petere. si nosm& ipsos
semꝑ relinquere incursũ nr̃i feruoris de¬

Expanded text:
antur. Quia ergo vir sanctus pravis ac male antur. Quia ergo vir sanctus pravis ac male agentibus sese etiam cum non quaeritur opponit, ribus excitatum contra armatos hostestus Paulum fervor accenderat, quando eum Ephesi ad irrumpendas theatri turbas zeli flamma rapiebat. Scriptum quippe est: Repleti sunt ira, et exclamaverunt, dicentes: Magna Diana Ephesiorum. Et impleta est civitas confusione, et impetum fecerunt uno animo in theatro, rapto Caio et Aristarcho, comitibus Pauli. Atque mox subditur: Paulo autem volente intrare in populum, non permiserunt discipuli: quidam autem et de Asiae principibus qui erant amici ejus, miserunt ad eum roIn quibus profecto verbis agnoscimus quo impetu contra cuneos adversantes irrueret, nisi eum per amicos et discipulos charitatis frena tenuissent. Sed si obviare hostibus, si ultro pugnam petere, si nosmetipsos semper relinquere in cursu nostri fervoris de
Abbreviated transcription (Latin):
tus est concupiscentiȩ t̾renȩ contẽptꝰ.
quia & in altũ mens ponit᷑. cũ a reb in¬
fimis spei suȩ iudicio sulleuat᷑. Atq a
cunctis aduersantib tanto minꝰ atting¬
tur: quanto in suꝑnis sita tutiꝰ munitur
Equus itaq iste ñ solum contra se uenien¬
tes minime metuit: s eis etiã inoccur¬
sum ꝑgit. Unde bene hic addit᷑: inoccur¬
sum ꝑgit armatis. Plerunq enĩ quietiat
inconcussi relinqͥmur: si obuiare prauis
piusticia ñcuramꝰ. Sed si ad ȩt̾nȩ uitȩ de¬
sideriũ animꝰ exarsit: siã uerũ lum̃ in¬
trinsetꝰ respicit: si in se flãmã sc̃i feruous
accendit: inquantũ locꝰ admittit. inqͥntũ
causa exigit. debemꝰ ꝓ defensione iusticis
nosin& ipsos obicere: & ꝑuersis ad ini̾ta
erumpentib etiã cũ ab eis ñ querunͣ obu¬
are. Nam cũ iusticiam qͣm nos amamꝰ in
aliis feriunt: nos nichilominꝰ sua ꝑcus¬
sione confodiunt: etiam si uenerari uide¬

Expanded text:
tus est concupiscentiae terrenae contemptus, tus est concupiscentiae terrenae contemptus, quia et in alto mens ponitur, cum a rebus infimis spei suae judicio sublevatur, atque a cunctis adversantibus tanto minus attingitur quanto in supernis sita tutius muniturEquus itaque iste non solum contra se venientes minime metuit, sed eis etiam in occursum pergit. Unde bene hic additur: In occursum pergit armatis. Plerumque enim quieti atque inconcussi relinquimur, si obviare pravis pro justitia non curamus. Sed si ad aeternae vitae desiderium animus exarsit, si jam verum lumen intrinsecus respicit, si in se flammam sancti fervoris accendit, in quantum locus admittit, in quantum causa exigit, debemus pro defensione justitiae nosmetipsos objicere, et perversis ad injusta erumpentibus, etiam cum ab eis non quaerimur, obviare. Nam cum justitiam, quam nos amamus, in aliis feriunt, nos nihilominus sua percussione confodiunt, etiam si venerari vide
Abbreviated transcription (Latin):
solent om̃s infideles p̃dicationẽ fidei.
excitatis etiã scłi potestatib impugna¬
re.Sed equus dei exultat audacter &
exteriora tormenta ñ mȩtuit: qr intnã
delectationẽ quęxit. Potestatũ mundi
iracundiam ñ formidat : quia ipsius qͦ
uitȩ prȩsentis desideriũ. ꝑ mentis exces¬
sum calcat. Hinc ꝑsalomonẽ dr̃. Non
contristabit iustũ: quicqͥd ei acciderit.
Hinc ineo rursum scriptũ ẽ. lustus qͣsi
leo confidens: absq t̾rore erit. In occursũ
bestiarũ iccirco leo ñ trepidat: qr p̃uale¬
re se om̃ib ñ ignorat. Unde iusti uiri secu¬
ritas recte leoni comparat᷑: quia contra
se cum quos lib& insurgere conspicit. ad
mentis suȩ confidentiam reditͥ & scit ꝙ
cunctos aduersantes suꝑat quia illũ so¬
lum diligit. quẽ inuitus nullo mͦ amit
tat. Quisquis enĩ exteriora quȩ & nolenti
subtrahant᷑ appetit: sua se sponte extra¬
neo timori substernit. Infracta autẽ uir¬

Expanded text:
solent omnes infideles praedicationem fidei solent omnes infideles praedicationem fidei excitatis etiam saeculi potestatibus impugnare. Sed equus Dei exsultat audacter, et exteriora tormenta non metuit, quia internam delectationem quaerit, potestatum mundi iracundiam non formidat, quia ipsius quoque vitae praesentis desiderium per mentis excessum calcat. Hinc per Salomonem dicitur: Non contristabit justum quidquid ei acciderit . Hinc in eo rursum scriptum est: Justus quasi leo confidens absque terrore erit . In occursu bestiarum idcirco leo non trepidat, quia praevalere se omnibus non ignorat. Unde justi viri securitas recte leoni comparatur, quia cse cum quoslibet insurgere conspicit, ad mentis suae confidentiam redit, et scit, quia cunctos adversantes superat, quia illum solum digit, quem intuitus nullomodo amtat. Quisquis enim exteriora, quae et nolenti subtrahuntur, appetit sua se sponte extraneo timori substernit. Infracta autem vir
Abbreviated transcription (Latin):
iecta trepidare. Plerunq autẽ q exerce¬
ri se utiliꝰ contritionis suȩ laborib nouit:
aduersis hilarescit. Quȩ dũ constant̃ ꝓ
ueritate patit᷑: augeri sibi uirtutis me¬
ritũ letatur. hinc. ẽ. quod tc̃ apłos exultas
tolerasse: sic̃ scriptũ. ẽ. Ibant gaudentes
a conspectu concilii: qm̃ digni habiti st̃
ꝓ nomine iħu contumeliã pati. Hinc pau
lus cum duris in macedonia fuissoe ꝑse-¬
cutionibꝰ pressus: in eo quod se afflictũ
insinuat. etiã iocundatũ de monstrat di¬
cens. Nam cũ uenissemꝰ macedoniã: nul¬
lam requiẽ habuit caro nr̃a. Ac siaꝑte
dicer&. quia sp̃c requiem habuit: dum
ꝑ ꝑfectũ animȩ ꝑsecutionũ supplicia
caro tolerauit. Contra hunc itaq equũ
ab aduersariis sc̃ȩ eccłȩ parant᷑ gladii
de dolore penarũ: parant᷑ arma de
patrociniis scłariũ potestatũ. Solent
nanq heretici potentũ mundi defen¬
sionib quasi quib dã armis setegere:

Expanded text:
jecta trepidare. Plerumque autem quia exercejecta trepidare. Plerumque autem quia exerceri se utilius contritionis suae laboribus novit, in adversis hilarescit, quae dum constanter pro veritate patitur, augeri sibi virtutis meritum laetatur. Hinc est quod tunc apostolos exsultasstolerasse, sicut scriptum est: Ibant gaudentes a conspectu concilii, quoniam digni habiti sunt pro nomine Jesu contlus cum duris in Macedonia fuisset persecutionibus pressus, in eo quod se afflictum insinuat etiam jucundatum demonstrat, dicens: Nam cum venissemus Macedoniam, nullam requiem habuit caro nostra . Ac si aperte diceret quia spiritus requiem habuit dum per profectum animae persecutionum supplicia caro toleravit. Contra hunc itaque equum ab adversariis sanctae Ecclesiae parantur gladii de dolore poenarum, parantur arma de patrociniis saecularium potestatum. Solent namque haeretici potentum mundi defensionibus, quasi quibusdam armis, se tegere;
Abbreviated transcription (Latin):
terrenũ uersari conspicit: hoc nimirũ
suꝑductȩ penitentiȩ duris ꝑcussionib
rumpit. Cum uero se interiꝰ districta sub¬
tilitate duuidicant: iam nichil. ẽ. quod
exteriꝰ ꝑtimescant. Ianto enĩ minꝰ ad
mala prȩsentia trepidant: quanto se-¬
m&& ipsos pleniꝰ bonis uenturis parans.
quia sic aduersis non frangit᷑. sic̃ nec ꝓs¬
ꝑis eleuat᷑. Aduersa nanq ñdeiciunt:
quẽ ꝓsꝑa nulla corrũpunt. Equus itaq
iste & fortis.ẽ: & sub freno ẽ. Negͦ p̃ma¬
tur aduersis: hab& uim fortitudinis. Ne
eleuetur ꝓsꝑis: hab& pondus desuꝑ insiden¬
tis. Decurrunt qͥppe tempora: s iccirco
iustũ trahere ñualent: quia leuare ñ
possunt. Iuos nimirũ trahunt. quos le¬
uant. Irata deiciunt. quos blanda sustol¬
lunt. Uir autẽ bene deo subditꝰ. scit int̾
transeuntia stare: scit int̾ lapsus decur-¬
rentium temporũ mentis gressũ figere.
Scit ne ad subiecta se erigere: nec ad ob¬

Expanded text:
terrenum versari conspicit, hoc nimirum terrenum versari conspicit, hoc nimirum superductae poenitentiae duris percussionibus rumpit. Cum vero se interius districta subtilitate dijudicant, jam nihil est quod exterius pertimescant. Tanto enim minus ad mala praesentia trepidant, quanto semetipsos plenius bonis venturis parant. quia sic adversis non frangitur, sicut nec prosperis elevatur. Adversa namque non dejiciunt, quem prospera nulla corrumpunt. Equus itaque iste et fortis et sub freno est. Ne ergo prematur adversis, habet vim fortitudinis; ne elevetur prosperis, habet pondus desuper insidentis. Decurrunt quippe tempora, sed idcirco justum trahere non valent, quia levare non possunt. Illos nimirum trahunt, quos levant; irata dejiciunt, quos blanda sustollunt. Vir autem bene Deo subditus scit inter transeuntia stare, scit inter lapsus decurrentium temporum mentis gressum figere, scit nec ad subjecta se erigere, nec ad ob
Abbreviated transcription (Latin):
tanto tutiꝰ. quanto & humiliꝰ abscondat᷑
ubet᷑: ut cũ egreditur ad requisita nat᷑ȩ.
mutat paxillũ inbalteo: & fossa humo
abscondat. quȩ egesta fuerint. Naturȩ
enĩ corruptibilis pondere grauati: a m̃¬
us nr̃ȩ utero quedam cogitationũ suꝑ¬
flua. quasi uentris grauamina erũ puis.
Sed portare sub balteo paxillũ debemꝰ:
ut uidelic& reprȩhendendo ad nosm&¬
ipsos semꝑ accincti. acutũ circa nos stimu
lũ compunctionis habeamꝰ: qui incessan¬
ter tram mentis nr̃ȩ penitentiȩ dolore con¬
dodiat: & hoc qͦd a nobis fȩtidũ erũpit
lbscondat. Uentris qͥppe egestio fossa hu¬
mo ꝑ paxillũ tegit᷑: cũ mentis nr̃e suꝑflu¬
itas subtili redargutione discussa. ante
dei oculos ꝑ compunctionis suȩ stimu¬
lum celat᷑. Quia igit᷑ scĩuiri quȩq inuti¬
lia cogitant. reprȩhendere ac diiudicare
ñcessant: de equosuo dñs dicat. Terrã
ungula fodit: id ẽ. quicqͥd in mente sua

Expanded text:
tanto tutius quanto et humilius abtanto tutius quanto et humilius abysen ut cum egreditur ad requisita naturae, mittat paxillum in balteo, et, fossa humo, abscondat quae egesta fuerint. Naturae enim corruptibilis pondere gravata mes nostrae quaedam cogitationum superflua, quasi ventris gravamina erumpunt . Sed portare sub balteo paxillum debemus, ut videlicet ad reprehendendos nosmetipsos semper accincti, acutum clum compunctionis habeamus, qui incessanter terram mentis nostrae poenitentiae dolore confodiat, et hoc quod a nobis fetidum erumpit abscondat. Ventris quippe egestio fossa humo per paxillum tegitur, cum mentis nostrae superfluitas subtili redargutione discussa, ante Dei oculos, per compunctionis suae stimulum celatur. Quia igitur sancti viri quaecunque inutilia cogitant reprehendere ac dijudicare non cessant, de equo suo Dominus dicat: Terram ungula fodit, id est quidquid in mente sua
Abbreviated transcription (Latin):
fossa humo abscondim᷑: sit̾renas cogita¬
tones egerentes. ab ira districti iudicis in
humilitate nr̃ȩ mentis cȩlam᷑. Quo enĩ plus
ita fodiendo ꝓicitur: eo pauim̃tũ semꝑ in¬
firius demonstrat᷑. Unde & nos si a nobis
studiosius t̾renas cogitationes eicimꝰ: quo
apud nos mae ipsos abscondam᷑ humiliꝰ in¬
uenimꝰ. Eece enĩ quia diuini iudicii dies
imminet: quasi ipsa iam timoris eiꝰ facies
apparte. Tantoq mag̃ necesse. ẽ. ut unus¬
quisq illũ t̾ribiliꝰ timeat: qͣnto iãgła ma
iestatis eius appropinquat. Quid gͦ agen¬
dũ ẽ. quo ue fugiendũ: Quo enĩ quis la¬
itre potest eũ. qui ubiq ẽ: Sed ecce pe¬
tram ingredi. fossa humo occultari prȩ¬
cipim᷑: ut uidelic&& cordis nr̃i duriciã di¬
rũpentes. eo irã inuisibilẽ declinemꝰ. qͦab
amore rerũ uisibiliũ apud nos m& ipsos
incorde subtrahim᷑: ut cũ prauȩ cogita¬
tionis t̾ra eicit᷑ ⁊ mens apud sema ipsã

Expanded text:
fossa humo abscondimur, si terrenas cogitafossa humo abscondimur, si terrenas cogitationes egerentes ab ira districti judicis in humilitate nostrae mentis celamur. Quo enim plus terra fodiendo ferius demonstratur. Unde et nos si a nobis studiosius terrenas cogitationes ejicimus, quo apud nosipsos abscondamur humilius, invenimus. Ecce enim quia divini judicii dies imminet, quasi ipsa jam timoris ejus facies apparet, tantoque magis necesse est ut unusquisque illum terribilius timeat, quanto jamppropinquat. Quid ergo agendum est, quove fugiendum? Quo enim quis latere potest eum qui ubique est? Sed ecce petram ingredi, fossa humo occultari praecipimur, ut videlicet cordis nostri duritiam dirumpentes, eo iram invisibilem declinemus, quo ab amore rerum visibilium apud nosmetipsos in corde subtrahimur, ut cum pravae cogitationis terra ejicitur, mens apud semetipsam
Abbreviated transcription (Latin):
la flendo euacuare ñ cessat. Uñ bene ⁊ ysaac apd̃
alienã gentẽ puteo fodĩse de scͥibit᷑. Qͦ uidelict
exemplo discimꝰ. ut in hac ꝑegrinatioĩs
erũpna positi. cogitationũ nr̃arum pre¬
funda penetremꝰ: & quo usq nobis uen
intelligentiȩ aqua respondeat: neqͥꝗ
nr̃ȩ inquisitionis manꝰ ab ex haurienda
cordis t̾ra torpescat. Quos tam̃ puttos
allophili insidiantes replent: quia ni¬
mirũ inmundi sp̃c cũ nos studiose cor
fodere conspiciunt: congestas nobis tẽp¬
tationũ cogitationes ingerunt. Unde
semꝑ menꝰ euacuanda. ẽ. incessanterq
fodienda: nesi indiscussa relinquitur.
elem dr̃. Fili hominis. fode parietẽ: id
ẽ. cordis duriciã crebris ꝑscrutationĩ
ictib rũpe. hinc adisaiã dñs dict.b
gredere inpetrã: abscondere fossi he¬
mo. a faciȩ timoris dñi: & agła maiestatis
iꝰ. Petrã quippe ingredim᷑: cũ cordis nr̃i
duritiã penetramꝰ. Atq a facie timoris dñi

Expanded text:
evacuare non cessat. Unde bene et Isaac apud alienam gentem puteos fodisse describitur . Quo videlicet exemplo discimus ut in hac peregrinationis aerumna positi, cogitationum nostrarum profunda penetremus; et quousque nobis verae intelligentiae aqua respondeat, nequaquam nostrae inquisitionis manus ab exhaurienda cordis terra torpescat. Quos tamen puteos allophyli insidiantes replent , quia nimirum immundi spiritus cum nos studiose cor fodere conspiciunt, congestas nobis tentationum cogitationes ingerunt. Unde semper meus evacuanda est, incessanterque fodienda: ne si indiscussa relinquitur, elem dicitur: Fili hominis, fode parietem ; id est, cordis duritiam crebris perscrutationum ictibus rumpe. Hinc ad Isaiam Dominus dicit: Ingredere in petram, abscondere fossa humo, a facie timoris Domini, et a gloria majestatis ejus . Petram quippe ingredimur, cum cordis nostri duritiam penetramus; atque a facie timoris Domini
Abbreviated transcription (Latin):
statione collocat᷑. Eorũ qͥppe uitã quos in
uia dei p̃isse se conspicit ad memoriã redu¬
cit: atq incelsitudine illorũ fortitudinis.
studendo nidũ sibi constituit sc̃ȩ medita¬
tionis. Cũq eorũ acta dictaq tacitȩ cogita
cum prȩsentis uitȩ głam incomparatione¬

Expanded text:
statione collocatur. Eorum quippe vitam quos in statione collocatur. Eorum quippe vitam quos in 1041 via Dei praeisse conspicit ad memoriam reducit, atque in celsitudine illorum fortitudinis studendo nidum sibi construit sanctae meditationis. Cumque eorum acta dictaque tacite cogitat, cum praesentis vit
Abbreviated transcription (Latin):
& quod priꝰ inimis desideriis positꝰ suꝑse
credidit: post ascendendo ꝓficiens sibi
sub ẽẽ cognoscit. Que gͦ illic dñs factu¬
rum se ẽẽ pollicetur dicens. sustollã te
suꝑ alcitudines t̾rȩ: hec apud beatũ iob
solum facere posse testatur dicens. Nun¬
quid ad pręceptũ tuũ eleuat᷑ aquila: &
ut ad meũ: qui quod exteriꝰ precipio. hoc
intrinsecꝰ grã occultȩ largitatis inspiro:¬
singulari numero petra nominat᷑. quis
alius quam xp̃c accipit᷑: paulo attestan¬
te qui ait. petra autẽ erat. xp̃c: Cũ uero
petrȩ pluralit appellaut᷑: menbra eiꝰ
uidelic& scĩ uiri qui illiꝰ robore solida¬
tisunt exprimuntur. Quos nimirũ pe¬
trꝰ apłs lapides uocat dicens. Uos tanꝗͣ
lapides uiui. coȩdificaminidomõ sp̃itales.
Ista itaq aquila quȩ aduerisoliꝰ radioᷤ cordiso¬
culos erexit. inpetris manere dr̃: q in
dictis antiquorũ & fortiũ patrũ. mentis

Expanded text:
et quod prius in imis desideriis positus super se et quod prius in imis desideriis positus super se credidit, post ascendendo proficiens sibi subesse cognoscit. Quae ergo illic Dominus facturum se esse pollicetur, dicens: Sustollam te super altitudines terrae , haec apud beatum Job solum sese facere posse testatur, dicens: Nunquid ad praeceptum tuum elevabitur aqurla, et Ut ad meum, qui quod exterius praecipio hoc intrinsecus gratia occultae largitatis inspirosingulari numero petra nominatur quis alius quam Christus accipitur? Paulo attestante, qui ait: Petra autem erat Christus . Cum vero petrae pluraliter appellantur, membra ejus, videlicet sancti viri, qui illius robore solidati sunt exprimuntur. Quos nimirum Petrus apostolus lapides vocat, dicens: Vos tanquam lapides vivi, coaedificamini domus spiritales . Ista itaque aquila, quae ad veri solis radios cordis oculos erexit, in petris manere dicitur, quia in dictis antiquorum et fortium patrum mentis
Abbreviated transcription (Latin):
alta ꝑuenisse: quatinꝰ cuncta quȩ p̾ter-¬
fluunt sub se.eẽ. uideant: atq omne qđ
in hoc mundo ẽmin&. amore ȩt̾nitatis cal¬
cent. Hinc ẽ. enĩ quod sequenti se anime
atudines t̾rȩ. Quasiquędã nanq infe¬
riora terrȩ sunt. dampna. contumeliȩ.
egestas. abiectio: quȩ ipũ quoq dilecto¬
res scłi. dum ꝑ latȩ uiȩ planiciẽ ambu¬
lant. uitando calcare ñcessant. Alti¬
tudines autẽ terrȩ sunt: lucra rerũ.
blandim̃ta subditorũ diuitiarũ habun¬
dantiȩ. honor & sullimitas dignitatũ. Que
quisquis ꝑima adhuc desideria incedit:¬
eo ipso altaęstimat. quo magna putat.
At si semel cor incȩlestib figitur: mox qͣm
Nam sic̃ cũ montẽ quisq conscendit. eo
paulisꝑ cȩtera subt̃ iacentia despicit. qͦ
ad altiora ampliꝰ gressũ tendit: ita qͥ in
sũmis intentionẽ figere nitit. dũ anni¬
su ipso nullã p̃sentis uitȩ głam ẽẽ. de¬

Expanded text:
alta pervenisse, quatenus cuncta quae praeteralta pervenisse, quatenus cuncta quae praeterfluunt sub se esse videant, atque omne quod in hoc mundo eminet amore aeternitatis calcent. Hinc est enim quod sequenti se animaetitudines terrae . Quasi quaedam namque inferiora terrae sunt, damna, contumeliae, egestas, abjectio, quae ipsi quoque amatores saeculi dum per latae viae planitiem ambulant, vitando calcare non cessant. Altitudines autem terrae sunt, lucra rerum, blandimenta subditorum, divitiarum abundantia, honor, et sublimitas dignitatum; quae quisquis eo ipso alta aestimat, quo magna putat. At si semel cor in coelestibus figitur, mox cum Nam sicut cum montem quisque conscendit, eo paulisper caetera subjacentia despicit, quo ad altiora amplius gressum tendit, ita qui in summis intentionem figere nititur, dum annisu ipso nullam praesentis vitae g
Abbreviated transcription (Latin):
ris callent: Qui in hoc ueracit᷑ robustũ
sibi habitaculũ construunt: si ꝑhumi¬
litatẽ paruuli apudsem& ipsos facti in
xp̃i sullimitate nutriant᷑ ÷ si sem& ipsos
in firmos sentiant. & in excelsa humilita¬
te cogniti redemptoris. fouendam m̃tis
fiducia ponant: siima ñ appetant: si
omne quod p̃terit cordis uolatu transcen
construentẽ. Ait Nr̃ã conuersatio incęlis.ẽ.
Etrursũ. Qui conresuscitauit. & consedere
nos fecit incȩlestib Inardius hab& nidũ:
quia ꝓfecto insuꝑnis figit consiliũ. Non
uult mentẽ in ima deicere: non uult ꝑ
abiectionem conuersationis humanȩ in
infimis habitare. Iunc paulus incarcere¬
fortasse tenebat᷑: cũ se consedere. xp̃o in
cȩlestib testaret᷑. Sed ibi erat. ubi arden¬
tẽ iam mentẽ fixerat: ñ illic ubi illũ ne
cessario pigra adhuc caro retinebat. Hoc
quod sic sciunt prȩsentis uitȩ uiã carꝑe.
ut ꝑspei certitudinem nouerint iã se ad

Expanded text:
ris callent? Qui in hoc veraciter robustum ris callent? Qui in hoc veraciter robustum sibi habitaculum construunt, si per humilitatem parvuli apud semetipsos facti, in Christi sublimitate nutriantur; 1040 si semetipsos infirmos sentiant, et in excelsa humilitate cogniti Redemptoris fovendam mentis fiduciam ponant; si ima non appetant, si omne quod praeterit cordis volatu transcendconstruentem. Ait: Nostra conversatio in coelis est . Et rursum: Qui conresuscitavit et consedere nos fecit in coelestibus . In arduis habet nidum, quia profecto in supernis figit consilium. Non vult mentem in ima dejicere, non vult per abjectionem conversationis humanae in infimis habitare. fortasse tenebatur, cum se consedere Christo in coelestibus testatur: sed ibi erat, ubi ardentem jam mentem fixerat, non illic ubi illum necessario pigra adhuc caro retinebat. 96. quod sic sciunt praesentis vitae iter carpere, ut per spei certitudinem noverint jam se ad
Abbreviated transcription (Latin):
patient̾ occubuit : & leo quia ꝑ diuinita¬
tis fortitudinẽ suscepte mortis uinculum
rupit: & ad extremũ aquila. quia ad cęlũ
de quo uenerat rediit. Homo gͦ nascendo:
aquilȩ nomine subtilis scõrũ intelligen¬
tia: & sullimis eorũ contẽplatio figurat᷑.
Cunctarũ qͥppe auiũ uisũ. acies aquilȩ su-¬
ꝑat: ita ut solis radiꝰ fixos in se eiꝰ oculos
nulla lucis suȩ choruscatione reuerberars
claudat. Ad p̃ceptũ gͦ dei eleuat᷑ aquila:
dum iussionib diuinis obtemꝑans. in
suꝑnis suspendit᷑ fideliũ uita. Quȩ & in ar¬
dius nidũ ponere dr̃: quia desideria t̃re¬
na despiciens spe iam de cȩlestib nutrit᷑.
In arduis nidũ ponit: quia habitationẽ
mentis suȩ inabiecta & infima conuer¬
satione ñ construit. Hinc. ẽ. qd̾ chineo
nidum tuũ. Chineus nãq: possessor in¬
t̃prȩtat᷑. Et qui sunt qui prȩsentia possi-¬
dent: nisi hi qui ingenio sapientiȩ scła-¬

Expanded text:
patienter occubuit, et leo quia per divinitapatienter occubuit, et leo quia per divinitatis fortitudinem susceptae mortis vinculum rupit. Et ad extremum aquila: quia ad coelum de quo venerat, rediit. Homo ergo nascendo, aquilae nomine subtilis sanctorum intelligentia et sublimis eorum contemplatio figuratur. Cunctarum quippe avium visum acies aquilae superat, ita ut solis radius fixos in se ejus oculos nulla lucis suae coruscatione reverberans claudat. Ad praeceptum ergo Dei elevatur aquila, dum jussionibus divinis obtemperans, in supernis suspenditur fidelium vita. Quae et in arduis nidum ponere dicitur, quia desideria terrena despiciens, spe jam de coelestibus nutritur. In arduis nidum ponit, quia habitationem mentis suae in abjecta et infima conversatione non construit. Hinc est quod Cinaeo nidum tuum . Cinaeus namque possessor interpretatur. Et qui sunt qui praesentia possident, nisi hi qui ingenio sapientiae saecula
Abbreviated transcription (Latin):
culdubio animal iohannẽ ꝑ aquilã signais
qui uolando t̾rã deseruit: ꝙ ꝑsubtilẽ in¬
celligentiã int̾na mysteria uerbũ uidendo
penetrauit. Cui nimirũ ꝓpħicȩ sententiȩ.
ipse quoq ioħs in reuelatione sua de se¬
m& ipso ñ dissonat dicens. Animal pͥmũ:
simile leoni. Scđm animal: simile uitulo.
Et c̃cium animal: habens faciẽ quasi ho¬
minis. & quartũ animal: simile aquile
uolanti. Et quãuis singula ad unũquẽq
euangelistam recte conueniant. dũ alius
humanȩ natiuitatis ordinẽ. aliꝰ ꝑmundi
sacrificii mactationẽ. quasi uituli mortẽ¬
alius potestatis fortitudinẽ. quasi leonis cla¬
morẽ insinuat: alius natiuitatẽ uerbi in¬
tuens. quasi ortũ solem aquila aspectat:
possunt tam̃ hȩc quat tuor animalia. ip¬
sum suum caput cuiꝰ sunt menbra signare
Ipsenanq & homo. ẽ. quia naturã nr̃am
ueracit̾ suscepit: & uitulus. quia ꝓ nob

Expanded text:
rocul dubio Joannem per aquilam signans, rocul dubio Joannem per aquilam signans, qui volando terram deseruit, quia per subtilem intelligentiam interna mysteria Verbum videndo penetravit. Cui nimirum Propheticae sententiae ipse quoque Joannes in revelatione sua de semetipso non dissonat, dicens: « Animal primum simile leoni, secundum simile vitulo, tertium animal habens faciem, quasi hominis, quartum animal simile aquilae volanti . » Et quamvis singula ad unumquemque evangelistam recte conveniant, dum alius humanae nativitatis ordinem, alius per mundi sacrificii mactationem, quasi vituli mortealius potestatis fortitudinem, quasi leonis clamorem insinuat; alius nativitatem verbi intuens, quasi ortum solem aquila aspectat, possunt tamen haec quatuor animalia ipsum suum caput, cujus sunt membra, signare. Ipse namque et homo est, quia naturam nostram veraciter suscipit, et vitulus, quia pro nobis
Abbreviated transcription (Latin):
tẽ frondiũ eiꝰ euulsit. Qua uidelic&e aqͥla.
qͥuis aliꝰ quã nabuchodonosor rex babilo¬
niȩ designatur: qui ꝓ immensitate exer¬
citus magnarũ alarum pro diuturnitate
temporũ longo menbrorũ ductu. ꝓ mul¬
tis uero diuiciis. plena plumis. ꝓ in nu¬
mera autẽ t̾renȩ glȩ compositione. ple¬
na uarietate describit᷑. Quȩ uenit ad liba¬
nũ. & tulit medullã cȩdri. & sũmitatem
frondium eiꝰ euulsit: quia iudeȩ celsitudi¬
nem petens. nobilitatẽ regni eiꝰ quasi medul¬
lã cȩdri abstulit. Et dum tenerrimã regũ
ꝓlem a regni sui culmine captiuando su-¬
stulit: quasi sũmitatẽ frondiũ euulsit.A¬
quile uocabulo uel subtilis scõrũ intelli¬
gentia: uel uolatꝰ dnĩcȩ ascensionis ex pͥ¬
mitur. Unde isdem ꝓpħa dũ sub ani maliũ
speciȩ euangłistas quattuor se uidisse descri¬
ber&: in eis sibi hominis. leonis. bouis. &
aquilȩ faciem apparuisse testat᷑: quartũ ꝓ¬

Expanded text:
 evulsit. » Qua videlicet aquila quis alius, quam Nabuchodonosor rex Babyloniae designatur, quae pro immensitate exercitus magnarum alarum pro diuturnitate temporum longo membrorum ductu, pro multis vero divitiis, plena plumis, pro innumera autem terrenae gloriae compositione, plena varietate describitur: « Quae venit ad Libanum, et tulit medullam cedri, et summitatem frondium ejus evulsit; » quia Judaeae celsitudinem petens, nobilitatem regni ejus, quasi medullam cedri abstulit. Et dum tenerrimam Regum prolem a regni sui culmine captivando sustulit, quasi summitatem frondium evulsit. Aquilae vocabulo, vel subtilis sanctorum intelligentia, vel volatus Dominicae ascensionis exprimitur. Unde idem Propheta dum sub animalium specie evangelistas quatuor se vidisse describeret, in eis sibi hominis, leonis, bovis, et aquilae faciem apparuisse testatur. Quartum p
Abbreviated transcription (Latin):
milia. Ac sidicat. ut ego. Apte autẽ ad uin¬
dictȩ ordinẽ arrogantib suꝑborũ culpa
p̃ponitur: quia nimirũ ñ suꝑbia de arro.
Duob autẽ modis adño peccator unꝰquisq
respicitur: cum aut apeccato conuertit᷑.
aut ex peccato punit᷑. De respectu enĩcon¬
uersionis dr̃. quia respexit dñs petrũ: &¬

Expanded text:
m.---Ac si dicat ut ego. Apte autem ad vindictae ordinem arrogantibus superborum culpa praeponitur, quia nimirum non superbia de arrogaDuobus autem modis a Domino peccator unusquisque respicitaut ex peccato punitur. De respectu enim conversionis dicitur, quia « respexit Dominus Petrum,
Abbreviated transcription (Latin):
cum dixiss& hanc aquilã in petris ma¬
nere. & in p̃ruptis silicib atq in accessis¬
templat᷑ escam. Idẽ. ex illis choris angłicis
tendit oculũ mentis. ad contemplandã
głam suꝑnȩ maiestatis: qua ñ uisa ad¬
huc esurit: qua tandẽ uisa satiat. Scrip¬
tũ quippe.ẽ. Pro eo quod laborauit aĩa eiꝰ:
uidebit & satiabit᷑. Et rursũ. Beati qͥ esu

Expanded text:
cum dixisset hanc aquilam in petris macum dixisset hanc aquilam in petris manere, templatur escam, - id est, ex illis choris angelicis tendit oculum mentis ad contemplandam gloriam supernae majestatis, quia non visa adhuc esurit, qua tandem visa satiatur. Scriptum quippe est: « Pro eo quod laboravit anima ejus, videbit et satiabitur . » Et rursu
Abbreviated transcription (Latin):
rare omnia inxp̃o: quȩ incȩlis & quȩ int̾ra
sunt in ipso. In ipso quippe restaurantur ea
quȩ int̾ra sunt: dum peccatores ad iusticiã
conuertuntur. In ipso restaurant᷑ ea quȩ
incȩlis st̃: dum illuc humiliati homines
redeunt: unde apostatȩ angłi suꝑbiendo
ceciderunt. Quod uero ait. in accessis rupi¬
b: nimirũ qui pręrupti silices. ipsi sunt.
in accessȩ rupes. Cordi enĩ peccatorũ homi¬
nũ ualde in accessa ẽ. claritas angłorũ:
quia quo ad pulchra corporalia cecidit.
eo abspiritali speciȩ oculos clausit. Sed
quisquis ita in c̃tem platione rapit᷑. ut
ꝑ diuinã grãm subleuatꝰ. intentionẽ su¬
am. iam angelorũ choris interserat. &¬
fixus. insullimib ab omni se infirma ac¬
tione suspendat: ñ ei sufficit głam an¬
głicȩ claritatis aspicere: nisi eũ etiã qͥ ẽ.
suꝑ angłos ualeat uidere. Sola nanq
eiꝰ uisio: uera nr̃ȩ mentis refectio. ẽ. Unde

Expanded text:
rare omnia in Christo, quae in coelis, et quae in terra rare omnia in Christo, quae in coelis, et quae in terra sunt in ipso . In ipso quippe restaurantur ea quae in terra sunt, dum peccatores ad justitiam convertuntur. In ipso restaurantur ea quae in coelis sunt, dum illuc humiliati homines redeunt unde apostatae angeli superbiendo ceciderunt. Quod vero ait: Inaccessis rupibus, nimirum qui praerupti silices, ipsi sunt inaccessae rupes. Cordi enim peccatorum hominum valde inaccessa est claritas angelorum, quia quo ad pulchra corporalia cecidit, eo a spiritali specie oculos clausit. Sed quisquis ita contemplatione rapitur, ut per divinam gratiam sublevatus, intentionem suam jam angelorum choris interserat, et fixus in sublimibus, ab omni se infima actione suspendat, non ei sufficit gloriam angelicae claritatis aspicere, nisi eum etiam qui est super angelos valeat videre. Sola namque ejus visio vera mentis nostrae refectio est. Unde
Abbreviated transcription (Latin):
altiora suspendit & ꝑ contemplationis sp̃m
sulleuatus. ꝑ hennem angłorũ głam presto¬
latur: atq huic mundo hospes. illa appe¬
tendo quȩ aspicit. iam insullimib figit᷑.
Recte gͦ dr̃: inpetris man&. Id. ẽ. inten¬
tione cordis int̃ illas cȩlestes uirtutes resi-
ta iam soliditate fixȩ sunt: ut in nullo cul¬
pȩ latere mutabilitatis uarietate flectant᷑.
alii pręrupti silices. nisi illi fortissimi an¬
gelorũ chori: qui quãuis non integri sed
cam̃ inꝓprio statu fixi. cadente cũ suis ange¬
lis diabolo remanserunt: Prȩrupti enĩ st̃:
quia pars eorum cecidit. pars remansit.
Qui integri quidem stant ꝑ qualitatẽ me¬
riti: sed ꝑ numeri quantitatẽ p̃rupti. Hanc
preruptionẽ restituere mediator uenit:
ut redempto humano genere. illa angłica
dampnasarcir&: & mensurã celestis patriȩ
locuplecꝰ fortasse cumular&. Propt̾ hanc p̃¬
tuptionẽ de patre dr̃. ꝓposuit in eo indis¬
pensatione plenitudinis temporũ instau¬

Expanded text:
altiora suspendit, et per contemplationis spiritum sublevatus perennem angelorum gloriam praestolatur, atque in hoc mundo hospes, illa appetendo quae aspicit, jam in sublimibus figitur. Recte ergo dicitur: In petris manet, id est intentione cordis inter illas coelestes virtutes residem tanta jam soliditate fixae sunt, ut in nullo culpae latere mutabilitatis varietate flectantur. alii praerupti silices, nisi illi fortissimi angelorum chori, qui quamvis non integri, sed tamen in proprio statu fixi, cadente cum suis angelis diabolo remanserunt? Praerupti enim sunt, quia pars eorum cecidit, pars remansit. Qui integri quidem stant per qualitatem meriti, sed per numeri quantitatem praerupti. Hanc praeruptionem restituere Mediator venit ut redempto humano genere illa angelica damna sarciret, et mensuram coelestis patriae locupletius fortasse cumularet. Propter hanc praeruptionem de Patre dicitur: Proposuit in eo, in dispensatione plenitudinis temporum, instau
Abbreviated transcription (Latin):
est. Beati quorũ remisse sunt iniquitates.
& quorũ tecta sunt peccata. S rursũ cũ
scriptũ sit. omĩa nuda & aꝑta sunt ocuł
eiꝰ: quomͦ tegi possunt quȩ eiꝰ oculis cui
cuncta nuda sunt abscondi nequaquã
possunt DSed quia hoc quod tegimꝰ infe¬
rius ponimꝰ. atq hoc unde tegimꝰ nimi¬
rum suꝑducimꝰ. ut quod.ẽ. subt̃ positũ te¬
gamꝰ: tegere peccata dicimur quȩ qͥsi
subt̃ ponimꝰ. dũ abdicamꝰ. Eisq aliuo su¬
ꝑducimꝰ: dum bone actionis opꝰ ad hoc pꝰ
serit. & bona posteriꝰ facit: ꝑ hoc quod
addit. transactã nequiciã regit. cũ boni
oꝑis merita suꝑducit. Beatus gͥ iob sc̃ȩ
eccłȩ typũ tenens & inuerbis suis sua al¬
ligans. nr̃a designans: dicat ex se. dicat
ex nobis. Manũ meã ponã suꝑ os meũ. id
est hoc quod districto iudici de sermone
meo displicuisse considero: ante eiꝰ ocłos
sub uelamine rectioꝑis abscondo. Seq̃r.¬

Expanded text:
es, et quorum tecta sunt peccata . Sed rursum cum scriptum sit: Omnia nuda et aperta sunt oculis ejus, quomodo tegi possunt quae ejus oculis cui cuncta nuda sunt abscondi nequaquam possunt? Sed quia hoc quod tegimus inferius ponimus, atque hoc unde tegimur nimirum superducimus, ut quod est subterpositum tegamus, tegere peccata dicimur quae quasi subterponimus, dum abdicamus, eisque aliud superducimus, dum bonae actionis opus ad hserit, et bona posterius facit, per hoc quod addit transactam nequitiam tegit, cui boni operis merita superducit. Beatus igitur Job sanctae Ecclesiae typum tenens, et in verbis suis sua allegans, nostra designans, dicat ex se, dicat ex nobis: Manum meam ponam super os meum; id est, hoc quod districto judici de sermone meo in me displicuisse considero, ante ejus oculos sub velamine recti operis abscondo. Seq