comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
flectere conatur: delectationẽ qͦq ad con¬
sensũ ꝑducere nitit᷑ s tam̃ resistente su¬
ꝑno adiutorio p̃ualere ꝓhibet᷑. Intrare
gͦ in m̃tes bonoꝵ potest: s in eis morari¬
non potest: quia cor iusti huiꝰ bestiȩ antrũ
ñ .c̃. Quos enim quasi ꝓpriũ antrũ possi¬
ds. eoꝵ m̃tes ꝓculdubio inmorans tenet:
quia & prius in eis cogitationes usq ad in
ducit. Neq enim student reꝓbi suggesti¬
ones eiꝰ recta iudicii manu repellere: cuiꝰ
uoluptatib appetunt subdita delectatio¬
ne deseruire. Cũq in eoꝵ cordib prauum
quid oritur. mox ꝑstudiũ delectationis
enutritur: & cũ sibi minime resistit᷑. ꝓtinꝰ
ex consensu roboratur. statĩq consensus
ad opus ducit᷑: opus uͦ etiam consuetudi¬
ne grauatur. Recte gͦ in antro suo morari
hȩc bestia dr̃: quȩ tam dui cogitationes re-¬
ꝓboꝵ ten&. quousq eoꝵ uitã etiã aculeo

Expanded text:
flectere conatur, delectationem quoque ad conflectere conatur, delectationem quoque ad consensum perducere nititur, sed tamen resistente superno adjutorio praevalere prohibetur. Intrare ergo in mentes bonorum potest, snon potest, quia cor justi hujus bestiae antrum non est. Quos enim quasi proprium antrum possidet, eorum mentes procul dubio immorans, tenet: quia prius in eis cogitationes usque ad iniperducit. Neque enim student reprobi suggestiones ejus recta judicii manu repellere, cujus voluntatibus appetunt subdita delectatione servire. Cumque in eorum cordibus pravum quid oritur, mox per studium delectationis enutritur; et cum sibi minime resistitur, protinus ex consensu roboratur, statimque consensus ad opus perducitur, opus vero etiam consuetudine gravatur. Recte ergo in antro suo morari haec bestia dicitur, quae tandiu cogitationes reproborum tenet, quousque eorum vitam etiam aculeo
Abbreviated transcription (Latin):
transeunt: dũ maligni sp̃c sub opacitate
fraudis latentes. in reꝓboꝵ corda prauita¬
tes suas explendo ꝑcurrt̃. In qͣ & catuli
leonũ rugiunt: quia nequissimarũ. sed
tam̃ eminentiũ potestatũ ministri spẽ
importunis temptationib insurgunt.
Qui tam̃ a dõ escam expetunt: qͥa nimirũ
cape animas nequeunt. nisi iusto iudicio
p̃ualere diuinitꝰ ꝑmittant᷑. Ubi & apte
subiungit᷑. Ortus. ẽ. sol & congregati sunt.
& in cubilib suis se collocauert̃: qͥa ueri¬
tatis lumine ꝑ carnẽ apparente. a fideliũ
m̃tib excussi. quasi ad cubilia sua reuer¬
si sunt. dũ sola infideliũ corda tenuert̃
Quod igitur illic leonũ cubile: hoc hic an¬
estimo. qͦd hȩc bestia ñ solũ antrũ suum
ingredi. s in eo etiam morari ꝑhibetur.
Aliqͣndo nãq etiam bonoꝵ m̃tes ingreditur.
illicita suggerit: temptationib fatigat.
rectitudinẽ sp̃c ad delectationẽ carnis de¬

Expanded text:
ertranseunt, dum maligni spiritus sub opacitate ertranseunt, dum maligni spiritus sub opacitate fraudis latentes in reproborum corda pravitates suas explendo percurrunt. In qua et catuli leonum rugiunt, quia nequissimarum sed tamen eminentium potestatum ministri spiritus importunis tentationibus insurgunt. Qui tamen a Deo escam expetunt, quia nimirum capere animas nequeunt, nisi justo judicio praevalere divinitus permittantur. Ubi et apte subjungitur: Ortus est sol, et congregati sunt, et in cubilibus suis se collocaverunt . Quia veritatis lumine per carnem apparente, a fidelium mentibus excussi, quasi ad cubilia sua reversi sunt, dum sola infidelium corda tenuerunt. 877 Quod igitur illic leonum cubile, hic anaestimo quod bestia haec non solum antrum suum ingredi, sed in eo etiam morari perhibetur. Aliquando namque etiam bonorum mentes ingreditur, illicita suggerit, tentationibus fatigat, rectitudinem spiritus ad delectationem carnis de
Abbreviated transcription (Latin):
fuert̃: in quoꝵ diu consiliis latuit. s re¬
pente uocib erupit clamantiũ. crucifige
crucifige: Et qͥa ad lacerationẽ mentis
ꝑtingere temptando ñ potuit: in redẽp¬
tore nr̃o ad mortẽ carnis anhelauit. Hȩc
nimirũ bestia multa & electoꝵ corda te¬
nuit: s hanc ab illis moriens agnꝰ excus¬
sit. Unde & in euuangło dicit. Nc̃ prin¬
ceps huius mundi eiciet᷑ foras. Qui mi¬
ro rectoq iudicio dũ confessiones humi¬
liũ illuminans suscepit: suꝑboꝵ oculos
deserens clausit. Unde ei ꝑ psalmystam
dr̃. Posiusti tenebras. & facta. ẽ . nox: in
ipsa ꝑtransibunt om̃s bestiȩ siluarũ: ca¬
tuli leonũ rugientes ut rapiant. & quȩ¬
rant a dõ ęscam sibi. Tenebras qͥppe dñs
ponit: cum peccatis udicia rependens. lu¬
men suȩ intelligentiȩ sub trahit. Et nox
efficitur: qͥa prauoꝵ mens ignorantiȩ suȩ
tenebris cȩcat᷑. In qua om̃s bestiȩ siluȩ ꝑ¬

Expanded text:
fuerunt, in quorum diu consiliis latuit, sed refuerunt, in quorum diu consiliis latuit, sed repente vocibus erupit clamantium: Crucifige, crucifige ? Et quia ad lacerationem mentis pertingere tentando non potuit in Redemptore nostro , ad mortem carnis anhelavit. Haec nimirum bestia multa electorum corda tenuit, sed hanc ab illis moriens Agnus excussit. Unde et in Evangelio dicit: Nunc princeps hujus mundi ejicietur foras . Qui miro rectoque judicio dum confessiones humilium illuminans suscepit, superborum oculos deserens clausit. Unde ei per Psalmistam dicitur: Posuisti tenebras, et facta est nox, in ipsa pertransibunt omnes bestiae silvarum; catuli leonum rugientes ut rapiant, et quaerant a Deo escam sibi . Tenebras quippe Dominus ponit, cum peccatis judicia rependens, lumen suae intelligentiae subtrahit. Et nox efficitur, quia pravorum mens ignorantiae suae erroribus caecatur. In qua omnes bestiae silvae p
Abbreviated transcription (Latin):
accipit᷑. qui deceptionẽ primi hominis se¬
uus impetiit: & integritatẽ uitȩ illius ma¬
le suadendo laniauit: Contra quẽ ꝓpħȩ¬
uocib de scã electoꝵ ȩccła in antiqͦ sta¬
ascend& ꝑ eam. S hȩc bestia cũ post re-¬
demptoris aduentũ. post p̃dicatoꝵ uoceᷤ.
quasi post touitruũ nubiũ in finẽ mun¬
di illũ dãpnatũ hominẽ qui antixp̃c
uocatur inuaserit: qͥd aliud qͣm latibu¬
lũ suũ ingredit᷑. ut in antro ꝓprio demo¬
retur: Uas quippe illud diaboli an¬
trũ ac latibulũ bestiȩ. ẽ: ut insidians ho¬
minib uiã huius uitȩ carpentib. in illo
& ꝑ signa lateat. & ꝑ maliciã occidat. qͥ
tam̃ om̃iũ reꝓboꝵ corda etiam nc̃ priꝰqͣm
aꝑtus appareat possid&: eaq ꝑ occultã
maliciã quasi ꝓpriũ antrũ ten&: atq
ad om̃e qͦd nocere bonis appetit. in eoꝵ
se obscuris m̃tib abscondit. An iudeoꝵ
ꝑsequentiũ corda antrũ huiꝰ bestiȩ non

Expanded text:
ille est, qui deceptionem primi hominis saevus impetiit, et integritatem vitae illius mala suadendo laniavit. Contra quem nunc de sancta electorum Ecclesia in antiquo staper eam. Sed haec bestia, cum post Redemptoris adventum, post praedicatorum voces quasi post tonitruum nubium, in fine mundi illum damnatum hominem, qui Antichristus vocatur invaserit, quid aliud quam latibulum suum ingreditur, ut in antro proprio demoretur? Vas quippe illud diaboli antrum ac latibulum bestiae est, ut insidians hominibus viam hujus vitae carpentibus, in illo et per signa lateat, et per malitiam occidat. Qui tamen omnium reproborum corda etiam nunc priusquam apertus appareat possidet, eaque per occultam malitiam quasi proprium antrum tenet, atque ad omne quod nocere bonis appetit in eorum se obscuris mentibus abscondit. An Judaeorum persequentium corda antrum hujus bestiae non
Abbreviated transcription (Latin):
Aquȩ de gelu currunt: quia pleriq ex duris
ꝑsecutorib. magni p̃dicatores fiunt. Gelu
igit᷑ in aqua liquat᷑: cũ torpor int̃ni frigo¬
ris. ad irrigationẽ uertitur p̃dicationis.
An paulus gelu ñ erat: qui acceptis epłis. da¬
mascum ꝑgens. in corde fideliũ qͣsi in t̾ra
dĩ iactata uerbi semina ne ad ꝑfectionem
oꝑm surgerent restringere quȩrebat: Sed
gelu hoc in aqua rediit: quia qͦs ꝑseqͤndo
prius p̃mere studuit. hos postmodũ fluen¬
tis scẽ ex hortationis infudit: ut tanto u¬
berior electoꝵ messis exurger&. qͦnto hanc
imber dĩ etiã ab ore ꝑsecutoris irrigar&.¬

Expanded text:
que de gelu currunt, quia plerique ex duris persecutoribus magni praedicatores fiunt. Gelu igitur in aquam liquatur, cum torpor interni frigoris ad irrigationem vertitur praedicationis. An Paulus gelu non erat, qui acceptis epistolis Damascum pergens , in corde fidelium quasi in terra Dei jactata verbi semina, ne ad perfectionem operum surgerent, restringere quaerebat? Sed gelu hoc in aquam rediit, quia quos persequendo prius premere studuit, hos postmodum fluentis sanctae exhortationis infudit, ut tanto uberior electorum messis exsurgeret, quanto hanc imber Dei etiam ab ore persecutoris irrigar
Abbreviated transcription (Latin):
cessit. Transeunte quippe hyeme. ymber
recedit: quia cũ uita p̃sens ꝑagit᷑. in qͦ nos
ignorantiȩ nubilo carnis corruptibilis tor¬
por astrinxerat. om̃e ministeriũ p̃dicatio¬
nis cessat. Clarius quippe ꝑ nos tẽ uide
uiis. ut in terrã descendant: dũ aspirati
da scõꝵ ad ministeriũ p̃dicationis humi¬
liat. Ubi & recte addit᷑ & imbri fortitudi
nis suȩ. Imber quippe fortitudinis dĩ. est
p̃dicatio diuinitatis. Nam imber infirmi¬
tatis eius. ẽ p̃dicatio incarnationis. De qua
hominib. Et rursũ. Si crucifixus. ẽ. ex in¬
firmitate: s uiuit ex uirtute dĩ S ic autẽ
scĩ uiri humanitatis eiꝰ infirma p̃dicant:
ut auditoꝵ suoꝵ cordib etiã diuinitatis
fortia infundant. Audiamꝰ ꝑ tonitruũ
nubis. ymbrem fortitudinis. In principio
erat uerbũ: & uerbũ erat apud dm̃ & ds̃
erat uerbũ. Audiamꝰ etiã imbrẽ infirmi¬
tatis. Uerbũ caro factũ. ẽ: & habitauit in

Expanded text:
cessit . Transeunte quippe hieme, imber cessit . Transeunte quippe hieme, imber recedit, quia cum vita praesens peragitur, in qua nos ignorantiae nubilo carnis corruptibilis torpor astrinxerat, omne ministerium praedicationis cessat. Clarius quippe per nos tunc videbet hiemis pluviis, ut in terram descendant, dum aspiratioda sanctorum ad ministerium praedicationis humiliat. Ubi recte addie. - Imber quippe fortitudinis Dei est praedicatio divinitatis, nam imber infirmitatis ejus praedicatio incarnationis. De qua hominibus . Et rursum: Si crucifixus est ex infirmitate, sed vivit ex virtute Dei . Sic autem sancti viri humanitatis ejus infirma praedicant, ut auditorum suorum cordibus etiam divinitatis fortia infundant. Audiamus per tonitruum nubis, imbrem fortitudinis: In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum . Audiamus etiam imbrem infirmitatis:
Abbreviated transcription (Latin):
pectetur sicut pluuia eloquiũ meũ: & de¬
scendant sicut ros uerba mea. Hȩ nimirũ
pluuiȩ hyemi congruunt: estate cessabt̃.
quia nc̃ cũ carnaliũ ocłis uita cęlestis ab¬
scondit᷑. necesse. ẽ. ut scõꝵ nobis p̃dicatio¬
nib irroretur: cũ uͦ et̾̃ni iudicii ȩstus in¬
canduerit. nullus uerba p̃dicantiũ neces¬
saria tunc habebit: quia ueniente iudi-¬
ce ad cor suum quisq reducit᷑. ut sc̃a iam
cũ agere ñ uals. sentiat: & rectũ qͦd sequi¬
LI
debuit. ex tortitudinis suȩ pęna cognoscat.
gem ad uictimam: & scĩfica eos in die occi¬
sionis. In die enĩ occisionis sc̃ĩficant᷑ reꝓbi:
quia tẽ sca quȩ debuert̃ agere sentiunt. cũ
digna prauitatis supplicia iam declinare
ñ possunt. Quia aut̃ p̃dicationes sc̃e cum
uita p̃senti. id. ẽ. pluuiȩ cũ hyeme cessabt̃:
peranti. sponsi uoce suadentis dr̃. Surge¬
ꝓꝑa amica mea: formosa mea. & ueni: iã
enim hyemps transiit. ymber abiit. & re-¬

Expanded text:
spectetur sicut pluvia eloquium meum, et descendant sicut ros verba mea . » Eae nimirum pluviae hiemi congruunt, aestate cessabunt, quia nunc cum carnalium oculis vita coelestis absconditur, necesse est ut sanctorum nobis praedicationibus irroretur. Cum vero aeterni judicii aestus incanduerit, nullus verba praedicantium necessaria tunc habebit, quia, veniente judice, ad cor suum quisque reducitur, ut sancta jam cum agere non valet sentiat, et rectum quod sequi debuit ex tortitudinis suae poena cognoscat. gem ad victimam, et sanctifica eos in die occisionis . In die enim occisionis sanctificantur reprobi, quia tunc sancta quae debuerunt agere sentiunt, cum digna pravitatis suae supplicia jam declinare non possunt. Quia autem praedicationes sanctae cum vita praesenti, id est pluviae cum hieme cessabunt, tis aestiva properanti, sponsi voce suadentis dicitur amica mea, formosa mea, et veni; jam enim hiems transiit, imber abiit et re
Abbreviated transcription (Latin):
suȩ imbecillitatis reminiscit᷑: ut alioꝵ ȩqua¬
nimit̃ infirma patiat᷑. Quasi enim ad t̾rã
de qua sũpta fuerat post cȩlũ aqua rediit:
dum post tanta suȩ contẽplationis archa¬
na peccatorẽ se paulus meminit. ut ꝓdesse
humilit̾ peccatorib possit. Uideamꝰ itaq
aqua hȩc in niuis soliditate uertenda qͥli¬
ter trahatur ad sũma. Ait. Siue m̃te exce¬
dimus dõ. Uideamꝰ qualit̃ ad ima nx re-¬
deat: ut & dũ liquatur. infundat. Ait.
Siue sobrii sumus uobis. Uideamus qua
ramine ꝓ frat̃na dilectione etiã ad humi¬
litatẽ condescensionis format: recte dicit᷑
qui p̃cipit niui ut descendat in terram.
Ubi & apte subiungit᷑: & hyemis pluuiis. &
imbri fortitudinis suȩ. Hyemps qͥppe. ẽ.
uita p̃sens: in qua nos & si iã spes ad su¬
ꝑna erigit. adhuc tam̃ mortalitatis nr̃ȩ
frigidus torpor astringit: qͥa scriptũ. ẽ.
Corpus qͦd corrumpit᷑ aggrauat animã: &
deprimit terrena inhabitatio sensũ mul

Expanded text:
suae imbecillitatis reminiscitur, ut aliorum aequanimiter infirma patiatur. Quasi enim ad terram de qua sumpta fuerat post coelum aqua rediit, dum post tanta suae contemplationis arcana peccatorem se Paulus meminit, ut prodesse humiliter peccatoribus possit. Videamus itaque aqua haec in nivis soliditatem vertenda qualiter trahatur ad summa. Ait: Sive mente excedimus, Deo . Videamus qualiter ad ima nix redeat, ut dum liquatur infundat. Ait: Sive sobrii sumus, vobis . Videamus qua ramine pro fraterna dilectione etiam ad humilitatem condescensionis format, recte dicitur: Qui praecipit nivi ut descendat in terram. Ubi et apte subjungitur: Et hiemis pluviis 874 et imbri fovita praesens, in qua nos etsi jam spes ad superna erigit, adhuc tamen mortalitatis nostrae frigidus torpor astringit, quia scriptum est: « Corpus quod corrumpitur aggravat animam, et deprimit terrena inhabitatio sensum
Abbreviated transcription (Latin):
de suꝑnis conspicit insolite mirat᷑. Et quia
cum hac uoce torporis nr̃i surditas rũpitur.
uetustȩ uitȩ ꝓtinus usus mutatur. ut ani¬
ma suꝑno spũ afflata. & in sũmis appetat
quȩ contempserat. & contempnat in infimiˢ
quȩ appetebat: recte subiungit᷑. qui facit
magna & inscrutabilia. Ut enĩ homo ter¬
renis usib deditꝰ iniquis desideriis pressꝰ
subito ad noua efferueat. atq ad consue¬
ta frigescat. exteriorib curis renuntiet:
in int̾nis contẽplationib anhel&: qͥs hanc
uirtutẽ suꝑnȩ uocis considerare sufficiat.
quis considerando comp̃hendat: Magna
sunt quȩ ꝑuocẽ suam dñs facit: s minus
magna e̾e̾nt. si ꝑserutari potuissent. Facit
gͦ magna & inscrutabilia: qͥa ostendit fo¬
ras ꝑfectionẽ oꝑis: s lat& intus ipsa qͣlitaᷤᷤ
oꝑationis. Uoce sua foris etiã ꝑ apłos inso¬
nat: s corda audientiũ ꝑ seipsũ interius

Expanded text:
de supernis conspicit insolite miratur. Et quia de supernis conspicit insolite miratur. Et quia cum hac voce torporis nostri surditas rumpitur, vetustae vitae protinus usus mutatur, ut anima superno spiritu afflata, et in summis appetat quae contempserat, et contemnat in infimis quae appetebat, recte subjungitur: CAPUTmagna et inscrutabilia. - Ut enim homo terrenis usibus deditus, iniquis desisubito ad nova efferveat, atque ad consueta frigescat, exterioribus curis renuntiet, in internis contemplationibus anhelet, quis hanc virtutem supernae vocis considerare sufficiat? quis considerando comprehendat? Magna sunt quae per vocem suam Dominus facit, sed minus magna essent si perscrutari potuissent. Facit ergo magna et inscrutabilia, quia ostendit foris perfectionem operis, sed latet intus ipsa qualitas operationis. nat, sed audientium corda per seipsum interius
Abbreviated transcription (Latin):
sua ds̃ mirabilit̃ tonat: quia occulta ui cor¬
da nr̃a incõprehensibilit̾ penetrat. Que dũ
latentib motib p̃mit in timore. & format
in amore: qͣnto ardore sequendus sit aliqͦ
modo silent̃ clamat. Fit cuiusdã impulsi¬
onis nimietas in m̃te: cũ nil son& in uoce.
Quȩ tanto apud nos ualentius ꝑstrepit: qͣn¬
to & ab om̃i exteriore strepitu aurẽ nr̃i
ad sem& ipsam mox hoc intimo clamore
collecta mirat᷑ qͦd audit: qͥa iũ cõpuncti¬
onis incognitȩ ꝑcipit. Cuiꝰ ipsa ãmiratio
bene apud moysen manna desuꝑ uenien¬
te signat᷑. Dulcis enĩ cibus qui de suꝑnis
accipit᷑. manhu uocat᷑. Manbu enini dr̃.
quid ẽ. hoc. Et quid . ẽ. hoc dicimꝰ: qͣndo
hoc qͦd cernimꝰ nescientes ammiramur.
Suꝑnum gͥ manna anima ꝑcipit: cũ ꝑ uocẽ
compunctionis eleuata nouam speciẽ int̾nȩ
refectionis obstupescit: ut diuina dulcedi¬
ne repleta iure resp. andeat. quid . ẽ. hoc: qͥa
dũ ab infima cogitatione suspendit᷑. ea quȩ

Expanded text:
ia occulta vi corda nostra incomprehensibiliter penetrat. Quae dum latentibus motibus premit in timore, et format in amore, quanto ardore sequendus sit aliquo modo silenter clamat, et fit cujusdam impulsionis nimietas in mente, cum nihil sonet in voce. Quae tanto apud nos valentius perstrepit, quanto et ab omni exteriori strepitu aurem nostri ad semetipsam mox hoc intimo clamore collecta miratur quod audit, quia vim compunctionis incognitae percipit. Cujus ipsa admiratio bene apud Moysen manna desuper veniente signatur . Dulcis enim cibus qui de supernis accipitur manhu vocatur. Manhu enim dicitur Quid est hoc? Et quid est hoc dicimus, quando hoc quod cernimus nescientes admiramur. Supernum igitur manna anima percipit, cum per vocem compunctionis elevata novam speciem internae refectionis obstupescit, ut divina dulcedine repleta jure respondeat, Quid est hoc? quia dum ab infima cogitatione suspenditur, ea quae
Abbreviated transcription (Latin):
peccatoꝵ ꝓtegit: & ꝑ condescensionẽ suã
quasi liquefacta. arentẽ terrã. ut fructꝰ
ꝓferat infundit. Et quia aqua prius ab
infimis trahit᷑. ut post a suꝑiorib sparsa
reddatur: scĩ quiq etiã cũ in uirtutum
arce consistunt. unde eleuati sunt conside¬
raNs. ne alienȩ infirmitatis abiecta con¬
tempnant. Quasi gͦ aquȩ ad terras de qͥ¬
b subleuatȩ sunt redeunt: dũ condescen¬
dentes iusti peccatorib reminisci non de¬
sinunt qͦd fuert̃. Certe in terris adhuc
paulus fuerat. cũ legẽ carnalit̃ sapiebat.
s ductus ad cȩlestia in niuẽ uersus. ẽ.
qͥa qͦd prius infirmũ sapuit. ad solidita¬
tem uerȩ intelligentiȩ cõmutauit. Et ta¬
ñ condescendens fr̃ib quasi nix ima re-¬
petiit: quia & post uirtutũ culmina qͣm
fuerat indignus agnoseit dicens. Qui priꝰ
fui blasphemus & ꝑsecutor. & contumeli

Expanded text:
peccatorum protegit, et per condescensionem suam peccatorum protegit, et per condescensionem suam quasi liquefacta arentem terram ut fructus proferat infundit. Et quia aqua prius ab infimis trahitur, ut post a superioribus sparsa reddatur, sancti quique etiam cum in virtutum arce consistunt, unde elevati sunt considerant, ne alienae infirmitatis abjecta contemnant. Quasi ergo aquae ad terras de quibus sublevatae sunt redeunt, dum condescendentes justi peccatoribus reminisci non desinunt quod fuerunt. Certe aqua in terris adhuc Paulus fuerat, cum legem carnaliter sapiebat; sed ductus ad coelestia, in nivem versus est; quia quod prius infirmum sapuit ad soliditatem verae intelligentiae commutavit; et tamen condescendens fratribus quasi nix ima repetiit, quia et post virtutum culmina quam fuerit indignus agnoscit, dicens: Qui prius fui blasphemus e
Abbreviated transcription (Latin):
uabis me. & suꝑ niuem dealbabor qͥd hoc
loco niuem. nisi ꝑ lucẽ iusticiȩ candida ac¬
cipimus corda scõꝵ: Aquȩ autẽ ducte in
suꝑiorib constipant᷑ ut niues fiant: sed
cum hȩ ipse niues ad terrã ueniunt. in a¬
quarũ iterũ liquorẽ uertunt᷑. Aquȩ sunt
igit᷑ p̃dicatoꝵ mentes: quȩ dũ ad contem¬
planda suꝑna se erigunt. altiori intellec
tu solidant᷑. Cũq in sũma consideratio¬
ne rapiunt᷑ uirtutẽ confirmationis ac¬
cipiunt. S qͥa adhuc in terris frat̃na di¬
lectione retinent᷑. sem& ipsas ab alto intel¬
lectu modificant: & infirmis humilit̃ p̃di¬
cantes. more niuiũ corda arentiũ liquatȩ
rigant. Niues gͦ ad terram de cȩlestib
ueniunt: cũ sublimia corda scõꝵ. quȩ iã
solida contemplatione pascunt᷑. ꝓ fraterna
caritate ad humilitatẽ p̃dicationis uerbo
descendunt. Sicut enim nix terrã cũ iac&
oꝑit. cum uͦ liquatur rigat: ita scõꝵ uir¬
tus & ꝑ infirmitatẽ suã apud dm̃ uitã

Expanded text:
vabis me, et super nivem dealbabor , quid hoc loco nivem, nisi per lucem justitiae candida accipimus corda sanctorum? Aquae autem ductae in superioribus constipantur, ut nives fiant. Sed cum hae ipsae nives ad terram veniunt, in aquarum iterum liquorum vertuntur. Aquae igitur sunt praedicatorum mentes: quae dum ad contemplanda superna stu solidantur, cumque in summa consideratione rapiuntur, virtutem confirmationis accipiunt. Sed quia adhuc in terris fraterna dilectione retinentur, semetipsas ab alto intellectu modificant, et infirmis humiliter praedicantes, more nivium corda arentium liquefacta erigunt. Nives ergo ad terram de coelestibus veniunt, cum sublimia corda sanctorum, quae jam solida contemplatione pascuntur, pro fraterna charitate ad humilia praedicationis verba descendunt. Sicut enim nix, cum jacet, operit, cum vero liquatur, rigat, ita sanctorum virtus et per firmitatem suam apud Deum vitam
Abbreviated transcription (Latin):
ratio qͣm intrinsecus tenent: cũ ꝑsecutio¬
ne p̃ssi in qua uirtutis arce ꝓfecerint in¬
notescunt: cũ uisione despecti loquendo
isinuant. unde timeant᷑: ipsȩ quȩ de nu¬
bib influunt pluuiȩ. lucẽ nobis earũdẽ
nubiũ ostendunt. Per uerba enĩ p̃dicatoꝵ
cognoscimus. ut in eis claritatẽ uitȩ quã
appetunt cũ magna humilitate uenere¬
mur. Hanc nimirũ lucẽ paulus discipłis
ostendebat. cũ dicer&. Ut sciatis quȩ sit

Expanded text:
ratio quam intrinsecus tenent; cum persecutioratio quam intrinsecus tenent; cum persecutione pressi in qua virtutis arce profecerint innotescunt, cum visione despecti loquendo insinuant unde timeantur, ipsae quae de nubibus influunt pluviae lucem nobis earumdem nubium ostendunt. Per verba enim praedicatorum cognoscimus ut in eis claritatem vitae quam appetunt cum magna humilitate veneremur. 882 Hanc nimirum lucem Paulus discipulis ostend
Abbreviated transcription (Latin):
it: quia eũ uidere in suꝑiorib potuit. qͣm
ꝓstratus in infimis ñ amauit. Helyu itaq
qui beatum iob neqͦqͣm credidit uiuen¬
do tenuisse qͦd dixit: qͣsi ammonens dic̃.
sta. & considera miracła dĩ. Quẽ adhuc
de uenturis discutit: & quasi de ignoran¬
tia humilians adiungit. Nũquid scis
quando p̃ceꝑit ds̃ pluuiis ut ostenderes
lucem nubiũ eius: Si nubes scĩ p̃dicato¬
res sunt: pluiuȩ nubiũ sunt uerba p̃di¬
cationũ. S nubes cũ ꝑ aera transuolañ.
nisi pluuia deorsũ ueniat. nescit᷑ qͦntã
aquarũ imm̃sitatẽ portant: nisi coruscꝰ
int̾ pluuias erumpat. intelligi ñ ualet
quid in eis etiam claritatis lat&. quia
nimirũ p̃dicatores sc̃ĩ si taceant. & neqͣ¬
qͣm loquentes ostendant qͥnta sit cȩlestiˢᷤ
spei claritas qͣm in cordib gestant: aut re¬
liquis hominib similes. aut longe his despe¬
ctiores uident᷑. Cũ autẽ aꝑire ꝑ p̃dicatio¬
nem cȩꝑint quȩ sit suꝑnȩ patriȩ remune¬

Expanded text:
ioribus potuit, quem prostratus in infimis non amavit. Eliu itaque, qui beatum Job nequaquam credidit vivendo tenuisse quod dixit, quasi admonens dicit: Sta, et considera miracula Dei. Quem adhuc de venturis discutit, et quasi de ignorantia humilians adjungit: CAPUquando praecepit Deus pluviis, ut ostenderent lucem nubium ejus? - Si nubes sancti praedicatores sunt, pluviae nubium sunt verba praedicationum. Sed cum nubes per aera transvolant, nisi pluvia deorsum veniat, nescitur quantam aquarum immensitatem portant. Nisi coruscus inter pluvias erumpat, intelligi non valet quod in eis etiam claritatis latet. Quia nimirum praedicatores sancti si taceant, et nequaquam loquentes ostendant, quanta sit coelestis spei claritas quam in cordibus gestant, aut reliquis hominibus similes, aut longe his despectiores videntur. Cum autem aperire per praedicationem coeperint quae sit supernae patriae remune
Abbreviated transcription (Latin):
debat. S quo uberius fletur. eo altior
cognitio ueritatis attingit᷑ qͥa ad uiden¬
dum ȩt̃nũ lum̃ polluta dudũ conscientia
lacrimis baptizata renouat᷑. VUnde post
pęnitentiȩ rugitũ. apte subiungit᷑. tona
bit uoce magnitudinis suȩ. Uoce enĩ suȩ¬
magnitudinis ds̃ tonat: eũ se nobis bene
iam ꝑ lam̃ta p̃paratis qͣm sit magnus in
suꝑnis insinuat. Quasi enĩ de celo toni¬
trus ꝓcedit: cũ nos incuria negligentiaq
torpentes. respectus gr̃ȩ pauore subito ꝑ-¬
cutit: atq in t̾ra positi sonũ de suꝑiorib
audimꝰ: qͥa t̾rena cogitantes suꝑni t̃roriᷤ
sententiã repente ꝑtimescimꝰ. Et mens
bene iam de sũmis sollicita trepidat: quȩ
prius in infuis male secura torpebat. S
iste uisitationis occultȩ quib modis se no¬
bis insinus t̾ror ignorat᷑: neq ipsiꝰ m̃tis
acie comprehendit᷑. cuiꝰ ad meliꝰ intentio
commutat᷑. Vnde apte subiungit᷑. Et ñ¬

Expanded text:
d quo uberius culpa fletur, eo altius cognitio veritatis attingitur, quia ad videndum internum lumen polluta dudum conscientia lacrymis baptizata renovatur. Unde post poenitentiae rugitum apte subjungitur: CAbit voce magnitudinis suae. - Voce enim magnitudinis Deus tonat, cum se nobis bene jam per lamenta praeparatis, quam sit magnus in supernis insinuat. Quasi enim de coelo tonitruus procedit, cum nos incuria negligentiaque torpentes respectus gratiae pavore subito percutit, atque in terra positi sonum de superioribus audimus, quia terrena cogitantes superni terroris sententiam repente pertimescimus, et mens bene jam de summis sollicita trepidat, quae prius in infimis male secura torpebat. Sed istius visitationis occultae quibus modis se nobis insinuet terror ignoratur; neque ipsius mentis acie comprehenditur, cujus ad melius intentio commutatur. Unde apte subjungitur:
Abbreviated transcription (Latin):
ille sit tanti iudicii aduentus. quȩ tc̃ illa
sit hominũ angłoꝵq frequentia: qͣnta ui
contra reꝓbos ardentia pugnent elementa:
qͣm t̾ribilit̃ ȩt̃na ꝓdeat de districti iudicis
ore sententia qua reꝓbis dicit. discedite a
me maledicti in ignem ȩt̃nũ: qui paratꝰ.ẽ.
diabolo & angłis eiꝰ. Eorũdẽ pęna reꝓboꝵ
ante ocłos uoluit᷑ & quȩ sint gehennȩ te¬
nebrȩ. cũ graui amaritudinis obscuritate
pensat᷑ Qa gͦ suꝑbũ cor prius terrore con¬
cutit᷑. ut concussũ in amore solidet᷑. recte
nunc dr̃. audi& auditionẽ in t̾rore uocis
eius. Ubi & bene subdit᷑ & sonũ de ore
moris. de suꝑna irruens aspiratione: qͥa
cũ nos de uenturis dñs aspirando repl&.
ꝓculdubio de malegestis p̃teritis terr&.
Potest autẽ ꝑ os dĩ unigenitus filius desig
nari: qui sicut brachiũ eius dr̃. qͥa ꝑ eũ
cuncta pat̾ oꝑatur: de quo ꝓpħa ait. &

Expanded text:
ille sit tanti judicis adventus, quae tunc illa ille sit tanti judicis adventus, quae tunc illa sit hominum angelorumque frequentia, quanta vi contra reprobos et ardentia pugnent elementa, quam terribiliter aeterna prodeat de districti judicis ore sententia, qua reprobis dicitur: Discedite a me, maledicti, in ignem aeternum, qui praeparatus est diabolo et angelis ejus . Eorumdem poena reproborum ante oculos volvitur, et quae sint gehennae tenebrae, cum gravi amaritudinis obscuritate pensatur. Quia ergo superbum cor prius terrore concutitur, ut concussum in amore solidetur, recte nunc dicitur: Audiet auditionem in terrore vocis ejus. moris de superna irruens aspiratione, quia cum nos de venturis Dominus aspirando replet, procul dubio de male gestis praeteritis terret. Potest autem per os Dei, unigenitus designari Filius, qui sicut brachium ejus dicitur, quia per eum cuncta Pater operatur, de quo propheta ait: Et
Abbreviated transcription (Latin):
eius. Notandũ uͦ ẽ. qͦd uox dĩ ñ in gaudio
s in terrore audiri ꝑhibet᷑: qͥa nimirum
peccator quisq dũ sola quȩ tr̃ena st̃ cogi¬
tat. dũ cor opp̃ssum infimis cogitationib
gestat. si repente diuinȩ gr̃ȩ aspiratione
tangit᷑ hoc ante omia intelligit. qͦd cunc¬
ta quȩ agit. districta ȩt̃ni iudicis animad¬
uersione puniant᷑. Auditio igit᷑ uocis dĩ
prius in t̃rore fit. ut post uertat᷑ in dulce¬
dinẽ: quia ante nos districti iudiciĩ timo¬
re castigat: ut iam castigatos suꝑnȩ dul¬
cedinis consolatione reficiat. Nam cũ noᷤ
iuolenta rerũ temporaliũ delectatio pos¬
sid&. & m̃tis nr̃ȩ ocłos. in somno & torpore
p̃mit: si manu subita suꝑni respect᷑ exci¬
tamur: diu clausos mox eosdẽ ad uerita¬
tis lucem ocłos m̃tis aꝑimus: quȩ egimus
mala meminimꝰ: qͣm districtꝰ udex contͣ
hȩc ueniat uidemꝰ. Uer satur in m̃te qͣntꝰ

Expanded text:
ejus. Notandum vero est quod vox Dei non in gaudio, ejus. Notandum vero est quod vox Dei non in gaudio, sed in terrore audiri perhibetur, quia nimirum peccator quisque dum sola quae terrena sunt cogitat, dum cor oppressum infimis cogitationibus gestat, si repente divinae gratiae aspiratione tangitur, hoc ante omnia intelligit, quod cuncta quae agit districta aeterni judicis animadversione puniantur. Auditio igitur vocis Dei prius in terrore fit, ut postea vertatur in dulcedinem, quia ante nos districti judicii timore castigat, ut jam castigatos supernae dulcedinis consolatione reficiat. Nam cum nos violenta rerum temporalium delectatio possidet, et mentis nostrae oculos in somno torporis premit, si manu subita superni respectus excitamur, diu clausos mox eosdem ad veritatis lucem oculos mentis aperimus, quae egimus mala meminimus, quam districtus judex contra haec veniat videmus: versatur mente quantus
Abbreviated transcription (Latin):
tenebat. S postqͣm quȩ e̾e̾nt ȩt̃na cognouit.
postqͣm suꝑnȩ lucis radios raptĩ contem¬
plando contigit: ipsa ammiratione sum¬
moꝵ sese ab infimis suscitatꝰ eleuauit: ut
nulla iam ei nisi quȩ ȩt̾na sunt libeant.
renis dudũ cogitationib deditũ. cũ repen-
te ꝑ excessũ se ad sũma suspendit. cogitati¬
onis infimȩ locũ mutauit. S dũ ꝑ sem&¬
ipsam in amore p̃sentis scł̃i ꝓstrata mens
dormiat. & nisi diuinȩ gr̃ȩ aspiratione pul¬
setur. in suiꝰdelectationib frigida insensibi¬
lisq torpescat: nece̾e. ẽ. ut qͦmͦ int̾na cogita¬
tione tangat᷑. uel qualit̃ ad sp̃ualia sensifi¬
cetur. adiungat. Sequit᷑. Audis auditio¬
ꝓcedentẽ. Mos sacri eloquii. ẽ. ut cũ au-¬
diri aliquid ꝑ auditũ insinuat. audiri
eundẽ auditũ dicat: sicut abbacuch ait.
dñe audiui auditũ tuũ & timui: unde hic
quoq dr̃ audis auditionẽ in t̾rore uocis

Expanded text:
tenebat. Sed postquam quae essent aeterna cognovit, tenebat. Sed postquam quae essent aeterna cognovit, postquam supernae lucis radios raptim contemplando contigit, admiratione summorum sese ab infimis suscitatus elevavit, ut nulla jam ei nisi quae aeterna sunt libeant, renis dudum cogitationibus deditum, cum repente per excessum se ad summa suspendit, cogitationis infimae locum mutavit. Sed quia per semetipsam in amore praesentis saeculi prostrata mens dormitat, et nisi divinae gratiae aspiratione pulsetur, in suis delectationibus frigida insensibilisque torpescit, necesse est ut quomodo interna cogitatione tangatur, vel qualiter ad spiritalia sensificetur, adjungat. Sequitur: CAPUTcit.---Mos sacri eloquii est ut cum audire aliquid per auditum insinuat, audiri eumdem auditum dicat, sicut Habacuc ait: Domine, audivi auditum tuum, et timui . Unde hic quoque dicitur: Audiet auditionem in terrore vocis
Abbreviated transcription (Latin):
pauor dũ incẽ ꝑcutit. hanc a sem& ipsa
alienam reddit. ñnũqͣm latini int̾pretes
dr̃. ego dixi in pauore meo. ꝓiectus sum a
uultu ocłoꝵ tuoꝵ: ubi udelic& ñ pauor.
s excessus dici pot̾at. S pauor illic ꝓ ex¬
cessu ponit᷑: qͥa sicut in excessu. ita in pa¬
rata luce ȩt̃nȩ patriȩ recte subiungit᷑ suꝑ
hoc expauit cor meũ. Acsi dicat. In admi¬
rationis excessu se transtulit: & qͥa nouȩ
spei spũ mens afflata. ẽ: sem& ipsã qͣlis in
uetusta cogitatione fuerat reliquit. Bene¬
autẽ dr̃: & motũ. ẽ. de loco suo. Locꝰ qͥppe
humani cordis. ẽ. delectatio uitȩ p̃sentis.
S cũ diuina aspiratione tangit᷑. locus nr̃i
cordis fit amor ęt̃nitatis. Consideratione
igit᷑ et̃nȩ patriȩ de loco suo animꝰ mouet᷑
quia derelictis infimis. in suꝑnis cogitati¬
onib ponit᷑. Prius enĩ quȩ e̾e̾nt ȩt̾na ne¬
sciebat: in p̃sentiũ delectatione torpuerat:
simulq ipse transiens amore transeuntia

Expanded text:
pavor, dum mortem percutit, hanc a semetipsa alienam reddit. Nonnunquam Latini interpretes dicitur: Ego dixi in pavore meo, projectus sum a vultu oculorum tuorum . Ubi videlicet non pavor, sed excessus dici poterat; sed pavor illic pro excessu ponitur, quia sicut in excessu, ita in parata luce aeternae patriae, recte subjungitur: Super hoc expavit cor meum. Ac si dicat: In admirationis excessu se transtulit, et quia novae spei spiritu mens afflata est, semetipsam qualis in vetusta cogitatione fuerat reliquit. autem dicitur: Et motum est de loco suo. Locus quippe humani cordis est delectatio vitae praesentis. Sed cum divina aspiratione tangitur locus nostri cordis, fit amor aeternitatis. Consideratione igitur aeternae patriae de loco suo animus movetur, quia derelictis infimis, in supernis cogitationibus ponitur. Prius enim quae essent aeterna nesciebat, in praesentium delectatione torpuerat, simulque ipse transiens amore transeuntia
Abbreviated transcription (Latin):
ut tam̃ eadẽ cura regiminis ñ p̃pediant᷑
a paruis. Quia enĩ ubiq p̃sens. & ubiq
ȩqualis. ẽ: etiam in dissimilib sibin& dis
lit̃ tenditur: nec uaria curando uariat᷑.
Si autẽ cȩlos scõs p̃dicatores accipimus. ꝓpħa¬

Expanded text:
 haec eadem cura regiminis non praepediatur a parvis. Qui enim ubique praesens, et ubique aequalis est, etiam in dissimilibus sibi ipsi liter tenetur, nec varia curando variatur. Si autem coelos sanctos praedicatores accipimus, P
Abbreviated transcription (Latin):
Sepe enim cũ gubernantis uoluntate ꝑdu¬
cunt᷑. alit̾ agere appetunt: s alit̃ disponuns.
N am plerumq qͦsdam auditores suos studeni
blande corrigere: & tam̃ eoꝵ sermo in as¬
ꝑitatẽ ducit᷑. Plerumq qͦs dã resecare asꝑe
appetunt: s tam̃ eoꝵ uigor ꝑ mansuetudi¬
nis sp̃m refrenat᷑. Sicut gͦ ñ possunt ire qͦ
uolunt: ita etiam nequeunt agere sicut
uolunt. Qa enim eos internꝰ arbit̃ ten&.
cum mitut: ita etiam illos modificans su¬
scipit cũ ꝑducit: ut aliquando in cogitati¬
one alia disponant. s alia in oꝑe ꝑagant:
aliqͣndo alit̾ inchoent. s alit̃ consũment.
Quia gͥ iuxta hoc qͦd sibi p̃cipit᷑ seruiunt:
dicatur recte. qͥcũq eas uoluntas guber¬
nantis duxerit: ad om̃e qͦd p̃ceꝑit illis suꝑ
faciem orbis terre. Eo enim aꝑtiorẽ uiã
p̃dicationis inueniunt: quo ad hanc non
suis. s p̃ceptoris sui nutib ducuntur. Un¬

Expanded text:
enim cum gubernantis voluntate perducuntur; aliter agere appetunt, sed aliter disponuntur. Nam plerumque quosdam auditores suos student blande corrigere, et tamen eorum sermo in asperitatem ducitur. Plerumque quosdam resecare aspere appetunt, sed tamen eorum vigor per mansuetudinis spiritum refrenatur. Sicut ergo non possunt ire quo volunt, ita etiam nequeunt agere sicut volunt. Quia enim eos internus arbiter tenet cum mittit, ita illos etiam modificans suscipit cum perducit, ut aliquando in cogitatione alia disponant, sed alia in opere peragant; aliquando aliter inchoent, sed aliter consumment. Quia igitur juxta hoc quod sibi praecipitur serviunt, dicatur recte: Quocunque eas voluntas gubernantis duxerit, ad omne quod praeceperit illis super faciem orbis terrae. Eo enim apertiorem viam praedicationis inveniunt, quo ad hanc non suis, sed praeceptoris sui nutibus ducuntur. Un
Abbreviated transcription (Latin):
os dicatur: hinc ẽ enĩ qͦd ꝑ ꝓpħam ait. os
loquit᷑.: acsi oris nomine patent̃ diceret᷑
uerbum: sicut nos qͦq ꝓ uerbis linguam
dicere solemus. ut cũ grecã uel latinam
linguam dicimus. latina uel greca uerba
monstremus. Os gͦ dñi ñ unmerito ipsũ
accipimus: unde & ei sponsa in canticis
canticoꝵ dicit. Os culet᷑ me osculis oris
sui. Aesi dicat. Tangat me dulcedine p̃
sentiȩ unigeniti filii redemptoris mei
Per sonũ uͦ oris potest eiusdem dñi sc̃s sp̃c¬

Expanded text:
oquitur. Hinc est enim quod per prophetam ait: Os ac si oris nomine patenter diceretur Verbum. Sicut nos quoque pro verbis linguam dicere solemus, ut cum Graecam vel Latinam linguam dicimus, Latina vel Graeca verba monstramus. Os ergo Domini non immerito ipsum verbum accipimus. Unde et ei Sponsa in Canticis canticorum dicit: Osculetur me osculo oris sui . Ac si dicat: Tangat me dulcedine et praesentia unigeniti filii Redemptoris mei. Per sonum vero oris potest ejusdem Domini Sp
Abbreviated transcription (Latin):
dore postmodũ cȩlestẽ patriã diligant.
qͣm prius in trena dilectione flagrabatt.
S hȩc cũ de cȩlesti patria loquim᷑. eui ine̾e
mira claritate p̃dicta angłoꝵ agmina au¬
dimus. cui rerũ om̃iũ conditor p̃sid& qͣm
uisione sua reficiens repl&. cui uera here¬
ditas lux.ẽ & defectus eiusdẽ luminis
nullus. ẽ: ad nos ms ipsos m̃tẽ reducimus.
& qͦd t̾rena gestemus m̃bra cogitamꝰ. Pen¬
samus qͦd nati in tenebris. atq a radiis in-¬
tumȩ lucis alieni. tanto nequius uiximus: qͣn¬
to reb corporalib dediti. a spiritualib longiꝰ
degebamius. Qua consideratione ꝑmotũ cor
ac male sibi consciũ trepidat: & tantȩ illius
qͣm audit patriȩ ciuẽ se fieri posse desꝑat.
Unde hic qͦq apte subiungit᷑: quo mens paui¬
da ad fiduciã reducat᷑. Nã de hac luce mox

Expanded text:
postmodum coelestem patriam diligant, quam prius in terrena delectatione flagrabant. Sed haec cum de coelesti patria loquimur, cui inesse mira claritate praedita angelorum agmina audimus, cui rerum omnium conditor praesidet, quam visione sua reficiens replet, cui vera haereditas lux est et defectus ejusdem luminis nullus est, ad nosmetipsos mentem reducimus, et quod terrena gestemus membra cogitamus, pensamus quod, nati in tenebris atque a radiis intimae lucis alieni, tanto nequius viximus quanto, rebus corporalibus dediti, a spiritualibus longius degebamus. Qua consideratione permotum cor ac male sibi conscium trepidat, et tantae illius quam audit patriae civem se fieri posse desperat. Unde hic quoque apte subjungitur, quo mens pavida ad fiduciam reducatur. Nam de hac luce mox
Abbreviated transcription (Latin):
in cunctis quȩ spiritalit̾ appetimus exem¬
plis p̃cedentib informamur: bene de his
More enim nũbiũ extensa suꝑ nos patrum
uita tegimur. ut ad fructũ fecundi ger¬
minis infundam᷑: & quasi intuentes celũ
prius nubes aspicimꝰ: qͥa ante bonoꝵ facta
ammirando cernimꝰ: & post illa quȩ sunt
cȩlestia experiendo penetramꝰ S qͥa neqͥ¬
quam harũ nubiũ id ẽ. antiquoꝵ patrum
uita nobis uirtusq patescer&. nisi eã nubes
aliȩ id ẽ scĩ apłi lumine suȩ p̃dicationis
aperirent: ad has nubes quȩ p̃dicando mũ¬
dũ circũeunt sermo redeat: & qͥd ꝑ illas
dñs in mundo ȩgerit. ostendat. Sequit᷑.¬
dũ ministris suis uiã p̃dicationis aꝑiens.
eos in mundi latitudine circũqͥq diffun¬
dit. Bene aut̃ dictũ. ẽ: quasi tentoriũ suũ.
Tentoriũ quippe in itinere poni sol&. Et cũ
p̃dicatores seĩ in mundo mittunt᷑: iter dõ
faciunt Vnde scriptũ. ẽ Ecce mitto an

Expanded text:
in cunctis quae spiritaliter appetimus exemin cunctis quae spiritaliter appetimus exemplis praecedentibus informamur, bene de his More enim nubium extensa desuper nos Patrum vita tegimur, ut ad fructum fecundi germinis infundamur, et quasi intuentes coelum prius nubes aspicimus, quia ante bonorum facta admirando cernimus, et post illa quae sunt coelestia experiendo penetramus. Seqpatrum, vita nobis virtusque patesceret, nisi eam nubes aliae, id est sancti apostoli lumine suae praedicationis aperirent, ad has nubes quae praedicando mundum circumeunt sermo redeat, et quid per illas Dominus in mundo egerit ostendat. Sequitdum ministris suis viam praedicationis aperiens, eos in mundi latitudinem circumquaque diffundit. Bene autem dictum est: Quasi tentorium suum. Tentorium quippe in itinere poni solet. Et cum praedicatores sancti in mandum mittuntur, iter Deo faciunt. Unde scriptum est: Ecce mi
Abbreviated transcription (Latin):
saul. & int̾ficia me: & ei ꝑsem& ipsã ueri¬
tas dicit. Quousq tu luges saulẽ: cũ ego
abiecerim eũ: Quid gͦ isto uiro dici be¬
nignius potest: qui & hunc ñ uult diui¬
nitus ꝑcuti. a quo formidat occidi: Cũ
ad pietatis atq humilitatis celsitudinẽ
tendimus p̃cedentiũ exemplis leuamur.
Quid enim dauid misericordius. qͥd humi¬
lius dici potest: qui a rege reꝓbo ꝓ uicto¬
riis contumelias receͥpit: qui de manu ho¬
stili israheliticã gentẽ fortit̃ eripuit: & ta¬
men ipse ne moriat᷑ quasi debilis fugit:
Qui & se electũ diuino iudicio. & ꝑsecutorẽ
suũ reꝓbatũ agnoscit: & tam̃ eidẽ ꝑsecu-¬
tori suo crebre satisfactionis humilitate
se subicit: qui ꝑsecutoris lanceã tollit:
oram clamidis truncat: atq ad cacumen
montis ꝓtinus ꝓperat: & uno eodẽq tem¬
pore quia occidendi potestatẽ habuerit
ostentat. & ne occidatur rogat. Quia gͦ¬

Expanded text:
Saul, et interficiet me . Et ei per semetipsam VeriSaul, et interficiet me . Et ei per semetipsam Veritas dicit: Quousque tu abjecerim eum ? Quid ergo isto viro dici benegnius potest, qui et hunc non vult divinitus percuti, a quo formidat occidi? Cum ad pietatis atque humilitatis celsitudinem tendimus, praecedentium exemplis levamur . Quid enim David misericordius, quid humilius dici potest, qui a rege reprobo pro victoriis contumelias recipit, qui de manu hostili Israeliticam Gentem fortis eripuit, et tamen ne ipse moriatur, quasi debilis fugit? Qui et se electum divino judicio, et persecutorem suum reprobum agnoscit, et tamen eidem persecutori suo crebrae satisfactionis humilitate se subjicit. Qui persecutoris lanceam tollit, oram chlamydis detruncat, atque ad cacumen montis protinus properat, et uno eodemque tempore, quia occidendi potestatem habuerat, ostentat, et ne occidatur, rogat . H
Abbreviated transcription (Latin):
rat. & tam̃ irascentẽ dñm ꝓ eisdẽ suis ꝑ¬
secutorib rogat: seq ꝓ illis diuino furo
ri obicit. quia in scõ eiꝰ pectore etiã ex ꝑ-¬
secutione caritas ignescit: Cũ contra ad¬
uersa mundi formare m̃tem constantia
nitimur: p̃cedentiũ consolatione fulci-¬
mur. Od enim iosue constantius: qͥ ad
explorandã qualitatẽ gentiũ missus. nec
ꝓceritatis magnitudinẽ. nec numerosi¬
tatis magͣnitudinẽ expauit: Vnde &
easdẽ gentes quas explorando ñ timuit.
etiã p̃liando ꝓstrauit. Cum benignita.¬
tis culm̃ app̃hendere conamur: p̃ceden-¬
tiũ exemplis instruim᷑. Quid enĩ samu¬
hele benignius: qui de principatu regen-
di popłi deiectus. successorẽ sibi humilit̃
requirit: inuentũq ungit in regẽ: unc¬
tũ mox tolerat ꝑsecutorẽ: a quo ne moria¬
tur trepidat. & tam̃ ne ei dñs irascat᷑ ro¬
gat: Ipse quippe cũ mitteret᷑. ait. Audis

Expanded text:
rat, et tamen irascentem Dominum pro eisdem suis prat, et tamen irascentem Dominum pro eisdem suis persecutoribus rogat, seque pro illis diri objicit; quia in sancto ejus pectore etiam ex persecutione charitas ignescit? Cum contra adversa mundi firmare mentis constantiam nitimur, praecedentium consideratione fulcimur. Quid enim Josue constantius , qui ad explorandam qualitatem gentium missus, nec proceritatis magnitudinem, nec numerositatis multitudinem expavit? Unde et easdem Gentes, quas explorando non timuit, etiam praeliando prostravit. Cum benignitatis culmen apprehendere conamur, praecedentium exemplis instruimur. Quid enim Samuele benignius, qui de prindi populi dejectus, successorem sibi humiliter requirit, inventumque ungit in regem, unctum mox patitur persecutorem . A quo ne moriatur, trepidat; et tamen ne ei Dominus irascatur, rogat. Ipse quippe cum mitteretur, ait: Audiet
Abbreviated transcription (Latin):
exempla conspicimus. Qd enĩ ysaac pati-¬
entius: qui ligna portat: de holocausto inter¬
rogat: atq post paululũ ligat᷑. & ñ loquit᷑:
arȩ suꝑ ponit᷑. & ñ reluctat᷑. Quid gͦ isto
uiro patientius dici potest: qui qͣsi ad sola¬
tiũ ducit᷑ s requirit: ad feriendũ ligat᷑ .&
conticescit: & oblaturus holocaustũ. inter¬
rogat: offerendus in holocaustum tacet:
Cũ accingi ad laboꝵ tolerantiã nitimur:
exemplis p̃cedentib informam᷑. Qdenĩ
iacob laboriosius: qui apud laban tam
li. ut ꝑfrueret᷑ p̃miis heredis: Cũ arcẽ
continentiȩ & castitatis ascendere nitim᷑ͦ
exemplis p̃cedentiũ subleuam᷑. Qd enim
ioseph castius: qui ad desideriũ petulan¬
tis ddominȩ iugo luxuriȩ p̃mi ñ potuit
in seruitio liber fuit. Cũ mansuetudi-¬
ne repleri concupiscimꝰ: p̃cedentiũ exem¬
plis adiuuamur. Qd enĩ moyse mansu-¬
etius: qui cõmissi sibi popłĩ sedicionẽ tole-¬

Expanded text:
exempla conspicimus. Quid enim Isaac patiexempla conspicimus. Quid enim Isaac patientius, qui ligna portat, de holocausto rogat, atque post paululum ligatur, et non loquitur : arae superponviro dici patientius potest, qui quasi ad solatium ducitur et requirit, ad feriendum ligatur et conticescit, et oblaturus holocaustum interrogat, offerendus in holocaustum tacet? Cum accingi ad laborum tolerantiam nitimur, exemplis praecedentibus sublevamur. Quid enim Jacob laboriosius, qui apud Laban tam li, ut perfrueretur praemiis haeredis ? Cum arcem continentiae et castitatis ascendere nitimur, exemplis praecedentium sublevamur. Quid enim Joseph castius, qui ad desiderium petulantis dominae, jugo luxuriae premi non potuit in servitio liber fuit . Cum mansuetudine repleri concupiscimus, praecedentium exemplis adjuvamur. Quid enim Moyse mansuetius, qui commissi sibi populi seditionem tole
Abbreviated transcription (Latin):
patrũ p̃cedentiũ radionos suȩ claritatis
illustrat. Ecce in studio deuotionis dñicȩ
& caritatis accendimur: s in hac deuotio¬
ne atq caritate melius harũ nubiũ con-¬
templatione formamur. Ꝙd enĩ deuotiꝰ
petro: quid carius iohanne: Ille ꝑ deuo¬
tionẽ fluida maris dorsa calcare ñ timu¬
it: iste ꝑ amorẽ in ipso auctoris nr̃i pec¬
tore quieuit: & qui ad corporalis cȩnae
refectionẽ uenerat. spiritale pabulũ de
sinu redemptoris sũpsit. S qͥa signari ꝑ
deducamꝰ. Ecce cũ p̃ceptis celestib sub¬
di ꝑ obędientiã cupimus: consideratis
antiquoꝵ patrũ uestigiis uuamur. Qd
enim abraham obȩdientius. qͥ ad unam
uocẽ dñicã cognatos & patriã deserit: &
ꝓ adipiscenda ȩtña hereditate ipsũ ferire
non trepidat. quẽ senex iam & pęne mori¬
turus acceꝑat heredem: Cũ patientiȩ ap-¬
p̃hendere uirtutẽ conamur: p̃cedentium

Expanded text:
patrum praecedentium, radio nos suae claritatis patrum praecedentium, radio nos suae claritatis illustrat. Ecce in studio devotionis dominicae et charitatis accendimur, sed in hac devotione atque charitate melius harum nubium contemplatione formamur. Quid enim devotius Petro ? Quid charius Joanne ? Ille per devotionem fluida maris dorsa calcare non timuit, iste per amorem in ipso auctoris nostri pectore requievit; et qui ad corporalis coenae refectionem venerat, spiratale pabulum sinu Redemptoris sumpsit. Sed quia signari deducamus. Ecce cum praeceptis caelestibus subdi per obedientiam cupimus, consideratis antiquorum patrum vestigiis juvamur. Quid enim Abraham obedientius, qui ad unam vocem Dominicam cognatos et patriam deserit , et pro adipiscenda aeterna hereditate ipsum ferire non trepidat, quem senex jam et pene moriturus acceperat heredem? Cum patientiae apprehendere virtutem conamur, praecedentium
Abbreviated transcription (Latin):
bes cũ desuꝑ aerẽ p̃texunt. si in cȩlo ocłos
atcollimꝰ. ñ celũ. s ipsas intuemur: nec ui¬
sus nr̃ ȩthereas plagas penetrat. quia ei
illas ipsa sua infirmitas occultat: & cũ de
çȩlo sol rutilat. priꝰ int̾fuso aere pascit᷑. ut
post in cęlũ solis radios contẽplet᷑. Quia
gͦ carnales homines sumꝰ cũ suꝑna appe
tere nitimur. qͦsi in celũ ocłos leuamꝰ: &
uelut in cęlũ aciẽ tendimus: quia pressi
usu rerũ corporaliũ doceri sp̃ualia cona¬
mur. S quia transire intellectꝰ nr̃ ad di
exempla formetur: quasi iam cęlũ oculꝰ
nr̃ suspicit: s nubes ñ uid&: qͥa cõp̃hen¬
dere quȩ dĩ sunt appetit. s uix mirari ea
quȩ hominib collata sunt potest. Unde
& alias dr̃ Illuminans tu mirabilit̾ amon¬
tib et̃nis. Qui enĩ orientẽ solẽ contẽplari
ñ ual&. irradiatos montes aspicit: & qͥa sol
ortus sit. dep̃hendit. Ex ȩt̃nis gͦ montib
nos ds̃ illuminat: qͥa ꝑ ammiratã uitã

Expanded text:
bes cum desuper aerem praetexunt, si in coelum oculos attollimus, non coelum, sed ipsas intuemur; nec visus noster aethereas plagas penetrat, quia ei illas ipsa sua infirmitas occultat; et cum de coelo sol rutilat, prius interfuso aere pascitur, ut post in coelo solis radios contempletur. Quia ergo carnales homines sumus, cum superna atere nitimur, quasi in coelum oculos levamus, et velut in coelum aciem tendimus, quia pressi usu eorum corporalium, doceri spiritualia conamur. Sed quia transire intellectus ad divinaexempla formetur, quasi jam coelum noster oculus suspicit, sed nubes videt, quia comprehendere quae Dei sunt, appetit; sed vix mirari ea quae hominibus collata sunt potest. Unde  est: Illuminans tu mirabiliter a montibus aeternis. --Qui orientem contemplari non valet, irradiatos montes aspicit, et quia sol ortus sit deprehendit. Ex aeternis montibus nos Deus illuminat; quia per admiratam vitam