comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
litas. in libata seruet᷑ .q. nec ure atq¬
nec caritate utiliꝰ ẽ eredendũ. UIII.¬
& imbecilles fr̃s ob uilem t̾renãi
substantiã cito inimicꝰ ille disiung̃. ita
etiã int̾ sꝑitales gignit ꝓ intellectꝰ di¬
uersitate discordiã: ex. qua fine dubio
contentiones rireq uerborũ quas apłs¬
clampnat plerũq consurat̃: unde con¬
sequent̃ diuortia int̾ unanimos frẽs
hostis inuidꝰ ac malignꝰ int̾serit. uera
ẽ namq sapientissimi salomonis illa
sententia. Odiũ suscitat contentio. ⁊ mi
uersos uero qͥ non contendt̃: ꝓtegit
amicicia.¬
ua ꝓpt̃ ad conseruandã ꝑpetuã
ẜ indiuiduã caritatẽ nichil pro¬
dest pͥmã causã amputare discidii qͤ
nasci solet de rebꝰ caducis atq terrenis
& unuersa despensse carnalia atq om¬
nium quibꝰ nr̃ us indig& rerũ indiscre¬
tam cõmunionẽ fr̃ĩbꝰ ꝑmisisse: nͥ etiã
sccdam que sub specie sꝑitaliũ sensuũ

Expanded text:
litas inlibata seruetur, quia nec ira atqulitas inlibata seruetur, quia nec ira atqunec caritate utilius est credendum. et imbecilles fratres ob vilem terrenamque substantiam cito inimicus iletiam inter spiritales gignit pro intellectuum diuersitate discordiam, ex qua sine dubio contentiones rixaeque uerborum, quas apostolus damnat, plerumque consurgunt: unde consequenter diuortia inter unianimos fratres hostis innidus ac malignus interserit. uer2 est namque sapientissimi Salomonis illa sententia: odium sversos autem qui non contendunt protegit amicitiaQuapropter ad conseruandam perpetuam t indiuiduam caritatem nihil prodest primam causam amputasse discidii, quae nasci solet de rebus caducis atque terrenis, et uniuersa despexisse carnalia atque omnium quibus noster usus indiget rerum indiscretam conmunionem fratribus permisisse, nisi etiam secundam, quae sub specie spiritalium sensuum
Abbreviated transcription (Latin):
ulud implere mandatũ qđ dr̃ solñ
oceidat suꝑ iracuncliã uram̃ꝰ qs. qui
irascitꝰ frĩ suo reus erit iudicio: alteriꝰ
uero tristiciam. quã delinire tua man¬
suetudine potiusti: contumaei cor¬
de despicias. Fodẽ namq mͦ p̃cepti
diu̾ci p̾uaricatione plecꝰteris. Qui
te an aliũ quẽ prã ꝑdas. Unũ siqͥdẽ
cuiꝰ lib& interitu ei nascit᷑ detͥmen¬
tum: itidẽ  illi ciu om̃iuĩ grata ꝑdi¬
tio est: unũ lucrũ. uł tua uł fratris
morte conqͥrit᷑. Iuẽ ad modũ postre¬
mo poterit ut tenuẽ contra frem
retinere tristiciã. qui se credit cotidie
immo continuo ab hoc scło migta¬
icut gͦ nichil p̃ponendũ est
caritatiꝰ ita furori uł uacimi¬
die nichil ẽ econtrario post¬
ponendum. Omĩa namq quãuis uti¬
lia ac necessaria uideantꝰ sꝑnenda
sunt. tantũ ut ire ꝑturbatio deui¬
tetur: & et omia etiã que putantꝰ
adũsa suscipienda. atq toleranda
sunt. ut dilectionis pacisq tranqͥl¬

Expanded text:
lud inplere mandatum quo dicitur: sol non occidat super iracundiam tuam, et: qui irascitur fratri suo, reus erit iudicio, alterius uero tristitiam quam delenire tua mansuetudine potuisti contumaci corde despicias. eodem namque modo praecepti dominici praeuaricatione plecteris. qui te an alium quempiam perdas. unum siquidem cuiuslibet interitu ei nascitur detrimentum, itidemque illi cui omnium grata perditio est unum lucrum uel tua uel fratris morte conquiritur. quemadmodum postremo poterit uel tenuem contra fratrem retinere tristitiam, qui se credit cotidie, immo continuo ab hoc saeculo migraicut ergo nihil praeponendum est caritati, ita furori uel iracundiae nihil est e contrario postponendum. omnia namque, quamuis utilia ac necessaria uideantur, spernenda sunt tamen, ut irae perturbatio deuitetur, et omnia etiam quae putantur aduersa suscipienda atque toleranda sunt, ut dilectionis pacisque tranquil
Abbreviated transcription (Latin):
bilem. estusq carnales pacificos inte sense¬
ris ꝑdurasse: huiꝰ quaq iusibilis flamine
mitis atq in norius in modũ illorũ tri¬
um in babiloria puerorũ te adlamb&
attacłꝰ ltaq sener huiꝰ modi reuelati¬
one ꝑcussꝰ ñ quidẽ exꝑimenti diuini¬
tus demonstrati. pericula conguluit.
seo int̾rogans conscientiã suã. & puri¬
tatẽ sii cordis ęraminans. nec adhuc
pondꝰ castimonie sue huiꝰ ꝓbationis pon¬
deri compensare coniectans: ñ nurũ
ẽ ait. si cedentibꝰ mͥ immundorum
sp̃ituũ p̃liss adustiones ignis quas
dirissimis cong̾ssibꝰ demoniũ inferio¬
res eẽ credebam: ad huc aduersiu
me senserim seruentes. Alaior qͥppe
est uirtꝰ ac sublimior grã uit̾nim
ubidinẽ carnis extinguere: quam
nequitias demonũ extͥnsecꝰ irruente
signo dñi ac uirtutis altissime. poten¬
tia subiugare: uel de obsessis corꝑibꝰ
nominis dñi inuocatione ꝓpellere.

Expanded text:
bilem aestusque carnales pacificos in te sensebilem aestusque carnales pacificos in te senseris perdurasse, huius quoque uisibilis flammae mitis atque innoxius in modum illorum trium in Babylonia puerorum te adlambet adtactus. itaque senex huiusmodi reuelatione perculsus non quidem experimenti diuinitus demonstrati pericla consuluit, sed interrogans conscientiam suam et puritatem sui cordis examinans nec adhuc pondus castimoniae suae huius probationis ponderi conpensare coniectans, non mirum est, ait, si cedentibus mihi inmundorum spirituum proeliis adustiones ignis, quas dirissimis congressibus daemonum inferi-ores esse credebam, adhuc aduersum me senserim saeuientes. maior quippe est uirtus ac sublimior gratia internam libidinem carnis extinguere quam nequitias daemonum extrinsecus inruentes signo domini ac uirtutis altissimae potentia subiugare uel de obsessis corporibus nominis diuini inuocatione propellere.
Abbreviated transcription (Latin):
tristificatꝰ magnũ in modũ cep̃ secũ
tacitꝰ uoluere. Cur ignis inqͥens iste
mecũ ñ hab& pacẽ: cũ diriora mͥ demo¬
num cessert p̾lia : Aut quẽ ad modũ
me in illo metuendo eramineͥs die
ꝑ se transiturũ. ille ignis inextingiubi¬
us.&. in qͥsitor meritorũ onĩ uin . ñ tene¬
uiis ñ peꝑcit : Cumq estuanti huiꝰce¬
modi cogitationibꝰ atq tristicia sopor
subit obrepsiss&: adueniens angłs do¬
nuni. cur in qͥt pafiuiti tͥstis es. qđ nec¬
adhuc resideat in menbris tus car¬
naliũ inotuũ necdũ ad purũ ercoc¬
ta cõmotio: Tuiꝰ radices ctonec ad¬
huc in tuis uiuunt medullis. ignẽ
istũ mat̾ialem. nequaquã tͥ pacificũ
eẽ ꝑmittent. Iuẽ utiq innoriũ alias
seutire ñ poteris: nͥ om̃s int̾nos motꝰ
his indicus intem&. ipso exꝑiaris
extincꝰtos. Gade app̃bende iudã
& pulcherrimã iurginẽ.: A si ullam
tenens tranquillitatẽ tui cordis unmo¬

Expanded text:
tristificatus, magnum in modum coepit secum tristificatus, magnum in modum coepit secum tacitus volvere: Cur ignis, inquiens, mecum non habet pacem, cum diriora mihi daemonum cesserint praelia? aut quemadmodum me in illo metuendo examinis die per se transiturum ille ignis inexstinguibilis et inquisitor meritorum omnium non tenevulus non pepercit? Cumque aestuanti hujuscemodi cogitationibus atque tristitia sopor subitus obrepsisset, adveniens angelus Domini, Cur, inquit, Paphnuti, tristis es, quod necideat in membris tuis carnalium motuum necdum ad purum excocta conmotio ? cuius radices donec in tuis uiuunt medullis, ignem istum materialem nequaquam tibi pacificum esse permittent. quem utique innoxium alias sentire non poteris, nisi omnes internos motus his indiciis in temet ipso experiaris extinctos: uade, adprehende nudam et pulcherrimam uirginem, et si illam tenens tranquillitatem tui cordis inmo
Abbreviated transcription (Latin):
Et ideuxo monent᷑. ut hac ex parte
nichil sͥ beatitudins. aut głie aude¬
ant uendicare. que dĩ tantũ poten¬
tia. ac uirtute ꝑficit᷑: seo ex illa uite
sue cordisq intima puritate: o quã
nomina eorũ scribi merent᷑ in celis.
Et ut hoc ipsũ qđ hiximꝰ .i.
uł testimonis ueterũ. uł diui¬
nis oraculis adꝓbemꝰ. qͥd beatꝰ pafiui¬
tius uł de admiratione signorũ. uel de
grã senserit puritatis. inimo quid
angłi reuelatione cognouerit ipsiꝰ
uerbis atq exꝑim̃tis rectiꝰ ꝓferemus.
Hic namq ita multis uigens annis dis¬
trictione p̾cipua. ut cred& etiã se carna¬
lis concupiscentie laqueis penitꝰ abso¬
lutum: eo qđ cunctis infestationibꝰ
demonũ. quibꝰ diu aꝑteq conflixerat.
suꝑiorẽ se factũ eẽ sentirs: dũ adue¬
nientibꝰ iuris scĩs pulm̃tũ lenticule.
qõ illi atberã nominant p̃ꝑars: ma
nus eiꝰ in elibano ut adsolet. flãma
suꝑuolitante combusta ẽ. Iuo facto

Expanded text:
irco monentur ut ex hac parte aihil sibi beatitudinis aut gloriae audeant uindicare, quae dei tantum potentia ac uirtute perficitur, sed ex illa uitae suae cordisque intima puritate, ob quam nomina eorum inscribi merentur in caelis. Et ut hoc ipsum quod diximus uel testimoniis ueterum uel diuinis oraculis adprobemus, quid beatus Pafnutius uel de admiratione signorum uel de gratia senserit puritatis, immo quid angeli reuelatione cognouerit, ipsius uerbis atque experimentis rectius proferemus. hic namque ita multis uigens annis districtione praecipua, ut crederet se etiam carnalis concupiscentiae laqueis penitus absolutum, eo quod cunctis infestationibus daemonum quibus diu aperteque conflixerat superiorem se esse factum sentiret, dum aduenientibus uiris sanctis pulmentum lenticulae, quod illi atheran nnus ejus in clibano, ut assolet, flamma supervolitante, combusta est. Quo facto
Abbreviated transcription (Latin):
t re uera mai miraculũ s.iii.¬
est de ꝓpͥa carne fomitẽ eradicare
iururio: quã erpellere immundos
sp̃c̃ de cordibꝰ alienis. E magnificen¬
tius signũ ẽ uirtute patientie tru¬
culentos motꝰ iracundie cohercere.
quã. aeris principibꝰ imꝑare. Płꝰq ẽ
exclusisse edacissimos de corde ꝓpͥo
tͥsticie morsus. quã ualitudines
alteriꝰ febresq corꝑeas expulisse. Pos¬
tremo multis modis p̾celsior uirtꝰ
sublimiora ꝓfectꝰ ẽ: anime pro¬
prie curare languores. quã corꝑis
alien. Quanto enĩ hec sublimior
carne ẽ: tanto p̾stantior eiꝰ ẽ & salꝰ.
quantoq p̾ciosioris ęxcellentiorisq
substantie: tanto grauioris ac ꝑ iei¬
osioris ẽ & ruine.  IIII.¬
t de illis quidẽ curationibꝰ.
ita beatissimis apłis dicit᷑: No

Expanded text:
t re uera maius miraculum est de propria carne fomitem eradicare luxuriae quam expellere inmundos spiritus de corporibus alienis, et magnificentius signum est uirtute patientiae truculentos motus iracundiae cohercere quam aeriis principibus imperare, plusque est exclusisse edacissimos de corde proprio tristitiae morsus quam ualitudines alterius febresque corporeas expulisse: postremo multis modis praeclarior uirtus sublimiorque profectus est animae propriae curare languores quam corporis alieni. quanto enim haec sublimior carne est, tanto praestantior eius est salus, quantoque pretiosioris excellentiorisque substantiae, tanto grauioris ac perniciosioris est et ruinae. Et de illis quidem curationibus ita beatissimis apostolis dicitur: no
Abbreviated transcription (Latin):
pugnationũ uini tolerare nos posse nͥ
nob̃ ꝑ illiꝰ medicinã. clĩ grã subueniss&s
ꝓfusis lacͥiuis testabam᷑. tacitꝰ ille du
cunctatꝰ atq ad extremũ grauit᷑ inge¬
miscens ita respondit.i.¬
ec cdũ uos desiđus renuntiasse mim¬
cdanis. nec mortificasse concupiseñ¬
tias pͥstinas: cogitationũ ut̃arum
ꝓdidit infirmitas. hãnic̃ desidiã cordis
hanc ꝑegͥnationẽ. ac parentũ absentiã
quã m̃te potiꝰ susciꝑe debiustis. carne
tantũ mͦ sustinetis. Sepulta enĩhec omĩa
dine sentio laborare: que u ꝓuerbusita
notat᷑. In desidus ẽ om̃is otiosꝰ. Et iterũ.

Expanded text:
pugnationum uim tolerare nos posse, nisi pugnationum uim tolerare nos posse, nisi nobis per illius medicinam dei gratia subuenisset, profusis lacrimis testaremur, tacitus ille diuque cunctatus atque ad extremum grauiter ingemescens ait. ecdum vos desideriis renuntiasse mundanis, nec mortificasse concupiscentias pristinas, cogitationum vestrarum prodit infirmitas. Nam sicut desidiam cordis hanc peregrinationem ac parentum absentiam, quam mente potius suscipere debuistis, carne tantummodo sustinetis. sepulta enim haec omnia dine sentio laborare, quae in Prouerbiis ita notatur: in desideriis est omnis otiosus, et iterum:
Abbreviated transcription (Latin):
nrõs p̃ditos recordabam᷑. ut eos nequaꝗͣ
magis ex illorũ eẽmꝰ assiduitate captu¬
ri: nullaq nos corꝑaliũ rerũ sollicitudi¬
ne. nullis ꝓspiciencdi uictꝰ distensionibꝰ
occupandos: iliis affatĩ omnẽ cũ gaudio
p̃bitionẽ nr̃e necessitatis explentibꝰ. In¬
suꝑ etiã spe maniũ gaudiorũ animũ
pascebamꝰ c̾redentes fructũ nos man¬
mum ꝑcepturos de conu̾sione multo¬
rum: qui uelut ns eẽnt ad uiã salutis
exẽplo ac monitis dirigendi. Tum p̃te¬
rea ipsorũ locorũ sitꝰ in quibꝰ erat ma¬
ioribꝰ nr̃is habita possessio. ipsarũq ame¬
nitas iocunda regionũ. ante ocłos pin
gebat᷑: quã & congrue solitudinis spa¬
cus tenderet᷑. ĩta ut ñ solũ delectare
monachũ possuit secreta filuarũ: setiã
in anma uictꝰ p̃bere compendia. Que
omĩa p̃dicto sent cũ scdm fidẽ consci¬
entie nr̃e simplicit᷑ pandẽmꝰ neciã in¬

Expanded text:
nostros praeditos recordabamur, ut eos nequaquam nostros praeditos recordabamur, ut eos nequaquam magis ex illorum essemus adsiduitate capturi, nullaque nos corporalium rerum sollicitudine, nullis prospiciendi uictus distentionibus occupandos, illis adfatim omnem cum gaudio praebitionem nostrae necessitatis explentibus. insuper etiam spe inanium gaudiorum animas pascebamus, credentes nos fructum maximum percepturos de conuersione multorum, qui uelut nostro essent ad uiam salutis exemplo ac monitis dirigendi. tunc praeterea ipsorum locorum situs, in quibus erat maioribus nostris auita possessio, ipsarumque amoenitas iucunda regionum ante oculos pingebatur, quam grate et congrue solitudinis spatiis tenderetur, ita ut non solum delectare monachum possent secreta siluarum, sed etiam maxima uictus praebere conpendia. quae omnia praedicto seni cum secundum fidem conscientiae nostrae simpliciter panderemus, nec iam in
Abbreviated transcription (Latin):
uarta atq uicesima ista
sollatio abb̃is abrahã xꝑo
semorũ traditiones. atq instituta con
calipsi. coronas suas agno offerre dicum¬
tur: numero mistice congruente cun¬
ctarũ ꝓmuissionũ nr̃arũ debitis noscre
meritũ fuerint coronati: illi qͥ ꝓsalute
mundi immolatꝰ ẽ agno subiectis st̃
capitibꝰ oblaturi. Ipse enĩ ⁊ illis istũ en¬
nũ sensum. ⁊ nob̃ qualẽ cũq sermonẽ
quo tanta ꝓfunditas ꝓmeret᷑ ꝓpt̃ ho¬
norẽ nominis si. donare dignatꝰ est.
Et necesse ẽ. ut ad aucꝰ totẽ bonorũ om̃i¬
um muneris sui merita referant᷑: eui hoc
ipso debet᷑ ampliꝰ quo mag̃ soluit᷑. Igit᷑
ad hc̃ abraham. impugnationẽ cogitati¬
onum nr̃arũ anxia confessione detulimꝰ.
qua ad repetenclã ꝓiuntiã urãm. atq
ad reuisendos parentes nr̃os. cotidianis
animi estibꝰ uigebam᷑. Hic ꝓ enĩ nob̾ ma¬
.xima desidiorũ nascebat᷑ occasio. qđ
tanta religione atq pietate parentes

Expanded text:
 uicensima ista conlatio abbatis Abraham Christo seniorum traditiones atque statuta conci in sancta Apocalypsi coronas suas agno offerre dicuntur, numero mystice congruentes cunctarum promissionum nostrarum debitis nos cremeritum fuerint coronati, illi qui pro salute mundi immolatus est agno prostratis sunt capitibus oblaturi: ipse enim et illis tam eximium sensum et nobis qualemcumque sermonem, quo tanta profunditas promeretur, propter honorem nominis sui donare dignatus est. et necesse est ut ad auctorem bonorum omnium muneris sui merita referantur, cui hoc ipso debetur amplius quo magis soluitur. igitur ad hunc Abraham inpugnationem cogitationum nostrarum anxia confessione detulimus, qua ad repetendam prouinciam nostram atque ad reuisendos parentes cotidianis animae aestibus urguebamur.\' hinc etenim nobis maxima desideriorum nascebatur occasio, quod tanta religione atque pietate parentes
Abbreviated transcription (Latin):
piciamꝰ ad bonitatẽ dĩ. auliꝰ eorũ ꝓuni¬
tiabit᷑ bonꝰ dicente dño. nenio boriꝰ nͥse
lus ds̃: Tuiꝰ intuitu etiã ipsi apłi. qͥ elec¬
tionus merito. bonitatẽ generis human
nusltis eicesserant modis. maliẽc dicunt᷑
dño ad eos ita loquente. Sigͦuos cũ sitis
mali. nostis bona data cdare filiis ur̃is:
quanto magis pat̾ ur̃ qͥ in ceł ẽ dabitbo

Expanded text:
ciamus ad bonitatem Dei, nullus eorum pronuntiabitur bonus, dicente Domino: Nemo bonus, nisi solus Deus. Cujus intuitu etiam ipsi apostoli, qui electionis merito bonitatem generis humani multis excesserant modis, mali esse dicuntur, Domino ad eos ita loquente: Si ergo vos cum sitis mali, nostis bona data dare filiis vestris, quanto magis Pater vester, qui in c
Abbreviated transcription (Latin):
team᷑ aptari: qui in hanc quã p̃dimus
incurrentes cotidie peccati ñ cͥminũ
legẽ. de statu salutis sue certe ñ p̃cipi¬
tant᷑ in facinꝰ s ut sepe dictũ ẽ. de con¬
templatione ad miseriã cagitationũ
corꝑalium deuoluti. uere illiꝰ beatitu¬
dinis bono plerũq fraudantꝰ. Si enĩ
semꝑhanc menbrorũ suorũ legẽ coti¬
dianis sentirent sc̃eleribꝰ illigari. ñ utiq
de felicitatis amissione. s de in nocen¬
ne causarent᷑: nec diceret apłs pau¬
lus infelix ego homo. s impurꝰ. aut sce¬
lestꝰ ego homo: nec cde corꝑe mortis
li. s a flagitiis atq cͥnunibꝰ carius hutꝰ
uellet absolui. S ꝙ se ꝓconditione
fragilitatis humane senserat captua¬
tum. id ẽ ab ductũ ad sollicitudines
curasq carnales. que lex peccati ⁊ mor¬
tis oꝑat᷑: ingemiscens suꝑ hane quã
uiuitꝰ incurrebat legẽ pecc̾i confes¬
tim recurrit. ad rp̃m:⁊ p̾sentissima
illa pecc̾i que spiuas ⁊ tͥbulos cogitati¬

Expanded text:
teamur aptari, qui in hanc quam praediximus incurrentes cotidie peccati, non criminum legem de statu salutis suae certi non praecipitantur in facinus, sed ut saepe dictum est de contemplatione diuina ad miseriam cogitationum corporalium deuoluti uerae illius beatitudinis bono plerumque fraudantur. si enim se per hanc membrorum suorum legem cotidianis sentirent sceleribus inligari, non utique de felicitatis amissione, sed de innocentiae causarentur, nec diceret apostolus Paulus infelix ego homo, sed \'inpurus\' aut \'scelestus ego homo\', nec de corpore mortis li, sed a flagitiis atque criminibus carnis huius uellet absolui. sed quia se pro condicione fragilitatis humanae senserat captiuatum, id est abductum ad sollicitudines curasque carnales, quae lex peccati et mortis operatur, ingemescens super hac quam inuitus incurrerat lege peccati confestim recurrit ad Christum et praesentissima illa peccati, quae spinas et tribulos cogitati
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ ait ue ni q uir pollutꝰ labis ego sũ.
de suorũ hoc eũ labiorũ ñ popłi polluti¬
one confessũ. io qđ se qͥt᷑i anifestat. Et
in medio popl̃ polluta labia habentis
ego habito. S etiã cũ orans quasi uniu̾¬

Expanded text:
pollutus labiis ego sum, de suorum hoc eum labiorum, non de populi pollutione confessum id quod sequitur manifestat: et in medio populi polluta labia habentis ego habito. sed etiam cum orans peccatoru
Abbreviated transcription (Latin):
mus. & auxiliatotẽ qͥ nos ad id retrahat
inqͥtentes. cũ apło ꝓclamemꝰ infelu
ego homo quis me libabit de corꝑe mor
tis huius:. Ibduci namq captiuũ u
lege peccati. qͥd ẽ aliud quã in affec b
peccati atq oꝑe ꝑmanere: Aut qđ ali¬
ud pͥncipale dabit᷑ bonũ qđ scĩ explere
non possunt: nisi ad cuiꝰ comparatio¬
nem ut sup̾diximꝰ uniu̾sa nec bonast̃:
Et quidẽ nouunus multa esse in hoc
mundo bona. p̃cipueq pudiciciã. con¬
tinentiã. sobrietatẽ: humilitatẽ: iustici¬
am: muiscdiã: temꝑ antiã: pietatẽ: s hec¬

Expanded text:
mus et auxiliatorem qui nos ad id retrahat mus et auxiliatorem qui nos ad id retrahat inquirentes cum apostolo proclamemus: infelix ego homo: quis me ltis huius? abduci namque captiuum in lege peccati quid est aliud quam in effectu peccati atque opere permanere? aut quod aliud principale dabitur bonum quod sancti explere non possint, nisi id, ad cuius conparationem ut supra diximus uniuersa nec bona sunt? equidem nouimus multa esse in hoc mundo bona praecipueque pudicitiam, continentiam, sobrietatem, humilitatem, iustitiam, misericordiam, temperantia
Abbreviated transcription (Latin):
iedici regnũ dĩ possidebunt. Aut qͦ
est lex ista militans in menbris nt̃is. qͦ
repugnet legi m̃tis nr̃e. que cũ nos te¬
sistentes atq captiuos in lege peccati
ac mortis abduperit. eiq nos fecerit
carne seruire: inchiloniiꝰ mentelegi
dĩ seriure ꝑmittat: Nec enim hicputo
legem peccati. flagitia designare: aut¬
t hoc de sup̃dictis. intelligi posse cͥiini¬
bus: que si qͥs facit. legi di nĩte ñ seruit.
.i qua necesse ẽ eũ ante animo disce¬
dere: quã aliqͥd eorũ carne cõmtitat.
qͥs enĩ ẽseriure legi peccati: iusi ea s̃
a peccato imperant᷑ implerei Iđ gͣ pec¬
cati genꝰ est quo cũ se tanta sçĩtas atq
ꝑfectio sentiat captiuari. grã tam̃ xp̃i
non abigat liberandã dicens. infelix
ego hono qͥsme liberabit de corꝑe
firmabitis: que abstrahens nos alege
dĩ. ⁊ captiuans lege peccati. infelices
nos potiꝰ fatiat. quã nocentes.: ut non
et̃nis supplicus addicam. s quasi de in¬
terrupto beatitudinis gaudio suspire¬

Expanded text:
paces regnum dei possidebunt. aut quae ista lex est militans in membris nostris, quae repugnet legi mentis nostrae, cumque nos resistentes atque captiuos in lege peccati ac mortis abduxerit eique nos fecerit carne seruire, nihilominus mente legi dei seruire permittat? nec enim hic puto legem peccati flagitia designare aut de supra dictis intellegi posse criminibus, quae si quis facit, legi dei mente non seruit, a qua necesse est eum animo ante desciscere quam aliquid eorum carne eonmittat. quid est enim seruire legi peccati, nisi illa quae a peccato imperantur inplere? quod ergo peccati genus est, quo cum se tanta sanctitas atque perfectio sentiat captiuari, gratia tamen Christi non ambigat liberandam dicens: infelix ego homo: quis me liberabit de corpore firmabitis, quae abstrahens nos a lege dei et captiuans in lege peccati infelices nos potius faciat quam nocentes, ut non aeternis suppliciis addicamur, sed quasi de interrupto beatitudinis gaudio suspire
Abbreviated transcription (Latin):
maledicta t̾ra in oꝑibꝰ nris. pꝰ agnitionẽ
boni ac mali. cogitationũ spinas cepit
ac tͥbulos germinare. quarũ aculeis na¬
turalia uirtutũ semina p̃focant᷑ ne il
bicit᷑. Nullꝰ ẽ enĩ aliꝰ quãuis sõs.: qͥ supra
dictum panẽ ñ cũ sudore iuiltꝰ surifa
licita cordis intentione ꝑcipiat. Ceterũ
cõmuni isto pane multi ut idemꝰ diui¬
tes: sine ullo uult liu sudore uescunt᷑. Im
etiã legẽ beatꝰ apłs spĩtalẽ asserit dicens.
Scimꝰ aut qm̃ ler sꝑitalis ẽ. ego autem
carnalis sũ uenundatꝰ sub peccato. Sp̃i

Expanded text:
maledicta terra in operibus nostris post agnitionem maledicta terra in operibus nostris post agnitionem boni ac mali cogitationum spinas coepit ac tribulos germinare, quarum aculeis naturalia uirtutum semina praefocantur, ne illbicitur. nullus enim est quamuis sanctus, qui supra dictum panem non cam sudore uultus sui et sollicita cordis intentione percipiat. ceterum communi isto pane multi, ut uidemus, diuites sine ullo uultus sui sudore uescuntur.. Quam etiam legem beatus apostolus spiritalem adserit dicens: scimus autem quia lex spiritalis est: ego autem car
Abbreviated transcription (Latin):
uisibilia unuisa tͣnscendentes.
conant᷑ dõ semꝑ uniri: s uident aliã
legẽ in m̃bris sins idẽ in uat᷑a huma¬
ne ẽditionis insertãᷤ qͤ repugnans
legi m̃tis eorũ. ⁊ captiuũ ꝑtrahit sen¬
sum iuolenta lege peccandi. cõpelles
scilicet eũ. relicto pͥncipali illo bono.
terrena cogitatione submutti. Que
quãuis necessaria. atq utił uideat᷑cũ
dispensatione religiose cuipiã necessita¬
tis impendit᷑: cõparatione tñ illiꝰ boni
qđ scõrũ om̃ium oblectat intuitũ ma¬
lautiq ab eis ac fugienda decernit᷑ ꝙ.
uere enĩ lex peccati ẽ. quã humano
generi p̃uaricatio sui indux̾ auctoris.
ꝑilliꝰ noxã in qͦ lata ẽ illa eqͥssimi uidi
cis sententia. Maledicta t̃ra in oꝑibꝰ
tuis: spͥinas ⁊tͥbulos germinabit tibi
&. insudore uultꝰ tui edes pauẽtuũ.
hec inquã ẽ lex menbris ouĩiũ inser¬
ta mortaliũ. que repugnat legi m̃tis
mẽ. eãq a diuno arcet intuitu. Que

Expanded text:
endens conatur deo soli semper uniri, sed uident aliam legem in membris suis, id est in natura humanae condicionis insertam, quae repugnans legi mentis eorum captiuum pertrahit sensum uiolenta lege peccati, conpellens scilicet eum relicto illo principali bono terrena cogitatione submitti. quae quamuis necessaria atque utilis uideatur, cum dispensatione religiosae cuiuspiam necessitatis inpenditur, conparatione tamen illius boni, quod sanctorum omnium oblectat intuitum, mala utique ab eis ac fugienda decernitur, quere enim lex peccati est, quam humano generi praeuaricatio sui induxit auctoris, per illius noxam in quem lata est aequissimi iudicis illa sententia : maledicta terra in operibus tet in sudore uultus tui edes panem tuum. haec, inquam, est lex membris omnium inserta mortalium, quae repugnat legi mentis nostrae eamque a diuino arcet intuitu, quaeque
Abbreviated transcription (Latin):
sum nr̃m int̃polauerit egͥtudo tͥsticie:
nec dolemꝰ uane głie subtili suggestiorie
pulsati: nec de emissa tardiꝰ uł tepidiꝰ ora¬
tione deflemꝰ nec reputamꝰ ad culpani¬
cũ psallentibꝰ uł orantibꝰ nob̾. aliqͥd ali¬
ud quã ipsa oratio. uł psalmꝰ occurrit.
nouinꝰ paters c̃specꝰtui: nec pollutio¬
nem turpiũ somniorũ. larga fletuũ
ablutione purgantꝰ nec lugemꝰ qł in
obnubilat uaria cunc̾tatio: nec feri¬
ri ullo nos credimꝰ detͥm̃to. cũ derelic¬
ta memoria dĩ. ea que st̃ tẽꝑalia atq
corꝑalia cogitamꝰ ita ut nob̾ satis con¬
grue illud salomonis aptet᷑ eloqͥum.
feriunt me s ñ dolui: delusert̃ me. ego
aut̃ nesciui. Econt᷑ hu qͥ sũmã totiꝰ uo¬
luptatis. ⁊ gaudii.⁊ beatitudinis sue.
ui diuinarũ ac sp̾italiũ rerũ tantũ

Expanded text:
sum nostrum interpellaverit aegritudo tristitiae, nec dolemus vanae gloriae subtili suggestione pulsati, nec de emissa tardius vel tepidius oratione deflemcur psallentibus uel orantibus nobis aliquid aliud quam ipsa oratio uel psalmus occurrerit, nouimus patere conspectui, nec pollutionem turpium somniorum larga fletuum ablutione purgamus, nec lugemus quod in obnubilat auara cunctatio, nec feriri -nos ullo credimus detrimento, cum derelicta memoria dei ea quae sunt temporalia atque corrupta cogitamus, ita ut nobis satis congrue Salomonis illud aptetur eloquium: feriunt me, sed non dolui: et delaaerant me, ego autem nesciui. E contra hi qui summam totius uoluptatis et gaudii et beatitudinis suae in diuinarum ae spiritalium rerum ta
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑmerito nos posse contingere. singłis
ea dm̃cis ob remediũ nrarũ egͥtudinũ
p̃sumamꝰ quã ut uana ꝑsuasione cor¬
dis elati.: uł pꝰ annũ dignos eorũ partici
patione credamꝰ. Iua ꝓpt̾ ut hoc intel¬
ligere fruc luose. ⁊ tenere posstinꝰ miscdĩ¬
dni ut nos ad ꝑficienda hec adiuuet.
uitentiꝰ imploremꝰ. que nequaquã ita
dam ratione uerborũ. s actu potiꝰ et
exꝑientia u̾borũp̃eunte discunt᷑. qͣue¬
que rursũ nͥ tã collationibꝰ sp̃italium
uirorũ. frequent᷑ ⁊ ex aminata fueruit.¬
⁊ polita. quã etiã docum̃tis. ⁊ cotidia¬
na exꝑientia. sollicite uentilata: aut
obsolescunt ineuria : aut ociosa obli¬

Expanded text:
pro merito nos posse contingere, singulis pro merito nos posse contingere, singulis ea dominicis ob remedium nostrarum aegritudinum praesumamus, quam ut uana persuasione cordis elati uel post annum dignos eorum participio nos esse credamus. quapropter ut haec intellegere et fructuose tenere possimus, miserini, ut nos ad perficienda haec adiuuet, adtentius inploremus, quae nequaquam ita dam ratione uerborum, sed actu potius et experientia praeeunte discuntur, quaeque rursum nisi tam conlationibus spiritalium uirorum frequenter examinata fuerint et polita quam documentis et cotidiana experientia sollicite uentilata, aut obsolescunt incuria aut otiosa obli
Abbreviated transcription (Latin):
a cliũca cõmunione suspendere:
q nos cognoscimꝰ peccatores: s ad
eam magis ac mag̃ ẽ ꝓpt᷑ anune medi¬
cinã.⁊purificationẽ sp̃ẽ auide festinan¬
cdum: uerũ tam̃ ea hunulitate m̃tis ac
fide: ut indignos nos ꝑceptione tante
grẽ uidicantes: temedia potiꝰ nrĩs uul¬
neribꝰ expetamꝰ. Alioqnͥ nec annuier
saria quidẽ digne ẽ p̃sum̃da cõmumo
ut quidã faciunt qͥ in monasterus con¬
sistentes ita sacram̃torũ celestiũ dignita¬
tem. ⁊ sc̃ificationẽ ac meritũ metiunt᷑.
ut estiment eã ñ nͥscõs. atq unmacula¬
tos deb̃e p̾sumere: ⁊ ñ potiꝰ ut scõs. mun¬
dosq nos sua participatione efficiat. Q
ꝓfecto maiorẽ arrogantie sue p̾suptio¬
nem quã declinare sͥuudent᷑ incurrt̃:
qr uł tr̃ cũ eã ꝑcipiunt. cdignosse eius
ꝑceptione diudicant. Multo aũt iustiꝰ
ẽ. ut cũ hac cordis humilitate. eredamꝰ
&fateam᷑. illa sacͦscã misteria nũquam

Expanded text:
dominica communione suspendere, dominica communione suspendere, quia nos agnoscimus peccatores, sed ad eam magis ac magis Mt propter animae medicinam ac purificationem spiritus auide festinandum, uerumtamen ea humilitate mentis ac fide, ut indigno3 nos perceptione tantae gratiae iudicantes remedia potius nostris uulneribus expetamus. alioquin nec annisaria quidem digne est praesumenda communio ut quidam faciunt qui in monasteriis consistentes, ita sacramentorum coelestium dignitatem et sanctificationem ac meritum metiuntur, ut aestiment ea non nisi sanctos atque immaculatos debere praesumere, et non potius ut sanctos mundosque nos sua participatione perficiant. Qui profecto majorem arrogantiae praesumptionem, quam declinare sibi uidentur, incurrunt, quia uel tunc cum ea percipiunt dignos se esse perceptione diiudicant. multo autem iustius est ut cum hac cordis humilitate, qua credimus et fatemur illa sacrosancta mysteria numquam
Abbreviated transcription (Latin):
p̃uidet sͥ suꝑ ẽẽ quotendat. Deniq ille
apłorum eriniꝰ. quẽ diligebat iħc recũ¬
uens suꝑ pectꝰ eiꝰ. hanc quasi ex duico
ptulit corde sententiã. Si dixerimus q
pecem ñ habemꝰ ipsi nos seducimꝰ. ꝑ ue¬
ritas in nob̾ ñ ẽ. Itaq si dicentes noston
mus in nobis: qd aliud ꝓficumꝰ. nͥ ut nos
hac ipsa ꝓfessione expeccatoribꝰ scelera¬
tos atq impios apꝓbemꝰ  Postremo si
cordi ẽ ueriꝰ erplorare. utrũ possibile
sit hominis substantie anamartheton
poterimꝰ quã ab his qͥ carnẽ suã crucifire¬
runt cũ uitiis ⁊ concupiscentus. ⁊ quibꝰ ue¬
re crucifirꝰ ẽ inundꝰ.: qui cũ de cordibꝰ
siuis ñ solũ radicitꝰ mcia uniu̾sa conuul¬
seruit. uerũ etiã cogitationes. ac memo¬
riã peccatorũ. conent᷑ exelude. ichil¬
omuiꝰ tamen. cotidie fidelit᷑ ꝓfitent᷑ ne
una quidẽ hora macula se carere pecc̃i.
ec tam̃ ex eo debemꝰ nos a¬

Expanded text:
praeuidet sibi superesse quo tendat. denique ille praeuidet sibi superesse quo tendat. denique ille apostolorum eximius, quem diligebat leaus, recumbens supra pectus eius, hanc quasi ex dominico protulit corde sententiam: si dixerimus quia peccatum non habemusipsi nos seducimus et ueritas in nobis non est. itaque si dicenmus in nobis, quid aliud proficimus, nisi ut nos hac ipsa professione ex peccatoribus sceleratos atque impios adprobemus. Postremo si cordi est uerius explorare, utrum possibile sit humanae substantiae anamarteton poterimus quam ab his qui carnem suam crucifixerunt cum uitiis et concupiscentiis, et quibus uere crucifixus est mundus? qui cum de cordibus suis.non solum radicitus uitia uniuersa conuulserint, uerum etiam cogitationes ac memoriam peccatorum conentur excludere, nihilominus tamen cotidie fideliter profitentur ne una quidem hora macula se posse carere peccati. Nec tamen ex eo debemus nos a
Abbreviated transcription (Latin):
iuis cirtũs pectione unꝰ quisq seruare cor¬
suũ contendat: iumnquã id scđm desi¬
dium sp̃c sui repugnante carnis condi¬
tione custodiet. Iuanto enĩ mag̾ ꝓfe¬
cerit mens humana.⁊ ad sinceriorem
contẽplationis ꝑuenerit puritatems
tanto se immundiorẽ. quasi ꝑ speculũ
sue puritatis iuspiciet: q necesse ẽ ut
dũ animꝰ se ad sublimiorẽ extendit in¬
tuitũ. ⁊matora quã agit ꝓspiciens. cm¬
cupiscit illa in qͥbꝰ ẽ. ut inferiora semꝑ
ac iuliora despiciat. Plura siqͥdẽ deno¬
p̾hensionis dolorẽ. in rep̃hensibilis uita:
& multiplicat gemitꝰ atq suspiria em̃¬
datio morũ: ⁊emulatio artenta uirtu¬
tum. Nemo enĩ illo in quo ꝓfecerit gra¬
du pot̃ ẽẽ contentꝰ ÷ quantũ quisfue¬
rit mñte piuratior. tauto se sordidiorẽ
udens. iiag̃ humilitatis quã elatioi̾s
inuemet causas: quantoq ꝑtinatiꝰ ao
sublimiora conscendĩt: tanto amplius

Expanded text:
vis circumspectione unusquisque cor suum servis circumspectione unusquisque cor suum servare contendat, numquam id secundum desiderium spiritus sui, repugnante carnis conditione, custodiet. Quanto enim magis profecerit mens humana, et ad sinceriorem contemplationis pervenerit puritatem, tanto se immundiorem quasi per speculum suae puritatis inspiciet, quia necesse est ut dum animus ad sublimiorem se extendit intuitum, et majora quam agit prospiciens concupiscit, illa in quibus est ut inferiora semper ac uiliora despiciat. plura siquidem denoorem reprehensionis dolorem inreprehensibilis uita et multiplicat gemitus atque suspiria emendatio morum et aemulatio adtenta uirtutum. nemo enim illo in quo profecerit gradu potest esse contentus et quantum quis fuerit mente purgatior, tanto se sordidiorem uidens magis humilitatis quam elationis inuenit causas, quantoque pernicius ad sublimiora conscenderit, tanto amplius
Abbreviated transcription (Latin):
ihumana studia mente ꝑcurrens. si¬
ne ulla exceptione pnuntiat: ꝙ ñ ẽ iustꝰ
homo in terra. qͥ faciat bonũ & ñ pecc&.
idẽ nemo in hac t̃ra.tã sc̃s tam diligen:
tam intentꝰ uł potuit umquã uł potuͦ¬
rit inueniri: qͥ uero illi ac cingłaribo¬
no. ita uigit̾ ualeat inherere: ut non
cotidie ab eose distractũ seutiat deli¬
quisse. Qui tñ cũ ꝓnuntiet᷑ immiuus
a nora ẽẽ ñ posse. iustꝰ ẽẽ tuchilominꝰ
ñ negat᷑. Iuisqͥs itaq anamartheton
idẽ in peccantiã nate᷑ asscͥbit humane:
ñ in anibꝰ uerb̃. s conscientie sue nob̾cũ
testimonio ac ꝓbatione confligat. ⁊ tt᷑
demũ se absq pecco ẽẽ pniuitiet: cũ
se ab hoc sũmo bono senserit ñ auul
pecco se ẽẽ pnuntiet. Niude q hisom¬
nibꝰ ociosis ac suꝑfluis rebꝰ uolucrem
humane m̃tis eycuisũ. fatemͣ carere
ñ posse ꝑ hoc utiq ̃equent᷑ sine pecc̃o
nos ñ eẽ ueraett᷑ confitem Nam quanta

Expanded text:
et humana studia mente percurrens, siet humana studia mente percurrens, sine ulla exceptione pronuntiat, Quia non est justus homo in terra, quifaciat bonum. et non peccabit: id est nemo in hac terra tam sanctus, tam diligens, tam intentus uel potuit umquam uel poterit inueniri, qui uero illi ac singulari bono ita iugiter ualeat inhaerere, ut non cotidie ab eo distractum se sentiat deliquisse. qui tamen cum pronuntietur inmunis a noxa esse non posse, iustus esse nihilominus non negatur. Quisquis itaque anamarteton, id est inpeccantiam naturae adscribit humanae, non inanibus uerbis, sed conscientiae suae nobiscum testimonio ac probatione confligat et tunc demum se absque peccato esse pronuntiet, cum se ab hoc summo bono senserit non auulspeccato se esse pronuntiet. proinde quia his omnibus otiosis ac superfluis rebus uolucrem humanae mentis excursum fatemur carere non posse. per hoc utique consequenter sine peccato nos non esse ueraciter confi
Abbreviated transcription (Latin):
p̾sumant.
eminẽ uero in hac uita. quauis scm
rium nos edoeuit saluatoribꝰ. qui
discipłis siuis ꝑfecte orationis formulã
tradens. int̾ reliqua illa sublimia saera
nire ñ posst᷑. hoc ussit int̾seri. st̃ dimitte
nob̾ debita nr̃a: sic̃ ⁊ nos dimittimꝰ de
bitoribꝰ nrĩs: Si gͦ uera hec. ⁊ ascĩs pro¬
fert᷑ oratio. sic̃ indubitant᷑ crede nos
oportet. quis tã contumax ⁊ p̃sump¬
tor tã suꝑbia diabolici furoris elatꝰ po¬
terit inueniri. qui sine pecco se esse
ꝓnuntians. ñ solũ inaiorẽ se apłis creaat:
uerũ etiã ipsũ quasi ignorantie ac uani¬
tatis arguat saluatorẽ: ut scilicet aut
aut frustra docuerit eos quos scierit
orationis istiꝰ remedio ñ egere :s cũ re¬
gis siu p̃cepta seruantes. om̃s om̃ino
sc̃i cotidie dicant dimitte nob̃ debita
aculpa. Si aũt fallt̾: eque uerũ ẽ eosm̃¬
dacii ñ carere peccato. Unde etiã ille
sipientissimꝰ eccłiastes: ⁊ nnuersos acłꝰ

Expanded text:
sumant. Neminem uero in hac uita quamuis sancrium nos edocet saluatoris, qui discipulis suis perfectae orationis formulam tradens inter reliqua illa sublimia sacratnire non possunt, hoc iussit interseri: et dimitte nobis debita nostra sicut et nosbitoribus nostris. si ergo aera haec et a sanctis profertnr oratio, sicut indubitanter credere nos oportet quis tam contumax et praesumptor tam superbia diabolici furoris elatus poterit inueniri, qui sine peccato se esse pronuntians non solum maiorem se apostolis credat, uerum etiam ipsum quasi ignorantiae atatis arguat Salvatorem, ut scilicet aut aut frustra docuerit eos quos scierit orationis istius remedio non egere? Sed cum regis sui praecepta servantes, omnes omnino sancti quotidie dicant: Dimitte nobis debita a culpa; si autem fallunt, aeque verum est eos mendacii non carere peccato. Unde etiam ille sapientissimus Ecclesiastes universos actus
Abbreviated transcription (Latin):
uiciorũ recordationibꝰ ut nosinet¬
ipsos ad cõpunctronẽ iaudabilem
ꝓuocemꝰ : q necesse ẽ tamdui quẽ¬
piam pestilentissime claace fetoribꝰ
p̃focari: quã diu supra eã stare. uel
cenũ eiꝰ uoluerit cõmouere.¬

Expanded text:
orum recordationibus, nosmetipsos ad compunctionem laudabilem provocemus, quia necesse est tamdiu quempiam pestilentissimis cloacae fetoribus praefocari, quamdiu supra eam stare vel coenum ejus voluerit commovere
Abbreviated transcription (Latin):
certatĩ decimas uł pͥmicias frugũ sua¬
rum memorato seni de sius substantus
offerebant. uidẽtq eos senex cũ multiᷤ
muneribꝰ ad se confligasse. ⁊ deuotioni
quorũ metebat dona carnalia.Demq
ita sermonẽ adhortationis instituit.

Expanded text:
certatim decimas vel primitias frugum suacertatim decimas vel primitias frugum suarum memorato seni de suis substantiis offerebant, videretque eos senex cum multis ad se muneribus confluxisse, et devotioni quorum metebat dona carnalia; denique ita sermonem adhortationis instituit.
Abbreviated transcription (Latin):
riusquã uerba collati¬
onis huiꝰ habita cũ sũ¬
mo iuiro abb̃e theona
incipiamꝰ euoluere: ne
cessariũ reor ut iitiũ con¬
uersionis eiꝰ breui sermone ꝑstrin¬
gam: ꝙ ex hoc uł meritũ uiri. uel
grã eiuidentiꝰ poterit patere lecto¬
tibus. Hic gͥ ad olescens. ad inodũ p¬
tentũ studio. imꝑioq conexꝰ ẽ uin¬
culo comugali. Dã dũ pudicieie erꝰ
religiosa sedulitate ꝓspicut: &. an¬
cipitẽ lapsũ lubrice uerent᷑ etatis.
p̃ueniendos adolescentie motꝰ lerto
nuptiarũ remedio eredidunt Cũ
gͦ hic uniꝰ lustͥ tempꝰ cũ conuige ꝑe¬
ꝓpͥa uoluntate. aut ambitione puehit᷑:
sed isquẽ cunctorũ seniorũ cetꝰ etatis¬
p̃rogatiua. ac fidei.atq uirtutũ testi¬
monio. excellentiorẽ om̃ibꝰ sublimiorẽ¬
q censuerit. Adhc̃ in quã beatũ io¬
ħem cũ pie deuotionis studio p̃dictꝰ
tc̃ unienis aduenisse: deferens religio¬
sa munera int̾ ceteros possessores. qui

Expanded text:
riusquam verba collationis hujus habita cum summo viro abbate Theona incipiamus ecessarium reor ut initium conuersionis eius breui sermone perstringam, quia ex hoc uel meritum uiri uel gratia euidentius poterit patere lectori. hic igitur adulescens admodum parentum studio imperioque conexus est uinculo coniugali. nam dum pudicitiae eius religiosa sedulitate prospiciunt et ancipitem lapsum lubricae uerentur aetatis, praeueniendos adulescentiae motus licito nuptiarum remedio credidernnt cum ergo hic unias lostri tempus cum coniuge perepropria uoluntate ant ambitione prouehitur, sed is quem cunctorum seniorum cpraerogativa et fidei atque virtutum testimonio excellentiorem omnibus sublimioremque censuerit. Ad hunc, inquam, beatum Joannem cum piae devotionis studio praedictus tunc juvenis advenisset, deferens religiosa munera inter caeteros possessores, qui
Abbreviated transcription (Latin):
ermanꝰ. Et unde nobis gig¬
ni poterit humiliationis illa
scã salutarisq compunctio que ex
ꝑsona pententis ita desebit᷑ pecem̃
meum cognitũ tibi feci. & iniusti¬
ciam meã n oꝑuiꝰ. dix ꝓnuntiabo
aduersũ me inuisticiã meã dño:
ut illud quoq qđ sequit᷑. ẽfficaciter
edicere mereamͦꝰ & tu remisisti unpi¬
etatẽ cordis mei. Uel quẽ acdiodũ
uoratione ꝓstrati. nosinet ipsos ad
confessionis lacͥmas ualebimꝰ erci
ꝑ singulas noctes lectum meũ:
lacrimis ineis stratũ merĩ rigabo.
si peccatorum meorũ memoriã
de ur̃is cordibꝰ extrudamꝰ quam
iubem᷑ econtrario tenacit᷑ custodi¬
re: dicente dnõ. & inquitatũ tua¬
rum ũ recordabor. tu uero mem̃to.
Ob quã rem ñ solum oꝑans. uerum
etiã orans. ad peccatorũ meorũ
recordationẽ mentẽ meã etiam
de industria reuocare contendo
ut ad humilitatẽ uerã x coiitio¬
am dicere cum ꝓpħa. Uide hu¬
nulitatẽ mea. &. laborem meum:
&. dinutte omiã peccata mea.

Expanded text:
ermanus: Et unde nobis gigni poterit humiliationis illa sancta salutarisque compunctio, quae ex persona poenitentis ita describitur: Peccatum meum cognitum feci, et iniustitiam meam non operui. dixi: pronuntiabo aduersus me iniustitiam meam domino, ut illud quoque quod sequitur efficaciter dicere mereamur: et tu remisisti inpietatem cordis mei, uel quemadmodum oratione prostrati nosmet ipsos ad confessionis lacrimas ualebimus exciper singulas noctes electum meum: in lacrimis stratum meum rigabo, si peccatorum nostrorum memoriam de nostris cordibus ettrudamus, quam iubemur e contrario tenaciter custodire dicente domino: et iniquitatum tuarum non recordabor. tu uero memento? eb quam rem non solum operans, nerum etiam orans ad peccatorum meorum recordationem mentem meam etiam de industria reuocare contendo, ut ad humilitatem ueram et contritioam dicere cum propheta: uide humilitatem meam, et laborem meum: et dimitte omnia peccata mea.
Abbreviated transcription (Latin):
deuolutũ. Uera ẽ enĩ illa salomo¬
nis sententia. Ocłi tui cũ uidint
alienã. os tuũ tc̃ loquet᷑ praua: et
iacebis tamquã in corde maris. ꝯ sic̃
gub̾nator in magna tẽpestate. Di¬
ces aut̃. Feriunt me sed ñ dolui: &
deluserunt me sea ego nesciuii. Dere¬
liclis gͦ ñ solũ tͦp̃ibꝰ. sed etiã t̾renis¬

Expanded text:
deuolutum. uera eet enim illa Salomodeuolutum. uera eet enim illa Salomonis sententia: oculi tui cum uiderint alienam, os tuum tunc loquetur praua, et iacebis tamquam in corde maris, et sicut gubernator in magna tempestate. dices autem: feriunt me, sed non dolui, et deluserunt me, ego autem nesciui. dereliotis ergo non solum turpib
Abbreviated transcription (Latin):
s grauis. si impudice ac ꝑcacis femi¬
ne in publico. aut colloqͥis. aut an¬
plexibꝰ appetat᷑. Qͥ utiq nͥ se a contac¬
tu eiꝰ festinꝰ abstrarerit: ⁊uł bre¬
uissimã morã inhoneste confabula¬
tionis admiserit: etiã si consensũ pu¬
dende respuat uoluptatis. infami¬
am tñ ac rep̃hensionis notã cuncꝰ¬
torũ p̃tereuntiũ iudicio ñ euadit.
Ita gͥ ⁊ nos oportet cũ fuerimꝰ i
huiꝰ modi cogitationes pestifera
recoidatione deducti: raptĩ ab
earũ contẽplatione discedere. et
implere illud qđ ⁊ salomone p̃cipi¬
tur. Sed enli inqtͣ. noli demorari
in loco ei: neq intendas ocłm tuũ
in eã: ne uidentes nos angłi unmun¬
dis ac t᷑pibꝰ cogitationibꝰ inuolutos
ñ possint de nobis p̾tereuntes dicere
benedirtio dnĩ suꝑ uos. Impossibi¬
le namq ẽ mentẽ bonis cogitationi¬
bus immorari: cũ pͥncipale cordis
ad tꝰpes atq terrenos intuitꝰ fuerit

Expanded text:
et grauis, si inpudicae ac procacis femiet grauis, si inpudicae ac procacis feminae in publico aut conloquiis aut amplexibus adpetatur. qui utique nisi se a contactu eius festinus abstraxerit et uel breuissimam moram inhonestae confabulationis admiserit, etiamsi consensum pudendae respuat uoluptatis, infamiae tamen ac reprehensionis notam cunctorum praetereuntium iudicio non euadet. ita igitur etiam nos oportet, cum fuerimus ad huiusmodi cogitationes pestifera recordatione deducti, raptim ab earum contemplatione discedere et implere illud quod a Salomone praecipitur: sed exili, inquit, noli demorari in loco eius, neque intendas oculum tuum in eam, ne uidentes nos angeli inmundis ac turpibus cogitationibus inuolutos non possint de nobis praetereuntes dicere: benedictio domini superuos. inpossibile namque est mentem bonis cogitationibus inmorari, cum principale cordis ad turpes atque terrenos intuitus fuerit
Abbreviated transcription (Latin):
ra sunt: idẽ carnalia uicia. ad ea que
in ante sunt extendetꝰ: hoc ẽ sp̃italia
dona atq uirtutes. iiii.¬
Ueterũ qđ paulo aute diuisti.
⁊e etiã de industria p̾teritorũ
criminũ memoriã tetracꝰtare: hoc fie¬
ri penitꝰ ñ oportet : quin unmo etiã¬
si uiolent᷑ irtepserit: ptinꝰ excluda¬
tur. Multũ namq retrahit mentẽ.
a contemplatione puritatis: eiꝰ p̃ci¬
pue qui in solitudine cõmoratꝰ: im
cans fetore uiciorũ. Dum enĩ recolis
ea que scđm pͥncipẽ scli huiꝰ ꝑ igno¬
rantiã. siue lasciuiã cõmisisti: ut
concedã tͥ qđ in hac cogitatione
posito. oblectatio nulla subrepat:
certe antique putredinis uł sola
cogitatio necesse ẽ ut tetro m̃tem
fetore corrũpat: & sꝑitalẽ uirtutũ
fraglantiã idẽ suauitatẽ boni oꝑis
excludat. Cum gͦ p̃teritorũ memo¬
ria uiciorũ pulsauerit sensũ: ita ab
ea tesiliendũ ẽ: sic̃ refligit honestꝰ

Expanded text:
ra sunt, id est, carnalia vitia, ad ea, quae ra sunt, id est, carnalia vitia, ad ea, quae inante sunt extendetur, hoc est, spiritalia dona atque virtutes. eterum quod paulo ante dixisti, te etiam de industria praeteritorum peccatorum memoriam retractare, hoc fieri penitus non oportet, quinimmo etiamsi violenter irrepserit, protinus extrudatur. Multum namque retrahit mentem a contemplatione puritatis, ejus praecipue qui in solitudine commoratur, impcans fetore vitiorum. Dum enim recolis ea quae secundum principem saeculi sive per ignorantiam sive per lasciviam commisisti, ut concedam tibi quod in hac cogitatione posito oblectatio nulla subrepat, certe antiquae putredinis vel sola contagio necesse est ut tetro mentem fetore corrumpat, et spiritalem virtutum fragrantiam, id est, suavitatem boni odoris excludat. Cum ergo praeteritorum memoria uitiorum pulsauerit sensum, ita ab ea resiliendum est, sicut refugit uir honestus
Abbreviated transcription (Latin):
p̃duimiꝰ statũ quisq conscenđit. satis¬
factionis gram cotidianis ieuiniis
& mortificatione cordis ⁊ corꝑis asse¬
gunis ñ fit remissio. Nec immerito.¬
Cato eiũ & sanguis: regnũ dĩ possi¬
dere non possunt. Et ido quisqͥs uolu¬
erit ab huiꝰ sanguinis effusione gla
q dubio illa ihereme ꝓpħe maledie¬
dictꝰ inquit qui phibet gladium
sinĩ a sanguine̾. Hic namq ẽ gla¬
dius qͥ illũ nornĩ sanguinẽ quo ani¬
mat᷑ materia pecc̾orum. salubriter
carnale. terrenũ. coneretũ. resec.at
& abscidit: ac mortificatos uiciis: iui¬
uere dõ & sꝑualibꝰ facit uigere uir¬
tutibus. Et ita iã ñ recordatione uete¬
ris admissi. sed spe futuiorũ flere in¬
cipiet gaudiorũ: nec tã de p̾teritis
malis quã de uenturis cogitans bo¬
nis: ñ ex peccatorũ memoria lacͥmas
sed ex et̾ne illiꝰ leticie alacͥtate ꝓfun¬
dit: atq obliuiscens ea. que posterio¬

Expanded text:
praediximus statum quisque contenderit, satispraediximus statum quisque contenderit, satisfactionis gratiam cotidianis ieiuniis et mortificatione cordis et corporis adseguinis « Caro enim et sanguis regnum Dei possidere non possunt . » Et ideo quisquis ab hujus sanguinis effusione gladque dubio illa Jeremiae prophetae maledicdictus, inquit, qui prohibet gladium suum a sanguine. » Hic namque est gladius, qui illum noxium sanguinem, quo animatur materia peccatorum, salubriter s nostris carnale, terrenumve concretum, resecat et abscidet, ac mortificatos vitiis, vivere Deo, et spiritalibus facit vigere virtutibus: et ita jam non recordatione veteris admissi, sed spe futurorum flere incipiet gaudiorum, nec tam de praeteritis malis, quam de venturis cogitans bonis, nec ex peccatorum moerore lacrymas, sed ex aeternae illius laetitiae alacritate profudit: atque obliviscens ea, quae posterio