comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Feruida cũ rauco latos stridore perarmos:
Spuma fluit. dentes equantur dentib indis
Fulmen ab ore uenit. frondes afflatib ardẽt.
Is modo crescentes segeres ꝓculcat in herba.
Nunc matura metit fleturi uota coloni.
⁊ cererẽ in spicis int̾cipit. area frustra.
⁊ frustra exspectãt ꝓmissas horrea messes.
s ternuintur gͣuidi longo c̃ palmite fecus.
Baccaq c̃ramis semꝑ frondentis olue.
Seuit ⁊ inpecudes. ñ has pastorue canisue:
Ñ armenta truces possunt defendere tauri.
Diffugiunt popłi. nec se nisi menib urbis:
Esse putant tutos donec meleaget ⁊ una:
Lecra manus iuuenũ caluere cupidĩe laudiꝰ.
T yndaride genuni. prestantes cestib alt̾:
Alter eguo. primeq ratis molitor yason.
⁊ c̃ pyrichoo felix concordia theseus.¬

Expanded text:
fervida cum rauco latos stridore per armos spuma fluit, dentes aequantur dentibus Indis, fulmen ab ore venit, frondes adflatibus ardent. Is modo crescentes segetes proculcat in herba, nunc matura metit fleturi vota coloni et Cererem in spicis intercipit. Area frustra et frustra exspectant promissas horrea messes. Sternuntur gravidi longo cum palmite fetus bacaque cum ramis semper frondentis olivae. Saevit et in pecudes: non has pastorve canisve, non armenta truces possunt defendere tauri. Diffugiunt populi nec se nisi moenibus urbis esse putant tutos, donec Meleagros et una lecta manus iuvenum coiere cupidine laudis: Tyndaridae gemini, spectatus caestibus alter, alter equo, primaeque ratis molitor Iason, et cum Pirithoo, felix concordia, Theseus
Abbreviated transcription (Latin):
nuitus mando ꝑietas ignosce. necetur.
rcetas. ⁊ lacrimis uultũ lauere ꝑfusis:
am qui mandabat qͣm ciuimadata dabant᷑.
Si tñ uiq suũ uanis theletusa maritũ:
S ollicitac ꝑrecib. nespẽ sͥ ponat marto.
Cecta suo ẽ ligdo sentencia. iamq: ferendo:
Sererat illa grauẽ maturo ponb̾e uentrẽ.
Tum medio noccis spanio sub imagie sõpni:
Y nachis anthoꝵ pompa comitatã sacroꝵ:
A uit stecie auuisa ẽ. inerãt lunaria fronti.
Coriua. c̃ spicis nitido flauentib auro.
⁊ regale decus. cũ qua latrator anubys.
Sca q bubastis. uariusq colorib apys.
Quiq pͥmit uocẽ digitoq silentia suatet
S pstraq erant. nũꝗͥmq satis quesicꝰ olyris.

Expanded text:
invitus mando: pietas, ignosce! necetur.” invitus mando: pietas, ignosce! necetur.” Dixerat, et lacrimis vultus lavere profusis, tam qui mandabat, quam cui mandata dabantur. Sed tamen usque suum vanis Telethusa maritum sollicitat precibus, ne spem sibi ponat in arto. Certa sua est Ligdo sententia. Iamque ferendo vix erat illa gravem maturo pondere ventrem, cum medio noctis spatio sub imagine somni Inachis ante torum, pompa comitata sacrorum, aut stetit aut visa est. Inerant lunaria fronti cornua cum spicis nitido flaventibus auro et regale decus. Cum qua latrator Anubis sanctaque Bubastis variusque coloribus Apis, quique premit vocem digitoque silentia suadet, sistraque er
Abbreviated transcription (Latin):
Sipposuisse fert. quiã enĩ aͥare maiꝰ habebãt:
ꝑ rotin ut secto picee de cortice guite:
Et ne tenax gͣnila manat tellure bitum̃.
tq sub aduentũ spirantis lene fauoni.
Sole remollescit. que frigore constitt ũdͥa:
Sic lacrinus consupta siis phebeia byblis.
Uercitur in fontẽ. qui nẽ qͦ uallib illis:
Nomen ht̃ dñe. ingraq sub ilice manat.
ama nomi centũ creteas forsiran urbes:
Implesset monstri. si ñ miracula nuper:
Yphide mucata crete propiora tulisset.
P rorima gnosyaconam quondã sestia regno:
Progenuit tellus ignotũ nomine lygdum.
Ingenua de plebenirã. nec census l illa:
Nobilitare suamaior. si uita fidesqi:
En culpata fun. grauide qui conugis auteᷤ.
Socib bis monnit: eñ iam ꝓpe partus adẽet.
Que uoueã duo s̾. iminio uͥ releuere dolore.
Atq marem parias. onerosior alta sors est.
⁊ uires forcuna negac qd̾ ab hominor ergo
edita forte tuo fucric si femma partu

Expanded text:
subposuisse ferunt: quid enim dare maius habebant? subposuisse ferunt: quid enim dare maius habebant? Protinus, ut secto piceae de cortice guttae, utve tenax gravida manat tellure bitumen, utve sub adventu spirantis lene favoni sole remollescit, quae frigore constitit, unda, sic lacrimis consumpta suis Phoebeia Byblis vertitur in fontem, qui nunc quoque vallibus illis nomen habet dominae nigraque sub ilice manat. Fama novi centum Cretaeas forsitan urbes implesset monstri, si non miracula nuper Iphide mutata Crete propiora tulisset. Proxima Cnosiaco nam quondam Phaestia regno progenuit tellus ignotum nomine Ligdum, ingenua de plebe virum. Nec census in illo nobilitate sua maior, sed vita fidesque inculpata fuit. Gravidae qui coniugis aures vocibus his monuit, cum iam prope partus adesset: “Quae voveam, duo sunt; minimo ut relevere dolore, utque marem parias; onerosior altera sors est, et vires fortuna negat. Quod abominor, ergo edita forte tuo fuerit si femina partu,
Abbreviated transcription (Latin):
Spem uen̾is. sie qͣ patriã in uisos q. penateᷤ:
Ueserit ⁊ ꝓfugi sequitur uestigia fratris.
Niq tuo mote proles semeleia tyrso.
ꝑ smane celebrant repetica triennia bache:
Syblida ñ alit̾ latos ululasse ꝑ agros:
Bubasides uidere nurꝰ. quib illa relictis:
Carras. ⁊ ariniferos lelegas. lytiãq ꝑerrat.
Iã gͣchon. ⁊ hymiren xanctiq reliq̃rat ũdas.
Quoq chymera ingo mec̾ns ĩ partib ignẽ:
P ectus ⁊ ora lee. caudã serpentis habebat.
Seficiũt silue. cum tu lassaca sequendo:
Concilis. ⁊ dͥura poĩtis tellure capillis.
Sẏbli iaces. frondesq tuo p̃miĩ ore caduca
S epe illã nimphe ceneris lelegides ulnio:
Pollere conantur. s eꝑe ut medeat᷑ amori:
Precipiũt. furdeq adhibent solacia m̃ti
Mura iacet. uiidesq sins tenet ũguib ħbas
Byblis. ⁊ humecrat lacrimar̃ gͣmina riuo.
Nayades his uenã que nũqͣm arescere possit:

Expanded text:
spem veneris, siquidem patriam invisosque penates spem veneris, siquidem patriam invisosque penates deserit et profugi sequitur vestigia fratris. Utque tuo motae, proles Semeleia, thyrso Ismariae celebrant repetita triennia bacchae, Byblida non aliter latos ululasse per agros Bubasides videre nurus. Quibus illa relictis Caras et armiferos Lelegas Lyciamque pererrat. Iam Cragon et Limyren Xanthique reliquerat undas, quoque Chimaera iugo mediis in partibus ignem, pectus et ora leae, caudam serpentis habebat; deficiunt silvae, cum tu lassata sequendo concidis et dura positis tellure capillis, Bybli, iaces frondesque tuo premis ore caducas. Saepe etiam nymphae teneris Lelegeides ulnis tollere conantur; saepe, ut medeatur amori, praecipiunt surdaeque adhibent solacia menti: muta iacet viridesque suis tenet unguibus herbas Byblis, et umectat lacrimarum gramina rivus. Naidas his venam, quae numquam arescere posset,
Abbreviated transcription (Latin):
Ulla mei tapiam: dũ spiritꝰ iste manebio.
N am primu si fc̃a michi renotare liceret:
Ron cepisie fine. ceptũ erpugnare secundũẽ
Aut qr desierim leuiter uoluisse mdebor.
Aut ⁊̃ temptasse illũ insidusq petisse.
S el certe ñ hoc qui plurimꝰ urit ⁊ urget:
Pectora nr̃a deo:. s incca libidme credar.
Dentq iam nequeo nil omisisse nefandũ
⁊scripsi ⁊ peti. temerara nr̃a uoluntas.
It nͥladiciam ñ possum innoxia dici.
Quod suꝑẽ multum ẽ in uota ĩ cnnĩa parirũ
Nirit. ⁊ incerce tanca ẽ discordia mentis:
Cũ pigeat tẽptasse libet teptare. modũq.
E xis. ⁊ infelit commitit scye repelli.
M or ubi frais abest patria fug̾ ille nefasq.
Inq peregrina ponit noua menia terra.
Eñ nero mestam tota myletida mente:
Sefensse fert̃. tũ uero a pectore uestem:
Uipuit. planxitq suos futibunda lac̾tos
Iamꝙ ꝑalam ẽ demens. tn concefsãq: facet᷑

Expanded text:
ulla mei capiam, dum spiritus iste manebit. ulla mei capiam, dum spiritus iste manebit. Nam primum, si facta mihi revocare liceret, non coepisse fuit: coepta expugnare secundum eset, quia desierim, leviter voluisse videbor aut etiam temptasse illum insidiisque petisse; vel certe non hoc, qui plurimus urget et urit pectora nostra, deo, sed victa libidine credar. Denique iam nequeo nil commisisse nefandum. Et scripsi et petii: temerata est nostra voluntas; ut nihil adiciam, non possum innoxia dici. Quod superest, multum est in vota, in crimina parvum.” Dixit, et incertae tanta est discordia mentis cum pigeat temptasse, libet temptare: modumque exit et infelix committit saepe repelli. Mox ubi finis abest, patriam fugit ille nefasque inque peregrina ponit nova moenia terra. Tum vero maestam tota Miletida mente defecisse ferunt, tum vero a pectore vestem diripuit planxitque suos furibunda lacertos. Iamque palam est demens inconcessamque fatetur
Abbreviated transcription (Latin):
Quid qd̾ ⁊ ominib certis ꝓhibebar amori:
Indulgere meo. tc̃ cũm ferre iubenti:
Non ne uł illa dies fuerat uł tota uolũtas.
S i potiꝰ mutanda dies. deus ⁊ p̃e monebat.
Sigͥnaq certa dabat: si ñ male sana fuisẽ.
⁊ tũ ip̃a loqui nec me committere cere:
Debueram. presensq meos aꝑire furores.
Uidisset lacrimas. uultũ indisset amantis.
P lura loqui poterã qͣm que cepere tabelle.
I nuito ꝑoteram crrtũdare brachia collo.
⁊si reicerer potui moritura inderi.
Amplectiq pedes. affusaq poscere uicã.
Omna fecissem. quoꝵ si singula duran:
E lectere ñ poterant poruissent oĩa mentẽ.
F orsitan ⁊ missi sit quedã culꝑa ministri
N adit apte. non legit idonea tredo:
Nempora. nͥ periit horãq animũq. uatãtẽ.
Nec rigidos silices solidũ ue ĩ pectore ferrũ:
Aut aqͥamanta gerit. nͨ lac bibit ille leene
Nincet᷑. repetendus erit. nec tedia cepti.

Expanded text:
Quid quod et ominibus certis prohibebar amori Quid quod et ominibus certis prohibebar amori indulgere meo, tum cum mihi ferre iubenti Nonne vel illa dies fuerat vel tota voluntas, sed potius mutanda dies? Deus ipse monebat signaque certa dabat, si non male sana fuissem. Et tamen ipsa loqui, nec me committere cerae debueram praesensque meos aperire furores vidisset lacrimas, vultum vidisset amantis!, plura loqui poteram, quam quae cepere tabellae. Invito potui circumdare bracchia collo et, si reicerer, potui moritura videri amplectique pedes adfusaque poscere vitam. Omnia fecissem, quorum si singula duram flectere non poterant, potuissent omnia, mentem. Forsitan et missi sit quaedam culpa ministri: non adiit apte nec legit idonea, credo, tempora nec petiit horamque animumque vacantem. nec rigidas silices solidumve in pectore ferrum aut adamanta gerit nec lac bibit ille leaenae. Vincetur! Repetendus erit, nec taedia coepti
Abbreviated transcription (Latin):
ttonitus subita uiuenis menandrius ira:
P roicit acceptas lecra sibi parte rabellas.
Irrq manus retinens trepidãns ab oreminist᷑:
Dum licet o uetice scełate libr diuis auctor:
Effuge ait. qͥ si nr̃m tua fata pudorem:
Ñtraherent secũ: penas mͥ morte dedisses.
Ille fugit paindus. dñe q ferotia caum:
Dicta refert. palles audita byblirepulsa.
I pauet obsessum glatiali frigore pectus.
Menis tñ ut rediit: parit̾ rediere furores.
Linguaq uix tales ieto dedit aere uoces.
Et merito. quid eĩ tem̾ana ulñis hinus:
Inditiũ feci. quid que celanda fuerunt:
⁊ anicito ꝯmisi ꝓperatis uerba tabellis:
Ante erat ambĩguis animi sentñcia deĩs
Precẽptanda mͥ. ne ñ sequeretur euntem:
P aite aliqͣ ueli quał foret aura notare:
Debuerã. totoq mari decurrere. que nũc:
Non exploratis impleui linthea uentis.
Auferorin scopulos igitur. subm̃saq toto:
Obruor occeano. nec hñt mea uiela recursus.

Expanded text:
Attonitus subita iuvenis Maeandrius ira Attonitus subita iuvenis Maeandrius ira proicit acceptas lecta sibi parte tabellas vixque manus retinens trepidantis ab ore ministri “dum licet, o vetitae scelerate libidinis auctor, effuge!” ait: “qui, si nostrum tua fata pudorem non traherent secum, poenas mihi morte dedisses.” Ille fugit pavidus dominaeque ferocia Cauni dicta refert. Palles audita, Bybli, repulsa, et pavet obsessum glaciali frigore corpus. Mens tamen ut rediit, pariter rediere furores, linguaque vix tales icto dedit aere voces: “Et merito! quid enim temeraria vulneris huius indicium feci? Quid, quae celanda fuerunt, tam cito commisi properatis verba tabellis? Ante erat ambiguis animi sententia dictis praetemptanda mihi. Ne non sequeretur euntem, parte aliqua veli, qualis foret aura, notare debueram tutoque mari decurrere, quae nunc non exploratis inplevi lintea ventis. Auferor in scopulos igitur subversaque toto obruor oceano, neque habent mea vela recursus.
Abbreviated transcription (Latin):
Quid liceat nescimꝰ adhuc. ⁊ cuneta licere:
Credima ⁊ sequim᷑ magnoꝵ erẽpla deorũ.
Nec nos aut durus pateraut reuerẽtia fame:
Aut timor impediet. tm̃ absit cã timendi.
Dulcia fracerno subnõie furca tegemus.
Est mͥ libertas tecum secreta loqriendi.
⁊ damꝰ amplerus ⁊ uingunꝰ oseula coram
Qnͣtũ ẽ quod desit: miserere fatẽtis amorẽ.
Tñ fassure: nisi cogeret ultimus ardor
eue merere meo subscribi causa sepulchro.
alia nequicqͣm ꝑarantẽ plena reliquic:
Ceramanũ. sũmoq in margĩe ũsus adhesit.
Protinꝰ impressa signat sua crimina gẽma.
Quam tinxit lacrimis lingue defecerat humor.
Deq sins uni famuł ꝑudibunda uocauit.
I paudũ blandita. fer bas fidissime nr̃o.
Dixit. ⁊ adiccit longo ꝑ ost tempore fratrz
Cum daret. elapse manib cecidere tabelle.
mine curbataẽ misictñ apta inmister:
I empora nactus adit. tͣditq latencia u̾ba.

Expanded text:
Quid liceat, nescimus adhuc et cuncta licere Quid liceat, nescimus adhuc et cuncta licere credimus et sequimur magnorum exempla deorum. Nec nos aut durus pater aut reverentia famae aut timor impediet tantum sit causa timendi!. Dulcia fraterno sub nomine furta tegemus: est mihi libertas tecum secreta loquendi, et damus amplexus et iungimus oscula coram, quantum est, quod desit? Miserere fatentis amores et non fassurae, nisi cogeret ultimus ardor, neve merere meo subscribi causa sepulcro!” Talia nequiquam perarantem plena reliquit cera manum, summusque in margine versus adhaesit. Protinus inpressa signat sua crimina gemma, quam tinxit lacrimis linguam defecerat umor, deque suis unum famulis pudibunda vocavit et pavidum blandita “fer has, fidissime, nostro”— dixit, et adiecit longo post tempore “fratri.” Cum daret, elapsae manibus cecidere tabellae. Omine turbata est: misit tamen. Apta minister tempora nactus adit traditque latentia verba.
Abbreviated transcription (Latin):
Ante forem: qͣm spes uotoꝵ certa fuisset.
Esse quidẽ lesi poterat mͥ pectoris index:
⁊ color i macies. ⁊ uultus. ⁊ humida sepe:
Lumina. nec causa suspiria mora patenti.
⁊ crebri amplexus. ⁊ que si force nocasti:
Oscula. sentir ñ esse sororia possent.
Ip̃a tñ qͣmuis anrmi gͣne uulnꝰ habebã.
Qmuis intus erat furor igneus. om̃ia fecr:
Sunt mͥ aii testes: ut tandẽ samor ẽẽm.
Pugnauiq dii miolenta cupidiis arma
effugere infelix. ⁊ plus qͣm ferre puellam:
Posse putes: ego dura tuli. suꝑara faterr.
Cogor. opẽq cuã timidis exposcere uotis.
⁊n seruare potes. tu ꝑdere solus amantẽ.
Elige utr̃ faties. ñ hoc inunica precatur
Si que cã ubi sit iunccissima. iunctior ẽẽ:
Expetit. ⁊ uindo tecũ ꝓpiore liganz.
ura senes norint. ⁊ quid liceatq nefasq
Fasq sit inquirant. legũq examna suent
Ouernens uenus ẽ amus temeraria nr̃is.

Expanded text:
ante forem, quam spes votorum certa fuisset. ante forem, quam spes votorum certa fuisset. Esse quidem laesi poterat tibi pectoris index et color et macies et vultus et umida saepe lumina nec causa suspiria mota patenti et crebri amplexus, et quae, si forte notasti, oscula sentiri non esse sororia possent: ipsa tamen, quamvis animo grave vulnus habebam, quamvis intus erat furor igneus, omnia feci sunt mihi di testes, ut tandem sanior essem, pugnavique diu violenta Cupidinis arma effugere infelix et plus, quam ferre puellam posse putes, ego dura tuli. Superata fateri cogor opemque tuam timidis exposcere votis. Tu servare potes, tu perdere solus amantem: elige, utrum facias! Non hoc inimica precatur, sed quae, cum tibi sit iunctissima, iunctior esse expetit et vinclo tecum propiore ligari. Iura senes norint et, quid liceatque nefasque fasque sit, inquirant legumque examina servent: conveniens Venus est annis temeraria nostris!
Abbreviated transcription (Latin):
Ip̃a petan. poteris ne loqui. pot̾is ne fateri:
Coget amor. pot̾o. uel si pudor ora tenebit:
Littera celatos archana fatebitur ignes.
Hoc placet. hec dubiam uic̃ sentencia mentẽ
In latus erigiur. cubitoq ĩ nira sinistro:
Niderit uis anos inquit fateamur amores.
Heymͥ quo labor. quẽ mens mea concip̃ ignẽ
⁊ medicata manu cõponit uerba trementi.
Dextra tenet ferrũ. uacuã tenet alt̾a ceram.
Incip̃ ⁊ dubitat. scribit dãpnatq tabellas
⁊ notat ⁊ delet. mucat. culpatq probatq.
Inq uicẽ sumptas ponit. poitasq resiumit.
Quid uelit ignorat. quicͥa fc̃ura indetur:
Uisplicet. in nultu ẽ audacia mixta pudori
Scripra soror fuerat. uisa ẽ delere sororem.
erbaq correptis incidere talia ceris.
uani nͥ tu dederis ñ ẽ habitura salutem:
anc tͥ mittit amans. pudet ha pudet ede nͣ
⁊ si quid cupiã quetis. sine nomine uellẽ:
Posset agi mea causa meo. nec cognita bybliᷤ

Expanded text:
ipsa petam! Poterisne loqui? poterisne fateri? ipsa petam! Poterisne loqui? poterisne fateri? Coget amor: potero! vel, si pudor ora tenebit, littera celatos arcana fatebitur ignis: hoc placet, haec dubiam vicit sententia mentem.” In latus erigitur cubitoque innixa sinistro “viderit: insanos” inquit “fateamur amores. Ei mihi! quo labor? quem mens mea concipit ignem?” et meditata manu componit verba trementi: dextra tenet ferrum, vacuam tenet altera ceram. Incipit et dubitat, scribit damnatque tabellas et notat et delet, mutat culpatque probatque, inque vicem sumptas ponit positasque resumit. Quid velit ignorat; quidquid factura videtur, displicet. In vultu est audacia mixta pudori. Scripta “soror” fuerat, visum est delere sororem verbaque correctis incidere talia ceris: “Quam, nisi tu dederis, non est habitura salutem, hanc tibi mittit amans: pudet, a! pudet edere nomen. Et si, quid cupiam, quaeris, sine nomine vellem posset agi mea causa meo, nec cognita Byblis
Abbreviated transcription (Latin):
Nil nisi fr̾ eris. quod obẽ id habebuꝰ unsi.
Quid mͥ significant gͦ mea insa. qd̾ autem:
Sompnia pondus hñt. an hñt ⁊ sõpnia põdꝰ.¬
D ni meliꝰ dii nempe suas hũere sorores.
Sic satumꝰ opria iunccã s̃ sanguine duxiti
Occeanusq thetm. ninonẽ reccor olimpi.
St suꝑis sua iura. quid ad celestia ritus:
Erigere humanos diũsaq federa tempto:
Aut nr̃o uetitus de corde fugabitur ardor.
Aut hoc si nequeo: ꝑ eam precoriya. thoroq
Mortua componar. positeq det oscula frat᷑.
⁊ tũ arbitriũ querit res ista duorum
Finge placeremͥ. scelus ẽe uidebitur illz.
Atñ eolyde chalamos timuere soroꝵ
U ñ si hos noui. curħ erempla parauiꝰ
Quo feror. obscene ꝓcul huic ddiscedite flãm
Nec nͥ q̃ fas ẽ germa̾ne fratera metur.
Si tñ iỹe mei captus prior ẽẽt amore:
S orsican illius possem indulgere furori.
G᷑ ego que fueram ñ negglectura pecentẽ:

Expanded text:
nil nisi frater eris. Quod obest, id habebimus unum. nil nisi frater eris. Quod obest, id habebimus unum. Quid mihi significant ergo mea visa?—quod autem somnia pondus habent?—an habent et somnia pondus? Di melius!—di nempe suas habuere sorores: Sic Saturnus Opem iunctam sibi sanguine duxit, Oceanus Tethyn, Iunonem rector Olympi. Sunt superis sua iura! Quid ad caelestia ritus exigere humanos diversaque foedera tempto? Aut nostro vetitus de corde fugabitur ardor, aut hoc si nequeo, peream, precor, ante toroque mortua conponar, positaeque det oscula frater.— Et tamen arbitrium quaerit res ista duorum. Finge placere mihi: scelus esse videbitur illi! At non Aeolidae thalamos timuere sororum! Unde sed hos novi? Cur haec exempla paravi? Quo feror? Obscenae procul hinc discedite flammae, nec, nisi qua fas est germanae, frater ametur!— Si tamen ipse mei captus prior esset amore, forsitan illius possem indulgere furori. Ergo ego, quae fueram non reiectura petentem,
Abbreviated transcription (Latin):
Corpus. ⁊ erubuit qͣmuis sopita ia ceres.
Sõpuris abit. silet illa dm. repetitq quieti.
Ipa sue sp̃em. dubiaq ita mente protaur.
Memiseram tacite qͥd uult s noetis imagoꝰ.
Qriã nolim rara sit. cur ħ ego sompnia uidiꝰ
Ille quidẽ ẽ ocuł qmins formoius iniquis
Iplacet. ⁊ possim frñ sit frater amare.
⁊me dignus erat. uer nocet ẽẽ sororem.
Dũ mͦ tale nͥl uigilans cominitc̃e tẽptem
Sepe licet simili redeat sub imagie sõpnꝰ
Gauclia qͣnta cili qͣm me maĩfesta libido:
Eoncigit. ut i acui todis resoluca medułt.
It meminisse niuat qͣmini b̾uis illa uoluptaᷤ:
Norq fuit prectps. ⁊ ceptis mnuida nr̃is.
Oego siliceat murato nomine iungi:
Q ͣmͣ bñ canue tro pot̾am nurꝰ ẽẽ parenti.
Qmͣ bñ caune meo pot̾as geñ ẽẽ parenti
Om̃ia dii facerent cent comimunia nob̾:
Preter auos. tu me uellẽ genosior esses.
Hei mͥ qͣm male sum quos tu sortita parenteᷤ

Expanded text:
corpus et erubuit, quamvis sopita iacebat. corpus et erubuit, quamvis sopita iacebat. Somnus abit: silet illa diu repetitque quietis ipsa suae speciem dubiaque ita mente profatur: “Me miseram! tacitae quid vult sibi noctis imago? Quam nolim rata sit! cur haec ego somnia vidi? Ille quidem est oculis quamvis formosus iniquis et placet, et possim, si non sit frater, amare, et me dignus erat. Verum nocet esse sororem.— Dummodo tale nihil vigilans committere temptem, saepe licet simili redeat sub imagine somnusgaudia quanta tuli! quam me manifesta libido contigit! ut iacui totis resoluta medullis! ut meminisse iuvat! quamvis brevis illa voluptas noxque fuit praeceps et coeptis invida nostris. O ego, si liceat mutato nomine iungi, quam bene, Caune, tuo poteram nurus esse parenti! quam bene, Caune, meo poteras gener esse parenti! Omnia, di facerent, essent communia nobis, praeter avos: tu me vellem generosior esses! atrem: at mihi, quae male sum quos tu sortita parentes,
Abbreviated transcription (Latin):
H ic t dum sequitur ꝑacrie curuamĩanpe:
Filia menandri tociens redeuntis eodem:
Cognita cyanee prestanti corpore nĩpha:
yblida cũ cauno ꝑrolẽ ẽ enita gemellã.
yblis in exemploe ut amẽt concessa puelle.
yblis apollinei correpta cupidne fratnio:
Non soror ut fr̃em nec qͣ debebat amabat.
Illa quidẽ primo nullos intelligis ignes.
N ec peccareputat quod seꝑiꝰ os eula iungat.
Quod sua frat̾no circun det brachia collo.
Mendatiq dui piecatis fallitur umibra.
Paulatĩ aeclinat amor. uiluraq fr̃em.
Cultauenit nimiũq cupit formosa uib̾i.
⁊siqua ẽ illit formosior inuidet illi.
S ⁊ ñdũ mainfesta sͥ ẽ. nullumq sub illo:
Igne facituotũ. uerũ tñ estuat intus.
Iam dñm appellat. iam noia sangͥnis odit.
Syblida iã mauult qͣm se uocet ill aesororẽ.
Spes cũ obscenas animo amunttere ñ est:
Ausa suo uigilans. placida resoluta quiete:
Stpe udet quod amat. uisa ẽ qͦ. iunge fr̃r.

Expanded text:
Hic tibi, dum sequitur patriae curvamina ripae, Hic tibi, dum sequitur patriae curvamina ripae, filia Maeandri totiens redeuntis eodem cognita Cyanee, praestantia corpora forma, Byblida cum Cauno, prolem est enixa gemellam. Byblis in exemplo est, ut ament concessa puellae: Byblis Apollinei correpta cupidine fratris: non soror ut fratrem, nec qua debebat, amabat. Illa quidem primo nullos intellegit ignes nec peccare putat, quod saepius oscula iungat, quod sua fraterno circumdet bracchia collo, mendacique diu pietatis fallitur umbra. Paulatim declinat amor, visuraque fratrem culta venit nimiumque cupit formosa videri et siqua est illic formosior, invidet illi. Sed nondum manifesta sibi est nullumque sub illo igne facit votum: verumtamen aestuat intus. Iam dominum appellat, iam nomina sanguinis odit: Byblida iam mavult, quam se vocet ille sororem. Spes tamen obscenas animo demittere non est ausa suo vigilans: placida resoluta quiete saepe videt, quod amat; visa est quoque iungere fratri
Abbreviated transcription (Latin):
Q uo ruitsꝰ tantũ ne as sibi posse uidetur.
Fata ꝙͦ tit siꝑet: fatis yolans in annos:
Quos egit rediit. fatis tuuenescere debent:
Callyme geniti. ñ ambitione nec armis.
Sos ĩ quoq ut ħ animo meliore feratis:
M eꝙͦ fata regint. que si mucare ualerẽ:
Nec nr̃m sen curuarent ea couanni.
Perpetuñ q eui florem radamantus hr̃et:
Cũ mynoemeo. qui ꝓpt̾ amara senecte:
Poncera despicitur. nec quo priꝰ ordieregnat.
ieca iois mouere deos. uͦͨ se tenet ullus:
Cũ uideat fessos radamantõ ⁊ eacon anis.
⁊mynoa queri. qui dũ fuit integer eur:
Terruerat magnas ip̃o quoq noĩe gentes.
Tũc erat inualidus. deyonidẽq nuente:
Robore myletũ. pheboq parente suꝑbũ:
p emmuit. cralensq suis insurgere regnis:
Haur cñ ẽ ꝑatriis arcere penatib ausus.
S ponte fugis mylere tua celerq carina:
E geas metiris aquas. ⁊ in asyde rerra:
Menia constitius. positoris hñtia nomen.

Expanded text:
“quo ruitis? Tantumne aliquis sibi posse videtur, “quo ruitis? Tantumne aliquis sibi posse videtur, fata quoque ut superet? Fatis Iolaus in annos, quos egit, rediit, fatis iuvenescere debent Callirhoe geniti, non ambitione nec armis. Vos etiam, quoque hoc animo meliore feratis, me quoque fata regunt. Quae si mutare valerem, nec nostrum seri curvarent Aeacon anni, perpetuumque aevi florem Rhadamanthus haberet cum Minoe meo, qui propter amara senectae pondera despicitur nec quo prius ordine regnat.” Dicta Iovis movere deos, nec sustinet ullus, cum videat fessos Rhadamanthon et Aeacon annis et Minoa, queri. Qui, dum fuit integer aevi, terruerat magnas ipso quoque nomine gentes. Tunc erat invalidus Deionidenque iuventae robore Miletum Phoeboque parente superbum pertimuit credensque suis insurgere regnis, haud tamen est patriis arcere penatibus ausus. Sponte fugis, Milete, tua, celerique carina Aegaeas metiris aquas et in Aside terra moenia constituis positoris habentia nomen.
Abbreviated transcription (Latin):
Suius a dhuc uates. ulcꝰq parente parentẽ:
N atus erit fc̃o pirs ⁊ sceleratus eodem.
Attonitꝰq mał. erul mentisq: domus qr¬
Uonec es̃ conrũt fatale poposcerit aurũ.
Cognatũq: latus pħhlegeyus hausit ensis.
Eum demũm agno petec ħ acheloya supłt:
Abione callyroe. natis infantib annos.
Neue netẽ sinat ẽẽ sin genitoris multam.
Iupit hismotus ꝑrruigne dona nurusq:.
Precipiet facietq uros impubib anius.
ec ribi faticano uenturi prescia aixit:
Drethemis. uano suꝑi sermone fremebãt.
⁊ car ñaliis eadem q are dona liceret:
M urmur erat. querit᷑ net̾es pallantias ãnos:
C omugis cẽ sui. queritut canescere unttis:
Iasona flaua ceres. repegitũ mulcib euum:
Poscir ericconyo. uenerẽ qͦ cura futuri:
Uangit. ⁊ anchyse renouare paciscit᷑ annos.
Cuistudeat ileus om̃is ht̃. crescitq fauore:
⁊ urbida sedino. donec sua iupit̃ ora:
S oluit. ⁊ ont̃i si q̃ est renerentia. diric:

Expanded text:
vivus adhuc vates; ultusque parente parentem vivus adhuc vates; ultusque parente parentem natus erit facto pius et sceleratus eodem; attonitusque malis exsul mentisque domusquedonec eum coniunx fatacognatumque latus Phegeius hauserit ensis. Tum demum magno petet hos Acheloia supplex ab Iove Callirhoe natis infantibus annos neve necem sinat esse diu victoris inultam, Iuppiter his motus privignae dona nurusque praecipiet facietque viros inpubibus annis.” Haec ubi faticano venturi praescia dixit ore Themis, vario superi sermone fremebant, et “cur non aliis eadem dare dona liceret” murmur erat: queritur veteres Pallantias annos coniugis esse sui, queritur canescere mitis Iasiona Ceres, repetitum Mulciber aevum poscit Erichthonio. Venerem quoque cura futuri tangit et Anchisae renovare paciscitur annos. Cui studeat, deus omnis habet, crescitque favore turbida seditio, donec sua Iuppiter ora solvit et “o nostri siqua est reverentia,” dixit
Abbreviated transcription (Latin):
Qm siꝗͣ ẽ pietas ab acute uulnere faleis:
⁊ pecoris morsu frondes defendite nr̃as.
Dum tangipossc̃. pariũq accollite natũ.
Plura loquinequeo. nã iam ꝑ candida mołł
Colla liber serpit. sũmoq cacumine condor.
tegat inductus morientia lumina cortex.
Sesierant simul ora loqui simul ẽẽ. diq
Corpore mutato iami caluere recentes.
umq refere yole ft̃m mirabile. dimq:
Furithydos lacrimas admoto pollice siccat
Alcmene. flet ⁊ ip̃a tñ compescuit omnẽ:
Res noua tristiciam. nã limine ꝯ satit alto:
Pene puer. dubiaq tegens lanugine mala.
raretormatus primos yolaus in annos.
oc isli dederat iinonia muneris bebe.
S icra uiripretib. que cũ iurare pararet:
Uona tributurã post hrinc se calia nulli:
Ñ ẽ passa themys. nã iam dñcordia thebe:
Sella mouent dix̃. capaneusq: nͥ ab ioue uĩci
Hant potit. deflentq pares ĩuulñ a fr̃es.
Subaucoaq suos manes tellure uidebit:

Expanded text:
Qui, siqua est pietas, ab acutae vulnere falcis, Qui, siqua est pietas, ab acutae vulnere falcis, a pecoris morsu frondes defendite nostrasdum tangi possunt, parvumque attollite natum. Plura loqui nequeo. Nam iam per candida mollis colla liber serpit, summoque cacumine condor.  vestro contegat inductus morientia lumina cortex!” Desierant simul ora loqui, simul esse, diuque corpore mutato rami caluere recentes.” Dumque refert Iole factum mirabile, dumque Eurytidos lacrimas admoto pollice siccat Alcmene flet et ipsa tamen, conpescuit omnem res nova tristitiam. Nam limine constitit alto paene puer dubiaque tegens lanugine malas ora reformatus primos Iolaus in annos. Hoc illi dederat Iunonia muneris Hebe, victa viri precibus. Quae cum iurare pararet dona tributuram post hunc se talia nulli, non est passa Themis: “Nam iam discordia Thebae bella movent” dixit “Capaneusque nisi ab Iove vinci haud poterit, fientque pares in vulnere fratres, subductaque suos manes tellure videbit
Abbreviated transcription (Latin):
fateor uolui sub eodẽ cortice condi.
Sece uirandremon genitorq misrimꝰ assc̃.
I quert̃ dryopen. dryopẽ querentib ilł:
Ostendi lochon. tepidodant oscula ligno.
Affusiq sue radicib arboris herent.
N il nͥiam faciem quod ñ foret arbor ħebat:
Cara soror. lacrime miso de corpore fc̃is:
Irrorant foliis. ac dum licet oraq prestãt:
Nocis irer tales effundie in aera questus.
Si qͣ fides miseris ħ me ꝑnumina niro:
Non m̾uisse nephas. patior sñ cͥmme penã.
Nrrimꝰ innocue. si mentior anida ꝑdam:
Quas habeo frondes. ⁊ cesa securib urar.
Hunc tñ infancẽ maternis demite raiis.
⁊ dace nittrici. nr̃aq sub arbore sepe:
Lac facitotebibat. nr̃aq sub arbore ludat.
Cumꝙ loqui poteric inr̾em facitote saluret.¬
I dicar cristis. latec hoc in stiꝑite mater.
Scagna tñ cuneat. ne carpat ab arbore frõte
⁊frutices om̃s corpus ꝑuter ẽe deorum.
Care uale ꝯrux. ⁊ tu germana paterꝙ.

Expanded text:
fateor, volui sub eodem cortice condi. fateor, volui sub eodem cortice condi. Ecce vir Andraemon genitorque miserrimus adsunt et quaerunt Dryopen: Dryopen quaerentibus illis ostendi loton. Tepido dant oscula ligno adfusique suae radicibus arboris haerent. Nil nisi iam faciem, quod non foret arbor, habebat cara soror: lacrimae misero de corpore factis inrorant foliis, et, dum licet oraque praestant vocis iter, tales effundit in aera questus: “Siqua fides miseris, hoc me per numina iuro non meruisse nefas: patior sine crimine poenam. Viximus innocuae: si mentior, arida perdam quas habeo, frondes et caesa securibus urar. Hunc tamen infantem maternis demite ramis et date nutrici; nostraque sub arbore saepe lac facitote bibat nostraque sub arbore ludat! Cumque loqui poterit, matrem facitote salutet, et tristis dicat “latet hoc in stipite mater.” Stagna tamen timeat nec carpat ab arbore flores, et frutices omnes corpus putet esse deorum! Care vale coniunx, et tu, germana, paterque!
Abbreviated transcription (Latin):
I n spe bacrarũ florebat aquatita lothos.
Carpserat hinc dryope qͦs oblectamĩa nato:
Porrigeret flores. ⁊ idem factura uidebar.
Namq aderã. udi guttas eflore cruẽtas:
Decidere. ⁊ tremulo ramos horroremoũt
Scilici ut refert tardi nc̃ deniq agrestes:
Lothos in hãc nimphe fugiens obscena pͥapi:
Contulerat u̾sos seriato nomine uultus
Nescierat soror h. que cũ ꝑterrita retro:
Iret. ⁊ oratis ueller discesere iumphis:
Heserunt radice pedes. conuellere ꝓugnat:
Net quieqͣm nͥ summa mouet. suce̾seit ab imo
Iocam paulatim lentus pͥmit inguĩa cortex.
U tuidit conata manu laniare capillos:
Fronde manũ impleuit. frõdes caput õe tenebãt.
Et pueramphysos namq hauus curitꝰ illi:
Aaliderat nomen. mr̃na nigescere sentit.
Ubera. nec sequitur ducente lacteus humor.
Spettatrit ad erã fati erudeł. opemq.
Non poteram tͥ ferre soror qͣncq ualebã:
Crescentẽ truncũ ramosq ampłra morabar.

Expanded text:
in spem bacarum florebat aquatica lotos. in spem bacarum florebat aquatica lotos. Carpserat hinc Dryope, quos oblectamina nato porrigeret, flores, et idem factura videbar namque aderam: vidi guttas e flore cruentas decidere et tremulo ramos horrore moveri. Scilicet, ut referunt tardi nunc denique agrestes, Lotis in hanc nymphe, fugiens obscena Priapi, contulerat versos servato nomine, vultus. Nescierat soror hoc. Quae cum perterrita retro ire et adoratis vellet discedere nymphis, haeserunt radice pedes. Convellere pugnat, nec quicquam nisi summa movet. Subcrescit ab imo totaque paulatim lentus premit inguina cortex. Ut vidit, conata manu laniare capillos, fronde manum implevit: frondes caput omne tenebant. At puer Amphissos namque hoc avus Eurytus illi addiderat nomen materna rigescere sentit ubera, nec sequitur ducentem lacteus umor. Spectatrix aderam facti crudelis opemque non poteram tibi ferre, soror; quantumque valebam, crescentem truncum ramosque amplexa morabar et,
Abbreviated transcription (Latin):
Amisere snũ. forma ẽ diuersa priori.
Q ue quia mendaci parientẽ iuiuerat ore:
Ore parit. nr̃asq: domos uelud añ frequẽtat.
D irit. ⁊ ammonitu uet̾is commoca ministret
ngemuit. quã sic nurus ẽ affata dolentẽ.
e tñ o genitrir aliena a sanguine nr̃o:
Raꝑta mouer facies. quid si t mirasororis.
Fata mee referã. qͣnqͣm lacrimeq dolorq:
Impediũt ꝓhib̾ent q loqͥ. fuit unica mt̃i
Mo pat̾ ex alia genuit notissima forma.
Oethalidũ dryope. quã uirginitace carentẽ:
Uimq dei passam delphõ delõq tenentis:
xcipit andredon. ⁊ habetur coniuge felix
st lacus accliuis deuero margine formã:
Litoris efficiens. summũ mirteca coronãt.
U enerat huc dryope fatoꝵ nescia. quoq::
Indignere mag̾: nimphis latura coronas.
Inq sinu puerum qui ñdũ impleu̾atãnũ:
Dulce ferebͥat onus. cepidiq ope lacas alebat
Haut ꝓcul a stagno tyrios iitata colores:

Expanded text:
amisere suum: forma est diversa priori. amisere suum: forma est diversa priori. Quae quia mendaci parientem iuverat ore, ore parit nostrasque domos, ut et ante, frequentat.” Dixit, et admonitu veteris commota ministrae ingemuit. Quam sic nurus est adfata dolentem: “Te tamen, o genetrix, alienae sanguine vestro rapta movet facies. Quid si tibi mira sororis fata meae referam? quamquam lacrimaeque dolorque impediunt prohibentque loqui. Fuit unica matri me pater ex alia genuit notissima forma Oechalidum Dryope. Quam virginitate carentem vimque dei passam Delphos Delumque tenentis excipit Andraemon, et habetur coniuge felix. Est lacus adclivis devexo margine formam litoris efficiens: summum myrteta coronant. Venerat huc Dryope fatorum nescia, quoque indignere magis, nymphis latura coronas; inque sinu puerum, qui nondum impleverat annum, dulce ferebat onus tepidique ope lactis alebat. Haud procul a stagno Tyrios imitata colores
Abbreviated transcription (Latin):
Dirit. ⁊ inceptos tenuert̃ carmina partus.
Nitor. ⁊ ingrato fatis conuitia demens:
Uana ioui. cupioq mori. moturaꝙ duros
Nerba loquor si lices mr̃es cadineyaes asit̃.
Uotaq suscipiunt exhortant᷑q dolentem.
na ministrarũ media de plebe galantis:
laua comas aderat. faciẽdis strenua ĩ sis.
Ofticiis dilecca siris. ea sensit iniqua:
Nescio quid ninone geri. dñq exit ⁊ intͣc :
Sepe fores: diuã residentẽ uidĩt in ara.
Bracbiaq in genib digitis ꝯnexa tenentẽ.
⁊ quecũq es aic dñe gratare. leuata ẽ:
Argoł alcmene. potiturq puerpera uoto
F riliit. incias ꝙ manꝰ ꝑauesra remisit:
Uiua ꝑotens uter. uĩclis leuor ip̃a remissis
Numure decepto risisse galantida famaĩ
Ridentẽ. preniamq ip̃is dea seua caprlł.
Erarit. ⁊ ẽ terra corpus releuare uolentẽ:
Arguit. inq pedes mucauit brachia primos.
S trenuitas antiqͣmanet. nec t̾ga colorem:

Expanded text:
dixit, et inceptos tenuerunt carmina partus. dixit, et inceptos tenuerunt carmina partus. Nitor et ingrato facio convicia demens vana Iovi cupioque mori moturaque duros verba queror silices. Matres Cadmeides adsunt votaque suscipiunt exhortanturque dolentem. Una ministrarum, media de plebe, Galanthis, flava comas, aderat, faciendis strenua iussis, officiis dilecta suis. Ea sensit iniqua nescio quid Iunone geri, dumque exit et intrat saepe fores, divam residentem vidit in ara bracchiaque in genibus digitis conexa tenentem, et “quaecumque es,” ait “dominae gratare: levata est Argolis Alcmene potiturque puerpera voto.” Exsiluit iunctasque manus pavefacta remisit diva potens uteri: vinclis levor ipsa remissis. Numine decepto risisse Galanthida fama est: ridentem prensamque ipsis dea saeva capillis traxit, et e terra corpus relevare volentem arcuit inque pedes mutavit bracchia primos. Strenuitas antiqua manet, nec terga colorem
Abbreviated transcription (Latin):
Incipit alcmnene. faueãt tibi numĩa saltẽ:
Corripiantq moras. tñ tũ matura uocabis:
Prepositã tiudis parientib illicinam.
Quani mͥ difficilẽ iunonis gr̃a fecit.
Nãq laboriferi cũ iam uatał adesset:
Hertuł. ⁊ deciniũ premeretur si dere signũ
Ten debat gͣuitas uterũ mͥ. quodq ferebã:
Dantsi erat ut posses auctorẽ dicere tecti:
Ponderis cẽ iouẽ. nec iã rolerare labores:
Ul terius poterã. quinnẽ qͦ: frigidus artus:
Uum loquor horror ht̃. pars ẽ meminisse dolor¬
S eptẽ ego ꝑ noetes. totiddeni cruciata dieb:
Fessa mał tena̾cns q aa celũbͣchia. magno:
Iucinã ad neros partus clamore uocabã.
I lla quidẽ uenit si p̾cormpta. meñq:
Q ue donare cayut uinoni uellet mique.
Iitpmeos audit gemitus subseit ĩ illa:
Antefores ara. dextroq e poplite leuũ:
Pressa genu digitis int̃ se pectine iũecis:
Sustinint partus. tacita quoq c̃mina nocez

Expanded text:
incipit Alcmene: “Faveant tibi numina saltem incipit Alcmene: “Faveant tibi numina saltem conripiantque moras, tum cum matura vocabis praepositam timidis parientibus Ilithyiam, quam mihi difficilem Iunonis gratia fecit. Namque laboriferi cum iam natalis adesset Herculis et decimum premeretur sidere signum, tendebat gravitas uterum mihi, quodque ferebam, tantum erat, ut posses auctorem dicere tecti ponderis esse Iovem. Nec iam tolerare labores ulterius poteram: quin nunc quoque frigidus artus, dum loquor, horror habet, parsque est meminisse doloris. Septem ego per noctes, totidem cruciata diebus, fessa malis tendensque ad caelum bracchia magno Lucinam Nixosque pares clamore vocabam. Illa quidem venit, sed praecorrupta meumque quae donare caput Iunoni vellet iniquae. Utque meos audit gemitus, subsedit in illa ante fores ara dextroque a poplite laevum pressa genu digitis inter se pectine iunctis sustinuit partus. Tacita quoque carmina voce
Abbreviated transcription (Latin):
Dicra tulisse rouis. seq indoluisse notata.
nterea quod eumq fuit populabrle flãma.
Mulciber abstulerat. nec cognoscẽda remãsit.
Hertuł effigies. nec quicqͣm ab imagĩe arict̾.
Matris ht̃. tantũq iorus uestigia seruat.
Utq nouus scrpens posita cũ ꝑelle senecra:
Luxunare solet. squantaq nitere recenti:
Sic ubi mortales tyrintius exunt aitus:
Parte sin meliore inger. meliorq uiden:
Cepir. ⁊ angusta fieri grauita ce uerendus.
Quẽ pat̾ om̃ipotens int̾ caua nubila rapt̃:
Quadruugo curcur radiantib ĩtulit astris.
ensit athlas pondus. n adhuc stenelentas
Tolucrat euristeus. odiũq in prole pat̾nũ:
Erercebat atror. at longis anria curis:
Argolis alcmnene. questus ubi ponat amles.
Cui referat nan testatos orbe labores.
Cini uesuos casus yolen ht̃ hercuł. illam
I mꝑiis. thalamoq aĩoq receꝑat. hylus:
Impleratq uterũ gen̾oso gͥmine. cum sie:

Expanded text:
dicta tulisse Iovis seque indoluisse notatam. dicta tulisse Iovis seque indoluisse notatam. Interea quodcumque fuit populabile flammae Mulciber abstulerat, nec cognoscenda remansit Herculis effigies; nec quicquam ab imagine ductum matris habet, tantumque Iovis vestigia servat. Utque novus serpens posita cum pelle senecta luxuriare solet squamaque nitere recenti, sic, ubi mortales Tirynthius exuit artus, parte sui meliore viget maiorque videri coepit et augusta fieri gravitate verendus. Quem pater omnipotens inter cava nubila raptum quadriiugo curru radiantibus intulit astris. Sensit Atlas pondus.—Neque adhuc Stheneleius iras solverat Eurystheus odiumque in prole paternum exercebat atrox. At longis anxia curis Argolis Alcmene, questus ubi ponat aniles, cui referat nati testatos orbe labores, cuive suos casus, Iolen habet. Herculis illam imperiis thalamoque animoque receperat Hyllus inpleratque uterum generoso semine, cum sic
Abbreviated transcription (Latin):
Flamma suũ. timuere dei pro urndice t̾re.
Quos ita sensit enĩ leto saturmius ore:
Iupit alloquitur. nr̃a ẽ timoriste uoluptaᷤ.
Osuperi. coroq libens mͥ ꝑectore grator.
Quod memions populi dicor rectorq pat̾q.
At mea progemies ur̃o qͦ tuta fauore est.
Nan qͣmqͣm ipsus datis ħ immanib accis:
Obligor ip̃e tr̃. s⁊ enim ne pettora uano:
Fida metu paueãt: octheas sꝑnite flãmas.
Omnia qui nicit: uincet quos tͥnius ignes.
Nec nͥ mat̾na uulcanũ ꝑarte potentem:
Sencieo. etnũ ẽ a me quod trarit. ⁊ erpers:
Atq immunenecis. nullaq. domabile flãma.
I qi ego definictũ terris celestib horis:
Acciꝑiam. cũctisq meũ letabile fc̃m:
Diis fore confido. siqnis mñ ħcule siquis:
Forte deo doliturus crit. data p̃mia nollet
S i muisse dari sciet. inuitus q: ꝓbabit
ssensere dei. comut qͦ regia uisa est:
eteranduro. duro tã ultima uultu:

Expanded text:
flamma suum; timuere dei pro vindice terrae. flamma suum; timuere dei pro vindice terrae. Quos ita sensit enim laeto Saturnius ore Iuppiter adloquitur: “Nostra est timor iste voluptas, o superi, totoque libens mihi pector rectorque paterque, et mea progenies vestro quoque tuta favore est. Nam quamquam ipsius datis hoc inmanibus actis, obligor ipse tamen. Sed enim ne pectora vano fida metu paveant: Oetaeas spernite flammas! Omnia qui vicit, vincet, quos cernitis, ignes nec nisi materna Vulcanum parte potentem sentiet: aeternum est a me quod traxit et expers atque inmune necis nullaque domabile flamma. Idque ego defunctum terra caelestibus oris accipiam, cunctisque meum laetabile factum dis fore confido. Siquis tamen Hercule, siquis forte deo doliturus erit, data praemia nolet, sed meruisse dari sciet invitusque probabit.” Adsensere dei: coniunx quoque regia visa est cetera non duro, duro tamen ultima vultu
Abbreviated transcription (Latin):
Ntq: ferunt ribres gelidis concresc̃e uẽtis.
Astringi. ⁊ spissa glomerari gͣndine corpꝰ
Sic illum ualidis i accũ ꝑ mane lacertis:
exanguẽq metri. nec qnicqͣm humoris hũtẽ:
Iu ngidos uersum silices prior edidit eras.
Nune qͦ in euboyco scopulꝰ breus emineralte:
Gurgite. ⁊ humane seruat uestigia forme.
Quẽ quasi sensurũ naure calcare uerent᷑.
Appellantq lican t triorus ĩdita ꝓles:
Arborib cesis quas ardua gesseras oete:
I nq pyram struccis arcũ p̾haresmq. capacẽ:
Regnaq in suras it̾m troiana sagitas:
Ferre iubes peanre satũ. quo flama ministro:
Subdica. dũq auidis comp̃ndit᷑ ignib ag
Sgeriẽ silue nemeo uellere summant.
Sternis. ⁊ imposita claue ceruice recũbis.
Hauc alio niulcu qͣm si comnua iaceres.
I nt̃ plena meri rechiitus pocula sertis.
Iãq ualemꝰ ⁊ mom̃e latus disfusa ionabat.
Securos q artus contemptorẽq petebat:

Expanded text:
utque ferunt imbres gelidis concrescere ventis,utque ferunt imbres gelidis concrescere ventis,adstringi et spissa glomerari grandine corpus: sic illum validis iactum per inane lacertis exsanguemque metu nec quicquam umoris habentem in rigidos versum silices prior edidit aetas. Nunc quoque in Euboico scopulus brevis eminet alto gurgite et humanae servat vestigia formae; quem, quasi sensurum, nautae calcare verentur appellantque Lichan.—At tu, Iovis inclita proles, arboribus caesis, quas ardua gesserat Oete, inque pyram structis, arcum pharetramque capacem regnaque visuras iterum Troiana sagittas ferre iubes Poeante satum. Quo flamma ministro est subdita; dumque avidis comprenditur ignibus agger, congeriem silvae Nemeaesternis et inposita clavae cervice recumbis, haud alio vultu, quam si conviva iaceres inter plena meri redimitus pocula sertis. Iamque valens et in omne latus diffusa sonabat securosque artus contemptoremque petebat
Abbreviated transcription (Latin):
Hac celũ cernice tuli. defessa iubendo ẽ:
Seua iouis comur. ego suidefessus agñdo
Si noua pestis adest. cui nec uirtute resisti.
Nec teł armis q pocest. prlionib errat.
gnis edar inus. ꝑq: omnes pasciturartus.
It ualet enristeus. ⁊ sunt qui credere posst:
Esse deos dixio. perq altam sautiꝰ oeten:
Haut alit̃ graditur. qͣm si uenabula taurꝰ:
Corpore fira gerat. fr̃ĩ ꝙ refugeric auctor.
Sepe illũ gemitus edentẽ. sepe trementẽ.
Seꝑe retẽptantẽ totas infringere uestes:
Sternentẽq trabes irascentemq uideres.¬
cce lycham trepidũ ⁊ laticantẽ rupe cauata
Aspitit. utq dolor rabiẽ collegerat omuẽ:
Iune hyca aixit feralia dona tulisti.
Tu ne mee necis auctor eris: tremie ille. ꝓauetq:
Pallidus. ⁊ timiae uerba excusantia dicit.
Dicentẽ genib q manꝰ adhibere parantẽ:
Corrip̃ alꝙy̾des. ⁊ terq quaterq rotatũ:
Mitrit in euboycas tormento fortiꝰ uudas.
Ille ꝑ aereas pendens indurit auras.

Expanded text:
hac caelum cervice tuli. Defessa iubendo est saeva Iovis coniunx: ego sum indefessus agendo. Sed nova pestis adest, cui nec virtute resisti nec telis armisque potest. Pulmonibus errat ignis edax imis perque omnes pascitur artus. At valet Eurystheus!—et sunt qui credere possint esse deos!” Dixit, perque altam saucius Oeten haud aliter graditur, quam si venabula taurus corpore fixa gerat, factique refugerit auctor. Saepe illum gemitus edentem, saepe frementem, saepe retemptantem totas infringere vestes sternentemque trabes irascentemque viderescce Lichan trepidum latitantem rupe cavata adspicit, utque dolor rabiem conlegerat omnem, “tune, Licha,” dixit “feralia dona dedisti? Tune meae necis auctor eris?” Tremit ille pavetque pallidus et timide verba excusantia dicit. Dicentem genibusque manus adhibere parantem corripit Alcides et terque quaterque rotatum mittit in Euboicas tormento fortius undas. Ille per aerias pendens induruit auras,
Abbreviated transcription (Latin):
Cera remollescit. multas que pollice tracca:
Flectiarr in facres ip̃o q fit utilis usti.
Dum stupet. ⁊ dͥribio gaudet. falliq ueret᷑:
Rinisus amans rursꝰq manu sua uota retͣctat.
Corpꝰ erat. saliunt temꝑtate pollice uene.
Tum uero paphiꝰ plenissima ocip̃ heros:
Uerba quib uen̾i grates agat. oraq tandẽ:
Ore suo ñ falsa premit. dataq oscła uirgo:
Sensit ⁊ erubuit. timidũq ar lumĩa lumen
Atcolleus: parit̾ cum celo iudit amantẽ.
Coniugio qd fecit adest dea. iamiq coactis:
Cornib in plenũ norues lanarib orbem:
Illa paphon genuit. de qͦ tenet ĩsula nom̃¬
⁊ ditus hac ille ẽ qui si sire prole fuisiet:
nt̃ felices ꝙynaras potusset haberi.
ira canã. ꝑcul hĩc nate ꝓcul este parentes.
Aut mea siuras mulcebune c̃mĩa mentes:
Uesit in hac mͥ parte fides. nec credite factũ.
U el si creletis: Facti quoq credite penam.
Si tñ admissum sinit hoc natura iuderi:¬

Expanded text:
cera remollescit tractataque pollice multas cera remollescit tractataque pollice multas flectitur in facies ipsoque fit utilis usu. Dum stupet et dubie gaudet fallique veretur, rursus amans rursusque manu sua vota retractat. Corpus erat: saliunt temptatae pollice venae. Tum vero Paphius plenissima concipit heros verba, quibus Veneri grates agat, oraque tandem ore suo non falsa premit: dataque oscula virgo sensit et erubuit timidumque ad lumina lumen attollens pariter cum caelo vidit amantem. Coniugio, quod fecit, adest dea. Iamque coactis cornibus in plenum noviens lunaribus orbem illa Paphon genuit, de qua tenet insula nomen. Editus hac ille est, qui, si sine prole fuisset, inter felices Cinyras potuisset haberi. Dira canam: procul hinc natae, procul este parentes! Aut, mea si vestras mulcebunt carmina mentes, desit in hac mihi parte fides, nec credite factum, vel, si credetis, facti quoque credite poenam. Si tamen admissum sinit hoc natura videri