comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ittit abidenus quã mallec fre salutẽ.
i cadat ira maris sesta puella tͥ.
S imͥ ddii faciles ⁊ sunt ĩ amore secundi:
I nuitis ocuł hec mea u̾ba leges.
S  ñ sc̃ faciles. nã cur nea uota morant᷑:
Currere me nota ñ patiunt᷑ aqua.
Ip̃a uides celũ pice nigriꝰ. ⁊ freta uentio:
⁊urbida. ꝑq cauas uix ad eũda races.

Expanded text:
ittit Abydenus, quam mallet ferre, salutem, Si cadat unda maris, Sesti puella, tibi. Si mihi di faciles, si sunt in amore secundi, Invitis oculis haec mea verba leges. Sed non sunt faciles; nam cur mea vota morantur Currere me nota nec patiuntur aqua? Ipsa vides caelum pice nigrius et freta ventis Turbida perque cavas vix adeunda ra
Abbreviated transcription (Latin):
Numͥ siqͣ fides: cura ꝑhenius eris.
T ec̃ quos uederĩt ãnos mͥ fila soroꝵ:
Siũe ꝯtingat. teq dolente mori.
⁊ umͥ mat̾iam felicẽ in carmĩa prebe.
Puemẽt cã carmĩa digna sua.
C armĩe hĩ nom̃ ext̾rita cornib yo.
⁊ qͣm fluminea lusit adult̾ aue.
Aueq suꝑ pontũ simulato uecta iuuenco:
Uirginea tentut cornua falsa manu.
Nos qͦ ꝑ totũ parit̾ cantabunur orbẽ.
Iunetaq semꝑ erc noĩa nr̃a tuis.

Expanded text:
 siqua fides, cura perennis eris. Tecum, quos dederint annos mihi fila sororum, Vivere contingat teque dolente mori! Te mihi materiem felicem in carmina praebe — Provenient causa carmina digna sua. Carmine nomen habent exterrita cornibus Io Et quam fluminea lusit adulter ave, Quaeque super pontum simulato vecta iuvenco Virginea tenuit cornua vara manu. Nos quoque per totum pariter cantabimur orbem, Iunctaque semper erunt nomina nostra tuis.
Abbreviated transcription (Latin):
Militia ẽ operis altera digna tuis.
His ego si saperẽ pauloq audatior ẽẽm:
U terer. utetur siqua puella sapit.
Aut ego depoĩto faciam fortasse timore.
⁊ dabo ꝯm̃ttas tẽpore uicta marꝰ.
& petis ut furũ p̾sentes ista loqͣmur:
Scimꝰ quid captes tolloquiũ q noces.
S nintiũ ꝓperas. ⁊ adhuc tua messiꝰ ĩ ħba ẽ
ħ mora fie uoto forsan amica tuo.
Haccenꝰ archanũ furtiue ꝯscia mentis:¬

Expanded text:
Militia est operis altera digna tuis. Militia est operis altera digna tuis. His ego, si saperem pauloque audacior essem, Uterer; utetur, siqua puella sapit — Aut ego deposito sapiam fortasse pudore Et dabo cunctatas tempore victa manus. Quod petis, ut furtim praesentes ista loquamur, Scimus, quid captes conloquiumque voces; Sed nimium properas, et adhuc tua messis in herba est. Et mora sit voto forsan amica tuo. Hactenus; arcanum furtivae conscia mentis
Abbreviated transcription (Latin):
Ñ hipsea parens. calchioneq soror.
⁊ ale nͥl tuneo. s nec medea timebat.
Fallitͦ augurio spes bona sepe suo.
Om̃ib ĩuenies que nc̃ iaccant᷑ in alto:
Nauib. a portu lene fuisse fretũ.
F ax qͦ me t̾ret quã se peꝑisse cruentã:
Añ diẽ partꝰ ẽ tua uisa parens.
⁊ uatũ timeo moĩtꝰ. qͦs igne pelasgo:
Y kon arsurũ p̾monuisse ferc̃.
Parca ꝑ arbitriũ bina trophea tuñ:
Sic illas uereor. q̃ si tua gła uera ẽ:
Iudice te cãm ñ teuuere due.
Nec ddubito qͥn te si ꝑseqͣr arma parent᷑.
Ibit ꝑ gladios heu mͥ nr̃ amor.
An fera centauris indic̾e bella coegit.
Atͣtis hemonios ypodomia uirosꝰ
T u fore tã lencũ iusta menelaon ĩ ira.
⁊ geminos fres. tindareũ q putasꝰ
& bñ te iactes ⁊ fortia fc̃a loquaris:
Auerbis facies dissiq̾et ip̃a tuis.
Apta mag̃ ueñi qͣm st̃ tua corpora marti.
Bella gerant alii tu par semꝑ ama.
Hectora quẽ laudas ꝓ te pugnare iubeto.

Expanded text:
Non Idyia parens Chalciopeve soror. Non Idyia parens Chalciopeve soror. Tale nihil timeo — sed nec Medea timebat! Fallitur augurio spes bona saepe suo. Omnibus invenies, quae nunc iactantur in alto, Navibus a portu lene fuisse fretum. Fax quoque me terret, quam se peperisse cruentam Ante diem partus est tua visa parens; Et vatum timeo monitus, quos igne Pelasgo Ilion arsurum praemonuisse ferunt. Parta per arbitrium bina tropaea tuum, Sic illas vereor, quae, si tua gloria vera est, Iudice te causam non tenuere duae; Nec dubito, quin, te si prosequar, arma parentur. Ibit per gladios, ei mihi! noster amor. An fera Centauris indicere bella coegit Atracis Haemonios Hippodamia viros — Tu fore tam iusta lentum Menelaon in ira Et geminos fratres Tyndareumque putas? Quod bene te iactes et fortia facta loquaris, A verbis facies dissidet ista tuis. Apta magis Veneri, quam sunt tua corpora Marti. Bella gerant fortes, tu, Pari, semper ama! Hectora, quem laudas, pro te pugnare iubeto;
Abbreviated transcription (Latin):
An seqͣr ut suades. lauc̾ataq ꝑgama uisã.
ꝓ nurꝰ ⁊ magni laomed̾ontis ero
Ñ ita ꝯtẽpno uolucris p̃conia fame:
Ut ꝓbris t̾ras impleat illa meis.
Qͥd gentes alie. quid tua troia loqui:
Quid pͥamꝰ de me. pͥami qͥd censeat uxor
Lotq tui fr̃es. uarlanides q mirus.
Iu qͦ qui pot̾is tͥ me sperare fidelẽ.
⁊ ñ exempł antius ẽẽ tuis:
Oblitꝰ nr̃o crimen mẽe tuũ.
Delicti fies idẽ rep̾hensor ⁊ auetor
t̾ ra ꝓcul nultꝰ obruat añ meos:
ꝙͣ fruar iliacis opib cultuq beato.
Donaq ꝓmissis ub̾iora ferã.
Purpura nẽpe mͥ p̾tiosaq texta dabunt᷑.
iestoq auri pond̾e diues ero.
Da ueniã fasse. ñ st̃ mͥmunera tanci.
Nescio quo tellus me tenet ista modo.
Qͥ s mͥ si ledar frigiis succͣret in horis.
Uñ petami fr̃es. uñ parentis opẽ:
Omñia Medee fallax ꝓmisit yason.
Pulsa ẽ esonia ñ minꝰ illa domo.
Ñerat oetes ad quẽ despecta ueniret.

Expanded text:
An sequar, ut suades, laudataque Pergama visam An sequar, ut suades, laudataque Pergama visam Pronurus et magni Laumedontis ero? Non ita contemno volucris praeconia famae, Ut probris terras inpleat illa meis. Quid gentes Asiae, quid tua Troia loqui? Quid Priamus de me, Priami quid sentiet uxor, Totque tui fratres Dardanidesque nurus? Tu quoque, qui poteris fore me sperare fidelem, Et non exemplis anxius esse tuis? Oblitus nostro crimen inesse tuum! Delicti fies idem reprehensor et auctor. Terra, precor, vultus obruat ante meos! At fruar Iliacis opibus cultuque beato, Donaque promissis uberiora feram; Purpura nempe mihi pretiosaque texta dabuntur, Congestoque auri pondere dives ero! Da veniam fassae — non sunt tua munera tanti; Nescio quo tellus me tenet ista modo. Quis mihi, si laedar, Phrygiis succurret in oris? Unde petam fratres, unde parentis opem? Omnia Medeae fallax promisit Iason — Pulsa est Aesonia num minus illa domo? Non erat Aeetes, ad quem despecta rediret,
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ꝑeam si ñ inuitant oĩa culpã.
Nescio quo tardor s tñ ip̃a metu.
Ꝙ male ꝑsuades utmnã bñ cog̾e posses.
Tũc mea rusticitas excutienda foret.
N tił int̾dum ẽ ip̃is mnraria passis.
S ic c̾ce felit ẽe coacta forẽ.
Dũ nouꝰ ẽ pociꝰ cepto pugnemꝰ amori.
Flãma recens ꝑua seye resedit aqua.
Certꝰ in hospitib ñ ẽ amor. errat ut ip̃i.
Cñq nͥl speres firmmꝰ ẽẽ. fugit.
Y̾ siphile testis. testis minora uirgo.
Ĩ ñ exhibitis utraq lusa thoris.
Tu qͦ dilectã multos uifide ꝑ anios:
Diccris oenonẽ desticuisse tuã.
N ec tñ ip̃e negas. ⁊ nob̾ om̃ia de tr:
Auerere si nescis maxima cura fuit
Adde qd̃ ut cupias ostans ĩ amore mañe:
Ñ potes. expediũt iã tua uela friges.
Dũ loqueris mecũ dũ nox sꝑata parat᷑:
Qͥ ferat ĩ patriã iã tͥ uentꝰ enͣt.
Cursib ĩ mediis nouitatis plena relinqͦs:
Saudia. c̃ uentis nr̃ abibit amor.

Expanded text:
Et peream, si non invitant omnia culpam; Et peream, si non invitant omnia culpam; Nescio quo tardor sed tamen ipsa metu! Quod male persuades, utinam bene cogere posses! Vi mea rusticitas excutienda fuit. Utilis interdum est ipsis iniuria passis. Sic certe felix esse coacta forem. Dum novus est, potius coepto pugnemus amori! Flamma recens parva sparsa residit aqua. Certus in hospitibus non est amor; errat, ut ipsi, Cumque nihil speres firmius esse, fugit. Hypsipyle testis, testis Minoia virgo est, In non exhibitis utraque lusa toris. Tu quoque dilectam multos, infide, per annos Diceris Oenonen destituisse tuam. Nec tamen ipse negas; et nobis omnia de te Quaerere, si nescis, maxima cura fuit. Adde, quod, ut cupias constans in amore manere, Non potes. expediunt iam tua vela Phryges; Dum loqueris mecum, dum nox sperata paratur, Qui ferat in patriam, iam tibi ventus erit. Cursibus in mediis novitatis plena relinques Gaudia; cum ventis noster abibit amor.
Abbreviated transcription (Latin):
At mͥ sic uisum ẽ. ego t̃ dubitaret auiret:
Qͣꝵ pͥmũ dixi fac rediturꝰ eas.
Nil illi potin dicere. ꝑret̾ erit.
Uela quidẽ creten uentis dedit ille scd̃is.
S  tu ñ ideo cuncta licere puta.
Sic meꝰ hĩc uir abẽ. ut me custodiat absens.
An nescis longas regib c̃ẽ manꝰ:
E ama qͦi ẽ oneri. nã qͦ ꝯstantiꝰ ore:
Iandamur nr̃o: iustius ille timet.
⁊ meliꝰ fame u̾ba dedisse fuit.
N ec qd̾ abẽ hic me tecũ mirere relictã.
Morib ⁊ uite crediãio ille mee:
De facie metuit uite ꝯfidit. ⁊ illir.
Securũ ꝓbitas. forma tim̃e facit.
I ẽpora ne ꝑeant ultro data p̾cipis. utq.
Sĩplicis uram᷑ cõmoditate uiri.
⁊ lib ⁊ timeo. nͨ adbuc exacta uoluptas:¬
T̃ satis. in dubio pectore corda labant.
⁊ iirabẽ nob̃. ⁊ tu sine ꝯiuge dormis.
Inqi uuic̃ẽ tua me te mea forma capit.
⁊ longe noctes. ⁊ iã s̾mone coimꝰ.
⁊ cu me miserã blandꝰ ⁊ una domꝰ.

Expanded text:
Aut mihi sic visum est. ego, cum dubitaret an iret, Aut mihi sic visum est. ego, cum dubitaret an iret, 'Quam primum,' dixi, 'fac rediturus eas!' Nil illi potui dicere praeter 'erit.' Vela quidem Creten ventis dedit ille secundis; Sed tu non ideo cuncta licere puta! Sic meus hinc vir abest ut me custodiat absens — An nescis longas regibus esse manus? Forma quoque est oneri; nam quo constantius ore Laudamur vestro, iustius ille timet. Et melius famae verba dedisse fuit. Nec, quod abest hic me tecum, mirare, relicta; Moribus et vitae credidit ille meae. De facie metuit, vitae confidit, et illum Securum probitas, forma timere facit. Tempora ne pereant ultro data praecipis, utque Simplicis utamur commoditate viri. Et libet et timeo, nec adhuc exacta voluntas Est satis; in dubio pectora nostra labant. Et vir abest nobis, et tu sine coniuge dormis, Inque vicem tua me, te mea forma capit; Et longae noctes, et iam sermone coimus, Et tu, me miseram! blandus, et una domus.
Abbreviated transcription (Latin):
Auditis helene p̾posuisse bonis.
Cego sum uircꝰ. ego sũ tͥ nobile regnũ.
Fercea sũ. si ñ ħ ego pectꝰ amẽ.
Ferrea crede mͥ ñ sũ. s amare reciso:
I llũ quẽ fi̾ uix puto posse meĩ.
Quid bibulũ curuo ꝓierid̾e litꝰ aratro:
Spẽq seqͥ coner qͣm l̃ocꝰ ip̃e negao
Dii mͥ sant cestes lusimꝰ arte uirũ.
Nunt qͦ qd̾ tacito mando mea u̾ba libello:
Fungitur offoᷤ litr̾a nr̃a nouo.
Felices quib usus adẽ. eͦ nescia rerũ:
Difficilẽ culpe suspicor ẽẽ uiã.
I p̃e malo metꝰ ẽ. iam nẽ ofundor. ⁊ ões
I nr̃is otulos uultib ẽẽ reor
N reor ħ falso. sensi mala mͣmura uulgi
⁊ qͣsdam uoces recculit echra mͥ.
At tu dissimula nͥ tu desistere mairis.
S cͤ desistas. dissimulare potes.
Lude s occulte. maior ñ maxiã nob̃:
ẽ data lib̾tas. qd̾ menelaus ab est.
Ille quidẽ ꝓcul ẽ ita recogente ꝓfeciꝰ
Magna fuit subite iustaq cã ine.

Expanded text:
Auditis Helenae praeposuisse bonis. Auditis Helenae praeposuisse bonis. Ergo ego sum virtus, ego sum tibi nobile regnum! Ferrea sim, si non hoc ego pectus amem. Ferrea, crede mihi, non sum; sed amare repugno Illum, quem fieri vix puto posse meum. Quid bibulum curvo proscindere litus aratro, Spemque sequi coner quam locus ipse negat? Di mihi sunt testes — lusimus arte virum. Nunc quoque, quod tacito mando mea verba libello, Fungitur officio littera nostra novo. Felices, quibus usus adest! ego nescia rerum Difficilem culpae suspicor esse viam. Ipse malo metus est; iam nunc confundor, et omnes In nostris oculos vultibus esse reor. Nec reor hoc falso; sensi mala murmura vulgi, Et quasdam voces rettulit Aethra mihi. At tu dissimula, nisi si desistere mavis! Sed cur desistas? dissimulare potes. Lude, sed occulte! maior, non maxima, nobis Est data libertas, quod Menelaus abest. Ille quidem procul est, ita re cogente, profectus; Magna fuit subitae iustaque causa viae —
Abbreviated transcription (Latin):
Neue mͥ quã te dicis amare noce.
S sine quã tribuit sortẽ nanira tueri.
Nec spoliũ nr̃i turpe pitdoris habe.
Ac uenꝰ ħ pacca ẽ. ⁊ in alte uallib ide:
Tres tͥ senudas exhibuere dee.
Onaq cũ regnũ belli daret alt̾a laudẽ:
Iincaridis ꝯuix tercia dixit eris.
Cred̾e uix equidẽ celestia corpora possũ:
Arbitrio formã supposunsse tuo.
Utq sit ħ uerũ certe pars alt̾a ficca ẽ.
Iudicii p̾tiũ qͣ data dicor ego.
Ñ ẽ tanta mͥ fiducia corporis. ut me:
Matina teste dea dona fuisse putẽ.
tenta ẽ ocuł hõiũ mea forma ꝓbari.
Landatrix uenꝰ ẽ insidiosamͥ.
S nͥl infirmo faueo qͦ laudib istis.
Nam mea uox quare qd̾ cupre ẽẽ negetꝰ
Nec tu succense nimiũ mͥ creditꝰ egre.
P arla solet magis reb in ẽe fides.
Prima mea ẽ gͥ ueni placunsse uoluptas.
Proxima. me uisã p̾mia sũma tͥ.
Nec te palladios nͥ te umonis honores:

Expanded text:
Neve mihi, quam te dicis amare, noce; Neve mihi, quam te dicis amare, noce; Sed sine quam tribuit sortem fortuna tueri, Nec spolium nostri turpe pudoris ave! At Venus hoc pacta est, et in altae vallibus Idae Tres tibi se nudas exhibuere deae, Unaque cum regnum, belli daret altera laudem, 'Tyndaridis coniunx,' tertia dixit, 'eris!' Credere vix equidem caelestia corpora possum Arbitrio formam supposuisse tuo, Utque sit hoc verum, certe pars altera ficta est, Iudicii pretium qua data dicor ego. Non est tanta mihi fiducia corporis, ut me Maxima teste dea dona fuisse putem. Contenta est oculis hominum mea forma probari; Laudatrix Venus est invidiosa mihi. Sed nihil infirmo; faveo quoque laudibus istis — Nam, mens, vox quare, quod cupit esse, neget? Nec tu succense, nimium mihi creditus aegre; Tarda solet magnis rebus inesse fides. Prima mea est igitur Veneri placuisse voluptas; Proxima, me visam praemia summa tibi, Nec te Palladios nec te Iunonis honores
Abbreviated transcription (Latin):
Heim sic didici iã qͦ posse loqui.
His ego blanditiis si peccatura fuissẽ:
Flecceret. his poterant pectora nr̃a capi.
Est qͦi ꝯfiteor facies tͥ rara. potestq¬
U elle sub amplexus ire puella tuos.
Altera uel pociꝰ felix sine cmine fiat:
ꝙͣ cadat externo nr̃ amore pudor.
Disce meo exemplo formosis posse carere.
Tmitꝰ placitis abstinuisse bonis.
ꝙͣ multos credis uiuenes optasse qd̾ optas.
Ain sapiant ocłos auparis unꝰ habes:
Ñtu plus t̾uis. s plꝰ temeratiꝰ audes.
N ec t płꝰ cordis s nmꝰ oris adẽ.
Innc ego te uellẽ ceł̾ uenisse carina:
Cũ mea uirginitas mille petita ꝓcis.
Si te uidissem pͥmꝰ de mille fuisses.
Iuditio ueniã uir daret ip̃e meo.
Ad possessa uenis p̾reptaq gaudia serꝰ.
Spes tua lenta fuit. qd̾ petis alt̾ ht̃.
E t tñ optarẽ fieri tua rroica ꝯiũx:
I uitã sic me ñ mrenelaus hõ.
Desine molle p̾cor u̾bis ꝯuelłe pectꝰ.

Expanded text:
Ei mihi, iam didici sic ego posse loqui! Ei mihi, iam didici sic ego posse loqui! His ego blanditiis, si peccatura fuissem, Flecterer; his poterant pectora nostra capi. Est quoque, confiteor, facies tibi rara, potestque Velle sub amplexus ire puella tuos; Altera vel potius felix sine crimine fiat, Quam cadat externo noster amore pudor. Disce modo exemplo formosis posse carere; Est virtus placitis abstinuisse bonis. Quam multos credis iuvenes optare quod optas, Qui sapiant? oculos an Paris unus habes? Non tu plus cernis, sed plus temerarius audes: Nec tibi plus cordis, sed nimis oris, adest. Tunc ego te vellem celeri venisse carina, Cum mea virginitas mille petita procis; Si te vidissem, primus de mille fuisses. Iudicio veniam vir dabit ipse meo. Ad possessa venis praeceptaque gaudia, serus; Spes tua lenta fuit; quod petis, alter habet. Ut tamen optarim fieri tua Troica coniunx, Invitam sic me nec Menelaus habet. Desine molle, precor, verbis convellere pectus,
Abbreviated transcription (Latin):
S incitur. at certe barbara t̾ra tua ẽ.
M unera tanta quidẽ ꝓmittit epła diues:
Nt possine ip̃as illa mouere deas.
S si iã uellem fines tͣnsire pudoris:
Tu melior culpe cã futurus eras.
Aut ego ꝑpetuo famã sine labe tenebo:
Aut ego te potiꝰ qͣm tua uona seqͣt
Atq ego ñ iꝑno. sic acceptissima semꝑ:
Munera st̃. auctor que p̾tiosa facit.
Illa qͦ appoĩta que nẽ facis imꝓbe mensa:
Qͣ muis experiar dissimulare: noto.
Cũ mͦ me spectes ocuł lasciue ꝓt̾uis.
Quos uix instantes lumĩa nr̃a fert.
Ha quotiẽs digitis. quotiẽs ego tecta notaui:
Signa suꝑcilio pene loquente dari.
⁊ sepe extimui ne uir meꝰ illa uidet.
Ñ satis occultis erubuiq notis.
Sepe uel exiguo uel longo mmure dixi.
N il pudet hc̃. nec uox ħ mea falsa fuit.
Orbe qͦ in mense nr̃o sub noĩe legr.
& deducta mero lutera fecit amo.
Credere me tñ ħ oculo renuente negaui.

Expanded text:
m Vincitur, at certe barbara terra tua est. m Vincitur, at certe barbara terra tua est. Munera tanta quidem promittit epistula dives Ut possint ipsas illa movere deas; Sed si iam vellem fines transire pudoris, Tu melior culpae causa futurus eras. Aut ego perpetuo famam sine labe tenebo, Aut ego te potius quam tua dona sequar; Utque ea non sperno, sic acceptissima semper Munera sunt, auctor quae pretiosa facit. Illa quoque, adposita quae nunc facis, inprobe, mensa, Quamvis experiar dissimulare, noto — Cum modo me spectas oculis, lascive, protervis, Quos vix instantes lumina nostra feruA, quotiens digitis, quotiens ego tecta notavi Signa supercilio paene loquente dari! Et saepe extimui ne vir meus illa videret, Non satis occultis erubuique notis! Saepe vel exiguo vel nullo murmure dixi: 'Nil pudet hunc.' nec vox haec mea falsa fuit. Orbe quoque in mensae legi sub nomine nostro, Quod deducta mero littera fecit, amo. Credere me tamen hoc oculo renuente negavi —
Abbreviated transcription (Latin):
Nã mea qd̾ uisa ẽ tͥ mat̾ idonea. cuiꝰ:
Exemplo flecti me qͦ posse putas:
M atris in admisso falsa sub imagine luse:
Error mẽ. pluma tectus adult̾ erat.
N il ego si peccẽ possũ nescirer nͨ ullus:
E tror qui fc̃i crimen obũbret erit.
Illa bñ errauit. uiciũq auctore redemit.
Felix in culꝑa quo ioue dicar ego:
Quid genꝰ ⁊ ꝑauos ⁊ regia noĩa iaccas.
C lara satis domꝰ ħ nobilitate sua ẽ.
Iupit̾ ut soceri ꝓ auus taceatur. ⁊ om̃e:
Tantalide pelopis. tindareiq genus:
Dat mͥ leda iouẽ cigno decepta parentẽ.
Que falsã gremio credula foint auẽ.
Inc̃ ⁊ frigie late primordia gentis:
Cũq suo priamo laomedonta refer.
Quos ego suspitio. s qui tͥ gła magna ẽ:
Quintꝰ. is a nr̃o noĩe pruiꝰ erio.
S cept᷑ tue qͣmuis rear ẽe potentia troie:
Ñ tñ hec ilł ẽẽ minora puto.
Si iã diuitiis locus hic ntim̃oq uiroꝵ:¬

Expanded text:
Nam mea quod visa est tibi mater idonea, cuius Nam mea quod visa est tibi mater idonea, cuius Exemplo flecti me quoque posse putes, Matris in admisso falsa sub imagine lusae Error inest; pluma tectus adulter erat. Nil ego, si peccem, possum nescisse, nec ullus Error qui facti crimen obumbret erit. Illa bene erravit vitiumque auctore redemit. Felix in culpa quo Iove dicar ego? Sed genus et proavos et regia nomina iactas. Clara satis domus haec nobilitate sua est. Iuppiter ut soceri proavus taceatur et omne Tantalidae Pelopis Tyndareique decus, Dat mihi Leda Iovem cygno decepta parentem, Quae falsam gremio credula fovit avem. I nunc et Phrygiae late primordia gentis Cumque suo Priamum Laumedonte refer! Quos ego suspicio; sed qui tibi gloria magna est Quintus, is a nostro nomine primus erit. Sceptra tuae quamvis rear esse potentia terrae, Non tamen haec illis esse minora puto. Si iam divitiis locus hic numeroque viroru
Abbreviated transcription (Latin):
Rustica sim sane dũ ñ oblita pudoris.
Dũq tenor uite sit sine labe mce.
⁊ laudẽ de me nullꝰ adulter ht̃.
C mag̃ admiror que sit siducia cepti.
S pẽq chori ded̾it que tͥ cã mei.
An qr iuĩ nob̾ neptumꝰ intulit heros:
Rapta semel. uideor bis qͦ digna rapiꝰ
Cnmen erat nr̃m si delinita fuissem.
Tũ sim rapta meũ quid nͥ nolle fuit:
Ñ tñ e fc̃o fructũ tulit ille petitũ
Excepto redii passa timore nl.
Que tua nequitia ẽ ñ his ꝯtenta fuiss.
U ii meliꝰ. simił ñ fuit ille tͥ.
Req̃didit intactã. minuitq modestia cͥmen
⁊ iuitienẽ fc̃i penituisse patet.
⁊ hesea penituit paris ut sueced̾et illi:
Ne qñ nom̃ ñ sit in ore meũ.
a ut mea si facies ñ bñ nota mͥ.
S  qi credulitas dampno solet ẽẽ puelł:
Cerbaq credunt᷑ ur̃a carere fide.
S peccent alie. matronaq rara pudica ẽ.
Quis ꝓhibet raris nomen mẽe meñ:

Expanded text:
Rustica sim sane, dum non oblita pudoris, Rustica sim sane, dum non oblita pudoris, Dumque tenor vitae sit sine labe meae. Et laudem de me nullus adulter habet. Quo magis admiror, quae sit fiducia coepti, Spemque tori dederit quae tibi causa mei. An, quia vim nobis Neptunius attulit heros, Rapta semel videor bis quoque digna rapi? Crimen erat nostrum, si delenita fuissem; Cum sim rapta, meum quid nisi nolle fuit? Non tamen e facto fructum tulit ille petitum; Excepto redii passa timore nihil. lle mei. Quae tua nequitia est, non his contenta fuisset — Di melius! similis non fuit ille tui. Reddidit intactam, minuitque modestia crimen, Et iuvenem facti paenituisse patet; Thesea paenituit, Paris ut succederet illi, Ne quando nomen non sit in ore meum? Aut mea sit facies non bene nota mihi; Sed quia credulitas damno solet esse puellis, Verbaque dicuntur vestra carere fide. At peccant aliae, matronaque rara pudica est. Quis prohibet raris nomen inesse meum?
Abbreviated transcription (Latin):
ñ potes ħ illi pͥme dare fc̃a iuuente.
Instruere atriden ñ potes arte mea.
Om̃ia si dedderis nũquid dabis heccora frẽm:
U nꝰ is innum̃i militis instar erit.
Q uid ualeã ueseis. ⁊ te mea robora fallt̃.
Ignoras cui sis nupta futura uiro.
Aut gͥ nullo belli repecere tumultu:
Aut cedent maiti dorica castra meo.
N ec tñ indignor ꝓ tanta sum̃e ferrũ:
Oiuge. cramen p̃remia magna mouẽt.
⁊u qͦi si de te totus ꝯtenderit orbis:
Nomen ab et̾na posteritate feres.
S pe mͦ ñ timida diis hinc egressa scđ̃is:
Erige cũ plena munera pacta fide.
Legitimã nuꝑte sollicitare fidẽ.
S cilic⁊ iecirto uentosa ꝑ equora uectũ:
Exrepit portu tenaris hora suo.
N ec tͥ diuersa qͣmus a gente uenires:
Oppõitas hũit regia nr̃a fores.
E sset ut offiti merces iniuria tanti:
Qui sit intrabas hospes an hostis eras:
N ec ddubito quir ħ cũ sir rã iusta uocet᷑:
Rustica iuditio nr̃a q̃rela tuo.

Expanded text:
Num potes haec illi primae dare facta iuventae? Num potes haec illi primae dare facta iuventae? Instruere Atriden num potes arte mea? Omnia si dederis, numquid dabis Hectora fratrem? Unus is innumeri militis instar erit! Quid valeam nescis, et te mea robora fallunt; Ignoras, cui sis nupta futura viro. Aut igitur nullo belli repetere tumultu, Aut cedent Marti Dorica castra meo. Nec tamen indigner pro tanta sumere ferrum Coniuge. certamen praemia magna movent. Tu quoque, si de te totus contenderit orbis, Nomen ab aeterna posteritate feres Spe modo non timida dis hinc egressa secundis; Exige cum plena munera pacta fide. Legitimam nuptae sollicitare fidem! Scilicet idcirco ventosa per aequora vectum Excepit portu Taenaris ora suo, Nec tibi, diversa quamvis e gente venires, Oppositas habuit regia nostra fores, Esset ut officii merces iniuria tanti! Qui sic intrabas, hospes an hostis eras? Nec dubito, quin haec, cum sit tam iusta, vocetur Rustica iudicio nostra querela tuo.
Abbreviated transcription (Latin):
S i pudet ⁊ metius ne me uideare secura:
I p̃e reus sine te criminis huiꝰ ero.
Te rapuit theseus. geminas leutippidas illi.
Q uartꝰ in exẽpł annum̃abor ego.
⁊ roica classis auest arinis instracta uirisq.
Iã facient cełes uentꝰ ⁊ aura uias.
Ibis darlanias ingens regina ꝑ urbes.
t eq nouã credet uulgꝰ adeẽ deam.
Qͣq feres gressus adolebt̃ eninama flãme.
Cesaq sangunieã uictima tinguet humi
Dona pr̃ fr̃esq ⁊ cũ genitrice sorores:
Nec tu rapta time ne nos fera bella seqͣnt᷑.
Nulla tñ minos cretas ad arma uocat.
F inge tñ si uis ingens ꝯsurgͥe bellum.
N ec plꝰ atrides animi menelaꝰ habebit:
Q m paris. aut armis añferendꝰ ent.
Pene puer cesis abdutta armenta recepr:
Hostib. ⁊ cãm nominis mñ tuli.
Pene puer uiuenes uario cramĩe uici.
Ĩ quib yleoneus deiphebus q fuit.
N eue putes ñ me nͥ cominꝰ ẽẽ timendũ:
E igitur ĩ iusso nr̃a sagitta loco.

Expanded text:
Si pudet et metuis ne me videare secuta, Si pudet et metuis ne me videare secuta, Ipse reus sine te criminis huius ero;Te rapuit Theseus, geminas Leucippidas illi; Quartus in exemplis adnumerabor ego. Troica classis adest armis instructa virisque; Iam facient celeres remus et aura vias. Ibis Dardanias ingens regina per urbes, Teque novam credet vulgus adesse deam, Quaque feres gressus, adolebunt cinnama flammae, Caesaque sanguineam victima planget humum. Dona pater fratresque et cum genetrice sorores INec tu rapta time, ne nos fera bella sequanturNulla tamen Minos Cretas ad arma vocat. Finge tamen, si vis, ingens consurgere bellum Nec plus Atrides animi Menelaus habebit Quam Paris aut armis anteferendus erit. Paene puer caesis abducta armenta recepi, Hostibus et causam nominis inde tuli; Paene puer iuvenes vario certamine vici, In quibus Ilioneus Deiphobusque fuit; Neve putes, non me nisi comminus esse timendum, Figitur in iusso nostra sagitta loco.
Abbreviated transcription (Latin):
Nhu̾it tempꝰ qrio cretia regna uid̾et:
Aptiꝰ. o mira callidicate uirũ.
zuit ⁊ idei mando tͥ dixic iturus:
Curã ꝓ nob bospitis uaor agas.
Negligis absentis testor mãdara mariti.
Cura tͥ ñ ẽ hospitis ulla tuz
Hic̃tine tu speras hõiẽ sine pectore. dotes:
Posie satis forme tindari nosse tue
F alłis. ignorap. nͨ si bona magna puraret:
Que tenet. ext̾no crederet illa uiro.
Ut neq te mea uox neq te meꝰ incitet ardor.
Cogimur absentis ꝯmodicate frui.
Aut trimꝰ stulti sicut suꝑemꝰ ⁊ ip̃ni
S i tã securũ tempꝰ abibit mers.
Pene suis manib ad te dedux̃ amantẽ.
U tere mandantis simplicitate urri.
Sola iaces uiduo tã longa nocte cubil.
Inuiduo iaceo solus ⁊ ip̃e thoro.
T e mͥmeq tͥ omunia gaudia iungant.
Candidior medio nox erit illa die.
⁊ c̃ ego urabo queus tͥ nunnĩa. meq:
Astringã uerbis in tua sacͣ meis.
T c̃ ego si fallax ñ ẽ fidutia nr̃a:¬

Expanded text:
Non habuit tempus, quo Cresia regna videret, Non habuit tempus, quo Cresia regna videret, Aptius — o mira calliditate virum! 'Res, et ut Idaei mando tibi,' dixit iturus, 'Curam pro nobis hospitis, uxor, agas.' Neclegis absentis, testor, mandata mariti! Cura tibi non est hospitis ulla tui. Huncine tu speras, hominem sine pectore, dotes Posse satis formae, Tyndari, nosse tuae? Falleris — ignorat; nec, si bona magna putaret, Quae tenet, externo crederet illa viro. Ut te nec mea vox nec te meus incitet ardor, Cogimur ipsius commoditate frui — Aut erimus stulti, sic ut superemus et ipsum, Si tam securum tempus abibit iners. Paene suis ad te manibus deducit amantem; Utere mandantis simplicitate viri! Sola iaces viduo tam longa nocte cubili; In viduo iaceo solus et ipse toro. Te mihi meque tibi communia gaudia iungant; Candidior medio nox erit illa die. Tunc ego iurabo quaevis tibi numina meque Adstringam verbis in sacra vestra meis; Tunc ego, si
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ comitũ primas cliienẽq echrãq tuarũ:
Ausꝰ sum blandis nꝑ adire sonis.
Q ͤ mͥ ñ aliud̃ qͣm formidare locute:
Orantis med̾ias ueseruere preces.
Dii fac̾ent preciũ magni certamiuis ẽẽs.
⁊ eq suo posset uictor hr̃e t̾horo.
O t tulit hipomanes ceneida p̾ma cursꝰ.
Nenit ut ui frigios ypodamia sinio:
Et ferꝰ alcides acheloia cornua fregit:
Cũ petit ãplexus deiamra tuos.
Nr̃a ꝑ has leges audacia fortit̾ islet.
Tuq mei scires ẽẽ labonis optis.
Oioue cdigna uiro. ni ione nata fores.
Rec mea sũt summa leuit̾ districta sagitta.
Multa quidẽ subeũt. s corãnt pła loquam᷑:
ertipe me lecco nocte sileute tuo.
An pudec ⁊ metus uenerẽ tem̾are mariti.
Castaq legitimi fallere iura thori.
Aut faciẽ niutes aut sis ñ dura necesse ẽ.
Casta tñ tẽ sis cũ te mea troia renebro.
Si mͦ ꝓmi̾it ñ mͥ uana uenus.
N eue sui fuitis hospitis obstet: ab est.

Expanded text:
Et comitum primas, Clymenen Aethramque, tuarum Et comitum primas, Clymenen Aethramque, tuarum Ausus sum blandis nuper adire sonis, Quae mihi non aliud, quam formidare, locutae Orantis medias deseruere preces. Di facerent, pretium magni certaminis esses, Teque suo posset victor habere toro! — Ut tulit Hippomenes Schoeneida praemia cursus, Venit ut in Phrygios Hippodamia sinus, Ut ferus Alcides Acheloia cornua fregit, Dum petit amplexus, Deianira, tuos. Nostra per has leges audacia fortiter isset, Teque mei scires esse laboris opus. O Iove digna viro, ni Iove nata fores, Non mea sunt summa leviter destricta sagitta PMulta quidem subeunt; sed coram ut plura loquamur, Excipe me lecto nocte silente tuo. An pudet et metuis Venerem temerare maritam Castaque legitimi fallere iura tori? AAut faciem mutes aut sis non dura, necesse est;Casta tamen tum sis, cum te mea Troia tenebit, Si modo promisit non mihi vana Venus! Neve sui furtis hospitis obstet, abest.
Abbreviated transcription (Latin):
Qͣ licet ⁊ possum luctor celare furorẽ.
S  tñ apparet dissmulatꝰ amor
N tͥ u̾ba damꝰ. sentis mea uuln̾a sentis.
Atq utinã soli sint ea nota tͥ
Ha quotiens latͥmis ueniẽtib ora reflexi.
Ne cãm fletus quereret ille mez.
Ha quotiens iuuenñ narraui potꝰ amorẽ.
Ad uultus referens singła u̾ba tuos.
Inditiũ q mei ficto sub nomine feci.
Ille ego si nescis uerꝰ amator erã.
Qum ⁊̃ ut poisem uerõ petulantiꝰ uti:
Ñ semel ebrietas ẽ simulata mͥ.
ꝓdita st̃ memina tunica tua pectora laxa.
Atq ocuł aditũ nuda dedere meis.
Peccora ł puris niuib ł latte. uł tuãq
Splexo mr̃em candiddiora ioue.
Dum stupeo uisis nã pocula forte tenebã:
Torcił a digits decidit ansa meis.
Oscula si uate dederas. ego ꝓtinꝰ illa:
Heriniones teño lecus ab ore tuli.
⁊mͦ cantabã uet̾es resupmꝰ amoies.
⁊ mͦ ꝑ mitũ signa regenda dabã

Expanded text:
Qua licet et possum, luctor celare furorem; Qua licet et possum, luctor celare furorem; Sed tamen apparet dissimulatus amor. Nec tibi verba damus; sentis mea vulnera, sentis! Atque utinam soli sint ea nota tibi! A, quotiens lacrimis venientibus ora reflexi, Ne causam fletus quaereret ille mei! A, quotiens aliquem narravi potus amorem, Ad vulnus referens singula verba meum, Indiciumque mei ficto sub nomine feci! Ille ego, si nescis, verus amator eram. Quin etiam, ut possem verbis petulantius uti, Non semel ebrietas est simulata mihi. Prodita sunt, memini, tunica tua pectora laxa Atque oculis aditum nuda dedere meis — Pectora vel puris nivibus vel lacte tuamve Complexo matrem candidiora Iove. Dum stupeo visis — nam pocula forte tenebam — Tortilis a digitis excidit ansa meis. Oscula si natae dederas, ego protinus illa Hermiones tenero laetus ab ore tuli. Et modo cantabam veteres resupinus amores, Et modo per nutum signa tegenda dabam.
Abbreviated transcription (Latin):
Cogitur hiuic domni upit̾ ẽẽ socer.
Heu facinꝰ totis indignꝰ noccib ille:
⁊e tenet. amplexu ꝑfriut᷑q tuo.
At mͥ ospiteris poĩta uir deniq mensa.
Multaq que ledunt ħ qͦ tempꝰ ht̃.¬
Hostib eueniãt omuia talia nr̃is.
Exꝑior põĩto qͣua seꝑe mero.
Penitec hospitii. dũ me spectante lac̾tos:
Impoĩt collo rusticus ille tuo.
Memb᷑ suꝑiecca c̃ tua ueste fouet.
Oscula cum ũo corã ñ dura daretis:
Añ oculos posui pocula sũpta meos.
Lumĩa dennito cũ te tenet arctiꝰ ille.
Crescit ⁊ inuito lentꝰ in ore cibus.
Sepe dedi gemitꝰ ⁊ te lascina notaur:
In gemitu risũ ñ tenuisse meo.
Sepe meã uolui flãmã cõpescere. at illa:
Creuit. ⁊ ebrietas ignis in igne fuit.
Multaq ne uideã uersa ceruice recumbo.
S reuocas ocłos ꝓtinꝰ ip̃a meos
Quid faciã dubito. dolor ẽ meꝰ ista uid̾e.
S  dolor a facie maior abẽe tua ẽ.

Expanded text:
Cogitur huic domui Iuppiter esse socer? Cogitur huic domui Iuppiter esse socer? Heu facinus! totis indignus noctibus ille Te tenet, amplexu perfruiturque tuo; At mihi conspiceris posita vix denique mensa, Multaque quae laedant hoc quoque tHostibus eveniant convivia talia nostris, Experior posito qualia saepe mero! Paenitet hospitii, cum me spectante lacertos Inponit collo rusticus iste tuo. Membra superiecta cum tua veste fovet. Oscula cum vero coram non dura daretis, Ante oculos posui pocula sumpta meos; Lumina demitto cum te tenet artius ille, Crescit et invito lentus in ore cibus. Saepe dedi gemitus; et te — lasciva! — notavi In gemitu risum non tenuisse meo. Saepe mero volui flammam compescere, at illa Crevit, et ebrietas ignis in igne fuit, Multaque ne videam, versa cervice recumbo; Sed revocas oculos protinus ipsa meos. Quid faciam, dubito; dolor est meus illa videre, Sed dolor a facie maior abesse tua.
Abbreviated transcription (Latin):
Ad̃ talẽ faciẽ ñ facio iste locus.
Hanc faciẽ largis sñ fine paratib uti.
Deliciisq decet luxuriare nois.
Cũ uideas cultꝰ nr̃a de gente uiroꝵ:
Auales dardanias credis hr̃e nurus:
Ua mͦ te facilẽ. nec dedignare maritũ:
Aure terãneo nata puella frigẽ
Frix erat. ⁊ nr̃o genitꝰ de sanguiẽ. qͥ nũc:
Cum diis potando nectare miscet aquas.
Ftix erat aurore ouix. tñ abstulit illũ:
Extremũ noctis que dea finit iter.
Frix erat anchises. uolucrũ cui mat̾ amoꝵ:
Saudet in ideis ꝯcubuisse iugis.
N ec puto collatis forma menelaꝰ ⁊ armis:
Iudice te nobis anteferendus erit.
Ñ dabimꝰ certe socerũ tͥ clara fugantẽ:
Lummna. qui treꝑsdos a dape u̾tit eqͦs.
Nec pͥamo pr̃ ẽ soceri de cede cruentus.
⁊ qui mirchoas crimĩe signat aqͣs.
Nec stigia ꝑ auo nr̃o captant᷑ in unda:
Poma. nec ĩ mediis querit᷑ humor aqͥs
Quid tñ ħ refert si re tenet ortꝰ ab ilł.

Expanded text:
Ad talem formam non facit iste locus. Ad talem formam non facit iste locus. Hanc faciem largis sine fine paratibus uti Deliciisque decet luxuriare novis. Cum videas cultus nostra de gente virorum, Qualem Dardanias credis habere nurus? Da modo te facilem, nec dedignare maritum, Rure Therapnaeo nata puella, Phrygem. Phryx erat et nostro genitus de sanguine, qui nunc Cum dis potando nectare miscet aquas. Phryx erat Aurorae coniunx, tamen abstulit illum Extremum noctis quae dea finit iter. Phryx etiam Anchises, volucrum cui mater Amorum Gaudet in Idaeis concubuisse iugis. Nec, puto, conlatis forma Menelaus et annis Iudice te nobis anteferendus erit. Non dabimus certe socerum tibi clara fugantem Lumina, qui trepidos a dape vertat equos; Nec Priamo pater est soceri de caede cruentus Et qui Myrtoas crimine signat aquas; Nec proavo Stygia nostro captantur in unda Poma, nec in mediis quaeritur umor aquis. Quid tamen hoc refert, si te tenet ortus ab illis,
Abbreviated transcription (Latin):
Ñpiget. haut umꝙͣ stulce elegisse uidebor.
ꝑmanet in uotomens mea firma suo.
S pẽ mͦ ne nr̃am fieri paciare caducã:
Dep̾cor o tanto digna labore peti
Ñego ouigiũ geñose degener opto.
Nec mea crede mͥ turpit̾ uxor eris.
Pleiada si queras in nm̃ gente. iouẽq:
Iuenies. medios ut taceamꝰ auos¬
S cept᷑ parens asie qͣ nulla beatior hora:
Finib inmensis uix obeunda tenet.
Ĩnumeras urbes atq aurea cecra uidebis
Queq suos dicas tẽpla decere deos.
Ylion asꝑicies. firmataq turrib altis:
Menia. phebee stracta canore lire.
Qͥ d tͥ de turba narrẽ num̾oq uitoꝵ.¬
U ix popłm tellus sustinet illa sĩ.
Oceurrent denso bͥ troiades agnime mr̃es.
Nec capient frigias atria nr̃a nurus.
Ha quotiẽs dices. qͣm pauꝑ achaia nr̃a ẽ.
Una domꝰ queiuis urbis ħebit opes.
Nec mͥ fas fu̾it sparten ꝯtẽpnere nr̃am.
I n qͣ tu nata es t̾ra beata mͥ.
Parca s ẽ syarte. tu cultu diuite digna es.

Expanded text:
piget, aut umquam stulte legisse videbor; Permanet in voto mens mea firma suo. Spem modo ne nostram fieri patiare caducam, Deprecor, o tanto digna labore peti! Non ego coniugium generosae degener opto, Nec mea, crede mihi, turpiter uxor eris. Pliada, si quaeres, in nostra gente Iovemque Invenies, medios ut taceamus avos; Regna parens Asiae, qua nulla beatior ora est, Finibus inmensis vix obeunda, tenet. Innumeras urbes atque aurea tecta videbis, Quaeque suos dicas templa decere deos. Ilion adspicies firmataque turribus altis Moenia, Phoebeae structa canore lyrae. Quid tibi de turba narrem numeroque virorum? Vix populum tellus sustinet illa suum. Occurrent denso tibi Troades agmine matres, Nec capient Phrygias atria nostra nurus. O quotiens dices: 'quam pauper Achaia nostra est!' Una domus quaevis urbis habebit opes. Nec mihi fas fuerit Sparten contemnere vestram; In qua tu nata es, terra beata mihi est. Parca sed est Sparte, tu cultu divite digna;
Abbreviated transcription (Latin):
Qͣ mlib accuses ⁊ sis irata licebit.
I rata liceat dũ mͥ posse frut.
I dẽ qͥ facimꝰ fc̃am tenuabimꝰ irã¬
⁊ liceat lacrimis addere u̾ba meis.
Itq solent famuli õ nerb̾a seua ũent᷑:¬
⁊ end̾e submissas sub tua cra manꝰ.
Ignoras tua uira: uoca. cͦ arguor absens.
Iãdudũ dñe more uenire iube.
I p̃a meos scindas licz inuidiosa capillos.
Oraq sint digitis aspera fr̃a meis. tus.
Om̃ia ꝑpetiar. tm̃ formosa timebo:
Corpore ledat᷑ ne manꝰ ista meo.
S  neq ꝯpedib nͨ me ꝯpesce cathenis.
S̾ uabor firmo uinctꝰ amore cui.

Expanded text:
Quamlibet accuses et sis irata licebit, Quamlibet accuses et sis irata licebit, Irata liceat dum mihi posse frui. Idem, qui facimus, factam tenuabimus iramus Et liceat lacrimis addere verba suis, Utque solent famuli, cum verbera saeva verentur, Tendere submissas ad tua crura manus! Ignoras tua iura; voca! cur arguor absens? Iamdudum dominae more venire iube. Ipsa meos scindas licet imperiosa capillos, Oraque sint digitis livida nostra tuis. Omnia perpetiar; tantum fortasse timebo, Corpore laedatur ne manus ista meo. Sed neque conpedibus nec me conpesce catenis — Servabor firmo vinctus amore tui!
Abbreviated transcription (Latin):
S it dubiũ possis ne capi. captab̾e c̾te.
S i ñ ꝑficiũt artes ueniemꝰ ad arma.
Iq meo cupido rapta ferere sini.
Nec quẽquã qui uir possec ut ẽẽ fuit.
Nos qͦ s taceo. mors hꝰ pena rapine:
Ut sit. erit qͣm te ñ hũisse minor.
Aut ẽẽs formosa minꝰ petere modeste.
Audaces facie cogim᷑ ẽẽ uia.
Tu facis hoc. ocłiq tui. qͥb ignea cedẽ:
Lumina. qͥ flãme cã fuere mee.
ħ faciũt flam crines. ⁊ eburnea c̃ure.
Q ueq p̾cor ueniãt in mea colla manꝰ.
⁊ decor ⁊ uultꝰ sine rusticitate pudenteᷤᷤ.
⁊ thetidis quales uix rear cẽ pedes.
Cecera si possẽ laudare beatior ẽẽm.
Hac ego ꝯpulsus ñ ẽ mirabile forma:
Deniq dũ captã tu te cogare fat̾i:
Ĩ sidiis esto capta puella meis.
Inuidiã patior. passo sua p̾mia dent᷑.
Cur suꝰ a canto crimĩe fructꝰ abẽ:
E sionen telamon. briseida cep̃ achilles.
S tͣq uictorẽ nempe secuta suũ.

Expanded text:
Sit dubium, possisne capi; captabere certeSit dubium, possisne capi; captabere certeSi non proficient artes, veniemus ad arma, Inque tui cupido rapta ferere sinu. Nec quemquam, qui vir, posset ut esse, fuit. Nos quoque — sed taceo! mors huius poena rapinae Ut sit, erit, quam te non habuisse, minor. Aut esses formosa minus, peterere modeste; Audaces facie cogimur esse tua. Tu facis hoc oculique tui, quibus ignea cedunt Sidera, qui flammae causa fuere meae; Hoc faciunt flavi crines et eburnea cervix, Quaeque, precor, veniant in mea colla manus, Et decor et vultus sine rusticitate pudentes, Et, Thetidis qualis vix rear esse, pedes. Cetera si possem laudare, beatior essem, Hac ego conpulsus, non est mirabile, forma Denique, dum captam tu te cogare fateri, Insidiis esto capta puella meis. Invidiam patiar; passo sua praemia dentur. Cur suus a tanto crimine fructus abest? Hesionen Telamon, Briseida cepit Achilles; Utraque victorem nempe secuta virum.
Abbreviated transcription (Latin):
Ex spe quã dederas tẽ tu mͥ: creuit amor.
S pẽ mͥ tu dederas. meꝰ hͥ tͥ credidit ardor.
Ñ potes ħ fc̃m teste negare dea.
Affuit. ⁊ p̃sens ut erat tua u̾ba notauit.
⁊ uisa ẽ mota dicta talisse coma.
Deceptã dicas nr̃a te fraude licebit.
Dũ fraudis nr̃e cã feratur amor.
Sollertẽ tu me crede puella facis.
Asttinx̃ uerbis ingeniosus amor.
Dictatis ab eo feci sponsalia u̾bis.
sultoq fui iuris amore uafer.
S ic fraus huic fc̃o nom̃. dicarq dolosꝰ.
Si tũ ẽ qd̾ amas uelle teñe dolus.
En it̾m scribo. muto q rogantia u̾ba.
Altera fraus ħ ẽ. qd̾q queraris habes.
Si noceo qd̾ amo. fateor sine fine nocebo.
ꝑ gladios alii placitas rapuere puellas.
Scripta mͥ cauce littera crimen eritꝰ
Dii facerẽt possem płes ĩponere nodos.
U t tua sit nulla lib̾a parte fides.
M ille modi restant. cduro sudamꝰ inuno.
Ardor mexꝑtũ nil sinec ẽẽ meꝰ.

Expanded text:
Et spe, quam dederas tu mihi, crevit amor. Et spe, quam dederas tu mihi, crevit amor. Spem mihi tu dederas, meus hic tibi credidit ardor. Non potes hoc factum teste negare dea. Adfuit et, praesens ut erat, tua verba notavit Et visa est mota dicta tulisse coma. Deceptam dicas nostra te fraude licebit, Dum fraudis nostrae causa feratur amor. Sollertem tu me, crede, puella, facis. Adstrinxit verbis ingeniosus Amor. Dictatis ab eo feci sponsalia verbis, Consultoque fui iuris Amore vafer. Sit fraus huic facto nomen, dicarque dolosus, Si tamen est, quod ames, velle tenere dolus! En, iterum scribo mittoque rogantia verba! Altera fraus haec est, quodque queraris habes. Si noceo, quod amo, fateor, sine fine nocebo, Per gladios alii placitas rapuere puellas; Scripta mihi caute littera crimen erit? Di faciant, possim plures inponere nodos, Ut tua sit nulla libera parte fides! Mille doli restant — clivo sudamus in imo; Ardor inexpertum nil sinet esse meus.
Abbreviated transcription (Latin):
Hͥego uentosas nantẽ delphina ꝑ und̃as:
Cerũe sum ñ dubia sũ mͥ uisa fide.
Quẽ postqͣm bibuł illisic fluctꝰ arenis:
Enda simul nuserũ uitaq deseruit.
Q uicqͥd id ẽ timeo. nͨ tumea sõꝑnia ride.
Nec nͥ tͣnquillo brachia crede mari.
Si tͥ ñ partis dilecte parce puelle.
Que numqͣm sine te sospite sospes erit.
S pes tñ ẽ fractis uicine pacis in undis.
⁊ u placidas toto corpore finde uias.
one metũ. nͥl hic irerum uirabis amanti.
pnuᷤ̾sam satis ẽ te semel ẽẽ mͥ.
P lege. discedat sic corpore languor ab isto.
Q ui meꝰ ẽ ulla parte dolere dolor.
Qͥ q̃ pudor ora subit. nã sic̃ in edediane.
Suspicor ingenuas erubuisse genas.
iugiũ pactãq fidẽ ñ crimina posco.
Debitꝰ ut ouix ñ ut adult̾ amo.
Uerba licet relegas q̃ dẽptꝰ ab arbore fetꝰ.
ꝑtulit ad castas me iaciente manꝰ.
Qͥ q fuit nũqͣm paruꝰ nec tẽpore longo:

Expanded text:
Hic ego ventosas nantem delphina per undas Hic ego ventosas nantem delphina per undas Cernere non dubia sum mihi visa fide, Quem postquam bibulis inlisit fluctus harenis, Unda simul miserum vitaque deseruit. Quidquid id est, timeo; nec tu mea somnia ride Nec nisi tranquillo bracchia crede mari! Si tibi non parcis, dilectae parce puellae, Quae numquam nisi te sospite sospes ero! Spes tamen est fractis vicinae pacis in undis; Tu placidas toto pectore finde vias! Pone metum! nihil hic iterum iurabis amanti; Promissam satis est te semel esse mihi. Perlege! discedat sic corpore languor ab isto, Quod meus est ulla parte dolere dolor! Quid pudor ante subit? nam, sicut in aede Dianae, Suspicor ingenuas erubuisse genas. Coniugium pactamque fidem, non crimina posco; Debitus ut coniunx, non ut adulter amo. Verba licet repetas, quae demptus ab arbore fetus Pertulit ad castas me iaciente manus; Quique fuit numquam parvus, nunc tempore longo
Abbreviated transcription (Latin):
eind seqͣr in aͥubio ẽ ħ decet. ille uuiat.
Et semel intͣnit colchos pegaseꝰ yason:
Ĩ positã cełi phasida puype tulit.
Ut semel ydeus la cedeniona uenic adult̾:
Cũ preda rediit ꝓtinꝰ ip̃e sua.
Tu qͣm sepe petis qd̾ amas: tã sepe relinqͥs.
⁊ quotiens graue sit puppib ire naras.
Sie tñ omuenis tumidarũ uictor aquarũ:
Sic facito spernas ut uereare fretũ.
Arte laborate m̾guntur ĩ equore naues.
C u tua plꝰ remis brachia posse puras:
Eritus hic fra ctis puppib ẽẽ solet.
S isq p̾cor mõitis fortior ip̃e meis.
Dũ mͦ ꝑuenias. excussaq sepe ꝑ undas:
I nitias hum̃is brachia lassa meis.
S mͦ ceruleas quotiens obu̾tor ad undas:
Nec minꝰ hesterne ꝯfundor unagĩe noctis.
Qͣ mius sit sacris illa piata meis.
Nãq sub aurora iã dormitante luc̾na:
Sõpnia quo cerni cẽpore uera solent:
S tamĩa de digitis cecid̾e sopore remissis.
Collaq pulumo nr̃a ferenda dedi.

Expanded text:
Quid sequar, in dubio est; haec decet, ille iuvat. Quid sequar, in dubio est; haec decet, ille iuvat. Ut semel intravit Colchos Pagasaeus Iason, Inpositam celeri Phasida puppe tulit; Ut semel Idaeus Lacedaemona venit adulter, Cum praeda rediit protinus ille sua. Tu quam saepe petis, quod amas, tam saepe relinquis, Et quotiens grave sit puppibus ire, natas. Sic tamen, o iuvenis tumidarum victor aquarum, Sic facito spernas, ut vereare, fretum! Arte laboratae merguntur ab aequore naves; Tu tua plus remis bracchia posse putas? Exitus hic fractis puppibus esse solet. Sisque, precor, monitis fortior ipse meis — Dummodo pervenias excussaque saepe per undas Inicias umeris bracchia lassa meis! Sed mihi, caeruleas quotiens obvertor ad undas, Nec minus hesternae confundor imagine noctis, Quamvis est sacris illa piata meis. Namque sub aurora, iam dormitante lucerna, Somnia quo cerni tempore vera solent, Stamina de digitis cecidere sopore remissis, Collaque pulvino nostra ferenda dedi.
Abbreviated transcription (Latin):
S tertuit. ⁊ nob ꝓs̾pera signa u̾edit.
F cce merũ nurrix fanstos distillat ĩ ignes.
effice nos płes ꝯuieta ꝑ equora lapsꝰ.
Openitꝰ toto corde recepte mͥ.
Ĩ tua castra redi socii desertor amoris.
Ponunt᷑ medio c᷑mea m̃bra thoro.
& timeas ñ ẽ. auso uenꝰ ip̃a fauebit.
Suernet ⁊ eqͦreas equore nara uias.
Ire libet medias ip̃i mͥ sepe ꝑ nuidas.
S ⁊ solet hoc marib tutiꝰ eẽ fretũ.
N ã cͣ ħueccis phriro phrixiq sorore.
Sola dedit uastis femĩa nom̃ aqͥsꝰ
Forsitan ad reditũ timeas ne robora desĩt.
Aut genuin nequeas fre laboris onͦ.
At nos diu̾si mediũ coeamꝰ in equor.
O buiaq in sũmis oscula demꝰ aqͥs.
Atq ita quisq suas it̾m redeamꝰ ad urbes.
Exiguũ s plusqͣm nͥs illud erit.
Eł pudor hic utinã qui uos clã cog̃ aniare.
I el tirmioꝰ fame cede uellet amor.
Nt̃ male res ñcte calor ⁊ reu̾entia pugnãt.

Expanded text:
Sternuit et nobis prospera signa dedit. Sternuit et nobis prospera signa dedit. Ecce, merum nutrix faustos instillat in ignes, Effice nos plures, evicta per aequora lapsus, O penitus toto corde recepte mihi! In tua castra redi, socii desertor amoris; Ponuntur medio cur mea membra toro? Quod timeas, non est! auso Venus ipsa favebit, Sternet et aequoreas aequore nata vias. Ire libet medias ipsi mihi saepe per undas, Sed solet hoc maribus tutius esse fretum. Nam cur hac vectis Phrixo Phrixique sorore Sola dedit vastis femina nomen aquis? Forsitan ad reditum metuas ne tempora desint, Aut gemini nequeas ferre laboris onus. At nos diversi medium coeamus in aequor Obviaque in summis oscula demus aquis, Atque ita quisque suas iterum redeamus ad urbes; Exiguum, sed plus quam nihil illud erit! Vel pudor hic utinam, qui nos clam cogit amare, Vel timidus famae cedere vellet amor! Nunc, male res iunctae, calor et reverentia pugnant.
Abbreviated transcription (Latin):
Nullꝰ erat uentis imꝑediendꝰ amor
Si neq amimone nͭ laudatissima forma.
Criminis ẽ tyro fabula uana tui.
Lucidaq alcynoe. ceyceq ⁊ neone nata.
Tñdũ uersis angue medusa comis.
F lauaq laudice. celoq recepta celeno.
⁊ qͣrum menuni noĩa lecca michi.
Has certe plures q cant̃ neptune poete:
M olle latꝰ lat̾i conserunse tuo.
Cut gͥ tociens uires expertꝰ amoris:
Assuetũ nob̃ turbine claudis iter:
Parce ferox. latoq mari tua pͥlia misce.
Seducit t̾ras hec breuis unda duas.
⁊e decet aut magnas magnũ iactare carinaᷤ.
Aite ⁊̃ totis classib ẽẽ trutẽ.
Curpe deo pelagi uuienẽ t̾rere natantẽ.
Gł̾aq ẽ stagno quolib ista minor.
S obit ille quidẽ ẽ. ⁊ clarꝰ origine. s ñ:
A t suspecto ducit ulixe genus.
Da ueniã. seruaq duos. natat ille. s hisdẽ:
Corpꝰ leandri spes mea pendet aquis.
S tertuit ⁊ lumen poĩto nã scribimꝰ illo.

Expanded text:
Nullus erat ventis inpediendus amor Nullus erat ventis inpediendus amor — Si neque Amymone nec, laudatissima forma, Criminis est Tyro fabula vana tui, Lucidaque Alcyone Calyceque Hecataeone nata, Et nondum nexis angue Medusa comis, Flavaque Laudice caeloque recepta Celaeno, Et quarum memini nomina lecta mihi. Has certe pluresque canunt, Neptune, poetae Molle latus lateri conposuisse tuo. Cur igitur, totiens vires expertus amoris, Adsuetum nobis turbine claudis iter? Parce, ferox, latoque mari tua proelia misce! Seducit terras haec brevis unda duas. Te decet aut magnas magnum iactare carinas, Aut etiam totis classibus esse trucem; Turpe deo pelagi iuvenem terrere natantem, Gloriaque est stagno quolibet ista minor. Nobilis ille quidem est et clarus origine, sed non A tibi suspecto ducit Ulixe genus. Da veniam servaque duos! natat ille, sed isdem Corpus Leandri, spes mea pendet aquis. Sternuit en lumen! — posito nam scribimus illo —