comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
untipotens unꝰ. ñ ẽ aliꝰ d̾s ullus.
psiꝰ nullã caueas formare fig᷑am.
ħ nom̃ frustra ñ sumas sabbata serua.
Q ior ħ iussa ꝯckisit pͥma tabella.
Cec̾a sex tabule sic st̃ ĩ scͥpta scde̾.
Longiꝰ ut dures h̾as ĩ honoie parentes
N e ferias gladio. ne sis mechꝰ. neq latro.¬
ñ falsus testis. ñ sis insuans alienis.
de decem plagis egipti.
rima rubens unda. Naue tabesq scd̾a.
I nde culex tͥstis. post musca nociuioi istis.
Qͥ nta petꝰ strauit. uesicas sexta creauit.
Pone subit gnͣdo. post brucꝰ dente nefando.
N ona tegit solc̾. pͥmã necat ubtma ꝓlem.
de in carnat̾one uerbi.
ol. cͥstallꝰ. aqͣ. dãt qualẽcũq figͣam
U irginei partꝰ. edificant q fidem.
S i tingͣtur aqͥs ⁊ soli subierat᷑
S cintillas ꝓfert integer ille lapis.
F lamine sic abluta sacro subiectaq soli
Iusticie peꝑit i̾cegra uͥgo dm.¬

Expanded text:
unctipotens unus, non est alius Deus ullus. Ipsius nullam caveas formare figuram. Hoc nomen frustra non sumas, Sabbata serva. Quatuor haec jussa conclusit prima tabella. Caetera sex tabulae sic sunt inscripta secundae: Longius ut dures, habeas in honore parentes. Ne ferias gladio, nec sis moechus, neque latro, Non falsus testis, non sis inhians alienis. De decem plagis Aegypti. Prima, rubens unda; ranae tabesque, secunda; Inde culex tristis; post musca nocivior istis; Quinta pecus stravit; vesicas sexta creavit; Pene subit grando; post bruchus dente nefando Nona tegit solem; primam vexat ultima prolem.e Incarnatione Domini. Sol crystallus, aquae, dant qualemcunque figuram Virginei partus, erudiuntque fidem. Si tingatur aquis et soli subjiciatur, Scintillas profert integer ille lapis. Flamine sic abluta sacro, subjectaque soli, Justitiae peperit integra virgo D
Abbreviated transcription (Latin):
S ic lauachro fiam̾ ĩgressu celibe uerbũ
Pͥ go fide. sobole. carne dõq simul:
ꝯ ficiunt cathaplasma nouũ. qͦ uita sepultis
Haꝑit tumulos hoc agmina sacͣ refundit.
hͥ reꝑat casum tr̃a. gehenna. polus.

Expanded text:
Sic umbra Flamen, ingressu coelibe Verbum Virgo fiet, soboles carne Deoque simul. Conficiunt cataplasma novum, quo vita sepultis, Hoc aperit tumulos, hoc agmina sacra refundit, Hoc supplet casum terra, gehenna, polus.
Abbreviated transcription (Latin):
adu̾sat᷑. Miserũ ÷ cuilibet artis ac studii disciplinam
q̃mpiã ꝓfit̾i: ⁊ ad ꝑfectõnẽ eiꝰ minime ꝑuenire. Finis
cenodite ÷ oẽs fuas mortificare. ⁊ c̾cisigͥe uoluntates: ac
scd̾̃m eũglice ꝑfettõis salutare mandatũ nicħ de eͣstino co¬
gitare. heremitȩ uͦ ꝑfectõ: : exutã mẽtem ã cũctis hr̃e

Expanded text:
st cujuslibet artis ac studii disciplinam quempiam profiteri, et ad perfectionem ejus minime pervenire. Finis coenobitae est omnes suas mortificare et crucifigere voluntates, ac secundum evangelicae perfectionis salutare mandatum, nihil de crastino cogitare. . Eremitae vero perfectio est exu
Abbreviated transcription (Latin):
calcẽ nõ pot̾it ꝑuenire. Longuoꝵ nãq ieuinioꝵ inedia:
saturitate corꝑis subseq̃nte : lassitudinẽ potiꝰ cẽꝑalem.
ꝙͣ puritatẽ castitatis acqͥrit. Integͥtas m̃tis: uentͥs cohe

Expanded text:
calcem non poterit pervenire. Longorum namque jejuniorum inedia, calcem non poterit pervenire. Longorum namque jejuniorum inedia, saturitate corporis subsequente, lassitudinem potius temporalem, quam puritatem castitatis acquirit. Integritas quippe mentis ve
Abbreviated transcription (Latin):
tutis ĩ cõmune oĩb finẽ: ut escas qͣs sum̾e sustentãdi
corꝑis nec̾itate ꝯpellimur. adhuc in appetitu earum
positi tẽꝑemꝰ. Qͣmuis enĩ qͥs corꝑe sit infirmꝰ: ꝑfectam
uͥtutẽ eꝙͣq robustis ac sanis in oĩb possidebit: si desi¬
dia q̃ fragilitas carnis exgit. m̃tis rigore castiget. apls
nãq ait. Et cariis curã ne fec̾itis ĩ desid̾iis. ⁊lon gͦ
curã eiꝰ oĩnodis int̾ilix̃. s ut indesid̾iis. fieret denegauit.
uoluptuosã ademit diligẽtiam carnis: gub̾natonem
uite nec̾iam nõ exclusit. Illd̾ ne indulgẽtia. carnis ad de¬
sid̾ioꝵ occupat̃des norias deuoluat᷑: ħ uͦ ne corruptũ
nr̃o uicio corpꝰ sꝑitales ac nec̾ias fũctõnes ĩplere nõ pos¬
enĩ debet itnusqͥsq sibi frugalitatis in dic̾e: qͣntum
corporee oblectat̃ois pugna deposcit. Utilis qͥd̾ ⁊ õno¬
dis obseruanda ÷ canomca ieiuimoꝵ custodia: s nisi
hãc frugi fu̾it ciboꝵ refectõ subsecuta: ad integͥtatis¬

Expanded text:
tutis in commune omnibus finem, ut ab escis, quas sumere sustentandi corporis necessitate compellimur, adhuc in appetitu earum positi temperemus. Quamvis enim quis corpore sit infirmus, perfectam virtutem aequamque robustis ac sanis in omnibus possidebit, si desideria, quae fragilitas carnis non exigit, mentis rigore castiget. Apostolus namque ait: Et carnis curam ne feceritis in desideriis . Non ergo curam eius omnimodis interdixit, sed ut in desideriis fieret denegauit. uoluptuosam ademit diligentiam carnis, gubernationem uitae necessariam non exclusit: illud ne indulgentia carnis ad desideriorum occupationes noxias deuoluamur, hoc uero De corruptum nostro uitio corpus spiritales ac necessarias functiones explere non posenim debet unusquisque sibi frugalitatis indicere, quantum corporeae obluctationis pugna deposcit. utilis quidem et omnimodis obseruanda canonica ieiuniorum custodia: sed nisi hanc frugi fuerit ciborum refectio subsecuta, ad integ
Abbreviated transcription (French):
Ĩ sta ne cesses. ader̃t post semina messes.
Pꝰ lac̾mas risus. pꝰ h̾c habitũ paradisus.
F le si solari. ieiuna si saturari.
Da si ditari. serui si uis dñari.

Expanded text:
Insta, ne cesses, aderunt post semina messes. Post lachrymas risus, post exilium paradisus. Fle si solari, ieiuna si saturari, Da si ditari, servi si vis dominari.
Abbreviated transcription (Latin):
Ducs sñ elemosma.
oFemina fn̾ pudicicia.
x p̃ianus contentios.¬
P aupen superbuss.
Rex inique¬
E p̾c negligens
P lebs sũ disciplina.¬

Expanded text:
ues sine elemosina, femina sine pudicicia, christianus contenciospauper superbus, rex iniqucopus negligens, plebs sine disciplina
Abbreviated transcription (Latin):
aduentũ: qͥ sciens ĩbecillitatẽ suã ⁊ uas fragle quod
portat: offende timet ne impinguat᷑ ⁊ corruat atq
fraugat᷑. Uñ mulier̃ maximeq addolescentularum
⁊ pugnare s fug̾e. Sta in acie ⁊ adu̾sario armatꝰ ob¬
site: ut postꝙͣ uiceris coroneris. fateor imbecillita¬
tem meã⁊ nolo spe pugnare uictorie: ne ꝑdam
certa dimitt̾e ⁊ incirta sectari: aut scuto aut pedibus
mors uitanida ẽ. Tu qͥ pugnas: ⁊ suꝑari potes ⁊ uincere:
Ego c̃fugͥo. nõ iuincor ĩ eo qd̾ fugio: s ĩõ fugio. ne iuncar.
Nulla securitas ⁊ uicino serpente dormire. Pot̾ fieri ut
uocamꝰ ⁊ sorores ⁊ filias: ⁊ nõ erubescimꝰ uiciis nr̃is nõia
pietatis obtend̾e. Qͥd fac̃ monachiis ĩ cellulis feminar̃:
Qͥd sibi uolũt sola ⁊ pͥuata colloqͥa⁊ ⁊ arbitros fugientes
odĩ: Sc̃s amor inpatientiã. nõ ht. Qd̾ de libidine diximꝰ
referamꝰ ad auariciã ⁊ ad ola uicia quȩ uitant᷑ solitu¬

Expanded text:
adventum. Qui sciens imbecillitatem suam, et vas fragile quod portat, timet offendere ne impingat et corruat atque frangatur. Unde et mulierum maximeque adolescentularum est pugnare, sed fugere. Sta in acie, adversariis armatus obsiste: ut postquam viceris, coroneris. Fateor imbecillitatem meam. Nolo spe pugnare victoriae, ne perdam certa dimittere, et incerta sectari? Aut scuto, aut pedibus mors vitanda est. Tu qui pugnas, et superari potes, et vincere. Ego cum fugero, non vinco in eo quod fugio: sed ideo fugio, ne vincar. Nulla securitas est vicino serpente dormire. Potest fieri, ut mus sorores et filias, et non erubescimus vitiis nostris nomina pietatis obtendere. Quid facit monachus in cellulis feminarum? quid sibi volunt sola et privata colloquia, et arbitros fugientes oculi? Sanctus amor impatientiam non habet. Quod de libidine diximus, referamus ad avaritiam, et ad omnia vitia quae vitantur solitu
Abbreviated transcription (Latin):
N ec magni ualeat gła uana tibi
Nullius inscitrã sꝑnas. patiẽsq loquẽtu
Nar iꝰ ipse loqͥ disce tac̾e magis
N on sꝑnas hilares qͣnuis sis seriꝰ ip̃e
Prebete docilem disc̾e semꝑ ama
Nec te iactando. que nosti pande libenter

Expanded text:
Nec magni valeat gloria vana tibi. Nullius inscitiam spernas, patiensque loquentum, Rarius ipse loqui disce, tacere magis. Non spernas hilares, quamvis sis serius ipse Praebe te docilem, discere semper ama. Nec te jactando quae nosti pande libenter
Abbreviated transcription (Latin):
M ille pit causis nͦ manet illa di.
N ec bona forma d̾m. s mẽs sinc̾a m̾et᷑.¬
I usticie soli uita beata datur.
T ui regr᷑ atauos memoras manosq potẽtes.
⁊ irana carnis nobilitate tumes.
Nescis cũctoꝵ ꝙ. sit c̃omunis ougo.
O rtꝰ ⁊ oceasꝰ. unꝰ ⁊ una caro.
Q uid tͥ nobilitas. ⁊ clar̾ nomͦ anoꝵ.¬

Expanded text:
Mille perit causis, nec manet illa diu. Mille perit causis, nec manet illa diu. Nec bona forma Deum, sed mens sincera meretur: Justitiae soli vita beata datur. Tu reges atavos memoras, magnosque parentes, Et vana carnis nobilitate tumes. Nescis cunctorum quod sit communis origo, Ortus et occasus unus, et una caro. Quid tibi nobilitas, et clarum nomen avoru
Abbreviated transcription (Latin):
S icq ꝑit placide paulati gr̃a forme¬
H ulla q de mltis q̃ placuere manent.
Iaͣ̃ gͦtata minꝰ sapiit. iux sentit odores.
U ix qͦq clamosos ꝑcipit aure sonos.
Caligant ocłi de toto sola suꝑsunt.
H uic cutis ⁊ neruis ossa ligata suis.
P ix iã fuste p̾ritantes fig̾e g̾ssus.
Y ixq ualz tremula q̃q tene nranu.
S iq̃ tͥ fuerat pͣdn̾tia tota recessit.
I d q tn̾ laudat ꝙ puerile sapit.
A t tn̾ ĩ mũis angit᷑ illa mal̾.
S ẽꝑ ⁊ unde senex qͥsq qͥratur ht̾.
M anducare laboi. fit ieiunare molestũ
S ompnꝰ ei gͣuis ẽ ⁊ uigilare noer
E states odit hyemes ⁊ frigora culpat.
I geq suis morbꝰ confectꝰ ⁊ annis.
C onq̃ritur uite tẽꝑa longa sue.
L abile forma bonũ spes innnica pudori.
U tile u̾totũ seꝑe retarbat op̾
iic ĩsensatũ inflat. nc̃ turpia suadet.
Sepe eciã fortes p̾cipitare solet.
⁊ mors ⁊ moib rapit hãc ⁊ mesta senectꝰ.

Expanded text:
Sicque perit placidae paulatim gratia formaeSicque perit placidae paulatim gratia formae; Nullaque de multis, quae placuere, manent. Jam gustata minus sapiunt, vix sentit odores. Vix quoque clamosos percipit aure sonos, Caligant oculi: de toto sola supersunt, Huic cutis, et nervis ossa ligata suis. Vix jam fuste potest nutantes figere gressus, Vixque valet tremula quaeque tenere manu. Si qua sibi fuerat prudentia, tota recessit: Id tantum laudat, quod puerile sapit. Attamen innumeris angitur illa malis. Semper et unde senex quisque queratur habet. Manducare labor, fit jejunare molestum, Somnus ei gravis est, et vigilare nocet. Aestates odit; ac hiemes, et frigora culpat; Ingratusque suis morbo confectus et annis, Conqueritur vitae tempora longa suae. Labile forma bonum, species inimica pudori, Utile virtutum saepe retardat iter, Nunc insensatos inflat, nunc turpia suadet; Saepe etiam fortes praecipitare solet. Et mors et morbus rapit hanc, et moesta senectus;
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ iͥ tnsierunt q̃ male parta tenes.
T artharꝰ horrendo pauidũ absorbebit hiatu.
Atq miser uariis exeruciere modis
ẽ te t̾ribił exactor iꝰ sus ab equo.
I udice sulphurei merget ĩ iina loci.
Ĩ falsis istis spẽ posuisse bonis.
Ñ huc argentũ ñ huc descendit ⁊ auruͣ.
E ssundet qͦndã ꝓdigꝰ alt̾ opes
M aonũ nom̃ habes clara est tͥ fama ꝑ orbem.
F ama placet ppłi cupida tͣhis aure fauorẽ.
N escis diuinũ ꝙͥ parat arbitͥũ.
Torqͥnt famosos tarthara seua reos.
⁊ color ⁊ facies. ⁊ mł̾tũ gͣta iuuentꝰ.
⁊ uox q̃ dulces nou̾at añ modlos.
D iffugiũt misera tande̾ ueniẽte senecta.
Diffugiũt ꝓꝑe que decuert come.
O s exarmatur discussis dentibꝰ inde.
U ix ĩꝑfectis sufficit ille sonis.
Deficunt uires iã ꝑdit ruga senilis.
Horret ĩ esfito corꝑe scabra cutis.
iã iã curuat᷑. iã manant oia saliuis.
E xangͥs coloi ẽ. halieꝰ ip̃e gͣuis.

Expanded text:
Cum tibi transierint, quae mala parte tenes; Cum tibi transierint, quae mala parte tenes; Tartarus horrendo pavidum absorbebit hiatu, Atque miser variis excruciere modis. Cum te terribilis exactor jussus ab aequo Judice, sulphurei merget in ima laci. In falsis istis spem posuisse bonis. n huc argentum, non huc descendet et aurum, Effundet quondam prodigus alter opesMagnum nomen habes, clara est tibi fama per orbem, Fama placet populi, cupida trahis aure favorem, Nescis divinum quid paret arbitrium. Torquent famosos tartara saeva reos. Et color, et facies, et multum grata juventus, Et vox quae dulces noverat ante domos, Diffugiunt misera tandem veniente senecta; Diffugiunt pexae quae decuere comae. Os exarmatur decussis dentibus; inde Vix imperfectis sufficit ille sonis. Deficiunt vires, jam prodit ruga senilis, Horret in effeto corpore scabra cutis. Jamjam curvatur, jam manant ora salivis; Exsanguis color est, halitus ipse gravis,
Abbreviated transcription (Latin):
Huic epule uarie. uestis p̾ciosa patur.
S panẽ crassũ uix ht ille togã.
At petit ĩ flãmis i̾g̾ssꝰ tarchara paruã.
De digiti extremo pauꝑis hꝰ aquã.
⁊ uice ꝯuersa qͥ diues habũdat egebit.
Huic qͥ pauꝑ eget. copia diues erit.
A d ꝙͥ anarꝰ opes qͥc̃q es ꝯgeris istas.
F orsitan he facuit ut ciciꝰ ꝑeas.
D ic mͥ diuitibus si q̃n defuit hostis.
Hos terit ⁊ qͣssat sepe ruina grauis.
I nuidie comes est melior fortuna. nͨ ũꝙͣ
F ida comes cuꝙͣ mobił illa manet.
gͦ sollicitꝰ causas exclude timoris.
esse uelis pauꝑ ilico tutꝰ eris.
P auꝑtate quidẽ ml esse beatiꝰ u̾ꝙͣ.
Pauꝑtate nicħ tuciꝰ ẽt̾ potest.
ñ tͥ subsidiũ sũt ħ s sarcina grãdis.
Q̾ male te miserũ semꝑ adima p̾mit.
Iusticie montes iͥtuitũq ardua nullus
Scandet. duͣ niu̾di rebꝰ omistus erit.
M oitał qͥduis ⁊ mouturꝰ opese
C te pꝰ mũdi curas uanosq t̾rores.

Expanded text:
Huic epulae variae, vestis pretiosa paratur: Huic epulae variae, vestis pretiosa paratur: Sed panem et grossam vix habet ille togam. At petet in flammis ingressus tartara, parvam De digiti extremo pauperis hujus aquam: Et vice conversa, qui dives abundat, egebit: Huic qui pauper eget, copia dives erit. At quid avarus opes, quicunque es, congeris istas? Forsitan hae facient ut citius pereas. Dic mihi, divitibus si quando defuit hostis: Hos terit et quassat saepe ruina gravis. Invidiae comes est melior fortuna, nec unquam Fida satis cuiquam mobilis illa manet. Ergo solliciti causas exclude timoris; Esse velis pauper, illico tutus eris. Paupertate quidem nihil esse beatius unquam, Paupertate nihil tutius esse potest. Non tibi subsidium sunt haec, sed sarcina grandis, Quae male te miserum semper ad ima premit. Justitiae montes, virtutumque ardua nullus Scandet, dum mundi rebus onustus erit.  moriturus opes? Cum te post mundi curas, vanosque labores;
Abbreviated transcription (Latin):
O ꝙͣtos regum patuit᷑ coida tumultꝰ.
ꝙͣx q ꝓcellosis motibꝰ ipsa frente
I nt᷑ regales epulas. uariosq paratꝰ.
T abesct curis sollicito q metu.
Ñ paucos mecuit młtis metuẽda potestas.
Accipe qͥd cure qͥd ue timous nt.
⁊ breuis ⁊ rarus fit sominꝰ hñtibꝰ aur̃:
O m̃is .it. uigilat ñ mod̾atꝰ amor.
Ñ dant sec̃os s ebur nͦ pͣpura somnos.
Pauꝑtas uili stramine titta iacr.
Auri possessor formidat semꝑ ⁊ omnẽ
Ad strepitũ fẽas estimat insidias.
H ũc dũ q̃rit opes cruciat misanda cupido
⁊̾ iã q̾sitas cepit hr̃e timor.
Expellit domibꝰ pupillos ille pat̾ins.
Ĩ sequit᷑ uiduas ĩdicioq p̾mit.
c̃ sit auarine facibꝰ sucensus ĩ iquis.
Ñ ualz ⁊ lucris se saciare suis.
Gͦ facit młtos ĩopes. diuesq rapinis.
Luxurie seruit. s spoliatꝰ eget
Deliciis fruit᷑ de rebꝰ pauꝑis iste.
Sic gemit amissis ĩdigꝰ ille bonis.

Expanded text:
O quantos regum patiuntur corda tumultus! O quantos regum patiuntur corda tumultus! Quamque procellosis motibus ipsa fremunt Inter regales epulas, variosque paratus, Tabescunt curis, sollicitoque metu. Non paucos metuit multis metuenda potestas; Accipe quid curae, quidve timoris habet. Et brevis et rarus fit somnus habentibus aurum; Omnis enim evigilat non moderatus amor. Non dat securos nec ebur nec purpura somnos, Paupertas vili stramine tuta jacet. Auri possessor formidat semper, et omnem Ad strepitum factas aestimat insidias.Hunc, dum quaerit opes, cruciat miseranda cupido; Cum jam quaesitas coepit habere, timor. Expellit domibus pupillos ille paternis, Insequitur viduas, judiciisque premit. Cum sit avaritiae facibus succensus iniquis, Non valet injustis se satiare lucris. Ergo facit multos inopes; divesque rapinis, Luxuriae servit; sed spoliatus eget. Deliciis fruitur, et rebus pauperis iste; Sed gemet amissis indignus iste bonis.
Abbreviated transcription (Latin):
Rex apellaris ꝙͥ in ani noĩe gaudes.
⁊ uiciis pulsus uietus ubiq iaces:
Ĩ qͦꝙͣ qͥso qͥ tanto uoĩe fulget.
Eͣratio seruit regna libido tenet:
C᷑ uitii seruit qͥ regnis inꝑat. ⁊ ñ
Mancipiũ uile corꝑis ẽẽ pudec:
O dilectores mundi. falsiq potẽtes.
⁊ qͥd t̾renas c̾e̾ putatis opes.
Qͥ d qͦq mundanos qͦs affectatis honores.
a rũ ꝑpetua est sollicitudo comes:
O mĩa p̾cipite formidant ardua easum.
⁊ magnis semꝑ uis aliena nocit.
Sepiꝰ alta ruit uentoꝵ flatibꝰ arbor.
T uta humił laurꝰ tuta mirica manet.
Bellica c̃ celsas subu̾tit machina t᷑res.
N il nocz exigue pauꝑis illa case.
⁊ rapit obstantes fluuii uiolentia moles.
Plana satis placito ꝑmeat ille gradu.
M ontis ⁊ scropłos sem maris obruit unda.
Ad placiduͣ litꝰ mitior unda uenit.
Aereas alpes munbꝰ candesc̾e ẜtimꝰ.
Frigoribꝰ q premi ꝑpetuoq gelu.
Illic ⁊ rabies uentoꝵ płima seuit.
Ñ c̃ pax uob̾ ulla nͨ ulla qͥes.

Expanded text:
i nomine gaudes Qui vitiis pulsus, victus ubique jaces? In tanto, quaeso, qui tanto nomine fulget, Cur ratio servit, regna libido tenet? Cur vitiis servit, qui regnis imperat: et non Mancipium vilis corporis esse pudet? O dilectores mundi, falsique potentes: Ecquid terrenas esse putatis opes? Quid quoque mundanos quos affectatis honores Quorum perpetua est sollicitudo comes? Omnia praecipitem formidant ardua casum; Et magnis semper vis aliena nocet, Saepius alta ruit ventorum flatibus arbor; Tuta humilis myrtus, tuta myrica manet. Bellica cum celsas subvertit machina turres, Nil nocet exiguae pauperis illa casae. Et rapit obstantes fluvii violentia moles, Plana satis placido permeat ille gradu. Montes et scopulos saevi maris obruit unda, Ad placidum littus mitior unda venit. Aerias Alpes nivibus candescere scimus, Frigoribusque premi, perpetuoque gelu. Illic et rabies ventorum plurima saevit, Non est pax vobis ulla, nec ulla quies.
Abbreviated transcription (Latin):
Ille qͥdẽ fucũ simulate religionis
U iuite solliciti redd̾e uota d̾o.
Ĩ maigstatẽ diuinã peccat abunde
Qͥ sqͥs q̃ ñ uult redd̾e uota uouet.
Iã nt peceatiͤ sit modꝰ ⁊ uitĩs.
S it castꝰ qͥsqͥs luxuriosus erat.
&̃ rebat censꝰ aliqͥs. captabat honores.
A mͦ uuesca̾t census honoiq sibi.
G audebat dapibꝰ. gaudebat diuite m̃sa:
Nc̃ tenue̾ uictũ sobͥa cena dabit.
Ille suis letꝰ successibꝰ e̾ẽ ĩolebat.
Nc̃ lacͥmis culpas diluat ipse suas.
O stro ꝯspicuꝰ gẽmis insignis ⁊ auro:
U este mͦ uili scabida m̃bra tegar.
P erbosꝰ taceat. miteseat feruidꝰ ira.
Ĩ uidꝰ ĩuidie dira uenena uomat.
Cuiq pͥꝰ cedes placuit. placuere rapitie.
N c̃ pius ⁊ mitis. pacis amatoa eat.
Qͥ sqͥs adulantũ uc̃tosa laude tumebat.
Nc̃ hoĩũ laudes estimet c̾t̾ nichil.
⁊ qͥ sponte malꝰ gͣtisq noc̾e solebat.
Nc̃ ⁊iã lesus utił ẽẽ uelit.
Ad lites facił fuit ħͥ ad uirgia p̾ceps:

Expanded text:
religionis s, Vivite solliciti reddere vota Deo. In majestatem divinam peccat abunde, Quisquis quae non vult reddere, vota vovet: Jam nunc peccatis sit modus et vitiis. Sit castus quisquis luxuriosus erat. Quaerebat census aliquis, captabat honores, At modo vilescant census honorque sibi. Gaudebat dapibus, gaudebat divite mensa, Nunc tenuem victum sobria coena dabit. Ille suis laetus successibus esse solebat, Nunc lacrymis culpas diluat ipse suas Ostro conspicuus, gemmis insignis et auro, Veste modo vili squalida membra tegat. Verbosus taceat, mitescat fervidus ira. Invidus invidiae dira venena vomat. Cuique prius caedes placuit, placuere rapinae, Nunc pius et mitis pacis amator erit. Quisquis adulantum ventosa laude tumebat, Nunc hominum laudes aestimet esse nihil. Et qui sponte malus gratisque nocere solebat, Nunc etiam laesus utilis esse velit. Ad lites facilis fuit hic, ad jurgia praeceps;
Abbreviated transcription (Latin):
Distintas q legat spaciis. oꝑent᷑ ⁊ orent.
A studuiᷤ sacͥs tẽꝑa nulla uacent.
ẜ tilibꝰ stubeant ⁊ semꝑ rebꝰ honestis.
Res ẽ segnecies ꝑniciosa nimis.
Luxuriosa fomes res i̾centiua maloꝵ.¬
Funestũ monatho ẽ qͥd male sugg̃it hostis.
⁊ conatur eũ falłe mille modisi
Esse b̾m credat p̾sc̃tem semꝑ uͥo.
Nͨ se si peccat pꝰse lat̾e ꝑutet.
C᷑ spettante d̾o ñ mag̾ ip̾e rubete
Sa pate iudex sciret sua fr̃a trm̾et.
Di taci ⁊ difert ⁊ ñdũ cͥmina punit:
Pumiet. ⁊ m̾itis arbitͥ equus erit.
ꝓ positũ uite monachisseruate rigorẽ.
Ne pigeat payia tp̃r dura pati.
S mũdi ꝙͣuis delectent uana canete.
⁊ certe gustu dulcia sepe necant.
Q̾ carnẽ oblectant. mẽtibꝰ ip̃a noce̾t.
G audia ꝑpetuos pariunt mũdana dolores.
T ollit ⁊ et̾mũ uiu̾e uita b̾uis.
Exiguus labor ẽ. s m̃ces magna laboris.
P̾ t̾it ille cito. gaudia fine carẽt.

Expanded text:
Distinctisque legant spatiis, operentur, et orent, Distinctisque legant spatiis, operentur, et orent, A studiis sacris tempora nulla vacent. Utilibus semper studeant, et rebus honestis: Res est segnities perniciosa nimis. Luxuriae fomes res incentiva maloFunestum monacho cum quid male suggerit hostis, Et conatur eum fallere mille modis. Esse Deum credat praesentem semper ubique; Nec se, si peccat, posse latere putet. Cur spectante Deo, non magis ipse rubet? Si patriae judex sciret sua facta, timeret. Sed tacet, et differt, et nondum crimina punit: Puniet, et meritis arbiter aequus erit. Propositum vitae, monachi, servate rigorem. Nec pigeat parvo tempore dura pati. Sed mundi quamvis delectent vana cavete: Et certe gustu dulcia saepe necant. Quae carnem oblectant, mentibus ipsa nocent. Gaudia perpetuos pariunt mundana dolores, Tollit et aeternum vivere vita brevis. Exiguus labor est, sed merces magna laboris; 196 Praeterit ille cito, praemia fine carent.
Abbreviated transcription (Latin):
Ad mala cur rediit qͥ bona ꝓposinte
S i mansura uoles. ħ fugitiua fuge.
Dũ licet. ⁊ spaciũ uite ꝯcedit᷑ h.¬
S ẽꝑ ad õe bonũ uiue paratꝰ opꝰ.
F ac bona q̃q potes. modico dñ tẽꝑe uiiis.
M ł̃ta metes. sin̾c semina pauca iacis.
ꝑuo ꝑpetuã m̃care labore qͥetẽ.
⁊ pensa fletu gaudia longa breui.
Hic acies semꝑ. semꝑ ⁊ hostis ad est.
S cuͣ nulla tͥ fu̾it iã sarcma carnis.
T c̃ sn̾ fine qͥes paxq ꝑhennis erit.
Liuior ⁊ ãbitio. gula fraus. metuẽda libido
Ira tumor m̃tis. scismata laudis amor.
⁊ q̃ de sat᷑ane castris st̃ cet̾a mille:
U ndiq nos uallant assidueq p̾mũt.
H as i̾t̾ pestes dũ mens infirma tenecur
Fluctuat ⁊ miris estuat illa modis.
N e cadat illa licet semꝑ casura uidetur.
⁊ qͣtitur tantis exagitata mał.
⁊ qͥs ht̾ tantas uitioꝵ ferre ꝓcellas.
Si ñ diuinuͣ subuenit auxiliue
ħ monachi toto m̃tis. a namine uitent.
p̃ t̾itas culpas flendo. gem̃do. lauent.

Expanded text:
Ad mala cur redeat, qui bona proposuit? Si mansura placent, haec fugitiva fuge. Dum licet, et spatium vitae conceditur her ad omne bonum vive paratus opus. Fac bona quaeque potes, modico dum tempore vivis; Multa metes, si nunc semina pauca jacis. Parvo perpetuam mercare labore quietem, Et pensa fletu gaudia longa brevi. Hic acies semper, semper et hostis adest. Sed cum nulla tibi fuerit jam sarcina carnis, Tunc sine fine quies, paxque perennis erit. Livor et ambitio, gula, fraus, metuenda libido, Ira, tumor mentis, schismata, laudis amor. Et quae de Satanae castris sunt caetera mille, Undique nos vallant assidueque premunt. Has inter pestes dum mens infirma tenetur, Fluctuat, et miris aestuat illa modis; Nec cadat illa licet semper casura videtur, Et quatitur tantis exagitata malis. Et quis habet tantas vitiorum ferre procellas, Si non divinum subvenit auxilium? Haec monachi toto mentis conamine vitent; Praeteritas culpas flendo, gemendo, lavent.
Abbreviated transcription (Latin):
yid deceat monachũ. ł qͣł debeat ẽt̃.
aͥ iubr uͥ dicã porrigat ip̃e manum.
Sepiꝰ ĩgeͣtes lux pellit parua tenebras:
Riuulꝰ ⁊ dulces sepe ministrat aqͣs.
M ens humił. mũdi ꝯcẽptꝰ. uita pudica.
S c̃aq sobͥetas: ħ facuit monachũ.
ħuos in celu monachi qͥꝯͣiga leuabit.
ħ̾ pꝰ hõe uitã: p̾mia sũma dabit.
N il tonsura iuuat. iuuat aut uilissima uestis.
Si lupꝰ es. qͣmuis ẽẽ uid̾is ouis.
Nã falli possũt hoĩes. s falłe xp̃m¬

Expanded text:
id deceat monachum, vel qualis debeat esse, Qui jubet ut dicam, porrigat ipse manum. Saepius ingentes lux pellit parva tenebras, Rivulus et dulces saepe ministrat aquas. Mens humilis, mundi contemptus, vita pudica, Sanctaque sobrietas: haec faciunt monachum Haec vos in coelum, monachi, quadriga levabit: Haec post hanc vitam praemia summa dabit. Nil tonsura juvat, juvat aut vilissima vestis, Si lupus es, quamvis esse videris ovis. Nam falli possunt homines, et falle
Abbreviated transcription (Latin):
F orma genꝰ. uires. femina. uestig. ages
P᷑ pura ꝙͥ latꝰ fundꝰ. ⁊ ãpla domus.
N amoꝙ pestis .ꝙ sur .ꝙ. surripit hostis.
⁊ q̃ si parcant cet̾a mos adunit.
S t̃ qͦs falsus honor iuuat ⁊ ꝑit᷑a potestas.
Seq putãt aliqͦs ꝙ loca celsa tinent.
⁊ uelud especło caͣpos ⁊ plana uid̾ent.
Sic qͦq dem̃tis uertice qͦsq uident.
Dũ non attẽdunt humanã ꝯdicionẽ.
ñ nor̾c quid st̃ cern̾e̾. s quid babent.
S ic dũi sceptͣ get̾t renitent diademate roges.
⁊ gaudent lati finib imꝑii.
Dũ distendunt᷑ dapibꝰ ⁊ nectare feruent.
⁊ seruit m̾sis t̾ra fretũq suis.
⁊ dũ bissus eos p̾ciosaq purp᷑a uestit.
Maiestasq uocat regia delicũs.
Dũq emollitos delinit blanda libido.
Carnis ⁊ illeceb̾s ĩ sua iura tͣhit.
Dũ turpi dñe famulant᷑ turpit̾ isti
Uͦ falsos reges noĩe mundꝰ ht.
A u̾tunt ocłos remiuntq id̾e ꝓfecto.
ꝙ sint ip̃i hoĩes ⁊ moritura caro.

Expanded text:
res, femina, vestis, ager, Purpura, quid latus fundus, et ampla domus? Non amo quod pestis, quod fur, quod subripit hostis, Et quae, si parcant caetera, mors adimit. Sunt quos falsus honor juvat, et peritura potestas: Seque putant aliquos, quod loca celsa tenent. Et velut e specula campos et plana viderent, Sic quoque de mentis vertice quosque vitent. Dum non attendunt humanam conditionem, Non norunt quid sint cernere, sed quid habent. Sed dum sceptra gerunt, renitent diademate reges, Et gaudent lati finibus imperii: Dum distenduntur dapibus, dum nectare fervent: Et servit mensis terra fretumque suis: Et dum byssus eos, pretiosaque purpura vestit, Majestasque vacat regia deliciis: Dumque emollitos delinit blanda libido Carnis, et illecebris in sua jura trahit: Dum turpi dominae famulantur turpiter isti, Quos falso reges nomine mundus habet. Avertunt oculos, renuuntque videre profecto, Quod sint ipsi homines et moritura caro;
Abbreviated transcription (Latin):
infeste scͥpt᷑a ꝓuũciat dicẽs. Septies eniꝰ cadit iustus: et
resurg̾. Qd eniꝰ alid̾ cad̾e̾ ꝙͣ peocare: Et tñ c̾dicat᷑ sep
cat lapsus fraglitatis hu̾ane: qi multũ intͥest int̾ ui¬
sti ⁊ peccatoris lapsũ. Alid̾ ẽ enĩ admit̾e moitale pec¬
catũ: ⁊ alid̾ e̾ cogit̾one q̃ peocato ñ caret p̾ueniri ⁊¬
uł ignorãtiȩ aut obliuionis errore. aut facilitate
ociosi sermonis offend̾e: aut ad pũctũ a fide cheorica
aliqͥd hesitareꝰ aut subtili qͣdã cenodoxie titillat̾one
pulsari: aut uecessitate nat᷑e aliqͣntisper a su̾ma
ꝑ fectone reced̾e̾. Hec eniꝰ septẽ st̃ lapsuũ gn̾a ĩ qͥb uir
sc̃s licet ñnũꝗͣ cadat tñ iustꝰ ee̾ ñ desinit : q̃ qͣmuis le¬

Expanded text:
at, dicens: Septies in die cadet justus et resurget . Quid enim aliud est cadere quam peccare? Et tamen cum dicatur septcat lapsus fragilitatis humanae, quia multum interest inter justi et peccatoris hominis lapsum. Aliud est enim admittere mortale peccatum, et aliud est cogitatione quae peccato non caret praeveniri; vel ignorantiae, aut oblivionis errore, aut facilitate otiosi sermonis offendere, aut ad punctum in fidei theoria aliquid haesitare, aut subtili quadam cenodoxiae titillatione pulsari, aut necessitate naturae aliquantisper a summa perfectione recedere. Haec enim sunt septem lapsuum genera in quibus sanctus licet nonnumquam cadat,
Abbreviated transcription (Latin):
panꝑo mninistͣmꝰ. screnitatẽ nr̃ȩ hilaritatis obnubilat
naria cunctato: si feriri ullo nos c̃dimꝰ dełͥi̾to. cͥ d̾elicta
s ñ dolui ⁊ delusert̾ me ego ã uesciui. Fꝯt᷑ hi qͥ su̾ma̾
totiꝰ uoluptatis ⁊ gaudii. ⁊ beatitudis suȩ ĩ diuuinarũ
ae sp̃oliũ cer̃ tm̃ ꝯtẽplatͥoe ꝯstituũt: c̃ab ea ĩuiti uł
paululũ iuolentis cogit̾onib abstͣhunt᷑ uelut qddã
inse saclegii genꝰ p̾senti penitudinis puniu̾t ult̾oe:
ac uilissimã c̾at᷑am ad qͣm sit decortꝰ m̃tis ĩ̾cuitꝰ
c̾atori suo se p̾tulisse lugentes: pene dix̾im. ĩpieta¬
uissimas carnaliũ cogitõnũ cenebras ñ fe̾ntes: qͥt¬
qͥd ab illo uerolumine m̃tis aspectũ retͣhit execͣn¬

Expanded text:
pauperibus ministramus, serenitatem nostrae hilaritatis obnubilat auara cunctatio, nec feriri -nos ullo credimus detrimento, cum derelicta sed non dolui: et delaaerant me, ego autem nesciui. E contra hi qui summam tob ea inviti vel paululum violentis cogitationibus abstrahuntur, velut quoddam in se sacrilegii genus praesenti poenitudinis puniunt ultione; ac vilissimam creaturam, ad quam sit detortus mentis intuitus, Creatori suo se praetulisse lugentes, pene dixerim impietavissimas carnalium cogitationum tenebras non ferentes, quidquid ab illo vero lumine mentis aspectum retrahit, exsecran
Abbreviated transcription (Latin):
q̃ erãt ĩ algrinari uirstim iussit descͥbois qͣtinꝰ eis suffi¬
cient̃ stipe̾ ꝓ nu̾o dari. cii minist᷑. eͥnã st̃ inqũt o patri¬
archa dñitui : at ille. Illi inq̃t qͦs uos m̾dicos appellitis.
Q dã ex tͥbutaru̾s nepoteᷤ ciꝰ qͥnt̾ lacessiuit. qͥ cũ de eo uin¬
dictã expet̾et. ille pettꝰ eiꝰ exofełlins dixit. fili si neposi̾s
es: me imitare. Iussit q ut ei totiꝰ a̾ni debitũ rolꝓandi
idem nanq ioħi: miscđia in specie pulchetrimȩ mule¬
ris apparuit. Qui dehinc elemosinis tanto ꝑ o deditꝰ est
ut ob hoc eleymonos .i. misericors uocitetur.

Expanded text:
describi, quatenus eis sufficienter stipem pro numero daret. Cui ministri: Quinam sunt, inquiunt, o patriarcha, domini tui? At ille: Illi, inquit, quos vos mendicos appellatis. Quidam ex tributariis nepotem eius turpiter lacessiuit, qui cū de eo vindictam expeteret, ille pectus eius deosculās dixit, Fili si nepos meus es, me imitare: iussitque vt ei totius anni debitū relaxaretur. Eidem namque Ioanni misericordia in specie pulcherrimę mulieris apparuit, qui dehinc eleemosynis tātopere deditus est, vt ob hoc Eleymonos, id est misericors vocitetur.
Abbreviated transcription (Latin):
de qͦda p̾stro: cui ĩ am̾̃ca solłitace ꝓpt̾ suã ꝑsonã ꝯcessũ fu̾a̾t.
ut missã celabrarii. qͥ statĩ ut ad omunicãdi horã ꝑuenit.
mox epylempsia ꝯp̃hu̾i  corruit spuma̾s: sacm̃q particu¬
lã ab ore ꝑiciens. gͥ ipsa nocte sic̃ płiq testati st̾. eu ᷤ fuerat.
ct̾ ipse de qͦda̾ infami diacono. qr dũ capsã c̃corꝑo dñi de¬
ferri. de manibes elapsa s ⁊ ꝑ acrem suꝑ altate reu̾sa.
Sanctꝰ uͦ ieronimꝰ ĩ uitas pett̾ de beaito eulogio dic̃. qm̾
cũ uid̾et qͦsdã ex monachis uolentes accede̾ ad ꝯmuno̾e̾:
retinuit eos dice̾s. łu hu̾isti hac nocte desid̾iĩ formco̾nis:¬

Expanded text:
ssum fuerat ut missam celebraret, qui statim ut ad communicandi horam pervenit, mox epilepsia comprehensus corruit spumans sacramque particulam ab ore projiciens, qui ipsa nocte, sicut plerique testati sunt, ebrius fuerat. Item ipse de quodam infami diacono, quia dum capsam cum corpore Domini deferret, de manibus elapsa est, et per aerem super altare reversa. Sanctus vero Hieronymus in vitas Patrum de beato Eulogio dicit, quoniam cum videret quosdam ex monachis volentes accedere ad communionem retinuit eos, dicens: Tu habuisti hac nocte forni
Abbreviated transcription (Latin):
comede uelli: offa qͣ os impleu̾at strangłatꝰ obut᷑.
hospite suo carnes. cũ ille respondiss eocr iã coquũt᷑.
acceła inq̃t inspito aliqͥd coqͥre citꝰ. at ille parabat carr¬
nes inspito.s monachꝰ estuans. parte de spito p̾cidit :
⁊ fr̾ carbonesiactauit. ꝙͣ iuidł torridã cin̾ib excussit. ⁊⁊
ore ingessit: s mox cũ p̾sñti uoracitate uitã finiuit.
uidã de chormarino queꝰ ego ⁊ leuitatos eiꝰ ip̃e nou̾ã.
cũ letissimꝰ sero se cubitũ collocass : tẽꝑe nocturni offi

Expanded text:
ellet, offa, qua os impleuerat, strāgulatus obiit. hospite suo carnes. Cū ille respondisset. Ecce iā coquūtur. Accelera, inquit, in spito aliquid coquere citius. At ille parabat carnes in spito, sed monachus æstuās partem de spito præcidit, & super carbones iactauit: quā videlicet torridā cineribus excussit, & ori ingessit, sed mox cū præsenti voracitate vitā finiuit. Quidā de Cormarrino, quē ego & leuitates eius ipse nouerā, cū lætissimus sero se cubitum collocasset, tēpore nocturni offi
Abbreviated transcription (Latin):
Si disciplmã nͨ lenta remissio mollem
Nec ferꝰ inuisam fec̾it ẽe̾ rigor
Qͥ uult gͦ suã digne ꝯpon̾e uitaci
U t sͥ ł mltis utił ẽt̾ queat
ħ p̃scͥptarũ uͥtutũ formula cordi
Assit discreta lege tenẽda tibi
U t c̾ ꝑsonis cãs. loca. tẽꝑa pensans
Curet ad ħ aptis se uariate modis

Expanded text:
Si disciplinam nec lenta remissio vilem, Si disciplinam nec lenta remissio vilem, Nec ferus invisam fecerit esse rigor. Qui vult ergo suam digne componere vitam. Ut sibi vel multis utilis esse queat, Haec praescriptarum virtutum formula cordi Adsit discreta lege tenenda sibi. Ut cum personis causas, loca, tempora pensans, Curet ad haec aptis se variare modis
Abbreviated transcription (Latin):
D ed licet ĩ pugnet p̃rupto qͥlibet ausu
E xpuguare tn̾ ñ sͥ cuncta licet
I ncurret quedã qͦꝵ nimis asꝑa moles
I lliꝰ uires ui gͣuiore p̾mat
Scilicet ⁊ dirũ finẽ miserandus obibit¬
U el lugub̾s ei fama superstes erit
Cͦ magnanimi cordis m̾sura tenetur
Nec niiis audendo. nec metuendo nimis
ob̾etas uͦ caueat ne parca nimiᷤ sit
N e tunidã stcͥto ꝯtͣbat ungue manum
Ne specłm uiciis ip̃is adhibendo qͥbusque
Circũcisa nimis feceat in tegritas
S obͥctas gͥ media se calle cohercens
Uitet luxuriã. anitet auariciam
N e uł lururies dissoluat ꝓdiga quẽquam¬
U el ꝑ auariciã sordida uita notet¬
ysticie uͥtꝰ uiciis obsessa duobus
Int̾ molliciẽ seuiciãq sedet
C ura sit gͦ uigil ne ł̾ ferꝰ cẽ tim̃do
I ndulgẽs nimiũ praua lic̃e sinas
U i dũ feruenti studio delicta recidis
Nulli curãtẽ parc̾e nullus amet
S t̾c tͤticie eensura uidebit᷑ apta
Et tali fiet regła recta modo

Expanded text:
ed licet impugnet perrupto quaelibet ausu, Expugnare tamen non sibi cuncta licet. Incurret quaedam, quorum nimis aspera moles Illius vires in graviore premat. Scilicet et durum finem miserandus obibit, Vel lugubris illi fama superstes erit. Ergo magnanimum cordis mensura tenetur. Nec nimis audendo, nec metuendo nimis obrietas vero caveat ne parca nimis sit, Nec timidam stricto contrahat ungue manum. Ut speculum membris ipsis adhibendo, quibusque, Circumcisa nimis feteat integritas. Sobrietas igitur medio se calle coercens, Vitet luxuriam, vitet avaritiam. Ne vel luxuries dissolvat prodiga quemquam, Vel per avaritiam sordida vita notetJustitiae virtus vitiis obsessa duobus, Inter mollitiem saevitiamque sedet. Cura sit ergo vigil, ne vel ferus esse timendo, Indulgens nimium prava licere sinas. Vel dum ferventi studio delicta recidis, Nulli curantem parcere nullus amet. Sed tunc justitiae censura videbitur apta, Et tali fiet regula recta modo.
Abbreviated transcription (Latin):
Ueiꝰ annẽ seneca cordubensis photini stoiei
discipulus. ⁊ patͣuus lucani poete: ganẽaissime
uite fuit. Qͤm ñ pon̾em ĩ cathalogo sc̃oꝵ nͥ me ille
epłe ꝓuocarent. q̃ leguntur a pluribiᷤ. pauli ad
senecã.⁊ senece ad paulũ ĩ qͥb c̾ẽe̾t neronis ma¬
gist̾. ⁊ illiꝰ tẽꝑis potẽtissimꝰ. optare se dicit eiuis
tur: a nerone interfectus est. Pnima.¬

Expanded text:
us Annius Seneca Cordubensis, Photini Stoici discipulus et patruus Lucani poetae, continentissimae uitae fuit, quem non ponerem in catalogo sanctorum, nisi me e declarant, quae leguntur a plurimis, Pauli ad Senecam, et Senecae ad Paulum. In quibus cum esset Neronis magister, et illius temporis potentissimus, optare se dicit ejus etur, a Nerone interfectus est. CA
Abbreviated transcription (Latin):
tatẽ nicħ uenie aut benignitatis reseruans:
humane societati ourꝰ appareas. Ita gͦ iusticie
regła tenẽda est. ut reu̾entia dicipline eius. ne.¬
q nimia negligẽtie ꝯmunitate despecta ui¬
leseat : ueq seu̾iori atrocitate durata. graciã

Expanded text:
tate, nil veniae aut benignitati reservans, tate, nil veniae aut benignitati reservans, humanae societati durus appareas. Ita ergo justitiae regula tenenda est, ut reverentia disciplinae ejus neque nimia negligentiae communitate despecta vilescat, neque severiori atrocitate diuturna gratiam
Abbreviated transcription (Latin):
nil u̾sutum. nil in ea sit hebes¬
agnanimi si se nintiũ fiducia tollat
I n nimis altũ se uoce manuq rapit
Surreclisq suꝑciliis truculentꝰ agendo
Pacẽ ꝑturbans. hĩc ferre. m̃n fugat¬
Sed quamius audax sit impugnator. tamen muł¬
ta extra se ualentia ferre non poterit ⁊ s aut
miserum appetit finem: aut erũpnosam sui
memoriam derelinquit. Mensura ergo magna
ontinentia deinde his terminis te ast̾ͥngat.
Caue ne parcus sis. ne suspiciose ⁊ timide manũ
ꝯtrahaᷤ: ne in minimis quoq speculum ponaᷤ.
han et talis et tam circuicisa putebit in¬
tegritas. Hac ergo mediocritatis linea con¬
tinentiam obseruabis: ut nec uoluptati de¬
ditus. ꝓdigus et luxuriosus appareas ⁊ uͤ
auara tenacitate sordidus. aut obscurꝰ
dum neq de magnis. neq de minimis errãtiũ
uiciis. corrigendi curã geris. s licentiam poccã¬
di aut alludentib tͥ blande. aut illudẽtib ꝓt̾¬
ue ꝑmittis. Neq rursũ nimia rigiditate ⁊ asꝑi¬

Expanded text:
nil versutum, nil in ea sit hebesmum si te nimium fiducia tollat,In nimis altum se voce manuque rapit. Sub rectisque superciliis, truculentus agendo, Pacem perturbans, hinc ferit, inSed quamvis audax sit impugnator, tamen multa extra se valentia ferre non poterit. Sed aut miserum appetit finem, aut aerumnosam sui memoriam derelinquit. Mensura ergo magnanerantiae. Continentia deinde his terminis astringat: cave ne parcus sis, ne speciose et timide manum contrahas. Ne in minimis quoque speculum ponas. Nam talis et tam circumcisa vilis putabitur integritas. Hac ergo mediocritatis linea continentiam observabis, ut nec voluptati deditus, prodigus et luxuriosus appareas nec avara tenacitate sordidus aut obscurus Dum neque de magnis, neque de minimis errantium vitiis corrigendi curam geris, sed neque licentiam peccandi, aut illudentibus tibi blande, aut illudentibus proterve permittis, neque rursus nimia rigiditate et asperi
Abbreviated transcription (Latin):
si ut ĩ ħ sacram̃to uicħ ad cõmemorationẽ passionis
os in natali calicis ñ est celebratũ:
A nͣdo pascha nouũ uetꝰ ẽ pꝰ prscha dicatũ.
Nã panẽ tantũ dñs uimiq liqͦrẽt
I n p̾am muta̾s carnẽ sacrũq cruorẽ.
Dicipłi legitur cenantibus atͥbuisser
U tq sui menores faciamꝰ ide̾ docuisse.
M ira di uirtꝰ qui cenat. cena fit idem:
Cenans condie nobiscũ sicut ibidem.
Et qm̃ lateris de nuln̾e sanqͥs ⁊ ũda.
E ffluxe simul. ablutio nr̃a secunda:
Decreuit patrũ ueterũ cẽsura modesta:
U t sit illa duo simul ad pascalia festa.
U t ꝙ in altari factũ erueis ẽtꝰ uidet᷑.
U t ĩ houore crucis mi̾c a nob̾ it̾etur.
Implent misteruũ sacr̾. tria. fos. caro. sangͥs.
Q̾ tria nos redimunt. ⁊ ab his tͥbꝰ t̾terit anguis.

Expanded text:
 sacramento nihil ad commemorationem passionis Hoc in natali calicis non est celebratum, Quando pascha novum vetus est post pascha dicatum: Nam panem tantum Dominus vinique liquorem In propriam mutans carnem, sacrumque cruorem, Discipulis legitur coenantibus attribuisse; Utque sui memores faciamus, idem docuisse. Mira Dei virtus quae coenat! Coena fit idem, Coenans quotidie nobiscum sicut ibidem. Et quoniam lateris de vulnere sanguis et unda Effluxere simul, ablutio nostra secunda, Decrevit patrum veterum censura modesta, Ut sint illa duo simul ad paschalia festa, Ut quod in altari factum crucis esse videtur, Hoc in honore crucis nunc a nobis iteretur. Implent mysterium sacrum tria, fons, caro, sanguis, Quae tria nos redimunt, et ab his tribus interit anguis.
Abbreviated transcription (Latin):
eruce de lat̾e salquatous emanauit. sangͥs seł redẽp¬
tionis. ⁊ unda baptisiuatis. ꝑ quã eccłia figuratur.
N os: qui saluficiᷤ alim̃tis uinficam᷑.
Significãtur aꝗͣ ppłi. qͦs gr̾a munit.
Qͦ s qͣsi m̾bra suo capiti xp̃i qͣuor unit.
Porro si uinuͣ dño sũ fonte litatur
Nã si ꝙ redimi deb̾et plasma deesset.
C ur effectꝰ ho d̾s. aut cur moituꝰ c̾ẽte
e contͣ si fons fuerit uim sũ mixto.
M onstatur qm̃ gens sola manet sñ xp̃o.
Et sñ fonte sacro sangͥs nich̾ ħͥ oꝑat᷑.¬
S ic ⁊ utrũq simul decet in libamine sisti.
Fons de fonte. cruor de uite uenire uidet᷑.
Q re ñ aliud alio sñ sacͥficatur.

Expanded text:
cruce de latere Salvatoris manavit; sanguis videlicet redempcruce de latere Salvatoris manavit; sanguis videlicet redemptionis, et unda baptismatis, per quam Ecclesia figuratur. Nos qui salvificis alimentis vivificamur. Significantur aqua populi quos gratia munit, Quos quasi membra suo capiti Christi cruor unit. Porro si vinum Domino sine fonte litatur,Nam si quod redimi deberet plasma deesset, Cur effectus homo Deus, aut cur mortuus esset? Econtra si fons fuerit vini sine misto, Monstratur quoniam gens sola manet sine ChrisEt sine fonte sacro sanguis nihil Sic utrumque simul decet in libamine sisti, Fons de fonte, cruor de vite venire videtur. Quare non aliud alio sine sacrificatur
Abbreviated transcription (Latin):
E t poscẽte fide cnͣ uult ⁊ qñ reuelat.
N ee peuitꝰ nob̾ nsi m̾tis lurrae uota.
U t sic nr̃a fides ad iꝰticiã doceati.
E t fid̾i maior m̾ces ex inde segͣtur.
A ut io uoluit d̾s ħ irchana latere.
E x hoc ne posset risã iudea mou̾e.
S i cesi carnes hoĩs crudas eb̾enns⁊
Sangͥnis ⁊ calice̾ crudi erudũ bib̾emꝰ.
Ergo cibi potꝰq sacri rõne fruamur.
Q̃ quia corporeo uisu gustuq nequinus:
Q ualia fc̾ ĩ re disc̾nere m̾te uelumis.
M eus sauata do gustu. ꝓbet ĩteriou:
Q dͥ uis ꝙ lingua sensu neqͥd ext̾ori.
Nec modꝰ aut sp̃es panis fc̾ ĩ spicienda:
Ĩ mo sacran̾ti utꝰ ẽ corde tenenda.
Nã menti sangͥs. uinũ ꝯspectibꝰ heret.
Q d̃ ꝙͣuis uini uideat᷑ hab̾e sapoiẽ:
Subuemente fide. sacr̾ liquet e̾ẽ cruoie.
H ic ẽ ille cruor qui xp̃i uuln̾e fususe
Ore sac̾dotis animarũ tͣnsit ad usus.
U tq sacram̾to res possit nulla deesse.

Expanded text:
Et poscente fide, cui vult, et quando, revelat.Et poscente fide, cui vult, et quando, revelat.Nec penitus nobis nisi mentis lumine nota, Ut sic nostra fides ad justitiam doceatur, Et fidei major merces exinde sequatur; Aut ideo voluit Deus haec arcana latere, Ex hoc ne posset risum Judaea movere, Si caesi carnes hominis crudas ederemus, Sanguinis et calicem crudi crudum biberemus. Ergo cibi potusque sacri ratione fruamur; Quae quia corporeo visu gustuque nequimus, Qualia sunt inde Mens sacrata Deo gustu probet interiori, Quod lux, quod lingua sensu nequit exteriori. Nec modus aut species panis sunt inspicienda, Imo sacramenti virtus est corde tenenda. Nam menti sanguis, vinum conspectibus haeret, Quod quamvis vini videatur habere saporem, Subveniente fide, sacrum liquet esse cruorem. Hic est ille cruor qui Christi vulnere fusus, Ore sacerdotis animarum transit in usus. Utque sacramento res possit nulla deesse,
Abbreviated transcription (Latin):
saugͥne. nͦ sangͥs sũ carne recte comuncatia.
ertͣ ad altare uinũ. cũ pane litatur.
munꝰ utrũq d̾o cñ pascha nouũ celebrat᷑.
G audet utroq d̾s. laudans acceptat utrũq¬
ꝑ qd mortalẽ xp̃m liquet e̾ẽ deumo.
Esse d̾m: qi se xp̃c sub ut᷑q reformat:
M artalẽ. qm̃ mortẽ crucis inde renormat.
I lla duo de se dellꝰ ⁊ uinea ꝓferte
Presb̾i ꝙ manu genitori filius offert.
A d ꝑ melchisedech fuit olim significatum:
L ibantẽ dño panẽ. uinũq sacratũ.
N uiꝰ ĩ historiis patrẽ repire neqͥmusi
N uiꝰ nec matrẽ. nͨ auoꝵ nomina scimꝰ.
N atꝰ ab et̾uo de patre d̾o sine matre:
N unc ego pontifice̾ sũmũ ꝓbo iureq rege̾
Qͥ penecͣt celos. ⁊ donat ab echere legẽ.
P anis cor firmãs hͥ ẽ. ⁊ u̾tis abundans:
Letificãs animas. ⁊ eas a crimine mũdãs.
Hunc panẽ uitẽq sacrã flos u̾ginitatis.
Hoc de pane caro. de uite cͥor sacer exit.
Q male ne udeant hoĩes. sapic̾tia texit.

Expanded text:
sanguine, nec sanguis sine carne recte communicatur. Fertur ad altare vinum, cum pane litatur. Munus utrumque Deo, cum pascha novum celebratur, Gaudet utroque Deus, laudans acceptat utrumqd mortalem Christum liquet esse, Deumque: Esse Deum, quia se Christus sub utroque reformat; Mortalem, quoniam mortem crucis inde renormat. Illa duo de se tellus et vinea profert, Presbyterique manu genitori Filius offert. Quod per Melchisedech fuit olim significatum, Libantem Domino panem vinumque sacratum. Hujus in historiis patrem reperire nequimus: Hujus nec matrem, nec avorum nomina scimus. Natus ab aeterno de Patre Deo sine matre. Hunc ego pontificem summum probo, jureque regem, Qui penetrat coelos, et donat ab aethere legem. Panis confirmans hic est et vitis abundans, Laetificans animas, et eas a crimine mundans. Hunc panem vitemque sacrans flos virginitatis Hoc de pane caro, de vite sacer cruor exit, Quae male ne videant homines, sapientia texit,
Abbreviated transcription (Latin):
apparent imagines. Sic enĩ formã arcus disco¬
loris ẽfficiunt m̃ubes: quia alie parces in nubibꝰ
timidiores st̃. alie sũmissices: ⁊ quedam crassi¬
ores. quã ut solẽ transiniitãt: alie ĩ becilliores
ꝙͣ ut excludãt. hec inequalitas alt̾nis lucem

Expanded text:
perstrictae. Sic enim formam arcus discoloris efficiunt: quia aliae partes in nubibus tumidiores sunt aliae summissiores, quaedam crassiores, quam ut solem transmittant, aliae imbecilliores, quam ut excludant, haec inaequalitas alternis lucem
Abbreviated transcription (Latin):
C domꝰ ĩ lateb̾s solo cultore celeb̾s.
Cͥ casa desertũ. thalami specꝰ haut cooꝑtũ.
Qͦ feror aut quid agã⁊ seꝗͣr ustam sid̾e plagãs
M ultiplices pene. seniũ. sitis ardoi arene.
H us adu̾santur ceptis ⁊ uota morantur.
S ic torimas questus cͥcũfert lamina mestui
N escit utrũ ꝓꝑet. dubiꝰq qͥd eligat heret.
Clamitat. ascultat. ñ uox aut echo resultat.
Ñ sonꝰ audit᷑. t̃ forma pedis reꝑit᷑.
Dñq perraret. dũ usu cuncta notaret.
Dũ suꝑ algentes artꝰ animaq carentes.
O mire letatꝰ. dñmq d̾m ueneratꝰ.
Currit eo. reꝑit ꝙͣ uotis. ꝙͣ pede q̾rit.
I ã suꝑũ castͥc rutilantẽ clariꝰ astris.
G l̾ficata caro. de cocto clarioi auro.
S icut oportebat mulierẽ tecta icebat.
ꝙͣ tristes qͥstus monachi. qͥ pectoris estus.
Q ⁊ gemitꝰ lac̾e m̾tis. q̃ uerba fuere.
I s modo suspirat mͦ totã lumine girat.
N c̃ octos ccł. ñc applicat ora q̾rcł.

Expanded text:
Cui domus in latebris solo cultore celebris; Cui domus in latebris solo cultore celebris; Cui casa, desertum, thalami, specus haud coopertum, Quo ferar, aut quid agam? Sequar ustam sidere plagam? 1275 Multiplices poenae, senium, sitis, ardor, arenae His adversantur coeptis, et vota morantur. Sic Zosimas questus circumfert lumina moestus Nescit utrum properet, dubiusque quid eligat, haeret; Clamitat, auscultat; non vox, non echo resultat Non sonus auditur; non forma pedum reperitur Dumque pererraret, dum visu cuncta nutaret, Desuper algentes artus animaque carentes Omine laetatus, Dominumque Deum veneratus Currit eo, reperit quam votis, quam pede quaerit; am superum castris, rutilantem clarius astris. Glorificanda caro decocto purior auro, Sicut oportebat mulierem, tecta jacebat. Quam tristes questus monachi! qui pectoris aestus? Qui gemitus lacerae mentis? quae verba fuere? Is modo suspirat, modo totam lumine gyrat; Nunc oculos coelis, nec applicat ora querelis.