comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
auxilium impende ẽ. cum nec minimum aliqͥd agere
liceat absq obedientia: Ad qͦd ego. Non deerit certe qͦd
facias: tĩnmꝰ caritas fr̃na ñ desit. Nuilum ego ꝯsilium
meliꝰ arbitͦ qm̃si eremplo tuo frẽm docere studeas qͥ
oporteat. q̃ ñ oporteat fieri: ꝓuocans eũ ad meliora. ⁊
consulens ei ñ u̾bo neq lingua. s oꝑe ⁊ u̾itate. Anuͦu
tilius aut efficatiꝰ auxilium aliqͥd ẽ. qm ut ores de¬
uote ꝓ eo. ut ñ dissimules redarguere culpas eiꝰ.: ut
ñmͦmllum ei offendicłm ponas. s ⁊ sollicitꝰ sis qͣn¬
tum p̃uales. tanqm angłs pacis de regnodi scanda¬
latollere.⁊ occasiones scandaloꝵ penitꝰ dimouere:
Si talem fr̃i consiliartũ ⁊ auxiliariũ exhibes: reddiᷤᷤ
ei qͦd debes. nec ht̃ unde causet᷑. Porro si cui forte p̃¬
latus es. huic sine dubio teneris debitor sollicitu¬
dins amplioris. Erigit a te ⁊ ipse custodiam ⁊ dis¬

Expanded text:
auxilium impendere est, cum nec minimum aliquid agere auxilium impendere est, cum nec minimum aliquid agere liceat absque obedientia? Ad quod ego: Non deerit certe quod facias, tantummodo charitas fraterna non desit. Nullum ego consilium melius arbitror, quam si exemplo tuo fratrem docere studeas, quae oporteat, quae non oporteat fieri; provocans eum ad meliora, et consulens ei, non verbo neque lingua, sed opere et veritate. An vero utilius aut efficacius auxilium aliquod est, quam ut ores devote pro eo, ut non dissimules redarguere culpas ejus: ut non modo nullum ei offendiculum ponas, sed et sollicitus sis, quantum praevales, tanquam angelus pacis de regno Dei scandala tollere, et occasiones scandalorum penitus dimo vere? Si talem te fratri auxiliarium et consiliarium exhibes, reddis ei quod debes, nec habet unde causetur 6. Porro si cui forte praelatus es, huic sine dubio teneris debitor sollicitudinis amplioris. Exigit a te et ipse custodiam et dis
Abbreviated transcription (Latin):
de inferiori. redde eqͣli cuiq qͦd debes: ⁊ digne celebraᷤᷤ
aduentum xp̃i. parans ei in iusticia sedem suam. Red¬
de inqͣm reuerentiam p̃lato ⁊ obedientiam : quarum
alt̾a cordis. alt̾a corꝑis ẽ. Nec enim sufficit ext̾ius ob¬
temꝑare maiorib nris:. nͥ ex intimo cordis affectu
sublimit̾ sentiamꝰ de eiᷤ. Qͦd ⁊ si tam manifeste inno¬
tuerit indigna p̾lati alicuiꝰ uita. ut nicħ omnino
dissimulationis. nicħ excusationis admitcat: ꝓpt̾
eum tam̃ a qͦ oĩs ẽ potestas. ipsum quem mͦ talem
nouimꝰ. excelsum reputare debemꝰ. ñ p̃sentib ꝑso¬
nȩ m̾itis. s ordinationi diuine ⁊ dignitati ipssꝰ offi
pendant consilium qͦ erudiat᷑ ignorantia nr̃a: au¬
xilium qͦ utuet᷑ infirmitas m̃a. S forte erit int̾ uos: qͥ ta¬
citus respondeat dicens. Qs ego consilium dabo fr̃i cui
nec unum qͥde dice u̾bum fas est absq licentia: Qdei

Expanded text:
de inferiori, redde aequali cuique quod debes, et digne celebras de inferiori, redde aequali cuique quod debes, et digne celebras adventum Christi, parans ei in justitia sedem suam. Redde, inquam, reverentiam praelato, et obedientiam; quarum altera cordis, altera corporis est. Nec enim sufficit exterius obtemperare majoribus nostris, nisi ex intimo cordis affectu sublimiter sentiamus de eis. Quod etsi tam manifeste innotuerit indigna praelati alicujus vita, ut nihil omnino dissimulationis, nihil excusationis admittat; propter eum tamen a quo est omnis potestas, ipsum quem modo talem novimus, excelsum reputare debemus, non praesentibus personae meritis, sed ordinationi divinae, et dignitati ipsius officpendant: consilium, quo erudiatur ignorantia nostra; auxilium, quo juvetur infirmitas nostra. Sed forte erit inter vos qui tacitus respondeat, dicens: Quod ego consilium dabo fratri, cui nec unum quidem dicere verbum fas est absque licentia? quod ei
Abbreviated transcription (Latin):
eum qͥsqͥs hic es:⁊ si dixis qr ñ noui eum. eris similis
scłarib m̃dax. Deniq si eum ñ nosti. qͥs de huc addux̃
rum affectib. corporis uoluptatib. scłi uanitatibus
sponte abrenunciare. ⁊ lact̾are cogitatum tuum in
dño.⁊ omnem sollicitudinem in eum ꝓicẽ. de qͦ nicħ
bnimmo tã male conscĩa teste merueras: Qͥs tͥ inqͣm
ꝑsuad̾e id posset. si nescires qr bonꝰ dñs sꝑantib in se.
nͥ qr ñ solum ad te s etiam in te uenit: ¶riplicem
enimeiꝰ aduentum nouimꝰ: ad hoĩes in homines. contͣ
de scd̃o qͥ sp̃itał ⁊ occultꝰ est. ipsum audi dicentem.
⁊ in .a.e.f. Beatꝰ apd quem mansionem facies dñe iħu.
Beatꝰ in qͦ sapĩa edificat sͥ domum. excidens colũnas
uii. beata anima qͦ sedes est sapĩe. Que nam ẽ ila:
parare xp̃o: Ecce quenam illi serica. que tapecia. qͦd

Expanded text:
eum, quisquis hic es, et si dixeris: Quia non novi eum, eris similis eum, quisquis hic es, et si dixeris: Quia non novi eum, eris similis saecularibus, mendax. Denique si cum non nosti, quis te huc adduxit, rum affectibus, corporis voluptatibus, saeculi vanitatibus sponte abrenuntiare, et jactare cogitatum tuum in Domino, et omnem sollicitudinem in eum projicere; de quo nihil bene, imo tam male, conscientia teste, merueras? Quis tibi, inquam, persuadere id posset, si nescires, quia bonus Dominus sperantibus in se, nisi quia non solum ad te, sed etiam in te venit? 4. Triplicem enim ejus adventum novimus; ad homines, in homines, contra de secundo, qui spiritualis et occultus est, ipsum audi dicentem: emus . Beatus, apud quem mansionem facies, Domine Jesu. Beatus, in quo Sapientia aedificat sibi domum, excidens columnas septem. Beata anima, quae sedes est Sapientiae. Quaenam est illa? parare Christo? Ecce quaenam illi serica, quae tapetia, quod
Abbreviated transcription (Latin):
nius tibi ħ ac curatiꝰ exhibent᷑. S ipsum audi dicentẽ.
Suꝑbo ocło ⁊ insatiabili corde. cum hoc ñ edebam.
Qͥd tanta ambitione uestes paras in natale meum:
Detestor egosuꝑbiami ñ amplector. Qd tanta souici¬
tudine ciboꝵ copias reponis in tp̃s illud: Damno e¬
go carnis delicias. ñ accepto. Plane insaciabilis escor¬
de tanta parans ⁊ ex tam longo. nam corpor utiq ⁊
pauciora sufficerent.⁊ que possent oportumꝰ inue¬
niri. Celebrans gͦ aduentum meum labiis me ho¬
noras.s cor tuum longe ẽ ame.Non me colis. s d̃s
tuus uent̾ ẽ: ⁊ gła in confusione tͥ. Infelix omnino.
qͥuoluptatem corporis ⁊ scłaris colit głe uanitatẽ:
patimini eis ex ammo. ⁊ orate ꝓ eis qͥ p̾oceupati sunt
in delict̾o. ħ enĩ faciunt miseri: qr ignorantiam di
hñt. Nlam si cognouissent. nunqͣm dñm głe tanta
adu̾sum se insania ꝓuocarent. Nos autem dilectissi¬
mi excusationẽ de ignorantia ñ habemꝰ. Nane nosti

Expanded text:
accuratius exhibentur. Sed ipsum audi dicentem: Superbo oculo et insatiabili corde, cum hoc non edebam . Quid tanta ambitione vestes paras in Natale meum? detestor ego superbiam, non amplector. Quid tanta sollicitudine ciborum copias reponis in tempus illud? damno ego carnis delicias, non accepto. Plane insatiabilis es corde, tanta parans, et ex tam longo; nam corpori utique et pauciora sufficerent, et quae possent opportunius inveniri. Celebrans ergo adventum meum, labiis me honoras, sed cor tuum longe est a me. Non me colis, sed deus tuus venter est, et gloria in confusione tibi. Infelix omnino, qui voluptatem corporis, et saecularis colit gloriae vanitatpatimini eis ex animo, et orate pro eis qui praeoccupati sunt in delicto. Haec enim faciunt miseri, quia ignorantiam Dei habent. Nam si cognovissent, nunquam Dominum gloriae tanta adversum se insania provocarent. Nos autem, dilectissimi, excusationem de ignorantia non habemus. Plane nosti
Abbreviated transcription (Latin):
suꝑuenit sp̃s. uͥgo ẽdit. fide ꝯcipit uͥgo. parturit uͥgo.
manet uͥgo. qͥs ñ miret᷑: Nascit᷑ altiosimi filiꝰ. ds de do
genitꝰ ante scła. nascit᷑ u̾bum infans. qͥs uł satis miret᷑:
Hec sane ociosa natiuitas: aut infruet̾uosa dignatio ma
n ⁊ laudate: ecce dñs ẽ salute. Uenit cum salute. uenit
cum uinguentis: uenit ẽ gła. Neq enimsine salute iħs.
sapiens. felix anima. q̃ gustato sauitis fruct̾ti trahit᷑ &
eurrit in odore unguentors ut uideat głameiꝰ: głam qͣ¬
siunigeniti a pat᷑. Respirate ꝑditi: uenit iħs querere
⁊ saluum face qͥd pierat. Morbidi conualescite: uenit xͦ.
estis grandra concupiscentes:descendit aduos fiiꝰ dei.
ut regni sui faciat coheredes. Ita obsec̾. saname dñe &¬
s.s. m.f. ⁊ s. ero: głifica ce erogłosꝰ. Sic nempe b̃ndicet
fuis oĩb iniqͥtatib meis. sanau̾is om̃s infirmitates meas:
repleuis in bonis desidium meũ. ħ tͥa dilectissimi sapit

Expanded text:
urit virgo, manet virgo: quis non miretur? Nascitur Altissimi Filius, Deus de Deo genitus ante saecula; nascitur Verbum infans: quis vel satis miretur? 2. Nec sine otiosa nativitas, aut infructuosa dignatio 756 ni et laudate. Ecce Dominus venit cum salute, venit cum unguentis, venit cum gloria Neque enim sine salute Jesus, sapiens . Felix anima, quae gustato salutis fructu trahitur et currit in odore unguentorum, ut videat gloriam si unigeniti a Patre. Respirate, perditi; venit Jesus quaerere et salvum facere quod perierat. Morbidi, convalescite; venit Christus, te, quicumque estis grandia concupiscentes; descendit ad vos Filius Dei, ut regni sui faciat cohaeredes. Ita, obsecro, sana mesalvus ero: glorifica, et ero gloriosus. Sic nempe benedicet fueris omnibus iniquitatibus meis, sanaveris omnes infirmitates meas, repleveris in bonis desiderium meum . Haec tria, dilectissimi, sapit
Abbreviated transcription (Latin):
lius di nascit᷑ in bethleem uide. Qs tam lapidei cordis
euiꝰ anima ñ liquefacta sit in hoc u̾bo: odanmncia¬
ri dulciꝰ pot̾at: qͥd delect̾abiliꝰ comindari: Qd tale un¬
quam auditum ẽ. aut qͥd simile aliqñ mundꝰ accepit.¬
to. s cȩlesti suauitate refertum. Laborat affectiomelli¬
flue dulcedinis copiam latiꝰ effunde gestiens. nec in¬
ueniens u̾ba. Tanta siqͥdem gr̃ã ẽ sermonis huiꝰ. ut cõ¬
tinuo incipiat minꝰ saꝑe siut unum iota mutauero

Expanded text:
lius Dei, nascitur in Bethlehem Judae. » Quis tam lapidei cordis, cujus anima non liquefacta sit in hoc verbo? Quid annuntiari dulcius poterat? quid delectabilius commendari? Quid tale unquam auditum est, aut quid simile aliquando mundus accepitto, sed coelesti suavitate refertum! Laborat affectio mellifluae dulcedinis copiam latius effundere gestiens, nec inveniens verba. Tanta siquidem est gratia sermonis hujus, ut continuo incipiat minus sapere, si unum iota mutavero
Abbreviated transcription (Latin):
spe. Habet enim apis nr̃a. qͣnq assumere aculeum su¬
um. ⁊ acrit̾ nimis infigere illum in medullas hõiũ
iudicium. Nunc autem paruulꝰ nr̃ butẏrum ⁊ mel co¬
medit. qñbonum nat᷑e humane diuine miscdie¬

Expanded text:
spe. Habet enim apis nostra quandoque assumere aculeum suspe. Habet enim apis nostra quandoque assumere aculeum suum, et acriter nimis infigere illum in medullas hominumjudicium . Nunc autem parvulus noster butyrum et mel comedit, quando bonum naturae humanae, divinae mise
Abbreviated transcription (Latin):
Uide gͦ qmoptime puer nr elegit: qui naturã nr̃am
sine ulla peccati corruptione suscepit. Nam de pec¬
agul um iniqͥtatis. Sic ⁊ apis ht̃ mellis dulcedinẽ
habet &̃ aculei punctionem. Apisuͦ ẽ qͦ pascit᷑ int̾ li¬
lia. qͦ florigerã inhabitat patͥam angłors. unde ⁊ ad
ciuitatem nazareth qͦd intptat᷑ flos aduolauit. ⁊ ad
suaue olentem ꝑpetue uirginitatis florem aduenit:
illi insedit. illi adhesit. huiꝰ apiᷤᷤ mel ⁊ aculeum ñig¬
norat: qͥ miscd̃iam ei ⁊ iudicium cum ꝓpħa decantat
Attam̃ ad nos tieniens solum mel attulit ⁊ ñ acule¬
um. id ẽ miscd̃iam ⁊ ñ iudicium: ita ut suadentibus
q̃nq discipłis ut ciuitatem qͥ susciꝑe cum noluit
habebat aculeum apis nr̃a. qͦdãm deposuerat illum
q̃ntanta indigna patiens miscdĩam exhibebat ⁊ ñ ru¬
dicium.S nolite sꝑare ininiqͥtate: nolite peccare in

Expanded text:
Vide ergo quam optime puer noster elegit, qui naturam nostram Vide ergo quam optime puer noster elegit, qui naturam nostram sine ulla peccati corruptione suscepit. Nam de pecagulum iniquitatis. 3. Sic et apis habet mellis dulcedinem, habet etiam aculei punctionem. Apis vero est, quae pascitur inter lilia, quae florigeram inhabitat patriam angelorum. Unde et ad civitatem Nazareth, quod interpretatur flos, advolavit, et ad suave olentem perpetuae virginitatis florem advenit: illi insedit, illi adhaesit. Hujus apis mel et aculeum non ignorat, qui misericordiam ei et judicium cum Propheta decantat . Attamen ad nos veniens solum mel attulit, et non aculeum, id est misericordiam et non judicium; ita ut suadentibus quandoque discipulis, ut civitatem, quae suscipere cum noluit,  . Non habebat aculeum apis nostra: quodammodo deposuerat illum, quando tanta indigna patiens, misericordiam exhibebat, et non judicium. Sed nolite sperare in iniquitate, nolite peccare in
Abbreviated transcription (Latin):
bonum ⁊ malum atidis: sic̃ in arbore uecita. sic̃ in lig¬
no tns grescionis. S intilto meliꝰ a pͥmo adam scõs iste
partit᷑. Eugens enimbonum. malum reꝓbat ñsic̃ ille
qͥ dilex̃ maledictionem ⁊uenit ei: ⁊ noluit bndict̾io¬
nem ⁊ elongata ẽ ab eo. Nam ⁊ in eo qͦd p̃misit buty¬
rum ⁊ mel comedet. adũtere pot̾is paruuli huiꝰ elec¬
tionem: tantum adsit eiꝰ gr̃a ut qͦd prãt utc̃q sentire
digne ⁊ accõmodate ad intelligentiam ꝓferre ꝯcedat.
Duo sunt in lacte oruis. butirum ⁊ caseus. Butirum pin¬
gue ⁊ humidum: caseꝰ econt᷑ aridꝰ ⁊ durꝰ. Bene gͦ paruulus
ñr eligere nouit: qui butyrum comedens. caseum utiq
qͦd benignissimꝰ pastor querit: aliis sane nonaginta no¬
uem ouib in montib derelict̾is. In hac gͥ oue duore¬
peries. nat᷑am dulcem. naturã bonam. ⁊ bonã ualde.
tanqm butyrũ: ⁊ peccati corruptionem ut caseum.

Expanded text:
bonum et malum audis, sicut in arbore vetita, sicut in ligbonum et malum audis, sicut in arbore vetita, sicut in ligno transgressionis. Sed multo melius a primo Adam secundus iste partitur. Eligens enim bonum, malum reprobat, non sicut ille qui dilexit maledictionem, et venit ei; noluit benedictionem, et elongata est ab eo . Nam et in eo quod praemisit, Butyrum et mel comedet, advertere poteris parvuli hujus electionem. Tantum adsit ejus gratia, ut quod praestat, utcunque sentire digne, et accomodate ad intelligentiam proferre concedat. Duo sunt in lacte ovis: butyrum et caseus. Butyrum pingue et humidum; caseus econtra aridus et durus. Bene ergo parvulus noster eligere novit, qui butyrum comedens, caseum utiquetique genus humanum quod benignissimus pastor quaerit, aliis sane nonaginta novem ovibus in montibus derelictis. In hac igitur ove duo reperies, naturam dulcem, naturam bonam, et bonam valde, tanquam butyrum: et peccati corruptionem, ut caseum.
Abbreviated transcription (Latin):
pientia t̾ruit. alliciat sattem ochibitio caritatis. Potest
tam̃ in eo qͥd ait in ꝓfundum inferni. cẽ caritas ipsa qͣ
maiorem nemo habuit.ut in infernũ qͦ ꝓ amicis mo¬
riendo descendet. ñ immito designari: ut p̃cipiatur
achaz. uł in excelsum regnantis expauescere maie¬
statem. uł descendentis ad inferos amplec̾ti caritatem.
Molestꝰ est gͦ ñ solum hominib s eẽ ddo: qͥs qͥs nec ma¬
iestatem cogitat in timore. nec caritatem cum amore
mecditat᷑. Ppt̾ hoc in qͥt dabit dñs ipse uob̃ signum:
in qͦ maniteste ⁊ maiestas ⁊ caritas innotes cat. Ecce
uͥgo concipiet ⁊ paric filuim. ⁊ uocabtt᷑ nonĩ eiꝰ emma¬
nuel qͦd int̾ptat᷑ nobiscum d̾s. Nolifuge adam. quia
nobẽ ds̃. Ne timeas oho. nec audito dei nomme t̾rearis.
cat. Paruulꝰ erit. ⁊ uescet᷑ infantilib alim̃tis. Ut sciat
inqͥt reprobare malum. ⁊ eligere bontim. Q iã hic

Expanded text:
pientia terruit, alliciat saltem exhibitio charitatis. Potest pientia terruit, alliciat saltem exhibitio charitatis. Potest tamen in eo quod ait, In profundum inferni, etiam charitas ipsa, qua majorem nemo habuit, ut in infernum quoque pro amicis moriendo descenderet, non immerito designari: ut praecipiatur Achaz vel in excelsum regnantis expavescere majestatem, vel descendentis ad inferos amplecti charitatem. Molestus est ergo non solum hominibus, sed etiam Deo, quisquis nec majestatem cogitat in timore, nec charitatem cum amore 722 meditatur. Propter hoc, inquit, dabit Dominus ipse vobis signum, in quo manifestevirgo concipiet et pariet filium, et vocabitur nomen ejus Emmanuel, quod interpretatur, Nobiscum Deus. Noli fugere Adam, quia nobiscum Deus. Ne timeas, o homo, nec audito Dei nomine terrearis, cat: Parvulus erit, et vescetur infantilibus alimentis. Ut sciat, inquit, reprobare malum, et eligere bonum. Etiam hic
Abbreviated transcription (Latin):
a domino. siue in ꝓfanctum inferni. siue in ex¬
celstim sup̃. dudiuimꝰ responsionem eiꝰ formã qͥde
habentem pietatis: s ñ uirtutem ꝓpt̾ hoc deniq ab
eo qͥ intuet̾ cor. ⁊ eui confitet᷑ hominis cogitatio meru¬
it reꝓbari. Ñ petam in qͥt ⁊ ñ temptabo dñm. Ciatus
erat achat fastigio solii regał: astut᷑ꝰ htimane sapĩe¬
tierb̃. Audierat gͥ ysaias a cdño. Uade dic uulpi illi.
petat sͥ signum a dño in ꝓfundũ. Habet enim uulpiᷤ
foueam.s in infernum qͦ si descend̾it. ad est qͥ cõp̃hen¬
dat sapientes mastita sua. Item. Uade ait chñs dic uolue̾
illi. pecat sͥ signum in excelsum sup̃. Ht̃ enĩ uolue̾s nidũ.
s ⁊ si incetum ascendit. illic ẽ qͥ fuꝑb resistens ꝓpͥa caleat
uitute suꝑboꝵ ⁊ fublimũ colla. Ueruntam̃ dissimcilat
ille potestatis excelse. seu incomp̃hensibił ꝓfunditatis
sapĩe querere signum: ⁊ ꝓpt̾ea signum bonitatis ⁊ caritatiᷤᷤ

Expanded text:
a Domino, sive in profundum inferni, sive in excelsum supra. Audivimus responsionem ejus, formam quidem habentem pietatis, sed non virtutem. Propter hoc denique ab eo qui intuetur cor, et cui confitetur hominis cogitatio meruit reprobari. Non petam, inquit, et non tentabo Dominum. Elatus erat Achaz fastigio solii regalis, astutus humanae sapientiae verbis. Audierat igitur Isaias a Domino: Vade, dic vulpi illi, petat sibi signum a Domino in profundum. Habet enim vulpes foveam, sed in infernum quoque si descenderit, adest qui comprehendat sapientes in astutia sua. Item: Vade, ait Dominus, dic volucri isti, petat sibi signum in excelsum supra. Habet enim volucris nidum; sed et si in coelum ascenderit, illic est, qui superbis resistens, propria calcat virtute superborum et sublimium colla. Verumtamen dissimulat ille potestatis excelsae, seu incomprehensibilis profunditatis sapientiae quaerere signum: et propterea signum bonitatis et charitatis
Abbreviated transcription (Latin):
spe est uerbum in ore tuo ⁊ in corde tuo.¬
Item in aduentu dñi de tͥplici aduentu ⁊ carniꝰ resurrectiõe
olouos fãs non ignorare tempꝰ uisitationis ur̃eu
s ne illud qͥdem quid hoc tempore uisitet᷑ in uob̾.
Anmabus enim hoc tp̃s est ñ corporib assignatũ:
quod indelicet longe dignior anima corpore pͥorẽ
sͥsollicitudinem nat᷑aliuẽdicet dignitate. S ce pͥor
reparanda est: qm constat corruisse pͥorem. Anima si¬
quidem corrupta in culpam: fecit ut corpꝰ qͦ corrum¬
peretur in penam. Deniq si xp̃i membra uolumus
inuemiri. sequendum nob̃ ẽ sine dubio captit nr̃m:
ut uidł pͥma nob reparandaꝵ sit sollicitudo aĩarum.
ꝓ quib ipse iamuenit. & quarum pꝰ mederi studuit¬

Expanded text:
tuo, et in corde tuo . SERMO VI. De triplici adventu, et carnis resurrectione 1. Nolo vos, fratres, ignorare tempus visitationis vestrae; sed ne illud quidem, quid hoc tempore visitetur in vobis. Animabus enim hoc tempus est, non corporibus assignatum, quod videlicet longe dignior anima corpore, priorem sibi sollicitudinem naturali vindicet dignitate. Sed et prior reparanda est, quam constat corruisse priorem. Anima siquidem, corrupta in culpam, fecit ut corpus quoque corrumperetur in poenam. Denique si Christi membra volumus inveniri, sequendum nobis est sine dubio caput nostrum: ut videlicet prima nobis reparandarum sit sollicitudo animarum, pro quibus ipse jam
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ ꝑ qm a pͥmo ueniat᷑ adultimũ. In pͥmo xp̃s fuit re¬
demptio nr̃a: inultimo apparebit uita nr̃a. In isto ut
dormiamꝰ int̾ medios cleros. reqͥes ẽ ⁊ consolatio nr̃a. S
necui forte inuenticia uideant᷑. q̃ de hoc aduentu me¬
dio dicimꝰ. ipsum audite. Siqͥs dilig̃ me. s. mn .s.⁊p.m. d.e.i¬

Expanded text:
er quam a primo venitur ad ultimum. In primo Christus fuit redemptio nostra: in ultimo apparebit vita nostra: in isto ut dormiamus inter medios cleros, requies est et consolatio nostra. 2. Sed ne cui forte inventitia videantur quae de hoc adventu medio dicimus, ipsum audite. Si quis diligit me, inquit, se
Abbreviated transcription (Latin):
maiestati appare̾ in ꝓpͥa similitudine sua qm fecerat
abinitio. nec indignum do a qͥb in sub̃a sua ñpot̾at
agnosci in imagine ex hib̃i: ut qͥfec̾at hominem ad ima¬
ginem ⁊ similitudinẽ suam. ipse hõib innotesceret fa
celebrat᷑. S utinam ita semel ageret᷑ ut semꝑ: id qͥppe
digni. Quante enim insanie ut pꝰ tantiregis aduen¬
tum auis qͥb libet negotus homines uelint seu au¬
deant occupari. ⁊ ñ magis omissis oĩb soli eiꝰ cultui
uacent. nec in eiꝰ p̃sentia cuiꝰqm meminerint cęt̾oꝵ:

Expanded text:
majestati apparere in propria similitudine sua, quam fecerat majestati apparere in propria similitudine sua, quam fecerat ab initio, nec indignum Deo, a quibus in substantia sua non poterat agnosci, in imagine exhiberi: ut qui fecerat hominem ad imaginem et similitudinem suam, ipse hominibus innotesceret faccelebratur. Sed utinam ita semel ageretur, ut semper! id quippe dignius. Quantae enim insaniae est, ut post tanti Regis adventum, aliis quibuslibet negotiis homines velint, seu audeant occupari; et non magis, omissis omnibus, soli ejus cultui vacent, nec in ejus praesentia cujusquam meminerint caeterorum?
Abbreviated transcription (Latin):
Itẽ de tͥplici aduentu eiꝰ.⁊ de septem columins quas¬
Naduentu in nobis erigere debemus.ii.
dñi quem celebramꝰ. si ꝑsonam uenientis intueor: ñ
capio excellentiam maiestatis. Si attendo ad qͦs uenit
dignationis magnitudinem expauesco. Stupent cͥa
angłi de nouo uidentes infra se. qͣm supͣsemꝑ ad orãt
manifeste iam ⁊ ascendentes ⁊ descendentes ad filiũ
hominis. Di considero ꝓpt̾ qͦd uen̾it: amplector qͦ ad pos¬
sum inestimabilem latitudinẽ caritatis. Si modũ co¬
gito: exaltationem agnosco humane conditionis. Ue¬
nit siqͥdem uniu̾sitatis c̾ator ⁊ dñs: uenit ad hoĩes.
uenit ꝓpt̾ homines. uenit hõ. S diẽ aliqͥs. Quomͦ
uenisse dr: qͥ semꝑ uͥq fuit: Erat qͥdem in mundo. &
mundꝰ ꝑ ipsum fc̃s ẽ. s mundꝰ eum ñ cognouit. Ñ gͦue
nit qͥ aberat: s apparuit qͥ latebat. Unde ⁊humanam
in qͣ agnosceret᷑ induit formam: qͥ nimirũ ĩ diuma
lucem habitat in accessibilem. Nec sane in glorium

Expanded text:
i Domini adventu, et de septem columnis quas in nobis erigere debemus. 1. In Adventu Domini quem celebramus, si personam venientis intueor, non capio excellentiam majestatis. Si attendo ad quos venerit, dignationis magnitudinem expavesco. Stupent certe angeli de novo, videntes infra se, quem supra se semper adorant, manifeste jam ascendentes et descendentes ad Filium hominis. Si considero propter quid venerit, amplector quoad possum inaestimabilem latitudinem charitatis. Si modum cogito, exaltationem agnosco humanae conditionis. Venit siquidem universitatis Creator et Dominus, venit ad homines, venit propter homines, veniin mundo, et mundus per ipsum factus est, sed mundus eum non cognovit . Non ergo venit qui aberat, sed apparuit qui latebat. Unde et humanam, in qua agnosceretur, induit formam, qui nimirum in divina lucem habitat inaccessibilem . Nec sane inglorium
Abbreviated transcription (Latin):
moriam hanc ⁊ si celebrant ñ eructuant: sine deuo¬
tione ⁊ affectione dies istos arida qͣdam consuetudi¬
ne obseruantes. Deniq qͦd danmabiliꝰ ẽ. ipsa qͦ inesti¬
mabilis huiꝰ dignationis memoria dat᷑ in occasio¬
nem carnis: ⁊ uidcas eos tanta sollicitudine dieb
istis uestiũ głam. ciboꝵ parare delicias. ac si ħ ⁊ hꝰ¬

Expanded text:
moriam hanc etsi celebrant, non tamen eructant sine devotione et affectione dies istos arida quadam consuetudine observantes. Denique, quod damnabilius est, ipsa quoque inaestimabilis hujus dignationis memoria datur in occasionem carnis, ut videas eos tanta sollicitudine diebus istis vestium gloriam, ciborum parare delicias, ac si h
Abbreviated transcription (Latin):
grata. nr̃e ueniam impetret uanitat. Copiosa cari¬
tas tua nr̃oꝵs cooꝑiat multitudinẽ pecc̃oꝵ: ⁊ fecundita
głosa fecunditatem nob̃ ꝯferat m̃itoꝵs. Dña nr̃a. mediatx
nr̃a. aduocata nr̃a. duo filionos reconcilia. tuofilio nos
ceps infirmitatis. ⁊ miserie nr̃e: te qͦ int̾cedente
participes faciat nos głe & b̃itudinis sue. xp̃s iħs

Expanded text:
grata nostrae veniam impetret vanitati. Copiosa charigrata nostrae veniam impetret vanitati. Copiosa charitas tua nostrorum cooperiat multitudinem peccatorum, et fecunditas gloriosa fecunditatem nobis conferat meritorum. Domina nostra, mediatrix nostra, advocata nostra, tuo Filio nos reconcilia, tuo Filio nos ceps infirmitatis et miseriae nostrae, te quoque intercedente participes faciat nos gloriae et beatitudinis suae, Jesus
Abbreviated transcription (Latin):
in utͦq conuictꝰ es ẽẽ m̃titꝰ. Siqͥdem ab initiomoritur
cui dixeras neqͣqm morieris: ⁊ u̾itas dñi manet in et̃¬
nrum.S ce nc̃ responde si potes. qͣm ei arborem cuiꝰ ar¬
boris fructum iuid̾e potuit: hͥ ne hanc qͥdem uirgam
electam. ⁊ fructũ sublimem negauit. Etenim qͥ ꝓpͥo
adutistis nͥ fallor. qm uirgo regia ipsa ẽuia. ꝑ qm sal¬
uator aduenit: ꝓcedens ex ipsiꝰ ut̾o. tanqm sponsꝰ de
thalamosuo. Tenentes gͦ uiam qm pͥore si meministi
cepimꝰ inuestigare sermone. studeamꝰ ⁊ nos dilectis¬
simi ad ipsum ꝑ eam ascend̃e. qͥ ꝑ ipsam ad nos des¬
cendit: ꝑ eam uenire in gr̃am ipsiꝰ. qͥ ꝑ eam in nr̃am
miseriam uenit. ꝑte accessum habeamꝰ ad filiũ o be¬
nedicta. inuentͥx gr̃e gentdx uite. mat̾ salutis. ut ꝑ
te fuscipiat nos qͥ ꝑ te datꝰ ẽ nob̃ Excuset apud ip̃m
integͥtas tua culpam nr̃e corruptionis: ⁊ humilitas do

Expanded text:
in utroque convictus es esse mentitus. Siquidem et ab initio moritur in utroque convictus es esse mentitus. Siquidem et ab initio moritur cui dixeras: Nequaquam morieris : et veritas Domini manet in aeternum . Sed et nunc responde, si potes, quam ei arborem, cujus arboris fructum invidere potuit, qui ne hanc quidem virgam electam, et fructum sublimem negavit? Etenim qui proadvertistis, ni fallor, quoniam Virgo regia ipsa est via, per quam Salvator advenit, procedens ex ipsius utero, tanquam sponsus de thalamo suo. Tenentes ergo viam, quam priore, si meministis, coepimus investigare sermone, studeamus et nos, dilectissimi, ad ipsum, per eam ascendere, qui per ipsam ad nos descendit: per eam venire in gratiam ipsius, qui per eam in nostram miseriam venit. Per te accessum habeamus ad Filium, o benedicta inventrix gratiae, genetrix vitae, mater salutis: ut per te nos suscipiat, qui per te datus est nobis. Excuset apud ipsum integritas tua culpam nostrae corruptionis, et humilitas Deo
Abbreviated transcription (Latin):
ctus ex milib. flos in qm ꝓspicere desid̾ant angels.
flos ad cuiꝰ odorem reuiuiscunt mortui.⁊ sic̃ ipse te¬
statur. flos campi ẽ.⁊ ñ orti. Campꝰ enim fine õi humano
floret amminicło: ñ seminatꝰ ab aliqͦ. ñ defossꝰ sarculo.¬
ñ impinguat᷑ fimo. Sic omnino sic uirginis aluus
fioruit. sic inuiolata integra & casta marie uiscera. taꝙͣ
pascue et̾ni uiroris florem ꝓtulere: cuiꝰ pulchritudoñ
uideat corruptionẽ. cuiꝰ gła in ꝑpetuum ñ marcescat.
Ouirgo uirga sublimis in qm sublime uticem sc̃m eri¬
gis. usq ad sedentem in throno. usq ab dñm maiestatis
Neq enim id mirum: qm̃ in altum mittis radices hu¬
militatis. Ouere cȩlestis planta. p̃ciosior cunctis.
sanct̾ior uniu̾sis: ouere lignum uite. qͦd solum fuit
dignum portare fructũ salutis. Deyhensa ẽ maligne
serpens u̾sutia tua. nudata ẽ plane falsitas tua. Duo im¬
posueras catorim̃dacii ⁊ inuidie infamaueras eũ. sed

Expanded text:
ex millibus ; flos in quem prospicere desiderant angeli, flos ad cujus odorem reviviscunt mortui, et sicut ipse testatur, flos campi est , et non horti. Campus enim sine omni humano floret adminiculo, non seminatus ab aliquo, non defossus sarculo, non impinguatus fimo. Sic omnino, sic Virginis alvus floruit, sic inviolata, integra et casta Mariae viscera, tanquam pascua aeterni viroris florem protulere; cujus pulchritudo 723 non videat corruptionem, cujus gloria in perpetuum non marcescat. O Virgo, virga sublimis, in quam sublime verticem sanctum erigis! usque ad Sedentem in throno, usque ad Dominum majestatis. Neque enim id mirum, quoniam in altum mittis radices humilitatis. O vere coelestis planta, pretiosior cunctis, sanctior universis! O vere lignum vitae, quod solum fuit dignum portare fructum salutis! Deprehensa est, maligne serpens, versutia tua, nudata est plane falsitas tua. Duo imposueras Creatori; mendacii et invidiae infamaveras eum: sed
Abbreviated transcription (Latin):
mabilis dignatio. & penitꝰ inercogitabilis. qͦd incar¬
ceris huiꝰ horrorem tanta deseende dignata ẽ celsitu¬
do.Iam qͥs dubitet magnum aliqͥd in causa fuisse:
ut maiestas tanta de tam longinqͦ in locum tamin¬
dignum descend̾e dignaret᷑: Rane magnum ali¬
quid qr miscdia magna. qr mseratiomulta: qr caritaᷤᷤ
copiosa. Ad qͥdenim uenisse c̾dendꝰ est: Hoc nanq ẽ.
qͦd iuxta ꝓpositum ordinem oporteat iam ꝑserutari.
Nec sane iaborandum ẽ in hac parte: cum manifeste
aduentꝰ eiꝰ causam. ⁊ u̾ba ipsiꝰ ⁊ oꝑa clament. Ad qͤren¬
dam qͥppe ouem centesimã qͥ errauerat de montib ꝓ¬
bilia eiꝰ filus hoĩum: ꝓpt̾ nos uenit. Alira qͤrentis dĩdig¬
natio. magna dig nitas hoĩs sic q̾sitr: in q si głari tio¬
luerit ñ erit insipiens. ñ qͦd aliqͥd ẽẽ uideat᷑ tanqm a se¬
ipso. s qͥd tanti eum fec̾it qͥ feẽ ipse. Om̃s enim diuitiȩ

Expanded text:
mabilis dignatio et penitus inexcogitabilis, quod in carmabilis dignatio et penitus inexcogitabilis, quod in carceris hujus horrorem tanta descendere dignata est celsitudo. 7. Jam quis dubitet magnum aliquid in causa fuisse, ut majestas tanta, de tam longinquo, in locum tam indignum descendere dignaretur? Plane magnum aliquid, quia misericordia magna, quia miseratio multa, quia charitas copiosa. Ad quid enim venisse credendus est? Hoc namque est quod juxta propositum ordinem 720 oporteat jam perscrutari. Nec sane laborandum est in hac parte, cum manifeste adventus ejus causam et verba ipsius, et opera clament. Ad quaerendam quippe ovem centesimam, quae erraverat, de montibus pbilia ejus filiis hominum, propter nos venit. Mira quaerentis Dei dignatio, magna dignitas hominis sic quaesiti! In qua si gloriari voluerit, non erit insipiens: non quod aliquid esse videatur tanquam a seipso; sed quod tanti eum fecerit ipse qui fecit. Omnes enim
Abbreviated transcription (Latin):
ñ tanqmͣ tunctꝰ. s tanqm̃ int̾ mortuos lib. sic̃ lux qͦ in
teneb̾s lucet. ⁊ tenebre eam ñ cõp̾henderunt. Snde nec
relinquit᷑ anima in inferno. nec scm̃ corpꝰ in t̾ra uidet
corruptionem. Ap̃s enim qͥ descendit ipse est qͥ ⁊ as¬
eendit ut adimpleret oĩa. De qͦscͥptum ẽ. qͥ ꝑtͣnsiit
bnfaciendo ⁊ sanando õs opp̃ssos a diabolo. Q alibi.
celo eg̾ssio eiꝰ ⁊ occursꝰ eiꝰ tisq ad suminum eiꝰ. Merito
ꝓinde clamat apłs dicens. Que sursum st̃ querite
ubi xp̃s ẽ indext̾a di sedens. Incassum enĩ laboraret
erigere corda nr̃a: nͥ collocatum in celis salutis nr̃e
doceret auet̾orem. S uidcamꝰ iam q̃ sequunt᷑. Nã
⁊simat̾ia qͥdem copiosa inuenit᷑ tubrima ualde. s
angustiȩ tp̾is tantam sermonis longitudinem ñ ad¬
mittunt. Consid̾antib gͦ qͥueniat. magna omnino
⁊ ineffabilis maiestas innotuit. Suspicientib unde
longinqͦ. Porro qͦueniat intuentib. apparuit inesti¬

Expanded text:
tus, sed tanquam inter mortuos liber: sicut lux quae in tenebris lucet, et tenebrae eam non comprehenderunt. Unde nec relinquitur anima in inferno, nec sanctum corpus in terra videt corruptionem. Christus enim qui descendit, ipse est et qui ascendit ut adimpleret omnia; de quo scriptum est: Qui pertransiit benefaciendo, et sanando omnes oppressos a diabolo : et alibi: coelo egressio ejus, et occursus ejus usque ad summum ejus Merito proinde clamat Apostolus, dicens: Quae sursum sunt quaerite, ubi Christus est in dextera Dei sedens . Incassum laboraret erigere corda nostra, nisi collocatum in coelis salutis nostrae doceret auctorem. Sed videamus jam quae sequuntur. Nam etsi materia quidem copiosa invenitur et uberrima valde, sed angustiae temporis tantam sermonis longitudinem non admittunt. Considerantibus ergo quis veniat, magna omnino et ineffabilis majestas innotuit. Suspicientibus unde longinquo . Porro quo veniat intuentibus, apparuit inaesti
Abbreviated transcription (Latin):
niam xp̃s dñs. Et ut nou̾is occultum ẽẽ hc̃ sp̃italem ad
cede longiꝰ. saltim conet᷑ crigere caput. & aliquatenus
assurgere uenienti. Non de oportet o homo maria trans¬
fretare. ñ penetrare uubes. ñ transalpiuare necesse ẽ.N
grandis inqͣm tͥ ostendit᷑ uia: tisq ad temetipsum occur¬
re deo tuo: ꝓpe ẽ enim tibum inore duo ⁊ in corde tuo.
Isq ad cordis compunctionem ⁊ confessionẽ oris occ᷑re.
ut saltem exeas de stquilinio misere conscĩȩ: qm indig

Expanded text:
inus. Et ut noveris occultum esse spiritualem hunc rocedere longius, saltem conetur erigere caput, aliquatenus assurgere venienti. Non te oportet, o homo, maria transfretare, non penetrare nubés, non transalpinare necesse est. Non grandis, inquam, tibi ostenditur via: usque ad temetipsum occurre Deo tuo. Prope est enim 721 verbum in ore tuo, et in corde tuo . Usque ad cordis compunctionem et oris confessionem occurre, ut saltem exeas de sterquilinio miserae conscientiae; quoni
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ exinde flos ascendit. suꝑ qͥm reqͥetut sp̃s septiformis.
Qͥd manifestiꝰ alio in loco aꝑiens idem ꝓpha: ecce in
quit uirgo concipiet ⁊ pari& filium ⁊ uocabit᷑ nom̃
eiꝰ eminantiel. qͦd intp̃tat᷑ nob̾cum ds. Quem enĩ pͥꝰ
florem. ipsum deinde emmanuelem.⁊ qͣm dixerat u̾¬
gam. manifestiꝰ expͥmens uirginem nominauit. Sed
necesse ẽ altissimi huiꝰ Sacram̃ti considationem diei
alti reseruare: digna est enim ꝓpͥosermone mat̾ia.
p̃sertim qͦd in longum iam hodiernꝰ sermo ꝓcessertt.

Expanded text:
et exinde flos ascendit, super quem requievit Spiritus septiformis et exinde flos ascendit, super quem requievit Spiritus septiformis uod manifestius alio in loco aperiens idem propheta: Ecce, igo concipiet et pariet filium, et vocabitur nomen ejus Emmanuel, quod interpretatur, Nobiscum Deus . Quem enim prius florem, ipsum deinde Emmanuelem; et quam dixerat virgam, manifestius exprimens, virginem nomimavit. Sed necesse est altissimi hujus sacramenti considerationem diei alteri reservare: digna est enim proprio sermone materia, praesertim quod in longum jam hodiernus sermo processerit.
Abbreviated transcription (Latin):
om̃s semite eiꝰ pacifice. Eece inqͥt sponsauenit is sali¬
ens inmontib. tnsiliens colles. Uementem uides o
pulchra. s cubantem uide ante non poteras. Dixisti
enĩ indicamͥ quem diligit anima mea. uͥ pascis ubi
cubas. Cubans pascit angłos inulas ꝑpetuas et̾nita¬
tes. qͦs satiat uisione et̾nitatis ⁊ immutabilitatis sue.
s ne ignores de o pulchra. qm̃ mirabił fc̃a ẽ uisio il¬
la ex te confortata ẽ. ⁊ ñ pot̾is ad eam. ueruntam̃
ecce eg̃ssꝰ est de locosc̃o suo᷑.⁊ qͥ cubans pascit angłoᷤ¬
ipse cepit sicq sanabit nos. ⁊ uidebit᷑ ueniens ⁊ pastꝰ
qͥ cubans ⁊ pascens uideri ante ñ pot̾at. Fcce uenit sa
liens in montib. tͣnsiliens colles. Montes ⁊ colles pat¬
archas ⁊ ꝓpħas accipe:⁊ quemadmodum uenerit sali¬
ens & tnsiliens in lib̾ gn̾ationis lege. Abraham gu̾
ysaac. ysaac gn̾ iacob. ⁊ c̃. Ex his montib ꝓdiit ut in¬
uenies radix iesse: unde iuxta ꝓpħam eg̾ssa ẽ uirga.

Expanded text:
omnes semitae ejus pacificae . Ecce, inquit sponsa, venit is saliens in montibus, transiliens colles . Venientem vides, o pulchra, sed cubantem videre ante non poteras. Dixisti enim: Indica mihi, quem dilicit anima mea, ubi pascas, ubi cubes . Cubans pascit angelos in illas perpetuas aeternitates, quos satiat visione aeternitatis et immutabilitatis suae. Sed ne ignores te, o pulchra: quoniam mirabilis facta est visio illa ex te; confortata est, et non poteris ad eam. Verumtamen ecce egressus est de loco sancto suo: et qui cubans pascit ang veniens et pastus, qui cubans et pascens ante videri non poterat. Ecce venit hic saliens in montibus, transiliens colles. Montes et colles, patriarchas et prophetas accipe; et quemadmodum venerit saliens et transiliens, in libro generationis lege: Abraham genuit Isaac, Isaac genuit Jacob , etc. Ex his montibus prodiit, ut invenies, radix Jesse, unde juxta prophetam, egressa est virga,
Abbreviated transcription (Latin):
obsec̾ cõplaceat tͥ ut eruas me qm̃ ego infirmꝰ sũ: qm̃
duxit innocens aliq̃tenꝰ. Mendaciũ mͥ ꝑsuasum ẽ dñe:
ueniat ueritas ut possit falsitas dep̃hendi.⁊ cognos¬
cam u̾itatẽ. ⁊ u̾itas lib̃abit me: si tam̃ dep̾hense falsi¬
tati penit̾ abrentinciauero. ⁊ cognite adhesero t̾utati.
fuoqͥnũ humana erit temytatio. nec humanũ peccatũ.
s obstinatio diabolica. Nam ꝑseuerare inmalodiaboli¬
cũ est: ⁊ digni st̃ ꝑire cũ illo. qͥc̃q ĩ similitudinẽ eiꝰ ꝑma¬
nent ĩpeccato. Ecce fũs audistis qͥs sit qͥueniat: considate
iã unde uemat aut qͦ. Uenit utiq de corde deipatͥs in
utum uͥginis matͥs. uenit a sũmo celo ĩ inferiores partes t̾re.¬

Expanded text:
obsecro, complaceat tibi, ut eruas me, quoniam ego infirmus sum: quoniam obsecro, complaceat tibi, ut eruas me, quoniam ego infirmus sum: quoniam duxit, innocens aliquatenus. Mendacium mihi persuasum est, Domine: veniat Veritas, ut possit falsitas deprehendi, et cognoscam veritatem, et veritas liberabit me; si tamen deprehensae falsitati penitus renuntiavero, et cognitae adhaesero veritati. Alioquin non humana erit tentatio, nec humanum peccatum, sed obstinatio diabolica. Nam perseverare in malo diabolicum est: et digni sunt perire cum illo, quicunque in similitudinem ejus permanent in peccato. 6. Ecce, fratres, audistis quis sit qui veniat; considerate jam unde veniat, et quo. Venit utique de corde Dei Patris in uterum virginis Matris; venit a summo coelo in inferiores partes te
Abbreviated transcription (Latin):
surripe uoluit homo:⁊ ne ili qͥdem misertꝰ ẽ. nec
pepcit ocłs eiꝰ. Nunqͥd de bubꝰ ẽ cura deo: Dtias tm̃
fec̾at nobiles c̾aturas. rationis participes. capaces be¬
atitudinis. angłm uidelieet atq hominẽ. s ꝓpt̾ me ꝑ¬
didit angłos multos. homines ciniu̾sos. Gut sciant
qr ⁊ ego diligo patrem. ꝑ me recipiat qͦs qͦdãmͦ ꝓpter
me amisisse uidet᷑. Si ꝓpt̾ me tempestas hec orta est
dere uolu̾it. qͥsqͥs gestierit imitari. fiat eiemulatio
istainbonum. Noui tam̃ in affectum malicie ⁊ neqͥtie
tͣnsisse angłos desertores. nec ex ignorantra aliqͣ seu in¬
firmitate peccasse: ideoq ꝑire necesse ẽ penitere no¬
lentes. Patͥs amor ⁊ honor regis iudiciũ diligit. Ppt̾ hoc
enĩ ⁊ ipse c̾auit homines ab initio qͥsupplerent locum
angłis patere redeundi uiã: nempe nouit suꝑbiam
mendum adhuc hoĩem: qͥppe quem supplantauit ali¬
ena malicia. id̾oq ꝓ deẽ ei potest caritas aliena. Ita dñe

Expanded text:
luit homo: et ne illi quidam misertus est, nec pepercit oculus ejus. Nunquid de bobas cura est Deo? Duas tantum fecerat nobiles creaturas rationis participes, capaces beatitudinis, angelum videlicet, atque hominem: sed edit multos, homines universos. Ergo ut sciant quia et ego diligo 719 Patrem; per me recipiat, quos quodammodo propter me amisisse videtur. Si propter me tempestas haec orta est,dere voluerit, quisquis gestierit imitari, fiat ei aemulatio ista in bonum. Novi tamen in affectum malitiae et nequitiae transisse angelos desertores, nec ex ignorantia aliqua seu infirmitate peccasse; ideoque perire necesse est poenitere nolentes. Patris enim amor, et honor Regis judicium diligit. 5. Propter hoc enim et ipse creavit homines ab initio, qui supplerent locum angelis patere redeundi viam. Nempe novit superbiamendum adhuc hominem: quippe quem supplantavit aliena malitia; ideoque prodesse ei potest charitas aliena. Ita, Domine,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓ nobstans fragilitatem nrãm ꝓtegat ⁊ ꝓpugnet.
Sienĩ ille in nob qͥs iã decipiat nos: Si ille nobiscũ:
qͥd de cet̾o non possumꝰ in eo qͥ confortat nos: si ile ꝓ
nob.qͥs contra nos: fid̃elis consiliariꝰ est. qͥ neq falli
omnino neq fallere queat: fortis auriliariꝰ qui ñ laᷤ¬
sescat: pat̾nus efficax qͥ ⁊ ipsum sathanam sub pedi¬
bus nr̃is uelocit̾ conterat. ⁊ omnia eiꝰ machinam̃¬
ta confringat. Nimirum ipse ẽ di sapientia. cui
semꝑ in ꝓmptusit instruere ignorantes: ipse di
uirt̾ cui facile sit ⁊ deficientes refic̾e̾ ⁊ eriꝑe ꝑicli¬
tantes. Ad hunc gͦ tantum eruditorem fũs mei in
omni delib̃atione curram᷑: hc̃ tamstrenuum ad¬
iutorem in õi oꝑatione inuocemꝰ. huic tam fido
ꝓpugnatori in oĩ colluct̾atione cõmittamꝰ animaᷤ
nr̃as:. qͥ ad hoc ipsum uenit in mundum ut habi¬
tans in hominib cũ hominib ꝓ hõib. ⁊ tenebras

Expanded text:
et pro nobis stans fragilitatem nostram protegat et propugnet. et pro nobis stans fragilitatem nostram protegat et propugnet. Si enim ille in nobis, quis jam decipiat nos? Si ille nobiscum, quid de caetero non possumus in eo qui confortat nos? Si ille pro nobis, quis contra nos? . Fidelis consiliarius est, qui neque falli omnino, neque fallere queat: fortis auxiliarius, qui non lassescat: patronus efficax, qui et ipsum Satanam sub pedibus nostris velociter conterat, et omnia ejus machinamenta confringat. Nimirum ipse est Dei sapientia, cui semper in promptu sit iustruere ignorantes: ipse Dei virtus, cui facile sit et deficientes reficere, et eripere periclitantes. Ad hunc ergo tantum eruditorem, fratres mei, in omni deliberatione curramus: hunc tam strenuum adjutorem in omni operatione invocemus: huic tam fido propugnatori in omni colluctatione committamus animas nostras: qui ad hoc ipsum venit in mundum, ut habitans in hominibus, cum hominibus, pro hominibus
Abbreviated transcription (Latin):
uenit: qͥ bonor nr̃ors ñ eget. Uerum nr̃e qͥdem
indigentie qͣntitatem manifestiꝰ ipsa dignatioĩs
eiꝰ indicat magnitudo. Nec mͦ ꝑicłm egͥtudinis ex
ipso p̃cio medicaminis innoteseit. s & ualitudi¬
num numerꝰ ex multitudine remediorum. Ut
sermone ꝓseq̾ indigentias qͣs exꝑim᷑. s occurrt̾ mͥ
moenim repꝑtt᷑ in nob̾: qui ñ irt̾m ⁊ congilũ ce
auxilii ⁊ p̃sidii indigꝰ uideat᷑. Nimirum gn̾alis ẽ
humano gn̾i miseriatͥplex:⁊ qͦtqͦt degimꝰ in regio¬
ne umbre mortis in infirmitate corꝑis. in loco
temptationis. si diligent᷑ adu̾timꝰ tͥplici hoc inco¬
modo miserabilit᷑ laboramꝰ. Nam &e faciles sumus
ad seducendum: & debiles adoꝑandum: & fragiles
ad resistendum. Si discernere uolumꝰ int̾ bonum
⁊ malum decipim. si temptamꝰ fac̾e bontim. defi¬
sic ueniat ut copiosissima dignatione sua ⁊ in no¬
bis ꝑ fidem habitans illuminet cecitatem nr̃am:
ce nobcum manens achuuet infirmitatẽ nr̃am. &

Expanded text:
venit, qui bonorum nostrorum non eget. Verum nostrae quidem indigentiae quantitatem manifestius ipsa dignationis ejus indicat magnitudo. Nec modo periculum aegritudinis ex ipso pretio medicaminis innotescit, sed et valetudinum numerus ex multitudine remediorum. Utqsermone prosequi indigentias quas experimur; sed occurrunt mihi mo enim repetitur in nobis, qui non interim et consilii, et auxilii, et praesidii indigus videatur. Nimirum generalis est humano generi miseria triplex; et quotquot degimus in regione umbrae mortis, in infirmitate corporis, in loco tentationis, si diligenter advertimus, triplici hoc incommodo miserabiliter laboramus. Nam et faciles sumus ad seducendum, et debiles ad operandum, et fragiles ad resistendum. Si discernere volumus inter bonum et malum, decipimur; si tentamus facere bonum, defisic veniat, ut copiosissima dignatione sua, et in nobis per fidem habitans illuminet caecitatem nostram, et nobiscum manens adjuvet infirmitatem nostram,
Abbreviated transcription (Latin):
ipsa qͦ pax tpr̃ał illo in tp̃r tanta fuit: ut ad homi¬
nsumꝰ ea ct̾um descbet᷑ uniuersus orbis. Habetiᷤᷤ
iam ⁊ ꝑsonam uenientis. ⁊ locum utrũq .i. a qͦ ⁊ ad ꝗͤ¬
uenit: causam qͦ ⁊ tp̃s ñ ignoratis. Unum restat: uia
scilicet ꝑ qmuenit. ¶ hec qͣ diligent̾ reqͥrenda: ut
possimꝰ sic̃ dignum ẽ occurrere ei. ueruntam̃ siet̃ ad
oꝑandam saluitem in medio t̾re semel uenit in car

Expanded text:
ipsa quoque pax temporalis illo in tempore tanta fuit, ut ad homiipsa quoque pax temporalis illo in tempore tanta fuit, ut ad hominis unius edictum describeretur universus orbis . 10. Habetis jam et personam venientis, et locum utrumque, enit: causam quoque et tempus non ignoratis. Unum restat, via scilicet per quam venit: et haec quoque diligenter requirenda; ut possimus, sicut dignum est, ei occurrere. Verumtamen sicut ad operandam salutem in medio terrae venit semel in c
Abbreviated transcription (Latin):
Uenit enaĩ qͦd ⁊ uos c̃dimꝰ ñ latere. nec in initio nec in medio
temꝑis: s in fine. Nec incongrue fc̃m ẽ. s ciere sapienter
disposuit sapĩa. ut cum mag̃ eẽt necessarium. tẽ pͥmo fer¬
ret aurilium: ꝓ nos ad ingatudinem ade filios ñ ignorars.
Uere enim aduesꝑas cebat. ⁊ inclinata erat iã dies: recesse¬
rat paulommꝰ sol iuusticie. itaut exiguus nimis splendor
eiꝰ aut calor eẽt in t̾ris. Nam ⁊ lux diuine noticie parua
ad modum erat:⁊ abundante iniqͥtate feruor refrigue¬
rat caritatis. Iamñ apparebat angłs. ñ loquebat᷑ ꝓpħã.
cessabant uelut desꝑatione uicti p̃nimia utiq duricia
hoĩum ⁊ obstinatione: at ego ait filiꝰ. tc̃ dixi ecce uemio.
Die sic dummedium silentium ten̾ent omnia ⁊ nox in
nitudo ⁊ abundantia tp̃ralium obliuionem ⁊ mopi¬
mag̃ temporalitas p̃ualebat. Nam ut cet̾a sileam.

Expanded text:
Venit enim quod et vos credimus non latere non in initio nec in medio Venit enim quod et vos credimus non latere non in initio nec in medio temporis, sed in fine. Nec incongrue factum est, sed vere sapienter disposuit Sapientia, ut cum magis esset necessarium, tunc primo ferret auxilium, pronos ad ingratitudinem Adae filios non ignorans. Vere enim advesperascebat et inclinata erat jam dies, recesserat paulo minus sol justitiae: ita ut exiguus nimis splendor ejus aut calor esset in terris. Nam et lux divinae notitiae parva admodum erat, et abundante iniquitate fervor refriguerat charitatis. Jam non apparebat angelus, non loquebatur propheta; cessabant velut desperatione victi, prae nimia utique duritia hominum et obstinatione: at ego, ait Filius, tunc dixi: Ecce venio . Sic, sic dum medium silentium tenerent omnia, et nox in nitudo et abundantia temporalium oblivionem et inopimagis temporalitas praevalebat. Nam ut caetera sileam,
Abbreviated transcription (Latin):
magnificas eũ. aut qͥd apponis erga eum cor tuum:
At tam̃ uelimnosse. qͥd sͥuoluit qͥͦd ad nos uenit ille
aut qͦre ñ mag̃ iumꝰ nos adillum. Nr̃a enim erat neces¬
sitas. s nec ẽ confuetudo diuitum ut ad pauꝑts ueniañ
nec si p̾stare uolu̾int. Ita ẽ fr̃s. nos mag̃ ad eum uenire
dignum fuit: s duplex erat impedim̃tum. Nam ⁊ eali¬
gabant ocłinr̃i. ille uͦ lucem habitat inaccessibilem:
uiacentes paralitici in grabato diuinã illam ñ pot̾amꝰ
attingere eelsitudinem. Ppt̾ea benignissimꝰ saluator ac
medicꝰ animaꝵs.⁊ descendit ab attitudine sua. ⁊ clartta¬
tem suam infirmis ocłis temꝑauit. Induit se lat̾na q̃b̃a.
illo utiq głoso ⁊ ab õi labe puris simo corꝑe qͦd suscepit.
ħ est enimilla leuissima plane & p̃fulgida nubes fupra
ꝗm ascensurũ eum ꝓpħa p̃dixerat. ut descendet ĩ egyptũ
Iempꝰ est iam ipsum qͦ consid̾are tp̃s qͦ saluator aduenit.

Expanded text:
magnificas eum? aut quid apponis erga eum cor tuum? 8. Attamen velim nosse, quid sibi voluerit, quod ad nos venit ille, aut quare non magis ivimus nos ad illum. Nostra enim erat necessitas: sed nec est consuetudo divitum ut ad pauperes veniant, nec si praestare voluerint. Ita est, fratres, nos magis ad eum venire dignum fuit; sed duplex erat impedimentum. Nam et caligabant oculi nostri: ille vero lucem habitat inaccessibilem ; et jacentes paralytici in grabato divinam illam non poteramus attingere celsitudinem. Propterea benignissimus Salvator et medicus animarum descendit ab altitudine sua, et claritatem suam infirmis occulis temperavit. Induit se laterna quadam, illo utique glorioso et ab omni labe purissimo corpore quod suscepit. Haec est enim illa levissima plane et praefulgida nubes, supra quam ascensurum eum propheta praedixerat, ut descenderet in Aegyptum . 9. Tempus est jam ipsum quoque considerare tempus, quo Salvator advenit.