comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
loris nr̃i: s ñ se reclinauit usq ad sen¬
sum delectationis nr̃e. Iõ cum istum de¬
signat: in lectulo meodicit. ñ cõmunit̾
in nr̃o. Alibi siquidem legit᷑: lectulus
nr̃ floridꝰ. Qui cõmunis ẽ. floridꝰ ẽ: uetus¬
tatis. nil hñs. nil corruptionis. Cum uͦ
ꝓpͥum suum lectulum dic̃: nulla ibi fit
mentio floris. Suus sponse hẽ. s in sua¬
uis ẽ. Non floridus: sorridꝰ. illi uidet᷑.
Dura satis conditio: siuł sola corruptio
foret. Nunc uͦ ad infirmitatem. accedit
ad u̾sitas. Dupplicatum incõmodum:
lectulus. ⁊ nox. infirmitas. ⁊ adu̾sitas:
s magnauis amoris. qmͣ nent᷑ compescit.
nec illa in nata. nec ista illata. Non e¬
nim uł lectulo cenet᷑. uł t̾ret᷑ nocte: sed
in lectulo suo. ⁊ ꝑ noctes q̃rit quem di¬
ligit aĩa eius. Elaustralium uidet᷑ uox
ista. maxime fr̃m. qui et quieti a sol¬
licitudine. ⁊ qiͣ ꝑditi ⁊ absconditi sunt

Expanded text:
loris nostri, sed non se reclinavit usque ad senloris nostri, sed non se reclinavit usque ad sensum delectationis nostrae. Ideo cum istum designat, in lectulo meo dicit; non communiter, In nostro. Alibi siquidem legitur: Lectulus noster floridus . Qui communis est, floridus est, vetustatis nihil habens, nil corruptionis. Quando vero proprium suum lectulum dicit, nulla ibi fit mentio floris. Suus sponsae hic est, sed insuavis est: non floridus, sed horridus illi videtur. Dura satis conditio, si vel sola corruptio foret: nunc vero ad infirmitatem accedit adversitas, duplicatum incommodum, lectulus et nox, infirmitas et adversitas. Sed magna vis amoris, quam neutra compescit, nec illa innata, nec ista illata. Non enim vel lectulo tenetur, vel terretur nocte, sed in lectulo suo et per noctes quaerit quem diligit anima ejus. Claustralium videtur vox ista maxime fratrum, qui et quieti a sollicitudine, et quasi perditi et absconditi sunt
Abbreviated transcription (Latin):
ens. Tota transfundit᷑ in ip̃m: ⁊ insimi¬
lem absorbet᷑ qualitatem. In pͥmo peneᷤᷤ
se ẽ: in scd̃o penes illam sponsus : int̾cio
penitꝰ ẽ ip̃a penes ip̃m: ⁊ si dici potest. ñ
ẽ nisi ip̃e. Inprimo q̃rit ⁊ in scd̾o adheret:
in t̾cio unit᷑ illi. In pͥmo tranquillitatẽ
ꝓpͥam possidet: in scd̃o quandam meret᷑
commnunitatem cum dilecto: int̾cio assu¬
nut᷑ ⁊ absorbet᷑ inqͣnͣdam caritatis ⁊ gr̃e u
uitatem. Melior hic lec t̾ulus t̾cius. qmͣ
accessus. Qd̃ si ad carnał in firmitatẽ illece¬
bre. lectuli sensum defletͬere uelis: nec er¬
ras. nec laboras. sicassignando. Solius
enim sponse sub hoc intellectu lectulus
est: nͨ cõmunicat᷑ sponso. Nam ⁊ sinouimꝰ¬
xp̃m scd̾m carnem: sołm carnis concupis¬
centiam tñ ñ nouimꝰ. Communis quid̃
carnis natura: s ñ ẽ cominunis illi car¬
nis illecebra. Non refutauit lectum do¬

Expanded text:
ens. Tota transfunditur in ipsum, et in simiens. Tota transfunditur in ipsum, et in similem absorbetur qualitatem. In primo penes se est: in secundo penes illam sponsus: in tertio penitus est ipsa penes ipsum, et, si dici potest, non est nisi ipse. In primo quaerit: in secundo adhaeret: in tertio unitur illi. In primo tranquillitatem propriam possidet: in secundo quamdam meretur communitatem cum dilecto: in tertio assumitur et absorbetur in quamdam charitatis et gratiae unitatem. Melior hic lectulus tertius quam accessus. 5. Quod si ad carnalis infirmitatis illecebras lectuli sensum deflectere velis; nec erras, nec laboras sic assignando. Solius enim sponsae sub hoc intellectu lectulus est, nec communicatur sponso. Nam etsi novimm secundum carnem, secundum carnis concupiscentiam tamen non novimus. Communis quidem carnis natura, sed non est communis illi carnis illecebra. Non refutavit lectum do
Abbreviated transcription (Latin):
accipite quare dicat sponsa. in meo. In lec¬
t̾ulo suo. ⁊ quasi singularit̃ suo ẽ: qmdiu
singularit̃ inspe est. Cum uero ad spem
res accesserit. uł magis successerit spei. cũ
iam ex parte tenuerit dilectum: ñ iam suu̾
ẽ hic lectulus sponse: s mag̃ communis
sponsi ⁊ sponse. Suus ẽ: cumquasi sola si¬
ne dilecto quiescit. Communis aut̃ ẽ: eũ¬
iam ip̃e ad est. Suus ẽ sponse: cum quie¬
tis ⁊ pacatis. ⁊ compositis morib. intra se
collecta quiescit. Communis ẽ: cum iã
incipit. oblectari insponso. forte ⁊ ẽ
aliquis ꝓpriꝰ sponsi: quando sui oblita
penitꝰ. ⁊ se exuta tota transit in ip̃m: &
quasi induit᷑ ipso dilecta ipsiꝰ. In lectulo
suo nec effluit extͣse: nec turbat᷑ in se.
In lectulo commnuni affluunt illi delici¬
e quedam dep̾sentia sponsi. In illo qui
solius ẽ sponsi. amoris exagitata incen¬
dio. ebullit & excrescit: effusa ⁊ efflu¬

Expanded text:
accipite quare dicat sponsa, in meo. In lecaccipite quare dicat sponsa, in meo. In lectulo suo, et quasi singulariter suo est, quandiu singulariter in spe est. Cum vero ad spem res accesserit, vel magis successerit spei, cum jam ex parte tenuerit dilectum; non jam suus est hic lectulus sponsae, sed magis communis sponsi et sponsae. Suus est, cum quasi sola sine dilecto quiescit: communis est, cum ipse adest. Suus est sponsae, cum quietatis, et pacatis, et compositis moribus intra se collecta quiescit: communis est, cum jam incipit oblectari in sponso. Forte est et aliquis proprius sponsi, quando sui oblita penitus, et se exuta tota transit in ipsum, et quasi induitur ipso dilecta ipsius. In lectulo suo nec effluit extra se, nec turbatur in se. In lectulo communi affluunt illi deliciae quaedam de praesentia sponsi. In illo qui solius est, sponsi amoris exagitata incendio ebullit, et excrescit effusa et efflu
Abbreviated transcription (Latin):
qui audet ⁊ dicit. cor nr̃m dilatatumẽ.
uides quomͦ głam. ⁊ testimonium consci¬
entie. diuine coartat respectu sententie:
Uñ gͦ lectulus. mens secura. s minime
suꝑba: quieta. ñelata: bona de se sentiets.
s alta ñ sapiens: magis aut̃ suspectam
semꝑ hñs incerti noctem iũdicii. In lec¬
tulo inquit ꝑ noctes. Multe noctes:
s unus lectulus. Multe enim tribula
ces. ĩmo dormiunt ⁊ requiescunt iñlec-¬
tulo. inea inqua uocati sumus. una spe
uocationis nr̃e. Transit nox ⁊ nox: s illi
ñ deserunt tͣnquillitatis sue lectulum
donec tota transeat ĩniquitas. M ulte
noctes ⁊ alte tenebre ⁊ s cñ ab altitudi¬
ue noctis ñ timent. nec turbant᷑: qr spe¬
rãt in dño. Non timent a noctib. qͥ in huiꝰ
spei lecto quiescunt: nam ⁊ ip̃e nouit da¬
re carmina in nocte tribulationis: ⁊ in
nocte mandat canticum eius. Accepistis
quare sponsa dicit noctes. et qͣre plures:
quare lectulus dicatur. ⁊ quare unus. Nũc

Expanded text:
latatum est . Vides quomodo gloriam et testimonium conscientiae, divinae coarctat respectus sententiae. 3. Bene ergo lectulus mens secura, sed minime superba; quieta, non elata; bona de se sentiens, sed alta non sapiens, magis autem suspectam semper habens incerti noctem judieii. In lectulo, inquit, per noctes. Multae noctes, sed unus lectulus. Multae enim tribulattes uno dormiunt et requiescunt in lectulo, in ea in qua vocati sumus una spe vocationis nostrae. Transit nox et nox: sed illi non deserunt tranquillitatis suae lectulum, donec tota transeat iniquitas. Multae noctes, et altae tetenebrae: sed tamen ab altitudine noctis non timent, nec turbantur, quia sperant in Domino. Non timent a noctibus, qui in hujus spei lectulo quiescunt. Nam et ipse novit dare carmina in nocte tribulationis : et in nocte mandat canticum ejus . Accepistis quare sponsa dicit noctes; et quare plures: quare lectulus dicatur, et quare unus. 4. Nunc
Abbreviated transcription (Latin):
uͦ sp̃onsa ẽ ⁊ caritatis docata munere: oe
fugitantem insectat᷑. Quo ibo  bone iħ̾u
a facie uehem̃tis desid̾ii: Si ascend̾is in ce¬
lum. illic ẽ: si descenderis in infernumad¬
est. Ubiq te sequit᷑ curiosa scrutatx: et
ꝑsingulos oꝑm tuoꝵ gradus diseurrens.
pond̾ẽ. adͣ lectionis incentiuum omĩa eũ¬
głii documenta deducit. ut in quib ueri¬
tatem suscip̃. uirtutem ꝑsentiat. te ip̃m
sponsum suum xp̃e ihu: qui uiuis et reg¬

Expanded text:
vero sponsa est et charitatis dotata munere, etiam vero sponsa est et charitatis dotata munere, etiam fugitantem insectatur. Quo ibis, bone Jesu, a facie vehementis desiderii? Si ascenderis in coelum, illic est: si descenderis in infernum, adest. Ubique te sequitur curiosa scrutatrix, et per singulos operum tuorum gradus discurrens, pondere. Ad dilectionis incentivum omnia Evangelii documenta deducit: ut in quibus veritatem suscipit, virtutem persentiat te ipsum sponsum suum, Christe Jesu, qui vivis et reg
Abbreviated transcription (Latin):
iea: inuentionẽ sufficere reputans. Ui
de si ñ inp̾senti ħ possit obsuar distiẽtõ:
qm̃ pr̃is exposita ẽ. ⁊ ꝑata cunctis indul¬
gentia: delicie uͦ fugaces ⁊ recondite.
⁊ latibulis gaudentes. Iõ ille dicit surgã
⁊ uadam: illa uͦ. surgam ⁊ q̃ ram. Beniꝙ
⁊ pr̃ occurrit penitenti: sponsus se sub¬
illa bona que sursum sunt inuenrre : nͥ
quodam dulcedinis ⁊ exꝑient̾e gustu ꝑ¬
sentire illa: Iõ cuncta ꝑlustrat. ⁊ seru¬
tat᷑: ut qd̃ amat alicubi degustet. Sur¬
gam inquit ⁊ cͥciubo ciuitatẽ: q̃ram
ꝑ uicos ⁊ plateas. quem diligit aĩa mea.
Multum sibi fiducia sc̃s amor assumit. Qnͣ¬
tum enim putas diligebat: que tm̃ p̾su¬
mebat : Surgam inquit ⁊ circuibo ciuita¬
tem. Nonueni& dñe inconspectum tuum
omnis ypocͥta. Abscondit se adã ex qͦ bone
conscĩe ausum ainisit: ⁊ iuuentum se do¬
luit: qui mag̃ quer̾e debuerat. Qui ficce
diligit: fugit conspectum tuum. Que

Expanded text:
fficere reputans. 5. Vide si non in praesenti haec possit observari distinctio, quoniam patris exposita est et parata cunctis indulgentia: deliciae vero fugaces et reconditae, et latibulis gaudentes. Ideo ille dicit: Surgam et vadam. Illa vero: Surgam et quaeram. Denique et pater occurrit poenitenti, sponsus se subilla bona quae sursum sunt, invenire, nisi quodam dulcedinis et experientiae gustu persentire illa? Ideo cuncta perlustrat et scrutatur, ut quod amat, alicubi degustet. Surgam, inquit, et circuibo civitatem, quaeram per vicos et plateas, quem diligit anima mea. Multum sibi fiduciae sanctus amor assumit. Quantum enim putas diligebat, quae tantum praesumebat? Surgam, inquit, et circuibo civitatem. Non veniet in conspectum tuumomnis hypocrita. Abscondit se Adam, ex quo bonae conscientiae ausum amisit , et inventum se doluit, qui magis quaerere debuerat. Qui ficte diligit, fugit conspectum tuum: quae
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ requiescam: qm̃ tu domine sĩgularit̃
inspe constitusti me. Utrumq complec¬
tit᷑ spei nom̃. ⁊ lectulum. ⁊ gaudium:
quia inspe gaudemꝰ. ⁊ inspe requiescimꝰ.
S unde spes. nͥ desecuritate conscientie:
Iure lectulum dixerim: mentem securã.
⁊ liberam. Securam: ꝓpt̾ conscientie bo-¬
num. liberam aut̃ a temptatione: libe
⁊ exigua: et lectulo simił angusto. Mul¬
tum inde decerpit reficiendi necessitas cor¬
poris: multum conquirendi que necessari-¬
a sunt cura: multum consumendi hora :
multum aĩe casus imminens: multum
causa latens. Gła nr̃a hec ẽ inqͥt paulus:
testimonium ꝯscientie nr̃e. Suaui cer¬
te se collacarat in lectulo. Nicħ ait mͥ
consciꝰ sum. S qnͣtum illum dilatat oe
extendit: Magis aut̃ decurtat. ⁊ ꝯtrahit.

Expanded text:
et requiescam, quoniam tu, Domine, singulariter et requiescam, quoniam tu, Domine, singulariter in spe constituisti me . Utrumque complectitur spei nomen, et lectulum et gaudium: quia in spe gaudemus, et in spe requiescimus. Sed unde spes, nisi de securitate conscientiae? Jure lectulum dixerim mentem securam et liberam: securam propter conscientiae bonum; liberam autem a tentatione, liberet exigua, et lectulo similis angusto. Multum inde decerpit reficiendi necessitas corporis, multum conquirendi quae necessaria sunt cura, multum consumendi hora, multum animae casus imminens, multum causa latens. Gloria nostra haec est, inquit Paulus, testimonium conscientiae nostrae . Suavi certe se collocarat in lectulo. 6 Nihil, ait, mihi conscius sum. Sed quantum illum dilatat et extendit; magis istum arctat et contrahit:
Abbreviated transcription (Latin):
breuitas: & iõ bene lectulus mag̃ qmͣ lec¬
tus dicit᷑. Delectabilis lectulus ẽ: de quo
legis in ꝓu̾biis. Secura mens: quasi iuge
conuiuium. Foris nox. foris turbatio: sed
tranquillitas intꝰ. qiͣ quietis lectulus qui¬
dam. Non ẽ hic illud lam̃tabile dicere.
foris int̾ficit glaclius: ⁊ domi mors simi¬
lis ẽ. Immo si foris gladius est: intꝰ gaucli¬
um. Spe inquit gaudentes: intͥbulatioẽ
patientes. Ad noctem tͥbulatio refertur:
ad lectulum spes. ⁊ gaudium. forte ꝓpt̃
hoc. ñ lectum. s lectulum appellat. par
fere inspe ẽ. adhuc. &r exparte. Bonus
gͦ lectulus: ꝯscientie quies. ⁊ mundicia.
Cor impii qiͣ mare feruens. quod quies¬
cere ñ potest: s redundant fluctꝰ in cõ¬
culcationẽ. ⁊ lutum. Est gͦ eor impii.
curbulentum. ⁊ tabidum: lutosum.
⁊ semꝑ secum colluctans. Siquidem
ñ pax impiis. Regnum uͦ dei: ũisticia ẽ
⁊ pax. In pace inqͥt in id ip̃m. dormiam.

Expanded text:
brevitas: et ideo bene lectulus magis quam lecbrevitas: et ideo bene lectulus magis quam lectus dicitur. 2. Delectabilis lectulus est de quo legis in Proverbiis: Secura mens quasi juge convivium . Foris nox, foris turbatio, sed tranquillitas intus quasi quietis lectulus quidam. Non est hic illud lamentabile dicere: Foris interficit gladius, et domi mors similis est . Imo si foris gladius est, intus gaudium. Spe, inquit, gaudentes, in tribulatione patientes . Ad noctem tribulatio refertur, ad lectulum spes et gaudium. Forte propter hoc non lectum, sed lectulum appellat, parcfere in spe est adhuc et ex parte. Bonus ergo lectulus conscientiae, quies et munditia. Cor impii quasi mare fervens, quod quiscere non potest, sed redundant fluctus in conculcationem et lutum. Est ergo cor impii turbulentum, et tabidum, et lutosum, et secum semper colluctans. Siquidem non est pax impiis : regnum vero Dei justitia est et pax . In pace, inquit, in idipsum dormiam
Abbreviated transcription (Latin):
ultere: Bonum est gͦ ñ dilatare. s mag̃
contrahere stratum cogitationis: cordis
lectulum. Iõ sponsa uire sͥ applaudit de
lectulo. Coangustatum inquit est ꝓpħa
stratum. ut alt̾ decidat: et pallium bre¬
ue utrumq oꝑire ñ pot̃. Utrumq id
ẽ uirum᷑ adulterum. Breue enim et
ãgustum est cor hominis ad concipi endas
di uerbi delicias: etiam cum in illas to¬
tum extendit᷑. Quomͦ ñ multo breuiꝰ:
si fuerit ad alia distentum: Sufficiat
dilecto tuo uł breuitas ista. Noli illã
mag̃ breuiare: lectulum cõmunican¬
do. alt̾. Bona quidem ħ breuitas lectu¬
li: que nescit nͥ dilectum suum. id est
lum susciꝑe noluit: et ẽ b̾uitas. que
illum plene susciꝑe nequit. Illa cari¬
tatis ẽ oe discipline: hec uͦ. infirmita¬
tis ⁊ nature. Utraq breuitas intelli¬
gi potest in lectulo: uł qua cũ dilecto.
plures ñ suscipit: uł qua nec illum plene.
Magna certe uoluptas lectuli: s magna

Expanded text:
ulterae. Bonum est ergo non dilatare, sed magis ulterae. Bonum est ergo non dilatare, sed magis contrahere stratum cogitationis, et cordis lectulum. Ideo sponsa jure sibi applaudit de lectulo. Coangustatum est, inquit propheta, stratum, ita ut alter decidat: et pallium breve utrumque operire non potest . Utrumque, id est virum et adulterum. Breve enim et angustum est cor hominis ad concipiendas Dei verbi delicias, etiam cum in illa totum extenditur. Quomodo non multo brevius, si fuerit ad alia distentum? Sufficiat dilecto tuo vel brevitas ista. Noli illam magis breviare, lectulum communicando alteri. Bona quidem haec brevitas lectuli, quae nescit nisi dilectum suum, id est lum suscipere novit; et est brevitas, quae illum plene suscipere nequit. Illa charitatis est et disciplinae; haec vero, infirmitatis et naturae. Utraque brevitas intelligi potest in lectulo, vel qua cum plures non dilecto suscipit, vel qua nec illum plene. Magna certe voluptas lectuli, sed magna
Abbreviated transcription (Latin):
uꝑ hesterno capitulo hodiernum
uobis instauramus conuiuium.
Nec enim ibi cuncta dicta sunt: que di¬
cenda occurrunt. Quedam uͦ nec tacta
quidem sunt. Illa hoc sermone discuti¬
enda suscipimus. id ẽ curdicat in lectu¬
lo. ⁊ñ in lecto: ⁊ cur in lectulo meo.
Nam alibi lectulum nr̃m dicere ꝯsue¬
uit. Hec reputate uob̃ insortẽ Siquid
aut̃ noue disputationis suꝑ his que
iam discussa sunt ad iecero: in lucri rõ¬
uem ut sic dicam referte. Quid pu¬
tatis mist̾ii signat hoc ip̃m qd̾ dicit in leciai¬
los Laudis ne aliquid occulte continet:
aut suggillationis : Ex̾ si utrumꝙ potest:
libentius tamen hic laudem accipio: ⁊ iõ
pͥmitus in hunc sensum inflectamus ser-¬
monem. Ego plane inhoc uerbo cohar¬
tationẽ quandam intelligo: ut soli sec̃
dilecto sufficiat. Cur enim ñ in bono co¬
artatio accipit᷑ : si strati dilatatio in ob
pisti adult̾um. Uides quomͦ obuirgando
⁊ exꝓbando stratidilatatio obicit᷑ aĩe ad¬

Expanded text:
 hesterno capitulo hodiernum vobis instauramus convivium. Nec enim ibi cuncta dicta sunt quae dicenda occurrunt: quaedam vero nec tacta quidem sunt. Illa hoc sermone discutienda suscipimus, id est cur dicat, In lectulo; et non, In lecto: et cur, In lectulo meo. Nam alibi lectulum nostrum dicere consuevit . Haec reputate vobis in sortem. Si quid autem novae disputationis super iis quae jam discussa sunt adjecero, in lucri rationem ut sic dicam referte. Quid putatis mysterii signat hoc ipsum quod dicit, In lectulo? laudisne aliquod occultae continet, an suggillationis? Etsi utrumqne potest, libentius tamen hic laudem accipio: et ideo primitus in hunc sensum inflectamus sermonem. Ego plane in hoc verbo coarctationem quamdam intelligo, ut soli secum dilecto sufficiat. Cur enim non in bono coarctatio accipitur, si strati dilatatio in propisti adulterum . Vides quomodo ob jurgando et exprobrando strati dilatatio objicitur animae ad
Abbreviated transcription (Latin):
ue aut̃ capitułm i qm̃ bonus lectulus.
inquo suscipit fatigatamens fomentum:
ĩmmo feruens incendium. In quo amor
dum offendiculum ñ ht̃: desiderii usum
excercet ardentius. S nos hic paululum¬
iam quiescamꝰ: ⁊ in illo utinam lectulo
in quo sponsa dum quieuit. dilectum
quesiuit: ut exꝑientie sensu in nob̃ ip̃is
ediscere possimus. quod nẽ alios docere
conaifi. qmͣ dulce sit in hoclectulo qͥ es¬
cere. ⁊ dilectum querere. iħm xp̃m dñm¬

Expanded text:
ve autem capitulum, quoniam bonus lectulus, ve autem capitulum, quoniam bonus lectulus, in quo suscipit mens fatigata fomentum, imo fervens incendium, in quo amor dum offendiculum non habet, desiderii usum exercet ardentius. Sed jam nos hic paululum quiescamus, et in illo utinam lectulo, in quo sponsa dum quievit, dilectum quaesivit: ut experientiae sensu in nobis ipsis ediscere possimus quod nunc alios docere conamur, quam dulce sit in hoc lectulo quiescere, et dilectum quaerere Jesum
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ nocte differt: siquis ad fut᷑am ꝯtem¬
plet᷑ plenitudinem. ñ formulam ꝑfecti¬
onis humane. Nã ⁊ ꝑfectiꝰ nr̃m. imꝑfec¬
tum ẽ: et ut ueriꝰ dicam uix adhuc incͥ̾o¬
atum. ꝓ pt̾ea ⁊ initiũ aliqd̾ dicim᷑ c̃ate
dĩ: et tantum pͥmicias accepisse sp̃e. ẽeme¬
rariꝰ forsitan uidear. qui conor inexꝑta
ex ponẽ.⁊ de sponse lectulo: q̃ illum suaniꝰ
forsan et sccretius collocarit. ꝙͣ ꝯiectu ra
nr̃a possit attingere. Qua ꝓpt̾ de mist̾iis
ad mores descendamꝰ. ⁊ dicamꝰ hoc ẽẽ di¬
lectum in lectulo. ⁊ ꝑ noctes querere: cũ
pt cordis strepitum. ⁊ carnis motũ qͥeti.
⁊ p̾sentium obliti. pͥmitiuas quasdam
future dulcedinis. captamus delicias.
Habes gͦ. ut breuit̃ colligam in hoc capło.
occasionem. actum. ⁊ causam. In diligen¬
te causaͥ actꝰ uiquerente: oportunitas uͦ
⁊ occasio. in lectulo ⁊ nocte iñ nuit᷑. Bre¬

Expanded text:
et nocte differt, si quis ad futuram contemet nocte differt, si quis ad futuram contempletur plenitudinem, non formulam perfectionis humanae. Nam et perfectius nostrum imperfectum est, et ut verius dicam vix adhuc inchoatum. Propterea et initium aliquod dicimur creaturae Dei , et tantum primitias accepisse Spiritus . 8. Temerarius forsitan videar, qui conor inexperta 8 exponere et de sponsae lectulo, quae illum suavius forsan et secretius collocavit, quam conjectura nostra possit attingere. Quapropter de mysteriis ad mores descendamus, et dicamus hoc esse dilectum in lectulo, et per noctes quaerere, cum post cordis strepitum et carnis motum, quietis et praesentium obliti, primitivas quasdam futurae dulcedinis captamus delicias. Habes ergo ut breviter colligam in hoc capitulo occasionem, actum, et causam. In diligente causa, actus in quaerente; opportunitas vero et occasio in lectulo et nocte innuitur. Bre
Abbreviated transcription (Latin):
Qx̾ enim passer iñuenit sͥ domum: et turt᷑ ni¬
dum uͥ ponat pullos suos. Uis audire quat
lectulus : Iacta cogitatus tuos implumes
ad huc ⁊ infirmos in dominoe ⁊ ip̃e te enutͥ¬
sit. Bene gͦ lectulus: qui mͥ factus ẽ adeo
iusticia. & pax. & redemptio. ⁊ sapientia.
Quis dabit michi tali collocari in lectulo:
Quis inquam dabit mͥ istos puluillos. et cer¬
uicalia huiꝰmodi assui sub cubito ⁊ capite
meo: Felix ceruical: qd̃ sͥ sponsa supposuit.
Leua euis sub capite meo: et dextera illius
amplexabit᷑ me. Alterum iam possidet:
alterum sibi pollicet᷑. Leuam tenet: sed
dexteram querit. Delectationes enim in
dextera tua: usq infinem. Quasi delectu¬
lo tendit ad lectulum. Suauissimũ bo
corona: dulcis lectulus. illud erucistue
lignum. In hoc ego nascor ⁊ nutrite : cre¬
.or ⁊ rec̾or : ⁊ suꝑ passionis tue altaria.
memorie mͥ nidum libent̾̃ recolloco. Qd̾
simaiora dat᷑. ⁊ archaniora ꝑsentire diuine
maiestatis mist̾ia: nichil illuod alectulo

Expanded text:
passer invenit sibi domum, et turtur nidum ubi ponat pullos suos . Vis audire qualis lectulus? Jacta cogitatus tuos implumes adhuc et infirmos in Domino, et ipse te enutrisit. Bene ergo lectulus, qui mihi factus est a Deo justitia et pax, et redemptio, et sapientia. Quis dabit mihi tali collocari in lectulo? quis, inquam, dabit mihi istos pulvillos, et cervicalia hujuscemodi assui sub cubito et capite meo? Felix cervical, quod sibi sponsa supponit: Laeva ejus sub capite meo, et dextera illius amplexabitur me . Alterum jam possidet, alterum sibi pollicetur. Laevam tenet, sed dextram quaerit. Delectationes enim in dextra tua usque in finem . Quasi de lectulo tendit ad lectulum. Suavissimum mihcorona. Dulcis lectulus illud crucis tuae lignum. In hoc ego nascor et nutrior, creor et recreor, et super passionis tuae altaria memoriae mihi nidum libenter recolloco. Quod si majora datur et arcaniora persentire divinae majestatis mysteria, nihil illud a lectulo
Abbreviated transcription (Latin):
dñe sustinuimus te. Rudib ⁊ nouiciisistõ
sepius euenit: qui solent uł uariis demp¬
eos aut carnis desid̾ia coartant aut uir¬
tutum ñ exhilarat oblectat᷑o. Et bs̃ qͥ ñ
ẽ scandalizatꝰ in istis: qͥ ñ offendit᷑ : qͥ¬

Expanded text:
ine, sustinuimus te. Rudibus et novitiis istud saepius evenit, qui solent vel variis teneos aut carnis desideria coarctant, aut virtutum non exhilarat oblectatio. Et beatus qui non est scandalizatus in istis, qui non offenditur, q
Abbreviated transcription (Latin):
nec sentire m̾uit: donec pͥmo inse reu̾¬
sus. seruilem conditionem dirupit sic
regressus ad patrem. Precta ẽ ceruix
tua. esto fortis sicut turris dauid: ut
dicere possis fortudinem meam ad te
eustodiam. Ip̃e enim dauid. ip̃e salo¬
mon: xp̃c scilicet di uirtus. et di sapi

Expanded text:
nec sentire meruit, donec primo in se revenec sentire meruit, donec primo in se reversus servilem conditionem dirupit, sic regressus ad patrem . Erecta est cervix tua: esto fortis sicut turris David, ut dicere possis: Fortitudinem meam ad te custodiam . Ipse enim David, ipse Salomon, Christus scilicet Dei virtus
Abbreviated transcription (Latin):
Utinam nicħ. Nũc aut̃ cont̾cio mag¬
na.Iugum enim ad quid. ñ ad col̃
S ñ ad collum sponse: quia iam soluta
uincła colli eius: iam nescit seruitutis
iugo contineri. Sicut turris inqͥt dđ.
sic collum tuum. Exub̾antissima ꝑ
hoc monstrat᷑ lib̾tas. ⁊ dep̾sione ab oĩ
lib̾a: ñ tñ nuda: s q̃ hãt aliquid for¬
titudinis mixtum. In turre ñ sola
erectio: s munim̃ti fortitudo attendi¬
tur afacie inimici. Restituta ẽ quidẽ
lib̾tas: s securitas tͥ nondum ꝑmitcit᷑.
Captiuitatis contͥtꝰ ẽ laq̃us: hostis ali¬
um querit innect̾e. Ius ꝑdidit: ñ de¬
posiit recuꝑandi spem: ñ ꝑuicatiã
infestandi. Lib̃ effectꝰ es: lib̾catis tu¬
ende. decet̾o tͥ incumbit negotium. Col¬
lum amplexib sponsi deditum: no¬
li ne in modico quidem degeneri expo¬
ñe iugo. Deniq reuertenti filio pat
obuius ꝓcidit sr̃ collum eius. Sia sar¬
cina et u̾igum dulce: quod tñ sustin̾e

Expanded text:
Utinam nihil. Nunc autem contritio magUtinam nihil. Nunc autem contritio magna. Jugum enim ad quid, nisi ad collum? Sed non ad collum sponsae, quia jam soluta vincula colli ejus, jam nescit servitutis jugo contineri. Sicut turris, inquit, David, sic collum tuum. Exuberantissima per hoc monstratur libertas, et depressione ab omni libera, non tamen nuda, sed quae habeat aliquid fortitudinis admistum. In turre non sola erectio, sed munimenti fortitudo attenditur a facie inimici. Restituta est quidem libertas, sed securitas tibi nondum permittitur. Captivitatis contritus est laqueus. Hostis aliunde quaerit innectere: jus perdidit, non deposuit recuperandi spem, non pervicaciam infestandi. Liber effectus es, libertatis tuendae de caetero tibi incumbit negotium. Collum amplexibus sponsi deditum noli ne in modico quidem degeneri exponere jugo. Denique revertenti filio pater obvius procidit super collum ejus. Pia sarcina, et jugum dulce: quod tamen sustinere
Abbreviated transcription (Latin):
om̃s infirinitates tuas. Iniquitas to¬
ta et semel remitcit᷑: diruptum ẽ ĩugũ.
Infirmitas adhuc sanat᷑: iugum com¬
putrescit. Deniq quod computrescit:
lente deficit: ñ desunt sunt semel. ꝓpo¬
situm uoluntatis p̾cidi quidem potͣ.
et qi dirumpi: s inuet̾ata pasio ñtã
deciditur. quam dedisciditur. Et qñ
oꝑande salutis iipossibilitas aufertur
ꝑgrãm: tunc quasi dirumpit᷑ captiui¬
tatis iugum: s que residet ad huc dif¬
ficultas. dum paulatim sanat᷑. eiꝰ ui¬
detur iugum computrescẽ. Computs¬
cet inquit: ut qmͣuis ñ semel. totum
tñ qñꝙ putͤdĩe ꝯfic̃ien łũ donet intelligi.
gum uł semel dirũpit᷑: uel sensim cor
stringit. felix plane cuiꝰ computruert̃
uincula. ut nulli sunt usui: cuiꝰ com¬
putruerunt. ⁊ corrupte sunt cathene.
a facie olei. S dices. De collosponse ser¬
monem institueras. Quid ne cͥca iu¬
gum moraris: Quid de iugo ad collũ.

Expanded text:
omnes infirmitates tuas . Iniquitas toomnes infirmitates tuas . Iniquitas tota et semel dimittitur; diruptum est jugum: infirmitas adhuc sanatur; jugum computrescit. Denique quod computrescit, lente deficit, non desinit semel. Propositum voluntatis praecidi quidem potest, et quasi dirumpi; sed inveterata passio non tam deciditur quam dediscitur. Et quando operandae salutis impossibilitas aufertur per gratiam, tunc quasi dirumpitur captivitatis jugum. Sed quae residet adhuc boni difficultas, dum paulatim sanatur, ejus videtur jugum computrescere. Computrescet, inquit , ut quamvis non semel totumum donet intelligi. gum vel semel dirumpitur, vel sensim corrstringit. Felix plane, cujus computruerunt vincula, ut nulli sint usui; cujus computruerunt et corruptae sunt catenae a facie olei. 4. Sed dices: De collo sponsae sermonem institueras; quid nunc circa jugum immoraris? Quid de jugo ad collum?
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ iugum boum. quia iugum rationale
est: iugum ñ quod laborem infligat.
s requiem comparet. Et uide quomͦ hoc
iugum leuedicat: nam illud suꝑius gͣ¬
ue qd̾ ẽ suꝑ filios adam: a die natiuita¬
tis usꝙ indiem mortis eorum. Cuiꝰ putaᷤ
mortis: Utiq eius de qua habes. Mortui
estis et uita ur̃a abscondita ẽ cum xp̃o
indeo. Bona hec mors que uetem sepelit
natiuitatem: nouã indiu̾it. Bona mors.
que seruitutem absorbet: generat in lib¬
tatem: nam huiꝰ natiuitatis lib̃i sunt fi¬
lii. Bonus hic exitus uite: ut uet̾em exu¬
entes adam. simul graue iugum abicia¬
mus. Hic uite carnalis exitꝰ. captiuita¬
tis nr̃e iugum dirumpit: ultra
gͣuare ñ potest: s computrescet a facie
olez. ex quo cepimus alio nomine uoca¬
ri: et inuecatumẽ suꝑ nos nom̃ scdi
adam: cuiꝰ ut oleum effusum nom̃ eiꝰ.
Uis audire utrumq. iugũ hoc gͣne oe
dirumpi et putresce̾: Qui ꝓpiciatur
omnib iniquitatib tuis: qui sanat

Expanded text:
est jugum boum, quia jugum rationale est jugum boum, quia jugum rationale est; jugum non quod laborem infligat, sed requiem comparet. Et vide quomodo jugum hoc leve dicat. Nam illud superius grave, quod est super filios Adam a die nativitatis usque ad diem mortis eorum. Cujus putas mortis? utique ejus de qua habes: Mortui estis, et vita vestra abscondita est cum Christo in Deo . Bona haec mors, quae veterem sepelit nativitatem, novam inducit. Mors bona, quae servitutem absorbet, generat libertatem. Nam hujus nativitatis liberi sunt filii. Bonus hic exitus, ut veterem exuentes Adam, simul grave jugum abjiciamus. Hic vitae carnalis exitus captivitatis nostrae jugum dirumpit: ultra gravare non potest, sed computrescit a facie olei, ex quo coepimus nomine alio vocari, et invocatum est super nos nomen secundi Adam, cujus ut oleum effusum nomen ejus . Vis audire utrumque jugum hoc grave et dirumpi, et putrescere? Qui propitiatur omnibus iniquitatibus tuis, qui sanat
Abbreviated transcription (Latin):
tͥ illud ũgum graue quop̾men. Iugũ
hoc sinescis. quedam est delinquendi
necessitas: et imposibilitas resurgendi.
Iugum hoc difficultas ẽ ad bonum: ce
auiditas ad malum. Iugum hoc et ini¬
quitas ẽ quia reus teneris ad supplici¬
um: ⁊ infirmitas qua ꝓnus inuitiũ
traheris. Orignalia sunt tͥ ista ĩ ⁊ de
ꝓpaginis uicio: &e tu ad hue uolunta¬
taria accumulas onera: Curiositate quinq
sensuum dum exceriores intendis inspeci¬
es: int̾iorem concupiscentie flaminam pro
Concupiscentia cum sola ẽ satis in ardescit:
ext̾ior uͦ mat̾ia si accedit insanit. Gemi¬
num in commodum nature corruptio:
et curiositas quedam exteriꝰ eiꝰ irritam̃ta
quinq. Bene utiꝙ boum: qd̾ brutas m̃teᷤᷤ
curiositatis atterat labor. Iugum sioptas:
ñ hs̃ necẽe comꝑare. Tolle suꝑ te iugum
xp̃i : iugum gratuitum: iugum gratũ:
iugum ũ graue. ugum enim inqͥt meũ
suaue ⁊ onus meum leue. Iugum hoc ñ

Expanded text:
tibi illud jugum grave quo premeris. Jugum tibi illud jugum grave quo premeris. Jugum hoc, si nescis, quaedam est delinquendi necessitas, et impossibilitas resurgendi. Jugum hoc difficultas est ad bonum et aviditas ad malum. Jugum hoc et iniquitas est qua reus teneris ad supplicium, et infirmitas qua pronus in vitium traheris. Originalia tibi sunt ista, et de propaginis vitio: et tu adhuc voluntaria accumulas onera! Curiositate quinque sensuum dum exteriores intendis in species, interiorem concupiscentiae flammam prov potest. Concupiscentia cum sola est, satis inardescit: exterior vero materia si accedit, insanit. Geminum incommodum, naturae corruptio, et curiositas quaedam exterius ejus irritamenta quinque. Bene utique, boum, quod brutas mentes curiositatis atterat labor. Jugum si optas, non habes necesse comparare. Tolle super te jugum Christi, jugum gratuitum, jugum gratum, non grave. Jugum enim, inquit, meum suave est, et onus meum leve . Jugum hoc non
Abbreviated transcription (Latin):
depon̾e: ⁊ ñ desinebat appon̾e: ⁊ iniqͥtatẽ
suꝑ iniquitatem. ⁊ infirmitatem suꝑ in¬
firmitatem. et utramq suꝑ alt̾am. fecũ¬
da satis. s infelici nimis fructificatõe.
uis audire apponentem iugum suꝑ iu¬
gum: Audi quali se excusatione unus
de inuitatis. ab eũgłica subduxerat ce¬
na. Iuga boum emi quinq O stolida aĩa
tam inualida ceruice. ⁊ actͥco collo: unũ
illud portas. quod tͥ corrupta natiui¬
Nonindiges em̃e: quod gratis in nascit᷑.
Alia adicis emere: et ab hocꝰ p̃meris: col¬
lum eximere ñ potes. Iuga inquis boum
emi quĩq: et unum hoc tam graue tam
p̾cium suppetit. unde te redimas: Nesci ꝙͣ
graui iugo teneris: Nisi sangͥne xp̃i:
auferri ñ ualet: abundas ut plura emaᷤ:
ñ abundas ut ab isto te redimas. O mi¬
sere diuitie tue. Satis es locuplexñ ut
mitiges. sed ut multiplices uincula col¬
li tui: et conpedem aggraues. Sufficiat

Expanded text:
deponere et non desinebat apponere et iniquitatem deponere et non desinebat apponere et iniquitatem super iniquitatem, et infirmitatem super infirmitatem, et utramque super alteram: fecunda satis, sed infelici nimis fructificatione. Vis audire apponentem jugum super jugum? Audi quali se excusatione unus de invitatis ab evangelica subduxerat coena: Juga boum emi quinque . O stolida anima, tam invalida cervice, et attrito collo! unum illud portas, quod tibi corrupta imposuiNon indiges emere quod gratis innascitur. Alia adjicis emere, et ab hoc quo premeris, collum eximere non potes. Juga, inquis, boum emi quinque: et unum hoc tam grave, tam tamen pretium suppetit unde te redimas. Nescis quam gravi jugo teneris? nisi sanguine Christi auferri non valet. Abundas ut plura emas; non abundas ut ab isto te redimas. O miserae divitiae tuae! satis es locuples non ut mitiges, sed ut multiplices vincula colli tui, et compedes aggraves. Sufficiat
Abbreviated transcription (Latin):
lo inflexibilitatem et duriciam acciꝑe :
inquit furor eorum quia ꝑtinax: et
obstinatio. quia dura. Neruus inqͥt
ferreus ceriux tua: ad condempnatio¬
nem intorta sunt ista: ñ ad comm̃dati¬
onem ꝓlata. Rigida ꝑuicatitas solet
lib̾tatem mentiri: quam in his u̾b̾
accipio. Sicut turris dauid collum
tuum. Lib̾a plane ceruix. et seruilis
conditionis ignara: tam erecta. tam
munita ut turris dauid. Non puto
qd̵ aliquo abiecte seruitutis iugo collũ
natiuitatem regenerationis nouitate
mut auit: carnalem nesciens adam.
ex quo transiuit ad xp̃m: ex quo scd̾o
Nam a natiuitate eoꝵ: graue iugum
suꝑfilios adam. uere graue. quod
mulierem illam eũgłitam. annis de¬
cem ⁊ occo incuruauerĩt: ne siñet
sursum respicere. multum dissimilẽ
ab ista. que ceruicem intuxis moclũ
sustulit incelum. Graue plane iugũ.
quod totum humanũ genus in hac inclinata
muliere: excutẽ ñ poterat. Non poterat

Expanded text:
lo inflexibilitatem et duritiam accipere.lo inflexibilitatem et duritiam accipere.inquit, furor eorum, quia pertinax: et obstinatio, quia dura . Nervus, inquit, ferreus cervix tua . Ad condemnationem intorta sunt ista, non ad commendationem prolata. Rigida pervicacitas solet libertatem mentiri, quam in his verbis accipio: Sicut turris David collum tuum. Libera plane cervix, et servilis conditionis ignara, tam erecta, tam munita ut turris David. Non puto quod aliquo abjectae servitutis jugo collum nativitatem regenerationis novitate mutavit, carnalem nesciens Adam, ex quo transivit ad Christum; ex quo secundo Nam a nativitate eorum grave jugum super filios Adam. Vere grave, quod mulierem illam evangelicam annis decem et octo incurvaverat, ne sineret sursum respicere : multum dissimilem ab ista, quae cervicem in turris modum sustulit in coelum. 2. Grave plane jugum, quod totum humanum genus in hac inclinata muliere excutere non poterat. Non poterat
Abbreviated transcription (Latin):
silatent delicie: s uirtꝰ eminet. Quomͦ
ñ eminens turri colla ta:ͦ S differa¬
mus hunc incrastinum sermonem:
dicturi de hac turre quod ipse dauid
dełit auctor eius. et tutor eius iħe xp̃c
sponsam et desponsa loquit᷑: nam deli¬
cata insuꝑiorib. Ibi sic ait. Collum tuũ
sicut monilia. Q simile quid habes
inpsalmo. Dñs decorem induit: ĩndu¬
it fortitudinem. Bona ħ indum̃ta:
quorum unum ornat. alt̾m armal.
Orimum illud posuit: qd̃ magis
ꝓpͥum sponse uidet᷑. Nunc se ad eius
quandam fortitudinem conu̾tit. Utꝰ
fortitudinis tanto insponsa p̾ciosior
quanto rarior. Rara plane. Mulie¬
rem enim fortem quis inueniet: se
si pot̃: tu tñ iħubone ñ tam inuenis
que talis sit. quam p̾uenis ut sit.
Non se ipsa ħ turris edificat: s iple
sinc quo inuanum laborant edificantẽ.
Et uide quam fortem uelit intelligi: ꝙͣ
curri dauid assimilat. Sicut f᷑ris dd̾
inquit collum tuum. Noli in hoc col¬

Expanded text:
si latent deliciae, sed virtus eminet. Quomodo 83 si latent deliciae, sed virtus eminet. Quomodo 83 non eminens, turri collata? Sed difleramus hunc in crastinum sermonem, dicturi de hac turre quod ipse David dederit auctor ejus et tutor Jesus Christus, sponsam et de sponsa loquitur; nam delicata in superioribus, ubi sic ait: Collum tuum sicut monilia . Et simile quid habes in Psalmo: Dominus decorem induit, induit fortitudinem . Bona haec indumenta, quorum unum ornat, alterum armat. Primum illud posuit quod magis proprium sponsae videtur. Nunc se ad ejus quamdam fortitudinem convertit. Virtus fortitudinis tanto in sponsa pretiosior quanto rarior. Rara plane: mulierem enim fortem quis inveniet? Et si potest, tu tamen, Jesu bone, non tam invenis quae talis sit, quam praevenis ut sit. Non se ipsa haec turris aedificat, sed ipse sine quo in vanum laborant aedificantes. Et vide quam fortem velit intelligi, quam turri David assimilat. Sicut turris, inquit, David collum tuum. Noli in hoc col
Abbreviated transcription (Latin):
trahunt. Quoꝵ alii uitam secretã uitã
sc̃oꝵ uacuam putant et sine honore.
alii quidem. et siñ uacuam. tn totum
excursum eius cum summo horrore:
nam exitumsine honore suspicari ñ
audent. Alii uanam. alii amaram re¬
liquo illos tangens. et istos trahens. dũ
ac si dicat. Si cognouissent et alir qͥb
abcõ ditis adimpletus est uent̃ tuus
o sponsa: quam facile om̃ia detrimen¬
tum fac̃ent. ut illa lucrarent᷑. Quam
libent̃ et bona ꝑd̾ent et mala ꝑferrent.
ut abscondite dulcedinis participes effice¬
rentur. Nunc aut̃ abscondita ẽ ab
oculis eorum: que scĩs animab in occul¬
to ꝑuices alludit. Grata tñ uicissitudo:
que multorum molestias mitigat tem¬
porum. Nec exiles delicie: que infu¬
tura tempora abundant. Quid egesta¬
tem in illa u̾emini: Delicie in occultis
tus: et abundantes delicie: abundan¬
tia enim inturribꝰtuis osponsa. De¬
niꝙ sicut turris do collũ tuũ. E

Expanded text:
trahunt. Quorum alii vitam secretam, vitam trahunt. Quorum alii vitam secretam, vitam sanctorum, vacuam putant et sine honore. Alii quidem et si non vacuam, tamen totum ejus excursum cum summo horrore; nam exitum sine honore suspicari non audent. Alii vanam, alii amaram reliquo illos tangens, et istos trahens, dum Ac si dicat: Si cognovissent et alii quibus absconditis adimpletus est venter tuus, o sponsa, quam facile omnia detrimentum facerent ut illa lucrarentur! quam libenter et bona perderent, et mala perferrent ut absconditae dulcedinis participes efficerentur! Nunc autem abscondita est ab oculis eorum, quae sanctis animabus in occulto per vices alludit. Grata tamen vicissitudo, quae multorum molestias mitigat temporum: nec exiles deliciae, quae in futura tempora abundant. Quid egestatem in illa veremini? Deliciae in occultis ejus, et abundantes deliciae. Abundantia enim in turribus tuis, o sponsa. Denique sicut turris David collum tuum: et
Abbreviated transcription (Latin):
lit̾ grã sp̃c in infirmitate gr̃a carnis
sit occultata⁊ qiͣ ferm̃tum abscondi¬
ta: sanans et dꝑans: donec absorbeat᷑
mortalitas a uita. Nam ñ debet massa
ferm̃tum corrumꝑe: s magis a ferm̃¬
to insimilem conuerti saporem. S et
alibi idem dicit. Sub̃a mã apud te ẽ.
Pego ⁊ in inferiorib t̾re sub̃a eius:. e¬
apud dñm. Distantib ẽ in locis abscõ¬
dita: in suꝑioribus celi: & in inferioribꝰ t̾re:
in et̾nitate et in firmitate. Ibi ꝑ ꝓuidenti¬
am. hic ꝑ inoꝑantem gr̃am. Et bona gr̃a
que sic uiitutum ꝓfectus oꝑat᷑. ut quen¬
dam ꝑfectionis saporem nobis uicissim
aspiret. et eructet abscondita ab origine
mundi. ⁊ abscondita mundo: abscondi¬
ta in do. ubi uita nr̃a abscondita est cũ
xp̃o. Et uere magna multitudo dulce¬
dinis tue dñe quam abscondisti. s tim̃¬
tibus te ñ amantib Ideo nec sponse. For¬
te hec furtiua dulcedo illa sunt occul
ta sponse: de quib dicit. Ita gene tue

Expanded text:
liter gratia Spiritus in infirmitate carnis sit occultata, et quasi fermentum abscondita sanans et operans, donec absorbeatur mortalitas a vita. Nam non debet massa fermentum corrumpere, sed magis a fermento in similem converti saporem. 5. Sed et alibi idem dicit: Substantia mea apud te est . Ergo et in inferioribus terrae ejus apud Dominum. Distantibus est in locis abscondita, in superioribus coeli, et in inferioribus terrae; in aeternitate, et in infirmitate: ibi per providentiam, hic per inoperantem gratiam. Et bona gratia, quae sic virtutum profectus operatur, ut quemdam perfectionis saporem nobis vicissim aspiret, et eructet abscondita ab origine mundi, abscondita mundo, et abscondita in Deo, ubi vita nostra abscondita est cum Christo. Et vere magna multitudo dulcedinis tuae, Domine, quam abscondisti, sed timentibus te, non amantibus. Ideo nec sponsae forte haec furtiva dulcedo. Illa ipsa occulta sunt sponsae, de quibus dicit: Ita genae tuae,
Abbreviated transcription (Latin):
sum ad illum rapiens. deorsum
ꝓpt̾ ip̃m trahens. s ñ tenens duitiꝰ:
dum ad suas subiñ delicias in excel¬
sum recurrit. Iõdicit. Ub̾a tua sic̃
hẏnnuli capree gemelli: qd semꝑ
curumspicit montes pascue sue:
qd̾ ad pascue locum illam conu̾tat:
rapiat notarefectio: qd̾ ad sponsi
lilia leui saltu subito relabatur. Uñ
delicate refecta celestium succis hei¬
barum distenta uba ad pariuias
iterato reportet. S que de ubib istis
dicenda sunt. ñ possunt aures fati¬
gate forsitan et hora fugiens porta¬
re mͦ: et potum lactis ab istis ub̃ib expͥm̾e.
Ub̃ius ocium. et horam lib̾iorem oranti¬
b uob̾ cum dns dedit oris nr̃i officiũ
ñ denegabo: ip̃o in eius p̾conia pͥstan¬
te copiam. qui p̾stat affectum iħu
xp̃o: qui cum deo patre et spũ scõ ui¬
uit et regnat d̃s ꝑ omia scła scłorum¬

Expanded text:
sum ad illum rapiens, deorsum sum ad illum rapiens, deorsum propter illum trahens, sed non tenens diutius, dum ad suas subinde delicias in excessum recurrit. Ideo dicit, Ubera tua sicut hinnuli capreae gemelli; quod semper circumspicit montes pascuae suae, quod ad pascuae locum illam convertat et rapiat nota refectio, quod ad sponsi filia levi saltu subito relabatur, unde delicate refecta coelestium succis herbarum, distenta ubera ad parvulos iterato reportet. Sed quae de uberibus istis dicenda sunt, non possunt aures fatigatae forsitan et hora fugiens portare modo, et potum lactis ab uberibus istis exprimere. Uberius otium et horam liberiorem orantibus vobis, cum Dominus dederit, oris nostri officium non denegabo, ipso, in ejus praeconia praestante copiam, qui praestat affectum, Christo Jesu, qui cum Deo Patre et Spiritu sancto vivit et regnat per omnia saecu
Abbreviated transcription (Latin):
et referuntur ad ipsam: et ex ipsiꝰ pen¬
sãtur ⁊ penduntur m̃sura. Mille cli¬
pei pendent ex ea: omnis armatura for¬
tium. Armatura plane: qmͣ paulus
ad ephesios num̾at. Om̃is armatira
fortium: id est amantium. fortis est
enim ut mors dilectio. Quid ergo:
Tantum ibi sunt arma fortium: ñ
infantium ub̃a: Si excedit quasi
et odecendñtẽ acciꝑe sponsam: ub̾a¬
tua inquit. sicut duo hymili capree
gemelli. Bona turris sponsa. que se
ꝑ conu̾sationis disciplinam undiq
claudit: re ꝑscripturarum doctͥnã
sibi clipeos copiose appendit: et ꝑ cõ¬
demplationis excessum insublime
assurgit. Ip̃iꝰ etiam continentia for¬
tis: ⁊ doctͥna fidel̃: et excessus celesti
Tam̃ et eius sublimitas condescend̾e
didicit: ⁊ doctͥne copia ad sobͥetatẽ
deduci: st rigor liquesc̾e inquandã
rõnabił lactis dulcedinem. ⁊ arma
fortium. in infirmoꝵ ub̃a conu̾ti.
Ubiꝙ illam urget caritas xp̃i. sur¬

Expanded text:
et referuntur ad ipsam, et ex ipsius penet referuntur ad ipsam, et ex ipsius pensantur et penduntur mensura. Mille clypei pendent ex ea, omnis armatura fortium. Armatura plane, quam Paulus ad Ephesios numerat . Omnis armatura fortium, id est amantium. Fortis est enim ut mors 87 dilectio . Quid ergo? tantum ibi sunt arma fortium, non infantium ubera? si excedit quasi et condescendentem accipere sponsam? Ubera, inquit, tua sicut duo hinnuli capreae gemelli. Bona turris sponsa, quae se per conversationis disciplinam undique claudit, et per Scripturarum doctrinam sibi clypeos copiose appendit, et per contemplationis excessum in sublime assurgit. Ipsius etiam continentia fortis, et doctrina fidelis, et excessus coelestis: tamen et ejus sublimitas condescendere didicit, et doctrinae copia ad sobrietatem deduci, et rigor liquescere in quamdam rationabilis lactis dulcedinem, et arma fortium in infirmorum ubera converti. Ubique illam urget charitas Christi, sur
Abbreviated transcription (Latin):
Bono ꝓtegitur clipeo: qui absconditur
incalore eius. Est enim u̾itatis feruida
mecditatio: et suggestiones inimici ma¬
le ignitas ante extinguit. quam adm̃¬
tem ꝑtingant. Int̃ sponsi amplexis. et
caritatis int̾na negocia: ñ uacat spon¬
se ꝑegrina tela susciꝑe. Bene talis clipeꝰ
a collo sponse dependet: eo quod tam suc¬
censi amplexꝰ gr̃ãm exꝑitur sola dilec¬
tio: solatales nouit excessus: et mñtem
faciens adherere do. unum adoram cum
illo sp̃m efficit. Beatum plane collũ
in quo sermo dñi igneus moratur: a
quo uelut scutum gratis dependet am¬
plexib patͥi u̾bum ueritas ⁊ uirtutis. An
ñ tibi delicate ꝓtectus uidetur. qui tali¬
b coronat᷑. et circumdat᷑ undiq scutiᷤ
ante ⁊ retro: fideł paxillus in quo tot
diu̾sa uasoꝵ gen̾a pendent. Bene hec
a collo caritatis pendent: qđ ip̃a sit unc¬
tio. que nos docet de omnib. ⁊ omnia
suggerit: qd̾ in ip̃a om̃s grẽ conferunt᷑.

Expanded text:
bono protegitur clypeo, qui absconditur bono protegitur clypeo, qui absconditur in calore ejus? Est enim veritatis fervida meditatio, suggestiones inimici male ignitas ante exstinguit, quam ad mentem pertingant. Inter sponsi amplexus et charitatis negotia, non vacat sponsae peregrina tela suscipere. Bene talis clypeus a collo sponsae dependet, eo quod tam succensi amplexus gratiam experitur sola dilectio, sola tales novit excessus: et mentem faciens adhaerere Deo unum ad horam cum illo spiritum efficit. Beatum plane collum, in quo sermo Domini igneus moratur; a quo velut scutum gratis dependet amplexibus Patris Verbum, veritas, et virtus. An non tibi delicate protectus videtur, qui talibus coronatur et circumdatur undique scutis ante et retro? Fidelibus paxillus, in quo tot diversa vasorum genera pendent. Bene haec a collo charitatis pendent, quod ipsa sit unctio quae nos docet de omnibus, et omnia suggerit: quod in ipsa omnes gratiae conferuntur,
Abbreviated transcription (Latin):
diuini sermonis: sacra sit t̾ p̾sto aucto¬
ritas. et ad om̃e patrocinet᷑ negotĩm:
ñ tm̃ ut tibi sufficiat. s ut reliquis abun¬
det. Esto paratus ad reddendam rõtionẽ
omni poscenti de ea. que inte ẽ fide. et
spe. Quasi poscere uidet᷑ fideitue rõnẽ:
det: si fuer is scuto fidei munitꝰ: scuto u̾¬
tatis. scuto bone uoluntatis. sacri scuto
sermonis. Om̃s hos inscͥpturis clipeos le¬
gis. S et si fueris insublime. ꝑ caritatẽ
erectus uelut turris: siꝑ contemplatio¬
nis grãm. qi collum reliquum corpus ex¬
cedens. accedas ad caput dñi. ⁊ absconda¬
ris in abscondito faciei dñi. in secretario
sponsi et chalamo u̾itatis: finetͥ uicdis deli¬
cato ꝓtectus elipeo: & nescio si quod scu¬
tum ad ꝓtegendum efficatius sit: qmͣ ta¬
lis amplexus dilecti. Igneus est: et ideo
ominia tela nequissimi ignea extinguit.¬
⁊ ignis ignem consumit. Si fidĩ scutum
illa extinguit: quom ñ magis u̾itatis :¬

Expanded text:
divini sermonis. Sacra tibi praesto sit auctodivini sermonis. Sacra tibi praesto sit auctoritas, et ad omne patrocinetur negotium, non tantum ut tibi sufficiat, sed ut reliquis abundet. Esto paratus ad reddendam rationem omni poscenti de ea, quae in te est, fide et spe . Quasi poscere videtur fidei tuae rationem, det, si fueris scuto fidei munitus, scuto veritatis, scuto bonae voluntatis, sacri scuto sermonis. Omnes hos in Scripturis clypeos legis. Sed et si fueris in sublime per charitatem erectus velut turris; si per contemplationis gratiam, quasi collum, reliquum corpus excedens, accedas ad caput Domini, et abscondaris in abscondito faciei Domini, in secretario sponsi, in thalamo veritatis: nonne tibi videris delicato protectus clypeo? Et nescio si quod scutum ad protegendum efficacius sit, quam talis amplexus dilecti. Igneus est, et ideo omnia tela nequissimi ignea exstinguit, et ignis ignem consumit. Si fidei scutum illa exstinguit, quomodo non magis veritatis