comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
dic. nũc ego te carcerẽ redemi. Cũ
respondeã ego me carceri tradidi. ñ¬
ꝙͣ fiet ut melius actũ putẽ ꝙ a gali¬
ci redẽptus sũ ꝙͣ ꝙ pro melcia de alli¬
gatus. Et ego ate redep̃tũ putabam.
Emisti me filie tue. Galie filiam
duri. hãc tͥ pcit̾ dũ ingeatus ẽẽ nolo
ĩuiriã feci. Non possũ obid dãpnari
ꝙ lege feci. Uñficiũ ẽ ꝙ totũ eius cã
p̾stat᷑ ĩ quẽ cõfert᷑. uͥ aͥs ex eo ꝙ sꝑat
aut p̾pat nõ bñficiũ s cõciliũ est. sũ¬
sti me. Et tu nõ rogantẽ huic uͥgi¬
neos et quicũqz uiciatas filias uel
clauserũt uel occiderũt. ¶ Alt̾a ꝑ
o bũficia dedi et redemi
et egẽti filiã collocaui.

Expanded text:
Dic nunc: “ego te carceri exemi,” dum Dic nunc: “ego te carceri exemi,” dum respondeam: “cego me carceri tradidi.” Numquam fiet ut melius actum putem, quod a Callia redemptus sum, quam quod pro Miltiade alligatus. Ego me a te redemptum putabam: emisti me filiae tuae. Calliae filiani duxi: hanc tibi pater, dum ingratus esse nolo, iniuriam feci. Non possum ob id dampnari quod lege feci. Beneficium est quod totum eius causa praestatur in quem confertur. ubi aliquis ex eaeparat, non beneficium sed consilium est. Sumsti me et tu non rogantem. Hic Virginios et quicumque uitiatas filias uel clauserunt uel occiderunt. Pars altera. Duo beneficia dedi: et redemi et egenti filiam collocaui.
Abbreviated transcription (Latin):
Sulteriũ mͥ ccrecer ẽ. fer¬
rũ mͥ a sege traditũ ad
uindictã puditicie ꝓiciã
ꝑdidisti peccumã galia si soliusti
tales manus. Non põt gn̾osus aĩis
cõtumeliã pati. ¶ Hoc ĩcerest int̾
fortunã parẽtis et filii ꝙ illius ca¬
lamitũ exitus fuit carcer mearũ
mitiũ. Unꝰ meltiadis ĩuẽtus cẽsus
ẽ. Cymon filius Redẽptus cymon re¬
dẽptoris fellicitas ẽ. Reddã bñficiũ
cũ tã honestũ desideraueris ꝙͣ dedi¬
sti. Ego adult̾os dimictã. Quid aͣd
facerẽ si adhuc alligatas hr̃em ma¬
nus. Qd tu pena putais pro melcia¬
de alligari. Magnũ ut̾q bñficiũ dũ
damꝰ recepiniꝰ. Ego ꝙ meliciadẽ re¬
demi. tu ꝙ cymonẽ. Turpissimu
duri ab eodem dimicti et adult̾os
et cymonẽ. Ego sũ ꝯͥreferre gr̃am uͭ
mortius quidẽ desmo. Ita mͥ ueros
hr̃e liberos cõtingat. Qid ꝙͣtũ sit¬
melciades enꝑtus ẽ. ¶ Dignũ erat
galias tailẽ genuisse qualẽ redẽĩt.

Expanded text:
ulterium mihi carcer est. Ferrum mihi a lege traditum ad uindictam pudicitiae proiciam? perdidisti pecuniam, Callia, si soluisti tales manus. Non potest generosus animus contumeliam pati. Hoc interest inter fortunam parentis et filii, quod illius calamitatuni exitus fuit carcer, mearum initium. Vnus Miltiadis census inuentus est Cimon filius. Redemptus Cimon redemptoris felicitas est. Reddam beneficium, cum tam honestum desideraueris quam dedisti. Ego adulteros dimittam? quid aliud facerem, si adhuc alligatas haberem manus? Quid? tu poenam putas pro Miltiade alligari? Magnum uterque beneficium dum damus, recepimus: ego quod Miltiadem redemi, tu quod Cimonem. Turpissimum duxi ab et Cimonem. Ego sum qui referre gratiam ne mortuis quidem desino: ita mihi ueros nabere liberos contingat; quod quantum sitMiltiades expertus est. Dignus erat Callias talem genuisse qualem redemit.
Abbreviated transcription (Latin):
gnorũ et affiniũ tͥ uirorũ studia ad
hereditariũ et pat̾nũ bonũ surdas au¬
res irrito et uix ad breuẽ occupacionẽ
proficiẽte solacio trãseut. Illud idẽ reme¬
diũ naͣle tprĩs ꝙ maxĩas qͦ erũpnas cõ¬
ponit ĩte unci uĩ suã ꝑdidit. Terciꝰ iã p̾te¬
riit ãnus einfim nich ex pͥmo illo ĩpetu
cecidit. Renouat se et corroborat cotidie
luctus et sibi uis mora fecit eoqz adut¬
sũt. Ita hec ꝙ tristicia et mniẜia et ĩse se¬
mẽtia ipã nouissĩe acerbitate pascũtur
et fit ĩ felicis aĩ pͣuõ uoluptas dolor.¬
¶ Cupissẽ itaq pͥmis tpr̃ĩb ad istam
curacionẽ accedẽ leuiore medicina fuiss
adhuc restrĩgẽda uis. Uehemẽtius cõtra
ĩueta̾ta pugnãdũ ẽ. Nã uulnerũ qͦ
samtas facilis ẽ dũ a sanguĩe recẽtia
sũt tũc et urũtur et ĩ altũ reuocãtur et
digitos scrutãtiũ recipiũt ubi corrupta

Expanded text:
gnorum et adfinium tibi virorum; studia, gnorum et adfinium tibi virorum; studia, hereditarium et paternum bonum, surdas aures irrito et vix ad brevem occupationem proficiente solacio transeunt; illud ipsumerumnas componit, in te una vim suam perdidit. Tertius iam praeterit annus, cum interim nihil ex primo illo impetu cecidit ; renovat se et corroborat cotidie luctus et iam sibi ius mora fecit eoque adducsunt, ita haec quoque tristia et misera et in se saevientia ipsa novissime acerbitate pascuntur et fit infelicis animi prava voluptas dolor. Cupissem itaque primis temporibus ad istam cura- tionem accedere. Leniore medicina fuisset oriens adhuc restringenda vis ; vehementius contra in- veterata pugnandum est. Nam vulnerum quoque sanitas facilis est, dum a sanguine recentia sunt; tunc et uruntur et in altum revocantur et digitos scrutantium recipiunt, ubi corrupta
Abbreviated transcription (Latin):
nũ iugũ adactis ĩdomitꝰ qͥd sit hõ ĩ geĩo
aĩo, et manu lib̾. Magnũ me hertule
detrimẽtũ rei publice cepat siillum
obduas res pulc̾imas et ĩ obliuioẽ cõ¬
iectũ eloquẽciã et libertatẽ nõ emisses
legit᷑ floret ĩmanꝰ hoĩuz ĩ pectora recep¬
tus uetustatẽ nullã timet. At illorum
carnificũ citoscelera qͦ qͥb solũ mẽoriã
meruerũt tacebũt. ¶ Hec magnitudo
cũ tui uetuit me ad sexũ tuũ respicere
uetuit ad uultũ quẽ tot ãnuorũ cõti¬
nua tristicia ut semel obdirrit tenet.
Et ide ꝙͣ nõ subreꝑam tibi ne furtũ
faice̾ affectib tius cogitẽ antiqͣ mala
uuli̾s cicatritẽ. ¶ Aln itaq mollit
agãt et blandiãtur ego cõflutẽ cũ tuo
merore cõstitui, et defessos exhaustõs¬
q oculos sinerũ ius audire mat̾ iã
ex cõsuetudĩe ꝙͣ ex desiderio fluẽtes cõ¬
ĩsuꝑuacuũ tẽptata sũt fatigate ad¬
locuciones amicorũ auctoritates ma¬

Expanded text:
ctis indomitus, quid sit homo ingenio, animo, manu liber. Magnum me hercules detrimentum res publica ceperat, si illum ob duas res pulcherrimas in oblivionem coniectum, eloquentiam et libertatem, non eruisses. Legitur, floret, in manus hominum, in pectora receptus vetustatem nullam timet; at illorum carnificum cito scelera quoque, quibus solis memoriam meruerunt, tacebuntur. Haec magnitudo animi tui vetuit me ad sexum tuum respicere, vetuit ad vultum, quem tot annorum continua tristitia, ut semel obduxit, tenet. Et vide, quam non subrepam tibi nec furtum facere affectibus tuis cogitem. Antiqua mala vulneris cicatricem. Alii itaque molliter agant et blandiantur ; ego confligere cum tuo maerore constitui et defessos exhaustosque oculos, si verum vis, magis iam ex consuetudine quam ex desiderio fluentis conin supervacuum temptata sunt. Fatigatae adlocutiones amicorum, auctoritates ma
Abbreviated transcription (Latin):
frõte texisti. Et hoc illo seculo quo ma¬
gna pietas erat nichil ĩpie facẽ. Ut
uero aliquã occasionẽ mutatio tp̃ris
dedit ĩgemũ prĩs tiui de quo sũptum
erat supplitiũ m dsai hoius Reduristi
et a uera illũ uiudicasti morte at re¬
stitusti ĩ publicci monumẽta libros
quos uir ille fortissimꝰ sãgiũe suo stͥpse¬
rat optime meriusti de romanis stu¬
diis magna illorũ pars arserat optĩe
de postis ad quos ueiet ĩ corrupta rerũ
fides auctori suo magno ĩputata optĩe
de ip̃o cuiꝰ iuget iugebitoz memoria

Expanded text:
fronte texisti; et haec illo saeculo, quo mafronte texisti; et haec illo saeculo, quo magna pietas erat nihil impie facere. Ut vero aliquam occasionem mutatio temporum dedit, ingenium patris tui, de quo sumptum erat supplicium, in usum hominum reduxisti et a vera illum vindicasti morte ac restituisti in publica monumenta libros, quos vir ille fortissimus sanguine suo scripserat. Optime meruisti de Romanis studiis : magna illorum pars arserat ; optime de posteris, ad quos veniet incorrupta rerum fides auctori suo magno imputata ; optime de ipso, cuius viget vigebitque memoria,
Abbreviated transcription (Latin):
Isi ce martia sci¬
rem tã longe ab
ĩ firmitate mu¬
liebris aĩ ꝙͣ a
cet̾is uitus reces¬
sisse et mores
tuos uelut ãti¬
plar aspici nõ cuderẽ obuiã ire dolori
tuo cui uiri quoq libent herẽt et ĩtũbũt
nec spem cõcepissẽ tã ũquo tp̃r tã ũ quo
iudice tã ĩiudioso crimĩe posse me effi¬
ce̾ ut fortunã tuã absoluẽs fiduciã mͥ¬
iã dedit exploratũ iã cũ robur et ma¬
gno expimẽto approbatri uͥtus tuai.Nõ
ẽ ignotũ qualẽte ĩpsonã prĩs tui gesẜis
quẽ nõ minꝰ ꝙͣ liberos dilexisti excepto
eo ꝙ nõ optubas suꝑsticẽ. Nec scio an et
optaius. ¶ Pmictit eĩ sibi q̃dã cõtra
bonũ morẽ magna pietas mortẽ atrẽ¬
uti cordi parẽtis tui ꝙͣtũ potãs ĩhibui¬
sti. Postꝙͣ tibi apparuit int̾ sillama¬
nos satellices unã illã patere ẜuituti
fugã nõ faiusti cõsilio eiꝰ s dedisti ma¬
nus uicta fudistiqz lacrimas palam
et gemitꝰ deuorasti quidẽ nõ tñ ylari

Expanded text:
isi te, Marcia, scirem tam longe ab infirmitate muliebris animi quam a ceteris vitiis recessisse et mores tuos velut aliplar aspici, non auderem obviam ire dolori tuo, cui viri quoque libenter haerent et incubant, nec spem concepissem tam iniquo tempore, tam inimico iudice, tam invidioso crimine posse me efficere, ut fortunam tuam absolveres. Fiduciam mihi dedit exploratum iam robur animi et magno experimento approbata virtus tua. Non est ignotum, qualem te in persona patris tui gesseris, quem non minus quam liberos dilexisti, excepto eo quod non optabas superstitem. Nec scio an et optaveris; permittit enim sibi quaedam contra bonum morem magna pietas. Mortem A. Cremuti Cordi parentis tui quantum poteras inhibuisti; postquam tibi apparuit inter Seianianos satellites illam unam patere servitutis fugam, non favisti consilio eius, sed dedisti manus victa fudistique lacrimas palam et gemitus devorasti quidem, non tamen hilari
Abbreviated transcription (Latin):
qͥdẽ ut existĩo agi põt. Ait eĩ ebriũ du¬
ob moĩs dici. alto cũ aͥs uino gͣuis
ẽ et impos sui. alto si solet ebrius
fieri et huit obnoxiꝰ est uicio. hũc
azenone dici qͥ fieri soleat ebrius
nõ qͥ sit. huic aũt neminẽ cõmisẜũ
archana q̃ per unũ eloqͥ possit. ¶ Le¬
ẽ falsũ pͥma eĩ illa ĩtertogacio cõ¬

Expanded text:
ut existimo, agi potest. Ait enim ebrium duobus modis dici: altero, cum aliquis vino gravis est et inpos sui; altero, si solet ebrius fieri et huic obnoxius vitio est. Hunc a Zenone dici, qui soleat fieri ebrius, non qui sit. Huic autem neminem commissurum arcana, quae per vinum eloqui possit. st falsum. Prima e
Abbreviated transcription (Latin):
doruno unuimũ. cõ suetudinẽ meã
nosti. breuissiõ sõpno utor et qͣi ĩl¬
iuigilo. Satis eĩ mͥ iugilare desus¬
se alñ dormisse me scio a lnĩ suspi¬
cor. Ecce circẽsiũ obstrepit clamor.
Subita aliqua et uniu̾sa uoce feri¬
ñt᷑ aures mee. nec cogitacõez meã
excutĩt nec ĩt̾rũpũt quidẽ. fremi¬
cũ paciẽtissime fero. Multe uoces
et ĩ unũ cõfusse profluctu mͥ sũt. aͥ
uẽto siluã u̾berãte et cet̾is sine ĩtel¬
lectu sonãtib. ¶ Quid gͦ ẽ. Nũc
cui aiuz adiecerĩ dicã. supest ex he¬
st̾uo mͥ cogitacõ qͥd sibi uolũt pru¬

Expanded text:
etudinem meam nosti: brevissimo somno utor et quasi interiungo. Satis est mihi vigilare desisse. Aliquando dormisse me scio, aliquando suspicor. Ecce circensium obstrepit clamor. Subita aliqua et universa voce feriuntur aures meae. Nec cogitationem meam excutiunt, ne interrumpunt quidem. Fremitum patientissime fero. Multae voces et in unum confusae pro fluctu mihi sunt aut vento silvam verberante et ceteris sine intellectu sonantibus. Quid ergo est nunc, cui animum adiecerim ? Dicam. Superest ex hesterno mihi cogitatio: quid sibi volu
Abbreviated transcription (Latin):
cionez. tot itin̾a. tot p̾lia. tot hye¬
ignoto cadẽcia tot maria tutũ di
misẜũt. Intẽꝑãcia bibendi. et ille
bertulaneus ac fatalis sciphus cõ¬
didit. Que glĩa ẽ capere multũ. Cũ
penes te palina fuerit et propina¬
cões tuas strati sõpno ac uomitãte
recusauerĩt. cũ suꝑstes toti cõuiuio
fueris. cũ õẽs uiceris uͥtute magͥfica.
et nẽo uim tã capax fu̾it et uĩceris
adolio. ¶M. antoniũ magnũ uie
et ĩgenii nobilis q̃ alias res ꝑdidit.
et ĩ extremos mores ac uicia nõ ro¬
mana eiecit ꝙͣ ebrietas nec minor
ĩparẽ reddidit. hec et crudelẽ fecit. Cũ
capita pͥncipũ ciuuitatis cenãti refe¬
rerẽtur. Cũ int̾ aptissĩas epulas luxꝰ¬
qz regales ora ac manus proscͥptor
recognosceret cũ uino graaus si tiret
tñ sãgiũez. Intollerabile erat ꝙ ebriꝰ
fiebat cũ hec faceret. ꝙͣto ĩtollera bi¬
lius ꝙ hec ĩ ip̃a ebrietate faciebat.

Expanded text:
tionem, tot itinera, tot ptionem, tot itinera, tot pIGNOTO CADENCmiserunt; intemperantia Iubendi et ille Herculaneus ac fatalis scyphus condidit. Quae gloria est capere multum ? Cum penes te palma fuerit et propinationes tuas strati somno ac vomitantes recusaverint, cum superstes toti convivio fueris, cum omnes viceris virtute magnifica et nemo vini tam capax fuerit, vincens a dolio. M. Antonium, magnum virum et ingenii nobilis, quae alia res perdidit et in externos mores ac vitia non Romana traiecit quam ebrietas nec minor imparem reddidit; haec crudelem fecit, cum capita principum civitatis cenanti referrentur, cum inter apparatissimas epulas luxusque regales ora ac manus proscriptorum recognosceret, cum vino gravis sitiret tamen sanguinem. Intolerabile erat, quod ebrius fiebat, cum haec faceret; quanto intolerabilius, quod haec in ipsa ebrietate faciebat!
Abbreviated transcription (Latin):
lacõe ꝑunctit. Tũc ĩpudicus morbũ
cõfitet᷑ ac publicat. Tũc petulans
nõ linguã nõ manũ cõtinet. Crescit
ĩsolenti suꝑbia crudelitas seuo ma¬
lignitas luudo. Ome uiciũ detexitur
et prodit. Adice illã ignoracõe sui.
dubia et parũ explanata u̾ba. ĩc̾¬
tos oculos gradũ errãtẽ. u̾tiginem
capitis. tecta ip̃a mobilia uelut a¬
liquo turbine circũagẽte totã doniũ.
stomachi tormẽta cũ efferuescit me¬
rũ cic uiscera ip̃a discendit. Tũc tñ
ut cũqz tollerabile ẽ. Sũ illis uis
suci ẽ. Quod cũ sõpno uiciat᷑ et q̃
ebrietas fuit cruditas facta ẽ. Co¬
gita quas clades ediderit publira
ebrietas. hec accerrimas gẽtes belli¬
cosasq hostib tradidit. hec multoꝵ
ãnorũ ꝑtinacia bello deffensa me¬
nia pate fecit. hec cõtumacissimos
et iugũ recusãtes ĩ alienũ egit ar¬
bitriũ. hec ĩuitos atie mero donint.
¶Alexandrũ cuiꝰ modo fecimꝰ mẽ¬

Expanded text:
latione permittit; tunc inpudicus morbum latione permittit; tunc inpudicus morbum profitetur ac publicat; tunc petulans non linguam, non manum continet. Crescit insolenti superbia, crudelitas saevo, malignitas livido. Omne vitium laxatur et prodit. Adice illam ignorationem sui, dubia et parum explanata verba, incertos oculos, gradum errantem, vertiginem capitis, tecta ipsa mobilia velut aliquo turbine circumagente totam domum, stomachi tormenta, cum effervescit merum ac viscera ipsa distendit. Tunc tamen utcumque tolerabile est, dum illi vis sua est; quid, cum somno vitiatur et quae ebrietas fuit, cruditas facta est ? Cogita, quas clades ediderit publica ebrietas; haec acerrimas gentes bellicosasque hostibus tradidit, haec multorum annorum pertinaci bello defensa moenia patefecit, haec contumacissimos et iugum recusantes in alienum egit arbitrium, haec invictos acie mero domuit. Alexandrum, cuius modo feci men
Abbreviated transcription (Latin):
tñ citra ebrietatẽ resistit. Nã de illa
uidebimꝰ an ãus sapiẽtis inimo ui
no turbet᷑. et faciat ebrus solita.¬
¶ Int̾i si hoc collige̾ uis unũ bonũ
delere ebriũ fieri. cur silogisims agi¬
et stomachi sui nõ nosce mẽsuram.
Q multa ebrii faciãt quibz sobrni eni¬
bescãt. Nich aliud ẽẽ ebrietatẽ ꝙͣ uo¬
lũtariã ĩsamã. Extende ĩ plures dies
illũ ebrii hĩtũ. Nũquid de furore dubi¬
tabis. nũc qͦ nõ ẽ miuor s breuior.
¶Refer alexãdri macedonis exͫ qͥ
uoluit. Certe eruit õe uiciũ ebrietas
et ĩcendit et detegit et obstãtẽ ma¬
lis conatib uerecũdiã remouet. Plu¬
res eñi pudore peccãdi ꝙͣ bona uolũ¬
tate prohibitis abstinẽt᷑. Ubi posse¬
dit aĩuz nima uis uini ꝯͥcꝯd mali
latebat emergit. Nõ facit ebrietas
uitia s protrahit. Tũc libidinosus
ne cubiculũ quidẽ expectat s cupi¬
ditatib sus ꝙ̃tũ petierũt sine di¬

Expanded text:
tamen citra ebrietatem resistit. Nam de illo tamen citra ebrietatem resistit. Nam de illo videbimus, an sapientis animus nimio vino turbetur et faciat ebriis solita; interim, si hoc colligere vis virum bonum non debere ebrium fieri, cur syllogismis aget stomachi sui non nosse mensuram, quam multa ebrii faciant, quibus sobrii erubescant, nihil aliud esse ebrietatem quam voluntariam insaniam. Extende in plures dies illum ebrii habitum; numquid de furore dubitabis ? Nunc quoque non est minor, sed brevior. Refer Alexandri Macedonis exempluvoluit, certe debuit. Omne vitium ebrietas et incendit et detegit, obstantem malis conatibus verecundiam removet. Plures enim pudore peccandi quam bona voluntate prohibitis abstinent. Ubi possedit animum nimia vis vini, quicquid mali latebat, emergit. Non facit ebrietas vitia, sed protrahit; tunc libidinosus ne cubiculum quidem expectat, sed cupiditatibus suis quantum petierunt sine di
Abbreviated transcription (Latin):
rius manu sua multa scͥpfat q̃ cõ¬
mictẽda ne mĩstris quidẽ siuis ĩdica¬
bat. Nullũ cosso aut pͥuatĩ secretũ
aut publicũ elapsũ ẽ. ¶ Itaqz de¬
clamacoẽs istas de medio remouea¬
iꝰ. Nõ ẽ aũis ĩ sua potãte ebrietate
deuictus. Ꝙ̾ad musto dolia ip̃a rũ¬
pũt᷑ et õẽ ꝙ ĩ imo iacet ĩ sũmã ꝑtẽ
uis caloris eiectat. sic unio exestuã¬
te qͥcqͣd ĩ imo abiacet abditũ effert
et prodit ĩ mediũ. Ouerãti mero ꝙ̃¬
ad nõ cõtinẽt cibũ uino redũdãte
ita nec secretũ quidẽ. Qd̾ suũ alieñ¬
at accidere. ita ⁊̃ illud solet ut cum
huis quos sciamꝰ libẽtius bibẽ de re
b uccͣns liberemꝰ. ¶ Falsũ ergo ẽ hoc
ꝙ patrocu loco point ei qͥ soleat
ebrius fieri nõ dari tacitũ. Qto sciciꝰ
ẽ aꝑte accusare ebrietatẽ et uicia
eus exponẽ q̃ ⁊ tollerabilit̾ hõ in¬
trau̾it ne dũ ꝑfectus ac sapiẽs ciui

Expanded text:
RIUS MANU PROPRIA MULTA SCRIBEBAT, comRIUS MANU PROPRIA MULTA SCRIBEBAT, committenda ne ministris quidem suis iudicabat. Nullum Cosso aut privatum secretum aut publicum elapsum est. Itaque declamationes istas de medio removeamus: " Non est animus in sua potestate ebrietate devinctus. Quemadmodum musto dolia ipsa rumpuntur et omne, quod in imo iacet, in summam partem vis caloris eiectat; sic vino exaestuante, quicquid in imo iacet abditum, effertur et prodit in medium. Onerati mero quemadmodum non continent cibum vino redundante, ita ne secretum quidem. Quod suum alienuat accidere, ita et illud solet, ut cum iis, quos sciamus libentius bibere, de re deliberemus. Falsum ergo est hoc, quod patrocinii loco ponitur, ei qui soleat ebrius fieri, non dari tacitum. Quanto satius est aperte accusare ebrietatem et vitia eius exponere, quae etiam tolerabilis homo vitaverit, nedum perfectus ac sapiens, cui
Abbreviated transcription (Latin):
tũ ẽ illi cimbro. ꝙͣ.G. cassio. Cassius
tota uita aquã bibit. Tulius cỹber
et miuiꝰ erat ĩ uino et scordalus. In
hãc rẽ ita locutus ẽ ip̃e ego ĩ quit ꝙ̃
quã ferã qͥ nbinũ ferre nõ possum.
nũ iale credi et ẜmonẽ bene. ¶U¬
nũ tñ exẽplũ ꝙ occurrit mͥ referam
ue ĩtercidat. Instruẽda eĩ uita ẽ erẽ¬
plis illustrib nõ semꝑ cõfugiamꝰ
ad uetera .l. piso urbis custos ebrius
ex quo semel factus ẽ maiorẽ partẽ
tutela urbis cõtinebat᷑ silucẽtissiẽ
adnũstrauit. huic et diuus auitũ¬
stus dedit secirta mãdata cũ illum
p̃poneret tracie quã ꝑdomuit. Et tỹ¬
beriꝰ proficiẽs ĩ cãpaniã cũ multa ĩur¬
be et suspecta relĩqueret et ĩuisa pu¬
to qr bene cesfat illi pissonis ebrieta.¬
¶ Postea cossũ fecit urbis p̾fectũ
iurũ grauẽ moderatũ. sz mersũ et ui¬
no madentẽ adeo ut ex senatu alñ
ĩ quẽ ĩcõuiuio uenerat oppͥssus ĩex¬

Expanded text:
tum est Tillio Cimbro quam C Cassio. Cassius tota vita aquam bibit, Tillius Cimber et nimius erat in vino et scordalus. In hanc rem locutus est ipse: " ego," inquit, " quemquam feram, qui vinum ferre non possum?" et vinum male credi et sermonem bene, unum tamen exemplum, quod occurrit mihi, referam, ne intercedat Instruenda est enim vita exemplis inlustribus. Non semper confugiamus ad vetera. L. Piso, urbis custos, ebrius ex quo semel factus est, fuit. Maioremtutela urbis continebatur, diligentissime administravit. Huic et divus Augustus dedit secreta mandata, cum illum praeponeret Thraciae, quam perdomuit, et Tiberius proficiscens in Campaniam, cum multa in urbe et suspecta relinqueret et invisa. Puto, quia illi bene cesserat Pisonis ebrietas, postea Cossum fecit urbis praefectum, virum gravem, moderatum, sed mersum et vino madentem, adeo ut ex senatu aliquando, in quem e convivio venerat, obpressus i
Abbreviated transcription (Latin):
tates uocãtur uͥ trãscenderũt modũ
penas ẽẽ. Nã si illud argumẽtaius
sapiẽtẽ multo umo ĩebriari et retĩe¬
re rectũ tenorẽ ⁊̃ si tenuilẽtus sit. li¬
cet cognoscas nec ueneno potato mo¬
ritur nec sopore sũpto dormiturũ
nec eleboro accepto qͥcqͥd ĩiuscerib
herebit eiecturũ deiecturũq. S si tẽp¬

Expanded text:
tates vocantur, ubi transcenderant modum, poenas esse. Nam si illud argumentaberis, sapientem multo vino inebriari et retinere rectum tenorem, etiam si temulentus sit; licet colligas nec veneno poto moriturum nec sopore sumpto dormiturum nec elleboro accepto, quicquid in visceribus haerebit, eiecturum deiecturumque. Sed si temp
Abbreviated transcription (Latin):
dẽ crisim h̃e. qr utriq dẽtes cadũt
Sz iã iux illũ assequor curẽtẽ. et
int̾ paucissĩos dies nõ pot̾o. Uide qͥd
ex̾citacõ cotidiana proficiat. cito
magnũ ĩ t̾uallũ fit ĩt duos ĩdiu̾sũ¬
iter eũtes. Eodẽ tpr̃e ille ascendit e¬
godescẽdo. Nec ignoras ꝙͣto ex hus
uelociꝰ alcerũ alto fuit mẽtitus sũ.
Iã eni etas nr̃a nõ descendit s cadͭ¬
¶ Quõ tñ hodiernũ certaniẽ noh
cesserit q̃ris. Qd raro cursoribz eue¬
int dietã fecimꝰ. Abhac fatigacõe
mag̃ꝙͣ excitacõe ĩ frigidã descendi.
ħ apd̾ me uocat parũ calida. Ille
tãtũ ꝑsicralutes qͥ klĩs iãuarus¬

Expanded text:
dunt. Sed iam vix illum adsequor currentem et intra paucissimos dies non potero; vide, quid exercitatio cotidiana proficiat. Cito magnum intervallum fit inter duos in diversum euntes. Eodem tempore ille adscendit, ego descendo, nec ignoras, quanto ex his velocius alterum fiat. Mentitus sum; iam enim aetas nostra non descendit, sed cadit. Quomodo tamen hodiernum certamen nobis cesserit quaeris ? Quod raro cursoribus evenit, hieran fecimus. Ab hac fatigatione magis quam exercitatione in frigidam descendi; hoc apud me vocatur parum calda. Ille tantus psychrolutes
Abbreviated transcription (Latin):
qͥ ebrius ẽ tũc pͥmũ ẽẽ nc̃ hẽre hoc ui¬
ciũ. Et qͥ cbriosus ẽ sepe ertra ebrie¬
tatẽ esse. Itaqz id ĩcelligo qd signifi¬
cari u̾bo isto solet. p̾ẜtĩ cũ abhoĩe di¬
ligẽtiã ꝑrofesso ponat᷑ et u̾ba erami¬
nãte. ¶ Ãdice nũc ꝙ si h intellexit
renõ et nos ĩtelligere nosuit ãbigͥta¬
tẽ u̾bi q̃sunt locũ fandi. ꝙ facien¬

Expanded text:
re hoc vitium, et qui ebriosus est, saepe extra ebrietatem esse. Itaque id intellego, quod significari verbo isto solet, praesertim cum ab homine diligentiam professo ponatur et verba examinante. Adice nunc quod, si hoc intellexit Zenon et nos intellegere voluit, ambiguitate
Abbreviated transcription (Latin):
bes. et qd arã. et quo ordĩe libeter t̃
scribã. Obẜ uabo me protinꝰ et ꝙ est
ultissimũ diẽ meũ recognoscã. hoc
nos pessiõs facit ꝙ neõ uitã suã re¬
spicit. Qͥd facturi sumiꝰ cogitanius.
atqͥ cõsiliũ futuri ex p̾t̾ito uenit. lo¬

Expanded text:
bes, et quid agam et quo ordine, libenter tibi scribam. Observabo me protinus et, quod est utilissimum, diem meum recognoscam. Hoc nos pessimos facit, quod nemo vitam suam respicit. Quid facturi simus cogitamus. Atqui consilium futuri ex p
Abbreviated transcription (Latin):
ligat uirũ bonũ nõ futurũ ebriũ.
Ebrio secretũ neõ ẜmonẽ cõmictit.
Uiro aut bouo cõmictit. Ergo uir
bonus ebrius nõ erit. Ead̃ oppoĩta
ĩt̾rogacõe silĩ derideat᷑ actende. Sati

Expanded text:
ligat virum bonum non futurum ebrium: "ebrio secretum sermonem nemo committit; viro autem bono committit; ergo vir bonus ebrius non erit." Quemadmodum opposita interrogatione simili derideatur, adtende. Satis
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ potũte hẽat aĩuz et penã. Si toto po¬
t̾it donet. si munꝰ tẽꝑet. Lõgeqz sit ĩ sui ᷤ¬
ꝙͣ ĩ alieĩs ĩurns exorabilior. Nã ꝙad
tẽ uocabo nõ ĩ alieno dolore facilẽ s
eũ qͥ ĩ suis stimulis exagitet᷑ nõ psilit

Expanded text:
t, et penam, si ex toto poterit, donet, sin minus, temperet, longe que sit in suis quam in alienis iniuriis exorabilior. Nam quematem vocabo non in alieno dolore facilem, set eum qui, cum suis stimulis agitetur, non prosilit
Abbreviated transcription (Latin):
Magni aĩ ẽ magna cõtẽpnere ac
sterint ubertas. Sic rann honere¬
stagũtur. Sic ad maturitatẽ nõ ꝑ¬
uenit muna fecũditas. Idem aĩs
quoqz euenit quos ĩmoderata felici¬
tas rũpit qua nõ tm̃ ĩ aliorũ u̾uriã
s ⁊̃ ĩ suã utũtur. Quis hostis in
quẽꝙͣ tã cõtumeliosus fuit ꝙͣ ĩ quos¬
dam noluptates sue sũt. Quorũ ĩpo¬
tẽcie atqz ĩsane libidni obhoc unũ pos¬
sis ignosce ꝙ que faceͦ paciũtur. Nec
ĩnerito hie illos furor uerat. Uleccis ẽ
em̃ ĩ ĩmensũ exeat cupiditas q̃ naͣle
modũ transilut. Ille em̃i ht̃ suũ sinẽ.
In ama et ex libidine orta sine tim̃õ
sũt. nccia metit᷑ utilitas. Suꝑuacua
quoq redictit uolũpta tib itrqz se in
merctũt quib ĩ consuetudinẽ aductis

Expanded text:
Magni animi est magna contemnere ac Magni animi est magna contemnere ac sternit ubertas, sic rami niranguntur, sic ad maturitatem non pervenit nimia fecunditas. Idem animis quoque evenit, quos inmoderata felicitas rumpit, qua non tantum in aliorum iniuriam, sed etiam in suam utuntur. Qui hostis in quemquam tam contumeliosus fuit quam in quosdam voluptates suae sunt ? Quorum inpotentiae atque insanae libidini ob hoc unum possis ignoscere, quod quae fecere patiuntur. Nec inmerito hic illos furor vexat; necesse est enim in inmensum exeat cupiditas, quae naturalem modum transilit. Ille enim habet suum finem, inania et ex libidine orta sine termino sunt. Necessaria metitur utilitas; supervacua quo redigis ? Voluptatibus itaque se mergunt, qui
Abbreviated transcription (Latin):
Ominẽtririos quos deside¬
ras diligẽter ornatos et
ĩ angustũ coactos ego nõ cõponã.
sũmariũ nocabat᷑. Illa res discenti
magis ncciͣai ẽ hec scienti. Illa em̃
docet hec ãmonet. S utruisqz rei co¬
piã tibi faciã. Tu ame nõ ẽ ꝙ illũ
aut illũ exigas. Qui notorem dat
ignotus ẽ. Scribã ergo ꝙ uis. s meo
more. Int̾imi multos hẽs quorũ scͥp¬
ta nescio an satis ordiuẽt. Sũme
ĩicinus iudicẽ phisorophorũ. ħ ip̃a
res exꝑgissi te cogit. Si uideris ꝙͣ
multi tibi la borauerũt. cõcupisces
honesta. uemmẽ excelsi ĩgeni uirũ
hũilia delectãt et sordida. Magnarũ
rerũ spẽs ad se uocat et excollit. Quẽ¬
ad flãma q̃ surgit ĩ rectũ iacere ac
depͥmi nõ pot̾ ñ mag̃ ꝙͣ quiesce. ita
nr̃ aĩus ẽ ĩ motu. Eo mobilior et ac¬
tuosior quo uchemẽtior fuerit.
dedit. pouẽt se extra uis dictionẽqz
fortune. Scdã tẽꝑabit adu̾sa cõminu¬
et. et aluis admiranda despiciet.

Expanded text:
ommentarios, quos desideras, diligenter ordinatos et in angustum coactos ego vero conponam. summarium vocabatur. Illa res discenti magis necessaria est, haec scienti. Illa enim docet, haec admonet. Sed utriusque rei tibi copiam faciam. Tu a me non est quod illum aut illum exigas; qui notorem dat, ignotus est. Scribam ergo quod vis, sed meo more; interim multos habes, quorum scripta nescio an satis ordinent. Sume in manus indicem philosophorum; haec ipsa res expergisci te coget, si videris, quam multi tibi laboraverunt. Concupisces honesta. Neminem excelsi ingenii virum humilia delectant et sordida; magnarum rerum species ad se vocat et extollit. Quemadmodum flamma surgit in rectum, iacere ac deprimi non potest, non magis quam quiescere; ita noster animus in motu est, eo mobilior et actuosior, quo vehementior fuerit. dedit! Ponet se extra ius dicionemque fortunae. Secunda temperabit, adversa comminuet et aliis admiranda despiciet.
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ co ꝑuenerũt ut illis que suꝑuacu¬
a fuerat fc̃a sũt nccia. Seriuũt itaq
uoluptatib nõ fruũtur. et mala su
a ꝙ malorũ ultimũ est amãt. Tũc
autẽ ẽ cõsuẽta ĩfelicitas ubi turpia
non solũ delectat s ⁊̃ placẽt. et desi¬
int ẽẽ remedio locus ubi que fuerãt
uicia mores sũt.

Expanded text:
 pervenerunt, ut illis quae supervacua fuerant, facta sint necessaria. Serviunt itaque voluptatibus, non fruuntur, et mala sua, quod malorum ultimum est, et amant. Tunc autem est consummata infelicitas, ubi turpia non solum delectant, sed etiam placent, et desinit esse remedio locus, ubi quae fuerant vitia, mores sunt.
Abbreviated transcription (Latin):
Itaqz maiore sui parte illic ẽ uñ de¬
scendit. Quẽad̃ radii solis cõtĩgũt
quidẽ terrã s ibi sũt uñ mictũtur. sic
c̃is magnus et sac̾ et ĩħ demissus
quidẽ nobiscũ s heret origini sue. Illic̃
pendet. Illuc spectat ac uicitur. Ilrĩs
tãꝙͣ melior ĩterest. Quis ẽ ergo hic aĩ
mꝰ qͥ nullo bono nͥ suo intet. Quid est
eñstultius ꝙͣ ĩ hoĩe alieua laudare
rata iusri mictit᷑ dũ cõtractat᷑ et aid
paciẽtiã recipiendi ornamẽti cogit᷑
speciosus ex hortido cuiꝰ hic decor ẽ nõ
siue timore aspici. p̾fert᷑ illi lãguido
et bractheato. Nẽõ insi suo glãri debet.
Uitẽ laudemꝰ si fructu palinites o¬
nerat si ip̃a pondera ad cercã eorum
ꝯ̃ tullit amĩculo deducit. Nũquis
pendẽt. Propͥa uͥtus ẽ ĩ iute fertili¬
ip̃ius est. Ramiliã formosam ht̃ et
domũ pulcrã multũ serit. multũ
fen̾at. Nich horũ ĩ ip̃o est. s circa ip̃.

Expanded text:
Itaque maiore sui parte illic est, unde deItaque maiore sui parte illic est, unde descendit. Quemadmodum radii solis contingunt quidem terram, sed ibi sunt, unde mittuntur; sic animus magnus ac sacer et in hoc demissus, quidem nobiscum, sed haeret origini suae; illinc pendet, illuc spectat ac nititur, nostris tamquam melior interest. Quis est ergo hic animus ? Qui nullo bono nisi suo nitet; quid enim est stultius quam in homine aliena laudare rata iuba mittitur, dum contractatur et ad patientiam recipiendi ornamenti cogitur speciosus ex horrido, cuius hic decor est, non sine timore aspici, praefertur illi languido et bratteato. Nemo gloriari nisi suo debet. Vitem laudamus, si fructu palmites onerat, si ipsa pondere ad terram eorum, quae tulit, adminicula deducit; num quis pendent ? Propria virtus est in vite fertiliquod ipsius est. Familiam formosam habet et domum pulchram, multum serit, multum fenerat; nihil horum in ipso est, sed circa ipsum.
Abbreviated transcription (Latin):
nue fidez tͥ munis facit. Et siquis
specus saxis penit̾ exesis motẽ suspẽ¬
derit nõ manu factus s naͣlibz causis
ĩ tãtã laxitatũ ex cauatus cũu tu¬
ũ quadã religionis suspitioẽ ꝑcuciet.
Maguorũ fluminũ capita ueneram᷑.
Subita ex abdito uasti ãnis erupcõ
aras ħt. Collũtur aquarũ calenciũ
fõtes et stagna q̃ uel opacitas uelĩ¬
mensa altitudo sacrauit. Si hoĩem ui¬
deris ĩt̾itũ ꝑiculis ĩ tãtũ cupiditati¬
b int̾ adusa felicẽ ĩ medus tẽpestati¬
b platidũ. ex suspite̾ loto hoĩes uidẽ¬
cẽ. ex equo deos nõ subibit te uen̾cicio
eiꝰ. nõ dicens istares maior ẽ alcior¬
qz ꝙͣ ut credi sili̾s huic ĩ quo corpuscu¬
lo possit. uis istuc duma descẽdit
int eocellente mo deratũ. oĩa tãq
mmora trãseũtẽ. ꝯͥcꝯͣd timemꝰ optamꝰ
Ridentẽ celestis potẽcia agictat. Nõ
pͭ. res tãta sine anũculo mũs stare.

Expanded text:
nuae fidem tibi numinis faciet. Si quis nuae fidem tibi numinis faciet. Si quis specus saxis penitus exesis montem suspenderit, non manu factus, sed naturalibus causis in tantam laxitatem excavatus, animum tuum quadam religionis suspicione percutiet. Magnorum fluminum capita veneramur; subita ex abdito vasti amnis eruptio aras habet; coluntur aquarum calentium fontes, et stagna quaedam vel opacitas vel inmensa altitudo sacravit Si hominem videris interritum periculis, intactum cupiditatibus, inter adversa felicem, in mediis tempestatibus placidum, ex superiore loco homines videntem, ex aequo deos, non subibit te veneratio eius ? Non dices: " Ista res maior est altiorque quam ut credi similis huic, in quo est, corpusculo possit ? Vis isto divina descendit." Animum excellentem, moderatum, omnia tamquam minora transeuntem, quicquid timemus optamusque ridentem, caelestis potentia agitat. Non potest res tanta sine adminiculo numinis stare.
Abbreviated transcription (Latin):
Acis rẽ optimã et tͥ saluta¬
rẽ si ut scribis ꝑseueras. ire
ad bonã mentẽ. Et ꝙͣ stultũ est op¬
tare cũ possis ate ĩpetrare. Non sũt
ad celũ eleuãde manus nec erorãdꝰ¬
ẽ edituuo ut nos ad aurẽ simulacri
ꝯͣi magis exaudiri possimꝰ admictat
prope ẽ ad te deus. tecũ est. uicus est.
isti dico lucilli sacer ĩtra nos spũs
sedet malorũ bonorũqz nr̃orũ obẜua¬
tor et custos. hic prout a nobis trac¬
tatus ẽ. ita nos ip̃e tractat. Bonus
uõ uir sine deo nemo ẽ. an pot aliqͥs
supͣ fortunã nͥ ab illo aduitus sur¬
gere. Ille dat cõscilia magnifica et
recta. In uno qͦ uirorũ bonorũ quis
deus ĩcertũ est hĩtet. Si nõ tibi oc¬
currit uetustis arboribz et solitã al¬
titudinẽ egressus freꝙ̃s lucus et cõ¬
spectũ celi dẽpsitate ramorũ aliorũ a¬
lios protegẽciũ subiiouẽs ũbrec. illa
proceritas silue et secretũ luci et ad¬
miracio ũbre ĩ aꝑto tã dẽpse atq cõti¬

Expanded text:
acis rem optimam et tibi salutarem, si, ut scribis, perseveras ire ad bonam mentem, quam stultum est optare, cum possis a te impetrare. Non sunt ad caelum elevandae manus nec exorandus aedituus, ut nos ad aurem simulacri, quasi magis exaudiri possimus, admittat; prope est a te deus, tecum est, intus est. ' Ita dico, Lucili: sacer intra nos spiritus sedet, malorum honorumque nostrorum observator et custos. Hic prout a nobis tractatus est, ita nos ipse tractat. Bonus vero vir sine deo nemo est; an potest aliquis supra fortunam nisi ab illo adiutus exurgere? Ille dat consilia magnifica et erecta. In unoquoque virorum bonorum Quis deus incertum est, habitat deus. Si tibi occurrerit vetustis arboribus et solitam altitudinem egressis frequens lucus et conspectum caeli ramorum aliorum alios protegentium summovens obtentu, illa proceritas silvae et secretum loci et admiratio umbrae in aperto tam densae atque conti
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ cõmictendũ ut ĩcidamꝰ ĩ rẽ cõmotã ĩ¬
potentẽ alt̾ĩ emãcipatã ulẽ sibi. Si¬
ue enĩ nos respicit hũantate eius
irritam᷑. Siue cõtẽpint suꝑbici accẽ¬
dinure. Sq̃ facililas amoris ꝙͣ dif¬
ficultas nocet. Facilitate capiniur
cũ difficultate certamꝰ. Itaq cõscn
nobis ĩbecilitatis nr̃e qͥescamꝰ. nec
ciu nocitõ ĩfirmũ aĩu cõmitamiꝰ. nec

Expanded text:
est committendum, ut incidamus in rem commotam, inest committendum, ut incidamus in rem commotam, inpotentem, alteri emancupataespuit, humanitate eius inritamur, sive contempsit, superbia accendimur. Aeque facilitas amoris quam difficultas nocet; facilitate capimur, cum difficultate certamus. Itaque conscii nobis inbecillitatis nostrae quiescamus. Nec vino infirmum animum committamus nec
Abbreviated transcription (Latin):
ip̃e se cõcitat. et iuires dũ procedit ꝑ¬
at. Excludit᷑ facilius ꝙͣ expellitur.
¶Quis negat om̃s affcũs a quodã
qͣi naͣli flue̾ pͥncipio. Curã nobis no¬
seri naͣ mãdauit. s huic uͥ miniũ ĩ¬
dulois uiciũ ẽ. uoluptatẽ nat᷑a nccͣus
reb amiscuit. nõ ut illã peteremꝰ s
ut cci sine qͥb nõ possumꝰ uiuẽ gra¬
tiora nobis illius frcẽt accessio.¬
Si suo ueĩcit uire luxuria ẽ. Ergo
ĩtrãtib resistamꝰ. qr facilius ut di¬
ui nõ recipiũt᷑ ꝙͣ exeũt. ¶ Aliqua¬
tenꝰ ĩquis dole᷑ aliquatenꝰ tiniẽ per¬
micte. sz illud aliqͣtenꝰ longe produci¬
t̃. uec uͥ us accipit finẽ. Sapiẽti nõ
sollicite custodire se tutũ ẽ et lacͥmciᷤᷤ
suas, et uoluptates uͥ uolet sistet.
Nobis qr nõ est regredi facile̾ opti¬
mũ ẽ om̃o nõ progredi. Elegãt᷑ mͥ
De sapiẽte ĩquit iudebimꝰ mͥ et tibi
qui adhuc a sapiẽte lõge absimꝰ. Nõ

Expanded text:
ipse se concitat et vires, dum procedit, parat; excluditur facilius quam expellitur. Quis negat omnis adfectus a quodam quasi naturali fluere principio ? Curam nobis nostri natura mandavit, sed huic ubi nimium indulseris, vitium est. voluptatem natura necesrebus admiscuit, non ut illam peteremus, sed ut ea, sine quibus non possumus vivere, grata nobis illius faceret accessio; suo veniat iure, luxuria est. Ergo intrantibus resistamus, quia facilius, ut dixi, non recipiuntur quam exeunt. " Aliquatenus," inquis, " dolere, aliquatenus timere permitte "; sed illud " aliquatenus " longe producitur nec ubi vis, accipit finem. Sapienti non sollicite custodire se tutum est, et lacrimas suas et voluptates ubi volet sistet; nobis quia non est regredi facile, optimum est omnino non progredi. Eleganter miDe sapiente," inquit, " videbimus; mihi et tibi, qui adhuc a sapiente longe absumus, non
Abbreviated transcription (Latin):
blande trahẽtib. Qd pauetiꝰ de amo¬
re q̃rẽti rendit. ħ ego de oĩb affectioĩ¬
b dico. Qxͣtũ possum nos a lubrico re¬
cedamiꝰ. In sicco ꝙͦ parũ fortit̾ stamꝰ.
¶Occurres hoc loco mͥ illa publi¬
ca cõtra stoycos uoce. Nimis magͣ
promictis nimis dura p̾cipis. nos
homõtios sumꝰ. oĩa nobis negare nõ
possumꝰ. dolebimꝰ s parũ. Cõcupis¬
cemus sz tẽꝑate. Irascenur s placa¬
bimur. Scis ꝯẽ nõ possumꝰ ista qr nos
posse nõ credimꝰ. ymo me h̾cule aliud
mꝰ et malimꝰ excusare illa ꝙͣ excutẽ.
Sa tis nã hoĩ dedit roboris. si illo u¬
canuir si uires nr̃as colligamꝰ ac
totas pro nobis certe, nũc cõtra nos
cõcitem᷑. Nolle ĩ cã est. nõ posse p̾ten¬

Expanded text:
e trahentibus." Quod Panaetius de amore quaerenti respondit, hoc ego de omnibus adfectibus dico. Quantum possumus, nos a lubrico recedamus; in sicco quoque parum fortiter stamus. Occurres hoc loco mihi illa publica contra Stoicos voce: " Nimis magna promittitis, nimis dura praecipitis. Nos homunciones sumus, omnia nobis negare non possumus. Dolebimus, sed parum; concupiscemus, sed temperate; irascemur, sed placabimur." Scis, quare non possumus ista ? Quia nos posse non credimus. Immo mehercules aliud mus et malumus excusare illa quam excutere. Satis natura homini dedit roboris, si illo utamur, si vires nostras colligamus ac totas pro nobis, certe non contra nos concitemus. Nolle in causa est, non posse praeten
Abbreviated transcription (Latin):
sepe q̃sitũ ẽ. Nõ illos expel¬
lũt ꝑ ypatetici s tẽptãt. Ego nõ iude¬
o quõ salubris ẽẽ aut utilis possit ul¬
la mediocritas morbi. Noli tinẽ. nich
idulgẽtẽ p̾beo reb ad quas tẽdis. et
qͣs aut nctias uite aut utiles aut io¬
cũdas putas. Detrahã uitiũ. nã cũ
tͥ cupẽ int̾diro uelle ꝑmctã ut eade
illa ĩtrepidus fricias ut uel certiore
cõsilio ut uoluptatibz ip̃is mag̃ cissẽ¬
tias. Quidm. ad te mag̃ ꝑuẽture sũt
si illis ĩꝑabis ꝙͣ si ẜuies. S nãle ẽ¬

Expanded text:
saepe quaesitum est. Nostri illos expellunt, Peripatetici temperant. Ego non video, quomodo salubris esse aut utilis possit ulla mediocritas morbi. Noli timere; nihiindulgentemque praebebo rebus, ad quas tenetis et quas aut necessarias vitae aut utiles aut iucundas putas; detraham vitium. Nam cum tibi cupere interdixero, velle permittam, ut eadem illa intrepidus facias, ut certiore consilio, ut voluptates ipsas magis sentias; quidni ad te magis perventurae sint, si illis imperabis,
Abbreviated transcription (Latin):
ad ult̾as dinunieraret. et tot gnͣa cy¬
barũ uarus colorib picta et fluitũ¬
lit ꝯͥsqͥs uir ẽ sõꝑnũ suũ classico ꝙͣ sy¬
phomci rũpi. ¶ S satis dui cũ ba¬
is litigauimꝰ nũꝙͣ saitis cũ uicis.
Que te lucilli oro ꝑseq̃re sine modo
sine fine. Nã illis qͦ nec modꝰ ẽ nec
suns. proice q̃cũqz cor tuũ lamãt q̃
si alit extrahi nequirẽt cor ip̃m cũ
ip̃is Reuellendũ erat. Uoluptates
p̾cipue ex turba et ĩuisissiãs habe la¬
caĩt. In hoc nos ãplectũt᷑ ut strãgu¬
lẽt. uale.

Expanded text:
adulteras dinumeraret et tot genera cuadulteras dinumeraret et tot genera cumbarum variis coloribus picta et fluvitanllet, quisquis vir est, somnum suum classico quam symphonia rumpi ? Sed satis diu cum Bais litigavimus, numquam satis cum vitiis, quae, oro te, Lucili, persequere sine modo, sine fine. Nam illis quoque nec finis est nec modus. Proice quaecumque cor tuum laniant, quae si aliter extrahi nequirent, cor ipsum cum illis revellendum erat. Voluptates praecipue exturba et invisissimas habe; lacant, in hoc nos amplectuntur, ut strangulent. VALE.
Abbreviated transcription (Latin):
Nec dubie aliqͥd ad corrũpendũ iugo¬
rẽ pot̾ regio . ¶ Quãlibet uiã iumẽta
paciũt᷑ quorũ durata ĩasꝑo ũgula est.
in molli plaustriqz pascuo sagmata
cito subterũt᷑. ¶ Et fortior miles ex
cõfragoso uenit. sengnis ẽ urbanus
et ina. ¶ Nullũ laborẽ recusãt ma¬
nꝰ q̃ ad arma ab aratro trãfferũt᷑. In
pͥmo deficit puluere ille iũctꝰ et inti¬
dus. Seuerior loci disciplina firmat
ĩgeniũ aptũq magnis cognatib red¬
dit . ¶ Lit̾m honestius scipio ꝙͣ bais
exulabat. Riuina eiꝰ nõ ẽ tã molliter
lit .s. marius. Gñ. põpeuis et cesar ex¬
truxũt quidẽ iuillas ĩ regiõe baiana s
illas ĩposuerũt sũmis iugis monciũ.
Uidebat᷑ ħ mag̃ nulitare ex edito spe¬
culan. late lõgoqz subiecta. Aspice ꝙͣ
poĩciõe elegerũt. quib edissicia exci¬
cauerĩt locis et qͣlia. scies nõ uillas
eẽ s castra. hĩtaturũ tu putas fuisse
ũꝙͣ imiica catonẽ ut p̾nauigates

Expanded text:
id ad corrumpendum vigorem potest regio. Quamlibet viam iumenta patiuntur, quorum durata in aspero ungula est; in molli palustrique pascuo saginata cito subteruntur. Et fortior miles ex confragoso venit; segnis est urbanus et verna. Nullum laborem recusant manus, quae ad arma ab aratro transferuntur; in primo deficit pulvere ille unctus et nitidus. Severior loci disciplina firmat ingenium aptumque magnis conatibus reddit. Literni honestius Scipio quam Bais exulabat; ruina eius non est tam molliter lit, C. Marius et Cn. Pompeius et Caesar extruxerunt quidem villas in regione Baiana, sed illas inposuerunt summis iugis montium. Videbatur hoc magis militare, ex edito speculari late longeque subiecta. Aspice, quam positionem elegerint, quibus aedificia excitaverunt locis et qualia; scies non villas esse, sed castra. Habitaturum tu putas umquam fuisse in mica Catonem, ut praenavigantes
Abbreviated transcription (Latin):
ta fcũrus. Iugũ nõ recipio. Inimo ꝙ ma¬
iore uͥ tute faciendũ ẽ excucio. Nõ est
emoliendus aĩus. S. uoluptati cesẜo
cedendũ ẽ dolori. cedendũ ẽ labori. cedẽ¬
dũ ẽ pauꝑtati. Idẽ sibi ĩ me uiris esse
uolet et ãbicio et ira. In tot affcũs di¬
strahar ĩmo discerpar. ¶ Libertas ꝓ¬
poĩta ẽ. ad hoc pͥmiũ laborat᷑. Que
sit libertas q̃ris. Nulli rei ẜuire, nul¬
li nccͣitati. Nullis cãb fortunã in e¬
quũ deduce. Quo die illã ĩ tellexo plus¬
nõ posse ml pot̾it. Ego illã ferã cũ ĩ
manu mors sit. ¶Lus cogitacioĩb
ĩtentũ loca seria scãq elige oꝑteb.¬

Expanded text:
rus. Iugum non recipio, immo, quod maiore virtute faciendum est, excutio. Non est emolliendus animus; si voluptati cessero, cedendum est dolori, cedendum est labori, cedendum est paupertati; idem sibi in me iuris esse volet et ambitio et ira; inter tot adfectus distrahar, immo discerpar. Libertas proposita est; ad hoc praemium laboratur. Quae sit libertas, quaeris ? Nulli rei servire, nulli necessitati, nullis casibus, fortunam in aequum deducere. Quo die illa me intellexero plus posse, nil poterit. Ego illam feram, cum in manu mors sit ? His cogitationibus intentum loca seria sanctaque eligere
Abbreviated transcription (Latin):
puerũt. Siqͥs sibi proposuerit ꝙͣtũ o¬
ꝑis aggfsus sit. sciet nich delicate n
mollit̾ ẽẽ frciendũ. Quid mͥ cũ istis
calentib stagnis. qͥd cũ sudatorns ĩ
q̃ siceus uapor corpora exhausurus ĩ¬
cludit. Oĩs sudor ꝑ laborẽ exeat. Si fa
su rerũ omissoqz bello fouẽdis corpori¬
b oꝑam daremꝰ. Nẽo nõ intẽpestina
desidici uictori qͦ ne dũ inicẽti ꝑiculosã¬

Expanded text:
puerunt. Si quis sibi proposuerim quantum operis adgressus sit, sciet nihil delicate, nihil molliter esse faciendum. Quid mihi cum istis calentibus stagnis ? Quid cum sudatoriis, in quae siccus vapor corpora exhausurus includitur ? Omnis sudor per laborem exeat. Si facsu rerum omissoque bello fovendis corporibus operam daremus, nemo non intempestivam desidiam victori quoque
Abbreviated transcription (Latin):
uomiodo qͥsq pot̃
mni lucilli tui
uncũ fiie ual¬
gius apd̃ utiũq ei legi no reꝑio cũ plĩ¬
ma loca euomiãt ignes nõ tm̃ edita ꝙ
crebriꝰ euenit uidelicet qz ignis ĩ altissi¬
mũ effert᷑ s ⁊̃ iacẽtia. Nos ut cũq pos¬
sumꝰ cõtẽti sumꝰ bais quas post̾a die
qua actigerã reliqui locũ obħ deuitã¬
dũ cũ hẽat quasdã naͣles dotes qr il¬
lũ sibi celebrandũ luouria sũpsit.
Quid ergo. uli loco ĩdicendũ ẽ odium.¬

Expanded text:
uomodo quisque potest, mi Lucili! Tu unicum, sive Valgius, apud utrumque enim legi, non reperio, cum plurima loca evomant ignem, non tantum edita, quod crebrius evenit, videlicet quia ignis in altissimum effertur, sed etiam iacentia. Nos utcumque possumus, contenti sumus Bais, quas postero die quam adtigeram reliqui, locum ob hoc devitandum, cum habeat quasdam naturales dotes, quia illum sibi celebrandum luxuria desumpsit. " Quid ergo ? Ulli loco Edicendum est odium
Abbreviated transcription (Latin):
soluit. ¶ Non tãtũ corpori s ⁊ mo¬
rib salubrẽ locũ elig̾e debemiꝰ. E̾cid
int̾ tortores hĩtare noli. sic nec ĩter
popinas quidẽ uidẽ ebrios ꝑ lictora
errãtes et cõmẽsatioẽs naiugãtiũ et
sỹ phomarũ cãtib screpẽtes latus et
alia q̃uelut soluta legib lururia
nõ tm̃ peccat s publicat. qͥd uccĩe est
id age debemꝰ ut nritamẽta uiciorũ
ꝙ logissime sugiamꝰ. Indurandus est
aĩus et ablandiniẽtis uoluptatũ pro¬
cul abstrahendus. ¶Una hãmba¬
lẽ hib̾na soluerũt. et ĩdomitũ illum
nuibz atqz alpib uirũ eneruauer̃t
fomẽta cãpanie. Armis uicit. uicns

Expanded text:
um corpori, sed etiam moribus salubrem locum eligere debemus. Quemadmodum inter tortores habitare nolim, sic ne inter popinas quidem. Videre ebrios per litora errantes et comessationes navigantium et symphoniarum cantibus strepentes lacus et alia, quae velut soluta legibus luxuria non tantum peccat, sed publicat, quid necesse est ? Id agere debemus, ut irritamenta vitiorum quam longissime profugiamus. Indurandus est animus et a blandimentis voluptatum procul abstrahendus. Una Hannibalem hiberna solverunt et indomitum illum nivibus atque Alpibus virum enervaverunt fomenta Campan
Abbreviated transcription (Latin):
nec ullũ colorẽ ille odit. s aliꝙ̃ parũ
putat aptũ ẽẽ frugalitatẽ professo.
Sic regio qͦ ẽ quã sapiẽs uir aut ad
sapĩam tendẽs declinet tãꝙͣ alienã
bonis moribz. Itaqz de secessu cogitãs
nũꝙͣ canopũ eliget ꝙͣuis nemmẽ cano¬
pus ẽe frugi uetet. nec baias qͥdẽ que¬

Expanded text:
nec ullum colorem ille odit, sed aliquem parum putat aptum esse frugalitatem professo; sic regio quoque est, quam sapiens vir aut ad sapientiam tendens declinet tamquam alienam bonis moribus. Itaque de secessu cogitans numquam Canopum eliget, quamvis neminem Canopus esse frugi vetet, ne Baias quidem; de
Abbreviated transcription (Latin):
docadat. Nã ut fallar tͥ uerũ mͥ qͣdẽ
ꝓsuades qͥ me usq ad mẽdacia hoc le¬
iora ĩ quib os ꝑcidi nõ otuli eru
solent credulũ p̾sto. yeme aer riget
et iõ nundũ ĩ aquã u̾tit᷑ s ĩ nuẽ au
aer ꝓpͥor. Cũ uer cepit maior ĩclĩa¬
cio tprĩs sequit et calidiore celo ma¬
iora sũt scilicidia. Ideo ut ait uͥgiliꝰ
ur̃. Cũ ruit ymbriferũ uer uehemẽ¬
tior ẽ ĩnutacõ aeris undiq pate¬
facti et soluẽtis se ip̃o tp̃r adiuãte
Obhoc mbi gͣues magis uastiq ꝙͣ
ꝑtinaces deferũt᷑. bruma letas plu¬
mas hs̃ et tenuet cales sepe solent
int̾ueĩre cũ pluuia rara et minu¬

Expanded text:
fallar tibi, uerum mihi quidem persuadetur, qui me usque ad mendacia haec leuiora, in quibus os percidi non oculi erui solent, credulum praesto: hieme aer riget et ideo nondum in aquam uertitur sed in niuem, cui aer propior est; cum uer coepit, maior inclinatio temporis sequitur et calidiore caelo maiora fiunt stillicidia. Ideo ut ait Vergilius noster "cum ruit imbriferum uer", uehementior mutatio est aeris undique patefacti et soluentis se ipso tempore adiuuante: ob hoc nimbi graues magis uastique quam pertinaces deferuntur. Bruma lentas pluuias habet et tenues, quales saepe solent interuenire, cum pluuia rara et minu