comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Unde salomon ait: Cuncta temptaui insapien¬
cia: dixi sapiens efficiar. et ipsalonge recessita me:
Quesita enim sapientia longe recedere dicitur:
quia appropinquanti altior uidetur: Qui uero
hanc ne quaquam querunt: tanto se ei propu¬
quos estimant. quanto et euis rectitudinis regu¬
lam ignorant: quia siti intenebris murarilucis
claritatem nesciunt. quam nunquam uiderunt:
Eumq in forma eius pulchritudinis non tendũ¬
tur: in semet ipsis libenter cotidie de formiores
fiunt Nam quisquis eius radiis tangitur: sua
summa con¬
siderans. conspicit qͦn
a recto. Unde beatuᷤ
iob humanum
Igenus uirtutib transi¬
ens. amicos loquendo superauit: s loquente
deo sublimius eruditus: semet ipsum cognos¬
cendo reticuit: Illos namq in iuste loquentes
subdidit: s ad uerba locutionis intime. reum se
uste cognouit. Et quidem cur flagellatus sit
nescit: sed tamen cur flagella ueneratus ñ sit.
silendo redarguit: Diuina enim iudicia cum

Expanded text:
Unde Salomon ait: Cuncta tentavi in sapienUnde Salomon ait: Cuncta tentavi in sapientia, et dixi: Sapiens efficiar, et ipsa longius recessit a me . Quaesita enim sapientia longe recedere dicitur, quia appropinquanti altior videtur. Qui vero hanc nequaquam quaerunt, tanto se ei propinquos aestimant, quanto et ejus rectitudinis regulam ignorant, quia siti in tenebris mirari lucis claritatem nesciunt, quam nunquam viderunt; cumque in formam ejus pulchritudinis non tenduntur, in semetipsis libenter quotidie deformiores fiunt. Nam quisquis ejus radiis tangitur, sua summa considerans, conspicit quantum distat a recto. Unde beatus Job humanum genus virtutibus transiens, amicos loquendo superavit; sed loquente Deo, sublimius eruditus, semetipsum cognoscendo reticuit. Illos namque injuste loquentes subdidit, sed ad verba locutionis intimae reum se juste cognovit. Et quidem cur flagellatus sit nescit, sed tamen cur flagella veneratus non sit, silendo redarguit. Divina enim judicia cum
Abbreviated transcription (Latin):
a flatu contemplationis eiugilet: illa que leuia
pauloante credidit. mox ut grauia ac mortifera
perhorrescit: Cuncta enim uel in minimis noxi¬
a. quasi atrocissima refugit: quia uidelicet per
conceptionem spiritus grauida. introire ad se iã
inania nulla ꝑmittit: Ex eo enim quod intus
conspicit: quam sint horrenda hec que exterius
ꝑstrepunt sentit:. Et quanto ampluis subleua¬
ta profeterit: tanto magis refugit infirma in
quib prostrata deficit: N ichil quippe eam. nisi
quid se ei extrinsecus ingerit: quo illud non est
quod intrinsecus uidit: S ex his interiorib que
raptim uidere potuit: ad exteriora que tolerat.
iudicandi regulam sumit. Suꝑ se enim rapi¬
tur. dum sublimia contemplatur: et semet ip¬
sam iam liberuis excendendo conspiciens. quic¬
quid ei ex se ipsa. subse ipsa remanet: subtiluis
conprehendit. Ex qua re miromodo agitur.
ctitudine longe esse. se sentiat. cum appropinqͣt:

Expanded text:
afflatu contemplationis, evigilet, illa quae levia afflatu contemplationis, evigilet, illa quae levia paulo ante credidit mox ut gravia ac mortifera perhorrescit. Cuncta enim vel in minimis noxia, quasi atrocissima refugit, quia videlicet per conceptionem spiritus gravida, introire ad se jam inania nulla permittit. Ex eo enim quod intus conspicit, quam sint horrenda haec quae exterius perstrepunt sentit; et quanto amplius sublevata profecerit, tanto magis refugit infima, in quibus prostrata defecit. Nihil quippe eam nisi ilerat quidquid se ei extrinsecus ingerit, quo illud non est quod intrinsecus vidit, sed ex his interioribus quae raptim videre potuit, ad exteriora quae tolerat judicandi regulam sumit. Super se enim rapitur dum sublimia contemplatur; et semetipsam jam liberius excedendo conspiciens, quidquid ei ex seipsa sub seipsa remanet, subtilius comprehendit. Ex qua re miro modo agitur,ctitudini se longe esse sentiat, cum appropinquat.
Abbreviated transcription (Latin):
ALTS
uirtutum dignitate p roficiunt. eo subtilius
indignos se eẽ. deprehendunt: quia dum ꝓxi¬
mi lucis fiunt. quicquid eos in se ipsis latebat
iueniunt: Et tanto magis foras sibi de formis
apparent: quanto nimis pulchrum ẽ. quod intꝰ
uident Unusquisq enim sibi dum tactu ueri
luminis inlustratur: ostenditur: Unde ag¬
noscit quid est iusticia: inde eruditur. ut uide¬
at quid est culpa Hinc est quod sepe mens nr̃a
quamius frigida in conuersationis humane
actione torpescat. quamuis in quibdam delin¬
quat et nesciat. quaiuis peccata quedam qua¬
si nulla ꝑpendat: cum tamen ad appetenda sub¬
limia orationis conpunctione se erigit. ipso sue¬
oculo conpunctionis excitata ad circum inspici¬
endam se post fletum uigilantior redit: Namcũ
neglectam se deserit et noxio tepore torpescit:
uel ociosa uerba. uel inutiles cogitaciones mino¬
ris esse omni modo reatus credit: At si igne cõ¬
punctionis incalescens. a torpore suo tacta subito

Expanded text:
altius virtutum dignitate proficiunt, eo subtilius indignos se esse deprehendunt, quia dum proximi luci fiunt, quidquid eos in seipsis latebat inveniunt; et tanto magis foris sibi deformes apparent, quanto nimis pulchrum est quod intus vident. Unusquisque enim sibi, dum tactu veri luminis illustratur, ostenditur; et unde agnoscit quid est justitia, inde eruditur, ut videat quid est culpa. Hinc est quod saepe mens nostra quamvis frigida in conversationis humanae actione torpescat, quamvis in quibusdam delinquat et nesciat, quamvis peccata quaedam quasi nulla perpendat; cum tamen ad appetenda sublimia orationis compunctione se erigit, ipso suae compunctionis oculo excitata ad circumspiciendam se post fletum vigilantior redit. Nam cum neglectam se deserit, et noxio tepore torpescit, vel otiosa verba, vel inutiles cogitationes minoris esse reatus omnimodo credit. At si, igne compunctionis incalescens, a tepore suo, tacta subito
Abbreviated transcription (Latin):
S rursum cum scriptum sit. omnia nuda et
aperta sunt oculis eiuis. quomodo tegi posst̃
que euis oculis cui cuncta nuda sunt abscon¬
di ne quaquam possunt: s quia hoc quod te¬
gimus. inferius ponimus. atq hoc unde tegi¬
mus. ninurum suꝑducimus. ut quod ẽ. subt̾¬
positum tegamus :⁊ T egere peccata dicimur:
que quasi supponimus dum ab dicamus Cis¬
q aliud suꝑducimus: dum bone actionis opꝰ
ad hoc post eligimus ut preferamus: Qui gͦ
priora mala deserit. et bona posterius facit:
ꝑ hoc quod addit. transactam nequiciam tegit.
cui boni operis merita suꝑducit: Beatus igitur¬
iob sancte ecclesie typum tenens et inuerbis sius
sua allegans. nostra designans: dicat ex se. dicat
ex nobis: Ponam manum meam super osmeũ:
Id est hoc quod districto uidici de sermone meo
me displicuisse considero: ante eius oculos sub ue¬
lamine recti operis abscondo: Sequitur: Unum¬

Expanded text:
 rursum cum scriptum sit: Omnia nuda et aperta sunt oculis ejus , quomodo tegi possunt quae ejus oculis, cui cuncta nuda sunt, abscondi nequaquam possunt? sed quia hoc quod tegimus inferius ponimus, atque haec unde tegimus nimirum superducimus, ut quod est superpositum tegamus, tegere peccata dicimur quae quasi subterponimus dum abdicamus, eisque aliud superducimus dum bonae actionis opus ad hoc post eligimus, ut praeferamus. Qui ergo priora mala deserit, et bona posterius facit, per hoc quod addit transactam nequitiam tegit, cui boni operis merita suJob sanctae Ecclesiae typum tenens, et in verbis suis sua allegans, nostra designans, dicat ex se, dicat ex nobis: Manum meam ponam super os meum; id est, hoc quod districto judici de sermone meo in me displicuisse considero, ante ejus oculos sub velamine recti operis abscondo. Sequitur:
Abbreviated transcription (Latin):
etiam cum ore conticescimus: tacẽteᷤᷤ clama¬
mus. hinc est quod inherremo populus per¬
strepit. ⁊ moyses ab strepitu uerborum tacet:
et tam̃ silens aure diuine pietatis auditur cui
dicitꝰ. Quid clamas ad me: Intus e. ergo indesi¬
dio clamor secretus. qui ad humanas aures ñ
peruenit: et tam̃ auditum conditoris replet.
hinc ẽ. quod anna ad templum ꝑgens. ore
quidem tacuit: & tam̃ tot sui desid̾ii uoces
emisit. hinc in euangłio dominus dicit. Intͣ¬
hostio. petit in cubiculo: quia tacenti ore in
conspectu suꝑne pietatis fundit affectum m̃¬
tis. & uox auditur in abscondito: cum per sc̃a
desidia silent̾ clamat᷑. Uñ recte quoq ꝑ psalmis¬
tam dicit᷑. Desid̃ium pauꝑum exaudiuit dñs:¬

Expanded text:
etiam cum ore conticescimus, tacentes clamaetiam cum ore conticescimus, tacentes clamamus. Hinc est quod in eremo populus vocibus perstrepit, et Moyses a strepitu verborum tacet: et tamen silens, aure divinae pietatis auditur. Cui dicitur: Quid clamas ad me ? Intus est ergo in desiderio clamor secretces apud secretissimas aures Dei non faciunt pervenit, et tamen auditum replet Conditoris. Hinc est quod Anna ad templum pergens, ore quidem tacuit, et tamen tot sui desiderii voces emisit . Hinc in Evangelio Dominus dicit: Tostio petit in cubiculo, qui tacente ore in conspectu supernae pietatis infundit affectum mentis. Vox vero auditur in abscondito, cum per sancta desideria silenter clamatur. Unde recte quoque per Psalmistam dicitur: Desiderium pauperum exaudivit D
Abbreviated transcription (Latin):
mortuus ẽ. pronob̾. inmo qui et resurrexit.
qui ẽ. in dex tera d̾i qui etiam interpellat ꝓ
nob̾. Uingenito enim filio pro homine int̾¬
pellare ẽ. apud coȩt̾num patrem seipsũ ho-¬
minem de monstrare. Eiq prohumana nat᷑a
rogasse est: eandem naturam in diumitatis
sue celsitudine suscepisse. Interpellat igitur
pronob̾ dominus non uoce sed miseratione:
quia quod dampnari inelectis noluit susci¬
piendo liberauit. Adutor ergo queritur ut
desid̃ium exaudiatur: quia nisi ꝓ nob̾ inter¬
pellatio mediatoris intercederet abaure. deiꝓ
Notandum quoq ẽ. quod nequaipuã dicitur
p̃ces. s desiderium mneum omnipotens audi¬
at. Uera quippe postulatio. non mnoris ẽ. uocib
s incogitationib cordis. Ualentiores namq uo
ces apud secretissimas aures di: non faciunt
uerba nr̃a. s desidĩa. Aet̾nam ⁊ enim urtam. si
ore petimus nec tam̃ corde desideramus: clamã¬
tes taciumus. Siuero desideramus. excorde.

Expanded text:
rtuus est pro nobis, imo qui et resurrexit, qui est in dextera Dei, qui etiam interpellat pro nobis . Unigenito enim Filio pro homine interpellare est apud coaeternum Patrem seipsum hominem demonstrare, eique pro humana natura rogasse est eamdem naturam in divinitatis suae celsitudine suscepisse. Interpellat igitur pro nobis Dominus, non voce, sed miseratione, quia quod damnari in electis noluit, suscipiendo liberavit. Adjutor ergo quaeritur ut desiderium exaudiatur, quia nisi pro nobis interpellatio Mediatoris intercederet, ab aure Dei Notandum quoque est, quod nequaquam dicitur preces, sed desiderium meum Omnipotens audiat. Vera quippe postulatio non in oris est vocibus, sed in cogitationibus cordis. Valentiores namquces apud secretissimas aures Dei non faciunt verba nostra, sed desideria. Aeternam etiam vitam si ore petimus, nec tamen corde desideramus, clamantes tacemus. Si vero desideramus ex corde,
Abbreviated transcription (Latin):
expressa subiuxit. Propt̃ quod placeo mͥ in ĩ¬
firmitatib meis. Ut ergo discipulos instrue¬
ret: de se sũma referebat. Ut uero se inhumi¬
litate. custodiret considerationis oculum nõ
inurtutib suis. s in infirmitatib. fixerat.
que ageant uideant.⁊ tam̃ cum ꝑegerint. ab eoꝵ
memoria oculos auertant. Uñ recte ꝑbeatum
iob dicitur. Si uidi solem cum fulgeret. Ac si aꝑ¬
te dic̾et. Opꝰ meũ etiã cũ aliis exemploꝵ lucẽ tͥbue¬
rẽ: ad p̾sũptionis gr̃am ñ attendi: qr dũ de eo excol

Expanded text:
expressa subjunxit: Propter quod placeo mihi in inexpressa subjunxit: Propter quod placeo mihi in infirmitatibus meis . Ut ergo discipulos instrueret, de se summa referebat; ut vero se in humilitate custodiret, considerationis oculum non in virtutibus suis, sed in infirmitatibus fixerat. quae agunt videant; et tamen cum peregerint, ab eorum memoria oculos avertant. Unde recte per beatum Job dicitur: Si vidi solem cum fulgeret. Ac si aperte diceret: Opus meum etiam cum aliis exemplorum, lucem tribueret, ad praesumptionis gratiam non attendi
Abbreviated transcription (Latin):
ta mala reducere: dicens. Qui pͥus fui blasphe¬
mus. ⁊ ꝑsecutor. ⁊ contumeliosus. Qui et si ali¬
quando dixit. bonum certam̃ certaui. cursũ con¬
sũmaui. fidem feruaui: intuendum sũm ope
ẽ. quia ea illo temꝑe intulit. quo iam excorpore
oiscessurum se ẽẽ. cognouit. Ibi quippe p̾misit
uicens. Ego enum iam delibor: ⁊ tempꝰ resoluti¬
onis mee instat. Tunc gͦ admemoriam ꝑfectio¬
nem reduxit. oꝑis. cum iam p̾uidit ad largitatis
spacium minime subesse tempus oꝑationis.
Sicut enim dum uiuimus debemus bonanrã¬
amemoria repeuere ne extollant: ita appropĩ¬
quante exitu. plerumq ea ad memoriam iter̃
reuocemꝰ. ut uidelicet fiduciam prebeant. et
desperatum timorem premant. Qui ⁊ si cho¬
rintiis bona sua enumerando narrauit: illoᷤᷤ
confirmare studuit. ñ se ostendere. Nam qr
eadem bona ñ in se attenderet. patefacta tri¬
bulatione propͥe temptationis edocuit: qua

Expanded text:
ta mala reducere, dicens: Qui prius fui blaspheta mala reducere, dicens: Qui prius fui blasphemus, et persecutor, et contumeliosus . Qui etsi aliquando dixit: Bonum certamen certavi, cursum consummavi, fidem servavi , intuendum summopere est quoniam illud eo tempore intulit quo jam ex corpore discessurum se esse cognovit. Ibi quippe praemisit, dicens: Ego enim jam delibor, et tempus resolutionis meae instat . Tunc igitur ad memoriam perfectionem reduxit operis, cum jam praevidit ad largitatis spatium minime subesse tempus operationis. Sicut enim dum vivimus, debemus bonaa memoria repellere, ne extollant, ita appropinquante exitu, plerumque ea ad memoriam iterum revocamus, ut videlicet fiduciam praebeant, et desperatum timorem premant. Qui etsi Corinthiis bona sua enumerando narravit, 704 illos confirmare studuit, non se ostendere. Nam quia eadem bona non in se attenderet, patefacta tribulatione propriae tentationis edocuit qua
Abbreviated transcription (Latin):
uenius. S habet hoc humana infirmitas pro¬
plicet. E ger quippe oculus cordis dum labora¬
re inconsideratione sua metuit quasiquoddã
stratum delectatioĩs inanimo ubi molliter
iaceat re quirse: atq id circo que commoda de
ꝑactis bonis sit assecutus intelligit: s que dãp¬
na de negligentiis patitur nescit. plerumq
enim hoc uicio temptantur electi: plerumq
eorum cordi suggerit᷑. ut et bona queq fecerit
a exultent. S siueri electi sunt ab eo inquo sibi
placent m̃tis oculos diuertunt: omnem in se dͤ
ꝑactis bonis leticiam de pͥmunt: ⁊ de his que se
minꝰ egisse intelligunt. tristiciam requirunt.
In dignos seestimant ⁊ pene solibona sua non
uident: que in se uidenda omnĩb ad exemplũ
p̃bent. hinc est qd̃ paulus dum expleta ĩse
bona pꝰ poneret.⁊ sola ad huc reliqua que eẽnt.
p̃hendisse. hinc est qd̾ ut poss sede bonis que
agebat humiliare studebat ad animum pret̾i¬

Expanded text:
udemus. Sed habet hoc humana infirmitas proudemus. Sed habet hoc humana infirmitas proplicet. Aeger quippe oculus cordis, dum laborare in consideratione sua metuit, quasi quoddam stratum delectationis in animo, ubi molliter jaceat, requirit; atque idcirco quae commoda de peractis bonis sit assecutus intelligit, sed quae damna de neglectis patitur nescit. Plerumque enim hoc vitio tentantur etiam electi. Plerumque eos exsultent. Sed si veri electi sunt, ab eo in quo sibi placent mentis oculos divertunt: omnem in se de peractis bonis laetitiam deprimunt, et de his quae se minus egisse intelligunt tristitiam requirunt. Indignos se aestimant, et pene soli bona sua non vident quae in se videnda omnibus ad exemplum praebent. Hinc est quod Paulus dum expleta in se bona postponeret, et sola adhuc reliqua quae essent bitror apprehendisse. Hinc est quod ut posset se de bonis quae agebat humiliare, studebat ad animum praeteri
Abbreviated transcription (Latin):
sũt debitores tenent᷑: quã qd̃ oꝑanteᷤ qͣdã iã debiti¬
partẽ soluũt. Neq enĩ absolutꝰ : debitor qͥ młta recldit:
s qͥoĩa. Nec ad bͣniũ uictorie ꝑuenit. qui in mag¬
na parte spectaculi uelocit̾ currit: s uixta me¬
tas ueniens. in hoc qd̃ ẽ. reliquum deficit. Nec
ad quelibet loca destinata ꝑgentib inchoando
prodest longum iter carpere: sin̾ etiam totũ
ualeant consũmare. Qui gͦ ãternam uitam q̃¬
rimus: quid aliud quam quedam itinera agi¬
mus. ꝑ que ad patriam festinamus: S quid
prodest. qd̃ carpimus multa si ea que ad ꝑueni¬
endum restat neglegimus reliqua: More itaq¬
tum iam it̃ egimus. s quantum suꝑẽ. ut ꝑ a¬
gamusait paulisꝑ fiat p̾teritum quod inde¬
sinent̃ ⁊ timide ad huc adtenditur futurum.
Amplius gͥ debenus inspicere que bona nec¬
dum fẽcimus: quam ea que iam nos fetissegan¬

Expanded text:
sunt debitores tenentur, quam quod operantesunt debitores tenentur, quam quod operantepartem solvunt. Neque enim absolutus est debitor qui multa reddit, sed qui omnia; nec ad bravium victoriae pervenit qui in magna parte spectaculi velociter currit, si juxta metas veniens in hoc quod est reliquum deficit. Nec ad quaelibet destinata loca pergentibus inchoando prodest longum iter carpere, si non etiam totum valeant consummare. Qui ergo aeternam vitam quaerimus, qui aliud quam quaedam itinera agimus, per quae ad patriam festinamus? Sed quid prodest quod carpimus tam multa, si ea quae ad perveniendum restant, negligimus reliqua? 12. Non qtum jam iter egimus, sed quantum superest ut peragamus, ut paulisper fiat praeteritum quod indesinenter et timide adhuc attenditur futurum. Amplius igitur debemus inspicere quae bona necdum fecimus, quam ea quae jam nos fecisse ga
Abbreviated transcription (Latin):
lucet: quasi luc̾ne more lum̃ extesta resplendet.
Cum uero ꝑsolam uͥtutẽ mentis in contempla¬
tione a tollit᷑: quasi more solis de celo ueniens lixx
indetur: Quia gͥ multa beatus iob ospitalitans
ac miscd̃ie de se bona narrauerat. que ꝓfecto tan¬
to ad huc munima. quanto et corporalit̾ noue¬
rat gesta: ad untutum sp̃italium culm̾ mentis
oculum reuocans. ꝑfectionis sue meminit. ⁊ lu¬
cem exemplorum quam de sealiis cribuit. so
aliqua faciunt. iniquitatum suarum ꝓtinus
obliuscunt᷑: et cordis oculum inconsideratio¬
one bonoꝵ operum que exhibent figunt. atq
eo se iam scõs existimant: quo int̾ bona que a¬
gunt malorum Cioꝵ in quib ⁊ fortasse ad huc
in plicati sunt memoriam declinant: Qui scilic⁊
si districtionẽ iudicis ugilant attenderent: plꝰ
de malis sius metuerent. quam de in ꝑfectis boniᷤ
exultarẽt. Plinspic̾ent qd̃ debiis qͦ achuc eis agẽcda

Expanded text:
lucet, quasi lucernae more, lumen ex testa resplendet. lucet, quasi lucernae more, lumen ex testa resplendet. Cum vero per solam virtutem mentis in contemplatione attollitur, quasi more solis de coelo veniens lux videtur. Quia igitur multa beatus Job hospitalitatis ac misericordiae de se bona narraverat, quae profecto tanto adhuc minima, quanto et corporaliter noverat gesta, ad virtutum spiritalium culmen mentis oculum revocans, perfectionis suae meminit, et lucem exemplorum, quam de se aliis tribuit, solaliqua faciunt, iniquitatum suarum protinus obliviscuntur, et cordis oculum in consideratione bonorum operum quae exhibent figunt; atque eo se jam sanctos existimant, quo inter bona quae agunt malorum suorum, in quibus et fortasse adhuc implicati sunt, memoriam declinant. Qui scilicet si districtionem judicis vigilanter attenderent, plus de malis suis metuerent quam de imperfectis bonis exsultarent, 703 plus inspicerent quod de his quae adhuc eis agenda
Abbreviated transcription (Latin):
git etiam operari ceperit: eo ip̃o ñ numquam
quo foras ostenditur labitur: atq in suis actib
se ceteros p̃ire gloriatur. Beatum igit᷑ iob sicut
in telligentie aurum ñ extulit: nec lum̃ quoq
ante humanos oculos mire oꝑationis eleuauit.
Sol quippe insulgore ẽ: bonum opus in manifes
tatione. Scriptum namq ẽ. Luceat lux ur̃a coram
hominib: ut uideant oꝑa ur̃a bona. ⁊ glorificet̃
patrem urm̃ qui incelis ẽ. Et rursum. Sint lum
biur̃i p̾cincti ⁊ lucerne aidentes. Quod enim hoc
in loco fulgenti sole: id ineuangłio lucer nis
ardentib designatur. Bonum quippe opus. cũ
inmedio ꝑfidorum lucet. luc̃na ardet in nocte.
Cum uero in eccłia resplendet: sol fulget in die.
Bonum opus si ad huc tale ẽ. qđ soli mirant᷑ mali:
luc̃na uidelicet in nocte ẽ. Si autem ita ꝓficit ut
mirari abonis ac ꝑfectiorib possit: nimir̃ solẽ.
in die. Bonum opꝰ cumꝑactuam uitam corꝑis

Expanded text:
git etiam operari coeperit, eo ipso nonnunquam git etiam operari coeperit, eo ipso nonnunquam quo foras ostenditur labitur, atque in suis actibus se caeteros praeire gloriatur. Beatum igitur Job sicut intelligentiae aurum non extulit, nec lumen quoque ante humanos oculos mirae operationis elevavit. sol quippe in fulgore est bonum opus in manifesuceat lux vestra coram hominibus, ut videant opera vestra bona, et glorificent patrem vestrum qui in coelis est . Et rursum: Sint lumbi vestri praecincti, et lucernae ardentes . Quod enim hoc in loco fulgente sole, id in Evangelio lucernis ardentibus designatur. Bonum quippe opus cum in medio perfidorum lucet, lucerna ardet in nocte; cum vero in Ecclesia resplendet, sol fulget in die. Bonum opus si adhuc tale est, quod soli mali mirantur, lucerna videlicet in nocte est; si autem ita proficit, ut mirari a bonis ac perfectioribus possit, nimirum sol est in die. Bonum opus cum per activam vitam corporis
Abbreviated transcription (Latin):
nera largitoris merentes tam̃ considerant debitũ
opens. Ut indelicet actione ꝑsoluant: quod eis
p̃rogatum ẽ. incognitione. Stultus namq est
debitor qui gaudens pecumas mutuas accepit.¬
et tempiis quoreddere debeat ñ attendit. Mode¬
ratur autem leticia accipiendi:quando sollerti
prouidentia etiam constitutum tempꝰ reddendi
cogitatur. Quia igit᷑ iusti uiri in his que iugi¬
lant̃ intelligunt. secura leticia non extollunt᷑
dicatur recte. Siletatus sum suꝑ multis diui¬
tiis meis: et quia plurima repperit manꝰ mea.
Ac siaꝑte diceret᷑. dsequaquam me in eolocuple¬
tem exiusticia credidi quo recta que agere debu¬
i etiam multa cognoui: nec intelleigenna cor
extulit: quia illud consideratio debite oꝑatioĩs
tingit: ut cum intelligentie altitudo ꝑcipitur. ⁊¬
circa semet ip̃m animus ualde sollicitus abela-¬
tionis lapsu teneatur. S cum mira que intelli¬

Expanded text:
nere largitoris, moerentes tamen considerant debitum nere largitoris, moerentes tamen considerant debitum operis: ut videlicet actione persolvant, quod eis praerogatum est in cognitione. Stultus namque est debitor, qui gaudens pecuet tempus quo reddere debeat non attendit. Moderatur autem laetitia accipiendi, quando solerti providentia etiam constitutum tempus reddendi cogitatur. Quia igitur viri justi in his quae vigilanter intelligunt secura laetitia non extolluntur, dicatur recte: Si laetatus sum super multis divitiis meis, et quia plurima reperit manus mea. Ac si aperte diceretur: Nequaquam me in eo locupletem ex justitia credidi, quo recta quae agere debui etiam multa cognovi, nec intelligentia cor extulit, quia illud consideratio debitae operationd plerumque contingit, ut cum intelligentiae altitudo percipitur, circa semetipsum animus valde sollicitus ab elationis lapsu teneatur. Sed cum mira quae intelli
Abbreviated transcription (Latin):
ex gr̃a creatoris accipi. S numquam ds m̃tem
deserit: que m peccatis se ueracit̾ agnoscit. Uñ et
mox eliseus ueniens lignum deorsum mittit.
Quia uidelicet redemptor nr̃ pie nos respiciens
cor peccatoris humiliat: ⁊ ei quam amiserat. in¬
telligentiam reformat. Lignum mergit. ⁊ ferrũ
releuat: quia cor affligit. et scientiam reparat.
fregit lignum atq iactauit ⁊ sic ferrum sus¬
tulit. Lignum namq confringere e: corab ele¬
uatione conterere. Lignum adima iactare ẽ: e¬
latum cor in cognitione ut diximus proprie in¬
firmitatis humiliare. Atq illico ferrum ad suꝑ¬
ficiem redit: quia adusum exercitationis pristi¬
ne intelleigentia recurrit. Igitur quia donum
intellectus qd̾ accipitur. uix cum tot. difficul¬
tatib custoditur: curandum quippe ẽ. neocio tor¬
cum cognoscant que faciunt: s cum faciunt que
cognouerunt: Et si intelligendo congaudent mu¬

Expanded text:
ex gratia conditoris accepi. Sed nunquam Deus mentem ex gratia conditoris accepi. Sed nunquam Deus mentem deserit quae in peccatis se veraciter agnoscit. Unde et mox Elisaeus veniens lignum deorsum mittit, quia videlicet Redemptor noster pie nos respiciens, cor peccatoris humiliat, et ei quam amiserat intelligentiam reformat, lignum mergit, et ferrum relevat, quia cor affligit, et scifregit lignum atque jactavit, et sic ferrum sustulit. » Lignum namque confringere est cor ab elatione conterere. Lignum ad ima jactare est elevatum cor in cognitione ut diximus propriae infirmitatis humiliare. Atque illico ferrum ad superficiem redit, quia ad usum exercitationis pristinae intelligentiae recurrit. Igitur quoniam donum intellectus quod accipitur, vix cum tot difficultatibus custoditur, curandum valde est, ne otio torcum cognoscunt quae faciunt. Sed cum faciunt quae cognoverunt, etsi intelligendo largius congaudent a mu
Abbreviated transcription (Latin):
dum lapsus uane głe in accepta eadem scientia
ñ uitatur. Ferrum inaqua ꝑditur: quia exdis¬
soluto opere intelligentia fatuatur. Quam pro¬
fecto intelligentiam ad hoc nouimus dari ut añ
dantis oculos exbona debeat actione restitui. Uñ
⁊ recte isqui ferrum amiserat: clamabat. heu heu
heu domine mr: et hoc ip̃m mutuo acceperam.
Habent enim hoc electi ꝓprium: ut si qñ eis in
sua scĩa furtiua uane glẽ culpa subripit᷑ ad cor
uelocit̾ redeant: et quicquid in se ante diftricti
iudicis oculos dampnabile inueniunt. lacͥmis
insequantur. Qui flaentes non solum caute in¬
spiciunt mala que commniserunt. s exaccepto
munere que reddere etiam bona debuerunt:
quia nimirum tantose amplius peccatores sen¬
tiunt: quanto exneglectis bonis que agere pote¬
rant debitores tenentur. Recte ergo qui ferrum
tuo acceperam: Ac sidicat. Illud ꝑdissolutionẽ
negligentie ꝑdidi: qd̃ ut ꝑbona opera redderem

Expanded text:
dum lapsus vanae gloriae in accepta eadem scientia dum lapsus vanae gloriae in accepta eadem scientia non vitatur, ferrum in aqua perditur, quia ex dissoluto opere intelligentia fatuatur. Quam profecto intelligentiam ad hoc novimus dari, ut ante dantis oculos ex bona debeat actione restitui. Unde et recte is, qui ferrum amiserat clamabat: Heu! heu! heu! Domine mi, et hoc ipsum mutuo acceperam . Habent enim hoc electi proprium, ut si quando eis in sua scientia furtiva vanae gloriae culpa subrepit, ad cor velociter redeant, et quidquid in se ante districti judicis oculos damnabile inveniunt, lacrymis insequantur. Qui flentes, non solum caute inspiciunt mala quae commiserunt, sed ex accepto munere quae reddere etiam bona debuerunt, quia nimirum tanto se amplius peccatores sentiunt, quanto ex neglectis bonis quae agere poterant debitores tenentur. Recte ergo qui ferrum t hoc ipsum mutuo acceperam. Ac si dicat: Illud per dissolutionem negligentiae perdidi, quod ut per bona opera redderem
Abbreviated transcription (Latin):
sibimet diuersa sentimus. Non ẽ. autem secura
leticia in diumis paginis. ul fortia uł multa
cognoscere s cognita custodire. Nam qui bene
intelligit: quid intelligendo debeat agnoscit.
Quanto enim intellectus latius extenditur:
tanto ad explenda opera enixius ligat᷑. Uñ ine¬
uangelio uĩtas dicit. Eui multum datum est.
multum queritur ab eõ. Deputemus igitur.
Et cui commendauerunt multum: plus petãt
abeo. Deputemꝰ gͥ intelligentiam datam. quasi
pecuniam mutuam: quia quo nob̃ plꝰ creditur
exbenignitate. eo debitore s amplius tenem᷑
inopere. Et plerumq eadem intelligentie ac¬
cepte pecunia. cum adusuras auditorib datur
amittit᷑ nisi caute tribuatur. Neq enĩ neglegen
iordanem ligna cederent. uni eorum securis ex
manubrio in ꝓfundum lapsa disparuit.ferrũ
quippe in manubrio ẽ donum intellectus incor
de. Ligna uero ꝑ hoc cedere: est pͣue agentes in¬
crepare. Quod non umquam dum fluxe agitur.

Expanded text:
sibimet diversa sentimus. Non est autem secura sibimet diversa sentimus. Non est autem secura laetitia 701 in divinis paginis vel fortia, vel multa cognoscere, sed cognita custodire. Nam qui bene intelligit, quid intelligendo debeat agnoscit. Quanto enim intellectu latius extenditur, tanto ad explenda opera enixius ligatur. Unde in Evangelio Veritas dicit: Cui multum datum est, multum quaeretur ab eo; et cui et cui commendaverunt multum, plus petent ab eo . Deputemus intelligentiam datam quasi pecuniam mutuam, quia quo plus nobis creditur ex benignitate, eo debitores amplius tenemur in opere; et plerumque eadem intelligentiae accepta pecunia, cum ad usuras auditoribus datur, amittitur, nisi caute tribuatur. Neque enim negligenJordane ligna caederent, uni eorum securis ex manubrio in profundum lapsa disparuit . Ferrum quippe ide. Ligna vero per hoc caedere est prave agentes increpare. Quod nonnunquam dum fluxe agitur,
Abbreviated transcription (Latin):
tas diuitias appellatas ꝑsignificationem cre¬
uimus: nnisi habundantia acumina consilioꝵ
que querentis manus inuenit. cum hec co¬
gitatio tractantis gignit: Has et enim sa¬
lomon sapientie diuitias contemplatus ait.
Dorona sapientium: diuitie eorum. Qui quia
diuitias non metalla terrena. s prudentiam no¬
nominat: illico ꝑ contrarietatem subdit. fatui¬
tas stultorum: inprudentia. Si enim coronam
sapientium t̾renas diuitias diceret: proculdu¬
bio fatuitatem stultorum pauꝑtatem potius
quam imprudentiam feteretur. S dum fatui¬
tatem stultorum imprudentiam subdiditisa-¬
pientium diuitias quia prudentiam dixerte.
in dicauit. Has in se paulus sapientie diuitias
contemplatus ⁊ contem plationem suam conside¬
ratione humane. fragilitatis bumiliaus: ait. Ha-
bemus thesaurum istum: inuasis fictilib. Mul¬
tas staq apud nos diuitias repperimus cum dona
habundantis intelligencie. sacra eloquia in ues¬
tigando ꝑcipumis: atq in his plura nec tamen

Expanded text:
tas divitias appellatas per significationem credimus, nisi abundantia acumina consiliorum? Quae quaerentis manus invenit, cum haec cogitatio tractantis gignit. Has etenim Salomon sapientiae divitias contemplatus ait: Corona sapientium divitiae eorum . Qui quia divitias non metalla terrena, sed prudentiam nominat, illico per contrarietatem subdit: Fatuitas stultorum imprudentia . Si enim coronam sapientium terrenas divitias diceret, procul dubio fatuitatem stultorum paupertatem potius quam imprudentiam fateretur. Sed dum fatuitatem stultorum imprudentiam subdidit, sapientum divitias quia prudentiam dixerit, indicavit. Has in se Paulus scientiae divitias contemplatus, et contemplationem suam consideratione humanae fragilitatbemus thesaurum istum in vasis fictilibus . Multas itaque apud nos divitias reperimus, cum dona abundantis intelligentiae, sacra eloquia investigando percipimus, atque in his plura, nec tamen
Abbreviated transcription (Latin):
libet. Propħaergo ad aquam qñq peruenit ꝗͣ.
non pertrausit:quia ad contemplationem sapi¬
entie. cum ad extremum ducimur: ĩpsa eius ĩ¬
mensitas que ex se hominem subleuat: ad se
humano animo plenam cognitionem negat:
ut hanc et tangendo amet. er tam̃ nequaquam
pertranseundo penetret. Beatus gͥ iob hec in¬
crementa uirtutum quia distinete hominib
suꝑno munere tribui conspexit: gradus
uocauit: qm̃ ꝑipsos ascenditur. ut ad celestia
obtinenda ueniatur. Satriitaq libri idẽ.di
iuni eloquii me moriam faciens dicit: Psingu¬
los gradus meos pronuntiabo illum. quia ni¬
mirum ille ad doctrinam d̾i uera cit adcendit. ⁊¬
quiad obtinendam hanc gradib sc̃e operatio¬
nis eruperit. Et quasi ꝑ singulos gradus suos
librum ꝓuuntiat: qui ꝑcepisse se euis scientiam
ñ ꝑũba tantummͦ. s etiam ꝑ opera demonstrat.
Om̃e eñ qd̾ offerrimus. inmanib tenemꝰ. Ueni¬

Expanded text:
libet. Propheta ergo ad aquam quandoque pervenit, quam libet. Propheta ergo ad aquam quandoque pervenit, quam non pertransit: quia ad contemplationem sapientiae cum ad extremum ducitur, ipsa ejus immensitas, quae ex se hominem sublevat ad se humano animo plenam cognitionem necat, ut hanc et tangendo amet, et tamen nequaquam pertranseundo penetret. Beatus igitur Job haec incrementa virtutum, quia distincte hominibus superno munere tribui conspexit, gradus vocavit: quoniam per ipsos ascenditur ut ad coelestia obtinenda veniatur. Sacri itaque libri, id est, divini eloquii memoriam faciens, dicit: « Per singulos gradus meos pronuntiabo illum . » Quia nimirum ille ad doctrinam Dei veraciter ascendit, qui ad obtinendam hanc gradibus sanctae operationis eruperit, et quasi per singulos gradus suos librum pronuntiat, qui percepisse se ejus scientiam non per verba tantummodo, sed etiam per opera demonstrat. - Omne enim quod offerimus in manibus tenemus. Veni
Abbreviated transcription (Latin):
nitudo oꝑis extrescit: qñ in nob̾ ꝑcepta sapienti¬
a omnem quoq inquantum ẽ. possibile delecta¬
tionem carnis extinxerit. Nisi enim delectatio
ẽẽt. in renib psalmista minime dixiss:.Ure reneᷤ
meos et cormeum. Aquagͥ adrenes uenit.cum
Dulcedo sapientie. etiam incentiua carnis inter¬
imit: ut ea que urere m̃tem poterant. delectatio¬
nisincendia sugescant. Qui ad huc mensus ẽ.
mille. torrentem uidelicer. quem propħa ꝑtran¬
sire non poterat. de quo etiam dicit. qm̃ in tumu¬
erant. aque profunde torrentis: qui non pͭ trans¬
uadari. Petcepta naiq ꝑfectione operis: ad con¬
templacionem uenitur. In qua scilicet contem¬
platione dum mens in altum ducit᷑. subleuata
iudet ind̾o̾. quia non pͭ. penetrare qd̃ uidet. Et
quasi tangit aquam torrentis quam ꝑtͣnsire ñ
ualet: quia et in ruetur speculando quodlibe¬
at: et tam̃ hoc ipm̃ ꝑfecte non ualet intueri qd̃

Expanded text:
nitudo operis excrescit, quando in nobis percepta sapientinitudo operis excrescit, quando in nobis percepta sapientia omnes quoque, in quantum est possibile, delectationem carnis exstinxerit. Nisi enim carnis delectatio esset in renibus, Psalmista minime dixisset, « Ure renes meos, et cor meum . » Aqua igitur ad renes venit, cum dulcedo sapientiae etiam incentiva carnis interimit, ut ea quae urere mentem poterant delectationis incendia frigescant. Qui adhuc mensus est mille torrentem, videlicet quem Propheta pertransire non potuit. De quo etiam dicit: « Quoniam intumuerunt aquae profundi torrentis, qui non potest transvadari. » Percepta namque perfectione operis, ad contemplationem venitur, in qua scilicet contemplatione dum mens in altum ducitur sublevata videt in Deo, quia non potest penetrare quod videt, et quasi tangit ad aquam torrentis quam pertransire non valet, quia et intuetur speculando, quod libeat, et tamen hoc ipsum perfecte non valet intueri, quod
Abbreviated transcription (Latin):
qm̃ intumuerant aque profunde torrentis qui
non potest transuadari.Quid namq millena¬
rio numero. nͥ collati muneris plenitudo signa¬
tur: Uir itaq qui apparuit mille cubitos meti¬
tur.⁊ propheta ꝑaquas usq adtalos ducit᷑ qͥa
reoemptor nr̃. cum nob̾ ad se conuersis boni
exordii plenitudinem cribuit dono spiritalis
sapientie pͥma nr̃ioperis uestigia in fundit.
Aqua quippe usq ad talos uenire est: iam nos ꝑ
acceptam sapientiam desiderate rectitudinis
uestigia. tenere. Qui rursum mille metitur.
⁊ propha usq ad genua ꝑ aquam ducit᷑: Quia
cum boni oꝑis plenitudo tribuit᷑ ad hoc usq
nr̃a sa pientia auget᷑ ut inprauisiam actibus
minime flectatur. hinc namq ꝑ paulum d̃r.
genua peruenit: cum nos ꝑcepta sapientia. ꝑ¬
fecte ad boni oꝑis rectitudinẽ stringit. Qui ite¬
rummetitur mille. Ipropħa ꝑ aquam usq
ad renes ducit᷑: quia uidelicet tunc in nob̾ ple¬

Expanded text:
quoniam intumuerunt aquae profundae torrentis, qui quoniam intumuerunt aquae profundae torrentis, qui non potest transvadari . Quid namque millenario numero nisi collati muneris plenitudo signatur? Vir itaque qui apparuit mille cubitos metitur, et propheta per aquas usque ad talos ducitur, quia Redemptor noster cum nobis ad se conversis boni exordii plenitudinem tribuit, dono spiritalis sapientiae prima nostri operis vestigia infundit. Aquam quippe usque ad talos venire est jam nos per acceptam sapientiam desideratae rectitudinis veset propheta usque ad genua per aquam ducitur, quia cum boni operis plnostra sapientia augetur, ut in parvis jam actibus minime flectatur. Hinc namque per Isaiam digenua pervenit, cum nos, percepta sapientia, perfecte ad boni operis rectitudinem stringit. Qui iterum metitur mille, et Propheta per quam usque ad renem ducitur: quia videlicet tunc in nobis ple
Abbreviated transcription (Latin):
tur. Pars naniq eius pͥus accipitur: ut in no¬
bis postmodum ꝑfecte compleatur. Si enĩ cer-¬
to gradu incredentis mente ñ ꝓficeret: requisi¬
tus meuuangelio pater sanandi pueri non dix¬
isset. E redo domine:adiuua incredulitatẽ me¬
am. Ad huc ergo ascendebat ad fidem quã iam
ꝑceperat qui unt eodemq tempore clama-¬
bat. et iam se credere: et ad huc ex incredulita¬
tem dubitare. hinc ẽ. et iam quod redemptori
que esse solet bonorum operum magistra ha
proculdubio magni mod̾aminis gradib ascẽdat᷑.
Qd̃ bene erechielel propheta figurata narratio¬
ne denuntiat: qui de eouiro quem in excelsũ
montem uiderat. narrat dicens. Mensus e̾. cubi¬
tos mille et transduxit me ꝑaquam usq ad ta¬
los. Rursumq mensus est mille et transdunt
me ꝑ aquam usq adgenua. Et mensus e̾. mille
et transduxit me ꝑaquam usq adrenes. Et m̃sꝰ
ẽ. mille torrentem quem ñ potui per transire:

Expanded text:
tur. Pars namque ejus prius accipitur, ut in notur. Pars namque ejus prius accipitur, ut in nobis postmodum perfecte compleatur. Si enim certo gradu in credentis mente non proficeret, requisitus in Evangelio pater sanandi pueri non dixisset: Credo, Domine, adjuva incredulitatem meam . Adhuc ergo ascendebat ad fidem quam jam perceperat, qui uno eodemque tempore clamabat se et jam credere, et adhuc ex incredulitate dubitare. Hinc est etiam quod Redemptori 50. Sapientia bonorum operum magistra, procul dubio magni moderaminis gradibus ascendatur. Quod bene Ezechiel propheta figurata narratione denuntiat, qui de eo viro quem in excelso monte viderat narrat dicens: Mensus est cubitos mille, et transduxit me per aquam usque ad talos. Rursumque mensus est mille, et transduxit me per aquam usque ad genua. Et mensus est mille, et transduxit me per aquam usque ad renes. Et mensus est mille torrentem, quem non potui pertransire,
Abbreviated transcription (Latin):
etiam timere didiscimus: eiq ui solius dilectio
gradibus prouectus nr̃i mentis pedem pͥus ꝑ
timorem inimo ponimus. et pꝰ modum ꝑcari¬
tatem ad alta amoris leuam᷑: ut ab eoquodqͥs¬
q tumet repͥmat᷑ ut timeat: et ab eo quod iam
timuit subleuet᷑ ut presumat. hos autem uir¬
tutum grad. uis. non magni laboris ẽ. ꝑ pen-¬
dere. cumabuna ad alteram transitur:s sub¬
tilissima disputatione res in diget. cum menꝰ
pensare nititur. inuna eademq uirtute
quib prouectus sui gradib eleuetur. Ut enĩ
pͥma elem̾ta uirtutum. fidem scilicet et sapi¬
entiam loquar. obtineri singula ꝑfecte neq̃¬
unt: nisi ad hec distinctis ordinatisq modis.
quasi quib dam gradimus ascendamꝰ. Ipsa et¬
enim fioes que ad bona alia ꝑfecte ca pessenda
nos imbuit: plerumq inexordiis suis adnutat.
Et solida ẽ. et iã certissima habetur: et ramen
de eius fiducia ad huc subdubitatione trepida¬

Expanded text:
etiam timere dediscimus, eique vi solius dilectionetiam timere dediscimus, eique vi solius dilectiongradibus provectus nostri, mentis pedem prius per timorem in imo ponimus, et post propter charitatem ad alta amoris levamus: ut et ab eo quod quis tumet, reprimatur ut timeat, et ab eo quod jam metuit, sublevetur ut praesumat. Hos autem virtutum gradus non magni laboris est prehendere, cum ab una ad alteram transitur. tilissima disputatione res inindiget, cum mens pensare nititur, in una eademque virtute quibus profectus sui gradibus elevetur. Ut enim prima elementa virtutum, fidem scilicet et sapientiam, loquar, obtineri singula perfecte nequeunt, nisi ad haec distinctis ordinatisque modis, quasi quibusdam gradibus, ascendamus. Ipsa enim fides, quae ad bona alia perfecte capessenda nos imbuit, plerumque in exordiis suis et nutat, et solida est; et jam certissime habetur, et tamen de ejus fiducia adhuc sub dubitatione trepida
Abbreviated transcription (Latin):
ba dĩ quo plenius cognoseimius. plus timemꝰ.
Ad huc enim quasi int̾ra iacet qui ad celestia e¬
rigi terrenorum desid̾iis negligit. Quast sub¬
leuatus autem ad huc in manib ⁊ genib in¬
cumbit. quiquedam iam contagia deserit:
s quib dam ad huc terrenis operib ñ contra-¬
dicit. Iam uero ad uerba dĩ erectus assistit qui
da desideria incuruari contempnit. Bene
autem trem̃tem se stetisse indicat: quia exam̃
subtilitatis interne quo plus ad illud profici¬
tur amplius formidat᷑. Ubi apte diuina uoce
subiungitur. Noli metuere. Quia cum plus ip̃i
qd̃ timeamꝰ agnoscimꝰ: plus nob̃ dedo ꝑint̾nã
grãm infundit᷑: quod amemꝰ. Quatinꝰ et contẽ¬
ptus nr̃ paulisꝑ transeat intimorem. et timor
transeat incaritatem. Ut quia querenti nos
deo. ꝑ contemptum restitimus. ꝑtimorẽ fu-¬
gimus. & contemptu quandoq et timore post.¬
posito solo ei amore iungamur. paulisꝑ enim

Expanded text:
rba Dei quo plenius cognoscimus plus timemus. rba Dei quo plenius cognoscimus plus timemus. adhuc enim quasi in terra jacet, qui ad coelestia erigi terrenorum desideriis negligit. Quasi sublevatus autem adhuc in genibus et in manibus incumbit qui quaedam jam contagia deserit, sed quibusdam adhuc terrenis operibus non contradicit: jam vero ad verba Dei erectus assistit, qui da desideria incurvari contemnit. Bene vero trementem se stetisse indicat, quia examen subtilitatis internae quo plenius ad illud proficiscitur, plus formidatur. Ubi apte divina voce subjungitur: Noli metuere; quia cum plus ipsi quod timeamus agnoscimus, plus nobis de Deo per internam gratiam infunditur quod amemus: quatenus et contemptus noster paulisper transeat in timorem, et timor transeat in charitatem. Ut quia quaerenti nos Deo per contemptum resistimus, per timorem fugimus, et contemptu quoque et timore postposito solo ei amore jungamur. Paulisper enim
Abbreviated transcription (Latin):
mist̾iis plenus ꝑ positionem quoq corporis
expͥmit uirtutẽ uocis. Et ꝑ hoc quod pͥmum
interra prostratus iacuit. ꝑ hoc qd̃ se postmrod̾
inmanu̾um suarum atticulis et ingenib erex¬
it. ꝑhoc quod ad extremum erectus quidem sed
tremens constitit:. in semet ipso nob̾ omnem
ordinem nr̃i prouectus in notescit. Uerba enĩ
di interra iacentes audimus. cum in peccatis
positi cum terrene pollutiomi comuncti scõꝵ
uoce spiritalia precepta cognoscimꝰ. Ad eius p̾̃¬
cepta quasi suꝑ genua et suꝑ manuũ nostraꝵ
articłos erigimur. qui at̾renis contagiis rece¬
dentes quasi iam inabinfimis. uentrem leua¬
mus. Sieut enim terre inheret qui consterna¬
tus iacet: ita qui ingenib imanuum suarum
articulis incuruat᷑ inchoante prouectu. ex
magna iam parte at̾ra suspendit᷑. Ad extre¬
mum uͭ dominice erecti qͥdem. s trem̃tes assis¬
timꝰ: cum at̾renis desidiis ꝑfecte subleuati u̾¬

Expanded text:
mysteriis plenus per positionem quoque corporis mysteriis plenus per positionem quoque corporis exprimit virtutem vocis, et per hoc quod primum in terra prostratus jacuit, per hoc quod se postmodum in manuum suarum articulis et in genibus erexit, per hoc quod ad extremum erectus quidem sed tremens constitit, in semetipso nobis omnem ordinem nostri profectus innotescit. Verba enim Dei in terra jacentes audimus, cum in peccatis positi, terrenae pollutioni conjuncti, sanctorum voce spiritalia praecepta cognoscimus. Ad quae praecepta quasi super genua et super 722 manuum nostrarum articulos erigimur, quia a terrenis contagiis recedentes, quasi jam ab infimis mentem levamus. Sicut enim totus terrae inhaeret qui consternatus jacet, ita qui in genibus et manuum suarum articulis incurvatur, inchoante profectu ex magna jam parte a terra suspenditur. Ad extremum vero voce dominica erecti quidem, sed trementes assistimus, cum, a terrenis desideriis perfecte sublevati, ve
Abbreviated transcription (Latin):
frugem crescat. Nemo ergo quemlibet proxim¬
um cum ad huc herbam uidet: defrum̃to despe¬
ret. Ab herbarum quippe folus que huc illucꝙ
mollit̾ de fluunt: surgentia frugum grana
te ad se domino. dum positionẽ nob̾ sui corpo¬
ris insinuare studuit. ħ meritorum increm̃ta
signauit: ait enim. Audiui uocẽ uerboꝵ. ⁊ au
diens iacebam consternatus suꝑ faciem meam:
uultusq meus herebat terre. Et ecce manus
tetigit me. et erexit me suꝑ genua nea et suꝑ
aiticulos manuum mearum: et dixit ad me.
Danihel uir desid̾iorum intellige uerba que
ego loquor adte: et sta ingradu tuo. Nuncenĩ
missus sum ad te. Cumq dixisset mͥ sermonẽ
istum: steci tremens et air ad me. Noli metuere.
Quam udelicet positionẽ sui corporis dum in
trinsecus uerba loquentis audiret: nequaquã
nob̃ tanta cura expͥmeret si amiffiis uacare re¬
cognouiss. In scriptura enim sacra iusti uiri
non solum quod dicunt ꝓrphetia ẽ. sed etiam

Expanded text:
frugem crescat. Nemo ergo quemlibet proximfrugem crescat. Nemo ergo quemlibet proximum, cum adhuc herbam videt, de frumento desperet. Ad herbarum quippe foliis, quae huc illucque molliter defluunt, surgentia frugum grana te ad se Domino, dum positionem nobis sui corporis insinuare studuit, haec meritorum incrementa signavit. Ait enim: Audivi vocem verborum ejus, et audiens jacebam consternatus super faciem meam, vultusque meus haerebat terrae. Et ecce manus tetigit me, et erexit me super genua mea, et super articulos manuum mearum, et dixit ad me: Daniel vir desideriorum, intellige verba quae ego loquor ad te, et sta in gradu tuo; nunc enim missus sum ad te. Cumque dixisset mihi sermonem istum, steti tremens, et ait ad me: Noli metuere . Quam videlicet positionem sui corporis, dum verba intrinsecus loquentis audiret, nequaquam nobis tanta cura exprimeret, si a mysteriis vacare cognovisset. In Scriptura enim sacra justi viri non solum quod dicunt
Abbreviated transcription (Latin):
bam. deiñ spicas. deĩ plenum frum̃tum in spi¬
sa. Cuiꝰ ꝓuectus quoq etiam finem fubrogat.
dicens. Et cum se produxerit fructus: statii mir¬
tit falcem qm̃ uenit tempus messis. Ecce ũtatiͤ
uoce. ꝑ qualitates frugum: distuicta sunt
increm̃ta mĩtoꝵ. Ait enim. pͥmum herbam. d̾¬
m̃ spicas: deĩ plenum frum̾tum inspica. An
non herba adhuc tunc petrus fuerat. cumab
ancille ore. subito unius flatu sermonis inflexũ
est. Iam quidem ꝑdeuotionem uindis: s ad huc
ꝑinfumitatẽ tener. Plenum uero frum̃tũ inspi¬
ca inuentus ẽ. quando ꝑsequentib pͥncipib resis¬
tebat. dicens. Obedire oportet d̾o mag̾ quam ho¬
minib. Plenũ frum̾tum inuentꝰ. qñ intritura ꝑ¬
secutionis tot uerbera ꝑtulit. et tñ nequaquam
palearum niore inmincitꝰ ẽ. s granum integrũ
mansit. Paulisꝑ quippe in una quaq anima ut
ita dicam int̾ne gr̃ẽ humor exuberat: ut herba in

Expanded text:
bam, deinde spicam, deinde plenum frumentum in spibam, deinde spicam, deinde plenum frumentum in spica. Cujus profectus quoque etiam finem subrogat, dicens: Et cum ex se produxerit fructus, statim mittit falcem, quoniam venit tempus messis. Ecce Veritatis voce per qualitates frugum distincta sunt incrementa meritorum. Ait enim: Primum herbam, deinde spicam, deinde plenum frumentum in spica. An non herba adhuc tunc fuerat Petrus cum ab ancillae ore subito unius flatu sermonis inflexus est, jam quidem per devotionem viridis, sed adhuc per infirmitatem tener. Plenum vero frumentum in spica inventus est quando persequentibus principibus resistebat, dicens: Obedire oportet magis Deo quam hominibus . Plenum vero frumentum in tritura persecutionis tot verbera pertulit, et tamen nequaquam palearum more imminutus est, sed granum integrum mansit. Paulisper quippe in unaquaque anima, ut ita dicam, internae gratiae humor exuberat, ut herba in