comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ine facere quioda qđ in euinucho. parasitꝰ
suaderet militi ubi nominabit phedriã¬
tu pamphiliam continuo siqͣndo illadi
dabit hec ulluis formam tu hꝰ contra.
deniq par pro pan mͥ cum bibulo
tifuit felicit̾ ab antiochia hostem re
iecerat bibulus ꝓuinciã acceperat.
Int̾ ea cum meis copiis omnib uexaui
amamensis hostis sempit̾nos multi
occisi. capti. reliqui dissipati. Castella
munita in ꝓuiso aduentil capta et in¬
censa ita nictoria iusta imperator ap¬
pellatus ap̃ ip̃m quo in loco sepe ut
ex te audim detharcꝰ tͥ narrauit. dari¬
um ab alexandro suꝑatum. abduxi
ȩxercituͣ ad infectissimã sicilie par¬
tem ibi qͥntum ⁊ uicesimũ iauidiem a¬
gregib uineis turrib opugnabam oppi¬
bus tanto negotio ut mͥ ad sũmam głam
nich desit. nisi nom̃ oppidi qd̃ siut sꝑo cepo
tũ uero littas publice nuttã ħadte inpresen¬
ti scripsi ut spares te assequi id qd̾ optasses.

Expanded text:
me facere quiddam, quod in Eunucho parasitus me facere quiddam, quod in Eunucho parasitus suaderet milititu Pamphilam Continuo: si quando illa didabit haec Illius formam, tu huius contra. Denique Par pro pari ti fuit, feliciter ab Antiochea hostem re iecerat, Bibulus provinciam acceperat. interea cum meis copiis omnibus vexavi Amaniensis, hostis sempiternos; multi occisi, capti, reliqui dissipati; castella munita improviso adventu capta et incensa. ita victoria iusta imperator appellatus apud Issum, quo in loco, saepe ut ex te audivi, Clitarchus tibi narravit Dareum ab Alexandro esse superatum, abduxi exercitum ad infestissimam Ciliciae partem. ibi quintum et vicesimum iam diem aggeribus, viniis, turribus oppugnabam oppibus tantoque negotio, ut mihi ad summam gloriam nihil desit nisi nomen oppidi. quod si, ut spero, cepero, tum vero litteras publice mittam; haec ad te in praesenti scripsi, ut sperares te adsequi id, quod optasses.
Abbreviated transcription (Latin):
fitiis me tam̃ ẽẽ deiictũ non solum cõ¬
facilia sunt ea que a me de uatinio et
de crasso regurris. Nam de appio qd̾ scri¬
bis sicuti de cesare te non reprehendere
gauoto tibi consiliũ probari meum
de uatimo autẽ pͥmum reditus int̾-¬
cesserat iñ gr̾am ꝑ pompeiũ statim
ut ille pretor est pretor est factus cũ
quiõ ego enis petitionẽ grauissimis in
sententiis obpugnassẽ neq tam illiꝰ
ledendi causa ꝙͣ defendendi atq or¬
nandi catonis post autẽ cesaris ut
illum defenderem mira contentio est
consecuta. Cum autẽ laudarĩpeto ate
ut id ame neue in hoc reo neue in aliis re¬
quiras. Ne tͥ ego idẽ reponam cum uene-¬
ris tam ⁊ si possim uł absenti recordare.i
quib laudationẽ ex ultimis tertis mise¬
ris nec hoc ꝑtimueris. nam ame ip̃o lau¬
dant᷑ ⁊ laudabunt᷑ idẽ. s tamẽ defenden¬
di uatuniii fuit et iamiste stimulus de qͦ
inruditio qͣnde illum defenderem dixi

Expanded text:
ficiis me tam esse devinctum non solum conficiis me tam esse devinctum non solum confacilia sunt ea, quae a me de Vatinio et de Crasso requiris. nam de Appio quod scribis sicuti de Caesare te non reprehendere, gaudeo tibi consilium probari meum. de Vatinio autem primum reditus intercesserat in gratiam per Pompeium, statim ut ille praetor est factus, cum quidem ego eius petitionem gravissimis in senatu sententiis oppugnassem, neque tam illius laedendi causa quam defendendi atque ornandi Catonis; post autem Caesaris, ut illum defenderem, mira contentio est consecuta. cur autem laudarim, peto a te, ut id a me neve in hoc reo neve in aliis requiras, ne tibi ego idem reponam, cum veneris. tametsi possum vel absenti: recordare enim, quibus laudationem ex ultimis terris miseris; nec hoc pertimueris, nam a me ipso laudantur et laudabuntur idem. sed tamen defendendi Vatini fuit etiam ille stimulus, de quo in iudicio, quom illum defenderem, dixi
Abbreviated transcription (Latin):
tus: nosti cetera. Cum uenissem ad a¬
te atq uultu quib simulatio facilli¬
me sustinet᷑ declarant hi qui tum
m̃e illo statu optimates nominabãt᷑
setiam sensu sepe tabella docuerũt
Itaq tota iam sapientiũ cutiũ qualem
me ⁊ ẽẽ ⁊ numerart uolo ⁊ sententia et uo¬
luntas mutata eẽ debet. Id enĩ iubet eidẽ
adendo nec cogendo regi posse cũ
traret mea ratio fuit alia qd neq desi¬
piente ppło nec uitegrare michi ad con-¬
sulendum capesserẽ ne. rem publicam
implicatus tenebar s letatus amen sũ
qd̃ m liceret in eadem causa ⁊ mͥ utilia et
ciuiũ bono retia defendere huc accessit
ꝯmemoranda quedã ⁊ liuia cesaris in
me fr̾eniq meum liberalitas qui mͥ
quascumq res in ira tuendus ẽẽt nũc
in tanta felicitate tantisq uictorus
nandus uideretur si enĩ te existima¬
re uelu cum a uob̃ mee salutis aucto¬
rib discesserim neminẽ es secutus of¬

Expanded text:
tus?' nosti cetera. Cum venissem ad Atus?' nosti cetera. Cum venissem ad Ante atque vultu, quibus simulatio facillime sustinetur, declarant ii, qui tum nostro illo statu optimates nominabantur, sed etiam sensu saepe iam tabellaque docuerunt. itaque tota iam sapientium civium, qualem me et esse et numerari volo, et sententia et voluntas mutata esse debet. id enim iubet idem adendo nec cogendo regi posse viditraretur. mea ratio fuit alia, quod neque desipiente populo nec integra re mihi ad consulendum, capesseremne rem publicam, implicatus tenebar, sed laetatus tamen sum, quod mihi liceret in eadem causa et mihi utilia et cuivis bono recta defendere. huc accessit commemoranda quaedam et divina Caesaris in me fratremque meum liberalitas; qui mihi, quascumque res gereret, tuendus esset, nunc in tanta felicitate tantisque victoriinandus videretur. sic enim te existimare velim, cum a vobis meae salutis auctoribus discesserim, neminem esse, cuius of
Abbreviated transcription (Latin):
partaim ÷ mneptiaruni penitet.¬
me litere non ꝑferent᷑ non enĩ
possum adduci ut abste postea ꝗͣ edił es
factus nullas putem datas presertim cũ
eẽt tanta res tante gratulationis de te qͥa
qd̾ sꝑabam de nicħo balbus enĩ sum qd̾
non putareniꝰ atq sic habeto nullã me
epłam accepisse tuam post omnia ista pꝰ¬
clata que mta letitia extulerunt.Ex quo
nereor ne iem eueniat in meas liti̾as.
adte altera. Nec mͥ est te iocundiꝰ qͥeqͣ
nec carius. s balbi non fumꝰ ad rem
redeamns ut optasti ita est. Uelles enĩ
ais tanto mͦ ut habere̾ negotii qd̾ ẽẽt
ad laureolam satis. parchos ⁊ imes ti¬
mes quia diffidis copus nr̃is. cͦ ita acci¬
dit. Nam parthico bello uinitiato lo¬
coꝵ quibdam angustis ⁊ nara monti¬
um fretus ad amanã exercitum addixi
satis probe ornatum auxilis et qͣdam
auctoritate aput eos qui me non noeãt
nominis nr̃i. Multũ est enĩ inhus lo¬
eis hiccine est ille qui urbẽ que sena¬

Expanded text:
 ineptiarum paeniteme litterae non perferantur; non enim possim adduci ut abs te, postea quam aedilis es factus, nullas putem datas, praesertim cum esset tanta res tantae gratulationis, de te, quia quod sperabam, de Hillo balbus enim sum, quod non putaram. atqui sic habeto, nullam me epistulam accepisse tuam post comitia ista praeclara, quae me laetitia extulerunt; ex quo vereor ne idem eveniat in meas litteras. ad te altera, nec mihi est te iucundius quicquam nec carius. sed balbi non sumus ad rem redeamus. ut optasti, ita est; velles enim, ais, tantum modo ut haberem negoti, quod esset ad laureolam satis, Parthos times, quia diffidis copiis nostris. ergo ita accidit; nam Parthico bello nuntiato locorum quibusdam angustiis et natura montium fretus ad Amanum exercitum adduxi satis probe ornatum auxiliis et quadam auctoritate apud eos, qui me non norant, nominis nostri; multum est enim in his locis: 'hicine est ille, qui urbem? quem sena
Abbreviated transcription (Latin):
nefario scelere non possunt. tibi autẽ młto
notior atq illustͥor m̃s inte aniniꝰ eẽt si hoc
tempore omni quo uicti fuimꝰ ⁊ una ⁊ rome
fuissemꝰ. Nam in eo ipͣo qd̾ teostendis ẽe factu¬
rum qd̃q ⁊ in pͥmis potes ⁊ ego a te uehemẽ¬
ter expecto in sententiis senatoriis ⁊ in om¬
mus de qua ostendam et quid̃ paulopost qui
fit meus sensus et status et rescͥbam adea
que queris. S certe et ego te auctore ami¬
cissimo ac sapientissimo ⁊ tu me confiliario
fortasse non imꝑitissimo fideli quib̾ et be¬
muolo certe usus ẽẽs qͣꝗͣ tua quid̾ causa
te ẽẽ imꝑatorẽ proiuinciamq bñ gestis re¬
bus cum exercitu uictore obtinere non de¬
beo lecor. S certe quitͥ ex me fructus de¬
bent᷑ eos uberiores et presentiores presens
capere potusses. In eis uero ulciscendis qͦs
tͥ parcim inimicos eẽ intelligis ꝓpter tuã
ꝓpugnationẽ salutis mee partim inuidere

Expanded text:
nefario scelere non possunt. tibi autem multo nefario scelere non possunt. tibi autem multo notior atque inlustrior meus in te animus esset, si hoc tempore omni, quo diiuncti fuimus, et una et Romae fuissemus. nam in eo ipso, quod te ostendis esse facturum quodque et in primis potes et ego a te vehementer exspecto, in sententiis senatoriis et in ommus de qua ostendam equidem paulo post qui sit meus sensus et status , et rescribam tibi ad ea, quae quaeris; sed certe et ego te auctore amicissimo ac sapientissimo et tu me consiliario fortasse non imperitissimo, fideli quidem et benevolo certe usus esses. quamquam tua quidem causa te esse imperatorem provinciamque bene gestis rebus cum exercitu victore obtinere, ut debeo, laetor; sed certe, qui tibi ex me fructus debentur, eos uberiores et praesentiores praesens capere potuisses; in eis vero ulciscendis, quos tibi partim inimicos esse intellegis propter tuam propugnationem salutis meae, partim invidere
Abbreviated transcription (Latin):
Io quetumq sentiã s utiłitatẽ mͥ me ip̃m
satiffacere non possim re quid̾ ip̃a ieo mͥ ñ
satis fatio qd̾ nullã partẽ tuoꝵ meritoꝵr non
modo referenda s ne cogitanda quid̾ gr̃a con-¬
se qui possimrem te ualde bñ gessisse rumor.
erat expectalint᷑ hit̾e tue de quib eramꝰ
iam cum pompeio locuti que siertiit allate
nrͣm studiũ extabit inconueniendis magist᷑¬
tib et senatorib ceteraq que ad te ꝑtinebant
cum ⁊ iam plus contend̾i nitis ꝗͣ possumꝰ minꝰ
tam̃ faciemus quam debemus.
michi fuerunt litt̾e cue quib intel¬
lexi te ꝑspicere meam in te pietatẽ. Quid enĩ
dicam beniuolentiã cum illito grauissimũ et
sanctissimũ pietatis leuius mͥ meritis gͣ me tuis
ẽẽ uideatur. qd̾ autẽ tͥ grata mea gͥ te studra scri¬
bis ẽe facis tu quid̾ abundantiam qͣdam amo¬
ris ut etiam grata sint ea que pret̾muti fine

Expanded text:
23. Idque cum sentiam, sedulitate mihimet ipse 23. Idque cum sentiam, sedulitate mihimet ipse satis facere possum, re quidem ipsa ideo mihi non satis facio, quod nullam partem tuorum meritorum non modo referenda, sed ne cogitanda quidem gratia consequi possum. rem te valde bene gessisse rumor erat; exspectabantur litterae tuae, de quibus eramus iam cum Pompeio locuti. quae si erunt allatae, nostrum studium exstabit in conveniendis magistratibus et senatoribus, ceteraque, quae ad te pertinebunt cum etiam plus contenderimus quam possumus, minus tamen faciemus quam debemus. mihi fuerunt litterae tuae, quibus intellexi te perspicere meam in te pietatem; quid enim dicam benevolentiam, cum illud ipsum gravissimum et sanctissimum nomen pietatis levius mihi meritis erga me tuis esse videatur? quod autem tibi grata mea erga te studia scribis esse, facis tu quidem abundantia quadam amoris, ut etiam grata sint ea, quae praetermitti sine
Abbreviated transcription (Latin):
aut frustra dissentiendũ. hec ego ad te ob
eam causam maxume scribo ut iam de tua
qͦ ratione meditere. cõmutata tota ratio
tium nobis exoptanttũ ÷ qd̾ hii quipoti¬
untur rerũ prestaturi uident᷑. S quidã
homines pacientiꝰ eoꝵ potenciã ferre po¬
tuerint dignitatẽ quid̾ illam consularẽ
fortis ⁊ constantis senatoris nicħ est qd̃ co-¬
gitemꝰ amissa culpa est eoꝵ qui a senatu
⁊ ordinẽ conuictissimũ ⁊ hominẽ claris¬
simũ ab alienar̃t᷑. S ut ad ea q̃ coniũcti
orra reb tuis sunt reu̾tar. pompeiũ tͥ ual¬
de amicũ ẽẽ cognoui ut eo tu consule qͣn¬
tum ego coꝑspicio omnia que uoles op¬
tineb̾. Quib uireb me sͥ ille affixũ habe¬
bit. neq a me ulla res que ad te ꝑtineat
negłiget᷑. Neq enĩ uerebor ne si ei moles
deas. Nullã rem ẽẽ mininã que ad te ꝑti¬
neat michi non carior sit ꝗͣ mee res om̃s.

Expanded text:
aut frustra dissentiendum. haec ego ad te ob aut frustra dissentiendum. haec ego ad te ob eam causam maxime scribo, ut iam de tua quoque ratione meditere. commutata tota ratio tium nobis exoptandum est, quod ii, qui potiuntur rerum, praestaturi videntur, si quidam homines patientius eorum potentiam ferre potuerint; dignitatem quidem illam consularem fortis et constantis senatoris nihil est quod cogitemus; amissa culpa est eorum, qui a senatu et ordinem coniunctissimum et hominem clarissimum abalienarunt. sed ut ad ea, quae coniuora rebus tuis sunt, revertar. 19. Pompeium tibi valde amicum esse cognovi: et co tu Consule, quantum ego perspicio, omnia, quae voles, obtinebis. 20. Quibus in rebus me sibi ille affixum habebit: neque a me ulla res, quae ad pertineat, negligetur. 21. Neque enim verebor, ne sim ei molestdeas, nullam rem esse minimam, quae ad te pertineat, quae mihi non carior sit, quam meae re s omnes.
Abbreviated transcription (Latin):
dum piitasti s re non preterit ꝗͣ sit dif¬
ficile seusum in rei .p. presertĩ rectũ et cõ
firmatũ deponere. Ueruͣtamẽ ip̾e me con-¬
firmo ad eiufuoluntatẽ aquo honeste dis¬
sentire non possum neq io facio uͭ soefican
quibdam iudear simulatione. Tantũ .N.
animi in ductio ⁊ me hercule amor erga põ¬
peium apud me ualet ut qie utilia sunt
et que ille uult ea mͥ omnr iam et recta
possent pugnare desisterent. Me quit̾ etiam
illa res consolat᷑ qd̾ ego issum uł maxime cõ¬
cedant omnes ut uł ea defendã que pom¬
iubet ad nr̃a stuctia referam litterarũ. quod
profecto faciam si mͥ ꝑ eiusdẽ amiciciã lice¬
bit. Que enĩ ꝓposita fuerant nob̃cũ et ho¬
norib amplissimis et laborib marus ꝑ-¬
functi eẽmus dignitas in sententiis ricen¬
dis libertas inre .p. capessenda ea sublato
tota sine mͥ magis ꝗͣ omnib nam aut ad¬
sentienoũ est nulla cum grauitate paucis

Expanded text:
dum putasti sed te non praeterit, quam sit difdum putasti sed te non praeterit, quam sit difficile sensum in re publica, praesertsirmatum, deponere. 7. Vetuntamen ipse me conformo ad eius voluntatem, a quo honeste dissentire non possum. 8. Neque id facio, ut forsitan quibusdam videor, simulatione. 9. Tantum enim animi inductio, et mehercule amor Pompeiapud me valet, ut quae illi utilia sunt, et quae ille vult, ea mihi omnia iam et recta,possunt, pngnare desisterent. 11. Me quidem etiam illa res consolatur, quod ego is sum, cui vel maxime concedant omnes; ut vel ea defendam, quae Pomibet, ad nostra me studia referam litterarum; quod profecto faciam, si mihi per eiusdem amicitiam licebit. quae enim proposita fuerat nobis, cum et honoribus amplissimis et laboribus maximis perfuncti essemus, dignitas in sententiis dicendis, libertas in re publica capessenda, ea sublata totast, nec mihi magis quam omnibus; nam aut adsentiendum est nulla cum gravitate paucis
Abbreviated transcription (Latin):
tionẽ uoluptati fore lentulum nr̃m eximia
spe summe iirtutis adolescentẽ cum ceteris
artib quib studiusti semꝑ ip̃e cũ in pͥmis
iitatione tui fac erudias milla enime¬
rit hac prestantior disciplina quẽ nos et
quia tiuis ⁊ quia te dignꝰ est filius et quia
uos diligit semperq dilexit in pͥmis ama¬
mus carumq habemiis.
e omnib rebus que ad te ꝑtinent
quid arictum quid constitutũ sit
quid pompeiꝰ susceꝑit optime exemple-¬
hominis amatissimi prudentissimi diligẽ¬
tissimi pret̾misit. Ex eodem de toto statu
rerum ꝯmunioirũ cognosces q̃ quales sint
non facile est scribere. Sunt quid̃ certe in
amicoꝵ nr̃õꝵ potestate atq ita ut nullã
mutationẽ unꝗͣ hac hominũ etate
habitirra res ẽẽ iudeatur. Egd qurõ ut de¬
beo ⁊ ut tute mͥ precepisti ⁊ ut medietas
utilitasq cogit me ad eius rationes adiũ¬
go quẽ tu in meis rationib tͥ ẽẽ a diungẽ¬

Expanded text:
tionem voluptati fore. Lentulum nostrum, eximia tionem voluptati fore. Lentulum nostrum, eximia spe summae virtutis adulescentem, cum ceteris artibus, quibus studuisti semper ipse, tum in primis imitatione tui fac erudias; nulla enim erit hac praestantior disciplina. quem nos, et quia tuus et quia te dignus est filius et quia nos diligit semperque dilexit, in primis amamus carumque habemus. de omnibus rebus, quae ad te pertinent, quid actum , quid constitutum sit, quid Pompeius susceperit, optime ex M. Plaehominis amantissimi, prudentissimi, diligentissimi praetermisit. ex eodem de toto statu rerum communium cognosces. quae quales sint, non facile est scribere. sunt quidem certe in amicorum nostrorum potestate, atque ita, ut nullam mutationem umquam hac hominum aetate habitura res esse videatur. ego quidem, ut debeo et ut tute mihi praecepisti et ut me pietas utilitasque cogit, me ad eius rationes adiungo, quem tu in meis rationibus tibi esse adiungen
Abbreviated transcription (Latin):
dum putarẽ. ut considerares in omnire¬
qͣ uita quib crederes quos caueres. qd̃ scͥbis
te uelle scire quid sit rei publice status. sũ¬
ina dissensio est s sententia dispar. Nam qͥ
bus opib armis potenta ualent ꝑfecisse
tamẽ mͥ uident᷑ stulticia ⁊ inconstantia ad¬
uersarioꝵ ut ⁊ auctoritate iam plus uale
bitrabant᷑ ꝑ senatũ consecuti sunt. Nam
stipendiũ cesari decretum est. ⁊ x. legati
et ne lege sempnia suoceleret᷑ facile ꝑfecbum
est. Quod ego ad te breuiꝰ scribo quia iam me
status hic rei publice non delectat scribo cam̃
ut te admoneam. Quod ip̃e litt̾is ominib a
pueritia deditꝰ exꝑiendo tam̃ magis ꝗͣ discen¬
do cognoui ut tuis reb integris discas neq
salutis m̾e rationẽ habendã nob̾ ẽe sine digni¬
tate. neq dignitatis sine salute. Qb̾ mͥ de filia
et de crassi pede gratularis agnosco humani¬
tatem tuam speroq et opto nob̃ hane conuĩc¬

Expanded text:
dum putarem, ut considerares, in omni redum putarem, ut considerares, in omni reliqua vita quibus crederes, quos caveres. quod scribis te velle scire, qui sit rei publicae status, summa dissensio est, sed contentio dispar; nam, qui plus opibus, armis, potentia valent, perfecisse tamen mihi videntur stultitia et inconstantia adversariorum , ut etiam auctoritate iam plus valerbitrabantur, per senatum consecuti sunt; nam et stipendium Caesari decretum est et decem legati, et, ne lege Sempronia succederetur, facile perfectum est. quod ego ad te brevius scribo, quia me status hic rei publicae non delectat; scribo tamen, ut te admoneam, quod ipse litteris omnibus a pueritia deditus experiendo tamen magis quam discendo cognovi, tu tuis rebus integris discas, neque salutis nostrae rationem habendam nobis esse sine dignitate neque dignitatis sine salute. quod mihi de filia et de Crassipede gratularis, agnosco humanitatem tuam speroque et opto nobis hanc coniunc
Abbreviated transcription (Latin):
tum benesitiis tus tum amore incitatꝰ meo
ut omnẽ głam ad qͣm apueritia inflãmatꝰ
fiusti omni cura atq intdustria conseqͣre.
Magnitutlinẽq animi tui qͣm ego semꝑ sũ
ãmiratus semꝑq amaui ne uͭqͣm inflectas
cinꝰꝗͣ iniuria. Magna est hominũ opinio
de te magna ꝯmentlatio liberalitatis magna
memoria consulatus tui. hec ꝓfecto uides:
qͣnto ex pressura qͣntoq illustora futura sit̃
cum aliqͣntũ ex ꝓuincia atq ex imꝑio lau¬
dis accesserit qͣꝗͣ te ita gerere uolo que ꝑ
exercitũ atq imꝑium gerenda sunt ut
hec multo ante me dicere huc te pares. hec
cogites. ad hec re exerceas sententrasq id
qd̾ quia semꝑ separasti non dubito qͥn ad¬
eptus intelligas te facillume posse obtine¬
re sũmũ atq altissimũ gractũ ciuitatis.
Qui quid̾ mea cohortatione tͥ inanis ut sine
causa suscepta uideat᷑. illa me ratio mouet
ut te ex nr̃is euentis ꝯmunib admouẽ¬

Expanded text:
cum beneficiis tuis tum amore incitatus meo, cum beneficiis tuis tum amore incitatus meo, ut omnem gloriam, ad quam a pueritia inflammatus fuisti, omni cura atque industria consequare magnitudinemque animi tui, quam ego semper sum admiratus semperque amavi, ne umquam inflectas cuiusquam iniuria. Magna est hominum opinio de te, magna commendatio liberalitatis, magna memoria consulatus tui. haec profecto vides quanto expressiora quantoque inlustriora futura sint, cum aliquantum ex provincia atque ex imperio laudis accesserit; quamquam te ita gerere volo quae per exercitum atque imperium gerenda sunt, ut haec multo ante meditere, huc te pares, haec cogites, ad haec te exerceas sentiasque id quod quia semper sperasti, non dubito quin adeptus intellegas, te facillime posse obtinere summum atque altissimum gradum civitatis. quae quidem mea cohortatio ne tibi inanis aut sine causa suscepta videatur, illa me ratio movit, ut te ex nostris eventis communibus admonen
Abbreviated transcription (Latin):
mus oblitos s ut habeamꝰ rationẽ ali¬
qͣndo ⁊̃ salutis poterat utrũq preclare
si eẽt fides si grauitas in hominib consu¬
larib s tanta est inplerisq leuitas ut
cos non tam constantia in .r.p. nr̃a de.¬
lectet ꝗͣ splendor offendat qd̾ eo liberius
ad te scribo qui non solum temporibus
hiis qd̃ parte sum adeptus. s iam olim
nascenti ꝓpe nr̃e laudi dignitatiq simulq ꝗ
uideo non ut ante hac putabam nouitate eẽ
uisum mee. Inte enĩ homine omniũ nobilis¬
simo similia inuidoꝵ initia ꝑspexi. quẽ tam̃
illi ẽẽ in pͥncipib facile fant passi euolare altiꝰ
certe uoluerunt. Gautuã dissimilẽ fuisse fortu¬
nam. Multum eñ int̾ est utrũ laus ĩminũ¬
atur an salus deseratur ne mee tamẽ ni
inis peniteret tua nutute ꝑfectũ est. surasti
.N. ut plus adclitũ ad memoriã noĩs nr̃i qͣm
demptũ fortuna iuderet᷑. Te uero emoneo

Expanded text:
mus obliti, sed ut habeamus rationem alimus obliti, sed ut habeamus rationem aliquando etiam salutis. poterat utrumque praeclare, si esset fides, si gravitas in hominibus consularibus; sed tanta est in plerisque levitas, ut eos non tam constantia in re publica nostra delectet, quam splendor offendat. quod eo liberius ad te scribo, quia non solum temporibus his, quae per te sum adeptus, sed iam olim nascenti prope nostrae laudi dignitatique favisti, simulque quod video non, ut antehac putabam, novitati esse invisum meae in te enim, homine omnium nobilissimo, similia invidorum vitia perspexi, quem tamen illi esse in principibus facile sunt passi, evolare altius certe noluerunt. gaudeo tuam dissimilem fuisse fortunam; multum enim interest, utrum laus imminuatur an salus deseratur; me meae tamen ne nimis paeniteret, tua virtute perfectum est; curasti enim, ut plus additum ad memoriam nominis nostri quam demptum de fortuna videretur. te vero emoneo
Abbreviated transcription (Latin):
tu homines ẽẽ facturos qu̾ si hec ratio rei
gerende ꝑiculosa tͥ ẽẽ uidebit᷑ placeat illd̃
ut si rex amicis tuis qui suꝑ ꝓuinctiam
atq imꝑii tui ꝓuinctias ei credidissent
fidem suam prefuiss et auxiliis eũ tu¬
is et copiis adiuuares. Eam ẽẽ naturam
et regionẽ ꝓuincie tue ut illius reditũ
uł ad iuuando confirmares uł negligen¬
do impedires. In hac ratione quid res qͥd
causa quro tempꝰ fuerat tu facillime opti¬
meq ꝑspicies quid nob̃ placuisset ex me
potissimũ putaui te scire oportere. qd̃ mͥ
de nr̃o statu de milonis familiaritate de
leuitate ⁊ imbecillitate clodii gratularis
minime miramur te tuis ut egregrũ
uerbo uti non lib qui nos quos fauen¬
do incomuni causa retinere potuerant
inuidendo ab alienar̃t. Quoꝵ maliuolentis¬
simis obtrectationib nos scito de deu̾tẽ.
Illa nr̃a diurnaq sententia ꝓpe iam ẽẽ de¬
pulsos non nos quid̃ ut nos dignitati su¬

Expanded text:
tu homines esse facturos. quod si haec ratio rei tu homines esse facturos. quod si haec ratio rei gerendae periculosa tibi esse videbitur, placebat illud, ut, si rex amicis tuis, qui per provinciam atque imperium tuum pecunias ei credidissent, fidem suam praestitisset, et auxiliis eum tuis et copiis adiuvares; eam esse naturam et regionem provinciae tuae, ut illius reditum vel adiuvando confirmares vel neglegendo impedires. in hac ratione quid res, quid causa, quid tempus ferat tu facillime optimeque perspicies; quid nobis placuisset, ex me potissimum putavi te scire oportere. quod mihi de nostro statu, de Milonis familiaritate; de levitate et imbecillitate Clodi gratularis, minime miramur te tuis ut egregium graviore enim verbo uti non libet, qui nos, quos favendo in communi causa retinere potuerunt, invidendo abalienarunt; quorum malevolentissimis obtrectationibus nos scito de vetere illa nostra diuturnaque sententia prope iam esse depulsos, non nos quidem ut nostrae dignitatis si
Abbreviated transcription (Latin):
iuideatur ut alex anorinã atqegyptũ
ten̾e possis ẽẽ ⁊ tue ⁊ nr̃i imꝑii dignitatis
tholomailam ut aliqͦ ꝓpinquo loqui re¬
genicollocato tecũ secłi atq exercitu ꝓ¬
ficisci alexandriã ut eam cumpace pre-¬
siousq firmatis ꝓtolomeꝰ redeat in regnũ
Ita fore ut et parte restituat᷑. quẽ au
re dixerunt. si hec sententia sic ⁊ illi et
nob̃ ꝓbabat᷑ ut ex euentu homines de
tuo consilio existimaturos uideret᷑. Si ce¬
cidiss ut uolumꝰ ⁊ optamꝰ omnes te ⁊ sapi¬
ent̾ et fortit̾ si aliquro ẽẽt offensum eos¬
dem illo et cupide et ternere fecisse dictu¬
ros. Qua re quid assequi possint nontaͣ
non ẽẽ cunctandũ. si dubiñ sit nonesse
conandũ illud tͥ affirmo si remistam ex
sententia gesseris fore ut absens amultis
hortor sic adimicatione deterreo redeoq ad
illud qđ mitio scripsi totius facti tui iudi¬
cium non tam ex consilio tuo ꝗͣ exeuen¬

Expanded text:
videatur, ut Alexandream atque Aegyptum videatur, ut Alexandream atque Aegyptum tenere possis, esse et tuae et nostri imperi dignitatis Ptolomaide aut aliquo propinquo eloco rege conlocato te cum classe atque exercitu proficisci Alexandriam, ut, eam cum pace praesidiisque firmaris, Ptolomaeus redeat in regnum; ita fore ut et per te restituatur, quem ad re dixerunt. sed haec sententia sic et illi et nobis probabatur, ut ex eventu homines de tuo consilio existimaturos videremus; si cecidisset ut volumus et optamus, omnis te et sapienter et fortiter, si aliquid esset offensum, eosdem illos et cupide et temere fecisse dicturos. qua re, quid adsequi possis, non tam non esse cunctandum, si dubium sit, non esse conandum. illud tibi adfirmo, si rem istam ex sententia gesseris, fore ut absens a multis, hortor, sic a dimicatione deterreo redeoque ad illud, quod initio scripsi, totius facti tui iudicium non tam ex consilio tuo quam ex even
Abbreviated transcription (Latin):
et tͥ tua prestanti in eum liberalitate de¬
deuinctis non nicħ ꝓpter suspicantẽ ꝑꝑ
aliquoꝵ opinionẽ cupiditatis tue abse
ab alienatum illius epła recinusti qui
mͥ cum semꝑ tue laudi fauere uisus est
etiam ip̃o suspiciosissimo temꝑe canunia¬
no. Tum uͦ lectis tiuis lit̾is ꝑspectus est a
me toto animo de te ac de tius ornamẽ¬
tis ⁊ commodis cogitare quare ea quescri¬
bam sic habeto mecũ illo re sepe ꝯmuni¬
cata de illius ad te sententia atq auctori¬
tate scribere. Qm̃ senatus consultũ nul-¬
lum extat quo reductio regis alexandri-¬
ni tibi adempta fit. Eaque que de ea scrip-¬
ta est auctoritas cuiscis int̾cessum est ut
ne quis omnino regẽ reduceret tantam
uim habet ut magis iratoꝵ hominũ
studiũ qͣm constantis senatus consilium
eẽ uideatur. Te iuideatur posse qui rilici¬
am cyprũq teneas qd̾ efficere ⁊ qrid cõ-¬
sequi possis et sires facultatẽ habitura

Expanded text:
et tibi tua praestanti in eum liberalitate et tibi tua praestanti in eum liberalitate devinctum non nihil suspicantem propter aliquorum opinionem suae cupiditatis te ab se abalienatum illa epistula retinuisti; qui mihi cum semper tuae laudi favere visus est, etiam ipso suspiciosissimo tempore Caniniano, tum vero lectis tuis litteris perspectus est a me toto animo de te ac de tuis ornamentis et commodis cogitare. qua re ea, quae suam, sic habeto, me cum illo re saepe communicata de illius ad te sententia atque auctoritate scribere: quoniam senatus consultum nullum exstat, quo reductio regis Alexandrini tibi adempta sit, eaque, quae de ea scripta est auctoritas, cui scis intercessum esse, ut ne quis omnino regem reduceret, tantam vim habet, ut magis iratorum hominum studium quam constantis senatus consilium esse videatur, te perspicere posse, qui Ciliciam Cyprumque teneas, quid efficere et quid consequi possis, et, si res facultatem habitura
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ nr̃i qͦndam suis se rationẽ ut quos turei
publice causa leseras. palam te obpugna¬
rent quoꝵ auctoritatẽ dignitatẽ uolunta¬
temq defenderas non tam memores eẽnt
urtutis tue ꝗͣ laudis inimici. quo quidẽ
tempore ut ꝑscripsi ad te antea cognoui
hortensiũ ꝑ cupidũ tui studiosum lucullũ
ex magistratib autẽ . l. ratilium ⁊ fide et
animo singłari nr̃a ꝓpugnatio ac defensio
dignitatis tue ꝓpter magnitilinẽ beneficii
tiu fortasse quẽ plerisq officio maioꝵ aucto¬
ritatẽ hr̃e iudeatur ꝗͣ sententie. Preterea
quid̾ de consularib nemini possum aut
studii gͣ ant offitii aut amici animi ẽẽ
testis et .N. pompeiũ qui mecũ sepissime
lutere urẽ quas proxime miseras qd̃ fa¬
cile intellexerim ꝑ iocunde fuerint michi
qurõ humanitas tua uł summa potius
sapientia non iocunda solum s etiam
admirabił iusa est. uirum .n. excellentẽ

Expanded text:
et nostri quondam fuisse rationem, ut, quos tu rei et nostri quondam fuisse rationem, ut, quos tu rei publicae causa laeseras, palam te oppugnarent, quorum auctoritatem, dignitatem voluntatemque defenderas, non tam memores essent virtutis tuae quam laudis inimici. quo quidem tempore, ut perscripsi ad te antea, cognovi Hortensium percupidum tui studiosum Lucullum, ex magistratibus antem L. Racilium et fide et animo singulari; nam nostra propugnatio ac defensio dignitatis tuae propter magnitudinem benefici tui fortasse plerisque offici maiorem auctoritatem habere videatur quam sententiae. praeterea quidem de consularibus nemini possum aut studi erga te aut offici aut amici animi esse testis; etenim Pompeium, qui mecum saepissime litterae tuae, quas proxime miseras, quod facile intellexerim, periucundae fuerunt. mihi quidem humanitas tua vel summa potius sapientia non incunda solum, sed etiam admirabilis visa est; virum enim excellentem
Abbreviated transcription (Latin):
cunt unguicuł est cognitus. Illustrabit mͥ
expecta non fallam opinionẽ tuam.
egi tuas lict̾as quib ad me scribis gra¬
tum tͥ ẽẽ qõ crebro certior ꝑ me fias de oĩb
reb et meam erga te beniuolentiam face̾
ꝑspicias quoꝵ altorũ mͥ ut ce plurinũ dili¬
gam facere necesse est. siuolo is ẽẽ quẽ me
ẽẽ uolinsti alt̾m facio libent̾ ut qm̃ inter¬
uallo locoꝵ ⁊ tempoꝵ disi uncti sumꝰ ꝑ licte¬
ras tecum ꝗͣ sepissime eolloqͣr qd̾ si minus fi¬
et ꝗͣ tu expectabis id erit cause qd̾ non eius
generis mee litere sunt ut eas ad eamte¬
mere omitere quotiens michi certoꝵ ho¬
singuł. Unde illud audeo qd̃ antea tͥ sepe
significaui. Nunc qͦ re ꝑspecta et cognita
scribere uehement̾ quosdã homines et eos
quite et maxime debuerunt et plurimũ
iuuare. potuerunt in iudisse dignitati tue.
Simillimãq in re dissimili tui temporis nũc

Expanded text:
cunt unguiculis es cognitus. 38. Illustrabit, mihi cunt unguiculis es cognitus. 38. Illustrabit, mihi a officiaque exspecta: non fallam opinionem tuam.legi tuas litteras, quibus ad me scribis gratum tibi esse, quod crebro certior per me fias de omnibus rebus et meam erga te benevolentiam facile perspicias; quorum alterum mihi, ut te plurimum diligam, facere necesse est, si volo is esse, quem tu me esse voluisti; alterum facio libenter, ut, quoniam intervallo locorum et temporum diiuncti sumus, per litteras tecum quam saepissime conloquar. quod si rarius fiet quam tu exspectabis, id erit causae, quod non eius generis meae litterae sunt, ut eas audeam temere committere; quotiens mihi certorum hosingulis; unum illud audeo, quod antea tibi saepe significavi, nunc quoque re perspecta et cognita scribere, vehementer quosdam homines et eos maxime, quite et maxime debuerunt et plurimum iuvare potuerunt, invidisse dignitati tuae, simillimamque in re dissimili tui temporis nunc
Abbreviated transcription (Latin):
a catone facile resistimꝰ. Amicũ ex confu¬
larib neminẽ tͥ esse uideo preter horcen¬
sionẽ ⁊ lucullũ cet̾i sunt partim obscu¬
rius iniqui partim non dissimulant᷑ ira-¬
ti. tu fac animo forti magnoq sis. spe-¬
resq ut fracto impetu lenissimi homi¬
nis tuam pͥstuiam dignitatẽ et głam con-¬
sequare.s u. que gerant᷑ accipies ex polli¬
one qui oĩbus negotiis non int̾fuit solũ.
s p̾fuit me in sũmo dolore quẽ intiusre¬
bus cupio maxime soł consolat᷑ spes qd̾
ualde suspicor fore ut infringatur homi¬
nũ imꝓbitas et consiliis tuoꝵ amicoꝵ
⁊ ip̃a die que debilitat cogitationes et ini
micoꝵ et proditoꝵ tuoꝵ facile scd̃o loco
me consolat᷑ recordatio meoꝵ tempoꝵ qͦ
rum imaginẽ uideo inreb tuis. Nam
et siminore in re uiolat᷑ tua dignitas qͣm:
in ea afflicta sit tamen est tanta simalitu-¬
do ut sperem te mͥ ignoscere si ea non tinu¬
erim que ne tu quid unꝗͣ cunenda duxisti

Expanded text:
 resistemus. Amicum ex consularibus neminem tibi esse video praeter Hortensium et Lucullum; ceteri sunt partim obscurius iniqui, partim non dissimulanter irati. tu fac animo forti magnoque sis speresque fore ut fracto impetu levissimi hominis tuam pristinam dignitatem et gloriam consequare. quae gerantur, accipies ex Pollione, qui omnibus negotiis non interfuit solum, sed praefuit. me in summo dolore, quem in tuis rebus capio, maxime scilicet consolatur spes, quod valde suspicor fore ut infringatur hominum improbitas et consiliis tuorum amicorum et ipsa die, quae debilitat cogitatimicorum et proditorum. 35. Facile secundo loco me consolatur recordatio meorum temporum, quorum imaginem video in rebus tuis. 36. Nam etsi minori in re violatur tua dignitas, quam mea salus afflicta sit; tamen est tanta similitudo; ut sperem te mihi ignoscere, si ea non timuerim, quae, ne tu quidem unquam timenda duxisti.
Abbreviated transcription (Latin):
nͥ te intelligere confiderem. hic teumꝰ
sollicitudines uniꝰ etram multe ⁊ assidue
lacͥme .e. marcelli fr̃is optimai deprecant᷑.
Nos cura ⁊ dolore ꝑximi fumꝰ precib tar¬
diores qͣuis ad eunoi cum ip̃i dep̾cone
eguerimꝰ non habemus gr̾a tantũ pos-¬
sumus qͣntũ uicti s tamẽ confilidstudio
marcello non desumꝰ. Atuis reliquã ñ
adhibemꝰ ad omnia parati sumus.

Expanded text:
nisi te intellegere confiderem. hic te unius nisi te intellegere confiderem. hic te unius sollicitudines, unius etiam multae et assiduae lacrimae, C. Marcelli, fratris optimi, deprecantur. nos cura et dolore proximi sumus, precibus tardiores, quod ius adeundi, cum ipsi deprecatione eguerimus, non habemus ; gratia tantum possumus quantum victi ; sed tamen consilio, studio Marcello non desumus. A tuis reliquis non adhibemur ; ad omnia parati sumus.
Abbreviated transcription (Latin):
ẽes te fore in eius ipfins quem fugeres potestate
quasi facile passurus ẽẽ te carentẽ patͥa et for¬
tunis tuis quiete et hbere uiuere. Cogitandũ
tͥ tamen ẽẽ rome ne et domi tue. huiꝰ modires
ẽẽt an mitilenis authrodi malles uidere. S
cum ita late pateat eius potestas quẽ uerem
ut terrarũ orbem complexa sit non me maiꝰ
ꝑiculo tue domi eẽ qua tu ꝑiculo aliene e
¶ quid̾ ÷ si oppetenta mors ẽet domi atq in patͥa
mallem ꝗͣ in ext̾nis ãtq alienis locis hoc
idem omnes quite diligunt sentiunt qͦꝵ
est magna ꝓtuis maximis clarissimis que
iurtutib multitudo habemus ⁊̃ rationẽ
rei familiaris tue ꝗͣ dispare nolumus. Nã
et si nullam potest acciꝑe iniuriã que fu¬
tura ꝑpetuo sit ꝓpt̾ea qd̾ neq is qui tenet
rem .ꝑ. paciet᷑ neq ip̃a res publica tamẽ
impetũ predonti in tuas fortunas fieri
nolo. hii autẽ qui ẽẽnt auderem scrib̾e.

Expanded text:
esses, te fore in eius ipsius, quem fugeres, potestate. esses, te fore in eius ipsius, quem fugeres, potestate. qui si facile passurus esset te carentem patria et fortunis tuis quiete et libere vivere, cogitandum tibi tamen esset Romaene et domi tuae, cuicuimodi res esset, an Mitylenis aut Rhodi malles vivere. sed cum ita late pateat eius potestas, quem veremur, ut terrarum orbem complexa sit, nonne mavis sine periculo tuae domi esse quam cum periculo alienae? equidem, etiam si oppetenda mors esset, domi atque in patria mallem quam in externis atque alienis locis. hoc idem omnes, qui te diligunt, sentiunt ; quorum est magna pro tuis maximis clarissimisque virtutibus multitudo. habemus etiam rationem rei familiaris tuae, quam dissipari nolumus. nam, etsi nullam potest accipere iniuriam, quae futura perpetua sit, propterea quod neque is, qui tenet rem publicam, patietur neque ipsa res publica, tamen impetum praedonum in tuas fortunas fieri nolo ; ii autem qui essent, auderem scribere,
Abbreviated transcription (Latin):
abiecisti certandi &̃ cupiditatẽ ostendi¬
stiq sapienter et bonum cuiem initi¬
a belli ciulis muitum susciꝑe. extre¬
ma libenter non ꝑsequi. qui non qͥdẽ
bellum conati sunt hii qui se in affricã
contulerunt aut quemadmodũ nos uio¬
tos se ẽẽ credioerunt. Mediũ qd̾dam tuũ
consiliũ fuit qui hoc fortasse humił aĩ
diceres illud ꝑtinaris fateor a plerisq uł
dicam ab omnib sapiens titũ confiliũ a
multis ⁊ magni ac fortis animi duceres¬
modũ presertum cum tͥ nich dec̃e arbit̾r
to tuas fortunas omnis obtinentas pret
oliutatẽ. Sic enĩ intellexi nicħ aliud ẽẽ
dubitationẽ afferret ei penes quẽ est
estas nͥ qd̾ uereret᷑ ne tu illuo benefi
omnino nenputares. de quo quid sen
nicħ adtmnet dicere cum appareat ip̃e
fecerim s tamẽ si iam ita constituis
⁊ ab ẽẽ ꝑpetuo malles ꝗͣ eaque nolles
re tam̃ it cogitare deberes ubieumq

Expanded text:
abiecisti certandi etiam cupiditatem ostendiabiecisti certandi etiam cupiditatem ostendistique sapientem et bonum civem initia belli civilis invitum suscipere, extrema libenter non persequi. qui non idem cbellum conati sunt, ii qui se in Africam contulerunt, aut quem ad modum nos victori sese crediderunt. medium quoddam tuum consilium fuit qui hoc fortasse humilis animi duceres, illud pertinacis. fateor a plerisque vel dicam ab omnibus sapiens tuum consilium, a multis etiam magni ac fortis animi iumodum, praesertim cum nihil tibi deesse arbitrer ad tuas fortunas omnis obtinendas praeter voluntatem. sic enim intellexi, nihil aliud esse quod dubitationem adferret ei, penes quem est potestas, nisi quod vereretur ne tu illud beneficium omnino non putares. de quo quid sentiam nihil attinet dicere, cum appareat, ipse quid fecerim. sed tamen, si iam ita constituisses, ut abesse perpetuo malles quam ea, quae nolles, videre, tamen id cogitare deberes, ubicumque
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ amicicie nr̃e uettas ⁊ tua sĩna gͣ i
niuolentia que mͥ iam apuericia ti
nita est me oriaia est ut ea scͥberem a¬
que et saluti tue conouc̃e arbitrarer et ñ
abiena eẽ diic̾ẽ adignitate ego te eũ ẽe qui
hoꝵ maioꝵ initia multo ante uideris con¬
sulatũ magnificentissime atq optissime
gesseris precdare memini s idem ⁊ ila uidi
neq te consiliũ cuuł belli ita gerenti uec
copias.c.N. pompei nec genꝰ exercitꝰ ꝓbare
semꝑq fume diffidere qua insententia
meq fuisse męmoria tenere ce arbitror. Itaq
tri multũ int̾fuisti reb gerendis et ego ib
semꝑ egi ne int̾essem. Non enĩ hiis reb pug¬
nabamꝰ quib ualere poteramꝰ consilio aucto¬
ritate: causa. que erant in nob fuꝑiora. set
lacercis et uirib quib pares non eramus.
Uicti fumus igit᷑. Aut si uinei dignitas non
potest fracti certe & abiecti in quo tu¬
um consilium nemo potest non maxĩe
laudare qd cum spe uincendi simul

Expanded text:
 amicitiae nostrae vetustas et tua summa erga me benevolentia, quae mihi iam a pueritia tua cognita est, me hortata est ut ea scriberem aquae et saluti tuae conducere arbitrarer et non aliena esse ducerem a dignitate. ego eum te esse, qui horum malorum initia multo ante videris, consulatum magnificentissime atque optime gesseris, praeclare memini; sed idem etiam illa vidi, neque te consilium civilis belli ita gerendi nec copias Cn. Pompei nec genus exercitus probare semperque summe diffidere; qua in sententia me quoque fuisse memoria tenere te arbitror. itaque neque tu multum interfuisti rebus gerendis et ego id semper egi, ne interessem ; non enim iis rebus pugna bamus, quibus valere poteramus, consilio, auctoritate, causa, quae erant in nobis superiora, sed lacertis et viribus, quibus pares non eramus. victi sumus igitur aut, si vinci dignitas non potest, fracti certe et abiecti. in quo tuum consilium nemo potest non maxime laudare, quod cum spe vincendi simul
Abbreviated transcription (Latin):
tu eẽ fore cum tius sim er̃ tui. Siminis
me certe in omnib reb satis nr̃e cõuncti¬
omni amoriq facturũ. Uał.¬
si ppaucis ante dieb dederam mu
tio literas ad te lict̾as ad te plurib uerbis
scriptas quib declarauerãq quo te animo
censere̾ esse oportere et quid tibi faciendũ ar¬
bitrarer tam̃ cum teophilus tuus lib̾tus ꝓ
ficisceretur cuiꝰ ego fidem gͣ te beniuolen¬
tiamq ꝑspexeram sine meis litteris hor¬

Expanded text:
tuum esse; fore cum tuis, si modo erunt tui, si minus, tuum esse; fore cum tuis, si modo erunt tui, si minus, me certe in omnibus rebus satis nostrae coniunctioni amorique facturum. vasi perpaucis ante diebus dederam Q. Mucio litteras ad te pluribus verbis scriptas, quibus declaraveram, quo te animo censerem esse oportere et quid tibi faciendum arbitrarer, tamen, cum Theophilus, libertus tuus, proficisceretur, cuius ego fidem erga te benevolentiamque perspexeram, sine meis litteris
Abbreviated transcription (Latin):
dIeq monere te audeo prestanti
prudentia iur ñ nec ꝯfirmare marimi
animi hominã iurumq fortissimũ.
Consolari uͦ nlło moto. Nam sica que as¬
ciderunt ita fers ut audio gratulari
magis untuti debeo ꝗͣ consolari dolorem
tiuĩ sinte tanta mala rei .p. frangiũ.
Non ita habunto ingenio ut te conso¬
ier cum ip̃e me non possim peliquii ⁊
igit᷑ ut tͥ me inomni re prebeam pres¬
temq ut ad omina q̃ tua uelint ita sim
presto ut me non solum ramdebere
tua causa s causa cͦ etian que non pos
dum tempori sinautẽ nulla sit himc tñ
aptissimũ ẽe et iã io ad exultandũ locum
si .i. lib̾tatem sequim᷑ quilocus hoc domi¬
natu uacat: Sin qualemcũq locũ que ÷
domestica sede iocuindior : s mͥ crede etiã
is qui omnia tenet faius ingeniis. Nobili¬
tatem uͦ ⁊ uignitates hominũ quant ũ ei
res et ipsus causa concedit amplectit᷑ set
plura ꝗͣ statueram redeo ad unũ illd̾ me

Expanded text:
e monere te audeo, praestanti prudentia virum, nec confirmare, maximi animi hominem unumque fortissimum, consolari vero nullo modo. nam, si ea, quae acciderunt, ita fers, ut audio, gratulari magis virtuti debeo quam consolari dolorem tuum; sin te tanta mala rei publicae frangunt, non ita abundo ingenio, ut te consoler, cum ipse me non possim. reliquum est igitur, ut tibi me in omni re eum praebeam praestemque et ad omnia, quae tui velint, ita sim praesto, ut me non solum omnia debere †tua causa, sed causa quoque, etiam quae non posstem tempori; sin autem nulla sit, hunc tamen aptissimum esse etiam ad exsulandum locum. si enim libertatem sequimur, qui locus hoc dominatu vacat? sin qualemcumque locum, quae est domestica sede iucundior? sed, mihi crede, etiam is, qui omnia tenet, favet ingeniis, nobilitatem vero et dignitates hominum, quantum ei res et ipsius causa concedit, amplectitur. sed plura quam statueram. redeo ergo ad unum illud, me
Abbreviated transcription (Latin):
concilies aut initias. Id ⁊ si difficile est
tamen mͥ uidet᷑ esse prudentie tue.¬
gratificer nescio presertim cum hiss teni:¬
porib audatia pro sapientia liceat uti.
lentuso nr̃o regi ꝑ lit̾as tuõ nomine gra¬
cias diligent̃ s tu uelim desinas iam nr̃is
lit̾i uti et nos aliqͣnde reuisas et ibi mat
ẽẽ ubi aliquo numosis ꝗͣ istic ubi solus sa¬
pere iudere qͣꝗͣ qui isti nimc ueniunt par¬
timte suꝑbuni eẽ dicunt qd̾ nichil respõ¬
deas pactimi contumeliosũ qd̾ male respõ¬
deas. s iam cupio tecũ coram iocari. Qua
re fac ut ꝗͣ pͥmum uenias neq in apuliã
tuam accedas ut possimus saliuĩ uenisse
gauoere. Nam ilo si ueneris tu ut ulixes
cognosces tuoꝵ neminẽ.¬

Expanded text:
rdinem aut reconcilies aut mitiges. id etsi difficile est, rdinem aut reconcilies aut mitiges. id etsi difficile est, tamen mihi videtur esse prudentiae tugratificer nescio, praesertim cum his temporibus audacia pro sapientia liceat uti Lentulo nostro egi per litteras tuo nomine gratias diligenter. sed tu velim desinas iam nostris litteris uti et nos aliquando revisas et ibi malis esse, ubi aliquo numero sis, quam istic, ubi solus sapere videare. quamquam, qui istinc veniunt, partim te superbum esse dicunt, quod nihil respondeas, partim contumeliosum, quod male respondeas. sed iam cupio tecum coram iocari; qua re fac ut quam primum venias neque in Apuliam tuam accedas, ut possimus salvum venisse gaudere; nam illo si veneris, tu, ut Vlixes, cognosces tuorum ne
Abbreviated transcription (Latin):
qd̾ sine lege curiata tͥ succedatur. sunt qui
decedas a te relinqͥ posse qui prouintie p̃sit.
Mͥ non tamde iure c̾cum est qͣꝗͣ ne io quid̾
ualde dubiũ est ꝗͣ illito ad tuam sũmam
amplituttiiẽ. dignitatẽ. libertatẽ que de
scio libentissime frui solere ꝑtinere te sine
ulla mora ꝓ uinctiam successori concedere
presertim sine suspitione tue pietatis non
possit illus cupiditatẽ resmutare. Ego
utrumq meum puto eẽ et quid sentiam
ostendere ⁊ quid feceris defendere. Scripta
iam epistoli fuꝑiore accepi tuas litt̾as de pu¬
blicanis quib equitatẽ tuam non potui nõ
probare felicitate ea quid uellem consequi po¬
tuisses ne eius ordinis quẽ semꝑ ornasti rẽ
aut uoluntatẽ offenderes. łquidẽ non de¬
sinam tua decreta defendere s nosti confu¬
etudinẽ hominũ scis ꝗͣ grauit̾ inimici ip̃i
illiq sceuole fuerint. Tibi tam̃ sum auc¬

Expanded text:
quod sine lege curiata tibi succedatur; sunt etiam, qui, si quod sine lege curiata tibi succedatur; sunt etiam, qui, si decedas, a te relinqui posse, qui provinciae praesit. mihi non tam de incertum est quamquam ne id quidem valde dubium est quam illud, ad tuam summam amplitudinem, dignitatem, libertatem, qua te scio libentissime frui solere, pertinere te sine ulla mora provinciam successori concedere, praesertim cum sine suspicione tuae cupiditatis non possis illius cupiditatem refutare. ego utrumque meum puto esse, et quid sentiam ostendere et quod feceris defendere. scripta iam epistula superiore accepi tuas litteras de publicanis, in quibus aequitatem tuam non potui non probare; felicitate a quid vellem consequi potuisses, ne eius ordinis, quem semper ornasti, rem aut voluntatem offenderes. equidem non desinam tua decreta defendere, sed nosti consuetudinem hominum; scis, quam graviter inimici ipsi illi Q. Scaevolae fuerint. tibi tamen sum auc
Abbreviated transcription (Latin):
meus uere existimet adiuncto isto fun¬
do patͥmonium fore suũ ꝑ te constitutũ.
Tume de tuis reb omnib ⁊ de lentuli tui
nr̃iq studiis ⁊ exercitationib uelim ꝗͣ fa¬
miliaris me certiorem ⁊ qͣm sepissime faci¬
as existimesq neminẽ cuiꝗͣ neq cariorẽ
neq iocundiorẽ unꝗͣ fuisse ꝗͣ tẽ mͥ idq
me non modo tit tu sentias s ut omnes gẽ¬
tes ⁊̃ ut posteritas omnis intelligat ẽẽ fac¬
turum. appius insermonib antea dicta¬
bat post ea dixit etiam insenatu palam se¬
se silicitum ẽẽt legem curiatã ferre sortliu¬
rum ẽẽ cum collega ꝓ uinciã. Si curiata lex
non ẽẽt se ꝑaturũ ciumcollega tͥq fuccessur u̾
legemq curiatã consilii ferri opus ẽẽ necẽẽ
lege cornela imꝑium habiturũ qo̾ in urbẽ
introisset. uͦ quid adte tuoꝵ quisq necessa¬
rioꝵ scribat nescio uarias eẽ opiniones intel¬
ligo. sunt qui putant posse te non decet̾e

Expanded text:
meus vere existimet adiuncto isto funmeus vere existimet adiuncto isto fundo patrimonium fore suum per te constitutum. tu me de tuis rebus omnibus et de Lentuli tui nostrique studiis et exercitationibus velim quam familiarissime certiorem et quam saepissime facias existimesque neminem cuiquam neque cariorem neque iucundiorem umquam fuisse quam te mihi, idque me non modo ut tu sentias, sed ut omnes gentes, etiam ut posteritas omnis intellegat esse facturum. Appius in sermonibus antea dictitabat, postea dixit etiam in senatu palam sese, si licitum esset legem curiatam ferre, sortiturum esse cum conlega provinciam; si curiata lex non esset, se paraturum cum conlega tibique successurum; legemque curiatam consuli ferri opus esse, necesselege Cornelia imperium habiturum, quoad in urbem introisset. ego, quid ad te tuorum quisque necessariorum scribat, nescio; varias esse opiniones intellego. sunt, qui putant posse te non decedere,