comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
bene egerit. amplius eleuat᷑. atq
grauius inculpam cadit. Discre¬
tus uͭ quilq etiam ex eo qd̾ male
se egisse intelligit: ad districtio¬
iis regłam arcius reducit: et
inde altius ad iusticiam ꝑficit
unde ad tempus a iusticia cecidis¬
se uidebat᷑. Qua ire recte dicit᷑.
melior ẽ iniquitas uiri. qm̃ bene¬
faciens mulier ⁊ qr ñnunqm etiã
culpa fortium. occasio uirtutis fit:
⁊ uirtus infirmoꝵ occasio pecei.¬
Hoc gͥ loco mulieris nomine. qͥd nisi
infirmitas designat᷑. cum cłr. homo
natus de muliere: Ac si aꝑtiꝰ dicat᷑.
Quid inse habet fortitudims: qui
natus ẽ ex infirmitate: Breui ui¬
uens cempore: replet᷑ multis mise¬
riis. Ecce scĩ uiri uocib pena hoĩb
breuit est exp̃ssa: qr angustat᷑ ad
uitam. & dilatat᷑ ad miseriam. Si
enun subtilit̾ ꝯsideret᷑ om̃e qͦd hic
agit᷑: pena & miseria ẽ. Ipsi & enĩ
corrupciõi cirnisseruire: ad necessa¬

Expanded text:
bene egerit amplius elevatur, atque bene egerit amplius elevatur, atque gravius in culpam cadit, discretus vero quisque etiam ex eo quod male se egisse intelligit, ad districtionis regulam arctius se reducit, et inde altius ad justitiam proficit, unde ad tempus a justitia cecidisse videbatur. Qua in re recte dicitur: Melior est iniquitas viri, quam benefaciens mulier, quia nonnunquam etiam culpa fortium occasio virtutis fit, et virtus infirmorum occasio pecHoc igitur loco mulieris nomine quid nisi infirmitas designatur, cum dicitur: Homo natus de muliere? Ac si apertius diQuid in se habebit fortitudinis, qui natus est ex infirmitate, brevi vivens tempore, repletus multis miseriis? Ecce sancti viri vocibus poena hominis breviter est expressai enim subtiliter consideretur omne quod hic agitur, poena et miseria est. Ipsi etenim corruptioni carnis servire ad necessa
Abbreviated transcription (Latin):
ñ sentiat. nisi postqmͣ fuerit eiꝰ
aculeo transfixa. Bene gͦ dicit᷑.
quod homo tanqm uestimentũ
atinea ꝯsumat᷑: quia ñ nunqͣm
temptationũ nr̃arum uulnus
ñ cognoscimus: nisi postqͣm ab eis con¬
fossi inmente fũimus. Quam uidelicoe
infirmitatẽ nr̃am bene ad huc sẽs uir
ꝯsiderans adiungit. Homo natus¬
de muliere. breui uiuens tempore:
replet᷑ multis miseriis Insacro elo¬
quio mulier aut ꝓsexi ponitur aut
ꝓinfirmitate ẜ sexu quippe. sicut scͥp¬
cum ẽ. Misit d̃s filium suum fc̃m
ex muliere: factum sub lege. S infir¬
mitate uͦ. sicut ꝑ quendam sapien
tem dr̃. Melior ẽ iniquitas uiri:
qm bene faciens mulier. Uir &ee¬
catur: mulier uͦ mens infirma uł
indiscreta accipit᷑. Et sepe ꝯtingit
ut oẽ discretus quisq subito laba¬
tur inculpam: atq indiscretus aliꝰ
⁊ infirmus bonam exhibeat oꝑa¬
tionem. S is qui iudiscrecus at¬
q infirmus ẽ. ñ nunqͣm de eo qd̾

Expanded text:
non sentiat, nisi postquam fuerit ejus non sentiat, nisi postquam fuerit ejus aculeo transfixa. Bene ergo dicitur, quod homo tanquam vestimentum a tinea consumitur, quia nonnunquam tentationum nostrarum vulnera non cognoscimus, nisi postquam ab eis confossi in mente fuerimus. Quam videlicet infirmitatem nostram bene adhuc sanctus vir considerans, adjungit: CAPUde muliere, brevi vivens tempore, repletur multis miseriis. - In sacro eloquio mulier aut pro sexu ponitur, aut pro infirmitate. Pro sexu quippe sicut scriptum est: « Misit Deus Filium suum natum ex muliere, factum sub lege . » Pro infirmitate vero, sicut per queer . Melior est iniquitas viri, quam benefaciens mulier. Vir etecatur, mulier vero mens infirma vel indiscreta accipitur. Et saepe contingit ut etiam discretus quisque subito labatur in culpam, atque indiscretus alius et infirmus bonam exhibeat operationem. Sed is qui indiscretus atque infirmus est, nonnunquam de eo quod
Abbreviated transcription (Latin):
gitur. contͣ cuncta ualet subtilit̾
assurgere: atq inconcussa cogita¬
tione rectitudinem tenere: Unde
do ꝯsumendus sum: &e quasi uesti¬
mentum quod comedit᷑ a tinea.
Sicut enun uestim̃tum de se exor¬
ca tinea comeditur: ita homo in
semetipo habet putredinẽ de qua
ꝯsumatur. Atq hoc ẽ quod ẽ: unde
ꝯsumitur ut ñ sit. Quod intelligi
de aliter potest: si ex uoce cempta¬
ti homirus dicat᷑. Qui quasi putͦ¬
do ꝯsumendus sum: ce quasi ues¬
tim̃tum quod comedit᷑ a tinea. ho¬
mo enum quasi putredo ꝯsumit᷑:
dum carnis sue corruptione con¬
teritur. Cui qr immunda temp¬
tatio ñ aliunde s asemet ip̃o nas¬
citur: mors tinee carnẽ tempta¬
tio. quasi uestem dequa exit. con¬
sumit. Insemetipso quippe habet
homo: unde cempcetur. Quasi gͦ
cinea uestem ꝯsumit: que exueste
eadem ꝓcessit. Sciendum qͦq qd̃
tinea sine sonitu ꝑforet uestimen¬
cum. Et plerunq cogitatio ita
ensfigit mentem: ut mens ip̃a

Expanded text:
gitur, contra cuncta valeat subtiliter gitur, contra cuncta valeat subtiliter assurgere, atque inconcussa cogitatione rectitudinem tenere? Unde do consumendus sum et quasi vestimentum quod comeditur a tinea. - Sicut enim vestimentum de se exorta tinea comeditur, ita homo in semetipconsumatur; atque hoc est quod est unde consumatur ut non sit. Quod intelligi et aliter potest, si ex voce tentati hominis dicitur: Qui quasi putredo consumendus sum, et quasi vestimentum quod comeditur a tinea. Homo enim quasi putredo consumitur, dum carnis suae corruptione conteritur. Cui quia immunda tentatio non aliunde, sed a semetipso nascitur, more tineae carnem tentatio, quasi vestem de qua exit, consumit. In semetipso quippe habet homo unde tentetur. Quasi ergo tinea vestem consumit, quae ex veste eadem processit. Sciendum quoque quod tinea sine sonitu perforat vestimentum; et plerumque cogitatio ita transfigit mentem, ut mens ipsa
Abbreviated transcription (Latin):
ues: non um̃ito semitas. ipsas co
gitationes actionum accipimus.
Ds̃ itaq om̃s semitas obseruat:
quia insingłis quibq nr̃is actio¬
nib etiam cogitationes pensat. Et
uestigia pedum ꝯsiderat ÷ quia in¬
tentiones nr̃orum oꝑum qͣm recte
ponantur eraminat: ue oe hoc qd̾
bonum agitur. ñ recto desiderio
agatur. Nessunt quoq ꝑ pedum
uestigia: quedam male acta sig¬
gitur uestigium in uia. Et pler̃¬
q dum quedam praue agimus.
uituentib hoc fr̃ib exemplũ ma¬
lum p̃bemus: & quasi inflexo ex¬
tra iuam pede sequentib uestigia
distorta relinquimus: dum ꝑ nr̃a
oꝑa ad scandalum aliena corda
ꝓuocamus. Ualde aut̃ laboriosũ
est eustoclire ne mala homo face
audeatꝰ. ne in bonis actib ꝑ inten¬
tionem citubet: & int̾ recta opera
sinistra eum cogitatio illidat.
Que tñ euncta omp̃s ds subtili¬
ter examiat: atq in iudicio sin¬
gula repensat. S qͣndo homo qͥ
carnis sue infirmitate constri¬

Expanded text:
es, non immerito semitas ipsas actionum cogitationes accipimus. Deus itaque omnes semitas observat, quia in singulis quibusque nostris actibus etiam cogitationes pensat. Et vestigia pedum considerat, quia intentiones nostrorum operum quam recte ponantur examinat, ne et hoc quod bonum agitur non recto desiderio agatur. Possunt quoque per pedum vestigia quaedam male acta sigest vestigium in via. Et plerumque dum quaedam prava agimus, intuentibus hoc fratribus, exemplum malum praebemus; et, quasi inflexo extra viam pede, sequentibus vestigia distorta relinquimus, dum per nostra opera ad scandalum aliena corda provocamus. Valde autem laboriosum est custodire ne mala homo facere audeat, ne in bonis actibus per intentionem titubet, 389 et inter recta opera sinistra eum cogitatio illudat. Quae tamen cuncta omnipotens Deus subtiliter examinat, atque in judicio singula repensat. Sed quando homo, qui carnis suae infirmitate constri
Abbreviated transcription (Latin):
cogitationis euicerit. nequaqͣm
sibi suam mundiciam cribuat: qr
de inmundo ꝯceptum semine nul¬
lus facere mundum potest: nisi is
qui mundus ꝑsemetipsum solus
est. Qui gͦ iam ad locum munditie
mence ꝑuenit. conceptionis sue ui¬
am respiciat ꝑ qm uenit atq in¬
de colligat qr ex sua uirtute ñ ħe
mundiciam iuiuendi: eui de ĩmun¬
ditia factum ẽ initium subsisten¬
di. Pocest uͦ hoc in loco incelligi qd̾
beatus iob incarnationem redemp¬
toris intuitus. solum uidit mun
dum hominẽ de inmundo semine
ñ ẽẽ conceptum: qͥsic in mundum
uenit ex uirgine: ut nil haberet de
inmunda conceptione. Neq enĩ
tit. qui delectatione carnis tan¬
gi ñ potuit: quia nec ꝑcarnalem
huc delectationem uenit ::¬
Explicit liber undecimus. Inci¬

Expanded text:
cogitationis evinceret, nequaquam cogitationis evinceret, nequaquam sibi suam munditiam tribuat, quia de immundo conceptum semine nullus facere mundum potest, nisi is qui mundus per semetipsum solus est . Qui ergo jam ad locum munditiae mente pervenit, conceptionis suae viam respiciat, per quam venit, atque inde colligat quia ex sua virtute non habet munditiam vivendi, cui de immunditia factum est initium subsistendi. Potest vero hoc in loco intelligi, quia beatus Job incarnationem Redemptoris intuitus, solum vidit in mundo hominem de immundo semine non esse conceptum, qui sic in mundum venit ex Virgine, ut nihil haberet de immunda conceptione. Neque enimtit, qui delectatione carnis tangi non potuit, quia nec per carnalem huc delectationem venit. LIBER DUODECIMUS. In
Abbreviated transcription (Latin):
dicio adiungit᷑. Et adduc̃e eum te¬
cum inuidicium: S qr ꝯcemplatꝰ
ẽ ad iudicium uenientẽ dm̃: rur¬
sum considerat infirmitatẽ suam.
uidet qr mundus ꝑ semetipsum ẽẽ
ñ possit: qui ut ẽe possit de inmun¬
dicia ꝓcessit: atq subiungit. Quis¬
potest facere muncdum de immundo
conceptum semine: ñ ne cu qui solus
es: Is qui ꝑ se solus ẽ muncdus:
mundare p̃ualet immunda. Homo
enim incorruptibili carne uiuens:
habet cemptationũ in mundicias.
imp̃ssas insemetip̃o: qr nimirum
edes traxit ab origine. Ipsa quippe
ꝓpt̾ delectationẽ carnis eius con¬
ceptio: inmundicia ẽ. Unde ⁊ psal¬
nusta ait. Ecce enim in iniqͥtatib
conceptus sum: & indelictis peperit
me mater mea. Hinc ẽ quod pler̃q
temptatur ce nolens. Hinc ẽ quod
inmunda quedam inm̃te patitur
qmͣuis exiudicio reluctet᷑: qr con¬
ceptus de immnundicia. dũ ad mun¬
diciam tendit. hoc conat᷑ uinc̾e qd̾
ẽ. Quis quis autem occulte temp¬
tationis motus atq inmundiciam

Expanded text:
dicio adjungitur: Et adducere eum tecum in judicium? Sed quia contemplatus est ad judicium venientem Deum, rursum considerat infirmitatem suam. Videt quia mundus per semetipsum esse non possit, qui ut esse possit, de immunditia processit, atque subjungit: potest facere mundum de immundo conceptum semine? Nonne tu qui solus es? Ipse,- qui per se solus est mundus, mundare praevalet immunda. Homo enim in corruptibili carne vivens, habet tentationum immunditias impressas in semetipso, quia nimirum eas traxit ab origine. Ipsa quippe propter delectationem carnis ejus conceptio immunditia est: unde et Psalmista ait: Ecce enim in iniquitatibus conceptus sum, et in delictis peperit me mater mea . Hinc est ergo quod plerumque tentatur et nolens; hinc est quod immunda quaedam in mente patitur, quamvis et judicio reluctetur, quia conceptus de immunditia, dum ad munditiam tendit, hoc conatur vincere quod est. Quisquis autem occultae tentationis motus atque immunditiam
Abbreviated transcription (Latin):
eam ꝯtemplationis penna nos suble¬
nat: atq anobis ad illum erigunur
intuendum: raptiq intentione cordis.
&e dulcedine ꝯtemplationis aliquo mͦ
a nobis imus inpsum. Eciam boc ip̃m
ire nr̃m minue ã

Expanded text:
templationis penna nos sublevat, atque a nobis ad illum erigimur intuendum, raptique intentione cordis, et dulcedine contemplationis, aliquo modo a nobis imus in ipsum, et jam hoc ipsum ire nostrum minus
Abbreviated transcription (Latin):
uoluptuose appetit. necessariũ sus¬
picetur: quatinus om̃e quodlibet. ui¬
ce debitam utilitatẽ putet: & sepe qͥ a
effectus ꝓuidentiam sequit᷑. in sui fi¬
aucia mens leuat᷑. Cumq sibi ad est
quod deesse ceteris uiderit: cogitati¬
one tacita de magnitudine sue pro¬
uisionis hylarescit: cantoq iam a
uera ꝓuisione longe fit. qnͣto ipsã
quoq elationem quam patitur nes¬
cit. Unde sollerti semꝑ cotidie in¬
tentione pensandum est. uel quid o¬
pere agumus. uel quid corde uersa¬
mus: ne aut mentem p̃pediens foris
se terrena cura multiplicet. Aut sal¬
tem de eius moderamine intꝰ se cogi¬
tatio exaltet: ut cũ diuina uidicia
temporali circumspectione metiumꝰ
semꝑtrerni supplicia horroris euada¬

Expanded text:
voluptuose appetit, necessarium susvoluptuose appetit, necessarium suspicetur, quatenus omne quod libet vitae debitam utilitatem putet. Et saepe quia effectus providentiam sequitur, in sui fiducia mens levatur. Cumque sibi adest quod deesse caeteris viderit, cogitatione tacita de magnitudine suae provisionis hilarescit; tantoque jam a vera provisione longe fit, quanto ipsam quoque elationem quam patitur nescit. Unde solerti semper custodiae intentione pensandum est vel quid opere agimus, vel quid corde versamus, ne aut mentem praepediens, foras se terrena cura multiplicet, aut saltem de ejus moderamine intus se cogitatio exaltet; ut cum divina judicia temporali circumspectione metuimus, sempiterni supplicia horroris evada
Abbreviated transcription (Latin):
discretione sp̃e solis necessariis inten¬
ta: nequaqͣm sciat ꝓcaciter detegi. s
uerecunde debeat moderari. Cui ⁊ am̃
sepe cum dicit᷑ ut de se minime p̃su¬
mat. s cotam se in cliuine spei fiduci¬
am transferat: despicit: &e cessante stu¬
dio. adesse sibi uite subsidia posse diffi¬
dit. Unde &r hec eadem sara ꝓmissionẽ
dĩ audiens ridet. s ridens corripit᷑. cor¬
cute uigens fecundari ñ potuit. an¬
ius fracta serilib ut̃o marcescente¬
concepit: quia cum cura carnis sui
confidentiam habere desierit. contra
spem ex diuina ꝓmissione recipit qd̾
habituram se exhumana ratione di¬
bitauit. Unde bene & ysaac ⁊dest risus
dicit᷑ qui generat᷑. qr eum suꝑne spei
fiduciam concipit: quid mens nr̃a
aliud quam gaudium parit: Curan¬
dum itaq est ne aut necessitatis me¬
tas cura carnis transeat: aut in eo
quod moderate. erequit᷑. de se p̃sumat.
Sepe uero animus fallitur. ut quod

Expanded text:
discretione spiritus, solis necessariis intendiscretione spiritus, solis necessariis intenta, nequaquam sciat procaciter detegi, sed verecunde moderari. Cui tamen saepe cum dicitur ut de se minime praesumat, sed totam se in divinae spei fiduciam transferat, despicit, et, cessante studio, adesse sibi vitae subsidia posse diffidit. Unde et haec eadem Sara promissiones Dei audiens ridet, sed ridens corripitur, cortute vigens fecundari non potuit, annis fracta senilibus, utero marcescenteconcepit, quia cum cura carnis sui confidentiam habere desierit, contra spem ex divina promissione accipit quod habituram se ex humana ratione dubitavit. Unde et bene Isaac, id est risus, dicitur qui generatur, quia cum supernae spei fiduciam concipit, quid mens nostra aliud quam gaudium parit? Curandum itaque est ne aut necessitatis metas cura carnis transeat, aut in eo quod moderate exsequitur, de se praesumat. Saepe vero animus fallitur, ut quod
Abbreviated transcription (Latin):
b ñ negat. qmͣ tendi ad cempꝰ qd̾ sequit᷑
uetat. Et nimirum ꝑaulus cũ euram
carius fieri in concupiscentiis ñ sinit.
tione gͦ magni mod̾aminis. carnis cura
frenanda ẽ. ut seruiat &e minime pͥncipe¬
tur: ne quasi domina animũ uincat. s
subaeta mentis dominio qͣsi ancilla fa¬
mulet᷑. ut uissa adsit. atq ad nutũ cor¬
dis repulsa desiliat. ut uix at̾go sc̃ẽ co¬
gitationis appareat: & nunqͣm contra
faciem recta cogitantis obustat. Quod
bene nobis hystoria sacre lectionis in¬
niutur: cum abrabam trib angłis
occurrisse memorat᷑. Iple quippe ueni¬
entib extra ostium occurrit᷑ꝰ sara aut̃
post ostium subsistit. quia udelicoe ut¬
sꝑitalis. debet incognitione trinita¬
tis claustra oarnis excedere: & quasi
habitationis infime ianuam exire.
Cura autem carnis. ut femina foris
non appareat: & uideri iactant̃ eru¬
bescat. ut quasi post tergum uiri sub

Expanded text:
bus non negat, quam tendi ad tempus quod sequitur bus non negat, quam tendi ad tempus quod sequitur vetat. Et nimirum Paulus cum carnis curam fieri in concupiscentiis non sinit,tione ergo magni moderaminis carnis cura frenanda est, ut serviat et minime principetur, ne quasi domina animum vincat, sed, subacta mentis dominio, qmuletur, ut jussa adsit, atque a nutu cordis repulsa, desiliat, ut vix a tergo sanctae cognitionis appareat, et nunquam contra faciem rectae cogitationis obsistat. Quod bene nobis historia sacrae lectionis innuitur, cum Abraham tribus angelis occurrisse memoratur. Ipse quippe venientibus extra ostium occurrit, Sara vero post ostium subsistit. Quid ergo tus, debet in cognitione Trinitatis claustra carnis excedere, et quasi habitationis infimae januam exire; cura autem carnis, ut femina, foras non appareat, et videri jactanter erubescat, ut quasi post tergum viri sub
Abbreviated transcription (Latin):
runq se aduam rectitudinis animꝰ accin¬
git: corporem decutit. cantoq in celestib de¬
siderio rapit᷑. ut pene nil ex eo inferius re¬
mansisse uideat᷑. & tñ cum ad carnis cu¬
ram reducit᷑. sine qua p̃sentis uite uia
nullo mͦ explet᷑: itahunc inferius dep̃s¬
sum cenet: ac si adhuc de summis nulla
ꝯtigisset. Auditis u̾bis celestis oracłi.
inamorem patrie celestis erigit᷑: s resur¬
gente p̃sentis uite studio. sub cerrene
cure aggere sepelit᷑: atq int̾ra cordis
nequaqm suꝑne spei sem̃ ꝓficit: qr co¬
gitationis infime spina densescit. Qm
mirum ducis ac militis u̾bis agnoscimꝰ:
ꝙ tunc ab ea morcifero uuln̾e animꝰ pun¬
ctitur. cũ inea m̃sure equitas ñ tenetur.
Neq enĩ mortali adhuc in carne uiuen¬
tib fundit᷑ cura carnis ab scidit᷑. s ut
discrete animo seruiat cemꝑat᷑. Namq
sollicitos nos ẽe ueritas incrastinum ꝑ
hibet. haberi uteunq curam inp̃senti¬

Expanded text:
rumque se ad viam rectitudinis animus accingit, torporem decutit; tantoque in coelestibus desiderio rapitur, ut pene nil ex eo inferius remansisse videatur; et tamen cum ad carnis curam reducitur, sine qua praesentis vitae via nullo modo expletur, ita hunc inferius depressum tenet, ac si adhuc de summis nulla contigisset. Auditis verbis coelestis oraculi in amorem patriae coelestis erigitur, sed resurgente praesentis vitae studio sub terrenae curae aggere sepelitur. Atque in terra cordis nequaquam supernae spei semen proficit, quia cogitationis infimae spina densescit. Quam mirum ducis ac militis verbis agnoscimus, quia tunc ab ea mortifero vulnere animus pungitur, cum in eo mensurae aequitas non tenetur . Neque enim mortali adhuc in carne viventibus funditus cura carnis absciditur, sed ut discrete animo serviat, temperatur. Nam quia sollicitos nos esse vehibet, habere utcunque curam in praesenti
Abbreviated transcription (Latin):
disparilitas cͥminis. Que scilicoe geben¬
na. qmͣus cunctis unasit: ñ tñ cunctos
una eademq qualitate succendit. Nlã
sicut uno sole om̃s tangusi. nͨ tñ sub eo
uno orcline õs estuamꝰ: qr uxta qͣlitatẽ
corporis sentit᷑ etiam pondus caloris:
sic campnatos & una ẽ gehenna q̃ af¬
fuit. & tñ ñuna om̃s qͣlitate cõburit:
qr qd̾ hic agit dispar ualitudo corꝑum:
hoc illic exhibet dispar causa m̃itorum.

Expanded text:
disparilitas criminis. Quae scilicet gehendisparilitas criminis. Quae scilicet gehenna, quamvis cunctis una sit, non tamen cunctos una eademque qualitate succendit. Nam sicut uno sole omnes tangimur nec tuno ordine omnes aestuamur, quia juxta qualitatem corporis sentitur etiam pondus caloris; sic damnatos et una est gehenna quae afficit, et tamen non una omnes qualitate comburit, qua quod hic agit dispar valetudo corporum, hoc illic exhibet dispar causa meritorum.
Abbreviated transcription (Latin):
culpe pena distinguit᷑ constat nimirũ qd̾
insuppliciis ordoseruat᷑. Et nͥ torm̃torum
summã m̾itoꝵ acta dirim̾ent: neqͦqͣm iu¬
dex ueniens dictum se messorib ẽe ꝑiberet.
Colligite zizania: & ligate ea fascicłos
ad cõburendum. Si enĩ in supplicus nul¬
lus ordo seruabit᷑. cur cõburenda ⁊lcania in
fascicłis ligant᷑. S nimirũ fascicłos ad cõ¬
burendum sigare ẽ. hos qui et̃no igni tͣ¬
deuli sunt. pares parib sociare. ut qͦs si¬
milis culpa inqͥnat par de pena ꝯstͥngat:
& qͥneqͣ qͣm dispari iniquitate polluti st̃. ne¬
qͣqͣm dispari torm̃to crucient᷑: quatinꝰ si¬
mul cdãpnatio conterat. qͦs simul elatio
fubleuabat. qͦsq ñ dissimilit̾ clilatauit
ambitio. ñ dissimelis afflictio angustec:
&e par cruciet flamma supplicii. qͦs mig¬
ne lixxurie par succendit flamma peceati
Siẽ enĩ indomo patris mansiones multe
sunt. ꝓdiu̾sitate uirtutis: sic dampnatos
diu̾so supplicio gehenne ignib subieit.

Expanded text:
culpae poena distinguitur, constat nimirum quod in suppliciis ordo servatur. Et nisi tormentorum summam meritorum acta dirimerent, nequaquam judex veniens dicturum se messoribus esse 333 perhiberet: Colligite primum zizania, et ligate ea in fasciculos ad comburendum . Si enim nullus in suppliciis ordo servabitur, cur comburenda zizania in fasciculis ligantur? Sed nimirum fasciculos ad comburendum ligare est hos qui aeterno igni tradendi sunt pares paribus sociare, ut quos similis culpa inquinat, par etiam poena constringat, et qui nequaquam dispari iniquitate polluti sunt nequaquam dispari tormmul dampnatio conterat, quos simul elatio sublevabat. Quosque non dissimiliter dilatavit ambitio, non dissimilis afflictio angustet. Et par cruciet flamma supplicii, quos in igne luxurię par succendit flamma peccati. Sicut enim in domo patris mansiones multę sunt pro diversitate / virtutis, sic damnatos diverso supplicio gehennae ignibus subicit
Abbreviated transcription (Latin):
ma iniquitatis pecc̃o. Cũ armis gͦ ad inf̾¬
num descend̾e ẽ. cũ ip̃is qͦ m̃bris quib de¬
sicłia uoluptatis expleũnt ẽtni udiciitor¬
m̃ta cołare: ut cunc eos undiq dolor ab¬
sorbeat. qͥ nc̃ suis delectationib subditi un¬
diq ꝯtͣ iusticiã iuste uidicantis pugnant
plicia q̃ ex lance iusticie ꝓdeunt: inferri
sine ordine neqͣqͣm posst̃. Qͦmͦ nãq insup¬
pliciis ordo ñ erit: dũ dãpnatũ quẽq uix
ca modũ cͥminis. retͥbutio sequet᷑ ultiorus:¬

Expanded text:
armis ergo ad infernum descendere est, cum ipsis quoque membris quibus desideria voluptatis expleverunt aeterni judicii tormenta tolerare: ut tunc eos undique dolor absorbeat, qui nunc suis delectationibus subditi undique contra justitiam juste judicantis pugnant. plicia quae ex lance justitiae prodeunt inferri sine ordine nequaquam possunt. Quomodo namque in supplta modum criminis et retributio sequetur ultionis
Abbreviated transcription (Latin):
reꝓbis u̾itas dicit. Discedite ame ma¬
ledicti inignem et̃num: qui paratus
ẽ diabolo &e angłis eius. Qͦ rum rursꝰ
om̃ium corpus inuniꝰ ꝑsonam signi¬
ficans. dicit. Ligate ei manꝰ &e pedes: &
mttice eũ incenebras ext̾iores. Sii¬
taq ignis qͥ reꝑbos cruciat lum̃ ha¬
bere potuiss is qui repellit᷑ neqͣqm
mitti incenebras diceret᷑. Hinc etiã
psalmista ait. Suꝑ eos cecidit ignis
& ñ uiderunt solem. Igris enĩ suꝑ un¬
pios cadit: s sol igne cadente ñ cerm¬
tur: qr illos quos gehenne flamina de¬
uorat. auisione ueri luminis cecat:
ut et foris eos dolor cõbustionis eruci¬
et. & intꝰ penacecitatis obscuret. quatinꝰ qr
auctori suo corpore ce corde deliquer̃t. simul
corpore ce corde puniant᷑: & ut᷑biq penas sñ¬
ciant: qͥdũ hic uiu̾ent. puis sus delectatio¬
nib exut᷑q seriuiebant. Uñ bn ꝑ ꝓpħam dẽ

Expanded text:
reprobis Veritas dicit: Discedite a me, mareprobis Veritas dicit: Discedite a me, maledicti, in ignem aeternum, qui paratus est diabolo et angelis ejus ; quorum rursus omnium corpus in unius persona significans, dicit: Ligate ei manus et pedes, et mittite eum in tenebras exteriores . Si itaque ignis qui reprobos cruciat, lumen habere potuisset, is qui repellitur, nequaquam mitti in tenebras diceretur. Hinc etiam Psalmista ait: Super eos cecidit ignis, et non viderunt solem : ignis enim super impios cadit, sed sol igne cadente non cernitur; quia quo illos gehennae flamma devorat, a visione veri luminis caecat, ut et foris eos dolor combustionis cruciet, et intus poena caecitatis obscuret. Quatenus qui auctori suo corpore et corde deliquerunt, simul corpore et corde puniantur, et utrobique poenas sentiant qui dum hic viverent pravis suis delectationibus ex utroque serviebant. Unde b
Abbreviated transcription (Latin):
betur: quia foris dolor cruciat. quos di¬
uisos auero lumine incus cecitas obs¬
curat᷑. qmius miserie & tenebra rũ t̾ra
incelligi &e alit̾ potest. Nam hec quoq
terra in qua nascimur. ẽ quidẽ miserie.
s tenebrarum ñ ẽ. quia multa bic cor¬
ruptionis nr̃e mala patimut᷑. s tñ ad¬
hue mea ꝑ conũsionis gr̃am ad lucem
redimus: u̾itate suadente que ait. Am¬
bulate dum lucem habetis: ne uos ce¬
nebre comp̃bendant. Illa uͦ simul mi¬
serie & tenebrarum terra ẽ: quia qͥs¬
quis adcoleranda eius mala descend̾it:
nequaqͣm ulterius ad lucem redit. In
cuius adhuc descriptione subiungitur.
Ubi umbu mortis: & nullus ordo. Si¬
cut mors exterior ab anima diuidit
q cum et̃no igne succendit᷑ : ab int̾ no
lumine denebratur. Natura uͦ ignis
ẽ : ut ex se ip̃o. & lucem exhibeat. & concre¬
mationem. S transactorum illa ultͥx
flamina uitiorum. ꝯcremationem ha¬
bet: & lum̃ ñ habet. Hinc ẽ enim qõ

Expanded text:
betur, quia foris dolor cruciat quos dibetur, quia foris dolor cruciat quos divisos a vero lumine intus caecitas obscurat; quamvis miseriae et tenebrarum terra intelligi et aliter potest. Nam haec quoque terra in qua nascimur, est quidem miseriae, sed tenebrarum non est, quia multa hic corruptionis nostrae mala patimur, sed tamen adhuc in ea per conversionis gratiam ad lucem redimus veritate suadente, quae ait: Ambulate dum lucem habetis, ne vos tenebrae comprehendant . Illa vero simul miseriae et tenebrarum terra est, quia quisquis ad toleranda ejus mala descenderit, nequaquam ulterius ad lucem redit. In cujus adhuc descriptione subjungitur: Ubi umbra mortis, et nullus ordo : Sicut mors exterior ab anima dividit que cum aeterno igne succenditur, ab interno lumine tenebratur. Natura vero ignis est, ut ex seipso et lucem exhibeat, et concremationem, sed transactorum illa ultrix flamma vitiorum concremationem habet et lucem non habet. Hinc est enim quod
Abbreviated transcription (Latin):
nis seruant. Que aliq̃n tam̃ laci appel¬
latione signant᷑ ꝓpħa attestante qui a¬
it. Portauerunt ignominiã suam: cum
his qui descendunt in lacum. Infernus gͦ
& terra nominat᷑: quia susceptos stabilit̃
tenet. & lacus dicitur: quiahos quos se
mel ceꝑit: semꝑ fluctuantes & trepidos
corm̃tis circum fluentib absorbet. Sc̃s
aut̃ uir siue sua. seu humani generis uo¬
ce dunitti se postulat anteqmͣ uadat᷑. ñ qr
ad t̾ram cȩ nebrosam qui culpam deflet.i¬
turus ẽ. s quia ad hanc ꝓculdubio qui
plangere negligit uadit: sicut debitori
suo creditor dicit. Solue debitũ: prius¬
qmͣ ꝓ debito constringaris. Qui tñ nõ
constringit᷑. si quod debet soluere ñ mo¬
rat᷑. Ubi recte subditur. ñ reuertar: quia
semel in locis penalib iusticia iudican
&tenebrarum. Miseria ad dolorem ꝑti¬
net: cenebre ad cecitatem: Ea gͦ que a
conspectu iudicis districti expulsos ce¬
net. miserie oe tenebrarum cerra ꝑhi¬

Expanded text:
nis servant. Quae aliquando tamen laci appelnis servant. Quae aliquando tamen laci appellatione Signatur, propheta attestante, qui ait: Portaverunt ignominiam suam cum his, qui descendunt in lacum. Infernus ergo et terra nominatur, quia susceptos stabiliter tenet, et lacus dicimel ceperit, semper fluctuantes et trepidos tormentis circumfluentibus absorbet. Sanctus autem vir sive sua seu humani generis voce dimitti se postulat, antequam vadat; non quia ad terram tenebrosam qui culpam deflecturus est, sed quia ad hanc procul dubio qui plangere neglexit al., negligit, vadit. Sicut debitori suo creditor dicit: Solve debitum priusquam pro debito constringaris; qui tamen non constringitur, si quod debet solvere non moratur. Ubi et recte subditur: Non revertar; quia semel in locis poenalibus justitia judicantae et tenebrarum, miseria ad dolorem pertinet, et tenebrae ad caecitatem. Ea ergo quae a conspectu districti judicis expulsos tenet miseriae et tenebrarum terra perhi
Abbreviated transcription (Latin):
reatu culpe quo nos ligauimꝰ. muiscd̾iter
dimittamui: ꝑ fecte flere ñ possumus.
hoc quod in nobis ipsis contͣ nosmetip¬
sos dolemuts. Scunc ueracĩt reatꝰ nr̃i
dolor plangit᷑: cum cenebrosa illa infer¬
ni retͥbutio intento tunore p̃uidetur.
Unde apte subuingit. Anceqm ua¬
Udam ce ñ reũtar ad t̾ram cenebrosam:
& oꝑtam mortis caligine. Quid enim
t̾re cenebrose nomine: nisi tecra tar¬
tari claustra signant᷑: Que et̾ne mortis
caligo oꝑit: quia dampnatos quosq in
ꝑpetuum auita lucis disiungit. Nec
imm̃ito infernus t̾ra dicit᷑. qr qui cun¬
q ab eo capti suerint. stabilit̾ tenent᷑.
Scͥptum quippe ẽ. Generatio p̃terit.
&e generatio aduenit. t̾ra uͦ in et̾num
stat. Recte gͥ inferni claustra. tenebro¬
saterra nominant᷑: qr quos puniendes
accipiunt. nequaqͣm pena transitoria
uł fantastica umnaginatione cruciant:
h ultione solida ꝑpetue dampnatio¬

Expanded text:
reatu culpe, quo nos ligavimus, misericorditer reatu culpe, quo nos ligavimus, misericorditer dimittamur, perfecte flere non possumus hoc, quod in nobis ipsis contra nosmetipsos dolemus. Sed tunc veraciter reatus nostri dolor plangitur, cum tenebrosa illa inferni retributio intento timore praevidetur. Unde apte subiungit: Antequam vadam et non revertar ad terram tenebrosam et opertam mortis caligine. Quid enim terrę tenebrosae nomine nisi tenebrosa tartari claustra signantur? Quae aeternę mortis caligo operit, quia damnatos quosque in perpetuum a vita lucis disiungit. Nec inmerito infernus terra dicitur, quia quique ab ea capti fuerint, stabiliter tenentur. Scriptum quippe est: Generatio pręterit et generatio advenit, terra vero in aeternum stat. Recte igitur inferni claustra / tenebrosa terra nominatur, quia quos puniendos accipiunt, nequaquam paenę transitorie vel fantastica imaginatione cruciant, sed ultione solida perpetuae damnatio
Abbreviated transcription (Latin):
suum ñ ualet: qui praue quidẽ ꝯsuetu¬
dini contraire nititur: ẜtñ adhuc sue¬
crescentib desideruis carius grauatur.
Huius doloris p̃sentia ꝓph̃e mentem
cruciau̾at: eur dicebat. Dolor meus
ante me ẽ semꝑ.ͥ qm̃ iniquitatem meã
ego ꝓnuntio: & cogitabo ꝓ peccato meo.
S solutis iniquitatis uincłis. dimis¬
sum se nouerat: qui exultabat dicens.
Dirupisti uincła mea:. tibi sacͥficabo
dolorem nos dñs dimittit. cum & ma
la nobis que fecunus demonstrat: at¬
q ad hec cadem flenda que cognoscimꝰ
adiuuat. Culpas ocłis obicit: &e piama¬
nu gr̃e iuncła cordis soluit: ut ad uora¬
cionem penitentie mens nr̃a se erigatͤ¬
& carni. s soluta compedib in aucto¬
rem suum libera gressum amoris ten
quod in nobis recte reꝑbamus. Ad iusti¬
ciam nos sp̃e erigit: ad consuetudinem
caro restringit. Amori suo mens reniti¬
tur: s ꝓtinus delectata captiuat᷑. Bene
itaq dicitur. dimitte gͦ me ut plan¬
gam paululũ dolorem meum: qr nisi a

Expanded text:
suum non valet, qui pravae quidem consuetudini contraire nititur, sed tamen adhuc succrescentibus desideriis carnis gravatur. Hujus doloris praesentia Prophetae mentem 331 cruciaverat, cum dicebat: Dolor meus ante me est semper, quoniam iniquitatem meam ego pronuntio, et cogitabo pro peccato meo . Sed solutis iniquitatis vinculis dimissum se noverat qui exsultabat dicens: Dirupisti vincula mea, tibi sacrificabo Dla nobis quae fecimus demonstrat, atque ad haec eadem flenda quae cognoscimus adjuvat. Culpas oculis objicit, et pia manu gratiae vincula cordis solvit, ut ad vationem poenitentiae mens nostra se erigat, et, carnis soluta compedibus, in auctorem suum libera gressum amoris tendquod in nobis recte reprobamus. Ad justitiam nos spiritus erigit, ad consuetudinem caro restringit. Amori suo mens renititur, sed protinus delectata captivatur. Bene inum, dicens: Dimitte me, ut plangam paululum dolorem meum! Quia nisi a
Abbreviated transcription (Latin):
enun moderata afflictio lacͥmas expͥ¬
mit:. ita unmoderata subducit: quia
meror ipse quasi sine merore fit qui
affucti mentem deuoraus. sensura do¬
loris collit. Uir gͥ sc̃s feriri plusqm suffi¬
cit ꝑcunescat: dicens. Dimitte gͦ me ut
plangam paululum dolorem meum.
Ac si aꝑte dicat. flagella cue ꝑcussionis
cemꝑa: ut moderatis dolorib estimare
mala que patior flendo ꝯualescam. Qd̃
tam̃ incelligi & alit pocest. Sepe namq
peccator iniquitatis sue iuincłis ita con¬
stringit᷑ ut pondus quidem peccatorum
toleret: scũ quia colerat ignoret. Sepe
aut̃ si cognoscat qnͣto reatu p̃mitur. e¬
rumꝑe conatur ce ñ potest: ut hunc inse

Expanded text:
enim moderata afflictio lacrymas exprimit, ita immoderata subducit, quia moeror ipse quasi sine moerore fit, qui, afflicti mentem devorans, sensum doloris tollit. Vir igitur sanctus feriri plus quam sufficit pertimescit, dicens: Dimitte ergo me, ut plangam paululum dolorem meum. Ac si aperte dicat: Flagella tuae percussionis tempera, ut, moderatis doloribus, aestimare mala quae patior flendo convalescam. Quod tamen intelligi et aliter potest. Saepe namque peccator iniquitatis suae vinculis ita constringitur, ut pondus quidem peccatorum toleret, sed tamen quia tolerat ignoret. Saepe etiamsi cognoscat quanto reatu premitur, erumpere conatur, et non potes
Abbreviated transcription (Latin):
gessimus. ꝓ uitando lectoris fastidio ex¬
posita replicare declinamꝰ. Sequitur
uere ostendit: qui breuitatẽ p̃sentis uite
conliderans. ñ eius usum s t̾minum con¬
spicit: ut exfine colligat. nicħ ẽẽ qͦd tran¬
siens delectat. Hinc nanq ꝑ salomonẽ dr̃.
Sianius multis uycit homo. & his oĩb
lecatus fuĩt factus: meminisse debet de¬
nebrosi temporis. & dierũ mulcoꝵ qui
cum ueñint uanitatis arguunt᷑ p̃t̾ita.
Huic ruesum scͥptum ẽ. In om̃ib oꝑib¬
cuis memorare nouissima tua: & ine¬
t̃num ñ peccabis. Igit᷑ eum culpa ani¬
mum temptat. mens nocẽe̾ ẽ ut breui¬
catem sue delectationis aspiciat. ne
ad uiuacem mortẽ iniquitas rapiat.
cum constet qd̃ ad terminũ eitius mor¬
calis uita ꝑcurrat. S sepe ocłs ꝯtempla¬
tionis nr̃e confunditur: dum dolor nr̃
flagellis crebrescentib aggrauatur.
Libet p̃sentis uite exilium gemere: s
p̃ipsa afflictione. mens ñualet dãp¬

Expanded text:
gessimus, pro vitando lectoris fastidio exposita replicare devitamus. Sequitur:vere ostendit, qui brevitatem pręsentis vitę considerans, non eius usum, sed terminum conspicit, ut ex fine colligat nihil esse, quod transiens delectat. Hinc namque per Salomonem dicitur: Si annis multis vixerit homo et his omnibus laetatus factus, meminisse debet tenebrosi temporis et dierum multorum, qui, cum venerint, vanitatis arguuntur praeterita. Hinc rutuis memorare novissima tua, et in aeternum non peccabis . Igitur cum culpa animum tentat, mens necesse est ut brevitatem suae delectationis aspiciat, ne ad vivacem mortem iniquitas rapiat, cum constet quod ad terminum citius mortalis vita percurrat. Sed saepe oculus contemplationis nostrae confunditur dum dolor noster flagellis crebrescentibus aggravatur. Libet praesentis vitae exsilium gemere, sed prae ipsa afflictione mens non valet dam
Abbreviated transcription (Latin):
sacro eloquio. qnͣtus indampnatio¬
ne ignis: quanta migne obseuritas:
qͣntusq in obscuritate ꝑauor sit: nt¬
latenus ambigimꝰ. S: quid ꝓdest is¬
ta prenosse: si ũ contingat euadere:
Tota gͦ intentione curandũ ẽ: ut cũ
uacationis cempꝰ accipimꝰ bñ iuiuen¬

Expanded text:
sacro eloquio, quantus in damnatiosacro eloquio, quantus in damnatione ignis, quanta in igne obscuritas quantusque in obscuritate pavor sit, nullatenus ambigimus. Sed quid prodest ista pręnosse, si non contingat evadere? Tota ergo intentione curandum est, ut, cum vacationis tempus accipim
Abbreviated transcription (Latin):
una tñ pena implicat. qͦs unꝰ me̾mine
reatus ligat. Qd bene ac breuĩt insi¬
uuat ꝓpħa qui ait. Ibi assur & om̃is
muscitudo etꝰ. & in curuitu eiꝰ sepul¬
chra illus. Quis namq assur suꝑbi
regis nomine᷑ nisi ille ꝑ elationem ca¬
dens antiquus bostis expͥmit᷑: Qui peo
quod multos adculpam ꝑtrabit: cum
cuncta sua multitudine ad inferni
elaustra descendit. Sepulchra aũt mor¬
tuos cegunt. Et quis alius mortem
acrius ꝑtulit. qmͣ is qui conditorem
suum despiciens. uitam reliquit: Quẽ
uidelicet mortuum cum humana cor¬
da suscipiunt: eius ꝓculdubio sepul¬
chra fuint. Sincireuitu illius sepul¬
chra eius sunt: quia inquorum se m̃¬
tib nunc ꝑ desideria sepelit: hos sibi
post moclum ꝑ corm̃ta coniungit. Et
qm̃ uunc insemetipsis reꝑbi malig¬
nos sp̃e illicita ꝑpetrando suscipi¬
unt: tunc sepulchia eũ morcius ar¬
debunt. Fece que maneat damꝑna
cos pena cognouimꝰ: ce instruente nos

Expanded text:
una tamen poena implicat quos unus in crimine una tamen poena implicat quos unus in crimine reatus ligat; quod bene ac breviter insinuat propheta qui ait: Ibi Assur, et omnis multitudo ejus et in circuitu ejus sepulcra illius . Quis namque Assur, superbi regis nomine, nisi ille per elationem cadens antiquus hostis exprimitur, qui, pro eo quod multos ad culpam pertrahit, cum cuncta sua multitclaustra descendit. Sepulchra autem mortuos tegunt. Et quis alius mortem acrius pertulit quam is, qui conditorem suum despiciens vitam reliquit? Quem videlicet mortuum cum humana corda suscipiunt, eius procul dubio sepulchra fiunt. Sed in circuitu illius sepulchra eius sunt, quia in quorum se mentibus nunc per desideria sepelit, hos sibi postmodum per tormenta coniungit. Et quoniam nunc / in semetipsis reprobi malignos spiritus inlicita perpetrando suscipiunt, tunc sepulchra cum mortuis ardebunt. Sicutis poena, cognovimus et instruente nos
Abbreviated transcription (Latin):
deambulantes uiclit. Ubi aꝑte colligi¬
tur. q nura dispensatione conditoris
ignis qualitas indiu̾sa uirtute tẽꝑa¬
dit. scĩsq uiris &e ad inferendum cor
m̃tum flamina friguit. & ad solutionis
iuiust̾ĩum exarsit. Sicut gͦ electis ig¬
nis ardere nouit ad solatium. & cñ ad
gehenne flamina repbis &e neqͣqͣm lu¬
cet. Ad consolacionis gr̃am. & tñ lucet
ad penam: ut dampnatoꝵ ocsis ignis
supplicu & nulla elaritate candeat. ⁊
ad doloris cumulum dilecti qualit̾
crucient᷑ ostendat. Quid aut̃ nurum
si gehenne ignem eredimꝰ habere
supplicium simul obscuritatis ⁊ lu
darum flamma lucet obscura: Tẽ
edax flamina cõburit. quos nunc
carnalis delectatio polluit: cunc infi¬
rat. quos nunc inanis elatio eral¬
tat: atq qui quoliboe ex uitio hic uo¬
luntatem callidi ꝑsuasoris expleue¬
runt: tunc cũ duce suo reꝓbi adtorm̃¬
ta ꝑueniunt. Et qmͣius angłoꝵ atq
hominũ longe sit natura dissimilis:

Expanded text:
deambulantes vidit. Ubi aperte colligideambulantes vidit. Ubi aperte colligitur quia mira dispensatione conditoris ignis qualitas, in diversa virtute temperadit, sanctisque viris et ad mentum flamma friguit, et ad solutionis mysterium exarsit. Sicut ergo electis ignis ardere novit ad solatium, et tamen gehennae flamma reprobis, et nequaquam lucet ad consolationis gratiam, et tamen lucet ad poenam. Ut damnatorum oculis ignis supplicii et nulla claritate candeat, et, ad doloris cumulum, dilecti qualiter cruciantur ostendat. Quid autem mirum, si gehennae ignem credimus habere supplicium simul obscuritatis et ludarum flamma lucet obscura? Tunc edax flamma comburit quos nunc carnalis delectatio polluit; tunc infirat quos nunc inanis elatio exaltat; atque qui quolibet ex vitio hic voluntatem callidi persuasoris expleverunt, tunc cum duce suo reprobi ad tormenta perveniunt. Et, quamvis angelorum atque hominum longe sit natura dissimilis,
Abbreviated transcription (Latin):
rum absentium meminit: constat ꝑ¬
culdubio qr eos ad augm̃tum suppli¬
ciz paulo post potuit etiam p̃sentes
rephos asꝑiciat cremari: qui ad do¬
loris sui cumulum. eum quem despe¬
xerat. insinu abrabe la rarum ui¬
dit : Sigͦ ei ut pena cresc̃et iuir elec¬
tus apparuit: cur ñ credendum sit
quod uidere insupplicio eos etiamqͦs
contra dm dilexerat possit. Qua ex
re colligit᷑ quod eos quos mnordina¬
te nunc reꝑbi diligunt. nuro uidi¬
cii ordine secum tunc intorm̃tis
uidebunt: ut penam ꝓpͥe punitioĩs
exaggeret. illa auctori p̃posita car¬
nalis cognatio. pari ante ocłos ul
tione dampnata. Ignis itaq qui
mobscuritate cruciat: credenclum
ẽ qr lum̃ ad torm̃tum seruat. Qoͦ
si approbare cestioniis insua ex
cis pueri. ꝑ chaldei regis imperi¬
um. suecensis camini ignib liga¬
tis manib pedibq ꝑiecti sunt: qͦs
tam̃ eum idem rex incamini inicen¬
dio muratus exploraret᷑. illesis uestib

Expanded text:
rum absentium meminit, constat prum absentium meminit, constat procul dubio quia eos ad augumentum supplicii paulo post potuit etiam praesentereprobos aspiciat cremari, qui, ad doloris sui cumulum, eum quem despexerat, in sinu Abrahae Lazarum vidit? Si ei, cui ut poena cresceret, et vir electus apparuit, cur non credendum sit quod videre in supplicio eos etiam quos contra Deum dilexerat possit? qua ex re colligitur quod eos quos inordinate nunc reprobi diligunt, miro judicii ordine secum tunc in tormentis videbunt, ut poenam propriae punitionis exaggeret illa Auctori praeposita carnalitione damnata. Ignis itaque qui in obscuritate cruciat credendum est quia lumen ad tormentum servat. Quod si approbare testimoniis in sua extis pueri, per Chaldaei regis imperium succensis camini ignibus, ligatis manibus pedibusque projecti sunt: quos tamen cum isdem rex in camini incenmiseratus exploraret, illaesis vestibus
Abbreviated transcription (Latin):
ris mors siue morte. funs sine fine:
defectus sine defectu: qr & mors uiuit.
& funus semꝑ incipit᷑ & deficere defectus
rem fugat. flamna comburit. ẜ neqͣ¬
qmͣ cenebras discutit: qnͣtum ꝑ notici¬
am p̃sentis uite colligit᷑. supplicia ordi¬
uem ñ habent. que ñ suam ꝑ omnia
qualitatem tenent: qmͣius illic igrs
& ad consolationem ñ lucet: & tñ ut ma¬
gis corqueat. ad aliquid tucet. Nam se¬
quaces quosq suos secum intormento
reꝑbi flamina illustrante uisuri sunt.
quorum amore deliquerunt: quatinꝰ
quia eorum uitam carnalit contͣ pre¬
cepta conditoris amauerunt: ĩꝑsorum
ceste colliguus. in quo ueritate nun¬
tiante diues ille quẽ contigit. ad et̃ni
incencliz tormenta descendere: qͥn¬
q fr̃m describit᷑ meminisse. Qui abra¬
ham peciit ut ad eorum eruditionem
eum mitteret: ne illuc eos quandoq
uemientes par pena cruciaret. Qui
gͥ ad doloris sui cumulum ꝑꝑinquo¬

Expanded text:
ris mors sine morte, finis sine fine, ris mors sine morte, finis sine fine, defectus sine defectu, quia et mors vivit, et finis semper incipit, et deficere defectus rem fugat; flamma comburit, sed nequaquam tenebras discutit; quantum per notitiam praesentis vitae colligitur, supplicia ordinem non habent, quae non suam per omnia qualitaet ad consolationem non lucet, et tamen magis torqueat, ad aliquid lucet. Nam sequaces quosque suos secum in tormento reprobi flamma illustrante visuri sunt, quorum amore deliquerunt, quatenus qui eorum vitam carnaliter contra praecepta Conditoris amaverant, ipsorum teste colligimus, in quo, Veritate nuntiante, dives ille, quem contigit ad aeterni incendii tormenta descendere, quinque fratrum describitur meminisse ; qui Abrabam petiit ut ad eorum eruditionem eum mitteret, ne illuc eos quandoque venientes par poena cruciaret. Qui igitur ad doloris sui cumulum propinquo
Abbreviated transcription (Latin):
ne ꝑtimescant. Dehis ⁊ enu scͥptum
ẽ. Uernus eorum ñ moriet᷑. & ignis eoꝵ
ñ extinguet᷑. Hic flamma q̃ succendit il¬
luminat: illic suꝑius ut u̾bis psalmis¬
te edociumus. igius qui cruuat obscu¬
rat. Hic metus anuctit᷑. cum colerari ĩa
ceꝑit quod timebat᷑. illic &e dolor dilani¬
at. & pauor angrstat. Horrendo gͥ modo
erit cunc reꝓbis dolor cũ formidine:
flamina eum obscuritate. Sic lic uideli¬
cet adampnatis sentiri pondꝰ summe
equitatis debet̾. ut qr auoluntate condi¬
toris. nequaqm sunt ueriti discrepars
cum iuuerent. meorum qũq int̾itu iꝑ¬
sa asuis qualtatib etiam tormenta
discordent. quatinus quo se impugnant
cruciatus augeant: & cum uarie ꝑdeurt
multiplicit sentiantur. Que tñ supplicra
inse dimersos & ultra iures cruciant. &
meis uite subsidium extinguentes ser¬
uant: ut sic uitam cerminus ꝑiuuat.
quatinus semꝑ sine cermino eruciatꝰ
sine fine deficiens durat. fit gͦ mise¬

Expanded text:
ne pertimescant. De his etenim scriptum ne pertimescant. De his etenim scriptum est: Vermis eorum non morietur, et ignis eorum non exstinguetur . Hic flamma quae succendit illuminat; illic, ut superius verbis Psalmistae docuimus, ignis qui cruciat obscurat. Hic metus amittitur, cum tolerari jam coeperit quod timebatur; illic et dolor dilaniat, et pavor angustat. Horrendo igitur modo erit tunc reprobis dolor cum formidine, flamma cum obscuritate. 334 Sic sic videlicet a damnatis sentiri pondus summae aequitatis debet, ut qui a voluntate conditoris nequaquam sunt veriti discrepare dum viverent, in eorum quandoque interitu ipsa a suis qualitatibus etiam tormenta discordent, quatenus quo se impugnant, cruciatus augeant, et cum varie prodeunt multipliciter sentiantur. Quae tamen supplicia in se demersos et ultra vires cruciant, et in eis vitae subsidium exstinguentes servant, ut sic vitam terminus puniat; quatenus semper sine termino cruciatus sine fine deficiens durat. Fit ergo mise
Abbreviated transcription (Latin):
tib & post redoentib ꝑsit. Nam
& si inuilicium cłus ueniens di¬
cit. qmͣ diu fecistis uni de his fr̃i¬
b meis minimis mͥ fecistis. mi¬
ra hoc pietate loquit᷑. ex suoꝵ com¬
passione menbrorum: & ipse nos
ꝑ hoc quod caput nr̃m est ad iu¬
uat. qui ꝑ nr̃a bona oꝑa insuis
menbris adiuuat᷑. Ad huc ad iun¬
guet te. & ueniet tecum ad iudi
tiat. qd̾ dñs ex timore nos ar
sua metiri nesciunt: ꝓculdubio
ad ociosa dicta dilabunt᷑. in qͥb
si se minime rep̃hendunt. statĩ
Unde eliphar qui ociosa intulit:
de adu̾ba uenit ociosa: ab otiosis õẽ
uerbis ꝑcͥmen fallatie ad ꝯtumelias
exarsit. Isti quippe sunt casus cul¬
pe crescentis: ut lingua eum ñ res¬
tringit᷑ nequaqm ubi cecid̾it iace¬
at. s semꝑ ad dec̾iora descendat. La
uͦ que subiuncta sunt. qr ualde ux¬
ta hystoriam pacent. exponenda ad
litteram ñ sunt. S qr amicos beati
iob hereticoꝵ speciem cenere dixi¬
mus. ip̃m uͦ significationẽ sc̃e ec¬

Expanded text:
sit. Nam etsi in judicium Dominus veniens dicit: Quandiu fecistis uni de his fratribus meis minimis, mihi fecistis , mira hoc pietate loquitur ex suorum compassione membrorum. Et ipse nos per hoc quod caput nostrum est adjuvat, qui per nostra bona opera in suis membris adjuvatur. Adhuc adjunguet te, et veniet tecum ad judictiat, quod Dominus ex timore nos argsua metiri nesciunt, procul dubio ad otiosa dicta dilabuntur. In quibus si se minime reprehendunt, statim Unde Eliphaz, qui otiosa intulit, de ad verba venit otiosa, ab otiosis autem verbis per crimen fallaciae ad contumelias exarsit. Isti quippe sunt casus culpae crescentis, ut lingua cum non restringitur nequaquam ubi ceciderit jaceat, sed semper ad deteriora descendat. Ea vero quae subjuncta sunt, quia valde juxta historiam patent, exponenda ad litteram non sunt. 5. Sed quia amicos beati Job haereticorum speciem tenere diximus , ipsum vero significationem sanctae Ec
Abbreviated transcription (Latin):
illud ꝑdit. unde pocuit nutriri.
beato iob̃ dicitur esurienti sub¬
traxisti panem. Et quia eius qͦ
qd̾̃ infide uera ppłos uniu̾saliter
tenet: cum t̾rene ꝓsꝑitatis tempꝰ
inuenunt. contra eam in suꝑbis
uocib excedunt: & exꝓbrantes
aꝑunt. qnͣtum pͥus eiꝰpotentie la¬
center inuidebant. Nam sequitur.
Infortuudine brachii tui possidebas
terram: & potentissimus obtinebas
eam. Ac si patent̃ dicat. Quod in
p̃dicatione tua t̾ram uniu̾saliter
occupasti: potentia fortitudinis. ñ
ratio u̾itatis fuit. Quia enĩ xp̃ia¬
nos principes p̃dieationem eius ce¬
nere conspieuint: hoc quod ei appłis
credit᷑. ñ uirtutem rectitudinis.
s causam scłaris potentie eẽ suspi

Expanded text:
illud perdit unde potuit nutriri. illud perdit unde potuit nutriri. beato Job dicitur: Esurienti subtraxisti panem.  Vet. IV. 9. quod in fide vera populos universaliter tenet, cum terrenae prosperitatis tempus inveniunt, contra eam in superbis vocibus excedunt, et exprobrantes aperiunt quantum prius ejus potentiae latenter invidebant. Nam sequitur: In fortitudine brachii tui possidebas terram, et potentissimus obtinebas eam. Ac si patenter dicant: Quod in praedicatione tua 504 terram universaliter occupasti, potentia fortitudinis, non ratio veritatis fuit. Quia enim christianos principes praedicationem ejus tenere conspiciunt, hoc quod ei a populis creditur, non virtutem rectitudinis, sed causam saecularis potentiae esse suspi