comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Agrãtus de cõfessa su¬
mat suppliciũ. Amisso
quedã iuro et duob libe¬
ris suspendit se. Incidit la queũ ei¬
terciꝰ filius. Illa cũ sacrilegio facto
sacrilegus querit᷑. Sixit magrã¬
tui se fecisse sacrilegiũ. uult magr̃a¬
tus tanꝙͣ de cõfessa suppliciũ sũere
filius cõtradicit

Expanded text:
ratus de confessa sumat supplicium. Amisso quaedam uiro cum duobus liberis, suspendit se. incidit ei laqueum tertius filius. illa, cum sacrilegio facto sacrilegus quaereretur, dixit magistratui se fecisse sacrilegium. uult magistratus tamquam de confessa supplicium sumere; filius contradicit
Abbreviated transcription (Latin):
debilitat. In tã ĩ opinati flagiti spec¬
taculo toto corꝑe stupui. pat̾ tͥ me¬
geris merus uirib meis dicã Ignoste.
Nõ hoc possũ. Iguoscit filio pat̾ naui¬
tã multos noĩat nͥ ꝙ putat aliq̃s

Expanded text:
debilitat. In tam inopinati flagitii spectaculo toto corpore stupui. Pater, tibi mageris maius uiribus meis, dicam: ignosce, non possum; ignoscit filio pater nauitam multos nominat, nisi quod putat aliquos
Abbreviated transcription (Latin):
Infaustus hospes profugiam dudũ ocius.
Ues cid parentes.
Quid iuuat cõuuro mala.
Grauare questu regnũ hoc ip̃m reor.
A duersa capere quoq dubius magis.
Status et cadentis imperii moles labeit.
Hoc stare certo pressus fortem gradu.
Haud est uirile tergei fortune dare.
A best pauoris crimen ac probũ procul.
Uirtusqz nr̃a nescit inguauos metus.
Si tela contra scruta si uis horrida.
Mauortis in me Rueret aduersus feros.
A udar gigantes obiuas ferre manus.
Nec spinga cecis uerba nectentẽ modis.
Fugi. cruentos pestis infande tuli.
Ritus et albens ossibus sparsis solum.
Cũqz e superba rupe iam prede ĩminens.
Ã ptaret ales uerbera et caudamouens.
Seui leoms more cõcuteret mincis.
Carmen poposci. souuit horrendũ insuper.
Crepuere male scpociqz impaciẽs more.
Reuulsit unguis uiscera expectãs mea.
Nodosa fortis uerba et impressos dolos.
Ac triste carmen alitis solui fere.
Quid sera mortis nota nũc demẽs feicis.

Expanded text:
infaustus hospes, profuge iamdudum ocius — infaustus hospes, profuge iamdudum ocius — vel ad parentes. Quid iuvat, coniunx, mala gravare questu? regium hoc ipsum reor: adversa capere, quoque sit dubius magis status et cadentis imperi moles labet, hoc stare certo pressius fortem gradu; haud est virile terga Fortunae dare. Abest pavoris crimen ac probrum procul, virtusque nostra nescit ignavos metus: si tela contra stricta, si vis horrida Mavortis in me rueret— adversus feros audax Gigantas obvias ferrem manus. nec Sphinga caecis verba nectentem modis fugi: cruentos vatis infandae tuli rictus et albens ossibus sparsis solum; cumque e superna rupe iam praedae imminens aptaret alas verbera et caudae movens saevi leonis more conciperet minas, carmen poposci: sonuit horrendum insuper, crepuere malae, saxaque impatiens morae revulsit ungui viscera expectans mea; nodosa sortis verba et implexos dolos ac triste carmen alitis solvi ferae. Quid sera mortis vota nunc demens facis?
Abbreviated transcription (Latin):
Funesta pestis. una far thalamos cremat.
Fletuqz cicerbo funera et questu carent.
Qñ ista tanti pernicax clades mali.
Siccauit occulos qd̃qz in extrenus solet.
Periere lacrime portat hũc eger parens.
Suppreniũ aidignem mait̾ hũc amẽs agerit.
P roperatq ut aliũ regerat in eũdem locũ
Quĩ luctu in ip̃o luctus exoritur nouus.
Sueqz circa funus erequie cadunt.
Tũ propria flãmis corpora aliems cremãt.
Siripitur iginis nullus est miseris pudor.
Non ossa tumuli sancta discreti tegunt.
A rsisse satis est. pars quota menieres abit.
d eest terra tumulis iam rogos silue uegãt.
A ffusus aris supplices tendo manus.
Matura poscens fata peream ut prior.
P atriam ruentem ne ue post om̃s cadami.
Fiamqz regni funus extremum mei.
O seua mimũ numma o fatũ graue.
Negatur un nempe in hoc populo michi.
m ors tã paratri sperue letali manu.¬
Contaita Regna linque la crmas fuuera.
Tabifict celi uicia que tecũ inuehis.

Expanded text:
funesta pestis, una fax thalamos cremat funesta pestis, una fax thalamos cremat fletuque acerbo funera et questu carent, quin ipsa tanti pervicax clades mali siccavit oculos, quodque in extremis solet periere lacrimae: portat hunc aeger parens supremum ad ignem, mater hunc amens gerit properatque ut alium repetat in eundem rogum, quin luctu in ipso luctus exoritur novus novaeque circa funus exsequiae cadunt, tum propria flammis corpora alienis cremant; diripitur ignis: nullus est miseris pudor. non ossa tumuli sancta discreti tegunt: arsisse satis est— pars quota in cineres abit? dest terra tumulis, iam rogos silvae negant,Adfusus aris supplices tendo manus matura poscens fata, praecurram ut prior patriam ruentem neve post omnis cadam fiamque regni funus extremum mei. o saeva nimium numina, o fatum grave! negatur uni nempe in hoc populo mihi mors tam parata? sperne letali manontacta regna, linque lacrimas, funera, tabifica caeli vitia quae tecum invehis
Abbreviated transcription (Latin):
Michi parcat ui ciu ẜuaniur malo.
Inter Ruinas urbis et semper nouis.
Deflenda lacrimis funera ac populi stragẽ.
Incolumis ergo scelere et phebi reus.
Spectare poteris scelerib tanti deiri.
Regnũ salubre fecimus celum nocens.
Non aura gelido leuis afflatu fouet.
Anella flãmis corda non cephui leues.
Spirant sod ignes auget estifori canis.
Titan leoms corda nemei premens.
Deserit annes humor atqz erbas color.
A retqz dirce tenus hymenos fluit.
Et tingit uir unda ipsa nuda uada.
O bscuro celo labitur phebi soror.
Tristisqz mundus nubilo pallet nouo.
Nullum serens noctibz sydus inicat.
Sed graius et acer incubat terris uapor.
O btexit airces celitum ac sũmas domos.
Inferna facies denegat fructũ ceres.
Ã dulta et altis flaua cũ spicis cremat.
A rente culmo scerilis emoritur seges.
Nec ulsa pars ĩniuis exicio uacat.
Sed om̃s etas pariter et serus Ruit.
Iuuenesqz sembus iũgit et gnatis patres.

Expanded text:
mihi parcit uni? cui reservamur malo? mihi parcit uni? cui reservamur malo? inter ruinas urbis et semper novis deflenda lacrimis funera ac populi struem incolumis asto— scilicet Phoebi reus. sperare poteras sceleribus tantis dari regnum salubre? fecimus caelum nocens. Non aura gelido lenis afflatu fovet anhela flammis corda, non Zephyri leves spirant, sed ignes auget aestiferi canis Titan, leonis terga Nemeaei premens. deseruit amnes umor atque herbas color aretque Dirce, tenuis Ismenos fluit et tinguit inopi nuda vix unda vada. obscura caelo labitur Phoebi soror, tristisque mundus nubilo pallet die. nullum serenis noctibus sidus micat, sed gravis et ater incubat terris vapor: obtexit arces caelitum ac summas domos inferna facies, denegat fructum Ceres adulta, et altis flava cum spicis tremat, arente culmo sterilis emoritur seges, nec ulla pars immunis exitio vacat, sed omnis aetas pariter et sexus ruit, iuvenesque senibus iungit et gnatis patres
Abbreviated transcription (Latin):
Et male mestũ squalida exorit᷑ iuber
Iam c̾net auida peste solitas domos.
Stragẽq ꝙͣ nor fecit oñdet dies.
Qͥsꝙͣ ne regno gaudet o falar bonũ.
Quãtũ malorũ frõte ꝙͣ blãda tegis.
Et alta uẽtos sẽꝑ excipiũt iuga.
Rupẽq saxis uasta dirimẽtẽ freta.
Quãius quieti u̾berãt fluitꝰ maris.
Imꝑia sic excelsa fortune obiccẽt
Curis solutus exul intrepidus uagans.
Celum deosqz testor in regnum incidi.
Infanda timeo ne mea genitor manu.
Est aliud maius patre mactato ne fas.
Proh misera pietas eloqui fatũ pudet.
Thalanios parentis phebus et diros thoros.
Guato minatur impia incestos face.
Hic me paterns expulit regnis tuor.
Non ego penates profugus excessi meos.
P arui ip̃e michimet intoto tua.
Natura posui iura cũ magna horreas.
Quod posse fieri non putes metuas tamẽ.
Cuncta expauesco meqz non credo michi.
Iam iã aliquid in nos fata moliriparãt.
Nam quid reor ꝙ ista cadmnee lues.
Infesta genti strage tam late edita.

Expanded text:
et nube maestus squalida exoritur iubar, prospiciet avida peste solatas domos, stragemque quam nox fecit ostendet dies. Quisquamne regno gaudet? O fallax bonum, quantum malorum fronte quam blanda tegis! ut alta ventos semper excipiunt iuga rupemque saxis vasta dirimentem freta quamvis quieti verberat fluctus maris, imperia sic excelsa Fortunae obiacent. curis solutus exul, intrepidus, vagans caelum deosque testor in regnum incidi: infanda timeo: ne mea genitor manu est maius aliquod patre mactato nefas? pro misera pietas eloqui fatum pudet», thalamos parentis Phoebus et diros toros gnato minatur impia incestos face; hic me paternis expulit regnis timor. non ego penates profugus excessi meos: parum ipse fidens mihimet in tuto tua, natura, posui iura. cum magna horreas, quod posse fieri non putes metuas tamen: cuncta expavesco meque non credo mihi. Iam iam aliquid in nos fata moliri parant, nam quid rear quod ista Cadmeae lues infesta genti strage tam late edita
Abbreviated transcription (Latin):
prodidit ut nobis uenderet ꝙ iuilli
pot̾at. Tam calidus fur eciã prodi¬
cionẽ poss impone̾. Consciliũ uide¬
ri uult ĩfelicitatẽ furti sui. ¶ Lex
que nocturnũ furẽ occidi iubet quo¬
quo mõ iubet. nõ de dãpnato tm̃ s de
fure loquit᷑. Odit hoc uiciũ nec ĩ me¬
rito. Non multũ abest a proditore.
tp̃r et proditorẽ nobis ondit et furẽ
qui diuitẽ cõpulare ꝙͣ dãpnare ma¬
let. Effregit doniũ suspensa ma¬
nu. Eluxit illũ nõ tũc pͥmũ fecisse.
substulit nõ ꝙ uoluit s ꝯd̾ potuit.
bono erẽplo dãpnatus ẽ proditor.
malo ĩuẽtus.

Expanded text:
lli poterat, tam callidus fur, ut etiam proditori posset inponere. Consilium uideri uolt infelicitatem furti sui. Lex quae nocturnum furem occidi quoquo modo iubet, non de damnato tantum, sed de fure loquitur; odit hoc uitium nec immerito: non multum abest a proditore. tempore et proditorem nobis ostendit et furem qui diuitem conpilare quam damnare mallet. Effregit domum suspensa manu; elusit illum. non tunc primum fecit; set sustulit non quod uoluit, sed quod potuit. Bono exemplo damnatus est proditor, malo inuentus.
Abbreviated transcription (Latin):
deiecta ẽ et absoluta descẽ¬
dit putares pueslã deici
nõ s dimicti. lex sacerdotẽ nõ ad saxũ
usqz differret nͥ suĩam expectaret deo¬
rũ. Erat altitudo mõtis mõtis ⁊̃ se¬
cure despiciẽtib horrenda.
ti sine manibus.

Expanded text:
deiecta est, absoluta descendit. Putares puellam non deici sed demitti. Lex sacerdotem non ad saxum usque differret, nisi sententiam exspectaret deorum. Erat altitudo montis etiam secure despicientibus horrenda. tis sine manibus.
Abbreviated transcription (Latin):
gligẽtiq fec̾e morbũ sicut distila¬
cio una/ nec adhuc ĩ morẽ deducta
tussĩ facit assidua et uetus ꝑtisĩ.
Itaq qͥ plurimũ ꝑfece̾ extra mor¬
hos sũt. efftũs adhũc sẽtiũt ꝓfec¬

Expanded text:
glectique fecere morbum, sicut destillaglectique fecere morbum, sicut destillatio una nec adhuc in morem adducta tussim facit, adsidua et vetus phthisin. Itaque qui plurimum profecere, extra morbos su
Abbreviated transcription (Latin):
retro lapsus. s hoc illis de se uoudũ
liquet. ꝙ ĩ quadã eplã scripsisse me
nim scire se nescĩt. Iã cõtĩgit illis
bono suo frui nõdũ cõfidere. ¶ Qͥ¬
dã hoc proficiẽtiũ genus de quo lo¬
cutus su ita cõplectut ut illos dicat
iã effugisse morbos. cũ effectus nõ¬
dũ. et adhuc ĩ lubrico sticire. qr nẽo
scit extra ꝑiculũ malicie nͥ qͥ totã
eã excussit. Nẽo autẽ illã excussit.
nͥ qui pro illa sapĩam assũpsit.
bo. Morbi sũt ĩuetata uicia et dura
ut auaricia ut ãbicio minia ac ue¬
tus. hec aĩnz ĩplicuerũt. et ꝓpetua
eiꝰ mala ẽẽ ceperũt. Ut breuit finiã.
morb ẽ iudiciũ aĩ ĩ prauo ꝑtinero.
tãꝙͣ ualde expectenda sint q̃ leuit̃
expectenda sũt. Uel si mauis ita
finamꝰ. Nniis ĩmine̾ leuit petẽdis
uel ex toto nõ petendis. aut ĩ magno
p̾cio hr̃e ĩ aliquo hñda uel ĩ nullo.
¶Affectus sũ motus aĩ ĩprobabi¬
les subiti et cõcitati qͥ frequẽtes ne¬

Expanded text:
us, sed hoc illis de se nondum liquet; quod in quadam epistula scripsisse me memini, " scire se nesciunt." Iam contigit illis bono suo frui, nondum confidere. Quidam hoc proficientium genus, de quo locutus sum, ita complectuntur, ut illos dicant iam effugisse morbos animi, adfectus nondum, et adhuc in lubrico stare, quia nemo sit extra periculum malitiae, nisi qui totam eam excussit. Nemo autem illam excussit, nisi qui pro illa sapientiam adsumpsit. bo: morbi sunt inveterata vitia et dura, ut avaritia, ut ambitio; nimio artius haec animum inplicuerunt et perpetua eius mala esse coeperunt. Ut breviter finiam, morbus est iudicium in pravo pertinax, tamquam valde expetenda sint, quae leviter expetenda sunt. Vel si mavis, ita finiamus: nimis inminere leviter petendis vel ex toto non petendis, aut in magno pretio habere in aliquo habenda vel in nullo. Adfectus sunt motus animi inprobabiles, subiti et concitati, qui frequentes ne
Abbreviated transcription (Latin):
malorũ. aspice ꝙͣ nullũ scit nefas
si uit̾ pesimos nõ sumꝰ. Ego uero ĩ¬
qͥs spero me posse et ãplioris ordĩs
fieri. optauerĩ ħ nobis mag̃ ꝙͣ pro¬
missĩ. p̾ocupati sumꝰ ad uͥtute cõtẽ¬
dimiꝰ inter uicia districti. pudet di¬
cẽ honesta colimꝰ ꝙͣtũ uacat. at ꝙͣ
grãde premiũ expectamꝰ si occupa¬
coes nr̃as et mala tenacissĩa arũpi¬
mꝰ nõ cupiditas nos nõ tunor pellet
ĩ agictati t̾torib ĩ corrupti uolupta¬
tib nͨ mortẽ horrebimꝰ nec deos. Scie¬
mꝰq mortẽ malũ nõ esse. deos ma¬
los nõ ẽẽ. Tã ĩbecillũ est ꝙ nocet ꝙͣ
cui nocebit. optĩa ui noxia crirent
Expectãt nos ex hac alñ fete ĩ illud
euadimꝰ sublime et excelsũ. ꝙ ẽ trã¬
qͥlitas aaĩ et expulsis enoribz abso¬
luta libertas. q̃ris q̃ sit. Ista non
hẽs timeͬ nõ deos nec turpia uelle
nec ninia. ĩ se ip̃m hr̃e maxiniã
pocestatẽ. In estĩabile bonũ ẽ suũ
fieri. uale.¬

Expanded text:
malorum, aspice, quam nullum sit nefas si inter pessimos non sumus. " Ego vero," inquis, "spero me posse et amplioris ordinis fieri." Optaverim hoc nobis magis quam promiserim; praeoccupati sumus. Ad virtutem contendimus inter vitia districti. Pudet dicere: honesta colimus, quantum vacat. At quam grande praemium expectat, si occupationes nostras et mala tenacissima abrumpimus. Non cupiditas nos, non timor pellet, Inagitati terroribus, incorrupti voluptatibus nec mortem horrebimus nec deos; sciemus mortem malum non esse, deos malo non esse. Tam inbecillum est quod nocet quam cui nocetur, optima vi noxia carent. Expectant nos, si ex hac aliquando faece in illud evadimus sublime et excelsum, tranquillitas animi et expulsis erroribus absoluta libertas. Quaeris quae sit ista ? Non homines timere, non deos; nec turpia velle nec nimia; in se ipsum habere maximam potestatem. Inaestimabile bonum est suum fieri. VALE.
Abbreviated transcription (Latin):
Inus tͥ accuratas ame eplãs
mitti q̃reris. ꝯͥs em̃ accu¬
rate loquit᷑ nͥ qui uult pu¬
deremꝰ aut ãbularemꝰ ĩ laboratus et
fa cilis tales ẽẽ eplãs meas uolo. que
nich̃ hẽant arcesitũ nec fictũ. Si fiei̾
posset qͥd sentiã oũdere ꝙͣ loqͥ malẽ. E¬
ciaĩ si disputarẽ nec supploderẽ pedem
nec manũ iactarẽ. nec actosserẽ uocẽ.
sz ista oratoribz reliquissẽ. cõtẽtus se¬
sus meos adte ꝑtulisse. quos uec exor¬
nassem nec abieccissez. hoc unũ plei¬
ne tibi approbare uellẽ. oĩci me illa sẽ¬
tire q̃ dicerẽ. nec tãtũ sentire s ama

Expanded text:
inus tibi accuratas a me epistulas mitti querens. Quis enim accurate loquitur, nisi qui vult puderemus aut ambularemus, inlaboratus et facilis, tales esse epistulas meas volo, quae nihil habent accersitum nec fictum. Si fieri posset, quid sentiam, ostendere quam loqui mallem. Etiam si disputarem, nec supploderem pedem nec manum iactarem nec attollerem vocem, sed ista oratoribus reliquissent!, contentus sensus meos ad te pertulisse, quos nec exornassem nec abiecissem. Hoc unum plane tibi adprobare vellem: omnia me illa sentire, quae dicerem, nec tantum sent
Abbreviated transcription (Latin):
decis et cũ audias illũ idem ẽ. Uide¬
biniꝰ qualis sit. ꝙͣtus sit. unde sit. Nõ
delectẽt tĩ u̾ba nr̃a s prosint. Si tñ
cõtĩgere cloquẽtia nõ sollicito põt. Si
aut pata ẽ aut ꝑuo cõstat ad sit et
res pulc̾imias prosequat᷑. Sit talis
ut res potiꝰ ꝙͣ se oñdat. ¶Alie aar¬
tes ad ĩgemũ tote ꝑtinẽt. hic aĩ ne¬
gotiũ aigit᷑. Nõ querit eger medicum

Expanded text:
um audias, idem est. Videbimus, qualis sit, quantus sit; unus sit. Non delectent verba nostra, sed prosint. Si tamen contingere eloquentia non sollicito potest, si aut parata est aut parvo constat, adsit et res pulcherrimus prosequatur. Sit talis, ut res potius quam se ostendat. Aliae artes ad ingenium totae pertinent, hic animi negotium agitur. Non quaerit aeger
Abbreviated transcription (Latin):
gratulet sibi ꝙ ĩciderit ĩ medicũ ⁊
diẜtũ. hoc eĩ tale ẽ. quale si ꝑitus gu¬
bernator, et formosus ẽ. ¶ Quid
aures meas scalpis. qͥd oblectas. aͥd
agit᷑. Prẽdus. secãdus. abstmnendꝰ
sũ. ad hec adhibitus es. curare debes
morbũ ueterẽ. grauẽ. publicũ tãtũ
negetiũ hẽs ꝙͣtũ ĩpestilẽcia medicꝰ.
Circa u̾ba occupatus es. iã dudu
gaude si sufficis reb. Qñq multa
disces. qñq q̃ didiceris affiges tͥ
ita ut excidere nõ possint. Qñ illa
didisse satis ẽ. In oꝑe tẽptãda sũt.¬

Expanded text:
 inciderit in medicum etiam disertum. Hoc enim tale est, quale si peritus gubernator etiam formosus est. Quid aures meas scabis ? Quid oblectas ? Aliud agitur; urendus, secandus, abstinendus sum. Ad haec adhibitus es. Curare debes morbum veterem, gravem, publicum. Tantum negotii habes, quantum in pestilentia medicus. Circa verba occupatus es? Iamdudum gaude, si sufficis rebus. Quando, quae multa disces ? Quando, quae didiceris, adfiges tibi ita, ut excidere non possint ? Quando illa didisse satis est; in opere temptanda su
Abbreviated transcription (Latin):
adhuc sẽtit. Iã nõ sollicitat᷑ libidi¬
cõcupiscit s adhuc timet. et ĩ ipõ
metu ad q̃dã satis firmꝰ ẽ. qͥbus¬
dã dedit. Mortẽ cõtẽpint. Solorẽ
reforuidat. ¶ De hoc loco aliudco

Expanded text:
adhuc sentit; iam non sollicitatur libidiconcupiscit, sed adhuc timet. Et in ipso metu ad quaedam satis firmus est, quibusdam cedit. Mortem contemnit, dolorem reformidat. De hoc loco aliquid co
Abbreviated transcription (Latin):
dais. Qͥd obstupiustis oclĩ.
nũdũ tricesimꝰ dies nec tastiore quidẽ
uultu expugnatã filie pudicicie tu¬
cusat hoc ĩtra trigĩta dies. putas me
accusatori ꝑmissimũ ꝙ filio negaui.
miraris dubitare patrẽ. lex ip̃a int̾
mortẽ et nupcias dubia ẽ. Semꝑsi¬
bi licere oĩa credidit. nich̾me iniꝙͣ ro¬
gauit. Ignouit ĩquit ita aliqͥs ante
me rogatus ẽ. demẽs sũ. uides ĩ mite
turpit̾ unio. legẽ ignoro. dies tuos
nõ numero. Demẽs ĩqͥs es. põt aͥs igͦs¬
cẽ sic rogãti deliberabo cũ amicis. De¬
liberabo cũ propĩquis. Me miserũ. ꝙͣ
pene promisi. ome miserũ qͥ tm̃ trigĩ¬
ta dieb irasci nõ possũ. Qͥd mirciris
si illũ ciciꝰ exorasti. Facilius ẽ ĩuiriã
donare ꝙͣ crimẽ procede ĩ mediũ sener.

Expanded text:
das? quid optorpuistis, oculi? nondum est tricesimus dies. Ne tristiore quidem uultu expugnatam filiae pudicitiam tucusat: haec intra triginta dies. Putas me accusatori promissurum quod filio negaui? Miraris dubitare patrem? lex ipsa inter mortem et nuptias dubia est. Semper sibi licere omnia credidit, nihil me umquam rogauit. Ignouit, inquit. ita aliquis ante me rogatus est? Demens sum, uides, nimirum turpiter uiuo, legem ignoro, dies tuos non numero. Demens, inquis, es. potest aliquis ignoscere sic roganti? Deliberabo cum amicis, deliberabo cum propinquis. me miserum, quam paene promisi! me miserum, quod tantum triginta diebus irasci possum! Quid miraris si illum citius exorasti? facilius est iniuriam donare quam crimen. Procede in medium, senex,
Abbreviated transcription (Latin):
ad hãc et eadẽ leccionẽ accessit philo
logus. ħ sub notat duos romanos ẽẽ
reges/ quorũ alt̾ patrẽ nõ ht̃ alt̾ ma¬
trẽ. Nã de ẜun matre dubitat᷑ ãti pr̃
nullus nume nepos dicit᷑. p̾t̾ea no¬
tat eũ quẽ uos dictatorẽ dicimꝰ et ĩ hy¬
storus ita noĩari dicimꝰ apd̃ ãtiquos
magr̃m ppłi uocatũ. hodieq id estat
¶Prouocacioẽ ad pplm̃ eciã a regib
fuisse. ¶ Id ita ĩ põtificalib libris et
nestrelã eosdẽ libros cũ gramaticus
se se idest se ip̃o. Dem̃ trãsit ad ea q̃
cõsuetudo scłi mutauit tãꝙͣ ait cicero

Expanded text:
ad hanc eaad hanc eaoc subnotat: Duos Romanos reges esse, quorum alter patrem non habet, alter matrem. Nam de Servi matre dubitatur; Anci pater nullus, Numae nepotis, dicitur. Praeterea notat eum, quem nos dictatorem dicimus et in historiis ita nominari legimus, aput antiquos magistrum populi vocatum. Hodieque id extat provocationem ad populum etiam a regibus fuisse; id ita in pontificalibus libris esse et nestella. Eosdem libros cum grammaticus sepse, id est se ipse. Deinde transit ad ea, quae consuetudo saeculi mutavit, tamquam ait Cicero
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ. et propriꝰ a fine. Itaq hoc toto aga¬
mꝰ aĩo ut obmissis ad q̃ du̾timur in
rẽ unã laboremꝰ ne a tprĩs ꝑnitiosis¬
simi celeritate quã rotuere nõ pos¬
sumꝰ relicti deiñ ĩtelligamꝰ. pͥmus qͥs¬
q tũꝙͣ optimꝰ dies placeat et rediga¬
tur ĩ nr̃m. Qd̃ fugit occupandũ ẽ. h
nõ cogitat ille ꝯͥ gͣmatici oculis istd̃
p̾mt et ad huc adolescẽtiã cogitãtib
supra capd̃ est. S ait uͥgilius semꝑ
una poneͣ morbos et senectutẽ. nõ me¬
h̾cules ĩm̾ito. Senectus eĩ ĩsanabilis
mẽ ĩposuit tristẽ illã uocãs. Subeũt
morbi tristisq senectus. Alio loco dicͭ.
palẽtesqz ĩhĩtãt morbi tristisqz senec¬
tus. ¶ Non ẽ ꝙ initeris ex eadẽ mat̾ia
sius queq studns apta colligẽ. In eo¬
dẽ prato hos herbã queris.canis leporẽ
cicoma lacertã. ¶ Cũ ciceronis librũ
rã suã mictit. ¶ Phs admirat᷑ circa
iusticiã tã multa dici potuisse ¶ Cũ

Expanded text:
ine. Itaque toto hoc agamus animo et omissis, ad quae devertimur, in rem unam laboremus, ne hanc temporis pernicissimi celeritatem, quam retinere non possumus, relicti demum intellegamus. Primus quisque tamquam optimus dies placeat et redigatur in nostrum. Quod fugit, occupandum est. Haec non cogitat ille, qui grammatici oculis carmen nectus premit et adhuc adulescentiam cogitantibus supra caput est; sed ait Vergilium semper una ponere morbos et senectutem, non mehercules immerito. Senectus enim insanabilis men inposuit, tristem illam vocat: subeunt morbi tristisque senectus. Alio loco dicit: Pallentesque habitant morbi tristisque senectus. Non est quod mireris ex eadem materia suis quemque studiis apta colligere; in eodem prato bos herbam quaerit, canis leporem, ciconia lacertam. Cum Ciceronis librum ram suam mittit. Philosophus admiratur contra iustitiam dici tam multa potuisse. Cum
Abbreviated transcription (Latin):
et magͥficas uoces et aĩosas q̃ mox ĩ
re trãfferẽtur. Sic ista discamꝰ ut que
fueruit u̾ba sint oꝑa. Nullos aũt pe
piũt. Erẽpla eni discipline ĩutiles se¬
ipõs circũferũt. Nulli nõ uicio ꝙ ĩsecũt᷑
dẽe p̾ceptor ꝙͣ gub̾nator ĩ tẽpestate
nausiabũdus. Tenendũ ẽ rapiẽte flu¬
ctu gub̾naculũ luctandũ cũ ipo mari
eripienda sũt uẽto uella. Qͥd me põt ad¬
iuare rector nauign actonitꝰ et uonnc¬
tãs. Qͣ to maiore ꝑiculo putas uitã tẽ¬
pestate iactari ꝙͣ ullã ratẽ. Nõ est lo¬
quendũ s gubnandũ. Oĩa q̃ dicũt q̃
turba audiẽte iactãt aliena sũt. Six.
illa plato. dixit zenõ. dixit crisippus
rã ad te ꝑferre iã dixi. nũc desiderio tuo
satiffaciã et ĩ alt̾am eplãm ĩtegrũ ꝙ

Expanded text:
magnificas voces et animosas, quae mox in rem transferantur. Sic ista ediscamus, ut quae fuerint verba, sint opera. Nullos autem pepiunt. Exempla enim se ipsos inutilis disciplinae circumferodesse praeceptor quam gubernator in tempestate nauseabundus. Tenendum rapiente fluctu gubernaculum, luctandum cum ipso mari, eripienda sunt vento vela; quid me potest adiuvare rector navigii attonitus et vomitans ? Quanto maiore putas vitam tempestate iactari quam ullam ratem ? Non est loquendum, sed gubernandum. Omnia quae dicunt, quae turba audiente iactant, aliena sunt; dixit illa Platon, dixit Zenon, dixit Chrysippus ram ad te perferre, iam dixi, nunc desiderio tuo satis faciam et in al
Abbreviated transcription (Latin):
nec odorẽ quidẽ ꝑdurerũt. Quidui no¬
uerĩ ꝑtinacissimos qͥdẽ et assiduos qͦs
ego nõ discipulos phõrũ s ĩquilmos
uoco. Quidã ueniũt ut audiãt nõ ut
discãt. Sĩc ĩ teatrũ uoluptatis cã ad
delectandas aures or̃one uel fabulis
ducimur. Magnã hãc auditorũ ꝑtẽ
nãt. ut aliquã legẽ uite accipiãt qͣ
mores suos corrigãt s oblectamẽto
auriũ ꝑfruat᷑. aliqͥ tñ et cũ pugilia¬

Expanded text:
ne colorem quidem duxerint ? " Quidni noverim ? Pertinacissimos quidem et adsiduos, quos ego non discipulos philosophorum, sed inquilinos voco. Quidam veniunt ut audiant, non ut discant, sicut in theatrum voluptatis causa ad delectandas aures oratione vel voce vel fabulis ducimur. Magnam hanc auditorum partem nant, ut aliquam legem vitae accipiant, qua mores suos exigant, sed ut oblectamento auriu
Abbreviated transcription (Latin):
philogia ẽ. ¶ Multũ aut ad rẽ ꝑtinet
quo propoĩto ad quã rẽ accedes. Qui
nõ hoc aĩo legit illud egregiũ fugit ĩ
ĩ sen rapimur. Oĩa ĩ futurũ dispoĩ¬
mus et int̾ p̾cipua lẽti sumꝰ. S ut
obẜuet quõc uͥ gilius de celeritate
fugit. subeũt morbi tristisqz sent᷑
et labor et dire rapit ĩ clemẽcia mor¬
tis. Ille qui ad phĩam spectat. ħ eadẽ
ire sz fugere. ꝙ currẽdi genus cõcita¬
tissimũ ẽ et optĩos qͦsq pͥos rapit. Qd
ergo cessamꝰ nos ipĩ cõcitari ut ueloci¬
tatẽ rapidissume rei possimꝰ equare.
meliora p̾t̾uolãt det̾iora succedũt.
succidit. sic ĩ etate nr̃a ꝙ ẽ optiniũ ĩ
pͥo ẽ id ex hauriri ĩ aluis potiꝰ patimi
ut nobis fecẽ reẜuemꝰ In hereãt istd̃
aĩs et tãꝙͣ missũ oraculo placeat.
Optĩa q̃qz dies miẜis mortalib eu

Expanded text:
philologia est. Multum autem ad rem pertinet, quo proposito ad quamquam rem accedas. Qui non hoc animo legit illud egregium: fugit ininscii rapimur; omnia in futurum disponimus et inter praecipitia lenti sumus; sed ut observet, quotiens vergilius de celeritate fugit; subeunt morbi tristisque senectus Et labor, et durae rapit inclementia mortis. Ille, qui ad philosophiam spectat, haec dicit ire, sed fugere, quod currendi genus concitatissimum est, et optimos quosque primos rapi ; quid ergo cessamus nos ipsi concitare, ut velocitatem rapidissimae rei possimus aequare ? Meliora praetervolant, deteriora succedunt. sidit, sic in aetate nostra quod est optimum, in primo est. Id exhauriri aliis potius patimur, ut nobis faecem reservemus ? Inhaereat istud animo et tamquam missum oraculo placeat: Optima quaeque dies miseris mortalibus aevi
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑitorũ sũt. ¶ Nã ut dicebat cleãtes
tractũ patẽtiore nouissĩe exitu effu¬
dit. Sic sensus nr̃os clariores carmi-
soluta or̃one dicũt᷑. ubi accessenuir
et egregiũ seusũ astrirẽ certi pedes.
Eadẽ illa siña ueluti lacerto excus¬
sa torquet᷑. ¶ De cõtẽptu pecciuẽ
multa dicũt᷑ et lõgissĩs orõnib hoc¬

Expanded text:
peritorum ? " Nam," ut dicebat Cleanthesperitorum ? " Nam," ut dicebat Cleanthestractum patentiore novissime exitu effudit, sic sensus nostros clariores carminisoluta oratione dicuntur; ubi accessere numeri et egregium sensum adstrinxere certi pedes, eadem illa sententia velut lacerto excussiore torquetur. De contemptu pecuniae multa dicuntur et longissi
Abbreviated transcription (Latin):
illos ĩstigatq rerũ pulcritudo. non
u̾borũ ĩ aniũ sonitꝰ. Siqͥd acrit cõtra
mortẽ dictũ est. si qͥd cõtra fortuna
cõtumaciter. Iuuat protinꝰ q̃ audiũt
faceͣ. afficiũt᷑ illis. et sũt quales iu¬
bent᷑. si illa aĩo forma ꝑmaneat. Si
nõ ĩpetũ ĩsignẽ protmꝰ pplũs hõesti
dissuasor excipiat. Pauci illã quã
tatẽ recti. Omĩb eĩ ncͣ fũdamẽta de¬
dit sem̃q uͥtutũ õs ad oĩa ista nati
sumꝰ cũ irritator accessit int̾ illa eũa
bona ueluti ad soluta excitat̃. non
dicta sũt ꝯ̃ publice agnoscimꝰ et cõsẽ¬
su ẽẽ uera cestamur ¶ Desũt ĩ opie
multa. auaricie oĩa. In nullũ aua¬
rus bonus ẽ et ĩ se pessimꝰ. Ad hos u̾sꝰ
ille sordidissimꝰ plaudit et uicus suiᷤ
fieri cõuiciũ gaudet. Quãto magis
ħ uidicas eueĩre cũ a phõ ista dicãt᷑.
cũ salutarib p̾ceptis u̾sus ĩẜũtur
Efficaciꝰ eadẽ illa demisiũ ĩ aĩu ĩ¬

Expanded text:
tudo, non verborum inanium sonitus. Si quid acriter contra mortem dictum est, si quid contra fortunam contumaciter, iuvat protinus quae audias, facere. Adficiuntur illis et sunt quales iubentur, si illa animo forma permaneat, si non impetum insignem protinus populus, honesti dissuasor, excipiat; pauci illam, quamnem recti; omnibus enim natura fundamenta dedit semenque virtutum. Omnes ad omnia ista nati sumus; cum inritator accessit, tunc illa anima bona veluti soluta excitatur. Non dicta sunt, quae publice adgnoscimus et consensu vera esse testamur ? Desunt inopiae multa, avaritiae omnia. In nullum avarus bonus est, in se pessimus. Ad hos versus ille sordidissimus plaudit et vittis suis fieri convicium gaudet; quanto magis hoc iudicas evenire, cum a philosopho ista d salutaribus praeceptis versus inseruntur, efficacius eadem illa demissuri in animum im
Abbreviated transcription (Latin):
petu phĩam Iuueĩs accessim ꝙͣ sener
ꝑgam nõ pudebit fateri quẽ inͥ amo¬
cẽ pitagoras ĩecerit. ¶ At scicion di¬
cebat qr̃ ille aĩcilib abstinusset. qrͣ
postea sextiꝰ dissili̾s utriqz cã erat. s
utriqz magͥfica. hic hoĩ satis alimẽto¬
rũ citra sãgiũe eẽ credebat et crudeli¬
tatis cõsuetudmẽ fieri nͥ ĩ uoluptatẽ
eẽt aduecta lac̾acio. adiciebat cõtra¬
hendã mat̾iam ẽẽ lururie. Collige¬
bat bone ualitudĩ cõtraria ẽẽ alimẽ¬
ta uaria et nrĩs aliena corbz. ¶Ãt
pitagoras oũiz int̾ oĩa cognacionẽ
ẽẽ dicebat. et aliorũ cõm̾ciũ ĩ alias
atq alias formas trãseũtiũ. Nulla

Expanded text:
phiam iuvenis accesserim quam senex pergam, non pudebit fateri, quem mihi amorem Pythagoras iniecerit. Sotion dicebat, quare ille animalibus abstinuisset, quare postea Sextius. Dissimilis utrique causa erat, sed utrique magnifica. Hic homini satis alimentorum citra sanguinem esse credebat et crudelitatis consuetudinem fieri, ubi in voluptatem esset adducta laceratio. Adiciebat contrahendam materiam esse luxuriae; colligebat bonae valitudini contraria esse alimenta varia et nostris aliena corporibus. At Pythagoras omnium inter omnia cognationem esse dicebat et animorum commercium in alias atque al
Abbreviated transcription (Latin):
recipit aĩus ħ se mag̃ larat. ¶Hec
uobis p̾cipẽ actalũ menimi cũ scola
eiꝰ obsederemꝰ et pͥmi ueniremꝰ et no¬
uissimi exiremꝰ. Ambulãtẽ qͦ illu
ad aliquas disputacioẽs euocaremꝰ
qͥt et docẽti et discẽti d ẽẽ propͥũ ut il
nior domũ redeat aut sanabilior.

Expanded text:
se magis laxat. Haec nobis praecipere Attalum memini, cum scholam eius opsideremus et primi veniremus et novissimi exiremus, ambulantem quoque illum ad aliquas disputationes evocaremus, quit, " et docenti et discenti debet esse propositum: ut nior domum redeat aut sanabilior.
Abbreviated transcription (Latin):
cedẽt pondus eẽt suꝑuacuũ et gue fe¬
rẽti sepe exire escola pauꝑi libut. Cũ
cepat uoluptates nr̃as traduce̾. lau¬
dare castũ corpus. sobriã mẽsã. purã
gulã ac uẽtrẽ. Inde mͥ q̃dã ꝑmẽsere in
dicia.Nõ eĩ ĩ oĩa ĩcepta uenerã. dem̃
ad ciuitatis uitã reductus ex bñ cep¬
tis panca ẜuaut. Inde ostreis boletis¬
q ĩ om̃ez uitã renũciatũ ẽ. nec eĩ cibi
s oblectamẽta sũt ad edendũ saturos
cogẽcia ꝙ gͣtissimũ ẽ edacib et se ultͣ
ꝙͣ capiũt farciẽtib facile desenfa fa¬
cile redditura. Inde ĩ om̃ez uitã uguẽto
abstmemꝰ. quĩ optimꝰ odor ĩ corpe est.
Nõ luxũ dat unio carẽs stomacus. Ind̾
ĩ om̃e uitã balneũ fugimiꝰ. Decoquẽ
corpus atq exĩnaĩte sudorib ĩ utile
simul delicatũ q̃ credimꝰ. Cet̾a proiec¬
ta redierũt ita tũ ut quorũ abstinẽ¬
prouimiorẽ. Nescio an difficiliorẽ. qm̃

Expanded text:
cederet, pondus esset supervacuum et grave ferenti, saepe exire e schola pauperi libuit. Cum coeperat voluptates nostras traducere, laudare castum corpus, sobriam mensam, puram gulam ac ventrem. Inde mihi quaedam permanagno enim in omnia inceptu veneram. Deinde ad civitatis vitam reductus ex bene coeptis pauca servavi. Inde ostreis boletisque in omnem vitam renuntiatum est; nec enim cibi, sed oblectamenta sunt ad edendum saturos cogentia, quod gratissimum est edacibus et se ultra quam capiunt farcientibus, facile descensura, facile reditura. Inde in omnem vitam unguento abstinemus, quoniam optimus odor in corpore est nullus. Inde vino carens stomachus. Inde in omnem vitam balneum fugimus, decoquere corpus atque exinanire sudoribus inutile simul delicatumque credidimus. Cetera proiecta redierunt, ita tamen, ut quorum abstinenproximiorem, nescio a
Abbreviated transcription (Latin):
credis ĩ hus pecudib feris ue aut a¬
qua u̾sis illũ quondã hoĩs aũiz mo¬
rari. Nõ credis nich ꝑire ĩ hoc mũdo
sz mutare regionẽ. nec tm̃ celestia
ire et aĩos ꝑ orbẽ agi. Magni ista cre¬
diderũt uiri itaq iudiciũ tuũ substi¬
ne. ceterũ oĩa tͥ in ĩtegro ẜua. Si u̾a
sũt ista abstinuisse aĩa lib ĩnotẽcia
ẽ. si falsa frugalitas ẽ. Qd ĩ istis
crudelitatis tue dãpnũ ẽ. alimẽta tͥ¬
lconũ et uulturã enpio ¶Hus qͦ¬

Expanded text:
 ferisve aut aqua mersis illum quondam hominis animum morari ? Non credis nihil perire in hoc mundo, sed mutare regionem ? Nec tantum caelestia ire et animos per orbem agi ? Magni ista crediderunt viri. Itaque iudicium quidem tuum sustine, ceterum omnia tibi in integro serva. Si vera sunt ista, abstinuisse animalibus innocentia est; si falsa, frugalitas est. Quod istic credulitatis tuae damnum est ? Alimenta tleonum et vulturum eripio
Abbreviated transcription (Latin):
calis Remedio ĩtẽta et tota ĩ bonũ au¬
diẽtiũ u̾sa. Facilime eĩ cenera cõci¬
liant᷑ ĩ geĩa ad hoẽsti rectiqz amorem
et adhuc docilib leuit̾qz corruptis ũ¬
cit manũ u̾itas. si ciduocatũ ydone¬
ũ uacta ẽ. ¶ Ego certe cũ atalũ au¬
dirẽ ĩuicia ĩ errores ĩ mala inte ꝑo¬
rantẽ sepe imiẜtus sũ gins hũam et
illũ sublime altiorẽ hũano fastigio

Expanded text:
 remedio intenta et tota in bonum audientium versa. Facillime enim tenera conciliantur ingenia ad honesti rectique amorem et adhuc docibilibus leviterque corruptis inicit manum veritas, si advocatum idoneum nancta est. Ego certe cum Attalum audirem in vitia, in errores, in mala vitae perorantem, saepe miseritus sum generis humani et illum s
Abbreviated transcription (Latin):
ponebat᷑ quorũdã aĩaliũ abstinẽcia.
Pr̃e meo rogãte qͥ nõ calũpmã time¬
bat s phĩam oderct. ad pͥstinẽ cõsue¬
actalus culcitrã q̃ resistẽt corpori. ta¬
li utor eciã sener ĩ qua uestigiũ appa¬
rẽ nõ possit. hec retuli ut probarẽ tibi
ꝙͣ uehemẽtes hr̃ent tyrũculi ĩ petus pͥ¬
mos ad optĩa q̃q siqͥs exortaretur
illos siqͥs ĩpelleret. S aliud p̾cipiẽti¬
ũ uicio paccat᷑ qͥ nos docet disputare
non uiuẽ aͥd discẽtiũ qͥ p̃poĩtũ afferũt

Expanded text:
bstinentia. Patre itaque meo rogante, qui non calumniam timebat, sed philosophiam oderat, ad pristinam consueAttalus culcitam, quae resisteret corpori; tali utor etiam senex, in qua vestigium apparere non possit. Haec rettuli ut probarem tibi, quam vehementes haberent tirunculi impetus primos ad optima quaeque, si quis exhortaretur illos, si quis incenderet. Sed aliquid praecipientium vitio peccatur, qui nos docent disputare, non vivere, aliquid discentiu
Abbreviated transcription (Latin):
scribã tibi ꝙ̃ad̾m ista cupiditas discẽ¬
di qua flagare te uideo digerẽda sit
ne ip̃a se ĩpedicit. Nec passim carpẽ¬
da sint nec auide ĩuadenda uniu̾sa
ꝑ partes ꝑuenit᷑ ad totũ. Aptari o¬
nus uiribz d. nec plus occupari ꝙͣ

Expanded text:
 tibi ista cupiditas discendi, qua flagrare te video, digerenda sit, ne ipsa se inpediat. Nec passim carpenda sunt nec avide invadenda universa; per partes pervenietur ad totum. Aptari onus viribus debet nec plus occupari quam
Abbreviated transcription (Latin):
fugeris multũ pͥstine lucis. Quietẽ
potes uiudicare sine ullius odio sine
desiderio aut morsu cũ tui. ¶ Quid
em̃ Relĩques ꝙ ĩ iuctus ate Relictũ pos¬
sis cogitare. Cliẽtes. quorũ nẽõ te se¬
petebat᷑ nũc p̾da. Mutabũt cestam̃¬
ta destituti senes. Migrabit ad aliud
limẽ salutator. ¶ Nõ põt ꝑuores
magna cõstare. Extima utrũ te reli̾¬
quere an aliqͥd ex tus malis. Ntĩaz
quidẽ senesc̾e tibi cõtingiss ĩtra nata¬
liũ tuorũ modũ nec te ĩ altũ fortuna
mississz. Tullit te longe a cõspectu iu¬
te salubris rapida felicitas prouĩcia
et procuratõ et ꝯͥcqͣd ab istis promicti¬
t. Maiora deñi officia te excipiẽt et
ex alus alia. Quis exitus erit. Qͥs
expectas donec desmas hr̃e ꝙ cupias¬

Expanded text:
fugeris, multum pristinae lucis. Quietem fugeris, multum pristinae lucis. Quietem potes vindicare sine ullius odio, sine desiderio aut morsu animi tui. Quid enim relinques, quod invitus relictum a te possis cogitare? Clientes ? Quorum nemo te olim petebatur, nunc praeda; mutabunt testamenta destituti senes, migrabit ad aliud limen salutator. Non potest parvo res magna constare; aestima, utrum te relinquere an aliquid ex tuis malis. Utinam quidem tibi senescere contigisset intra natalium tuorum modum, nec te in altum fortuna misisset! Tulit te longe a conspectu vitae salubris rapida felicitas, provincia et procuratio, et quicquid ab istis promittitur; maiora deinde officia te excipient et ex aliis alia. Quis exitus erit ? Quid expectas, donec des
Abbreviated transcription (Latin):
tuas accipio. Implerũt emi
me bona spe et iã nõ promi¬
ctũt de te sz spondẽt. Ita fac oro atq ob¬
tes subduc ce istis occupacioĩb. Si
uimꝰ eripe. Satis multũ tpr̃is sparsimꝰ.
Incipiamꝰ uasa ĩsenectute collig̾e̾. Nũ¬
qͥd ĩuidiosũ est. infreto uixmꝰ moria¬
nuit ĩ portu.Neq ego suasu tibi no¬
men eo otio pete̾. Qd̾ nec iactare de¬
bes nec abscõdere. Nũꝙͣ em̃ usq eo te
abigã gn̾is hũam furore dãpnato
ut latebrã tibi aliquã parari et obli¬
iuonẽ uelim. Id age et otiũ tuuĩ non
emineat sz appeat. denĩ iudebũt tei¬
sti qͥb ĩtegra sũt et pͥma cõsilia an
ueluit uitã ꝑ obscirũ trãsmict̾e tibi
liberũ nõ est. In mediũ te protulit ĩge¬
im iugor scriptorũ elegãcie clare et
nobiles amicicie. Tã noticia teia¬
sit ut si ĩ extrena mergaris ac peĩ¬
tus recordaris tũ pͥora mõstrabũt. Te¬
nebras hr̃e nõ potes. Sequet᷑ quocũq

Expanded text:
tuas accipio. Inplent enim me bona spe et iam non promittunt de te, sed spondent. Ita fac, oro atque obtes, subduc te istis occupationibus; si minus, eripe. Satis multum temporis sparsimus; incipiamus vasa in senectute colligere. Numquid invidiosum est ? In freto viximus, moriamur in portu. Neque ego suaserim tibi nomen ex otio petere, quod nec iactare debes nec abscondere. Numquam enim usque eo te abigam generis humani furore damnato, ut latebram tibi aliquam parari et oblivionem velim; id age, ut otium tuum non emineat, sed appareat. Deinde videbunt de isto, quibus integra sunt et prima consilia, an velint vitam per obscurum transmittere; tibi liberum non est. In medium te protulit ingenii vigor, scriptorum elegantia, clarae et nobiles amicitiae. Iam notitia te invasit. Ut in extrema mergaris ac penitus recondaris, tamen priora monstrabunt. Tenebras habere non potes; sequetur, quocumque
Abbreviated transcription (Latin):
bibas. Nã sine amico iuscera cõ leoĩs.
quos ex turba salutãciũ nomẽ da¬
tor digesserit. Eirat autẽ ꝯͥ amicũ
ĩ atrio querit ĩ cõuiuo ꝓbat. Nullũ
ht̃ mauis malũ occupatus hõ et boĩs
suis obsessus ꝙͣ ꝙ amicos sibi putat
quib nõ ip̃e est. Quod bñficia sua ef¬
ficatia iudicat ad cõciliandos ami
cos, cũ quidã quo plus debẽt amare
magis oderũt. leue es alienũ debito¬
ficia non parãt si accepturos licuit¬
elige̾. Si collata nõ sparsa sũt. Itaq¬
silio sapientũ ute. ut magis ad Re

Expanded text:
bibas. Nam sine amico visceratio leonis acbibas. Nam sine amico visceratio leonis acquos ex turba salutantium nomenclator digesserit. Errat autem qui amicum in atrio quaerit, in convivio probat. Nullum habet majus malum occupatus homo, et bonis suis obsessus, quam quod amicos sibi putat, quibus ipse non est; quod beneficia sua efficacia cos, cum quidam, quo plus debent, magis oderint. Leve aes alienum debitoficia non paraeligere. Si collata, non sparsa sunt. Itaqsilio sapientium utere, ut magis ad re
Abbreviated transcription (Latin):
cigit. Quid em̃ ad Rem ꝑtinet an
tu quiescere uelis. fortuna tua non
uult. Quid si illã eciã nũt ꝑmiẜis cres¬
c̾e̾ ꝙͣtũ ad successũ accesserit accedet¬
et ad metus. Uolo tͥ hoc loco referre dic¬
tũ mecenatis. Uera ĩ ipõ eculeo docuit
Ip̃a eñi altitudo actonat sũma. Si
queris ĩ quo libro dix̾it ĩ eo qͥ proie¬
theus ĩscribit᷑ hic uoluit dicẽ actomi¬
ta ht̃ sũma. Est ergo tãti ulla poten¬
cia ut sit tibi tã ebrius ẜmo. Ingeĩosꝰ
ille uir fuit magͫ exẽplũ romane elo¬
quẽcie da turus, insi illũ eueruasset
fellicitas ĩmo castrasset. hic te exitus
mauet. uͥ iam cõtrahes uela nͥ ꝙ ille
sero uoluit trã leges. ¶ Poterã tecũ
hac meceãtis suĩa parem fac̾e rõem.
sz mouebis mͥ cõtrou̾siã si noui tenec
uoles ꝙ debeo ĩ aspero et probo acciꝑe
ut seres ht̃. Ab epicuro usura facien
da ẽ. ¶ Ante ĩquit circũspiciendũ ẽ
cũ quib edas et bibas. ꝙͣ quid edas et

Expanded text:
igit. Quid enim ad rem pertinet, an tu quiescere velis ? Fortuna tua non vult. Quid si illi etiam nunc permiseris crescere? Quantum ad successus accesserit, accedet ad metus. Volo tibi hoc loco referre dictum Maecenatis vera in ipso culmine elocuti: "Ipsa enim altitudo attonat summa." Si quaeris, in quo libro dixerit; in eo, qui Prometheus inscribitur. Hoc voluit dicere, attonita habet summa. Est ergo tanti ulla potentia, ut sit tibi tam ebrius sermo? Ingeniosus ille vir fuit, magnum exemplum Romanae eloquentiae daturus, nisi illum enervasset felicitas, immo castrasset. Hic te exitus manet, nisi iam contrahes vela, nisi, quod ille sero voluit, terram leges. Poteram tecum hac Maecenatis sententia parem facere rationem. Sed movebis mihi controversiam, si novi te, nec voles quod debeo in aspero et inprobo accipere. Ut se res ha 29: « Ante, inquit, circumspiciendum est cum quibus edas et bibas, quam quid edas et
Abbreviated transcription (Latin):
Si te ad pͥuata retuleris minora erũt
oĩa. s affatĩ ĩplebũt. At nũc plũna
et ũdiqz ĩgesta nõ saciãt. Utrũ aut
maius ex ĩopia saturitatẽ an ĩ copia
famẽ et auida fellicitas ẽ et a lieue
auiditati expoĩta. Quã du nich ti¬
bi satis fuerit ip̃e aliis nõ eris.
¶ Quomõ inqͥs exibo. ut cũqz cogita
ꝙͣ multa teme̾ pro peccuĩa ꝙͣ multa
laboriose pro honẽ tẽptaius. Aliquid
et pro ocio odẽdũ est. aut ĩ ista solli¬
citudine procuracionũ et denĩ neba¬
norũ officiorũ seuescẽdũ ĩ tumultu
ac semꝑ noius fluctibz. quos effug̾e
nulla modestia nulla uite quiete cõ¬

Expanded text:
runt omnia, sed affatim implebunt; at nunc plurima et undique ingesta non satiant. Utrum autem mavis ex inopia saturitatem an in copia famem ? et avida felicitas est et alienae aviditati exposita. Quamdiu tibi satis nihil fuerit, ipse aliis non eris. "Quomodo," inquis, "exibo?" Utcumque. Cogita, quam multa temere pro pecunia, quam multa laboriose pro honore temptaveris; aliquid et pro otio audendum est, aut in ista sollicitudine procurationum et deinde urbanorum officiorum senescendum in tumultu ac semper novis fluctibus, quos effugere nulla modestia, nulla vitae quiete co
Abbreviated transcription (Latin):
liberis cũ assideret sepul¬
cro alururioso adolescẽ¬
te in uĩcios ortos abductus ẽ et de¬
tõsus coactus cõiuio mutata ue¬
ste ĩterẽe. Simissus ĩiuri arũ agit

Expanded text:
liberis cum adsideret sepulchro a luxurioso adolescente in uicinos hortos abductus est et detonsus coactus conuiuio ueste mutata interesse. dimissus iniuriarum agit
Abbreviated transcription (Latin):
ddicauit quidã filiũ. ab¬
dicatus se cõtulit ad mere¬
tricẽ. et ex ea sustulit filiũ. Eger ad
patrẽ. Cũ ueniss cõmẽdauit ei filiũ
et decessit. pat̾ post mortẽ eiꝰ ĩ adopcio¬
uẽ recepit nepotẽ. Actusat᷑ ab altero
filio demẽtie¬

Expanded text:
bdicauit quidam filium; abdicatus se contulit ad meretricem et ex ea sustulit filium. aeger ad patrem misit: cum uenisset, commendauit ei filium et decessit. pater post mortem illius in adoptionem recepit nepotem. accusatur ab altero filio dementi
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ iudi uenire rapturũ. ¶E
Abet hoc mõtanꝰ ui u̾siã.¬
ciũ. Sẽtẽtias suas repetẽ¬
do corrũpit dñ nõ cõtẽtus
unc̃ rẽ semel bũ dicere efficit ne bñ¬
dicat pp̃ hoc solebat scaurus mõta¬
nũ int̾ oratores ouidiũ uocare. Nlã et
ouidins nescit ꝙ bñ gessit reliquere.
cũ polirena eẽt adducta tumulo a¬
chissis ĩmollanda hecuba dixit. Ci¬
ins ip̃e sepulti genꝰ hoc pugnat. po¬
t̾at ẽẽ cõtẽtus adiecit. Tumilo qͦ
sensimꝰ hostẽ. neq ħ cõtẽtus adiecit.
Eacide fecunda fui. Aiebat sceurus
¶ Filia cõstia ĩueneno

Expanded text:
enim uidi uenire rapturum. Extra. Habet hoc MONTANVS uitium: sententias suas repetendo corrumpit, dum non contentus unam rem semel bene dicere, efficit ne bter hoc solebat SCAVRVS Montanum inter oratores Ouidium uocare; nam et Ouidius nescit quod bene cessit relinquere. Cum Polyxene esset adducta tumulo Achillis immolanda, Hecuba dixit: cinis ipse sepulti In genus hoc pugnat. poterat esse contentus, adiecit: tumulo quoque sensimus hostem. neque hoc contentus adiecit: Aeacidae fecunda fui. Aiebat Scaurus . filia conscia in veneno
Abbreviated transcription (Latin):
a ꝙͣ fecũda sũt ex qͥb noua occupa¬
cio multiplerq nascet̃ nec accedẽdũ
eo uñ liber regressus nõ fit. Huis ad¬
mouẽda manus ẽ quorũ finẽ aut
face̾ aut certe spare possis relĩquẽ¬
da sũt q̃ latius actu ꝓcedũt nec uhi
ꝓposũis desmũt.

Expanded text:
refugienda sunt, ex quibus nova occupatio multiplexque nascetur, nec accedendum eo, unde liber regressus non sit ; iis admovenda manus est, quorum finem aut facere aut certe sperare possis, relinquenda, quae latius actu procedunt nec ubi proposueris desinunt.
Abbreviated transcription (Latin):
Quãta demẽcia fuit putauit aut sibi
noceri ne ad ioue quidẽ posse aut se nocẽ
⁊ ioui posse. nõ puto parũ momẽti hãc
eiꝰ uocẽ ad ĩcitãdas cõninatorũ mẽtes ad¬
didisse. Ultĩe eĩ pacĩe iusũ ẽ eũ ferre qui
iouẽ nõ ferret ¶ Nich ergo ĩ ira necũ
uidet᷑ quidẽ uehemẽs et deos hoĩes despi¬
ciẽs magnũ nich̾ nobile ẽ. ¶ Aut si ui¬
det᷑ alicui magnũ aũiz ira produce̾ ui¬
deatur et luyuria. Ebore sustmneĩ uult
purpura uestiri auro tegi tras trãffer¬
re mare cõclũdẽ fluĩa p̾cipitare/ nẽora
suspende. ¶ Uideat᷑ et auaricia mag
c̃ acerius auri curgetiq inc̃ibis et pro¬
ĩciarũ noĩb agros colit et sub singłis
uilitis latiores ht fines ꝙͣ quos cõsule ᷤᷤ
sortiebant᷑. ¶ Uidat᷑ et libido magnicũ¬
trãsuat freta puerorũ gregres castrat.
stos uult ꝑ om̃ez orbẽ titulos disponere.
¶Oĩa ista nõ refert ĩꝙͣtũ p̾cedãt extẽ¬

Expanded text:
Quanta dementia fuit ! Putavit aut sibi noceri ne ab Iove quidem posse aut se nocere etiam Iovi posse. Non puto parum momenti hanc eius vocem ad incitandas coniuratorum mentes addidisse ; ultimae enim patientiae visum est eum ferre, qui Iovem non ferret ! Nihil ergo in ira, ne cum videtur quidem vehemens et deos hominesque despiciens, magnum, nihil nobile est. Aut si videtur alicui magnum animum ira producere, videatur et luxuria—ebore sustineri vult, purpura vestiri, auro tegi, terras transferre, maria concludere, flumina praecipitare, nemora suspendere ; videatur et avaritia magni animi— acervis auri argentique incubat et provinciarum nominibus agros colit et sub singulis vilicis latiores habet fines quam quos consules sortiebantur; videatur et libido magni animi—transnat freta, puerorum greges castrat, stus vult, per omnem orbem titulos disponere. Omnia ista, non refert in quantum procedant exten