comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Flammaq de stipula nr̃a. breuisq fuit
Neue tñ tota capias fera gaudra mente:
Non ẽ placandi spes m̾nulla q̃ei.
Uel qr peccam citra scelꝰ urq pudore:
Ñ earet. inuidia sic mea culpã careo.
N el qr nil ingens aq̃ finẽ soł ab ortu:
Illo cui paret mitius orbis ht
Molle cor ad tunidas sie ht ille preces.
Erẽploq deum quib accessurus ⁊ ip̃e ẽ.
Cumpene uenia pła roganda petam.
S inrim̾es anno soles ⁊ nubila toto:
Posse puta fier lemito principe nultꝰ:
Ut uideas media tristis in rirbe meos.
Ntꝙ egote iddeã causa gͣmore fugatũ.
Hecs̃ a ptimis proxima uota meis.¬
tua si sineres nnris nomina ꝑoni:
Tarminib. positꝰ qͣm mͥ sepe fores
⁊ e canerẽ solũ m̃iti memor. ĩꝙ libelł:
Creuissec sine te pagina nulla meis.
Quid tͥ deberẽ tota sciretur murbe.
Exul in amissa si tñ urbe legor.
⁊e p̃semi mitẽ nosset ce serior etas.
Stripta uetustatẽ si mͦ nr̃a ferõ.

Expanded text:
flammaque de stipula nostra brevisque fuit. flammaque de stipula nostra brevisque fuit. neve tamen tota capias fera gaudia mente, non est placandi spes mihi nulla dei, vel quia peccavi citra scelus, utque pudore non caret, invidia sic mea culpa caret, vel quia nil ingens ad finem solis ab ortu illo, cui paret, mitius orbis habet. molle cor ad timidas sic habet ille preces, exemploque deum, quibus accessurus et ipse est, cum poenae venia plura roganda dabit. si numeres anno soles et nubila toto, posse puta fieri lenito principe vultus ut videas media tristis in urbe meos, utque ego te videam causa graviore fugatum, haec sunt a primis proxima vota meis.tua si sineres in nostris nomina poni carminibus, positus quam mihi saepe fores : te canerem solum, meriti memor, inque libellis crevisset sine te pagina nulla meis. quid tibi deberem, tota sciretur in urbe, exul in amissa si tamen urbe legor. te praesens mitem nosset, te serior aetas, scripta vetustatem si modo nostra ferunt,
Abbreviated transcription (Latin):
Ne ĩ ausonie ꝑlam cõmertia lingue:
⁊ fiat pr̾io uox mea mura sono:
Ipe loquior mec̃. desuetaq u̾ba ret̃cto.
⁊ sturdii repeto signa sirstramei.
Aotẽplatu summoueorq malo.
Tͣ minib qͥro mnerarũ obluua rersĩ.
ꝑ renua si fiudio ꝯseqͥr ista sat est.
on adeo cecidi qͣmins abiectꝰ. ut infra:
Quet res aĩos in mẽ tas inppbe. curue
Casib insultas quos potes ipe pati:
Nec mala tereddãt mitẽ placidũ ueracñti
Nt̃a quib possunt ill atͥmare fere.
Nec metitis ubio fortune stantis in orbe:
Numen. ⁊ exose u̾ba suꝑba q̾ee.
Exiget at dignas ultirr rannusia penas.
Imposito caleas quid mea faca pede.
Nidi ego nanfragiũq uiros ⁊ ĩ equore m̾gi
⁊ numqͣra dixi iustior unda fuit.
Silia qui quondã miscris alim̃ta negauit.
Nunc mendicato pascitur ip̃e cibo.
P assib ambiguis fortuna uolubił errat.¬
⁊ manet in nullo certa tenaxq loco.
⁊ tn constans in leuitate sua ẽ.
Nos qͦ floriumꝰ. si flos erat ille caducus.

Expanded text:
m commercia linguae, et fiat patrio vox mea muta sono, ipse loquor mecum desuetaque verba retracto, et studii repeto signa sinistra mei. contemplatu summoveoque mali. carminibus quaero miserarum oblivia rerum: praemia si studio consequar ista, sat est. Non adeo cecidi, quamvis abiectus, ut infra quae tibi res animos in me facit, improbe? curve casibus insultas, quos potes ipse pati? nec mala te reddunt mitem placidumque iacenti nostra, quibus possint inlacrimare ferae; nec metuis dubio Fortunae stantis in orbe numen, et exosae verba superba deae. Exigit a dignis ultrix Rhamnusia poenas: inposito calcas quid mea fata pede? vidi ego naufragium qui risit in aequora mergi, et numquam dixi iustior unda fuit. vilia qui quondam miseris alimenta negarat, nunc mendicato pascitur ipse cibo. passibus ambiguis Fortuna volubilis errat et manet in nullo certa tenaxque loco, et tantum constans in levitate sua est. nos quoque floruimus, sed flos erat ille caducus,
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ñ calcata candiiora mus.
Mirarisq alios c̃ sis mirabił ipe
Nec latrant artes eloqinũq tir̃.
T entuenũ pͥnceps euidat gmania nom̃:
Partitrpẽ stucdi cesarhre solet.
Pu comes antiqͥs tu pͥmis ranttꝰ ab annis:
Ingemo mores eguiꝑante platez
Teddicente prius fit ptotinꝰ rapet᷑ illi.
N eq ht̃ elicias qui suau̾ba tuis.
Cñ ta desistis mortaliaq ora quierẽ:
tectaq ñ longa conticuere mora:
Surgis yuleo nuens cognoĩe dignꝰ.
Hoc suꝑos rares more solere loqui.
Atq ħ ẽ dicas facundia pͥncipe digna.
Eloquio tm̃ nobilitatui mest.
Hinc tu c̃ placeas ⁊ uertice sidera tangas:
S̾cripta tñ ꝓfugi uaui hñda putas.
Sciliei ingerans aliqͣ ẽ ⁊ cordia iunictis.
Yseruat studii federa quiisq sui.
Rusticꝰ agricolã. nales ftra bella gerentẽ:

Expanded text:
non calcata candidiora nive: non calcata candidiora nive: mirarisque alios, cum sis mirabilis ipse, nec lateant artes eloquiumque tuum. te iuvenum princeps, cui dat Germania nomen, participem studii Caesar habere solet. tu comes antiquus, tu primis iunctus ab annis ingenio mores aequiperante places. te dicente prius fit protinus impetus illi: teque habet elicias qui sua verba tuis. cum tu desisti mortaliaque ora quierunt tectaque non longa continuere mora, surgit Iuleo iuvenis cognomine dignus, hoc superos iures more solere loqui, atque "haec est " dicas "facundia principe digna "eloquio tantum nobilitatis inest. huic tu cum placeas et vertice sidera tangas, scripta tamen profugi vatis habenda putas, scilicet ingeniis aliqua est concordia iunctis, et servat studii foedera quisque sui: rusticus agricolam, mile
Abbreviated transcription (Latin):
Diceris exiliis ingemuisie meis.
M issaq ab euxino leg̾es c̃ cͣmina ponto:
Illa tuus nunt qͣliacumq fauor.
M orib ista tuis tã mitia uoca dedist.
N e mmꝰ ictuco sunt ea grata michi.
ꝯuoq mag̃ moueare mał dottissime nr̃is:
Credibile ẽ fieri condditione loc.
Uir hac inuemes totũmͥ crede ꝑ orbẽ:
Q nemmꝰ arigusta pace fruatnt bumĩ.
E u tñ hiestractos inter fera prelia uersus:
⁊ legis. ⁊ lectos ore fauente probas.
Ingenioꝙy meo ꝙ iena paupere manat:
ꝑlaudis. ⁊ e rino flimma magna facis.
Dum tñm reb tẽptamꝰ cͣmina paruis:
Materie gͣaili sufficit ingeniũ.
Nu ꝑur huc magni ꝑuenit fama trũphi:
Ausus sum tance sumere moł onus.
Obruit audentẽ rerũ gͣuitasq nirorq
Nec potui cepti pondera ferre mei.
Illic quã laudes fuit offitiosa uoluntas.
Cetera mat̾ia debilitata iacent.
Qui si forte lib̾ ur̃as ꝑuenit ad aures:
Ñ ego lauilandus si sc̃ tua peccora lacte:

Expanded text:
su. diceris exiliis indoluisse meis, su. diceris exiliis indoluisse meis, missaque ab Euxino legeres cum carmina Ponto, illa tuus iuvit qualiacumque favor; moribus ista tuis tam mitia vota dedisti, nec minus idcirco sunt ea grata mihi. quoque magis moveare malis, doctissime, nostris, credibile est fieri condicione loci, vix hac invenies totum, mihi crede, per orbem, quae minus Augusta pace fruatur humus, tu tamen hic structos inter fera proelia versus et legis et lectos ore favente probas, ingenioque meo, vena quod paupere manat, plaudis, et e rivo flumina magna facis, dum tamen in rebus temptamus carmina parvis, materiae gracili sufficit ingenium, nuper, ut huc magni pervenit fama triumphi, ausus sum tantae sumere molis opus. obruit audentem rerum gravitasque nitorque, nec potui coepti pondera ferre mei. illic, quam laudes, erit officiosa voluntas: cetera materia debilitata iacent, qui si forte liber vestras pervenit ad auris, non ego laudandus, sed sunt tua pectora, lacte et
Abbreviated transcription (Latin):
Euodͥtu landabas popło placuisse purabã.
Hoc preciũ cure dulce monentis erat.
Etq meni lima raius lib̾ ẽẽt amici:
Ñ semel armoitu fr̃a litura tuo ẽ.
Nos fora uider̃t parit̾. nos porticꝰ om̃is.
Nos ua noi unctis curua theat᷑ lotis.
D enq tantꝰ arnor nob̾ carissime senꝑ:
Qñtus in eaciden accoridenq fuit.
Nego si biberes seture pocula lethes:
Extidere ħ credã pectore posse tuo
Tonga dies eicior brumali sidere. noxq::
C altaq pestanas urncet odore rosas:
Qm̃t nr̃arũ ueniant obliuia rerũ.
Non ira pars fati candida ntła mei ẽ.
Ne tñ ħ dici possit fiducia mendax:
Stultaq credulitas nr̃a fanse caue.
Sstantiq fide ueterẽ tncare sodalẽ:
licet ⁊ qͣntũ. ñ onerosus ero.
Sondita disparib nuiñis ego nasosalano:
Ereposita misi ñba salure mea.
Queratasit tupio reb q ut ꝯprobet omen.
Deprecor a saluo possit amice legi.
Candormn ħ euo res int̾mortua pene:
Erigit ut faciã calia uota tuis.

Expanded text:
. hoc pretium curae dulce regentis erat. utque meus lima rasus liber esset amici, non semel admonitu facta litura tuo est. nos fora viderunt pariter, nos porticus omnis, nos via, nos iunctis curva theatra locis, denique tantus amor nobis, carissime, semper, quantus in Aeacide Nestorideque fuit. non ego, si biberes securae pocula Lethes, excidere haec credam pectore posse tuo. longa dies citius brumali sidere, noxque calthaque Paestanas vincet odore rosas, quam tibi nostrarum veniant oblivia rerum. non ita pars fati candida nulla mei est. ne tamen haec dici possit fiducia mendax stultaque credulitas nostra fuisse, cave, constantique fide veterem tutare sodalem, qua licet et quantum non onerosus ero. Condita disparibus numeris ego Naso Salano praeposita misi verba salute meo. quae rata sit, cupio, rebusque ut comprobet omen, te precor a salvo possit, amice, legi. candor, in hoc aevo res intermortua paene, exigit ut faciam talia vota tuus.
Abbreviated transcription (Latin):
At lupꝰ ⁊ tristes instant morientibrursi.
⁊ quec̃q minor nobilitate fera.
M aiꝰ apud troiã forti quid hnrs achille.
Danlani la crimas ñ tulit ille seius.
Que ducis emathii fu̾̃it elem̃tia. pharos:
ꝑ reclariq docent fun̾is crequie.
Neuc hominũ referã flexas ad mitiꝰ iras:
Iimonis gener ẽ qui priꝰ hostis erat.
Ñ mͥ q̃renti pessũdare cũcta. petitũ
Cesareũ capnt ẽ qõ caput orbis erat.

Expanded text:
at lupus et turpes instant morientibus ursi at lupus et turpes instant morientibus ursi et quaecumque minor nobilitate fera. maius apud Troiam forti quid habemus Achille ? Dardanii lacrimas non tulit ille senis, quae ducis Emathii fuerit clementia, Porus Dareique docent funeris exequiae. neve hominum referam flexas ad mitius iras, Iunonis gener est qui prius hostis erat. non mihi quaerenti pessumdare cuncta petitum Caesareum caput est, quod caput orbis erat;
Abbreviated transcription (Latin):
Uicdi ego ꝯfirsos uultꝰ. uisosq notan.
Osq madens flemti. pallidiꝰq meo.
⁊ latrimas cernẽs ĩ singł a u̾ba cadentes:
Ore meo latͥmas auribz illa bib.
Brachiaq accepi mesto pendñtia collo.
⁊ singultatis oscula mixta sonis
Sũ q care tuis defensus iurib absens.
Scis carũ ueri nominis ẽẽ loco.
Multaq p̾terea maĩfesti signa fauoris:
Pecgoribr teneo ñ abitura meis.
Uii tͥ posse tuos tribuãt defend̾e semꝑ.
Q uos ĩ materia ꝓsperiore uiues
Si tñ irtt̾ea quid in his ego ꝑdit᷑ horis:
&re credibile ẽ querere queris agã
Spe trahor exigua. quã tu mͥ temere nol:
⁊ ristia lenirinumina posse dez.
Aueq tibi lingue ẽ facundia cont mislõ.
Ui doceas notu posse ual̾e men̾
Quoqunsq ẽmaior mag ẽ placabił ire.
⁊ faciles motꝰ mens generosa capit.
Corpora magnaniõ satis ẽ ꝓstrasse leoni.
P. ugna suũ finẽ t̃ iacet hostis ht̃.

Expanded text:
vidi ego confusos vultus visosque notavi, vidi ego confusos vultus visosque notavi, osque madens fletu pallidiusque meo, et lacrimas cernens in singula verba cadentes ore meo lacrimas, auribus illa bibi ; brachiaque accepi presso pendentia collo, et singultatis oscula mixta sonis. sum quoque, care, tuis defensus viribus absens— scis carum veri nominis esse loco— multaque praeterea manifesti signa favoris pectoribus teneo non abitura meis. di tibi posse tuos tribuant defendere semper, quos in materia prosperiore iuves, si tamen interea, quid in his ego perditus oris quod te credibile est quaerere quaeris, agam, spe trahor exigua, quam tu mihi demere noli, tristia leniri numina posse dei. quaeque tibi linguae est facundia, confer in illud, ut doceas votum posse valere meum. quo quisque est maior, magis est placabilis irae, et faciles motus mens generosa capit, corpora magnanimo satis est prostrasse leoni, pugna suum finem, cum iacet hostis, habet:
Abbreviated transcription (Latin):
Singis anocłos sicut p̾sentis imago ẽ.
I lla racos casus nigͣuat. illa leuat
i mportũq sibi firma tuetur onꝰ
Uos qͦ pectorib nr̃is herets amiei.
Dr̃e quos cupio noĩe q̃mq fuo.
S⁊ unor offm caut᷑ ꝯpescit. ⁊ ip̃os:
I n nr̃o poni carmine nolle puto.
Añ uolebatis. gͥtiq erat instar amoris:
Alloqͣr. ⁊ nulli cã tunoris ero.
Ñ meus inditio latitantes u̾sus amitos:
P trahit. occulte si qͥs amabat ameti
Scite tñ qͣmiuĩ longa regione remotꝰ
Prospera sic nob̾ maneat fortuna. nͨ uqͣm:
tacti simili sorte negetis opem.
sus amicitie tec mͥ paruus. ut illã:
N egre possis dissimulare fint.
Nauemea uento forsan eũte suo.
Et ceeidi cũctiq meã suge rumã.
Nersaq amititie ĩga dedere mee:
Ausus es igne ioins ꝑcussũ tange corpꝰ.
⁊ deplorate limen adire domꝰ¬
⁊ ãq recens p̾stas. nͨ longo cognitꝰ usir:
Q uet̾um mis̾o uix qͥuo tresuemͥ.

Expanded text:
coniugis ante oculos, sicut praesentis, imago est. coniugis ante oculos, sicut praesentis, imago est. illa meos casus ingravat, illa levat; inpositumque sibi firma tuetur onus. vos quoque pectoribus nostris haeretis, amici, dicere quos cupio nomine quemque suo. sed timor officium cautus compescit, et ipsos in nostro poni carmine nolle puto. ante volebatis, gratique erat instar honoris,adloquar, et nulli causa timoris ero. nec meus indicio latitantes versus amicos protrahit. occulte siquis amabat, amet. scite tamen, quamvis longe regione remotus prospera sic maneat vobis fortuna, nec umquam contacti simili sorte rogetis idem. Usus amicitiae tecum mihi parvus, ut illam non aegre posses dissimulare, fuit, nave mea vento, forsan, eunte suo. ut cecidi cunctique metu fugere ruinam, versaque amicitiae terga dedere meae, ausus es igne Iovis percussum tangere corpus et deploratae limen adire domus: idque recens praestas nec longo cognitus usu, quod veterum misero vix duo tresve mihi.
Abbreviated transcription (Latin):
⁊u qͦ fornnda iuiniũ sublania semꝑ¬
nam pede moffenso sꝑatiũ dectere uite:
Dignus es.: ⁊ fato candidiore frin.
Hesuraq mͥ tempꝰ in omne fide.
U ii ego re tali nulcu mea fata gementẽ:
Qualẽ credibile ẽ ore fuisse meo.
Nrã tuas uidi lacͥmas suꝑ ora cadentes.
Tempore qͣs uno fidaq uerba bib.
Nc̃ qͦ summotũ studio defendis amicũ.
⁊ mala urx ulla parte leuanda leuas.
U iue sñ inuidia. mollesq ĩ gloriꝰ annos:
Exige. anncitias ⁊ ÷ uinge pares.
N asonisꝙ tui qd̾ adhuc ñ erulat unũ:
Nomen ama. sciticꝰ cet̾a pont᷑ ht̃.
Proxima sid̾ib custos ermiantidos urse:
Me tenet. astricto t̾ra ꝑusta gelu
B ospbor ⁊ tanais suꝑant sithiceq paludeᷤ.
Nrcq satis noui nomina pauca locz.
Slteri nͥl ẽ nͥ ñ habitabile frigus.
Hen qͣm uicma ẽ ultima t̾ra michi.
At longe pria ẽ. longe carissima ꝯnix.
Corpore. sic ammo cuncta uidendameo.

Expanded text:
tu quoque formida nimium sublimia semtu quoque formida nimium sublimia semnam pede inoffenso spatium decurrere vitae dignus es et fato candidiore frui. haesuraque fide tempus in omne mihi. vidi ego te tali vultu mea fata gementem, qualem credibile est ore fuisse meo. nostra tuas vidi lacrimas super ora cadentes, tempore quas uno fidaque verba bibi. nunc quoque summotum studio defendis amicum, et mala vix ulla parte levanda levas. vive sine invidia, mollesque inglorius annos exige, amicitias et tibi iunge pares, Nasonisque tui, quod adhuc non exulat unum, nomen ama : Scythicus cetera Pontus habet. Proxima sideribus tellus Erymanthidos Ursae me tenet, adstricta terra perusta gelu. Bosphoros et Tanais superant Scythiaeque paludes vix satis et noti nomina pauca loci. ulterius nihil est nisi non habitabile frigus. heu quam vicina est ultima terra mihi! at longe patria est, longe carissima coniuncorpore: sunt animo cuncta videnda meo.
Abbreviated transcription (Latin):
N ꝑdest potiꝰ siquis obẽe potest.
Effugit hib̃nas temissa antẽna ꝑcellas.
Lataq plꝰ parius uela timoris hnͣt
Aspicis ut suma corter leis innatec u̾da.
Cũ gͣue nera sinul retia m̾gat onꝰ
ħego si moiitor monitꝰ priꝰ ip̃e fuisse:
In q̃ debebã forsitan urbe forẽ.
D ñ tec̃ uixi dũ me leuis aura ferebat:
Bica ꝑ platidas cimba cut̾rit aqͣs
Qui cadit ĩ plano uix ħ tñ euenit tp̃m:
Sic cadat. ut tatta surge possit humo.
Atmnis elpenor tecto delapsꝰ ab alto:
Occurrit regi debił umbra suo.
Quid fint ut tritas agitaret dedalꝰ alas.
P carus minsas noĩe signat aqͣs:
N ẽpe qd̾ hic alte. demissiꝰ ille uolabat.
Na pennas ãbo ñ hũere suas.
Credemͥ bñ qͥ latuit bñ uix̃. ⁊ intͣ.
Fortunã debet quisꝙ manere suã.
Ñ foret eumetides oibꝰ si filius eiꝰ:
S tultꝰ achilleos ii adamasset equos.
Nec natũ ĩ flãmis uidisset ĩ arbore natas:
Cepisset genitor si pheotonta merops.

Expanded text:
non prosint potius, siquis obesse potest. non prosint potius, siquis obesse potest. effugit hibernas demissa antemna procellas, lataque plus parvis vela timoris habent. aspicis ut summa cortex levis innatet unda, cum grave nexa simul retia mergat onus. haec ego si monitor monitus prius ipse fuissem, in qua debebam forsitan urbe forem. dum tecum vixi, dum me levis aura ferebat, haec mea per placidas cumba cucurrit aquas, qui cadit in plano—vix hoc tamen evenit ipsum— sic cadit, ut tacta surgere possit humo; at miser Elpenor tecto delapsus ab alto occurrit regi debilis umbra suo. quid fuit, ut tutas agitaret Daedalus alas, Icarus inmensas nomine signet aquas? nempe quod hic alte, demissius ille volabat; nam pennas ambo non habuere suas. crede mihi, bene qui latuit bene vixit, et intra fortunam debet quisque manere suam. non foret Eumedes orbus, si filius eius stultus Achilleos non adamasset equos; nec natum in flamma vidisset, in arbore natas, cepisset genitor si Phaëthonta Merops.
Abbreviated transcription (Latin):
Ñ uetat ħ quisqͣm. frem thebana ꝑempt̃:
Sinpofint tumulo fr̃e uetante sor̃or
Atq ea c̃ foliis ⁊ amempulũe misce.
Inq suburbano condira pone solo.
Quosq legat usus oculo ꝓperante uiator:
Enͣdibi tumuli mͣmore cede notis.
oc satis ĩ tumulo ẽ .ia. maiora libelli:¬
⁊ diutuna mag̾ st̃ moiinta mei.
Quos ẽ ꝯfido qͣmiris nocuere daturos:
Nom̃ ⁊ auctori tempora longa suo.
Su tñ excincco feralia rauña ferto.
D eq tins latrimis humida sra dato.
ꝯm̃uis in cinerẽ corpꝰ mutau̾it i gras:
Senciet offitis̃ mesta fauilla pium.
S tribere pła libet. si uox mͥ fessa loquenrto:
Dictanddi iuires ficraq lingna negat.
Accipe supremo dc̃m tͥ forsicanore:
uod rͥ qui mittit ñ ht̃ ip̃e uale.
mͥ eare quidẽ semꝑ. s⁊ tempore duro:
Cognite. res postqͣm p̾cubuere mee:
Isib edocto si quicqͣm credis amico:
Smet ⁊ longe nomina magna fuge.
N ã qͣmqͣm soli possc̃ ꝓd̾ce potentes:

Expanded text:
non vetat hoc quisquam : fratrem Thebana peremptum non vetat hoc quisquam : fratrem Thebana peremptum supposuit tumulo rege vetante soror, atque ea cum foliis et amomi pulvere misce, inque suburbano condita pone solo; quosque legat versus oculo properante viator, grandibus in tituli marmore caede notis: hoc Satis in titulo est.et diuturna magis sunt monumenta mihi. Quos ego confido, quamuis nocuere, daturos nomen et auctori tempora longa suo.tamen extincto feralia munera semper deque tuis lacrimis humida serta dato. Quamuis in cineres corpus mutauerit ignis sentiet officium maesta fauilla pium.scribere plura libet : sed vox mihi fessa loquendo dictandi vires siccaque lingua negat, accipe supremo dictum mihi forsitan ore, quod, tibi qui mittit, non habet ipse, vale. O mihi care quidem semper, sed tempore duro cognite, res postquam procubuere meae, usibus edocto si quicquam credis amico, vive tibi et longe nomina magna fuge. nam quamquam soli possunt prodesse potentes,
Abbreviated transcription (Latin):
Accedt̾ amine tempora parua mee.
N ec mandata dabo. nec ẽ clamore sup̾mo:
Languentes oculos ꝯdet amica manꝰ
S⁊ sñ fim̃ib caput. ⁊ sñ honore sepultr̃:
Indeploratũ barbara t̾ra teget.
Clamabñ misi nom̃ mane uiri:
ꝑarce tñ lacerare genas. nͨ scinde capillos.
N̾tͥ nẽ primũ lux mea raptus ero.
Cũ patriã amisi tc̃ me ꝑiisse putato.
⁊ prior ⁊ gͣmor mors fuit illa michi.
N c si forte potes si ñ potes optima ꝯñix :
E mitis gaude tot mͥ morte mał.
Qm̃ potes extenua fortimala corde ferũo.
St que iã pria̾ẽ ñ rude pectꝰ hc̃.
Atq utinã ꝑeant anime c̃ corpore nr̃e.
Effugiatti: auidos pars mea nulla rogos.
N ã si morte carens uacuas uolataltꝰ ĩ autas:
Sp̃s. ⁊ samii sint rata dicta sems:
Int̃ sarmaticas romana uagabit᷑ umbͣs.
Perq feros manes hospita semꝑetit.
Ossa tñ facno ꝑua referant᷑ inurna.
S ic ego ñ ⁊̃ mortuus exul ero.

Expanded text:
accedent animae tempora parva mea; accedent animae tempora parva mea; nec mandata dabo, nec cum clamore supremo labentes oculos condet amica manus; sed sine funeribus caput hoc, sine honore sepulcri indeploratum barbara terra teget! clamabis miseri nomen inane viri? parce tamen lacerare genas, nec scinde capillos: non tibi nunc primum, lux mea, raptus ero. cum patriam amisi, tunc me periisse putato: et prior et gravior mors fuit illa mihi. nunc, si forte potes—sed non potes, optima coniunx— finitis gaude tot mihi morte malis, quod potes, extenua forti mala corde ferendo, ad quae iam pridem non rude pectus habes, atque utinam pereant animae eum corpore nostrae, effugiatque avidos pars mihi nulla rogos! nam si morte carens vacua volat altus in aura spiritus, et Samii sunt rata dicta senis, inter Sarmaticas Romana vagabitur umbras, perque feros manes hospita semper erit. ossa tamen facito parva referantur in urna : sic ego non etiam mortuus exul ero.
Abbreviated transcription (Latin):
Nulla uentt fñ te nox mͥ. nulla dies
Quin ĩ sic me dicẽ alietia locutũ:
Ut foret amentis nom̃ more tuil
Si iã defitiã. supp̾ssaq lingua palato:
Nix instillato restituenda mero:
Nuntiet huic aluͥis dñam uenisse. res̾gã.
Spesq tui nob causa uigoris erit.
Iocundũ nr̃i nesua tempꝰ agis.
Ñ agis affirmo. liquet ħ carissuna nob̾:¬
⁊ empꝰ agi sine me ñ nͥ triste tibi.
Si tñ impleuit mnea sors qͦs debint ãnos:
⁊ mͥ unienditã cito finis adest:
Q nͣtũ erac o magni ꝑituro parcere diui.
Ut saltem pria contumularet humo.
Nel pena in tempꝰ mortis dilara fuisset.
Uel precepisset mors ꝓperata fugam.
Integer hanc potui nuꝑ bñ recdiere uitã.
⁊ rul ut occiderẽ nc̃ mn uita data ẽ.
Tã ꝑcul ignotis gͥmoriem᷑ in horis.
⁊fient ip̃o tristia fata loco.
Ñ mea ꝯiueto langnescõ corpora lecto.
Depositũ nec ine qui fleat ullꝰ etit.
N ec dñe lacͥimi in nr̃a cadentibora:

Expanded text:
nulla venit sine te nox mihi, nulla dies. nulla venit sine te nox mihi, nulla dies. quin etiam sic me dicunt aliena locutum, ut foret amenti nomen in ore tuum. si iam deficiam, suppressaque lingua palato vix instillato restituenda mero, nuntiet huc aliquis dominam venisse, resurgam, spesque tui nobis causa vigoris erit. iucundum nostri nescia tempus agis? non agis, adfirmo. liquet hoc, carissima, nobis, tempus agi sine me non nisi triste tibi. si tamen inplevit mea sors, quos debuit, annos, et mihi vivendi tam cito finis adest, quantum erat, o magni, morituro parcere, divi, ut saltem patria contumularer humo? vel poena in tempus mortis dilata fuisset, vel praecepisset mors properata fugam. integer hanc potui nuper bene reddere lucem; exul ut occiderem, nunc mihi vita data est. tam procul ignotis igitur moriemur in oris, et fient ipso tristia fata loco, nec mea consueto languescent corpora lecto, depositum nec me qui fleat, ullus erit; nec dominae lacrimis in nostra cadentibus ora
Abbreviated transcription (Latin):
I anua. si nullo tẽpore aꝑta fuit.
Cur ego tot gladios fugi. totiẽs ꝙ minata:
O bnut infelir nulla ꝓcella caput
Dn quos exꝑior nuuuim ostant in iqͦs:
Participes ire quos ds̃ unꝰ ht̃:
Exstimulate p̾cor cessantia fata. meiq:
nt̾uus clausas ẽẽ uetate fores.
ec mea si casu miraris epła. quare:
A lterras digitis scripta sit. eger eram.
Q uẽmͥ nc̃ amimum dura regiõe iacenti.
Inc̃ sauromatas ẽẽ geras q putas
Nec celũ patior. nec aquis assueuim istis.
⁊̃ erraq nescio quo ñ placet ista modo.
N domꝰ apta satis. ñ ħ cibꝰ utił egro
n ullꝰ apollinea qui leuet eate malũ.
Ñ qui solecur. ñ qui labentia tarde:
Tempora narrãto fallat. amitꝰ adest.
La psus in extremis iaceo popłisq locisq.
⁊ subit affectir nc̃ mͥ quicquid abest.
Om̃nia c̃ subeũt iuncis tñ oĩa conuix
⁊ plus in nr̃o pectore partis habes.
⁊̾e loquor absentẽ. te nor mea nõĩat unã.

Expanded text:
ianua, sed nullo tempore aperta fuit! ianua, sed nullo tempore aperta fuit! cur ego tot gladios fugi totiensque minata obruit infelix nulla procella caput? di, quos experior nimium constanter iniquos, participes irae quos deus unus habet, exstimulate, precor, cessantia fata meique interitus clausas esse vetate fores! Haec mea si casu miraris epistula quare alterius digitis scripta sit, aeger eram. quem mihi nunc animum dira regione iacenti inter Sauromatas esse Getasque putes? nec caelum patior, nec aquis adsuevimus istis, terraque nescio quo non placet ipsa modo. non domus apta satis, non hic cibus utilis aegro, nullus, Apollinea qui levet arte malum, non qui soletur, non qui labentia tarde tempora narrando fallat, amicus adest. lassus in extremis iaceo populisque locisque, et subit adfecto nunc mihi, quicquid abest. omnia cum subeant, vineis tamen omnia, coniunx, et plus in nostro pectore parte tenes. te loquor absentem, te vox mea nominat unam;
Abbreviated transcription (Latin):
S unate plebeie carmina nr̃a manꝰ
rgo erat in fatis sichiã qͦ uisere nr̃is.
Queq lichaomo t̾ra sub are iacet.
Nec uos pyerides nec stirp̃s latonia ur̃o:
Docta saceroloti turba tulistis opẽ.
Nec mn qd̃ lusi uero sine cuimine ꝑrodest.
Q uodq magis uisa ẽ mus a iocosa mea.
Plurima si pelago t̾raq ꝑicul a passũ:
Estus ab assiduo frigore pontꝰ hẽ
Quiq fugax rerũ securaq in ocia natꝰ.
Moll̃ ⁊ impatiens añ laboris eram.
Ultima nc̃ patior. ñ me mare portub orbũ:
Peraere. dierse nec potuere uie.
Suffecitq mał animꝰ nã corpꝰ ab illo:
Accepit uires. uyoq ferenda tulit.
Dũ m̃ ⁊ t̾ris dubiꝰ iaccabar ⁊ undis:
Fallebat curas egraq corda labor.
I tuia finita ẽ ⁊ opꝰ requieuit eundi:
⁊ pene tellus ẽ mͥ tacta mee:
R il nͥ flere libet. nec nr̃o partior imber:
L umine: qͥe uerna que nuue manat aqͥ.
Heimͥ qd̃ totiens nr̃i pulsata sepulchri:

Expanded text:
sumite plebeiae carmina nostra manus. sumite plebeiae carmina nostra manus. Ergo erat in fatis Scythiam quoque visere nostris, quaeque Lycaonio terra sub axe iacet; nec vos, Pierides, nec stirps Letoïa, vestro docta sacerdoti turba tulistis opem. nec mihi, quod lusi vero sine crimine, prodest, quodque magis vita Musa iocata mea est, plurima sed pelago terraque pericula passum ustus ab assiduo frigore Pontus habet, quique fugax rerum securaque in otia natus, mollis et inpatiens ante laboris eram, ultima nunc patior, nec me mare portubus orbum perdere, diversae nec potuere viae, suffecitque malis animus; nam corpus ab illo accepit vires vixque ferenda tulit. dum tamen et terris dubius laetabar et undis, fallebat curas aegraque corda labor! ut via finita est et opus requievit eundi, et poenae tellus est mihi tacta meae, nil nisi flere libet, nec nostro parcior imber lumine, de verna quam nive manat aqua. ei mihi, quod totiens nostri pulsata sepulcri
Abbreviated transcription (Latin):
Ñ facinꝰ cãm si suus error ht̃
Memisum. uereorq loc̃ uereorq potñtẽ.
⁊ qͣtitur rapido lutera ur̃a metu
Aspicis exangui cartã pallere colore.
Aspicis alternos intremuisse peddes.
ꝯñdocq precor nr̃o placata parenti:
Hisdem sub dñis aspitiare comus.
I ñ tenore pari gͣdib sublimia celsis:
Ducor ad intonsi candi̾a tẽpla ddei.
Signa ꝑegͥnis ubi st̃ alt̾na columpns.
Belides. ⁊ stricto barbarꝰ ense pr̃.
Queq uiri docto uet̾es ceꝑe nouiq:
Pectore. lectuns inspicienda patent.
Querebã fres exceptis scilici illis:
Quos suꝰ optaret ñ genrasse pr̃
Querentẽ fristra custos eseoib ilł:
Prepõitus sc̃o nissit abire loco
Nec me qͣ doctis patuert prima libest
Atria. libtas tangere passa sua ẽ
I n genꝰ anttoris msi fortuna redũdat.¬
Int̾ea qm̃ statio mͥ publica clausa ẽ:
Prinato liceat delituisse loco.
Uos qͦ si fas ẽ confus apudore reyulse.

Expanded text:
non facinus causam, sed suus error habet. non facinus causam, sed suus error habet. me miserum! vereorque locum vereorque potentem, et quatitur trepido littera nostra metu. aspicis exsangui chartam pallere colore? aspicis alternos intremuisse pedes? quandocumque, precor, nostro placere parenti isdem et sub dominis aspiciare domus! inde tenore pari gradibus sublimia celsis ducor ad intonsi candida templa dei, signa peregrinis ubi sunt alterna columnis, Belides et stricto barbarus ense pater, quaeque viri docto veteres cepere novique pectore, lecturis inspicienda patente quaerebam fratres, exceptis scilicet illis, quos suus optaret non genuisse pater. quaerentem frustra custos e sedibus illis praepositus sancto iussit abire loco. nec me, quae doctis patuerunt prima libellis, atria Libertas tangere passa sua est. in genus auctoris miseri fortuna redundat, etinterea, quoniam statio mihi publica clausa est, privato liceat delituisse loco. vos quoque, si fas est, confusa pudore repulsae
Abbreviated transcription (Latin):
Duc age nãq seqͣt. qͣmuis t̾raq mariq:
Longinquo refera lassus ab orbe pedẽ.
ħfuit antiqui regia parua nume.
I ñ petens dexem porta ẽ air ista palati.
Hic sator. hoc pͥraum ꝯdita roma loco ẽ.
Singła dũ miror uideo fulgñtib armis:
Ospicuos postes tẽplaq digna deo.
Augunũ menti querna corona dabat.
Cuius ut accepi dñm. ñ fallum᷑ inqͣm.
⁊ magni ueram ẽ hãc iouis ẽẽ domũ.
Cut tũ oppoĩta uelat᷑ iama lauro.
Cingit ⁊ augustas arbor oꝑaca fores:
Nũ qi ꝑpetuos m̃uit omꝰ isba tumpbos.
Anqr leucadio semꝑ amata deo:
I p̃a ne qd festa ẽ. an qd̾ facit oĩa festa
Quama tribuit t̾ris pacis an ista nota ẽ:
Etq uiret semꝑ laurꝰ. nͨ fronde taqd̾uca:
Carpitar. et̾uim sic ht̃ ista decus.
Causa suꝓpõite scrpto testata corone:
S̾uatos crues indicat huius ope.
⁊ ui ꝓtul excremo pulsas ĩ orbe latet.
I n qͣuo penar̃ q̃s se miuisse fatet᷑.

Expanded text:
duc age! namque sequar, quamvis terraque marique duc age! namque sequar, quamvis terraque marique longinquo referam lassus ab orbe pedem.’haec fuit antiqui regia parva Numae.’ inde petens dextram porta est ait ‘ista Palati, hic Stator, hoc primum condita Roma loco est.’ singula dum miror, video fulgentibus armis conspicuos postes tectaque digna deo. augurium monti querna corona dabat, cuius ut accepi dominum, non fallimur, inquam, et magni verum est hanc Iovis esse domum, cur tamen opposita velatur ianua lauro, cingit et augustas arbor opaca comas? num quia perpetuos meruit domus ista triumphos, an quia Leucadio semper amata deo est? ipsane quod festa est, an quod facit omnia festa? quam tribuit terris, pacis an ista nota est? utque viret semper laurus nec fronde caduca carpitur, aeternum sic habet illa decus? causa superpositae scripto est testata coronae: servatos cives indicat huius ope. qui procul extremo pulsus in orbe latet, in quo poenarum, quas se meruisse fatetur,
Abbreviated transcription (Latin):
da placidami fesso lector amice manũ.
eue reformida ne sim tͥ forte dolori.
N Fullus in hac carta uersus amare docet.
N Pec dñ fortuna meiẽ ut debeat illã:
Infelix ullis dissimulare iocis.
ħ÷ cumimiũ sero dampnat ⁊ odit opꝰ.
I nspice qͥdportẽ nͥl hic nͥ criste uidebis.¬
Cfarrame temꝑorib ꝯueniente suis.
c flandda qd̃ alterno subsit cͣmina u̾sur¬
S ⁊ el pechis ħ rõ ẽ uel ma longa facit.
Ꝙ neq sũ cedro flauus ł pumice leius:
embui dño cultior ẽẽ meo.¬
I Pitt̃a suffusas qd̾ ht̃ maculosa lituras:
Iesit opꝰ lacrimis ip̃e poeta suũ.
S iqͣ uidebunt᷑ casu ñ dicta latino.
IEn qͣscribebat barbara t̾ra funit.
D icite lectores si ñ gͣue qͣ sit eundũ.
uas ꝙ petã sedes hosꝑes ⁊ urbe liber.
Hec ubi sum furti lngua titubante locut᷑:
Qui mͥ monstraret uix fuit unꝰ iter.
Uiz tͥ dent nr̃o quod ñ tribuere poete:
Mollit in patria uniere posse uia.

Expanded text:
da placidam fesso, lector amice, manum; da placidam fesso, lector amice, manum; neve reformida, ne sim tibi forte pudori: nullus in hac charta versus amare docet. haec domini fortuna mei est, ut debeat illam infelix nullis dissimulare iocis, heu nimium sero damnat et odit opus! inspice quid portem: nihil hic nCarmine temporibus conueniente suis. Claude quod alterno subsidunt carmina uer vel pedis hoc ratio, vel via longa facit; quod neque sum cedro flavus nec pumice levis, erubui domino cultior esse meo; littera suffusas quod habet maculosa lituras, laesit opus lacrimis ipse poeta suum. siqua videbuntur casu non dicta Latine, in qua scribebat, barbara terra fuit. dicite, lectores, si non grave, qua sit eundum, quasque petam sedes hospes in urbe liber.’ haec ubi sum furtim lingua titubante locutus, qui mihi monstraret, vix fuit unus, iter. ‘di tibi dent, nostro quod non tribuere poetae, molliter in patria vivere posse tua.
Abbreviated transcription (Latin):
Atq utinã reuoces animũ paułꝑ ab ira.
⁊uacuo iubeas hinc tͥ pauca leg̃i.
Pauca. quib pͥma surgens ab origie iñdi:
In cua deduri tẽpora cesar opus.
Aspities q̃ntũ aederis mͥ pectoris ip̃e.
Quoq fauore anummiteq tuosq canã.
N ego mordaci distͥnxi carmine q̃niqͣm.
Nec meus ullius crimina u̾sus ht
Candiãus a salib suffinos felle refugi.
Nulla uenenato litt̾a uncta ioco ẽ.
I nt̾ tot populi tot scͥpti milia nr̃r:
Quẽ mea calliope leserit unus cro.
Auguror. at multos indoluisse mał.
Nec mͥ credibile ẽ quẽqͣm insulrare iacũti.
r̃a candori siqͣ relata meo ẽ.
ns precor acq aliis possint tua nũia flecu.
Opr. o patrie cura salusq mee.
ñ ut in ausoniã redeã. nͥ forsitan olim:
Cum longo pene tempore uictus eris.
⁊ utius exilium pauloq quietius oro.
It par delicto sit mea pena suo.
issus in hanc uenio timide lib̾ eruł urbẽ.

Expanded text:
atque utinam revoces animum paulisper ab ira, atque utinam revoces animum paulisper ab ira, et vacuo iubeas hinc tibi pauca legi? pauca, quibus prima surgens ab origine mundi in tua deduxi tempora. Caesar, opus! aspicies, quantum dederis mihi pectoris ipse, quoque favore animi teque tuosque canam, non ego mordaci destrinxi carmine quemquam. nec meus ullius crimina versus habet, candidus a salibus suffusis felle refugi: nulla venenato littera mixta ioco est. inter tot populi, tot scriptis, milia nostri, quem mea Calliope laeserit, unus ero.auguror, at multos indoluisse malis; nec mihi credibile est, quemquam insultasse iacenti gratia candori si qua relata meo est. his, precor, atque aliis possint tua numina flecti, o pater, o patriae cura salusque tuae! non ut in Ausoniam redeam, nisi forsitan olim, cum longo poenae tempore victus eris; tutius exilium pauloque quietius oro, ut par delicto sit mea poena suo. ‘Missus in hanc venio timide liber exulis urbem:
Abbreviated transcription (Latin):
Parsq tui gn̾is pars tua fẽa tanit.
Inuida me spatio nat᷑a coh̾cuit artto.
In gemo uires exiguas q dedit.
⁊ m̃ ille tue felix eneidos anctor.
S tulit in nr̃os arma uirãq thoros.
Ñ legitur pars uila magis de corpore toto:
⁊ m̃ ñ legitimo federe iunctus amor.
P hillidis hicidem teñ eq amarillid̾ igneᷤ.
Bu colitis iuuenis luserat añ modis
Nos q iam pridẽ scripto peccaiumꝰ isto.
Supolitiñ patitir ñ noua culpa nonũ.
Carmiaq ediaerã cũ te delicta notantẽ.
Pret̾iz tociens irrequictus eques.
Eͦque inuenis mͥ ñ nocitura putaur:
Scripta parũ prudens nc̃ nocuere seni.
Sera recund auit uet̾is uindc̃a libell.
Distat ⁊ a m̾̃ia tẽpore pena sui.
Ne tñ om̃e meũ credas opꝰ ẽẽ remissũ:
Sepe dedi nr̃e gͣndia uela rati.
Str ego fastoꝵ scͥꝑsi totidẽq libellos.
⁊ tͥ sacratum sors mea rupit opus.
Idedimus tͣgicis scriptũ regale cot᷑rs.

Expanded text:
parsque tui generis, pars tua facta canunt, parsque tui generis, pars tua facta canunt, invida me spatio natura coercuit arto, ingenio vires exiguasque dedit, et tamen ille tuae felix Aeneidos auctor contulit in Tyrios arma virumque toros, nec legitur pars ulla magis de corpore toto, quam non legitimo foedere iunctus amor. Phyllidis hic idem teneraeque Amaiyllidis ignes bucolicis iuvenis luserat ante modis, nos quoque iam pridem scripto peccavimus isto: supplicium patitur non nova culpa novum; carminaque edideram, cum te delicta notantem praeterii totiens inreprehensus eques. ergo quae iuvenis mihi non nocitura putavi scripta parum prudens, nunc nocuere seni. sera redundavit veteris vindicta libelli, distat et a meriti tempore poena sui. ne tamen omne meum credas opus esse remissum.. saepe dedi nostrae grandia vela rati. sex ego Pastorum scripsi totidemque libellos,  Caesar, et tibi sacratum sors mea rupit opus; et dedimus tragicis scriptum regale cothurni
Abbreviated transcription (Latin):
Plaudit᷑. ⁊ magno palma fauore datur.
Inspice ludoꝵ sumptꝰ auguste tuoꝵ.
Empta tͥ magno talia multa leges.
Hec tu spectasti. spectandaq sepe dedisti
Maiestas adeo comis ubiq tua ẽ.
Tuminibq tuis totis quib utim᷑ horis
Scemca in aisti letus adulteria.
S cribere si fas ẽ iritantes tͥpia mimos:
Mat̾ie minor ẽ debita pena mee.
Angenꝰ ħ scͥpti faciũt sua pulpita tutũ.
ꝙ q licet minus scena licere dedit.
⁊ mea st̃ populo saltata poemata sepe.
Sept oculos ⁊̃ detinuere tuos.
Scilici in domib ur̃is ubi ꝑtisca uiroꝵ:
Artfici fulgent corpora puta manu:
S ic que concubitus uarios uen̾nsq fig̾as:
Exprimat. ẽ aliqͦ parua tabella loto.
Stq sedet uulti fassus telamoniꝰ rrã:
Inq oculos facinꝰ barbara mr̃ ht̃:
S ic madidos siccat cigitis uenꝰ uda capilli
⁊ mou̾o mat̾nis tecta uidetur aquis.
Sella sonant alii ceł instructa cruentis.

Expanded text:
plauditur et magno palma favore datur; plauditur et magno palma favore datur; inspice ludorum sumptus, Auguste, tuorum: empta tibi magno talia multa leges. haec tu spectasti spectandaque saepe dedisti maiestas adeo comis ubique tua est— luminibusque tuis, totus quibus utitur orbis, scaenica vidisti lentus adulteria. scribere si fas est imitantes turpia mimos, materiae minor est debita poena meae. an genus hoc scripti faciunt sua pulpita tutum, quodque licet, mimis scaena licere dedit? et mea sunt populo saltata poemata saepe, saepe oculos etiam detinuere tuos. scilicet in domibus nostris ut prisca virorum artificis fulgent corpora picta manu, sic quae concubitus varios venerisque figuras exprimat, est aliquo parva tabella loco. utque sedet vultu fassus Telamonius iram, inque oculis facinus barbara mater habet, sic madidos siccat digitis Venus uda capillos, et modo maternis tecta videtur aquis, bella sonant alii telis instructa eruditis,
Abbreviated transcription (Latin):
Parua sedet tͥnis instructa tabella lapilł.
In q̃ nicisse ẽ ꝯtinuasse suos.
Quiq alii lusus neq enĩ nẽ ꝓseqͣr om̃s.
Perdere rẽ caram tẽpora nr̃a solent.
Ecce canit formas aliꝰ. i actusq pilarũ.
Hic artẽ nandi p̾cipit. ille troci
Opõita ẽ aliis fuscandi cura coloris.
Hic epuł leges hospitioq dedit.
⁊ alia ludunt᷑ formoso m̃se decembri.
Que iã ñ ulli ꝯposuisse nocent.
His ego deceptus ñ tristia carmina feci.
S⁊ nr̃os tristis pena secuta iocos.
ꝗ uẽ sua ꝑdiderit musa reꝑtus ego.
Qͥsi scͥpsisiem mimos obscena iocantes.
Em semꝑ uetiti crim̃ amoris hñt:
In quib assilue cultꝰ ꝓcectit ad ult̾.
Serbaq dat stulto callida nupta uiro.
Nubit ħ uirgo. matronaq uirq puerq:
S pectat. ⁊ ermagna ꝑte senatus adẽ.
Nec satis incestis tenierari uocib aures.
Assuesct̃ ocuł multa pudenda pati.
Cũq fefellic amans aliqͣ nouitate maĩtũ

Expanded text:
parva sit ut ternis instructa tabella lapillis, parva sit ut ternis instructa tabella lapillis, in qua vicisse est continuasse suos, quique alii lusus—neque enim nunc persequar omnes— perdere, rem caram, tempora nostra solent. ecce canit formas alius laetusque pilarum, hic artem nandi praecipit, ille trochi. composita est aliis fucandi cura coloris, hic epulis leges hospitioque dedit; alia luduntur fumoso mense Decembri, quae damno nulli composuisse fuit. his ego deceptus non tristia carmina feci, sed tristis nostros poena secuta iocos. quem sua perdiderit Musa; repertus ego. quid, si scripsissem mimos obscena iocantes, qui semper vetiti crimen amoris habent, in quibus assidue cultus procedit adulter, verbaque dat stulto callida nupta viro? nubilis hos virgo matronaque virque puerque spectat, et ex magna parte senatus adest, nec satis incestis temerari vocibus aures; adsuescunt oculi multa pudenda pati; cumque fefellit amans aliqua novitate maritum,
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ tacitã mense duxit in orbe notã.
⁊ quib e fuccis abeat de corpore li
I mpresso fieri qui solec ore docet.
Cui totiens clausas excubet añ fores.
Multaq dat furti tas p̃cepta. docetq:
Q ua nupte possint fallere ab arte uiros.
Ñ fuit ħ illi fraudi. legiturq tibullus:
⁊ placer. ⁊ iam te p̾ncipe notus erat.
Inuenies eadẽ blandi p̾cepta ꝓꝑciti.
Districtꝰ minima nͥ tñ ille nota᷑ ẽ.
His ego successi. qm̃ p̾stantia canq̃or:
Nomina uiuorum anssimulare iubet.
Nec runcor fateor ne q tot iere carme.
Naufraga seruatis oib una foree.
St̃ alis scripte quib alea ludit᷑ artes.
Hoc ẽ ad̾ nros ñ leue crim̃ auos
Qid ualeant tali. quo possis płima iaccu:
Figere. dampnosos effugias ue canes.
Tessara qͦt num̃os habeat distãte uocaro.
Mut̾e quo decear. qͦ dare missa modo.
Discolorut recto grasset᷑ luite miles.
U nus c̃ gemino caleulꝰ hoste perit.
Nec tuto fagiens incomitatus eat.

Expanded text:
et tacitam mensae duxit in orbe notam et tacitam mensae duxit in orbe notam et quibus e sucis abeat de corpore livor, impresso fieri qui solet ore, docet: cur totiens clausas exercet ante fores, multaque dat furti talis praecepta docetque qua nuptae possint fallere ab arte viros, non fuit hoc illi fraudi, legiturque Tibullus et placet, et iam te principe notus erat. invenies eadem blandi praecepta Properti: destrictus minima nec tamen ille nota est. his ego successi, quoniam praestantia candor nomina vivorum dissimulare iubet, non timui, fateor, ne, qua tot iere carinae, naufraga servatis omnibus una foret. sunt aliis scriptae, quibus alea luditur, artes:— hoc est ad nostros non leve crimen avos—— quid valeant tali, quo possis plurima iactu figere, damnosos effugiasque canes; tessera quos habeat numeros, distante vocato mittere quo deceat, quo dare missa modo; discolor ut recto grassetur limite miles, eum medius gemino calculus hoste perit, nec tuto fugiens incomitatus eat,
Abbreviated transcription (Latin):
Par fuic grigui simił q licentia calai.
Decerit uariis qui sua fc̃a moddis.
Quid referã batide quid mẽm c̃m̃. ap̃ qͦs:
R eb adẽ nomen. noĩb q puddor.
Cinna qͦ his comes ẽ. cinnaq ꝓtuior ansex.¬
⁊ leue cornificis parq catoms op¬
Nomine nc̃ legitur dc̃a metelle tuio.
Is qͦ phasiacas argon qͥ dir̃ in undas:
Ñpotuit ueñis fuita tacere sue.
Nec inmꝰ hortensi nec s̃ minꝰ imꝓba serur.
Carmina quis dubitet noĩa ranta seqͥꝰ
Uertit aristidẽ si senna. nec obfut illi:
Kistorie turpes inseruisse iocos.
Hec fuit opprobriũ celebrasse licorida gallo
N linguã nimio continuisse mero.
Credere uiranti durũ putat ẽẽ tibullus.
Hoc ĩ de se qd̾ neget ulla uiro.
Falłe custodẽ qemũ docuñse fatet᷑.
Seq sua miz̾um nc̃ ait arce p̾mi.
Sepe uelud gẽmã dñe signũq ꝓbarer:
Pet cãm menimit se tetigifse manũ.
Etq reft digitis seꝑe ẽ uultuq locutꝰ.

Expanded text:
par fuit exigui similisque licentia Calvi, par fuit exigui similisque licentia Calvi, detexit variis qui sua furta modis, quid referam Ticidae, quid Memmi carmen, apud quos rebus adest nomen nominibusque pudor? Cinna quoque his comes eet leve Cornifiei parque Catonis opnomine, nunc legitur dicta, Metelle, tuo. is quoque, Phasiacas Argon qui duxit in undas, non potuit Veneris furta tacere suae. nec minus Hortensi, nec sunt minus improba Servi carmina, quis dubitet nomina Planta sequi? vertit Aristiden Sisenna, nec obfuit illi historiae turpis inseruisse iocos. non fuit opprobrio celebrasse Lycorida Gallo, sed linguam nimio non tenuisse mero. credere iuranti durum putat esse Tibullus, sic etiam de se quod neget illa viro. fallere custodes idem doseque sua miserum nunc ait arte premi. saepe, velut gemmam dominae signumve probaret, per causam meminit se tetigisse manum; utque refert, digitis saepe est nutuque locutus,
Abbreviated transcription (Latin):
Tempore deficiar tragicos si ꝑseqͣrignes.
Nreq meꝰ capiet nõia nuda liber.
E st ⁊ in obscenos deflexa tragedia risꝰ.
Multaq pret̾iti u̾ba pudoris hẽ.
Nes nocet auctori mollẽ qd̃ fecit achillẽ:
Infregisse suis fortia fc̃a modis.
Iũxit aristides milesia cͥmina secti.
Uulsus aristides nec tñ urbe sua ẽ.
Nec qui descripsit corrupi semia matr̃.
Eubius impute conditor historie.
Nec qui ꝯposuit nuꝑ sabanica fugir.
Nec qui ꝯ fubitꝰ ñ tacuere suos.
Muñibq ducũ publica fc̃a patent
Neue ꝑegrius tñ defendar ab armis.
P romanus ht̃ musca iocosa liber.
tq suo martẽ cecinnt gͣuis eniuꝰore.¬
Cnnius ingenio maximꝰ arte tudis:
Explicat ut cãs rapidi lucretꝰ gnis.
Causarũq criplex uaticinatur opꝰ.
S ic sua lasuuo cantata ẽ sepe catullo:
Femina. tui falsũ lesbia nom̃ erat.
Nec contentꝰ ea multos narraint amores.
I n quib ip̃e suũ fassus adult̾ruam.

Expanded text:
tempore deficiar, tragicos si persequar ignes, tempore deficiar, tragicos si persequar ignes, vixque meus capiet nomina nuda Uber. est et in obscenos commixta tragoedia risus, multaque praeteriti verba pudoris habet; nec nocet auctori, mollem qui fecit Achillem, infregisse suis fortia facta modis, iunxit Aristides Milesia crimina secum, pulsus Aristides nec tamen urbe sua est. nec qui descripsit corrumpi semina matrum, Eubius, impurae conditor historiae, nec qui composuit nuper Sybaritica, fugit, nec qui concubitus non tacuere suos. muneribusque ducum publica facta patent. neve peregrinis tantum defendar ab armis, et Romanus habet multa iocosa liber, utque suo Martem cecinit gravis Ennius ore—Ennius ingenio maximus, arte rudis— explicat ut causas rapidi Lucretius ignis, casurumque triplex vaticinatur opus, sic sua lascivo cantata est saepe Catullo femina, cui falsum Lesbia nomen erat; nec contentus ea, multos vulgavit amores, in quibus ipse suum fassus adulterium est.
Abbreviated transcription (Latin):
U ñ nͥ mo̾itio magni sciremus hom̃i:
Hospits igne duas incalusse deas:
iñe genꝰ scripti gͣuitate tragedia tuncit.
Nobił ẽ canace fris amore sui.
Quid n tantaliães agitante cuꝑidĩe currꝰ.
Pyseam frigiis uexit eburnus ẽquis:
⁊̃ ingueret ut ferrũ natoꝵ sanguine int̃:
Ocitus a leso fecit amore dolor.
Fecit amor subitas uolucres c̃ pelice regẽ.
Aũsos soł ñ legeremus equos.
Impra nec tͣgicos tetigisset scilla cotͣnos:
Ni prium crinẽ desecuisset amor.
Qui legis electͣm ut egentẽ mentis horestẽ:
Egisti crimen tradaudosq legis.
Nam quid de tetrico referã domitore chime
Q uẽ leto fallax hospita pene dedit.
Quid loqͣr ħ̾mionẽ. qͥd te ceneia uirgo.
⁊ eq micenco phebas amata duci
Q uid danen danesq narũ inr̃emq liei.
Hemonaq ⁊ noctes q̃ coiere duas.
Yliacã tetigit qui rate primꝰ humũ.
Huc yole pirriq parens. huc h̾cuł uror.
Hus accedat ylas. yliadesq puer.

Expanded text:
unde nisi indicio magni sciremus Homeri unde nisi indicio magni sciremus Homeri hospitis igne duas incaluisse- deas? omne genus scripti gravitate tragoedia vinci . nobilis est Canace fratris amore sui. quid? non Tantalides, agitante Cupidine currus, Pisaeam Phrygiis vexit eburnus equis? tingueret ut ferrum natorum sanguine mater, concitus a laeso fecit amore dolor, fecit amor subitas volucres cum paelice regemaversos Solis non legeremus equos. impia nec tragicos tetigisset Scylla cothurnos, ni patrium crinem desecuisset amor. qui legis Electran et egentem mentis Oresten, Aegisthi crimen Tyndaridosque legis. nam quid de tetrico referam domitore Chimaerae, quem leto fallax hospita paene dedit? quid loquar Hermionen, quid te, Schoeneïa virgo, teque, Mycenaeo Phoebas amata duci. quid Danaen Danaesque nurum matremque Lyaei Haemonaque et noctes cui coiere duae? Iliacam tetigit de rate primus humum? huc Iole Pyrrhique parens, huc Herculis uxor, huc accedat Hylas Iliacusque puer.