comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Yrus egens. pecorisq Melantiꝰ auctor ed en cui:
Slłtimꝰ accedunt in tua clampna pudor.
Ires sumꝰ imbelles num̃o. sñ uirid ꝑror
Laertes q senee. Thelem achꝰ q puer.
I lle ꝑ insidias pene ẽ mͥ nuꝑ ademptꝰ.
Dum parat inicis om̃ib ire Pylon
Dii p̾cor hoc iubeant ut euntib orq̃ie fans:
I lle meos oculos compͥmat. ille tuos.
Hec faciunt tustosq boum. longeuaꝙ nutrix.
⁊̾ erciꝰ uimunde cura fideł are.
S  neq lacites ut qui sic mutił annis:
Hostib in medus regna tenere potest.
Thelemaco ueniet uiuat mͦ fortior etas.
Nunc erat auxiliis illa tuenda pris.
Nec mͥ sunt iuires mimicos pellere tectis.
⁊n citius uenias portꝰ ⁊ aura tuis.
Est tͥ sitq precor natus. qui mollib annis:
I n patrias artes erudiendus erat.
Respiee laerten ut iã sua lintma condas.
Extreurũ fati sustinet ille diem
Certe ego que fuerã te discedente puella:

Expanded text:
Irus egens pecorisque Melanthius actor edendi Irus egens pecorisque Melanthius actor edendi Ultimus accedunt in tua damna pudor. Tres sumus inbelles numero, sine viribus uxor Laertesque senex Telemachusque puer. Ille per insidias paene est mihi nuper ademptus, Dum parat invitis omnibus ire Pylon. Di, precor, hoc iubeant, ut euntibus ordine fatis Ille meos oculos conprimat, ille tuos! Hac faciunt custosque boum longaevaque nutrix, Tertius inmundae cura fidelis harae; Sed neque Laertes, ut qui sit inutilis armis, Hostibus in mediis regna tenere potest — Telemacho veniet, vivat modo, fortior aetas; Nunc erat auxiliis illa tuenda patris — Nec mihi sunt vires inimicos pellere tectis. Tu citius venias, portus et ara tuis! Est tibi sitque, precor, natus, qui mollibus annis In patrias artes erudiendus erat. Respice Laerten; ut tu sua lumina condas, Extremum fati sustinet ille diem. Certe ego, quae fueram te discedente puella,
Abbreviated transcription (Latin):
Tam longe causas suspieor eẽ more.
ħego dũ stulte meditor. que ur̃a libido est:
Es se ꝑegrino captus amore potes.
F orsitan ⁊ narres qͣm sit tͥ nistica conũt.
Q ue tm̃ lanas ñ sinit ẽẽ rudes
F allar. ⁊ hoc crimen tenues uanescat in aura
N eue reuertend̾i liber abẽe uelis.
Me pat̾ ycarius uiduo discedere lecto:
C ogit. ⁊ inmensas increpat uoq moras.
I ncrepet usq licet tua sim tua dicar oportet.
P enelope coniũr semꝑ uliris ero.
Ille tñ pietãte mea precib q puditis:
F rangitur. ⁊ uires temꝑat ueq suas:
Dulichii. Samiq ⁊ quos tulit alta Iacinẽcos:
⁊ urba raunt in me lurxunosa proti.
Inq tua regnant nułł ꝓhibentib aula.
Siscera nr̃a tue dilamantur opes.
Q uid tͥ ꝑ isandrũ rolibũq. Oedontaq dinĩ:
Curimathiq auidas antinoyq manus:
Atq alios referã. quos om̃s turpit absens:
Ip̃e tuo partis sanguine reb alis

Expanded text:
Tam longae causas suspicor esse morae. Tam longae causas suspicor esse morae. Haec ego dum stulte metuo, quae vestra libido est, Esse peregrino captus amore potes. Forsitan et narres, quam sit tibi rustica coniunx, Quae tantum lanas non sinat esse rudes. Fallar, et hoc crimen tenues vanescat in auras, Neve, revertendi liber, abesse velis! Me pater Icarius viduo discedere lecto Cogit et immensas increpat usque moras. Increpet usque licet — tua sum, tua dicar oportet; Penelope coniunx semper Ulixis ero. Ille tamen pietate mea precibusque pudicis Frangitur et vires temperat ipse suas. Dulichii Samiique et quos tulit alta Zacynthos, Turba ruunt in me luxuriosa proci, Inque tua regnant nullis prohibentibus aula; Viscera nostra, tuae dilacerantur opes. Quid tibi Pisandrum Polybumque Medontaque dirum Eurymachique avidas Antinoique manus Atque alios referam, quos omnis turpiter absens Ipse tuo partis sanguine rebus alis?
Abbreviated transcription (Latin):
I ã seges ẽ ubi lroia fuit. resecandaq falce:
Lururiat frigio sangume ꝑingiuis humꝰ.
Semisepulta uirũ cutis feriunt᷑ aratriᷤ.
O ssa. rumosas occulit ħba domos.
U ictor abes. nec scire licet qͥ cã moiandli
Aut in quo lateas ferreꝰ orbe licet.
uisquis ad ħ uertit ꝑegrinã litora puppĩ
lle michi de te multa rogatus abit.
Q uã q tͥ reddat si re mͦ uderit usqͣm.
I raditur huic digitis carta notata meis.
N os Pylon antigni Neleya hestoris arua:
M isimꝰ. incerca est fama remissa pylo.
Misimꝰ ⁊ sparten. sparce qͦ nescia ueri:
Q uas habiras t̾ras. aut ubi lentus abes
U tiliꝰ starent eciã nunc menia nobis.
I rascor uotis hen leuis ip̃a meis.
S cirẽ ubi pugnares ⁊ tm̃ bella timetẽ.
⁊ mea cũ multis uineta querela foret.
Q uid timeã ignoro. tuneo tñ om̃ia demeus.
⁊ patet un curas area lata meas.
Quecũq equor htͥ quecũq ꝑicula tellus:

Expanded text:
Iam seges est, ubi Troia fuit, resecandaque falce Iam seges est, ubi Troia fuit, resecandaque falce Luxuriat Phrygio sanguine pinguis humus; Semisepulta virum curvis feriuntur aratris Ossa, ruinosas occulit herba domos. Victor abes, nec scire mihi, quae causa morandi, Aut in quo lateas ferreus orbe, licet! Quisquis ad haec vertit peregrinam litora puppim, Ille mihi de te multa rogatus abit, Quamque tibi reddat, si te modo viderit usquam, Traditur huic digitis charta notata meis. Nos Pylon, antiqui Neleia Nestoris arva, Misimus; incerta est fama remissa Pylo. Misimus et Sparten; Sparte quoque nescia veri. Quas habitas terras, aut ubi lentus abes? Utilius starent etiamnunc moenia Phoebi — Irascor votis, heu, levis ipsa meis! Scirem ubi pugnares, et tantum bella timerem, Et mea cum multis iuncta querela foret. Quid timeam, ignoro — timeo tamen omnia demens, Et patet in curas area lata meas. Quaecumque aequor habet, quaecumque pericula tellus,
Abbreviated transcription (Latin):
Atq aliqͥs poĩta monstt᷑ fera plia mensa.
Pingit ⁊ griguo ꝑgama cota mero.
H ac ibat Simoys hec ẽ Sigeya teslus.
Hic steterat Priami regia celsa senis.
Illic facides. illic tendebat ulixes.
Bie a lacer missos terruit hector equos.
Om̃ia nãq tuo senior te querere misso:
Retulcrat uato Nestor. at ille mͥ.
Recculit ⁊ ferro Resum bolonaq cesos.
U tq sit hic sompno ꝓditꝰ. ille dolo:
A usꝰ es o nimiũ nimiũq oblite tuoꝵ:
⁊ racia nocturno tang̾e castra dolo.
Totq simul mactare uiros adiutꝰ ab uno.
At bñ cautꝰ eras ⁊ memor ante mei.
Isq metu mituere sinꝰ. dũ uctor amicũ:
Diccus es hysmariis isse ꝑ agmen equis.
S mͥ quid ꝓdest ur̃is disiecta lacertis:
Ylios. ⁊ murꝰ quod fuit ante solum:
Si maneo qͣł trora durante manebã.
U irq mͥ dempto fine carendꝰ abestꝰ
Dirura sunt aliis. uni mͥ ꝑgania restant.
Incola captiuo que boue uictor arat.

Expanded text:
Atque aliquis posita monstrat fera proelia mensa, Atque aliquis posita monstrat fera proelia mensa, Pingit et exiguo Pergama tota mero: 'Hac ibat Simois; haec est Sigeia tellus; Hic steterat Priami regia celsa senis. Illic Aeacides, illic tendebat Ulixes; Hic lacer admissos terruit Hector equos.' Omnia namque tuo senior te quaerere misso Rettulerat nato Nestor, at ille mihi. Rettulit et ferro Rhesumque Dolonaque caesos, Utque sit hic somno proditus, ille dolo. Ausus es — o nimium nimiumque oblite tuorum! — Thracia nocturno tangere castra dolo Totque simul mactare viros, adiutus ab uno! At bene cautus eras et memor ante mei! Usque metu micuere sinus, dum victor amicum Dictus es Ismariis isse per agmen equis. Sed mihi quid prodest vestris disiecta lacertis Ilios et, murus quod fuit, esse solum, Si maneo, qualis Troia durante manebam, Virque mihi dempto fine carendus abest? Diruta sunt aliis, uni mihi Pergama restant, Incola captivo quae bove victor arat.
Abbreviated transcription (Latin):
Anc tua Penelope lento tͥ mittit Ulire.
N il mͥ resscribas. actũ ip̃e ueni.
łroia iacet cerce danais ĩuisa ꝑuelł.
uix Priamꝰ tanti totaq sroia fuit.
Outina tĩ cum Lacedemona classe petebat:
Nec quererer tardos ire relitca dies.
N omĩe in hectoreo palliq̾a semꝑ erã.
Siue quis antilocũ narrabat ab hectore uicriĩ:
Antilocus nr̃i causa timoris erat.
S iue Menetiaden falsis cecidisse sub armis:
Flebã successu posse carere dolos.
Sanguine Tritolomꝰ liciam tepefec̾at hastã.
I ritolomi leto pena nouata mea est.
Deniq quisqͥs erat castris ugulatꝰ achiuis:
Frigidius glatie pectꝰ amantis erat.
S bñ consuluit easto ds̃ equus a mori.
Uersa ẽ in cineres sos ꝑite ł̾rora uiro.
Argolici rediere duces. alraria fumant.
Ponit᷑ ad patrios barbara preda deos.
G rata fert nĩphe ꝓ salius dona maritis
I lli uicta suis i̾roica fata canunt.
Mirant᷑ ustiq senes. trepideq puelle.
Narrantis comũx pendet ab ore uiri.

Expanded text:
aec tua Penelope lento tibi mittit, Ulixe; Nil mihi rescribas attinet: ipse veni! Troia iacet certe, Danais invisa puellis; Vix Priamus tanti totaque Troia fuit. O utinam tum, cum Lacedaemona classe petebat, Nec quererer tardos ire relicta dies; Nomine in Hectoreo pallida semper eram. Sive quis Antilochum narrabat ab hoste revictum, Antilochus nostri causa timoris erat; Sive Menoetiaden falsis cecidisse sub armis, Flebam successu posse carere dolos. Sanguine Tlepolemus Lyciam tepefecerat hastam; Tlepolemi leto cura novata mea est. Denique, quisquis erat castris iugulatus Achivis, Frigidius glacie pectus amantis erat. Sed bene consuluit casto deus aequus amori. Versa est in cineres sospite Troia viro. Argolici rediere duces, altaria fumant; Ponitur ad patrios barbara praeda deos. Grata ferunt nymphae pro salvis dona maritis; Illi victa suis Troica fata canunt. Mirantur iustique senes trepidaeque puellae; Narrantis coniunx pendet ab ore viri.
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ quodcũq latet. primꝰq animalia mẽsis:
Arguir imponi. primꝰ qͦ: talib ora
octa quuidẽ soluit. s⁊ ñ ⁊ credica uerbis
areice mortales daꝑib temerare nefãdis:
Corpora. s̃ fruges. sc̃ deducentia ramos:
Pondere poma suo. cumi aeq ĩ uitib une.
Sunt berbe dulces. st̾ que mi resiere flãma:
Mosliriq queãt. nec uobrs lacteus humor
F riꝑitur. nec mella thimi redolentia flore
ꝓd iga diuicias almmentaq mitia tellus
Sugg̃it. atq epulas sñ cede ⁊ sangnĩe p̃bet.
Carne ferȩ sedant ieiunia. nec m̾ omnes
Euippe eqͦ ⁊ pecudes arm̃taq gͣmine iniuũt.
At quib ingeniũ ẽ inmansuetũq ferumq:¬

Expanded text:
— et quodcumque latet; primusque animalia mensis — et quodcumque latet; primusque animalia mensis arguit imponi, primus quoque talibus ora docta quidem solvit, sed non et credita, verbis: “Parcite, mortales, dapibus temerare nefandis corpora! Sunt fruges, sunt deducentia ramos pondere poma suo tumidaeque in vitibus uvae, sunt herbae dulces, sunt quae mitescere flamma mollirique queant; nec vobis lacteus umor eripitur, nec mella thymi redolentia flore: prodiga divitias alimentaque mitia tellus suggerit atque epulas sine caede et sanguine praebet. Carne ferae sedant ieiunia, nec tamen omnes: quippe equus et pecudes armentaque gramine vivunt. At quibus ingenium est inmansuetumque ferumq
Abbreviated transcription (Latin):
Candĩaq herruleo sentencia numĩe facta:
Soluit alemonidẽ. grates agit ille parenti
Amphytrioniade. uentisq fauẽtib equor
Inuenit Escrei faralia fluminis ora
Nec ꝓcul hinc tiimulũ. sub qͦ sacrata srotoni
Ossa tegebat humꝰ. uissaq ibi menia t̾ra
didit. ⁊ nomen tumulati traxit in urbem.
Palia constabat certa primordia fama
Esse loci. positeq italis in finib urbis
Uir fuic hic ortu samius. Sed fugerat una
⁊s amon ⁊ dños. odioq tirannidis exul
S ponte erat. Isq: licet celi regione remotus
Mente deos adiit. ⁊ que natura negabat
Uisib humanis: ocuł ea pectoris hausie
Curaq animo ⁊ uigili ꝑsper̃at oĩa tura
In medrũ discẽda dabat. cetꝰq: silentum
Dictaq mirantũ magni primordia mundi.
⁊ rerũ causas ⁊ quid natura: docebat
Quid̃ deus. uñ niues. q̃ fulminis ẽẽc origo
I upit̾ an uenu discussa nube touarent
Quid quateret t̾ras. qͣ sidera lege mearent

Expanded text:
candidaque Herculeo sententia numine facta candidaque Herculeo sententia numine facta solvit Alemoniden. Grates agit ille parenti Amphitryoniadae, ventisque faventibus aequor invenit Aesarei fatalia fluminis ora nec procul hinc tumulum, sub quo sacrata Crotonis ossa tegebat humus, iussaque ibi moenia terra condidit et nomen tumulati traxit in urbem.” Talia constabat certa primordia fama esse loci positaeque Italis in finibus urbis. Vir fuit hic, ortu Samius, sed fugerat una et Samon et dominos odioque tyrannidis exsul sponte erat, isque, licet caeli regione remotos, mente deos adiit et quae natura negabat visibus humanis, oculis ea pectoris hausit, cumque animo et vigili perspexerat omnia cura, in medium discenda dabat coetusque silentum dictaque mirantum magni primordia mundi et rerum causas et, quid natura, docebat, quid deus, unde nives, quae fulminis esset origo, Iuppiter an venti discussa nube tonarent, quid quateret terras, qua sidera lege mearent
Abbreviated transcription (Latin):
Uisa refert. pugnatq diusentencia secum
Numen abire iubet. ꝓhibẽt discedere leges
Penaq mors posita ẽ. patriã iutare uolẽti
Candidus occeano nitidũ caꝑut abãid̾at sol
⁊ caput exculerat densisiima sidereum nox
Nisus a desse iddem deus ẽ. eadeniq monere
⁊ ni paruerit: plura ⁊ graiora minari
Pertummut. patrũq simul transterre parabat:
In sedes penetrale nouas. sic murm᷑ in tirbe.
Spretarum q agit᷑ legum reꝰ. ue q ꝑacta ẽ
Causa ꝑrior. crimenq ꝑater sñ reste ꝓbatũ
Squalidus ad suꝑos tendens reꝰ ora manq
Oeuius celum bis sex fecere labores
Fer precor inquit oꝑẽ. nã sumͥ muñis auctor
¶Uos erat anciquis niuers atris ꝙ: lapillis
His damꝑnarereos. illis ad soluere culꝑa¬
L unc qͦ sic laca ẽ sentencia tristis ⁊ omnis
Calculus immicẽ demictit᷑ ater in urnam
Quesimul effud̃it numanq̃os u̾sa lapillos:
Omnib e igro color ẽ muratus in album

Expanded text:
visa refert, pugnatque diu sententia secum: visa refert, pugnatque diu sententia secum: numen abire iubet, prohibent discedere leges, poenaque mors posita est patriam mutare volenti. Candidus Oceano nitidum caput abdiderat Sol, et caput extulerat densissima sidereum Nox: visus adesse idem deus est eademque monere et, nisi paruerit, plura et graviora minari. Pertimuit patriumque simul transferre parabat in sedes penetrale novas: fit murmur in urbe, spretarumque agitur legum reus; utque peracta est causa prior crimenque patens sine teste probatum, squalidus ad superos tollens reus ora manusque “o cui ius caeli bis sex fecere labores, fer, precor” inquit, “opem! nam tu mihi criminis auctor.” Mos erat antiquus niveis atrisque lapillis, his damnare reos, illis absolvere culpa; tunc quoque sic lata est sententia tristis, et omnis calculus inmitem demittitur ater in urnam. Quae simul effudit numerandos versa lapillos, omnibus e nigro color est mutatus in album,
Abbreviated transcription (Latin):
famarumã. ñ ille sans cognosse Sabrae:
bents habet ritis. animo maiora capau
fecit ut herculei ꝑenetͣret ad hospias urbem.
braia quis italicis auctor posuiset in horis:
Menia querenti: sic e semioribus unus
Nectulit indigenis. ueteris ñ inscius eui
iues ab occeano bobus lone natus hiberis
Litora felici cenuisse lacmua cursu
Fertur. ⁊ armento ten̾as erraute per berbas
Ip̃e domũ magni nec inhospica tecta srotoĩs:
Incrasse. ⁊ requie longũ releuasse la borem
Atq ita discedens euo aixisse nepotum
Hic lotus urbis erit. ꝑromissaq uera fuerẽ
Nam fuit argolico generatꝰ alemone quidã
Milicus. illius diis acceptissimus eni
Hunc suꝑ incumbens pressũ grauitate soporis:
Clauiger alloquit᷑. lapidosas eseris nndas:
Ipete diuersi. patrias age descre sedes
⁊ m paruerit: multa ac metuenda nuuatur.
Postea discedunt parit̾ sompnusq d̃eusq
Surgit alemonides. tanitaq recencia mente

Expanded text:
fama Numam; non ille satis cognosse Sabinae fama Numam; non ille satis cognosse Sabinae gentis habet ritus: animo maiora capacifecit ut Herculei penetraret ad hospitis urbem. Graia quis Italicis auctor posuisset in oris moenia, quaerenti sic e senioribus unus rettulit indigenis, veteris non inscius aevi: “Dives ab Oceano bubus Iove natus Hiberis litora felici tenuisse Lacinia cursu fertur et, armento teneras errante per herbas, ipse domum magni nec inhospita tecta Crotonis intrasse et requie longum relevasse laborem atque ita discedens “aevo” dixisse “nepotum hic locus urbis erit”; promissaque vera fuerunt. Nam fuit Argolico generatus Alemone quidam Myscelos, illius dis acceptissimus aevi. Hunc super incumbens pressum gravitate soporis claviger adloquitur: “Lapidosas Aesaris undas i, pete diversi! Patrias, age, desere sedes!” et, nisi paruerit multa ac metuenda minatur; post ea discedunt pariter somnusque deusque. Surgit Alemonides tacitaque recentia mente
Abbreviated transcription (Latin):
Frin ad hersiliam aescenãere limite turuo
I mꝑat. ⁊ uauie sua sic mandata referre
Ance fuisse uiri conuix. nunc esse auirini¬
Q in uiret. ⁊ templũ romam regis obũbrat
Paret. ⁊ in t̾ram pittos qelapsa per arcus
Hersiliam uissis compellat uocib yns
Illa utrecundo iux tollens lumina uultu
Odea. nanq mͥ nec que sis dicere ꝓmptũ ẽ
⁊ liquet ẽẽ deam. duc o dirc inqͥt. ⁊ offer
Comiugis oramͥ. quẽ simͦ posse mãere
Fata semel. deq̾erint. celũ accepisse fatebor
Nec mora romuleos cũ uirgine thaumantea:
Ingreditur colles. ubi si dus ab ethere lapsũ:
Uecidit in t̾ras. a euius lumie flagrans
Hersilie crims: cum sidere cessit in auras
Hanc manib notis romane conditorurbis.
E tcipit. ⁊ pristum parit̾ cum corpore nomen:
Murat. horamq uocat q̃ nũc deaiũcta duirĩo ẽ.
Uerit᷑ int̾ea quis tante ponda molis:
sꝰtineat. tantoq queat succede regi
Destinat ĩꝑio clarum prenũna ucrr.

Expanded text:
Irin ad Hersiliam descendere limite curvo Irin ad Hersiliam descendere limite curvo imperat et vacuae sua sic mandata referre:ante fuisse viri, coniunx nunc esse Quiriniqui viret et templum Romani regis obumbrat.” Paret et in terram pictos delapsa per arcus Hersilien iussis compellat vocibus Iris. Illa verecundo vix tollens lumina vultu “o, dea, namque mihi nec, quae sis, dicere promptum est, et liquet esse deam, duc, o duc” inquit “et offer coniugis ora mihi, quem si modo posse videre fata semel dederint, caelum accepisse fatebor.” Nec mora, Romuleos cum virgine Thaumantea ingreditur colles: ibi sidus ab aethere lapsum decidit in terras, a cuius lumine flagrans Hersilie crines cum sidere cessit in auras. Hanc manibus notis Romanae conditor urbis excipit et priscum pariter cum corpore nomen mutat Horamque vocat, quae nunc dea iuncta Quirino est. Quaeritur interea quis tantae pondera molis sustineat tantoque queat succedere regi: destinat imperio clarum praenuntia veri
Abbreviated transcription (Latin):
Iempꝰ adest genictor qm̃ fundamĩe magno
Res romana ualec. ⁊ preside pendet ab uno
Premia nũc ꝓmissamͥ. dignoq nepoti
Soluere. ⁊ ablatũ terris imponere celo¬
C u mͥcontilio quon dam presente q eorum
Nã memoro. memoriq animo pia u̾ba notaui.
Unus erit quẽ tu tolles in sidera celi
Bitisti. rara sit uerborum summa tuorum
Annuit om̃ipotens ⁊ nubib a era cetis
Occuluit. comtruq ⁊ fulgure t̾ruit urbem
Que ÷ ꝓmisse sensit data signa rapme
Inuitusq haste pressos temone cruento
Impauidus conscendit eqͦs Gradiuꝰ. ⁊ ictu:
Nerberis increpuit. pronũq ꝑ aera lapsus
stitit in summonemorosi colle palaci
Reddentẽq suo ñ regia iura quirici
Abstubie yliaden. corpꝰ mortale perauras
Ui lapsum tenues. ut lata plumbea funda
Missa solet medio glans intabescere celo
Pulexa subit facies. ⁊ pulumarib altis
ignior ẽ. quał crabeati forma aiurmi
lebat ut amissũ conuir. cũ regia luno

Expanded text:
“Tempus adest, genitor, quoniam fundamine magno “Tempus adest, genitor, quoniam fundamine magno res Romana valet et praeside pendet ab uno, praemia sunt promissa mihi dignoque nepoti! solvere et ablatum terris imponere caelo. Tu mihi concilio quondam praesente deorum nam memoro memorique animo pia verba notavi “unus erit, quem tu tolles in caerula caeli” dixisti: rata sit verborum summa nuit omnipotens et nubibus aera caecis occuluit tonitruque et fulgure terruit orbem: quae sibi promissae sensit rata signa rapinae innixusque hastae pressos temone cruento impavidus conscendit equos Gradivus et ictu verberis increpuit pronusque per aera lapsus constitit in summo nemorosi colle Palati reddentemque suo non regia iura Quiriti abstulit Iliaden: corpus mortale per auras dilapsum tenues, ceu lata plumbea funda missa solet medio glans intabescere caelo. Pulchra subit facies et pulvinaribus altis dignior, est qualis trabeati forma Quirini. Flebat ut amissum coniunx, cum regia Iuno
Abbreviated transcription (Latin):
Diis licet acca deũ. ⁊ ano loca nieta tenebãt
Nayades ausonie. gelido rorantia fonce
Has rogat auriliũ. nec nẏmphe iusta peteritẽ
Sustinuere deã uenasq: ⁊ flumina fontis:
Flicuere sui. nondũ tũ inuia lami
Ora parentis erant nec iter precluserat ũda
Lurida suppont fecundo sulphura fonti
Iucenduntq cauas fumante bitu mĩe uenã
Uiribrbiis aliisq uapor penetͣuic ad ina
Fontis. ⁊ alpino moio que cercare rigori
Audebatis aque: non celitis ignib ipsis¬
E lammi fera gemini fumãt asꝑgine postes
Porraq nequicqͣm rigidis promissa sabuns
Fonte fuit prestruccanouo. dũ martiꝰ arma
Induerec miles. quẽ postqͣm Romulꝰ ultro
Sanguine tum soceri ꝑmiscur impiꝰ ensis
Pace tñ sisti bellũ. nec̃ in ultma ferro
Decerrare placet. tatiumq accedere regno
Occiderat satia populis q equata duobris
Romule iura dabas. posita cũ casside Mauors
Lalib affatur diuumq hominũq parentẽ

Expanded text:
dis licet acta deum. Iano loca iuncta tenebant dis licet acta deum. Iano loca iuncta tenebant naides Ausoniae gelido rorantia fonte: has rogat auxilium, nec nymphae iusta petentem sustinuere deam venasque et flumina fontis elicuere sui; nondum tamen invia Iani ora patentis erant, neque iter praecluserat unda: lurida supponunt fecundo sulphura fonti incenduntque cavas fumante bitumine venas. Viribus his aliisque vapor penetravit ad ima fontis, et Alpino modo quae certare rigori audebatis aquae, non ceditis ignibus ipsis! Flammifera gemini fumant adspergine postes, portaque, nequiquam rigidis promissa Sabinis, fonte fuit praestructa novo, dum Martius arma indueret miles; quae postquam Romulus ultro sanguine cum soceri permiscuit impius ensis, pace tamen sisti bellum nec in ultima tantum decertare placet Tatiumque accedere regno. Occiderat Tatius, populisque aequata duobus, Romule, iura dabas, posita cum casside Mavors talibus adfatur divumque hominumque parentem:
Abbreviated transcription (Latin):
Prospicientis ht̃. qnoꝵ memoroptima lintos:
Pone p̾corfastus. ⁊ amanti iungere nymphe.
Sic tͥnec uernũ nas centia frigus adurat
Poma. nec excutiant raprdi florentia uenti
Hec uibi nequicqͣm formas deus aptꝰ mom̃es
Edĩit. iniuuenẽ rediit. ⁊ amilia demꝑsit
I nstrumentasͥ. talis q apparuir illi
Quał ubi oppositas nitidissima soł imago
Euicit nubes nullaq obstante reluxit
Uinq parat. si ui ñ est oꝑus. inq figura
C apta demympha ẽ. ⁊ mutua uuln̾a sensit
roximꝰ ausomias iniusti miles amulz
erit opes. Numicorq senex amissa nepotis:
Mu nere regna capit. festisq Ralilib urbis:
Menia conduntur. tacyusq pacresq sabiur
Ore ferunt uoces. ⁊ corpora uicta sopore
I nuadũc. portas q petñt qͣs obice firmo
Tlauserat y̾liades. unã cñ ipsa recluait
Nec strepicum uerso saturnia cardine fecio
Sola uenꝰ poite ceci disse repagula sensic
⁊ clausura fuit. nͥ quod rescindere nũqͣm

Expanded text:
Prospicientis habet. — Quorum memor, o mea, lentos Prospicientis habet. — Quorum memor, o mea, lentos pone, precor, fastus et amanti iungere, nymphe. Sic tibi nil vernum nascentia frigus adurat poma nec excutiant rapidi florentia venti!' Haec ubi nequiquam formae deus aptus anili edidit, in iuvenem rediit et anilia demit instrumenta sibi talisque apparuit illi, qualis ubi oppositas nitidissima solis imago evicit nubes nullaque obstante reluxit, vimque parat: sed vi non est opus, inque figura capta dei nymphe est et mutua vulnera sensit. Proximus Ausonias iniusti miles Amuli rexit opes, Numitorque senex amissa nepotis munere regna capit, festisque Palilibus urbis moenia conduntur, Tatiusque patresque Sabini ore premunt voces et corpora victa sopore invadunt portasque petunt, quas obice firmo clauserat Iliades: unam tamen ipsa reclusit nec strepitum verso Saturnia cardine fecit. Sola Venus portae cecidisse repagula sensit et clausura fuit, nisi quod rescindere numquam
Abbreviated transcription (Latin):
Prod̃idit. exclamãt famuli. frustqͣ letiatũ:
Nam pat̾ orciderat: referõ ad bina mr̃is.
Accipit illa simi. cõplexaq frigida nati
Membra sui. postqͣm imserarũ u̾baparẽtũ:
Edidit ⁊ maitu mueratũ fc̃a peregit¬
Funera ducebat mediã lacrimosa ꝑurbẽ.
uridaq arsuro portabat membra feretro
orte domus uicina uie qua flebilis ibat
Tompa fuit. dureq sonꝰ plangoris ad aures:
U enit a naxarethes. quã iã ds̃ ultor agebar
Mora tñ uideamꝰ aic miserabile funtis
⁊ patulis mniit cectum sublime fenestris
Nix q bene impõitũ lecto ꝓspexerat yphĩ
Diriguere oculi. calidusq e corpore sanguis
Indutro pallore fugre. conataq retro
Ferrepedes: hesit. conata a uertere uultus
Hoc qͦ non potuit. paulatĩq occuꝑat artus :
Quod fuit in duro ⁊ ampͥdem peccore saxũ
Neue ea ficra putes. dñe subimagine signũ:
Seruat adhuc samacis. uen̾is qͦ noĩe tẽplũ

Expanded text:
prodidit. Exclamant famuli frustraque levatum prodidit. Exclamant famuli frustraque levatum nam pater occiderat referunt ad limina matris; accipit illa sinu complexaque frigida nati membra sui postquam miserarum verba parentum edidit et matrum miserarum facta peregitfunera ducebat mediam lacrimosa per urbem luridaque arsuro portabat membra feretro. Forte viae vicina domus, qua flebilis ibat pompa, fuit, duraeque sonus plangoris ad aures venit Anaxaretae, quam iam deus ultor agebat: mota “tamen videamus” ait “miserabile funus” et patulis iniit tectum sublime fenestris; vixque bene impositum lecto prospexerat Iphin, deriguere oculi, calidusque e corpore sanguis inducto pallore fugit, conataque retro ferre pedes haesit, conata avertere vultus hoc quoque non potuit, paulatimque occupat artus, quod fuit in duro iam pridem pectore, saxum. Neve ea ficta putes, dominae sub imagine signum servat adhuc Salamis: Veneris quoque nomine templum
Abbreviated transcription (Latin):
U incis anararethe. neq: eit tibi tedia tandẽ:
Illa ferenda mei. letos molure triumphos.
Iꝑcana uoca. nitidaq incingere lauro¬
U incis enĩ. moriorq libtns. age ferrea gaude.
Certe aliquia laudare mei cogetis. eritq:
Non tu ante mei curani excessisse menito:
Qmͣ uitã. genunaq sim al mͥ kice carẽdũ ẽ.
Nec tibi fama meiuentura ẽ nuncia leti
I p̾e ego ne duberes a ddero. p̃sensq udebor:
Corpore ut eranum erudelia kmĩa ꝑascas.
Si tñ o superi mortalia facta uidetis
Estemti memores nͥl ult᷑ lingua precari
Sustiner. ⁊ longo facite ut uarremur ĩ euo.
⁊ que dempsissis inte: dare tẽpora fame
Uirit. ⁊ a a postes ornatos sepe corones
Humentes otulos ⁊ pallida brachia tollẽs:
Cum forib laquei religaret uincula sũmiᷤ:
Hec tͥ serta placent crudeł ⁊ irpia dixit
Inseruitq caput. Si tũ qͦ uersꝰ ad illã
Atq onꝰ unselix elisa fauce pependit

Expanded text:
“Vincis, Anaxarete, neque erunt tibi taedia tandem “Vincis, Anaxarete, neque erunt tibi taedia tandem ulla ferenda mei: laetos molire triumphos et Paeana voca nitidaque incingere lauru! Vincis enim, moriorque libens: age, ferrea, gaude! Certe aliquid laudare mei cogeris amoris, Non tamen ante tui curam fugisse memento, quam vitam, geminaque simul mihi luce carendum est. Nec tibi fama mei ventura est nuntia leti: ipse ego, ne dubites, adero praesensque videbor, corpore ut exanimi crudelia lumina pascas. Si tamen, o superi, mortalia facta videtis, este mei memores nihil ultra lingua precari sustinet et longo facite ut narremur in aevo, et, quae dempsistis vitae, date tempora famae!” Dixit, et ad postes ornatos saepe coronis umentes oculos et pallida bracchia tollens, cum foribus laquei religaret vincula summis, “haec tibi serta placent, crudelis et impia?” dixit, inseruitque caput, sed tum quoque versus ad illam, atque onus infelix elisa fauce pependit.
Abbreviated transcription (Latin):
iderat a ueceris grnerosã sangnine lencri:¬
phis anaxarechen. huraili d̾e strepe creatꝰ
Uiderat. ⁊ totis ꝑceperat ossib ignes
Luecatꝰq dii: postqmͣ ratione furorem:
Uincere ñ potuit: suplex ad limina uenit
⁊mͦ nutrici miserum confessꝰ amorer
Ne s̾ dura foret: per spes orauit alũpri
I m demultis blandditꝰ cuiq ministris
Sollicita peciit ꝑpensũ uoce fauorem
Seꝑe ferenda dedit blandis sua u̾ba tabelł̃
Interclũ madidas la crimarũ rore coronas:
Postib intendit. posuitq ĩ limine duro:
Molle lauis. tristisq sere conuicia dixit
Seitior illa frero surgenre cadentib astris.
Durior ⁊ ferro quod doricus erroqͥt ignis
⁊ saxo quod adhuc uñ radice tenecur
Sperunt ⁊ irrid̾et. factisq ĩmitib acd̃t
Serba suꝑba feror ⁊ spe quoq fraudat amãtẽ.
Ron tulir impatiens longi torm̃ta doloris:
Y phis. ⁊ ante fores hec utrba nouissĩa dpeit

Expanded text:
Viderat a veteris generosam sanguine Teucri IViderat a veteris generosam sanguine Teucri Iphis Anaxareten, humili de stirpe creatus, viderat et totis perceperat ossibus aestum luctatusque diu, postquam ratione furorem vincere non potuit, supplex ad limina venit et modo nutrici miserum confessus amorem, ne sibi dura foret, per spes oravit alumnae, et modo de multis blanditus cuique ministris sollicita petiit propensum voce favorem; saepe ferenda dedit blandis sua verba tabellis, interdum madidas lacrimarum rore coronas postibus intendit posuitque in limine duro molle latus tristisque serae convicia fecit. Saevior illa freto surgente cadentibus Haedis, durior et ferro, quod Noricus excoquit ignis, et saxo, quod adhuc vivum radice tenetur, spernit et inridet factisque inmitibus addit verba superba ferox et spe quoque fraudat amantem. Non tulit impatiens longi tormenta doloris Iphis et ante fores haec verba novissima dixit:
Abbreviated transcription (Latin):
Plasqͣm credis amo: uulgares reice tec̃as
Nercumnũ q thori soeĩ tibi aelige. ꝓroquo:
M e qͦ pignus habe. neq enĩ sͥ notior ille est
Hec loca magna colit nͨ uti pars magna ꝓcoꝵ
Quã mͦ uidic amat. tuprumꝰ ⁊ ultimꝰ isli
Anior eris. soliq suos tibr deuouet annos
Adde quod ẽnuenis. qd̾ naturale decoris:
Munꝰ habet. formas q: apte finget᷑ in om̃s
Nquod eric inssus iubeas licet om̃ia: fiet¬
⁊ iua quod amanside. quod q̃ tͥ poma colũt᷑
P rimꝰ habet. letaq tenet tua muntra dexͣ.
Si neq iani ferꝰ d esiderat arbore demptos.
Nec quas ortus alic cum suctis mitib herbas.
Nec quicqͣm nͥ te. miserere ardentiᷤ ⁊ ip̃m:
Quod penit ore meo: presentẽ ercile p̾cari
Ultores ꝙ deos ⁊ pectora dura perosam:
Pdaliam. memorẽq time rãnusidis irã
Stire dedit. referã tota notissima cypro:
aeca. quib flecci facile ⁊ mitesc̾e possis

Expanded text:
plus quam credis, amo, vulgares reice taedas plus quam credis, amo, vulgares reice taedas Vertumnumque tori socium tibi selige! pro quo me quoque pignus habes neque enim sibi notior ille est, orbe: haec loca magna colit; nec, uti pars magna procorum, quam modo vidit, amat: tu primus et ultimus illi ardor eris, solique suos tibi devovet annos. Adde, quod est iuvenis, quod naturale decoris munus habet formasque apte fingetur in omnes, et quod erit iussus, iubeas licet omnia, fiet. Quid quod amatis idem? quod, quae tibi poma coluntur, primus habet laetaque tenet tua munera dextra? Sed neque iam fetus desiderat arbore demptos, nec, quas hortus alit, cum sucis mitibus herbas, nec quicquam, nisi te; miserere ardentis et ipsum, quod petit, ore meo praesentem crede precari ultoresque deos et pectora dura perosam Idalien memoremque time Rhamnusidis iram! scire dedit, referam tota notissima Cypro facta, quibus flecti facile et mitescere possis.
Abbreviated transcription (Latin):
A ssuntilaiit anũ. cultosq intrauit in ortos.
Pomaq mirata ẽ tantoq peritior inquit
Pauiaq landate decrit oscula. qualia nũqͣm:
Nera dedisset anus. glebaq incurua resedit.
Suspuiens pandos aurũpni pondere ramos.
Ulimis erat contra spetiosa tumentib uius
Quam socia postqͣm parit̾ cũ uice probatnt:
At si staret ait celebs siune ꝑalmite trucus
N il pret̾ frondes quare peteretur baberet
S i ñ uincta foret t̾re acclinara ia terer
Tu m̃ cremplo non tangeris arboris huius
Concũbit᷑q fugis. nec te coniung̾e curas
Atq utina uelles. helene ñ plurib esset
Sollicitara protis. nec que laphitia mouit ÷¬
Prelia. nec conur timidi atq audatis ulixis.
Nunt qͦ cum fugias auerserisq ꝓetentes
Mille uiri cupñt. ⁊ semideiq deiq
Iquetũq tenent albanos numina montes.
Si siui saꝑies. si te bene iuing̾e. anumq
Hanc au dire uoles. que te plus om̃ib illis

Expanded text:
adsimulavit anum cultosque intravit in hortos adsimulavit anum cultosque intravit in hortos pomaque mirata est “tanto” que “potentior!” inquit, paucaque laudatae dedit oscula, qualia numquam vera dedisset anus, glaebaque incurva resedit suspiciens pandos autumni pondere ramos. Ulmus erat contra speciosa nitentibus uvis: quam socia postquam pariter cum vite probavit, “at si staret” ait “caelebs sine palmite truncus, nil praeter frondes, quare peteretur, haberet; si non nupta foret, terrae acclinata iaceret. Tu tamen exemplo non tangeris arboris huius concubitusque fugis nec te coniungere curas. Atque utinam velles! Helene non pluribus esset sollicitata procis nec quae Lapitheia movit proelia nec coniunx nimium tardantis Ulixei. Nunc quoque, cum fugias averserisque petentes, mille viri cupiunt et semideique deique et quaecumque tenent Albanos numina montes. Sed tu, si sapies, si te bene iungere anumque hanc audire voles, quae te plus omnibus illis,
Abbreviated transcription (Latin):
Umi tñ a grestũ metuens: pomena claudit:
Intus. ⁊ accessꝰ ꝓhibet refugicq uiriles
Quid ñ ⁊ satyri saltatib aꝑta nuentus
Fecere. ⁊ pinu precincti cornua panes
Siluanusq suis semꝑ inueui lior annis¬
C uiq deus fures nel falce uel ingume t̾ret
Ut potirentur eaꝰ sr enĩ suꝑcrabat amãdo
Hos qͦ uertimmus. neq crat felitior illis
Oquotiẽs habitu dimi messoris aristas
Corbetulit. ueriq fuit messoris imago
⁊empora seꝑe gereus feno religata recenti
Desectũ ꝑoterat gramen uersare uideri
Sepe manustimulos rigiba portabat. ĩ illũ:
Iurasses fessos modo disuinxisse iuuencos.
F alce daca frondator erat musq putator
Induerat scalas. lecturũ poma putares
Miles erat gladio. ꝑiscator harũdine sũpta
Deniq per multas aditu s̃ͥ sepe figuras
Repperit. ut caperet speccace gaudia forme.
Ille etiã pitra redimitus tempora mitra
Innitens baculo. posinsper tempora canis:

Expanded text:
Vim tamen agrestum metuens pomaria claudit Vim tamen agrestum metuens pomaria claudit intus et accessus prohibet refugitque viriles. Quid non et satyri, saltatibus apta iuventus, fecere et pinu praecincti cornua Panes Silenusque, suis semper iuvenalior annis, quique deus fures vel falce vel inguine terret, ut poterentur ea? Sed enim superabat amando hos quoque Vertumnus neque erat felicior illis. O quotiens habitu duri messoris aristas corbe tulit verique fuit messoris imago! Tempora saepe gerens faeno religata recenti desectum poterat gramen versasse videri; saepe manu stimulos rigida portabat, ut illum iurasses fessos modo disiunxisse iuvencos. Falce data frondator erat vitisque putator; induerat scalas: lecturum poma putares; miles erat gladio, piscator harundine sumpta. Denique per multas aditum sibi saepe figuras repperit, ut caperet spectatae gaudia formae. Ille etiam picta redimitus tempora mitra, innitens baculo, positis per tempora canis,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ pytus ex illo est. post hũc saperus q: sapisq
Sed sapis ante fuie. regnũ sybermꝰ ab illis:
Cepit. ⁊ in tusci dim̾sus fuiminis undis.
Nomina fecit aque. de quo Remulꝰ feroxq.
Fratre suo sceꝑtrũ moderatior acrota. forci:
⁊ radit auentino. qui quo regnarat codẽ:
Monte iacet positꝰ. tribuicq uocabula mõti
Lam ꝙ ł alatinꝰ sũme loca gentis habebat
ege sub hoc Romona fuit. q̃ nulla latino̾.
ucer amadriadai coluit sollertius ortos.
Net fuit arborei stuq̾iosior alcera feus¬
E n detenet nom̃ ñ siluas illa nec amnes.
Rus amat. ⁊ ramos felitia poma ferentes
Net iaculo grauis ẽ sr adũca dexcera falce.
Quam lixunẽ premit. ⁊ spatiantia passĩ.
B rachia compescit. fisso mͦ cortice lignum:
Inserit. ⁊ sucros a lieno prebet alumpno
Nec sencire sitim ꝑatit᷑. bibuleq recurnas
Radicis fibras labencib irrigat undis
Hic amor hoc studiũ uen̾is qͦ nulla cupido ẽ.

Expanded text:
Epytus ex illo est; post hunc Capetusque Capysque, Epytus ex illo est; post hunc Capetusque Capysque, sed Capys ante fuit. Regnum Tiberinus ab illis cepit et in Tusci demersus fluminis undis nomina fecit aquae; de quo Remulusque feroxFratre suo sceptrum moderatior Acrota forti tradit Aventino, qui, quo regnarat, eodem monte iacet positus tribuitque vocabula monti. Iamque Palatinae summam Proca gentis habebat. Rege sub hoc Pomona fuit, qua nulla Latinas inter hamadryadas coluit sollertius hortos nec fuit arborei studiosior altera fetus. Unde tenet nomen: non silvas illa nec amnes, rus amat et ramos felicia poma ferentes. Nec iaculo gravis est, sed adunca dextera falce, qua modo luxuriem premit et spatiantia passim bracchia compescit, fisso modo cortice lignum inserit et sucos alieno praestat alumno; nec sentire sitim patitur bibulaeque recurvas radicis fibras labentibus inrigat undis: hic amor, hoc studium; veneris quoque nulla cupido est.
Abbreviated transcription (Latin):
T empore dint pater. nũc sis mitissimꝰ ore
F neeq meo qui te de sanguine nr̃o
Fecit auũ. qmnis paruũ des optimennm̃:
Uum mͦ des aliquoã. satis ẽ in amabile regnũ:¬
Assensere dez. nec connir regia uultus
Immotos tenuit placatoq annint ore
Fatus erat. gaudec. grates q ag̃ illa parẽti.
In freta flumineis incina Numitiꝰ undis
Hunc iubet enee quetũq obnoria morti
Abluere. ⁊ tacito qͥ eferre sub equora cursu
Corniger grequit᷑ uen̾is inãdata. siusq:
Q uicquid in snea fuerat mortale. repurgat:
Trespergit a quis. pars optima restitit illi
Lustratũ genitͥ̾e diuino corpus odore
Uuxit. ⁊ ambrosia cum dulci nectare mita:
Contigit os fecitq deũ. quẽ turba curini:
Nuncuꝑat indigetẽ. tẽploq arisq recepit
nde sub ascarii ditione binominis. alba:
esq latina fuit. successit siluius illi
Quo satus antiquo renuit repetita latinꝰ.
Nomina cũ sceptro. clarus subit erce latino.

Expanded text:
tempore dure pater, nunc sis mitissimus, opto, tempore dure pater, nunc sis mitissimus, opto, Aeneaeque meo, qui te de sanguine nostro fecit avum, quamvis parvum des, optime, numen, dummodo des aliquod: satis est inamabile regnuAdsensere dei, nec coniunx regia vultus immotos tenuit placatoque adnuit oreFatus erat: gaudet gratesque agit illa parenti, in freta flumineis vicina Numicius undis. Hunc iubet Aeneae, quaecumque obnoxia morti, abluere et tacito deferre sub aequora cursu; corniger exsequitur Veneris mandata suisque, quidquid in Aenea fuerat mortale, repurgat et respergit aquis: pars optima restitit illi. Lustratum genetrix divino corpus odore unxit et ambrosia cum dulci nectare mixta contigit os fecitque deum, quem turba Quirini nuncupat Indigetem temploque arisque recepit. Inde sub Ascanii dicione binominis Alba resque Latina fuit. Succedit Silvius illi. Quo satus antiquo tenuit repetita Latinus nomina cum sceptro. Clarus subit Alba Latinum.
Abbreviated transcription (Latin):
pes erat in nĩphas a ĩata classe marina¬
D osse metu mõstri Riitulũ desistere bello
Instar hñt animos. nec iã dotalia regna
Net sceꝑtrũ soceni nec te lamma uirgo
Sed uicisse petunt. deponẽdiq pudore
ella gert̃. tandẽq uenꝰ uictritia nati
Arma uidet. turnus q cad̾it. cadit ardea tͦno:
Sospite dicta potens. quã postqͣm barbarꝰ ignis:
Abstalit. ⁊ cepida patuert recta fauilla
Congerie ĩ men̾ia tũ primũ cognata prepes
Subuolat. ⁊ cineres plausis tuerberat alis
⁊ sonꝰ. ⁊ macies. ⁊ pallor ⁊ omnia captam
Que deceãt urbẽ. nom̃ qͦ mansit in illa
rbis. ⁊ ip̃a suis ãeꝑlangit᷑ ardea pẽuis
amq deos om̃s ip̃amq enera uirtus
nnonẽ uet̾es fuure coegerat iras
Cum bene fudatis oꝑib trescentis yuli
Nempestuiꝰ erat celo cythereurs heros
Ambieratq uenꝰ suꝑos. colloq parentis
Cirtũ fusa sui. Numqͣm mͥ dixerat ullo

Expanded text:
Spes erat, in nymphas animata classe marinaSpes erat, in nymphas animata classe marinas, posse metu monstri Rutulum desistere bello: instar, habent animos; nec iam dotalia regna nec sceptrum soceri, nec te, Lavinia virgo, sed vicisse petunt deponendique pudore bella gerunt, tandemque Venus victricia nati arma videt, Turnusque cadit, cadit Ardea, Turno sospite dicta potens. Quem postquam barbarus ensis abstulit et tepida latuerunt tecta favilla, congerie e media tum primum cognita praepes subvolat et cineres plausis everberat alis. Et sonus et macies et pallor et omnia, captam quae deceant urbem, nomen quoque mansit in illa urbis; et ipsa suis deplangitur Ardea pennis. Iamque deos omnes ipsamque Aeneia virtus Iunonem veteres finire coegerat iras, cum, bene fundatis opibus crescentis Iuli, tempestivus erat caelo Cythereius heros: ambieratque Venus superos, colloque parentis circumfusa sui “numquam mihi” dixerat “ullo
Abbreviated transcription (Latin):
Astrei rurbant. ⁊ eunt in prelia fracres
Equib alina parens un ius utrib usa
S tuꝑea preruꝑit phrygie retina cula naui̾
F ertq: races ꝓnas. medioq sub equore mgit
Robore mollico lignoq in corpora uerso
In capicũ facies yuppes mucane᷑ adinice
In digicos abeunt ⁊ crura narantia renii.
Quodq lacus fuerat latꝰ ẽ. mediisq carma
Subdica nauigiis spinemutatur inusũ
L ina come melles. antenne bͣcha fint
Ccrulꝰ ut fuerar colorẽ. quas q añ tumebãt
Illas uirgntis ererrẽt lusib undas
Nayades equorce sũmisq in montib orte:
Molle fretũ celebrant nͨ eas sua tãgit origo
Non tñoblire qͣm multa pericula seuo
Percultrĩt pelago. iactatis sepe caruus
Supposuere mana nͥ si qͣuchebat achinos
Cladis a ilhuc phrygie memores ob̾e ꝑ ela̾g
Narichieq: ratis iuder̃t fragmma letis
Uulcib. ⁊ letis uidere riges cere puppem
Rultib alcynoi. sarũq increscere ligno

Expanded text:
Astraei turbant et eunt in proelia fratres. Astraei turbant et eunt in proelia fratres. E quibus alma parens unius viribus usa stuppea praerupit Phrygiae retinacula puppis fertque rates pronas medioque sub aequore mergit; robore mollito lignoque in corpora verso in capitum facies puppes mutantur aduncae, in digitos abeunt et crura natantia remi, quodque prius fuerat, latus est mediisque carina subdita navigiis spinae mutatur in usum, lina comae molles, antemnae bracchia fiunt, caerulus, ut fuerat, color est; quasque ante timebant, illas virgineis exercent lusibus undas naides aequoreae durisque in montibus ortae molle fretum celebrant nec eas sua tangit origo. Non tamen oblitae, quam multa pericula saepe pertulerint pelago, iactatis saepe carinis supposuere manus, nisi siqua vehebat Achivos: cladis adhuc Phrygiae memores, odere Pelasgos Neritiaeque ratis viderunt fragmina laetis vultibus et laetis videre rigescere puppem vultibus Alcinoi saxumque increscere ligno.
Abbreviated transcription (Latin):
Nunc tenet. at quodã tenuert tepore nymfe
Apulus has illa pastor regione fugaras
Imꝓbat has pastor. saltuq imitatꝰ agresa.
a dsidit obscenis conuitia rustica dictis
Nec priꝰ obticuit qͣm guitura condidit arbor
Arborenĩ ẽ. suocoq licet cognoscere mores
Quippe notã lingue bactis olcast̾ amaris
xiber. asperitas uerborũ cessiri illas
incubi legati rediere. negara ferentes
Arma etholas: Ruculi sine iurib illis
Bella infausta gerũt. maltũq ab utͣq: cruoriᷤ
Parre datur. fert erce auid as in puiea turnꝰ.
Iamq: ꝑicẽ ⁊ ceras alimtritaq cet̾a flamme
Mulciber urebat. perq altũ ad carbasa malĩ
I bat. ⁊ incurue fumabant transtͣ carine.
Perq leues domitis inuecta leomibr auras
I gns edax nemoꝵ partes ⁊ m̃bra meorũ
Intonuic dicente dea. tonitrũq secuti
Cũ saliente gͣnes cecidert gͣnline nimbi
A craq ⁊ tumidũ subitis contursib equor :¬

Expanded text:
nunc tenet, at quodam tenuerunt tempore nymphae. nunc tenet, at quodam tenuerunt tempore nymphae. Apulus has illa pastor regione fugatas Improbat has pastor, saltuque imitatus agresti addidit obscenis convicia rustica dictis, nec prius os tacuit, quam guttura condidit arbor: arbore enim sucoque licet cognoscere mores; quippe notam linguae bacis oleaster amaris exhibet: asperitas verborum cessit in illas. Hinc ubi legati rediere, negata ferentes arma Aetola sibi, Rutuli sine viribus illis bella instructa gerunt, multumque ab utraque cruoris parte datur; fert ecce avidas in pinea Turnus Iamque picem et ceras alimentaque cetera flammae Mulciber urebat perque altum ad carbasa malum ibat, et incurvae fumabant transtra carinae: perque leves domitis invecta leonibus aurasignis edax nemorum partes et membra meorum.” Intonuit dicente dea, tonitrumque secuti cum saliente graves ceciderunt grandine nimbi, aeraque et tumidum subitis concursibus aequor
Abbreviated transcription (Latin):
alibr iratã uenerẽ ꝑleunorius agmon
Dicca placẽt paucis. num̃ maioris amiti:
Agmona coripimꝰ. cuirespondere uolẽti:
Nox parit̾ uocisq ma ẽ tenuata. comeq
In plumas abcut plumis qͦ colla tegunt᷑
Pectoraq ⁊ tergũ. marores brachia pennas:
Accipiũt. cubiiq leues turuant᷑ in alas
Magna pedis digitos ꝑars octuꝑat. oraq tornu:
Indurata rigent. fmẽq in acumĩt pont
Hunc lyeus. hũc ydas ⁊ c̃ Rechenore Nieceus.
Hunc mirat᷑ abas. ⁊ dũ mirant᷑. tandẽ
Accipiũt faciẽ aumerq ex agrine maior.
Sub uolat. ⁊ remos plausis circũuolat alis
Si uoluerũ que sit dubiarũ forma requiris:
Et non cignoꝵ: sic albis ꝑryxima cignis.
Nix equidẽ has sedes ⁊ yapidis anda dauni:
Arua gener teneo. animia cũ parre meoꝵ
Iactenꝰ oeuydes. uenulꝰ calydonia regna:
do lucheuios q sinꝰ oess apiaꝙatua reliquit.
I n quib antra indec. q̃ multa nubila silua:
⁊ l euib guctis manantia semicaper Pan

Expanded text:
Talibus iratam Venerem Pleuronius Acmon Dicta placent paucis: numeri maioris amici Acmona corripimus; cui respondere volenti vox pariter vocisque via est tenuata, comaeque in plumas abeunt, plumis nova colla teguntur pectoraque et tergum, maiores bracchia pennas accipiunt, cubitusque leves sinuatur in alas. Magna pedis digitos pars occupat, oraque cornu indurata rigent finemque in acumine ponunt. Hunc Lycus, hunc Idas et cum Rhexenore Nycteus, hunc miratur Abas: et dum mirantur, eandem accipiunt faciem, numerusque ex agmine maior subvolat et remos plausis circumvolat alis. Si volucrum quae sit dubiarum forma, requiris, ut non cygnorum, sic albis proxima cygnis. Vix equidem has sedes et Iapygis arida Dauni arva gener teneo minima cum parte meorum.” Hactenus Oenides. Venulus Calydonia regna Peucetiosque sinus Messapiaque arva relinquit. In quibus antra videt, quae multa nubila silva et levibus cannis manantia semicaper Pan
Abbreviated transcription (Latin):
Signa tũ luco dant haut incerra futuri.
Arma fert int̾ iugras crepitantia nibes
⁊ erribiles ꝙ tubas. audiraq cornua celo:
P̃monuisse nefas. soł qͦ tristis iiago
Luridda sollicias ꝑrebebat lirmina texris.
Siꝑe faces uise mediis ardere sub astris
Sepe int̃nimbos gurte cetidere cruente
Cerulꝰ ⁊ uultum ferrugine lucifer atra
Sparsus erat. sꝑarsi lunares sanguie cures
Pnistia mille lotis stigiꝰ ded̾it omina bubo.
Mille locis lacrimaiie ebur. cantꝰq ferunt᷑:
Auditi sãs ⁊ uetha minantia lucis
Uicama nulla litat. magnosꝙ ĩstare tumultꝰ:
Fibra monee. cesumq caput reꝑitur ĩ extis.
Inq foro circũq dͥomos ⁊ templa deorum :¬
Noccurnos ululasse canes. nbrasq silentũ:
Crraiisse fert̾. motãq tremorib urbem

Expanded text:
signa tamen luctus dant haud incerta futuri. signa tamen luctus dant haud incerta futuri. Arma ferunt inter nigras crepitantia nubes terribilesque tubas auditaque cornua caelo praemonuisse nefas; solis quoque tristis imago lurida sollicitis praebebat lumina terris. Saepe faces visae mediis ardere sub astris, saepe inter nimbos guttae cecidere cruentae. Caerulus et vultum ferrugine Lucifer atra sparsus erat, sparsi Lunares sanguine currus. Tristia mille locis Stygius dedit omina bubo, mAuditi sacris et verba minantia lucis. Victima nulla litat, magnos instare tumultus Fibra monet cesumque caput reperitur in extis, Inque foro circunque domos et templa deorum Nocturnas ululasse canes umbrasque silentum Erravisse ferunt motam tremoribus urbem