comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
uidebis deos oĩa dãtes nich hñtes¬
¶ Hũc tu pauꝑẽ putas an dns ĩmor¬
talib filẽz qͥ se fortuitis oĩb exuit.
¶ Felitiorẽ tu demetriũ põpeianu
uocas quẽ nõ puduit locupletiorẽ ẽẽ
põpoio. Nũs illi cotidie ẜuorũ uelut ĩ¬
patori ex̾citus referebat᷑ cui iã dudũ
diuicie ẽẽ debuerãt duo uicamii et cel¬
la laxior. At diogen uincꝰ ẜuꝰ fugit
nec eũ reducẽ cũ mõstraret tãci puta¬
uit. Turpe ẽ ĩquit mathen sine dyoge¬
ne uiuẽ posse. Dyogenẽ sine mathen
nõ posse. uidet mͥ dixisse. Age tuũ ne¬
gotiũ fortuna. Nich apd̾ siogenẽ iã tu
auidissiorũ cũaliũ tuẽdi sũt emẽda
uestis et custodiende Rapacissie manꝰ
et flẽtiũ decestãtiũq mĩstris utendũ.
¶ Qͣto ille felicior ẽ qͥ nicħ illi debet
nͥ ꝙ facilime negat sibi. S qm̃ nõ est
nobis tm̃ roboris ãgustãda c̾te sũt
prĩmoĩa ut minꝰ ad ĩiurias fortune

Expanded text:
videbis deos, omnia dantis, nihil habentisvidebis deos, omnia dantis, nihil habentis. Hunc tu pauperem putas an dis immortalibus similem, qui se fortuitis omnibus exuit ? Feliciorem tu Demetrium Pompeianum vocas, quem non puduit locupletiorem esse Pompeio ? Numerus illi cotidie servorum velut imperatori exercitus referebatur, cui iam dudum divitiae esse debuerant duo vicarii et cella laxior. At Diogeni servus nec eum reducere, cum monstraretur, tanti putavit. 'Turpe, inquit, est Mathen sine Dyogene posse vivere, Dyogenem sine Mathe non posse'. Videtur michi dixisse: 'Age tuum negocium, fortuna: nichil apud Dyogenem iam tui avidissimorum animalium tuendi sunt, emenda vestis et custodiendae rapacissimae manus et flentium detestantiumque ministeriis utendum. Quanto ille felicior, qui nihil ulli debet, nisi cui facillime negat, sibi! Sed quoniam non est nobis tantum roboris, angustanda certe sunt patrimonia, ut minus ad iniurias fortunae
Abbreviated transcription (Latin):
uuli̾s. dion elegãt᷑ dixit. Nõ minus
molestũ ẽ calius ꝙͣ comatis pilos
euelli. Idẽ scias li cet de paupib locu¬
plectibq par illis ẽẽ tormẽtũ. Utrisq
eĩ peccuĩa sua adhesit nͭ sine sẽsu euel
uidebis quos nũꝙͣ fortuna resperit
ꝙͣ quos deẜuit. uidit hoc diogenes uir
ĩgẽtis aĩ et effecit ne qͣd sibi eripi poss.
Tu istud pauꝑtatẽ ĩ opiã egestatẽ uoca
Qd uoles ignonĩosũ securitati nomẽ
ĩpone. Putabo nũc nõ ẽẽ felicẽ si quẽmͥ
aliũ ĩuen̾is cui nich parcat aut ego
fallor aut regimẽ ẽ int̾ auaros circũ¬
scͥptores latrones plagiarios unũ ẽẽ
cui noceri nõ possit. ¶Siqͥs de felia¬
tate dyogeĩs dubitat põt idẽ dubitare
et de deorũ ĩmortaliũ statu an pcirũ btẽ
degãt ꝙ illis nõ p̾dia nec orti sint nec
alieno colono rusa p̾ciosa nͨ grãde ĩ fo¬
io fenus. ¶Nõ te pudet ꝯͥsqͥs diuitus
ad stupes. Respice agendũ mũdũ midoᷤ

Expanded text:
is. Bion eleganter ait non minus molestum esse calvis quam comatis pilos li. Idem scias licet de pauperibus locupletibusque, par illis esse tormentum ; utrique enim pecunia sua obhaesit nec sine sensu revelvidebis, quos numquam fortuna respexit, quam quos deseruit. Vidit hoc Diogenes, vir ingentis animi, et effecit, ne quid sibi eripi posset. Tu istud paupertatem, inopiam, egestatem voca, quod voles ignominiosum securitati nomen impone. Putabo hunc non esse felicem, si quem mihi alium inveneris, cui nihil pereat. Aut ego fallor, aut regnum est inter avaros, circumscriptores, latrones, plagiarios unum esse, cui noceri non possit. Si quis de felicitate Diogenis dubitat, potest idem dubitare et de deorum immortalium statu, an parum beate degant, quod illis nec praedia nec horti sint nec alieno colono rura pretiosa nec grande in foro faenus. Non te pudet, quisquis divitiis adstupes ? Respice agedum mundum ; nudos
Abbreviated transcription (Latin):
Rãseamꝰ ad patͥmoĩa maxi¬
mã hũanarũ erũpnarum
mur cõꝑares mortes egrotacioẽs metꝰ
de sideria dolorũ laborũq paciẽciã cũ hu
q̃ nobis mala pectiũa nr̃a exhibet. hec
ꝑs multũ pͥgͣnabit. ¶ Itaq cogitãdũ
em̃ si putas aiosus diuites detmẽta

Expanded text:
ranseamus ad patrimonia, maximam humanarum aerumnarum mur compares, mortes, aegrotationes, metus, desideria, dolorum laborumque patientiam, eum iis quae nobis mala pecunia nostra exhibet, haec pars multum praegravabit. Itaque cogitandum enim, si putas animosius detrimenta
Abbreviated transcription (Latin):
cẽcie am uite de trahebãtur ĩ hoc õs erro¬
re u̾samur ut nõ putemꝰ ad mortem
nͥ senes ĩ clamatos q iã u̾gẽ cũ illo in¬
fãcia statĩ et iuẽta oĩsq etas ferat
augurn opus suũ fata nobis sensũ
nr̃e necis auferũt quo faciliꝰ obrepãt
mors sub ipõ iuite noĩe latet ĩfantẽ ĩse
puericia cõntit puericiã pubtas Iu¬
uenẽ sener abstulit ĩcremẽta ip̃a si bñ¬

Expanded text:
centiae anni vitae de- trahebantur. In hoc omnes errocentiae anni vitae de- trahebantur. In hoc omnes errore versamur, ut non putemus ad mortem nisi senes inclinatosque iam ver- gere, cum illo infantia statim et iuventa, omnis aetas ferat. Agunt opus suum fata ; nobis sensum nostrae necis auferunt, quoque facilius obrepat mors, sub ipso vitae nomine latet ; infantiam in se pueritia convertit, pueritiam pubertas, iuvenem senex abstulit. I
Abbreviated transcription (Latin):
et ĩ menioriã tradite senectutis uiros
noĩs cẽtenos denosq ꝑcẽscris ãnos cũ
ad om̃e tp̃s dimiẜis aĩ nulla erit
illa breuissum logissumqz eu dr̃a si
ĩspecto ꝙͣto qͥs uir̾it spacio cõpaueris
ꝙͣto nõ uix̾it. Sem̃ si ĩmaturus deces
senectus ẽ ut ne aĩalib qͣdẽ intra qua¬
tuordecĩ ãnos de fatigauit. et ħillis
longissĩa etas ẽ q̃ hoĩ pͥma dispar cui¬
q uiuẽdi facultas data ẽ. Nemo in¬
lit suũ meta q̃ datũ ꝑueĩt gd euũ. Non
ẽ itaq ꝙ sit te oueres potuit diutiꝰ ui¬
uere nõ est ĩt̾rupta eiꝰ uita/ nec unꝙͣ se
amnis casib ĩtiecit soluit᷑ ꝙ cuiq pro
missũ ẽ eũt ut sua fata nec adiaũt qͥtꝙͣ
uec ex promisso semel demũt frustra
uota ac studia sũt. hẽbit qͥsq ꝙͣtũ illi
dies pͥmꝰ ascͥpsit ex illo quo pͥmũ lutẽ
uiderit iter mortis ĩgressus ẽ accessitq
fato ꝓpͥor et illi ip̃i qͥ dicebant᷑ adoles¬

Expanded text:
et in memoriam traditae senectutis viros nomines, centenos denosque percenseas annos : cum ad omne tempus dimiseris animum, nulla erit illa brevissimi longissimique aevi inspecto quanto quis vixerit spatio comparaveris quanto non vixerit. Deinde sibi maturus decesssenectus est, ut ne animalibus quidem. Intra quattuordecim quaedam annos defetigavit, et haec illis longissima aetas est quae homini prima ; dispar cuique vivendi facultas data est. Nemo nilit suum Metasque dati pervenit ad aevi. Non est itaque quod sic te oneres : " Potuit diutius vivere." Non est interrupta eius vita nec umquam se annis casus intericit. Solvitur quod cuique pro- missum est ; eunt via sua fata nec adiciunt quicquam nec ex promisso semel demunt. Frustra vota ac studia sunt ; habebit quisque quantum illi dies primus adscripsit. Ex illo quo primum lucem vidit, iter mortis ingressus est accessitque fato propior et illi ipsi qui adiciebantur adules
Abbreviated transcription (Latin):
Ichil ergo illi mali ĩmat᷑a
mors actulit. oĩu ⁊̃ malo¬
rũ remisit patiẽciã.limiᷤ
tñ cito periit et ĩmaturus. ¶ Pͥmũ
puta illi suꝑfuisse cõp̾hende ꝙͣtũ plu¬
rimũ procede̾ hoĩ licet ꝙͣtũ est ad breuis¬
simu tp̃s edici cito cessuri loco ueĩenti

Expanded text:
ihil ergo illi mali immatura mors attulit ; omnium etiam malorum remisit patientiam. " Nimis tamen cito perit et immaturus." Primum puta illi superfuisse—comprende quantum plurimum procedere homini licet : quantum est ? Ad brevissimum tempus editi, cito ce
Abbreviated transcription (Latin):
cyrographo credidit. Alc̾ius spe ma¬
ior. alt̾ius fide uiuo. Eciã paitͥioi̾¬
ũ meũ diuisũ ẽ. nͥ succurritis m̃cet
me et ille qͥ tacuit. Nõ dissimulo me
hodie duos abdicare. Cyrographũ
prode patricidarũ fedus et nepharie
spei pactũ cyrographũ dãti ĩ piũ ac¬
cipiẽti turpe. patri ꝑiculosũ.
tabimus. si ꝑegͥnandũ una pecͥna
bimꝰ urbes si cotidianẽ rogauero
stipẽ. et illã tecũ diuidã. Noli recen¬
tẽ irã exagitare prĩs. Malui ut ta¬
cendo patrẽ iũcerẽ. Mee partis heres
ero tue custos. Et qr de remarĩa m̃¬
liꝰ sibi quisqz credit do cyrographũ
tu ta oꝑã ut istud magis apr̃e ac
patersciret. Quid enĩ timebã. insi
ne scisset pater moleste ferret filiũ

Expanded text:
edidit. Alterius spem moror, alterius fidem. Viuo et iam patrimonium meum diuisum est. Nisi succurritis uincet me et ille qui tacuit. non dissimulo me hodie duos abdicare. Chirografum prode, parricidarum foedus et nefariae spei pactum, chirografum danti impium, accipienti turpe, patri periculosumtabimus, si peregrinandum, una urbes peragrabimus, si cotidianam rogauero stipem, et illam tecum diuidam. Nolui recentem iram exagitari patris; malui ut tacendo patrem uinceret. Meae partis heres ero, tuae custos. Et quia de re maxima melius sibi quisque credit, do chirografum; tu da operam, ut istud magis a patre apater sciret. Quid enim timebam? ne si rescisset pater moleste ferret filium
Abbreviated transcription (Latin):
li cõꝑata ẽ cepit cõuias suos ĩquieta¬
re. hẽbat ad pedes hos aquib sub iud̃ cũ
pet̾et u̾sus quos referret. sepe ĩ medio u̾¬
bo excidebat. Suasit illi satellius qua¬
dratus stultorũ diuitũ arrasor et ꝙ se¬
quit᷑ arcisor et ꝙ duob hus adiũctũ ẽ
totidẽ scrinea emisses. Ille tñ ĩ ea oppĩo¬
ne erat ut putaret se scire ꝙ ꝯuisꝙͣ in
domo sua sciret. Idẽ satellius ortari il¬
lũ cepit ut lucraret᷑ hoĩem egrũ palli¬
dũ gracilẽ. Cũ sabnus respõdisset.

Expanded text:
li conparata est, coepit convivas suos inquietali conparata est, coepit convivas suos inquietare. Habebat ad pedes hos, a quibus subinde cum peteret versus, quos referret, saepe in medio verbo excidebat. Suasit illi Satellius Quadratus, stultorum divitum adrosor, et quod sequitur, adrisor, et quod duobus his adiunctum est, "totidem scrinia emisses." Ille tamen in ea opinione erat, ut putaret se scire, quod quisquam in domo sua sciret. Idem Satellius illum hortari coepit, ut luctaretur, hominem aegrum, pallidum, gracilem. Cum Sabinus respondi
Abbreviated transcription (Latin):
unnũ potiꝰ circũspice. Nullũ autẽ est
nͥ ꝙ auĩs ex sesibi ĩuenit. Sola uͥtꝰ
pr̃at gaudiũ perpetuũ securũ ⁊ siqͥd
obstat nubiũ mõ int̾ueĩt q̃ infra fẽ¬
diũ ꝑuenire cõtĩget. Non quidẽ cessa¬
tur adhuc sz festinat᷑. Multũ restat
oꝑis ĩ qd̾ isse ncc̃ĩe ẽ iugiliã ip̃e laborẽ
tuũ ĩpendas si effici cupis delegatõe
res ista nõ recipit. Aliud lict̾arũ genꝰ
ad uitoriũ admictit. ¶ Caliusius
sabuuis mẽoria nr̃a fuit diues et
cã iala erct ut illi mõ nomẽ ulixis
excid̾et. mõ athillis. mõ pͥauii. quos
iumꝰ. Nemo uetulus nomẽ dator. qui
ille troianos et achiuos ꝑ salutebat.
Nichominꝰ eruditus uolebat uideri. hãc
itaqz cõpendariã excogitauit. Magna
sũma eut ẜuos. Unũ qui homerũte¬
ueret. alterũ qui hesiodũ. Nouẽ p̾terea
liricis singlõs assignauit. Magno e¬
misse illũ. nõ ẽ ꝙ mireris. Non ĩuen̾at
faciendo sz locauit. Postꝙͣ ħ familia il¬

Expanded text:
nsurum circumspice. Nullum autem est, nisi quod animus ex se sibi invenit. Sola virtus praestat gaudium perpetuum, securum; etiam si quid obstat, nubium modo intervenit, quae infra fedium pervenire continget ? Non quidem cessatur adhuc, sed festinetur. Multum restat operis, in quod ipse necesse est vigiliam, ipse laborem tuum inpendas, si effici cupis. Delegationem res ista non recipit. Aliud litterarum genus adiutorium admittit. Calvisius Sabinus memoria nostra fuit dives. Et tam mala erat, ut illi nomen modo Vlixis excideret, modo Achillis, modo Priami, quos novimus. Nemo vetulus nomenclator, qui tribus quam ille Troianos et Achivos persalutabat. Nihilominus eruditus volebat videri. Hanc itaque conpendiariam excogitavit: magna summa emit servos, unum, qui Homerum teneret, alterum, qui Hesiodum; novem praeterea lyricis singulos adsignavit. Magno emisse illum non est quod mireris; non invenerat, faciendos locavit. Postquam haec familia il
Abbreviated transcription (Latin):
sti. iã cõreristi iõ aliorũ
emendacõi uacas. ¶ Non sũ tã ĩꝓ¬
b ut cura cões eger obeã. s tãꝙͣ ĩ eo¬
dẽ nasitudinario iaceã. De coĩ recum
malo cõloquor et remedia coĩco. Sit
itaq audi me tãꝙͣ metũ loquar. In
secretũ te mecũ admicto et te adhibi¬
to mecũ exigo. clamo mecũ ip̃e. nͣa
ãnos tuos et pudebit eadẽ uelle que
uoluercis puer/ eadẽ partire. hoc deĩq
tͥ cura mortis diẽ pr̃a. Moriãtur cañ
te uicia. dimicte istas uoluptates tur¬
bidas magno le uãdas. Non uẽture¬

Expanded text:
o aliorum emendationi vacas ? " Non sum tam inprobus, ut curationes aeger obeam, sed tamquam in eodem valitudinario iaceam, de communi tecum malo conloquor et remedia communico. Sic itaque me audi, tamquam mecum loquar. In secretum te meum admitto et te adhibito mecum exigo. Clamo mihi ipse: " Numera annos tuos, et pudebit eadem velle, quae volueras puer, eadem parare. Hoc denique tibi circa mortis diem praesta: moriantur ante te vitia. Dimitte istas voluptates turbidas, magno luendas ; non ventur
Abbreviated transcription (Latin):
suos ualentissĩos hẽas. Uoua mẽs nec
cõmodat᷑ nec emit᷑. et puto si uencilis
eẽt nõ hr̃et emptorẽ. At mala cotidie
emitur. ¶ S accipe iã ꝙ debeo et ua¬
le. diuicie sũt ad legẽ nature cõpoĩ¬
ta pauꝑtais. hoc sepe dicit epicurus

Expanded text:
alentissimos habeas ? " Bona mens nec commodatur nec emitur. Et puto, si venalis esset, non haberet emptorem. At mala cotidie emitur. Sed accipe iam quod debeo et vale. " Divitiae sunt ad legem naturae conposita paupertas." Hoc saepe dicit Epicurus
Abbreviated transcription (Latin):
aut sentiũt aut sentuĩt quedã sũt
cõpoĩta illa cõstat aut neuu aut co¬
gnacionẽ ut puta fums frumẽtũ.
Rursus nõ cõposita. ut arbor lapis.
Ergo cõcedas oportet ex hns quoq

Expanded text:
aut sentiuntur aut sentiunt, quaedam sint composita? Illa constant aut nexu, aut aceruatione: ut puta funis, frumentum, nauis. Rursus non composita: ut arbor lapis. Ergo concedas oportet ex his quoque
Abbreviated transcription (Latin):
aliud ẽ quo aĩus nr̃ agit̾. Quis ẽ issi
motus nͥ ĩtẽcio. Que ĩtẽcio nͥ ex unita
producit fruges et segetẽ ĩbecilã ac ui¬
rẽtes engit arbores ac distẽtat ĩ ramos
aut ĩ altũ exigit ꝙͣ spũs ĩtẽcio et unita.

Expanded text:
aliud quo animus noster agitetur? Quis est illi motus nisi intentio? Quae intentio nisi ex unitatd autem aliud producit fruges et segetem imbecillam ac uirentes exigit arbores aut distendit in ramos aut in altum erigit quam spiritus intentio
Abbreviated transcription (Latin):
illũ trãscursus ẽ. S fallũtur. Nã a¬
quarũ quoq silĩs facilitas ẽ nec de u¬
ntate illarũ dubiũ ẽ. q̃ sic corꝑa acci¬
piũt ut semꝑ ĩ cõtrariũ acceptis reflu

Expanded text:
illum transcursus est. Sed falluntur. Nam aquarum quoque similis facilitas est, nec de unitate illarum dubium est, quae sic corpora accipiunt ut semper in contrarium acceptis reflua
Abbreviated transcription (Latin):
cia tumultusq ẽ. hũc quidã ex distã¬
re ad ĩcencioẽz debeãt et cõferre uires.
aer aũt si ĩ athomos diuidit᷑ sparsus
ẽ. teneri uoͣ disiecta nõ possũt. Intencõ
ablata gestãte uẽto oñdẽt uoces que
remisse elateqz sũt prout aer se cõcita¬
uit. Quid enĩ uor nͥ intẽcio acris ut
audiat᷑ lingue formata ꝑcussu. Quid
cursus et motus oĩs. nõne ĩtenti spũs
oꝑa sũt. hic facit iũ et uelocitatẽ uer¬
ipe se torsit arbusta siluasqz cõuoluit
et edificia tota corripiẽs ĩ altũ frangit.
hic mare ꝑ se langiuidũ et icicẽs ĩcitat.¬
¶ As minora ueniamꝰ. Quis sine ĩ ten¬
cione spũs cãtus ẽ. Cornua et tube et
ꝙͣ qui ore reddi pot̃. Nõne aeris ĩ ten¬
ciõe ꝑtes suas explicauit. Considere¬
mus ꝙͣ ingẽtẽ iũ ꝑ occultatũ agat. ꝑ¬

Expanded text:
eius tumultusque est. Hunc quidam ex distanre ad intentionem debeant et conferre uires. Aer autem, si in atomos inciditur, sparsus est; tendi uero disiecta non possunt. Intentionablata gestante uento; ostendent uoces, quae remissae claraeque sunt prout aer se concitauit. Quid enim est uox nisi intentio aeris, ut audiatur, linguae formata percussu? Quid? cursus et motus omnis, nonne intenti spiritus opera sunt? Hic facit uim, neruis, uelocitatem curripse se torsit, arbusta siluasque, conuoluit et aedificia tota corripiens in altum frangit; hic mare per se languidum et iacens incitat. Ad minora ueniamus. Quis sine intentione spiritus cantus est? Cornua et tubae et quam qui ore reddi potest, nonne aeris intentione partes suas explicant? Consideremus quae ingentem uim per occultum ag
Abbreviated transcription (Latin):
dicendã. et hoc pͥmũ p̾sumendũ.
Int̾ea corͣ a quibz unitas sit aera oẽ.
Quid sit hoc et qr̃ p̾cipiendũ fu̾it.
scies si paula altius repetiero et
dix̾o alique d̾ ẽẽ cõtinuũ. ad cõmis¬
sũ. Cõtiuaco ẽ partiũ inł se corpo¬

Expanded text:
dicenda, et hoc primum praesumendum, inter ea corpora, a quibus unitas est, aera esse. Quid sit hoc et quare praecipiendum fuerit, scies si paulo altius repetiero, et dixero aliquid esse continuum, aliquid commissum. Continuatio est partium inter se no
Abbreviated transcription (Latin):
nutrimẽtũ sui satis sit app̾hendit. Mũ¬
due aũt ꝙͣtũ ĩeternũ desiderauit ĩua¬
sit. pusillũ tͥ erẽplũ magne rei pona.
Oua tantũ cõplectũt᷑ hũoris ꝙͣtũ ad
effectum aĩalis extituri sat est.

Expanded text:
sui satis sit, apprehendit, mundus autem, quantum in aeternum desiderabat, inuasit. Pusillum tibi exemplar magnae rei ponam: oua tantum complectuntur humoris quantum ad effectum animalis exituri
Abbreviated transcription (Latin):
nubilia ybres mues et hũancis mo¬
uẽcia comtrua mẽtes. Quecũq aer
facit patit᷑ ne. hec sublimna dicimꝰ
qr editiora ymus sũt. ¶Tertia illa
pars de agris tris arbustis satis q̃¬
rit. Et ut uiris cõsultorũ u̾bo utar
de oĩb que solo cõtinent᷑. ¶Quomõ
ĩquis detrarũ motu q̃stionẽ exposui¬
subeat t̾ras nõ ibi spectãdus ẽ. Cogit
ĩ ea sede ĩ qua illũ naͣ non disposuit.
dicã ꝙ magis iudebit᷑ mirũ. Inter
celestia de terra Sicendũ erit. Qc̃ ĩ
quis. qr cũ propͥa t̾re excutimꝰ suolo¬
co utrũ lata sit et ĩequalis et enor¬
mit̾ proiecta an totã ĩ formã spile
spectet et ĩ orbem partes suas agat
aliget aquas an aqͥs aliget᷑. ip̃a ã¬
mal fit an mers corpus et sine sẽ¬
su plenũ quidẽ spũs s aliem. Et ce¬
t̾a huiꝰ quoc̃ ĩ manus uenerĩt terrã
sequent᷑ et ĩ imis collocabũt᷑. At uͥ
querẽt᷑ quis t̾re sit situs qͥa ꝑte mũ¬
di subsẽderit. quõ adu̾sus sydera celũ¬

Expanded text:
nubila, imbres, niues, et « humanas motura tonitrua mentes; » quaecumque aer facit patiturue. Haec sublimia dicimus, quia editiora imis sunt. Tertia illa pars de agris, terris, arbustis, satis, quaerit, et, ut iurisconsultorum uerbo utar, de omnibus quae solo continentur. Quomodo, inquis, de terrarum motu quaestionem eo posuisubeat terras, non ibi spectandus est: cogitetur in ea sede, in qua illum natura disposuit. Dicam, quod magis uidebitur mirum: inter coelestia et de terra dicendum erit. Quare? inquis; quia cum propria terrae excutimus suo loco, utrum lata sit, et inaequalis, et enormiter proiecta, an tota in formam pilae spectet, et in orbem partes suas cogat; alliget aquas, an aquis alligetur ipsa; animal sit, an iners corpus et sine sensu, plenum quidem spiritus, sed alieni; et cetera huiusmodi quoties in manus uenerint, terram sequentur, et in imis collocabuntur. At ubi quaeretur, quis terrae sit situs, qua parte mundi subsederit, quomodo aduersus sidera coelum
Abbreviated transcription (Latin):
ex quo natus es duceris. hec et huiꝰ¬
tremã illam horã placidi expectare
ciuꝰ metus om̃s alicis ĩquietas facit.
¶ S ut finẽ eple imponã accipe
ꝙ mͥ hodierno die placuit. et hoc qͦz
er alienis ortulis sũptũ est . ¶ Mag¬
ne diuicie sũt lege nature cõposita
pauꝑtas. lex autẽ illa nature scis qͦs
nobis t̾mos statuat. Nõ esurire. nõ
siti re nõ algere. ut famẽ sitĩq repel¬
las nõ est ncͣcͣre suꝑbis assid̾e̾ lumimi¬
b uet suꝑciliũ graue et cõtumeliosã

Expanded text:
ex quo natus es, duceris. Haec et eiusex quo natus es, duceris. Haec et eiustimam illam horam placidi expectare, cuius metus omnes alias inquietas facit. Sed ut finem epistulae inponam, accipe, quod mihi hodierno die placuit. Et hoc quoque ex alienis hortulis sumptum est. " Magnae divitiae sunt lege naturae composita paupertas." Lex autem illa naturae scis quos nobis terminos statuat ? Non esurire, non sitire, non algere. Ut famem sitimque depellas, non est necesse superbis adsidere liminibus nec supercilium grave et contumeliosa
Abbreviated transcription (Latin):
sius adortare te ip̃m et ĩdura.¬
¶ De pompen capite pupillus
et spatulerũt smñam . ¶ De crasso
crudelis et ĩsolens parthus. ¶ Gay
cesar iussit lepidũ dertro tribuno p̾¬
bere ceruicẽ ip̃e cheree prestitit. Nemi¬
nez eo fortuna prouerit ut non tm̃n
illi minaretur ꝙͣtũ ꝑmiẜat. Noli hu¬
ic trãquillitati cõside̾. momẽto ma¬
re eu̾titur. Eodẽ sie ubi luxerũt na¬
iugia sorbẽtur. Cogita posse et hostẽ
et latronẽ aduouere iugulo tuo gla¬
diũ ut potas maior absit. Nemo nõ
ẜuus ht iate uite nescisqz arbitrũ .i
ta dico quisqͥs uitã sua cõtempẜit
tue dũs est. Recognosce erẽplũ illorũ
qui domesticis ĩsidus ꝑierũt aut a¬
ꝑta ii aut dolo ĩtelliges nõ paucio¬
res ẜuorũ ire cecidisse ꝙͣ regũ. Quid
forte ĩ manus hostiũ incideris uictor
te duci iu bebit eo nẽpe quo duceris.
qͥd te ip̃e decipis. et hoc nũc pͥmũ ꝙ
olim paciebaris ĩtelligis. Itaq dico

Expanded text:
s, adhortare te et indura. De Pompei capite pupillus et spado tulere sententiam, de Crasso crudelis et insolens Parthus; Gaius Caesar iussit Lepidum Dextro tribuno praebere cervicem, ipse Chaereae praestitit. Neminem eo fortuna provexit, ut non tantum illi minaretur, quantum permiserat. Noli huic tranquillitati confidere; momento mare evertitur. Eodem die ubi luserunt navigia, sorbentur. Cogita posse et latronem et hostem admovere iugulo tuo gladium: Ut potestas maior absit, nemo non servus habet in te vitae necisque arbitrium. Ita dico: quisquis vitam suam contempsit, tuae dominus est. Recognosce exempla eorum, qui domesticis insidiis perierunt, aut aperta vi aut dolo; intelleges non pauciores servorum ira cecidisse quam regum. Quid forte in manus hostium incideris, victor te duci iubebit; eo nempe, quo duceris. Quid te ipse decipis et hoc nunc primum, quod olim patiebaris, intellegis? Ita dico:
Abbreviated transcription (Latin):
efficit nimia formido. ¶ Nulli põt
secura uita cõting̾e qui de produtẽ¬
da mimis cogitat. qͥ int̾ magna bo¬
na multos cõsules miͣat. ħ cotidie
meditare ut possis equo cũo iutã re¬
liquere. Quã multi sic cõplectũtur
et teuẽt quõ qui ciqua corrẽte rapi¬
ũtur ꝑ spinas et asꝑa. pleriq in ter
mortis metũ et uite tormẽ iẜi
fluctuãt et uiuere nolũt. et mori
nescĩĩt. fac ittiq tibi iocũdã uitã
oñez proilla sollicitudinẽ deponẽ¬
do. ¶Nussũ bonũ adiuucit hñtẽ
nͥ ad cuiꝰ amissiõez p̾paratꝰ ẽ aĩs.Alul¬
lius autẽ rei fricilior amissio est ꝙͣ
q̃ desiderari amissa nõ põt. Ergo ad¬
uersus oĩa que actide possũt ⁊ potẽtis

Expanded text:
efficit nimia formido ? Nulli potest efficit nimia formido ? Nulli potest secura vita contingere, qui de producenda nimis cogitat, qui inter magna bona multos consules numerat. Hoc cotidie meditare, ut possis aequo animo vitam relinquere, quam multi sic conplectuntur et tenent, quomodo qui aqua torrente rapiuntur spinas et aspera. Plerique inter mortis metum et vitae tormenta miseri fluctuantur et vivere nolunt, mori nesciunt. Fac itaque tibi iucundam vitam omnem pro illa sollicitudinem deponendo. Nullum bonum adiuvat habentem, nisi ad cuius amissionem praeparatus est animus; nullius autem rei facilior amissio est, quam quae desiderari amissa non potest. Ergo adversus haec, quae incidere possunt etiam potentis
Abbreviated transcription (Latin):
Erseuera ut cepisti et ꝙͣ¬
tũ potes ꝓpera quo du ti
frui enĩdato aĩo et cõpoĩ¬
co possis. frueris quidẽ ⁊̃ dũ emen¬
luptas ẽ que ꝑcipit᷑ ex cõtemplacõe
mẽtis ab oĩ labepure et splendide.
¶Teues utiq memorie ꝙͣtũ sẽ¬
ẜis gaudiũ cũ p̾certa poĩta sũpsi¬
sti iurilẽ togã et ĩ forũ deductus es.
Maus expecta cũ puenlez aĩnz de¬
posueris et te ĩ iuros phỹa trãsscͥp¬
iuus ẽ puerilitas remanet. et hoc
s infãciũ. illi eni leuia hu falsa
formidãt nos utraqz . ¶ Profice
mõ et ĩtellictes quedã ideo minus
posset nccͣce ẽ aut nõ ꝑueĩat aut
trainseat. ¶ Difficile ẽ inqͥs cũu¬
ꝑduce̾ ad cõtempcõez cũe. Non uides
ꝙͣ ex fuuolis cr̃s cõtẽpuat᷑. alius
ante amice fores la queo pependit.
alius se p̾cipitauit ex tecto ne dũn
stomachãte diu ciꝰ audiret. ailius ne
reduc̾etur a fuga ferrũ ad egit ĩ iu¬
scera. nõ putas uͥtutẽ ħ effcũram ꝙ

Expanded text:
ersevera ut coepisti et quantum potes propera, quo diutius frui emendato animo et conposito possis. Frueris quidem etiam dum emenluptas est, quae percipitur ex contemplatione mentis ab omni labe purae et splendidae. Tenes utique memoria, quantum senseris gaudium, cum praetexta posita sumpsisti virilem togam et in forum deductus es; maius expecta, cum puerilem animum deposueris et te in viros philosophia transscripod est gravius, puerilitas remanet. Et hoc sed infantum. Illi levia, hi falsa formidant, nos utraque. Profice modo; intelleges quaedam ideo minus posset; sed necesse est aut non perveniat aut transeat " Difficile est," inquducere ad contemptionem animae." Non vides, quam ex frivolis causis contemnatur? Alius ante amicae fores laqueo pependit, alius se praecipitavit e tecto, ne dominum stomachantem diutius audiret, alius ne reduceretur e fuga, ferrum adegit in viscera. Non putas virtutem hoc effecturam, quod
Abbreviated transcription (Latin):
caui nec tã magnũ cõsciliũ iurilib
qͦ aĩs graue cõmissit muliebri ga¬
rulitati q̃ id solũ põt tace᷑ ꝙ nescit.
Quo tpr̃ uror torta ẽ. nich̾ ad huc de
tyrãmcdio cogit abã. Cogitaui post
ea. et ħ ip̃a mͥ cogitandi cã fuit uro¬
ris ultio. Si qͥd audierat tacuit. non
bñficiũ est s fides

Expanded text:
caui nec tam magnum consilium, uirilibus quoque animis graue, commisi muliebri garrulitati, quae id solum potest tacere quod nescit. Quo tempore uxor torta est nihil adhuc de tyrannicidio cogitabam; postea cogitaui et haec ipsa mihi cogitandi causa fuit uxoris ultio. Si quod audierat tacuit, non beneficium est sed fides
Abbreviated transcription (Latin):
tos nũc ĩ ĩfima allisostur nobis mag¬
no cõsensu uicia cõmẽdãt licet nͥ aliud
ꝙ sic salutare cẽptemꝰ proderit tñ posse
ipm̃ secedere meliores ermmꝰ fingłi. Quid
ꝙ secẽdere ad optimos uiros et ciliꝙ erẽ
cuit uͥ nemo ĩf̾uen̾t qͥ iudiciũ adhucĩ¬
becillũ pplõ adiutore de torq̃at tũc pot
a quali uita et uno tenore procedere
quã ꝓpoĩtis diu̾sissĩs scindimꝰ. Nã int̾
cet̾a mcila illud pessimũ ẽ ꝙ uicia ip̃a
nuitamꝰ sine hoc quidẽ nobis cõtĩgit ꝑ¬
manere ĩ malis iã familiari. Aliud
exalio placet uexatoz nos. hoc qͦ ꝙ ui¬
fluctuamꝰ aliudq ex alio cõp̾hendimꝰ
petita relĩquimꝰ relicta repetimꝰ. Alt̾
et id optimũ nobis uidet ꝙ petitores
laudatoresq multos ht̃ nõ id ꝙ laudã¬
dũ petendũq ẽ Nec uiã bonã ac ma¬
lam ꝑse extima nũc s turbã uestigio

Expanded text:
nobis magno consensu vitia commendant. Licet nihil aliud, quod sit salutare, temptemus, proderit tamen per se ipsum secedere ; meliores erimus singuli. Quid, quod secedere ad optimos viros et aliquod execuit, ubi nemo intervenit, qui iudicium adhuc imbecillum populo adiutore detorqueat; tunc potest vita aequali et uno tenore procedere, quam propositis diversissimis scindimus. Nam inter cetera mala illud pessimum est, quod vitia ipsa mutamus. Sic ne hoc quidem nobis contingit permanere in malo iam familiari. Aliud ex alio placet vexatque nos hoc quFluctuamur aliudque ex alio com- prendimus, petita relinquimus, relicta repetimus, alteet id optimum nobis videtur, quod petitores laudatoresque multos habet, non id quod laudandum petendumque est, nec viam bonam ac malam per se aestimamus, sed turb
Abbreviated transcription (Latin):
deseris ꝑtes tuas, certe stoy¬
ci nri dicũt usq ad ultimũ
uite finẽ in actu erimꝰ. Nõ desinemus
coĩ bono oꝑam dare aduiuare singulos
opẽ ferre eciã ũmicis eruti manu nos
sumꝰ qͥnullis ãnis uataciões damꝰ et
qd̃ cut ille iuir diẜtissimꝰ canitiẽ galea
p̾miius nos sumꝰ apd quos usq eo in¬
ch ante mortẽ ociosũ ẽ ut si res patit᷑
nõ sit ip̃a mors otiosa. ¶ Qͥd nobis
epycuri p̾cepta ĩ ip̃is cenonis pͥncipis
loq̃ris. qͥn tu bñ nauiter si partiũ pi¬
get trãffugis potiꝰ ꝙͣ prodis. hec tͥ in¬
me similẽ ducib meis prestẽ. qͣd ergo
ẽ. nõ quo misẜĩt me illi s quo dure¬
rint ibo. Nũt probo tͥ nõ desiscere me
a p̾ceptis stoycorũ. Nã nec ip̃i quidẽ
ai sus discruerũt et tñ excussatissimꝰ
eẽm etiã si nõ p̾cepta illorũ sequerer¬

Expanded text:
Deseris partes ? Certe Stoici vestri dicunt: ' Usque ad ultimum vitae finem in actu erimus, non desinemus communi bono operam dare, adiuvare singulos, opem ferre etiam inimicis senili manu. Nos sumus, qui nullis annis vacationem damus et, quod ait ille vir disertissimus, Canitiem galea premimus. Nos sumus, apud quos usque eo nihil ante mortem otiosum est, ut, si res patitur, non sit ipsa mors otiosa.' Quid nobis Epicuri praecepta in ipsis Zenonis principiis loqueris ? Quin tu bene gnaviter, si partium piget, transfugis potius quam prodis ? " me similem ducibus meis praestem ? Quid ergo est ? Non quo miserint me illi, sed quo duxerint, ibo." Nunc probabo tibi non desciscere me a praeceptis Stoicorum ; nam ne ipsi quidem a suis desciverunt; et tamen excusatissimus essem, etiam si no
Abbreviated transcription (Latin):
q seqͥturus ẽ. si turpe uitaturꝰ et ĩ
oĩ actu uite spectaturꝰ. ħ duo nullũ a¬
liud bonũ ꝙͣ hoẽstũ. uͭͨ aliud malum
ꝙͣ turpe. Si una ĩdeprauata uͥtus ẽ.
et sola ꝑiuanet tenoris sui uonũ ẽ
bonũ uͥtus. cui iã accede̾ ne sit bonũ¬
u̾tus nõ pot̃. Mutacio ꝑiculũ essu¬
git. Stulticia ad sapĩam eripit. Sn¬
piẽtia ĩ stulticiã nõ reuoliut᷑. ¶ Di¬
ui si forte mem̃sti cõcupita uulgo
et forundata ĩcõsulto ĩpetu pleros¬
qz calcãtes. Inuẽtus ẽ qͥ flãmis ĩpo¬
neret manũ. Cuiꝰ risũ nõ ĩterrũ pet
tortor. Qui ĩ fune̾ liborũ lacͥmã nõ
mitteret. Qui morti ĩtrepidꝰ occur¬
reret. Amor et numia cupiditas pi¬
cula depoposcerũt. Qd pt̃ b̃ius obsti¬
nacio cũ aliquo stmiulo cõcitata ꝙͣ¬
to mag̃ uͥtus q̃ nõ ex ĩpetu u subito.

Expanded text:
vitaturus et in omni actu vitae spectaturus haec duo, nec aliud bonum quam honestum nec aliud malum quam turpe, si una indepravata virtus est et sola permanet tenoris sui; unum est bonum virtus, cui iam accidere, ne sit bonum, non potest. Mutationis periculum effugit; stultitia ad sapientiam erepit, sapientia in stultitiam non revolvitur. Dixi, si forte meministi, concupita volgo et formidata inconsulto impetu plerosque calcasse. Inventus est, qui flammis inponeret manum, cuius risum non interrumperet tortor, qui in funere liberorum lacrimam non mitteret, qui morti non trepidus occurreret. Amor enim, ira, cupiditas pericula depoposcerunt. Quod potest brevis obstinatio animi aliquo stimulo excitata, quanto magis virtus, quae non ex impetu nec sub
Abbreviated transcription (Latin):
ueniũt et qͥ potẽtioris ĩuiria. si uĩcula
et erilia et uanas hũanarũ for¬
midiẽs mentiũ securus audit et di¬
cit. Nõ ulla laborũ o uͥgo noua mͥ fai¬
cies ĩopina ue surgit. oĩa ꝑcepi at¬
q aĩo mecũ ip̃e ꝑegi. Tu hodie ista
denũcias. sẽꝑ erto denũciaui mͥ. et
hoĩem ꝑaui ad hũana. P̾cogitati
mali mollis ictus uenit. At scultis
et fortune credẽtib oĩs uidet᷑ noua
rerũ et ĩ opinata facies. Magna ãt
pars ẽ apud ĩꝑitos mali nouitas. ħ
ut scias eaqz putauerãt a sꝑa for¬
tiꝰ cũ assueuere paciũt᷑. Peo sapiẽs
assuessit futuris malis. et q̃ alni
dui paciendo leuia faciũt. hic leui¬
a facit diu cogitando. Audiuimꝰ
aliqñ uoces ĩpitorũ dicẽtiũ. Scie¬
bã hoc mͥ restare. Sapiẽs scit sibi
oĩa restare. Quicqͥd factũ ẽ dicit¬
sciebam. uale.

Expanded text:
otentioris iniuria, si vincula lia et vanas humanarum formidines mentium securus audit et dicit: Non ulla laborum, O virgo, nova mi facies inopinave surgit; Omnia praecepi atque animo mecum ipse peregi. Tu hodie ista denuntias; ego semper denuntiavi mihi et hominem paravi ad humana." Praecogitati mali mollis ictus venit. At stultis et fortunae credentibus omnis videtur nova rerum et inopinata facies; magna autem pars est apud imperitos mali novitas. Hoc ut scias, ea quae putaverant aspera, fortius, cum adsuevere, patiuntur. Ideo sapiens adsuescit futuris malis et quae alii diu patiendo levia faciunt, hic levia facit diu cogitando. Audimus aliquando voces imperitorum dicentium: " sciebam hoc mihi restare "; sapiens scit sibi omnia restare. Quicquid factum est, dicitsciebam." VALE.
Abbreviated transcription (Latin):
eius oici. S ideo unũ ip̃a bonũ est.
qr nullũ sine illa ẽ. Si oẽ ĩ aĩo bo¬
nũ ẽ ꝯͥcqͥd illũ cõfirmat extollit ãpli¬
ficat bonũ ẽ. Ualidiorẽ aĩu et ercel¬
siorẽ et ãpliorẽ uͥtus facit. Nã cet̾a
q̃ cupiditates nr̃as irritãt depͥmũt
qͣ aĩiz et labefaciũt. et cũ uiderent᷑
actollere ĩflãt ac multa ueitate de¬
ludũt. ergo unũ id bonũ est. quo me¬
lior cũus id efficiet᷑. ¶ Omĩs actioẽs
cotis uite hoẽsti ac turpis respectu
tẽꝑãtur. ad hec fciciẽdi et nõ facien¬
di racio dirigit᷑. Quid sit hoc sicã.
Uir bouꝰ ꝙ honeste se facturũ puta¬
erit fciciet. si dãpnosũ erit fuciet. ⁊ si

Expanded text:
eius omnia; sed ideo unum ipsa bonum est, quia nullum sine illa est. Si omne in animo bonum est, quicquid illum confirmat, extollit, amplificat, bonum est; validiorem autem animum et excelsiorem et ampliorem facit virtus. Nam cetera, quae cupiditates nostras inritant, deprimunt quoque animum et labefaciunt et, cum videntur adtollere, inflant ac multa vanitate deludunt. Ergo unum id bonum est, quo melior animus efficietur. Omnes actiones totius vitae honesti ac turpis respectu temperantur; ad haec faciendi et non faciendi ratio derigitur. Quid sit hoc, dicam: vir bonus quod honeste se facturum putaerit, faciet, etiam si damnosum erit, faciet, eti
Abbreviated transcription (Latin):
¶ Idice nũc ꝙ si mõ solute cor¬
porib aĩe manet felicior illis st atꝰ
restat ꝙͣ ẽ dũ cõu̾satur ĩcorpore. at¬
qͥ susta bona sũt qͥb ꝑ corpora uti¬
mur emissis erit peiꝰ ꝙ cõtra fidez
ẽ feliciores ẽẽ liberis et ĩ uniu̾sũ da¬
tis clausas et obsessas. ¶Illud qͦ
dixerã si bona sũt ea q̃ tã hoĩ cõtĩ¬
git ꝙͣ multis aĩalib et nuita cũa¬
lia btãm uitã actura ꝙ fieri iillo

Expanded text:
nc, quod si modo solutae corporibus animae manent, felicior illis status restat quam est, dum versantur in corpore. Atqui si ista bona sunt, quibus per corpora utimur, emissis erit peius, quod contra fidem est, feliciores esse liberis et in universum datis clausas et obsessas. Illud quoque dixeram, si bona sunt ea, quae tam homini contingunt quam mutis animalibus, et muta animalia beatam vit
Abbreviated transcription (Latin):
tã phm̃ audio. et qͥdẽ quĩtũ iã diẽ
hẽo er quo ĩ scolã eo et ab octaua
disputãtẽ audio. U̾ona ĩ qͥs etate.
Idẽ faciã ꝙ trosuli et iuuenes. Bñ
mecũ agit᷑ si ħ unũ senectutẽ mea
decet. Dĩs et as hoĩes hec scola ad¬
mictit. In ħ seuescamiꝰ ut iuiuenes se¬
quamur. In theatrũ sener ibo et ĩcir¬
cũ desferar et nillũ par sine me de¬
pugnabit. Ad phm̃ ue erubescã. Tã¬
diu discendũ ẽ ꝙͣ diu nescias. Si ꝓ¬
u̾bio credimꝰ ꝙͣ diu uiuas. nec ulli
h rei mag̃ cõueĩt ꝙͣ huic tã du discẽ¬

Expanded text:
phum audio et quidem quintum iam diem habeo, ex quo in scholam eo et ab octava disputantem audio. "Bona," inquis, "aetate." Idem faciam, quod trossuli et iuvenes?" Bene mecum agitur, si hoc unum senectutem meam demittit. " In hoc senescamus, ut iuvenes sequamur ? " In theatrum senex ibo et in circum deferar et nullum par sine me depugnabit ad philosophum ire erubescam ? Tamdiu discendum est, quamdiu nescias; si proverbio credimus, quamdiu vivas. Nec ulli hoc rei magis convenit quam huic: tamdiu discen
Abbreviated transcription (Latin):
ris solida gubemaculũ ꝑcires nelox
et nõ senciẽs uẽtũ. ¶ Gladiũ bonũ
dices nõ cui aureatus ẽ balteus.
nec cui magna gẽmis distrĩgitur.
s cui ad secandũ subtilis ẽ acies.
et nuicco munimẽtũ õe Rupturꝰ.

Expanded text:
ris solida, gubernaculo parens, velox ris solida, gubernaculo parens, velox et non sentiens ventum. Gladium bonum dices non cui auratus est balteus nec cuius vagina gemmis distinguitur, sed cui et ad secandum subtilis acies est et mucro munimentum omne ruptur
Abbreviated transcription (Latin):
bonũ hoĩs. Si nullũ aliud ẽ hoĩs ꝙͣ
racõ. hec erit unũ eiꝰ bonũ s pẽsãdũ
cũ oĩb. Si sit aͥs malus puto ĩpro¬
habit̃ si bonus puto probabit᷑. Id gͦ
ĩ hoĩe pͥmũ solũq ẽ quo et probatur.
ualitudĩes diuicias ymagĩes mł¬
tas. frequẽs atriũ. s malis ex cõfes¬
so sit ĩprobabis illũ. Itẽ siqͥs nich ꝯͥ¬
de illorũ que retuli hẽat. deficiat pec¬
cuma cliẽtũ tirrba. nobilitate auor
proauorũqz serie sz ex cõfesso bonus
sit. probabis illũ. Etgo hoc ẽ unũ bo¬
tur lciuidãdus ẽ. Qd qͥ nõ ht̃ oĩu ali
orũ copia daĩpnat᷑ hac reicit᷑. ¶ Que
cõdicio rerũ eadẽ hoĩz ẽ Naiuis bona
dr̃. nõ q̃ p̾ciosis cõlorib picta ẽ. nec
cui argẽteũ, aut aureũ rostrũ est.
nec cui tutela ebore celata ẽ. neq
fiscis atq opib regns p̾ssa ẽ. S
stabilis et firma et ĩcturis a quãex¬
cludẽtib spissa ad ferẽda ĩcur sũ iuai¬

Expanded text:
bonum. Si nullum aliud est hominis quam ratio, haec erit unum eius bonum, sed pensandum cum omnibus. Si sit aliquis malus, puto improbabitur; si bonus, puto probabitur. Id ergo in homine primum solumque est, quo et probatur evaletudinem, divitias, imagines multas, frequens atrium, sed malus ex confesso sit, inprobabis illum. Item si quis nihil quidem eorum, quae rettuli, habeat, deficiatur pecunia, clientium turba, nobilitate et avorum proavorumque serie, sed ex confesso bonus sit, probabis illum. Ergo hoc unum est botur laudandus est, quod qui noc reicitur. Quae condicio rerum, eadem hominum est. Navis bona dicitur non quae pretiosis coloribus picta est nec cui argenteum aut aureum rostrum est nec cuius tutela ebore caelata est nec quae fiscis atque opibus regiis pressa est, sed stabilis et firma et iuncturis aquam excludentibus spissa, ad ferendum incursum ma
Abbreviated transcription (Latin):
tũq reb hũanis ꝑtineat ip̃a tñ ꝑ
cõtẽplacõ futuri oꝑis iuuat. Et uir
fortis et iustus cũ mortis sue p̾cia
añ se posuit libertatẽ prĩe salutem
oĩuz pro quib depẽdit aĩam ĩ sũma
uoluptate ẽ et ꝑiculo suo fruit. S
isse qͦ cui ⁊ hoc gaudiũ enpit᷑. ꝙ trac¬
tacio opis maxĩe et utile prãt. nicħ
cõtactus desiliet ĩ mortẽ. face̾ recte
ra sequet᷑ obluuo et parũ grata e¬
stĩacio ciuiũ. Respondebit tͥ. Ista oĩa
extra corpus meũ sũt. Ego ipm cõ

Expanded text:
tineat, ipsa tamen contemplatio futuri operis iuvat, et vir fortis ac iustus, cum mortis suae pretia ante se posuit, libertatem patriae, salutem omnium, pro quibus dependit animam, in summa voluptate est et periculo suo fruitur. Sed ille quoque, cui hoc gaudium eripitur, quod tractatio operis maximi et ultimi praestat, nihil cunctatus desiliet in mortem facere recte pra sequetur oblivio et parum grata existimatio civium"; respondebit tibi: "ista omnia extra opus meum sunt. Ego i
Abbreviated transcription (Latin):
rosus qͦ et ĩdolis boue sẽtit. Cet̾a le¬
uia fũt et mutabilia. Itaq sollici¬
ce possidẽtur. ⁊ si fauẽte fortũa ĩ unũ
cõgesta sũt. dñis suis ĩcõbũt gͣuia
et illos semꝑ p̾mũt. aliĩ et illudũt.
Nẽo ex istis quos purpuratos uides
felix est. nõ magis ꝙͣ ex illis quib
sceptrũ et claundẽ iscena fabule as¬
signãt. Cũ pñte pplõ lati ĩcesserut
et cõturnati simul exierũt excalceã¬
tur et ad staturã suã redeũt. Nemo
istorũ quos siuicie honoresq ĩ altio¬
re fastigio ponuũt magnꝰ est. Qua¬
re gͦ magnꝰ uidet. Cũ basi illũ sua
nieritis. nõ ẽ magnꝰ pomilio l ĩ mõ¬
tẽ cõstiterit. Colosus magͥtudinẽ
suã ẜuabit. ⁊ si steterit ĩ puteo. Lxc
laboramꝰ eirore. Sic nobis ĩpouit᷑ ꝙ
issi et ea quib adornatus ẽ. Atqͥ cũ
uoles uerã hoĩs estĩcicõe ĩmre et
scire qualis sit nudũ respice. Pouat
patͥmoniũ ponat holiores. et alia

Expanded text:
rosus quoque et indolis bonae sentit; cetera levia sunt, mutabilia. Itaque sollicite possidentis. Etiam si favente fortuna in unum congesta sunt, dominis suis incubant gravia eNemo ex istis, quos purpuratos vides, felix est non magis quam ex illis quibus sceptrum et chlamidem in scena fabule assignant, cum presenti populo elati incesserint et coturnati simul exierint, excalciantur et ad staturam suam redeunt. Nemo istorum quos divitie et honores in fastigio ponunt, magnus est. Quare ergo magnus videtur, cum basi suametiris. Non est magnus pumilio, licet in monte constiterit; colossus magnitudinem suam servabit, etiam si steterit in puteo. Hoc laboramus errore, sic nobis imponitur, quod illi et ea, quibus adornatus est. Atqui cum voles verscire, qualis sit; nudum inspice. ponat patrimonium, ponat honores, et alia
Abbreviated transcription (Latin):
cas magroqz hãc rẽ tͥ laudatã ꝙͣ pro¬
beitã putas et ĩ artũ q̃ dicta sũt cõ¬
trahã. Oĩa bouo suo costãt. uitẽ fer¬
tilitas cõmendat. sapor uinũ. uolo¬
citas ceruũ. Quã fortia dõrso iuiẽ¬
ta fuit q̃ris. quorũ hic uiuus ẽ usus
sarcinã ferre. In cane sagacitas pͥ¬
ma ẽ si ĩuestignte debet feras. cursꝰ
si cõsequi. audatia si mordere et ĩna
tur quo censet᷑. In hoĩe optiniũ qͥd ẽ
Racõ. hec añcedit aĩalia. deos sequit
Racõ erico profecta propͥũ bonũ est.

Expanded text:
 laudatam quam probatam putas, et in artum, quae dicta sunt, contraham. Omnia suo bono constant. Vitem fertilitas commendat et sapor vini, velocitas cervum. Quam fortia dorso iumenta sint quaeris, quorum hic unus est usus, sarcinam ferre. In cane sagacitas prima est, si investigare debet feras, cursus, si consequi, audacia, si mordere et invad nascitur, quo censetur. In homine optimum quid est ? Ratio; hac antecedit animalia, deos sequitur. Ratio ergo perfecta proprium
Abbreviated transcription (Latin):
ip̃e ĩt̾roges si res exigerit ut pro pa¬
tria moriaris. et salutẽ oĩiz ciuũ
tua redimas morte. An porrecturus
sis ceruicẽ nõ tm̃ paciẽter s ⁊̃ libẽ¬
ter. Si hoc fcũrus es nullũ aliud

Expanded text:
e ipse interroges, si res exegerit, ut pro patria moriaris et salutem omnium civium tua redimas, an porrecturus sis cervicem non tantum patienter, sed etiam libenter. Si hoc facturus es, nullum aliud
Abbreviated transcription (Latin):
uir bonus nascit᷑. paucissumm sedẽt
et hy plurisqz uidẽt᷑ nich boĩ nego¬
tn hr̃e ꝙ agãt. Inepti et mertes uo¬
cãtur. Michi cõtĩgat iste derisus. G¬
quo aĩo audiẽda sũt ĩꝑitorũ cõuici¬
a et adhoẽsta uadẽti cõtẽpnẽdus ẽ
ip̃e cõtẽptus. ꝑge mi lucilli et ꝓpa¬

Expanded text:
dent, et hi plerisque videntur nihil boni negotii habere quod agant; inepti et inertes vocantur. Mihi contingat iste derisus; aequo animo audienda sunt inperitorum convicia et ad honesta vadent! contemnenda est ipse contemptus. Perge, Lucili, et p
Abbreviated transcription (Latin):
ueloxẽ. et equi. Nõ sico ĩ oĩb hus
uĩcitur nõ quero qͥd ĩ se maximũ hẽ¬
at sz quid suũ. Corpus ht̃. et arbo¬
res. ht̃ ĩpetũ ac motũ uolũtariũ. et
bestie et uerines. ht̃ uocẽ s ꝙͣto cla¬
riorẽ canes. acutiorẽ aqͥle. gramorẽ
tami. dulciorẽ mobilioiẽq lucum.
Quid ẽ in hoĩe propͥũ. Racio. ħ recta
et cõsumata felicitatẽ hoĩs ĩpleuit
Ergo si oĩs res cũ bonũ suũ ꝑfecit
laudabilis ẽ. et ad finẽ nate suc ꝑ¬
ueĩt. hoĩs autẽ suũ bonũ racõ ẽ si

Expanded text:
t equi. Non dico, in his omnibus vincitur. Non quaero, quid in se maximum habeat, sed quid suum. Corpus habet; et arbores. Habet impetum ac motum voluntarium; et bestiae et vermes. Habet vocem; sed quanto clariorem canes, acutiorem aquilae, graviorem tauri, dulciorem mobilioremque luscinii ? Quid in homine proprium ? Ratio. Haec recta et consummata felicitatem hominis implevit. Ergo si omnis res, cum bonum suum perfecit, laudabilis est et ad finem naturae su
Abbreviated transcription (Latin):
cũ magno utusq cõtẽptu. ¶ Si hãc
oppĩonẽ recepis aliꝙͥ bonũ eẽ p̾ter ho¬
nestũ nulla nõ uͥtus laborabit nul¬
la eñi obtinẽ potit si qͥcꝙͣ extra se res¬
pexit. Qd si ẽ. racoĩ repugnat ex qͣ
uͥtutes sũt. et ueritati ꝯ̃sie incõe ñ¬
na falsa ẽ. unũ bonũ cõcedas necĩe ẽ
sũme pietatis erga deos ẽẽ. Itaq qͥcqͣd
illi acciderit equo aĩo substiẽbit. Sci¬
et eĩ id accidisse lege diuina qua uni¬
u̾sa procedũt. Quod si ẽ unũ bonũ il

Expanded text:
cum magno utriusque contemptu. Si hanc opinionem receperis, aliquid bonum esse praeter honestum, nulla non virtus laborabit. Nulla enim optineri poterit, si quicquam extra se respexerit. Quod si est, rationi repugnat, ex qua virtutes sunt, et veritati, quae sine nat, falsa est. Virum bonum concedas necesse est summae pietatis erga deos esse. Itaque quicquid illi accidit, aequo animo sustinebit; sciet enim id accidisse lege divina, qua universa procedunt. Quod si est, unum il
Abbreviated transcription (Latin):
U biq notus ꝑdidi exilio locum.
Me fugit orbis astra trãsuersos agũt
Obliqua cursus ipẽ tytan cerberum
Meliore uultu uidit.o fidum caput
Theseu latebrã quere lõginquã abditã.
Tu iãq semꝑsceleris aliem arbiter
A mas nocentes. gr̃am meritis refer
Uicemqz meis redde me inferm s p̾cor
Umbris. reductũ meq subiectũ tius
Restitue uniclis. ille me abscõde locus
Sedet ille nouit.
Nostra te tellus manet .
Illuc solutã cede gradimꝰ manũ.

Expanded text:
ubique notus perdidi exilio locum. ubique notus perdidi exilio locum. me refugit orbis, astra transversos agunt obliqua cursus, ipse Titan Cerberum meliore vultu vidit, o fidum caput, Theseu, latebram quaere longinquam abditam; quoniamque semper sceleris alieni arbiter amas nocentes, gratiam meritis refer vicemque nostris: redde me infernis precor umbris reductum, meque subiectum tuis constitue vinclis: ille me abscondet locus. sed et ille novit. Nostra te tellus manet. illic solutam caede Gradivus manu
Abbreviated transcription (Latin):
A ut uiuis aut occidis hanc ammã leuẽ
Fessamqz seruo nec niꝰ quassc̃ malis
In ore primo teneo. tam tarde patri
Uitam dat aliquis: non ferã ulterius morã.
Letali ferro pectus impressũ inducun.
Mic hic iacebit herculis sam scelus.
I am parte genitor parce. iã reuoca manũ.
Subtũbe uirtus prefer imperiũ patris.
Eat ad labores hic quoqz herculeos labor.
Uiuamus. artus alleua afflictos solo
Theseu parentis dertra contactus pios
Scelerata refugit.
Hanc ego manũ amplector libens.
Hac nirus ibo pectori hãc ego admoues
P ella dolores.
Quem locũ profugus petam.
Ubi me recondã qua me tellure obruã.
Quis tanays, aut quis nlus aut qͥs ꝑsica
Uiolentus unda tygris aut remis fero u
Tagus ue hibera turbidus gaça minis.¬
Noluere destram potent acfon lices
Meotis in me gelida tranffũdat mare.
Et tota thetis ꝑ mecis currat manus.
H abebit alcũ facinus in quas impius
Terras recedes: ortũ aut occasum petes.

Expanded text:
aut vivis aut occidis, hanc animam levem aut vivis aut occidis, hanc animam levem fessamque senio nec minus fessam malis in ore primo teneo, tam tarde patri vitam dat aliquis? non feram ulterius moram, laetare! ferro pectus impresso induam: hic, hic iacebit Herculis sani scelus. Iam parce, genitor, parce, iam revoca manum. succumbe, virtus, perfer imperium patris. eat ad labores hic quoque Herculeos labor: vivamus, artus alleva afflictos solo, Theseu, parentis, dextra contactus pios scelerata refugit, Hanc manum amplector libens, hac nisus »ibo, pectori hanc aegro admovens pellam dolores, Quem locum profugus petam? ubi me recondam quave tellure obruar? quis Tanais aut quis Nilus aut quis Persica violentus unda Tigris aut Rhenus ferox Tagusve Hibera turbidus gaza bluere dextram poterit? Arctoum licet Maeotis in me gelida transfundat mare et tota Tethys per meas currat manus, haerebit altum facinus, in quas impius terras recedes? ortum an occasum petes?