comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
trantur. Solet enim scriptura sacra ꝓ fide
appella re signaculum: ꝓ iniquita¬
te lutum. Nam filitis uinior qui consumpta
substantia ad patrem redit: in munere anu.¬
lum accepit. Eentilis enim popłs qui immor¬
talitate ꝑdita. ad dm̃ penitendo reuertitur. ꝑ
fidei signaculum munitur. Wnde &e ab spon¬
so suo eccłe dicitur. Pone me ut signacłm su
per tuum. Iccirco namq signaculum rebus
ponitur: ne qua diripientium presumptio¬
ne temerentur. Sponsus gͦ in cor signaculũ
ponitur: quando fidei eius misterium. in
custodia nr̃e cogitationis imprimitur: ut il¬
le infidelis seruus. nimirum noster aduersa¬
rius. cum signata fide corda considerat: tem¬
ptando ea irrumꝑe non presumat. ꝑ lutum
uero quia terrena contagia demonstrant᷑:
atrestatur psalmista. qui ait. E duxisti me.
de lacu miserie: & de luto fecis. Quia gͥ mul¬
ti in terrenis contagiis inuenti. ꝑ ducti uͦ¬
ad eccłam. celestis fidei sacramento signan¬

Expanded text:
trantur. Solet enim Scriptura sacra pro fide trantur. Solet enim Scriptura sacra pro fide appellare signaculum, pro iniquitate lutum. Nam filius junior qui, consumpta substantia, ad patrem rediit , in munere annulum accepit. Gentilis enim populus, qui, immortalitate perdita, ad Deum poenitendo revertitur, per fidei signaculum munitur. Unde et a sponso suo Ecclesiae dicitur: Pone me ut signaculum super cor tuum . Idcirco namque signaculum rebus ponitur, ne qua diripientium praesumptione temerentur. Sponsus ergo in corde signaculum ponitur quando fidei ejus mysterium in custodia nostrae cogitationis imprimitur, ut ille infidelis servus, nimirum noster adversarius, cum signata fide corda considerat, tentando ea irrumpere non praesumat. Per lutum vero terrena contagia demonstrantur, attestante Psalmista qui ait: Eduxisti me de lacu miseriae, et de luto faecis . Quia igitur multi in terrenis contagiis inventi, perducti ad Ecclesiam, coelestis fidei sacramento signan
Abbreviated transcription (Latin):
modo eam tranquilla pace fidei possidet.
modo cominoueri impetu ꝑ secutionis iubet.
Bene aurem cum diceret. numquid tenuisti
concutiens extrema terre: ilico adiunxit. Et
excussisti impios ex ea. Attestante enim pau¬
lo pleriq in ea sunt qui confitentur se nosse
dm̃: factis autem negant. Impios gͦ ex ea
dñs excutit: quia hi quos nunc intima ui¬
tia possident: tunc in uoragine aꝑte infide¬
litatis cadent. Atq in aceruum palearum tnͣ¬
seunt: cum temptationis illius aura commo¬
uentur. Et quamuis se nunc sub specie fidei
intra areȩ sinum tegunt: tunc nimirumex¬
tra granoꝵ cumulum districti ex aminis uen¬
tilabro siliunt. Unde oe apte subiungitur.¬
Restituetur ut lutum signaculum. Acsi a¬
ꝑte diceret. Hii qui nunc uidentur in eccłe
sinu signaculum: tunc ante oculos omniũ
restituentur ut lutum: idest nequaquam
iudicia hominum. de ꝓfessione religionis
fallunt: s quam terrena sapiant demons¬

Expanded text:
modo eam tranquilla pace fidei possidet, modo eam tranquilla pace fidei possidet, modo commoveri impetu persecutionis jubet.Bene autem cum diceret: Nunquid tenuisti concutiens extrema terrae, illico adjunxit: Et excussisti impios ex ea? Attestante enim Paulo, plerique in ea sunt qui confitentur se nosse Deum, factis autem negant . Impios ergo ex ea Dominus excutit, quia hi quos nunc intima vitia possident, tunc in voraginem apertae infidelitatis cadent; atque in acervum palearum transeunt, cum tentationis illius aura commoventur. Et quamvis se nunc sub specie fidei intra areae sinum tegant, tunc nimirum extra granorum cumulum districti examinis ventilabro resilient. ReRestituetur ut lutum signaculum. Ac si aperte diceret: Hi qui nunc videntur in Ecclesiae sinu signaculum, tunc ante oculos omnium restituentur ut lutum, id est, nequaquam judicia hominum de professione religionis fallunt, sed quod terrena sapiant, demons
Abbreviated transcription (Latin):
unt: cognitionem legis in ꝑpetuum amittunt.
Et dum de acceptalege suꝑbiunt: nimirum
de scientie sue gła cecantur. Scriptum quip¬
pe est. Obscutentur oculi eoꝵ: ne uideant.
Rursumq scriptum est. E xceca cor popłi hu¬
ius: & aures eius aggraua. & rursum scrip¬
tum est. In uidicium ego in hunc mundum
ueni: ut qui non uident uideant: ce qui uideił
ceti fiant. Et quia semet ipsos de legis oꝑib con¬
tra conditorem legis extulerunt: apte subdit᷑
Et brachium excelsum conteretur. Excelsum¬
quippe brachium conteritur: quando predica¬
ta fidei gr̾a. suꝑba legis oꝑatio reꝓbatur. cum
dicitur. Ex oꝑib legis: non iustificabitur om¬
re consueuit eccłam. Extrema gͥ terre dñs te¬
net & concutit: qi ecclesiȩ sue ultima. ꝑ ad¬
uentum antixp̃i. ꝑsecutione immanissima
turbari ꝑmittit: nec tamen ꝑmittendo dese¬
rit. Hanc terram aliquando dñs tenet ce ñ
concutit. aliquando tenet &e concutit: quia

Expanded text:
unt, cogitationem legis in perpetuum amittunt: unt, cogitationem legis in perpetuum amittunt: et dum de accepta lege superbiunt, nimirum de scientiae suae gloria caecantur. Scriptum quippe est, Obscurentur oculi eorum, ne videant; rursumque scriptum est, Excaeca cor populi hujus et aures ejus aggrava . Et rursum scriptum est: In judicium ego in hunc mundum veni, ut qui non vident videant, et qui vident caeci fiant, et quia semetipsos de legis operibus contra conditorem legis extulerunt, apte subditur, et brachium excelsum conteretur quippe brachium conteritur, quando, praedicata fidei gratia, superba legis operatio reprobatur, cum dicitur: Ex operibus legis non justificabitur omEcclesia. Extrema igitur terrae Dominus tenet et concutit, quia Ecclesiae suae ultima per adventum Antichristi persecutione immanissima turbari permittit, nec tamen permittendo deserit. Hanc terram aliquando Dominus tenet, et non concutit; aliquando tenet et concutit, quia
Abbreviated transcription (Latin):
dilexit. ꝑ sacerdotes dicens: s dimictimus eumsic.
omnes credent in eum: &e uenient romani. or
tollent nr̃m locum &e gentem: quasi ad eos quoᷤ
in egẏpto. reliquerat lateres redit. quȩ facta iã
dei signaculum fuerat: ad hoc se iterum qd̃ dese¬
ruerat inflexit. Lutumq se post signaculum in
ocłis ueritatis exhibuit: cum ꝑ impietatis maliti¬
an. accepti uerbi misteria ꝑdidit.: &e sola terre¬
na saꝑe quȩ inquinant elegit. Ubi apte subuin
&r grossiora uestimenta etiam cum incluta fue¬
rint. quia induentis memibris bene applicata ñ
inherent: stare refertintur. Iudea gͥ circa uerita¬
tũ noticiam etiam cum seruire uderetut. sicut
uestimentum stetit: qr ꝑ exteriora mandata serui¬
re se deo ostendit. S adherere ei ꝑ caritatis in¬
telligentiam noluit: dum solam in preceptis dĩ
litteram tenuit. Et nequaquam se ꝑ spm̃ sensib
intimis iunxit: qi se ei qui se induerat non ad¬
piis lux sua. Quia dum credere ueritatirenu¬

Expanded text:
dicens: Si dimittimus eum sic, omnes credent in eum, et venient Romani, et tollent nostrum locum et gentem , quasi ad eos quos in Aegypto reliqueret lateres rediit; et quae facta jam Dei signaculum fuerat, ad hoc se iterum quod deseruerat inflexit; lutumque se post signaculum in oculis veritatis exhibuit, cum per impietatis malitiam accepti verbi mysteria perdidit, et sola terrena sapere quae inquinant elegit. 7. Soli et grossiora vestimenta etiam cum induta fuerint, quia induentis membris bene applicata non inhaerent, stare feruntur. Judaea igitur circa veritatis notitiam etiam cum servire videretur, sicut vestimentum stetit, quia per exteriora mandata servire se Domino ostendit, sed adhaerere ei per charitatis intelligentiam noluit. Dum solam in praeceptis Dei litteram tenuit, et nequaquam se per spiritum sensibus intimis junxit, quasi ei qui se induerat non adpiis lux sua , quia dum veritati credere renu
Abbreviated transcription (Latin):
tumuit. quem rationabilem accepit: rur¬
susterra ꝑ mortem fieret. quam esse se consi¬
derare humiliter noluit. Et quia pertando
deisimilitudinem ꝑdidit: moriendo uͦ ad li¬
mi sui materiam rediit: recte dr̃. Restuet᷑
ut lutum: signaculum. Et quia de corpore
cum sp̃s uocatur.⁊ quodam quasi in uolucro
sue carnis exuitur: apte de eodem luto sub¬
iungitur. Et stabit sicut uestimentũ. Lu¬
tum namq nr̃m sicut uestimentum stare
est: usq ad resurrectionis tempus iane. ex¬
utumq ꝑdurare. S quia hanc penam suꝑ¬
bie. nec illi transeunt. qui & eandem suꝑbiã
uiuendo humiliter uincunt: que sit suꝑbi¬
entium specialis pena. subiungit dicens. Aufe.¬

Expanded text:
tumuit, quem rationabilem accepit, rurtumuit, quem rationabilem accepit, rursus terra per mortem fieret, quam esse se considerare humiliter noluit; et quia peccando Dei similitudinem perdidit, moriendo vero ad limi sui materiam redit, recte dicitur: Restituetur ut lutum signaculum. Et quia de corpore dum spiritus vocatur, quodam quasi involucro suae carnis exuitur, 927 apte de eodem luto subjungitur: Et stabit sicut vestimentum. Lutum namque nostrum sicut vestimentum stare est usque ad resurrectionis tempus inane exutumque perdurare. Sed quia hanc poenam superbiae nec illi transeunt, qui et eamdem superbiam vivendo humiliter vincunt; quae sit superbientium specialis poena, subjungit dicens:
Abbreviated transcription (Latin):
dis ut ego: qui in suis ultimis sepe peccatoreᷤᷤ
terrendo concutio: conuertendo teneo: atq
ab eoꝵ cordib impios cogitationum motus
euello: Et recte beato iob dñs. quomodo iux¬
ta finem peccatores conuertat. insimiat. Acsi
aꝑte dicat. Miscd̃ie mee potentiam respice:
oe tue iusticie elationem preme. Que extrema
hominis. quia etiam cum conuertitur. ꝑ carniᷤᷤ
mortem. illa antiquȩ culpe undicta comita-¬
tur: ꝓtintis insinuat. cum dicit. Restituet᷑
militudinem condidit: quasi quoddam sue po¬
tentie signaculum fecit. Quod tamen ut lu¬
tum restituetur: quia licet eterna supplicia ꝑ
conuersionem fugiat: inultione tamenꝑ
petrate suꝑbre carnis morte dampnatur. Ex
luto quippe homo condicus. & mentis accepta
ratione. similitudine diuine ymaginis derora¬
tus: elatione cordis intumescens. qd̾ de infimᷤ
formatus esset. oblitui ẽ. Unde mira condi¬
toris iusticia actum est: ut quia ꝑ sensum in¬

Expanded text:
dis udis uterrendo concutio, convertendo teneo, atque ab eorum cordibus impios cogitatievello. Et recte beato Job Dominus quomodo juxta finem peccatores convertat insinuat. Ac si aperte dicat: Misericordiae meae potentiam respice, et tuae justitiae elationem preme. Quae extrema hominis quia, etiam cum convertitur per carnis mortem, illa antiquae culpae vindicta comitatur, protinus insinuat, cum dicit. CAPUT militudinem condidit, quasi quoddam suae potentiae signaculum fecit. Quod tamen ut lutum restituetur, quia licet aeterna supplicia per conversionem fugiat, in ultione tamen perpetratae superbiae carnis morte damnatur. Ex luto quippe homo conditus, et mentis accepta ratione, similitudine divinae imaginis decoratus, elatione cordis intumescens, quod de infimis formatus esset oblitus est. Unde mira conditoris justitia actum est ut quia per sensum in
Abbreviated transcription (Latin):
pe. homo infirmus sepius designatur: ci pec-¬
cantidictum est. Terra es: oe in terram ibis.
S quia pus conditor. facturam suã non dese¬
rit: mala hominum &e ꝑ suam sapientiam to¬
lerat: oe ꝑ eoꝵ quandoq conuersionem relax¬
at. Cum duras atq insensibiles mentes respi¬
cit: modo eas minis. modo uerberib modore¬
uelationib terret: ut quȩ pessima securitate
durauerant: salubri timore mollescant: qua¬
tinus uł sero redeant: &e hoc ipsum saltem qd̵
diu expectati sunt erubescant. Scit enim dñs
quia extrema uite nr̃e plus udicat: & idicirco
electos suos infinem sollicitius purgat. Scͥp.¬
tum quippe est. Dñs iudicabit fines terre.
Lanto gͦ impensius ultimis nr̃is inuigilat:
quanto in ipsis pendere initia uite sequentiᷤᷤ
pensat. Quod quia miscditer facit: pietate
sua in medium deducta. qua etiam sero con¬
uersos peccatores recipit: beati iob iusticiam
erudit dicens. Numqͥd tenuisti concutiens ex¬
trematerre. & excussisti impios ex ea. subau¬

Expanded text:
pe homo infima sapiens designatur, cui peccanti dictum est: Terra es, et in terram ibis . Sed quia pius conditor facturam suam non deserit, mala hominum et per suam sapientiam tolerat, et per eorum quandoque conversionem relaxat. Cum autem duras atque insensibiles mentes respicit, modo eas minis, modo verberibus, modo revelationibus terret, ut quae pessima securitate duruerant, salubri timore molescant, quatenus vel sero redeant, et hoc ipsum saltem, quod diu exspectati sunt erubescant. Sic enim Dominus quia extrema vitae nostrae plus judicat, et idcirco electos suos in fine sollicitius purgat. Scriptum quippe est: Deus judicabit fines terrae . Tanto ergo impensius ultimis nostris invigilat, quanto in ipsis pendere initia vitae sequentis pensat. Quod quia misericorditer facit, pietate sua in medium deducta, qua etiam sero conversos peccatores recipit, beati Job justitiam erudit, dicens: Nunquid tenuisti concutiens extrema terrae, et excussisti impios ex ea? Subau
Abbreviated transcription (Latin):
quem coneutit tenet: salomone attestante nõ¬
instruit. qui ait. Beatus uir qui semꝑ est pauidũ.
Qui autem mentis est dure: corruet in malum.
Igitur quia extrema udeȩ dñs in apłis tenuit.:⁊
atꝙ ex illa seribas. phariseos ac pontifices. im¬
pietatis sue merito exigente reꝓbauit: quid ad¬
huc de eoꝵ dampnatione subdatur. audiamus.
bem ifrłiticam. nisi lutum reꝑit: quam obsequi¬
is gentilium deditam. in egẏptum seriuentem
laterib inuenit: Quam dum tot miracłis ad t̾¬
ram reꝓmissionis duxit: dum ꝑductam cogni¬
tionis sue scientia impleuit: dum tot archana
secretoꝵ ei ꝑ ꝓpħetiã contulit: qͥdeũ aliud quã
seruandi misterii signaculum fecit: In ipsa qͥp¬
pe diuina ꝓphetia clausum contulit: quicqͥd
de se ueritas in fine reuelauit. S dum post tot
diuina secreta. post tot ꝑcepta miracła. in redẽ

Expanded text:
attestante intimatur, quia ait: Beatus vir qui semper est pavidus; qui autem mentis est durae, corruit in malum . Igitur quia extrema Judaeae Dominus in apostolis tenuit, atque ex illa Scribas et Pharisaeos ac pontifices impietatis suae merito exigente reprobavit, quid adhuc de eorum damnatione subdatur audiamus. bem Israeliticam nisi lutum reperit, quam obsequiis gentilium deditam in Aegypto servientem lateribus invenit? Quam dum tot miraculis ad terram repromissionis duxit , dum perductam cognitionis suae scientia implevit, dum tot arcana secretorum ei per prophetiam contulit; quid eam aliud quam servandi mysterii signaculum fecit? Ipsa quippe divina prophetia clausum continuit quidquid de se Veritas 921 in fine revelavit. Sed dum post tot divina secreta, post tot percepta mira
Abbreviated transcription (Latin):
ma humanitatis eius: deo hȩc indigna iudican¬
tes. Cui tantomagis homo debitor fuit: quan
toꝑ illo ds̃ etiam indigna suscepit. Quia enĩ
non cognouit mundus ꝑ sapientiam dm̃: pla¬
cuit deo ꝑ stulticiam p̃dicationis saluos facere
credentes. Acsi aꝑte diceret. Cum dm̃ qui est
sapientia. nequaquam ꝑ sapientiam suam mũ.¬
dus inuenerit: placuit ut dm̃ hominemfactũ
ꝑ humanitatis stulta cognosceret: quatinꝰ eius
sapientia ad nr̃a stulta descenderet: & lucem
suꝑne prudentiȩ. luto se carnis illuminata nr̃a
cecitas uideret. Natus gͥ ex patre sine tempo.¬
re. ex matre nasci est dignatus incempore: ut ꝑ
hoc quod ortum suum inter initium finemq
concluderit: hitmane mentis ocłis. ortum qui
nec initio sumeretur. nec fine angustatur aꝑi¬

Expanded text:
ma humanitatis ejus, Deo haec indigna judicanma humanitatis ejus, Deo haec indigna judicantes, cui tanto magis homo debitor fuit, quanto pro illo Deus etiam indigna suscepit. Quia enim non cognovit mundus per sapientiam Deum, placuit Deo per stultitiam praedicationis salvos facere credentes . Ac si diceret; cum Deum, qui est sapientia, nequaquam per sapientiam suam mundus inveniret, placuit ut Deum hominem factum per humanitatis stulta cognosceret, quatenus ejus sapientia ad nostra stulta descenderet, et lucem supernae prudentiae luto suae carnis illuminata nostra caecitas videret. Natus igitur ex Patre sine tempore, ex matre nasci dignatus est in tempore, ut per hoc, quod ortum suum inter initium finemque concluderet, humanae mentis oculis, ortum, qui nec initio sumitur, nec fine angustatur, a
Abbreviated transcription (Latin):
IN EO. UO
sapientia dei est. de patre ante tempora natus
est: uel potius qi nec cepit nasci: nec desit. Dica¬
mus uerius semꝑ natus. Non autem possumus
dicere semꝑnascitur: ne imꝑfectus ẽẽ uideatur.¬
At uͦ ut eternus designari ualeat: oe ꝑfectus: &
semꝑ dicamus & natus. Quatinus & natus ad
ꝑfectionem ꝑtineat. & semꝑ ad et̾nitatem: ut
quocumq modo illa essentia sine tempore. tem¬
porali ualeat designari sermone. Quamuis hoc
ipsum qd̃ ꝑfectum dicimus. multum ab illius
ueritatis expressione deuiamus: quia quod fac¬
tum non est. non potest dici ꝑfectum: & tamen
infirmicatis nr̃e uerbis dñs condescendens ait.
Estote ꝑfecti: sicut oe pater uester celestis ꝑfect᷑ ẽ.
In illa namq natiuitate diuina: ab humano ge¬
nere cognosci non poterat. Pinde in humilita¬
te uenit ut uideretur: uideri uoluit ut imita¬
retur. Quȩ carnis natiuitas: despecta uisa est
sapientib mundi. Contempserunt namq infir¬

Expanded text:
in eo quod sapientia Dei est, de Patre ante tempora natus est, uel potius, quia nec cepit nasci nec desiit, dicamus uerius semper nasci. Non autem possumus dicere 'semAt vero ut aeternus designari valeat et perfectus, et semper dicamus et natus, quatinus et natus ad perfectionem pertineat, et semper ad aeternitatem, ut quocunque modo illa essentia sine tempore, temporali valeat designari sermone. Quamvis hoc ipsum, quod perfectum dicimus, multum ab illius veritatis expressione deveniamus, quia quod factum non est, non potest dici perfectum, et tamen infirmitatis nostrae verbis Dominus condescendens ait: Estote perfecti, sicut et Pater vester coelestis perfectus est . In illa itaque nativitate divina ab humano genere cognosci non poterat, proinde in humilitatem venit, ut videretur: videri voluit, ut imitaretur. Quae carnis nativitas despecta visa est sapientibus mundi. Contempserunt namque infir
Abbreviated transcription (Latin):
tit: qr dum infirmos fideles roborat: fortes in
illa infideles dampnat. Recte uͦ etiam concuti¬
ens addidit: qui ꝑ aduentum suum immensa
fortitudine. etiam reꝓboꝵ corda cõmouit. Con¬
cussi quippe fuerant: qui dicebant. Nichil ꝓfi¬
cimus: ecce mundus totus post eum uadit. Res
autem que concutitur: huic illucq ducta fati¬
gatur. Concussa gͦ uidea fuerat: que de xp̃oꝑ
alios dicebat qr bonus est: &e ꝑ alios resistebat
dicens. non: s selucit turbas. ꝑ̾ alios dicebat.
nisi eẽt hic a dño. non poterat facere quicquã:
atq ad extremumꝑ alios clamabat: si noneẽt
hic male factor: non tibi tradidissemus eum.
Concussi quidem. s non ꝓstrati sunt reꝓbi: cũ
modo miracula obstupescentes cernerent
modo infirmitatis obꝓbria despicientes irride¬
rent. An nou concussi fuerant qui dicebant:
bis palam. Wel certe extrema tere concussit
&e tenuit: qi cum infirma corda humilium.

Expanded text:
tit, quia dum infirmos fideles roborat, fortes in tit, quia dum infirmos fideles roborat, fortes in illa infideles damnat. Recte vero etiam concutiens addidit, quia per adventum suum immensa formidine etiam reproborum corda commovit. Concussi quippe fuerant qui dicebant: Nihil proficimus, ecce totus mundus post eum abiit . Res autem quae concutitur huc illucque ducta fatigatur. Concussa ergo Judaea fuerat, quae de Christo per alios dicebat: Quia bonus est . Et per alios resistebat, dicens: Non, sed seducit turbas . Per alios dicebat: Nisi hic esset a Deo, non poterat facere quidquam . Atque ad extremum per alios clamat; Si non esset hic malefactor, non tibi tradidissemus eum . Concussi quidem, sed non prostrati sunt reprobi, cum modo miracula obstupescentes cernerent, modo infirmitatis opprobria despicientes irriderent. An non concussi fuerant, qui dicebant: bas . » Aliter. Extrema terrae concussit et tenuit, quia cum infirma corda humilium
Abbreviated transcription (Latin):
Cum uͦ humane natiuitatis infirma susce¬
pit: uenture claritatis noticiam. in multitu-¬
dines innumeras. amore dilatauit. S cũ di.¬
uini oꝑis misteriũ. sic misccłia ꝑagat. ut tam̃
oe ira comitetur: quatinꝰ occultus arbiter
alios respiciens redimat: alios deserens per¬
dat: quia cognouimus qͦmͦ ꝑ incarnationem
suam electos illuminet: audiamus nunc qͦmͦ
reꝓbos dampnet. Sequitur. Numqͥd tenu¬
isti concutiens extrema terre: & excussistiim¬
pios ex ea: Extrema terre dñs cenuit: q in fi¬
ne scłoꝵ. ad destitutam iam. & alienigenis regi¬
bus subditam. synagogam uenit: atq exilla im¬
pios excussit: qi spiritalia fidei p̃dicamenta re¬
nuentes. etiam a carnalis sacrificii gła repulit.
Uel certe extrema terre tenuit: qi ex iuidea pau¬
cos abiectos ce humiles elegit. Extrema terre
cenuit: qi legis doctores deserens. piscatores sũp¬
sit. Dumq eiꝰ extrema tenet. ex ea impios excu¬

Expanded text:
Cum vero humanae nativitatis infirma susceCum vero humanae nativitatis infirma suscepit, venturae claritatis notitiam 920 in multitudinis innumerae amore dilatavit. Sed cum divini operis mysterium sic misericordia peragat, ut tamen et ira comitetur, quatenus occultus arbiter alios respiciens redimat, alios deserens perdat, quia cognovimus quomodo per incarnationem suam electos illuminet, audiamus nunc quomodo reprobos damnet. Sequitur: CAPUT isti concutiens extrema terrae, et excussisti impios ex ea? - Extrema terrae Dominus tenuit, quia in fine saeculorum ad destitutam jam et alienis regibus subditam Synagogam venit, atque ex illa impios excussit, quia spiritalia fidei pnuentes, etiam a carnalis sacrificii gloria repulit. Vel certe extrema terrae tenuit, quia ex Judaea paucos abjectos et humiles elegit . Extrema terrae tenuit, quia legis doctores deserens, piscatores assumpsit. Dumque ejus extrema tenet, ex ea impios excu
Abbreviated transcription (Latin):
ubi est uita: Quem ꝓfecto locum. etiam pre¬
cedentib incarnationem suam patrib post
rent: bona eiusdem patrie quam eẽnt deside.¬
rabilia. non uiderent. A ocum suum ueritaᷤᷤ
aurore patefecit: cumpatrem coram discipłis
petiit dicens. Pater quos dedistimͥ: uolo ut u¬
bi egosum. oe illi sint mecum. Locum suum
aurore monstrauit: cum cuiceret. Ubicumq
fuerit corpus: illiic congregabunt᷑ aquile. Ad
hunc locum quem cognouerat. puenire auro¬
ra festinabat: cum paulus desidium habere
se diceret dissolui. & cum xp̃o esse. Et rursum.
Michi uiuere xp̃c est: &e mori lucrum. Et rur.¬
sum. Scimus. qm̃ si terrestris domus nr̃a huiꝰ
habitationis dissoluatur: qd̃ edificationem ex
deo habemus. domũ non manufactam. ȩternã
in celis. Bene autem post ortum suum. locũ
ꝓprium aurore ostendisse ꝑhibet: qr future retͥ¬
butionis beatitudinem. priusquã ꝑ corpus ipse
innotesceret. in paucoꝵ incellectu continuit.

Expanded text:
ubi est vita ? Quem profecto locum etiam praeubi est vita ? Quem profecto locum etiam praecedentibus incarnationem suam patribus post rent, bona ejusdem patriae quam essent desiderabilia non viderent. Locum suum veritas aurorae patefecit, cum Patrem coram discipulis petiit, dicens: Pater, quos dedisti mihi, volo ut ubi ego sum et illi sint mecum . Locum suum aurorae monstravit, cum diceret: Ubicunque fuerit corpus, illic congregabuntur et aquilae . Ad hunc locum quem cognoverat pervenire aurora festinabat, cum Paulus desiderium habere se diceret dissolvi, et cum Christo esse.: Et rursum Mihi vivere Christus est, et mori lucrum . Et rursum: Scimus quoniam si terrestris domus nostra hujus habitationis dissolvatur, quod aedificationem ex Deo habemus, domum non manufactam, aeternam in coelis . Bene autem post ortum suum locum proprium aurorae ostendisse se perhibet, quia futurae retributionis beatitudinem, priusquam per corpus ipse innotesceret, in paucorum intellectu continuit.
Abbreviated transcription (Latin):
ditur: ꝓfecto ex alio ad aliud uocatur. Qd ẽ.
enim locus aurore: nisi ꝑfecta claritas uisio¬
nis int̾ne: Ad quem cum ꝑducta uenerit. iã
de transacte noctieᷤᷤ tenebris nil habet. Nunc
autem adhuc temptationum molestias su.¬
stinens. qr ꝑ intentionẽ cordis ad aliud festi¬
nat eccła: ad locum suum tendit aurora.
Quem locum simente ñ cerneret: in huins
uite nocte remaneret. S dum cotidie con¬
tendit ꝑfici: & in lucem cotidie augeri: lo¬
cum suum iam conspicit: &e plene sibi clares¬
cere solem querit. Locum suum aurora con¬
siderat: quando scã anima ad contemplan-¬
dam conditoris sui speciem flagrat. Ad locum
suum ꝑtingere aurora satagebat: cum dauit
diceret. Sitiuit anina mea:ad dm̃ uiuum.
Quando ueniam. & parebo ante faciem dei:
Locum suum ueritas aurore monstrabat: cũ
ꝑ salomonem diceret. Quid habet ampliꝰ sapi-¬
ens ab stulto: Et quid pauꝑ: nisi ut ꝑgat illuc

Expanded text:
ditur, profecto ex alio ad aliud vocatur. Quid est ditur, profecto ex alio ad aliud vocatur. Quid est enim locus aurorae, nisi perfecta claritas visionis aeternae? Ad quem cum perducta venerit, jam de transactae noctis tenebris nihil habet. Nunc autem adhuc tentationum molestias sustinens, quia per intentionem cordis ad aliud festinat Ecclesia, ad locum suum tendit aurora. Quem locum si mente non cerneret, in hujus vitae nocte remaneret. Sed cum quotidie contendit perfici, et in lucem quotidie augeri, locum suum jam conspicit, et plene sibi clarescere solem quaerit. Locum suum aurora considerat, quando sancta anima ad contemplandam conditoris sui speciem flagrat. Ad locum suum pertingere aurora satagebat, cum David diceret: Sitivit anima mea ad Deum vivum, quando veniam et apparebo ante faciem Dei ? Locum suum veritas aurorae monstrabat, cum per Salomonem diceret: Quid habet amplius sapiens a stulto; et quid pauper, nisi ut pergat illuc
Abbreviated transcription (Latin):
qr lux quȩ iam emicuit: necdum p̃tereun¬
tes tenebras funditus p̾ssit. Ad huc auroraẽ:
qr dum lex carnis legem mentis. &e lex nĩtis
legem carnis ꝑcucit: inter se uicissim lux oe
umbra confligunt. Unde rursum paulus cũ
diceret. nox precessit: nequaquã subdidit.
dies uenit: s dies autem appropinquauit.
Qui enim post discessum noctis. non iam ue¬
nisse. s apꝓpinquasse diem insinuat: esse se ꝓ¬
culdubio ante solem post tenebras adhuc in
aurora demonstrat. Tunc plene sc̃a electoꝵ
eccła dies erit: cum ei admixta peccatiumbra
iam non erit. ẽ unc plene dies erit: quanlo
int̾ni luminis ꝑfecto feruore claruerit. Lunc
plene dies erit: quando nullam maloꝵ suoꝵ
demptantem memoriam tolerans. om̃s a se¬
tenebrarum etiam reliqͥ  as abscondit.
Wnde ce bene hec aurora. quasi adhuc intͣn¬
situ demonstratur: cum dr̃. Et ostendisti au¬
rore locum suum: Cui enim locus suus often¬

Expanded text:
quia lux quae jam emicuit necdum praetereunquia lux quae jam emicuit necdum praetereuntes tenebras funditus pressit; adhuc aurora est, quia dum lex carnis legem mentis, et lex mentis legem carnis percutit, inter se vicissim lux et umbra confligit. Unde rursum Paulus cum diceret: Nox praecessit, nequaquam subdidit: Dies venit, sed dies autem appropinquavit. Qui enim post discessum noctis non jam venisse, sed appropinquasse diem insinuat, esse se proculdubio ante solem post tenebras adhuc in aurora demonstrat. Tunc vero plene sancta electorum Ecclesia dies erit, cum ei admixta peccati umbra jam non erit; tunc plene dies erit, quando luminis interni perfecto fervore claruerit; tunc plene dies erit, quando nullam malorum suorum tentantem memoriam tolerans, omtenebrarum etiam reliquias abscondet. Unde et bene haec aurora quasi adhuc in transitu demonstratur, cum dicitur: Et ostendisti aurorae locum suum. Cui enim locus suus osten
Abbreviated transcription (Latin):
rora uocata est: qi dum pectatoꝵ tenebras dese¬
rit: iusticie luce fulgescit. Habemus tam̃ sub¬
tilius aliquid: qd̃ consid̾ata qualitate diluculi
uel aurore pensemus. Aurora namq ul dilu
culum noctem quidem preterisse nuntiant:
nec tamen diei claritatem integram ostendunl.
S dum illam pellunt. hanc suscipiunt: lucẽ
tenebris ꝑmixtam tenent. Quid itaq in hac
uita om̃s qui ueritatem sequimur: nisi auro¬
ra uł diluculum sumus: Quia &e quedam iã
quȩ lucis sunt agimus: &e tamen quibdam
adhuc tenebrarum reliquiis non caremꝰ. ł ꝓ.¬
phetam qiuippe: deo dr̃. Non iustificabitur m
conspectutuo omĩs uiuens. Rursumq scͥp¬
tum est. In multis offendius om̃s. Paulus
quoq ait. Uideo aliam legem in membris
meis repugnantem legi mentis mee: & cap
tiuum me ducentem in lege peccati quȩ est
in membris meis. Ubi gͦ lex peccati cum lege
mentis contendit: ꝓfecto atlhuc aurora est :

Expanded text:
rora vocata est: quia dum peccatorum tenebras deserora vocata est: quia dum peccatorum tenebras deserit, justitiae luce fulgescit. Habemus tamen subtilius aliquid, quod considerata qualitate diluculi vel aurorae, pensemus. Aurora namque culum, noctem quidem praeterisse nuntiant, nec tamen diei claritatesed dum illam pellunt, hanc suscipiunt, lucem tenebris permistam tenent. Quid itaque in hac vita omnes qui veritatem sequimur, nisi aurora vel diluculum sumus? quia et quaedam jam quae lucis sunt agimus, et tamen in quibusdam adhuc tenebrarum reliquiis non caremus. Per Prophetam quippe Deo dicitur: Non justificabitur in conspectu tuo omnis vivens . Rursumque scriptum est: In multis offendimus omnes . Paulus quoque ait: Video aliam legem in membris meis reputivum me ducentem in lege peccati quae est in membris meis . Ubi ergo lex peccati cum lege mentis contendit, profecto adhuc aurora est,
Abbreviated transcription (Latin):
quid post ortum tuum precepisti diluculo:
& ostendisti aurdre locum suum: Subaudis.
ut ego: Ortus diuinitatis quippe euis. ante ce
post: non habet. Eui dum semꝑesse est. ꝑ eterni¬
tatem. dum om̃e qd̾ labitur circum scribit: inta
semet ipsum tempoꝵ discursus claudit. Ortus
uͦ humanitatis euis. qr &e cepit & desiit: &e ante
& post. habere a tempore accepit. S qi dum
ipse umbras nr̃e temporalitatis suscepit. lum̃
nobis sue et̾nitatis infudit: recte ꝑ hunc ortũ
quem creator sibi in tempore condidit: locum
suum sine tempore aurora cognouit. Quia
enim diluculum uł aurora a tenebris in lucẽ
uertitur: non immerito diluculi uel aurore
nomine. om̃is electoꝵ eccl̃a designatur. Ipsa
namq dum ab infidelitatis nocte adlucem si¬
dei ducitur: uelut aurore more. in diem post
tȩnebras splendore suꝑne claritatis aꝑitur.
Unde & bene in canticis canticoꝵ dr̃. Que ẽ.
ista que ꝓgreditur quasi aurora consurgens:
Sc̃a enim etcła celestis uite p̃mia appetens. au¬

Expanded text:
quid post ortum tuum praecepisti diluculo, et ostendisti aurorae locum suum? - Subaut ego. Ortus quippe divinitatis ejus ante et post non habet. Cui dum semper esse est per aeternitatem, dum omne quod labitur circumscribit, intra semetipsum temporum discursus claudit. Ortus vera humanitatis ejus, quia et coepit, et desiit, et ante et post habere a tempore accepit. Sed quia, dum ipse umbras nostrae temporalitatis suscepit, lumen nobis suae aeternitatis infudit, recte post hunc ortum quem creator sibi in tempore condidit locum suum sine tempore aurora cognovit. Quia enim diluculum vel aurora a tenebris in lucem vertitur, non immerito diluculi vel aurorae nomino omnis electorum Ecclesia designatur. Ipsa namque dum ab infidelitatis nocte ad lucem fidei ducitur, velut aurorae more in diem post tenebras splendore supernae claritatis aperitur. Unde et bene in Canticis canticorum dicitur: Quae est ista quae progreditur quasi cta Ecclesia coelestis vitae praemia appetens, au
Abbreviated transcription (Latin):
memoria incorde de primi debeat t̾rene potestatis
tumor. si exhumanitatis uocabulo agitur. necogi¬
tationis elatio exsecretis celestib generet᷑. suius
uidelicet humanitatis bene beatus iob semꝑ
recordationem tenuit: qui ait. Numqͥdñ ĩ ut̾̃o fe¬
cit me qui et illum oꝑatus ẽ. et formauit inuul¬
ua nunꝰ: acsi aꝑte dicat Cur ñ eqͤ debeamꝰ inciniꝰ¬
libet negocii iudicio discuti: qui ꝑ conditoris potũ¬
tiam sumus equalit̾ facti: S quia castitatis eius
atq humilitatis acta cognouimus: nunc lib̾ali¬
tatis opera cognoscamus. Sequitun. Sinegaui¬

Expanded text:
memoria in corde deprimi debeat terrenae potestatis memoria in corde deprimi debeat terrenae potestatis tumor, si ex humanitatis vocabulo agitur, ne cogitationis elatio ex secretis coelestibus generetur. videlicet humanitatis bene beatus Job semper recordationem tenuit, qui ait: Nunquid non in utero fecit me, qui et illum operatus est, et formavit in vulva unus? Ac si aperte dicat: Cur non aeque debeamus in cujuslibet negotii judicio discuti, qui per conditoris potentiam sumus aequaliter facti? Sed quia castitatis ejus atque humilitatis acta cognovimus, nunc liberalitatis opera cognoscamus. Sequitur: CA
Abbreviated transcription (Latin):
pastor eccł̃ie cum adorante secornelio suꝑse sibi¬
honorem uideret oblatum: adequalitatẽ conditi¬
onis sue citius recurrit dicens. Surge: et ego ip¬
se homo sum. Quis enim nesciat qd conditori
suo homo debeat et ñ homini ꝓst̾n: Quia ergo
humiliari sibi plusqmͣ debuit proximũ uidit:
ne ultra humanitatis metas mens intumesce¬
ret. esse se hominem recognouit: quatinꝰ ill ati
sibi honoris elationem frangeret exconsiderata
equalitate conditionis. hinc aioħ̃e angłs ad¬
oratus: creaturam se ẽẽ. cognoscit dicens. Uide ne
fecens: conseruus tuus sum ⁊ frũm tuorum.
Hinc propħa cum aduidenda sublimia rapitur.
filiꝰ hois uocat᷑: ut ductꝰ adcelestia hominẽ se ẽẽ.
meminerit. Ac si eum diuina uox: uerbis aꝑti¬
orib admoneat dicens. Mem̃to quid sis ne de
his adque raperis extollaris: s altitudinem re¬
uelationis tempera memoria conditionis. Exeo
engpo colligendum ẽ quanta cõmunis nature

Expanded text:
pastor Eccpastor Ecchonorem videret oblatum, ad aequalitatem conditionis suae citius recurrit, dicens: Surge; et ego ipse homo sum . Quis enim nesciat quod Conditori suo homo debeat, et non homini prosterni? quia ergo humiliari sibi plusquam debuit, proximum vidit, ne ultra humanitatis metas mens intumesceret, esse se hominem recognovit; quatenus illati sibi honoris elationem frangeret ex considerata aequalitate conditionis. Hinc a Joanne angelus adoratus, creaturam se esse cognoscit, dicens: Vide ne feceris; conservus tuus sum, et fratrum tuorum . Hinc propheta cum ad videnda sublimia rapitur, filius hominis vocatur; ut ductus ad coelestia, hominem se esse meminerit. Ac si eum divina vox verbis apertioribus admoneat, dicens: Memento quid sis, ne de his ad quae raperis extollaris, sed altitudinem revelationis temperet memoria condiergo colligendum est quanta communis naturae
Abbreviated transcription (Latin):
mine timeatur. Quia contra naturam suꝑ¬
bire ẽ. ab eqͣliuelle timeri: quamius plerumq a
subditis etiã scĩuiri timeri appetunt: s qu̾abeiᷤ¬
dem subditis dm minime timeri dep̾hendunt.
ut humana saltem fortitudine peccare metu
ant. quidiuina iudicia ñ formidant. Nequa¬
quam ergo prepositi ex hoc quesito timore suꝑ¬
biunt: in quo ñ suam głam. s subditoꝵ iusticiã
querunt. In eo enĩ qd̵ metum sͥ. apuerse uiuen¬
tib exigunt: quasi ñ hominib. s brutis ani¬
malib dominant᷑. Quia uidelicet exqua parte
bestiales sunt subditi: ex ea debent etiam formi-¬
rigatur: non de excellentia potestatis. s deeqͣ¬
litate conditionis gaudent. Et non solum ab
eis metui: s etiam plusquam necesse ẽ. honora¬
riresugiunt. Neq enĩ leue se ꝑpetidampnum
humilitatis credunt: si abeis promĩto fortasse
ordinis pluris estiment᷑. Hinc ẽ. enim qd̃ pͥmus

Expanded text:
mine timeatur, quia contra naturam supmine timeatur, quia contra naturam superbire est, ab aequali velle timeri, quamvis plerumque a subditis etiam sancti viri timeri appetunt, sed quando ab eisdem subditis Deum minime timeri deprehendunt, ut huant, qui divina judicia non formidant. Nequaquam tamen praepositi ex hoc quaesito timore superbiant, in quo non suam gloriam, sed subjectorum justitiam, quaerunt. In eo enim quod metum sibi a perverse viventibus exigunt, quasi non hominibus, sed animalibus dominantur, quia videlicet ex qua parte bestiales sunt subditi, ex ea debent etiam formirigatur, non de excellentia potestatis, sed de aequalitate conditionis gaudent; et non solum ab eis metui, sed etiam plus quam necesse est honorari refugiunt. Neque enim leve se perpeti damnum humilitatis credunt, si ab eis pro merito fortasse ordinis pluris aestimentur. Hinc est enim quod primus
Abbreviated transcription (Latin):
ra equales genuit: s uariante mĩtorum ordi¬
ne alios aliis dispensatio occulta pꝰ ponit. Ipsa
autem dũisit as que accessit exuicio: recte ẽ. di¬
uinis iudicis ordinata. ut quia omĩs homo iter
uite eque ñ graditur. alt̾ abalt̾o regatur. Scĩ
autem uiri cum p̾sunt ñ in se potestatẽ ordi¬
nis: s equalitatem conditionis attendunt.
As ec pre eẽ. gaudent hominib. s ꝓdẽẽ. Sci¬
unt enim qd̾ antiqui patres nr̃i ñ tam reges
hominum: quam pastores peccorum fuisse
memorantur. & cum noe dominus filiisq
eius diceret. crescite ⁊ multiplicanim et im¬
plete t̾ram: subdidit. ⁊ t̾ror ur̃ ac tremor sit
suꝑcuncta animalia terre. Dson enimait. sit
suꝑ homines. qui futuri sunt: sed sit super
cuncta aĩalia t̃re. Hõ qͥppe animalibus uttationabi¬
lib non autẽ cet̾is hominib natura prelatus ẽ:
⁊ idcirco ei dicitur. ut abaitimalib.⁊ non abho¬

Expanded text:
ra aequales genuit; sed variante meritorum ordira aequales genuit; sed variante meritorum ordine, alios aliis dispensatio occulta postponit. Ipsa autem diversitas quae accessit ex vitio, recte est divinis judiciis ordinata, ut quia omnis homo iter vitae aeque non graditur, alter ab altero regatur. Sancti autem viri cum praesunt, non in se potestatem ordinis, sed aequalitatem conditionis attendunt; nec praeesse gaudent hominibus, sed prodesse. Sciunt enim quod antiqui patres nostri, non tam reges hominum quam pecorum pastores fuisse memorantur. Unde et cum Noe Dominus filiisque ejus diceret: Crescite et multiplicamini, et replete terram; subdidit: Et terror vester ac tremor sit super cuncta animalia terrae . Non enim ait, sit super homines qui futuri sunt; sed, sit super cuncta animalia terrae: homo quippe animalibus irrationabilibus, non autem caeteris hominibus natura praelatus est, et idcirco ei dicitur, ut ab animalibus, non ab
Abbreviated transcription (Latin):
cum surrexerit adu̾sum me ad iudicandum
dominus: et cum quesierit quid respondebo
illi : Qui ut semꝑ cormhumilitate de primat:
nequaquam ineisdem famulis. conspicit. qd̾
sibi status ẽ. dispar. s qd̾ natura cõmuis. Uñ
et illum operatus ẽ. ⁊ formauit in uulua unus:
potentib uiris. magna e̾. uiitus bumilitatis:
considerata equalitas conditionis. Omnes nãq
homines natura equales sumus: s accessit
dispensatorio ordine. ut quib dam prelati ui¬
deamur. Siigitur hoc am̃te de pͥmimꝰ. qd̃ tem¬
poraliter accessit: inuenimus cicius qd̃ natu¬
ralit̾ sumus. plerumq enim se anunio accep¬
ta potestas obicit: eumq tumidis cogitatio¬
nib faiut. Manugͦ humillime consideratioĩs:
de primendus ẽ. tumor elationis. Sienĩ ap̃se¬
met ip̃sam mens descendit deuertice culminis:
cicius planiciem inuenit naturalis. equalita¬
ts. Nã ut prefati sumus. om̃s homines natu¬

Expanded text:
cum surrexerit ad judicandum cum surrexerit ad judicandum Deus? et cum quaesierit, quid respondebo illi? Qui ut semper cor in humilitate deprimat, nequaquam in eisdem famulis conspicit, quod sibi status est dispar, sed quod natura communis. Unde et illam operatus est, et formavit me in vulva unus? - Potentibus viris magna est virtus humilitatis considerata aequalitas conditihomines natura aequales sumus; sed accessit dispensatorio ordine ut quibusdam praelati videamur. Si igitur hoc a mente deprimimus, quod temporaliter accessit, invenimus citius quod naturaliter sumus. Plerumque enim animose accepta potestas officit, eumque tumidis cogitationibus fallit. Manu igitur humillimae considerationis deprimendus est tumor elationis. Si enim apud semetipsam mens descendit de vertice culminis, citius planitiem inveniet naturalis aequalitatis. Nam ut praefati sumus, omnes homines natu
Abbreviated transcription (Latin):
pondebo illi: Qui uentur iudicem cogitat: in¬
desinent̃ cotidie rationum suaꝵ in melius cau¬
sas parat. Qui et̾̃num dñm tremore cordis in tue¬
tur: uira temporalis dominii suꝑ subiectos
moderari compellitur. ꝑ pendit enim nileẽ.
quod temporalit̾ pre ẽ. cet̾is: quando illi adred¬
dendam rationem sub ẽ.qui sine fine domina-¬
tur. Sepe naniq transitoria potestas: animum
ꝑabruta elationis rapit. & quia eo quisq extolli¬
tur. quo se eẽ. suꝑ aliquos uidet: illum oportet
qui suꝑ se ẽ. semꝑ aspiciat: ut exenis metu qui
supra omĩa ẽ. crescentem intrinsecꝰ animi tumo
rem premat. Intuetur enĩ qui subip̃o sĩt.
s consideret ipse subquo: ut exconside¬
ratione domini de crescat tumor false domi¬
nationis. Uñ beatus iob quia eius uidiciũ qui suꝑ
omĩa ẽ. metuit: hic ad temporale iudiciũ famu¬
lis equał uenit dicens. Si contempsi iudiciũ
subire. cum seruo meo et ancillamea: cum dis¬
ceptarent aduersum me. Quid eium faciam

Expanded text:
ndant.---Qui venturum judicem cogitat, indesinenter quotidie rationum suarum in melius causas parat; qui aeternum Dominum tremore cordis intuetur, jura temporalis dominii super subjectos moderari compellitur. Perpendit enim nil esse quod temporaliter praeest caeteris, quando illi ad reddendam rationem subest qui sine fine dominatur. Saepe namque transitoria potestas animum per abrupta elationis rapit. Et quia eo quisque extollitur, quo se esse super aliquos videt, illum opqui super est, semper aspiciat, ut ex ejus metu qui supra omnia est crescentem intrinsecus anrem premat. Intuetur enim qui sub ipso sint, sed consideret sub quo ipse sit, ut ex consideratione veri domini, decrescat tumor falsae dominationis. Unde beatus Job, quia ejus judicium qui super omnia est metuit, hic ad temporale judicium famulis aequalis venit, dijudicium cum servo meo, et ancilla mea, cum disceptarent adversum me. Quid enim faciam,
Abbreviated transcription (Latin):
pm̃ito panꝑem. Si ñ benedixerunt michi lat̾a
enis: ⁊ deuellerib ouiuium mearum cale fẽs ẽ
Quod pauꝑem ñ despexit uirtutem iurtutem
humilitatis exhibuit: quod autem oꝑuit. pie¬
tatis. Due quippe iste uirtutes. ita sibimet esse
conexe debent. ut uicaria semꝑ ope se fulciant.
quatinus nec humilitas cum uenerat᷑ pron¬
mum largitatis gram̃ de serat: nec pietas cum
largitur intumescat. Erga indigentiam itaq
proximi humilitatem pietas fulcat:. humili¬
tas pietateni. Ut cum in digentem reb necessa
uenerari quem tegis. Nam sunt ñ nulli qui
mox ut abegenis fratrib fuerint necessarie
postulati: post dona largituri. mneis pͥuscon¬
tumeliosa uerba iaculantur. Qui et si reb mi
cum post contumelias dona largiunt᷑. Nec
magni ẽ. oꝑis quod postulata tribuunt: quia
ipso dationis sue munere. uix eundem excessũ
sermonis tegunt. Quib bene ꝑ eclesiasticum¬
librum dicitur. Onũ dato: non deᷤ trsticiam

Expanded text:
mento pauperem. Si non benedixerunt mihi latera ejus, et de velleribus ovium mearum calefactus sum. Quod pauperem non despexit, virtutem humilitatis exhibuit, quod autem operuit, pietatis. Duae quippe istae virtutes ita sibimet esse connexae debent, ut vicaria semper ope fulciantur, quatenus nec humilitas, cum veneratur proximum, largitatis gratiam deserat, nec pietas, cum largitur, intumescat. Ac siproximi humilitatem pietas fulciat, humilitas pietatem, ut cum indigentem rebus necessavenerari quem tegis. Nam sunt nonnulli qui mox ut ab egenis fratribus fuerint necessaria postulati, post dona largituri, in eis prius contumeliosa verba jaculantur. Qui etsi rebus mincum post contumelias dona largiuntur. Nec magni est operis quod postulata tribuunt, quia ipso dationis suae munere vix eumdem excessum sermonis tegunt. Quibus bene dicitur: Omni dato non des tristitiam
Abbreviated transcription (Latin):
disciplina patris ẽ. ñ ira iudicis. Amor corri¬
gentis ẽ ñ districtio punientis. Exipso ergo p̃¬
senti uerbere iudicia et̾na pensanda sunt. hinc
enim perpendere. hinc sũmopere debemus:
quomͦ feratur. illa que probat: si ferri modo
uix ualet enis ira que purgat.¬

Expanded text:
disciplina patris est, non ira judicis; amor corridisciplina patris est, non ira judicis; amor corrigentis est, non districtio punientis. Ex ipso ergo praesenti verbere judicia aeterna pensanda sunt. Hinc enim perpendere summopere debemus, quomodo feratur illa quae reprobat, si ferri modo vix valet ejus ira quae purgat.
Abbreviated transcription (Latin):
non potur: qm̃ qͥ extremi iudicii ad uentum in¬
tenta m̃te considerant: ꝓfecto uident. quia tan¬
tus pauor imminet. quantum ñ solum tunc
pondus eius ferre non potui:quia cum suꝑne
maiestatis ium ad iudicium uenientis. terrorẽ¬
q tanti examinis considerando animus cona¬
tur exquirere. mox adsemr⁊ ip̃m refugiens sese
ex pauescit inuenisse. S int̾ hec pensandum
E. quia beatus iobista de se loquitur. laudatus
et flagellatus. Si igitur saltem ad meritorum
ꝓuectum ita ꝑcussus ẽ. qui sic timuit.q uomodo
feriendus ẽ. qui contempnit: Q uoni de p̃ssura
sunt dĩ iudicia eos qui se eleuant:. si ⁊ illos ad tẽpꝰ
depͥmunt qui hec inhumilitate formidant: Quo¬
mͦ pondusdi pot̾it ferre. qui despicit si hoc ille
muerbere ꝑtulit qui ꝑtimorem preuidit. Uñ
sũ mopere formidandum ẽ. nob illud tante dis¬
trictionis exam̃. Ponstat autem quia in hac
uita. cum ꝑcutit. si ꝑcussionem correptio seqͥt᷑:

Expanded text:
non potui, » quoniam qui extremi judicii adventum innon potui, » quoniam qui extremi judicii adventum intenta mente considerat, profecto videtur, quia tantus pavor imminet, quantus non solum tunc pondus ejus ferre non potui. - Quia cum superbae majestatis vim ad judicium venientis terroremque tanti examinis considerando animus conatur exquirere, mox ad semetipsum refugiens, sese expavescit invenisse. Sed inter haec pensandum est quia beatus Job ista de se loquitur, laudatus et flagellatus. Si igitur ad meritorum profectum ita percussus est qui sic timuit, quomodo feriendus est qui contemnit? Quomodo depressura sunt Dei judicia eos qui se elevant, si et illos ad tempus deprimunt qui haec semper in humilitate formidant? Quomodo pondus Dei poterit ferre, qui despicit, si hoc et ille in verbere pertulit, qui per timorem praevidit? Unde summopere formidandum nobis est illud tantae districtionis examen? Constat autem quia in hac vita, cum percutit, si percussionem correctio sequitur,
Abbreviated transcription (Latin):
pestas quippe cum oritur pͥus lenes unde: ⁊ pot̾¬
modum uolumina maiora concitantur. ad extre¬
mum fluctus se in alta erigunt:⁊ nauigantes qͦs¬
q ipsa sua altituiline subuertunt. Sic sic ni¬
mirum extrema illa ꝓperat: que uniu̾sum
mundum subruat tem pestas animarum.
Asunc enim bellis ⁊cladib quasi quib dam
undis sua nob̃ exordia ostendit:⁊ quanto ad fi¬
nem cotidie propinquiores efficimur: tanto gͣ¬
uiora irruere tribulationum uolumina uide¬
mus: Adextremum uero commotis omĩb elem̃¬
ns suꝑnus iudex ueniens. finem omnium ad por¬
tat: quia uidelicet tunc tempestas fluctus ince¬
lum leuat. Uñ et dicitur. ad huc modicum: et
ego uomouebo. non solum t̾ram. s etiam celum.
Quam scilicet tempestatem quia sc̃i uiri iugi¬
lant̾ aspiciunt. quasi tum̃tes suꝑ se cotidie flu¬
ctus expauescunt: atq exhis tribulationibus
quȩ mundum feriunt p̃uident que sequant᷑.¬

Expanded text:
pestas quippe cum oritur, prius lenes undae, et postpestas quippe cum oritur, prius lenes undae, et postmodum volumina majora concitantur; ad extremum fluctus se in alta erigunt, et navigantes quosque ipsa sua altitudine subvertunt. Sic sic nimirum extrema illa properat, quae universum mundum 696 subruat tempestas animarum. Nunc enim bellis et cladibus quasi quibusdam undis sua nobis exordia ostendit, et quanto ad finem quotidie propinquiores efficimur, tanto graviora irruere tribulationum volumina videmus. Ad extremum vero commotis omnibus elementis, supernus judex veniens finem omnium apportat, quia videlicet tunc tempestas fluctus in coelum levat. Unde et dicitur: Adhuc modicum, et ego movebo non solum terram, sed etiam coelum . Quam scilicet tempestatem quia sancti viri vigilanter aspiciunt quasi tumentes super se quotidie fluctus expavescunt, atque ex his tribulationibus quae mundum feriunt praevident quae sequant