comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Aptaq in alt̾nos cogere uerba pedes.
T u qͦ dic studiis ꝯmunib ecqͥad inheres.
Doctaq ñ patrio carmina more canis.
Nã tͥ cũ fatis mores natura ꝓudicos:
⁊ raras dotes ingenrũq dedit.
ħego pegasidas cecluxi ꝑrimꝰ ad undas.
Ne male fecunde uena ꝑiret aque.
Primꝰ id asperi ten̾is in airginis annis.
Ntq pat̾ nato duxq comesq fui.
Esiremanent ignes tͥ pectoris idem:.
Sola tũ uates lesbia uincet oꝑ
Si uereor ne nc̃ mea te fortuna retardet.
Postq: meos casus sit tͥ peccus mers.
Aut ego pbebã sc̃is mͦ uersib aures.
Aut ubi cefsares cã ruboris erã.
Forsitan ex quo me lesere libelli:
Inq bonas arces ⁊ tua sacra redi.
Ista ddecens facies longis um abit᷑ annis.
Rugaq in antiq̃ fronte semł erit.
Initietq manũ forme clãpnosa senectꝰ.
Que strepitꝰ passu ñ faciente uenit.
T̃q aliqrus dicer fuit ħ formosa dolebis.
⁊speculũ mendax ẽẽ querere tuũ.

Expanded text:
aptaque in alternos cogere verba pedes. aptaque in alternos cogere verba pedes. tu quoque dic ‘ studiis communibus ecquid inhaeres, doctaque non patrio carmina more canis? nam tibi cum fatis mores natura pudicos et raras dotes ingeniumque dedit. hoc ego Pegasidas deduxi primus ad undas, ne male fecundae vena periret aquae; primus id aspexi teneris in virginis annis, utque pater natae duxque comesque fui. ergo si remanent ignes tibi pectoris idem, sola tuum vates Lesbia vincet opus. sed vereor, ne te mea nunc fortuna retardet, postque meos casus sit tibi pectus iners, aut ego praebebam factis modo versibus aures, aut, ubi cessares, causa ruboris eram. forsitan exemplo, quia me laesere libelli, inque bonas artes et tua sacra redi. ista decens facies longis vitiabitur annis, rugaque in antiqua fronte senilis erit, inicietque manum formae damnosa senectus, quae strepitum passu non faciente venit; cumque aliquis dicet fuit haec formosa dolebis, et speculum mendax esse querere tuum.
Abbreviated transcription (Latin):
Sis memor. ⁊ siqͣs feait tͥ gr̃auires:
⁊ llas ꝓ nob̾ exꝑiare roge.
Numinis ut leu̾ fiat mansuetior ira.
O utatoq minor sit mea pena loco.
I dq ita. si null̃ scelꝰ ẽ ĩ pectore nr̃o.
Princiꝑiũq meicͥminis error hõ.
Nec bñ nec tutũ quo sĩt mea q̃rere casir
Lumina funesti ꝯ scia fc̃a mali.
I lla tegi ceca ꝯdita nocte decet.
Preraia peccato nulla petita meo.
Stulticiãq meã trimen deb̾e uocari.
N omnia si fc̃o rea dere uera uelis.¬
Que si ñ ita sunt altũ quo longi absim:
Quere. suburbana ẽ hic mͥ terra lotus.
ade salatatũ subito ꝑarara perillã:
Tlttera. sermonis fida ministra mei.
Aut illã inuenies dulci ẽ mr̃e sedentẽ.
A nc int̾ libros pyeridesq suas.
Qincqͥd aget c̃ te scierit uenisse pelinquet.
Aec mora quid uenias qͥdue reqͥret agã.
Siuere me dices. si sic ut uiere nolun.
Nec mala tã longa nr̃a leuata mora.
⁊ tñ admusas qͣmuns nocuere reuerti.

Expanded text:
sis memor, et siquas fecit tibi gratia vires, sis memor, et siquas fecit tibi gratia vires, illas pro nobis experiare, rogo, numinis ut laesi fiat mansuetior ira, mutatoque minor sit mea poena loco, idque ita, si nullum scelus est in pectore nostro, principiumque mei criminis error habet. nec breve nec tutum, quo sint mea, dicere, casu lumina funesti conscia facta mali; illa tegi caeca condita nocte decet, praemia peccato nulla petita mihi, stultitiamque meum crimen debere vocari, nomina si facto reddere vera veliquae si non ita sunt, alium, quo longius absim, quaere; suburbana est hic mihi terra locus. VADE salutatum, subito perarata, Perillam, littera, sermonis fida ministra mei. aut illam invenies dulci cum matre sedentem, aut inter libros Pieridasque suas. quidquid aget, cum te scient venisse, relinquet, am. vivere me dices, sed sic, ut vivere nolim, nec mala tam longa nostra levata mora et tamen ad Musas, quamvis nocuere, reverti.
Abbreviated transcription (Latin):
Spes gͥ suꝑẽ facturĩut molliat ip̃e:
Murati penani ꝯ dicione loci.
Hoc irtinã nitidd soł p̾nimtiꝰ ortus:
Afferat admisso lucifer albꝰ equo.¬
edus amicitiennis carissime nr̃e:
Nec si forte uel dissimulare potes
Donec .i. licuit nec te mͥnotior alt̾.
Nec tͥ me tota iunctior urbe fuit.
I oq erat usq a eo popło testatꝰ. ue eẽt:
P ene mag qͣmtu qͣmq ego notꝰ amor.
Auiq erat in caris ammi tͥ candor aĩtis:
Cognitꝰ ẽ ip̃i quẽ colis ip̃e uiro.
N il ita celabas ne ñ ego conser ẽẽm.
Pectoribq dabas multa tegenda meis.
Cuiq ego narrabã seereti qͥequid hebam.
Excepto qd̾ me ꝑlidit uiius eras.
I d qͦ si scisles saluo fruerere sodali.
⁊ silioq forẽ sospes amice tuo.
Si mea me ĩ penã ninur fata trahebãt.
Omneq claudebant uriliratis iter.
S iue malñ potui tñ hoc uitare cauendo:
Seu rõ fatũ uincere nulla ualert.
I u tñ o nob̾ usu uinctisinne longo:
Pars desiderii maxima pene mer:

Expanded text:
perest facturum ut molliat ipse mutati poenam condicione loci. hos utinam nitidi Solis praenuntius ortus afferat admisso Lucifer albus equo! Foedus amicitiae nec vis, carissime, nostrae, nec, si forte velis, dissimulare potes, donec enim licuit, nec te mihi carior alter, nec tibi me tota iunctior urbe fuit, isque erat usque adeo populo testatus, ut esset paene magis quam tu quamque ego notus, amor ; quique est in caris animi tibi candor amicis— cognita sunt ipsi, quem colis, ista viro. nil ita celabas, ut non ego conscius essem, pectoribusque dabas multa tegenda meis: cuique ego narrabam secreti quicquid habebam, excepto quod me perdidit, unus eras. id quoque si scisses, salvo fruerere sodali, consilioque forem sospes, amice, tuo. sed mea me in poenam nimirum fata trahebant : omne bonae claudunt utilitatis iter. sive malum potui tamen hoc vitare cavendo, seu ratio fatum vincere nulla valet, tu tamen, o nobis usu iunctissime longo, pars desiderii maxima paene mei,
Abbreviated transcription (Latin):
Supplicib facilẽ. sontib ẽe trutẽ.
Cũ tidi suscepta ẽ legis undicca seuere:
Uerba uelud tinctum singula uitꝰ hñt
Hostib eueniat qͣm sis uiolentꝰ in armis:
s encire. ⁊ lingue tela subire tue.
Q̃ ue tͥ tã tentn cura limant᷑. ux om̃s:
Istins ingeniũ corporis ẽẽ negent.
At si quem ledi fortuna cerisiniqͣ:
Mollior ẽ animo femina nulla tuo.
Kego p̾cipue sensi. c̃ magna meoꝵ:
Notitiam pars est inficiata mei
I mmemor illoꝵ ur̃i ñ ĩ nemor umqͣm:
I n caput enxiũ de mare u̾tet iter:
Utqz thiestre redeãe si tempora niense:
Soł ad eoas currus a gecuraquas:
Arguat ingratã ñ meminisse sui.
t positis reddas iura sub are getis:
Aspicis en presens qͣlziaceamul iaruo.
Nec me testis eris falsa iolere queri.
I peuides certe glacie concrescere pontũ.
Ipe uuides rigido stantia uina gelu.
I p̃c uides ofiata ftiox ut ducat yases:
Per mecdias hista plaustra bubulcꝰ aqͣs.

Expanded text:
supplicibus facilem, sontibus esse trucem, supplicibus facilem, sontibus esse trucem, cum tibi suscepta est legis vindicta severae, verba velut tinctu singula virus habent. hostibus eveniat quam sis violentus in armis sentire et linguae tela subire tuae. quae tibi tam tenui cura limantur, ut omnes istius ingenium corporis esse negent, at si quem laedi Fortuna cernis iniqua, mollior est animo femina nulla tuo. hoc ego praecipue sensi, cum magna meorum notitiam pars est infitiata mei. inmemor illorum, vestri non inmemor umquam, in caput Euxino de mare vertet iter, utque Thyesteae redeant si tempora mensae, Solis ad Eoas currus agetur aquas, ademptum, arguat ingratum non meminisse sui. d undas, ut positis reddas iura sub axe locis, aspicis en praesens, quali iaceamus in arvo, nec me testis eris falsa solere queri. ipse vides certe glacie concrescere Pontum, ipse vides rigido stantia vina gelu; ipse vides, onerata ferox ut ducat Iazyx per medias Histri plaustra bubulcus aquas,
Abbreviated transcription (Latin):
Certus eras ꝓ me fabie laus marime gentis:
Num̾ ad augustũ supplice uoce loqui.
Occiddis añ ꝑreces. cãmq ego marime mortis:
Nec fuerã tamime reor eẽ tue.
Iam timeo nr̃am cuiqͣm mandare salutẽ.
Ip̃mmorte ta conciie arxrilũ
Ceꝑat augustꝰ decepte ignoscere culpe.
Sperinfam t̾ras deserintq simul.
Quale tñ por de celire brute recentr.
Ur̃a ꝓcul positꝰ carmen mora decti.
Que ꝓsit pietas utinãmͥ. sitq maloꝵ:
Iamͣ modus. ⁊ sacre mitior ira domus.
T eqͦ idem liquiddo possem nirare p̾cari:
O mͥ ñ dubia cognite brute fide.
Nam c̃ prestit̾is uersi mͥ semꝑ amorẽ:
Plus maduerso terpore crernit amor
Quiq: cuas parit̾ lacrimas nr̃as q nideret:
Passuros penã crederet ẽẽ duos.
Lenẽ te misis genuit natuta. neculli:
Mitius ingentũ qͣm tͥ brute dedit.
It qͥ quid ualeas ignorat in arce forensi:
Posseto ꝑagiure putet orereos.

Expanded text:
certus eras pro me. Fabiae laus. Maxime, gentis, certus eras pro me. Fabiae laus. Maxime, gentis, numen ad Augustum supplice voce loqui. occidis ante preces, causamque ego, .Maxime, mortis nec fuero tanti me reor esse tuae. iam timeo nostram cuiquam mandare salutem: ipsum morte tua concidit auxilium. coeperat Augustus deceptae ignoscere culpae . spem nostram terras deseruitque simul, quale tamen potui, de caelite, Brute, recenti vestra procul positus carmen in ora dedi. quae prosit pietas utinam mihi, sitque malorum iam modus et sacrae mitior ira domus, te quoque idem liquido possum iurare precari, o mihi non dubia cognite Brute nota. nam cum praestiteris verum mihi semper amorem, hic tamen adverso tempore crevit amor. quique tuas pariter lacrimas nostrasque videret, passuros poenam crederet esse duos. lenem te miseris genuit natura, nec ulli mitius ingenium, quam tibi, Brute, dedit: ut qui quid valeas ignoret Marte forensi, posse tuo peragi vix putet ore reos.
Abbreviated transcription (Latin):
Quã prius a mriti cesare numꝰ ht.
C esͥ tũ fug̾et memori solet ore refre:
Barbane tutas exhibuisse uias.
Sanguine bistontũ ꝙ ñ tepefecerit ensẽ:
effectũ cura pectoris c̃e tui
Addita prettrea uite qͦ multatuende:
Munera. ne ꝓprias attenuaret opes.
ꝓ quib ut meritis referatur gr̃auirat:
Se fore mancipiũ tempꝰ inom̃e tuũ.
Nam priumbrosa carituros atbore mõtes
⁊freca ueliuolas n habitara rates:
Flrminaq in fontes cursu redittira supmo
Gr̃a qͣm m̾iti postit abire tui.
Hoc ubi dixitis seruet iua dona rogate.
Sic fuerit ur̃e causa ꝑ acta uie.
eam legis exip̃is tibi nenit epła brute:
N asonemi nolles in quib ẽẽ locis.
S i go tu nolles uoliit mis abile fam̃.¬
⁊mͥ plꝰ illũ qͣm tua uota ualent.
Inscithia nob̾ quinq̃nnis olimpias acca:
Iam tempꝰ lustri transit in alteriꝰ
Perstat en ĩ fortuna tenax. notisq malignũ:
Opponit nr̃is insidiosa pedem

Expanded text:
quam prius a mitquam prius a mit cum fugeret, memori solet ore referre barbariae tutas exhibuisse vias: sanguine Bistonium quod non tepefecerit ensem, effectum cura pectoris esse tui: addita praeterea vitae quoque multa tuendae munera, ne proprias attenuaret opes. pro quibus ut meritis referatur gratia, iurat se fore mancipii tempus in omne tui. nam prius umbrosa carituros arbore montes, et freta velivolas non habitura rates, fluminaque in fontes cursu reditura supino, gratia quam meriti possit abire tui. haec ubi dixeritis, servet sua dona rogate, sic fuerit vestrae causa peracta viae.’ Quam legis, ex illis tibi venit epistula, Brute, Nasonem nolles in quibus esse locis, sed tu quod nolles, voluit miserabile fa plus illud quam tua vota valet. in Scythia nobis quinquennis Olympias acta est: iam tempus lustri transit in alterius. perstat enim fortuna tenax, votisque malignum opponit nostris insidiosa pedem.
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ maris yomi tͣnsientis aquas:
Luce minꝰ decima dñam uemietis in urbẽ.
It festinatũ ñ faciatis iter.
Protmiꝰ in domꝰ uob̃ pompeia petetur.
Ñ est angustoninctior ulla foro.
Siquis ut in popłs qui sicił ⁊ uñ requirat:
Nomina decepta q̃ lib⁊ anre ferat.
Uosit enĩ cutum sic̃ reor ẽẽ faterr
Nerbaminꝰ certe ficra timoris hñt.
Copia nec uob̾nullo ꝓhrbente in dendr.
suł relimen contigeritis erit.
ur reget ille suos dicendo iura quirites.
Sspituum signis c̃ premet altus ebur.
Aut popłi reditus posirã cõponet acl hastã.
⁊ minmu magne si sinec urbis opes.
Aut ubi ert patres in ulia templa uocati:
De canto dignis consule reb aget.
Aut feret augͦto solitã natoq salutẽ.
Deq parũ noto consul et officio.
⁊ empꝰ ab his uacuũ ces argͥmamcꝰ omne:
Aitferet. amagnis hunc colit ille deis.
⁊ alia uos illi red diere uerbauolo.
Uiuit adhuc. uitãq tͥ debete fatetur.

Expanded text:
et maris Ionii transieritis aquas, et maris Ionii transieritis aquas, luce minus decima dominam venietis in urbem, ut festinatum non faciatis iter. protinus inde domus vobis Pompeia petatur: non est Augusto iunctior ulla foro. siquis, ut in populo, qui sitis et unde requiret, nomina decepta quaelibet aure ferat. ut sit enim tutum, sicut reor esse, fateri, verba minus certe ficta timoris habent. copia nec vobis nullo prohibente videndi consulis, ut limen contigeritis, erit. aut reget ille suos dicendo iura Quirites, conspicuum signis cum premet altus ebur: aut populi reditus positam componet ad hastam, et minui magnae non sinet urbis opes . aut, ubi erunt patres in Iulia templa vocati, de tanto dignis consule rebus aget . aut feret Augusto solitam natoque salutem, deque parum noto consulet officio. tempus ab his vacuum Caesar Germanicus omne auferet . a magnis hunc colit ille deis. talia vos illi reddere verba volo: ‘vivit adhuc vitamque tibi debere fatetur,
Abbreviated transcription (Latin):
Quos aluit cãpis hba phalisca suis.
T̃q deos om̃s tunc quos ĩpensius equos:
Esse tͥ cupias c̃ ioue cesar eric
Curia te excipiet. pr̃es q ex more uocati:
Intendent aures ad tua uerba suas.
Hos ubi facundo tua uox hileraut ore:
Niq solet usit ꝓspera uerba dies:
E geris ⁊ m̾ntas suꝑis cũ cesare grates.
Cui cãm facias cur ica sepedabit:
Iñ domũ repetes toco comitante senatu.
Offitrũ populi uix eapiente domo.
Me mnserũ curba ꝙ ñ egocernarin illa.
Nec pot̾unt istis lumma nr̃a frui
Quoq̾ licet absentẽ qͣ possũ mente nidebo.
Aspiciet uultus consulis illa sui
Dii faciant aliquo subeat tͥ temporem̃i:¬
Hec tua ꝑtułit si quis mͥ uerba. fatebor:
Protinu̾s exiliũ mollius ẽẽ merim.
te leues elegi doccas ad consuł aures.
Uerbaq honorato ferre legenda uno
Longaria ẽ. nec uos pedib ꝓceditis eqͥs.
Nectaq brumali submue terra lacei.
C̃ gelidam tracen ⁊ oꝑtũ nubib hemũ.

Expanded text:
quos aluit campis herba Falisca suis: quos aluit campis herba Falisca suis: cumque deos omnes, tunc hos inpensius, aequos esse tibi cupias, cum Iove Caesar erunt. curia te excipiet, patresque e more vocati intendent aures ad tua verba suas. hos ubi facundo tua vox hilaraverit ore, utque solet, tulerit prospera verba dies, egeris et meritas superis cum Caesare grates qui causam, facias cur ita saepe, dabit, inde domum repetes toto comitante senatu, officium populi vix capiente domo. me miserum, turba quod non ego cernar in illa, nec poterunt istis lumina nostra frui! quod licet, absentem qua possum mente videbo: aspiciet vultus consulis illa sui, di faciant aliquo subeat tibi temporehaec tua pertulerit si quis mihi verba, fatebor protinus exilium mollius esse meum.’ Ite, leves elegi, doctas ad consulis aures, verbaque honorato ferte legenda viro. longa via est, nec vos pedibus proceditis aequis, tectaque brumali sub nive terra latet. cum gelidam Thracen et opertum nubibus Haemum
Abbreviated transcription (Latin):
Muta fere driris utił herba rubis.
Nil adeo fortuna gͣius mis abile fecit:
Et minuant nulla gaudia ꝑtemabã.
Ecce domo pr̃iaq carens ocułq meoꝵ.
Nanfragꝰ in getici litoris accus aquas
Q̃ tñ inueni uultũ diffundere causa:
Possim. fortune nec metumsle mee.
Nam mͥ d̾ũ fulua trstis spaciarer harena.
Nña ẽ a tergo pennia dedisse sonil
En ego letarũ uenio tͥ mintia rerũ
Fama. ꝑ inm̃sas aere lapsa uias.
sule pompeio quo ñ tͥ carior alter:
Candidus ⁊ feli ꝑroximiꝰ annꝰ etio.
Dñ. ⁊ut leto pontũ rumore repleuit:
Ad gentes alias hinc dea u̾tit iter.
At in dilapsis int̾ noua gaudia curis:
Pulsꝰ ⁊ a sacro mense december erit:
Pupura pompeiũ sũmi uelabit honoris.
N etituł quiqqͣm debeat ille suis.
Cernere iã indeor rũpi pene atria turba.
⁊ populũ ledi deficiente loco.
⁊emplaq tarpeie pͥmũ tͥ sedis adiri.
⁊ fieti faciles in tua nota deos.
Colla boues mueos cce preb̾e securi.

Expanded text:
mixta fere duris utilis herba rubis. mixta fere duris utilis herba rubis. nil adeo fortuna gravis miserabile fecit, ut minuant nulla gaudia parte malum. ecce domo patriaque carens oculisque meorum, naufragus in Getici litoris actus aquas, qua tamen inveni vultum diffundere causa possim, fortunae nec meminisse meae. nam mihi, cum fulva solus spatiarer harena, visa est a tergo pinna dedisse sonum.‘en ego laetarum venio tibi nuntia rerum Fama, per inmensas aere lapsa vias. consule Pompeio, quo non tibi carior alter, candidus et felix proximus annus erit. dixit, et ut laeto Pontum rumore replevit, ad gentes alias hinc dea vertit iter. at mihi dilapsis inter nova gaudia curis epulsus et a sacro mense December erit, purpura Pompeium summi velabit honoris, ne titulis quicquam debeat ille suis. cernere iam videor rumpi paene atria turba, et populum laedi deficiente loco, templaque Tarpeiae primum tibi sedis adiri, et fieri faciles in tua vota deos, colla boves niveos certae praebere securi,
Abbreviated transcription (Latin):
N empe tñ uitã captus ab hoste tulit.
Ille siracusia mͦ formidatꝰ murbe:
Iix bunuli durã repprlit arte famẽ.
Q uid fu̾at magno maiꝰ tñ ille rogaiit:
Sũmissa fugiens uoce clientis opẽ.
Tiuq uiro totus t̾rarũ paruit orbis:¬
Ille nig̃nno clarus cimbroq triũpho:
Quo uictrix rouiens osule roma fuit:
In ceno manꝰ iacuit. cannaq palustri.
Pertulit ⁊ tanto multa pridendia niro.
Iudic in humanis diuina potentia reb.
⁊ cercã presens uix ht̃ hora fidem.
Litus ad euxinũ siquis mͥ diceret ibis.
⁊ metues arcune feriare gete:
⁊ bibe dixissẽ purgantes pectora suoros.
Quroquid ⁊ in tota nascitur antichira.
Sũ tñ ħ passus. nec si mortalia possem:
⁊ summi poterã tela cauere dei.
u qͦ fac timeas ⁊ que tͥ leta uident᷑:
um loqueris fieri tnstia posse puta
ulla dies adeo ẽ australib himuda nĩbis:
N int̾missis ut fluat imber aquis.
n  ec sterũ lotꝰ ullus ira ẽ. ut ñ sic milbo:

Expanded text:
nempe tamen vitam captus ab hoste tulit, nempe tamen vitam captus ab hoste tulit, ille Syracosia modo formidatus in urbe vix humili duram reppulit arte famem, quid fuerat Magno maius? tamen ille rogavit summissa fugiens voce clientis opem. cuique viro totus terrarum paruit orbis,urthino clarus Cimbroque triumpho, quo victrix totiens consule Roma fuit, in caeno Marius iacuit cannaque palustri, pertulit et tanto multa pudenda viro. ludit in humanis divina potentia rebus, et certam praesens vix habet hora fidem. litus ad Euxinum si quis mihi diceret ‘ibis, et metues, arcu ne feriare Getae,’ i, bibe dixissem ‘purgantes pectora sucos, quidquid et in tota nascitur Anticyra.’ sum tamen haec passus: nec, si mortalia possem, et summi poteram tela cavere dei. tu quoque fac timeas, et quae tibi laeta videntur dum loqueris, fieri tristia posse puta. Nulla dies adeo est australibus umida nimbis, non intermissis ut fluat imber aquis, nec sterilis locus ullus ita est, ut non sit in illo
Abbreviated transcription (Latin):
Ille ego ꝯuctor densoq domesticꝰ usu.
Ille ego idiciis uniea musa tuis
Ille ego  qͣmi nẽ an uiuã ꝑfide nescis.
Cura tibi de quo querere nulla finit.
Siue fui num qͣm car. simulasse fat̾is.
Seuñ fingebas inueniere leus
Nam nisi ustatua ẽ iusta q̃rela mea ẽ.
Quod te uẽ crimen siłem netat ẽẽ priori.
An crimen cepi ꝙ miser ẽẽ uocas:
Si mͥ reb opem nuillam factisq ferebas:
Nenissec uerbis carta notata trib.
Uix equidẽ trecio. si ⁊ insultare iacenti:
⁊m̾non uerbis parcere fama refeit.
Quid facis o demẽs. eur si fortuna recedat:
N autfragio la crias eripis ip̃e tuo:
ħdea ñ stabili qͣm sit lens orbe fatet᷑.
Quc summũ ãubio subpede semꝑht̃.
Quolib ẽ folio. qͣuis incertioi aura.
Par illi leuicas irapbe sola uua ẽ.
Omina fant homnͣm tenui ꝑnãentia filo.
⁊ subito casu que ualuere ruunt.
Dintis audita ẽ cui ñ opulentia cresi.

Expanded text:
ille ego convictor densoque domesticus usu, ille ego convictor densoque domesticus usu, ille ego iudiciis unica Musa tuis. ille ego sum, qui nunc an vivam, perfide, nescis, cura tibi de quo quaerere nulla fuit. sive fui numquam carus, simulasse fateris: seu non fingebas, inveniere levis. nam nisi iusta tua est, iusta querella mea est. quod te nunc crimen similem vetat esse priori? an crimen, coepi quod miser esse, vocas? si mihi rebus opem nullam factisque ferebas, venisset verbis charta notata tribus. vix equidem credo, sed et insultare iacenti te mihi nec verbis parcere fama refert. quid facis, a! demens? cur, si Fortuna recedat, naufragio lacrimas eripis ipse tuo? haec dea non stabili, quam sit levis, orbe fatetur, quae summum dubio sub pede semper habet, quolibet est folio, quavis incertior aura: par illi levitas, improbe, sola tua est. omnia sunt hominum tenui pendentia filo, et subito casu quae valuere, ruunt, divitis audita est cui non opulentia Croesi?
Abbreviated transcription (Latin):
Nã neq me uinũ neq me cenet alea fallax
Per que clami tacitũ tempꝰ abire solet.
Nec me ꝙ cuperẽ si ꝑ fera bella liceret:
Oblectas cultu t̾ra nouata suo.
Qindnpyeriq̃es solatia frigida restant.
Nonbñ de nobis que muere dee
At tu cui bibitur felicius aomius fons:
Ouiliter studiũ quod tͥ ceclat ama.
uc aliqd̾ cure mitte recentis opus.
onq̃rar antaceã. ponã sine nor̃e crimen.
AIn notum quis sis omnib ẽc̃uelim:
Nomine ñ utar. ne cõmendere querela.
⁊ ueraturq t carmine fama meo.
Dũ mea purpis erat ualida fundata carma:
Qainec uelles currere primus eras.
Nũc qi contͣcit uultũ formna recedis.
Autilio postqͣm scis opus ẽe mo
Dissimulas ⁊̃ nec us me nosse nideri.
&insq sit audito nomine naso rogas.
Ille ego sũ qͣmqͣm ñ uis auddire aietusta:
Pene puer puero iunctus amicinia.
I lle ego qui primꝰ tua seria nosse solebã.
⁊ tibuiocundis primꝰ adẽe iocis.

Expanded text:
nam quia nec vinum, nec me tenet alea fallax, nam quia nec vinum, nec me tenet alea fallax, per quae clam tacitum tempus abire solet, nec me, quod cuperem, si per fera bella liceret, oblectat cultu terra novata suo, quid, nisi Pierides, solacia frigida, restant, non bene de nobis quae meruere deae? at tu, cui bibitur felicius Aonius fons, utiliter studium quod tibi cedit ama, huc aliquod curae mitte recentis opus. Conquerar, an taceam? ponam sine nomine crimen, an notum qui sis omnibus esse velim? nomine non utar, ne commendere querella, quaeraturque tibi carmine fama meo. dum mea puppis erat valida fundata carina, qui mecum velles currere, primus eras. nunc, quia contraxit vultum Fortuna, recedis, auxilio postquam scis opus esse tuo. dissimulas etiam, nec me vis nosse videri, quisque sit, audito nomine, Naso, rogas, ille ego sum, quamquam non vis audire, vetusta paene puer puero iunctus amicitia: ille ego, qui primus tua seria nosse solebam et tibi iucundis primus adesse iocis:
Abbreviated transcription (Latin):
Siminꝰ inuito te qͦ gratus ero.
Nuraq̃m pigra fuit nr̃is tua gracia reb.
Nec m mum ficas archa negauit opes.
Runc qͦ nil subitis clem̃tia t̾rita fatis:
Airciliũ uite fertq refere q mee.
Nñ regas forsan fiducia tanta futura:
Sitmͥi. qued fecit quisq tuetur opus.
⁊ uenꝰ artifitis labor ẽ ⁊ gła choi.
Equoreas madidas que p̾mit ĩbre comas.
I mponir pigras pene coacta man.
Paruaq ne cricã scribendi nfła uoluptaᷤ:
Est mͥ. nenim̃s fleccere uerba iuuat.
S iue qd̾ hinc fructꝰ adeo ñ cepimiꝰ ullos.
Principiũ nr̃i res sit ut ista mali.
Siue qd̃ in tenebris nim̃osos poñe gestꝰ.
& q legas nulli scribere carm̃ idem ẽ.
Excitat auditor studiũ. laudataq itrrtꝰ:
Crescit. ⁊ mmnsum gła calcar hr̃.
ħmea cui recitẽ nͥ flauis seripta coralł.
Q uasq: alias gentes barbarus hister ht̃.
S i quid solus agã. q̃q infelitia ꝑdamr:
Ocia matia. surripiamq diem:

Expanded text:
si minus, invito te quoque gratus ero. si minus, invito te quoque gratus ero. numquam pigra fuit nostris tua gratia rebus, nec mihi munificas arca negavit opes. nunc quoque nil subitis clementia territa fatis auxilium vitae fertque feretque meae. unde rogas forsan fiducia tanta futuri sit mihi? quod fecit, quisque tuetur opus. ut Venus artificis labor est et gloria Coi, aequoreo madidas quae premit imbre comas bellica Phidiaca stat dea facta manu: parvaque, ne dicam scribendi nulla voluptas est mihi, nec numeris nectere verba iuvat, sive quod hinc fructus adeo non cepimus ullos, principium nostri res sit ut ista mali: sive quod in tenebris numerosos ponere gestus, quodque legas nulli scribere carmen, idem est. excitat auditor studium, laudataque virtus crescit, et inmensum gloria calcar habet. hic mea cui recitem nisi flavis scripta Corallis, quasque alias gentes barbarus Hister habet? sed quid solus agam, quaque infelicia perdam otia materia surripiamque diem?
Abbreviated transcription (Latin):
Causa. fnuitilitas officiũq fuit.
ccipe pompei deductũ carinen ab illo:
d ebitor ẽ uite quitͥ sextesue.
Q in senñ ꝓhibes a pietua nominaponi:
Acceder meritis ħ qͦ summa tuis.
Siue trahis uultus equidẽ peccasse fatebor
Uelicti tũ ẽ causa ꝓband̾a me.
Ñpotuit meamens qͥn ẽẽt gͣta teneri.
Sit pͥcor officio ñ gͣnis ira pio.
O quociens ego sum libris mͥ uisꝰ inistis:
I mpis innullo qd̾ legerere loco.
O quotiens alii uellẽ cũ sccibere nomen:
Rettulit in ceras inscia dextͣtuũ.
Ip̃emͥ placur mendis in talib error.
⁊rx minta fc̃a litura manu.
Niderit ad summũ dixi lieet ip̃e querat᷑:
Ha pudet offensam nonm̾uisse priꝰ.
Da m siquid ea ẽ hebetantẽ peccora lerben.
Oblitus potero ñ tñ ẽẽ tin
Idq sinas oro. nec fastidita repellas:
Nerba. nec officio crimeninẽe prites.
⁊ leuis e m̾itis referanir gr̃a tantis.

Expanded text:
causa, sed utilitas officiumque fuit. causa, sed utilitas officiumque fuit. Accipe, Pompei, deductum carmen ab illo, debitor est vitae qui tibi, Sexte, suae. qui seu non prohibes a me tua nomina poni, accedet meritis haec quoque summa tuis: sive trahis vultus, equidem peccasse fatebor, delicti tamen est causa probanda mei. non potuit mea mens, quin esset grata, teneri. sit precor officio non gravis ira pio. o, quotiens ego sum libris mihi visus in istis impius, in nullo quod legerere loco! o, quotiens, alii cum vellem scribere, nomen rettulit in ceras inscia dextra tuum! ipse mihi placuit mendis in talibus error, et vix invita facta litura manu est, "viderit! ad summam " dixi " licet ipse queratur! hanc pudet offensam non meruisse prius." da mihi, siquid ea est, hebetantem pectora Lethen. oblitus potero non tamen esse tui. idque sinas oro, nec fastidita repellas verba, nec officio crimen inesse putes, et levis haec meritis referatur gratia tantis:
Abbreviated transcription (Latin):
Nil tñ ẽ sciiptis mag̃ excusabilenr̃is
& mͣ sensus canccs pene ꝙ unus mnẽ.
Leta fere letꝰ cecini. cano tristia tristis.
Sueniens oꝑi tempꝰ utr̃q suo ẽ.
⁊ mqͥ nͥ de uinos cribã regionis amare.
Stq loco moriar cõmodiore precer:
T̃totiens eadẽ q̃icã urc andiorulli.
Serbaq ꝓfectu dissimulata carent.
N anaq ꝑplures uox mea tẽptat opes.
Anne bis ut seusã leccor reꝑiret eundẽ:
Unꝰ amicoꝵ brute rogandus erat:
Ñ fuit hoc ranti ꝯfesso ignostite amici.
N ilior ẽ operis fama salute mea.
Deniq materia quã qͥs sͥ fuxterit ip̃e:
Arbitrio uanat multa poera suo.
Musa mea ẽ index nmiũ qͦ uera maloꝵ
Atq incorrupti ponda testis ht̃.
Nec lib̃ ut fieret si uti sua cuuq daretur:
Littera. ꝓpositũ curaq nr̃a funit.
ꝑ ostmͦ collecras utcũq sñ ordmer̃ri.
Hoc opꝰ electũ ne mͥ forte putes.
Daueniam scptis quoꝵ ñ gła nobis:

Expanded text:
nil tamen e scriptis magis excusabile nostris, nil tamen e scriptis magis excusabile nostris, quam sensus cunctis paene quod unus inest. laeta fere laetus cecini, cano tristia tristis. conveniens operi tempus utrumque suo est. quid nisi de vitio scribam regionis amarae, utque loco moriar commodiore precer? eum totiens eadem dicam, vix audior ulli, verbaque profectu dissimulata carent. , unaque per plures vox mea temptat opem. an, ne bis sensum lector reperiret eundem, unus amicorum. Brute, rogandus eras ? non fuit hoc tanti, confesso ignoscite, docti: vilior est operis fama salute mea. denique materiam, quam quis sibi fluxerit ipse, arbitrio variat multa poeta suo. Musa mea est index nimium quoque vera malorum. atque incorrupti pondera testis habet. nec liber ut fieret, sed uti sua cuique daretur littera, propositum curaque nostra fuit. postmodo collectas utcumque sine ordine iunxi: hoc opus electum ne mihi forte putes. da veniam scriptis, quorum non gloria nobis
Abbreviated transcription (Latin):
Hoc peccat solũ si mea musa: benc est.¬
Ip̃e ego libroꝵ indeo delicta meoꝵ.
E f sua plus usto carmina quisq probet.
Atttor opꝰ laudat. sic forsitanactius olĩ:
Nec quioͥd genin ꝓtinus illud amo.
Sensus mẽ cunctis. tollitur arct malũ
Sepe aliꝙ uerbum cupiens mutare reliqͥ
Iudicium uires destituuntq meũ.
Sepepiget quid enĩ dubitẽ tͥ uera fateri:
Corrigere. ⁊ longi ferre laboris onꝰ.
Stribentẽ iuuat ip̃e fauor mninintq laboreᷤ.
Cũꝙ suo crescens pondere feruet oꝑꝰ
Corrige ⁊ res ẽ tanto mag̃ ardua. qͣnto
Magnꝰ aristarcho maior homerꝰ erat.
Sic auimũ lento eurarũ frigore lec̾it:
Ntrapidi cinsus frena petentat equi.
Atqr ita dii mites minuãt mͥcesans irã
Ossaq paceata nr̃a tegantur humo:
Ut mħconantiñ nũq̃m intendere curã:
Fortune facies obstat a cerba mee.
N ioq mͥ uideor fatiã qr carmĩa sanꝰ
I nꝙ feris curẽ corrigere illa getis:

Expanded text:
hoc peccat solum si mea Musa, bene esthoc peccat solum si mea Musa, bene estipse ego librorum video delicta meorum, cum sua plus iusto carmina quisque probet, auctor opus laudat: sic forsitan Agrius olim nec, quicquid genui, protinus illud amo. sensus inest cunctis, tollitur arte malum, saepe aliquod verbum cupiens mutare reliqui, iudicium vires destituuntque meum. saepe piget quid enim dubitem tibi vera fateri corrigere et longi ferre laboris onus. scribentem iuvat ipse labor minuitque laborem, cumque suo crescens pectore fervet opus. corrigere ut res est tanto magis ardua quanto magnus Aristarcho maior Homerus erat, sic animum lento curarum frigore laedit et cupidi cursus frena retentat equi. atque ita di mites minuant mihi Caesaris iram, ossaque pacata nostra tegantur humo, ut mihi conanti nonnumquam intendere curas fortunae species obstat acerba meae, vixque mihi videor, faciam qui carmina, sanus, inque feris curem corrigere illa Getis.
Abbreviated transcription (Latin):
Hostis ab agricola uix siit illa foch.
Purpura sepe iios fulgens p̃texit amictꝰ.
Si ñ sarmatico tingunur illa mari.
Sellera dura fert petudes. ⁊ palladis uti:
Aite. thomitane ñ didicere manus
Femina ꝓ lana cerealia muña frangit.
Suppoitoq gͣnem uertice portat aqͣti
N hic pampmieis amieit᷑ iutibulmꝰ.
Nulla p̾munt ramos pond̾e poma suo.
Tristia deformes parrũt absinthia cãpi.
⁊ erraq de fruccir qͣm sit amara docet
Nil gͥ cota ponti regione sinistri:
Quod mea sedulitas mutere posset: erat.
Clausa tũ misi scitiea tͥ tela pharecra.
hoste p̾cor fiant illa cruenta tuo.
Hos b̃t ħ calamos. hos ħ hc̃ hora libellos.
hec uiget ninris maxime musa locis.
uod sit mn his eadem seatentia brute libelł:
arꝑtre nescio quẽ cͣmina nr̃a refers.
N il nisi fle t̾ra fruar ut ꝓpiore rogare.
⁊ quod sun denso cuitius ab hoste q̃ri.
Oqͣm de multis intiũ rep̃hendit᷑ unũ.

Expanded text:
hostis ab agricola vix sinit illa fodi. hostis ab agricola vix sinit illa fodi. purpura saepe tuos fulgens praetexit amictus. sed non Sarmatico tingitur illa mari. vellera dura ferunt pecudes, et Palladis uti arte Tomitanae non didicere nurus, femina pro lana Cerealia munera frangit, suppositoque gravem vertice portat aquam. non hic pampineis amicitur vitibus ulmus, nulla premunt ramos pondere poma suo. tristia deformes pariunt absinthia campi, terraque de fructu quam sit amara docet. nil igitur tota Ponti regione sinistri, quod mea sedulitas mittere posset, erat. clausa tamen misi Scythica tibi tela pharetra: hoste precor fiant illa cruenta tuo. hos habet haec calamos, hos haec habet ora libellos, haec viget in nostris. Maxime, Musa locis! Quod sit in his eadem sententia, Brute, libellis, carmina nescio quem carpere nostra refers : nil nisi me terra fruar ut propiore rogare, et quam sim denso cinctus ab hoste loqui. o, quam de multis vitium reprehenditur unum!
Abbreviated transcription (Latin):
Spẽ uinat ãplecri q̃ ñ iuat urrita semꝑ.
⁊ fieti cupias si qͣ futura putes
Prorimꝰ huit gradus ẽ bñ desꝑare salutẽ.
Seq semel uera scisse ꝑ isse fide.
Curandio fieri q̃dam maiora uidemꝰ:
Uulnera. q̃ melius ñ tetigisse fiat.
Mitrus ille ꝑit subita qͥ mergitur unda:
Qm̃ sua qui tumidis brachia tactat aqͥs.
Cur ego ⁊cepisciticis me posse carere:
Finib ⁊ t̾ra prospiore fruni.
An fortuna mͥ sic mea nota fuit:¬
⁊ orqueor en gͣiꝰ repetitaq forma locoꝵ:
Exiliũ renouat triste recens ꝙ facit
E st tñ itiliꝰ studiũ cessare meoꝵ
Q iñ qͣs aclmorĩt ñ ualuisse preces.
Magna quidẽres ẽ quã ñ auaetis amici.
Si siguis peteret qͥ dare uellet erat
Dũ mͦ ñ uob hoc cesaris ira negarit:
ortit̾ eixinis iramoriem᷑ aquis.
ye tͥ querebã memorẽ testantia curã:
ona thomitans mittere posset ager.
Dignꝰ es argento. fuluo qͦ aignior auro.

Expanded text:
spem iuvat amplecti—quae non iuvat inrita semper— spem iuvat amplecti—quae non iuvat inrita semper— et, fieri cupias siqua, futura putes: proximus huic gradus est bene desperare salutem, seque semel vera scire perisse fide. curando fieri quaedam maiora videmus vulnera, quae melius non tetigisse fuit. mitius ille perit, subita qui mergitur unda, quam sua qui tumidis brachia lassat aquis, cur ego concepi Scythicis me posse carere finibus et terra prosperiore frui? an fortuna mihi sic mea nota fuit? torqueor en gravius, repetitaque forma locorum exilium renovat triste recensque facit. est tamen utilius, studium cessare meorum, quam, quas admorint, non valuisse preces, magna quidem res est, quam non audetis, amici: sed si quis peteret, qui dare vellet, erat. dummodo non nobis hoc Caesaris ira negant, fortiter Euxinis inmoriemur aquis. Quae tibi quaerebam memorem testantia curam dona Tomitanus mittere posset ager. dignus es argento, fulvo quoque dignior auro,
Abbreviated transcription (Latin):
Cogetur nemo minius hr̃e meũ.
Fumͦ quẽ poteras in aꝑto tutꝰ amare:
Sires ẽ anceps ista: latert̾ ama.
erbamͥ desunt eadẽ tã sepe roganti.
Iamq pudet uanas fine carere preces.
Teclia consimili fieri de carmine uob̾:
&ꝙ petã cunctos edidicisse reor
Nraq quid porter iã nostis epła. qͣmus:
Sarta sit a uinclis ñ labefc̃a suis.
ꝑ mutetur scripti sentencia nri.
N e totiens cont hoc ꝙ rapit amnis eam.
ꝙ bñ de uobis speram ignoscite amici
T alia syerancsi iã mͥ frnis erit.
Rec guis urori dicar. q̃ scilicet ĩme:
Q mproba tãtimida ẽ exꝑienĩ ꝙ parũ.
Hec tͦy naso feres. ⁊ em̃ peiora tulisti.
I am tͥ sentir sarcina nulla potest.
Ductꝰ ab armnento tautꝰ decrectat aratr̃.
Subtrahit ⁊ duro colla nouella iugo.
Nos quib assuenit fatũ crudelit uti
Aã mala iampridẽ ñ sumꝰ ulla ruades.
Nenimꝰ in geticos fines moriemut in ił.
Parcaq ad extremũ qͣ mea cepit eat

Expanded text:
cogetur nemo munus habere meum. cogetur nemo munus habere meum. tu modo, quem poteras vel aperte tutus amare, si res est anceps ista, latenter ama. Verba mihi desunt eadem tam saepe roganti, iamque pudet vanas fine carere preces. taedia consimili fieri de carmine vobis, quidque petam cunctos edidicisse reor. nostraque quid portet iam nostis epistula, quamvis cera sit a vinclis non labefacta suis. ergo mutetur scripti sententia nostri, ne totiens contra, quam rapit amnis, eam. quod bene de vobis speravi, ignoscite, amici: talia peccandi iam mihi finis erit. nec gravis uxori dicar: quae scilicet in me quam proba tam timida est experiensque parum. hoc quoque, Naso, feres: etenim peiora tulisti. iam tibi sentiri sarcina nulla potest. ductus ab armento taurus detrectat aratrum, subtrahit et duro colla novella iugo: nos, quibus adsuevit fatum crudeliter uti, ad mala iam pridem non sumus ulla rudes, venimus in Geticos fines: moriamur in illis, Parcaque ad extremum qua mea coepit eat.
Abbreviated transcription (Latin):
Ain se ꝙ patinur om̃uisse neget.
Adde ꝙ extincios uł aqͣł marte ł igne:
Sulla potest itm restituisse dies.
Restinut multos aitt pene parte len auit:
Cesar. ⁊ ĩ multis me p̾cor ẽt uelit
At tu cũ tali populꝰ sub pͥnciꝑesimꝰ.
Alloquio ꝓfugi credisinẽe metũꝰ
Forsitan hec dño businde iure tim̃es.
Aut soliro clausos urere mereuros.
Desine nutẽ animũ uano ĩfamare timore.
Seua quid mn placidis sgra uereris aquis:
Sit excusari posse michi uideor.
S i pauer actonito rõnis ademerat usũ
Cesserat om̃e nouis consiliũq mał.
Fortunãq meã metues ĩ iudicis prã:¬
⁊ errebat titulo nõis ip̃e mez.
Hactenꝰ admonitꝰ memori ꝯcede poete:
Ponat ut in cartis nomĩ a cara suis.
Tupe ent ambob. longe mͥ ĩpior usus:
Si nulla libri parte legare mei.
Ne tñ iste metus sompnos tͥ rũꝑe possit:
Non ultͣ qͣmuis offitiosus ero.
eq tegã quis sis nͥ cũ ꝑmisis ip̃e.

Expanded text:
qui se, quod patitur, commeruisse neget. qui se, quod patitur, commeruisse neget. adde quod extinctos vel aqua vel Marte vel igni nulla potest iterum restituisse dies. restituit multos aut poenae parte levavit Caesar: et in multis me, precor, esse velit, at tu, cum tali populus sub principe simus, adloquio profugi credis inesse metum? forsitan haec domino Busiride iure timeres, aut solito clausos urere in aere viros, desine mitem animum vano infamare timore, saeva quid in placidis saxa vereris aquis? vix excusari posse mihi videor, sed pavor attonito rationis ademerat usum, cesserat omne novis consiliumque malis, fortunamque meam metuens, non vindicis inani, terrebar titulo nominis ipse mei. hactenus admonitus memori concede poëtae ponat ut in chartis nemina cara suis. turpe erit ambobus, longo mihi proximus usu si nulla libri parte legere mei. ne tamen iste metus somnos tibi rumpere possit, non ultra, quam vis, officiosus ero, teque tegam, qui sis, nisi cum permiseris ipse:
Abbreviated transcription (Latin):
Huic ego quã patiorml possũ dem̃e pene.
Si iudex m̾iti cogerer ẽe mei
Ñuerat illa sui qͦuemꝙͣ meminisse sodał.
Nec ꝓhibet tͥ me scribere. teq mͥ
Net scelꝰ admittis si consoleris amicũ.
Mollib ⁊ uerbis aspera fata leues.
Cur rã tutatimes. facis ut reuentia tał
Fiat maugustos inuidiosa deos.
Fulmitus afflatos incerdũ iuuere teł:
Uidimus ⁊ refici ñ ꝓbibente ioue.
Nec qr neptunꝰ nauem lacerarat ulxeis:¬
Crede mͥ miseris celestia numiĩa parẽt.
Nec semꝑ lesos ⁊ sine fine p̾minit.
Prracipẽ nec nr̃o deus ẽ moderatior ullꝰ.
Iusticia uires temꝑat ille suas.
Nuꝑ eã cesar fc̃o de marinore templo:
I ampͥdem posuit mentis in edesue.
Iupiter ĩ multos temiaria fulmĩa torquet.
Qui penã culpa ñ meruere sua
Obruerit c̃ tot senus ds̃ equoris urndis:
Ex ilł mergi pars quota digna fuit
Cum ꝑeant acie fortissma queq subip̃aͦ.
Iudice delectꝰ martis iniquus erit.
At si forteueł in nos inqͥrere. nemo ẽ:

Expanded text:
huic ego, quam patior, nil possem demere poenae, si iudex meriti cogerer esse mei. non vetat ille sui quemquam meminisse sodalis, nec prohibet tibi me scribere teque mihi. nec scelus admittas, si consoleris amicum, mollibus et verbis aspera fata leves. ur, dum tuta times, facis ut reverentia talis fiat in Angustos invidiosa deos? fulminis adflatos interdum vivere telis vidimus et refici, non prohibente Iove. nec, quia Neptunus navem lacerarat Ulixis miseris caelestia numina parcunt, nec semper laesos et sine fine premunt. principe nec nostro deus est moderatior ullus: Iustitia vires temperat ille suas. nuper eam Caesar facto de marmore templo, iampridem posuit mentis in aede suae. Iuppiter in multos temeraria fulmina torquet, qui poenam culpa non meruere pati. obruent eum tot saevis deus aequoris undis, ex illis mergi pars quota digna fuit? cum pereant acie fortissima quaeque, vel ipso iudice delectus Martis iniquus erit. at si forte velis in nos inquirere, nemo est
Abbreviated transcription (Latin):
Pycridũ lumen presidiũq fori.
Mat̾nos coctas cui messalmos q: pat̾nos:
Marima nobiliras ingeminata dedit:
Ditere si fas ẽ claro mea nomine musa:
Atq int̾ tantos que legeretur erat.
Ergo sũmotũ patria p̾icindere liuor:
D esme. neu cincres sparge cruẽte meos.
Prebeãt ut ca sensñ mat̾iamꝙ mal.
Quid̃ inuat extinctos ferrũ dimict̾e in artꝰ.

Expanded text:
Pieridum lumen praesidiumque fori, Pieridum lumen praesidiumque fori, maternos Cottas cui Messallasque paternos, Maxime, nobilitas ingeminata dedit dicere si fas est, claro mea nomine Musa atque inter tantos quae legeretur erat. ergo summotum patria proscindere, Livor, desine, neu cineres sparge, cruente, meos. praebeat ut sensum materiamque mali. quid iuvat e
Abbreviated transcription (Latin):
Deseruit cełi morte salmus opus:
Ingeniiq sin dictus cognomine larga
Gallica qui frigiũ dixxit in arua senẽ:
Q uiq canit domito cam̃inꝰ ab hectore tͦiã.
Ainq sua nom̃ phillide tuscus h̃t:
S eliuoliq mans uates. cui credere posses:
Carmina ceruleos composuisse deos:
Auiq acies libicas romanaq p̾lia drx̃.
⁊ marius scripti dexter in om̃e genus:
Tantalide reducis tindaridos q lupꝰ.
Pyndarice fidicentu qͦ tufe lire:
Musaq rarrani gtͣgicis innexa cot̃rs.
⁊ tua cũ socco ninsa molasse leuis:
Cñ uarius graceꝰq darẽt fera dc̃a tirãni.
Callimachi proculꝰ molle ten̾et iter:
Aptaq nenanti gratiꝰ arma daret:
Nayades a satiris cañet fontanꝰ amatas.
Clauderet ĩparib uerb̃a capella modis :
Cũq forent alii quoꝵ mͥ cuicta refre:
Nomina longamora ẽ. carmĩa fama tenet:
Appellandoꝵ nil michi uiris adest:
Te tũ in turba ñ ausim cotra siłe.

Expanded text:
deseruit celeri morte Sabinus opus, deseruit celeri morte Sabinus opus, ingeniique sui dictus cognomine Largus, Gallica qui Phrygium duxit in arva senem; quique canit domito Camerinus ab Hectore Troiam; quique sua nomen Phyllide Tuscus habet; velivolique maris vates, cui credere posses carmina caeruleos composuisse deos quique acies Libycas Romanaque proelia dixit; et Marius scripti dexter in omne genus; Tantalidae reducis Tyndaridosque Lupus; Pindaricae fidicen tu quoque, Rufe, lyrae; Musaque Turrani tragicis innixa cothurnis; et tua cum socco Musa, Melisse, levi ; cum Varius Graccusque darent fera dicta tyrannis, Callimachi Proculus molle teneret iter, aptaque venanti Grattius arma daret, Naïdas a Satyris caneret Fontanus amatas, clauderet imparibus verba Capella modis; cumque forent alii, quorum mihi cuncta referre nomina longa mora est, carmina vulgus habet ; adpellandorum nil mihi iuris adest te tamen in turba non ausim. Cotta, silere,
Abbreviated transcription (Latin):
Scribere sepe aliud cupiens delabor eodẽ.
I p̃a locũ ꝑ se litrera nr̃a rogat.
s eu tñ effecrus habitura ẽ gr̃a. seume:
Dura inbet gelido parca sub axe morr.
Semꝑ inoblita repetã tua maim̃a mente.
⁊ mea me tellus audiet cẽ uiũ.
Audiet ⁊ celo posira ẽ quecũq subullo.
T ransient seuos si modo musa getas.
⁊ eq mee cãm seruatoremq salutis:
M e ꝙ tuum libra norit ⁊ ere minus.¬
nuide quid laceras nasons c̃mĩa rapti.
Hon solet ingenizs summa noctre dies.
F amaq post cineres maior ueñ a mͥnom̃:
Cũ foret ⁊ marsꝰ. magniq rabarius oris.
Yliacusq macer. si dereusq pedo:
⁊ qui uinonẽ lesisset in hereule carus.
I unonis si iamñ gener ille foret
Quiꝙ dedit latio carmen regale scuerꝰ.
⁊ cũ suptili priscus ut̾q numa:
Sufficis. ⁊ gemnio carmĩe nom̃ habes:
⁊ qui peneloꝑe rescribere nuissit ulirem:
Etrantẽ seuo ꝑ ano lustra mari:

Expanded text:
scribere saepe aliud cupiens delabor eodem! scribere saepe aliud cupiens delabor eodem! ipsa locum per se littera nostra rogat. seu tamen effectus habitura est gratia, seu me dura iubet gelido Parca sub axe mori, semper inoblita repetam tua munera mente, et mea me tellus audiet esse tuum. audiet et caelo posita est quaecumque sub ullo transit nostra feros si modo Musa Getas teque meae causam servatoremque salutis, meque tuum libra norit et aere minus.nvide, quid laceras Nasonis carmina rapti? non solet ingeniis summa nocere dies, famaque post cineres maior venit, et mihi cumque foret Marsus magnique Rabirius oris Iliacusque Macer sidereusque Pedo; et, qui Iunonem laesisset in Hercule, Carus, Iunonis si iam non gener ille foret, quique dedit Latio carmen regale Severus, et cum subtili Priscus uterque Numa, sufficis, et gemino carmine nomen habes, et qui Penelopae rescribererrantem saevo per duo lustra mari,
Abbreviated transcription (Latin):
Ameritis enis pars michi nulla uatat.
Que nũo tot s̃ quot ĩ orto fertił agri:
Punica sub lento cortice gͣna rubent.
Affrica quot segetes qͦt ibimola t̾ra racemoᷤ.
Quot seithion bacras. qͦt parit hybla fauoᷤ
Confiteor testere licet. signate quirites.
Nil opꝰ ẽ legumunib. ip̃e loquor.
Pais ego sũ census qͣnculacũq tui
Qneq relicta tͥ serte uel ẽpta tenes:
I amuuus en ego sũ. cuiꝰ temun̾e tristi:
Ñpotes in pouto dicere hab̾e nͥl.
Atq utinã possis. ⁊ detur amitius a rusi.
Remq tuã ponas in meliore loco.
Q uod qm̃ in dns ẽ tẽpta lenire p̃cando:
Numina. ꝑpetua qui pietate tolis.
Prroris nami ni uix est discernere nt̃i:
S is argumentũmanis an auxilĩ.
Nec dubirans oro. si flumine sepe scđo:
Angetur remis cursus euntis aque.
Ipudet ⁊ metuo semꝑq eadẽq precati.
Ne sirbeãt animo redia nista tuo.
Icrũ quid fauã. res immoderata cupido ẽ.
Ua ueniã uicio mitis amice meo.

Expanded text:
a meritis eius pars mihi nulla vacat, a meritis eius pars mihi nulla vacat, quae numero tot sunt, quot in horto fertilis arvi Punica sub lento cortice grana rubent, Africa quot segetes, quot Tmolia terra racemos, quot Sicyon bacas, quot parit Hybla favos, confiteor: testere licet, signate Quirites! nil opus est legum viribus, ipse loquor, pars ego sum census quantulacumque tui. quaeque relicta tibi, Sexte, vel empta tenes: tam tuus en ego sum, cuius te munere tristi non potes in Ponto dicere habere nihil, atque utinam possis, et detur amicius arvum, remque tuam ponas in meliore loco! quod quoniam in dis est, tempta lenire precando numina, perpetua quae pietate colis. erroris nam tu vix est discernere nostri sis argumentum maius an auxilium. nec dubitans oro: sed flumine saepe secundo augetur remis cursus euntis aquae, et pudet et metuo semperque eademque precari, ne subeant animo taedia iusta tuo. verum quid faciam? res inmoderata cupido est. da veniam vitio, mitis amice, meo.
Abbreviated transcription (Latin):
Ettat adhuc nemo s auuus ore meo.
Adde ꝙ ilirica si iãpice ingrior ẽem:
Ñ moraendam̃ turba fidelis erat.
M ollit̾ a nob̾ mea sors excepta tomite:
⁊ am mites raros indicat ẽẽ uiros.
Geni mea peligni regioq domestica sulmo.
Ñ potuit nr̃is lemor ẽe mał.
Quẽ uix incolumi cinqͣm saluoq daretis:
Is datꝰ a nob̃ ẽ mͥ nuꝑ honor.
S olus adhuct᷑ sũ ur̃is ĩmunis mnboris.
Excepus siquid muera legis hñt.
⁊ ẽpora sac̾ca mea s̃ uelata corona.
Publicus inuito quã fauor imposuit.
Qñi grata ẽ gͥ latone delia tellus.
Etranti cucum q̃ d̾edit una locũ.
⁊ ã m̾ cara thomꝰ pr̃ia q̃ seae fugatis:
Tempꝰ ad hoc nobis hospita fidla manet.
Diz mͦ fecissent placide spẽ posset hr̃e:
Datis. ⁊ a gelido longius are foret.
iquis adhuc usqm nñ ñ imemor extat.
T uidue relegatus naso requirat agã:
Cesaribuirã. sexto debere salutẽ:
Mesciat. a suꝑis hic mͥpritus erit.
⁊ ẽpora nã misere cõplectar ut oĩa inte:

Expanded text:
extat adhuc nemo saucius ore meo. adde quod Illyrica si iam pice nigrior essem, non mordenda mihi turba fidelis erat. molliter a vobis mea sors excepta, Tomitae, tam mites Graios indicat esse viros. gens mea Pacligni regioque domestica Sulmo non potuit nostris lenior esse malis. quem vix incolumi cuiquam salvoque daretis, is datus a vobis est mihi nuper honor. solus adhuc ego sum vestris inmunis in oris, exceptis, siqui munera legis habent. tempora sacrata mea sunt velata corona, publicus invito quam favor inposuit, quam grata est igitur Latonae Delia tellus, erranti tutum quae dedit una locum, tam mihi cara Tomis, patria quae sede fugatis tempus ad hoc nobis hospita fida manet, di modo fecissent, placidae spem posset habere pacis, et a gelido longius axe foret. Siquis adhuc usquam nostri non inmemor extat, quidve relegatus Naso, requirit, agam . Caesaribus vitam, Sexto debere salutem me sciat, a superis hic mihi primus erit. tempora nam miserae complectar ut omnia vitae,