comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Ipsuis opus est cestib fractus sus
Erir et erici uictus antheus libis.
Et qui hospita cede manãtos foci
Sibere iustũ sanguinẽ busiridis.
Ip̃ius opus ẽ uulneri et ferro obuuis.
Mortẽ coactus aut gerionis pati.
Nec unus una gerion uietus manii.
Eris inter istos qui tñ nullo strupo
Lesere thalamos.
Quod iour hoc regi licet.
Iom dedisti cõnigẽ. regi dabis.
Et te magr̃o nõ nonũ hoc discet mirus.
Eciam uiro probãte h meliorem sequi.
Sin copulari ꝑtinax tedis negas.
Uel ex coacta nobilẽ partũ feram.
Umbre creontis et pencites labdaci.
Et nupciales impn ediope faces
Nunc solita nr̃o fata cõuigio date.
Nũc nũt cruente regis egisti mirus
A deste multo sanguĩe infecte manus.
Deest una num̾o danais explebo nefas.
Complectere aras nullus eripiet deus
Te michi. nec orbe si remolito queat
Ad suꝑa uictor numma altides uchi.
Congerite siluas tẽpla supplicibz suis
I mecta flagrent cõuigẽ et totũ gregẽ
Consumat unus iene subiecto lotus.

Expanded text:
ipsius opus est caestibus fractus suis Eryx et Eryci iunctus Antaeus Libys, et qui hospitali caede manantes foci bibere iustum sanguinem Busiridis; ipsius opus est vulneri et ferro iuvius mortem coactus integer Cycnus pati nec unus una Geryon victus manu. eris inter istos— qui tamen nullo stupro laesere thalamos, Quod Iovi hoc regi licet: Iovi dedisti coniugem, regi dabis; et te magistro non novum hoc discet nurus, etiam viro probante meliorem sequi. sin copulari pertinax taedis negat, vel ex coacta nobilem partum feram. Vmbrae Creontis et penates Labdaci et nuptiales impii Oedipodae faces, nunc solita nostro fata coniugio date. nunc, nunc, cruentae regis Aegypti nurus, adeste multo sanguine infectae manus. dest una numero Danais: explebo nefas. complectere aras: nullus eripiet deus te mihi, nec orbe si remolito queat ad supera victor numina Alcides vehi. congerite silvas: templa supplicibus suis iniecta fiagrent, coniugem et totum gregem consumat unus igne subiecto rogus.
Abbreviated transcription (Latin):
ponere quibz nos ymagniaria pau¬
ꝑtate euerceamꝰ ad uerã. Quod exo
magis faciendũ ẽ quo delicns ꝑma¬
diumꝰ. et oĩa dura ac difficilia iudi
diues. Quisqͥs exit ĩ lucem usus ẽ
lacre et pãno ẽẽ contẽtus. Ab hus
mitus nos regna nõ capiũt. ¶ ¶¬

Expanded text:
nos imaginaria paupertate exerceamus ad veram. Quod eo magis faciendum est, quod deliciis permaduimus et omnia dura ac difficilia iudicdives. Quisquis exit in lucem, iussus est lacte et panno esse contentus; ab his initiis nos regna non capiunt.
Abbreviated transcription (Latin):
qͥn leue argumẽtũ bone uolũtatis¬
ẽ grabatus et pãnus insi apꝑuit
aliquẽ illa nõ nccͣitate pati s male
Cetͥm magne ĩdolis ẽ ad ista non
ad facilia. Et sũt lucilli facilia.
Cũ u̾omulta añ meditatus acces¬
qua nͥ ẽ iocundũ securitas. Alcͣuiz
ergto iudito id ꝙ tibi scripsi magnos

Expanded text:
is grabatus aut pannus, nisi apparuit aliquem illa non necessitate pati, sed malle. Ceterum magnae indolis est ad ista non ad facilia. Et sunt, Lucili, facilia; cum vero multo ante meditatus accesqua nihil est iucundum, securitas. Necessarium ergo iudico, id quod tib
Abbreviated transcription (Latin):
cenes fuigalr̃ et edifices luyuiose
Unã semel ad quã uiuas regulam
prẽde. et ad hãc om̃em uiã tuã ereqͣ.
Quidã se domi cõtrahũt dilatãt fo¬
ris et extendũt uiciũ ẽ ħ diu̾sitas
et signũ uacilãtis aĩ ac nũdũ hñtis
tenorẽ suũ. ¶ Eciã nũc dicã nr̃i sit
ista ĩcõstãcia et dissimilitudo reru
cõfiliorũqz. Neõ propoĩt sibi qͥd uelit
uec si ꝓposuit ꝑseuerat ĩ illo s tran¬
silit. Nec tantũ mitat s redit et ĩeci
q̃ deẜuit ac dãpnauit reuoluit᷑.¬
¶ Itaqz ut relinquã diffinicões ue¬

Expanded text:
cenes frugaliter, aedifices luxuriose. Unam semel ad quam vivas regulam prende et ad hanc omnem vitam tuam exaequa. Quidam se domi contrahunt, dilatant foris et extendunt; vitium est haec diversitas et signum vacillantis animi ac nondum habentis tenorem suum. Etiamnunc dicam, unde sit ista inconstantia et dissimilitudo rerum consiliorumque: nemo proponit sibi, quid velit, nec si proposuit, perseverat in eo, sed transilit; nec tantum mutat, sed redit et in ea, quae deseruit ac damnavit, revolvitur. Itaque ut relinquam definitiones
Abbreviated transcription (Latin):
stramẽtis accubãtẽ nõ p̾ceptor ue¬
ri s testis ẽ. Quid ergo. Non licet
diuicias ĩsnu poĩtas cõtẽpnere.
Quid. liceat. et ille ĩgentis aĩ est
corrũpi siuiciarũ cõtubermo. Mag¬
nus ille ẽ qui ĩ diuiciis ẽ pauꝑ. s¬

Expanded text:
stramentis, incubantem; non praeceptor veri, sed testis est. " Quid ergo ? Non licet divitias in sinu positas contemnere ? " Quidni liceat ? Et ille ingentis animi est, corrumpi divitiarum contubernio; magnus ille, qui in divitiis pau
Abbreviated transcription (Latin):
iuales et te dig¬
nũ putas qui a¬
lñ fias tuus gau¬
deo. Mea enĩ glo¬
ria erit si istinc
uͥ sine spe exendi
fluctuaris extra¬
rero. Illud aut mi
lucille rogo atqz ortor ut phyam ĩpre¬
cordia una demitas. et exꝑimentũ¬
tui profectus capias nõ orone uec
scͥpto s aĩ firmitate cupiditatũ di¬
inuniciõe lu̾ba reb proba. Aliud ꝓpoĩ¬
tũ ẽ declamãtib et assencioe coroẽ
captãtib aliud hus qui iuuenũ et
ociosorũ aures disputacõe uaria a̾
uolubili detiuẽt. Fac̾e̾ docet phỹa nõ
uiuat, ne drõni uita dissẽciat ut ip̃a
intra se u̾ba uniꝰ sit sine oĩ actionũ dis
senciõe coloris. Magnũ hoc ẽ et offici¬
ñ sapiẽcie etũciũ ut u̾bis oꝑa cõcor¬
dent. ut ip̃e ubiqz sibi par idẽq sit.
Quis ħ pr̃abit. Pauci aliqui iñ Est
difficile h. nec tñ hoc dico. sapientẽ
semꝑ uno iturũ gradu s una uia.
Ob ẜua itaqz nũquid uestis tua do¬
niusqz tua dissenciãt. Nũquid ĩte

Expanded text:
ales et te dignum putas, qui aliquando fias tuus, gaudeo. Mea enim gloria erit, si te istinc, ubi sine spe exeundi fluctuaris, extraxero. Illud autem te, mi Lucili, rogo atque hortor, ut phicordia ima demittas et experimentum profectus tui capias non oratione nec scripto, sed animi firmitate, cupiditatum deminutione; verba rebus proba. Aliud propositum est declamantibus et adsensionem coronae captantibus, aliud his, qui iuvenum et otiosorum aures disputatione varia aut volubili detinent; facere docet philosophivivat, ne orationi vita dissentiat, ut ipsa intra se vita unius sit omnium actionum sine dissensione coloris. Maximum hoc est et officium sapientiae et indicium, ut verbis opera concordent, ut ipse ubique par sibi idemque sit. "Quis hoc praestabit?" Pauci, aliqui tamen. Est enim difficile hoc; nec hoc dico, sapientem uno semper iturum gradu, sed una via. Observa te itaque, numquid vestis tua domusque dissentiant, numquid in te
Abbreviated transcription (Latin):
nolle decretũ est. Uariat᷑ cotidie iudi¬
ciũ eg̃cõtranũ u̾tit᷑ ac plurisq agit᷑
uita ꝑ lusũ. p̾me ergo ꝙ cepisti et
fortasse produceris aut ad sũmu
aut eo ꝙ sũmũ nũdũ ẽẽ solus ĩtel¬
sci desierit ip̃a se pascet aut tu ꝙ bñ¬
ficio tuo nõ potes scire pauꝑtatis sci¬
es. Illa ueros certosqz amicos retine¬
bit. Discedet quisqͥs nõ te s aliũ se¬
quebat᷑. Est aũt uel obhoc unũ amã¬
rẽ tuũ mẽtiat᷑. huc ergo cogitacioẽs
tue tendãt. hoc cura hoc opta oĩa a¬
lia uota deo remissurus ut cõtẽtus
sis temet ip̃o et erte nascẽtib boĩs
Que põt ẽẽ fellicitas propͥor. Redige
a parua ex quib cade̾ nõ possis. ¶ Id¬
q ut libentiꝰ fricias adh ꝑtinebit tri
epicurus. Magͥficẽtior mͥ crede ẜmo
tuus ĩgrabato uidebit᷑ et ĩpãno. Nõ
eñi dicẽtur tñi illa s probabũtur. E

Expanded text:
tum est. Variatur cotidie iudicium et in contrarium vertitur ac plerisque agitur vita per lusum. Preme ergo quod coepisti, et fortasse perduceris aut ad summum aut eo, quod summum nondum esse solus intelsci desierit, ipsa se pascet, aut quod tu beneficio tuo non potes scire, paupertatis scies. Illa enim veros certosque amicos retinebit: discedet qui non te, sed aliud sequebatur. Nonne vel ob hoc unum amanrem tuum mentiatur! Huc ergo cogitationes tuae tendant, hoc cura, hoc opta, omnia alia vota deo remissurus, ut contentus sis temet ipso et ex te nascentibus bonis. Quae potest esse felicitas propior? Redige te ad parva, ex quibus cadere non possis, idque ut libentius facias, ad hoc pertinebit tribEpicurus. " Magnificentior, mihi crede, sermo tuus in grabato videbitur et in panno. Non enim dicentur tantum illa, sed probabu
Abbreviated transcription (Latin):
cer inͣ mirrũ. Maritus reu̾sus addu¬
mẽtis periit. Maritus ĩcertus qͥd
q̃ sierit se suspendit. Imꝑat alt̾i fi¬
lio pater ut eandẽ ducat nolentez
abdicut.¶¬

Expanded text:
cer in nurum. maritus reuersus abdumentis periit. maritus incerto quid quaesierit, se suspendit. imperat alteri filio pater ut eandem ducat; nolentem abdicat.
Abbreviated transcription (Latin):
.m. catonẽ si accipio ĩ hereditatis regi¬
e dispẽsatitẽ redeũtẽ mare deuorasset
uel cũ ip̃a illa peccunia quã afferebat
ieccio paucissimorũ uirũ lib̾tati nõ
sine tm̃ s publice natũ coegit cesarẽ
fugere pompeiũ sequi.

Expanded text:
editatis regiae dispensatione redeuntem mare devorasset vel eum illa ipsa pecunia, quam adferebat iectio paucissimorum virum libertati non suae tantum sed publicae natum coegit Caesarem fug
Abbreviated transcription (Latin):
mitatẽ repellit siue sacietatẽ et laxitu¬
dinẽ sems t̾minct siue iuuemile euũ
dũ meliora spant᷑ ĩ flore deducit siue
puericiã añ suriores gradus reuocat.¬
¶ Omĩb finis multis remediũ qͥb¬
dã uotũ de nullis meliꝰ merita ꝙͣ de hiꝰ
ad quos uerut añ ꝙͣ ĩuocaret᷑. ¶ Hoc

Expanded text:
atem repellit, sive satietatem ac lassitudinem senis terminat, sive iuvenile aevom dum meliora sperantur in flore deducit, sive pueritiam ante duriores gradus revocat, omnibus finis, multis remedium, quibusdam votum, de nullis melius merita quam de is, ad quos venit antequam invocaretur ! Haec
Abbreviated transcription (Latin):
poris adieccio fastigio illũ suũ depulit.
¶Uidit legiones ĩ cõspectu suo cesas
et ex illo p̾lio ĩ quo pͥma acies sencitꝰ
fuit q̃ ĩfelicis reliqͥe sũt ĩꝑatorẽ ip̃m
suꝑfuisse. ¶ Uidit egiptũ carnficẽ
et sacro scm̃ uictoribz corpus sacietati
pstitit eciã si ĩcolumis fuiss penitẽ¬
ciã salutis acturus. Qd eĩ erat turpiꝰ
ꝙͣ põpeiũ uiuẽ bñficio regis. ¶m. cice¬
ro si illo tpr̃e quo catelme si ꝯitas de¬
iutauit qͥb parit cũ patria petit᷑ ẽ
tũc felix mori potuit nõ iudiss strictoᷤᷤ
ĩcuulia capita mutrones nec diuisa
ptussorib occisorũ bona ut eciã de suo
puẽt no hasta cosilicria spolia uen¬
dentẽ nec cedes nec locata publice la

Expanded text:
poris adiectio fastigio illum suo depulit. poris adiectio fastigio illum suo depulit. Vidit legiones in conspectu suo caesas et ex illo proelio, in quo prima acies senatus fuit,—quam infelices reliquiae sunt !—ipsum imsuperfuisse ; vidit Aegyptium carnificem et sacrosanctum victoribus corpus satelliti praestitit, etiam si incolumis fuisset, paenitentiam salutis acturus : quid enim erat turpius quam Pompeium vivere beneficio regis ? M. Cicero si illo tempore, quo Catilinae sicas devitavit, quibus pariter cum patria petitus est, et, etiamtunc felix mori potuit. Non vidisset strictos in civilia capita mucrones nec divisa percussoribus occisorum bona, ut etiam de suo rent, non hastam consularia spolia venden
Abbreviated transcription (Latin):
re ĩꝑiũ potẽs uecuerat ħ exusib ĩ prĩai
semꝑ aũiz oculosq tendẽtib ondit. Ni¬
chil int̾est ĩfra ꝙ qͥs iaceat. hec uͭ uires
coĩs fortuna male diuisit et equo
iure genitos aliũ alii donauit exeqͣt
o. ¶ Hec ẽ ĩ ꝯua nẽo hũilitatẽ suam
sensit hec ẽ q̃ nulli patuit. ¶ h est
marcia quã pat̾ tuus cõcupunt. ħ ẽ¬
ẜuare aĩiz saluũ ac potẽtẽ sui possim.
¶ Hẽo ꝙ aippellẽ. uideo cruces nõ uni
quidẽ gnͣis sz alit̾ ab aliis fabricatas
caꝑite quidẽ cõu̾sos int̾ra suspendere.¬
¶ Aln ꝑ obscena scipitẽ egerũt alii
brachia patibulis explicuerũt. uideo
fidiculas uideo u̾bera ut mẽbris sin¬
gulis artielis singlã docuerũt ma¬
chinamẽta et uideo mortẽ sũt istic
ad libertatẽ trãsire. Corã te uita bñfi¬
uioisse nocuerit. ¶ Si gñ põpeiũ de¬
cus istius firmamẽtũq ĩperii neopo¬
li ualitudo abstulisset ĩdubitatus pplĩ
R̾. pͥnceps excesẜat. at nũc exiguitẽ¬

Expanded text:
riam semper animum oculosque tendentibus ostendit nihil interesse, infra quos quis iaceat ; haec, ubi res communis fortuna male divisit et aequo iure genitos alium alii donavit, exaequo ; haec est, in qua nemo humilitatem suam sensit ; haec est, quae nulli non patuit ; haec est, Marcia, quam pater tuus concupit; haeservare animum salvum ac potentem sui possim : habeo quod appellem. Video istic cruces non unius quidem generis sed aliter ab aliis fabricatas : capite quidam conversos in terram suspendere, alii per obscena stipitem egerunt, alii brachia patibulo ex- plicuerunt ; video fidiculas, video verbera, et membris singulis articulis singula nocuerunt machinamenta. At video et mortem. Sunt istic ad libertatem transire. Caram te, vita, benefivixisse nocuerit. Si Gnaeum Pompeium, decus istud firmamentumque imperii, Neapoli valetudo abstulisset, indubitatus populi Romani princeps excesserat. At nunc exigui tem
Abbreviated transcription (Latin):
edissz abstinuit altõ ꝙͦ die et t̾cioidem fe¬
cit quartꝰ ip̃a ĩfirmitate cors mortis fa¬
ciebat ĩdiciũ. ¶ Cõplexus itaq te ca
uita iter mortis ĩgressus sũ et iã mediũ
fere teneo reuocare me net debes nec po¬
tes. atq ita iussit õe lumẽ p̾cludi et
tribuncilia q̃rut mori cordũ ut inter¬
pellarẽt ꝙ egerãt adeo illis cordus ui¬
debat̾ effugere. ¶ Magna res erat
liberat᷑ dũ accusatores iterũ cideũt
ille se absoluerat. Uides ne marcia ꝙͣ
fuit pene nõ licuit.

Expanded text:
edisset, abstinuit. Altero quoque die et tertio idem feedisset, abstinuit. Altero quoque die et tertio idem fecit ; quartus ipsa infirmitate corporis faciebat indicium. Complexus itaque te: "celata vita, iter mortis ingressus sum et iam medium fere teneo; revocare me nec debes nec potes." Atque ita iussit lumen omne praecludi et tribunalia,queruntur mori Cordum, ut interpellarent quod coegerant ; adeo illis Cordus videbatur effugere. Magna res erat liberatur, dum accusatores iterum adeunt, ille se absolverat. Videsne, Marcia, qufuit ? Paene non licuit
Abbreviated transcription (Latin):
si felicissimũ ẽ nõ nasci proxĩe puto bre¬
uitate uite deffũctos cito ĩ integrũ resti¬
tui. ¶ Propone illud aterbissimũ
t̾ tp̃s quo seianũ pr̃em tuũ cliẽti suo
sacto sclo cõgiariũ dedit. ¶ Irascebat
silii
ꝙ tacitꝰ ferre nõ pot̾at seianũ it̾ iuceᷤ
nr̃as ne ĩpom qͥdẽ se descendẽ cernaba¬
tur illi statua põpen theatro ponẽda
eyustũque cesarẽ reficiebat exclama¬
uit cord̾ tũc ueͣ theatrũ ꝑire. ¶ Quid
ergo nõ rũperet᷑ supra cies .C. põpen
cõstitutũ seianũ et ĩmonumẽtis ma¬
xĩ ĩꝑatoris cõsecrari ꝑfidũ militẽ.
Cõsecrat᷑ subscripcõ et ac̾ii canes qͦs
ille ut sibi ui mãsuetos oĩbz feros
dus erat si mori filia ut̾qz ĩ exorabilis
cõstituit filiã fallere usus itaqz balneo¬
et quo plus uiriũ poneret ĩcubiculũ
se qͣi gustaturus cõtulit et dimissis pu¬
eris q̃dã ꝑfenestrã ut uideret᷑ edisse pro¬
iecit acena. Sem̃ qͣi iã satis ĩ cubiculo

Expanded text:
si felicissimum est non nasci, proximum est, puto, brevi aetate defunctos cito in integrum restitui. Propone illud acerbissimum tibi tempus, quo Seianus patrem tuum clienti suo Satrio Secundo con- giarium dedit. Irascebatur illi quod tacitus ferre non potuerat Seianum in cervices nostras ne imponi quidem, sed escendere. Decernebatur illi statua in Pompei theatro ponenda, quod exustum Caesar reficiebat ; exclamavit Cordus tunc vere theatrum perire. Quid ergo ? Non rumperetur supra cineres Cn. Pompei constitui Seianum et in monimentis maximi impera- toris consecrari perfidum militem ? Consecratur subscriptio, et acerrimi canes, quos ille ut sibi uni mansuetos, omnibus feros dus erat, si mori, filia, uterque inexorabilis. Constituit filiam fallere. Usus itaque balineo, quo plus virium poneret, in cubiculum se quasi gustaturus contulit et dimissis pueris quaedam per fenestram, ut videretur edisse, proiecit ; a cena deinde, quasi iam satis in cubiculo
Abbreviated transcription (Latin):
eĩ recta ĩgenici qualẽ in ado¬
lescẽcia sui spem fecerãt us¬
q ĩsenectutẽ ꝑtulerũt s int̾usa plerũq
sũt aut sera eoqz fetidior lururia ĩuasit
cogitqz de honestare speciosa pͥncipia
dice ĩcendia riunas naufragia lac̾a¬
cioẽsq medicorũ ossã uiuisq legẽtiũ et
totas ĩuistera manꝰ demictẽciũ et nõ
sĩplicẽ dolorẽ pudẽda curãciũ. ¶ Post
ħ exiliũ nõ fuit ĩnocẽtior filius tiuiᷤ
ꝙͣ rutilius. Carcerẽ nõ fuit sapiẽtior

Expanded text:
enia qualem in adulescentia spem sui fecerant usque in senectutem pertulerunt, sed interversa plerumque sunt ; aut sera eoque foedior luxuria invasit coepitque dehonestare speciosa principia,dice incendia, ruinas, naufragia lacerationesque medicorum ossa vivis legentium et totas in viscera manus demittentium et non simplici cum dolore pudenda curantium ; post haec exilium non fuit innocentior filius tuus quam Rutilius, carcerem non fuit sapientior
Abbreviated transcription (Latin):
Uidmne captiuũ exlibero
cupis. Quidignomine
subicis iuirũ fortẽ. Quid efficis ut
possim abdicari. Meus ĩqͥs es filius.
Quid opus ẽ p̾mio situus sum.¬
¶ Paup naufragꝰ diuitis socer.

Expanded text:
uid me captiuum ex libero cupis? quid ignominiae subicis uirum fortem? quid efficis ut possit abdicari? “Meus, inquid, es filius.” Quid opus est praemio, si tuus sum? Pauper naufragus divitis socer.
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ. An digni sĩt qͥb partẽ
uite nr̃e ĩpẽdamꝰ. An ad il¬
los tpr̃is nr̃i iactura pueĩat. Quidã
cm̃ ultro officia nr̃a nobis ĩputãt.
Athenodorus ait.Ilec ad cenã quidẽ
se iturũ ad eũ ꝯͥ sibi nich ꝓ hoc debi¬
turus sit puto ĩtelligis eũ multo mi¬
nꝰ ad eos iturũ qͥ cũ amicorũ officus
parẽ mẽsã faciũt qͥ fercula ꝓ cogia¬
tes fint ¶Deme illis testes spectato¬
res nõ selectabit popina secreta.¬
¶ Cõsiderãdũ ẽ utrũ nã secreta tua
agẽdis reb an ocioso studio cõtẽpla¬
cioĩq aptior sit et eo ĩclinãdũ quo te
ius ĩgenn refert. Socrates ethorũ le¬
ta manu a foro subdurit utiliorẽ cõ¬
ponẽdis momimẽtis hystoriarũ tatꝰ
male enĩ respõdet coacta ĩgenia. Re¬

Expanded text:
est: an digni sint quibus partem vitae nostrae impendamus, an ad illos temporis nostri iactura perveniat ; quidam enim ultro officia nobis nostra imputant. Athenodorus ait ne ad cenam quidem se iturum ad eum, qui sibi nil pro hoc debiturus sit. Puto intellegis multo minus ad eos iturum, qui eum amicorum officiis paria mensa faciunt, qui fericula pro congiates sint. Deme illis testes spectatoresque, non delectabit popina secreta. Considerandum est, utrum natura tua agendis rebus an otioso studio contemplationique aptior sit, et eo inclinandum, quo te vis ingenii feret. Isocrates Ephorum iniecta manu a foro subduxit utiliorem componendis monumentis historiarum ratus ; male enim respondent coacta ingenia, re
Abbreviated transcription (Latin):
trecẽtis fuit. ũquo colloca¬
uit loco h̾ne agi poss nõ
recepit. Capti sũt fortissimi duces.
Regulus. Crassus. hec postrema ro¬
guntiũ uox erat mictite arma. Cer¬
te lex nõ uetat.¶¬

Expanded text:
trecentis fuit; iniquo conlocauit loco; hoc ne argui posset, non recepit. Capti sunt fortissimi duces, Regulus, Crassus. Haec postrema rogantium uox erat: mitte arma; hoc certe lex non uetat.
Abbreviated transcription (Latin):
Unꝙͣ futurũ putaui: ut
aut pat̾ meus liberos odis¬
set, aut diues cõcupiscet:
diu dubitaui ut ille amicũ tẽptaret.
a bic filiũ. ¶ Ita non paupes sumꝰ¬
abdicauit odi patrẽ tot eiciẽtẽ ĩnocẽ¬
tes. Si merito odi domũ tot faciẽtẽ
nocẽtes. Amo eq̃ ꝑauptatẽ ac patrẽ.
utroq assueui. ¶ Nõ tͥ ꝓ multis fal¬
biusti dare. ¶ Tutior ẽ adu̾sus fortu
nã cui aliud post dãpuũ suꝑest. ¶ Ab¬
dico ĩquit. Appet ũde uenias. una int̾
nos disputacõ ẽ. ħ me dignũ putat
btõ patre. ego meo. Siuitẽ ĩquit te ẽẽ¬
¶ O me abdicãdũ si talem patrẽ
relĩquo. Qͥdmne uideri uellẽ nescio. In¬
nocentẽ si abdicor nocẽtẽ si adoptor.¬
¶ Nõ ut ĩ cet̾is abdicacioĩb ĩ mea
potestate ẽ nõ abdicari. ꝑditurꝰ sũ pa

Expanded text:
uam futurum putaui ut aut pater meus liberos odisset aut diues concupisceret. Diu dubitaui, ille amicum tentaret an hic filium. Ita nos pauperes sumabdicauit, odi patrem tot eicientem innocentes; si merito, odi domum tot facientem nocentes. Amo aeque paupertatem ac patrem; utroque adsueui. Non tibi per multos fulbuisti dare; tutior enim aduersus fortunam est cui aliquid post damnum superest. Abdico, inquit. apparet unde uenias. Vna inter nos disputatio est: iste me dignum putat beato patre, ego meo. Diuitem, inquit, e 0 me abdicandum, si talem patrem relinquo! Quid me uideri uelis nescio: innocentem ? sed abdicor; nocentem? sed adoptor. Non ut in ceteris abdicationibus, in mea potestate est non abdicari: perditurus sum pa
Abbreviated transcription (Latin):
ciẽs hĩc atq illinc ĩ frõtẽ cõpellit̾ quõ
irascũt᷑ tõsori si paulo negligẽtior fu¬
siqͥd de iuba sua decisũ ẽ siqͥd extͣ ordĩez
iacuit nͥ oĩa ĩ anulos suos reciderũt.
de capitis sui decore ꝙͣ de salute. qͥ nõ
cõpcior ẽẽ malit ꝙͣ honestior. hos tu o¬
ciosos uocas int̾ pectinẽ et speculũ oc¬
cupatos. ¶ Qd illi ĩ cõponẽdis audiẽ¬
dis discendis cãticis oꝑati sũt dũ no¬
cẽ cuiꝰ rectũ cursũ naͣ et optimũ et sĩ

Expanded text:
ciens hinc atque illinc in frontem compellitur ? Quomodo ciens hinc atque illinc in frontem compellitur ? Quomodo irascuntur, si tonsor paulo neglegentior fusi quid ex iuba sua decisum est, si quid extra ordinem iacuit, nisi omnia in anulos suos reciderunt! de capitis sui decore quam de salute ? Qui non comptior esse malit quam honestior ? Hos tu otiosos vocas inter pectinem speculumque occupatos ? Quid illi, qui in componendis, audiendis, discendis canticis operati sunt, dum vocem, cuius rectum cursum na
Abbreviated transcription (Latin):
tes dice̾ quos a bafilica ĩmi¬
si deni canes eicĩt quos aut ĩ sua
uides turba speciosius elidi aut ĩ alie¬
na cõtẽptiꝰ quos officia domibz suis
euocãt ut alieĩs foribz illidãt quos
hastã p̾toris ĩ frmi lucro qñq subpu¬
tator ex̾cet. Quordã otiũ occupatũ ẽ
ĩ uila aut ĩ lecto suo ĩ media sollitu¬
dine ꝙͣuis ab oĩb recesẜunt sibi ip̃i
molesti sũt quorũ nõ ociosa iuta ẽ di¬
cenda s desidiosa occupacio. ¶ Illũ tu
otiosũ uotas qͥ corĩthia paucorũ furo¬
re p̾ciosa anxia subtilitate cõcinat et
maiorũ dierũ ꝑtẽ ĩ eruginosis lamel
Sectator puerorũ risãtiũ sedet qͥ uic¬
torũ suorũ greges letãtiũ et colorũ pa¬
ria deducit qͥ achletas nouissiõs pas¬
cit. Quis illos otiosos uocat qͥħz apud
cõsorẽ multe hore trãsmictũt᷑ dũ decer¬
pit̾ siqͥs prolira nocte subcreuit dũ
de singusis capillis ĩ cõsciliũ itur dũ
aut disiecta coma Restituit aut defi¬

Expanded text:
tes dicere, quos a basilica immissi demum canes eiciunt, quos aut in sua vides turba speciosius elidi aut in aliena contemptius, quos officia domibus suis e vocant, ut alienis foribus inlidant, aut hasta praetoris infami lucro et quandoque suppuraturo exein villa aut in lecto suo, in media solitudine, quamvis ab omnibus recesserint, sibi ipsi molesti sunt ; quorum non otiosa vita dicenda, est, sed desidiosa occupatio. Illum tu otiosum vocas qui Corinthia, paucorum furore pretiosa, anxia suptilitate concinnat et maiorem dierum partem in aeruginosis lamellspectator puerorum rixantium sedet ? Qui iumentorum suorum greges in aetatium et colorum paria diducit ? Qui athletas novissimos pascit? Quid? illos otiosos vocas, quibus apud tonsorem multae horae transmittuntur, dum decerpitur, si quid proxima nocte subcrevit, dum de singulis capillis in consilium itur, dum aut disiecta coma restituitur aut defi
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ ertissime torquẽt. Quorũ digiti ali¬
ꝙ int̾ se carmẽ metiẽtes sẽꝑ sonãt
qui cũ ad res ẜias ⁊̃ sepe tristes adhi¬
biti sũt exaudit̃ tacita modulatõ nõ
hñt isti otiũ s ĩers negotiũ. Cõuiuia
me hcule horũ nõ posuerĩ int̾ natãtia
tpr̃a cũ uideã ꝙͣ solliciti argẽtũ ordi¬
nẽt ꝙͣ diligẽter ex olectorũ suorũ tu¬
ncas succĩgãt ꝙͣ suspẽsr sint quõ a
per acoquo ereat cesus ꝙͣta celeritate
signo dato glabri ad ñsteria discurãt
ꝙͣta arte scindãt᷑ aues ĩ frustra nõ e¬
normia ꝙͣ curiose ĩ felices puerili ebͥ¬
orũ sputa detergãt.

Expanded text:
rtissimae torquent, quorum digiti aliquod intra se carmen metientes semper sonant, quorum, cum ad res serias, etiam saepe tristes adhibiti sunt, exauditur tacita modulatio ? Non habent isti otium, sed iners negotium. Convivia me hercules horum non posuerim inter vacantia tempora, cum videam, quam solliciti argentum ordinent, quam diligenter exoletorum suorum tunicas succingant, quam suspensi sint, quomodo aper a coeo exeat, qua celeritate signo dato glabri ad ministeria discurrant, quanta arte scindantur aves in frusta non enormia, quam curiose infelices pueruli ebriorum sputa detergeant.
Abbreviated transcription (Latin):
careo nõ cõspectu eiꝰ nõ ẜmone possũ frui.
Ubi ẽ ille quo uiso tristẽ uultũ relaxaui.
In quo õs sollicitudĩes meas deposu.
Ubi colloqͥa quorũ ĩ explebilis erã ubi
studia qͥbz libẽtius ꝙͣ femina familia¬
riꝰ ꝙͣ mater int̾erã. Ubi ille occursus uͥ ma¬
tre uisa sẽꝑ puerilis illaritas. ¶ Adicis
istis loca ip̃a gͣtulacionũ et cõuictuũ et
ut nccie ẽ efficacissĩas ad uaxãdos aios recẽ¬

Expanded text:
ctu eius, non sermone possum frui I Ubi est ille, quo viso tristem vultum relaxavi, in quo omnes sollicitudines meas deposui ? Ubi conloquia, quorum inexplebilis eram ? Ubi studia, quibus libentius quam femina, familiarius quam mater intereram ? Ubi ille occursus ? Ubi matre visa semper puerilis hilaritas ? " Adicis istis loca ipsa gratulationum et convictuum et, ut necesse est, efficacissimas ad vexandos animos recen
Abbreviated transcription (Latin):
nũ diẽ ꝙͣ ꝑculsus sũ securã net ꝙ̃ꝙͣ tale
metuẽtẽ aggredi uoluit. Bñ nos lõgĩqͥtaᷤᷤ
locorũ diuiserat bñ aliqͦt ãnorũ absẽciai
in ꝑderes. Si multo ãtea fuisses fortiꝰ
tullisses ip̃o ĩt̾uallo defideriũ moliẽte si
uoͣ recessisses ultimũ certe fructũ biduo
diutius uidẽdi filiũ tulisses nc̃ crudele
fatũ ita cõposuit ut nõ fortune mee ĩtes¬
ses nec absẽcie mee assuesceres s ꝙ̃to¬
de
ista duriora sũt tãto maior uͥtus tͥ ad¬
uocãda ẽ et uelut cũ hoste noto ac sepe
iã meto acriꝰ ẽ cõgrediẽdũ nõ ex ĩtatto
coͤr tuo sãguis hic fluxit ꝑ ip̃as cicatri¬
ces ꝑcussa es. Non ẽ ꝙ utaris excusatiõe
muliebris noĩs cui pene cõtessũ ẽ ĩmode¬
ratũ ĩ lacͥmas ius nõ ĩmẽsũ tñ. Et ĩo
maiores decẽ mẽsiũ spaciũ lugẽtib uiros
dederũt ut cõꝑtinaciã muliebris mero¬
ras publica cõstitutiõe deciderũt nõ pro¬

Expanded text:
tale metuentem digredi voluit. Bene nos longinquitas locorum diviserat, bene aliquot annorum absentia m desiderii perderes. Si multo ante afuisses, fortius tulisses ipso intervallo desiderium molliente; si non recessisses, ultimum certe fructum biduo diutius videndi filium tulisses. Nunc crudele fatum ita composuit, ut nec fortunae meae interesses nec absentiae adsuesceres. Sed ista duriora sunt, tanto maior tibi virtus advocanda est et velut cum hoste noto ac saepe iam victo acrius congrediendum. Non ex intacto corpore tuo sanguis hic fluxit; per ipsas cicatrices percussa es. Non est quod utaris excusatione muliebris nominis, cui paene concessum est immoderatum in lacrimas ius, non immensum tamen ; et ideo maiores decem mensum spatium lugentibus viros dederunt, ut cum pertinacia muliebris maeroris publica constitutione deciderent. Non pro
Abbreviated transcription (Latin):
tormẽtisq iactatõ sã guidũ utnẽ nec e¬
uiturũ aperiẽs. Quid ẽ fulmen acͥoris
dempsiorisqz spũs cursus.
Marãdrus cũt oĩa ista sic
fieri ut ex ethere aliqua
uis ĩ inferiora descendat.I¬
ta ignis ĩ pactus nubib fricidis fonat
At cũ illas int̾scinidit fulget et minor
uis igniũ fulguracões facit maior ful
Iogenes appoll. mĩa.¬
ait quedã toitrua igne
quedã spũ fieri Illa ignis
et ẽẽ aliqñ cõcedo ita tñ ut nõ discreta
illis testatus sit s ut̾qz ab utroq effici
possũt. Quis enĩ negabit sp̃m̃ mag¬
no ĩpetu latũ cũ efficit sonũ effecturũ

Expanded text:
dum ignem nec exiturum pariens. Quid est fulmen? Acrioris densiorisque spiritus cursus. Anaxagoras ait omnia ista sic fieri ut ex aethere aliqua uis in inferiora descendat. Ita ignis impactus nubibus frigidis sonat; at, cum illas interscindit, fulget, et minor uis ignium fulgurationes facit, maior fulmina. Diogenes Apolloniateait quaedam tonitrua igne, quaedam spiritu fieri; illa ignis esse aliquando concedo, ita tamen ut non discreta illis potestas sit, sed utrumque ab utroque effici possit. Quis enim negabit spiritum magno impetu latum, cum ef
Abbreviated transcription (Latin):
nec ĩ qua possit cõsistere trãsit itaq tã¬
tũq ht̃ more ꝙͣtũ itmeris et cursus si¬
ne alimento ẽ cõiectus.
ignis ẽẽ naͣm ut petat su¬
ꝑiorẽ. fulmẽ tñ trã petib.
aut falsũ ẽ ꝙ deĩ diristis. Est eñi
illi eque sursũ iter atq deorsũ. utrũq
uerũ pot̃ ẽẽ. Ignis eni naͣ ĩuerticẽ sur¬
git. Et si nich̾ illũ prohibet ascẽdit si¬
cut a qua nã defert᷑. Si tñ aliqua us
accessit q̃ illa ĩ cõtrariũ circũageret il¬
lo ĩtendit᷑ uñ ỹbris deiecta ẽ fulmen
si tenera sũt ita deorsũ trahi possũt ut
⁊̃ terrã actĩgãt. s cũ ꝑmisẜis ĩ locu
suũ exilient. Itaqz non ẽ ꝙ cũ spectes
cuisq rei hĩtũ ꝯͥilli nõ ex uolũtate ẽ.
uissimi cuiusqz sedẽ repetet. Uhi ẽ a¬
liꝙ ꝙ cũ feriat et ab ĩpetu suo aduer¬
tat. id non nã s ẜuitus eius fit.
Icis ĩ quis nubes actritaᷤ
edẽ ignẽ cũ sunt hũide y
mo ude. Quõ ergo possũt

Expanded text:
nec in qua possit consistere. Transit itaque tantumque habet morae quantum itineris et cursus: sine alimento proiectus est. hanc esse naturam ut petat superiora, fulmen terram petit? Aut falsum est quod de igne dixistis; est enim illi aeque sursuin iter quam deorsum. Vtrumque uerum potest esse. Ignis enim natura in uerticem surgit et, si nihil illum prohibet, ascendit, sicut a qua natura defertur; si tamen aliqua uis accessit quae illam in contrarium circumageret, illo intenditur unde imbre deiecta est. Fulmen si tenera sunt, ita deorsum trahi possunt ut etiam terram attingant, sed cum permiseris, in locum suum exilient. Itaque non est quod eum spectes cuiusque rei habitum qui illi non ex uoluntate est. uissimi cuiusque sedem, repetet; ubi est aliquid quod eum ferat et ab impetu suo auertat, id non natura, sed seruitus eius fit. Dicis, inquit, nubes attritas edere ignem, cum sint umidae, immo udae; quomodo ergo possunt
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ raciõe et supͣ fit duolz moĩs. uno si
extitat᷑ sĩc si ex lapide. altõ si atritu ĩue¬
nea eliciendis ignib sĩc thautꝰ heredẽ
et alia ĩ hũc usum nota pastorib.
uel ꝑcusse reddãt uel actrite. Uide amꝰ
ꝙͣtis processe uirib ruãt ꝙͣto u̾tant᷑
fuit dissipat᷑ et rapit᷑ et lõge a loco su¬
o prohicit. Quid ergo mirũ si tãti us
excutit uel aliũde uel sibi. uides em̃
tm̃ credi ac ĩ u syderũ quorũ ignes et
cõfessa potẽcia ẽ.
E fortasse nubes quoq ĩ
nubes ĩcitare fremẽte uẽto
et leuit urgẽte ignem euocabũt ꝯͥ
explendescat nec exiliat. Minore eĩ
ui ad fulgurandũ opus ẽ ꝙͣ ad ful¬
minandũ. Suꝑiorib colligimꝰ ĩ ꝙͣtũ
feruorẽ quedã astricta ꝑducerẽt᷑. Cũ
aũt aer mirabilis ĩ igne maximꝰ uiri

Expanded text:
ione et supra fit. Duobus modis, uno si excitatur sicut e lapide; altero si attritu inuenea eliciendis ignibus: sicut laurus, hederae et alia in hunc usum nota pastoribus. uel percussae reddant uel attritae. Videamus quantis procefuit, dissipatur et rapitur et longe a loco suo proicitur. Quid ergo mirum, si tanta uis ignem excutit uel aliunde uel sibi? Vides enim  credi, ac in ui siderum, quorum ingens et confessa potentia est. sed fortasse nubes quoque in nubes incitatae fremente uento et leuiter urgente ignem euocabunt qui explendescat nec exiliat; minore enim ni ad fulgurandum opus est quam ad fulminandum. Superioribus collegimus in quantum feruorem quaedam attrita perducerentur. Cum autem aer mutabilis in ig
Abbreviated transcription (Latin):
q̃cũq cõtigerũt nõ tm̃ durare. et o¬
blitus huiꝰ petauri quo hũana iactã¬
tur sibi uni fortuitorũ cõstãciã spõ¬
det. ¶Egregie i taq uidet᷑ mͥ metro¬
dorus dixisse ĩ eplã qua sororẽ ammis¬
so optĩe ĩdolis filio aloquit᷑. Mortale
ẽ ouĩz mortaliũ bouũ. De hus loquit᷑
boĩs ad q̃ cõcurrit᷑. Nã illud uerũ bo ͫ
ẽcia et uͥtus. hoc unũ cõtĩgit ĩ morta¬
le mortalib. Ceterũ tã ĩ probi sũt tã¬
ꝙͣ obliti quo eãt quo illos sĩguli dies
missuri uno die oĩa. Quichͥd ẽ em̃ cui
ĩscriberis apd̾ te ẽ tuũ nõ ẽ. Nich fir¬
mũ ĩfirmo. nich̾ fragili et̾nũ et ĩuic¬

Expanded text:
quaecumque contigerunt, non tantum durare; et oquaecumque contigerunt, non tantum durare; et oblitus huius petauri, quo humana iactantur, sibi uni fortuitorum constantiam spondet. Egregie itaque videtur mihi Metrodorus dixisse in ea epistula, qua sororem amisso optimae indolis filio adloquitur: " mortale est omne mortalium bonum." De his loquitur bonis, ad quae concurritur. Nam illud verum entia et virtus; hoc unum contingit inmortale mortalibus. Ceterum tam inprobi sunt tamque obliti, quo eant, quo illos singuli dies missuri uno die omnia. Quicquid est, dominus inscriberis, apud te est, tuum non est; nihil firmum infirmo, nihil fragili aeternum et invic
Abbreviated transcription (Latin):
hĩturus et tãꝙ̃ nõ futurꝰ ob ħ miẜior
si hr̃e desierit. Calamitosus ẽ aĩis fu¬
turi auxiꝰ et añ imẜias miẜ. qͥ folli¬
citus ẽ ut ea qͥb delectat᷑ ad extremũ
cet et expectaciõe uẽturi pũcia qͥb
frui pot̾at amictet. In equo aũt ẽ a¬
misse rei dolor et timor amictẽde. Nec
ideo p̾cipio tͥ uegligẽciã. Tu uõ metuẽ¬
dai declina. Et qͥcqͣd cõscilio prospici
põt prospice. Qd̃cũqz lesurũ ẽ multo
añ ꝙͣ accidat speculare et au̾te. In h
ipm̃ tͥ plĩmũ cõferet fiducia. et ad
tollerandũ õe obfirmata mẽs. Pot̾
fortuuã caueͣ qͥ pͭ ferre. Certe ĩ trãqͥl¬
lo nõ tumultuat᷑. Nich ẽ nec miẜuis
nec stultiꝰ ꝙͣ p̾time̾. Que ista demẽ¬
cia ẽ malũ suũ aũcedeͣ. Demq ut bre¬
uiter ĩcludã ꝙ sentio et istos satagio
ac molestos describã cͥ. tã ĩcẽꝑãtes ĩ
ipĩs inẜus ꝙͣ sũt añ illas. Plus do
citatẽ suã. fuigit sibi crescẽ debere

Expanded text:
iturus et tamquam non futurus ob hoc miserior, si habere desierit. Calamitosus est animus futuri anxius et ante miserias miser, qui sollicitus est, ut ea, quibus delectatur, ad extremum cet et expectatione venturi praesentia, quibus frui poterat, amittet. In aequo est autem amissae rei miseratio et timor amittendae. Nec ideo praecipio tibi neglegentiam. Tu vero metuenda declina. Quidquid consilio prospici potest, prospice. Quodcumque laesurum est, multo ante quam accidat, speculare et averte. In hoc ipsum tibi plurimum conferet fiducia et ad tolerandum omne obfirmata mens. Potest fortunam cavere, qui potest ferre. Certe in tranquillo non tumultuatur. Nihil est nec miserius nec stultius quam praetimere. Quae ista dementia est malum suum antecedere ? Denique ut breviter includam quod sentio, et istos satagios ac sibi molestos describam tibi, tam intemperantes in ipsis miseriis quam sunt ante illas. Plus dolcitatem suam, fingit crescere debere
Abbreviated transcription (Latin):
pũcẽ eamꝰ. nec mors illũ cõtra dolorez
facit fortiorẽ. nec dolor cõtra mortez.
Cõtra utrũqz sibi sidit nec spe mortis
paciẽter dolet. Nec tedio doloris libẽt
morit᷑. hũc fert. Illam expectat. ueile.

Expanded text:
praesentem eamus: nec mors illum contra dolorem praesentem eamus: nec mors illum contra dolorem facit fortiorem nec dolor contra mortem. Contra utrumque sibi fidit nec spe mortis patienter dolet nec taedio doloris libentur moritur; hunc fert, illam expectat. VALE.
Abbreviated transcription (Latin):
mus dolores quocũqz mõ corpus ĩuase¬
uint ꝑferre. Et fortune dicẽ. cũ uirũ t
moĩbz et hus silibz leuit illa ius ulce¬
ris quã opto meh̾cules mictigari. et
aut sanari aut stare et cũ ip̃o sene¬
sce. S securus de illo sũ. de nr̃o dãp¬
no agit᷑. quib sener egregiꝰ eripit᷑. Nã
ipẽ uite plenus ẽ cui adici nich̾ desi¬
derat sua cã. s eorũ quib utilis ẽ libe¬
ralit̾ facit ꝙ uiuit. Aliꝰ iã cruciatus¬
hus finis ẽ. hic tã turpe putat mortẽ
fuge̾ ꝙͣ ad mortẽ cõfugeͣ. Qͥd ergo.
nõ si suadebit res exibit. Aͥdm exeat.
disce̾. et ad uerũ ex̾ceri uidẽ qͥd hõ pru¬
dens cũ hẽat cõtra mortẽ cõtra dolorẽ
cũ illa accedat. hͥ pͥmat. Quid faciẽ¬
dũ sit a faciẽte discendũ ẽ. Adhuc ar¬
gumẽtis actũ ẽ an posset aͥd dolori
resistere. an mors magnos qͦ aĩos ad¬
mota submictẽt. Quid opꝰ ẽ u̾bis. In rẽ

Expanded text:
mus dolores, quocumque modo corpus invasemus dolores, quocumque modo corpus invaserint, perferre et fortunae dicere: " cum viro tibi monibus et his similibus lenitur illa vis ulceris, quam opto mehercules mitigari et aut sanari aut stare et cum ipso senescere. Sed securus de illo sum; de nostro damno agitur, quibus senex egregius eripitur. Nam ipse vitae plenus est, cui adici nihil desiderat sua causa, sed eorum, quibus utilis est. Liberaliter facit, quod vivit. Alius iam hos cruciatus finisset ; hic tam turpe putat mortem fugere quam ad mortem confugere. "Quid ergo? Non, si suadebit res, exibit ? " Quidni exeat, discere et ad verum exerceri: videre, quid homo prudens animi habeat contra mortem, contra dolorem, cum illa accedat, hic premat. Quid faciendum sit, a faciente discendum est. Adhuc argumentis actum est, an posset aliqui dolori resistere, an mors magnos quoque animos admota summittere. Quid opus est verbis ? In rem
Abbreviated transcription (Latin):
Sĩgula uiceͣ iã multi. Ignẽ nuitius.
crucẽ regulus. uenenũ socrates. exili¬
ũ rutilius. mortẽ ferro adactã cato.
Et nos uincaniꝰ ad. ¶ Rursus ista
q̃ ut speciosa et felicia trahũt uulgꝰ
a multis et sepe cõtẽpta sũt. Fabri¬
cius diuicias ĩꝑatoris reiecit. censor
notauit. Tubero pauꝑtatẽ et se dig¬
nã capitolio iudicauit. cũ fictilib ĩ
publica cene usus oũdit debere hus
hoĩem ẽẽ cõtẽtũ qͥb dn eciã nũc ute¬
rẽtur. honores repulit pat̾ sextitiꝰ. qͥ
ita natus ut rc̃ .p. deberet capesse, la¬
tũ clauũ diuo ilio dãte nõ recepit.
Intelligebat enĩ ꝙ dari poss et eripi
posse. Nos qͦ aͥd et ip̃i faciamꝰ cũo¬
se. Sumꝰ int̾ exẽpla. qr̃ deficimꝰ. qrͣ de¬
sꝑanius. Quicqͥd fieri potuit pͭ. Nos
ob errãti cupiendũ timendũq ẽ. et for¬
tuitis ẜuendũ. licet reu̾ti ĩ uiã. licet
ĩ ĩtegrũ restitui. restituamꝰ ut possi¬

Expanded text:
Singula vicere iam multi: ignem Mucius, crucem Regulus, venenum Socrates, exilium Rutilius, mortem ferro adactam Cato; et nosvincamus aliquid." Rursus ista, quae ut speciosa et felicia trahunt vulgum, a multis et saepe contempta sunt. Fabricius divitias imperator reiecit, censor notavit. Tubero paupertatem et se dignam et Capitolio iudicavit, cum fictilibus in publica cena usus ostendit debere iis hominem esse contentum, quibus di etiamnunc uterentur. Honores reppulit pater Sextius, qui ita natus, ut rem publicam deberet capessere, latum clavum divo Iulio dante non recepit. Intellegebat enim quod dari posset, et eripi posse. Nos quoque aliquid et ipsi faciamus animose; simus inter exempla. Quare defecimus ? Quare desperantes ? Quicquid fieri paberranti cupiendum timendumque est et fortuitis serviendum. Licet reverti in viam, licet in integrum restitui; restituamur, ut possi
Abbreviated transcription (Latin):
die a liqͥd ferre nõ pot̾o. male ualeo ꝑs
fc̃ĩ ẽ familia decubuit. fenꝰ offendit.
doniꝰ crepuit. Sãpua uuln̾a labores
metus ĩcurrerũt. Solet fieri ħ. parũ
ẽ debuit fi. det̾nũt᷑ ista ñ accidũt.
Diqͥd credis mͥ ĩtimos affcũs meos tͥ
cũ maxĩe decego ĩ oĩb que adu̾sã uidẽ¬
tur et dura sic formatꝰ sũ nõ pareo de¬
o s assentior. Ex aĩo illũ nõ qr nccĩe
ẽ sequor. Nich ũ ꝙͣ mͥ ĩcidet ꝙ tristis
excipiã ꝙ malo uultu. Nullũ tribu¬

Expanded text:
die aliquid ferre non potero. Male valeo; pars fati est. Familia decubuit, faenus offendit, domus crepuit, damna, vulnera, labores, metus incucurrerunt; solet fieri. Hoc parum est; debuit fieri. Decernuntur ista, non accidunt. Si quid credis mihi, intimos adfectus meos tibi cum maxime detego; in omnibus, quae adversa videntur et dura, sic formatus sum: non pareo deo, sed adsentior. Ex animo illum, non quia necesse est, sequor. Nihil umquam mihi incidet, quod tristis excipiam, quod malo vultu. Nullum tribu
Abbreviated transcription (Latin):
im lucilli nec sꝑaueris ĩmuuntatez
nec pacieris. Uesice te dolor ĩ qͥetauit.
epule uo erũt parũ dulces. detͥmẽta
cõtiua. Propius accedã. de capite
tuusti. Quid tu nesciebas ħ te opta¬
re cũ optares senectutẽ. Oĩa ista ĩ lõ¬
ga uita sũt. quõ ĩ longa uia et pului
et lutũ et pliuua. S uolebã ĩquis ui

Expanded text:
immunitatem nec petieris. Vesicae te dolor inquietavit, epistulae venerunt parum dulces, detrimenta continua, propius accedam, de capite timuisti. Quid, tu nesciebas haec te optare, cum optares senectutem ? Omnia ista in longa vita sunt, quomodo in longa via et pulvis et lutum et pluvia. " Sed volebam vi
Abbreviated transcription (Latin):
ne . ¶ Incipe ergo mi lucilli sequi
horũ consuetudĩem, et aliquos dies
destiua. ꝯuibz secedas a tius Rebus.
nĩmoq facias ce familiarẽ. Incipe
cũ pauꝑtate hr̃e cõmertiũ. Aude ho¬
spes cõtẽpnere opes et te quoqz dig¬
nũ finge deo. Neõ alius est deo dig¬
nus ꝙͣ qui opes cõtẽpsit. Quatũ pas¬
ut illas ĩtrepide possideas. Quod n¬
no cõsequaris mõ si te ⁊̃ sine illis btẽ
uicentũ ꝑsua ẜis tibi si illas tanꝙͣ
exituras semꝑ asperis. ¶Sz iam
ĩcipiamꝰ eplãm cõplicare. priꝰ ĩquis
redde qd̾ debes. Delegabo te ad epycu¬
rũ. ab illo fiet mãcio. In modica
ira giguit ĩsamã. hoc ꝙͣ uerũ sit
nccĩe ẽ scias cũ hũris et ẜuũ et ũ¬
micũ. In oẽs pͣs hic exardescit affc̃s.
Nec int̾est ex qua magna cã ncistat᷑
sz ĩ qualem ꝑueĩat aĩiz. Sic ignis
riõ refert ꝙͣ magnꝰ s quo ĩcidat. Nam

Expanded text:
nae. Incipe ergo, mi Lucili, sequi nae. Incipe ergo, mi Lucili, sequi horum consuetudinem et aliquos dies destina, quibus secedas a tuis rebus minimoque te facias familiarem; incipe cum paupertate habere commercium. Aude, hospes, contemnere opes et te quoque dignum Finge deo. Nemo alius est deo dignus quam qui opes contempsit. Quarum posut illas intrepide possideas; quod uno consequeris modo, si te etiam sine illis beate victurum persuaseris tibi, si illas tamquam exituras semper aspexeris. Sed iam incipiamus epistulam conplicare. "Prius," inquis, "redde quod debes." Delegabo te ad Epicurum; ab illo fiet numeratio: " Inmodica ira gignit insaniam." Hoc quam verum sit, necesse est scias, cum habueris et servum et inimicum. In omnes personas hic exardescit affectus; Nec interest, ex quam magna causa nascatur, sed in qualem perveniat animum. Sic ignis non refert quam magnus,
Abbreviated transcription (Latin):
ermiꝰ si sciermiꝰ ꝙͣ nõ sit graue pau¬
ꝑes ẽẽ. Certos hẽbat dies ille magr̃
uoluptatis epycurus quibz malig¬
ne famen extĩgueret uisurus, an
aliqͥd deẽẽt ex pleua et cõsũma¬
ta uoluptate uel ꝙͣtũ decẽt an dig¬
nũ ꝙ quis magno labore pẽsaret
ħ certe ĩhus eplĩs ait quas scͥpsit
charino magistratiui adpolienum.
Et quide glouat nõ toto asse pasci
metrodorũ qui nũdũ tantũ profec̾it
Toto ĩh̾ tu uictu saturitatẽ ẽẽ pu¬
tas et idem uoluptas ẽ. uoluptas
autẽ nõ illa leuis et fugax. et sb̃m̃
reficienda sz stabilis et certa. Nõ
ẽ em̃ iocũda res aqua aut polenta
nulla fortune ũquitas possit. libe¬
riora sũt alimẽta carceris. Se poĩ¬
tos ad capitale suppliciũ nõ tã au¬
guste qͥ occisurus ẽ pascit. Quãta
ẽ aĩ magnitudo ad sua spõte descen¬
de ꝙ nec ad extrema quidez decretis
timend sit. ħ ẽ p̾occupare tela fortu¬

Expanded text:
erimus, si scierimus, quam non sit grave pauerimus, si scierimus, quam non sit grave pauperes esse. Certos habebat dies ille magister voluptatis Epicurus, quibus maligne famem extingueret, visurus, an aliquid deesset ex plena et consummata voluptate, vel quantum deesset et an dignum quod quis magno labore pensaret. Hoc certe in his epistulis ait, quas scripsit Charino magistratu ad Polyaenum. Et quidem gloriatur non toto asse se pasci, Metrodorum, qui nondum tantum profecerit, toto. In hoc tu victu saturitatem putas esse ? Et voluptas est. Voluptas autem non illa levis et fugax et subinde reficienda, sed stabilis et certa. Non enim iucunda res est aqua et polenta nulla fortunae iniquitas possit. Liberaliora alimenta sunt carceris, sepositos ad capitale supplicium non tam anguste, qui occisurus est, pascit Quanta est animi magnitudo ad id sua sponte descendere, quod ne ad extrema quidem decretis timendum sit! Hoc est praeoccupare tela fortu
Abbreviated transcription (Latin):
cia firmetur. Miles ĩ media pace
decurit sine ullo uallũ iacit. et suꝑ¬
uacuo labore lassatur ut sufficere
nectessario possit. ¶ Quẽ in ip̃a re
trepidare uolueris aũ rem ip̃am ex̾¬
ceas. hec secuti sũt qͥ omĩb mẽsib
pauꝑtatẽ ĩmitati prope ad ĩopiã
accesserũt ne ũꝙͣ expauescerẽt ꝙ sepe
didicissent. Non ẽ nũc ꝙ existimes
me ditere admoueas cenas et pau¬
perũ cellas et quicqͣd alud ẽ ꝑ quod
lururia diuiciarũ tedio ludit. Gra¬
batus ille uetus sit et sagũ et paĩs
durus ac sordidus. ħ criduo et qua¬
triduo fer ĩterdũ plurib dieb ut
nõ luxus sit s exꝑimẽtũ. Tũc mͥ
crede lucilli exultabis dispondio sci¬
tur et ĩtelliges ad securitatẽ non o¬
pus ẽe fortunci. hoc em̃ ꝙ nccͣitati
multa milia ẜuorũ multa milia
pauperũ faciũt. Illo noĩe ce suscipe
ꝙ facies nõ coactus. ꝙ tã facile eat
fortuna dep̾hendat fiat nobis pau¬
ꝑtal familiaris. Securius diuites

Expanded text:
cia firmetur. Miles in media pace decurrit, sine ullo hoste vallum iacit et supervacuo labore lassatur, ut sufficere necessario possit. Quem in ipsa re trepidare nolueris, ante rem exerceas. Hoc secuti sunt, qui omnibus mensibus paupertatem imitati prope ad inopiam accesserunt, ne umquam expavescerent quod saepe didicissent. Non est nunc quod existimes me dicere Timoneas cenas et pauperum cellas, et quicquid aliud est, per quod luxuria divitiarum taedio ludit; grabatus ille verus sit et sagum et panis durus ac sordidus. Hoc triduo et quatriduo fer, interdum pluribus diebus, ut non lusus sit, sed experimentum; tunc, mihi crede, Lucili, exultabis dipondio satur et intelleges ad securitatem non opus esse fortuna; hoc enim, quod necessitati multa milia servorum, multa milia pauperum faciunt; illo nomine te suspice, quod facies non coactus, quod tam facile erit fortuna deprehendat, fiat nobis paupertas familiaris. Securius divites
Abbreviated transcription (Latin):
luxuriã trahẽtia nec it nec abduci¬
tur. Multo forcius ẽ ebrio ac uonu¬
tãte populo siccũ ac sobriũ eẽ. Illd
tẽꝑanciꝰ ẽ nõ excerpe se nec ĩ signi¬
re. nec miscer oĩbz et eadẽ s nõ eo
dem mõ face licet sine lururia
mͥ placet cẽptare cũ tui firmitatez
ut ex p̾cepto magnorũ uirorũ tibi
qͦ p̾cipiã. Int̾ponas aliquos dies
quib cõtẽtus mininio at iulissĩo
cibo dura atqz horrida ueste dicas
et cõtra ĩuirias fortunie iut̾ bñfi

Expanded text:
luxuriam trahentia nec it nec abduciluxuriam trahentia nec it nec abducitur. Hoc multo fortius est, ebrio ac vomitante populo siccum ac sobrium esse, illud temperatius, non excerpere se nec insigniri nec misceri omnibus et eadem, sed noim sine luxuria mihi placet temptare animi tui firmitatem, ut ex praecepto magnorum virorum tibi quoque praecipiam: interponas aliquot dies, quibus contentus minimo ac vilissimo cibo, dura atque horrida veste dicas et contra iniurias fortunae inter benefi