comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
hospes ad cõmoran dum. Commorant᷑
audem in copardi. demones quidem
uarii et uͭsipelles: leones cubant ibi.
Noncͥcumeunt ut tnͣsuoͬetent: sed
securi possident. et cubilia collocant:
S qui tales sunt: desꝑandi ñ sunt.
Et enim multi istiusmodi: in sponsi
p̾destinant᷑ corõnatum. Id̾o dicit.
ueni coronabis de capite amana: de
u̾tice seyr. ueni inquit de libano:
ueni. uide siñ morose egreditur de
libano: que doriens uocatur. Mora
tam̃ ħ: ñ ẽ contumatie. s cautele.
Quis enim acontemplationis can¬
dore. aquietis int̃ne ⁊ puritatis sere¬
no libens discedit: Cui ñ erit molestũ.
uł ad mom̃tum de loco deliciarum
secedere. Forsitan sꝑata indiscipłis luc̃
stꝰ labor. Optanda quidem lucra: s metu¬
endus est lapsus. Suspecta mͥsunt luc.
quoꝵ inc̾tus ẽ ꝓuentus: uicinum ꝓprie
ꝑicłm salutis: cert̾am̃ int̾ne suauitatis
dampnum. Quid mirum simoretur
uenire. cum et molestum sit delibano

Expanded text:
hospes ad commorandum. Commorantur hospes ad commorandum. Commorantur autem in eo pardi, daemones quidem varii et versipelles, et leones cubant ibi. Non circumeunt ut transvolent, sed securi possident, et cubilia collocant. Sed qui tales sunt, desperandi non sunt. Etenim multi istiusmodi in sponsi praedestinantur, ornatum. Ideo dicit: Veni, coronaberis de capite Amana, et de vertice Sanir. Veni, inquit, de Libano, veni. Vide si non morose egreditur de Libano, quae toties vocatur. Mora tamen haec non est contumaciae, sed cautelae. Quis enim a contemplationis candore, a quietis internae et puritatis sereno libens discedit? Cui non erit molestum, vel ad momentum de loco deliciarum secedere? Forsitan sperata in discipulis lucra stus labor. Optanda quidem lucra, sed metuendus est lapsus. Suspecta mihi sunt lucra, quorum incertus est proventus, vicinum propriae periculum salutis, certum internae suavitatis damnum. Quid mirum si moretur venire, cum et molestum sit de Libano
Abbreviated transcription (Latin):
candidat: in hoc inqm libano utinã
ñ detur cernere caput amana. non
uͥticem seyr et hermon. Cum uideris
efferentem seip̃m. inflatum sensu
carnali. iactantia uanum: intꝰ ⁊ foriᷤᷤ
tumidum. et tubidum: ociositatis
anxium uanitate. ocium enim acci-¬
diam parit: cum talem uidis. quid
aliud qm caput amana cum libanoc̾nis:
Nil ocio uanius: nil auxiꝰ accidia: nicħ
tumore turbatius. Nam ⁊ amana po¬
pulum uanum. uł turbidum sonat.
Id̾o de amana uenitur ad seyr: ad hispi¬
dum et pilosum. Ubi enim accidia. uͥ
tumor. uͥ turbatio: ͥ nil lene. nil cõ¬
positum: nicħ ordinatum. s totum
horridum. Qui talis est. sine federe ẽ:
sine affectione: inimici sensus: et ali¬
enati. immo anathematitati. quod
hermon significat. Non hic domesticͤ
deiĩ ñ ciuis. ne aduena qͥd̃ et hospes:
ꝓpt̾ qd̃ nulla ad eum gr̃a. deuotio nul¬
la declinat. Non diu̾tit ad illum spon¬
sus: ut uł intransitu uisitet. et sicut

Expanded text:
candidat: in hoc, inquam, Libano, utinam candidat: in hoc, inquam, Libano, utinam non detur cernere caput Amana, non verticem Sanir et Hermon. Cum videris um quemquam efferentem se ipsum inflatum sensu carnali, jactantia vanum, intus et foris tumidum et turbidum, otiositatis anxium vanitate otium enim acediam parit; cum talem videris, quid aliud quam caput Amana cum Libano cernis? Nil otio vanius, nil anxius acedia, nil tumore turbatius. Nam et Amana populum vanum vel turbidum sonat: ideo de Amana venitur ad Sanir, ad hispidum et pilosum. Ubi enim acedia, ibi tumor: ubi 97 turbatio, ibi nil lene, nihil compositum, nihil ordinatum, sed totum horridum: et qui talis est, sine foedere est, sine affectione, inimici sensus et alienati, imo anathematizati, quod Hermon significat. Non hic domesticus Dei, non civis, ne advena quidem et hospes: propter quod nulla ad eum gratia, devotio nulla declinat. Non divertit ad illum sponsus, ut vel in transitu visitet, et sicut
Abbreviated transcription (Latin):
immutatio: ubi seẏr conut̾titur is
lbanum. Et libanus quidem ille pͥor
libanus iudaicus: conu̾sus iaminseyr.
uidetur et hermon. Ideoueni delibano:
ueni et uide: ꝓ libano illo exiguo
et bui. quanti tͥ exurgunt libani:
leua incircuitu oculos tuos ⁊ uide:
om̃s mundi istiꝰ montes tͥ sunt in li¬
banum conu̾tendi. Molestum plane
gentis cue detͥm̃ta et desolationẽ ui¬
dere: s molestiam hanc commutat̾o¬
li ergo iam moram nectẽ. s ueni deli¬
bano qui iam desinit ẽẽ libanus:
ueni de gentium fide et conu̾satione
coronab̾is. uis om̃s hos montes ñ in
udea et gentib s ineccłia tantum
intelligere. Non erit dissonus intełłs:
siinterp̾tationem in hanc partẽ uelis
deflectere. Inuenies et hic libanum:
it amana. & seyr. &e hermon. Inue¬
nes hic et montes pardorum et leonũ
cubilia. Utinam in hoc libano nr̃o: in
hoc sacro monachoꝵ conuentu. quẽ
et ꝓfessio. et conu̾sio uenustat. et

Expanded text:
mutatio, ubi Sanir convertitur in mutatio, ubi Sanir convertitur in Libanum. Et Libanus quidem, ille prior Libanus Judaicus conversus jam in Sanir videtur et Hermon: ideo veni de Libano, et veni, et vide pro Libano illo exiguo et brevi quanti tibi exsurgant Libani. Leva in circuitu oculos, et vide, omnes mundi istius montes tibi sunt in Libanum convertendi. Molestum plane gentis tuae detrimenta et desolationem videre; sed molestiam hanc li ergo moram nectere, sed veni de Libano, qui jam desinit esse Libanus: veni, ut de Gentium fide et conversione coroneris. Vis omnes hos montes non in Judaea et Gentibus, sed in Ecclesia tantum intelligere? Non erit dissonus intellectus, si interpretationem in hanc partem velis deflectere. Invenies hic et Libanum, et Amana, et Sanir, et Hermon. Invenies hic et montes pardorum, et leonum cubilia. 7. Utinam in hoc Libano nostro, in hoc sacro monachorum conventu, quem et professio, et conversatio venustat et
Abbreviated transcription (Latin):
num. S iam montium istoꝵ noĩa
hermon. anathema. Quid uaniꝰ illo
ppło. quorum doctores euanuerunt
in cogitationib suis: dicentes se ip̃os¬
sapientes eẽ. stulti facti sunt: Quid
angustius illis. qui desꝑantes semet¬
ipsos. tradiderunt immundicie:
Angustum enim corquod finem uo¬
torum infra temporalis iocunditatis
metas contrahit: nesciens spem adet̾¬
na dilatare. Quid mag̃ his hispidũ
⁊ magis incompositum illis. de qͥb
apłs dicit: Sine affectione. sine fed̾e.
in malicia. ed in iniuidia. agentes. Nõ¬
ne isti uelut seyr reputandi sũt:
Nam hermon accipiunt᷑. qui sunt¬
sunt alienati a sensu xp̃i: ꝓmissio¬
nis spem ñ habentes. ñ ciues scorũ:
ñ domestici dĩ: s omnino sine deo
in hoc mundo. Et hec quidem gentes
fiustis: s abluti estis ẜscificati estis
s iustificati estis in nomine dñ iħu
Ideo de uob̃ sponsa coronat᷑: que deuso
immutatione głatur. Bona enim¬

Expanded text:
num. 6. Sed jam montium istorum nomina num. 6. Sed jam montium istorum nomina s; Hermon, Anathema. Quid vanius illo populo, quorum ipsi doctores evanuerunt in cogitationibus suis; et dicentes se sapientes esse, stulti facti sunt? Quid angustius illis, qui desperantes semetipsos tradiderunt immunditiae? Angustum enim cor, quod finem votorum intra temporalis jucunditatis metas contrahit, nesciens spem ad aeterna dilatare. Quid magis hispidum et magis incompositum illis, de quibus Apostolus dicit: Sine affectione, sine foedere , in malitia et in invidia agentes? Nonne isti velut Sanir reputandi sunt? Nam Hermon accipiuntur qui sunt alienati a sensu Christi, promissionis spem non habentes, non cives sanctorum, non domestici Dei, sed omnino sine Deo in hoc mundo. Et haec quidem, Gentes, fuistis; sed abluti estis, sed sanctificati estis, sed justificati estis iideo de vobis sponsa coronatur, quae de vestra immutatione gloriatur. Bona
Abbreviated transcription (Latin):
quidam uidetur homo: heretici dogina¬
tis uarietate resꝑsus. S et nichilominꝰ
pardo simił ẽ hõ dissimił sͥ. homouanꝰ
et inconstans: ⁊ subinde mutats ꝯsilia.
Quasi enim ita dicam: uult. et ñ uult
pardus. Trahe ista ad cont̾sionẽ genti¬
um: et mox intelliges. quomͦ ꝑunita¬
tem fidei et spei unum induisse colorẽ
uidentur: qui conu̾si sunt ad dñm. N
mͦ uarietatem. s et feritatem exuisse
ꝑspe̾cies: et ñ incubilib leonum. ñ
incubilib inquam et impudicitiis:
s in cubilib et in ortis aromatũ com¬
morari. In lectulis. ñ ferinis: in lectuł
ñ fedis: s floridis. Foridus enim lec¬
tulus sponsi et sponse. Non uidet᷑
sponsa delibano libens egredi: et de
uidea transire ad gentes. Abcedit em̃
inuita: que totiens uocatur. Non iuilt
deserere libanum: ut transeat ad nõ¬
tem amana: ad u̾ticem seyr. et hermon
ded transitu suo montes hos steriles.
montes barbaros conu̾tit ip̃a inliba¬

Expanded text:
quidam videtur homo haeretici dogmaquidam videtur homo haeretici dogmatis varietate respersus: sed et nihilominus pardo similis est homo dissimilis sibi, homo varius et inconstans, et subinde mutans consilia. Quasi enim, ut ita dicam, vult et non vult pardus. Trahe ista ad conversionem Gentium, et mox intelliges quomodo per unitatem fidei et spei, unum induisse colorem videntur qui conversi sunt ad Dominum: nec modo varietatem, sed et feritatem exuisse perspicies, et non in cubilibus leonum: non in cubilibus, inquam, et impudicitiis, sed in cubilibus et in hortis aromatum, et commorari in lectulis non ferinis, in lectulis non foedis, sed floridis. Floridus enim lectulus sponsi et sponsae. Non videtur sponsa de Libano libens egredi, et de Judaea transire ad Gentes. Abscedit enim invita, quae toties vocatur; non vult deserere Libanum, ut transeat ad montem Amana, ad verticem Sanir et Hermon. Sed transitu suo montes hos steriles, montes barbaros convertit ipsa in Liba
Abbreviated transcription (Latin):
de capite: quia et temptationum ini¬
tium conterit. et tͥbulationum uele¬
mentie ñ cedit. In omni re. quasi ca¬
put est: quod uł pͥmum ẽ uł maxi¬
mum. Sĩc gͦ caput hic accipe. quasi
rerum que his montib figurantur.
uł pͥncipium uł cumulum donet in¬
telligi. De capite amana coronatur.
de u̾tice hermon et sanir: qui iniuri¬
arum ciimulum quendam exsuꝑat: ce tͥbu¬
lationum molem extollentẽ se ad u̾sus
humilem scientiam xp̃i. S moles ista
canto uidetur minus ponderis hr̃e: qͣnto
totum est momentaneum qđ tiimet.
Deniq & simons ẽ. tñ scͥptum legis. quia
mons cadens defluit: et saxum transfert᷑
deloco suo. E uide quomͦ defluxerunt:
quomͦ cranslatisunt montes isti. Trans¬
lati sunt: qui transmutati sunt. Qua¬
datione que fit ꝑuerbum fid̾i. pardus
deposuit uarietates suas : totꝰ imma¬
culatus effectus: totus unius coloris.
id est unius fidei et moris. Uelut pardꝰ

Expanded text:
de capite, quia et tentationum inide capite, quia et tentationum initium conterit, et tribulationum vehementiae non cedit. In omni re quasi caput est quod vel primum est, vel maximum. Sic ergo caput hic accipe, quasi rerum quae his montibus figurantur, vel principium vel cumulum donet intelligi. De capite Amana coronatur, de vertice Hermon et Sanir, qui injuriarum cumulum quemdam exsuperat, et tribulationum molem extollentem se adversus humilem scientiam Christi. Sed 96 moles ista tanto videtur minus ponderis habere, quanto totum est momentaneum quod tumet. 5. Denique etsi mons est, tamen scriptum legis, quia mons cadens defluit, et saxum transfertur de loco suo . Et vide quomodo defluxerunt, quomodo translati sunt montes isti. Translati sunt, quia transmutati sunt. Quadatione quae fit per verbum fidei. Pardus deposuit varietates suas, totus immaculatus effectus, totus unius coloris, id est unius fidei et moris. Velut pardus
Abbreviated transcription (Latin):
candidatus ñ consumptus: quem nulla
impatientie et murmuris macula deni¬
grat. Hii sunt qui de libano ueniunt.
et coronant᷑ de capite amana. et sanir:
de cubilib leonum. demontib pardoꝵ.
isti despinis uuas: et de tͥbulis ficus: Qd̃
inp̾senti est inquit apłs mom̃itanum et
leue tͥbulationis nr̃e: supͣ modum in
sublimitate t̃num głe pondꝰ oꝑatur in
nob. Passiones gͥ huiꝰ temporis cooꝑan¬
tur quidem: et si ñ cõ ꝑautur ad futu¬
ram głe coronam. que reseruat᷑ nob̃.
totius puritatis m̾ita passionib ua¬
riis atteritur. Pulcherimꝰ corone nexꝰ:
quando uite puritas. et humilis p̾ssu¬
rarum to lerantia sibi coherent. Mag¬
num quidem p̾ssurarũ pondus: iõ
forsitan montium ẽ exp̾ssum tiõib.
Ingens moles: s fides suꝑfert᷑ nesciens
oppͥmi. Capita montium istoꝵ concul¬
cat: et ꝑcutit ip̃m cap̃t de domo impii.
Iure gͦ cap̃t ip̃m tũphans. coronatur

Expanded text:
candidatus, non consumptus, quem nulla candidatus, non consumptus, quem nulla impatientiae et murmuris macula denigrat. Hi sunt qui de Libano veniunt, et coronantur de capite Amana et Sanir, de cubilibus leonum, de montibus pardorum. isti de spinis uvas, de tribulis ficus? Quod in praesenti est, inquit Apostolus, momentaneum et leve tribulationis nostrae, supra modum in sublimitate aeternum gloriae pondus operatur in nobis . Passiones ergo hujus temporis cooperantur quidem, etsi non comparantur, ad futuram gloriae coronam, quae reservatur nobis. uando inter totius puritatis merita passionibus variis atteritur. Pulcherrimus coronae nexus, quando puritas vitae, et humilis pressurarum tolerantia sibi cohaerent. Magnum quidem est pressurarum pondus: ideo forsitan montium est expressum nominibus. Ingens moles, sed fides superfertur nesciens opprimi. Capita montium istorum conculcat, et percutit ipsum caput de domo impii. Jure ergo caput ipsum triumphans coronatur
Abbreviated transcription (Latin):
uenerunt exmagna tͥbulatione : &
lauerunt stolas suas: et candidas eas
fecerunt insanguine agni. Stolas
inquit suas candidas fecerunt in
sangͥne agni: utiq credendi fide .⁊ con¬
u̾sandi forma. qui intͥbulatione sua
secunct᷑hunc agnum. ñ aꝑientẽ os
suum. cumadoccisionem duceret᷑:
et coram tondente se obinutescentem.
Qui ñ sunt tͥstes neq turbulenti:
donec eiciant ad uictoriam uidiciũ:
et certam̃ ad coronam. Non enim
coronab̾i nͥ qui legitime certau̾it. E
quia de certamine corona: ideo forsitan
dilectam sic Inuitat ad coronam ut
expͥmat causam. ait enim. Corona¬
beris decapite amana. & u̾tice sanir:
demontib pardoꝵ. de cubilib leo¬
num. Nescio enumquid asꝑm. qͥd
ferum. quid fraudulentum. in his
nomĩb. uł naturis. datur intelligi.
phata corone ministrant mat̾iam.
lle quidem t̾bulationis tolerantia
cronatur. quimitis: qui masuetꝰ:
qui uelut agnus de magna tͥbu¬
latione uenit. qui in caritate uentt

Expanded text:
venerunt de magna tribulatione, et laverunt stolas suas, et candidas eas fecerunt in sanguine Agni . Stolas, inquit, suas candidas fecerunt in sanguine Agni: utique et credendi fide, et conversandi forma, qui in tribulatione sua sequuntur hunc Agnum, non aperientem os suum, cum ad occisionem duceretur, et coram tondente se obmutescentem : qui non sunt tristes neque turbulenti, donec ejiciant ad victoriam judicium , et certamen ad coronam. Non enim coronabitur, nisi qui legitime certaverit . Et quia de certamine corona, ideo forsitan dilectam sic invitat ad coronam, ut exprimat causam. Ait enim: Coronaberis de capite Amana et Sanir, de montibus pardorum, de cubilibus leonum. Nescio enim quid asperum, quid ferum, quid fraudulentum in his vel nominibus, vel naturis datur intelligi. c triumphata coronae ministrant materiam Ille quidem per tribulationis tolerantiam coronatur, qui mitis, qui mansuetus, qui velut agnus de tribulatione magna venit, qui in charitate venit
Abbreviated transcription (Latin):
hora orationis. hora incensi. Tota pul¬
chraes amica mea: tota pulchra es.
quia tota amica es: et solo amoris
candens affectu. Tota pulchra es sñ
tum. Ueni de libano: ueni delibano.
ueni de libano quia tota pulchra es.
Uenidelibano quia pleͣ lota: ueni de
libano extoto illustrata. ueni deliba¬
candens grã. ueni coronab̃is. felix om¬
nino qui de libano eandentis affectꝰ.
de colle thuris. de orationis intente
copia. uocatur ad coronam. felix in¬
quam anima. que hora incensi ascca¬
dit ad patrem: que sine int̾uallo di
libauo ad coronam uocat᷑. coronam
głe. quam reddet illi in hora transitꝰ
iudex iustus: et dulcis sponsus xp̃c
iłx cum deo patre ꝑ oĩa scła scłor¬

Expanded text:
hora orationis, hora incensi. Tota pulhora orationis, hora incensi. Tota pulchra es, amica mea, tota pulchra es; quia tota amica es, et solo amoris candens affectu. Tota pulchra es, et tum. Veni de Libano, veni de Libano,veni de Libano, quia tota es pulchra: veni de Libano, quia plene lota. Veni de Libano, ex toto illustrata: veni dcandens gratia: veni, coronaberis. Felix omnino qui de Libano candentis affectus, de colle thuris, de orationis intentae copia vocatur ad coronam. Felix, inquam, anima, quae hora incensi ascendit ad Patrem, quae sine intervallo de Libano ad coronam vocatur, coronam gloriae, quam reddet illi in hora transitus justus judex et dulcis sponsus Jesus Christus cum Deo Patre per omnia saec
Abbreviated transcription (Latin):
carnis. In mirre unguento mens stͥngi¬
tur: ut ad quandam immo omnimo¬
dam unitatem se coartet. ꝑ thus incen¬
sum dirigitur. et dilatat᷑. et se diffũ¬
dit: et celestes replet regiones ex odo¬
re unguenti intensi. Illic se lib̾e u̾itatis
aure immiscet.⁊ confundit.⁊ que
pͥmo ad se ip̃am anima contracta ẽ:
ibi rarescit. ⁊ ãdenuat᷑. ⁊ deficit. sus¬
pensa et suspiciens in excelso. Oratio uttͥus¬
ꝙ ⁊ mirre et thus myst̾ium explet. O¬
rantis affectum in pͥmis colligit. et str̃i¬
git inse ip̃m : de inceps diffundit et trans¬
fundit in dm̃. Quid myrre similius:
ubi tanta indiuinam unionem trans¬
fusio: Quid incenso similius : uͥ tanta
diuini cuiusdam sensus diffusio: Iure
tota pulchra uocatur. ⁊ sine macula:
qmͣ orationis ardor incanduit: quam
colorauit et candidam reddidit candor
lucis et̃ne. Tota pulchra es amica mea
et macula ñ ẽ uite. Tota pulcra es. q
tota pulchra es. hac hora maxime:

Expanded text:
carnis. In myrrhae unguento mens stringicarnis. In myrrhae unguento mens stringitur, ut ad quamdam, imo omnimodam unitatem se coarctet: per thus incensum dirigitur, et dilatatur, et se diffundit, et coelestes replet regiones ex odore incensi. Illic se liberae veritatis aurae immiscet, et confundit: et quae primo ad se anima ipsa contracta est, ibi rarescit et attenuatur et deficit, suspensa et suspiciens in excelso. 7. Oratio utriusque, et myrrhae, et thuris, ministerium explet. Orantis affectum in primis colligit, et stringit in te ipsum: deinceps diffundit et transfundit in Deum. Quid myrrhae similius, ubi tanta in divinam unionem transfusio? quid incenso similius, ubi tanta divini cujusdam sensus diffusio? Jure tota pulchra vocatur et sine macula, quam orationis ardor incanduit, quam coloravit et candidam reddidit candor lucis aeternae. Tota pulchra es, amica mea, et macula non est in te. Tota pulchra es, quia tota pulchra es hac hora maxime,
Abbreviated transcription (Latin):
num et quam iociundum habitare in
collib istis. ad quos u̾bum di uadit:
quos reuisit. de quib sponsam uacat:
et uocat ad coronam. Ueni inqͥt deli¬
bano: ueni. coronabis. Libanꝰ candorẽ
sonat. Quid ni candidus de niue celesti:
Nõi lenim deficiet sicut scribit᷑ nix de li¬
bano: nix illa que descendit de celo: q̃
infundit t̾ram̃. ⁊ inebriat: et g̾mina¬
re eam facit. Beati montes suꝑ quos
nix ista cadit: et colles quos oꝑit. Sic
inquit dns erit u̾bum quod egrediet᷑
thuris ÷ quod cadit suꝑ hos montes. et col¬
les oꝑit: Nescit uacuum reu̾ti: ideo uo¬
cat et dicit. ueni delibano ueni. an
myst̾io uacare putas: qd post montes
mirre. et colles thuris. commemorat
libanum: Que res animũ sic reddit
mundum ⁊ candidum: quomͦ or̃onĩs
usus: Primo quidem myrra morfiti¬
cat: deinde thus purificat. Nec enim
pot̾it emanare oratio: si ñ om̃is pͬaiuᷤᷤ
primo fuerit odor rep̾ssus. et exaltatio

Expanded text:
num, et quam jucundum habitare in num, et quam jucundum habitare in collibus istis, ad quos Verbum Dei vadit, quos revisit: de quibus sponsam vocat, et vocat ad coronam! Veni, inquit, de Libano, veni, coronaberis. Libanus candorem sonat. Quidni candidus de nive coelesti? Non enim deficiet, sicut scribitur, nix de Libano . Nix illa, quae descendit de coelo, quae infundit terram et inebriat, et germinare facit. Beati montes, super quos nix ista cadit, et colles quos operit. Sic, inquit Dominus, erit, verbum quod egreditur thuris, quod cadit super hos montes, et colles operit? Nescit vacuum reverti. Ideo vocat et dicit, Veni de Libano, veni. An mysterio vacare putas, quod post montes myrrhae et colles thuris commemorat Libanum? Quae res animum sic reddit mundum et candidum, quomodo orationis usus? Primo quidem myrrha mortificat, deinde thus purificat. Nec enim pura poterit emanare oratio, si non omnis pravus primo fuerit odor repressus, et exhalatio
Abbreviated transcription (Latin):
Ascendit inqͥt fumus aromatum iticonspec-¬
tu dñi. de manu augłi: s que manus inte¬
gro colli sufficiat: Que inqmͣ manus. nͥ
tua iħubone manus: qui montes pon¬
deras. ⁊ t̾ram palmo concludis: quilibras
montes in pondere. ⁊colles instatera:
Inmanu tua dñe omnes fines istoꝵ colli¬
um: et si fas ẽdicere insinu tuo. Deniq
insinu tuo scõꝵ or̃o conu̾titur: inconspec¬
tu tuo intrat: ibi conu̾satur ibi conu̾ti¬
transsibas colles istos. Quid ⁊ si ad te
quifluunt. qui fumigant. qui ascendt̃
sic̃ fumus aromatum inconspectu dñi
demanu tua: Uade gͦ tͥ ad colles tͥuris:
uͥ incensa multa sunt. uͥ incensa cunc¬
ta sunt: nam incolle thuris nil sñ
incenso. Incensa ħ tͥ data sunt: ideo ueni
ritadoleas ea inconspectutuo. Uadam
mͥ ad montem myrre: et ad colles gͥuris.
ueni de libano ueni. Iam exclusum est.
curuadat. Ut quid enĩ nͥut uocet: ut
inuitet. ut dicat ueni: Ecce quam bo¬

Expanded text:
Ascendit, inquit, fumus aromatum in conspecAscendit, inquit, fumus aromatum in conspectu Domini de manu angeli . Sed quae manus integro colli sufficiat? Quae, inquam, manus, nisi tua, Jesu bone, manus, qui montes ponderas, et terram palmo concludis, qui libras montes in pondere, colles in statera? In manu tua, Domine, omnes fines istorum collium, et si fas est dicere, in sinu tuo. Deniqne in sinu tuo sanctorum oratio convertitur, in conspectu tuo intrat: ibi conversatur, ibi convertitransilias colles istos. Quid si et ad tequi fluunt, qui fumigant, qui ascendunt sicut fumus aromatum in conspectu Domini de manu tua? Vade ergo tibi ad colles thuris; ubi incensa multa sunt, ubi incensa cuncta sunt: nam in colle thuris nil sine incenso. Incensa haec data tibi sunt, ideo veni ut adoleas ea in conspectu tuo. 6. Vadam mihi ad montem myrrhae, et ad collem thuris. Veni de Libano, veni. Jam exclusum est cur vadat: utquid enim, nisi ut vocet, ut intret, ut dicat, Veni? Ecce quam bo
Abbreviated transcription (Latin):
in oratione nil habet remissum: nil exi¬
le s uelut cuiꝰ dam fornacis magne fu¬
mus pinguescit: sic pinguescentium
uotorum.⁊ desidii exuberantis agit
uolumina. Ueni ergo tħu bone ad colles
thuris: copiosum orationis incensũ
fuimigant montes quos tangis. Qd
simile frẽs hñt orationis nr̃e: Quam
cito thura nr̃a inanescunt: ⁊ qͦdãmͦ
uix succendunt᷑. ⁊ statim extingunt᷑.
ut quid istud: utiq qm̃ exiguam
nob incensi congessimus mat̾iam. Ego
sp̃c angłicos.⁊ si qui int̾ oͥmines illoꝵ
emuli sunt. quosdam uelut colles chu¬
ris int̾ptor: quoꝵ oratio quasi incen¬
sum dirigitur semꝑ in conspectu di.
qui deuotionis suauissimos uapores
gignunt cclestium glomerant nubes
affectuum. Geatus iure sacerdos. qui
chura tanta offert: quem tam suauis
nebule uapor oꝑit ⁊ inuoluit. In apo¬
phyrala capiat collem thuris: Bona
phyala plena odoram̃toꝵ: s ecce płqͣ  phiala hic.

Expanded text:
in oratione nihil habet remissum, nil exiin oratione nihil habet remissum, nil exile, sed velut cujusdam fornacis magnae fumus pinguescit, sic pinguescentium votorum et desiderii exuberantis agit volumina, Veni ergo, Jesu bone, ad colles thuris: copiosum orationis incensum fumigant montes, quos tangis. Quid simile, fratres, habent orationes nostrae? quam cito thura nostra inanescunt! Et quodammodo vix succenduntur, et statim exstinguuntur. Utquid istud? Utique quoniam exiguam nobis incensi congessimus materiam. 5. Ego spiritus angelicos, et si qui inter homines illorum aemuli sunt, quosdam velut colles thuris interpretor, quorum oratio quasi incensum dirigitur semper in conspectu Dei: qui devotionis suavissimos vapores gignunt, coelestium glomerant nubes affectuum. Beatus utique sacerdos, qui thura tanta offert, quem tam suavis nebulae vapor operit et involvit. In Apophiala capiat coliem thuris? Bona phiala plena odoramentorum. Sed ecce plus quam phiala hic.
Abbreviated transcription (Latin):
Mons ub̃. mons pinguis: mons abun
dans. ⁊ affluens unguntis. Hec un¬
guenta ex inaniri ñ possint: magna
eium unguenti moles inmonte myrre.
Non deficient unguenta de hoc mon¬
te: ideo quia uadit ad montem nut¬
re. tinguentis indigebit: ne odoram̃¬
tis quidem. qui uadit adcolles lyba¬
in. Non enu deficient chura de li¬
bano: nam ⁊ lilium dicunt thꝰ intel¬
ligi. ueni iħu ad hos colles: ut flu¬
ant thura a facietua. O quantus
incensi fumus ascendit de collib isti
cum tuo imino cum te fuerint igne
suecensi. Magnam ht̃ incollib chu
num incensi fomitem. Non cito con¬
sumunt᷑ hec chura: incensi huiꝰ fumꝰ
ñ facile euanescit. Tanta thuris mo¬
les. tanta copia eopra collis thuris. ñ
potest pugillo concludi: ñ comp̾hen¬
di t̾uribulo: uasculo ñ capitur: m̃su¬
ram nescit: quia nescit int̃mitti. Bene
gͦ collis churis qui sine int̾missione
orat: et qd̾ satius ẽ sine remissione. Et

Expanded text:
Mons uber, mons pinguis, mons abundans, Mons uber, mons pinguis, mons abundans, mons affluens unguentis. Haec unguenta exinaniri non possunt. Magna enim unguenti moles in monte myrrhae, Non deficient unguenta de hoc monte: ideo qui vadit ad montem myrrhae, unguentis non indigebit, ne odoramentis quidem, qui vadit ad colles Libani. Non enim deficient thura de Libano. Nam et Libanum dicunt thus intelligi. Veni, Jesu bone, ad hos colles, ut fluant thura a facie tua. O quantus incensi fumus ascendit de collibus istis cum tuo, imo cum te fuerint igne succensi! Magnam habet in collibus thuragnum incensi fomitem. Non cito consumuntur haec thura. Incensi hujus fumus non facile evanescit. Tanta thuris moles, tanta copia collis thuris non potest pugillo concludi, non comprehendi thuribulo: vasculo non capitur, mensuram nescit, quia nescit intermitti. Bene ergo collis thuris, qui sine intermissione orat, et, quod satius est, sine remissione: qui
Abbreviated transcription (Latin):
in se mortificõnem. ⁊ in corruptibilita¬
tem quandam ⁊ resurrectionis future
ymaginem ñ tanigestat. qmͣ germinat
Num quid tͥ mons mire uideri potest.
inquo future incorruptibilitatis nl
magnificum. nil eminens. nil nͥad
horam apparet: Beatꝰ plane in mots
qui huiꝰ mirre g̾mine undiq uestit᷑.
ñ respgitur ꝑ parces: nil in se nudum. nnl
habens sterile. s totum hanc felici fecun¬
dum specie. Quomͦ ñ beatꝰ qui xp̃m
ad se trahit in suiodore aromatis. Bonꝰ
odor ñ tam leꝓsi domum replens: s c̃e
celi palacium: thalamum sponsi. Pon
odor plane. sponso xp̃o. int̾ ipsas deita¬
tis gratꝰ delicias. Deniq suꝑ tantas de¬
uadis. iħu bone: ad quem uenis: q̃
ꝑambulans: quem inhabitas. ⁊ inha¬
bitas infinem: quem solus inhabitas.
⁊ hoc usq ad t̾minum loci. uUeni iħu in¬
cipe hunc montẽ possidere: nullus tͥ
questionem mnoueat: nullus dicat.
numquid habitabis in hoc monte soł:

Expanded text:
in se mortificationem et incorruptibilitain se mortificationem et incorruptibilitatem quamdam, et resurrectionis futurae imaginem non tam gestat quam germinat. Nunquid tibi mons myrrhae videri potest, in quo futurae incorruptibilitatis nil magnificum, nil eminens, nil nisi ad horam apparet? Beatus plane mons, qui hujus myrrhae germine undique vestitur, non respergitur per partes, nil in se nudum, nil habens sterile, sed totum hac felici fecundum specie. Quomodo non beatus, qui Christum ad se trahit in sui odore aromatis? Bonus odor non tantum Leprosi domum replens , sed etiam coeli palatium, thalamum sponsi. Bonus odor plane sponso Christo, inter ipsas deitatis gratus delicias. Denique super tantas devadis, Jesu bone, ad quem venis, quem perambulas, quem inhabitas, et inhabitas in finem: quem solus inhabitas, et hoc usque ad terminum loci. Veni, Jesu, incipe hunc montem possidere. Nullus tibi quaestionem moveat, nullus dicat: Nunquid habitabis in hoc monte tu solus?
Abbreviated transcription (Latin):
xp̃c in odore unguentorũ tuoꝵ currit. asꝑ¬
ge cubile tuum myrra. qmͣ paulus com¬
potius esto mons myrre. Ubior enim gr̃a
u̾ myrra nascitur: qm uͥ resꝑgit᷑.
In hoc monte colloca cubile tͥ. immo indi¬
lecto: inquadam myrre copia. uͭ hec spẽs
aromatica magis oritur. quam ad uehit᷑.
In multis scpture locis: usus myrre ad
mistĩa sumitur. Cum myrra magi ad
xp̃m ueniunt. uenit ⁊ nichodemꝰ ferers
mixturam myrre: quasi libras centũ.
Magna hic copia: s quid ad collatio¬
nem montis: ferens inqͥt. idẽ secum
ferens. ñ ex se ꝓferens: portans ñ pariens.
Bona utraq et que offertur et que orit᷑:
sed ista potior. Deniq illa ad xp̃m adue¬
hitur: ad hanc ip̃e uadit. Uadit eñi sͥ
ad montem myrre. Bene mons mirre.
qui mortem xͥ circumfert inse ip̃o. ñ
in parte. nec quasi resꝑsam. s uberem
et continuam. et eminentẽ: nec ad
horam: quasi ueterascentẽ. s magis re¬
nascentem. Bene mons myrre: quod xͥ

Expanded text:
 in odore currit unguentorum tuorum. Asperge cubile tuum myrrha, quam Paulus compotius esto mons myrrhae. Uberior enim gratia, ubi myrrha nascitur, quam ubi respergitur. In hoc monte colloca cubile tibi, imo dilecto, in quadam myrrhae copia, ubi haec species aromatica magis oritur quam advehitur. 3. In multis Scripturae locis usus myrrhae ad mysteria sumitur. Cum myrrha Magi ad Christum veniunt . Venit et Nicodemus ferens mixturam myrrhae, quasi libras centum . Magna hic copia: sed quid ad collationem montis? Ferens, inquit, id est secum ferens, non ex se proferens: portans, non patiens. Bona utraque, et quae offertur, et quae oritur, sed ista potior. Denique illa ad Christum advehitur, ad hanc ipse vadit. Vadit enim sibi ad montem myrrhae. Bene mons myrrhae, qui mortem Christi circumfert in se ipso, non in parte; nec quasi respersam, sed uberem, et continuam, et eminentem: nec ad horam et quasi veterascentem, sed magis renascentem. Bene mons myrrhae, qui Christi
Abbreviated transcription (Latin):
delicie mee cum sponsa morari. Ita ne
iħu bone de sponse colloquio oblectam̃¬
ta tͥ captas: Iõ tͥ uadis. nec uelut
fastidiosũ amator declinas cum exclii¬
deris. s stas ad ostium⁊ stas ⁊ pulsas:
⁊ qnͣdam repulse passus iuriam. stas

Expanded text:
deliciae meae cum sponsa morari. Itane, deliciae meae cum sponsa morari. Itane, Jesu bone, de sponsae colloquio oblectamenta tibi captas, ideo tibi vadis, nec velut fastidiosus amator declinas cum excluderis, sed stas ad ostium? Stas et pulsas, et quamdam repulsae passus injuriam, stas
Abbreviated transcription (Latin):
de myrre: uͥcarnis uniu̾si mortificant᷑
affectus: uͥlilia castimonie. lilia gr̃aꝵ
et pure nascunt᷑. ⁊ ꝑpetuo florent. Ergo
et in liliis: et in monte myrre: sponsã
satis delicate locatam adu̾tis.Nam al¬
terumtͥ sermo p̾sens exp̃ssit: alt̾m tu
ipse potes ꝑ int̾pretationem expͥmere.
Quonam enim mͦ alio itiirum sedice̾t
quam uͥdelectatam ẽẽ cognouit: Siẽ
enum illa auide expectat: sic ille ar¬
denter ꝓꝑat. Uadam inquit mͥ. Qd
gͦ: Sponse ñ uadit: An ideo sͥ ipsi
uadit: qd̾ ad illam uadit: Uadam
gͦ inquit mͥ: mͥ uadam. ñ soli illi uadã.
Non illa sola capit de meo aduentu le¬
ticiam: s ⁊ mͥ nicħominꝰ alacritatem
refundit. Michi dulce mͥ iocundũ
est. qd̃ ad illam uado: ideo mͥ uadam.
Michi sic ire ꝓficit. ñ deletabilit̾ afficit.
ideo uadam mͥ. Iam mͥ demonte myr¬
re suauis aspirat fraglantia: ideo ua¬
dam odore illectus: Uadam mͥ: quia

Expanded text:
te myrrhae, ubi carnis universi mortificantur te myrrhae, ubi carnis universi mortificantur affectus, ubi lilia castimoniae, lilia gratiarum et pure nascuntur, et perpetuo florent. Ergo et in liliis, et in monte myrrhae sponsam satis delicate locatam advertis. Nam alterum tibi sermo praesens expressit, alterum tu ipse potes per interpretationem exprimere Quonam enim modo alio iturum se diceret, quam ubi dilectam esse cognovit? Sicut enim illa avide exspectat, sic ille ardenter properat. Vadam, inquit, mihi. Quid ergo? sponsae non vadit? an ideo sibi ipsi vadit quod ad illam vadit? Vadam ergo, inquit, mihi. Mihi vadam, non soli illi vadam. Non illa sola de meo capit adventu laetitiam, sed et mihi nihilominus alacritatem refundit. Mihi dulce, mihi jucundum est quod ad illam vado. Jam vadam mihi. Mihi sic ire proficit, me delectabiliter afficit, ideo vadam mihi. Jam mihi de monte myrrhae suavis aspirat fragrantia, ideo vadam odore illectus. Vadam mihi, quia
Abbreviated transcription (Latin):
aspreet dies. Deliciosa tñ expectatio
lucis: int̃ lilia. Et uide qualib spon¬
sa pascatur inliliis: in liliis ñ cadu¬
cis: in liliis ñ marcescentib: in liliis
deniq quadam incorruptibilitate
myrratis. Nam myrra incorruptio¬
nem demonstrat. Iure pꝰt lilia de
myrra subtexit᷑: ut sponse lilia qͣdã
incorruptionis ꝑpetuitate cõm̃det.
uadam inquit m ad montẽ myrre.
Quid est bone iħu qd̾ sponsatua dilecta
tua. alibi expectat: ⁊ tu alio uadis:
Illa pascit᷑ ⁊ expectat inliliis: ⁊ tu na¬
dis ad montẽ myrte: Quare ñ ma¬
gis uadis ad lilia. uͥ sponsa morat᷑.
donec aspicẽt dies. An forte lilia hec
ñ sunt aliena. nec longe posita a
monte myrre: s magis oriuntirr
in illo Ita quidem ẽt nusꝙͣ lecius
nascunt᷑ lilia qmͣ in monte myrre:
nusquam magis illesa seruant᷑. In
monte myrre: nec corruptioni. nec cor-¬
ruptibilitati locꝰ ullus relinquit᷑. In mõ¬

Expanded text:
aspiret dies. Deliciosa tamen exspectatio aspiret dies. Deliciosa tamen exspectatio lucis inter lilia. Et vide qualibus sponsa pascatur in liliis. In liliis non caducis, in liliis non marcescentibus, in liliis denique quadam incorruptibilitate myrrhatis. Nam myrrha incorruptionem demonstrat. 2. Jure post lilia de myrrha subtexitur, ut sponsae lilia quadam incorruptionis perpetuitate commendet. Vadam, inquit, mihi ad montem myrrhoe. Quid est, bone Jesu, quod sponsa tua, dilecta tua, alibi exspectat, tu alio vadis? Illa pascitur et exspectat in liliis, et tu vadis ad montem myrrhae? Quare non magis ad lilia vadis, ubi sponsa moratur donec aspiret dies? An forte lilia haec non sunt aliena, nec longe posita a monte myrrhae, sed magis oriuntur in illo? Ita quidem est: nusquam laetius nascuntur lilia, quam in monte myrrhae, nusquam magis illaesa servantur. In monte myrrhae nec corruptioni, nec corruptibilitati locus ullus relinquitur. Ibi in mon
Abbreviated transcription (Latin):
castitatis: omĩm lilia grãꝵ. Si esu¬
rire beatum: multo mag̃ int̾ lilia pas¬
ci. Et ipsa uirtutum esuries pascit.
et delectat auiditas: odor cybat s ñ¬
dum saciat. Saciabor cum apparust
gła tua. Deniq ip̃aꝵ uͥtutũ ut sic dic̃o
gła latet adhiic. Totum qd̾ inde hau¬
rimus inodore ẽ: occultatur forma
s famam audimꝰ Tenuis quidem
infama: infumo. inodore cybamꝰ.
Dulcis sed tenuis. Et nos iam saturati su¬
mus: iamdiuites facti. solo uirtutum
odore contenti. Nescio tñ si uł odorẽ
haurimus: quos ꝑfectionis ñ trahit aiui¬
ditas. S̾uauis quidem liliorum odor:
Deniq qui pascunt᷑ inquit in liliis.
id ẽ interlilia. ñ ipsis liliis: sentientes
uiciniam. ñ fruentes sub̃a. Exiguuᷤ
uirtutum usus expͥmit᷑ in odore: ñ
copiosa. ñ solida et quasi corpulenta
refectio. Non eñi omnimodis reficit᷑
qui pascitur. Ideo ñ dicit qui reficiũ¬
tur. s qui pascunct᷑ in liliis: donee

Expanded text:
castitatis, omnium lilia gratiarum. Si esucastitatis, omnium lilia gratiarum. Si esurire beatum, multo magis inter lilia pasci. Et ipsa virtutum esuries pascit, et delectat aviditas. Odor cibat, sed nondum satiat. Satiabor cum apparuerit gloria tua . Denique ipsarum virtutum, ut sic dicam, gloria latet adhuc. Totum quod inde hauris in odore est. Occultatur forma, sed famam audimus. Tenuis quidem in fama, in fumo, in odore cibus; dulcis, sed tenuis. Et nos jam saturati sumus, jam divites facti, solo virtutum odore contenti. Nescio tamen si vel odorem haurimus, quos perfectionis non trahit aviditas. Suavis quidem liliorum odor, Denique qui pascuntur, inquit, in liliis; id est inter lilia, non ipsis liliis; sentientes viciniam, non fruentes substantia. Exiguus virtutum usus exprimitur in odore, non copiosa, non solida et quasi corpulenta refectio. Non enim omnimodis reficitur qui pascitur: ideo non dicit: Qui reficiuntur; sed, qui pascuntur in liliis, donec
Abbreviated transcription (Latin):
ba inquit cua sicut hynnuli ca¬
pree gemelli. uidetis quanta
gr̃a sponse. Paruula ẽ. et quasi
inuencula: et ub̃a ñ habet. Quid eñi
nͥ iuuenculã notat: dum hynnulis
comparat: Ergo et mat̾ ẽ et paruula
ẽ: alios pascens. et pa̾ci ñ indigens. Et
siquis sit pauli similis: ñ dum tam̃
euacuauit que sunt paruuli. in car¬
ne commorans. Et si aliis abundat:
ñdum tñ se arbitratur comp̃hendisse.
Inspeculo uidet: ineniginate uidet. ideo
sicut parulus. sicut hẏnnulus in um¬
bra pascitur: donec aspiret dies. In um¬
bra: s int̾ lilia pascit᷑. Infelix plane qͥ
quedam int̾ lilia positus. int̃ lilia scẽ
congregationis. uͥ uarie undiq uirtu¬
tutes redolẽt nicħ tam̃ suaue. nil lilio¬
rum simile nouit odorari. Sonuspla¬
ne et sponse pͥuilegio gaudens: cui
ipsa intrinsecus uirtutum nascunt᷑
lilia. Qui int̾ illa pascitur int̾ illa
reficit᷑: illa esurit. Seati em̃i qui esu¬
riunt et situnt lilia iusticie: lilia

Expanded text:
 inquit, tua sicut hinnuli capreae gemelli. Videtis quanta gratia sponsae: parvula est et quasi juvencula, et ubera habet. Quid enim nisi juvenculam notat dum hinnulis comparat? Ergo et mater est, et parvula est, alios pascens, et pasci indigens. Et si quis sit Paulo similis, nondum tamen evacuavit quae sunt parvuli, in carne commorans. Et si aliis abundat, nondum tamen se arbitratur comprehendisse. In speculo videt, in aenigmate videt: ideo sicut parvulus, sicut hinnulus in umbra pascitur, donec aspiret dies. In umbra, sed inter lilia pascitur. Infelix plane qui quidem inter lilia positus, inter lilia sanctae congregationis, ubi variae undique virtutes redolent, nihil tamen suave, nihil liliorum simile novit odorari. Bonus plane et sponsae privilegio gaudens, cui ipsa intrinsecus virtutum nascuntur lilia, qui inter lilia pascitur, inter lilia reficitur, lilia esurit. Beati enim qui esuriunt et sitiunt lilia justitiae, lilia
Abbreviated transcription (Latin):
hũt. Ubi ergo reclinate st̃. apd̃ patrem
utiq luminum: apud quem ñ est uicis¬
situdinis obumbratio. Om̃is uicissitudo
obumbrationis instarht: et ñ dum alii
alud succedit: quodamin abscondit. &
obumbra qd̾ p̾cedit. hoc ergo est. qd̾ dic̃.
donec alpiret dies. et reclinent᷑ uinbre:
idẽ donec aspiret dieꝰ ⁊ plenꝰ et sempit̾nus
m̾idies. qui umbras om̃s ad nichilet.
Qui pascunt᷑ inqͥt in liliis donec aspiret
dies et reclinent᷑ umbre: hoc ẽ qui sapi¬
entie oblectantur et pascunt᷑ õdore: do¬
nec ipse lucis et̾ne candor illuceseat. Utrũ¬
ꝙ comiñdat᷑ inliliis: candor et odor. Et
odor quidem. quid aliud ẽ nͥgr̃a fidei: oe
candor nͥ gła speciei: In nocte odor sentit᷑.
s candor ñ cernitur: donec aspiret dies:
tem umbrarum. Ille cum aspirau̾it di¬
es. iam ñ erunt ubera necessaria: õs eñi
erunt docibibes ipsiꝰcłi. Int̾un gͦ sponse

Expanded text:
habent. Ubi ergo reclinatae sunt? Apud Patrem habent. Ubi ergo reclinatae sunt? Apud Patrem utique luminis, apud quem non est vicissitudinis obumbratio . Omnis vicissitudo obumbrationis instar habet, et dum alii aliud succedit, quodammodo abscondit et obumbrat quod praecedit. Hoc ergo est quod dicit, donec aspiret dies, et inclinentur umbrae; id est donec aspiret dies, et plenus sempiternus meridies, qui umbras omnes annihilet. Qui pascuntur, inquit, in liliis donec aspiret dies, et inclinentur umbrae; hoc est, qui sapientiae oblectantur et pascuntur odore, donec ipse lucis aeternae candor illucescat. Utrumque commendatur in liliis, candor, et odor. Et odor quidem quid aliud nisi gratia fidei; et candor, nisi gloria speciei? In nocte odor sentitur, sed candor non cernitur, donec aspiret dies; tem umbrarum. Ille cum aspiraverit dies, jam non erunt ubera necessaria. Omnes enim erunt docibiles ipsius diei. Interim ergo sponsae
Abbreviated transcription (Latin):
sapientie portio ẽ: in istis deliciis. Qm ñ
spũales delicie. exꝑientia sui satis edo¬
cent. ⁊ quantum expetendum sit. qd̃
de ipsis restat: ce qnͣtum respuendũ.
quicquid illis obstat. Tria hic obser¬
uanda occurrunt. Tempus: opus. locꝰ.
Tempus id est nox: tempꝰ quietionis.
et uacationis ẽ. Opus refectionis ẽ quia
pascunt᷑. locus delictationis ẽ: eo qd̾ int̃
lilia. Iure distenta ad paruulos reportat
ubera. qui sic pascitur: qui in meditati¬
onib pascit᷑ fidi. lib̃sme. ub̃riie. uoluptuose.
Putaᷤᷤ qd̾ salomõ inoĩ gła sua. uestitus est sicut
sponsa. que inter lilia pascit᷑: Quomͦ non
głose uestita: uallata liliis: Nam et si um¬
bra obscurat speciem: sentit tñ odorem.
sentit uestim̃toꝵ fraglantiam: et in his
quasi famam sapientie odorat᷑. Donec
aspiret dies ⁊ reclinentur umbre: id ẽ
donec aspuet dies: et sempit̾nus dies. Ꝙ¬
diu dies et nox uices alt̾nant: ñ uident᷑
umbre reclinate. ex totodum statum

Expanded text:
sapientiae portio est in istis deliciis. Quomodspirituales deliciae experientia sui satis edocent, et quantum expetendum sit quod de ipsis restat, et quantum respuendum quidquid illis obstat. 7. Tria hic observanda occurrunt: tempus, opus, et locus. Tempus, id est nox, tempus quietis et vacationis est. Opus refectionis est, quia pascuntur. Locus delectationis est, eo quod inter lilia. Jure distenta ad parvulos reportat ubera, qui sic pascitur, qui in meditationibus pascitur fidei, liberrime, uberrime, voluptuose. Putas quod Salomon in omni gloria sua vestitus est sicut sponsa, quae inter lilia pascitur? Quomodo non gloriose vestita, vallata liliis? Nam, etsi umbra obscurat speciem, sentit tamen odorem, sentit vestimentorum fragrantiam: et in his sapientiae quasi famam odoratur, donec aspiret dies, et inclinentur umbrae; id est, donec aspiret dies, et sempiternus dies. Quamdiu dies et nox vices alternant, non videntur umbrae reclinatae ex toto, dum statum
Abbreviated transcription (Latin):
incelum est: raptus etiam inꝑadisum.
Serenitatis locus ẽ celum: ꝑadisus uolup¬
tatum. Pulchre inutrumq rapitur.
eo quod semiplena sit contemplatio.
que alt̾utro caret. Deniq inquodam
ꝑadiso deliciarum.⁊ uoluptatum lo¬
cata uidetur. que pascitur int̾ lilra. do¬
nec aspiret dies. Añqͣm aspiret dies nox
est: s nox ista nescio quid udet᷑ hr̃e
diei. Nox inquit illuminatio mea:
in deliciis meis. Illuminationis eteñi
uicem tenent. exꝑte delicie. Pulcheri¬
mus contemplationis locus ẽ. uͥ sim¬
plex consid̾atio fidei. celestes ⁊ suaue olen¬
ces. asꝑgit affecctꝰ: et et̾ni luminis grãm
spirat. Non sunt iste delicie. quas b̃s

Expanded text:
in coelum est, raptus et in paradisum. in coelum est, raptus et in paradisum. Serenitatis locus est coelum, paradisus voluptatum. Pulchre in utrumque rapitur, eo quod semiplena sit contemplatio, quae alterutro caret. Denique in quodam paradiso deliciarum et voluptatum locata videtur, quae pascitur inter lilia, donec aspiret dies. Antequam aspiret dies, nox est. Sed nox ista nescio quid videtur habere diei: Nox, inquit, illuminatio mea in deliciis meis . Illuminationis etenim vicem tenent ex parte deliciae. Pulcherrimus contemplationis locus est, ubi simplex consideratio fidei coelestes et suave olentes aspergit affectus. et aeterni luminis gratiam spirat. Non sunt is
Abbreviated transcription (Latin):
rabit dies: cum eiuginatum inquibus
adhuc uidemus. umbre inclinabuntur.
Plures hic umbre sunt: umbra fallatie.
umbra refrigerii: umbra figure. In pͥ¬
ma serpens dormit: in sccl̃a. sponsa reqͥ¬
escit: int̾cia sponsus delitescit. De pͥma
dicit᷑. in umbra dormit: de scd̃a. inium¬
bra euis quem desideraueram sedi: de
tercia. quia sapientia in mnist̾io abscõ¬
ditur. Om̃s iste reclinabunt᷑ umbre.
cumaspirau̾it dies: umbra fraitdis.
umbra fidei. umbra myst̾ii. Tunc erit
tum tñ hacumbra se dicit. tm̃ in spe¬
culo et eniginate uidens. Magnus mõs:
et tñ facile raptus int̾cium celum. felix
raptꝰ. ⁊ multo felicior illo. quo mons
mare mittit᷑. Raptus est: quia sapi¬
entia di immutauit sensum illius.
Ideo raptus int̾cium celum. incelum
intelligentie pure: unde umbre.⁊
cnigniata ꝓcul ablegata sunt. Inferiores
sunt umbre: et reclinate quodam. eius
respectu quiincelum rapitur. Raptus

Expanded text:
rabit dies, cum aenigmatum in quibus rabit dies, cum aenigmatum in quibus adhuc videmus, umbrae inclinabuntur. Plures hic umbrae sunt: umbra fallaciae, umbra refrigerii, umbra figurae. In prima serpens dormit; in secunda sponsa quiescit; in tertia sponsus delitescit. De prima dicitur: In umbra dormit : de secunda, In umbra ejus, quem desideraveram, sedi . de tertia, quia sapientia in mysterio absconditur . Omnes istae reclinabuntur umbrae eum aspiraverit dies, umbra fraudis, umbra fidei, umbra mysterii. Tunc erit ertum tamen hac umbra se dicit, tantum in speculo et aenigmate videns . Magnus mons, et tamen facile raptus in tertium coelum. Felix raptus, et multo felicior illo, quo mons mare mittitur. Raptus est, quia sapientia Dei immutavit sensum illius. Ideo raptus in tertium coelum, in coelum intelligentiae purae, unde umbrae et aenigmata procul ablegata sunt. Inferiores sunt umbrae, et reclinatae quodam modo ejus respectu, qui in coelum rapitur. Raptus
Abbreviated transcription (Latin):
gr̃ãm tenet. Odor enim quidam fructꝰ
est. Ego enim quasi uitis inqt fructi¬
ficaui suauitatem odoris. Uide qͦmͦ
sapĩa odorem sum infructib reputat.
Spũalis iste cib ẽ ÷ nicħ hñs corpulen¬
tie. nec dente tactus. nec labore mans:
sed haustus spũ: ipsis statim ubib
influens. et ub̃a distendens. Unde
etenim fraglantia dicunctur unguẽ¬
tis optimis : nͥ quod in ipsis deiuicinis
haustus liliis sp̃c redolet: Bonec aspi¬
ret dies: et inclinent᷑ umbre. Dulce
quidem int̃ lilia expectare auroram
siugentem: et forte uicinus est dies istis
liliis: et int̾ lilia eius frequent̃ aura q̃dã
et uapor baurit᷑. Et ipse sposus in liliis
pascitur: qui ipse ⁊ lilium ẽ conualliũ.
et lumen diei. Dulce ẽ gͦ compascendo
cum ipso. p̾stolari ip̃m: p̾stolari inter
lilia donec diei lum̃ aspiret. Tempus siltd
delarat: de quo dr̃. Saciabor cum appa¬
ruerit gła tua. Tunc uerus ẽt̾nus aspi¬

Expanded text:
gratiam tenet. Odor enim quidam fructus gratiam tenet. Odor enim quidam fructus est: Ego, inquit, quasi vitis fructificavi suavitatem odoris . Vide quomodo Sapientia odorem suum in fructibus reputat. Spiritualis iste cibus est, nil habens corpulentiae, nec dente tactus, nec labore mansus, sed haustus spiritu, ipsis statim uberibus influens, et ubera distendens. Unde etenim fragrantia dicuntur unguentis optimis , nisi quod in ipsis de vicinis haustus liliis spiritus redolet, donec aspiret dies, et inclinentur umbrae? 6. Dulce quidem inter lilia exspectare auroram surgentem: et forte vicinus est dies istis liliis, et inter lilia ejus frequenter aura quaedam et vapor hauritur; et ipse sponsus in liliis pascitur, qui ipse et lilium est convallium, et lumen diei. Dulce est ergo compascendo cum ipso praestolari ipsum, praestolari inter lilia, donec diei lumen aspiret. 90 Tempus illud declarat, de quo dicitur: Satiabor cum apparuerit gloria tua . Tunc verus et aeternus aspi
Abbreviated transcription (Latin):
uetustate infracta. Magnum sponse
pectoris ornam̃tum: si ubera integra
habeat. ñ laxa. ñ fiactas mammas.
in huiꝰ egypto scłi. Ideo dicit ubera mea
turris. In expugnabilia ubera hec. et
lactis ubertate tumentia: que int̾ris
excreuerunt modum. Sona gͦ ubera
tam distenta: ubera pietatis. ubera
gemina: eo qd̃ pietatis consolationẽ
hãt uite. que nunc ẽ et future. Gau¬
dete inquit gaudio magno. ut po¬
temini alacte: et saciemini abube¬
rib consolationis eius. Et cum auul¬
si fu̾itis alacte: epuleminĩ abintͦtu
głe eius. Uidetis quolactis usus addu¬
cant. Ut epulemini inqͥt ab intͦitu
głe. Annon tibi uidentur ubera spon¬
srepulari abintroitu głe: que sicut
hynnuli pascunctur in liliis donee
asspiret dies inclinentur umbre¬
r Quamdulcit̾ suggunt᷑ ubera q̃
sic pascunt᷑: ubera de celo plena: quia
celestib refecta liliis. Ipsa lilioꝵ fragl̃a¬
tia pascit: odor eorum cibi

Expanded text:
vetustate infracta. Magnum sponsae vetustate infracta. Magnum sponsae pectoris ornamentum, si ubera integra habeat; non laxa, non fractas mammas in hujus Aegypto saeculi. Ideo dixit: Ubera mea turris . Inexpugnabilia ubera haec, et lactis ubertate tumentia, quae in turris excreverunt modum. Bona ergo ubera tam distenta, ubera pietatis, ubera gemina, eo quod pietas consolationem habeat vitae quae nunc est, et futurae. Gaudete, inquit, gaudio magno, ut potemini a lacte, et satiemini ab uberibus consolationis ejus. Et cum avulsi fueritis a lacte, epulemini ab introitu gloriae ejus . Videtis quo lactis usus adducat? Ut epulemini, inquit, ab introitu gloriae. An non tibi videntur ubera sponsi epulari ab introitu gloriae, quae sicut hinnuli pascuntur in liliis, donec aspiret dies, et inclinentur umbrae? Quam dulciter suguntur ubera quae sic pascuntur, ubera de coelo plena, quia coelestibus refecta in liliis! Ipsa liliorum fragrantia pascit. Odor eorum cibi