comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Nuꝑ ab erequiis carmina rapta meis.
His mando dicas int̾ murata referrr:
Fortune nultũ corpora posse mee.
Nãq ea disumił subito ẽ effecta priori.
Flendaq nc̃. aliquo tẽpore leta fuit.
Sarcma laturo magna futurꝰ eras.
Longa uia ẽ. ꝓpera. nob̾ habitabit᷑ orbiᷤ.
Ultimꝰ a t̾ra terra remota mea.
Dii maris ⁊ celi quid enĩ nͥ uota suꝑst̃.
Soluere quassate parcite m̃bra ratis.
Neue p̾cor magni subscribut cesaris ire.
Sepe prem̃te deo fert ds̃ alter opẽ.
Mulcib̾ in trorã. ꝓ troia stabat apollo.
equa ueuꝰ tenc̾ris. pallas miqͣ fure.
Oderat eneã ꝓpior saturnia turno.
Ille tñ nems numine tutꝰ erat.
Sepeferox cautũ petiit neptunꝰ ulxẽ.
Enpuc patruo seꝑe minua suo.
⁊ nob̾ aligõ qͣmuis distamꝰ ab ilł:
Q ins uetat irato num̃ adẽe deo:
Uerba mis frustra ñ ꝓfitientia ꝑdo.
I p̃a gͣues spargr̃ ora loq̃ntis aqͥue.
Terrbił q nothꝰ iacrat mea ũba p̃cesq:¬

Expanded text:
nuper ab exequiis carmina rapta meis. nuper ab exequiis carmina rapta meis. his mando dicas, inter mutata referri fortunae vultum corpora posse meae. namque ea dissimilis subito est effecta priori, flendaque nunc, aliquo tempore laeta fuit. sarcina laturo magna futurus eras. longa via est, propera! nobis habitabitur orbis ultimus, a terra terra remota mea.’ Di maris et caeli—quid enim nisi vota supersunt?— solvere quassatae parcite membra ratis, neve, precor, magni subscribite Caesaris irae! saepe premente deo fert deus alter opem. Mulciber in Troiam, pro Troia stabat Apollo; aequa Venus Teucris, Pallas iniqua fuit. oderat Aenean propior Saturnia Turno; ille tamen Veneris numine tutus erat. saepe ferox cautum petiit Neptunus Ulixen; eripuit patruo saepe Minerva suo. et nobis aliquod, quamvis distamus ab illis, quis vetat irato numen adesse deo? verba miser frustra non proficientia perdo. ipsa graves spargunt ora loquentis aquae, terri
Abbreviated transcription (Latin):
Dr̃e. ꝯsilium resq locusq dabt̃.
Si pot̾is uacuo tͣdi. si cuncta uidebis:
Mitia. si uires fregerit ira suas.
Siquis erit qui te dubitantẽ ⁊ adire mũtẽ:
Yradati ⁊ ance tñ panca loqͣtur: adi.
Luce bona. dnoq tuo felitior ip̃o:
Peruemas illuc. ⁊ mala nr̃a lenes.
Namq ea ł uemo ł quimͥ uuln̾a fecio:
Solꝰ achilleo tollere more potest.
Nam spes c̃ animi nr̃a timore minor
Queq quiescebat ne mota reseinat ira:
⁊ pene tu sis altera causa: cauei
Cum m̃ in nr̃m fũis penetrale receptꝰ.
Otigensq tuã scimia curua domũ:
⁊ sua detecra nomina froute geru.¬
I res ꝓcul obscura latitantes ꝑte uidebis.
Hii qͥuoq qd̾ nemo nescit amare docent.
Hos in uel fugias. uł si satis oris habebis:
Oedrpodas fatito telegonasq uoces.
Deq trib moneo si qͣ est cͥ cura parenus:
Ne quẽqͣm qͣmins ip̃e docebit ames.
Sunt qͦ. mutate t̾ quinq uolunnã forme.

Expanded text:
dicere: consilium resque locusque dabunt, dicere: consilium resque locusque dabunt, si poteris vacuo tradi, si cuncta videbis mitia, si vires fregerit ira suas, siquis erit, qui te dubitantem et adire timentem tradat, et ante tamen pauca loquatur, adi. luce bona dominoque tuo felicior ipso pervenias illuc et mala nostra leves. namque ea vel nemo, vel qui mihi vulnera fecit solus Achilleo tollere more potest. nam spes est animi nostra timore minor— quaeque quiescebat, ne mota resaeviat ira et poenae tu sis altera causa, cave! cum tamen in nostrum fueris penetrale receptus, contigerisque tuam, scrinia curva, domum, et sua detecta nomina fronte geret; tres procul obscura latitantes parte videbis,— sic quoque, quod nemo nescit, amare docent. hos tu vel fugias, vel, si satis oris habebis, Oedipodas facito Telegonosque voces. deque tribus, moneo, si qua est tibi cura parentis, ne quemquam, quamvis ipse docebit, ames. sunt quoque mutatae, ter quinque volumina, formae,
Abbreviated transcription (Latin):
Scandere te iubeã cesareãq domũ.
Ignoscant augusta mͥ loca. diiq locoꝵ.
Uenit in hoc illa fulmen ab arce caput.
Esse quidẽ meminimitissima sedib ilł.
Numina. si timeo qui noeuere deos.
Lerretur mimimo penne stridore colũba.
Unguib accipit saucia fc̃a tuis.
Nec ꝓcul a stabuł andec discedere. siqua:
Extassa ẽ auidi dentib agna lupi.
Iitaret celũ pheton si rueret. ⁊ quos:
Oprarat stulte tang̾e nollet equos.
Me qͦ qui sensi fateor iouis arma cunere.
Me reor infesto c̃ tonat igne peti.
Quitũq argolita de classe capharea fug̃:
Semꝑ ab euboicis uela retorquet aquis.
⁊ mea cimba semel uasta ꝑcussa ꝓcella:
I llũ quo lesa ẽ horret adice locum᷑.
Ergo cane lib̾ ⁊ amida crit̃spice mente.
Ut satis a media sit tͥ plebe legi.
Dũ pecit infirmis aimrũ sublimia pẽnis:
Y carus. ycanas nomine fecit aquas
Difficile ẽ tũ an remis utaris an aura.

Expanded text:
scandere te iubeam Caesareamque domum. scandere te iubeam Caesareamque domum. ignoscant augusta mihi loca dique locorum! venit in hoc illa fulmen ab arce caput. esse quidem memini mitissima sedibus illis numina, sed timeo qui nocuere deos. terretur minimo pennae stridore columba, unguibus, accipiter, saucia facta tuis. nec procul a stabulis audet discedere, siqua excussa est avidi dentibus agna lupi. vitaret caelum Phaethon, si viveret, et quos optarat stulte, tangere nollet equos. me quoque, quae sensi, fateor Iovis arma timere : me reor infesto, cum tonat, igne peti. quicumque Argolica de classe Capherea fugit, semper ab Euboicis vela retorsit aquis; et mea cumba semel vasta percussa procella illum, quo laesa est, horret adire locum, ergo cave, liber, et timida circumspice mente, ut satis a media sit tibi plebe legi. dum petit infirmis nimium sublimia pennis Icarus, aequoreas nomine fecit aquas. difficile est tamen hinc, remis utaris an aura,
Abbreviated transcription (Latin):
Da mͥ meoniden. ⁊ tot cirẽspice easus.
Ingemũ tantis extidec ome mał.
Deniq secur same lis ite iemento
Nec tͥ sit lecto displicuisse pudor
Non tra se prebet nob̾ fortuna secundã.
U t tͥ sic rõ laudis hũda tue.
Donee erã sospes tituli tangebar amore.
Querendiq michi uõis audor erat.
Carmina nc̃ si ñ studiũq qd̾ obfuit ocr:
Sit satis ingeno sic fuga parta meo.
I tñ. ⁊ ꝓ me tu cui licet aspice romã
On faccrent possẽ nunc neus ẽẽ lib̾.
Nec te qd̾ uenias magnã peregrinꝰ murbẽ:
I gnotum popło posse nenire prita.
Ut ticulo careas ip̃o noscere colore.
Uissimulare uelim te licet cẽ meiz.
Clam tñ int̃to. ne te mea cͣmina ledant.
Non sunt ut quondã plena fauous erant.
Siquis erit qui te qr sis meꝰ ẽẽ legendum.
Ñputat. e gremio reiciatq suor
Inspice dic titulũ. ñ sũ preceptor amoris
Quas m̃uir penas iã dedit illud opꝰ
Forsitan exspectes an in alta palacia missr̃

Expanded text:
da mihi Maeoniden et tot circumice casus, ingenium tantis excidet omne malis. denique securus famae, liber, ire memento, nec tibi sit lecto displicuisse pudor. non ita se nobis praebet Fortuna secundam, ut tibi sit ratio laudis habenda tuae. donec eram sospes, tituli tangebar amore, quaerendique mihi nominis ardor erat. carmina nunc si non studiumque, quod obfuit, odi, sit satis; ingenio sic fuga parta meo. tu tamen i pro me, tu, cui licet, aspice Romam, di facerent, possem nunc meus esse liber! nec te, quod venias magnam peregrinus in urbem, ignotum populo posse venire puta. ut titulo careas, ipso noscere colore dissimulare velis, te liquet esse meum, clam tamen intrato, ne te mea carmina laedant; non sunt ut quondam plena favoris erant. siquis erit, qui te, quia sis meus, esse legendum non putet, e gremio reiciatque suo, inspice dic ‘ titulum, non sum praeceptor amoris; quas meruit, poenas iam dedit illud opus. forsitan expectes, an in alta Palatia missum
Abbreviated transcription (Latin):
Causa protimoñ bona maiorerit.
Inueies aliquẽ qui ne susꝑiret adc̃prũ.
C armumna nec siceis ꝑ legae ista genis.
⁊ tacitus setũ ne quis malꝰ audiat opter:
Sit rea leuito ces are pena leuis.
Nos qͦ quisqͥs erit ne sit miser ille p̃camur.
Sedib in patriis aet mͥ posse mori.
Ut ꝑagas mandata liber culpab̾e forsan
Ingenn q inuior laude ferere mei.
Iudicis offm̃ ẽ ue res ica tẽpora terũ:
Querere. quesito tempore tutus eris.
Carmma ꝓuenũt animo diducta seno.
Nubila sunt subitis tẽpora nr̃a mał.
Carmina secessũ scribentis ⁊ ocia querẽ.
Me mare. me uenti me fera iactat hyẽs.
Carminib mecꝰ om̃s abẽ. ego ꝑditꝰ ensẽ:
Hesutũ iugulo iã puto iãq meo.
Hec qͦ que facio nudex mirabit̃ equs.¬

Expanded text:
causa patrocinio non bona maior erit. causa patrocinio non bona maior erit. invenies aliquem, qui me suspiret ademptum, carmina nec siccis perlegat ista genis, et tacitus secum, ne quis malus audiat, optet, sit mea lenito Caesare poena levis. nos quoque, quisquis erit, ne sit miser ille, precamursedibus in patriis det mihi posse mori. ut peragas mandata, liber, culpabere forsan ingeniique minor laude ferere mei. iudicis officium est ut res, ita tempora rerum quaerere, quaesito tempore tutus eris. carmina proveniunt animo deducta sereno; nubila sunt subitis tempora nostra malis, carmina secessum scribentis et otia quaerunt; me mare, me venti, me fera iactat hiems. carminibus metus omnis obest ; perditus ensem haesurum iugulo iam puto iamque meo. haec q
Abbreviated transcription (Latin):
heimͥ qͦ domino ñ licet ire tuo.
hade si inicultꝰ. qualẽ decet exuł eẽ.
infelix habitũ temporis huiꝰ habe.
Nec te p̾ͥpureo uelent uaccinia succo.
ñ est conueniens luecib ille color.
Nec ticulꝰ minio. nec cedro carta notecur.
Candida nec nigra cornua fronte geras.
Felices ornant hec instrumenta libellos.
Fortune memorẽ te decet ẽẽ mee.
Net secto gemine poliant᷑ pumice frontes.
Hirsucus sparsis ut uideare comis.
Neue liturarũ pudeat. qui iuderit illas:
De lacrinus fr̃as senciet ẽẽ meis.
Cade liber uerbisq meis loca gͣta saluta.
ontingã certe quolicet illa pede.
iquis ut in poyulo nr̃i nminemor illo:
iquis qui quid agã forte requirit erit:
U uere me q̾ices. saluũ tñ ẽẽ negabis.
Atq ita tu tacitꝰ querenti plura legendũ:
Ne que ñ opus ẽ ip̃e loquare caue
Protiꝯ abmonitꝰ repetet mea c̃ma lector.
Iꝑagar populi publicus ore reus.
Tu caue defenras qͣmuis mordeb̾e dc̃is.

Expanded text:
hi, quod domino non licet ire tuo! vade, sed incultus, qualem decet exulis esse infelix habitum temporis huius habe. nec te purpureo velent vaccinia fuco— non est conveniens luctibus ille color— nec titulus minio, nec cedro charta notetur, candida nec nigra cornua fronte geras. felices ornent haec instrumenta libellos; fortunae memorem te decet esse meae. nec fragili geminae poliantur pumice frontes, hirsutus sparsis ut videare comis, neve liturarum pudeat; qui viderit illas, de lacrimis factas sentiet esse meis. vade, liber, verbisque meis loca grata saluta: contingam certe quo licet illa pede. siquis, ut in populo, nostri non inmemor illi, siquis, qui, quid agam, forte requirat, erit, vivere me dices, salvum tamen esse negabis; ere dei. atque ita tu tacitus—quaerenti plura legendus — ne, quae non opus est, forte loquare, cave! protinus admonitus repetet mea crimina lector, et peragar populi publicus ore reus. tu cave defendas, quamvis mordebere dictis;
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ꝓcul in dextrã tendens sua bͣchia ripã:
ꝑmea ñ sano ter pede texta ferit.
N eue daret saltũ ꝓperans isistere ripe:
Six ẽ euandri nieq retenta manii.
Diiq petiroꝵ dyeit saluete locoꝵ¬

Expanded text:
et procul in dextram tendens sua bracchia ripam et procul in dextram tendens sua bracchia ripam pinea non sano ter pede texta ferit; neve daret saltum properans insistere terrae, vix est Evandri vixque retenta manu. di que petitorum dixit ‘salve te loco
Abbreviated transcription (Latin):
Deserit archadiã parrasiñq larem.
Cui genitrix flenti fortuna inrilit̾ inqͥt:
Siste precor lacrimas ista ferenda tͥ ẽ.
Sic erat in fatis. nec te tua culpa fugauit:
S ⁊ deus. offenso pulsus es urbe deo.
N on m̾ici penã pateris. si numinis irã.
Est aliquid magnis crim̃ abẽẽ mat̾.
Conscia mens ut cuiq sua ẽ ita ꝯcip̃int᷑:
Uectora ꝑ fc̃o spemq metũq suo.
N ec tã ut reris primꝰ mala calia passus.
P assus idẽ tyriis qui quondã pulsꝰ ab horiᷤ.
Caddmꝰ. in aonua ꝯstitit exul humo.
Passus iẽ tyacus ⁊ idem pegaseus yason.
I quos pret̾ea longa refre mora est.
⁊ tibi crede mͥ tempora ueris ert̃.¬
S otib euander ⁊ firma m̃te parentis:.
Naue serat fluce. hesꝑiamq tenet.
Iãq ratẽ docte monitu carmentis iamnẽ:
Egerat. ⁊ tuscis obuiꝰ ibat aqriis.
Flumiis illa latꝰ cui sr̃uada iũcta tarenti:
Cortinunt manũ torua regentis iter.

Expanded text:
deserit Arcadiam Parrhasiumque larem, deserit Arcadiam Parrhasiumque larem, cui genetrix flenti fortuna viriliter inquit ‘siste, precor, lacrimas ista ferenda tibi est. sic erat in fatis; nec te tua culpa fugavit, sed deus; offenso pulsus es urbe deo. non meriti poenam pateris, sed numinis iram: est aliquid magnis crimen abesse malis. conscia mens ut cuique sua est, ita concipit intra pectora pro facto spemque metumque suo. nec tamen ut primus maere mala talia passpassus idem est, Tyriis qui quondam pulsus ab oris Cadmus in Aonia constitit exul humo: passus idem Tydeus et idem Pagasaeus Iason, et quos praeterea longa referre mora est. et tibi crede mihi tempora veris erunt.’ vocibus Evander firmata mente parentis nave secat fluctus Hesperiarnque tenet, iamque ratem doctae monitu Carmentis in amnem egerat et Tuscis obvius ibat aquis: fluminis illa latus, cui sunt vada iuncta Tarenti, continuitque manum torva regentis iter,
Abbreviated transcription (Latin):
N octe dee noctis cristatus ceditur ales.
& tepidũ uigili ꝓuocet ore diem.
Interea delphiñ clarũ suꝑ equora sidus:
ollitur. ⁊ patriis exerit ora uadis.
Postera lux hiemẽ medio discͥmine signat.
e quaq pret̾ite que iuꝑabit erit.
Proxima ꝓspitiet titono aurora relicto:
A rchadie sacrũ pontificale dee.
T e qͦ lux eadem turm soror ede recepit.
H ic ubi nirginea campꝰ obitur aqua.
S ñ petã causas hoꝵ morẽq sacrorum.
Diriget in medio quis mea uela freto:
I p̃a mone q̃ nom̃ habes a carmĩe dc̃m.
Ppoĩtoq faue ne tuus erret honor.
Orca prior luna de se si creditur ipr:
A magno tellus archade nom̃ ht̃.
H inc fuic euander. qͥ qͣmius clarꝰ utroq:
Nobilior clare sanguine mr̃is erat.
Que simul ech̾eos animo ꝯceꝑat ignes:
Ore dabat pleno carmina uera dez.
Direrat ħ nato motꝰ instare sibiq.
Multaq prec̾ca tempore nacca fidẽ.
Nã niuenis nmiũ uera ẽ mr̃e fugatꝰ:

Expanded text:
nocte deae Nocti cristatus caeditur ales, nocte deae Nocti cristatus caeditur ales, quod tepidum vigili provocet ore diem. Interea Delphin clarum super aequora sidus tollitur et patriis exerit ora vadis. Postera lux hiemem medio discrimine signat, aequaque praeteritae, quae superabit, erit. Proxima prospiciet Tithono Aurora relicto Arcadiae sacrum pontificale deae, te quoque lux eadem, Turni soror, aede recepit, hic ubi Virginea Campus obitur aqua. unde petam causas horum moremque sacrorum? diriget in medio quis mea vela freto? ipsa mone, quae nomen habes a carmine ductum, propositoque fave, ne tuus erret honor, orta prior luna de se si creditur ipsi a magno tellus Arcade nomen habet. hic fuit Evander, qui, quamquam clarus utroque, nobilior sacrae sanguine matris erat; quae simul aetherios animo conceperat ignes, ore dabat pleno carmina vera dei. dixerat haec nato motus instare sibique, multaque praeterea tempore nacta fidem. nam iuvenis nimium vera cum matre fugatus
Abbreviated transcription (Latin):
Gaudet. ⁊ a pedib tracto uelamĩe. uota:
Ad sua. feliti ceꝑat ire uia.
Ecce rudens raueo sillem uector a sellus:
Intẽpestiuos edidic ore sonos.
⁊ errita consurg̃ nĩphe. mãĩbq pͥapũ:
Reiuie. ⁊ fugiens concitat om̃e nemꝰ.
At deus obscena miniũ qͦ parce paratꝰ.
O mnib ad lune lumina risus erat.
M orte dedit penas auctor clamoris. ⁊ ħ ẽ:
Hellespontiaco uictima gͣta deo.
Ntacte fueratis aues. solatia ruris.
Assuetũ siluis. in nocuũq genus.
Que facitis nidos. ⁊ plumis oua fouetis.
⁊ facili dulces editis ore sonos.
Sr nͥl istaiuuant qr lingue crim̃ ħetis.
Diiq putant m̃tes uos aꝑire suas.
Nunc pẽna ueros nc̃ datis ore sonos.
⁊ uta dͥui uolutr̃ ꝓles nc̃ deniq cesa ẽ.
Iuuertq deos indicis exta su.
Sͦsepe suo coniux abdlucta marito:
Britur in calidis alba columba focis.
Nec defensa iuuant capitolia. qͦminꝰ anser:
Det iecur ui lances mache laute tuas.

Expanded text:
gaudet et, a pedibus tracto velamine, vota gaudet et, a pedibus tracto velamine, vota ad sua felici coeperat ire via. ecce rudens rauco Sileni vector asellus intempestivos edidit ore sonos. territa consurgit nymphe manibusque Priapum reicit et fugiens concitat omne nemus; at deus obscena nimium quoque parte paratus omnibus ad lunae lumina risus erat. morte dedit poenas auctor clamoris, et haec est Hellespontiaco victima grata deo. intactae fueratis aves, solacia ruris, adsuetum silvis innocuumque genus, quae facitis nidos et plumis ova fovetis et facili dulces editis ore modos; sed nil ista iuvant, quia linguae crimen habetis, dique putant mentes vos aperire suas. nunc penna veras, nunc datis ore notas, tuta diu volucrum proles tum denique caesa est, iuveruntque deos indicis exta sui. ergo saepe suo coniunx abducta marito uritur Idaliis alba columba focis; nec defensa iuvant Capitolia, quo minus anser det iecur in lances, Inachi lauta, tuas;
Abbreviated transcription (Latin):
Erert hec humerũ. uestes tͣhit illa ꝑ h̾baᷤ.
Ĩ pediunt teños uncula nulla ped̾es.
Hre alie satiris incendia mitia p̾bent.
Pars tͥ qui pinu tempora nera geris.
⁊e qͦ mexrincte Sillene libidims urc̃.
N equitia ẽ que te ñ sunt ẽẽ senem.
Praber hortoꝵ deus ⁊ tutela priapꝰ.
Om̃ib er ilł lotide captus erat.
Hanc amat hanc optat. sola suspirat i illa.
Siguaq q̾at nutu. sollicitatq notis.
Fastus uiẽ pultris. sequit᷑q suꝑbia formã.
Iirisum ultu despicit ip̃a aeum.
or erat. ⁊ sompnũ urno faciente iacebãi
Corpora diu̾sis uitta sopore locis.
Lothis in h̃boia sub acernis ultima ramiᷤ
Sicut erat lusu fessa quieuit humo.
Surg̃ amans. aĩamq tenens uestigia furtĩ.
sꝰ penso digitis ferc taciturna gradu.
S t tetigit mute secrera cubilia nĩphe:
Ip̃e sui flaius ne sonet aura cauet.¬
⁊ iam finitima corpꝰ librabat in herba.
I lla tñ multi pleria soporis erat.

Expanded text:
exserit haec humerum, vestem trahit illa per herbas, exserit haec humerum, vestem trahit illa per herbas, impediunt teneros vincula nulla pedes, hinc aliae Satyris incendia mitia praebent, pars tibi, qui pinu tempora nexa geris, te quoque, inextinctae Silene libidinis, urunt: nequitia est, quae te non sinit esse senem. at ruber, hortorum decus et tutela, Priapus omnibus ex illis Lotide captus erat: hanc cupit, hanc optat, sola suspirat in illa, signaque dat nutu, sollicitatque notis, fastus inest pulchris, sequiturque superbia formam: irrisum voltu despicit illa suo. nox erat, et vino somnum faciente iacebant corpora diversis victa sopore locis. Lotis in herbosa sub acernis ultima ramis, sicut erat lusu fessa, quievit humo. surgit amans animamque tenens vestigia furtim suspenso digitis fert taciturna gradu, ut tetigit niveae secreta cubilia nymphae, ipsa sui flatus ne sonet aura, cavet, et iam finitima corpus librabat in herba: illa tamen multi plena soporis erat.
Abbreviated transcription (Latin):
Que semel ẽ tͥplici ꝓ uirgine cesa diane.
N unc qͦ ꝓnulla uirgine cerua datur.
Exta canũ uidi trusie libare sabeos.
⁊ quic̃q tuas accolit heme niues.
Ceditar ⁊ rigido custodi ruris asellus.
Causa pudenda quidẽ si tñ aꝑca deo ẽ.
L esta conmbifĩ celebrabat grecia bachi.
Fercia que soluo tempore bruma uehit.
Dii qͦ cultores adidem uenere lycei.
⁊ quicũq loci ñ alienus erat.
P anes. ⁊ in uenerẽ satiroꝵ ꝑna uiuentꝰ.
Queq colunt amnes solaqͥ rura dee.
U eñat ⁊ semor pando sillenꝰ asello.
Quiq rubro pauidas inguine t̾ret aues.
Dultia qui dignũ nemꝰ in ouuiia nacti:
Gramine uestitis accubuere choris.
Sina dͥabat liber. tułat sͥ quisq coronã.
Miscendas large riuus agebat aquas.
Naiades effusis. alie sine pectinis usu.
P ars aderant põitis arte manuq comis.
Illa suꝑ suras tunicã collecta mititt᷑.
Altera dissuto pectꝰ aꝑta sinu.

Expanded text:
quod semel est triplici pro virgine caesa Dianae, quod semel est triplici pro virgine caesa Dianae, nunc quoque pro nulla virgine cerva cadit, exta canum vidi Triviae libare Sapaeos, et quicumque tuas accolit, Haeme, nives, caeditur et rigido custodi ruris asellus; causa pudenda quidem, sed tamen apta deo. festa corymbiferi celebrabas, Graecia, Bacchi, tertia quae solito tempore bruma refert. di quoque cultores in idem venere Lyaei, et quicumque iocis non alienus erat, Panes et in Venerem Satyrorum prona iuventus, quaeque colunt amnes solaque rura deae. venerat et senior pando Silenus asello, quique ruber pavidas inguine terret aves, dulcia qui dignum nemus in convivia nacti gramine vestitis accubuere toris, vina vina dabat Liber, tulerat sibi quisque coronam, miscendas parce rivus agebat aquas. Naides effusis aliae sine pectinis usu, pars aderant positis arte manuque comis: illa super suras tunicam collecta ministrat, altera dissuto pectus aperta sinu:
Abbreviated transcription (Latin):
Cerula quẽ genicrix egre solata dolentẽ:
Addidit ħ dictis ultima ũba suis.
S iste puer latͥmas. ꝓtheꝰ tua dãpna leuab̾.
Quoq mͦ repares que piere dabit.
Decipiat ne te uersis tñ ille figuris:
I pediant geminas uincła firma manꝰ
Peruenit ad uatẽ iuiuenis. resolutaq sõno:
Alligac equorei brachia capta senis.
Ille suã faciẽ tͣnsformat ⁊ alterat aite.
Mox domitꝰ uinelis in sua m̃bra redit.
Oraq cerulea tollens rorantia barba:
Qua dixit repares arte reqͥris apes.
Obrue mactati corpꝰ cellure iuiuenti.
Quod petis a nob̃ obrutus ille dabit.
Iussa facit pastor. feruẽt examĩa putri:
De boue. mille animas una necata dedit.
Hauit ouis pratũ. nerbenas imꝓba carpsit.
e uas pia dns ruris ferre solebat anꝰ.
Quid tim suꝑ ẽ animã cũ ponat in ans:
I anig̾umq pecꝰ. ruricoleq boues:
Placat equo ꝑsis radiis yꝑiona cinctũ.
Ne detur celi uictima tarda deo.

Expanded text:
caerula quem genetrix aegre solata dolentem caerula quem genetrix aegre solata dolentem addidit haec dictis ultima verba suis: ‘siste, puer, lacrimas! Proteus tua damna levabit, quoque modo repares quae periere, dabit, decipiat ne te versis tamen ille figuris, impediant geminas vincula firma manus.’ pervenit ad vatem iuvenis resolutaque somno alligat aequorei brachia capta senis, ille sua faciem transformis adulterat arte: mox domitus vinclis in sua membra redit, oraque caerulea tollens rorantia barba, qua dixit ‘repares arte, requiris, apes? obrue mactati corpus tellure iuvenci: quod petis a nobis, obrutus ille dabit.’ iussa facit pastor: fervent examina putri de bove: mille animas una necata dedit, poscit ovem fatum: verbenas improba carpsit, quas pia dis ruris ferre solebat anus. quid tuti superest, animam cum ponat in aris lanigerumque pecus ruricolaeque boves? placat equo Persis radiis Hyperiona cinctum, ne detur celeri victima tarda deo.
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ hura nec eufrates. nͨ miserat ĩ dia costũ.
Nec fũant rubri cognita fila croc.
Ara dabat fumos herbis ꝯtenta sabinis.
⁊ ñ eriguo laurꝰ adusta foco.
S iqͥs eras factis prati de flore e
Qui posset uolas addere:. diues erat.
H ic qui nẽ aꝑit ꝑcussi iuscera tauri:
Elta suas m̾ita cede nocentis opes.
Nã saca u̾e nouo teñis laccentia suctis.
Erura setigere comꝑir ore suis.
Sus dedderat penas erẽplo t̾ritus huiꝰ.
Palmire debueras abstinuisse caper
Auẽ spectans aliqͥs dentes ĩ uite p̾mentẽ.
Ialia ñ tacito dicta dolore dedit.
Rode caꝑ uitẽ. tñ hinc t̃ stabis ad arã
I n tua quod spargi cornua possit erit.
Cerba fides sequitur. mox ẽ tibi dedicꝰ hostis
Spargitur infuso cornua bache mero.
Culpa sui nocuit. nocuit qͦ eulpa capelle
&uid bos. quiã placide ꝯm̾̃uistis oues:
lebat arisreꝰ qd̾ apes c̃ stirpe necatas:
Fiderat inceptos desticuisle fauos.

Expanded text:
 tura nec Euphrates nec miserat India costum,  tura nec Euphrates nec miserat India costum, nec fuerant rubri cognita fila croci. ara dabat fumos herbis contenta Sabinis et non exiguo laurus adusta sono. si quis erat, factis prati de flore coronis qui posset violas addere, dives erat. hic, qui nunc aperit percussi viscera tauri, ulta suas merita caede nocentis opes; nam sata vere novo teneris lactentia sulcis eruta saetigerae comperit ore suis. sus dederat poenas: exemplo territus huius palmite debueras abstinuisse, caper. quem spectans aliquis dentes in vite prementem talia non tacito dicta dolore dedit: ‘rode, caper, vitem! tamen hinc, cum stabis ad aram, in tua quod spargi cornua possit, erit.’ verba fides sequitur: noxae tibi deditus hostis spargitur adfuso cornua, Bacche, mero. culpa sui nocuit, nocuit quoque culpa capellae: quid bos, quid placidae commeruistis oves? flebat Aristaeus, quod apes cum stirpe necatas viderat inceptos destituisse favos.
Abbreviated transcription (Latin):
I anus agonali luce piandus ent.
Nominis ẽẽ potest succͥuictꝰ cã minister.
hostia celitib quo feriente cadio.
Qͥ calido strietoi tiniturꝰ sanguine cultros:
Semꝑ agat ne rogat. nͨ nͥ iussus agit.
P ars qi ñ ueniant pecudes si agant᷑. ab attir.
Nomen agonalẽ credit hr̃e diẽ.
Pars purat hoc festũ priscis agnalia dc̃m.
Uua sit ut ꝓprio liccera dempta loco.
An qr p̾uisos in aq̃ timeo hostia cultros:
A pecoris lux ẽ ip̃a notaea metu.
Fas ĩ fieri solitis etate prioꝵ:
Noĩa de ludis greca tulisse diem.
⁊ pͥus antiquꝰ dicebat agonia sermo.
Ceraq iuditio ẽ ultima cã meo.
Ntq ea ñ certa ẽ. ita rex placare sacroꝵ:
Numina lanigere ꝯiuge debet oius.
Lictima que dettͣ cecidit uict̾re uocat᷑.
h ostib a domitis hostia nom̃ ht̃.
Añ deos honuni ꝙ ꝯciliare ualeret:
Farerat. ⁊ puri lucida mica salis.
Nondũ ꝑtizlerat lacͥmaras cortice mirras:
A cra ꝑ equoreas hospira naiis aquas.¬

Expanded text:
Ianus Agonali luce piandus erit. Ianus Agonali luce piandus erit. nominis esse potest succinctus causa minister, hostia caelitibus quo feriente cadit, qui calido strictos tincturus sanguine cultros semper agone, rogat, nec nisi iussus agit. pars, quia non veniant pecudes, sed agantur, ab actu nomen Agonalem credit habere diem. pars putat hoc festum priscis Agnalia dictum, una sit ut proprio littera dempta loco. an, quia praevisos in aqua timet hostia cultros, a pecoris lux est ipsa notata metu? fas etiam fieri solitis aetate priorum nomina de ludis Graeca tulisse diem. et pecus antiquus dicebat agonia sermo; veraque iudicio est ultima causa meo. utque ea non certa est, ita rex placare sacrorum numina lanigerae coniuge debet ovis. victima, quae dextra cecidit victrice, vocatur; hostibus a domitis hostia nomen habet, ante, deos homini quod conciliare valeret, far erat et puri lucida mica salis, nondum pertulerat lacrimatas cortice murras acta per aequoreas hospita navis aquas,
Abbreviated transcription (Latin):
I nsula. diuidua quã premit amnis aqͣ.
I upit̾ in parte ẽ: cepit locus unꝰ utr̃q:.
Iunctaq it̃ magno tẽpla nepotis auo.
uuis uetat ⁊ stellas ut queq orit᷑q cadditq.¬
F elioes anmie quib h cognoscere pͥmũ.
Inq domos suꝑas scande crra fuit.
Credibile ẽ illos parit̃ uitiisq iocisq:
Altiꝰ humanis exeruisse caput.
Non uenꝰ ⁊ uinũ sublimia pectora fregit.
Magnarũq fames sollicitauit opũ.
Admouere ocuł distantia sidera nr̃is.
E theraq ingenio supposuere suo.
S ic perit᷑ celũ. ñ ut ferat ossan olimpꝰ.
Sũmaq pelyacꝰ sidera tangat aper
Nos qͦ sub ducib celũ metabimur ilł̾:
P onemꝰ q suos aciuaga signa dres.
Ergo ubi nox adent uenturis t̾cia nonis.
S parsaq celesti iore madebit humus:
Octipedis frustra querunt᷑ brachia cancri.
Preceps occiduas ille subiuit aquas.
N one signa dabunt eroriente lyra.
Quatuor adle dies ductis ex ordie nontͤ.

Expanded text:
insula, dividua quam premit amnis aqua. insula, dividua quam premit amnis aqua. Iuppiter in parte est; cepit locus unus utrumque iunctaque sunt magno templa nepotis avo. Quis vetat et stellas, ut quaeque oriturque caditqfelices animae, quibus haec cognoscere primis inque domus superas scandere cura fuit! credibile est illos pariter vitiisque locisque altius humanis exeruisse caput. non Venus et vinum sublimia pectora fregit omagnarumque fames sollicitavit opum. admovere oculis distantia sidera nostris aetheraque ingenio supposuere suo. sic petitur caelum: non ut ferat Ossan Olympus, summaque Peliacus sidera tangat apex. nos quoque sub ducibus caelum metabimur illis ponemusque suos ad vaga signa dies. Ergo ubi nox aderit Venturis tertia Nonis, sparsaque caelesti rore madebit humus, octipedis frustra quaerentur brachia Cancri: praeceps occiduas ille subibit aquas.  signa dabunt imbres exoriente Lyra. Quattuor adde dies ductos ex ordine Nonis,
Abbreviated transcription (Latin):
Sũq repentinas ei aculatus aq̃s.
Ante tñ maddidis subieti sulphura uenis.
Claudet ut tacio feruidꝰ humor iter.
Cuiꝰ ut utilitas pulsis ꝑcepta sabius:
Que fuerat tuto reddita forma loco ẽ.
A ra mͥ põita ẽ paruo ounicta iacello.
H ec adolet flamnus c̃ strue farra suis.
t cur pace lates. motisq recludis ariis:
N ec mora questti reddita cã nͥ ẽ.
Ut popło reditꝰ pateant ad bella ꝓfecto:
⁊̃ ota patec dempta ianua nr̃a sera
P ace fores obdo. ne q̃ discodere possit.
Cesareoq diui numine clausus ero.
Dix. ⁊ attollens oculos diũsa uidentes:
Aspexit toto quicqͥd in orbe fuit.
P ar erat ⁊ ur̃i g̾manice cã triũphi.
Tradiderat famulas iã tͥ renꝰ aquas
Ia ne face et̾nos pacẽ pacisq ministros.
Neue suũ presta deserat auctor opus.
ꝑ tñ ex ip̃is licuit mͥ dicete fastis:
Sa cuere pres hac duo tẽpla die.
Accepit phebo nĩphaq coromide natũ:

Expanded text:
sumque repentinas eiaculatus aquas; sumque repentinas eiaculatus aquas; ante tamen madidis subieci sulphura venis, clauderet ut Tatio fervidus humor iter. cuius ut utilitas pulsis percepta Sabinis, quae fuerat, tuto reddita forma loco est. ara mihi posita est parvo coniuncta sacello: haec adolet flammis cum strue farra suis.’ at cur pace lates motisque recluderis armis? nec mora, quaesiti reddita causa mihi est: ‘ut populo reditus pateant ad bella profecto, tota patet dempta ianua nostra sera. pace fores obdo, ne qua discedere possit; Caesareoque diu numine elusus ero.’ dixit et attollens oculos diversa videntes aspexit toto quicquid in orbe fuit. pax erat et, vestri, Germanice, causa triumphi, tradiderat famulas iam tibi Rhenus aquas. Iane, fac aeternos pacem pacisque ministros, neve suum, praesta, deserat auctor opus. quod tamen ex ipsis licuit mihi discere fastis, sacravere patres hac duo templa die. accepit Phoebo nymphaque Coronide natum
Abbreviated transcription (Latin):
Nuncapat. ħ etas ianculũq uotat.
Tc̃ ego regnabã ꝑatiens cũ ira dieoꝵ:
Essi. ⁊ humanis numina mixta locis.
Nondũ iusticiã facinꝰ mortale fagarat.
Ultima de suꝑis illa reliquit humii.
Proq nietu populñ sñ in puãor ip̃e regebat.
Nullus erat iustis redaere uira labor.
N il mͥ c̃bello. pacẽ postes q tuebar.
clauẽ ostendens hec ait arma gero.
resserat ora ds̃. tc̃ sic ego nr̃a resolui
Eoce mea uoces eliciente dei.
C ũ tot fĩt iam cur stas sacratꝰ in uno.
Hic ubi iuneta foris tẽpla duob habes:
I lle manu mulcens ꝓperã ad pectora barbã:
Protinꝰ ebalii rectulit arma taci.
Ntq letus custos armitł capta. sabinos:
Ad summe tacitos cduxeric arcis iter.
Arauns in ualles ꝑ foia cluiuis erat.
At iã contig̾ant portam. sarurnia cuius:
Sempserat oppositas muidiosa seras.
Cum tanto ueritꝰ committ̾e numine pugnã:
I p̃e mec momi callidꝰ artis opus.
Oraq qua pollem oꝑe sum fontana reclrisi.

Expanded text:
nuncupat, haec aetas Ianiculumque vocat, tunc ego regnabam, patiens cum terra deorum esset, et humanis numina mixta locis, nondum Iustitiam facinus mortale fugarat ultima de superis illa reliquit humum, proque metu populum sine vi pudor ipse regebat; nullus erat iustis reddere iura labor, nil mihi cum bello: pacem postesque tuebar et’ clavem ostendens haec ait arma gero. presserat ora deus. tunc sic ego nostra resolvi voce mea voces eliciente dei: ‘cum tot sint Iani, cur stas sacratus in uno, hic ubi iuncta foris templa duobus habes?’ ille manu mulcens propexam ad pectora barbam protinus Oebalii rettulit arma Tati, utque levis custos armillis capta Sabinos ad summae tacitos duxerit arcis iter. ‘arduus in valles et fora clivus erat. et iam contigerant portam, Saturnia cuius dempserat oppositas invidiosa seras, cum tanto veritus committere numine pugnam ipse meae movi callidus artis opus, oraque, qua pollens ope sum, fontana reclusi
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ quicqͥo ueneri corpora nr̃a parat.
Utilius sumas acuentes lunina rutas.
⁊ quicqͥd ueñi corpora nr̃a negat.
Qurd tͥ precipiã de bachi munere queris.
S pe bremiꝰ monitis exꝑiere meis.
Nma parant animũ ueñi nͥ płima sumas.
Ut stupeant multo corda sepulca mero.
Nutritur uento. uento restinguit᷑ ignis.
Lenis alit flammas. gͣndior aura nerat.
Aut nulla ebrietas aut tanta situt tͥ curas:
ripiat. n q̃ est int̃ utrũq nocet.
oc opꝰ exegi. fesse date serta carme.
C ontiginius portus quo mͥ cursꝰ erat.
P ost mͦ reddetis sacropia uota poete:
armme sauati femina uirq: meo.

Expanded text:
Et quicquid Veneri corpora nostra parat. Et quicquid Veneri corpora nostra parat. Utilius sumas acuentes lumina rutas, Et quidquid Veneri corpora nostra negat. Quid tibi praecipiam de Bacchi munere, quaeris? Spe brevius monitis expediere meis. Vina parant animum Veneri, nisi plurima sumas Et stupeant multo corda sepulta mero. Nutritur vento, vento restinguitur ignis: Lenis alit flammas, grandior aura necat. Aut nulla ebrietas, aut tanta sit, ut tibi curas Eripiat; siqua est inter utrumque, nocet. Hoc opus exegi: fessae date serta carinae; Contigimus portus, quo mihi cursus erat. Postmodo reddetis sacro pia vota poetae, Carmine sanati femina virque meo.
Abbreviated transcription (Latin):
Inq suo solã crede i a tere thoro.
Acri h̾mionen ideo dilexit horestes:
Esse qd̃ alteriꝰ orꝑat illa iiri.
Quid menelae doles. ibas rñ comuge creten
⁊ poteras nupta lentꝰ abẽe tua.
It paris hanc rapuit tẽ demũ urore carere:
Ñ potes. alterius creuit amore tuus.
ħ⁊ in abrepta briseide fleuit achilles.
Illam plistinio gaud̾ia ferre iuro.
Certe ego fecissẽ. ñ sũ sapientior illo.
Inuidie fructꝰ maximꝰ ille fuit.
Nam sͥ ꝙ nuniqͣm tactã briseida iurat:
I imina. ꝓpoĩto sufficiantq pedes.
⁊ pot̾is mͦ uelle tene. nõ fortit ire:¬
I llo lothofagos. illo sirenes in antro:
Esse pura. remis a dice uela tuis.
⁊ u qͦ qui quondã nimũ riuale dolebas:
U ellem desm̃es hostis hr̃e loco.
At certe qͣmuis odio remanente saluta.
Oscula c̃ pot̾is iam dare sanus eris.
cce cibos ⁊̃ medicine fungar ut om̃i:
Qͥ ueniat. megaris noxius om̃is erit.
Nec ninꝰ erucas aptũ uicare salaces.

Expanded text:
Inque suo solam crede iacere toro. Inque suo solam crede iacere toro. Acrius Hermionen ideo dilexit Orestes, Esse quod alterius coeperat illa viri. Quid, Menelae, doles? ibas sine coniuge Creten, Et poteras nupta lentus abesse tua. Ut Paris hanc rapuit, nunc demum uxore carere Non potes: alterius crevit amore tuus. Hoc et in abducta Briseide flebat Achilles, Illam Plisthenio gaudia ferre viro; Certe ego fecissem, nec sum sapientior illo: Invidiae fructus maximus ille fuit. Nam sibi quod numquam tactam Briseida iurat Limina, proposito sufficiantque pedes. Et poteris; modo velle tene: nunc fortiter ireIllo Lotophagos, illo Sirenas in antro Esse puta; remis adice vela tuis. Hunc quoque, quo quondam nimium rivale dolebas, Vellem desineres hostis habere loco. At certe, quamvis odio remanente, saluta; Oscula cum poteris iam dare, sanus eris. Ecce, cibos etiam, medicinae fungar ut omni MAn veniat Megaris, noxius omnis erit. Nec minus erucas aptum vitare salaces,
Abbreviated transcription (Latin):
Perdat opes phedra. parces neptire nepoti.
Nec faciet pautd̃os taurꝰ auitus equos.
S nosida fecisses inopẽ saꝑient̾ amasseo.
Diuitizs alitur luxuriosus amor.
Cur nemo ẽ hecaten. nulla ẽ q̃ ceꝑit hidron.
Nẽpe qd̾ alter egens. alt̾a pauꝑ erat.
⁊ uox. ⁊ nim̃nis brachia mota sius.
Illic assi due iuncu cantant᷑ amantes.
Quid caueas auctor qͥd uiuet arte docet.
ꝑ loqͣr mnuitꝰ. teneros ne tange poctas.
Sũmoueo dores impius ip̃e meas.
Callimachũ fugiro. ñ ẽ inunicꝰ amori.
⁊ cũ callimacho tu qͦ: choe noces.
Me certe sapho meliorẽ fecit amice.
Nec rigidos mores theia musa dedio.
Oarmina qͥs potuit titre legisse tibulliꝰ
U el tua. cuiꝰ opus tinthia sola fiꝰ
Quis pot̾it lecto durꝰ discedere gallo.
⁊ mea nescio quid cͣmina dulce sonãt.
Quod nͥ dux oꝑis uatẽ frustrat᷑ apollo:
e mulus ẽ nr̃i marima cã mal.
At turiualẽ noli trbi fingere quemqͣm

Expanded text:
Perdat opes Phaedra, parces, Neptune, nepoti, Perdat opes Phaedra, parces, Neptune, nepoti, Nec faciet pavidos taurus avitus equos. Cnosida fecisses inopem, sapienter amasset: Divitiis alitur luxuriosus amor. Cur nemo est, Hecalen, nulla est, quae ceperit Iron? Nempe quod alter egens, altera pauper eraEt vox et numeris brachia mota suis. Illic adsidue ficti saltantur amantes: Quod caveas, actor, quam iuvet, arte docet. Eloquar invitus: teneros ne tange poetas! Summoveo dotes impius ipse meas. Callimachum fugito: non est inimicus Amori: Et cum Callimacho tu quoque, Coë, noces. Me certe Sappho meliorem fecit amicae, Nec rigidos mores Teïa Musa dedit. Carmina quis potuit tuto legisse Tibulli, Vel tua, cuius opus Cynthia sola fuit? Quis poterit lecto durus discedere Gallo? Et mea nescio quid carmina tale sonant. Quod nisi dux operis vatem frustratur Apollo, Aemulus est nostri maxima causa mali: At tu rivalem noli tibi fingere quemquam,
Abbreviated transcription (Latin):
Cestyas absentẽ succendit stipite nacũ.
E u timide flamine ꝑficia ũba dabis:
Si potes ⁊ ceras remoue. qͥo imagine muta:
Carperis. hoc ꝑiit laodomia modo.
⁊ loca sepe nocent. fugito loca conscia iẽr.
S cabitꝰ. cãs illa doloris hñt.
ħͥfuit. hͥ cubuit. thalamo dormunmꝰ illo.
Hic mͥ lasciua garidia noete ddedit.
Animoitu recreat᷑ amor. uulnꝰ q nouatũ:
Scindit᷑. infirmis cã pusilla nocet.
Et pene erainccũ ciñem si sulphure tãgas:
I iuet. ⁊ ẽ minimo maximꝰ ignis erit.
Sic nͥ uitaris quicqͥa renouabit amorẽ:
Flaminia reardescet q̃ mͦ nulla fuit.
Argolides cuꝑent fugisse capharea puppes.
Neq senex luctꝰ iguib ulte tuos.
Pret̾ita gaudet niseide nauita cautꝰ.
Tu loca q̃ nuniũ gͣta fuere caue.
ħtͥ sint sẏrtes. ħ a croceraunia uita.
Hic uoiit ⁊ porat dira caribdis aqͣs.
Sunt q̃ ñ possc̃ aliqͦ cogente iuberi
S epe tñ casu fc̃a nuare solent.

Expanded text:
Thestias absentem succendit stipite natum: Thestias absentem succendit stipite natum: Tu timide flammae perfida verba dabis? Si potes, et ceras remove: quid imagine muta Carperis? hoc periit Laodamia modo. Et loca saepe nocent; fugito loca conscia vestri Concubitus; causas illa doloris habent. 'Hic fuit, hic cubuit; thalamo dormivimus illo: Hic mihi lasciva gaudia nocte dedit.' Admonitu refricatur amor, vulnusque novatum Scinditur: infirmis culpa pusilla nocet. Ut, paene extinctum cinerem si sulpure tangas, Vivet et e minimo maximus ignis erit, Sic, nisi vitaris quidquid renovabit amorem, Flamma redardescet, quae modo nulla fuit. Argolides cuperent fugisse Capherea puppes, Teque, senex, luctus ignibus ulte tuos. Praeterita cautus Niseïde navita gaudet: Tu loca, quae nimium grata fuere, cave. Haec tibi sint Syrtes: haec Acroceraunia vita: Hic vomit epotas dira Charybdis aquas. Sunt quae non possunt aliquo cogente iuberi, Saepe tamen casu facta iuvare solent.
Abbreviated transcription (Latin):
on ego dulichias furiali more sagittas:
N raptas ausun tinguere in amne faces.
N ec nos purpureas pueri reserabimꝰ alas.
Nͨ sacer arce mea laxior arcus erit.
Consiliũ ẽ qu̾ cuniq cano. parete canenti.
Ut faueas ceptis phebe salub̾ ades.
Phebꝰ ad est. sonuere lire. sonuere ꝑharetre.
Signa deũ nosco ꝑ sua. phebꝰ adest.
Confer amicleis medicatũ uellus aenis:
Murice cũ tyrio. turpius illud erit.
Nos qͦ formosis ur̃as conferce puellas.
Incipiet dñe queniq pudere ĩue
U tͣq formose paridi potuere urd̃i.
S ⁊ sibi collatã uurtit urͣmq uenꝰ.
Nͤ solã faciẽ mores qͦ confer ⁊ artẽ.
⁊ m̃ iudicio ne tuꝰ obstet amor.
riguũ ẽ qd̃ deiĩ canã. s⁊ ꝓfuit illud:
Exiguũ multis. in quib ip̃e fin.
S cͥꝑta caue relegas blande s̾uaca puelle.
Constantes aĩos scripra relecta mouẽt.
Omnia pone feros qͣmuis maitꝰ in ignes.
⁊ die ardoris sit rogus istemei.

Expanded text:
Non ego Dulichio furari more sagittas, Non ego Dulichio furari more sagittas, Nec raptas ausim tinguere in amne faces: Nec nos purpureas pueri resecabimus alas, Nec sacer arte mea laxior arcus erit. Consilium est, quodcumque cano: parete canenti, Tuque, favens coeptis, Phoebe saluber, ades. Phoebus adest: sonuere lyrae, sonuere pharetrae; Signa deum nosco per sua: Phoebus adest. Confer Amyclaeis medicatum vellus aënis Murice cum Tyrio; turpius illud erit: Vos quoque formosis vestras conferte puellas; Incipiet dominae quemque pudere suae: Utraque formosae Paridi potuere videri, Sed sibi conlatam vicit utramque Venus. Nec solam faciem, mores quoque confer et artes: Tantum iudicio ne tuus obsit amor. Exiguum est, quod deinde canam; sed profuit illud Exiguum multis: in quibus ipse fui. Scripta cave relegas blandae servata puellae: Constantes animos scripta relecta movent. Omnia pone feros pones invitus in ignes, Et dic 'ardoris sit rogus iste mei.'
Abbreviated transcription (Latin):
ꝵ si uos aliqͥs casus conducit munũ:
M ente memor tota q̃ damꝰ arma tene.
N anc opus ẽ armis. nc̃ ħ fortissime pugna.
Sincenda ẽ telo penthesilea tuo.
N c̃ subenit mediis irrita uerba deis.
Nꝰ cõpone comas cũ sis uenturꝰ ad illã.
N toga sit laxo conspicienda sinu
Nulla sit ut placeas aliene cura prielle.
Iam face ut e multis una sit illa tͥ.
S i qͥd precipue ur̃is conatib obstat:
Eloqͣr. exemplo quẽq docente suo.
Desinimꝰ tanie. qr nos speramꝰ amari.
Dum sͥ quisq placet credula turba sumꝰ.
Crede. nec et̾nos pondꝰ hr̃e deos.
Neue puellarũ lacmis moueare cauero.
Ut ficrent oculos erudiere suos.
Artib muumus mens oppugnat᷑ amantũ.
It lapis equoreis undiqi pulsus aquis.
N dic ꝙ doleas. clani t̃ usq dole.
N peccata refer. ne diluat ip̃a cauebis.
Ut melior cã cã sic ip̃a tua.
Qͥ silec est firmꝰ. qui dicit multa puelle:
robra:. satisfieri postulat illes

Expanded text:
Quod si vos aliquis casus conducet in unum, Quod si vos aliquis casus conducet in unum, Mente memor tota quae damus arma, tene. Nunc opus est armis; hic, o fortissime, pugna: Vincenda est telo Penthesilea tuo. Nunc subeant mediis inrita verba deis. Nec compone comas, quia sis venturus ad illam, Nec toga sit laxo conspicienda sinu. Nulla sit, ut placeas alienae cura puellae; Iam facito e multis una sit illa tibi. Sed quid praecipue nostris conatibus obstet Eloquar, exemplo quemque docente suo. Desinimus tarde, quia nos speramus amari: Dum sibi quisque placet, credula turba sumus. Crede, nec aeternos pondus habere deos. Neve puellarum lacrimis moveare, caveto: Ut flerent, oculos erudiere suos. Artibus innumeris mens oppugnatur amantum, Ut lapis aequoreis undique pulsus aquis. Nec dic, quid doleas: clam tamen usque dole. Nec peccata refer, ne diluat: ipse favebis, Ut melior causa causa sit illa tua. Qui silet, est firmus; qui dicit multa puellae Probra, satisfieri postulat ille sibi.
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ malim raceas qͣm te doluisse loqͣris.
Aui miniũ multis ñ amodicit: amat.
S⁊ meliore side paulatĩ extinguit᷑ ignis:
Qmͣ subito. lente desme. tutꝰ eris.
Flumine ꝑpetuo torrens solet altiꝰ ire.
Fallac. ⁊ in tenues euanroꝰ exeat auras.
P enq gradꝰ molles emoriat᷑ amor.
Si mͦ dilectã scelꝰ est odisse ꝑuellã.
Exitꝰ ingemis ouenit iste feris.
Ñ illas lites appias ip̃a probat.
Sepe reas facrunt ⁊ amant uͥ nlła simultaͤ.
Incic̾it. ammonitu lib̃ oberrat amor
orte acderar iuuemͦ dñam leccicauehebat
orrebant seuis omnia uba miitis.
I ãq uadaturꝰ lectica prodeat inquit.
ꝑ dierat. uisa coniuge mutꝰ erat.
⁊ manꝰ ⁊ manib duplices cecidere tabelle.
U einit ĩ amplexꝰ. atq ita uincis ait
T utiꝰ ẽ aptũq mag̃ discedere pace.
Q mͣ pet̾e a thalamis litigiosa fora.
M uña que dederas hẽat sñ lite iubeto
Esse solẽt magno dãpna minora bono

Expanded text:
Et malim taceas quam te desisse loquaris: Et malim taceas quam te desisse loquaris: Qui nimium multis 'non amo' dicit, amat. Sed meliore fide paulatim extinguitur ignis Quam subito; lente desine, tutus eris. Flumine perpetuo torrens solet altior ire: Fallat, et in tenues evanidus exeat auras, Perque gradus molles emoriatur amor. Sed modo dilectam scelus est odisse puellam: Exitus ingeniis convenit iste feris. inus hostes; Non illas lites Appias ipsa probat. Saepe reas faciunt, et amant; ubi nulla simultas Incidit, admonitu liber aberrat amor. Forte aderam iuveni; dominam lectica tenebat: Horrebant saevis omnia verba minis. Iamque vadaturus 'lectica prodeat' inquit; Prodierat: visa coniuge mutus erat. Et manus et manibus duplices cecidere tabellae, Venit in amplexus, atque 'ita vincis' ait. Tutius est aptumque magis discedere pace, Nec petere a thalamis litigiosa fora. Munera quae dederas, habeat sine lite, iubeto: Esse solent magno damna minora bono.
Abbreviated transcription (Latin):
ecursus dñe ñ tulit ille sue.
Uulnꝰ in antiquũ rediic male sana cicatͥx.
Successumq artes ñ hũere mee.
ꝑroximꝰ a tectis ignis defendit᷑ egre.
Etile finitimis abstinuisse locis.
Nec que ferre solet spaciantẽ porticꝰ illã:
⁊ e ferac. offitiũ neue colatur idẽ.
Q d niuat ãmõitu tepidã recalesc̾e mentẽ.
Alt si possis orbis habend̃ erit.
N facile esuriens põita retinebe mensa.
⁊ ntltũ saliens intitat unda sitim.
Ñfacile ẽ taurũ insa retinere iuenca.
Ñ ip̃am satis ẽ deseruisse tͥ.
⁊ soror ⁊ mat̾ ualeant. ⁊ oscia nucrix.
⁊ quisqͥs dñe pars erit ulla cue.
Nͨ tieniat seruꝰ. nec flens aucillula futo:
Supplicit̾ dñe nomine dicat. aue.
Nsi iͨcire uelis quid agat. tñ illa rogabis.
ꝑerfer. erit lucro lingͣ retenta tuo.
u qͦ qui cãm funti queris amoris:
Deq tua dña multa querenda refers:
Parce queri. meliꝰ sic ulciscere tacendo.
E t desr̃iis effluat illa tuis.

Expanded text:
Occursum dominae non tulit ille suae. Occursum dominae non tulit ille suae. Vulnus in antiquum rediit male firma cicatrix, Successumque artes non habuere meae. Proximus a tectis ignis defenditur aegre; Utile finitimis abstinuisse locis. Nec quae ferre solet spatiantem porticus illam, Te ferat, officium neve colatur idem. Quid iuvat admonitu tepidam recalescere mentem? Alter, si possis, orbis habendus erit. Non facile esuriens posita retinebere mensa, Et multam saliens incitat unda sitim. Non facile est taurum visa retinere iuvenca, Non ipsam satis est deseruisse tibi. Et soror et mater valeant et conscia nutrix, Et quisquis dominae pars erit Nec veniat servus, nec flens ancillula fictum Suppliciter dominae nomine dicat 'ave!' Nec si scire voles, quid agat, tamen, illa, rogabis; Perfer! erit lucro lingua retenta tuo. Tu quoque, qui causam finiti reddis amoris, Deque tua domina multa querenda refers, Parce queri; melius sic ulciscere tacendo, Ut desideriis effluat illa tuis.
Abbreviated transcription (Latin):
Q tulie illa suos ad mare sepe pedes.
Nona terehat᷑ mis ere uia inderic inquit.
⁊spectat ⁊onam pallid̾a fc̃a suam.
Aspic̃ iramos. dubitat refug̃q qd audet.
⁊ timec. ⁊ digitos ad sua colla refert.
S ythoni tunc c̃re nellẽ ne sola fuisses.
N flesses poĩtis phillida silua comis.
Phillidis exemplo miiũ secreta timete:
Lese uir a dña. lesa puella uiro.
restic̃at niuenis quiqqͥd mea musa iubebat.
Enq sue portu pene salutis erat.
Decidit. ut cupidos int̾ deuenit amantes.
⁊ que concid̾ant tela resumpsit amor.
S iquis amas nͨ uis. facito contagia uites.
ħ⁊̃ pecori sepe nocere solent.
D ũ speccãt lesos ocłi. ledunt᷑ ⁊ ip̃i.
Multaq corporib tͣnsitione nocent.
In loca ñ nuiqͣm siccis arentia glebis:
De ꝓpe currenti fiumine manat aqͣ.
M anat amor teccꝰ si ñ ab amante recedas.
urbaq in hoc om̃s ingeniosa sumꝰ.
lt̾ itẽ iam sanꝰ erati uicinia lesit.

Expanded text:
Quo tulit illa suos ad mare saepe pedes. Quo tulit illa suos ad mare saepe pedes. Nona terebatur miserae via: 'viderit!' inquit, Et spectat zonam pallida facta suam, Aspicit et ramos; dubitat, refugitque quod audet Et timet, et digitos ad sua colla refert. Sithoni, tum certe vellem non sola fuisses: Non flesset positis Phyllida silva comis. Phyllidis exemplo nimium secreta timete, Laese vir a domina, laesa puella viro. Praestiterat iuvenis quidquid mea Musa iubebat, Inque suae portu paene salutis erat: Reccidit, ut cupidos inter devenit amantes, Et, quae condiderat, tela resumpsit Amor. Siquis amas, nec vis, facito contagia vites; Haec etiam pecori saepe nocere solent. Dum spectant laesos oculi, laeduntur et ipsi, Multaque corporibus transitione nocent. In loca nonnumquam siccis arentia glebis De prope currenti flumine manat aqua: Manat amor tectus, si non ab amante recedas; Turbaque in hoc omnes ingeniosa sumus. Alter item iam sanus erat; vicinia laesit: