comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
quȩ ipsũ quẽ amat querit: ñ aliud qͥcꝗͣ ipsiꝰ.
Amat scẽ: q ñ in concupiscentia carnis: s
in puritate sp̃s. Amat ardenter: quȩ ita
ꝓpͥo debriatur amore. ut maiestatẽ ñ cogi¬
tet. Quid enĩ: Respicit terrã: ꝙ facit eam
tremere: ꝙ ista se ab eo postulat osculari:
Ebria me ẽ: Ebria ꝓrsus. & forte tẽ cũ adista
ꝓrupit exierat de cella uinaria: q̃ se nimi¬
rt̃ introductã. postmodũ głatur. Nam ꝙ da¬
uid de qͥbꝰdam dicebat dõ. Inebriabuntur
ab ubertate domꝰ tuȩ: ꝙ torrente uoluptatis
tuȩ potabis eos. Oquanta amoris uis: qͣnta
in spu libertatis fidutia. Quid manifestius:
cunde tam̃ ñ ad ipsũ sponsũ sermonẽ diri¬
git: s ad alios tanꝗͣ de absente. osculet᷑ me
inqͥt oscło oris sui. Grandis qͥppe res petitur:
ꝙ opꝰ ẽ uerecundia cõmitari p̃cem: cõmen¬
dari petentẽ. Itaq ꝑ domesticos &. intmos.
accessus ad intima querit᷑: ambit᷑ ad desid̃a¬

Expanded text:
quem amat, quaerit; non aliud quidquam ipsius. Amat sancte, quia non in concupiscentia carnis, sed in puritate spiritus. Amat ardenter, quae ita proprio debriatur amore, ut majestatem non cogitet. Quid enim? respicit terram, et facit eam tremere ; et ista se ab eo postulat osculari! Ebriane est? Ebria prorsus. Et forte tunc, cum ad ista prorupit, exierat de cella vinaria, quo se nimirum introductam postmodum gloriatur . Nam et David de quibusdam dicebat Deo: Inebriabuntur ab ubertate domus tuae et torrente voluptatis tuae potabis eos . O quanta amoris vis! quanta in spiritu libertatis fiducia! Quid manifestius, cunde tamen non ad ipsum sponsum sermonem dirigit, sed ad alios, tanquam de absente: Osculetur me, inquiens, osculo oris sui. Grandis quippe res petitur, et opus est verecundia comitari precem, commendari petentem. Itaque per domesticos et intimos, accessus ad intima quaeritur, ambitur ad desidera
Abbreviated transcription (Latin):
& dulciori suꝵ mel & fauũ. Offeramꝰ cũ apłis
incelesti contuiuio & in dñica m̃sa: fauũ mel¬
lis. Mel incera: deuotio inlitt̾a ẽ. Alioqͥn lit¬
tera occidit: si absq sp̃s condim̃to glutieris.
nosces & tu deilliꝰ ueritate sermonis quẽ di¬
xit iħs: uerba quȩ locutꝰ sũ tiob̾ sp̃s & uita
sunt. Ꝙitẽ: quẽ legimꝰ dicente sapientia.
Sp̃s meus suꝑ mel dulcis. Sic delectabitur
inerassitudine tua anima: sic holocaustũ
tuũ pingue fiet. Sic placabis regẽ: sic pla¬
cebis pͥncipib sic deniq totã tibi curiã be¬
niuolã reddes: & aͣd orati odorẽ suauitatis
in cȩlestib ad te qͦq dicent. Quȩ ẽ ista quȩ
ascendit ꝑ desertũ sicut uirgula fumi ex a

Expanded text:
et dulciori super mel et favum. Offeramus cum apostolis et dulciori super mel et favum. Offeramus cum apostolis in coelesti convivio et in Dominica mensa favum mellis . Mel in cera, devotio in littera est. Alloquin littera occidit, si absque spiritus condimento glutieris .nosces et tu de illius veritate sermonis, quem dixit Jesus: Verba quae locutus su quem legimus dicente Sapientia: Spiritus meus super mel dulcis . 6. Sic delectabitur in crassitudine anima tua, sic holocaustum tuum pingue fiet. Sic placabis regem, sic placebis principibus, sic denique totam tibi curiam benevolam reddes; et odorati odorem suavitatis in coelestibus, de te quoque dicent: Quae est ista quae ascendit per desertum, sicut virgula f
Abbreviated transcription (Latin):
Eaꝓpter attendite pͥncipes ur̃os. cũ statis
adorandũ uł psallendũ: ꝙ state eũ reue¬
rentia & disciplina: & głamini qr angłi¬
ur̃i cotidie uident facie patͥs. numrũ mis¬
si in ministeriũ ꝓpt̃ nos qͥ hereditatẽ capi¬
mꝰ salutis: deuotionẽ nr̃am in suꝑnafert:
referunt gr̃am. Usurpemꝰ officiũ quoꝵ sor¬
timur consortiũ: ut in ore infantiũ & lac¬
tentiũ ꝑficiatur laus. Dicamꝰ:. . Psallite
đo nr̃o psallite: atq audiamꝰ eos uicissim
respondentes: psallite regi nr̃o psallite. lau¬
dem gͦ cũ cęli cantorib incõmune dc en¬
tes. ut pote ciues scõꝵ & domestici dĩ: psal¬
lite sapient̃. Cib in ore: psalmꝰ in corde sa¬
pit. Tantũ illũ terere ñ negligat. fidelis ac
prudens anima qͥbdam dentib intelligẽ¬
tiȩ suȩ: ne si forte integrũ glutiat: ꝙ ñ man¬
sum: frustretur palatũ sapore desio̾ ab ili

Expanded text:
Ea propter attendite principes vestros, cum statis Ea propter attendite principes vestros, cum statis ad orandum vel psallendum, et state cum reverentia et disciplina; et g. Nimirum missi in ministerium propter nos, qui haereditatem capiimus salutis , devotionem nostram in superna ferunt, referunt gratiam. Usurpemus officium quorum sortimur consortium, ut in ore infantium et factentium perficiatur laus . Dicamus eis: Psallite Deo nostro, psallite; atque audiamus eos vicissim respondentes: Psallite regi nostro, psallite. 5. Laudem ergo cum coeli cantoribus in commune ducentes, utpote cives sanctorum et domestici Dei, psallite sapienter . Cibus in ore, psalmus in corde sapit. Tantum illum terere non negligat fidelis et prudens anima quibusdam dentibus intelligentiae suae, ne si forte integrum glutiat et non mansum, frustretur palatum sapore desiderabili,
Abbreviated transcription (Latin):
qͥd eo manifestiꝰ qd̾ psalmista ait. p̃ueneruñ
pͥncipes coniuncti psallentib in medio iuuẽ¬
cularũ tympanistriarũ: Unde ꝙ dicebat.
In conspcetu angłoꝵ psalam tibi. Doleo
ꝓinde aliqͦs ur̃m graui in sacris uigiliis de¬
pmi somno nec celi ciues reuererr. s in p̃¬
sentia pͥncipũ tanꝙͣ mortuos apparere: cũ
ur̃a ipsi alacritate ꝑmoti. ur̃is int̾eẽ sol¬
lempniis delectent᷑. Uereor ne nr̃am desidi¬
am qͣndoq abhominantes. cũ indignati¬
one recedant: ꝙ incipiat unꝰqͥsq nr̃m se¬
ro cũ gemitu dicere dõ. Longe fecisti notoᷤᷤ
meosame: posuert̃ me abhominationẽ
sibi. & illud. Flongasti amicũ a me ꝙ pxi¬
mũ. & notos meos amiseria. Itẽ. Qui iuxta
me erant de longe steter̃t: & iñ faciebant
qͥ querebant animã meã. Pro certo enim
si se a nob̾ boni sp̃s elongauerint: impetꝰ
malignoꝵ qͥs sustinebit. Dico gͦ his qͥ eius¬
inueni: incipiã te enomere ex ore meo.

Expanded text:
sta ait: Praevenerunt principes conjuncti psallentibus in medio juvencularum tympanistriarum? Unde et dicebat: In conspectu angelorum psallam tibi . Doleo proinde aliquos vestrum gravi in sacris vigiliis deprimi somno, nec coeli cives revereri, sed in praesentia principum tanquam mortuos apparere, cum vestra ipsi alacritate permoti, vestris interesse solemniis delectentur. Vereor, ne vestram desidiam quandoque abominantes, cum indignatione recedant, et incipiat unusquisque vestrum sero cum gemitu dicere Deo. Longe fecisti notos meos a me, posuerunt me abominationem sibi; et illud: Elongasti a me amicum et proximum, et notos meos a miseria ; item: Qui juxta me erant, de longe steterunt, et vim faciebant qui quaerebant animam meam . Pro certo enim si se a nobis boni spiritus elongaverint, impetus malignorum quis sustine it? Dico ergo his qui ejusuia te tepidum inveni, incipiam te evomere ex ore meo .
Abbreviated transcription (Latin):
corruptionẽ. & rursum. Esca uentri.ꝙ uẽ¬
ter escis: ds autẽ ꝙ hunc ꝙ has destruet.
Uide autẽ ne ñ carni tantũ. s ꝙ mundo
forte cõpetat ista ꝓportio. Siqͥdem & ipse
transit: & concupiscentia eiꝰ & cũ omĩa q̃
in mundo sunt fuiẽ habeant: finis coꝵ
non erit finis. Uerũ tib̾a ñ sic. Hȩc enĩ cum
exhausta fuerint: ruisũ de fonte materni
pectoris sumunt qd̵ ꝓpinent sugentib.
Merito ꝓinde meliora carnis scłi ue amo¬
re asserunt᷑ ub̃a sponsȩ quȩ nulla nunꝙͣ.
lactentiũ numero arefiunt: s ꝙ semꝑ
habundant de uiscerib caritatis ut iterũ
fciant. Flumina si quidẽ fluunt de uen¬
tre eiꝰ: fitin ea fons aque uiuȩ salientis
in uitã eternã. Cumulat᷑ deinde laus u¬
bum.fraglantia unguentoꝵ. qd̾ ñ solũ
tĩboꝵ sapore pascant: s ꝙ factoꝵ opini¬
one redoleant. Iam quȩ sint ub̃a. qͦ tu¬
mida lacte: qualib delibuta ungentiᷤᷤ

Expanded text:
corruptionem ; et rursum: Esca ventri, et vencorruptionem ; et rursum: Esca ventri, et venter escis; Deus autem et hunc, et has destruet . Vide autem ne non carni tantum, sed et mundo forte competat ista proportio. Siquidem et ipse transit, et concupiscentia ejus: et cum omnia quae in mundo sunt, finem habeant, finis eorum non erit finis. Verum ubera non sic. Haec enim cum exhausta fuerint, rursum de fonte materni pectoris sumunt quod propinent sugentibus. Merito proinde meliora carnis, saeculive amore asseruntur ubera sponsae, quae nullo unquam lactentium numero arefiunt, sed semper abundant de visceribus charitatis, ut iterum fluant. Flumina siquidem fluunt de ventre ejus, fitque in ea fons aquae vivae salientis in vitam aeternam . Cumulatur deinde laus uberum fragrantia unguentorum, quod non solum verborum sapore pascant, sed et factorum opinione redoleant. Jam quae sint ubera, quo tumida lacte, qualibus delibuta unguentis,
Abbreviated transcription (Latin):
tientes o̾cłis inhiare sponsã: secretũ quere¬
re sibi: fugitare publicũ: declinare turbas:
ꝙ cure ipsarũ ꝓpͥam p̃ferre quietẽ: noli in¬
quiunt noli: qr maior in uberib quã in
amplexib fructꝰ existit. ꝑ ea si quidẽ nos
uendicas acarnalib desidus quȩ militant
adu̾sus animã: eripis mundo⁊ ꝙ acqͥris
đo. Hoc gͦ ẽ qd̾̃ aiunt: qr meliora scint ub̃a
tua uino. Carms inqͥunt uoluptatẽ qua
paulo ante tanꝙͣ uino ebrie tenebamur:
uincunt he quastua nob̾ ub̃a stillant de
nalem affectũ. Ut eñ uua exp̃ssa semel. ñ
habet iam quid denuo fundat. s ꝑpetua
ariditate dampnat᷑: sic caro in p̃ssura mor¬
tis ab om̃i ꝓrsus sua delectatione siccatur.
nec ultra reuirescit ad libidines. unde ꝓpħa.
Om̃is caro fenũ: ꝙ om̃is gła eiꝰ tanꝙ̃ fl̾os
feni. Exsiccatũ ẽ fenũ: ꝙ cecidit flos. & apłs.¬
Quiseminat incarne: de carneq metet

Expanded text:
tientes osculis inhiare sponsam, secretum quaeretientes osculis inhiare sponsam, secretum quaerere sibi, fugitare publicum, declinare turbas, et curae ipsarum propriam praeferre quietem: Noli, inquiunt, noli; quia major in uberibus quam in amplexibus fructus existit. Per ea siquidem nos vindicas a carnalibus desideriis, quae militant adversus animam; eripis mundo, et acquiris Deo. Hoc ergo est quod aiunt: Quia meliora sunt ubera tua vino. Carnis, inquiunt, voluptatem, qua paulo ante, tanquam vino, ebriae tenebamur, vincunt hae, quas tua nobis ubera stillant, denalem affectum. Ut enim uva semel expressa non habet jam quod denuo fundat, sed perpetua ariditate damnatur; sic caro in pressura mortis ab omni prorsus sua delectatione siccatur, nec ultra revirescit ad libidines. Unde propheta: Omnis caro fenum, et omnis gloria ejus tanquam flos feni. Exsiccatum est fenum, et cecidit flos Qui seminat in carne, de carne et metet
Abbreviated transcription (Latin):
qd̾ tu petis. Qd̃ enĩ postulas. te qͥdem delec¬
tat: s ub̃a quib paruulos alis. qͦs & paris.
meliora hoc ẽ necessaria sunt uino contem¬
plationis. Aliud si quidẽ ẽ. qd̃ uniꝰ letificat
cor hominis: ꝙ aliud qd̃ edificat multos.
Nam q: si rachel formosior: s lia fecundior
ẽ. Noli gͦ nimis insistere oscłis contẽpla¬
tionis: qr meliora sunt uba p̃dicationis.
Occurrit & alius sensus: quem quidem ñ
proposuerã: s minime p̃deribo.Ut quid e¬
nim uerba hȩc ñ magis conuenire dicamus
eis ipsis quib p̃est insollicitudine. tanꝗͣ par¬
uulis mat̾ aut nutrix. Nec enĩ equanimit̃
ferunt uiuencule tenere adhuc animȩ illã
uacare quieti: cuiꝰ pleniꝰ erudiri doctrina.
exemplis informari desid̾ant. Anñdeniq
talium insubsequenti cõpescitur inqͥetudo:
ubi sub graui contestatione ꝓhibent᷑ suscita¬
re dilectã quousq ipsauelit: He itaq sen¬

Expanded text:
quod tu petis. Quod enim postulas, te quidem delecquod tu petis. Quod enim postulas, te quidem delectat; sed ubera, quibus parvulos alis, quos et paris, meliora, hoc est necessariora, sunt vino contemplationis. Aliud siquidem est quod unius laetificat cor hominis, et aliud quod aedificat multos. Nam etsi Rachel formosior, sed Lia fecundior est. Noli ergo nimis insistere osculis contemplationis; quia meliora sunt ubera praedicationis. 9. Occurrit et alius sensus, quem quidem non proposueram, sed minime praeteribo. Utquid enim verba haec non magis convenire dicamus eis ipsis, quibus praeest in sollicitudine, tanquam parvulis, mater aut nutrix? Nec enim aequanimiter ferunt juvenculae et tenerae adhuc animae, illam vacare quieti, cujus plenius erudiri doctrina, et exemplis informari desiderant. An non denique talium in subsequenti compescitur inquietudo, ubi sub gravi contestatione prohibentur suscitare dilectam, quousque ipsa velit? Hae itaque sen
Abbreviated transcription (Latin):
efficatie oscłm scm̃ ẽ. ut ex ipso mox cũ acce¬
ꝑit illud sponsa concipiat: tumescentib ni¬
mirũ ub̃ib ꝙ. lacte quasi pinguescentibus.
in testimoniũ. Quib studiũ ẽ orare freq̃n¬
ter: exꝑti sunt qd dico. Sepe corde tepido
q arido accedimꝰ ad altare: orationi incũ¬
bimtis. ꝑsistentib autẽ repente infundi¬
tur gr̃a: pinguescit pectꝰ replet uiscera
inundatio pietatis: si sit qͥ p̃mat lac con¬
cepte dulcedmnis ub̾tim fundere ñ tarda¬
bunt. Dicat gͦ. Habes sponsa qd̃ petisti. ꝙ
hoc tibi signũ: qr meliora facta sunt ub̃a
tua umo. Hinc te scilicet nou̾is oscłm acce¬
pisse: qd̾ te concepisse sentis. Unde & ubera tͥ
intumuert̃: facta in ubertate lactis. meli
triens: inflans ñ edificans: ingurgitans ñ
confortans. S demꝰ ꝙ sodalib ista deꝓme¬
re. Iniuiste inqͥunt. murmurans aduersꝰ
sponsũ: qr id plus ualet qd̾ ille iã dedit ꝙͣ

Expanded text:
efficaciae osculum sanctum est, ut ex ipso mox, cum acceefficaciae osculum sanctum est, ut ex ipso mox, cum acceperit illud, sponsa concipiat, tumescentibus nimirum uberibus, et lacte quasi pinguescentibus in testimonium. Quibus studium est orare frequenter, experti sunt quod dico. Saepe corde tepido et arido accedimus ad altare, orationi incumbimus. Persistentibus autem repente infunditur gratia, pinguescit pectus, replet viscera inundatio pietatis; et si sit qui premat, lac conceptae dulcedinis ubertim fundere non tardabunt. Dicat ergo: Habes, sponsa, quod petiisti, et hoc tibi signum, quia meliora facta sunt ubera tua vino. Hinc te scilicet noveris osculum accepisse, quod te concepisse sentis. Unde et ubera tibi intumuerunt, facta in ubertate lactis meliortriens; inflans, non aedificans; ingurgitans, non confortans. 8. Sed demus et sodalibus ista depromere. Injuste, inquiunt, murmuras adversus sponsum; quia id plus valet quod ille jam dedit, quam
Abbreviated transcription (Latin):
talem ꝓuectũ ꝙͣ mordax increpatio p̃latoꝵ.
Nec solũ meliora uino s ꝙ fraglantia unguẽ¬
tis optimis: qr ñ mͦ interne dulcedinis lacte
p̃sentes alis. s bone qͦq opimonis grato odore
resꝑgis absentes: bonũ habens testimoni¬
um: ꝙ ab his qͥ intꝰ & ab his qui foris sunt.
Habens in ꝙͣ. lac intꝰ ꝙ foris unguenta: qñi
quidẽ ñ eẽnt qͦs lacte reficeres: si ñ pͥtis odore
atraheres. Sane de his unguentis siqͥd dig¬
nũ consid̾atione contineant. uidebit᷑ pꝰ
hȩc: cũ eouentũ fuerit ubi dicit inconse¬
quentib: modore unguentoꝵ tuoꝵ eur¬
remus. Nunc iuxta ꝓmissũ nr̃m. hȩc ipsa
uerba quȩ sponse data sunt: an ꝙ sponso
congruant uideamꝰ. Sponsa loquente de
sponso: repente ut dixerã ad est ille: annuit
tioto: dat oscłm: impletq in ea sermonẽ
qui scriptꝰ ẽ. Desid̾ium cordis eiꝰ tribuisti
ei: ꝙ uoluntate labioꝵ ñ fraudasti eũ. Qd̃
ꝙ ꝓbat ex eiꝰ uberũ repletione. Tante nẽpe

Expanded text:
x imprecatio praelatorum. Nec solum meliora vino, sed et fragrantia unguentis optimis; quia non modo internae dulcedinis lacte praesentes alis, sed bonae quoque opinionis grato odore respergis absentes, bonum habens testimonium et ab his qui intus, et ab his qui foris sunt. Habes, inquam, lac intus, et foris unguenta; quoniam quidem non essent quos lacte reficeres, si non prius odore attraheres. Sane de his unguentis, si quid dignum consideratione contineant, videbitur post haec, cum eo ventum fuerit, ubi dicit in consequentibus: In odore unguentorum tuorum curremus . Nunc juxta promissum nostrum haec ipsa verba, quae sponsae data sunt, an et sponso congruant videamus. 7. Sponsa loquente de sponso, repente, ut dixeram, adest ille, annuit voto, dat osculum, impletque in ea sermonem qui scriptus est: Desiderium cordis ejus tribuisti ei, et voluntate labiorum ejus non fraudasti eum . Quod et probat ex ejus uberum repletione. Tantae nempe
Abbreviated transcription (Latin):
exp̃ssisse confido. S: transeamꝰ ad reliqua:
qr id meliꝰ imp̃ssum qͣ. exp̃ssum innotescit.
Sequit᷑. Quia meliora sunt ub̃a tua uino:
fraglantia unguentis optimis. & hȩc uer¬
ba cuiꝰ sint. auctor ñ loquit᷑. relinquens nob̾
lib̾e cõment.ari. cui potissimũ ꝑsone conue¬
niant. Michi uͦ ñ de est unde congruent as¬
signẽ. siue sponse. siue sponso. siue etiã sponsi
sodalib s pͥmum sponse qualit̃ congruał
indicabo. Inter̃ĩ confabulantib illa pariter
atq illis: accessit ipse de qͦ sermo erat.Utiq
libens appropiat de se loquentib Sic solet.
Sic euntib in emaus & conferentib inter
se: iocundũ se facundũq exibuit comitẽ.
Nempe hocẽ qd̃ in eugłio pollicet᷑. Ubi du¬
o uł tres congregati fuerint in nomine me¬
ꝙͣ ait clament ego exaudiã: adhuc loquen¬
tib illis. dicã ecce ad sũ. Ita gͦ nc̃ ñ uocatꝰ affu¬

Expanded text:
expressisse confido. Sed transeamus ad reliqua; expressisse confido. Sed transeamus ad reliqua; quia id melius impressum, quam expressum innotescit. 4. Sequitur: Quia meliora sunt ubera tua vino, fragrantia unguentis optimis . Et haec verba cujus sint, auctor non loquitur, relinquens nobis libere commentari, cui potissimum personae conveniant. Mihi vero non deest, unde illa congruenter assignem sive sponsae, sive sponso, sive etiam sponsi sodalibus. Et primum sponsae qualiter congruant, indicabo. Interim confabulantibus illa pariter atque illis, accessit ipse, de quo sermo erat. Utique libens appropiat de se loquentibus. Sic solet. Sic euntibus in Emmaus, et conferentibus inter se, jucundum se facundumque exhibuit comitem . Nempe hoc est quod in Evangelio pollicetur: Ubi duo vel tres congregati fuerint in nomine meam: Antequam, ait, clament, ego exaudiam; et adhuc loquentibus illis dicam: Ecce adsum . Ita ergo nunc non vocatus adfu
Abbreviated transcription (Latin):
solent suꝑ huicemodi animi arentis lango¬
re atq hebitudine stolide m̃tis: qd̃ dĩ scilicet
alta atq subtilia penetrare nequirent: qd̃
de suauitate sp̃s aut nil. aut parũ sentireñ.
Quid isti nisi ad oscłm suspirant: Suspirał
plane. ꝙ inhiant spt̃ sapientiȩ & indellectꝰ:
intellectꝰ utiq qͦ ꝑtingant: sapientiȩ qua
gustent qd̃ intellectu app̃henderint. Ego
in hoc ipso affectu puto scm orasse ꝓpħam.
cũ diceret.Sicut adipe ꝙ pinguedine re¬
pleatur anima mea:ꝙ labiis exultationis
laudabit osmeũ. Oscłm omĩno petebat: ꝙ
illudoscłm in euiꝰ tactu ꝑfasis labiis pingue
p̃catur. Repleatur os meũ laude: ut cantẽ
głam tuã: tota die magnitudinẽ tuã. Deni¬
q & ructauit: ubi gustauit. Quã magna
multitudo dulcedinis tuȩ dñe: ꝙͣ abscondi¬
stitim̃tib te. Satis hoc oscłm decinuit nos:
& nec dũ me illud ut uerũ fatear digne satis

Expanded text:
solent super hujuscemodi 1289 animi arentis languosolent super hujuscemodi 1289 animi arentis languore atque hebetudine stolidae mentis, quod Dei scilicet alta atque subtilia penetrare nequeant, quod de suavitate spiritus aut nil, aut parum sentiant. Quid isti, nisi ad osculum suspirant? Suspirant plane, et inhiant spiritui sapientiae et intellectus: intellectus utique quo pertingant; sapientiae, quia gustent quod intellectu apprehenderint. Ego in hoc ipso affectu sanctum puto orasse Prophetam, cum diceret: Sicut adipe et pinguedine repleatur anima mea, et labiis exsultationis laudabit os meum . Osculum omnino petebat, et illud osculum, in cujus tactu perfusis labiis pinguedprecatur: Repleatur os meum laude, ut cantem gloriam tuam, tota die magnitudinem tuam . Denique et eructavit ubi gustavit: Quam magna multitudo dulcedinis tuae, Domine, quam abscondisti timentibus te . Satis hoc osculum detinuit nos, et necdum me illud, ut verum fatear, digne satis
Abbreviated transcription (Latin):
oscło oris sui. En gr̃a ipsius: multis iam an¬
nis caste sobrieq uiuere ettro. lectiomi in¬
sisto: resistouitus: orationi incũbo freq̃n¬
ter. Uigilo contra tẽptationes: recogito an¬
nos meos ĩn amaritudine animȩ meȩ.Si¬
ne querela me arbitror quantũ in me est
contisari int̃ fr̃s. Suꝑiorib potestatib
subdita sũ: egrediens ꝙ. regrediens ad im¬
ꝑtũ senioris. Aliena ñcupio: mea potiꝰꝙ me
parit̃ dedi. In sudore uultꝰ mei comedo panẽ
meũ. Ceterũ qd inbis om̃ib ẽ. totũ constat
de consuetudine: de dulcedine nichil. Quid
nisi iuxta ꝓpħam uitula effrã sũ. docta dili¬
gere triturã: Deniq in eugło qui hoc solũ
qd̾ facere debet facit: seruus inuitilis reputa¬
tar. Mandata forsan ut cũq adimpleo: sed¬
anima mea sicut terra sine aqua in illis.Ut
gͥ holocaustũ meũ pingue fiat: oscłetur me
mini in pͥuatis confessionib suis conqueri

Expanded text:
osculo oris sui. En gratia ipsius multis jam anosculo oris sui. En gratia ipsius multis jam annis caste sobrieque vivere curo, lectioni insisto, resisto vitiis, orationi incumbo frequenter; vigilo contra tentationes, recogito annos meos in amaritudine animae meae. Sine querela me arbitror, quantum in me est, conversari inter fratres, superioribus potestatibus subdita sum, egrediens et regrediens ad imperinm senioris. Aliena non cupio; mea potius et me pariter dedi. In sudore vultus mei comedo panem meum: caeterum quod in his omnibus est, totum constat de consuetudine, de dulcedine nihil. Quid nisi, juxta prophetam, vitula Ephraim sum docta diligere trituram? . Denique in Evangelio qui hoc solum quod facere debet, facit, servus inutilis reputatur . Mandata forsan utcunque adimpleo; sednima mea sicut terra sine aqua in illis. Ut igitur holocaustum meum pingue fiat: Osculetur memini, in privatis confessionibus suis conqueri
Abbreviated transcription (Latin):
lũ manꝰ ꝑuenire daret᷑. sufficere iam tibi:
nil te de cetero petiturã: Ego. Quid gͥ: forte
coꝵ quȩ acceꝑas quippiã ablatũ causaberis:
Nichil. An uͦ times repetitũ iri qd̃ tibi de ma¬
latua pͥstina conu̾satione indultũ p̃sump¬
seras: Non. Age tam̃: dicunde queamꝰ satis¬
facere tibi. Non quiesco ait: nisi oscłetur me
oscło oris sui. Grãs deoscło pedũ: gr̃as o de
manꝰ: s si cura ẽ ei ulla de me. oscłetur me
oscło oris sui. Nonsum ingrata: s: amo. Acce¬
pifateor.meritis potiora: s ꝓrsus inferiora
uotis. Desid̾ns feror: ñ ratione. Ne queso cau¬
semini p̃sumptionẽ: ubi affectio urget. Pu¬
dor sane reclamat: s suꝑat amor. Nee igno¬
ro ꝙr honor regis iudiciũ diligit: s p̃ceps a¬
mor ñ iudiciũ p̃stolatur. nec consilio tẽpe¬
ratur: nec pudore frenat᷑. nec ratiomi subi¬
citur: Rogo: supplico: flagito: oscłetur me

Expanded text:
lum manus pervenire daretur, sufficere jam tibi; lum manus pervenire daretur, sufficere jam tibi; nil te de caetero petituram? Ego. Quid igitur? Forte horum quae acceperas quidpiam ablatum causaberis? Nihil. An vero times repetitum iri, quod tibi de mala tua pristina conversatione indultum praesumpseras? Non. 2. Age tamen, dic unde queamus satisfacere tibi. Non quiesco, ait, nisi osculetur me osculo oris sui. Gratias de osculo pedum, gratias et de manus; sed si cura est illi ulla de me, Osculetur me osculo oris sui . Non sum ingrata, sed amo. Accepi, fateor, meritis potiora, sed prorsus inferiora votis. Desiderio feror, non ratione. Ne, quaeso, causemini praesumptionem, ubi affectio urget. Pudor sane reclamat; sed superat amor. Nec ignoro, quod honor regis judicium diligit ; sed praeceps amor nec judicium praestolatur, nec consilio temperatur, nec pudore frenatur, nec rationi subjicitur. Rogo, supplico, flagito, osculetur me
Abbreviated transcription (Latin):
pͥncipio: id̾oq p̃mittendũ. eu cõpetenter
cohereant. Ponamꝰ ꝑinde istos qͦs sponsi
sodales diximꝰ. uisitandi salutandiq gr̃a
modũ. Quid noui accidit: Quid te cernmꝰ
solito tristiorẽ: Quȩ mopinati murmu¬
ris causam: Certe cũ auersa ꝙ alienata ireᷤ
pꝰ amatores tuos.cũ quib male erat tibr:
cõpulsa tandẽ reu̾ti ad uirũ tuũ pͥorem.
ñne ut saltẽ merereris tangere pedes.mul¬
tis p̃cib ꝙ flectib institisti: Recolo inquit.
Quid: Obtento eosimulq accepta in oscło
pedũ indulgentia de offensis: nũnqͥd ñ rur¬
sus facta impatiensiꝙ tanta nequaꝙͣ dig¬
natione contenta.s maioris familiaritatiᷤᷤ
cupida. scd̃am qͦq gr̃am ead̾e qua pͥus in¬
stantia postulasti e impetrasti:ita ut in
osculo manꝰ adepta fis uirtutes ñ paucas ꝙ ñ
partias: Non diffiteor ait. & illi. Eñi uͦ ñ tues
quȩ iurare ꝙ obtestari solebas. siunꝗͣ ad oscti¬

Expanded text:
principio. Ideoque praemittendum cui competenter principio. Ideoque praemittendum cui competenter cohaereant. Ponamus proinde istos, quos sponsi sodales diximus, visitandi salutandique gratia,modum. Quid novi accidit? quid te cernimus solito tristiorem? quae inopinati murmuris causa? Certe cum aversa et alienata ires post amatores tuos, cum quibus male erat tibi, compulsa tandem reverti ad virum tuum priorem, nonne ut saltem merereris tangere pedes, multis precibus et fletibus institisti? Recolo, inquit. Quid? Obtento eo, simulque accepta in osculo pedum indulgentia de offensis, nunquid non rursus facta impatiens, et tanta nequaquam dignatione contenta, sed majoris familiaritatis cupida, secundam quoque gratiam eadem qua prius instantia postulasti et impetrasti, ita ut in osculo manus adepta sis virtutes non paucas, et non parvas? Non diffiteor, ait. Et illi: Enimvero num tu es quae jurare et obtestari solebas, si unquam ad oscu
Abbreviated transcription (Latin):
filii uł sororẽ. Utroq uocabulo: eam quȩ
huiꝰmodi ẽ inuenies appellari. Ad manũ
ẽ unde id ꝓbem: ñ multũ laborabo. uex
sponsi ẽ ad ipsam. Uem in ortũ meũ soror
inta sponsa.Soror siquid̾e ẽ q ex uno patre:
sponsa ꝙ in uno spu. Nam si carnale matͥ¬
moniũ constituit duos incarne una: cur
ñ magis sp̃italis copula duos coniunget
diguant̃ ꝙ filiã cã nominat: ꝙ nichominꝰ
tanꝙͣ nurũ ꝓpͥam. ad filii blandos inuitat
amplexus. Audi inqͥt filia ꝙ uide. ꝙ inclina
aurẽ tuã. & obliuiscere popłm tuũ & domũ
patͥs tui: ꝙ concupiscet rex decorẽ tuũ. Eece
a qͦ ista flagitat oscłm. O scã anima reueren¬
tiã habe. qm̃ ipse ẽ dñs d̾s tuus: fortasse ñ
osculandus s adorandus: cũ patre & sp̃u¬
Iccedamus iam ad librũ: uerbisq spon¬
sȩ rationẽ demꝰ. ꝙ consequentiã. Pen¬
Adent enĩ & p̃rupta nutant absq

Expanded text:
Filii vel sororem. Utroque vocabulo eam, quae Filii vel sororem. Utroque vocabulo eam, quae hujusmodi est, invenies appellari. Ad manum est unde id probem: non multum laborabo. Vox sponsi est ad ipsam: Veni in hortum meum, soror mea sponsa . Soror siquidem est, quia ex uno Patre; sponsa, quia in uno Spiritu. Nam si carnale matrimonium constituit duos in carne una, cur non magis spiritualis copula duos conjunget dignanter et filiam eam nominat, et nihilominus tanquam nurum propriam ad Filii blandos invitat amplexus. Audi, inquit, filia, et vide, et inclina aurem tuam; et obliviscere populum tuum et domum patris tui, et concupiscet rex decorem tuum. . Ecce a quo ista flagitat osculum. O sancta anima, reverentiam habe, quoniam ipse est Dominus Deus tuus, et fortasse non osculandus, sed adorandus cum Patre et SpAccedamus jam ad librum, verbisque sponsae rationem demus et consequentiam. Pendent enim, et praerupta nutant absque
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ ut remaneat. ꝙ mͦ suo contentus in se sub¬
sistat: ꝙ cũ ꝑtingere ad uultũ głe ñ ualebit:
condescendiͣt sibi. & ex alto tranfmitti oscłm
humilit petat. Qui uͦ ñ rapinã arbitrat᷑ ẽẽ
se equalem dõ. ita ut audsat dicere egoq pa¬
ter unũ sumꝰ. qr ex eqͦ coniungitur. ex eqͦ cõ¬
plectit᷑. ñ oscłm de loco inferiori m̃dicat: s
ẽ plenitudo: paulo participatio: ut cũ ille
de ore. iste tantũ de oscło osculatũ segłetur.
Felix tam̃ osculũ ꝑ qd̾ ñ solũ agnoscitur ds.
s & diligitur pat̾:qui nequaꝗͣ plene cog-¬
noscitur. nisi cũ ꝑfecte diligit᷑. Quȩ in tob̃
anima sensit aliquando in secreto consei¬
entie suȩ sp̃m filii clamantẽ abba pater:
Ipsa ipsa paterno se diligi p̃sumat affectu:
quȩ eodem se spũ qͦ & filius affectã sentit.
Confide quecũq es illa. confide nicħ hesitas.
in spũ filii filiã cognosce de patris: sponsã

Expanded text:
est ut remaneat, et modo suo contentus in se subest ut remaneat, et modo suo contentus in se subsistat; et cum pertingere ad vultum gloriae non valebit, condescendi sibi, et ex alto transmitti osculum humiliter petat. Qui vero non rapinam arbitratur esse se aequalem Deo , ita ut audeat dicere: Ego et Pater unum sumus; quia ex aequo conjungitur, ex aeque complectitur, non osculum de loco inferiori mendicat, sed  igitur osculum est plenitudo, Paulo participatio; ut cum ille de ore, iste tantum de osculo osculatum se glorietur. 9. Felix tamen osculum, per quod non solum agnoscitur Deus, sed et diligitur Pater: qui nequaquam plene cognoscitur, nisi cum perfecte diligitur. Quae in vobis anima sensit aliquando in secreto conscientiae suae Spiritum Filii clamantem: Abba, Pater? . Ipsa, ipsa, paterno se diligi praesumat affectu, quae eodem se spiritu, quo et Filius, affectam sentit. Confide, quaecunque es illa, confide nihil haesitans. In spiritu Filii filiam cognosce te Patris, sponsam
Abbreviated transcription (Latin):
Atdi siquidẽ oscłm de ore. Ego ꝙ pat̃ tinum
sumꝰ. Item. Ego in patre ꝙ pat̃ in me ẽ. Os¬
culũ ẽ ore ad os sũptum: s nemo appropi¬
at. Oscłm plane dilectionis & pacis: s dilec¬
tio illa suꝑeminet om̃i scientiȩ: & paxilla
omnẽ sensum exuꝑat. Uerũtamen qd̃ ocłs ñ
uidit: nec auris audiuit: nec incor hom̃is
ascendit. paulo reuelauit ds ꝑ sp̃m fuum:
hoc ẽ ꝑ oscłm oris sii. Igit᷑ filiũ in patre: &
patrẽ ẽẽ infilio: oscłm de ore ẽ. Qd̃ autẽ legit᷑
ñ enĩ accepimꝰ sp̃m huiꝰ mundi. s sp̃m qui
ex dõ ẽ. ut sciamꝰ quȩ adõ donata sunt nob̾:
oscłm sane de oscło ẽ. Ꝙ ut aꝑtiꝰ alterutrum
distinguamꝰ: qui plenitudinẽ capit: oscł̾m
de ore sumit. Qui uͦ de plentudine: oscłm
de oscło recipit. Magnꝰ quid̾ e paulus. s qͣn¬
tũ sursũ porrigat os. etiã si se tisq ad t̾eiũ
celũ extendat. citra os altissimi tam̃ necesse

Expanded text:
Audi siquidem osculum de ore. Ego et Pater unum Audi siquidem osculum de ore. Ego et Pater unum sumus; item: Ego in Patre, et Pater in me est . Osculum est ore ad os sumptum; sed nemo appropiat. Osculum plane dilectionis et pacis; sed dilectio illa supereminet omni scientiae, et pax illa omnem sensum exsuperat. Verumtamen quod oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascendit, Paulo revelavit Deus per Spiritum suum, hoc est per osculum oris sui. Igitur Filium in Patre, et Patrem esse in Filio, osn enim accepimus spiritum hujus mundi, sed spiritum qui ex Deo est, ut sciamus quae a Deo donata sunt nobis ; osculum sane de osculo est. 8. Et ut apertius alterutrum distinguamus, qui plenitudinem capit, osculum de ore sumit; qui vero de plenitudine, osculum de osculo recipit. Magnus quidem Paulus: sed quantumlibet sursum porrigat os, etiamsi se usque ad tertium coelum extendat, citra os Altissimi tamen necesse
Abbreviated transcription (Latin):
nouit sensum dñi: aut qͥsconsiliariꝰ eiꝰ fuit:
S: dicat mͥ fortasse aliqͥs. Tibi gͦ unde innotu¬
it: qd̃ nulli fateris creditũ creature: ꝓ fecto
unigenitꝰ qͥ ẽ in sinu patris: ipse cnarrauit.¬
En arrauit dixerĩ ĩi m misero ꝙ indigno: s
plane ioħi amico sponsi. cuiꝰ hȩc u̾ba sunt.
Non solũ autẽ: s. ꝙ. ioħi eugliste utiq discipło
quẽ diligebat iħs. Placita enĩ fuuit dõ ꝙ anima
illiꝰ: digna ꝓrsus nomine & dote sponse: dig¬
na sponsi amplȩxib ⁊ digna deniq quȩ recũ¬
beret suꝑ pectꝰ dm̃i. Hausit ioħs q̃e sinu uni¬
geniti: qd̃ de paterno hauserat ille. Nec solꝰ
ipse tñ: s ꝙ om̃s qͥb idẽ aiebat magni consi¬
Profecto hi om̃s: tam felicit᷑ quã ueracit dice¬
re possunt. Unigenitꝰ qͥ erat insinu patris:
ipse enarrauit nob̾. & illa enarratio: qͥd eis
nisi oscłm fuit: S oscłm de oscło: ꝙ ñ deore.

Expanded text:
novit sensum Domini? aut quis consiliarius ejus fuit? 7. novit sensum Domini? aut quis consiliarius ejus fuit? 7. Sed dicat mihi fortasse aliquis: Tibi ergo unde innotuit, quod nulli fateris creditum creaturae? Profecto Unigenitus qui est in sinu Patris, ipse enarravit , dixerim, non mihi misero et indigno, sed plane Joanni amico sponsi, cujus haec verba sunt; non solum autem, sed et Joanni evangelistae, utique discipulo quem diligebat Jesus. Placita enim fuit Deo et anima illius, digna prorsus nomine et dote sponsae, digna sponsi amplexibus, digna denique quae recumberet super pectus Domini. Hausit Joannes de sinu Unigenti, quod de paterno hauserat ille. Nec solus ipse tamen, sed et omnes, quibus idem aiebat magni consiProfecto hi omnes tam feliciter, quam veraciter dicere-possunt: Unigenitus qui est in sinu Patris, ipse enarravit nobis. Et illa enarratio quid eis nisi osculum fuit? Sed osculum de osculo, et non de ore.
Abbreviated transcription (Latin):
tis ꝙ mel. habet om̃ino ꝙ unde accendat lu¬
i scientiȩ: & unde infundat saporẽ gr̃e. Ne¬
uter gͣ se osculũ ꝑcepisse putet: siue qͥ ueri¬
tatẽ intelligit. nec diligit: fiue qͥ diligit nec
intelligit. Sane tnoscło isto. nec error locũ
habet: nec tepor. Quãobrem gemine gr̃e sa¬
crosci oscsi fuscipiende paret e regione duo
labia sua quȩ sponsa ẽ intelligentiȩ rationem.
sapientie uoluntatẽ: ut de pleno oscło głans. me¬
reatur audire. Diffusa ẽ gr̃a in labiis tuis: ꝓpte¬
rea benedirit te d̾s ineternũ. Itaq pat̾ filium
oseulans. plenissime illi archana suȩ diuini¬
tatis eructuat. ꝙ spirat suauitatẽ amoris: scrip¬
tura hoc significante cũ ait. Dies diei eruetat
uerbũ. Cui sane sempit̾no singłariterq beato
cõplexui. nulli omnino ut iam dictũ ẽ creat᷑e
int eẽ donat᷑: solo utriꝰq spu ceste ac conscio
mutue agnitionis &. dilectionis. Quis enĩ cog¬

Expanded text:
tis et mel, habet omnino et unde accendat lutis et mel, habet omnino et unde accendat lumen scientiae, et unde infundat saporem gratiae. Neuter ergo se osculum percepisse putet, sive qui veritatem intelligit, nec diligit; sive qui diligit, nec intelligit. Sane in osculo isto nec error locum habet, nec tepor. Quamobrem geminae gratiae sacrosancti osculi suscipiendae paret e regione duo labia sua quae sponsa est, intelligentiae rationem, sapientiae voluntatem, ut de pleno osculo glorians mereatur audire: Diffusa est gratia in labiis tuis; propterea benedixit te Deus in aeternum . Itaque Pater Filium osculans, plenissime illi arcana suae divinitatis 1287 eructat, et spirat suavitatem amoris, Scriptura hoc significante, cum ait: Dies diei eructat verbum . Cui sane sempiterno singulariterque beato complexui, nulli omnino, ut jam dictum est, creaturae interesse donatur, solo utriusque Spiritu teste ac conscio mutuae agnitionis et dilectionis. Quis enim cog
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ fortiora te ne scrutatꝰ fueris. In spũ ambu¬
late in illis: & ñ insensu ꝓpͥo. Doctrina sp̃s ñ cu¬
riositatẽ acuit: s caritatẽ accendit. Merito ꝓ¬
inde sponsa quẽ diligit anima sua inqͥrens.
ñ se suȩ carnis sensib credit: ñ curiositatis hu¬
manȩ manib ratiociniis acqͥescit: s petit os¬
culũ. idest spm̃ sc̃m̃ inuocat: ꝑ quẽ accipiat
simul & scientiȩ gostũ. ꝙ gr̃e condimentũ.
O bene scientia quȩ in oscło datur. cũ amore
recipitur: ꝙ amoris indiciũ ẽ oscłm ẽ. Scien¬
tia gͦ quȩ infiat cũ sine caritate sit: ñ ꝓcedit
ex oscło. S nec qͥ delũ dĩ habent ꝙ ñ scd̾m sciẽ¬
tiã: sibi tillatenꝰ arrogent illtid. Utrũq enim
munꝰ srmul fert. osculi gr̃a: ꝙ agnitionis lucẽ
& deuotionis pinguedinẽ. Est qͥppe sp̃s sapi¬
entie ꝙ intellectꝰ: qui instar apis cerã portan¬

Expanded text:
et fortiora te ne scrutatus fueris . In spiritu ambuet fortiora te ne scrutatus fueris . In spiritu ambulate in illis, et non in sensu proprio. Doctrina Spiritus non curiositatem acuit, sed charitatem accendit. Merito proinde sponsa, quem diligit anima sua inquirens, non se suae carnis sensibus credit, non curiositatis humanae inanibus ratiociniis acquiescit; sed petit osculum, id est Spiritum sanctum invocat, per quem accipiat simul et scientiae gustum, et gratiae condimentum. Et bene scientia, quae in osculo datur, cum amore recipitur; quia amoris indicium osculum est. Scientia ergo quae inflat, cum sine charitate sit, non procedit ex osculo. Sed nec qui telum Dei habent, et non secundum scientiam, sibi ullatenus arrogent illud. Utrumque enim munus simul fert osculi gratia, et agnitionis lucem, et devotionis pinguedinem. Est quippe Spiritus sapientiae et intellectus, qui instar apis ceram portan
Abbreviated transcription (Latin):
nẽsponse oscłm m̃tes impie usurparent: q̃
contente ea quȩ inflat. illam quȩ edificat nes¬
cierunt. Deniq ipse apłs dicat. ꝑ qͥd cognonie¬
rint. ꝑ camnqͥt quȩ facta sunt. intellecta con¬
spexerunt. Unde ꝙ constat. qr nec ꝑfecte cog¬
nouerunt: quẽ minime dilexert̃. Si enim
integre cognouissent: bonitatẽ qua ꝓ eoꝵ re¬
demptiõe in carne nasci & mori uoluit ñ igno¬
rassent. Audi deniq qͥd eis de dõ reuelatũ fu¬
erit. Sempiterna ait uirtꝰ eiꝰ ꝙ diuinitas. ui¬
des qr qd̃ sublimitatis. qd̾ maiestatis ẽ. in p̃sũ¬
ptione sp̃s ñ dĩ s. sui rimatisint. qd̾ aut̃ẽ mitiͤ
sit ꝙ. humilis corde. ñ intellexerint: Nec mi¬
rũ: qr q caput eoꝵ beemoth nicħ humile. s
sieut de eo legitur om̃e sublime tudet. Quo
contra dauid ñ ambulabat in magnis neq
in mirabilib suꝑ nse: ne scrutator maiestatiᷤᷤ
sensib pedẽ sigatis: mem̃tote semꝑ qd̃ sapi¬
ens admonet. Aitiora inqͥt te ne quesieris:

Expanded text:
sponsae osculum mentes impiae usurparent, quae contentae ea quae inflat, eam quae aedificat nescierunt. Denique ipse Apostolus dicat per quid cognoverunt. Per ea, inquit, quae facta sunt, intellecta conspexerunt. Unde et constat quia nec perfecte cognoverunt, quem minime dilexerunt. Si enim integre cognovissent, bonitatem qua pro eorum redemptione in carne nasci et mori voluit non ignorassent. Audi denique quid eis de Deo revelatum fuerit: Sempiterna, ait, virtus ejus et divinitas . Vides quia quod sublimitatis, quod majestatis est, in praesumptione spiritus, non Dei, sed sui rimati sint; quod autem mitis sit et humilis corde, non intellexerint. Nec mirum, quia et caput eorum Behemoth nihil humile; sed, sicut de eo legitur, omne sublime videt . Quo contra David non ambulabat in magnis, neque in mirabilibus super se , ne scrutator majestatis sensibus pedem figatis, mementote semper, quod Sapiens admonet: Altiora, inquit, te ne quaesieris,
Abbreviated transcription (Latin):
suã. & uuiriniquus cogitationes suas: & re¬
u̾tatur ad dñm ꝙ miserebit᷑ eiꝰ: ꝙ ad d̾m
nr̃m qm̃ multꝰ ẽ ad ignoscendũ. Pulchre
dauid paucis. comp̃hendit utrũq dicens.
longanimis ꝙ mnultũ misericors. Huiꝰ gͦ
gemine bonitatis exꝑim̃to in eã se fidutiã
excreuisse fatet᷑ sponsa. ut audet petere os¬
culũ: qͥd mirũ dicens. si p̃sumo sic de te ospõ¬
se. quȩ detuis ub̃ib tantã sum exꝑta habũ¬
dantiã suauitatis : Ergo ad audiendũ me

Expanded text:
suam, et vir iniquus cogitationes suas, et resuam, et vir iniquus cogitationes suas, et revertatur ad Dominum, et miserebitur ejus; et adniam multus est ad ignoscendum . Pulchre David paucis comprehendit utrumque, dicens: Longanimis, et 1290 multum misericors . Hujus ergo geminae bonitatis experimento in eam se fiduciam excrevisse fatetur sponsa, ut auderet petere osculum. Quid mirum, dicens, si sic praesumo de te, o sponse, quae de tuis uberibus tantam sum experta abundanti
Abbreviated transcription (Latin):
Nunc qualis sit ista tiberũ sponsi cõmenda¬
tio: uideamꝰ. Otio sponsi tib̃a. dtio in ipso
sunt. ingenite mansuetudinis argum̃ta:
qd̃ ꝙ pacient̃ expectat delinquentẽ : ꝙ cle¬
m̃ter recipit penitentẽ. Gemina inquam
dulcedo suauitatis erub̾at in pectore dñi
iħu: longanimitas indelicet in expectando:
ꝙ indonando facilitas. & audi qr ñ sit in
uentũ meũ hoc. legis pfecto de longanimi¬
tate. An diuitias bonitatis eiꝰ. ꝙ patientie ꝙ
longanimitatis contẽpnis: Item. An igno¬
ras qr benignitas dĩ. ad penitentiã te adduc̃.
Ad hoc si quidẽ diu suspendit sententiã ulti¬
onis acontẽpnente: ut qͣndoq cribeat grãm
remissionis in penitente. Non uult eñi mor¬
tẽ peccatoris: s ut conu̾tatur &. uiuat. Pona¬
mus exempla ꝙ de alt̾o ube: qd̾̃ dictũ ẽ re¬
mittendi facilitas. Legis ꝙ. de ipsa. Quacũ¬
remittet᷑ ei. legis. Derelinquat impiꝰ uiã

Expanded text:
Nunc qualis sit ista uberum sponsi commendaNunc qualis sit ista uberum sponsi commendatio, videamus. Duo sponsi ubera, duo in ipso sunt ingenitae mansuetudinis argumenta, quod et patienter exspectat delinquentem, et clementer recipit poenitentem. Gemina, inquam, dulcedo suavitatis exuberat in pectore Domini Jesu, longanimitas videlicet in exspectando, et in donando facilitas. Et audi quia non sit hoc inventum meum. Legis profecto de longanimitate: An divitias bonitatis ejus, et patientiae, et longanimitatis contemnis? Item: An ignoras quia benignitas Dei ad poenitentiam te adducit? Ad hoc siquidem diu suspendit sententiam ultionis a contemnente, ut quandoque exhibeat gratiam remissionis in poenitente. Non enim vult mortem peccatoris, sed ut convertatur, et vivat. Ponamus exempla et de altero ubere, quod dictum est remittendi facilitas. Legis et de ipsa: Quacunremittetur ei ; legis: Derelinquat impius viam
Abbreviated transcription (Latin):
nib aduocat᷑. Deniq ait homo qͥ inuentus
ẽ scd̃m cor dĩ. Desid̾ium pauꝑũ exaudiut
dñs: p̃parationĩs cordis eoꝵ audiuit atris
tua. Attendite & uos uob̃ in om̃i loco: scien¬
tes quã ur̃a omĩa norit scrutans cordaq re¬
nes ds: qui finxit singillati corda ur̃a ꝙ in¬
telligit omĩa oꝑa ur̃a. Sponsa gͦ sponsũ
a dẽe ꝑsentiens: substitit. Pudet enĩ p̃sum¬
ptionis: in qua se dep̃hensam intelligit.
Nam uerecundiꝰ id moliri ꝑ int̾nundios esti¬
marat. Moxq conu̾sa ad ipsũ. temeritatẽ
ꝓut ualet excusare conatur: qr meliora st̃
inquiens ub̃a tua uino: fraglantia uingũe¬
tis optimis. Acsidicat Si altũ sapere tudeor
tu fecisti o sponse. qͥ indulcedine uberũ tuoꝵ
tanta me dignatiõẽ lactasti: quatinꝰ omni
metu tui caritatate ñ mea temeritate de¬
pulso. atideã plus forte quã expediat. Aude¬
o sane: pietatis memor. immemor maie¬
statis. Hec ꝓuerboꝵ conseqtientia dicta sił.

Expanded text:
mo qui inventus est secundum cor Dei: Desiderium pauperum exaudivit Dominus, praeparationem cordis eorum audivit auris tua . Attendite et vos vobis in omni loco, scientes quoniam omnia vestra norit, scrutans corda et renes Deus, qui finxit singillatim corda vestra, et intelligit omnia opera vestra. Sponsa ergo sponsum adesse persentiens, substitit pudet enim praesumptionis in qua se deprehensam intelligit, nam verecundius id moliri per internuntios existimarat; moxque conversa ad ipsum, temeritatem, prout valet, excusare conatur: Quia meliora sunt, inquiens, ubera tua vino, fragrantia unguentis optimis. Ac si dicat: Si altum sapere videor, tu fecisti, o sponse, qui in dulcedine uberum tuorum tanta me dignatione lactasti, quatenus omni metu, tui charitate, non mea temeritate depulso, audeam plus forte quam expediat. Audeo sane pietatis memor, immemor majestatis. Haec pro verborum consequentia dictasint. 5.
Abbreviated transcription (Latin):
osculatus accipit᷑: ñ erit ab re. oscłm spm
turbabilis pax sit. gluteꝰ^ firmũ. indiui¬
duus amor. indiuisibilitas unitas. De ip¬
so gͥ audet sponsa: ipsũq infundi sibi fiden¬
ter sub osculi nomine petit. Tenet qͥppe a¬
liqͥd: unde ñ desit occafio p̃sumendi. Diceis
enĩ filiꝰ. nemo nouit filiũ nisi pat̃: ꝙ nemo
nouit patrẽ nisi filiꝰ: adiecit. aut cui uolu¬
erit reuelare filiꝰ. Non autẽ diffidit sponsa:
qͥn sibi uelit. si cuiuoluerit. Petit gͦ auden¬
ter dari sibi oscłm: hoc ẽ spm̃ illũ in qͣsibi
& filiꝰ reueletur ꝙ pat̃. Alter enĩ sine altero
nequa ꝗͣ inotescit. Unde ẽ illud. Qui uidet

Expanded text:
osculatus accipitur, non erit ab re osculum Spiosculatus accipitur, non erit ab re osculum Spirturbabilis pax sit, gluten firmum, individuus amor, indivisibilis unitas. 3. De ipso igitur audet sponsa, ipsumque infundi sibi fidenter sub osculi nomine petit. Tenet quippe aliquid, unde non desit occasio praesumendi. Dicens enim Filius: Nemo novit Filium, nisi Pater; et nemo novit Patrem, nisi Filius; adjecit, aut cui voluerit Filius revelare. Non autem diffidit sponsa quin sibi velit, si cui voluerit. Petit ergo audenter dari sibi osculum, hoc est Spiritum illum, in quo sibi et Filius reveletur et Pater. Alter enim sine altero nequaquam innotescit. Unde est illud: Qui videt
Abbreviated transcription (Latin):
creaturã. & emĩ paulo hoc ipstĩ sapiente:
pax illa exuꝑat omnẽ etrã angłicum sen¬
sum. Unde nec ista quãꝙͣ multũ p̃sumens.
atidet tñ dicere. osculetur me ore suo: soli
illud scilicet reseruans patri: s aliqͥd minꝰ
postulans. oscłetur me inqͥt oscło oris sui.
Uidete nouã sponsam nouũ osculũ acci¬
pientẽ: ñ tñ abore s ab oscło oris fut. In¬
suffiauit inqͥt eis. haut dubiũ qͥn ib̾c apo¬
reus ille flatꝰ. Non .s in insibilis sp̃s: qui
ꝓpterea in illo dñico flatudatꝰ ẽ.ut ꝑ hoc
intelligeret᷑. & ab ipso parit̃ tanꝙͣ apatre
ꝓcedere: tanquã uere oscłm. qd̾ osculan¬
si osculatoq cõmune ẽ. Itaq sufficit spor¬
se si osculet᷑ ab oscło sponsi: etiã si ñ oscłet᷑
ab ore. Nec enĩ exiguũ qͥd aut tule putat
oscłari ab oscło qd ñ ẽ aliud nisi infundi
spũ scõ. Nempe si recte pat̾ osculans. filiꝰ

Expanded text:
creaturam. Etenim, Paulo hoc ipsum sapiente, creaturam. Etenim, Paulo hoc ipsum sapiente, pax illa exsuperat omnem, etiam angelicum, sensum . Unde nec ista, quanquam multum praesumens, audet tamen dicere: Osculetur me ore suo; soli illud scilicet reservans Patri: sed aliquid minus postulans: Osculetur me, inquit, osculo oris sui. Videte novam sponsam novum osculum accipientem, non tamen ab ore, sed ab osculo oris. Insufflavit, inquit, eis, haud dubium quin Jesus aporeus ille flatus? Non, sed invisibilis Spiritus: qui propterea in illo dominico flatu datus est, ut per hoc intelligeretur et ab ipso pariter tanquam a Patre procedere, tanquam vere osculum, quod osculanti osculatoque commune est. Itaque sufficit sponsae, si osculetur ab osculo sponsi, etiamsi non osculetur ab ore. Nec enim exiguum quid aut vile putat osculari ab osculo: quod non est aliud nisi infundi Spiritu sancto. Nempe si recte Pater osculans, Filius
Abbreviated transcription (Latin):
odie nob̾ sicut hesterna ꝓmissione te¬
netis: de sũmo idest deoris oscło cis¬
putare ꝓpositũ ẽ. Audite attentius.
qd̾ sapit suaurꝰ: ꝙ gustat᷑ rariꝰ: & intelligit᷑
difficiliꝰ. Michi uidetur ut paulo altiꝰ incohẽ.
ineffabile qͦdã atq inexꝑtũ om̃i creature
oscłm designasse qͥait. Nemo nouit filium
nisi pater o nemo nouit patrẽ nisi filius:
aut cui uoluerit filiꝰ reuelare. Pat̃ enĩ dili¬
git filiũr: & singłari dilectione amplectitur
sũmus eqtialẽ: eternꝰ coet̾num: unꝰ unicũ.
S enĩ ñ minori ipse a filio affectione astrin¬
gitur: qͥppe ꝓ cuiꝰ amore morit᷑ ipso attestai¬
te qͥ ait. Ut sciant om̃s qr diligo patrẽ: sur¬
gite eamꝰ. Haut dubiũ: qͥn ad passionẽ. Illa
itaq mutua gignentis genitiq cognitio
parit ꝙ dilectio: qͥd nisi oscłm ẽ suauissi¬
inũ s secretissimũ: Ego ꝓ certo ad tantũ
ꝙ tam scm diuini amoris archant̃. ne ip¬
sam quidẽ angłicam admitti arbitror

Expanded text:
odie vobis, sicut hesterna promissione tenetis, de summo, id est de oris osculo, disputare propositum est. Audite attentius quod sapit suavius, et gustatur rarius, et intelligitur difficilius. Mihi videtur, ut paulo altius inchoem, ineffabile quoddam atque inexpertum omni creaturae osculum designasse, qui ait: Nemo novit Filium, nisi Pater; et nemo novit Patrem, nisi Filius, aut cui voluerit Filius revelare . Pater enim diligit Filium, et singulari dilectione amplectitur, summus aequalem, aeternus coaeternum, unus unicum. Sed enim non minori ipse a Filio affectione astringitur: quippe pro cujus amore et moritur, ipso attestante cum ait: Ut sciant omnes quia diligo Patrem, surgite, eamus ; haud dubium quin ad passionem. Illa itaque mutua gignentis genitique cognitio pariter et dilectio, quid nisi osculum est suavissimum, sed secretissimum? 2. Ego pro certo ad tantum et tam sanctum divini amoris arcanum ne ipsam quidem angelicam admitti arbitror