comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
aliqiid ex quo exstet. ut d nichilo quisprã
fiat qd̃ nec ip̃i nec cuiꝗͣ phisico placet. alc̃ã
ut cum duo inciuidua ꝑ ianitatẽ ferint.
alterum e regione moueatur. alt̾m declinet.
licet .ii. epicuro concedenti omne enuntia¬
tum aut uerũ aut falsum eẽ non uereri
ne omnia fato fieri sit necesse. Non enĩ et̾is
causis anatue necessitate manentib uer̃
est io qu ita enimciat᷑. Descendit i nachade¬
nuam carneades nͦ tamẽ sine causis s int̾ ÷
int̾ causas fortuito antegͤssas et int̾ causas
cohibent inse effitientiã naturalem. Ita et
semꝑ uerum fuit̾ morietur epicurꝰ cuii
rato. Neq tamen erant cause fatales cur
causarũ sicut cecidit fuit. Nec hii qui
dicunt nimutabilia ẽẽ que futura sit
nec posse uerum futurnꝰ conuertere in
falsum fati necessitatem ofirmant s uerꝰ¬
boꝵ nim interp̾tant᷑ atq introducũt
causarum seriem sempiternã. hii mẽ¬

Expanded text:
aliquid, ex quo existet, ut de nihilo quippiam aliquid, ex quo existet, ut de nihilo quippiam fiat, quod nec ipsi nec cuiquam physico placet, alteram, ut, cum duo individua per inanitatem ferantur, alterum e regione moveatur, alterum declinet. Licet enim Epicuro concedenti omne enuntiatum aut verum aut falsum esse non vereri, ne omnia fato fieri sit necesse; non enim aeternis causis naturae necessitate manantibus verum est id, quod ita enuntiatur: Descendit in Academiam Carneades, nec tamen sine causis, sed interest inter causas fortuito antegressas et inter causas cohibentis in se efficientiam naturalem. Ita et semper verum fuit Morietur Epicurus, cumrato, neque tamen erant causae fatales, cur ita casurum, sicut cecidit, fuit. Nec ii, qui dicunt inmutabilia esse, quae futura sint, nec posse verum futurum convertere in falsum, fati necessitatem confirmant, sed verborum vim interpretantur. At qui introducunt causarum seriem sempiternam, ii men
Abbreviated transcription (Latin):
reret ne mẽẽ quid̃ uideri ut meo qui
mortifero morbo urgeatur uerum sit
hic moriet᷑ hoc morbo. At hoc idem si
uere dicatur in eo in quo uis morbi tanta
non appareat nichil ominus futurũ fit
ita fit ut comutatio ex uero infalsum
ne infuturo quid̾ ulla fieri possit. Nã
turo dicitur. tam̃ ut io nonpossit conuer¬
tere infalsum. de homine enĩ dicit᷑ ciri
necẽe est mori sic si diceret᷑ morietur noc¬
tu incubiculo fuo in oppressus scipio uiere
diceretur. Id enĩ fore diceret᷑ qd̾ eẽt futu¬
rum. futurũ autẽ fuiss ex eo quia fac¬
tum est intelligi debet. nec magis erat ue¬
uerũ moriet᷑ scipio ꝗͣ moriet᷑ illo modo. nͨ
minus necẽe est mori scipioni ꝗͣ illo mͦ
mori nec magis inmutabile ex uero in
sint est causa cur epicurus fcum extimes¬
cat et ab athomis petat prsidiũ easq de
uia deducat. et uno tenmore suscipiat res
duas in enodabiles unam it sine causa fiat

Expanded text:
ret, ne inesse quidem videri, ut in eo, qui ret, ne inesse quidem videri, ut in eo, qui mortifero morbo urgeatur, verum sit Hic morietur hoc morbo, at hoc idem si vere dicatur in eo, in quo vis morbi tanta non appareat, nihilo minus futurum sit. Ita fit, ut commutatio ex vero in falsum ne in futuro quidem ulla fieri possit. Nam m de futuro dicitur, tamen ut id non possit convertere in falsum; de homine enim dicitur, cui necesse est mori. Sic si diceretur: Morietur noctu in cubiculo suo vi oppressus Scipio, vere diceretur; id enim fore diceretur, quod esset futurum; futurum autem fuisse ex eo, quia factum est, intellegi debet. Nec magis erat verum Morietur Scipio quam Morietur illo modo, nec magis necesse mori Scipioni quam illo modo mori, nec magis inmutabile ex vero in sint, est causa, cur Epicurus fatum extimescat et ab atomis petat praesidium easque de via deducat et uno tempore suscipiat res duas inenodabiles, unam, ut sine causa fiat
Abbreviated transcription (Latin):
ad ꝯuinctionẽ negationẽ. Et quid̃ aliis mot̾
easdẽ res efferre possumꝰ mͦ oixi insꝑa man
mi orbes medii int̾ se diuidunt᷑. possum dic̾e
sunt enunciandi nec ullum distortuis qͣm hoc
quo crisippus sperat caldeos contemptos stoirꝵ
causa fore. Illoꝵ tam̃ nemo ita loquit᷑. Maiꝰ:
enĩ has contortiones orationis ꝗͣ signoꝵ ortꝰ
obitusq ꝑdisc̾e s ad illam diodori contencio¬
nem quã ꝑ ydinaton appellant reuertam᷑
in qua quio ualeat id qd̾ fieri possit inqͥ¬
ritur. placet gͥ diodoro id solum fieri posse
qd̃ aut uerum sit aut uerũ futurũ nõ¬
sit. Qui locus attingit hanc questionem
nichil fieri qd̾ non necesse fuerit. et quic¬
quid fieri possit idaut ẽẽ iam aut futu¬
rum ẽẽ nec magis romutari ex ueris in
falsa posse ea que futura ꝗͣ ea que facta
sunt. S infactis inimutabilitatẽ appare¬
re infuturis quib dam quia non appa¬

Expanded text:
ad coniunctionum negationem? Et quidem aliis modis ad coniunctionum negationem? Et quidem aliis modis easdem res efferre possumus. Modo dixi: In sphaera maximi orbes medii inter se dividsunt enuntiandi nec ullum distortius quam hoc, quo Chrysippus sperat Chaldaeos contentos Stoicorum causa fore. Illorum tamen nemo ita loquitur; maius est enim has contortiones orationis quam signorum ortus obitusque perdiscere. Sed ad illam Diodori contentionem, quam peri\ dunatw=n appellant, revertamur, in qua, quid valeat id, quod fieri possit, anquiritur. Placet igitur Diodoro id solum fieri posse, quod aut verum sit aut verum futurum sit. Qui locus attingit hanc quaestionem, nihil fieri, quod non necesse fuerit, et, quicquid fieri possit, id aut esse iam aut futurum esse, nec magis commutari ex veris in falsa posse ea, quae futura, quam ea, quae facta sunt; sed in factis inmutabilitatem apparere, in futuris quibusdam, quia non appa
Abbreviated transcription (Latin):
ros eẽ coniunctionib ut ita sua ꝑcepta
ꝓnunciẽt siquis natus est oriente canicłã
is in mari non morietur. s potius ita di¬
cent. non et natus est. quis oriente cani¬
cula ⁊ is inmarimoriet᷑. O licentiã iocu¬
larem. Ne ip̃e incidat indiodoꝵ docet chal¬
deos quo pacto eos exponere ꝑcepta opor¬
teat. quero enĩ si chaldei ita loq̃ntur ut
negationes infuntarũ coniunctionũ po¬
cius ꝗͣ infinita cũ conexaponant. cur
ide in medici. cur geometre cur reliqui fa¬
cere non possent. Medicus in pͥmis qd̃ erit
ei ꝑspect ũ in arte non ita ꝓponet sicui ue-¬
ne sic mouent᷑ is ht̃ febrim s potus illo
modo non eiuene sic mouent᷑. ⁊ is febrem
non ht̃. Itemq geometres non ita dicent.
Inspera marimi orbes medii int̾ se diuidũt᷑
s potius illo modo uñ ⁊ sunt inspera maxi¬
mi orbes. ⁊ hii non medii inter se uiuidũt᷑
Quid ÷ qd̃ non possit istomͦ ex conexo tranff̾ri

Expanded text:
ros esse coniunctionibus, ut ita sua percepta ros esse coniunctionibus, ut ita sua percepta pronuntient: Si quis natus est oriente Canicula, is in mari non morietur, sed potius ita dicant: Non et natus est quis oriente Canicula, et is in mari morietur. O licentiam iocularem! ne ipse incidat in Diodorum, docet Chaldaeos, quo pacto eos exponere percepta oporteat. Quaero enim, si Chaldaei ita loquantur, ut negationes infinitarum coniunctionum potius quam infinita conexa ponant, cur idem medici, cur geometrae, cur reliqui facere non possint. Medicus in primis, quod erit ei perspectum in arte, non ita proponet: Si cui venae sic moventur, is habet febrim, sed potius illo modo: Non et venae sic cui moventur, et is febrim non habet. Iera maximi orbes medii inter se dividuntur, sed potius illo modo: Non et sunt in sphaera maximi orbes, et ii non medii inter se dividuntur. Quid est, quod non possit isto modo ex conexo transferri
Abbreviated transcription (Latin):
na predicta et que falsa in futuris dicent᷑
in hiis habemꝰ ut ea fieri non possint. ut si
dicatur affricanũ cartaginẽ potiturũ. ⁊
si uere dicatur de futuro idq ita futurũ
sit dicas ẽẽ. non necessariũ que ẽ tota oio¬
dori uob̃ inimica sententia. Et enĩ si illud
uere conectit᷑ si oriente canicula natus es
in matͥ non moriere. pͥmumq qd̃ inconȩxo
natus est oriente cancła necessariũ est.
Omnia .N. uera mpret̾itis necessaria sũt
ut cͥsippo placet dissnͣtienti amagist᷑ cle¬
ante qr sũt inmutabilia nec in falsũ nͦ¬
in uerũ p̾terita possũt cõuert̾e. si igit᷑
qd̃ pͥmũ inconexo est necessariũ est. fit
etiam qd̃ consequit᷑ necessariũ qͣmꝗͣ hoc
crifippo non uidetur ualere in oĩbus .s
tamẽ si natural est causa cur in mari fa¬
bius non moriat᷑. in mari fabuis mori nͣ
potest. hoc loco crisippꝰ estuans falli spe¬
rat caldeos ceterosq diuinos neq eos usu¬

Expanded text:
na praedicta, et, quae falsa in futuris dicentur, na praedicta, et, quae falsa in futuris dicentur, in iis habebis, ut ea fieri non possint ut si dicatur Africanum Karthagine potiturum, et, si vere dicatur de futuro, idque ita futurum sit, dicas esse necessarium; quae est tota Diodori vobis inimica sententia. Etenim si illud vere conectitur: Si oriente Canicula natus es, in mari non moriere, primumque quod est in conexo: Natus es oriente Canicula, necessarium est omnia enim vera in praeteritis necessaria sunt, ut Chrysippo placet dissentienti a magistro Cleanthe, quia sunt inmutabilia nec in falsum e vero praeterita possunt convertere; si igitur, quod primum in conexo est, necessarium est, fit etiam, quod consequitur, necessarium. Quamquam hoc Chrysippo non videtur valere in omnibus; sed tamen, si naturalis est causa, cur in mari Fabius non moriatur, in mari Fabius mori non potest. Hoc loco Chrysippus aestuans falli sperat Chaldaeos ceterosque divinos, neque eos usu
Abbreviated transcription (Latin):
um oriente canicła natũ esse. et fabi¬
um in mari moriturũ. ⁊ qm̃ certũ in
fabio ponit᷑ natũ eẽ. cum canicłã oriẽte.
hec qͦ pugnant ⁊ esse fabiũ. et in mari
ẽẽ moriturũ. Ergo hec qͦ conuinctio est
ex repugnantib et est sabus et itma¬
ri fabius morietur. Quod ut ꝓpositum
est ne fieri quid̃ potest. ergo illud mori-¬
etur in mari fabiꝰ ex eo gen̾e est. qd̾ fi̾
non potest. Omne gͦ qd̾ falsum dicitur
in futuro fieri non potest. At hoc cri¬
sippe minine uis maximeq tibi de hoc
ip̃o cum diodoro certamẽ est. Ille enĩ
id solum fieri posse dicit qd̃ aut si uerum
aut futurũ sit uerum. Et quicquio fu¬
turum sit id dicit necẽe ẽẽ et quicquid
non sit futum io negat fieri posse. t uet
que nonsint futura posse fieri dicis ut fran¬
gi hanc geminã etiam si id nũqͣm futurũ sit.
Neq necesse fuisse cypselum regnare cory
culo editum eẽt. At susta comꝓbabit diui¬

Expanded text:
um oriente Canicula natum esse, et Fabium oriente Canicula natum esse, et Fabium in mari moriturum; et quoniam certum in Fabio ponitur, natum esse eum Canicula oriente, haec quoque pugnant, et esse Fabium, et in mari esse moriturum. Ergo haec quoque coniunctio est ex repugnantibus: Et est Fabius, et in mari Fabius morietur, quod, ut propositum est, ne fieri quidem potest. Ergo illud: Morietur in mari Fabius ex eo genere est, quod fieri non potest. Omne ergo, quod falsum dicitur in futuro, id fieri non potest. At hoc, Chrysippe, minime vis, maximeque tibi de hoc ipso cum Diodoro certamen est. Ille enim id solum fieri posse dicit, quod aut sit verum aut futurum sit verum, et, quicquid futurum sit, id dicit fieri necesse esse et, quicquid non sit futurum, id negat fieri posse. Tu, et quae non sint futura, posse fieri dicis, ut frangi hanc gemmam, etiamsi id numquam futurum sit, neque necesse fuisse Cypselum regnare Corinculo editum esset. At si ista conprobabis divi
Abbreviated transcription (Latin):
ut hus ip̃e qui ap ea ꝓpensius fuerit e
tatis uiciis auocet᷑. non est io positũ in na¬
turalib eausis s inuoluntate stuio disci¬
plina que tollunt᷑ omnia si ius et natura
fati et diuinationis ratione. sirmabit᷑
et enĩ si est diuinatio qͣlibet a ꝑceptis
artis proficiscit᷑. ꝑcepta appello que di¬
cuntur grece theoremata. Nonenĩ cre¬
do nullo ꝑcepto aut ceteros artifices uer¬
sari in fuo mun̾e aut eos qui liuinatio¬
ne utantur futura predicere. Sint gͥ
astrologoꝵ ꝑcepta huiꝰ mori si quis uer¬
bi causa oriente canida natus est is
in marinon moriet᷑. Uigilia crisippe ne
tuã causã inqͣ tibi cum tliodoro ualen¬
te tlialetico magna luctatio est deseras.
Si .ii. est uerũ qd̾ ita conectit᷑ si quis
oriente canicula natus est in mari non
morietur. Illud qͦ uerum est si fabius
oriente canicula natus ẽ fabiꝰ in mari
non moriet᷑. pugnant gͥ hec int̾ se fabi¬

Expanded text:
ut is ipse, qui ad ea propensus fuerit, a ut is ipse, qui ad ea propensus fuerit, a tantis vitiis avocetur, non est id positum in naturalibus causis, sed in voluntate, studio, disciplina. Quae tolluntur omnia, si vis et natura fati ex divinationis ratione firmabitur. Etenim si est divinatio, qualibusnam a perceptis artis proficiscitur? percepta appello, quae dicuntur Graece qewrh/mata. Non enim credo nullo percepto aut ceteros artifices versari in suo munere, aut eos, qui divinatione utantur, futura praedicere. Sint igitur astrologorum percepta huius modi: Si quis verbi causa oriente Canicula natus est, is in mari non morietur. Vigila, Chrysippe, ne tuam causam, in qua tibi cum Diodoro, valente dialectico, magna luctatio est, deseras. Si enim est verum, quod ita conectitur: Si quis oriente Canicula natus est, in mari non morietur, illud quoque verum est: Si Fabius oriente Canicula natus est, Fabius in mari non morietur. Pugnant igitur haec inter se, Fabi
Abbreviated transcription (Latin):
agere aliqͣm pͥncipalib causis defunctũ
et constitũ sit. Stilphonẽ megaricũ phi¬
losophum accutũ sane hominẽ et ꝓ¬
batum temꝑib illis accepiinus hunc᷑
scribunt ip̃ius familiares. et ebriosũ.
et mulierosũ. fuisse neq hec scribunt ui¬
tuꝑantes s potias ad laudẽ uiciosam
enĩ naturã ab eo sic edomitã et cõpressã
ẽẽ doctͥna ut nemo unꝗͣ uinulentũ il¬
lum nemo ineum libidinis uestigrũ
uiderit. quid socratẽ: Nonne legimus
quemadmodũ notarit ⁊ opirus phisi¬
ognom̃ qui se ꝓfitebatur hominũ mo¬
res naturasq ex corpore oculis uultũ
fronte ꝑ noscẽre. Stupidũ ẽẽ socratem
oyxit et bardũ qd ingła concaua non
haberet obstructas eas partes et obtu¬
ratas eẽ dicebat. Addit etiam muliero fũ
in quo alcibiades achumũ dicitur sustu¬
lisse. s hec ex naturalib causis iicia nasci
possunt extirpari autẽ et funditꝰ colli.

Expanded text:
agere aliquam principalibus causis definitum agere aliquam principalibus causis definitum et constitutum sit. Stilponem, Megaricum philosophum, acutum sane hominem et probatum temporibus illis accepimus. Hunc scribunt ipsius familiares et ebriosum et mulierosum fuisse, neque haec scribunt vituperantes, sed potius ad laudem; vitiosam enim naturam ab eo sic edomitam et conpressam esse doctrina, ut nemo umquam vinulentum illum, nemo in eo libidinis vestigium viderit. Quid? Socraten nonne legimus quem ad modum notarit Zopyrus physiognomon, qui se profitebatur hominum mores naturasque ex corpore, oculis, vultu, fronte pernoscere? stupidum esse Socraten dixit et bardum, quod iugula concava non haberet, obstructas eas partes et obturatas esse dicebat; addidit etiam mulierosum; in quo Alcibiades cachinnum dicitur sustulisse. Sed haec ex naturalibus causis vitia nasci possunt, extirpari autem et funditus tolli,
Abbreviated transcription (Latin):
oulcia alios sub amara delectent. alii libi¬
dinosi alii iracundi aut crudeles aut su¬
ꝑbi sint: alii talib uiciis abhorreant. qm̃
igit᷑ inquit tantũ natura a natura o istit
quid mirum est has dissimilitudines ex dif¬
ferentib causis ẽẽ factas: hec disserens qͣ
de re agatur et in quo causa consistat ñ
udet. Non enĩ alii ad alia ꝓpensiores sunt
ꝑꝑ causas naturales ⁊ antẽcedentes icirro
etiã nr̃arum uoluntatũ atq appeticio¬
nũ sunt cause nat᷑ales et antecedentes.
Nam nichil eẽ innra potestate si ita res se
haberet. Nec uͦ fatemur acuti hebetes¬
ne ualentes imbecilli ne fimus non ẽẽ id
in nob̾. Qui aũ ex eo cogi putat ne ut
sedeamꝰ quid̃ aut ambulemꝰ uolunta¬
tis ẽẽ is nonuioet. que qͣmq rem res
conseqͣtur. ut enĩ et ingeniosi et tar¬
di ita nascant᷑ ancecedentib causisitẽq
ualentes ⁊ imbecilli non sequitur tñ
ut etiam sedere eos et ambulare ⁊ rem

Expanded text:
dulcia, alios subamara delectent, alii libidulcia, alios subamara delectent, alii libidinosi, alii iracundi aut crudeles aut superbi sint, alii a talibus vitiis abhorreant,—quoniam igitur, inquit, tantum natura a natura distat, quid mirum est has dissimilitudines ex differentibus causis esse factas? Haec disserens, qua de re agatur, et in quo causa consistat, non videt. Non enim, si alii ad alia propensiores sunt propter causas naturalis et antecedentis, idcirco etiam nostrarum voluntatum atque adpetitionum sunt causae naturales et antecedentes. Nam nihil esset in nostra potestate, si ita se res haberet. Nunc vero fatemur, acuti hebetesne, valentes inbecilline simus, non esse id in nobis. Qui autem ex eo cogi putat, ne ut sedeamus quidem aut ambulemus voluntatis esse, is non videt, quae quamque rem res consequatur. Ut enim et ingeniosi et tardi ita nascantur antecedentibus causis itemque valentes et inbecilli, non sequitur tamen, ut etiam sedere eos et ambulare et rem
Abbreviated transcription (Latin):
equum ẽ. cum bona gratia dimittamꝰ.
Ad crisippi laqueos reuertam᷑. curi quid̃
pͥmum de ip̃a contagione rerum respõ¬
deamus reliqͣ postea ꝑsequamur. Int̾
locorum naturas quantũ int̾sit iude¬
amus alios ẽẽ salubris. ahios pestilen¬
tis in aliis piturdosos et qͣsi redundan¬
tis analiis exsiccatos atq arioos. Multa¬
que sunt alia que inter locũ : plun
mum differant athenis tenue celũ
ex quo etiam acutiores putantur attici
crassum thebis itaq pingues thebani
et ualentes tamẽ neq illud tenue ce¬
lum effitiet ut aut zenonẽ quis aut
archesilam aut theofrastũ artorat neq
crassum ut nemea potius ꝗͣ ischino iucto¬
nam petat. Disiunge locos. quid enĩ loci
natura adferre potest ut in porticu põ¬
aliquid ad quasdã autẽ nicħ sic astroꝵ affec¬
tio ualeat suns ao qͣsoam res ad omnis cer¬
te non ualebit. atq enĩ qm̃ innaturis
hominũ dissimilitiromes funt ut alias

Expanded text:
aequum est, cum bona gratia dimittamus, aequum est, cum bona gratia dimittamus, ad Chrysippi laqueos revertamur. Cui quidem primum de ipsa contagione rerum respondeamus, reliqua postea persequemur. Inter locorum naturas quantum intersit, videmus; alios esse salubris, alios pestilentis, in aliis esse pituitosos et quasi redundantis, in aliis exsiccatos atque aridos; multaque sunt alia, quae inter locum et locum plurimum differant. Athenis tenue caelum, ex quo etiam acutiores putantur Attici, crassum Thebis, itaque pingues Thebani et valentes. Tamen neque illud tenue caelum efficiet, ut aut Zenonem quis aut Arcesilam aut Theophrastum audiat, neque crassum, ut Nemea potius quam Isthmo victoriam petat. Diiunge longius. Quid enim loci natura adferre potest, ut in porticu Pomaliquid, ad quasdam autem nihil, sic astrorum adfectio valeat, si vis, ad quasdam res, ad omnis certe non valebit. At enim, quoniam in naturis hominum dissimilitudines sunt, ut alios
Abbreviated transcription (Latin):
atq ita ꝑire ex hoc ne equo qui cum eqͦꝰ
noneẽt uomen habebat alienũ: Aut
pbilippꝰ hasce in capulo qͣorigulas iutare mo¬
nebatur quasi uero capulo sit occisus: qͥd
autẽ magnum aut naufiagũ illum sine
nomine in riuo eẽ lapsum quicꝗͣ huic: qͥd¬
enĩ hic scribit predictũ in aqua eẽ ꝑerind
Ne hercule quid̃ preconis iudeo fatũ
ullum. Nich enĩscribit ei predictũ. quid
mirum gͥ ex spelunca saxum in crura
eius uicdisse: Puto enim etiã si icadius
tum inspelunca non fuisset saxum tam̃
illud casurum fuisse. Namaut omnino
est forcuitũ aut hoc ip̃m potiit eueni¬
re fortuna. quero gͥ atq hoc late pate¬
bit si fati omnino nullũ nomẽ nulla
natura nulla us ẽẽt et forte temere
casu aut pleraq fierent aut omina:
uñ alit̾ ac nunc eueniunt euenirent:
ꝯuid gͦ aitinet inculcare fatum cum
sine fato ratio omniũ rerum ad naturã
fortunã ue referat᷑. S possidoniũ sicut

Expanded text:
atque ita perire, ex hocne equo, qui cum equus atque ita perire, ex hocne equo, qui cum equus non esset, nomen habebat alienum? aut Philippus hasne in capulo quadrigulas vitare monebatur? quasi vero capulo sit occisus. Quid autem magnum aut naufragum illum sine nomine in rivo esse lapsum? quamquam huic quidem hic scribit praedictum in aqua esse pereundum; ne hercule Icadii quidem praedonis video fatum ullum; nihil enim scribit ei praedictum. Quid mirum igitur ex spelunca saxum in crura eius incidisse? puto enim, etiamsi Icadius tum in spelunca non fuisset, saxum tamen illud casurum fuisse. Nam aut nihil omnino est fortuitum, aut hoc ipsum potuit evenire fortuna. Quaero igitur atque hoc late patebit, si fati omnino nullum nomen, nulla natura, nulla vis esset et forte temere casu aut pleraque fierent aut omnia, num aliter, ac nunc eveniunt, evenirent. Quid ergo adtinet inculcare fatum, cum sine fato ratio omnium rerum ad naturam fortunamve referatur? Sed Posidonium, sicut
Abbreviated transcription (Latin):
Tum hirciꝰ. Gratissimũ inquit et tuoꝵ
omniũ simile. Nichil .Ni. unꝗͣ abnuit
audiuimꝰ sepe ⁊ audiemus. atq hanc
achademicoꝵ contra ꝓpositũ disputan¬
di consuecudinem indicant te sususce¬
pisse tusculane disputationis ponere
aliquro aliqd̃ audiam si tͥ non est mo-¬
romanũ hominẽ ut tunioe ingre¬
dientẽ ad hoc genus disputandi ut
longo interuallo hec studia repeten¬
tem. Ita inquit audiam te disputan-¬
tem ut ea lego que scͥpsisti. Proinde
uantipatro poeta ut ut in bruma¬
li die natis ut insimul egrotantib
fr̃ibus ut inurͥna ut inunguib uͭ
in reliquis eiꝰmodi nat᷑e contagio ual
quam ego non tollo. Auis est nullafa¬
talis: In aliis autẽ fortuita quedã ẽẽ
possunt ut in illo naufrago ut inica¬
dio ut inclaphita quedã etiã possido¬
nius pace magistͥ dix̾im cominisci ui¬
detur. Sint quid̃ absurda. quid enĩ
sidaphite fatum fuit ex equo cadere

Expanded text:
Tum Hirtius: Gratissumum, inquit, et tuorum Tum Hirtius: Gratissumum, inquit, et tuorum omnium simile; nihil enim umquam abnuit audivimus saepe et audiemus atque hanc Academicorum contra propositum disputandi consuetudinem indicant te suscepisse Tusculanae disputationes, ponere aliquid, ad quod audiam, si tibi non est moRomanum hominem, ut timide ingredientem ad hoc genus disputandi, ut longo intervallo haec studia repetentem. Ita, inquit, audiam te disputantem, ut ea lego, quae scripsisti. Proinde is, ut in Antipatro poe+ta, ut in brumali die natis, ut in simul aegrotantibus fratribus, ut in urina, ut in unguibus, ut in reliquis eius modi, naturae contagio valet, quam ego non tollo, vis est nulla fatalis; in aliis autem fortuita quaedam esse possunt, ut in illo naufrago, ut in Icadio, ut in Daphita; quaedam etiam Posidonius pace magistri dixerim comminisci videtur; sunt quidem absurda. Quid enim? si Daphitae fatum fuit ex equo cadere
Abbreviated transcription (Latin):
rum ꝑturbationũ cause queri uiderẽt᷑
husq ẽẽ occurrendũ putaremꝰ: omns fere
nr̃a in huis deliberationibus consumebat
oratio. idq et sepe alias et quodã liberiore
quam solebat ⁊ magis uacuo ab int̾uento¬
rib die cum adme ille uenisset pͥmo ea
que erant cotidiana et qͣsi legitima nobis
de pace et de ocio. ꝯuib acceptis quid ergo
inquit ille qm̃ orapias exercitationes ñ
tu quis̃ ut spero reliuisti s certe pħiam
illis ante posuisti. posum ne aliquid audi¬
re: tuuero inꝗͣ uł apõire uł dicere: Nec
enĩ it quod recte existinas oratoria illa stu¬
oia deserui quib etiam te uicendi ꝗͣꝗͣ fla¬
grantissimũ acceperam nec ea que nunc
tracto minuunt. s augent potuis illã
facultatẽ. Nan cum hoc genere phie ꝗ
rem. subtilitatẽ enĩ ab achademia mu¬
tuatur et ei uicissim regoit ubertatẽ
orationis et ornamenta dicendi. ꝗͣobrẽ
est hodie ultra frui malis obtio sit tua.

Expanded text:
rum perturbationum causae quaeri viderentur rum perturbationum causae quaeri viderentur iisque esse occurrendum putaremus, omnis fere nostra in his deliberationibus consumebatur oratio, idque et saepe alias et quodam liberiore, quam solebat, et magis vacuo ab interventoribus die, cum ad me ille venisset, primo ea, quae erant cotidiana et quasi legitima nobis, de pace et de otio. Quibus actis Quid ergo? inquit ille, quoniam oratorias exercitationes non tu quidem, ut spero, reliquisti, sed certe philosophiam illis anteposuisti, possumne aliquid audire? Tu vero, inquam, vel audire vel dicere; nec enim, id quod recte existimas, oratoria illa studia deserui, quibus etiam te incendi, quamquam flagrantissumum acceperam, nec ea, quae nunc tracto, minuunt, sed augent potius illam facultatem. Nam cum hoc genere philosotem; subtilitatem enim ab Academia mutuatur et ei vicissim reddit ubertatem orationis et ornamenta dicendi. Quam ob est, hodie, utro frui malis, optio sit tua.
Abbreviated transcription (Latin):
uia ꝑtinet ad
mores qõ ethos
illi uocant nos
eam partem pħie
de morib appel¬
lare solemus. Set
decet augentẽ lin¬
guam latinã nominare moralem. explica¬
daq ius est ratio enunciationũ que gre¬
ci axiomata uocant que de re futura cũ
aͥd dicunt deq eo qõ possit fieri aut non
totaq est logice quam rationẽ disserertoi
uoco. Quod aut̾ in aliis mnaliis libris feci
qui sunt de natura deoꝵ itemq in huis qͦs
de diuinatione edidi ut in utramq partẽ
ꝑpetua explicaretur oratio. quo facilius
ro aquoq probaretur qd̃ cuq maxime
probabile iuderetur. Io in hac disputatio¬
ne de fato casus quidã ne facerẽ impediuit.
Namcum cẽm in puteolano hirciusq ñr̃
consul designatus hisdem in locis iur nob
amicissimus et hũs studiis quib nos apu¬
eritia uiximus cdeditus multũ una eramꝰ
maxne nos quid̃ exqͥrentes ea consilia que
ad pacem et ad concordiã ciuiũ ꝑtiuerent.
Cum .N. omnes post int̾itũ cesaris noua¬

Expanded text:
uia pertinet ad mores, quod h=qos illi vocant, nos eam partem philosophiae de moribus appellare solemus, sed decet augentem linguam Latinam nominare moralem; explicandaque vis est ratioque enuntiationum, quae Graeci aciw/mata vocant; quae de re futura cum aliquid dicunt deque eo, quod possit fieri aut non totaque est logikh/, quam rationem disserendi voco. Quod autem in aliis libris feci, qui sunt de natura deorum, itemque in iis, quos de divinatione edidi, ut in utramque partem perpetua explicaretur oratio, quo facilius id a quoque probaretur, quod cuique maxime probabile videretur, id in hac disputatione de fato casus quidam ne facerem inpedivit. Nam cum essem in Puteolano Hirtiusque noster, consul designatus, isdem in locis, vir nobis amicissimus et his studiis, in quibus nos a pueritia viximus, deditus, multum una eramus, maxime nos quidem exquirentes ea consilia, quae ad pacem et ad concordiam civium pertinerent. Cum enim omnes post interitum Caesaris nova
Abbreviated transcription (Latin):
uenit presertim contͣ eum eui spero ine satis
fecisse. abeo intã satis fieri nlło mͦ potest dem̃
sententiam meani tu facillime ꝑspic̾ẽ potu¬
isti ram ab illo tempore cum in cumanũ mͥ
obiuam uenisti. Non enĩ te ce laui sermonem
appii uidisti ꝗͣ aberrem ab urbe relinq̃nda.
cum audissẽ non ne tͥ affirmaui quid iusme
potius ꝑpessurum ꝗͣꝗͣ ex italia ad bellũ ciui¬
le extur: Quid ergo accidit. cur consiliũ¬
meum mutarem e Nonne omnnia p̃otius ut
insententia ꝑmanerẽ : sredas hoc mͥ uelim
qd̾ puto de existimare me ex hus iiserus ni¬
chil aliud querere insi ut homines aliqͣndo
intelligant me nicħ malnisse ꝗͣ pacẽ eade¬
sꝑata nichil tam fugisse ꝗͣ armaciulia. huiꝰ
me constantie puto fore ut nũꝗͣ penite at.
łt enĩ memini in hoc genere głari solitũ
lo cuili int̾fuiss hoc nr̃a laus erit illustri¬
or qd̾ illi tͥbuebat᷑ ignauie de nob̾ id ensti¬

Expanded text:
venit? praesertim contra eum, cui spero me satis venit? praesertim contra eum, cui spero me satis fecisse, ab eo, cui iam satis fieri nullo modo potest. deinde sententiam meam tu facillime perspicere potuisti iam ab illo tempore, cum in Cumanum mihi obviam venisti. non enim te celavi sermonem T. Ampi; vidisti, quam abhorrerem ab urbe relinquenda, cum audissem; nonne tibi adfirmavi quidvis me potius perpessurum quam ex Italia ad bellum civile exiturum? quid ergo accidit, cur consilium mutarem? nonne omnia potius, ut in sententia permanerem? credas hoc mihi velim, quod puto te existimare, me ex his miseriis nihil aliud quaerere nisi ut homines aliquando intellegant me nihil maluisse quam pacem, ea desperata nihil tam fugisse quam arma civilia. huius me constantiae puto fore ut numquam paeniteat. etenim memini in hoc genere gloriari solitum lo civili interfuisset; hoc nostra laus erit inlustrior, quod illi tribuebatur ignaviae, de nobis id existi
Abbreviated transcription (Latin):
nosse deberes ut enstimares aut̾ me tam
iuꝑindũ qui ab excitata fortuna ad indi¬
natam et ꝓpe iacentẽ de susc̾em aut to¬
tam inconstantẽ ut collec¬
tam
gratiã florentissimi ho¬
minis effunderẽ: Ame
ip̃e deficerem et qd̾
mitio semꝑq fiaeiuili bello int̾¬
essem. Quod est igit᷑ meum triste confiliũ:
Ut cdisdeteiem foreisse in aliqͣs solitudines. Nosti
enĩ non mͦ stomachi mei cuiꝰ tusimilem qͦndan
habebas si etiam oculoꝵ in hominũ insolenti¬
um indignitate fastioium. accetat ⁊̃ molesta
heo pompa licłoꝵ meoꝵ noinenq imꝑii quo
liuoloꝵ qo̾ cum ita ẽet nil tamenunqͣ de pro¬
fectione nisi nobis approbantib cogitaui. S mei
precdiola tͥ nota suit. Inhiis mͥ necesse est ẽẽ ne
amicis molestus sim. Qd̾ autẽ im marituis fa¬
cillime sum moueo nonuulł suspitionẽ uelle
me nairgare. Quod tamẽ fortasse non nollẽ
sipossem ad otium. Nam ad bellũ quidẽ quicõ¬

Expanded text:
nosse deberes, ut existimares aut me tam nosse deberes, ut existimares aut me tam improvidum, qui ab excitata fortuna ad inclinatam et prope iacentem desciscerem, aut tam inconstantem, ut conlectam gratiam florentissimi hominis effunderem a meque ipse deficerem et, quod initio semperque fugi, civili bello interessem. quod est igitur meum 'triste consilium'? ut discederem fortasse in aliquas solitudines. Nosti enim non modo stomachi mei, cuius tu similem quondam habebas, sed etiam oculorum in hominum insolentium indignitate fastidium. accedit etiam molesta haec pompa lictorum meorum nomenque imperi, quo levolorum. quod cum ita esset, nil tamen umquam de profectione nisi vobis approbantibus cogitavi. sed mea praediola tibi nota sunt; in his mihi necesse est esse, ne amicis molestus sim. quod autem in maritimis facillime sum, moveo non nullis suspicionem velle me navigare; quod tamen fortasse non nollem, si possem ad otium; nam ad bellum quidem qui con
Abbreviated transcription (Latin):
fuisse deniq minc sollicitꝰ non sum si fr̾em re-¬
liquissem omnia dimerem postremo non tain
mea sponte ꝗͣ potentissimoꝵ duoꝵ exempla
qui omnis cassios antoniosq complexi funt ho¬
mine̾ non adoolescentẽ non tam allicere uolui
ꝗͣ alienare nolui. hoc tumeum consiliũ lau¬
desneccẽe est mutari enĩ non potest. Deo cella
patrũ ad me plane scͥpsenis et in actis non
erat. tue res geste ita note sunt ut tͣns
montẽ taurũ ⁊̃ de matͥmonto sit auditũ.
Ego nisi quro me ⁊ efie morabient᷑ celerit̾
ut sꝑo uos urdebo.
agno dolore me affecissent tue lit¬
tere nisi iam ⁊ ratio ip̃a depulsis¬
set omnes molestias et urutͦna desꝑatio¬
ne rerum obduruiss animus ad dolorẽ
meum. s tamẽ qͣre acciderit ut ex me
sollicitũ haberet qͣm tuũe Nam non eã
cognoui aciem ingenii tui qd̃ ip̃e uide¬
am te ut id non putẽ iidere illud mi¬
ror adduci potuisse te qui me penitus

Expanded text:
fuisse. denique nunc sollicitus non sum; si fratrem refuisse. denique nunc sollicitus non sum; si fratrem reliquissem, omnia timerem. postremo non tam mea sponte quam potentissimorum duorum exemplo, qui omnis Cassios Antoniosque complexi sunt, hominem adulescentem non tam allicere volui quam alienare nolui. hoc tu meum consilium laudes necessest, mutari enim non potest. de Ocella parum ad me plane scripseras et in actis non erat. tuae res gestae ita notae sunt, ut trans montem Taurum etiam de Matrinio sit auditum. ego, nisi quid me etesiae morabuntur, celeriter, ut spero, vos videbo. Magno dolore me adfecissent tuae litterae, nisi iam et ratio ipsa depulisset omnis molestias et diuturna desperatione rerum obduruisset animus ad dolorem novum. sed tamen, qua re acciderit ut ex meisollicitum habent quam tuum. nam non eam cognovi aciem ingeni tui, quod ipse videam, te id ut non putem videre; illud miror, adduci potuisse te, qui me penitus
Abbreviated transcription (Latin):
meam legis ꝗͣ ego tum ex tuis literis misi
ad appiũ s quid agas. sic uinit᷑. ꝯd̾ auctũ
est dii approbent. Sꝑo fore iocundũ ge̾n¬
dum nob multũq in eo tua nos huma¬
nntas adiunabit. Res publica me ualoe
sollicitat. ẜatieo curioni cesarem honestũ
eẽ cupio pro pompeio emori possum. s
tamen ip̃a res publica. nicħ mͥ est carius
in qͣntum tu non ualde te iactas. dist̾rictiꝰ
enĩ michi uideris ẽẽ qd̃ ⁊ bonus ciuis et
ad
questorẽ at nobilem adoles¬
centẽ ad omniñ fere ȩxem¬
plum neq erat suꝑiore ho¬
hono¬
re nsus quẽ p̾ficerem ꝓti¬
mis multoatte disdeserat atq fr̃i imꝑa
re non poterat. Quem tamen fireliguissem drai¬
cerent. iniqui non me plane pꝰ mnimũ in senatus
uoliusset de prouintia decessisse qm̃ alterum
ie reliquissem fortasse etiam illud adderent
senatum eos uoluisse ꝓuintiis pre ẽe qui antea
non prefuissent firẽm meuit tͥcmium asie p̾¬

Expanded text:
meam legas, quam ego tum ex tuis litteris misi meam legas, quam ego tum ex tuis litteris misi ad Appium? sed quid agas? sic vivitur. quod actum est, di adprobent. spero fore iucundum generum nobis, multumque in eo tua nos humanitas adiuvabit. res publica me valde sollicitat. faveo Curioni, Caesarem honestum esse cupio, pro Pompeio emori possum; sed tamen ipsa re publica nihil mihi est carius, in qua tu non valde te iactas; districtus enim mihi videris esse, quod et bonus civis et at quaestorem, at nobilem adulescentem, at omnium fere exemplo. neque erat superiore honore usus, quem praeficerem. Pomptinus multo ante discesserat; a Quinto frari non poterat; quem tamen si reliquissem, dicerent iniqui non me plane post annum, ut senatus voluisset, de provincia decessisse, quoniam alterum me reliquissem. fortasse etiam illud adderent, senatum eos voluisse provinciis praeesse, qui antea non praefuissent, fratrem meum triennium Asiae prae
Abbreviated transcription (Latin):
mamꝙ ooctrinã tũ ꝑꝑter fingularẽ modestã
enis negotium si uelim suscipras ut si e̾ẽt res
mea. Noui ego tos magnos patronos hominẽ
occidat oportet qui ur̃a oꝑanti uelit s in hoc
homine nullam accipio excusationẽ omnia
relinques si me amab cum tua oꝑa fabius
uti uolet. Ego res romanas uehement̾ e⁊ poc¬
to ⁊ oefrõio in pͥmtis quicqͥt agas scire cupio.
Nam iamdiu ꝓpt̾ hiemis magnitudraẽ
nicħ nora ad nos afferebat᷑.¬
dili curili. Non potint accuratins agi
nec prudentiꝰ ꝗͣ est actum ate cum
curione de duplicatione. Et hercule confer¬
ta res exsententia mea est cum celeritate
tim gõ hus qui erat iratus ꝯpetitur tu¬
ies et ibem meus. assensus s ei qui ornauit
res muñs diuinis lautlib qua re scito me
sperare ea que secrint᷑ ad que ad que tute
para dolo bellam ate gaudeo primũ lau¬
dari deinde ⁊̃ amari. Nam ea que spe¬
ras tu illum mee prudentia temꝑari pos¬
se. scio cui cue epłe respondearit. Quid sit

Expanded text:
mamque doctrinam tum propter singularem modestiam. eius negotium sic velim suscipias, ut si esset res mea Novi ego vos magnos patronos; hominem occidat oportet, qui vestra opera uti velit. sed in hoc homine nullam accipio excusationem. omnia relinques, si me amabis, cum tua opera Fadius uti volet. ego res Romanas vehementer exspecto et desidero in primisque quid agas scire cupio; nam iam diu propter hiemis magnitudinem nihil novi ad nos adferebatur. non potuit accuratius agi nec prudentius quam est actum a te cum Curione de supplicatione, et hercule confecta res ex sententia mea est cum celeritate, tum quod is, qui erat iratus, competitor tuus et idem meus, adsensus est ei, qui ornavit res nostras divinis laudibus. qua re scito me sperare ea, quae sequuntur; ad quae tu te para. Dolabellam a te gaudeo primum laudari, deinde etiam amari; nam ea, quae speras Tulliae meae prudentia temperari posse, scio cui tuae epistulae respondeant. quid, si
Abbreviated transcription (Latin):
luerit nũc omnnia cenente̾ nr̃as sententias
desiteraturũ censes fuisse : Omina sunt mi
nich ꝗͣ ip̃a uictoria que ⁊̃ si ad meliores uenit
tamẽ eos ip̃os ferotiores impacientioresq red
uicit arbitͥo ⁊̃ inuito facienda sunt. Antu ẽe
non iuidebas me cũ suł ꝗͣ illa crudel ẽẽt
futura uictoria sͥ tunc quid̃ qͦ careres pa¬
tria neq nolles iudere: Non inquies. Ego .N.
ip̃e tenerẽ opes ⁊ dignitatẽ meam at erat
tue uututis in minimo tuas responere de
re .p. uehementiꝰ laborare. deinde qui suns
istiꝰ consilii est. Nam adhuc ⁊ factũ tuũ ꝓ¬
batur et ut intali re ⁊̃ fortuna laudat᷑ur¬
belli nocessario se¬
cutus sis et extrema
sapient̃ ꝑsequi
nolueris fortunai
qd̾ honesto otio
tenueris ⁊ statũ et¬
tis tue: Nunc uͦ nec locus tͥ nullus dultior

Expanded text:
luerit, nunc omnia tenentem nostras sententias luerit, nunc omnia tenentem nostras sententias desideraturum censes fuisse? omnia sunt misnihil quam ipsa victoria; quae, etiam si ad meliores venit, tamen eos ipsos ferociores impotentiovicit, etiam invito facienda sunt. an tu non videbas mecum simul, quam illa crudelis esset futura victoria? igitur tunc quoque careres patria, ne quae nolles videres? 'non,' inquies; 'ego enim ipse tenerem opes et dignitatem meam. at erat tuae virtutis in minimis tuas res ponere, de re publica vehementius laborare. deinde qui finis istius consili est? nam adhuc et factum tuum probatur, et ut in tali re etiam fortuna laudaturbelli necessario secutus sis et extrema sapienter persequi nolueris, fortuna, quod honesto otio tenueris et statum etis tuae. nunc vero nec locus tibi ullus
Abbreviated transcription (Latin):
ꝗͣ pͥmũ ueł eẽ multa uideb̾ fortasse que
noł non plura tñ ꝗͣ audis cotidie. Nonẽ
porro tuũ uno sensu solũ cłoꝵ moueri
cũ idem illuo aurib ꝑcipias qd̾ etiam
maiꝰ uideri solet minus laborare. At tͥ
ip̃i dicendũ erit aliquid qd̾ non sentias
aut faciendũ qd̃ non ꝓbes. Primũ tem¬
pori ced̾e id necesfitati parere semꝑ sapiẽ¬
tis est habitu deinde non ħt ut nunc
quid̃ est iuditu res. dr̃e fortasse que sen
tentias non licet tacere plane licet oĩa
enĩ delata adunũ sunt. Is utit᷑ consi¬
lio ne suoꝵ quid̃ s suo qd̾ non multo
secus fieret si is rem publicam teneret
quẽ secuti sumꝰ. An qui in bello cũ om¬
niũ nr̃m cõiũcti eẽt ꝑicłm suo et certoꝵ
hominũ minime prudentiũ consilio
ria futurũ fuisse ꝗͣ inicertis in reb fuisset:
et qui nͨ te ꝯfule tuũ sapientissimũ consili¬
um secutus eẽt nec fr̃e tuo consulatu ex
auctoritate tua gerente uob̾ auctorib uti uo¬

Expanded text:
 velis esse. multa videbis fortasse, quae nolis, non plura tamen, quam audis cotidie. non est porro tuum uno sensu solum oculorum moveri, cum idem illud auribus percipias, quod etiam maius videri solet, minus laborare. at tibi ipsi dicendum erit aliquid, quod non sentias, aut faciendum, quod non probes. primum tempori cedere, id est necessitati parere, semper. sapientis est habitum; deinde non habet, ut nunc quidem est, id viti res. dicere fortasse quae sentias non licet, tacere plane licet. omnia enim delata ad unum sunt; is utitur consilio ne suorum quidem, sed suo. quod non multo secus fieret, si is rem publicam teneret, quem secuti sumus. an, qui in bello, cum omnium nostrum coniunctum esset periculum, suo et certorum hominum minime prudentium consilio ria futurum fuisse, quam incertis in rebus fuisset? et, qui nec te consule tuum sapientissimum consilium secutus esset nec fratre tuo consulatum ex auctoritate tua gerente vobis auctoribus uti vo
Abbreviated transcription (Latin):
lituoinẽ non nullam habet cum illius ãmi-¬
nistratione ꝓ uincie. ł eo quit suspicati fortas¬
se sunt animoꝵ contentione opimonũ dissen¬
sione me abõ discrepare. Nicħ autẽ feci unꝗͣ
neq dixi qd̾ contra illius existimationẽ eẽ nol¬
lem. p ost hoc negotium autẽ ⁊ temeritatẽ
nr̃i delobelle deprecatorẽ me ꝓ illius ꝑiculo
prebeo. erat ineadem epistola ueteranus ci¬
uitatis gaudebam sane ⁊ c̃gelasse nr̃m ami¬
cum letabar otio extrema pagella pupug̾
me̾ tuo cy rographo qd̾ ais cesarem non defẽ¬
dit curio qui hoc putaret pret̾ me. Namita
uiua putaui du inmortales ꝗͣ ego risum nos¬
trum desidero. Mͥ erat in animo gm̃ iuris dic¬
tione conferam ciuitates locuplet̾ in publi¬
canis ñ suꝑiorib lustris reliqͣs me sotioꝵ ulla
querela oseruem. Tam pͥuatis summis infi¬
mis fueram iocuntꝰ ꝓficisci ineilitiam nonis
maii. et cum pͥma estina adtigisse̾ mibitẽ ꝙ

Expanded text:
litudinem non nullam habet cum illius admilitudinem non nullam habet cum illius administratione provinciae; ex eo quidam suspicati fortasse sunt animorum contentione, non opinionum dissensione me ab eo discrepare; nihil autem feci umquam neque dixi, quod contra illius existimationem esse vellem, post hoc negotium autem et temeritatem nostri Dolabellae deprecatorem me pro illius periculo praebeo. erat in eadem epistula 'veternus civitatis.' gaudebam sane et congelasse nostrum amicum laetabar otio. extrema pagella pupugit me tuo chirographo. quid ais? Caesarem nunc defendit 'Curio? quis hoc putaret praeter me? nam, ita vivam, putavi. di immortales, quam ego risum nostrum desidero! mihi erat in animo, quoniam iuris dictionem confeceram, civitates locupletaram, publicanis etiam superioris lustri reliqua sine sociorum ulla querela conservaram, privatis, summis infimis, fueram iucundus, proficisci in Ciliciam Nonis Mais et, cum prima aestiva attigissem militemque
Abbreviated transcription (Latin):
sic constitueram mͥ agentta ut tu admone¬
bas tam̃ confirmant᷑ nra confilia consen¬
timus prudentib fidelit̾ suadentib idẽ
iuid̾i. ego appiũ ut sepe tecum locutus
sumualde diligo mab eo diligi statun
ceptum ẽẽ ut simultatẽ deposuimꝰ sensi
nam ⁊ honorificus in me confluit ⁊ sua¬
nis ⁊ amicꝰ ⁊ studiosus. studioꝵ etiam eoꝵ.
Mea enĩ offitia ei non defuisse tu testis qmͣ
ri ab eosensi iam me pompeii totumeẽ scis.
Britum a me amari initelbigis. ꝯuidoẽ cause
cur michi non inopratis si complecti honi¬
nem florentẽ etate. opib honorib. ingenio
liberis. ꝓpinquis. asfinib amicis collegam me¬
tim presertim et in ip̃a collegii laude et scĩa
stuctiosum mei hec eo plurib scripsi ap̃ n
chil signifrabant tue lut̾e subrubitare qͣ
cẽm gͥ illum uoluntate. Eredo te auilisse
aliquid falsum est mͥ crede. si quid̃ audisti
genus institutoꝵ ⁊ rationũ mearũ dissimi¬

Expanded text:
sic constitueram mihi agenda, ut tu admonesic constitueram mihi agenda, ut tu admonebas tamen conio firmantur nostra consilia, cum sentimus prudentibus fideliterque suadentibus idem videri. ego Appium, ut saepe tecum locutus sum, valde diligo meque ab eo diligi statim coeptum esse, ut simultatem deposuimus, sensi; nam et honorificus in me cos. fuit et suavis amicus et studiosus studiorum etiam meorum; mea vero officia ei non defuisse tu es testis, ri ab eo sensi. iam me Pompei totum esse scis; Brutum a me amari intellegis. quid est causae cur mihi non in optatis sit complecti hominem florentem aetate, opibus, honoribus, ingenio, liberis, propinquis, adfinibus, amicis, conlegam meum praesertim et in ipsa collegi laude et scientia studiosum mei? haec eo pluribus scripsi, quod non nihil significabant tuae litterae subdubitare, qua essem erga illum voluntate. credo te audisse aliquid. falsum est, mihi crede, si quid audisti. genus institutorum et rationum mearum dissimi
Abbreviated transcription (Latin):
de onini r .p. ne hospes plane ueniam hoc me¬
lius ꝗͣ tufacere nemo potest. Diogenꝰ tuus
homo molestꝰ a me cum philone pessi non¬
ante clicessit. Itemhabebant addiatũ regẽ
qͣꝗͣ omna nec benigna nec copiosa cognorant.
⁊ sordita est quoꝵ industria rome potest a¬
lustris eẽ qd̾ cum ꝓbe scirem utinam in sen¬
tentia ꝑmansissenꝰ eum una me hercule
ambulat ungula atq una sermone nr̃o
omnis fructꝰ ꝓuintie non confero sꝑo me
integͥtatis laudẽ consecutul. Non erat
minor ex contepnenda ꝗͣ est ex conser¬
itata ꝓuintia spes tͥumphi in quo satis
gloriose triumpharẽ. Non c̾e̾m quid̃ tã
diui in desiderio rerum mͥ carissimarũ s
ut spero ꝓpediem te iudebo tu mͥ obiuã
nitite epłas te dignas.¬
thli curuli raras tuas quid̾ fortasse
enĩ non ꝑferunt᷑ s suaues accipio
luteras uł quas ꝓxime acceꝑam ꝗͣ prudẽ¬
tis ꝗͣ multi ⁊ officii et consilii. Et si omĩa

Expanded text:
de omni re publica, ne hospes plane veniam. hoc mede omni re publica, ne hospes plane veniam. hoc melius quam tu facere nemo potest. Diogenes tuus, homo modestus, a me cum Philone Pessinunte discessit. iter habebant ad Adiatorigem, quamquam omnia nec benigna nec copiosa cognorant. et sordidast iis, quorum industria Romae potest inlustris esse. quod cum probe scirem, utinam in sententia permansissem! cum una me hercule ambulatiuncula atque uno sermone nostro omnis fructus provinciae non confero. spero me integritatis laudem consecutum; non erat minor ex contemnenda quam est ex conservata provincia. 'spem triumphi?' inquis. satis gloriose triumpharem; non essem quidem tam diu in desiderio rerum mihi carissimarum. sed, ut spero, propediem te videbo; tu mihi obviam mitte epistulas te dignas. raras tuas quidem fortasse enim non perferuntur, sed suavis accipio litteras; vel quas proxime acceperam, quam prudentis, quam multi et offici et consili! etsi omnia
Abbreviated transcription (Latin):
s mira paucitas est ⁊ ea que sunt ual¬
de arunt queri qd̾ nich cuuiꝗͣ insidia¬
rum in mea ꝓtuntia nisi sͥfiat. Itaq
constituisse dicunt᷑ in carram ex nr̃a ꝓ
uintia decedere s tamẽ sedulo fiar ⁊ in
pͥmis apatisco quicqͥd erit tͥ erit. ss qͥo
eẽt plane nesciebamus. Michi me her¬
culi magne cure est edił tua ip̃e es me
admonebat. Scripsi enĩ hec ip̃is megalẽ-¬
sibus tũ uelim at me de omni rei.p. sta
dili curuli sollicitꝰ equidã eram
de reb urbatus ita tumultuose
contiones ita moleste qͥn qͣ tres afferebant᷑
Nam certiora non lum auriebamꝰ s tñ
nich magis sollientabat ꝗͣ inhiis molestus¬
nonme si qua ridenda eẽnt. ridere tecumi
funt enĩ multa s ea non audeo scribere
illito moleste fero nicħ adhuc hiis de rebus
hr̃e tuarum litt̾arum quare ⁊ sicũ tu hec
leges ego iam animũ mimꝰ cum fecero tñ
obiue mͥ uelim sint tue litt̾e quẽ erudiant

Expanded text:
sed mira paucitas est, et eas, quae sunt, valsed mira paucitas est, et eas, quae sunt, valde aiunt queri, quod nihil cuiquam insidiarum in mea provincia nisi sibi fiat. itaque constituisse dicuntur in Cariam ex nostra provincia decedere. sed tamen sedulo fit et in primis a Patisco. quicquid erit, tibi erit, sed quid esset plane nesciebamus. mihi me hercule magnae curae est aedilitas tua; ipse dies me admonebat; scripsi enim haec ipsis Megalensibus. tu velim ad me de omni rei publicaro. sollicitus equidem eram de rebus urbanis; ita tumultuosae contiones, ita molestae Quinquatrus adferebantur nam citeriora nondum audieba magis sollicitabat quam in iis molestiinon me, si quae ridenda essent, ridere tecum; sunt enim multa, sed ea non audeo scribere. illud moleste fero, nihil me adhuc his de rebus habere tuarum litterarum. qua re etsi, cum tu haec leges, ego iam annuum munus confecero, tamen obviae mihi velim sint tuae litterae, quae me erudiant
Abbreviated transcription (Latin):
s ut redeã ad parthos ħ etas habuit hc̃ ex̾ci¬
tũ satis felicẽ ea que sequit᷑ magno ẽ inti¬
more quare mirufe iugilia pͥmũ ut mͥ suce¬
cedat᷑ sui id erit in seribis. et ut ego apbitror
spissius illud qd̾̃ facile est ne quid mͥtem¬
poris ꝓtogetur de .r.p. ex tuis litt̾is antea
ꝑscribas te uehement̾ ter rego.¬
dere posset ut mͥuerba teessent neq
solum ista nr̃a oratoria s hec ⁊̃ leuia nr̃a¬
tia: defunt aut̃ ꝓpt̾ hanc causam qd̾mi¬
rifice sum sollicitus quid nam de pro¬
uinciis decernatur mirũ me deficeriũ
eam famam consercuti ut non tam ac¬
cessio querenta ꝗͣ fortuna metue noa
sit uł quia totum negotiũ non est dig.¬
nũ uirib nr̃is qui maiora honera in
r .p. sustinere ⁊ possum ⁊ soleam uł q
belli magni timor impendet qd̾ uide¬
mur effugere si ad constitutã diem de¬
cedemus de pantheris ꝑ eos qui uenera¬
ri solent agit᷑ mandato meo diligent̾

Expanded text:
sed ut redeam ad Parthos, haec aestas habuit hunc exised ut redeam ad Parthos, haec aestas habuit hunc exitum satis felicem; ea, quae sequitur, magno est in timore. qua re, mi Rufe, vigila, primum ut mihi succedatur ; sin id erit, ut scribis et ut ego arbitror, spissius, illud, quod facile est, ne quid mihi temporis prorogetur. de re publica ex tuis litteris, ut antea perscribas, te vehementer rogodere posse, ut mihi verba dessent, neque solum ista vestra oratoria, sed haec etiam levia nostratia? desunt autem propter hanc causam, quod mirifice sum sollicitus, quidnam de provinciis decernatur. mirum me desiderium eam famam consecuti ut non tam accessio quaerenda quam fortuna metuenda sit, vel quia totum negotium non est dignum viribus nostris, qui maiora onera in re publica sustinere et possim et soleam, vel quia belli magni timor impendet, quod videmur effugere, si ad constitutam diem decedemus. de pantheris per eos, qui venari solent, agitur mandatu meo diligenter;