comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Sine piũ uis ħ seuius mukiebre uocarr.
⁊ fiteor misero molle cor ẽẽ mͥ
Ñ dubia ẽ ytaci ꝑrudñtia. si tñ optao:
Fumũ de patriis posse indere focis.
Nescio q̃ natale solũ dulcedie cunctos:
Uucit. ⁊ ĩ memores ñ suit ẽẽ su.
Qind meliꝰ roma. scichico qͥd frigore peiꝰ.
Nititur in siluas queq redire suas.
Assuctos tauri saltus. assueta leones:
Nec feritas illos impedit antͣ petunt.
Tu tñ exilii morsus e pectore nr̃o:¬
E omentis speras cedere posse tius.
effice uos ip̃i ne tã mͥ sitis amandi.
⁊ alib ut lemus sit caruisse malũ.
At puto qͣ fuerã genitꝰ tellure carenti:
I n tñ humano contigit ẽẽ loco.
Orbis in exiremi iaceo aeseitꝰ harens.
Fert ubi ꝑpetuas ebruta t̾ra niues.
Nager hic poniũ. nec dulces educat nuaᷤ.
n on salices riꝑa. robora morite iurrerit.
N este fretũ laudes tramag̃. quora sẽꝑ:¬
U entoꝵ rabie solib orba tument.

Expanded text:
sive pium vis hoc sive hoc muliebre vocari, sive pium vis hoc sive hoc muliebre vocari, confiteor misero molle cor esse mihi. non dubia est Ithaci prudentia, sed tamen optat fumum de patriis posse videre focis. nescio qua natale solum dulcedine cunctos ducit et inmemores non sinit esse sui. quid melius Roma? Scythico quid frigore peius?nititur in silvas illa redire suas. adsuetos tauri saltus, adsueta leones— nec feritas illos impedit antra petunt. tu tamen exilii morsus e pectore nostro fomentis speras cedere posse tuis. effice vos ipsi ne tam mihi sitis amandi, talibus ut levius sit caruisse malum, at, puto, qua genitus fueram, tellure carenti in tamen humano contigit esse loco. orbis in extremi iaceo desertus harenis, fert ubi perpetuas obruta terra nives. non ager hic pomum, non dulces educat uvas, non salices ripa, robora monte virent. neve fretum laudes terra magis, aequora semper ventorum rabie solibus orba tument.
Abbreviated transcription (Latin):
Ammonitu cepi fortior ẽe tuo.
⁊ iam defititus sic ad tua uerba reuyxr.
Ut solet infuso uena redire mero.
Ñ tã exhibuit tantas facundia uires:
Et mea sint dicais pectora sana cuis.
Nc multũ demas nr̃o de pettore cure:
Non minꝰ exhausto ꝙ superabit eris¬
⁊ empore ducet᷑ longo fortalse eicatrre.
Horrent admotas uulnera cruda manꝰ.
Non ẽ in medico semꝑ releuetur ut eger.
÷ merdum docta plus ualet arte mialũ.
Cernis ut e molli sangitis pulmone remiss
Adstigias certo limite ducat aquas.
afferat ip̃e licet sacͣs epidaurius herbas:
Sanabit nulla uln̾a cordis ope.
Totłe nodosam nescit medicia podagͣm
Nec formidatis auxiliatur aquis.
Cura qͦ interdũ nulla medicabił arte.
Aut ut fit longa ẽ extenuanda mera.
Cũ bñ firmarint anmiũ p̾cepta iacentẽ.
Sumꝑtaq sint nob̾ peccoris arma tur:
R ursus amorpairie ione ualentior õi:
ꝙ uia fecerc̃ scripta recexit opus

Expanded text:
admonitu coepi fortior esse tuo, admonitu coepi fortior esse tuo, et iam deficiens sic ad tua verba revixi, ut solet infuso vena redire mero. non tamen exhibuit tantas facundia vires, ut mea sint dictis pectora sana tuis. ut multum demas nostrae de gurgite curae, non minus exhausto quod superabit erit. tempore ducetur longo fortasse cicatrix : horrent admotas vulnera cruda manus. non est in medico semper relevetur ut aeger: interdum docta plus valet arte malum, cernis ut e molli sanguis pulmone remissus ad Stygias certo limite ducat aquas, afferat ipse licet sacras Epidaurius herbas, sanabit nulla vulnera cordis ope. tollere nodosam nescit medicina podagram, nec formidatis auxiliatur aquis. cura quoque interdum nulla medicabilis arte est— aut, ut sit, longa est extenuanda mora. cum bene firmarunt animum praecepta iacentem, sumptaque sunt nobis pectoris arma tui, rursus amor patriae ratione valentior omni, quod tua fecerunt scripta, retexit opus.
Abbreviated transcription (Latin):
Exceptis dño qui nocuere suꝗ.
Eui tua ñ numqͣm miranti scpta legebaᷤ.
Ille ego de ur̃a cui dara nupta domo ẽ.
Hanc ꝓbat. ⁊ primo dilettam semꝑ ab euo:
Est rͣt comutes martia censa suãs.
Inq suis hĩnt matertera cesaris añ
Quarũ iuditio si qͣ probata proba ẽ.
⁊p̃a sua melior fama laudantib istis:
Claudia. diuiria ñ eguisset ope.
Nos qͦ: pret̾itos sine labe ꝑ egim annos.
Protima pars uite insilienda mee.
S ⁊̃ demeut sileã comie mea sarema nr̃a ẽ.
Non potes hanc salua dismmulare fide
Iutẽ uenit cultos au sibi quisq deos.
F lensq rogat precib lemio cesare nt̃is:
Lusta sin fiant ut ꝓpiora uir.
Danc tͥnaso tuus mittit rufme salutẽ.
Q ui miser e ulli si saus ẽẽ porest.
Aecdlita confuse nuꝑ solacia mentr:
Auxiliũ nr̃is spemqͥ. tulere mał.
U tq: machaoniis peanti artib heros:
L en itomedicã uulaere sensic opẽ:
Sic ego mente iacens ⁊ acbo sairti ictur

Expanded text:
exceptis domino qui nocuere suo, exceptis domino qui nocuere suo, cui tua nonnumquam miranti scripta legebas: ille ego de vestra cui data nupta domo est. hanc probat et primo dilectam semper ab aevo est inter comites Marcia censa suas, inque suis habuit matertera Caesaris ante: quarum iudicio siqua probata, proba est. ipsa sua melior fama, laudantibus istis, Claudia divina non eguisset ope. nos quoque praeteritos sine labe peregimus annos: proxima pars vitae transilienda meae. sed de me ut sileam, coniunx mea sarcina vestra est: non potes hanc salva dissimulare fide, —iure venit cultos ad sibi quisque deos— flensque rogat, precibus lenito Caesare vestris, busta sui fiant ut propiora viri. Hanc tibi Naso tuus mittit, Rufine, salutem, qui miser est, ulli si suus esse potest. reddita confusae nuper solacia menti auxilium nostris spemque tulere malis, utque Machaoniis Poeantius artibus heros lenito medicam vulnere sensit opem, sic ego mente iacens et acerbo saucius ictu
Abbreviated transcription (Latin):
Uemq simoriar sabeam pacatiꝰ aruũ.
Ossa nec a scitbica nr̃a premant᷑ humo.
Nec male ꝯpõitos nt sciliti exule dignũ ẽ:
Sistoniz cineres ungula prilset equi.
⁊ ne si suꝑest aliquis post funera sensꝰ:
Perruerĩt manes sarmatis unibͣ meos.
Cesarisħ anmũ poterant audica mou̾e.
Maxime. mouissent sitñ añ tuũ.
S ox p̾cor augustas ꝓ me tua molliat aureᷤ.
Auxilio trepidis qne solet ẽẽ reis.
Aslnetaq t docte dalcedine lingue:
Eqndi suꝑis pectora flecte uir.
N t theremedon crudus uerogabit᷑ atreus.
Quiq sins hoĩes pabula fecit equis.
S ipig̃ adpenas princeps. ad pmia
Iiacit muita fulmina rara manir.
Ftal placidas orator missus ad an
Ut ꝓpior patrie sit fuga nr̃a roga.
Iise ego sum qui te colui. quẽ festa solebat:
Int̾ conuinas mensa uidere tuos.
Ille ego qui dixi ut̃os hẏmeneõ adignes.
⁊ cecini fausto carmina digna thoro.
Cuiꝰ te solitũ memini laudare liblłos.

Expanded text:
denique, si moriar, subeam pacatius arvum, denique, si moriar, subeam pacatius arvum, ossa nec a Scythica nostra premantur humo, nec male compositos, ut scilicet exule dignum, Bistonii cineres ungula pulset equi, et ne, si superest aliquis post funera sensus, terreat et Manes Sarmatis umbra meos. Caesaris haec animum poterant audita movere, Maxime, movissent si tamen ante tuum. vox, precor, Augustas pro me tua molliat aures, auxilio trepidis quae solet esse reis, adsuetaque tibi doctae dulcedine linguae aequandi superis pectora flecte viri. non tibi Theromedon crudusque rogabitur Atreus, quique suis homines pabula fecit equis, sed piger ad poenas princeps, ad praemet iacit invita fulmina rara manu. ergo tam placidas orator missus ad aures, ut propior patriae sit fuga nostra roga. ille ego sum, qui te colui, quem festa solebat inter convivas mensa videre tuos: ille ego, qui duxi vestros Hymenaeon ad ignes, et cecini fausto carmina digna toro, cuius te solitum memini laudare libellos,
Abbreviated transcription (Latin):
Qm̃q libet longis cursib aptus equus.
&q sitim drdicere diu tołare famemq.
Anooq sequens nullas hostis ħebit aqͣs
Ira uirinitis ñ me misisset in istã:
Si satis ħ illi nota fuissec humus.
Ne me nͦ quemꝙͣ romanũ gaudet ab hoste:
Meq minus uitam cui dedit ip̃e capi.
Nolint ut pot̾at minimo me ꝑderenuti
Non opꝰ est ullis in mea fata gͥetis.
S⁊ neq c morerer quicꝙͣ in comꝑit accũ
⁊ minꝰ infestus qͣm frir eẽ potest.
S unc q̾ nil fecie nisi ꝙ facere ipe coegi
Pene ⁊ m̃ito parciorira meo est.
U tq du sub eo ẽ sic sit sub cesare t̾ra.
Perq man huius tradia gn̾tis eant.
Attutã placido qͣm nos qͦ sensimꝰ illĩ:
Iudice. ꝓ lacrimis ora resolue meis.
Npetis ut bñ sic si uti male. tutius. utq.
Exilium seuo distet ab hoste meum.
Q uãq dedere mͥpresentia nnnĩa uitã:
Ñ a cdimat stricto squalroꝰ ense getes.

Expanded text:
quamque libet longis cursibus aptus equus, quamque libet longis cursibus aptus equus, quodque sitim didicere diu tolerare famemque, quodque sequens nullas hostis habebit aquas. ira viri initis non me misisset in istam, si satis haec illi nota fuisset humus. nec me nec quemquam Romanum gaudet ab hoste, meque minus, vitam cui dabat ipse, capi. noluit, ut poterat, minimo me perdere nutu. nil opus est ullis in mea fata Getis, sed neque, cur morerer, quicquam mihi comperit actum, et minus infestus, quam fuit, esse potest. tunc quoque nil fecit nisi quod facere ipse coegi: paene etiam merito parcior ira meo est. utque fuit sub eo, sic sit sub Caesare terra, perque manus huius tradita gentis eat. at tu tam placido, quam nos quoque sensimus illum iudice pro lacrimis ora resolve meis. non petito ut bene sit, sed uti male tutius, utque exilium saevo distet ab hoste meum, quamque dedere mihi praesentia numina vitam, non adimat stricto squalidus ense Getes:
Abbreviated transcription (Latin):
Cũ urdeo qͣm rait mea fata tenacia. frangor
Spes q leus magno uicta timore cadit:
Nec tñ ult̾ius quicqͣm spero ue p̾corue:
Qmͣ male nurato posse carere loco.
Aut h aut nͥl est ꝓ me tẽptare modeste:
Suscipe romane facun dia marĩe lingue:
Difficił cause mite pr̃ocuiram̃
ẽ mala confiteor. si tebona fiet agente.
Lenia ꝓmisera fac mͦ uerba fuga.
Nescit enĩ cesar qͣmins ds̃ om̃ia norit:
Eltimꝰ hic qͣ sit conditione lotꝰ.
Magna tenẽt ilbad num̾̃ molunia rerũ.
ħest celesti petrore ertra minor.
Nec uacat in qͣsint põiti regiõe thomite:
Q uerere. fininmo uit loca nota gete.
Aut qͥd sauromate faciãt. qͥd iacides acres.
Cultaq horestee taurica t̾ra dee.
Queq alie gentes ubi frigore constiat hist̃:
Dura meant cełi terga ꝑ aminis equo.
Maxima pars hõmũ nẽc te pulch̾rima curat:
Rõma. nec ansonii militis arma timet.
Dãt nł amimos arcus pleneq pharetre:

Expanded text:
cum video quam sint mea fata tenacia, frangor, cum video quam sint mea fata tenacia, frangor, spesque levis magno victa timore cadit, nec tamen ulterius quicquam sperove precorve, quam male mutato posse carere loco. aut hoc, aut nihil est, pro me temptare modeste gsuscipe, Romanae facundia, Maxime, linguae, difficilis causae inite patrocinium. est mala, confiteor, sed te bona fiet agente, lenia pro misera fac modo verba fuga. nescit enim Caesar, quamvis deus omnia norit, ultimus hic qua sit condicione locus, magna tenent illud numen molimina rerum: haec est caelesti pectore cura minor. nec vacat, in qua sint positi regione Tomitae, quaerere, finitimo vix loca nota Getae, aut quid Sauromatae faciant, quid Iazyges acres cultaque Oresteae Taurica terra deae, quaeque aliae gentes, ubi frigore constitit Hister, dura meant celeri terga per amnis equo. maxima pars hominum nec te, pulcherrima, curat, Roma, nec Ausonii militis arma timet, dant illis animos arcus plenaeque pharetrae
Abbreviated transcription (Latin):
Sic inconsũptum ticii semꝑq renascens:
Ñ perit ut possit sepe ꝑire iecur..
At prito c̃ requies mełicinaq publica cure:
Sompnus aqest: solitis nox uenit orba mał.
Sõpnia me t̾rent ueros unntantia cas
⁊ ingilant sensꝰ in mea dãpna mez.
Aut ego sarmaticas uideor uitare sagutaᷤᷤ.
Aut dare captiuas ad fera uĩcla manꝰ
Aut ubi decipior melioris imagme sompri:
Aspitio patrie tecca relicta mee.
⁊moddo uob̾eũ quos sñ ueneratꝰ amiti.
⁊ moqͥo cũ cara connuge multa loquor.
Sic ubi ꝑcepta ẽ brenis ⁊ ñ uera uoluptaᷤ.
Peior ab ammonitu fit statꝰ ille bonz.
Siue ies gͥ capuc hoc mis̾ abile cernis.
Siue prumosi nocts aguntur equi.
Sic mea ꝑpetius liques et peccora curis:
I gnib admotis ut notia cera solet.
Sepe precor mortẽ. mortẽ qͦ d̃ep̾cor idem.
Ne mea saimancũ contegat ossa solũ.
Cũ subrt angusti que sit clementia. credo:
Mollia naufragiis litora posse darz.

Expanded text:
sic inconsumptum Tityi semperque renascens sic inconsumptum Tityi semperque renascens non perit, ut possit saepe perire, iecur. at, puto, cum requies medicinaque publica curae somnus adest, solitis nox venit orba malis, somnia me terrent veros imitantia casus, et vigilant sensus in mea damna mei. aut ego Sarmaticas videor vitare sagittas, aut dare captivas ad fera vincla manus, aut ubi decipior melioris imagine somni, aspicio patriae tecta relicta meae. et modo vobiscum, quos sum veneratus, amici, et modo cum cara coniuge multa loquor. sic ubi percepta est brevis et non vera voluptas, peior ab admonitu fit status iste boni. sive dies igitur caput hoc miserabile cernit, sive pruinosi Noctis aguntur equi, sic mea perpetuis liquefiunt pectora curis, ignibus admotis ut nova cera solet, saepe precor mortem, mortem quoque deprecor idem, ne mea Sarmaticum contegat ossa solum, cum subit Augusti quae sit clementia, credo mollia naufragiis litora posse dari.
Abbreviated transcription (Latin):
Ai mortis seuo germẽt ut uuln̾e penaᷤ.
Omna inpereo syrcula felle lurant
His eques instructꝰ pert̾rita menia lustrat.
More lupi clausas cireueuntis oues.
At semel intentꝰ neruo leuis arcus equino:
Uincula semꝑ bñs irresoluta manet.
Tecta rigent fixis uelusi uallata sagittis.
Portaq uix firma sũmouet arma sera.
Adie loci faciẽ nec fronde nͨ arbore tecci.
⁊ quod uiers hiemi continuat᷑ hiems.
Hic me pugnantẽ c̃ frigore cũq sagittis:
Cumq meo fato qͣrta fatigat hiens.
E me carent la crime nͥ c̃ pudor obstitit ilł.
⁊ simł morti pectora torpor ht̃.
Feli cẽ moben qͣmius tot funera indit:
Que posuit sensũ saxea fc̃a mali.
Uos quoq feliers quarã clamania fĩem:
Cortice uelaint populus ora norio.
Ille ego sum lignũ qui ñ admittor ĩ ullũ.
Ille ego sum frustra qui lapis ẽẽ ueli.
Ip̃a medusa ocuł ueniat lic⁊ obuia nris:
Amittet uuires ip̃a medusa suas.
Nuumꝰ ut nũqͣm sensu careamꝰ a
⁊ graior longa fit mea pena mora.

Expanded text:
 mortis saevo geminent ut vulnere causas, omnia vipereo spicula felle linunt. his eques instructus perterrita moenia lustrat more lupi clausas circumeuntis oves: et semel intentus nervo levis arcus equino vincula semper habens inresoluta manet. tecta rigent fixis veluti velata sagittis, portaque vix firma summovet arma sera. adde loci faciem nec fronde nec arbore tecti, et quod iners hiemi continuatur hiems. hic me pugnantem cum frigore cumque sagittis eumque meo fato quarta fatigat hiems, fine carent lacrimae, nisi cum stupor obstitit illis: et similis morti pectora torpor habet, felicem Nioben, quamvis tot funera vidit, quae posuit sensum saxea facta malis! vos quoque felices, quarum clamantia fratrem cortice velavit populus ora novo! ille ego sum, lignum qui non admittar in ullum: ille ego sum, frustra qui lapis esse velim. ipsa Medusa oculis veniat licet obvia nostris, amittet vires ipsa Medusa suas. vivimus ut numquam sensu careamus amaro, et gravior longa fit mea poena mora.
Abbreviated transcription (Latin):
Bẏstonis ingenio t̾ra suꝑba tuo ẽ.
Uiq tͥ ẽ animꝰ c̃ res ita postulat arma:
Sum̾e. ⁊ hostilitinguere cede martũ:
Atiput es excusso iaculũ torq̃re lac̾co:
Collaq uelocis flect̾e doctus tqui:
⁊ empora sic clata s studiis tͥ iusta prais.¬

Expanded text:
Bistonis ingenio terra superba tuo est. Bistonis ingenio terra superba tuo est. utque tibi est animus, cum res ita postulat, arma sumere et hostili tingere caede manum, atque ut es excusso iaculum torquere lacerto collaque velocis flectere doctus equi, tempora sic data sunt studiis ubi iusta pa
Abbreviated transcription (Latin):
ercipiet gͣnide cur suis exta ceres:
N ec dabit iinĩto ingulũ caꝑhostiabatho:
Musta sab aducto si pen̾e nulla fluant.
Cesar ut imꝑii moderet᷑ frena p̾cam̃.
⁊am bñ qͣm patrie consulit ille sue.
U tilitas gͥ magnos hominesq deosq:
Efficit. airilis quoq fauente suis.
I u qͦ fac ꝓsis int̾ tua castra iacenti.
O coti ꝓgenies digna parente tuo.
Ouemens hõi ẽ hõmem suare uoluptas.
⁊ meliꝰ milla queritur aite fauor.
Qͥ s ñ antiphatẽ ⁊ lestrigona denonet. aũ qͥs:
Munit̾ici mores improbat alcynoi.
Q ui ue re ꝑtorem torrint arte sua.
s i qͥ marce ferox ⁊ uinci nescr armis:
Adãe qb̾ ingenuas didicisse fidelit̾ artes:
Emollit mores. nec sunt ẽẽ feros.
Nec regũ quisq̃m mag̃ ẽ instructꝰ ab ilł.
Mitib aut studus tempora plura ddedit.
Carmia testantur q̃ si tua noĩa demas:
⁊ reitiũ iuuenẽ composuisse negẽ.
Neue sub hoc tractuuates foret unicꝰ orpheus:

Expanded text:
accipiat gravidae cur suis exta Ceres? accipiat gravidae cur suis exta Ceres? nec dabit intonso iugulum caper hostia Baccho, musta sub adducto si pede nulla fluent. Caesar ut imperii moderetur frena precamur, tam bene quod patriae consulit ille suae. utilitas igitur magnos hominesque deosque efficit, auxiliis quoque favente suis. tu quoque fac prosis intra tua castra iacenti, o Coty, progenies digna parente tuo. conveniens homini est hominem servare voluptas, et melius nulla quaeritur arte favor. quis non Antiphaten Laestrygona devovet? aut quis munifici mores improbat Alcinoi? quive repertorem torruit arte sua: sed quam Marte fadde quod ingenuas didicisse fideliter artes emollit mores nec sinit esse feros, nec regum quisquam magis est instructus ab illis, mitibus aut studiis tempora plura dedit. carmina testantur, quae, si tua nomina demas, Threicium iuvenem composuisse negem; neve sub hoc tractu vates foret unicus Orpheus,
Abbreviated transcription (Latin):
Supplicis exaudi uiuenĩ nntissime notẽ.
Quamꝙ potes ꝓfugo nã potes affer opẽ.
Me fortima tͥ cͥt᷑ qua qõ ñ queror hoc ẽ:¬
⁊ radidit. hoc umo ñ inuica mͥ.
Excipe naufragiũ ñ duro litore nr̃m.
Ne mͥsit t̾ra intior unda tua.
Regia crele mͥ res ẽ suctͣrere lapsis.
Duenit ⁊ tanto qͣntus es ip̃e uiro.
Fortunã decet ħ istã. q̃ maxia c̃sit:
Esse pͭ amimo uix tñ eqͣ tuo.¬
spicitꝰ nũqͣm meliore ꝑotencia tausa:
Am̃ quotiẽs uanas fi sunt ẽẽ p̾ces.
Hoc nitoriste tui gñis desiderat. hoc ẽ:
Asuꝑis orte nobilitatis opꝰ.
Hoc tibi ⁊ eitiolphꝰ gr̃ns clarissimꝰ autcor:.
⁊ prior emolpho suadet ericthoniz
Supplicib nr̃is ferre soletis opẽ
Namqͥd eric qͣre solito dignemur honore:
Numina. si demas uelle iuuare deos:
Iupit̾ oranti surdas si p̾beat aures:
Sictima ꝓ tẽplo tur cadat icta ioius:
Si patẽ uullã pontꝰ mͥ prestat eiri
Itrita neptuno cux ego thara ferã ⁊
Uana laborantis si fallat uota coloni.

Expanded text:
Supplicis exaudi, juvenum mitissime, vocem, Quamque potes profugo nam potes, affer opem. Me fortuna tibi, de qua quod non queror hoc e— tradidit, hoc uno non inimica mihi. excipe naufragium non duro litore nostrum, ne fuerit terra tutior unda tua. regia, crede mihi, res est succurrere lapsis, convenit et tanto, quantus es ipse, viro. fortunam decet hoc istam: quae maxima cum sit, esse potest animo vix tspicitur nunquam meliore potencia causa, Quam quociens vanas non sinat esse preces. " Hoc nitor iste tui generis desiderat, hoc est A superis orte nobilitas opus. hoc tibi et Eumolpus, generis clarissimus auctor, et prior Eumolpo suadet Erichthoniusupplicibus vestris ferre soletis opem. numquid erit, quare solito dignemur honore numina, si demas velle iuvare deos? Iuppiter oranti surdas si praebeat auris, victima pro templo cur cadat icta Iovis? si pacem nullam pontus mihi praestet eunti, irrita Neptuno cur ego tura feram? vana laborantis si fallat vota coloni,
Abbreviated transcription (Latin):
Daucinam queso ninuoq ignosce tunoĩ.
Tranquillas ⁊̃ naufragꝰ horret ac̃is.
Q in sernel ẽ lesꝰ fallaci piscis ab hamo:
Om̃ib unca cibis era subẽe putat.
Sepe canẽ longe iuis ã fugit agna. lupũq:
Cred̾it. ⁊ ip̾a suã nescia uitat opẽ.
Membra teformidãt mollẽ qͦ saucia taccũ.
Uanaq sollicitis incirat umbra metũ
Sic ego fortune teł confixus miquis:
Pectore ꝯcipio nil nͥ triste meo.
Iamm̾ fara liquet cepros seruantia cͤsus:
Per gͥ consuetas semꝑ itura uias.
Obsu̾are deos ne quia m cecdat ami
Uerbaq fortune urx prito ꝑosse dari.
E st illi cure me penlere. queq solebat:
Esse leim. constans ⁊ mͥ certa manet.
Crede mͥsi sum ueri tͥ cognitꝰ oris.
Nec fraus in nt̃is casib ẽẽ pͥ
Cyniphiȩ segetis citius num̃ abis aristas.
Altaq qͣm multis floreas hybla farus:
⁊ quot aues motis agitent᷑ in aere pẽnis.
Quos ego sum t̾ra qͦs ego passus aqͣ.

Expanded text:
da veniam, quaeso, nimioque ignosce timori. da veniam, quaeso, nimioque ignosce timori. tranquillas etiam naufragus horret aquas. qui semel est laesus fallaci piscis ab hamo, omnibus unca cibis aera subesse putat. saepe canem longe visum fugit agna lupumque credit, et ipsa suam nescia vitat opem. membra reformidant mollem quoque saucia tactum, vanaque sollicitis incutit umbra metum. sic ego Fortunae telis confixus iniquis pectore concipio nil nisi triste meo. iam mihi fata liquet coeptos servantia cursus per sibi consuetas semper itura vias : observare deos, ne quid mihi cedat amice, verbaque Fortunae vix puto posse dari. est illi curae me perdere, quaeque solebat esse levis, constans et bene certa nocet, crede mihi, si sum veri tibi cognitus oris nec planis nostris casibus eCinyphiae segetis citius numerabis aristas, altaque quam multis floreat Hybla thymis, et quot aves motis nitantur in aere pinnis, quos ego sum terra, quos ego passus aqua.
Abbreviated transcription (Latin):
Aiiliũ nulla parde tulisse nuũ.
⁊ ur pe referre pedẽ nec passu stare tenaci.
Turpe laborantẽ descrinsse ratẽ.
⁊urpe sequi casũ ⁊ fortune cedere amicũ
⁊ nͥ sit felix ẽẽ negare sinr.
Nita uirert̃ trophio ait a gam̃none nati.
Quos prioi ẽ mirata sequens mirabit᷑ etas.
Inguoꝵ plausus tota theat sonant.
Iu qͦ ꝑ drirũ seruato tempꝰ amico:
Digniis es in tantis nom̃ hr̃e uiris.
Dignus es. ⁊ qm̃i laudẽ pietate m̾etis:
ñ erit officii gr̃a surda tu.
Crede mͥ nr̃m si ñ mortale futurũ ẽ:
Carmien. more frequens pꝰtitatis eris.
Duret ⁊ in longas impetꝰ iste moras.
Q ue tu c̃ prestes remo tñ utar mauraᷤ
Ñ noces admisso subdere calear equo.
sse salutatũ te uulc mea litcera ꝓrimũ:
Amale pacratis acticemissa getis.
⁊bñ si quid agis sit tibi cura mei.
Nec dubito quin siti si me timor ip̃e maloꝵ
Sepe suꝑuacuos cogit hr̃e metus.

Expanded text:
auxilium nulla parte tulisse tuum, auxilium nulla parte tulisse tuum, turpe referre pedem, nec passu stare tenaci, turpe laborantem deseruisse ratem, turpe sequi casum et fortunae cedere amicum, et, nisi sit felix, esse negare suum. non ita vixerunt Strophio atque Agamemnone nati, quos prior est mirata, sequens mirabitur aetas, in quorum plausus tota theatra sonant, tu quoque per durum servato tempus amico dignus es in tantis nomen habere viris, dignus es, et, quoniam laudem pietate mereris, non erit officii gratia surda tui. crede mihi, nostrum si non mortale futurum est carmen, in ore frequens posteritatis eris. duret et in longas impetus iste moras, quae tu cum praestes, remo tamen utor in aura, nec nocet admisso subdere calcar equo. Esse salutatum vult te mea littera primum a male pacatis, Attice, missa Getis. tas, et si, quidquid agis, sit tibi cura mei. nec dubito quin sit, sed me timor ipse malorum saepe supervacuos cogit habere metus,
Abbreviated transcription (Latin):
Tyrsus enluob̾ gestata ẽ laurea nob̾.
Si tñ ambob debet inẽe calor.
Utq meisnum̃as tuadat facundiauires:
Sieuenit a nob̃ in cua uerba nitor.
Iure gͥ studio ꝯ fina carmina nr̃o:
⁊ĩ militia satra iuenda puras.
ꝓ quibrut maneas de quo censeris amitꝰ:
Comp̃cor adͥ uuite tẽpora summatue.
Succedlatꝙ tuis orbis mob̾ator habenis.
Quod metũ populi uota pͥcantur idem.
Saruine grecumũ quẽ p̾sens noce solebac:
Tnstis ab euxinis naso salurat aquis.
Corripisut debes stulti pectata sod ał.
⁊ mala meinitis ferre minora doles.
Uera facis si sera mee conuicia culpe.
Aspera ꝯ fesso uerba remitte reo.
Cũ poterã recto tͣnsire ceraunia uelo
Ut fera uitarẽ saxamonendus erã.
Nec prgeat mento supposuisse manũ
Idq facis faciasq p̾cor sic mr̃ ⁊ uxor.
Sit tibi sint fr̃es totaq salua dom̃us.
&q soles animo semꝑ ꝙ noce precati:
Omnia cesarib sic tua ft̃a ꝓbes.
⁊ urpeerit in miseris uet̾i tibi reb amico:

Expanded text:
yrsus abest a te, gustata est laurea nobis, sed tamen ambobus debet inesse calor: utque meis numeris tua dat facundia nervos, sic venit a nobis in tua verba nitor. iure igitur studio confinia carmina vestro et commilitii sacra tuenda putas. pro quibus ut maneat, de quo censeris, amicus, comprecor ad vitae tempora summa tuae. succedatque suis orbis moderator habenis: quod mecum populi vota precantur idem. Carmine Graecinum, qui praesens voce solebat, tristis ab Euxinis Naso salutat aquis. corripis, ut debes, stulti peccata sodalis, et mala me meritis ferre minora doces. vera facis, sed sera meae convicia culpae: aspera confesso verba remitte reo. cum poteram recto transire Ceraunia velo, ut fera vitarem saxa, monendus eram. nec pigeat mento supposuisse manum. idque facis, faciasque precor . sic mater et uxor, sic tibi sint fratres totaque salva domus, quodque soles animo semper, quod voce precari, omnia Caesaribus sic tua facta probes. turpe erit in miseris veteri tibi rebus amico
Abbreviated transcription (Latin):
Stix qͦ: si quid ea ẽ bñ ꝯmutabit᷑ histro.
Siquid ⁊ inferius qͣm stiga mundꝰ hr̃.
Gͣ mina cultꝰ ager. frigꝰ nmꝰ odit hurũão:
Prima marticolis qͣm loca naso getis.
t alia succensent ꝑꝑ mͥ uerba chomite.
I raq c̃inib publica mota meis.
E ego cessabo nimqͣm ꝑ carmĩa ledi
Plectar ⁊ incauto semꝑ ab ingenio:
Gͦ ego neseribam digitos incidere cuntor
In quibz offendit naufraga puppis aqͣs.
Si nͥl admisi. nulla ẽ mea culpa tomite.
Quos ego c̃ loca sim nr̃a ꝑosus amo.
Quilibi excutiat nr̃i monim̃ta laboris.
Littera de uobis ẽ mea questa nͥl.
Frigus ⁊ meursꝰ om̃i de parte tim̃dos.
⁊ qd pulsetur murꝰ ab hoste queror.
Ĩ loca ñ hoĩes uerissima trimma dixi.
Culpatis ur̃m uos qͦ sepe solũ.
Esset ꝑpetuo sua qͣm uitabił ascra:
Ausa ẽagricole musa docere sems.
⁊ fuerat grnntꝰ terra qͥ scͥpsit in illa.

Expanded text:
Styx quoque, si quid ea est, bene commutabitur Histro, Styx quoque, si quid ea est, bene commutabitur Histro, siquid et inferius quam Styga mundus habet, gramina cultus ager, frigus minus odit hirundo, proxima Marticolis quam loca Naso Getis. talia suscensent propter mihi verba Tomitae, iraque carminibus publica mota meis. ergo ego cessabo numquam per carmina laedi, plectar et incauto semper ab ingenio? ergo ego, ne scribam, digitos incidere cunctorin quibus offendit naufraga puppis, aquas? sed nihil admisi, nulla est mea culpa, Tomitae, quos ego, cum loca sim vestra perosus, amo. quilibet excutiat nostri monimenta laboris: littera de vobis est mea questa nihil, frigus et incursus omni de parte timendos et quod pulsetur murus ab hoste queror, in loca, non homines, verissima crimina dixi. culpatis vestrum vos quoque saepe solum, esset perpetuo sua quam vitabilis Ascra, ansa est agricolae Musa docere senis: et fuerat genitus terra, qui scripsit, in illa,
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ caput ⁊ pleuas omnes mou̾e phareis.
⁊ longũ gecito murmur ĩ ore fuit.
Atꝙ aliquis scribas ħ cũ de cesare dix̃:
Cesans imꝑio restituendus eras.
Ille quidẽ dix̃. si iam me care niuali:
Serta relegarũ bruma sub are uidet.
Carmina nil prost̾. nocuer̃c cͣmiã quõdã.
Primaq rã misere cã fuere fuge.
At tu ꝑstudiz omunia federa saerr:
Perñuile tͥ nom̃ amiciae:
S ic ualeant pũi uotũ ꝯmune deoꝵ.
Q uos laus formanqios ẽ tͥ magna cdatos:
Qnͣta potes prebe nr̃e monim̾ta saluti.
Q ue nͥ mutato nulla futura loco est
Dec tͥ mittuntur quẽ sum mͦ carmie questꝰ.
⁊ quib excepto qd̾ adhuc uttũq ualemꝰ.
Nil me preterea ꝙ nurier inuenies.
Euolib ex istis scilici ire locis.
Nulla mͥ cura ẽ t̾ra quomittar ab ista.
Hac qr quã indeo gratior om̃is erit.
÷ meõias sures media unita uela canblim:
Mutẽ. presenti dũ careamus humo.

Expanded text:
et caput et plenas omnes movere pharetras, et caput et plenas omnes movere pharetras, et longum Getico murmur in ore fuit. atque aliquis scribas haec cum de Caesare, dixit Caesaris imperio restituendus eras. ille quidem dixit: sed me iam, Care, nivali sexta relegatum bruma sub axe videt. carmina nil prosunt, nocuerunt carmina quondam, primaque tam miserae causa fuere fugae, at tu, per studii communia foedera sacri, per non vile tibi nomen amicitiae sic valeant pueri, votum commune deorum, quos laus formandos est tibi magna datos, quanta potes, praebe nostrae momenta saluti quae nisi mutato nulla futura loco est. Haec tibi mittuntur, quem sum modo carmine questus in quibus, excepto qnil, me praeterea quod iuvet, invenies. quolibet ex istis scilicet ire locis. nulla mihi cura est, terra quo mittar ab ista, hac quia, quam video, gratior omnis erit. in medias Syrtes, mediam mea vela Charybdin mittite, praesenti dum careamus humo.
Abbreviated transcription (Latin):
Qm̃libi in multis positus noscere libelł.
Perq obseruatas inuemere notas.
Prodent anccorẽ uires. qͣs ħcule dignas:
Noumꝰ. acq illi quẽ cains ẽẽ pares.
⁊meamusa potest ꝓprio dep̃nsa colore:
I nsignas uitiis forsitan ẽẽ iuis.
Cã mala tersitẽ ꝓhibebat forma latere:
Q m̃ pulcͣ uereus conspiciendus erat.
Nec temiran si sint uitiosa decebit:
Carmina. que fatiã pene poeta geres.
Hapudet. ⁊ getico scripsi sermone libellũ.
Struecaq s̃ ntis harbara uerba modis.
Int̾ inhumanos nomen hr̃e geras.
Nã pr̃is augusti docui ĩmortale faifse:
Corpus. in etbereas num̃ abisse domos.
Esse parẽ uirtute pr̃i. qui frena rogatus:
Seperecusati ceperit irpii.
Esse pudicarũ reuestã luuia matrũ.
Ambiguũ nato dignior anne iro.
esse duos iuuenes firma adiũira ꝑẽtis.
Ein dederint anui pignora c̾ra sin.
ħubi ũ patria ꝑlegi scripta camena:
Uenit ⁊ ad̾ digitos ultima carta meos:

Expanded text:
quamlibet in multis positus noscere libellis, quamlibet in multis positus noscere libellis, perque observatas inveniere notas. proderit auctorem vires, quas Hercule dignas novimus atque illi, quem canis ipse, pares. et mea Musa potest, proprio deprensa colore, insignis vitiis forsitan esse suis. tam mala Thersiten prohibebat forma latere, quam pulchra Nireus conspiciendus erat. nec te mirari, si sint vitiosa, decebit carmina, quae faciam paene poeta Getes. a! pudet, et Getico scripsi sermone libellum, structaque sunt nostris barbara verba modis: inter inhumanos nomen habere Getas. nam patris Augusti docui mortale fuisse corpus, in aetherias numen abisse domos: esse parem virtute patri, qui frena rogatus saepe recusati ceperit imperii: esse pudicarum te Vestam, Livia, matrum, ambiguum nato dignior anne viro: esse duos iuvenes, firma adiumenta parentis, qui dederint animi pignora certa sui. haec ubi non patria perlegi scripta Camena, venit et ad digitos ultima charta meos,
Abbreviated transcription (Latin):
I nuisus nobis que duo pontꝰ ht:¬
⁊ tepidus boreas ⁊ sit pfrigidus aust̾.
Ipossic fatũ mollius ẽẽ meñ:
Q m tua sins lapso p̾cordia dura sod ali.
Quo tuus assidue pinicipe creuit honor:
Effice constanti ꝑrofugum pietate cuẽdo:
Ne sperara meam deserat auta rateni.
Qmidmanq̾em queris. ꝑeam nͥ dic̾euix ẽ
Simͦ qm piit ille ꝑire pocest.
Nec ꝗtrid agã muenio nec qͥd nolĩ ue uelĩue.
Nec satis utilicas ẽ niea nota mͥ.
Credemͥ mis cros prudentia pͥma relĩquit.
⁊ sensus cumre consiliumq sugit.
Ip̃e precor queras q̃ simi tͥ parde iunandꝰ.
Quaq mara facias ad mea uota: uale.
mͥñ dubios intermemorande sodales :
Tuiq quoã es uere care uocaris ades.
Nñ salutens color hic tͥ proximus inder.
⁊ stiuctura mei carmirni ẽẽ potest.
Quał enĩ cumq ẽ non lacet ẽt meã.
I p̃e qͦ ut utulũ carte cle fronte reuellas:
Quod sit opus uideor dicere posse tuñ.

Expanded text:
invisus nobis quae duo Pontus habet, etinvisus nobis quae duo Pontus habet, et tepidus Boreas et sit praefrigidus Auster, et possit fatum mollius esse meum, quam tua sint lasso praecordia dura sodali. hquo tuus assidue principe crevit honor, effice constanti profugum pietate tuendo, ne sperata meam deserat aura ratem, quid mandem, quaeris? peream, nisi dicei periit, ille perire potest. nec quid agam invenio, nec quid nolimve velimve, nec satis utilitas est mihi nota mea. crede mihi, miseros prudentia prima relinquit, et sensus cum re consiliumque fugit, ipse, precor, quaeras, qua sim tibi parte iuvandus, quoque viam facias ad mea vota vado. O mihi non dubios inter memorande sodales, qui quod es, id vere, Care, vocans, ave! unde saluteris, color hic tibi protinus index et structura mei carminis esse potest. qualis enim cumque est, non latet esse meam. ipse quoque, ut titulum chartae de fronte revellas, quod sit opus, videor dicere posse, tuum.
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ pudeat si te q̃ sillaba parce maretur.
Aitius appellem tuticanũq uocẽ.
⁊ potes in u̾suntuticani more uenire.
Fiarut e longa silła prima breius
Autut ducatit que nẽ correptius erit.¬
⁊ sit porrecta longa secunda mora.
H is ego si initiis ausim corrũꝑe nom̃:
Aidear. ⁊ m̾ito pectus br̃e neger.
ħmͥ causa frat dilanimañis huius.
Quod meus adiecto fenore reddet ag̾¬
⁊ eq canã. qͣcumq nota mea cͣmĩa mittã.
Pene puer puero cognite pene mͥ
Tu bonꝰ hortator. tu ddirxq comes q fuisti.
Cñ regerem tenera frena non ella mana.
S e pe ego corren sub te censore libellos.
Sepe mo ammonitu fr̃a litura mea t̃.
Dignam meoniis pheacida ꝯdere cartis:
Cura te pyerie ꝑdocuere dee.
Hic tenor. ħ uiridi concordia cepta iiuẽta:
Senit ad albentes illabefacta comas.
Q uenͥ te moncant duro tͥ pectora fetro:
Esse uel muicto clausa adamante pritẽ.
S i prius huic desint ⁊ bellũ ⁊ frigora t̾re

Expanded text:
et pudeat. Si te, qua syllaba parte moratur, et pudeat. Si te, qua syllaba parte moratur, artius adpellem Tuticanumque vocem. nec potes in versum Tuticani more venire, fiat ut e longa syllaba prima brevis, aut producatur, quae nunc correptius exit, et sit porrecta longa secunda mora. his ego si vitiis ausim corrumpere nomen, ridear et merito pectus habere neger. haec mihi causa fuit dilati muneris huius, quod meus adiecto faenore reddet amor, teque canam quacumque nota, tibi carmina mittam, paene mihi puero cognite paene putu bonus hortator, tu duxque comesque fuisti, eum regerem tenera frena novella manu. saepe ego correxi sub te censore libellos, saepe tibi admonitu facta litura meo est, dignam Maeoniis Phaeacida condere chartis cum te Pieriae perdocuere deae. hic tenor, haec viridi concordia coepta iuventa venit ad albentis inlabefacta comas. e nisi te moveant, duro tibi pectora ferro esse vel invicto clausa adamante putem, sed prius huic desint et bellum et frigora terrae,
Abbreviated transcription (Latin):
Att utinã rapti iactura lesus amier
Sensĩses ultͣ qd̃ quererere nichil.
Nita diis placuis. qui te spoliare pudica
Suige. crudeles ñ hũere ncłas.
Lectaq t̃ lacrimis s̃ tua uerba meis.
Sineq solari pruq̃entẽstuluor ausim.
Uerbaq doccoꝵ nora referre tbr.
I p̃a iam pridẽ iuspicor ẽẽ mora.
Dũ tua ꝑueñ. dũ littera nr̃a recurrens:
⁊ ot maria ⁊ i̾ras ꝑmeat: annis abit.
Temporis offm̃ ẽ solatia dicere certi.
Dũ dolarin cursu ẽ ⁊ petit eger opẽ.
At cũ longa dies sed ainit uuln̾a mentis:
Intẽpestiue qui mouet illa mouet
Con ragio felir iampotes ẽe nouo.
Ixominꝰ in nr̃is ponaris amice libelł:
N ominis efficitur condiuone tur
Ast ego ñ aliũ prius ħ dignarer honore:
Est aliquis nt̃m si mͦ carmen honor.
L ex pedis offino fortunaq noĩs obstat.
⁊uaq meos adeas ẽ uia nulla modos.
Nã pudet iagemimos ita nom̃ scinde nersꝰ:
Desmat ut prior hoc incipiatq minor.

Expanded text:
atque utinam rapti iactura laesus amici atque utinam rapti iactura laesus amici sensisses ultra, quod quererere, nihil! non ita dis placuit, qui te spoliare pudica coniuge crudeles non habuere nefas. lectaque cum lacrimis sunt tua damna meis. sed neque solari prudentem stultior ausim, verbaque doctorum nota referripsa iam pridem suspicor esse mora. dum tua pervenit, dum littera nostra recurrens tot maria ac terras permeat, annus abit. temporis officium est solacia dicere certi, dum dolor in cursu est et petit aeger opem. at cum longa dies sedavit vulnera mentis, intempestive qui movet illa, novat. coniugio felix iam potes esse novo. Quo minus in nostris ponaris, amice, libellis, nominis efficitur condicione tui. ast ego non alium prius hoc dignarer honore— est aliquis nostrum si modo carmen honor. lex pedis officio fortunaque nominis obstat, quaque meos adeas est via nulla modos, nam pudet in geminos ita nomen scindere versus, desinat ut prior hoc incipiatque minor.
Abbreviated transcription (Latin):
Rec patitur uires equor hr̃e suas.
Q um ⁊̃ stagno simił ingreq paludi:
Cemileus uix ẽ dilutures color.
Si rõgat h aliquis car sĩt narrata pedonr:
Quid ue loqui certis iuuerit ista modis:
hunc fructũ prclens arculit horamͥ.
Abfiumus solito dũ scribimꝰ nsta dolore.
Ĩ mediis nec nos sensimꝰ ẽẽ getis.
Artu ñ dubrto c̃ thesea c̃raine laudes:
⁊̃ ranquilli comitẽ temporis ẽẽ fidem.
Orc canto qͣntꝰ debuit ore cam.
E so tñ ex illo nob̃ imutabile quiddã
I nq fidem theseus quilib⁊ eẽ potest.
R tibis hostes ferro clauaq domandi.
Per quos ure ulli ꝑnius hesmos erat.
S ⁊ prestandus a mor res ñ oꝑosa uolenti.
Qins labor est purã ñ temerasse fidem:
ħtͥ qui prestas indeclinatus amito:
on est qd̾ lingua dicca querente putes.
aslio crimenerit uxx excinsabile nobis:.
T armine te nom̃ ñ hũisse meo.
⁊ u qͦ enĩ memini celesti cuspide fc̃a:
Forustilacruis uulña nr̃a tris.

Expanded text:
nec patitur vires aequor habere suas. nec patitur vires aequor habere suas. quin etiam, stagno similis pigraeque paludi, caeruleus vix est diluiturque color. si roget haec aliquis cur sint narrata Pedoni, quidve loqui certis iuverit ista modis, hunc fructum praesens attulit hora mihi. afuimus solito, dum scribimus ista, dolore, in mediis nec nos sensimus esse Getis. at tu, non dubito, cum Thesea carmine laudes,  profecto tranquilli comitem temporis esse fidem. vir tanto quanto debuit ore cani, est tamen ex illo nobis imitabile quiddam, inque fide Theseus quilibet esse potest. i sunt hostes ferro clavaque domandi, per quos vix ulli pervius Isthmos erat: sed praestandus amor, res non operosa volenti. quis labor est puram non temerasse fidem? haec tibi, qui perstas indeclinatus amico, non est quod lingua dicta querente putes. Gallio, crimen erit vix excusabile nobis, carmine te nomen non habuisse meo. tu quoque enim, memini, caelesti cuspide facta fovisti lacrimis vulnera nostra tuis.
Abbreviated transcription (Latin):
Proxima s̃ nob̾ plaustri p̾bentia formã:
⁊ que precipirã sidera frigꝰ hñt.
Hinc oritur boreas. horeq domestitꝰ buic ẽ.
⁊ sumit iires a ꝓpiore loco
At nochꝰ aduerso tepidũ qͥ spirat ab axe:
Est procul. ⁊ rarus languidiorq uenit.
Adde ꝙ hic clauso miscent᷑ flumĩã ponco.
Nuriq fretũ multo ꝑdit ab amne suã.
Huclycꝰ. huc sagaris. paneusq bẏtanesq cateq:
Influm. ⁊ crebro ueruce rortus alis.
Parthemiꝰq raꝑax. ⁊ uoluens saxa cinaspeꝰ
L abrr᷑. ⁊ nullo tardior amne yyras.
⁊ tu femmee termoddon cognite turbe.
⁊ quond̾ã grais phasi pecite uiris
Cũq boistonico rapidissimꝰ ãne dirapses.
⁊ tacite ꝑagens lene melantis iter.
Quiq suas t̾ras asyam cadmiq sororẽ:
Separat. ⁊ crrsus iat̾ utramq facit.
I mium̃iq alii quos int̾marimꝰ omnes:
Cedere danubius se tͥnile negas.
Copia tot laticũ qͣs angee adultat ñdas.

Expanded text:
proxima sunt nobis plaustri praebentia formam proxima sunt nobis plaustri praebentia formam et quae praecipuum sidera frigus habent. hinc oritur Boreas oraeque domesticus huic est et sumit vires a propiore loco. at Notus, adverso tepidum qui spirat ab axe, est procul et rarus languidiorque venit. adde quod hic clauso miscentur flumina Ponto, vimque fretum multo perdit ab amne suam. huc Lycus, huc Sugaris Peniusque Hypanisque Calesque influit et crebro vertice tortus Halys, Partheniusque rapax, et volvens saxa Cynapses labitur, et nullo tardior amne Tyras, et tu, femineae Thermodon cognite turmae, et quondam Graiis Phasi petite viris, cumque Borysthenio liquidissimus amne Dyrapses et tacite pequique duas terras, Asiam Cadmique sororem, separat et cursus inter utramque facit, innumerique alii, quos inter maximus omnes cedere Danuvius se tibi, Nile, negat, copia tot laticum, quas auget, adulterat undas,
Abbreviated transcription (Latin):
Equoreeq fuit incubuisse decꝰ
Ercipit ẏpodates qͥ dat ꝓmuñe uentos.
Curuet ut impulsos utił aura sinꝰ.
Nec bñcantantes labor ẽ audire puellas.
Nee degustanti lothos amara fuit.
Hos egoqui patrie faciãt obluua sucoos:
Parte meeinte simͦ dentur emam.
N ec tu contułis urbẽ lestrigonis innqͣm:
Gentib obliqͣ quos obit hister aqua.
Nec unicet cidops seuñ feritate phiacem.
Ein quota t̾roris pars solet ẽẽ mͥ
Scilla fcrox trunco ꝙ latrec ab ngume mõst̾s:
Enochie nautrs plꝰ nocuere rates.
Net potes infestis ꝯferre caribdm acheis:
⁊ er licet epotet ter uomat illa fretã.
Qui qͣmuis dextͣ regione licent crrent:
Hicagri infrondes. hic spicła tĩcta nenenis.
Hic freta uł pediti ꝑuia reãdit hyems.
Ut qͣ remꝰ iter pulsis mͦ fecerat undis:
S ictus contempta naue uiator eat.
ꝯui ueniut istinc uos rux ea credtre ditõ.
Q mͣ mis est qui fert asꝑiora fide.
Crede tñ nec te cãs nescire sinemus.
horrida sarmaticũ cͤ mare duret byems.

Expanded text:
ncubuisse deae? excipit Hippotades, qui dat pro munere ventos, curvet ut inpulsos utilis aura sinus, nec bene cantantes labor est audire puellas: nec degustanti lotos amara fuit. hos ego, qui patriae faciant oblivia, sucos parte meae vitae, si modo dentur, emam. nec tu contuleris urbem Laestrygonos umquam gentibus, obliqua quas obit Hister aqua. nec vincet Cyclops saevum feritate Piacchen. qui quota terroris pars solet esse mei! Scylla feris trunco quod latret ab inguine monstris, Heniochae nautis plus nocuere rates, nec potes infestis conferre Charybdin Achaeis, ter licet epotum ter vomat illa fretum, qui quamquam dextra regione licentius erranhic agri infrondes, hic spicula tincta venenis, hic freta vel pediti pervia reddit hiems, ut, qua remus iter pulsis modo fecerat undis, siccus contempta nave viator eat. qui veniunt istinc, vix vos ea credere dicunt, quam miser est, qui fert asperiora fide! crede tamen; nec te causas nescire sinemus, horrida Sarmaticum cur mare duret hiems,
Abbreviated transcription (Latin):
Cinus amor nob̾ ꝑignora miũta dedit.
S i qr res trmida ẽ om̃is misᷤ ⁊ qr longo ẽ :
I empore leticie ianua clausa mͥ
Ia dolor ĩ morẽ uenit meꝰ utq caqͥnieis:
Percussu crebro sara cauant᷑ aquis:
Sit ego continuo fortune uuln̾or ictu
I ãq: habet in nob̾ uirnoua plaga locũ
Nec mag̾ assiduo uõm̃ tenuatur ab usn.
Nec mag̾ ẽ curins appia irita rons:
Pectora qͣm mea sunt s̾ie cecata maloꝵ.¬

Expanded text:
amor nobis pignora mille dedit, sed quia res timida est omnis miser, et quia longo est tempore laetitiae ianua clausa meae. iam dolor in morem venit meus, utque Caducis percussu crebro saxa cavantur aquis, sic ego continuo Fortunae vulneror ictu, vixque habet in nobis iam nova plaga locum. nec magis assiduo vomer tenuatur ab usu, nec magis est curvis Appia trita rotis, pectora quam mea sunt sene calcata malo
Abbreviated transcription (Latin):
Demq q̃ mec̃ ẽ ĩ exte sine fine. cauete:
Se sit in miriso ur̃a figura loco.
Nã caprit a nr̃a ciiꝰ ceruite recedet:
⁊ paciar fossis lumeri abire genis.
Q m carea uob̾ o publica numĩa raptis.
Uos eritis nr̃e portus ⁊ aura fuge.
N os egoꝯ pleccor geticis si cingar ab armis.
Etq meas aquilas signa ego nr̃a seqͣr.
Auc egome fallo nimiaq cupidĩe ludor:
Aut spes exili cõmodioris adest.
Nã mu᷑ i minꝰ ẽ facies ĩ iagine trastis.
Nisaq s̃ dictis anmere orameis.
Uera precor fiant timide presagia menus.
ustaq qͣmins c̃ sit ramorira dez.
egia ꝑgemes ceni uobilitatis origo:
om̃ in emolphi ꝑuenit usq cot:

Expanded text:
e mecum est et erit sine fine, cavete, ne sit in inviso vestra figura loco. nam caput e nostra citius cervice recedet, et patiar fossis lumen abire genis, quam caream raptis, o publica numina, vobis: vos eritis nostrae portus et ara fugae. vos ego complectar, Geticis si cingar ab armis, utque meas aquilas, ut mea signa sequar, aut ego me fallo nimiaque cupidine ludor, aut spes exilii commodioris adest. nam minus et minus est facies in imagine tristis, visaque sunt dictis adnuere ora meis. vera precor fiant timidae praesagia mentis, iustaque quamvis est, sit minor ira dei. Regia progenies, cui nobilitatis origo nomen in Eumo
Abbreviated transcription (Latin):
Pitppis a chimcuiqem g̃rũ troiana recepit.
Profuit ⁊ thelephopelias hasta duci.
frg intdum tẽpli iuolator ad aram.
Nee petere offensi numinis horrec opẽ.
Direns ħ aliquis tutũ ñ ẽẽ faterair.
Si ñ ꝑ placidas it mea nanis aq̃s
Tura petant alii. fortima misrima nr̃a ẽ.
Nam rimor euencus det̾ioris abẽ.

Expanded text:
puppis Achaemeniden Graium Troiana recepit, puppis Achaemeniden Graium Troiana recepit, profuit et Myso Pelias hasta duci. confugit interdum templi violator ad aram, nec petere offensi numinis horret opem. dixerit hoc aliquis tutum non esse. fatemur. sed non per placidas it mea puppis aquas, tuta petant alii: fortuna miserrima tuta est, nam timor eventus deterioris abest,
Abbreviated transcription (Latin):
Mritit ab mãomitis hane messalme salutẽ.
Quam solitus p̾sens ẽ cibi ferre getis
Heim si lecco uultꝰ tͥ nomine non est:
Aui fuit ⁊ dubitas cetera ꝑlegere.
Perlege. net mec̃ parit̾ mea ũba relega.
Utbe licet ut̃a uersib ẽẽ meis.
Non ego ꝯtepi si pelion ofsa tulisset:
Possemea tangi sidera clara mani.
Net nos encheladi dementia castͣ secuti:
In rerã dominos mouimꝰ arma deos.
Nec qd̾ titide tem̾aria dext̃a fecit:
Numma sunt teł ulla petita meis.
Est mea culpagͣuis. si que me ꝑatre solũ:
Ausa sit. ⁊ nullum marꝰ adͥorsa nefas.
Nil n ñ sapiens possum timia᷑q uocari.
ħ duo s̃ ammi nomina uera mei.
Esse qtidem fateorm̾itũ post cesaris irã:
Difficilem p̾cib te qͦ. nre meis.
Q ueq tua ẽ pietas in totu nom̃ ytili:
Telodi cũ quis leditur ip̃e putas.
S⁊ licz arma feras ⁊ uuln̾a scuamineris:
Nt̃ esficies ut timeare nrichi.

Expanded text:
mittit ab indomitis hanc, Messaline, salutem, mittit ab indomitis hanc, Messaline, salutem, quam solitus praesens est tibi ferre. Getis. ei mihi, si lecto vultus tibi nomine non est qui fuit, et dubitas cetera perlegere! perlege, nec mecum pariter mea verba relega: urbe licet vestra versibus esse meis. non ego concepi, si Pelion Ossa tulisset, clara mea tangi sidera posse manu, nec nos Enceladi dementia castra secuti in rerum dominos movimus arma deos, nec, quod Tydidae temeraria dextera fecit, numina sunt telis ulla petita meis. est mea culpa gravis, sed quae me perdere solum ausa sit, et nullum maius adorta nefas. nil nisi non sapiens possum timidusque vocari: haec duo sunt animi nomina vera mei. esse quidem fateor meritam post Caesaris iram difficilem precibus te quoque iure meis; quaeque tua est pietas in totum nomen Iuli, te laedi, cum quis laeditur inde, putas, sed licet arma feras et vulnera saeva mineris, non tamen efficies ut timeare mihi.
Abbreviated transcription (Latin):
Cur ego ꝑossenege miim m pͥnciꝑis irã
Cum uidea mites hostib cẽ deos ꝰ
Pertulit hic idẽ nob germanice tumor:
Opila sub tralo nominis ẽẽ tui.
Atq ea te contͣ net muri mole nec armis:
Nes satis ingemo tuta fuisse loci.
S i t aent annos. a te nã cetera sumes.
S nt muiruti tempora longa tue.
Quod p̃cor eueniet st̃ quedã oracła uatũ.
Nam d eus oranti ꝑroxtna signa dedit.
Demͦ uictorẽ tarpeias scandere iaires:
Leta coronatis roma uidebit equis.
M aturosq pat̾ nati spectabit honores.
Gaudia ꝑcipiens que d ed it ip̃e sins.
Iam nc̃ hec a me inuerrũ belloq: togaq:
Marime dicta tͥ uatieinante prita.
Suffitiec nr̃is si mͦ uita mas.
Ibuero s erticas si ñ prius ip̃e sagntas.
Abstułitq ferox hoc caput enle getes.
Quod si me saluo dabit̃ t̾ laurea tẽpł:
Omina bis dices uera fuisse mea.
Ille domꝰ ur̃e prinus uen̾atorab annis:
Dulius ad eirtini naso simistra freti:

Expanded text:
cur ego pocur ego poeos? pertulit hic idem nobis, Germanice, rumor, oppida sub titulo nominis isse tui. atque ea te contra nec muri mole nec armis nec satis ingenio tuta fuisse loci. di tibi dent annos, a te nam cetera sumes, sint modo virtuti tempora longa tuae. quod precor, eveniet : sunt quiddam oracula vatum: nam deus optanti prospera signa dedit, te quoque victorem Tarpeias scandere in arces laeta coronatis Roma videbit equis; maturosque pater nati spectabit honores, gaudia percipiens, quae dedit ipse suis. iam nunc haec a me, iuvenum belloque togaque maxime, dicta tibi vaticinsufficiet nostris si modo vita malis, imbuero Scythicas si non prius ipse sagittas, abstuleritque ferox hoc caput ense Getes. quae si me salvo dabitur tua laurea templis, omina bis dices vera fuisse mea. Ille domus vestrae primis venerator ab annis, pulsus ad Euxini Naso sinistra freti,