comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ stabat uacua t iã tua parea colo.
N ec cñ ignauo stupuerẽ uerba palat̾o.
Clamaint moriein lingua corina uale.
Colle sub clyso nigra nemꝰ ilice frondeo
U daq ꝑpetuo gͣmine t̾ra uiret.
Siqͣ fides dubiis uoluctũ locꝰ ille piarũ:
U t̃. obscene quo ꝓhibentur aues.
I llic ĩ nocui late pascunt᷑ olores.
Explicat ip̃a suas ales iunonia pc̃nas.
Oscula dat cuꝑido blanda colũbamari.
Psitatꝰ has int̾ nemorali sede receptꝰ:
Sũtit uolueres in sua u̾ba pias.
Ossa tegit cumulꝰ. tumulꝰ ꝑ corpore magnꝰ.
Auo lapis etiguꝰ par sͥ carmen ht̃.
Colligor ex ip̃o añe platuisse sepulcro.
Ora fuere nͥi plꝰ aue docca loqui.
Eugo iuffitiam reꝰ in noua crimina semꝑ.
St uincã tociens dimicnisse pudet.
Sine ego in armorei resperi sũma theatͥ:
Eligis e multis nñ dolere uelis.
Candida seri tacito uidit me femĩa uiltu:
Ĩ uultu tacitas arguis ẽẽ notas.
Si quã lau̾aui misos petis ungue capilloᷤ

Expanded text:
Et stabat vacuo iam tibi Parca colo. Et stabat vacuo iam tibi Parca colo. Nec tamen ignavo stupuerunt verba palato; Clamavit moriens lingua: 'Corinna, vale!' Colle sub Elysio nigra nemus ilice frondet, Udaque perpetuo gramine terra viret. Siqua fides dubiis, volucrum locus ille piarum Dicitur, obscenae quo prohibentur aves. Illic innocui late pascuntur olores Explicat ipsa suas ales Iunonia pinnas, Oscula dat cupido blanda columba mari. Psittacus has inter nemorali sede receptus Convertit volucres in sua verba pias. Ossa tegit tumulus — tumulus pro corpore magnus — Quo lapis exiguus par sibi carmen habet: Colligor ex ipso dominae placuisse sepulcro. Ora fuere mihi plus ave docta loqui. Ergo sufficiam reus in nova crimina semper? Ut vincam, totiens dimicuisse piget. Sive ego marmorei respexi summa theatri, Eligis e multis, unde dolere velis; Candida seu tacito vidit me femina vultu, In vultu tacitas arguis esse notas. Siquam laudavi, misero petis ungue capillos;
Abbreviated transcription (Latin):
Redddebas bleso tã bene u̾ba sono.
R aptꝰ es innic̃na. ñ tu fera bella mouebas.
Sarrulꝰ ⁊ placide pacis amator eras.
⁊cce cotnices int̾ ftra p̾lia uniunt.
Fonitan ⁊ fiunt iñ frequent̾ anus.
Plenꝰ eras. iuinno nec p̾ sermonis amore:
In multos potas ora uocare cibos.
Nux erat esca tͥ cãeq papau̾a sõꝑni.
Pellebatq sitĩ simplitis humor aque.
Sruit edax uult᷑. qucitq ꝑ aera giros:
M iluiꝰ. ⁊ plume garrulus auecor aque.
Niuit ⁊ armmifere cornix ĩ uisa diane.
Illa quidẽ seclis uix moritura nouẽ.
Occidit illa loquax humãe uocis imago.
Psitacꝰ excremo muꝰ ab orbe datum.
Optina pͥma ferc manib rapiũt᷑ auaris
Ĩplent᷑ num̃is deceriora suis.
I tistia philacide t̾sites funera indit.
Iãq cinis uiuis fr̃ib hector erat.
Qͥ d referã timide ꝓ ce pia uota puelle.
U ota ꝓ celloso ꝑ mare rapta notho.
Septima lux uenit ñ echibit᷑a sequentẽ.

Expanded text:
Reddebas blaeso tam bene verba sono! Reddebas blaeso tam bene verba sono! Raptus es invidia — non tu fera bella movebas; Garrulus et placidae pacis amator eras. Ecce, coturnices inter sua proelia vivunt; Forsitan et fiunt inde frequenter anus. Plenus eras minimo, nec prae sermonis amore In multos poteras ora vacare cibos. Nux erat esca tibi, causaeque papavera somni, Pellebatque sitim simplicis umor aquae. Vivit edax vultur ducensque per aera gyros Miluus et pluviae graculus auctor aquae; Vivit et armiferae cornix invisa Minervae — Illa quidem saeclis vix moritura novem; Occidit illa loquax humanae vocis imago, Psittacus, extremo munus ab orbe datum! Optima prima fere manibus rapiuntur avaris; Inplentur numeris deteriora suis. Tristia Phylacidae Thersites funera vidit, Iamque cinis vivis fratribus Hector erat. Quid referam timidae pro te pia vota puellae — Vota procelloso per mare rapta Noto? Septima lux venit non exhibitura sequentem,
Abbreviated transcription (Latin):
Occidit. erequias ferte frequent̾ aues.
I te pie uolucres ⁊ plangite pectora pñnis.
⁊rigido teñas ungue notate genas.
Horrida ꝓ mestis lamet᷑ plama capilł.
ꝑlonga resonẽt carmina ur̃a tuba.
Qud scelus hismarii q̃ reris filomeã tirãm
Expleta ẽ annis ista querela suis.
Alius iurare miserũ deu̾tire funꝰ.
M agna s antiqͣ ẽ cã doloris ycis:
Om̃s q̃ liquido uibratis in aere cursꝰ.
⁊ utñ añ alios turtur amioe dole.
Plena fuit uob̃ om̃i ꝯcordia uita.
⁊stetit ad finẽ longa cenaxq fides.
& fuit argoliconiuenis ꝑhoceꝰ horesti:
H tͥ dũ licuit psitace turtur erao.
Quid tñ ista fic̃es. qͥd rari forma coloris:
aͥ uuor mutandis ingeniosa sonis:
Qͥ diuuat ur ddatꝰ es nr̃e placuisse ꝓuelle.
Infelix auiũ gła nempe iaces.
⁊u pot̾as fragiles pẽnis heberate smaragdoᷤᷤ
Tincta gerens rubro prinica rostͣ c̾roco.
Ñ fuit in t̾ris uoc̃ simulatior ales.

Expanded text:
Occidit — exequias ite frequenter, aves! Occidit — exequias ite frequenter, aves! Ite, piae volucres, et plangite pectora pinnis Et rigido teneras ungue notate genas; Horrida pro maestis lanietur pluma capillis, Pro longa resonent carmina vestra tuba! Quod scelus Ismarii quereris, Philomela, tyranni, Expleta est annis ista querela suis; Alitis in rarae miserum devertere funus — Magna, sed antiqua est causa doloris Itys. Omnes, quae liquido libratis in aere cursus, Tu tamen ante alios, turtur amice, dole! Plena fuit vobis omni concordia vita, Et stetit ad finem longa tenaxque fides. Quod fuit Argolico iuvenis Phoceus Orestae, Hoc tibi, dum licuit, psittace, turtur erat. Quid tamen ista fides, quid rari forma coloris, Quid vox mutandis ingeniosa sonis, Quid iuvat, ut datus es, nostrae placuisse puellae? — Infelix, avium gloria, nempe iaces! Tu poteras fragiles pinnis hebetare zmaragdos Tincta gerens rubro Punica rostra croco. Non fuit in terris vocum simulantior ales —
Abbreviated transcription (Latin):
Hic erat aut aliqͥs color ille simillimꝰ hoꝵ.
⁊ numiqͣm ca su pulchrior illa fint.
Spectabat t̾ram. t̾rã spectare decebat.¬
M esta erat ĩ uultu. mesta decent̾ erat.
S ic̃ erãt ⁊ erant cõpci laniare capillos:¬
M ens fuit. in ten̾as impetꝰ ire genas.
Et faciẽ uidi fortes ceci̾ere lacerti.
Defensa ẽ armis nr̃a puella suis.
Qͥ mͦ seuꝰ erã suplex ultroq rogaui:
Oscula ne nobis det̾iora daret.
Risit. ⁊ ex animo dedit optima. qͣlia possẽc:
Ercut̾e irato tela trisulca ioui.
⁊ orqueor infelix qd̾ tã bona senserit alt̾.
⁊uolo ñ ex hac illa fuisse nota.
⁊ quiddã uisa ẽ addidicisse noui.
ꝑ nimiũ placuere malũ ẽ. qd̾ tota labelł:
Lingua tua ẽ nr̃is. nr̃a recepra tuis:
Ñ tñ hoc unũ doleo. ñ oscula tũr:
Iuncca queror qͣmuis ħ qͦ nĩcta queror.
Illa nͥ i lecro nũqͣm potuere docer.
Nescio quis precũ gͣnde magister hc̃.

Expanded text:
Hic erat aut alicui color ille simillimus horum, Hic erat aut alicui color ille simillimus horum, Et numquam visu pulchrior illa fuit. Spectabat terram — terat. Sicut erant, et erant culti, laniare capillos Et fuit in teneras impetus ire genas — Ut faciem vidi, fortes cecidere lacerti; Defensa est armis nostra puella suis. Qui modo saevus eram, supplex ultroque rogavi, Oscula ne nobis deteriora daret. Risit et ex animo dedit optima — qualia possent Excutere irato tela trisulca Iovi; Torqueor infelix, ne tam bona senserit alter, Et volo non ex hac illa fuisse nota. Et quiddam visa est addidicisse novi. Quod nimium placuere, malum est, quod tota labellis Lingua tua est nostris, nostra recepta tuis. Nec tamen hoc unum doleo — non oscula tantum Iuncta queror, qIlla nisi in lecto nusquam potuere doceri. Nescio quis pretium grande magister habet.
Abbreviated transcription (Latin):
Multa suꝑcilio iidi uibrante loq̃ntes.
M ensa. nec ĩ digitis lut̾a nulla fuit.
sͥ monẽ agnoui qd̾ ñ uideat᷑ agentẽ.
U erbaq ꝓ certis iussa uałe notis.
I amq frequens ierat m̃sa ꝯuiua remota.
Spositi iuuenes unꝰ ⁊ alt̾ erant.
I mproba tũ uero iungentes oscula uidi.
I lla mͥ lingua nexa fuisse liquet.
Aualia credibile ẽ ñ phebũ ferre diane.
S ⁊ uenerẽ marti seꝑe tulisse suo.
Qͥ o facis exclamo. qͦ nc̃ mea gaudia differs:
I nitiã ꝓprias in mea iura manꝰ.
ħ tͥ sunt᷑ mec̃. mͥ sunt ꝯmunia tecũ.
In bona cur quriqͣm t̾cius ista uenitꝰ
ħego queq dolor lingne dictauit. at illi:
Sscia purpureꝰ uenit ĩ ora rubor
Auale coronatũ ticomi ꝯiuge celũ:
Subrubet. auc sponso uisa puella nouo.
Qle rose fulgent int̾ sua lilia mixte.
Aut ubi cantatis luna laborat equis.
Aut qd̃ ne longis flauescere possit ab ãnis:
M eonis assirium femiã tinxit ebur.

Expanded text:
Multa supercilio vidi vibrante loquentes;Multa supercilio vidi vibrante loquentes;Mensa, nec in digitis littera nulla fuit. Sermonem agnovi, quod non videatur, agentem Verbaque pro certis iussa valere notis. Iamque frequens ierat mensa conviva relicta; Conpositi iuvenes unus et alter erant. Inproba tum vero iungentes oscula vidi — Illa mihi lingua nexa fuisse liquet —Qualia credibile est non Phoebo ferre Dianam, Sed Venerem Marti saepe tulisse suo. 'Quid facis?' exclamo, 'quo nunc mea gaudia differs? Iniciam dominas in mea iura manus! Haec tibi sunt mecum, mihi sunt communia tecum — In bona cur quisquam tertius ista venit?' Haec ego, quaeque dolor linguae dictavit; at illi Conscia purpureus venit in ora pudor, Quale coloratum Tithoni coniuge caelum Subrubet, aut sponso visa puella novo; Quale rosae fulgent inter sua lilia mixtae, Aut ubi cantatis Luna laborat equis, Aut quod, ne longis flavescere possit ab annis, Maeonis Assyrium femina tinxit ebur.
Abbreviated transcription (Latin):
Seu penaent niuea pulli c̾uice capilli.
Leda fuit ingra ospitienda coma.
Seu flauẽt placuit croceis aurora capilł.
Om̃ib historiis se meꝰ aprat amor.
Menoua sollicitat. me tang̾ serior etas.
ħ melior. sp̃e corporis illa placet.
D eniq. quas toto quisqͣm ꝓb̾at orbe puellaͤ.
Nr̃ in has om̃s ambiciosus amor.
Ioitꝰ amortantiẽ abeas pharet᷑te cupido:
U tmͥ sint tociens maxima uota mori.
N oca mori mea ĩ. ẽ te peccasse recordor.
O mͥ ꝑpetuũ naca puella malũ.
Ñ mͥ decepte nudant tua fc̃a tabelle.
Ñ d̃ata furtiue munera crim̃ hñt.
Outinã arguerẽ sic ut ñ tunc̾e possẽ.
M e miserũ quare cã bona cã mea ẽ:
Felir qui qd amat defend̾e fortit̾ audet.
C ui sua ñ feci dicere amica pͭ.
F crreꝰ ẽ. nimiũq suo fauec ille dolori:
Cn pentur uicca palnia cruenta rea.
Ip̃e miser uidi c̃ me dormire putares:
S obriꝰ apposito crimina ur̃a mero.

Expanded text:
Seu pendent nivea pulli cervice capilli, Seu pendent nivea pulli cervice capilli, Leda fuit nigra conspicienda coma; Seu flavent, placuit croceis Aurora capillis. Omnibus historiis se meus aptat amor. Me nova sollicitat, me tangit serior aetas; Haec melior, specie corporis illa placet. Denique quas tota quisquam probet urbe puellas, Noster in has omnis ambitiosus amor. Nullus amor tanti est — abeas, pharetrate Cupido! mihi sint totiens maxima vota mori. Vota mori mea sunt, cum te peccasse recordor, O mihi perpetuum nata puella malum! Non male deletae nudant tua facta tabellae, Nec data furtive munera crimen habent. O utinam arguerem sic, ut non vincere possem! Me miserum! quare tam bona causa mea est? Felix, qui quod amat defendere fortiter audet, Cui sua 'non feci!' dicere amica potest. Ferreus est nimiumque suo favet ille dolori, Cui petitur victa palma cruenta rea. Ipse miser vidi, cum me dormire putares, Sobrius adposito crimina vestra mero.
Abbreviated transcription (Latin):
Tarmina. cui ꝑlaceo: ꝓtinꝰ illa placer.
ẽ ĩ que me uatẽ ⁊ mea carmĩa culpet.
Culpancis uellẽ sustinuisse femur.
Mollit̾ incedit motu capit. alt̾a dura ẽ.
At pot̾it tacto mollior ẽe iuiro.
ħqr dulce canic flecatq facillima uocẽ:
Oscula cantanti rapta dedisse uelĩ.
ħquerulas habili ꝑ currit pollice cordas.
Tã doctas qͥs ñ posset amare manus:
I lla placet gestu. num̾osaq brachia iactat.
⁊ tenerũ molli torquet ab arce latꝰ
E t taceã deme qui cã tangor ab om̃i:
Illic ypolitũ pone. priapus erit.
I u qr tam longaes uet̾es hero ad as eqͣs.
⁊ potes in toto multa ia cere thoro.
ħ̾habił breuitate sua ẽ. corrũꝑor ntͣq.
Dueniũt uoto longa breuisq meo.
ħẽ culta. subit qd̾ culte acceddere possit.
Ornara ẽ. uotes exibet illa suas.
Candida me capiet. capiet me flaua puella.
ẽ ĩ in fusco graca colore uenus.

Expanded text:
Carmina — cui placeo, protinus ipsa placet. Carmina — cui placeo, protinus ipsa placet. Est etiam, quae me vatem et mea carmina culpet — Culpantis cupiam sustinuisse femur. Molliter incedit — motu capit; altera dura est — At poterit tacto mollior esse viro. Haec quia dulce canit flectitque facillima vocem, Oscula cantanti rapta dedisse velim; Haec querulas habili percurrit pollice chordas — Tam doctas quis non possit amare manus? Illa placet gestu numerosaque bracchia ducit Et tenerum molli torquet ab arte latus — Ut taceam de me, qui causa tangor ab omni, Illic Hippolytum pone, Priapus erit! Tu, quia tam longa es, veteres heroidas aequas Et potes in toto multa iacere toro. Haec habilis brevitate sua est. corrumpor utraque; Conveniunt voto longa brevisque meo. Non est culta — subit, quid cultae accedere possit; Ornata est — dotes exhibet ipsa suas. Candida me capiet, capiet me flava puella, Est etiam in fusco grata colore Venus.
Abbreviated transcription (Latin):
E ĩ facies st̃ apti lusib aun.
Ĩ digna ẽ pigro forma ꝑire situ.
F allere te potit qͣmuis habeare molestꝰ.
Ñcaret effectu qd̾ uoluere duo.
Aptiꝰ uc fũat pretib tẽptasse. rogamꝰ.
Dum bñ ponendi muña tempꝰ habes.
on ego mendosos ausun defende mores.
⁊ alsaq ꝓuitũs arma mouere meis
ꝯficeor si quid ꝑdest delicta fateri
Ĩ mea nc̃ demens crimia faosus eo.
O di. nec possũ cupiens ñ ẽẽ qd̾ odi.
Ñ e̾ certa meos q̃ forma suitet amores.
Cencũ st̃ cause cur eͦꝰ semꝑ amẽ.
S iue aliqͣ ẽ oculos ĩ me deiecta modestos:
E ror ⁊ ĩ sidie fit pudor ille mee.
Siue procax aliqua c̃ capior qr rustica ñẽ.
S pẽq dat ĩ molli mobrł ẽẽ thoro.
Aspera si uisa ẽ rigidasq imitata sabinaͤ.
C elle s ex alto dissimulare puro.
S iue ẽ docta placet. raras dotata ꝑ artes.
Siue rudis capior sĩplicitate sua.
ẽ que callimachi p̃ nr̃is rustica dicat:

Expanded text:
Est etiam facies, sunt apti lusibus anni; Est etiam facies, sunt apti lusibus anni; Indigna est pigro forma perire situ. Fallere te potuit, quamvis habeare molestus; Non caret effectu, quod voluere duo. Aptius ut fuerit precibus temptasse, rogamus, Dum bene ponendi munera tempus habes. Non ego mendosos ausim defendere mores Falsaque pro vitiis arma movere meis. Confiteor — siquid prodest delicta fateri; In mea nunc demens crimina fassus eo. Odi, nec possum, cupiens, non esse quod odi; Non est certa meos quae forma invitet amores — Centum sunt causae, cur ego semper amem. Sive aliqua est oculos in humum deiecta modestos, Uror, et insidiae sunt pudor ille meae; Sive procax aliqua est, capior, quia rustica non est, Spemque dat in molli mobilis esse toro. Aspera si visa est rigidasque imitata Sabinas, Velle, sed ex alto dissimulare puto. Sive es docta, places raras dotata per artes; Sive rudis, placita es simplicitate tua. Est, quae Callimachi prae nostris rustica dicat
Abbreviated transcription (Latin):
Nec quẽqͣm qͣmuis auq̃iat illa uiiãt.
Ser tepet. inditiũ securas ꝑdis ad aureᷤ.
Siue amat. ĩ dicio fit miser ille tuo.
C ulpa nec ex facili qͣmuis maĩfesta ꝓbat᷑.
I udicis illa sui tuta fauore uenir.
U ib̾it ip̃e licet credet tñ ille neganti.
Dampnabitq oculos. ⁊ sͥuerba dabit.
Q uid dispar certam̃ inis. tͥ u̾bͥa iucco:
Assunt. n gremio iudicis illa sedet
Nscelꝰ agg̾dim. ñ ad miscencia cormꝰ:
⁊ oxita. ñ stricto fulminat ense manꝰ.
Querimꝰ ut cuco ꝑ de possimꝰ amare.
Quid p̾cib nr̃is mollius ẽẽ pͭ᷑
Q primꝰ pu̾is genitalia m̃bra recidit:
Culuera q̃ fecit dͥebuit ille pati.
Molł in obsequiis. facił̾ q rogautib eẽs:
Si tuus ĩ quauis p̾tepuiss amor.
Ñ tunatus equo. ñ fortib utił annis.
Bellica nec dextre ꝯuenit hasta tue.
I sta mares tractãt. ru spes depone uiriles.
Hanc imple m̾itis. huiꝰ tͥ gr̃a prosit.
Si careas illa quis tuus usus erit

Expanded text:
Nec quemquam, quamvis audiat, illa iuvant. Nec quemquam, quamvis audiat, illa iuvant. Seu tepet, indicium securas prodis ad aures; Sive amat, officio fit miser ille tuo. Culpa nec ex facili quamvis manifesta probatur; Iudicis illa sui tuta favore venit. Viderit ipse licet, credet tamen ille neganti Damnabitque oculos et sibi Quid dispar certamen inis? tibi verbera victo Adsunt, in gremio iudicis illa sedet. Non scelus adgredimur, non ad miscenda coimus Toxica, non stricto fulminat ense manus. Quaerimus, ut tuto per te possimus amare. Quid precibus nostris mollius esse poteQui primus pueris genitalia membra recidit, Vulnera quae fecit, debuit ipse pati. Mollis in obsequium facilisque rogantibus esses, Si tuus in quavis praetepuisset amor. n tu natus equo, non fortibus utilis armis; Bellica non dextrae convenit hasta tuae. Ista mares tractent; tu spes depone viriles. Hanc inple meritis, huius tibi gratia prosit; Si careas illa, quis tuus usus erit?
Abbreviated transcription (Latin):
Ille pocens dñe. cet̾a turba iacet.
Huic uere ut lateãt cãe fingent᷑ in anes.
Atq ambo añi qd̃ ꝓbat una probãt.
Cũ bñ uir rrar̃ uultũ. rugasq coegit:
Ꝙ fieri uoluit blanda puella facit.
S tñ interdũ tec̃ qͦ iurgia nectat.
⁊ simuler lacͥmas. carnificẽq uocet.
Tu contͣ obities q̃ tuto diluat illa.
⁊ ueriĩ falso crimine deme fidẽ.
S ic tͥ seniꝑ honor sic alta pecunia crescet.
ħface. ⁊ exiguo tempore liber eris
Aspitis indicib neras ꝑ colla cathenas.
Squalidꝰ orba fide pectora carcer ht̃.
Querit aqͣs in aqͥs ⁊ poma fugatia captat:
Tancalꝰ. ħ illi garrula lingua dedit
Dũ iumisi seruat custos ninomꝰ yo:
Ante suos annos occidit illa dea ẽ.
Uidi eꝰ ꝯpedib liuentia erura g̾entẽ:
u ñ uir incestũ scire coactꝰ erat.
Pena minor m̃ito. nocuͥ mala lingͣ duob.¬
C ir doluit. fame dampna puella tulit.
Crede mͥnulli sc̃ crimina gͣca marico.

Expanded text:
Ille potens — alii, sordida turba, iacent. Ille potens — alii, sordida turba, iacent. Huic, verae ut lateant causae, finguntur inanes; Atque ambo domini, quod probat una, probant. Cum bene vir traxit vultum rugasque coegit, Quod voluit fieri blanda puella, facit. Sed tamen interdum tecum quoque iurgia nectat, Et simulet lacrimas carnificemque vocet. Tu contra obiciens, quae tuto diluat illa, Et veris falso crimine deme fidem. Sic tibi semper honos, sic alta peculia crescent. Haec fac, in exiguo tempore liber eris. Adspicis indicibus nexas per colla catenas? Squalidus orba fide pectora carcer habet. Quaerit aquas in aquis et poma fugacia captat Tantalus — hoc illi garrula lingua dedit. Dum nimium servat custos Iunonius Io, Ante suos annos occidit; illa dea est! Vidi ego conpedibus liventia crura gerentem, Unde vir incestum scire coactus erat. Poena minor merito. nocuit mala lingua duobus; Vir doluit, famae damna puella tulit. Crede mihi, nulli sunt crimina grata marito,
Abbreviated transcription (Latin):
Hesterna uidi spatiantẽ luce puellã:
Illa que danai porticus agm̃ hĩ.
Rescripsit trepida ñ licet illa manu.
Si sapis o custos odiũ mͥ crede m̾eri:
Desme. quẽ meunt quisq ꝑire cupit.
Uir qͦ. ñ sapiens. qͥd enĩ seruare laboras.
Nnde nͥl qͣmius ñ tueare perit:
S ⁊ gerat ille suo morẽ furiosꝰ amori.
⁊ castum raultis qu̾ placer ẽẽ puret.
Hitc furtua tuo libertas manere det᷑.
Quã dederis illi reddat ut illa tͥ.
Scͥpta leget secũ. mnr̃em scͥpsisse pucato.
Sen̾it ignot᷑. postm notus erit.
I bit ad affecrã que ñ languebit amicã.
Uisat. ⁊ inditiis egra sit illa tuis.
Si faciat rarde ñ te mora longa fatiget.
Ĩ posita gremio stertere fronte potes.
Nec tu lanigerã fieri qͥd possit ad ysim:
Quesieris. nec ui curua theat᷑ time.
D sciꝰ assiduos orrssi tollet honores.
Q uis minor ẽ autẽ qͣm tacuisse laborꝰ
Ille placet u̾satq domñ neq u̾b̾a sentit.

Expanded text:
Hesterna vidi spatiantem luce puellam Hesterna vidi spatiantem luce puellam Illa, quae Danai porticus agmen habeRescripsit trepida 'non licet!' illa manuSi sapis, o custos, odium, mihi crede, mereri Desine; quem metuit quisque, perisse cupit. Vir quoque non sapiens; quid enim servare laboret, Unde nihil, quamvis non tueare, perit? Sed gerat ille suo morem furiosus amori Et castum, multis quod placet, esse putet; Huic furtiva tuo libertas munere detur, Quam dederis illi, reddat ut illa tibiScripta leget secum — matrem misisse putato! Venerit ignotus — postmodo notus erit. Ibit ad adfectam, quae non languebit, amicam: Visat! iudiciis aegra sit illa tuis. Si faciet tarde, ne te mora longa fatiget, Inposita gremio stertere fronte potes. Nec tu, linigeram fieri quid possit ad Isim, Quaesieris nec tu curva theatra time! Conscius adsiduos commissi tollet honores — Quis minor est autem quam tacuisse labor? Ille placet versatque domum neque verbera sentit;
Abbreviated transcription (Latin):
C lausit amica fores. eͦ c̃ ioue fulmĩa misi
E xcidit ĩgenio iupit̾ ip̃e meo.
Iupit̾ ignoscas. iuil me tua tela iiuabãt.
Clausa tuo maiꝰ i anua fulm̃ hc̃.
Blanditia᷑ elegosq leues mea tela resũpsi.
Mollierant duras lenia uerba fores.
Cannĩa sangͥnee deduc̃t̃ comnua lune.
⁊ reuocãt mueos soł euntis equos.
Carmĩe dissiliũt abruptis faucib angueᷤ.
ĩ ꝙ suos fontes uersa returrit aqͣ.
Carminib cessere fores. insertaq posti:
Qͣ muis robur erat carmĩe uicta sera ẽ.
⁊̾ d mͥ ꝓfr̃it uelox cantatꝰ achilles
Q̾ ꝙ tot errando qͦt bello ꝑdidit annos.
Raptꝰ ⁊ hemoniis flebił hector equis.
At facies teñe ut laudata ẽ sepe puelle:
Aduatẽ pretiũ carminis ip̃a uenit.
Magna dat᷑ mertes. heroũ clara ualece:
Ad mea formosos uultꝰ adhibete puelle:
Carmina. purpureꝰ q̃ mͥ dictat amor.
yẽ penes ẽ dĩtam scruandi cͣa bagoge
Dũ ꝑago terũ pauta s apta uaca.

Expanded text:
Clausit amica fores! ego cum Iove fulmen omisi; Clausit amica fores! ego cum Iove fulmen omisi; Excidit ingenio Iuppiter ipse meo. Iuppiter, ignoscas! nil me tua tela iuvabant; Clausa tuo maius ianua fulmen habet. Blanditias elegosque levis, mea tela, resumpsi; Mollierunt duras lenia verba fores. Carmina sanguineae deducunt cornua lunae, Et revocant niveos solis euntis equos; Carmine dissiliunt abruptis faucibus angues, Inque suos fontes versa recurrit aqua. Carminibus cessere fores, insertaque posti, Quamvis robur erat, carmine victa sera est. Quid mihi profuerit velox cantatus Achilles? Quique tot errando, quot bello, perdidit annos, Raptus et Haemoniis flebilis Hector equis? At facie tenerae laudata saepe puellae, Ad vatem, pretium carminis, ipsa venit. Magna datur merces! heroum clara valete Ad mea formosos vultus adhibete, puellae, Carmina, purpureus quae mihi dictat Amor! Quem penes est dominam servandi cura, Bagoa, Dum perago tecum pauca, sed apta, vaca.
Abbreviated transcription (Latin):
Sallus ⁊ hesperin ⁊ gallus notꝰ eois.
⁊ sua c̃ gallo nota licoris erit.
gcũ silices c̃ deus patientis aratͥ:
ilia miret᷑ nulgꝰ. mͥ flauꝰ apollo:
Pocula castalia plena mimstret aqͣ.
Sꝰ tineãq coma metuentẽ frigora mircũ.
Atq ita sollicito multꝰ amante legar.
Pascit᷑ in iis liuor. pꝰ fata quiescit.
Cũ suus ex m̃ito q̃mq tuetur honos.
bͤ ⁊̃ cũ me supremꝰ adusserit ignis:
lle eͦ nequine naso poera mee.
Ñ estis teñis apta theatra modis.
Me legat ĩ facie spõsi ñ frigida uirgo.
⁊ rudis ignoro tactus amore puer.
Atq aliquis iuenũ qͦ nt eͤ sautiꝰ arcu.
Agnoscat flãme ꝯscia signa sue.
M iratꝰq diu qͦ dicat ab indice doctꝰ
Oposuit casꝰ iste poeta meosꝰ
Audꝰ erã memini celestia dr̃e bella.
Centmanũq gigen ⁊ sacis oris erat.
e̾ male se tellus ulta ẽ. ingestaq olĩpo:
Anlua deuexũ pelion ossa tulit.

Expanded text:
Gallus et Hesperiis et Gallus notus Eois, Gallus et Hesperiis et Gallus notus Eois, Et sua cum Gallo nota Lycoris erit. Ergo, cum silices, cum dens patientis aratri Vilia miretur vulgus; mihi flavus Apollo Pocula Castalia plena ministret aqua, Sustineamque coma metuentem frigora myrtum, Atque a sollicito multus amante legar! Pascitur in vivis Livor; post fata quiescit, Cum suus ex merito quemque tuetur honos. Ergo etiam cum me supremus adederit ignis, Ille ego nequitiae Naso poeta meae. Non estis teneris apta theatra modis. Me legat in sponsi facie non frigida virgo, Et rudis ignoto tactus amore puer; Atque aliquis iuvenum quo nunc ego saucius arcu Agnoscat flammae conscia signa suae, Miratusque diu 'quo' dicat 'ab indice doctus Conposuit casus iste poeta meos?' Ausus eram, memini, caelestia dicere bella Centimanumque Gyen — et satis oris erat — Cum male se Tellus ulta est, ingestaque Olympo Ardua devexum Pelion Ossa tulit.
Abbreviated transcription (Latin):
S̃ me uerbosas leges ediscere. nec me:
Ĩgrato uocẽ ꝓstituisse foro
Mortale ẽ qd̾ queris opꝰ. mͥ fama ꝑhenns.
Querit᷑. ut toto semꝑ in orbe canar.
Uiuer meonides tenedos dũ stabro ⁊ yde.
Dũ rapidas si moys ĩ mare uoluet a qͣs.
Niuet ⁊ ascreꝰ dũ mustis uua tumebit.
Dũ cadet incurua falce resecta ceres.
B achiades semꝑ toto cantabit᷑ orbe.
Q mus ingenio ñ ualet: arte ualeo.
Nulla sophocleo ueniet iactura cotuio.
C̃sole ⁊ luna semꝑ aratus erit.
Dum fallar seruus. durꝰ pr̃. imꝓba lena:.
Sirerit. ⁊ m̾etrix blanda. meandros erit.
ꝑnniꝰ arte carẽs. aĩosiq actius oris:
Casurũ nullo tẽpore nomen hñt.
N arronẽ pͥmãq ratẽ quenesciat etas:
Aureaq esonio t̾ga petita duciꝰ
Carmiã sublimis tc̃ st̃ ꝑitura lucreti:
Exitio t̾ras c̃ dabit una dies.
Roma tͥumphati dũ caput orb̃ erit.
Donͦ eit̃ ignes arcꝰq cupidinis arma:
Discent᷑ num̃i culte tibulle tui.

Expanded text:
Nec me verbosas leges ediscere nec me Nec me verbosas leges ediscere nec me Ingrato vocem prostituisse foro? Mortale est, quod quaeris, opus. mihi fama perennis Quaeritur, in toto semper ut orbe canar. Vivet Maeonides, Tenedos dum stabit et Ide, Dum rapidas Simois in mare volvet aquas; Vivet et Ascraeus, dum mustis uva tumebit, Dum cadet incurva falce resecta Ceres. Battiades semper toto cantabitur orbe; Quamvis ingenio non valet, arte valet. Nulla Sophocleo veniet iactura cothurno; Cum sole et luna semper Aratus erit; Dum fallax servus, durus pater, inproba lena Vivent et meretrix blanda, Menandros erit; Ennius arte carens animosique Accius oris Casurum nullo tempore nomen habent. Varronem primamque ratem quae nesciet aetas, Aureaque Aesonio terga petita duci? Carmina sublimis tunc sunt peritura Lucreti, Exitio terras cum dabit una dies; Roma triumphati dum caput orbis erit; Donec erunt ignes arcusque Cupidinis arma, Discentur numeri, culte Tibulle, tui;
Abbreviated transcription (Latin):
Ñte cantate lesert pelicis ħbe.
Ñ anꝰ hemonia ꝑfida lauit aqͣ.
Ntͥuns morbi nõcuit. ꝓcul om̃ abesto.
H minuit lõgas inuida lingua comas.
Fc̃a mani culpaq tua dispendia sentis.
Ip̃a dabas capiti mixta uenena tuo.
N ẽ tͥ captiuos mutet gͥ̾mania crines.
Tuta tͥumphate mnere gentis eris.
Oqͣm sepe comas aliqͦ mirante rubebis.
⁊ dices empta nc̃ ego merce ꝓbor
Nescio qͣm ꝓ me laudat nẽ iste sicambrã.
Fama tñ i̾emini iã fuit ista mea.
Meinisum lacͥmas male ꝯtinet. oraq dextͣ.
Protegit. nigenuas picta rubore genas.
Sꝰ tinet antiquos g̃mio speccatq capillos.
Hei mͥ ñ illo munera digna loco.
Collige c̃ uultiz mentẽ. reꝑabile dãpnũ ẽ.
ꝑostmodo natiua ꝯspitiere coma.
uid mͥ liuor edar ignauos obicis annos.
geniiq uocas carnien mertis opus:
N me more pr̃um dũ strenua sꝰtinet etas:
P̃mia militie sangumnolenta sequi.

Expanded text:
Non te cantatae laeserunt paelicis herbae, Non te cantatae laeserunt paelicis herbae, Non anus Haemonia perfida lavit aqua; Nec tibi vis morbi nocuit — procul omen abesto! — Nec minuit densas invida lingua comas. Facta manu culpaque tua dispendia sentis; Ipsa dabas capiti mixta venena tuo. Nunc tibi captivos mittet Germania crines; Tuta triumphatae munere gentis eris. O quam saepe comas aliquo mirante rubebis, Et dices: 'empta nunc ego merce probor, Nescio quam pro me laudat nunc iste Sygambram. Fama tamen memini cum fuit ista mea.' Me miserum! lacrimas male continet oraque dextra Protegit ingenuas picta rubore genas. Sustinet antiquos gremio spectatque capillos, Ei mihi, non illo munera digna loco! Collige cum vultu mentem! reparabile damnum est. Postmodo nativa conspiciere coma. Quid mihi Livor edax, ignavos obicis annos, Ingeniique vocas carmen inertis opus; Non me more patrum, dum strenua sustinet aetas, Praemia militiae pulverulenta sequi,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝗͣ lẽ cliuose madidis ĩ uallib yde:
Arlua airepto cortice cedrꝰ ħt.
Adõe qd̾ ⁊ faciles ⁊ centũ flexib apti.
I tͥ nulliꝰ cã doloris erant.
Ñ acus abrupit ñ uallũ pectinis illos.
Ornattix tuto corpore semꝑ erat.
Pitcpureo iacuit semisopita thoro.
U ĩ qͦ erat negglecta pecens. ut tͣchia ba
Csi tem̃e inuiridi gͣmine lassa iacet.
T̃ gͣciles eẽnt tñ ⁊ lanuginis instar:
U t fieret torto flexił orbe sinꝰ.
Clamabã scelus ẽ istos sic urere crines.
S ponte decẽt. capiti ferrea parte tuo.
Nim ꝓcul hĩc remoue. ñ ẽ qͥ debeat uri.
Erudit aomotas ip̃e capillus acus.
Formose ꝑiere come quas uellet apollo.
Quas uellet capiti bachꝰ mẽe suo.
Ilł ꝯtułim quos quondã nuda dione:
Pingitur humenci sustuiuisse manu
Auidmale dispoitos quereris ꝑiisse capillos.
Qͥ d speculũ inesta ponis mepta manu:
Ñ bñ ꝯsuctis a te spectaris ocellis.
Ot placeas debes muemor ẽẽ tui.

Expanded text:
Qualem clivosae madidis in vallibus Idae Qualem clivosae madidis in vallibus Idae Ardua derepto cortice cedrus habet. Adde, quod et dociles et centum flexibus apti Et tibi nullius causa doloris erant. Non acus abrupit, non vallum pectinis illos. Ornatrix tuto corpore semper erat; Purpureo iacuit semisupina toro. Tum quoque erat neclecta decens, ut Threcia Bacche, Cum temere in viridi gramine lassa iacet. Cum graciles essent tamen et lanuginis instar, Ut fieret torto nexilis orbe sinus! Clamabam: 'scelus est istos, scelus urere crines! Sponte decent; capiti, ferrea, parce tuo! Vim procul hinc remove! non est, qui debeat uri; Erudit admotas ipse capillus acus.' Formosae periere comae — quas vellet Apollo, Quas vellet capiti Bacchus inesse suo! Illis contulerim, quas quondam nuda Dione Pingitur umenti sustinuisse manu. Quid male dispositos quereris periisse capillos? Quid speculum maesta ponis, inepta, manu? Non bene consuetis a te spectaris ocellis; Ut placeas, debes inmemor esse tui.
Abbreviated transcription (Latin):
Ticono uellẽ de te narrare liceret.
Femiã ñ celo turꝑior ulla foret.
Surgis ad inuisas a sene mane rotas.
At siquẽ manib cephalũ ꝯplexa teñes:
Clamares. lente currite nottis equi.
Cur eͦ pleccar amãs. si uir tͥ marcet ab ãnis
Ñme nupsisti osilante sem.
Aspice qͦt sõpnos iu ueni donarit amato:
Iuna. nec illiꝰ forma secunda tue ẽ.
Ip̃e deũ genitor ne te tã sepe uideret:
S misit noctes in sua uota duas.
Iurgia finierã. scrres audisse. rubebat.
Nec tñ ẽ solito tardius orta dies.
icebã medicare tuos desiste capillos.
Tang̾e quã possis iã tͥ nulla coma ẽ
At si passa f̾ores qͥd erat spetiosius itł:
Otigerant iniũ qua patec usq latꝰ.
Quiq̃ qd̾ erant tenues ⁊ qͦs ornare tim̾es
Nela colorati qͣlia seres hñt.
Oł pede qd̾ gͣcili deducit aranea filũ.
Cũ leue deserta sub trabe necuit opꝰ.
Nec tñ ater erat nͨ erat tñ auteꝰ ille.
S qͣmuis neut̾ mixtꝰ ut̾q color.

Expanded text:
thono vellem de te narrare liceret; Fabula non caelo turpior ulla foret. Surgis ad invisas a sene mane rotas. At si, quem mavis, Cephalum conplexa teneres, Clamares: "lente currite, noctis equi!" Cur ego plectar amans, si vir tibi marcet ab annis? Num me nupsisti conciliante seni? Adspice, quot somnos iuveni donarit amato Luna! — neque illius forma secunda tuae. Ipse deum genitor, ne te tam saepe videret, Commisit noctes in sua vota duas.' Iurgia finieram. scires audisse: rubebat — Nec tamen adsueto tardius orta dies! Dicebam 'medicare tuos desiste capillos!' Tingere quam possis, iam tibi nulla coma est. At si passa fores, quid erat spatiosius illis? Contigerant imum, qua patet usque, latus. Quid, quod erant tenues, et quos ornare timeres? Vela colorati qualia Seres habent, Vel pede quod gracili deducit aranea filum, Cum leve deserta sub trabe nectit opus. Nec tamen ater erat nec erat tamen aureus ille, Sed, quamvis neuter, mixtus uterque color —
Abbreviated transcription (Latin):
Nec que subm̃sis ratib saturata caribdis:
Fundit ⁊ effusas ore repotat aquas.
& si neptuni uentosa potentia uincet
⁊ subuenturos anferet unda deos:
⁊ unr̃is nineos hum̃is impone lac̾cos.
C orpore nos facili dulce feremꝰ omis.
Sepe petens heron iuuenis tͣnau̾at undas.
⁊ c̃ qͦ tranasset. s uia ceca fuit.
At sine te qͣmuis oꝑosi uitib agri
M e teneãt. qͣmins aminib arua natent:
⁊ uocet inriuos currentẽ rusticꝰ undã.
Frigidaq arboreas mulceat aura comaᷤ:
Ñ ego pelignos uideor celebrare salubres.
Ñego natalẽ rura pat̾na locũ.
S sithiã cilicasq: feros. uirides q britainos.
A neq ꝓmetheo sara cruore madent.

Expanded text:
Non quae submersis ratibus saturata Charybdis Non quae submersis ratibus saturata Charybdis Fundit et effusas ore receptat aquas. Quod si Neptuni ventosa potentia vincat, Et subventuros auferat unda deos, Tu nostris niveos umeris inpone lacertos; Corpore nos facili dulce feremus onus. Saepe petens Hero iuvenis transnaverat undas; Tum quoque transnasset, sed via caeca fuit. At sine te, quamvis operosi vitibus agri Me teneant, quamvis amnibus arva natent, Et vocet in rivos currentem rusticus undam, Frigidaque arboreas mulceat aura comas, Non ego Paelignos videor celebrare salubres, Non ego natalem, rura paterna, locum — Sed Scythiam Cilicasque feros viridesque Britannos, Quaeque Prometheo saxa cruore
Abbreviated transcription (Latin):
Sol licet admoto tellurẽ sidere findat.
⁊ micet ycarii stella ꝓterua canis:
Arua ꝑerrant᷑ peligͣna liquentib ũdis.
Tunret᷑ in tenero fertił herba solo.
P erra ferax cereris. mulit q: feratioruis.
D at qͦ bacciferã pallada paruꝰ ager.
ꝑq resurgentẽ riuis labentib herbã:
Grammeus madidã cespes obũhrat humũ.
At meꝰ ignis abẽ. u̾bo peccauimꝰ imo
Qͤ mouet ardores ẽ ꝓcul. ignis adest.
Ñ ego si mediꝰ polluce ⁊ castore ponar.
In celi sine te parte fuisse uelĩ.
Solliciti iaceant. t̾raq premant᷑ iniqͣ:
I longas orbẽ qui setuere uias.
At iuuenũ cõites iussissent ire puellaͦ
Si fuit ĩ longas t̾ra secanda uias.
Tũ nͥ si p̾merẽ uentosas horridus alpes:
Dũ mͦ cũ dña dulce fuisset iter
Cũ dña libycas ausim ꝑrũpere sirtes.
⁊ dare ñ equis uela ferenda nothis.
Ñ que uirgineo portenta sub ĩguine latnͣt:
Nec timeã ur̃os curua malea sinꝰ.

Expanded text:
Sol licet admoto tellurem sidere findat, Sol licet admoto tellurem sidere findat, Et micet Icarii stella proterva canis, Arva pererrantur Paeligna liquentibus undis, Et viret in tenero fertilis herba solo. Terra ferax Cereris multoque feracior uvis; Dat quoque baciferam Pallada rarus ager; Perque resurgentes rivis labentibus herbas Gramineus madidam caespes obumbrat humum. At meus ignis abest. verbo peccavimus uno! — Quae movet ardores est procul; ardor adest. Non ego, si medius Polluce et Castore ponar, In caeli sine te parte fuisse velim. Solliciti iaceant terraque premantur iniqua, In longas orbem qui secuere vias! — Aut iuvenum comites iussissent ire puellas, Si fuit in longas terra secanda vias! Tum mihi, si premerem ventosas horridus Alpes, Dummodo cum domina, molle fuisset iter. Cum domina Libycas ausim perrumpere Syrtes Et dare non aequis vela ferenda Notis. Non quae virgineo portenta sub inguine latrant, Nec timeam vestros, curva Malea, sinus;
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ digitũ iusto ꝯmodus orbe teras.
Felix a dña tractab̾is anule nr̃a.
I uideo donis iã mis ip̃e meis.
Outinã fieri subito mea muna possẽ.
Artib eoe. carpatiiq senis.
Y c̃ ꝑ te cupiã dñe cetigisse papillas.
Inq sinꝰ mira lapsus ab atre cadã.
I dẽ ego ut archanas possĩ signare tabellaᷤ
Hene cenax cesã siccaq gẽma trahat:
Humida formose tangã priꝰ ora puelle.
Om̃ ne signẽ scripta dolenda mͥ.
S i dabor ut condar locuł: exire negabo.
Astringens digitos orbe minore tuos.
Ñ ego dedecori tibi sum mea nta futurꝰ.
Q ue teñ digitꝰ ferre recuset onꝰ.
Me gere c̃ calidis ꝑfundes mibrib artꝰ
Dampuaq sub gẽmis ꝑfer eũtis aque.
Si puto te uisa mea m̃bra libidine singẽt.
⁊ peraget parces auulus iste uiri.
Irrica quid uoueo: paruũ ꝑficisc̾e munꝰ.
Illa dacã tecũ sentiat ẽẽ fidexa
Uars me sulmo tenet peligni t̾cia ruris.
Uarua. s irrignis hora salubris aquis.

Expanded text:
Et digitum iusto commodus orbe teras! Et digitum iusto commodus orbe teras! Felix, a domina tractaberis, anule, nostra; Invideo donis iam miser ipse meis. O utinam fieri subito mea munera possem Artibus Aeaeae Carpathiive senis! Tunc ego, cum cupiam dominae tetigisse papillas Inque sinum mira laxus ab arte cadam. Idem ego, ut arcanas possim signare tabellas, Neve tenax ceram siccaque gemma trahat, Umida formosae tangam prius ora puellae — Tantum ne signem scripta dolenda mihi. Sit labor, ut condar loculis: exire negabo, Adstringens digitos orbe minore tuos. Non ego dedecori tibi sum, mea vita, futurus, Quodve tener digitus ferre recuset, onus. Me gere, cum calidis perfundes imbribus artus, Damnaque sub gemmam fer pereuntis aquae — Sed, puto, te nuda ms anulus ille viri. Inrita quid voveo? parvum proficiscere munus; Illa datam tecum sentiat esse fidem! Pars me Sulmo tenet Paeligni tertia ruris — Parva, sed inriguis ora salubris aquis.
Abbreviated transcription (Latin):
Er̃a quid effoditis subiecus uiscera teł:
⁊ñdum natis dira uenena datis:
Colchida resꝑsam natoꝵ sanguie culpãt.
Atq sua cesum mr̃e queruntur ytim.
Utͣq seua parẽs. s tͥstib utͣq causis:
Iaccura soti sanguinis ulta uirũ ẽ.
Dicite quis tereus quis uos irritat yason:
Fig̾e sollicita corpora ur̃a manuꝰ
ħneq ĩ armentis tigres fecere larebris.
⁊ erdere nec fetus ausa leena suos.
At teñe facumt s ñ impune puelle.
Sepe suos utero que necar: ip̃a perit.
I p̃a perit. fert᷑q thoro resoluta capillos.
⁊ clamat m̃ito qui mͦ cũq uidet.
I sta s ethereas uanescãt dc̃a ꝑ auras.
⁊ sinit ominib nulla ꝑiela meis
Dñ faciles peccasse semel ocedite tuto.
⁊ sats ẽ. penã culpa secunda ferat.
Nule formose digitũ uincture puelle.
÷ quo censendũ ẽ nil nͥ dantis amor:
M unꝰ eas gratũ. te leta mente receptũ:
Protinꝰ articuł induat illa sius.

Expanded text:
Vestra quid effoditis subiectis viscera telis, Et Vestra quid effoditis subiectis viscera telis, Et nondum natis dira venena datis? Colchida respersam puerorum sanguine culpant Aque sua caesum matre queruntur Ityn; Utraque saeva parens, sed tristibus utraque causis Iactura socii sanguinis ulta virum. Dicite, quis Tereus, quis vos inritet Iason Figere sollicita corpora vestra manu? Hoc neque in Armeniis tigres fecere latebris, Perdere nec fetus ausa leaena suos. At tenerae faciunt, sed non inpune, puellae; Saepe, suos utero quae necat, ipsa perit. Ipsa perit, ferturque rogo resoluta capillos, Et clamant 'merito!' qui modo cumque vident. Ista sed aetherias vanescant dicta per auras, Et sint ominibus pondera nulla meis! Di faciles, peccasse semel concedite tuto, Et satis est; poenam culpa secunda ferat! Anule, formosae digitum vincture puellae, In quo censendum nil nisi dantis amor, Munus eas gratum! te laeta mente receptum Protinus articulis induat illa suis;
Abbreviated transcription (Latin):
N ec fera pelcatas agnima uelle sequi:
S i sñ marte sinis paciunt᷑ nuln̾a teł.
⁊ cecas armant in sua fata manꝰ:
Militia su̾at ligna ꝑire sua.
Scilici ut careac rugarũ crimẽ uent̾.
Stnetur pugne tristis harena cue:
Si mos antiquis placuiss mr̃ib idẽ:
Sens hominũ uitio deꝑitura foret.
I nacuo laꝑides orbe parandus erat.
Qͥ s pͥami fregiss opes. si num̃ aquarũ:
Iusta retus asset pondera ferre thetis:
Ylia si cumido geminos in uencre necasset:
Casurus dñe conditor urbis erat.
Si uenꝰ enean gͣuida tem̾ass ĩ aluo:
Cesarib tellus orba fucura foret.
Tu qͦ cũ posses nasci formos a ꝑisses:
⁊ẽptasseo qd̾ tu si tua mat̾ optis.
Ip̃e ego cũ fu̾im meliꝰ ꝑeriturꝰ amando:
Uidissem nullos mr̃e uetante dies.
Qͥd plenã fraudas uitẽ crescentib uius.
Pomaq crudeli uellis acerba manu:
Sponte fluent matura sua sine cͥscere nata.
ẽ pretiũ carde ñ leue uita more.

Expanded text:
Nec fera peltatas agmina velle sequi, Nec fera peltatas agmina velle sequi, Si sine Marte suis patiuntur vulnera telis, Et caecas armant in sua fata manus? Militia fuerat digna perire sua. Scilicet, ut careat rugarum crimine venter, Sternetur pugnae tristis harena tuae? Si mos antiquis placuisset matribus idem, Gens hominum vitio deperitura fuit, In vacuo lapides orbe, parandus erat. Quis Priami fregisset opes, si numen aquarum Iusta recusasset pondera ferre Thetis? Ilia si tumido geminos in ventre necasset, Casurus dominae conditor Urbis erat; Si Venus Aenean gravida temerasset in alvo, Caesaribus tellus orba futura fuit. Tu quoque, cum posses nasci formosa, perisses, Temptasset, quod tu, si tua mater opus; Ipse ego, cum fuerim melius periturus amando, Vidissem nullos matre negante dies. Quid plenam fraudas vitem crescentibus uvis, Pomaque crudeli vellis acerba manu? Sponte fluant matura sua — sine crescere nata; Est pretium parvae non leve vita morae.
Abbreviated transcription (Latin):
Spectatrix animos ip̃a iuuenca ded̾it.
Indubio uite lassa cormna iacet.
Illa quidẽ elam me tm̃i molita ꝑreli.
Ira digna mea ẽ. si cadit ira mẽtu.
⁊ m̃ ant ex me ꝯceꝑat. aut ego credo.
Ẽm̾ ꝑ facto sepe qd̾ ẽẽ potest̃.
Ysi p᷑hareroniũ genialiaq arua canopi:
Que colis. ⁊ mẽphym. palimferãq pharon:
Quaq: ceł nilus lato dilapsus in alueo:
ꝑ seprem poroꝰ in maris exic aquas:
ꝑtua sistra p̾cor ꝑ anubidis ora nerendi.
S ie na sac̃ piꝰ semꝑ osyris amet:
Digͣq labatur crrcũ donaria serpens.
Nã uritã dñe tu dabis. illa mͥ.
Iuq laborantes utero miserata puellas:
Quarũ tarda lacens corpora tendit honꝰ:
I ẜe cͦ thura dabo fumosis candidꝰ aris.
Ip̃e ferã aute cuos murĩa uota pedes.
Iu mͦ fac tituł mun̾ib q locũ.
S i tñ in tanto fas ẽ monuisse timore:
Hac tͥ sit pugna dimieuisse satis.
n tã iuuat ĩmunes belli cessare priellas.

Expanded text:
Spectatrix animos ipsa iuvenca dabat. MSpectatrix animos ipsa iuvenca dabat. MIn dubio vitae lassa Corinna iacet. Illa quidem clam me tantum molita pericli Ira digna mea; sed cadit ira metu. Sed tamen aut ex me conceperat — aut ego credo; Est mihi pro facto saepe, quod esse potest. Isi, Paraetonium genialiaque arva Canopi Quae colis et Memphin palmiferamque Pharon, Quaque celer Nilus lato delapsus in alveo Per septem portus in maris exit aquas, Per tua sistra precor, per Anubidis ora verendi — Sic tua sacra pius semper Osiris amet, Pigraque labatur circa donaria serpens, Nam vitam dominae tu dabis, illa mihiTuque laborantes utero miserata puellas, Quarum tarda latens corpora tendit onus, tui. Ipse ego tura dabo fumosis candidus aris, Ipse feram ante tuos munera vota pedes. Tu modo fac titulo muneribusque locum. Si tamen in tanto fas est monuisse timore, Hac tibi sit pugna dimicuisse satis! Quid iuvat inmunes belli cessare puellas,
Abbreviated transcription (Latin):
S̾ uabant. ne qua posset ab arce capi.
ħẽ precipuo uiccona digaa triumpho.
Ĩqua quetũq ẽ sanguine p̾da caret.
Ñ hunules muri. ñ parias opida fossis:
Cincta. s ẽ ductu capta puella meo.
Pergama c̃ cad̾ent bello suꝑata bilustri:
Ex toc in atridas pars quota laudis erat.
At mea sepõĩta ẽ ⁊ ab or̃milite discors:
Sła. nec titulũ mũis alt̾ hr̃.
Me duce ad hc̃ uon finẽ me milite ueni.
Ip̃e eques. ip̃e pedes. signifer ip̃e fui.
Ñ casũ fortuna meis imniscuit accis
Huic ades o cura parte triũphe mea.
Ñbelli ẽ noua cã mei. nͥ rapra fuisset:
P indaris: enrope pax asyeq foret.
Femina siinestres laphytas popłmq bifmẽ:
Turꝑit̾ apposico uertit in arma mero.
Femina troianos it̃m fera bella moñe:
I mpilit ĩ regno iuste laune tuo.
F emĩa romants ⁊̃ nẽ urbe recenti.
Imisit soceros. armaq seua dedie.
Nidi eꝰ proniuea pugnantes ꝯiuge tauros.

Expanded text:
Servabant, nequa posset ab arte capi! Servabant, nequa posset ab arte capi! Haec est praecipuo victoria digna triumpho, In qua, quaecumque est, sanguine praeda caret. Non humiles muri, non parvis oppida fossis Cincta, sed est ductu capta puella meo! Pergama cum caderent bello superata bilustri, Ex tot in Atridis pars quota laudis erat? At mea seposita est et ab omni milite dissors Gloria, nec titulum muneris alter habet. Me duce ad hanc voti finem, me milite veni; Ipse eques, ipse pedes, signifer ipse fui. Nec casum fortuna meis inmiscuit actis — Huc ades, o cura parte Triumphe mea! Nec belli est nova causa mei. nisi rapta fuisset Tyndaris, Europae pax Asiaeque foret. Femina silvestris Lapithas populumque biformem Turpiter adposito vertit in arma mero; Femina Troianos iterum nova bella movere Inpulit in regno, iuste Latine, tuo; Femina Romanis etiamnunc urbe recenti Inmisit soceros armaque saeva dedit. Vidi ego pro nivea pugnantes coniuge tauros;
Abbreviated transcription (Latin):
At si uana ferẽt uolutres mea ãc̃a ꝓcelle:
e qua tñ puppi sit galathea tue.
U r̾m erim̃ erit tał iactura puelle.
Nererdesq dee nererdũq pat̾.
Sade memor nr̃i uento reditura socło.
Ipleat illa tuos fortior aura sinꝰ.
2t̃ mare in h magnꝰ doclinet litora nereus.
Buo uentꝰ spectet. huc agat estꝰ aquas.
I p̃a roges ⁊ cphiri ueniãt in linthea pleni.
Ip̃a tria moueas turgida uela manu.
Pmꝰ cͦ aspitiã notã de litore pirppĩ.
⁊ clicã nr̃os adiehit illa deos.
Oscula ꝓ reditu uictima uota cadeo.
Iq thon formã multe sternent᷑ harene
⁊ cumulꝰ menĩa quilib ẽẽ potest.
Illic appõĩto narrabis multa lico.
Pene sit ait mediis obrura nauis aquis
Om̃ia ꝑ ueris credã sint ficta licebit.
Lutifer admisso tẽpora portet equo.
se triumphales circũ mea tẽpora lautꝰ
Gitimꝰ in nr̃o ẽ ecce cormina sinu.
Quã uir. quã custos. quã ianua fraa. tot host

Expanded text:
At, si vana ferunt volucres mea dicta procellae, At, si vana ferunt volucres mea dicta procellae, Aequa tamen puppi sit Galatea tuae! Vestrum crimen erit talis iactura puellae, Nereidesque deae Nereidumque pater. Vade memor nostri vento reditura secundo; Inpleat illa tuos fortior aura sinus! Tum mare in haec magnus proclinet litora Nereus; Huc venti spirent, huc agat aestus aquas! Ipsa roges, Zephyri veniant in lintea pleni, Ipsa tua moveas turgida vela manu! Primus ego adspiciam notam de litore puppim, Et dicam: 'nostros advehit illa deos!' Oscula. pro reditu victima vota cadet; Inque tori formam molles sternentur harenae, Et cumulus mensae quilibet esse potest. Illic adposito narrabis multa Lyaeo — Paene sit ut mediis obruta navis aquis;Omnia pro veris credam, sint ficta licebit — mus alto Lucifer admisso tempora portet equo! Ite triumphales circum mea tempora laurus! Vicimus: in nostro est, ecce, Corinna sinu, Quam vir, quam custos, quam ianua firma, tot hostes,
Abbreviated transcription (Latin):
E allacesq uias ire cormina parat.
ꝙͣ tͥ me miserũ rephiros eurũq timebo.
⁊ gelidũ borean. p̃cipitẽq nothũ.
Ã illic urbes ñ tu mirabere siluas.
O na ẽ muisi cerula forma maris.
N mediꝰ tenues conchas ꝑietosq lapillos:
Pontꝰ ht̃. bibuli litoris illa mora ẽ.
Li tora marmoreis pedib signãda puelle.
Hactenꝰ est tutũ. cetera ceca uia ẽ.
⁊ riob̾ alii uentoꝵ prelia narrent.
Quas scilla infestet qͣs ue caribdis aqͣs.
I quib emmeãt iuolenta cerauma saxis
Qͦ lateant sirces magna minorq simu.
ħalii referant. at uos qd̾ quisq loqͣtur:
Credice. credenti nulla ꝓcella nocet.
Sero respicit᷑ tellus ubi fune soluto:
Curcit in inm̃sum pauda carma salũ.
Nanita sollicitꝰ tũ uentos horret ini
⁊ ꝓpe tã lecũ qͣm ꝓpe cernit aquã.
ꝗ si ꝯeussas triron exasperet undas.
⁊ tͥ sit toto nullus in ore colorꝰ
⁊ rettiã digitis increpuisse lyrã.

Expanded text:
Fallacisque vias ire Corinna parat. Fallacisque vias ire Corinna parat. Quam tibi, me miserum, Zephyros Eurosque timebo Et gelidum Borean egelidumque Notum! Non illic urbes, non tu mirabere silvas; Una est iniusti caerula forma maris. Nec medius tenuis conchas pictosque lapillos Pontus habet; bibuli litoris illa mora est. Litora marmoreis pedibus signate, puellae; Hactenus est tutum — cetera caeca via est. Et vobis alii ventorum proelia narrent; Quas Scylla infestet, quasve Charybdis aquas; Et quibus emineant violenta Ceraunia saxis; Quo lateant Syrtes magna minorque sinu. Haec alii referant ad vos; quod quisque loquetur, Credite! credenti nulla procella nocet. Sero respicitur tellus, ubi fune soluto Currit in inmensum panda carina salum; Navita sollicitus cum ventos horret iniquos Et prope tam letum, quam prope cernit aquam. Quod si concussas Triton exasperet undas, Quam tibi sit toto nullus in ore color! Threiciam digitis increpuisse lyram.