comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ex primendam. non ad meritoꝵ pra-¬
uam. inanemq iactantiam: Qui
retribuebant mala proboniᷤᷤ detrahe¬
bant mͥ: qm̃ subsecutus sum uistici¬
am: Ad amicoᷤ laceratores redit. qui
scissimo uiro. casus asperos imputa-¬
bant: ⁊ detrahebant magis. cum uti-¬
q patientiam eius laudare debuis¬
sent: Nam ⁊ uxor uisticiȩ ipsius de¬
trahebat. quando dicebat. Oie uer¬
bum in domino. ⁊ morere: Bene
autem se dixit iusticiam subsecu¬
tum: quia illam non probatus est ali¬
quando reliquisse. Sic enun ipse testa¬
tur: Non inuenietiᷤ in lingua mea ini¬
quitatem: nec in faucibus ineiᷤ. stulticia
ꝑsonabat. Quam ꝓfessionẽ ex integia
cordis puritate uenisse. testis ÷ domini
ꝓlata sententia: ubi ad amico ᷤᷤ eius
in libri ipsius fine cõmemorat dicens
Iratus ÷ furor meris contra uoᷤ : qm̃ ñ
estis locuti coram me rectum. sicut
seruus meus iob Finita est quam
diximus in tercia parte collatio: quȩ

Expanded text:
exprimendam, non ad meritorum praexprimendam, non ad meritorum pravam inanemque jactantiam Vers. 31. Qui retribuebant mala pro bonis detrahebant, mihi, quoniam subsecutus sum justitiam. Ad amicos laceratores redit, qui sanctissimo viro casus asperos imputabant, et detrahebant, cum magis utique patientiam ejus laudare debuissent. Nam et uxor justitiae ipsius detrahebat, quando dicebat: Dic verbum in Deum, et morere . Bene autem se dixit justitiam subsecutum, quia illam non probatus est aliquando reliquisse. Sic enim ipse testatur: Non invenietis in lingua mea iniquitatem, nec in faucibus meis stultitia personabit . Quam professionem ex integra cordis puritate venisse testis est Domini prolata sententia, ubi ad amicos ejus in libri ipsius fine commemorat dicens: Iratus est furor meus contra vos, quoniam non estis locuti coram me rectum, sicut servus meus Job . Finita est, quam diximus in tertia parte, collatio, quae
Abbreviated transcription (Latin):
cit: quaᷤᷤ ad probationem sui. ꝑ missu
domini uir scĩssimus sustinebat:
Uiuent. cum dolore. ꝓnunciandũ
est: id ÷ uoluntatis suȩ libertate potiuti¬
tur. nec moetem mȩtuunt. qͣm nos in
corpore sustinemus cui non solum suf¬
ficit dicere uiuent: nisi ętiam addi¬
disset. ⁊ confortati sunt suꝑ me. Dein¬
de quod grauius ureret: adiecit. Misi¬
tiplicati sunt: Hoc schema dicitur ephem¬
basis quod gradatim crescit ad motu
animi concitandum Multiplicati
sunt uͦ qui eum oderant iniquȩ: q̃n
supra ipsum. spirituum immundoꝵ
numerus augebat᷑. Unus enim pecu¬
lium uastabat. alter patrimonia
lacerabat: Filioᷤ quoq ipsius. alii
trucidabant: ⁊ necesse erat. ut ei m̃t
tot calamitates hostes crescerent: qui
tam numerosa probatus ÷ ꝑicula to¬
lerasse. Iniquȩ uͦ additum est. qm̃
iur sc̃issimus a prauis spiritibus in¬
iuste semꝑ horretur: quod ad uolun¬
tatem uidelicet diabolicam ꝑtinet

Expanded text:
cit, quas ad probationem sui permissu cit, quas ad probationem sui permissu Domini vir sanctissimus sustinebat. Vivunt, cum dolore pronuntiandum est, id est, voluntatis suae libertate potiuntur; nec mortem metuunt, quam nos in corpore sustinemus. Cui non solum sufficit dicere, vivunt, nisi etiam addidisset, et confortati sunt super me. Deinde quod gravius horret, adjecit, multiplicati sunt. Hoc schema dicitur emphasis, quod gradatim crescit ad motum animi concitandum. Multiplicati sunt vero qui eum oderant inique, quando supra ipsum spirituum immundorum numerus augebatur. Unus enim peculium vastabat, alter patrimonia lacerabat, filios quoque ipsius alii trucidabant; et necesse erat ut ei inter tot calamitates hostes crescerent, qui tam numerosa probatus est pericula tolerasse. Inique vero additum est, quoniam vir sanctissimus a pravis spiritibus injuste semper horretur. Quod ad voluntatem videlicet diabolicam pertinet
Abbreviated transcription (Latin):
uidicium. contra se uistum hominẽ
irasci: quia impius defensor. factor
cato meo: Aꝑuit. unde ille premissus
dolor existere potuisset: Nam si ei de
peccato suo minime doluisset: nequa¬
quam tantȩ ꝯfessionis puritaᷤᷤ appare¬
ret: Duobus enim modis. ꝑfectȩ pęni¬
tentiȩ uirtus ostenditur: Primum ẽ.
ut peccatores noᷤᷤ domino ꝓnunciemꝰ:
sicut dicit in libro suo Peccaui Quid
faciam tͥ ocustos nominum: Ecee pro¬
nuntiatio scĩ uiri. ecce uera confessio:
quȩ uitam non abstulit. s salutis gau¬
dia geminauit: Uerum ne crederes
in ꝯfessionibus hanc solam ꝓnuntia-¬
tionem semꝑ sufficere potuisse. ad d̾i¬
dit. Et cogitabo. pro peccato meo: Iã
est. talia te donante faciam. quȩ me¬
um possint abolere peccatum: Scili¬
cet. flȩtus adhibeam. elemosinaᷤᷤ faci¬
amr: ⁊ ab hoc quod deliqui. mandato¬
rum tuorum me obseruatione pur
Inimico ᷤᷤ suo ᷤᷤ spiritales nequitias di¬

Expanded text:
judicium, contra se justum hominem judicium, contra se justum hominem irasci: quia impius defensor, fautor  ed., factor cato meo. Aperuit unde ille praemissus dolor existere potuisset. Nam si de 131 peccato suo minime doluisset, nequaquam tantae confessionis puritas appareret. Duobus enim modis perfectae poenitentiae virtus ostenditur. Primum est, ut peccatores nos Domino pron Peccavi, quid faciam tibi, o custos hominum ? Ecce pronuntiatio sancti viri, ecce vera confessio, quae vitam non abstulit, sed salutis gaudia geminavit. Verum ne crederes in confessionibus hanc solam pronuntiationem semper sufficere potuisse, addidit, et cogitabo pro peccato meo; id est talia, te donante, faciam, quae meum possint abolere peccatum; scilicet fletus adhibeam, eleemosynas faciam, et ab hoc quod deliqui, mandatorum tuorum me observatione purgInimicos suos spirituales nequitias di
Abbreviated transcription (Latin):
exultabunt si motus fuero: Pii uͦ contͣ
faciunt: affliguntur casibus alienis
consolationem lapsis. solatium cupi¬
unt afferre deceptis: sicut apostolus
dicit: Fratres. si preoccupatus fuerit ho¬
mo in aliquo delicto: uos qui spiritales
estis. instruite huiꝰmodi inspũ mansu
etudinis. Qm̃ ego inflagella paratꝰ
sum: ⁊ dolor meus ante me est semꝑ:
fece. quare dñs supplicem dignabatur
audire: Quia dum fragilitatem suã
nosset deliquisse. merito se ad penam
iudebat᷑ aptare. Sic sentiunt. qui se
semꝑ addicunt. ut illa iudicatione
possint absolui: qui hie meruerint ꝓ¬
priis confessionibus accusari Flagel¬
la enim hic non u̾berationes loreas
dieit: s dolorum. asꝑrimaᷤᷤ passiones.
Sequitur enim Et dolor meus. ante
me est semꝑ: Dolor contra se erat uiro
iustissimo: cur a mandatis domini
delinasse uideret᷑: ut salutarem in no¬
centiam ꝑderet. ⁊ mortiferos acquisis¬
set errores. ⁊ mitandus dolor rectum

Expanded text:
exsultabunt si motus fuero . Pii vero contra exsultabunt si motus fuero . Pii vero contra faciunt, affliguntur casibus alienis, consolationem lapsis, solatium cupiunt afferre deceptis; sicut Apostolus dicit: Fratres, si praeoccupatus fuerit homo in aliquo delicto, vos qui spirituales estisuoniam ego in flagella paratus sum, et dolor meus ante me est semper. Ecce quare Dominus supplicem dignabatur audire, quia dum fragilitatem suam nosset deliquisse, merito se ad poenam videbatur aptare. Sic sentiunt qui se semper addicunt; ut in illa judicatione possint absolvi, qui hic meruerint propriis confessionibus accusari. Flagella enim hic, non verberationes loreas dicit, sed dolorum asperrimas passiones. Sequitur enim, et dolor meus ante me est semper. Dolor contra se erat viro justissimo, cur a mandatis Domini declinasse videretur, ut salutarem innocentiam perderet, et mortiferos acquisisset errores. Imitandus dolor, rectum
Abbreviated transcription (Latin):
in ipso sperabo: Sic ⁊ tres pueri. pro¬
fitentur: Potens ÷ de camino ignis.
liberare nos Q uod si noluerit: notũ
tibi sit rex quia diis tuis non seruie
fixa mente consilium: ut non emolu¬
mento aliquo presentis temporis.s
tantum ipsius domini amore. capi
tent inme inimici mei: ⁊ dum com¬
mouentur pedes mei. in me magna
locuti sunt. Nune causas enumerat.
cur eum dominꝰ dignetur audire:
Nam int grauissimos ȩstus maloꝵ.
illam partem uir egregius magno¬
pere custo diebat: ne de lapsu ipsiui
insultaret inimicus Infidtant enim
illi. qͣndo hominem ad nequitiȩ suȩ
uota conu̾terint: dum fidelium riui¬
nam. suam putant ẽe uictoriam: Pedes
enim hic. significant nr̃orum actuũ
qualitatem: ꝑ quam in hac uita qͥbus¬
dam gressibus ambulamus: S isti dũ
fuerint humanitatis fragilitate cõmoti:
statim impios inueniunt irrisores. qui
magna in eos inuectione consurgunt.
sicut alibi dicit: Qui tribulant me.

Expanded text:
in ipso sperabo . Sic et tres pueri proin ipso sperabo . Sic et tres pueri profitentur: Potens est Deus de camino ignis liberare nos. Quod si noluerit, notum tibi sit, rex, quia diis tuis non serviemfixa mente consilium, ut non emolumento aliquo praesentis temporis, sed tantum ipsius Domini amore capiantent in me inimici mei: et dum commoventur pedes mei, in me magna locuti sunt. Nunc causas enumerat, cur eum Dominus dignetur audire. Nam inter gravissimos aestus malorum, illam partem vir egregius magnopere custodiebat, ne de lapsu ipsius insultaret inimicus. Insultant enim illi quando hominem ad nequitiae suae vota converterint; dum fidelium ruinam, putant esse victoriam. Pedes enim hic significant nostrorum actuum qualitatem, per quam in hac vita quibusdam gressibus ambulamus. Sed isti dum fuerint humanitatis fragilitate commoti, statim impios inveniunt irrisores, qui magna in eos invectione consurgunt: sicut alibi dicit: Qui tribulant me,
Abbreviated transcription (Latin):
bi reputans omnia. ab illorum in¬
crepatione cessabat: sicut ipse dicit:
Nonne dissimulaui. nonne quieui:
Nam cum eos posset arguere qui
falsiᷤ eum criminationibus impe-¬
tebant: sic elegit tacere. quẽ ad mo¬
dum solet ille facere. qui ueritatẽ
responsioni cognoscitur non habe-¬
re Respice nunc singuliᷤ causis
remedia contributa. contia corpore¬
os dolores: Supra dixit. rugiebam &
gemitu cordi ᷤᷤ mei: nunc ad uersum
iniquas suggestiones posuit. ego aute
uelut surdus non audiebam. ⁊ cȩtera.
Sic narrationiᷤᷤ istius textus. gemina
expositione sinitus est. Qm̃ in te do
ratione completa. nunc uenit ad me¬
dicinȩ salutariᷤᷤ auxilium: Qm̃ int
calamitates asperas. eius ꝯfidentia
non defȩcit:s: semper sperauit in
domino. qui potest tristiciam in gau¬
dium commutare Et ideo petitio¬
nem suam ex audiendam putat. qͥ
se in domtno sperasse ꝯfidit: Nam
⁊ ipse sic dicit: Etiam si occidat me:

Expanded text:
bi reputans omnia, ab illorum inbi reputans omnia, ab illorum increpatione cessabat, sicut ipse dicit: Nonne dissimulavi? nonne quievi ? Nam cum eos posset arguere qui falsis eum criminationibus impetebant, sic elegit tacere, quemadmodum solet ille facere qui veritatem responsionis cognoscitur non habere. Respice nunc singulis causis remedia contributa. Contra corporeos dolores supra dixerat: Rugiebam a gemitu cordis mei: nunc adversus iniquas suggestiones posuit: Ego autem velut surdus non audiebam, etc. Sic narrationis istius textus gemina expositione finitus est. Vers. 16. Quoratione completa, nunc venit ad medicinae salutaris auxilium: quoniam inter calamitates asperas ejus confidentia non defecit, sed semper speravit in Domino, qui potest tristitiam in gaudium commutare. Et ideo petitionem suam exaudiendam putat: quia se in Domino sperasse confidit. Nam et ipse dicit: Etiamsi occidat me,
Abbreviated transcription (Latin):
lere corpori putabant. animȩ contͣ¬
ria suggerebant. E go autem ue¬
lut surdus non audiebam: ⁊ sicut
mutus qui non aperuit ossuum:
Nechil potest ẽe. fortius. nichil egregiꝰ.
quam audire noxia. ⁊ non respondere
contraria: Nam ⁊ si locutus est iusta:
ad illa tam en surdus erat. que quasi
consolantium iniquitas suggerebat:
Addidit. ⁊ sicut mittus qui non ape¬
ruit ossuum: Mutus ⁊ si clamare
aliquid non dicit: interdum balbu¬
ciendo remurmurat. Sicut mutuᷤ
autem qui ñ aꝑuit ossuum fuit:
qui labia sua nullo sermone aspero.
nulla contra dm̃ remurmuratione
com mouit: tranquillitaᷤ sc̃ȩ in en-¬
tis:. foris u̾mibus consumebat᷑. intus
non audiens: ⁊ non habens in ore
suo increpationes Sensus ip̃se re¬
petitur: ut nobis magnȩ patientiȩ
ualidius inculcetur. Exemplum:
habebat utiq ueritatem causȩ suȩ:
ꝑ quam mala suadentes potiusset
arguere S uir pacientissimus si¬

Expanded text:
lere corpori putabant, animae contrlere corpori putabant, animae contrdie meditabantur. ego autem uel sur dus non audiebam et sicut mutus qui non aperNihil potest esse fortius, nihil egregius, quam audire noxia, et non respondere contraria. Nam etsi locutus est justa, ad illa tamen surdus erat, quae quasi consolantium iniquitas suggerebat. Addidit, et sicut mutus qui non aperuit os suum. Mutus etsi cum clamore aliquid non dicit, interdum balbutiendo remurmurat. Sicut mutus autem, qui non aperuit os suum, fuit, qui labia sua nullo sermone aspero, nulla contra Deum remurmuratione commovit. O tranquillitas sanctae mentis! Foris vermibus consumebatur, intus non audiens, et non habens in ore suo increpationes. Sensus ipse repetitur, ut nobis magnae patientiae validius inculcetur exemplum. Habebat utique veritatem causae suae, per quam mala suadentes potuisset arguere: sed vir patientissimus si
Abbreviated transcription (Latin):
suerint cumulus passionum. Merito
gͥ eum ipso lumen suorum non erat¬
oculorum: cui inde ueniebat afflic̃¬
lo. unde solet hominibus ad esse re-
quidem erant sangurne. s longissimi
reddebantur fetoris horrore. dum qͦd
ille tolerabat in uulnere. illi sustinere
non poterãt inodore: Nam ⁊ ipse de
ꝯiuge sua dicit. Alitum meũ exhorru-¬
it uxor mea. Quid rogo extraneorum
fastidia facerent: dum alationes euis
uxoris caritas sustinere ñ posset: nam
i de proximis suiᷤ ita dicit Fratres
designat: qͥ qͣnͣto illũ uidebant ĩdi amore
ꝑsistere: tanto ei mortem anime nitebant᷑
ĩferre: Subuinxit: Et qui inquire¬
bant mala mͥ loquuti sunt uanita¬
tem. uxorem designat. quȩ immun¬
dis spiritibus ad acta. dum eum
cupit liberari de pena: iuro scĩssi¬
mo suadebat ut domini loqueret᷑
inuiriam dicens Dic u̾bum in
domino ⁊ morere. Q editabant᷑ qͦq
supradicti doloᷤ. qui adũse consu¬

Expanded text:
fuerint cumulus passionum. Merito fuerint cumulus passionum. Merito ergo cum ipso lumen oculorum suorum non erat, cui inde veniebat afflictio, unde solet hominibus adesse remedquidem erant sanguine, sed longissimi reddebantur fetoris horrore; dum quod ille tolerabat in vulnere, illi sustinere non poterant in odore. Nam et ipse de uxore sua dicit: Halitum meum exhorruit uxor mea . Quid, rogo, extraneorum fastidia, dum halationes ejus uxoris charitas sustinere non posset? Nam et de proximis suis ita dicit: Fratres designat, qui quanto illum videbant in Dei amore persistere, tanto ei mortem animae nitebantur inferre. Subjunxit: Et qui inquirebant mala mihi, locuti sunt vanitatem. Uxorem designat, quae immundis spiritibus adacta, dum eum cupit liberari de poena, viro sanctissimo suadebat, ut Domini loqueretur injuriam, dicens: Dic verbum in Domino, et morere . Meditabantur quoque supradicti dolos, quia dum se consu
Abbreviated transcription (Latin):
mecum. Lumen oculorum ẽ ratio un¬
ꝑturbata iudicii: quam secum habere
non poterat. qui ingentes molestiaᷤ su
runt: Amici sunt a nostro quidem san¬
guine extranei. s caritate conuncti.
Amicus enim dictus ÷ quasi animi
equus: quia ȩquali nobis uoluntate
coniungitur. Amicitia est enuim uolun¬
tas erga aliquem rerum bonarum. il¬
liuis ipsius causa quem diligit cum pa-¬
ri uoluntate: P roximi autem sunt. qͥ
nobis parentela sotiantur. Hȩc enim
duo sunt. quoꝵ humanitaᷤᷤ consueuit
gaudere solatiis: Nunc autem de illis
dicit. qui ad scm̃ uirum consolandi
gretia ueniebant. sicut libri ipsius
textus eloquit᷑: i magis crebris ex probra¬
nonibus cius animum sauciabant.
Nunc autem uenit super te plaga.
atfecisti: tetigit te ⁊ conturbatus es. ⁊ cę¬
itia. S consideremus quam uehemenᷤ
erat affuctio. quando ⁊ ab amicis ⁊ pro¬
timis talia sustinebat: ut qui solent
ẽẽ remedium calamitatum. multarũ

Expanded text:
mecum. Lumen oculorum est ratio immecum. Lumen oculorum est ratio imperturbata judicii, quam secum habere non poterat, qui ingentes molestias susrunt. Amici sunt a nostro quidem sanguine extranei, sed charitate conjuncti. Amicus enim dictus est quasi animi aequus, quia aequali nobis voluntate conjungitur. Amicitia est enim voluntas erga aliquem rerum bonarum ipsius causa quem diligit compari voluntate. Proximi autem sunt, qui nobis parentela sociantur. Haec enim duo sunt, quorum humanitas consuevit gaudere solatiis. Nunc autem de illis dicit qui ad sanctum virum consolandi gratia veniebant, sicut libri ipsius textus eloquitur, et magis crebris exprobrationibus ejus animum sauciabant. Nunc autem venit super te plaga, et defecisti: et tetigit te, et conturbatus es , etc. Sed consideremus quam vehemens erat afflictio, quando ab amicis et proximis talia sustinebat, ut qui solent esse remedium calamitatum multarum,
Abbreviated transcription (Latin):
Dominus enim quicquid non asꝑnat᷑
amplectitur: Ille enim gemitus non
absconditur deo qui pius est: qui pro
anime suȩ liberatione ꝑsoluit᷑. Nam
multi gemunt ꝑdentes diuitias. desi¬
deria turpia ꝑquirentes . s ille gemitꝰ.
ille fletus. duimnitati probatur abscon¬
ditus Gemitus enim dictus ÷ pro expͥ¬
mendo magno dolore. quasi geminatus
Corporeis erumpnis flebili alligatiõe
decursis. nunc ad animi uenit grauis¬
simo dolores: ut postquam caro multa
ꝑtulerat. mens quoq beati uiri uehe¬
mentius probaret᷑ afflcta Et respice.
quo decore distributa u̾ba colluceant:
ynum pendet ex altero: quia descru¬
it fortitudo. conturbatum ẽ cor: For¬
titudinem suam dicit patientiȩ robut
quȩ qͣm dui ꝑmanserit. uoluntatem
nr̃am ĩ sua firmitate custodit: Si uero
recesserit: mens turbata succumbit.
Malorum itaq habundantia: molliã
in se dicit patientiȩ firmitatem: Sequit᷑:
ilumen oculoeum meorum. non est

Expanded text:
Dominus enim quidquid non aspernatur, Dominus enim quidquid non aspernatur, amplectitur. Ille enim gemitus non absconditur Deo qui pius est, qui pro animae liberatione persolvitur. Nam multi gemunt perdentes divitias, desideria turpia perquirentes: sed ille gemitus et ille fletus Divinitati probatur absconditus. Gemitus enim dictus est pro exprimendo magno dolore, quasi geminatus Corporeis aerumnis flebili allegatione decursis, nunc ad animi venit gravissimos dolores; ut postquam caro multa pertulerat, mens quoque beati viri vehementius probaretur afflicta. Et respice quo decore distributa verba colluceant. Unum pendet ex altero: quia deseruit fortitudo, conturbatum est cor. Fortitudinem suam dicit patientiae robur, quae, quandiu permanserit, voluntatem nostram in sua firmitate custodit: si vero recesserit, mens turbata succumbit. Malorum itaque abundantia mollitam in se dicit patientiae firmitatem. Sequitur, et lumen oculorum meorum non est
Abbreviated transcription (Latin):
Possumus enim corpore curuari: et
animo ñ humiliari S hic ideo u¬
trumq coniunctum ẽ: quia multi¬
plex calamitas liberum nil relinqͥt.
his ȩtiam aliquid maius adiecit
usquequaq. id ÷ ex omni parte. ex
omni ꝯsideratione: ut eum copiosa
calamitaᷤᷤ undiq probaret᷑ ambisse.
Sequitur: Rugiebam a gemitu cor¬
dis mei: Rugire ꝓpriȩ beluarum ẽ:
hic autem ut genitum ostenderet
fortiorem: ipsis se comparat. qui
ualidissimo fremitu suum uelle
declarant: Et uide quid sequitur.
Agemitu cordiᷤᷤ mei ut uirtutem
patientiȩ magnȩ monstraret: in
gemitum se asserit non in u̾ba pro-¬
rupisse. Et ante te omne desicderium
meum: ⁊ gemttus meus a te non est ab¬
sconditus Tale fuit desiderium eius.
ut ante dm̃ ẽẽ mereretur: Nam qui
peccatis suiᷤᷤ ueniam petit. qui omnia
illa facit quȩ superus sunt decursa.
ante dm̃ ponit desiderium suum: Iam
quod ante ipsum ẽ. consueuit audire

Expanded text:
Possumus enim corpore curvari, et Possumus enim corpore curvari, et animo non humiliari: sed hic ideo utrumque conjunctum est, quia multiplex calamitas liberum nil relinquit. His etiam aliquid majus adjecit: Usquequaque, id est ex omni parte, ex omni consideratione; ut eum copiosa calamitas undique probaretur ambiisse. Sequitur, Rugiebam a gemitu cordis mei. Rugire proprie belluarum est. Hic autem ut gemitum ostenderet fortiorem, ipsis se comparat, quae validissimo fremitu suum velle declarant. Et vide quod sequitur, a gemitu cordis mei; ut virtutem patientiae magnae monstraret, in gemitum se asserit, non in verba prorupisse. Vers. 9. Et ante te omne desiderium meum: et gemitus meus a te non est absconditus. Tale fuit desiderium ejus, ut ante Deum esse mereretur. Nam qui peccatis suis veniam petit, qui omnia illa facit quae superius sunt decursa, ante Deum ponit desiderium suum. Jam quod ante ipsum est, consuevit audire.
Abbreviated transcription (Latin):
uana imaginatione fatigare Dicit
enim uitium quo maxime humana
laborat infirmitas: ut modo in ora¬
tione prostrati. suꝑflua res uideamͣ
appetere: Modo psaliodiam dicen¬
tes. terrena cogitemus. S de tsta il¬
lusione quam patinur: sufficienter
dictum ÷ in libro. quem de anima
ꝓ nĩa mediocritate conscripsimus.
S cum istud maxime contingere sole¬
at otiosis. dicit sibi quoq prouenisse.
qui sanitatem corporis non habebat:
ut tamqͣm ciitas obsessa. infestanti¬
bus inimiciᷤᷤ. undiq pulsaretur: Nã
quamuis caro diu̾sis frangeret᷑ angu¬
stiis: originalibus tamen uiciis non
reddebatur excepta. Ista est illusio.
quȩ secundo domini curatur aduen¬
tu: quando ⁊ carnis uiciis caremus.
⁊immissiones diabolicas ultra non
patimur. Incuruatus sum ⁊ hu¬
miliatus sum usquequaq: rugiebã
a gemitu cordiᷤ mei Ipsa quidem ũ¬
ba repetit: s uehementiora facta suñ
dum in uno u̾siculo colliguntur.

Expanded text:
vana imaginatione fatigare. Dicit vana imaginatione fatigare. Dicit enim vitium, quo maxime humana laborat infirmitas: ut modo in oratione prostrati, superfluas res videamus appetere; modo psalmodiam dicentes terrena cogitemus. Sed de ista illusione quam patimur, sufficienter dictum est in libro quem de Anima pro nostra mediocritate conscripsimus. Sed cum istud maxime contingere soleat otiosis, dicit sibi quoque provenisse, qui sanitatem corporis non habebat; ut tanquam civitas obsessa infestantibus inimicis undique pulsaretur. Nam quamvis caro diversis frangeretur angustiis, originalibus tamen vitiis non reddebatur  ed., credebatur excepta. Ista est illusio quae secundo Domini curatur adventu, quando et carnis vitiis caremus, et immissiones diabolicas ultra non patimur. Vers. 8. Incurvatus sum et humiliatus sum usquequaque: rugiebam a gemitu cordis mei. Ipsa quidem verba repetit, sed vehementiora facta sunt, dum in uno versiculo colliguntur.
Abbreviated transcription (Latin):
tis doloribus uidebat᷑ oneratus. Mise¬
tis enim affugit᷑ qui animã suam
doloribus fletibusq castigat: Sicut ipse
quantum ad considerationem passio¬
num ꝑtinet. dicit Desperaui. nequa
nem: Siue terminum uitȩ significat.
siue dominum saluatorem: Quia
tam diu fidelium unusquisq turba¬
tur. donec ad ipsum indulgentia
concessa ꝑueniat. Nam quod sequit.
totadie contristatus in grediebar: c̃õ¬
tinuationem doloris ostendit: Dicen¬
do enim. totadie. simul ⁊ noctes de-¬
signat. quȩ non erant a cruciatibus
eius alienȩ: cuius cicatrices computru¬
isse reftruntur: S inter hȩc ingre¬
diebatur tristis afflctus: ⁊ quod est
fidelibus familiare. nequaquam de
domini pietate desperans Quoniã
anuma mea completa est illusionibꝰ:
⁊ non est sanitas in carne mea Hinc
erat quod totadie contristabatur: ꝙ
diabolus qui corpus susceperat affli¬
gendum. non cessabat. ⁊ animã eius

Expanded text:
tis doloribus videbatur oneratus. Misetis doloribus videbatur oneratus. Miseriis enim affligitur, qui animam suam doloribus fletibusque castigat; sicut ipse quantum ad considerationem passionum pertinet, dicit: Desperavi, nequaqnem, sive terminum vitae significat, sive Dominum Salvatorem: quia tandiu fidelium unusquisque turbatur, donec ad ipsum indulgentia concessa perveniat. Nam quod sequitur, tota die contristatus ingrediebar, continuationem doloris insinuat. Dicendo enim, tota die, simul et noctes designat, quae non erant a cruciatibus ejus alienae, cujus cicatrices computruisse referuntur. Sed inter haec ingrediebatur tristis afflictus; et quod est familiare fidelibus, nequaquam de Domini pietate desperans. Vers. 7. Quoniam anima mea completa est illusionibus, et non est sanitas in carne mea. Hinc erat quod tota die contristabatur, quia diabolus, qui corpus susceperat affligendum, non cessabat et animam ejus
Abbreviated transcription (Latin):
sanata uestigia: quas grauius constat
affugere. quando eas contigerit ad
transacta ꝑicula. remeare. Cicatrix
uͦ dicta ÷ ab eo quod inse cecum uulnꝰ
ostendat Frequenter gͦ uulneribus ta¬
bificatum corpus ostendit᷑: ut suꝑstes
ille sui pene talia ꝑtulerit. qualia so¬
lent exanimata ca dauera sustinere:
Sic ⁊ ipse dicit. solum mͥ super est sepul¬
chrum: Subuinxit. a facie insipientiȩ
meȩ id ÷ a presentia stulticiȩ meȩ Fa¬
cis enim presentiam designat: quȩ nͥ
aut animo aut corpore presto fuerit. etꝰ
species non ualet apparere. Propter ipsã
enim sedicit computruisse: ne sanctus
ur aliquid aiuini or dinationibus
imputaret. Nam ⁊ ipse ꝓprio ore sic
memceat: cum domino responderet:
deo insipient̾ locutus sum: ⁊ quȩ isttͣ
modum excederent insipientiam meã:
Iiscriis affuctus sum. ⁊ curuatus sũ
usq infinem: totadie contristatus in¬
grediebar Merito turbatus ÷ qui tan¬

Expanded text:
sanata vestigia, quas gravius constat sanata vestigia, quas gravius constat affligere, quando eas contigerit ad transacta pericula remeare Cicatrix vero dicta est ab eo quod in se caecum vulnus ostendat. Frequenter ergo vulneribus tabificatum corpus ostenditur, ut superstes ille sui pene talia pertulerit, qualia solent exanimata cadavera sustinere. Sic et ipse dicit: Solum mihi superest sepulcrum . Subjunxit, a facie insipientiae meae, id est a praesentia stultitiae meae. Facies enim praesentiam designat, quae nisi aut animo aut corpori praesto fuerit, ejus species non valet apparere. Propter ipsam enim se dicit computruisse: ne sanctus vir aliquid divinis ordinationibus imputaret. Nam et ipse proprio ore sic memorat, cum Domino responderet: Ideo insipienter locutus sum, et quae ultra modum excederent scientiseriis afflictus sum, et curvatus sum usque in finem; tota die contristatus ingrediebar. Merito yturbatus est, qui tan
Abbreviated transcription (Latin):
tinus uicta succumbit. S hiᷤᷤ iniquita¬
tibus ista uicissitudo tribuit᷑: ut quę
se leuitate erigunt intumorem. grauis¬
simis afflictionibus onerent᷑. Construc̃¬
ta sunt pulcherrima ueritate princi¬
pia: nunc partem narrationis quem¬
adinodum formata sit. debemus ex qͥ
nem. quȩ causis omnibus utiliter
apponitur: qͣndo ꝑ eam animus accu¬
sati factumq declarat᷑. Hȩc duplici.
modo formata est: Nam ꝑ quinq
u̾sus pęnas describit corporis sui: ꝑ
alios quinq qui sequunt᷑. uiolentas
refert animȩ passiones: ut nichil ui¬
deatur exceptum. quod duriᷤ calami¬
tatibus non ꝓbetur afflictum: Quod
argumentum dicitur a necessitate: q̃n
quis prȩmissis rebus asꝑis ad bonam
partem correctus adducitur: In pͥmo
igit᷑ uersu partis huius tapinosis figͣa
cognoscit᷑: quia nichil humilius. nic hil
potest abiectius inueniri: Cicatrices
enim sunt prȩcedentium uulnerum

Expanded text:
tinus victa succumbit. Sed his iniquitatinus victa succumbit. Sed his iniquitatibus ista vicissitudo tribuitur; ut qui se levitate erigunt in tumorem, gravissimis afflictionibus onerentur. Constructa sunt pulcherrima veritate principia; nunc partem narrationis, quemadmodum formata sit, debemus exquirnem, quae causis omnibus utiliter apponitur, quando per eam animus accusati factumque declaratur. Haec duplici modo formata est. Nam per quinque versus poenas describit corporis sui; per alios quinque qui sequuntur violentas refert animae passiones, ut nihil videatur exceptum, quod duris calamitatibus non probetur afflictum. Quod argumentum dicitur a necessitate, quando quis praemissis rebus asperis, ad bonam partem correctus adducitur. In primo igitur versu partis hujus tapinosis figura cognoscitur, quia nihil humilius, nihil potest abjectius inveniri. Cicatrices enim sunt praecedentium vulnerum
Abbreviated transcription (Latin):
gnificat enim qͣm patiebatur uer¬
mium comestionem: quȩ requiem
sc̃o uiro non poterat dare. quia ñ
cessabat assumere. sicut ipse ait. Et
qui me comedunt. non dormiunt.
uerum supra illas cor porales pęnas
affligi se dicit. a facie peccatorum
suorum: Mores scissimi animi. qui
dum recordatur iniquitates suas.
grauiora se credit ẽẽ passurum:¬
Im̃ iniquitates mee suꝑ posueruts
caput meum: sicut onus graue graua¬
tȩ sunt super me. Adicitur ad impe¬
trandam beniuolentiã. tercius modus.
ut non se in uiste ꝑculsum dicat. sea
peccatis siuis uideatur imputare quoa
patitur: Nunc ad exponenda uerba
redeamus: Iniquitates nr̃ȩ eleuant
se suꝑ caput ñrm: quando sibi am¬
plius iundicant. quam ratio. usti¬
cia que patiatur:. Caput enim nr̃m
ratio est: supra qͣm inter bona collata
celsius nil habemus Ipsa enim duce
domino prestante dirigimur: ipsa
nos ad bonos actus ꝓficuaq ꝑducit.
Quam si iniquitas oppresserit. illa pro¬

Expanded text:
gnificat enim, quam patiebatur, vergnificat enim, quam patiebatur, vermium comestionem, quae requiem sancto viro non poterat dare: quia non cessabat absumere, sicut ipse ait, Et qui me comedunt non dormiunt . Verum supra illas corporales poenas affligi se dicit a facie peccatorum suorum, more sanctissimi animi, qui dum recordatur iniquitates suas, graviora se credit esse passurumm iniquitates meae superposuerunt caput meum: sicut onus grave gravatae sunt super me. Adjicitur ad impetrandam benevolentiam tertius modus, ut non se injuste perculsum dicat, sed peccatis suis videatur imputare quod patitur. 129 Nunc ad exponenda verba redeamus. Iniquitates nostrae elevant se super caput nostrum, quando sibi amplius vindicant, quam ratio justitiaque patiatur. Caput enim nostrum ratio est, supra quam inter bona collata celsius nil habemus. Ipsa enim duce, Domino praestante, dirigimur; ipsa nos ad bonos actus proficuaque perducit. Quam si iniquitas oppresserit, illa pro
Abbreviated transcription (Latin):
uet: qm̃ caro eius bellum sustinere
non poterat. quȩ tot ictibus ꝑcussa
coeruerat. Uultus ÷ irȩ. timor future
uindietę sub magno pauore cogitat᷑.
Unde adeo. se petit ab ira futura libe¬
rari qm̃ ab indignatione uentura.
omnino sic se dicit ẽẽ ꝑterritum.
ut sanitatem corporis omnim odo
non haberet: More famuli uerecun¬
di. qui anteqͣm u̾bera patiatur. fu¬
turis lam tormentis uehem enter
affligitur: Qui uͦ mente callosus
est: nec ipsas pęnas dum infligunt᷑
horrescit. Subiunxit ȩtiam. Non
est pax ossibus meis. Quod supra
dixit sanitatem. nunc repetit pac̾e:
Mertto. quia sanitas est totius cor¬
poris pax humorum. ⁊ tem perata
tranquillitaᷤᷤ. Hic iam nimietas
doloris exprimit᷑ ut qui dixerat
carnem suam ẽẽ non sanam. nunc
dicat ȩtiam ossa fuisse turbata:
Grauior enim pena est quȩ usq ad
interiora descendit: nec aliquid in¬
tactum relinquit᷑ quando ipsa cor¬
poris firmamenta quatiuntur: Sĩ¬

Expanded text:
vet, quoniam caro ejus bellum sustinere vet, quoniam caro ejus bellum sustinere non poterat, quae tot ictibus percussa corruerat. Vultus est irae, timor futurae vindictae sub magno pavore cogitatus. Unde a Deo se petit ab ira futura liberari, quoniam ab indignatione ventura omnino sic se dicit esse perterritum, ut sanitatem corporis omnimodo non haberet. More famuli verecundi, qui antequam verbera patiatur, futuris jam tormentis vehementer affligitur: qui vero mente callosus est, nec ipsas poenas, dum infliguntur, horrescit. Subjunxit etiam: Non est pax ossibus meis. Quod supra dixit, sanitatem, nunc repetit pacem: merito, quia sanitas est totius corporis pax humorum et temperata tranquillitas. Hic jam nimietas doloris exprimitur; ut qui dixerat carnem suam esse non sanam, nunc dicat etiam ossa fuisse turbata. Gravior enim poena est quae usque ad interiora descendit; nec aliquid intactum relinquitur, quando ipsa corporis firmamenta quatiuntur. Si
Abbreviated transcription (Latin):
benedixit infixe: qui a doloribus
eius requies ẽe. non poterat. Sic enĩ
i ipse beatissimus dicit: quia sagit¬
tȩ domini in me sunt. Quarum in¬
dignatio ebibit sp̃m meum: ⁊ terro¬
res domini militant contͣ me. Seqͥt᷑.
Et confirmasti suꝑ me manum tuã.
Cum diuina uirtus fidelium salu¬
tem uitamq semper operet᷑: hic qͣsi
manibus eius imputat᷑. quod diu
cladibus numerosiᷤᷤ affugitur Non
quia ipse filioᷤᷤ eius extinxerat. facul¬
tatem lacerauerat. ipsumq ulcerum
dolore ꝑcusserat: S qm̃ tardabat
diabolum remouere. qui talia pro¬
babatur infligere. Ita ⁊ in ꝓprio eius
libro positum est Cur non tollis
peccatum meum i quare non aufers
iniquitatem meam: Quod congru¬
enter a potestate iudicis dicit᷑: ut sa¬
lutaris beniuolentia comparet᷑¬
Nec ÷ sanitas in carne mea a uultu
ire tuȩ: non est pax ossibus ineis a fa¬
cie peccatorum meoꝵ. Ah infirmitate
quoq ꝑsone suę. misericordiam mo¬

Expanded text:
bene dixit, infixae, quia doloribus bene dixit, infixae, quia doloribus ejus requies esse non poterat. Sic enim et ipse beatissimus dicit: Quia sagittae Domini in me sunt, quarum indignatio ebibit spiritum meum, et terrores Domini militant contra me. Sequitur, et confirmasti super me manum tuam. Cum divina virtus fidelium salutem vitamque semper operetur, hic quasi manibus ejus imputatur quod diu cladibus numerosis affligitur; non quia ipse filios ejus exstinxerat, facultatem laceraverat, ipsumque ulcerum dolore percusserat; sed quoniam tardabat diabolum removere, qui talia probabatur infligere. Ita et in proprio ejus libro positum est: Cur non tollis peccatum meum, et quare non aufers iniquitatem meam ? Quod congruenter a potestate judicis dicitur, ut salutaris benevolentia comparetsanitas in carne mea a vultu irae tuae, non est pax ossibus meis a facie peccatorum meorum. Ab infirmitate quoque personae suae misericordiam mo
Abbreviated transcription (Latin):
quȩ de talibus u̾biᷤᷤ. in psalmo sexto ĩa
dicta sunt: Quoniam sagntȩ tuȩ in¬
fixȩ sunt michi: ⁊ confirmasti suꝑ me
manum tuam Secuta est causa ꝓba¬
bilisũ in illo uidicio iam non debeat
puniri. qui malis prȩsentibus uehe¬
menter affuctus est Dominus enim
cum hic uindicat. ibi parcit: quoniã
dementia ipsius in id ipsum duas nõ
etigit ultiones. sicut scriptum est
llon udicabit dominus bis in id ip¬
sum. S cum fidelissimus famulus
st cognosceret diabolica fraude uexari:
sciebat tamen eum in se non potrusse pre¬
ulallere. nisi licentiam duiniᷤ uissignibꝰ
acpiset: Ideoq ad illum loquit᷑. in
cuius potestate uniu̾sa sunt posita
Sagitȩ. ⁊ in bono ⁊ in malo accipiun¬
tur. Inbono: itt est illud. Sagittas
suas ardentibus effȩcit: Nam hic sagit¬
tȩ designant diabolicas potestates: qͥ
taiquam tela uulnerant. qͣndo do-¬
mini ꝑmissione diriguntur: Et

Expanded text:
quae de talibus verbis in psalmo sexto jam quae de talibus verbis in psalmo sexto jam dicta sunt. Vers. 2. Quoniam sagittae tuae infixae sunt mihi, et confirmasti super me manum tuam. Secuta est causa probabilis; ut in illo judicio jam non debeat puniri, qui malis praesentibus vehementer afflictus est. Dominus enim cum hic vindicat, ibi parcit, quoniam clementia ipsius in idipsum duas non exigit ultiones; sicut scriptum est: Non judicabit Dominus bis in idipsum . Sed cum fidelissimus famulus se cognosceret diabolica fraude vexari, sciebat tamen eum in se non potuisse praevalere, nisi licentiam divinis jussionibus accepisset; ideoque ad illum loquitur in cujus potestate universa sunt posita. Sagittae et in bono et in malo accipiuntur. In bono, ut est illud, Sagittas suas ardentibus effecit . Nam hic sagittae designant diabolicas potestates, quae tanquam tela vulnerant, quando Domini permissione diriguntur. Et
Abbreviated transcription (Latin):
erat tantum de sua pęna sollicitus.
quantum de domini offensione sus¬
pectus. Rogat ne tormenta quȩ pa¬
tiebatur: irato uidice sustineret:
uerberatio enim quȩ uenit quia¬
a inente correctio est: sicut legitur:
A rgue sapientem: ⁊ amabit te: Quȩ
autem uenit ab infenso uidice: ratio¬
nabiliter formidat᷑. Iua enim emen¬
dationẽ prȩstat: ista exigit ultionẽ.
hine est quod rogat ut non arguatur
inura: ne in eũm dampnatione ꝑpetua
uindicetur: Sic enim metuens. ⁊ in libro
suo dicit: Iratus est contra me furor etꝰ:
isic me habuit quasi hostem suum:
De ira uͦ domini. pat augustinus in
libro enchiridion. pulchra breuitate.
dis seruit dicens. Cum autem deus ira¬
sci dicitur: non eius significatur ꝑtur¬
batio. qualiᷤ est in animo irascentis ho¬
minis. s ex humanis motibus trans la¬
to uocabulo. uindicta eius quȩ non
nisi iusta est. irȩ nomen accepit. De
ua deniq uł furore. illa sufficiant:

Expanded text:
erat tantum de sua poena sollicitus, erat tantum de sua poena sollicitus, quantum de Domini offensione suspectus, rogat ne tormenta quae patiebatur irato judice sustineret. Verberatio enim quae venit a quieta mente correctio est, sicut legitur: Argue sapientem, et amabit te ; quae autem venit ab infenso judice rationabiliter formidatur. Illa enim emendationem praestat, ista exigit ultionem. Hinc est quod rogat ut non arguatur in ira, nec in eum damnatione perpetua vindicetur. Sic enim metuens et in libro suo dicit: Iratus est contra me furor ejus, et sic me habuit quasi hostem suum . De ira vero Domini Pater Augustinus in libro Enchiridion pulchra brevitate disseruit dicens: Cum autem Deus irasci dicitur, non ejus significatur perturbatio, qualis est in animo irascentis hominis; sed ex humanis motibus translato vocabulo, vindicta ejus, quae non nisi justa est, irae nomen accepit. De ira denique vel furore illa sufficiant
Abbreviated transcription (Latin):
afflictum commemorat. ⁊ animũ
refert amicoꝵ imputationibꝰ gͣuiter
sauciatum: ut eum nulla consolatio
in utraq parte relinquit᷑. totis uiritꝰ
dominus exoretur. Tercio subiungrt
collatio. medicina salitariᷤᷤ: qm̃ inter
multiplices calamitates. spem suã dic̃
in domino posuisse: more autem de¬
uotissimi famuli. paratum se quoq
ad flagella testatur. qm̃ plus se acdhuc
mereri putat. qͣm uidetur ẽẽ ꝑpessu.
Lost hec prouenit. que semper pem¬
tentibus datur exultatiua ꝯclusio.
ubi iam a cladibus omnibus liberatꝰ.
salutis sue dm̃ ꝓfitettir auctorem: ut
inanifeste doceatur in spe certissima
collocatus. qui tantȩ lȩtitiȩ participa¬
tione ditatus est:¬
omine ne inira tua arguaᷤᷤme:
neq infurore tuo corripias me
Uir iste scĩssimus. sicut de ipso dñs
dixit. simplex. rectus. ⁊ timens deũ.
ac recedens a malo. cum temptationi¬
bus diaboli fuisset traditus ad pro¬
bandum: int̾ dolores anxius non

Expanded text:
afflictum commemorat, et animum afflictum commemorat, et animum refert amicorum imputationibus graviter sauciatum; ut cum nulla consolatio in utraque parte relinquitur, totis viribus Dominus exoretur. Tertio subjungitur consolatio medicinae salutaris, quam inter multiplices calamitates spem suam dicit se in Domino posuisse. More autem devotissimi famuli paratum se quoque ad flagella testatur: quoniam plus se adhuc mereri putat, quam videatur esse perpessus. Post haec provenit quae semper poenitentibus datur exsultativa conclusio: ubi jam a cladibus omnibus liberatus, salutis suae Deum profitetur auctorem; ut manifeste doceatur in spe certissima collocatus, qui tantae laetitiae participatione ditatus estomine, ne in ira tua arguas me, neque in furore tuo corripias me. Vir iste sanctissimus; sicut de ipso Dominus dixit: Simplex, rectus, et timens Deum, ac recedens a malo , cum tentationibus diaboli fuisset traditus ad probandum, inter dolores anxius, non
Abbreviated transcription (Latin):
ciat: Considerandum ÷ ętiam. quod
ĩ hiᷤᷤ psalmi s penitentium. nullus tan-¬
ta legatur ẽẽ ꝑpessus: ut merito ad
mensuram malorum recipi credat᷑
qualitas gaudiorum: Diuisio ꝑsalgoi
er figuram ethopoean. ꝑsona
introducitur. ut dictum est.
inuicti militis xp̃i. Uulnerum dolo¬
re confixa. u̾niibus scaturiens. insuꝑ
Sex probrationibus sauciata: et inter
tot calamitates obsessa. sola fidei ui¬
uacitate sanissima. Quam merito
beato iob ⁊ nos credimus applicandã:
quando huic ⁊ erumpnȩ similes
extiterunt. ⁊ pęne ipse sermo uidet᷑
esse consimilis: Qua ꝓpter ꝑ loca sin¬
gula delibro ipsius testimonia da¬
bimus: ut omnino passiones ipsȩ
Sͥ congruere ac conuenire uidean¬
tur: Psalmus gͦ iste pęnitentis. qͣ¬
drifaria distinetione diuisus est.
Primo continet ex ordium: in quo
misericordiã mouet benigni udiciᷤᷤ
uita pęnaliᷤ. Sequit᷑ biꝑtita narratio.
ubi ⁊ corpus suum diuersis pęnis

Expanded text:
ciat. Considerandum est etiam quod ciat. Considerandum est etiam quod in his psalmis poenitentium nullus tanta legatur esse perpessus, ut merito ad mensuram malorum recipi credatur qualitas gaudiorum. Divisio psalmi. Per figuram ethopoeiam persona introducitur ut dictum est invicti militis Christi, vulnerum dolore confixa, vermibus scaturiens, insuper exprobrationibus sauciata, et inter tot calamitates obsessa, sola fidei vivacitate sanissima. Quam merito beato Job et nos credimus applicandam, quando huic et aerumnae similes exstiterunt, et pene ipse sermo videtur esse consimilis. Quapropter per loca singula de libro ipsius testimonia dabimus; ut omnino passiones ipsae sibi convenire ac congruere videantur. Psalmus ergo iste poenitentis quadrifaria distinctione divisus est. Primo continet exordium, in quo misericordiam movet benigni judicis vita poenalis. Sequitur bipartita narratio, ubi et corpus suum diversis poenis
Abbreviated transcription (Latin):
frequentia temperemus sicut ⁊ in
tricesimo pͥmo psalmo. positum ÷.
dauid intellectus. Sic ⁊ in quinqͣ¬
gesimo psalmo ipse ꝓfitetur: ⁊ pec¬
catum meum contra me est semꝑ.
S licet ꝓpheta nominiᷤᷤ sui testimo¬
nio dicat. qͣm maxime de futuris:
tamen nec preterita derelinquit. qͤ
ad salutẽ fidelis ppłi ꝑtinere cogno¬
scit. Hic enim psalmus ut quidam
uoluerunt. totus ad beatum iob
uiuacissimam ꝑtinet passionem.
qui sup erator fuit uitę mortalis. car¬
nis suę debellator. triumphator
ingentium suppliciorunr: scilicet
ut penitentibus onera sua reddat
leuia. dum grauissimȩ temptatiõis
referuntur exempla Consuetudo
est enim scripturȩ diuinȩ: ut cum
exercitatis simus miles xp̃i afflictꝰ
dicit. tyronis uide animus efficatius
im buat᷑. Qua ꝓpter in afflictionibus
asperiᷤᷤ gaudeamus. in carnis nostrȩ
cruciatione lȩtemur: qm̃ boc noᷤᷤ ab
ȩterna pęna liberat. quod hic ꝓpter

Expanded text:
frequentia temperemus. Sicut et in frequentia temperemus. Sicut et in tricesimo primo psalmo positum est, David intellectus; sicut et in quinquagesimo psalmo ipse profitetur, et peccatum meum contra me est semper . Sed licet propheta nominis sui testimonium dicat quam maxime de futuris, tamen nec praeterita derelinquit, quae ad salutem fidelis populi pertinere cognoscit. Hic enim psalmus ut quidam voluerunt totus ad beati Job vivacissimam pertinet passionem, qui superator fuit vitae mortalis, carnis suae debellator, triumphator ingentium suppliciorum; scilicet ut poenitentibus onera sua reddantur levia, dum gravissimae tentationis referuntur exempla. Consuetudo est enim Scripturae divinae, ut cum exercitatissimus miles Christi afflictus dicitur, tironis inde animus efficacius imbuatur. Quapropter in afflictionibus asperis gaudeamus, in carnis nostrae cruciatione laetemur: quoniam hoc nos ab aeterna poena liberat, quod hic propte
Abbreviated transcription (Latin):
u̾ba sp̃c sc̃i dignatione prolata
sunt. quam mirabili uir¬
tute illa tunica domini xp̃i superna
dispensatione contexta est. non filis.
s u̾sibus. non stamine. s compuneti¬
one. non lana. s gratia: scilicet que
totum corpus eius ambiat. ⁊ membra
ipsius inmodum sacrȩ uestis operiat:
Quam non ualuit diuidere m ilitũ
insana. proteruia. Quam non pot̾
hereticoꝵ tot seculis dum semꝑ caꝑtt᷑¬
ant scindere multitudo: s in sua
firmitate consistens. illoᷤᷤ tantum ꝓ¬
tegit. quos domino placere cognoscit:
Rogemꝰ ergo inseparabilem trinita¬
tem: ut hȩc uestiᷤ. i nos ꝓtegat. atq
intra suoᷤᷤ sinus gratuita aignatiõe
concludat Quo loco. sedulii u̾ba
mutuanda sunt. Grandia posco
quidem: s tu dare grandia nosti.
nobiᷤᷤ titulus iste ꝓnunciat.
ut quia peccatum omnimodis ef
fugere non ualemus. certe ipsum
delictum in cominemoratione sem¬
ꝑ habere debeamus: quatenus dũ
culpe memores sumꝰ. a delictorum

Expanded text:
itus sancti dignatione prolata sunt! quam mirabili virtute illa tunica Domini Christi superna dispensatione contexta est, non filis, sed versibus; non stamine, sed compunctione; non lana, sed gratia; scilicet quae totum corpus ambiat, et membra ipsius in modum sacrae vestis operiat; quam non valuit dividere militum insana protervia; quam non potest haereticorum tot saeculis, dum semper carpant, scindere multitudo: sed in sua firmitate consistens, illos tantum protegit quos Domino placere cognoscit! Rogemus ergo inseparabilem Trinitatem, ut haec vestis et nos protegat, atque intra suos sinus gratuita dignatione concludat. Quo loco Sedulii verba mutuanda sunt: Grandia posco quidem, sed tu dare grandia nosti.  titulus iste pronuntiat, ut quia pecfugere non valemus, certe ipsum delictum in commemoratione semper habere debeamus; quatenus dum culpae memores sumus, a delictorum
Abbreviated transcription (Latin):
pantur: Quod autem ait. deficientes
deficient: argumentum ẽ. quod dicit᷑
a quigatiᷤᷤ. Hȩc enim u̾ba ex se ipsa na¬
scuntur: ⁊ orta ab uno. sibi consona
tor: quando dei u̾bum audit: ⁊ non
ilud suiᷤᷤ operibus rẽp̃sentat. Hoc est
enim ñ soluere: uissa minime diuini¬
tatis implere Mutuat᷑ ętiam quando
dei beneficia diu̾sa suscipit: ⁊ nullã
gratiarum restituit actionem. Sed
aontra ꝓteruus ⁊ tamquã nichil acce¬
perit. semꝑ ingratus est: Iusti uͦ causa
diuersa est. Nam qͣmius hic pauca
suscipiat: pia deuotione plura restitu¬
it: Largienter in omnibus gratias
agens. pauꝑtatem sibi datam diuitiaᷤᷤ
pitat. dolores quoq ipsoᷤ ⁊ calamita¬
tes amplectit᷑: qui spe futuri pręmii
contra ipsas quoq morteᷤ patientia in¬
terueniente confligit: Et intende qđ
dicit: miseretur et comodat. Hoc et¬
ad elemosinas ꝑtinet largiendas: ubi
prius misericordia precedit. ⁊ post. hu¬

Expanded text:
pantur. Quod autem ait, deficientes pantur. Quod autem ait, deficientes deficient, argumentum est quod dicitur a conjugatis. Haec enim verba ex seipsis nascuntur, et orta ab uno sibi consona tor, quando verbum Dei audit, et non illud suis operibus repraesentat. Hoc est enim non solvere, jussa minime Divinitatis implere. Mutuatur etiam quando Dei beneficia diversa suscipit, et nullam gratiarum restituit actionem; sed contra protervus, et tanquam nihil acceperit, semper ingratus est. Justi vero causa diversa est; nam quamvis hic pauca suscipiat, pia devotione plura restituit: largienti in omnibus gratias agens, paupertatem sibi datam divitias putat, dolores quoque ipsos et calamitates amplectitur, qui spe futuri praemii contra ipsas quoque mortes patientia interveniente confligit. Et intende quod dicit, miseretur et commodat, hoc ad eleemosynas pertinet largiendas, ubi prius misericordia praecedit, et post hu
Abbreviated transcription (Latin):
constat ẽe completos Nam hic a semet¬
ipsi ᷤ satiati ⁊ locupletes ȩstimantur:
quorum omnino ieuina. ⁊ inanis ÷
quamuis copiosa satietas. uidelicet
quȩ usq ad hoc ꝑducit ut pereant:
Et nota quia peccatores ꝑituros esse
confirmat: id ÷ in illa uidicatione
dampnandoᷤ: Nam inuenies impio
qui pęne toto uitȩ suȩ tempr mun¬
danis delectationibus ꝑfruuntur:
Cur gͦ dicit mox : qm̃ qui ruinosam
altitudinem ascendit. statim a ueri¬
tate cadit: quia tunc incipit perire.
cum nititur ruitura conscendere:
Deficientes enim poterant. ⁊ altter
deficere: ut inditio eorum aliquod
fortasse remaneret Addidit. tamqͣm
fumus: ut nulla pars actuum eoꝵ
residua ẽẽ noscatur: Nam sicut ist
li flammiᷤ egrediens ꝑ aera extollitur
inubus conglobatiᷤ. ⁊ quantõ magis
altius euolat. tanto celeriris euanescit:
sic peccata tenebrosa ⁊ leuia. qͣnto se
amplius erigunt. tanto uelocius dissi¬

Expanded text:
constat esse completos. Nam hic a semetconstat esse completos. Nam hic a semetipsis satiati et locupletes aestimantur, quorum omnino jejuna et inanis est, quamvis copiosa satietas, videlicet quae usque ad hoc perducit ut pereant. Et nota quia peccatores perituros esse confirmat, id est, in illa judicatione damnandos. Nam invenies impios, qui pene toto vitae suae tempore mundanis delectationibus perfruuntur. Cur ergo dicit, mox? Quoniam qui ruinosam altitudinem ascendit, statim a veritate cadit: quia tunc incipit perire, cum nititur ruitura conscendere. Deficientes enim, poterant et aliter deficere; ut indicium eorum aliquod fortasse remaneret. Addidit, tanquam fumus; ut nulla pars actuum eorum residua esse noscatur. Nam sicut iste de flammis egrediens per aera extollitur sinibus conglobatis, et quanto magis altius evolat, tanto citius evanescit, sic peccata tenebrosa et levia, quanto se amplius erigunt, tanto velocius dissi