comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
quod pariter ab osculante. et osculato conficitur: ꝑsona ipsa
gͦ ratione scõrs nemo dicere p̾sumebat. osculetur me ore suo .s
tantum oseulo oris sui: ipsi sane seruantes p̃rogatiu̾a istã. eui
singulariter semelq os uerbi imp̾ssum tunc ẽ. cum ei se corpora¬
uter plenitudo om̃is cluunitatis indulsit. Felix osculũ. ac stu¬
pencda dignatione mirabile: in quo non os ori impͥmit᷑. hd̾o
homini unitur. Et ibi quidẽ contactꝰ labioꝵ. complerũ sigui¬
ficat anmoꝵ: hic autẽ confederatio naturarũ. diuinis humana
componit.: quȩ in terra sunt et quȩ in cȩlis pacificans. Ipse ẽ em̃
par nr̃a: qui fecit utraq unum.. Ilhoc gͥ osculum sẽs quisq
antiqui temporis suspirabat. eo quod iocunditatẽ et exultatio¬
nem thesaurizari suꝑ ipsum. et thesauros om̃s sapientie et sei¬
entiȩ in ipso absconditos p̾sentirent. cuꝑentq et ipsi de pleni¬

Expanded text:
quod pariter ab osculante et osculato conficitur, persona ipsquod pariter ab osculante et osculato conficitur, persona ipsergo ratione sanctorum nemo dicere praesumebat, Osculetur me ore suo; sed tantum, Osculo oris sui: ipsi sane servantes praerogativam istam, cui singulariter semelque os Verbi impressum tunc est, cum ei se corporaliter plenitudo omnis divinitatis indulsit. Felix osculum, ac stupenda dignatione mirabile, in quo non os ori imprimitur, sed Deus homini unitur. Et ibi quidem contactus labiorum complexum significat animorum: hic autem confoederatio naturarum divinis humana componit, quae in terra sunt, et quae in coelis pacificans. Ipse est enim pax nostra, qui fecit utraque unum . Ad hoc igitur osculum sanctus quisque antiqui temporis suspirabat; eo quod jucunditatem et exsultationem thesaurizari super eum, et thesauros omnes sapientiae et scientiae in ipso absconditos praesentirent , cuperentque et ipsi de pleni
Abbreviated transcription (Latin):
connunctio labioꝵs. quȩ int̾dũ pacẽ mentit̾ animoꝵ. s plane¬
infusio gaudioꝵ. reuelatio secretors: mira quȩdam et quod̾am᷑
indisereta eommixtio suꝑni luminis. et illuminate mentis. Adhe¬
rens quippe do: unus sp̃c ẽ. Merito ꝓinde uisiones et somnia
non recipio. figuras et eniginata nolo: ipsas quoq angelicas fasti¬
dio species. Quippe et ipsos longe suꝑat iħc m̾s: specie sua et pul¬
chritudine sua. Non g̃ alium siue angłm siuie hominẽ .s ipsum
peto oseulari me osculo oris sui. Nec sane p̾sumo me oseulatĩ
iri ab ore ipsius ẽ enim hoc assumpti hominis unicę felicitatis.
et prerogatiue singularis: s humilius ab osculo oris sui peto me
oseulari. quod cõmune utiq ẽ multoꝵs. qui dicere possunt. et nos
om̃s cde plenitudine eius accepunus. Intendite. Sit os osculans.
uerbum assumens: oseulatũ. caro quȩ assumitur. Osculum uero

Expanded text:
conjunctio labiorum, quae interdum pacem mentitur animorum; sed planeconjunctio labiorum, quae interdum pacem mentitur animorum; sed planeinfusio gaudiorum, revelatio secretorum, mira quaedam et quodam modo indiscreta commixtio superni luminis et illuminatae mentis. Adhaerens quippe Deo, unus spiritus est . Merito proinde visiones et somnia non recipio, figuras et aenigmata nolo; ipsas quoque angelicas fastidio species. 1271 Quippe et ipsos longe superat Jesus meus specie sua et pulchritudine sua. Non ergo alium sive angelum, sive hominem, sed ipsum peto osculari me osculo oris sui. Nec sane praesumo me osculatum iri ab ore ipsius est enim hoc assumpti hominis unicae felicitatis et praerogativae singularis; sed humilius ab osculo oris sui peto me osculari, quod commune utique est multorum, qui dicere possunt, Et nos omnes de plenitudine ejus accepimus . 3. Intendite. Sit os osculans, Verbum assumens; osculatum, caro quae assumitur: osculum vero,
Abbreviated transcription (Latin):
Io oris sui. nimirũ om̃imodis cupiens tantȩ suauitatis parti¬
eipio non fraudari. Dicebat eñĩ ꝑfectꝰ quisq. Quo mͥ ora hȩc
seminruerbia ꝓpħarum: Ipse potius spetiosꝰ forma p̃ filiis ho¬
minu: ipse me osculetur oseulo oris sui. Non audio iam moysen.
impechitioris siquidẽ linguę factus ẽ m̃. Ysaiȩ labia immunda
Ipse ipse quem loquuntur ipse loquatur: ipse osculetur me.
oseuletur osculo oris sui. Non in eis iam aut ꝑ eos loquatur
mͥ. qm̃ tenebrosa aqua in mibib aeris. s ipse me oseuletur oseu¬
lo oris sui cuius gratiosa p̾sentia: et ad mirandȩ fluenta doctri¬
nȩ. fiant in me fons aquȩ salientis in uitam ȩterñã. Qũe uuxit
pater oleo leticiȩ p̃ consortib sius. numquid ñ ex ipso mͥ ube¬
rior infuncditur grã. si tamen dignetur me osculo eierlart oris
sui. Cuius utiq serio uiuus e efficax. oseulũ mͥ ẽ: non qͥde

Expanded text:
lo oris sui; nimirum omnimodis cupiens tantae suavitatis partilo oris sui; nimirum omnimodis cupiens tantae suavitatis participio non fraudari. 2. Dicebat enim perfectus quisque: Quo mihi ora haec seminiverbia prophetarum? Ipse potius speciosus forma prae filiis hominum, ipse me osculetur osculo oris sui. Non audio jam Moysen: impeditioris siquidem linguae factus est mihi . Isaiae labia immunda Ipse, ipse quem loquuntur, ipse loquatur: ipse me osculetur osculo oris sui. Non in eis jam, aut per eos loquatur mihi, quoniam tenebrosa aqua in nubibus aeris: sed ipse me osculetur osculo oris sui, cujus gratiosa praesentia, et admirandae fluenta doctrinae fiant in me fons aquae salientis in vitam aeternam. Quem unxit Pater oleo laetitiae prae consortibus suis , nunquid non ex ipso mihi uberior infunditur gratia? si tamen dignetur me osculari osculo oris sui. Cujus utique sermo vivus et efficax osculum mihi est, non quidem
Abbreviated transcription (Latin):
nea: qualis deniq suo loco plemus describetur. S: p̾terit hori.
qua nos exire urget ad oꝑa manuum. et pauꝑtas et institutio
regularis. Cras in nomine clĩ quod ceꝑamus ꝓsequemur de
osculo: quia cde titulo hodiernus sermo nos expediuit. Sermo.i
rolorẽ desiderii patrum suspirantium xp̃i in carne
pͥsentiam. frequentissune cogitans: compungor et
confundor in memetipso. Et nunc uix contineo lacͥ¬
mas. ita pudet teporis torporisq miserabilium tem¬
poꝵ hoꝵs. Cui uamq nr̃m tantum ingerat gaudium gr̃e huiꝰ
erhibitio: quantum scĩs ueterib accenderat desideriũ ꝓmissio:
flagrans. et pie expectationis affectum: spirat mͥ uox ista. Oscu¬
letur me oseulo oris sus. Senserat nimirum in spũ quisquis
cunc spualis ẽe̾ poterat. quanta foret gr̃a diffusa in labiis illis:
ꝓpterea loquens in desiderio aniiȩ aiebait. osculetur me oscu¬

Expanded text:
nea, qualis denique suo loco plenius describetur. Sed praeterit hora, nea, qualis denique suo loco plenius describetur. Sed praeterit hora, qua nos exire urget ad opera manuum et paupertas et institutio regularis. Cras in nomine Domini quod coeperamus prosequemur de osculo, quia de titulo hodiernus sermo nos expedivit. SERMO Irdorem desiderii Patrum suspirantium Christi a carne praesentiam frequentissime cogitans, compungor et confundor in memetipso; et nunc vix contineo lacrymas, ita pudet teporis torporisque miserabilium temporum horum. Cui namque nostrum tantum ingerat gaudium gratiae hujus exhibitio, quantum sanctis veteribus accenderat desiderium promissio? ! Illorum ergo desiderium flagrans et piae exspectationis affectum spirat mihi vox ista: Osculetur me osculo oris sui . Senserat nimirum in spiritu, quisquis tunc spiritualis esse poterat, quanta foret gratia diffusa in labiis illis. Propterea loquens in desiderio animae aiebat, Osculetur me oscu
Abbreviated transcription (Latin):
Exꝑti recognoscant: mnexꝑti mardescant: desiderio non tam
cognoscendi quam exꝑiendi. Non ẽ enim strepitus oris. s ui¬
bilus cordis. non sonus labioꝵ. s motus gaudioꝵ: uoluntatum
non uocum consonantia. Non auditur foris. nec enim in pu¬
blico ꝑsonat: sola quȩ cantat audit. et cui cantatur: id ẽ sponsa
et sponsus. Est quippe nuptiale carmen. expͥmens castos iocun¬
dosq complexus animorum: moꝵs concordiam: affectuũq con¬
sentancam ad alterutrũ caritatẽ. Ceterum non ẽ illud cantare
seu audire animȩ puerilis. et neophitȩ adhuc. et recens conuer¬
sȩ de scło: s ꝓuecte iam et eruditȩ mentis. quȩ suis nimirum
ꝓfectib d̾o ꝓmouente in tantũ iam creuerti. quatinus ad per¬
fectã etatẽ et ad nubiles quodammꝰ ꝑuenerit amos. annos
dieo meritoꝵ non tempors.: facta nuptiis cęlestis sponsi ido¬

Expanded text:
Experti recognoscant, inexperti inardescant desiderio, non tam Experti recognoscant, inexperti inardescant desiderio, non tam cognoscendi, quam experiendi. Non est enim strepitus oris, sed jubilus cordis; non sonus labiorum, sed motus gaudiorum; voluntatum, non vocum consonantia. Non auditur foris, nec enim in publico personat: sola quae cantat audit, et cui cantatur, id est sponsa et sponsus. Est quippe nuptiale carmen, exprimens castos jucundosque complexus animorum, morum concordiam, affectuumque consentaneam ad alterutrum charitatem. 12. Caeterum non est illud cantare seu audire animae puerilis et neophytae adhuc, et recens conversae de saeculo, sed provectae jam et eruditae mentis; quae suis nimirum profectibus. Deo promovente, in tantum jam creverit, quatenus ad perfectam aetatem, et ad nubiles quodam modo pervenerit annos, annos dico meritorum, non temporum; facta nuptiis coelestis sponsi ido
Abbreviated transcription (Latin):
Quoquin: ingratus reputabitur cum ddiscussio uenerit. qͥ non
poterit dicere sõ. Cantabiles mͥ erant iustificationes tuȩ: in
loco ꝑegrinationis meȩ. Arbitror uos in uobis ipsis illa iam r¬
cognoscere. quȩ in psalterio non cantica canticoꝵ s cantica gra¬
duum appellantur: eo quod ad singulos ꝓfectus ur̃os. iuxta as¬
censiones quas quisq in corde suo disposuit. singula suit can¬
tica deꝓmencla. ad laucdẽ et głam ꝓmouentis. Quonãmͦ imple¬
atur aliter ille uersiculus non uideo. uox exultationis et salu¬
tis in tabernaeulis uistoꝵ: aut certe apłi illa pulcherrima salu¬
sui singulari dignitate et suauitate. cunctis merito quȩ memo¬
rauimus. et si qua sunt alia. antecellit: et uire hoc appellauerĩ
canticum canticoꝵ: quia ceteroꝵ om̃ium ipsum ẽ fructus. Istiꝰ¬
modi canticum sola unctio docet: sola addiscit exꝑientia.

Expanded text:
Alioquin ingratus reputabitur, cum discussio venerit, qui non Alioquin ingratus reputabitur, cum discussio venerit, qui non poterit dicere Deo: Cantabiles mihi erant justificationes tuae in loco peregrinationis meae . 10. Arbitror vos in vobis ipsis illa jam recognoscere, quae in psalterio, non Cantica canticorum, sed Cantica Graduum appellantur, eo quod ad singulos profectus vestros, juxta ascensiones quas quisque in corde suo disposuit, singula sint cantica depromenda ad laudem et gloriam promoventis. Quonam modo impleatur aliter ille versiculus non video: Vox exsultationis et salutis in tabernaculis justorum ; aut certe Apostoli iila pulcherrima salusui singulari dignitate et suavitate cunctis merito quae memoravimus, et si qua sunt alia, antecellit: et jure hoc appellaverim Canticum canticorum, quia caeterorum omnium ipsum est fructus. Istiusmodi canticum sola unctio docet, sola addiscit experientia.
Abbreviated transcription (Latin):
añi᷑. It si cui forte ur̃m clausum uł obscurũ aliquid de scrip¬
curis interdum eluxerit: tunc ꝓrsus necesse ẽ. ꝓ ꝑcepta eelestis
panis alimonia. cliuinas mulcet aures in uoce erultationis et
confessionis. soniis epulantis. S et in coudianis exereitiis et uel¬
ls quȩ nulla hora pie in xp̃o uiuentib de sunt. a carne. a mun¬
do a diabolo. sicut militiã ẽẽ uitam. hominis suꝑ terrã inces¬
santer exꝑimini in uobisiet ipsis. cotidia: ⁊ nece.sẽ ẽ cantica ꝓas
secutis uicloriis innouari. Quotiens temptatio suꝑatur. aut
utiũ subiugatur aut imminens ꝑiculũ declinatur. aitt laqueuᷤ
insidiantis dep̃henditur: aut annosa et inueterata quecumq aĩȩ
passio seiel ꝑfecteq sanatur. aut mnultũ diuq cupita et sepu
petita uirtus. tandem aliquando łi mimere obtinetur. quid
nisi totiens iuxta ꝓpħam ꝑsonat gr̃arum actio et uox laudis.
et ad singula quęq beneficia benedicitur d̾s in donis suis:

Expanded text:
Domini? At si cui forte vestrum clausum vel obscurum aliquid de Scripturis interdum eluxerit, tunc prorsus necesse est pro percepta coelestis panis alimonia divinas mulceat aures in voce exsultationis et confessionis sonus epulantis. Sed et in quotidianis exercitiis et bellis, quae nulla hora pie in Christo viventibus desunt a carne, a mundo, a diabolo, sicut militiam esse vitam hominis super terram incessanter experimini in vobismetipsis, quotidiana necesse est cantica pro assecutis victoriis innovari. Quoties tentatio superatur, aut vitium subjugatur, aut imminens periculum declinatur, aut laqueus insidiantis deprehenditur, aut annosa et inveterata quaecunque animae passio semel perfecteque sanatur, aut multum diuque cupita et saepius petita virtus tandem aliquando Dei munere obtinetur, quid nisi toties, juxta prophetam, personat gratiarum actio et vox laudis , et ad singula quaeque beneficia benedicitur Deus in donis suis?
Abbreviated transcription (Latin):
quam excludat: Ego sum ais cłs abraham. et cłs ysaataet ds̃
ucob. Et non amplius: E ffunde. esfunde: aꝑi manum tuã
achue: et imple om̃e animal benedictione. Meniant ab ori¬
ente et decicdente: et recumbant cum abraham. et ysaae Et ra¬
cob in regno eg̨loꝵs. enant ueniant. trib trib añi cestimo¬
nium isrrꝰ ad confitendum nomini dnĩ. Ueniant et reeurbart.
epulentur et delectentur in leticia: et unus ubiq resonet m
uoce exultationis et confessionis sonus epulantis. Seum es¬
fusum nomen tuum. Unum scio: si andream et philippum
habuerimus ostiarios. repissam om̃ĩno non patimur. qui¬
cumq oleum petimus quicumq uolumus iħm uidere. In¬
cunc tanter dicet. philippus andres: andreas autem et philippꝰ
clicent iħu. Iħe autem quid: Profecto quod iħe. Nisi granũ
frumenti cadens in terram mortuum fuerit: ipsum solum
manet. Si autem mortuum fuerit: multum fructum affert.

Expanded text:
quam excludat? Ego sum, ais, Deus Abraham, et Deus Isaac, et Deus quam excludat? Ego sum, ais, Deus Abraham, et Deus Isaac, et Deus Jacob. Et non amplius? Effunde, effunde; aperi manum tuam adhuc, et imple omne animal benedictione. Veniant ab oriente et occidente, et recumbant cum Abraham, Isaac et Jacob in regno coelorum . Veniant, veniant tribus, tribus Domini; testimonium Israel ad confitendum nomini Domini . Veniant et recumbant, epulentur et delectentur in laetitia, et unus ubique resonet in voce exsultationis et confessionis sonus epulantis ; Oleum effusum nomen tuum. Unum scio, si Philippum et Andream habuerimus ostiarios, repulsam omnino non patimur quicunque oleum petimus, quicunque volumus Jesum videre. Incunctanter Philippus dicet Andreae; Andreas autem et Philippus dicent Jesu. Jesus autem quid? Profecto quod Jesus. Nisi granum frumenti cadens in terram mortuum fuerit, ipsum solum manet; si autem m
Abbreviated transcription (Latin):
Nee mͦ fusum: s et effusum. Nam infu sum iam erat
Iam celi habebant illud. iam angelis innotuerat. Est
autem foris missum: et quod angelis ita erat infusum uieet
et pͥuatum. effusum et in homines ẽ. ita ut iam tunc merito
elamaretur de cerra. oleum effusum nomen tuum. si non in¬
qrnte plebis erosa ꝑuicatia obstitisset. Ait enum. Ego sum
d̾s ib rabam. et cs ysaac. et cłs iacob. Currite gentes. acl ma¬
num ẽ salus: effusum ẽ nomen. quod quicumq inuocaue¬
rit saluus erit. Angeloꝵs d̾s. et hominum dm̃ se nominat
Dieum misit in iaeob: et cecidit in isrł. Dicite frĩb ur̃is. Da¬
te nobis de oleo ur̃o. Si nolunt. rogate dnm̃ o lei ut mitts
et uobis dicite. Aufer oꝑꝓbrium nt̃m. Ne queso insultet
maluiolus dilectȩ tuȩ. quam a finib terrȩ euocare placuit
ł tanto unq dignantius. quantominus dignam. Decet¬
ne obsecro. ut benigni patris familtus inuitatos. seruus ne¬

Expanded text:
nec modo fusum, sed et effusum: nam infusum jam erat. nec modo fusum, sed et effusum: nam infusum jam erat. Jam coeli habebant illud, jam angelis innotuerat. Est autem foris missum; et quod angelis ita erat infusum ut esset et privatum, effusum et in homines est, ita ut jam tunc merito clamaretur de terra: Oleum effusum nomen tuum : si non ingratae plebis exosa pervicacia obstitisset. Ait enim: Ego sum Deus Abraham, et Deus Isaac, et Deus Jacob . 3. Currite, gentes; ad manum est salus, effusum est nomen, quod quicunque invocaverit, salvus erit. 1310 Angelorum Deus, etiam hominum Deum se nominat. Oleum misit in Jacob, et cecidit in Israel. Dicite fratribus vestris: Date nobis de oleo vestro . Si nolunt, rogate Dominum olei, ut mittat et vobis. Dicite: Aufer opprobrium nostrum . Ne, quaeso, insultet malevolus dilectae tuae, quam a finibus terrae evocare placuit tibi, tanto utique dignantius, quanto minus dignam. Decetne, obsecro, ut benigni patrisfamilias invitatos servus ne
Abbreviated transcription (Latin):
sarꝙy in sa ram effusa sunt. et iam tunc salutifere effusionis
celebratum p̃figuratumq mysterium recordamur Sbi lã
elud quod apud. antiquos tam terribiliter quam frequen¬
ter intonare solebat: ego dñs. ego dñs: Michi dictatur ora¬
tio. ciuus principium nomine dulce paterno. sequentiũ
obtinendarum petitionum p̃bet fidutiam. Serui nomi¬
nantur amiei: et resurrectio non saltem discipulis. s fr̃ib
nunciatur. Nec miror si cum uenit plenitudo temporis.
facta ẽ effusio nominis: deo qippe quod ꝑ iohelem ꝓmiserat
adimplente. et effundente de spũ suo suꝑ omem carnem. eũ
tlle aliquid et apud hebreos olum contigisse legom. E mo
uos puolare et scire iam quid dicere uelim. Quale erat inqua
quod sciseitanti moysi pͥmo responsimi ẽ. ego sum qui sum
t qui ẽ misit me al uos: Nescio an uel iose moyses caꝑe sic
si non indelicet effunderetur. S fusum eꝰ et captur ẽ.

Expanded text:
Sarai in Saram effusa sunt ; et jam tunc salutiferae effusionis Sarai in Saram effusa sunt ; et jam tunc salutiferae effusionis celebratum praefiguratumque mysterium recordamur. 2. Ubi jam illud, quod apud antiquos tam terribiliter, quam frequenter intonare solebat: Ego Dominus, ego Dominus? Mihi dictatur oratio cujus principium, nomine dulce paterno, sequentium obtinendarum petitionum praebet fiduciam. Servi nominantur amici , et resurrectio non saltem discipulis, sed fratribus nuntiatur . Nec miror, si cum venit plenitudo temporis, facta est effusio nominis; Deo quippe quod per Joelem promiserat adimplente, et effundente de Spiritu suo super omnem carnem ; cum tale aliquid et apud Hebraeos olim contigisse legam. Credo vos praevolare, et scire jam quid dicere velim. Quale erat, inquam, quod sciscitanti Moysi primo responsum est: Ego sum qui sum? et: Qui est, misit me ad vos? Nescio an vel ipse Moyses caperet sic, si non videlicet effunderetur. Sed fusum est, et captum est;
Abbreviated transcription (Latin):
nieli Pietnem insinuat. Item ipse de se. Uos uocatis me
ait. magister et dnc̃. Primũ gr̃ȩ ẽ: sedm maiestatis. Non
enum minus pium ẽ. docere mimum scientiam: quam
pbere escam corpori. Rursum ꝓpħa. Uocabitur inquit
nomen eius. admirabilis: consiliarius: ds. fortis: pater fu¬
turi scłi. pͥnceps pacis. Primum. tercium. quartum. ma¬
estatẽ sonant: reliqua pietatem. Quod hors eigo effundi¬
tur. Profecto maiestatis ac potentiȩ nomen. ii id quod
pietatis et grẽ quodmmꝰ tranftunditur: ipsumq ef¬
uerbi causa quod ds ẽ. nonne in id quod ẽ nobiscum
d̾s hoc ẽ in emmanuel. liquescit et deficit: Sic aclmira¬
bilis. in id quod ẽ consiliarius: sic ds. et fortis. in ea quȩ
sunt pater futuri scłi et p̾nceps pacis. Et dns iustus nr
in misericors. et miserator dñs. Non dico nouum quid.
quondam quoq nichilominus abram in abraham. et

Expanded text:
nuel ; pietatem insinuat. Item ipse de se: Vos vocatis me, nuel ; pietatem insinuat. Item ipse de se: Vos vocatis me, ait, Magister et Domine . Primum gratiae est, secundum majestatis. Non enim minus pium est docere animum scientiam, quam praebere escam corpori. Rursum propheta: Vocabitur, inquit, nomen ejus Admirabilis, consiliarius, Deus fortis, pater futuri saeculi, princeps pacis . Primum, tertium, quartum, majestatem sonant; reliqua, pietatem. Quod horum ergo effunditur? Profecto majestatis ac potentiae nomen, in id quod est pietatis et gratiae, quodam modo transfunditur, ipsumque efum. Nomen, verbi causa, quod Deus est, nonne in id quod est nobiscum Deus , hoc est in Emmanuel, liquescit et deficit? Sic Admirabilis, in id quod est consiliarius; sic Deus et fortis, in ea quae sunt pater futuri saeculi et princeps pacis; et Dominus justus noster, in misericors et miserator Dominus . Non dico novum quid: quondam quoque nihilominus Abram in Abraham, et
Abbreviated transcription (Latin):
enignus ẽ epin sp̃c sapientiȩ et non consue¬
uit ẽẽ difficilis se inuocantib. qui sepe et an¬
tequam inuocetur dicit. ecce adsum. Audite
iam quod orantib uobis ꝑ me indicare digna¬
tur de eo quod heri ad hoc ipsum distulimꝰ.
et oiationum urãrum fructum tempestiuum ꝑcipite. Ee
ostendo nomen quod oleo merito comparatur. et quo meri¬
to dicam. Multa quidem sponsi uocabula sparsa per.
omẽm diuinam paginam legitis. s induo ea uobis uni¬
uersa complector. Nullum ut arbitror repietis: quod non
aut pretatis grttiam. aut potentiam maiestatis sonet:
Spẽ uudicit. etiam ꝑ sibi familiatius organum. Qus he
audiriqui potestis dĩ ẽ. et tibi dñe misecłia. Ergo secłin
oiestatem: sem̃ et terribile nomen eius. Scłmn piecatem: ñ
est nomen aliud sub eelo datum hominib in quo oporte¬
it nos sa luos fieri. S exemplis magis pspicuum fiet.
Nomen potentiȩ ẽ. Item. Et uocabitur nomen euis emina¬

Expanded text:
enignus est Spiritus sapientiae , et non consuevit esse difficilis se invocantibus, qui saepe et antequam invocetur, dicit: Ecce adsum . Audite jam quod orantibus vobis per me indicare dignatur de eo, quod heri ad hoc ipsum distulimus, et orationum vestrarum fructum tempestivum percipite. En ostendo nomen, quod oleo merito comparatur; et quo merito, dicam. Multa quidem Sponsi vocabula sparsa per omnem divinam paginam legitis, sed in duo ea vobis universa complectar. Nullum, ut arbitror, reperietis, quod non aut pietatis gratiam, aut potentiam majestatis sonet. ritus ita dicit etiam per sibi familiarius organum: Duo haec audivi: quia potestas Dei est, et tibi, Domine, misericordia . Ergo secundum majestatem: Sanctum et terribile nomen ejus ; secundum pietatem: Non est nomen aliud sub coelo datum hominibus, in quo oporteat nos salvos fieri . Sed exemplis magis perspicuum fiet.  noster . Nomen potentiae est. Item: Et vocabitur nomen ejus Emma
Abbreviated transcription (Latin):
Non cdiabol s cdñs iudicabit orbem t̾rȩ: ipse d̃ ñr in selłm¬
et in scłm scli. ipse reget nos in scła. Ergo in celo concepitde¬
õem. et in paraclyso peꝑit inquitate: ꝓlem malicie. matr̃e
moertiꝰ et erumpnarũ oĩum pͥma pares suꝑbia. Nã et si ĩuroia

Expanded text:
Non diabolus, sed Dominus judicabit orbem terrae, et ipse Deus nostNon diabolus, sed Dominus judicabit orbem terrae, et ipse Deus noster in saeculum saeculi; ipse reget nos in saecula. 6. Ergo in coelo concepit dolorem, et in paradiso peperit iniquitatem, prolem malitiae, matrem mortis et aerumnarum; omniumque prima parens superbia. Nam e
Abbreviated transcription (Latin):
contradicere dico. Nescio enim. Potuit autem contingere:
si tamen incredibile non putetur plenum sapientia. et
ꝑfectum decore. homines p̾scire potuisse futuros. etiam
et ꝓfecturos in part̃ glã. S si p̾scunt in dei uerbo ab scpdubios
uidit. et in luiore suo iniuidit: et molitus ẽ habere. ubiectos.
socios dedignatus. Infirmores sunt inquit. inferiores ꝙ ha¬
duura: non decet ee conciues. nec equales in gła. An forte ꝓdli
impiam hanc eius machinationem illa psumpta ascensio:
sessioq significans magisterium: Ascendam inquit suꝑ mon¬
tem excelsum: sedebo in laterib aquilonis: quo altissimi quan¬
dam pinde similitudinem obtineret:. si quemadm odũ tue
suꝑ cherubin sedens gubernat omẽm angelicam ereaturã
ita et ipse altus sederet. regeretq genus humanum.⁊ Aplit.
Iinquitatem meditatus ẽ in cubiti suo: mentiatur uriguitas
sibi. Nos alium non agnoscimꝰ uidicem: quam auictorerdu

Expanded text:
contradicere dico; nescio enim. Potuit autem contingere, contradicere dico; nescio enim. Potuit autem contingere, si tamen incredibile non putetur, plenum sapientia et perfectum decore, homines praescire potuisse futuros, etiam et profecturos in 1319 pari gloria. Sed si praescivit, in Dei verbo absque dubio vidit, et in livore suo invidit, et molitus est habere subjectos, socios dedignatus. Infirmiores sunt, inquit, inferioresque natura; non decet esse concives, nec aequales in gloria. An forte prodit impiam hanc ejus machinationem illa praesumpta ascensio, sessioque significans magisterium: Ascendam, inquit, super montem excelsum, et sedebo in lateribus aquilonis , quo Altissimi quondam proinde similitudinem obtineret, si, quemadmodum ille super cherubin sedens, gubernat omnem angelicam creaturam; ita et ipse altus sederet, regeretque genus humanum? Absit! Iniquitatem meditatus est in cubili suo, mentiatur iniquitas sibi. Nos alium non agnoscimus judicem quam auctorem.
Abbreviated transcription (Latin):
ipso male securi sequamur errorem. Et si suspendit ambi¬
guo: non relĩquat mendatio. Est qui dubie ꝓfert menda¬
tium nec mentitur: et ẽ qui ueritatem quã nescit affir¬
si hoc uerum non sit qͦd credit: et is cum se certum un¬
de certus non ẽ dicit. uerum non dicit. etiam si uerum sit
de quo asserit. His p̾missis ad cautelam talia inexꝑtoꝵs.
sequar iam spm̃ sicut confido p̾euntem: eadem tamen cau¬
tela si potero quam p̾missi: et temptabo facere ipse quod
doceo. ne dicatur et mͥ. Tu qui alios doces te ipsum non do¬
ces: Distinguendum sane inter manifesta et dubia. nec illa
scilicet adduci in dubium. nec ista temere affirmari. Quod
quidem ipsum de magisterio sꝑandum ẽ sp̃c: nec enĩ nr̃a
ad illud omnino industria sufficit. Qͥs nouit hõium. an id
qd̃ int̾ hoĩes indicatũ a deo. sermo suꝑior a qͦ uidelicoꝵ si bene
memini quartus est iste. patefecit: in suꝑnis qͦq iudiciũ iam

Expanded text:
ipso male securi sequamur errorem; et si suspenderit ambiipso male securi sequamur errorem; et si suspenderit ambiguo, non relinquat mendacio. Est qui dubie profert mendacium, nec mentitur; et est qui veritatem quam nescit affirsi hoc verum non sit quod credit; et is, cum se certum unde non est certus, dicit; verum non dicit, etiamsi verum sit de quo asserit. 4. His praemissis ad cautelam talio inexpertorum, sequar jam Spiritum, sicut confido, praeeuntem, eadem tamen cautela, si potero, quam praemisi; et tentabo facere ipse quod doceo, ne dicatur et mihi: Tu qui alios doces, teipsum non doces , Distinguendum sane inter manifesta et dubia, nec illa scilicet adduci in dubium, nec ista temere affirmari. Quod quidem ipsum de magisterio sperandum est Spiritus: nec enim nostra ad illud omnino industria sufficit. Quis novit hominum, an id quod inter homines judicatum a Deo sermo superior a quo videlicet, si bene memini, quartus est iste patefecit, in supernis quoque judicium jam
Abbreviated transcription (Latin):
Et siquid ignoraui: ignorantia mea mecum ẽ. Sancti
iob sententia ẽ. Agnoscite. Pessime matris ignorantiȩ. pes¬
simȩ itidem filiȩ duȩ sunt: falsitas et dubiet᷑as. Illa mise¬
rior: ista miserabilior. Perniciͦsior illa: ista molestior. Cum
loquitur sp̃c. cedit utraq et ẽ non solum ueritas. s et
certa ueritas. Est quippe ueritatis ille sp̃c. cii contraria
falsitas ẽ. Est et sapientiȩ: quȩ cum sit candor uite eter¬
nȩ. et ubiq attingat ꝓpter mundiciam suam: obscurum
ambigui non admittit. Cauenda sane cum sp̃c iste non lo¬
quitur. et si non molesta dubietas: certe falsitas execranda.
Aliud ẽ enim sub incerto hoc uel illud opinando sentire:
aliud temere affirmare quod nescias. Aut ergo loquatun
semper sp̃c. quod nr̃i quidem minime arbitrii ẽ: aut qͣndo
silere placet. hoc ipsum indicet. et loquatur saltim suũ
silentium: ne ipsum nobis falso p̾ire putantes. nr̃m ꝓ

Expanded text:
Et si quid ignoravi, ignorantia mea mecum est . Sancti Et si quid ignoravi, ignorantia mea mecum est . Sancti Job sententia est; agnoscite. Pessimae matris ignorantiae, pessimae itidem filiae duae sunt, falsitas et dubietas: illa miserior, ista miserabilior; perniciosior illa, ista molestior. Cum loquitur Spiritus, cedit utraque: et est non solum veritas, sed et certa veritas. Est quippe veritatis ille Spiritus, cui contraria falsitas est; est et sapientiae, quae cum sit candor vitae aeternae, et ubique attingat propter munditiam suam, obscurum ambigui non admittit. Cavenda sane, cum Spiritus iste non loquitur, etsi non molesta dubietas, certe falsitas exsecranda. Aliud est enim sub incerto, hoc vel illud opinando sentire, aliud temere affirmare quod nescias. Aut ergo loquatur semper Spiritus, quod nostri quidem minime arbitrii est; aut quando silere placet, hoc ipsum indicet, et loquatur saltem suum silentium, ne ipsum nobis falso praeire putantes, nostrum pro
Abbreviated transcription (Latin):
reuertitur manu Uigilandũ ꝓinde. et iugilandum
omi hora: quia nescimus quahora spẽ uenturus sit seu
iterum abiturus. It. et redit sp̃c: et qui stat eo tenente.
deserente cadat necesse ẽ: s non colli dĩtur. quia dñs rur¬
sum supponit manum suam. Et has alternare uices non
cessat in his qui spuales sunt. uel quos potius spũales
ꝑ inde ipse creare intendit: uisitans diluculo. et subito ꝓbanᷤ.
Deniq septies cadit iustus. et septies resurgit: si tamen ca¬
dat in die. ut se cacdere uideat. et cecidisse sciat. et resurgere
eupiat: et requirat manum adiuuantis. et dicat. Bñe in
uoluntate tua p̃stitisti decori meo uirtutem. Auertisti faci¬
em tuam a me: et factus sum conturbatus. Alud ẽ dubi¬
tare de ueritate. quod paciaris necesse ẽ cum sp̃c minime
spirat: et aliud saꝑe falsitatem: quod facile caues si eandẽ
tuam ignorantiam non ignoras. quatinus dicas et tu.

Expanded text:
revertitur manu. Vigilandum proinde, et vigilandum revertitur manu. Vigilandum proinde, et vigilandum omni hora, quia nescimus qua hora Spiritus venturus sit, seu iterum abiturus. It et redit Spiritus; et qui stat eo tenente, deserente cadat necesse est; sed non colliditur, quia Dominus rursum supponit manum suam. Et has alternare vices non cessat in his qui spirituales sunt, vel quos potius spirituales proinde ipse creare intendit, visitans diluculo, et subito probans. Denique septies cadit justus, et septies resurgit : si tamen cadit in die, ut se cadere videat, et cecidisse sciat, et resurgere cupiat, et requirat manum adjuvantis, et dicat: Domine, in voluntate tua praestitisti decori meo virtutem; avertisti faciem tuam a me, et factus sum conturbatus . 3. Aliud est dubitare de veritate, quod patiaris necesse est, cum Spiritus minime spirat; et aliud sapere falsitatem, quod facile caves, si eamdem tuam ignorantiam non ignoras, quatenus dicas et tu:
Abbreviated transcription (Latin):
gͦ quȩ ignorat abscessum. patet seductioni: et quȩ reditum
non obseruat.erit ingrata uisitationi. Petiit quondam ali¬
quid heliseus a magistro cum discessum eius imminere
ꝑsensit: nec obtinuit sicut scitis. nisi ea quidẽ conditione.
si uideret quando tolleretur a se. In figura contigit hoc
illis: scriptum ẽ autem ꝓpter nos. Wigiles eẽ et solliciti cir¬
ea opus mĩz saluts. quos mira subtuitate ac suaurate
docemur et monemur exemplo. Numquam sane sine nr̃a
conscientia magistra unctio quȩ docet de om̃ib tollatur a
nobis: si duplicato uolumus munere non fraudari. Nun¬
quam cum uenerit inueniat imparatos: s semꝑ uultus
suspensos expansosq habentes sinus ad largam dñi bene¬
dictionem. T ales deniq querit: similes hominib erpectan¬
tib dnm suum. quando reuertatur a nuptiis. qui utiq ab
alis suꝑnȩ mensȩ copiosis deliciis. uacua numquam

Expanded text:
ergo quae ignorat abscessum, patet seductioni; et quae reditum ergo quae ignorat abscessum, patet seductioni; et quae reditum non observat, erit ingrata visitationi. 2. Petiit quondam aliquid Elisaeus a magistro, cum discessum ejus imminere persensit; nec obtinuit, sicut scitis, nisi ea quidem conditione, si videret quando tolleretur a se . In figura contigit hoc illis, scriptum est autem propter nos. Vigiles esse et solliciti circa opus nostrae salutis quod mira subtilitate ac suavitate docemur et monemur exemplo. Nunquam sane sine nostra conscientia 1318 magistra unctio, quae docet de omnibus, tollatur a nobis, si duplicato volumus munere non fraudari. Nunquam, cum venerit, inveniat imparatos, sed semper vultus suspensos, expansosque habentes sinus ad largam Domini benedictionem. Quales denique quaerit? Similes hominibus exspectantibus dominum suum, quando revertatur a nuptiis : qui utique ab illis supernae mensae copiosis deliciis vacua nunquam
Abbreviated transcription (Latin):
adinteriora sequi: Sp̃c nempe iste scruta¬
tur non solum hominum corda et renes.
s etiam ꝓfunda dei: et siue ad nr̃a siue ad alia. securus
sequor eum quocumq ierit. Tantum ut custodiat corda
nr̃a et intelligentias nr̃ãs: ne forte cum non adierit adee̾
putemus: nr̃mq ꝓ ipso sequamur sensum deuiantes.
Uenit namq et uadit ꝓut uult: et nemo facile scit. unde
ueniat uel quo uadat. At istud sine dampno fortasse sa¬
lutis nescire licet. Ceterum quando ueniat. uel quando
uaclat: id plane ꝑiculosissime ignoratur. Cum enim hȩ
sp̃c scĩ circa nos dispensatoriȩ quidem uicissitudines. uigi¬
lantissime non obseruantur: fit ut nec absentem desideres.
nec p̃sentem glorifices. Nempe qui iccirco recedit ut aui¬
dius requiratur: quonammꝰ si abeẽ nescitur. requiritur.: Et
rursum. qui dignanter ad hoc redit ut consoletur: qualiter
digne ꝓ sua maiestate suscipitur: si nec adee̾ sentitur: Mens

Expanded text:
ad interiora sequi? Spiritus nempe iste scrutaad interiora sequi? Spiritus nempe iste scrutatur non solum hominum corda et renes, sed etiam profunda Dei: et sive ad nostra, sive ad alta, securus sequor eum quocunque ierit. Tantum ut custodiat corda nostra et intelligentias nostras, ne forte cum non aderit, adesse putemus, nostrumque pro ipso sequamur sensum deviantes. Venit namque, et vadit prout vult; et nemo facile scit, unde veniat, aut quo vadat . At istud sine damno fortasse salutis nescire licet: caeterum quando veniat, vel quando vadat, id plane periculosissime ignoratur. Cum enim hae Spiritus sancti circa nos dispensatoriae quidem vicissitudines vigilantissime non observantur, fit ut nec absentem desideres, nec praesentem glorifices. Nempe qui idcirco recedit ut avidius requiratur; quonam modo, si abesse nescitur, requiritur? Et rursum qui dignanter ad hoc redit ut consoletur; qualiter digne pro sua majestate suscipitur, si nec adesse sentitur? Mens
Abbreviated transcription (Latin):
me dñe et sanabor: psallam et confitebor nomini tuo: et
dicam. Dieum effusum nomen tuum. Non uinum ef¬
fusum: nolo enim ut intres in iudicium cum seruo tuo:
sed oleum: quia eoronas me in misccłia et miserationib.
Oleum plane: quod dum suꝑrnatat cunctis quib in¬
miseetur liquonb. liquido sllud designat nomen qͦd
ẽ suꝑ om̃e nomen. O nomen p̾suaue et p̃dulce. O nomen
p̃clarum. p̃electum. et p̃excelsum: et suꝑ exaltatum u se¬
cula. Hoc uere oleum quod exhilarat faciem hominis.
quod caput ieuinãtis impinguat: ut oleum peccatoris
non sentiat. Hoc nomen nouum quod os dñi nominauit.
quod et uocatum ẽ ab angelo pͥusquã in utero conciꝑetur.
Hor non solum uuideus. s quicumq inuocauerit. saluus
erit: in tantum usq quaq effusum ẽ. Hoc pater donauit
ꝓcessum ẽ in scũario d̾i. dum scrutamur
mirabile sacramentum: an ad ꝑscrutan¬
dum adhuc siquid restat. audemus sp̃m

Expanded text:
me, Domine, et sanabor; psallam et confitebor nomini tuo, et me, Domine, et sanabor; psallam et confitebor nomini tuo, et dicam: Oleum effusum nomen tuum . Non vinum effusum nolo enim ut intres in judicium cum servo tuo, sed oleum, quia coronas me in misericordia et miserationibus . Oleum plane, quod dum supernatat cunctis quibus immiscetur liquoribus, liquido illud designat nomen, quod est super omne nomen. O nomen praesuave et praedulce! o nomen praeclarum, praeelectum et praeexcelsum, et superexaltatum in saecula! Hoc vere oleum quod exhilarat faciem hominis, quod caput jejunantis impinguat, ut oleum peccatoris non sentiat. Hoc nomen novum, quod os Domini nominavit . Quod et vocatum est ab angelo priusquam in utero conciperetur . Hoc non solum Judaeus, sed quicunque invocaverit salvus erit ; in tantum usquequaque effusum est. Hoc Pater donavit cessum est in sanctuario Dei, dum scrutamur mirabile sacramentum; an ad perscrutandum adhuc, si quid restat, audemus spiritum
Abbreviated transcription (Latin):
oleum meis uulnerib. Infudit et uinum: s minus quam
olei. Sic nempe congruebat infirmitatib meis.: ut miseri¬
corliam suꝑexaltaret iudicio: quemadmodum uino oleũ
suꝑ fertur infusum. Attulit ꝓinde quinq cados olei: us¬
ni non nisi duos. Uinum siquidem. timor tantum et
fortitudo fuere: reliqua quinq oleum ꝓpria suauitate
designant. In spũ demq fortitudinis tanquam potens era¬
pulatus a uino descendit adinferos: contriuit portas ereas.
et uectes ferreos confregit: alligauit fortem. et uasa captiui¬
tatis eripuit. Descendit nichilominus in spũ timoris. sed
timendus. non timidus. O sapientia quanta arte medendi
in uino et oleo animȩ meȩ sanitatem restauras: fortiter
suauis: et suauiter fortis. Fortis ꝓ me: suauis mͥ. Beniq
aitingis a fine usq ad finem fortiter et disponis om̃ia
suauiter: ꝓpellens inimicum. et infirmum fouens. Sana¬

Expanded text:
oleum meis vulneribus; infudit et vinum, sed minus quam oleum meis vulneribus; infudit et vinum, sed minus quam olei. Sic nempe congruebat infirmitatibus meis, ut misericordiam superexaltaret judicio, quemadmodum vino oleum superfertur infusum. Attulit proinde quinque cados olei, vini nonnisi duos. Vinum siquidem timor tantum et fortitudo fuere; reliqua quinque oleum propria suavitate designant. In spiritu denique fortitudinis, tanquam potens crapulatus a vino , descendit ad inferos, contrivit portas aereas, et vectes ferreos confregit; alligavit fortem, et vasa captivitatis eripuit. Descendit nihilominus in spiritu timoris, sed timendus, non timidus. 15. O Sapientia! quanta arte medendi in vino et oleo animae meae sanitatem restauras, fortiter suavis, et suaviter fortis! fortis pro me, et suavis mihi. Denique attingis a fine usque ad finem fortiter, et disponis omnia suaviter
Abbreviated transcription (Latin):
et uenit in plenitudine temporis: plenum ꝑinde uenire
se indicans. Bene plenum: quẽ unxit pater oleo leticiȩ p̃
consortib suis.Unxit: et misit plenum gr̃ẽ et ueritatis.
Unxit: ut ungeret. Om̃s ab eo uncti sunt: qui de pleni¬
tudine eius meruerunt acciꝑe. Ideo ait. Spc̃ dñi suꝑ me¬
ut mederer contritis corde: ut p̃dicarem captiuis inclulgẽ¬
tiam. et clausis aꝑtionem: ut p̾dicarem annum placabilẽ
dño. WUenieba t ut audis ungere contritiones nr̃as.
ac lenire dolores: ideoq uenit unctus: uenit mansuetus
et mitis: et multȩ miscłiȩ omnib inuocantib se. Sciebat
se ad infirmos descendere: exhibuitq qualem oportuit:
Et qm̃ multȩ erant infirmitates: multa quoq ꝓuidus
medicus medicamina cu rauit afferre. Attulit spm̃ sapi
ra ullius miseri qui incidit in latrones: Septem sunt nu¬
mero: septem fortasse p̃fatis excitandlis oscitationib accõmo

Expanded text:
et venit in plenitudine temporis , plenum proinde venire et venit in plenitudine temporis , plenum proinde venire se indicans. Bene plenum, quem unxit Pater oleo laetitiae prae consortibus suis ; unxit et misit plenum gratiae et veritatis . Unxit ut ungeret. Omnes ab eo uncti sunt, qui de plenitudine ejus meruerunt accipere. Ideo ait: Spiritus e, ut praedicarem captivis indulgentiam, et clausis apertionem, ut praedicarem annum placabilem Domino . Veniebat, ut audis, ungere contritiones nostras, ac lenire dolores; ideoque venit unctus, venit mansuetus et mitis, et multae misericordiae omnibus invocantibus se. Sciebat se ad infirmos descendere, exhibuitque qualem oportuit. Et quoniam multae erant infirmitates, multa quoque providus medicus medicamina curavit afferre. Attulit spiritum sra illius miseri, qui incidit in latrones? Septem sunt numero, septem 1317 fortasse praefatis oscitationibus excitan
Abbreviated transcription (Latin):
Sit autem et fidelis confessio. ut confitearis in spe. de indul¬
gentia penitus non diffidens: ne tuo te ore non tam iustifi¬
ces. quam concdempnes. Iudas certe ꝓditor dñi. et caym fra¬
tricida: confessi sunt et diffisi sunt. Alter. peccaui inquit.
tradens sanguinem uistum: alter: maior ẽ iniquitas mea
quam ut ueniam merear: et uerax licet. nil eis profuit in¬
fidelis confessio. Hȩ itaq tres confessionis obseruantiȩ. iunc¬
cȩ quatuor suꝑiorib compunctionis: septenarium implent.
Iam uero sic compunctus. et sic confessus. ac ꝓpria ꝑinde
certus de uita. certus quoq nichilominus esut arbitror ua¬
cuo nequaquam nomine appellari iħm. eum qui in te ta¬
lia ualuit et uoluit oꝑari: nec uacue subsecutum fuisse
baculum quem p̃miserat. Non uenit uacue: quia non
uenit uacuus. Nam quomͦ uacuus: in quo habitauit ple¬
nitudo: Neq enim ei clatus ẽ ad mensuram sp̃c̃. Deniq

Expanded text:
12. Sit autem et fidelis confessio, ut confitearis in spe, de indul12. Sit autem et fidelis confessio, ut confitearis in spe, de indulgentia penitus non diflidens, ne tuo te ore non tam justifices, quam condemnes. Judas certe proditor Domini, et Cain fratricida confessi sunt, et diffisi sunt: alter: Peccavi, inquit, tradens sanguinem justum ; alter: Major est iniquitas mea, quam ut veniam merear ; et verax licet, nil eis profuit infidelis confessio. Hae itaque tres confessionis observantiae, junctae quatuor superioribus compunctionis, septenarium implent. 13. Jam vero sic compunctus, et sic confessus, ac propria proinde certus de vita, certus quoque nihilominus es, ut arbitror, vacuo nequaquam nomine appellari Jesum, eum, qui in te talia valuit et voluit operari, nec vacue subsecutum fuisse baculum quem praemiserat. Non venit vacue, quia non venit vacuus. Nam quomodo vacuus, in quo habitavit plenitudo? Neque enim ei datus est ad mensuram spiritus. Denique
Abbreviated transcription (Latin):
sibi ꝓide abiudicat. qui munus largitoris attenuat: qͦd
quidem om̃is qui reatum suum uerbis alleuiare conatur
facit. Iam a postremo p̃mi hominis dehortetur exemplũ.
nec culpam siquidẽ diffitentis. nec tamen consequentis
ueniam: non dubium. quin obreatus mulieris admixti¬
onem. Genus excusationis ẽ: cum argueris tu. alium incu¬
sare. Porro excusare te uelle quando corriꝑis: quam sit non
modo minime fructuosum. s et ꝑnitiosum: scm̃ dauid
interroga. Uerba nempe maliciȩ excusationes in peccatis
appellat. ne in ea declinet cor suum. rogans et supplicans:
Merito quidem. In animam etenim peccat suam qui se ex¬
cusat: repellens ꝑinde a se indulgentiȩ medicinam: et sic ui¬
tam sibi ore ꝓprio intereludens. Et quȩnam maior malicia.
quam ꝓpriam armari in salutem: et linguȩ tuȩ temetipsũ
inuerone confodere: Beniq qui sibi nequam: cui ẽ bonus:

Expanded text:
proinde sibi abjudicat, qui munus largitoris attenuat: quod proinde sibi abjudicat, qui munus largitoris attenuat: quod quidem omnis qui reatum suum verbis alleviare conatur, facit. Jam a postremo primi hominis dehortetur exemplum, nec culpam siquidem diffitentis, nec tamen consequentis veniam non dubium quin ob reatus mulieris admistionem . Genus excusationis est, cum argueris tu, alium incusare. Porro excusare te velle quando corriperis, quam sit non modo minime fructuosum, sed et perniciosum, sanctum David interroga. Verba nempe malitiae, excusationes in peccatis appellat, ne in ea declinet cor suum rogans et supplicans . Merito quidem. In animam etenim suam peccat qui se excusat, repellens proinde a se indulgentiae medicinam, et sic vitam sibi proprio ore intercludens. Et quaenam major malitia, quam propriam armari in salutem, et linguae tuae temetipsum mucrone confodere? Denique qui sibi nequam, cui est bonus?
Abbreviated transcription (Latin):
s et ꝓ uocat iram. Numquid ꝓfuit saul quod se ad incre¬
pationem samuelis peccasse confessus ẽ: Culpabilis ꝓculdu¬
bio fuit illa confessio: quȩ eulpam non diluit. Quando enĩ
humilem contempneret confessionem. humilitatis magister.
et eui humilib dare grãm. certe ingenitumẽ: Omnino non
poterat non placari: si quȩ in ore son uit. in corde radiasset
humilitas. Ecce eur humilem eẽ debere confessionem dixi.
Oportet autem ẽẽ et simplicem. Non intentionẽ forte. quia
latet homines. excusare delectet si sit rea: nec leuigare culpã
quȩ grauis ẽ: nec alieno adumbrare suasu. cum inuitum
nemo coegerit. Primum illud non confessio ẽ s defensio: nec
placat. s ꝓuocat. Sequens monstrat ingratitudinem: et
quo minor reputatur culpa. eo minuitur et gła indulto¬
ris. S enim minus libenter beneficium datur: quod mi¬
nus grate minus ue necessarie ꝓuenire se ntitur. Ueniam

Expanded text:
, 1316 sed et provocat iram. Nunquid profuit Saul, quod se ad incre, 1316 sed et provocat iram. Nunquid profuit Saul, quod se ad increpationem Samuelis peccasse confessus est? Culpabilis procul dubio fuit illa confessio, quae culpam non diluit. Quando enim humilem contemneret confessionem humilitatis magister, et cui humilibus dare gratiam certe ingenitum est? Omnino non poterat non placari, si quae in ore sonuit, in corde radiasset humilitas. Ecce cur humilem esse debere confessionem dixi. 11. Oportet autem esse et simplicem. Non intentionem forte quia latet homines excusare delectet, si sit rea; nec levigare culpam, quae gravis est; nec alieno adumbrare suasu, cum invitum nemo coegerit. Primum illud non confessio est, sed defensio; nec placat, sed provocat. Sequens monstrat ingratitudinem; et quo minor reputatur culpa, eo minuitur et gloria indultoris. Sed enim minus libenter beneficium datur, quod minus grate minusve necessarie provenire sentitur. Veniam
Abbreviated transcription (Latin):
susceptum sc̃m habitum callide quempiam subplantaue¬
rint et circumuenerint in negotio frẽm: aut quod talionẽ
ꝓ conuitio uel maledicto. id ẽ malum ꝓ malo aut malecdic¬
tum ꝓ maleclicto. audacter reddiderint. S ẽ confessio eo
ꝑiculosius noxia. quo subtilius uana: cum ipsa etiam in¬
honesta et turpia de nobis detegere non ueremur: non qͥa
humiles sumus. s ut e̾ẽ putemur. Appetere autem de humi¬
ltate laudem: humilitatis ẽ non uirtus. s subuersio. Uerus
hnuimilis. uilis uult reputari: non humilis p̃dicari. Gaudet con¬
temptu sui. hoc solo sane suꝑb quod laudes contempnit.
Quid ꝑuersius quid ue indignius. ut humilitatis eustos con¬
fessio. suꝑbͥe militet: ec inde ueł uideri melior. unde uideris
deterior: Mirabile iactantiȩ genus: ut non possis putari sc̃s̃.
si non appareas sceleratus. At talis confessio speciem habens
humilitatis. non uirtutem: non solum ueniam non meret᷑

Expanded text:
susceptum sanctum habitum callide quempiam supplantavesusceptum sanctum habitum callide quempiam supplantaverint, et circumvenerint in negotio fratrem; aut quod talionem pro convicio vel maledicto, id est malum pro malo; aut maledictum pro maledicto audacter reddiderint. 10. Sed est confessio eo periculosius noxia, quo subtilius vana, cum ipsa etiam inhonesta et turpia de nobis detegere non veremur, non quia humiles sumus, sed ut esse putemur. Appetere autem de humilitate laudem, humilitatis est, non virtus, sed subversio. Verus humilis vilis vult reputari, non humilis praedicari. Gaudet contemptu sui. hoc solo sane superbus, quod laudes contemnit. Quid perversius, quidve indignius, quam ut humilitatis custos confessio superbiae militet, et inde velis videri melior, unde videris deterior? Mirabile jactantiae genus, ut non possis putari sanctus, si non appareas sceleratus. At talis confessio speciem habens humilitatis, non virtutem, non solum veniam non meretur