comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ st̃ notiera muilta minora tua.
Usq deos celũq simul sublime tuẽti:
Ñuacat eriguis reb ad eẽ ioui.
Ex tependentẽ sic q̾ũ cirẽspicis orbẽ:
Effuguunt curas inferiora tuas.
Scilici imꝑii pͥnceps statione reluta:
I mparib legeres c̾mina fr̃a modis.
N ea te moles romani nors urget.
Inq tuñ hum̾nis tã leue fertur ouꝰ
Lusib ut possis adũtere num ineptis.
Excutias q ocuł ocia nr̃a tuis.
Nunetͥ pannoma ẽ nc̃ illiris hora domãda.
Cretia nc̃ prebes traciaq arma metũ.
Nẽ petit armeniꝰ ꝑacẽ nc̃ porrigit aroꝰ:
Parthus eques trmida captaq signa mani.
N c̃ te ꝓletua inuenẽ g̃mania setrtre
Bellaq ꝓ magno cesare cesar hr̃.
Demiq nt in ranto qͣntũ ñ extitit uinqͣm:
C orpore pars nulla ẽ q̃ labet imꝑi.
i rbs qͦ te ⁊ legũ lass at tutela tuarũ.
⁊ moꝵ similes quos cupis ẽẽ tuis.
Mirorin hoc gͥ cantarũ ponoere rerũ:

Expanded text:
et sunt notitia multa minora tua; et sunt notitia multa minora tua; utque deos caelumque simul sublime tuenti non vacat exiguis rebus adesse Iovi, de te pendentem sic dum circumspicis orbem, effugiunt curas inferiora tuas. scilicet imperii princeps statione relicta imparibus legeres carmina facta modis? non ea te moles Romani nominis urguet, inque tuis umeris tam leve fertur onus, lusibus ut possis advertere numen ineptis, excutiasque oculis otia nostra tuis. nunc tibi Pannonia est, nunc Illyris ora domanda, Raeticanunc praebent Thraciaque arma metum, nunc petit Armenius pacem, nunc porrigit arcus Parthus eques timida captaque signa manu, nunc te prole tua iuvenem Germania sentit, bellaque pro magno Caesare Caesar obit; denique, ut in tanto, quantum non extitit umquam, corpore pars nulla est, quae labet, imperii. urbs quoque te et legum lassat tutela tuarum et morum, similes quos cupis esse tuis. mirer in hoc igitur tantarum pondere rerum
Abbreviated transcription (Latin):
Miti eriliũ si das ꝓpius q rogant:
Pais eric epena magna leuata mea.
Elcuna ꝑpetior medios eieccus ĩ hostes.
Nec quisquã patria longiꝰ exul abẽ.
Solus ad egressus missus scꝑtẽplicis histͥ
Parrasio gelide uingiis axe ꝑremor.
Iandes ⁊ colchi mechereaq: tͥba. geceq.
Hactenꝰ eusinii pars ẽ romana simstri.
Prorima basterne sauromateq tenẽt.
ħẽ ausonio subuire nouissima. uixq:
Besit in imꝑii margine t̾ra tui.
Nñ p̾cor suplecut nos in tuta relegi
Ne sit ẽ pr̃ia pax qͦ adempta mͥ.
Ne timeã gentes qͣs ñ bñ sumouet hist̾.
Neue tuus possim cuns ab hoste capi.
F as ꝓhibet quẽqͣm latio de sangͥne natũ:
Cesarib salius barbara uincla pati.
Prodiderit c̃ me duo crimina: c̃m̃ ⁊ error:
Alt̾ius fc̃i culpa silenda r.¬
Quẽ ninio plus ẽ indoluisse semel.
Altera pars suꝑẽ qua ipi c̃mine factꝰ:
Arguor obsceni doctor adult̾ii.
F as gͦ ẽ aliq̃ celestia pectora falli

Expanded text:
mitius exilium si das propiusque roganti, mitius exilium si das propiusque roganti, pars erit ex poena magna levata mea. ultima perpetior medios eiectus in hostes, nec quisquam patria longius exul abest, solus ad egressus missus septemplicis Histri Parrhasiae gelido virginis axe premor— Ciziges et Colchi Tereteaque turba Getaeque hactenus Euxini pars est Romana sinistri: proxima Basternae Sauromataeque tenent. haec est Ausonio sub iure novissima vixque haeret in imperii margine terra tui. unde precor supplex ut nos in tuta releges, ne sit cum patria pax quoque adempta mihi, ne timeam gentes, quas non bene summovet Hister, neve tuus possim civis ab hoste capi. fas prohibet Latio quemquam de sanguine natum Caesaribus salvis barbara vincla pati. perdiderint cum me duo crimina, carmen et error, alterius facti culpa silenda mquem nimio plus est indoluisse semel. altera pars superest, qua turpi carmine factus arguor obsceni doctor adulterii, fas ergo est aliqua caelestia pectora falli,
Abbreviated transcription (Latin):
Iuua sic tec̾ sociales cõpleat annos.
Que nͥ te nullo ꝯiuge digna fuit.
Q ut si ñ ẽẽt celebs te nita deceret.
Nulla q eui posses ẽẽ maritus erat.
Imꝑram regat hoc c̃ seniore senex.
Ut faciñtq tui sidus niuemile nepotes:
Per tua. ꝑq: rui fc̃a parentis eant.
Sic assuera tuis semꝑ uictoria castris:
Nũe qͦ seprestet. notaq signa petat.
Ausomiũq ducẽ solit circũuolet alis.
Ponat ⁊ in ninida laurea serca coma.
Per quẽ bella geris. cuiꝰ nc̃ corpore pugnaᷤ.
Auspitiñ cuidas grande deos q tuos.
Dimic̾no ꝓcul es seuaq: bella geris.
Hic tͥ sic redeat suꝑato iactor ab hoste.
Inq coronatis fulgeat aliꝰ equis:
Parre p̾cor fulm̃q tuũ fera tela reconde.
Heu nimiũ misero cognita tela mͥ
Parcc pat̾ patrie. nͨ nõis ĩ memor huiꝰ:
Olim placandi spẽ mͥ tolle tui.
Nec p̃coi ut redeã qͣmuis maiora pettus:
Credibile ẽ magnos sepe declisse deos.

Expanded text:
Livia sic tecum sociales compleat annos, Livia sic tecum sociales compleat annos, quae, nisi te, nullo coniuge digna fuit, quae si non esset, caelebs te vita deceret, nullaque, cui posses esse maritus, erat; lim imperium regat hoc cum seniore senex; ut faciuntque tui, sidus iuvenale, nepotes, per tua perque sui facta parentis eant; sic adsueta tuis semper Victoria castris nunc quoque se praestet notaque signa petat, Ausoniumque ducem solitis circumvolet alis, ponat et in nitida laurea serta coma, per quem bella geris, cuius nunc corpore pugnas, auspicium cui das grande deosque tuos, dimidio procul es saevaque bella geris; hic tibi sic redeat superato victor ab hoste, inque coronatis fulgeat altus equis,— parce, precor, fulmenque tuum, fera tela, reconde, heu nimium misero cognita tela mihi! parce, pater patriae, nec nominis inmemor huius olim placandi spem mihi tolle tui non precor ut redeam, quamvis maiora petitis credibile est magnos saepe dedisse deos;
Abbreviated transcription (Latin):
Attñ in pene nomine lenc fuit.
Qiuppe relegatꝰ ñ etul dicor. in illo.
Partaq fortue sunt tͥ u̾ba mee.
Nulla quidẽ gͣuior sane mentiq potenti:
Pena ẽ qͣm tanto displicunse uiro.
S ⁊ solet intdum fieri placabile numen.
Nube solet pulsa candidus ire dies.
Kidi ego pampmneis ornacã uitib ulmũ:
Que fuerat seu fulmine tacta ioius
Hoc miũ fieri te ꝓhibente pͥ.
Spes m̾ magna subit ẽ te mitissime cesar.
Spes mͥ respitio c̃ mea fata cadit.
Aeneluti uentis agitantib aera. ñ ẽ:
Eqͣł rabies contuausq: furor
Sĩq prites illos deposisse suã:
S ic abeãt redeũtq mei uariãtq timores.
Ispt placandi dantq negantq: tui.
Per suꝑos gͥ quidant tͥ longa dabt̃q:
⁊ empora. romaniũ simͦ nomen amant:
Pex pr̃iam que te tuta ⁊ secura parente ẽ.
Cuitis ut in popło pars ego nuꝑ erã:
Sic tͥ quẽ semꝑ fc̃is animoq mereris:
Redddanir grate debitus urbis amor:

Expanded text:
attamen in poenae nomine lene fuit; attamen in poenae nomine lene fuit; quippe relegatus, non exul, dicor in illo, privaque fortunae sunt ibi verba meae. nulla quidem sano gravior mentisque potenti poena est, quam tanto displicuisse viro; sed solet interdum fieri placabile numen: nube solet pulsa candidus ire dies. vidi ego pampineis oneratam vitibus ulmum, quae fuerat saevi fulmine tacta Iovis. hoc unum fieri te prohibente potest, spes mihi magna subit, eum te, mitissime princeps, spes mihi, respicio cum mea facta, cadit. ac veluti ventis agitantibus aera non est aequalis rabies continuusque furor, vimque putes illos deposuisse suam: sic abeunt redeuntque mei variantque timores, et spem placandi dantque negantque tui. per superos igitur, qui dant tibi longa dabuntque tempora, Romanum si modo nomen amant, per patriam, quae te tuta et secura parente est, cuius, ut in populo, pars ego nuper eram, sic tibi, quem semper factis animoque mereris, reddatur gratae debitus urbis amor;
Abbreviated transcription (Latin):
I lla nr̃a ddie qͣ me malus abstulit error:
Paruia quidẽ ꝑit si sine labe domus.
Clara. nec ullius nobilitate minor.
⁊ neq diuitiis nec pauꝑtate notandda.
Uñ fit in neutr̃ conspitiendus eques.
S it qͦ nr̃a domꝰ uel censu parua uł ortu
Ingemo cerce ñ latet illa meo.
Quo uid̾ear qͣmuns nimiũ iurienilit̾ usꝰ.¬
Yurbaq: doctoꝵ uasonẽ nouit. ⁊ audet:
Ñfastiditis annum̾are uiris.
Corruit ħigitur musis accepta subuno:
S i ñ exiguo trimine lapsa domus.
Atq ea sic lapsa ẽ ut surgere simͦ lesi:
Nita data ẽ. citraq necẽ tua ꝯstitit ir
Oprinceps parte uirib use tuis
I nsuꝑ accedt̃ te ñ abimente pat̾ne:
Tanqͣm uita parũ muñis eẽt oꝑes.
Nec mea decreto dãpnasti fr̃a senatus
Nec mea selecto iuidice uissa fuga ẽ.
Pristib inueccins uerbis ita pͥncipe dignũ ẽ:
Ultus es offensas ut decer ip̃e tuas.
Adde quod edictũ qͣmuns inmite ramaxq.

Expanded text:
illa nostra die, qua me malus abstulit error, illa nostra die, qua me malus abstulit error, parva quidem periit, sed sine labe domus: clara nec ullius nobilitate minor, et neque divitiis nec paupertate notanda, unde sit in neutrum conspiciendus eques. sit quoque nostra domus vel censu parva vel ortu, ingenio certe non latet illa meo, quo videar quamvis nimium iuvenaliter usurbaque doctorum Nasonem novit et audet non fastiditis adnumerare viris. corruit haec igitur Musis accepta, sub uno sed non exiguo crimine lapsa domus: atque ea sic lapsa est, ut surgere, si modo lavita data est, citraque necem tua constitit ira, o princeps parce viribus use tuis! insuper accedunt, te non adimente, paternae, tamquam vita parum muneris esset, opes. nec mea decreto damnasti facta senatus, nec mea selecto iudice iussa fuga est. tristibus invectus verbis—ita principe dignum— ultus es offensas, ut decet, ipse tuas. adde quod edictum, quamvis immite minaxque,
Abbreviated transcription (Latin):
C᷑hominũ quesitũ odiũ mͥ carmĩe. qͣq:
Debuit ẽ uultus turba secuta meos.
At memini uitãq meã moresq ꝓbabas.
Illo quo dederas ꝑrec̾euntis equo.
& si ñ ꝓdest ⁊ honesti gła nulla:
Redditur. at nullũ crimen adeptꝰ erã.
Nec male ꝯmissa ẽ nob̾ fortuina reoꝵ.
sq decẽ decies inspiuienda uiris.
Res qͦ priuatas statui iñ tͥmine iudex.
Deq inea fassa ẽ pars qͦ uicta fidde.
Me miserũ potui siñ extrema noceret:
Iuditio tutꝰ ñ semel ẽẽ meo.
Iltima me ꝑdc̃. imoq sub equore m̃git:
I ncolumẽ tociens una ꝓcella ratẽ.
Nmͥ pars nocuit de g̃gite parua. s⁊ om̃s:
Pressere hoc fluctꝰ occeanus q caput.
Cur aliquid uidi. tur noxia lumina feci.
Cur imprudenti cognica culpa mͥ ẽ:
Insciꝰ acteon uidit sine ueste diauã.
Preda suis canib ñ minꝰ ille fuit.
S cikei in suꝑis ⁊̃ fortana luenda ẽ.
Nec uenzam leso numine casꝰ hr̃.

Expanded text:
ergo hominum quaesitum odium mihi carmine, quosque ergo hominum quaesitum odium mihi carmine, quosque debuit, est vultus turba secuta tuos. at, memini, vitamque meam moresque probabas illo, quem dederas, praetereuntis equo. quod si non prodest et honesti gloria nulla redditur, at nullum crimen adeptus eram. nec male commissa est nobis fortuna reorum Usque decem deciens inspicienda viris. res quoque privatas statui sine crimine iudex, deque mea fassa est pars quoque victa fide. me miserum! potui, si non extrema nocerent, iudicio tutus non semel esse tuo. ultima me perdunt, imoque sub aequore mergit incolumem totiens una procella ratem. nec mihi pars nocuit de gurgite parva, sed omnes pressere hoc fluctus oceanusque caput, cur aliquid vidi? cur noxia lumina feci? cur imprudenti cognita culpa mihi? inscius Actaeon vidit sine veste Dianam: praeda fuit canibus non minus ille suis. scilicet in superis etiam fortuna luenda est, nec veniam laeso numine casus habet,
Abbreviated transcription (Latin):
Optaui pet̾es celestia sidera tarle.
Parsq fui turbe sepe precantis idẽ.
⁊ pia thura d̾edi ꝓte. cũq oĩb untis:
Ip̃eqͦ adnun pu̾blica uerba meis.
Quid referã libros illos qͦ crimina nr̃a:
Mille locis plenos nomuins ẽẽ tui.
Inspice maiꝰ opꝰ. qũ addhuc sñ fine reliqui.
In ni credendos corpora uersa motios.¬
I iraenies ur̃i p̾conia norminis illie¬
⁊ nuemes animi pignora multa mei.
Ñ rua cͥminib maior fit gła. nec quo:
Ingenio laudes ub̾iore canunt.
Si tñ ue fuso tauroꝵ sangune centũ:
Sic capitur minimo thuris honore deus.
Ha ferus. ⁊ nob nimiũ erudelior hostis:
Delicias legit qui tͥ tuniq meas.
Carmuna ne nr̃is q̃ te uen̾antia libris:
Iuditio possint candidiore legi.
Esse si irato quis te mposset amicus.
Cũ cep̃ quassara domꝰ subsidere. partes:
In ꝓclinatas om̃e recũbit onus.
Cimͣctaq fortuna rimã faciente delnset̃.
p̃a suo quondã pondere tͣcta ruit.

Expanded text:
optavi, peteres caelestia sidera tarde, optavi, peteres caelestia sidera tarde, parsque fui turbae parva precantis idem, et pia tura dedi pro te, cumque omnibus unus ipse quoque adiuvi publica vota meis. quid referam libros, illos quoque, crimina nostra, mille locis plenos nominis esse tui? inspice maius opus, quod adhuc sine fine tenetur, in non credendos corpora versa modos: invenies vestri praeconia nominis illic, invenies animi pignora multa mei. non tua carminibus maior fit gloria, nec quo, ingenio laudes uberiore canunt: sed tamen, ut fuso taurorum sanguine centum, sic capitur minimo turis honore deus. a! ferus et nobis crudelior omnibus hostis, delicias legit qui tibi cumque meas, carmina ne nostris quae te venerantia libris iudicio possint candidiore legi. esse sed irato quis te mihi posset amicus? cum coepit quassata domus subsidere, partes in proclinatas omne recumbit onus, cunctaque fortuna rimam faciente dehiscunt, inque suo cladem pondere tracta ruunt.
Abbreviated transcription (Latin):
His p̾cor exempł tua nc̃ mitissima cesar:
Fiat ab ingenio mollior ira meo.
Illa quidẽ iusta ẽ. nec me m̾uisse negabo.
Non adeo nr̃o fugit ab ore pudor.
S⁊ nͥ peccassẽ quidd tu ꝯcedere posses
Mat̾iam ueme sors tͥ nr̃a dedit.
Purũ discussis aera reddit aquis
Ytere more dei nom hñtis idẽ.
I dq facis. nec te quis qͣm mod̾antiꝰ umꝙͣ:
I mꝑii potuit frena tenere suz.
⁊uneriã parci suꝑace sepe dedisti.
Ñꝯcessurꝰ quam tͥ uictor erat.
Buuciis ⁊̃ multos ⁊ honorib auctos:
Uidi. qui tuletãt in caꝑut arma tuñ.
Queq dies belbũ belli tͤ sustulit iram.
Parsq simul tempł utraq dona tulit.
Itq tuus gaudet miles qrai nic̾it hostẽ:
Sic uictũ cur se gaudeat hostis hõ.
Causa mea ẽ melior qͥñ ꝯt̃ria qͥicor:
Arma. nec hostiles c̃ẽ secutus opes.
Per te p̾sentem conspicuũq deũ:
Hanc animã fauisse tͥ uir maxĩe. meq:
Qua potui sola mente fuisse tuũ.

Expanded text:
his precor exemplis tua nunc, mitissime Caesar, his precor exemplis tua nunc, mitissime Caesar, fiat ab ingenio mollior ira meo. illa quidem iusta est, nec me meruisse negabo— non adeo nostro fugit ab ore pudor— sed nisi peccassem, quid tu concedere posses? materiam veniae sors tibi nostra dedit, purum discussis aera reddit aquis, utere more dei nomen habentis idem. idque facis, nec te quisquam moderatius umquam imperii potuit frena tenere sui. tu veniam parti superatae saepe dedisti, non concessurus quam tibi victor erat. divitiis etiam multos et honoribus auctos vidi, qui tulerant in caput arma tuum; quaeque dies bellum, belli tibi sustulit iram, parsque simul templis utraque dona tulit; utque tuus gaudet miles, quod vicerit hostem, sic victum cur se gaudeat, hostis habet, causa mea est melior, qui nec contraria dicor arma nec hostiles esse secutus opes. per te praesentem conspicuumque deum, hunc animum favisse tibi, vir maxime, meque, qua sola potui, mente fuisse tuum.
Abbreviated transcription (Latin):
An semel ẽ penã commeruisse parũ:
Carmina feceit ut me cognoscere uellet:
Omiine ñ fausto femina nrq meo.
C armina fccerõ ut me mores q notaret:
I am pridẽ uisa cesar abarte meos.
Deme mͥ studiũ uite qͦ crimina demes.
Acceptũ refero uersib ẽe nocens.
Hoc prectũ uite nigilatoꝵ q laboꝵ:
Cepimꝰ ingenio ẽ pena reꝑta meo.
Si saperẽ doctas odnse uire sorores
Numina cultori ꝑmitiosa suo.
At nẽ tanta meo cõmes t insama morbo:
Sara meũ refero ruisus ad ieta pedem.
Scilicet ut uictus repetit gladiator harenã.
⁊redit in tumidas naufraga puppis aq̃s.
Forsiran ut quondã teutantia regna pem̃ti:
Sic mͥ res eadẽ uulnꝰ opemq feret.
Musaq quã mouit motã qͦ leniet iram.
Frorant magnos carmĩa sepedeos.
Ip̃e qͦ ausonias cesar mr̃es inurꝰq:
Carmina turrig̾e dicere iussit opi.
Iusserat ⁊ phebo dici. quo tẽpore ludos:
Fecit. quos etas aspicit una semel

Expanded text:
an semel est poenam commeruisse parum? an semel est poenam commeruisse parum? carmina fecerunt, ut me cognoscere vellet omine non fausto femina virque meo: carmina fecerunt, ut me moresque notaret iam demi iussa Caesar ab Arte mea. deme mihi studium, vitae quoque crimina demes; acceptum refero versibus esse nocens. hoc pretium curae vigilatorumque laborum cepimus . ingenio est poena reperta meo. si saperem, doctas odissem iure sorores, numina cultori perniciosa suo. at nunc—tanta meo comes est insania morbo— saxa malum refero rursus ad ista pedem : scilicet ut victus repetit gladiator harenam, et redit in tumidas naufraga puppis aquas, forsitan ut quondam Teuthrantia regna tenenti, sic mihi res eadem vulnus opemque feret, Musaque, quam movit, motam quoque leniet iram; exorant magnos carmina saepe deos. ipse quoque Ausonias Caesar matresque nurusque carmina turrigerae dicere iussit Opi. iusserat et Phoebo dici, quo tempore ludos fecit, quos aetas aspicit una semel.
Abbreviated transcription (Latin):
I p̃e gubnator tollens ad sidera palmas:
Exposcic uotis ĩmemor artis opẽ.
Q c̃q asperi nͥl ẽ nͥ mortis imago.
Q dubiã timeo mente timensq p̾cor.
Attigero portũ. portu t̾rebor ab ip̃o.
Ulus ht̃ infesta t̾ra trnoris aqua.
N ã sintul ĩ sidiis hoĩnũ pelagiq laboro.
⁊facũit geminos ensis ⁊ unda metꝰ
Ille meo uereor ne speret sanguĩe predã.
Btitulũ nr̃e mortis hr̃e uelit.
Barbara pars leua ẽ. auideq: aclicta rapine.
Quã cruor ⁊ cedes bellaq semꝑ hñt
Cũq sit hib̾ius agitatũ fluctib equor:
Pectora sunt ip̃o turbidiora marz.
Quoq mag̃ debes ⁊ gnosc̃e candide lector:
Si spe sunt ut st̃ inferiora tua
I actor mid omito brumali luce ꝓfundo.
Scribere. se rigidas incutieute minas.
p̃e modũ statuã carmuus. illa su.
uiã mͥ uobiscũ ẽ infelix cura libelli.
ingenio ꝑii qui miser ip̃e mco.
Cur mͦ dampnatas repeto mea cͥmĩa musaᷤᷤ

Expanded text:
ipse gubernator tollens ad sidera palmas ipse gubernator tollens ad sidera palmas exposcit votis, inmemor artis, opem. quocumque aspexi, nihil est nisi mortis imago, quam dubia timeo mente timensque precor. attigero portum, portu terrebor ab ipso: plus habet infesta terra timoris aqua. nam simul insidiis hominum pelagique laboro, et faciunt geminos ensis et unda metus, ille meo vereor ne speret sanguine praedam, haec titulum nostrae mortis habere velit. barbara pars laeva est avidaeque adsueta rapinae, quam cruor et caedes bellaque semper habent, cumque sit hibernis agitatum fluctibus aequor, pectora sunt ipso turbidiora mari. quo magis his debes ignoscere, candide lector, si spe sunt, ut sunt, inferiora tua.iactor in indomito brumali luce profundoscribere se rigidas incutiente minas, ipse modum statuam carminis, illa sui. Quid mihi vobiscum est, infelix cura, libelli, ingenio perii qui miser ipse meo? cur modo damnatas repeto, mea crimina, Musas?
Abbreviated transcription (Latin):
Uos facite ut uentos loca c̃ drãsa petamꝰ
lla suos habeat. nͨ minꝰ illa suos.
ntera qued̃q ẽ toto tͥ lecta libello:
st m sollicito tẽpore fc̃a uie.
Aut hãc me gelido tremerẽ c̃ m̃se decebrr.
Scribentẽ mediis adria uidiraquis:
Aut postqͣm bimarẽ cursn suꝑaiumꝰ hismõ:
Altera q ẽ nr̃e sumpta carma fuge.
Ꝙ facerẽ u̾sus int̾ fera numĩa pong:
Cycladas egeas obstupuisse puto.
Ip̃e ego nc̃ miror tantis animiq marsq
Fluctib. ingeniũ ñ cecidisse meũ.
Seu stupor hiuic studio siue ẽ insama nom̃:
Oñns ab hac cura mens releuata mea ẽ.
Sepe ego nĩbosis dubiꝰ iactabar ab hedis.
Sepeminax steropis sidere pontꝰ erat.
Fuscabatq qiẽ custos erimantidos uese.
Aut hyadas seris auxerat auster aquis.
Sepe maris pars intꝰ erat. tñ ip̃e tmentu
Carmina ducebã q̃liac̃q manu.
Nc̃ qͦ ꝯtenti stridũt aqͥlone rudentes.
Inq modͥũ cumuli ꝯcaua surg̃ aqua.

Expanded text:
vos facite ut ventos, loca cum diversa petamus, vos facite ut ventos, loca cum diversa petamus, illa suos habeat, nec minus illa suos. Littera quaecumque est toto tibi lecta libello, est mihi sollicito tempore facta viae. aut haec me, gelido tremerem cum mense Decembri, scribentem mediis Hadria vidit aquis, aut, postquam bimarem cursu superavimus Isthmon, alteraque est nostrae sumpta carina fugae, quod facerem versus inter fera murmura ponti, Cycladas Aegaeas obstipuisse puto. ipse ego nunc miror tantis animique marisque fluctibus ingenium non cecidisse meum. seu stupor huic studio sive est insania nomen, omnis ab hac cura cura levata mea est, saepe ego nimbosis dubius iactabar ab Haedis, saepe minax Steropes sidere pontus erat, fuscabatque diem custos Atlantidos Ursae, aut Hyadas seris hauserat Auster aquis, saepe maris pars intus erat, tamen ipse trementi carmina ducebam qualiacumque manu. nunc quoque contenti stridunt Aquilone rudentes, inque modum tumuli concava surgit aqua.
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ te rricola lapsace tuta deo.
ꝗ q ꝑ angustas uecte male uiginis undͥas:
Seston abidena separat urbe fretĩ.
Hĩeq ꝓpontiacis herentẽ cracon horis.
Cracon hemome nobile gentis opus.
Queq tenent pontibirantia litora fauces.
Hic locꝰ ẽ gemim ianua uasta maris.
Hanc p̃cor euncat. ꝓpulsaq fortib austris:
Tnͣseat instabiles sfrenua cyaneas.
⁊ huatos q sinꝰ. ⁊ ab his ꝑ apollinisurbẽ
Alea sub anchiali menia findat iter.
I ñ mesambriacos portꝰ. ⁊ apheson ⁊ arces
Preteat dictas noĩe bache tuo.
I quos alcathoi memorãt a menib ortos:
Sedib his ꝓfugos consticuisse larem.
Aquib adueinat miletla sospes ad urbẽ.
Offensi quo me ꝯtulitira dei.
Hec si ꝯtignit m̃ite cadet agna minne.
Ñ facit ad nr̃as hostia maior opes.
M ite p̾cor duplici num̃ adeste uie.
Alt̾a nãq parat simplegades ire ꝑ artras
Stindere bystonias alt̾a puppis aquas

Expanded text:
et te ruricola, Lampsace, tuta deo, et te ruricola, Lampsace, tuta deo, quodque per angustas vectae male virginis undas Seston Abydena separat urbe fretum, inque Propontiacis haerentem Cyzicon oris, Cyzicon, Haemoniae nobile gentis opus, quaeque tenent Ponti Byzantia litora fauces: hic locus est gemini ianua vasta maris. haec, precor, evincat, propulsaque fortibus Austris transeat instabilis strenua Cyaneas Thyniacosque sinus, et ab his per Apollinis urbem arta sub Anchiali moenia tendat iter. inde Mesembriacos portus et Odeson et arces praetereat dictas nomine, Bacche, tuo, et quos Alcathoi memorant e moenibus ortos sedibus his profugos constituisse Larem, a quibus adveniat Miletida sospes ad urbem, offensi quo me detulit ira dei. haec si contigerint, meritae cadet agna Minervae: non facit ad nostras hostia maior opes. mite precor duplici numen adesse viae! altera namque parat Symplegadas ire per artas, scindere Bistonias altera puppis aquas.
Abbreviated transcription (Latin):
auis. ⁊ a pieta casside nom̃ ht̃.
Sine opꝰ ẽ ueł mimmã bñ currit ad aurã.
Siue opꝰ ẽ remo: remige carpit iter.
N ec comites uolucͥ ꝯtenta ẽ uince cursu.
Oecupat egressas quaslib⁊ añ rates.
⁊ parir fluctꝰ fercq assilicatia longe:
E quora. nec seius uncca madescit aquis.
Illa chorinthiacis pͥmũ mͥ cognita cenchris:
Fiia manec treꝑide duxq comesq uie.
P erq tot euentꝰ ⁊ nuqͥs ocita uentis:
Equora: palladio mimine tuta fuit.
Aõ qͦ tuta p̃coruasti secet hostia ponti.
Quasq petit geticilitoris intret aquas.
Que simul eoke mare me ad edut in belles:
⁊ longũ tenui limite fecit iter:
Fieximꝰ in leuũ cursꝰ. ⁊ ab hectoris urbe:
Ucirimꝰ ad portus umbria t̾ra tuos.
Iñ lemuento serrathia litora nacca:
Hac dñm cenꝰ ẽ illa secuta suũ.
Nã mͥ bystonios placuit pede carpere cãpos.
Hellesponciacas illa reliquit aquas.
Darlamãꝙ petic auctoris nom̃ hñtem.

Expanded text:
navis et a picta casside nomen habet. navis et a picta casside nomen habet. sive opus est velis, minimam bene currit ad auram, sive opus est remo, remige carpit iter. nec comites volucri contenta est vincere cursu, occupat egressas quamlibet ante rates, et pariter fluctus fert ac salientia longe aequora, nec saevis victa madescit aquis, illa, Corinthiacis primum mihi cognita Cenchreis, fida manet trepidae duxque comesque fugae, perque tot eventus et iniquis concita ventis aequora Palladio numine tuta fuit. nunc quoque tuta, precor, vasti secet ostia Ponti, quasque petit, Getici litoris intret aquas. quae simul Aeoliae mare me deduxit in Helles, et longum tenui limite fecit iter, fleximus in laevum cursus, et ab Hectoris urbe venimus ad portus, Imbria terra, tuos. inde, levi vento Zerynthia litora nacta, hac dominum tenus est illa secuta suum. nam mihi Bistonios placuit pede carpere campos: Hellespontiacas illa relegit aquas Dardaniamque petit, auctoris nomen habentem,
Abbreviated transcription (Latin):
Siue aliqd̃ moꝵ seu uite labe carentis:
E st precũ: nemo pluris hñdus erat.
Siue ꝑ ingenuas aliqͥs caput extulit arteᷤ.
Quelibi eloquio fit bona cã tuo.
His ego ꝯmotꝰ dixi tͥ ꝓtinus ip̃i.
Scena manet dotes gͣndis amice tuas.
Hoc mͥ ñ ouiũ fibre. tomitrꝰ ue sanstri.
Lingna ue seruate penna uedix̃ auis.
ħ diuinam. noticiãq mli.
Gratulor ĩgenĩ ñ latuisse tuũ.
At nr̃m tenebris ut̃ lacuisset ĩ mus.
Expediit studio lum̃ abẽe meo.
E tq tͥ prosunt arces facunde seuere:
Dissimiles ilł sic nocuere mͥ.¬
II ita tñ tͥ notamea ẽ. scrs artib ilł:
Auccoris mores abstinuisse tuz.
Scis uetus hoe nuineni lusũ mͥ carm̃ ⁊ istos:
U tñ laudandos sic tñ ẽẽ iocos.
Sur defencdi nullo mea posse colore:
Sis greusari crumina posse prito.
potes excusa nͨ amici pesere cãm.
Quo bñ cepisti sic bñ semꝑ eas.
st msiti: precor flaue tutela miñue:

Expanded text:
sive aliquod morum seu vitae labe carentis sive aliquod morum seu vitae labe carentis est pretium, nemo pluris emendus erat: sive per ingenuas aliquis caput extulit artes— quaelibet eloquio fit bona causa tuo. his ego commotus dixi tibi protinus ipsi scaena manet dotes grandis, amice, tuas. haec mihi non ovium fibrae tonitrusve sinistri, linguave servatae pennave dixit avis: hac divinavi notitiamque tuli. gratulor, ingenium non latuisse tuum. at nostrum tenebris utinam latuisset in imis! expediit studio lumen abesse meo. utque tibi prosunt artes, facunde, severae, dissimiles illis sic nocuere mihi. vita tamen tibi nota mea est. scis artibus illis auctoris mores abstinuisse sui . scis vetus hoc iuveni lusum mihi carmen, et istos ut non laudandos, sic tamen esse iocos. ergo ut defendi nullo mea posse colore, sic excusari crimina posse puto. qua potes, excusa, nec amici desere causam: qua bene coepisti, sic bene semper eas. Est mihi sitque, precor, flavae tutela Minervae,
Abbreviated transcription (Latin):
Ut semel impulsa ẽ om̃s timuere rumã.
Cautaq onium t̾ga dedere fuge
Seua nͥ ad tairor metuũt si sulmina. quoꝵ:¬
⁊ gnib afflani proxima queq solent.
S ⁊ tñ in duris remauentẽ reb amicũ:
Quolib in uiso cesar ĩ hoste probat.
Nec solet irasci. neq enĩ t̃ mod̾atior alt̾.
Cũ quisin adiisis siqͥd amauit amat.
De comite argolico postqͣm cognoũ horeste:
Narrabtur pilaq̾en ip̃e ꝓbaise thoas.
Que fuit accoride c̃ magno semꝑ achille:
Laudari solira ẽ hectoris ore sides.
Q piꝰ ad manes theseus comes iret amico:
Tartareũ ãiet indoluisse deum.
Euriali nisiq fide tͥ turne relata:
Credibile ẽ lacͥmis ĩ maduisse genas.
E st ⁊̃ nusis pretas. ⁊ in hoste ꝓbatur.
Hei mͥ qͣm paucos ħ mea dec̃a mouẽt.
I s status ħ rerũ nc̃ ẽ fortuna mearũ:
Debeat ut lacͥmis nullus ad ẽẽ modus.
t mea sint ꝓprio qͣmuis mestissima casu:
Ferret adhucistã cũ minꝰ aura ratẽ.

Expanded text:
at simul impulsa est, omnes timuere ruinam, at simul impulsa est, omnes timuere ruinam, cautaque communi terga dedere fugae. saeva neque admiror metuunt si fulmina, quorum ignibus adflari proxima quaeque solent, sed tamen in duris remanentem rebus amicum quamlibet inviso Caesar in hoste probat, nec solet irasci—neque enim moderatior alter— cum quis in adversis, siquid amavit, amat. de comite Argolici postquam cognovit Orestis, narratur Pyladen ipse probasse Thoas. quae fuit Actoridae cum magno semper Achille, laudari solita est Hectoris ore fides. quod pius ad Manes Theseus comes iret amico, Tartareum dicunt indoluisse deum. Euryali Nisique fide tibi, fume, relata credibile est lacrimis inmaduisse genas est etiam miseris pietas, et in hoste probatur, ei mihi, quam paucos haec mea dicta movent! is status, haec rerum nunc est fortuna mearum, debeat ut lacrimis nullus adesse modus, at mea sunt, proprio quamvis maestissima casu, ferret adhuc istam cum minus aura ratem,
Abbreviated transcription (Latin):
At mala nr̃aminꝰ qm ñ alina putares
Durtieq mͥ ñ agerere reus.
Si qm̃ acceait fatalib hoc qͦ. dampnis.
Et careant nim̃is tẽpora pͥma suis:
Effice ꝑeccati ne sim memor huiꝰ. ⁊ illo:
ffitium laudẽ quo q̃ror ore tuũ.
etur in offense uite tibi tangere metã.
⁊ui legis hoc nob̾ ñ inimieus opus.
Atq ntinã pro te possuit mea uota ualtre.
Que ꝓ me daros ñ tengere deos.
Donet cris felix multos numabis amicos.
⁊ empora cͥ fu̾int nubila. solus eris.
Aspitisut uemant ad candida tecta colũbe.
Accipiat nullas sordida t᷑rs aues.
Horrea forice tendt̃ ad mania nũqͣm.
Nullꝰ ad amissas ibit amicus opes.
Etq comes radios ꝑ soł euntib umbra ẽ:
Cũ latet hic pressus nubib. illa fugit.
Mobile sic sequit᷑ fortue lumina uulgꝰ
Aue simul inducta nocce tegunt᷑ abit.
Dũ stetiꝰ turbe qͣntũ satis ẽẽt habebat:
Nota quidẽ si ñ ambitiosa domus

Expanded text:
aut mala nostra minus quam nunc aliena putares, aut mala nostra minus quam nunc aliena putares, duritiaeque mihi non agerere reus. sed quoniam accedit fatalibus hoc quoque damnis, ut careant numeris tempora prima suis, effice, peccati ne sim memor huius, et illo officium laudem, quo queror, ore tuum. Detur inoffenso vitae tibi tangere metam, qui legis hoc nobis non inimicus opus. atque utinam pro te possent mea vota valere, quae pro me duros non tetigere deos! donec eris sospes, multos numerabis amicos : tempora si fuerint nubila, solus eris. aspicis, ut veniant ad candida tecta columbae, accipiat nullas sordida turris aves. horrea formicae tendunt ad inania numquam: nullus ad amissas ibit amicus opes. utque comes radios per solis euntibus umbra est, cum latet hic pressus nubibus, illa fugit, mobile sic sequitur Fortunae lumina vulgus: quae simul inducta nocte teguntur, abitdum stetimus, turbae quantum satis esset, habebat nota quidem, sed non ambitiosa domus,
Abbreviated transcription (Latin):
Uisere. ⁊ alloquii parte ruuare tui:
Inq meos si ñ lacrimã dimitt̾e casus:
Pauca tñ fieto uerba dolore loqui.
I dq qd̾ ignoti fatiuit uale dr̃e saltẽ.
⁊ uotẽ popłi publicaq ora sequi.
Demq lugubres uultꝰ nũqͣmq uidentos:
Cernere supremo uũ licuitq die.
Dicendũq semel toto ñ amplius euo:
Actiptre ⁊ parili readere uõce uale.
At fecere aliinullo mͥ feq̃ere iuncri.
⁊ lacrimas animi signa dedere sui.
Temporis ⁊ longi m̃ctꝰ amore tͥ
Q uid mͥ tot lusus ⁊ tot mea seria nossos.
Iot nossem lusus seriaq ip̃e tua
Cuncta ne in equortos abieit̃ irtica uẽtoᷤ.
Cuncra ne lecheis m̃sa ferunt᷑ aquis.
Ñ ego te genitũ placida reor urbe quremi.
Etbe meo qͥiã non ad eunda pede ẽ.
I nq feris sichie sarmaticisq iugis.
⁊ tua ĩt silicis circũ p̃cordia uene
⁊rigidũ ferri seuima pectus ht̃.
Aueq tͥ quondã teño ducenda palato:
Ulena dedit nutrit ubera: tigris erat.

Expanded text:
visere et adloquiis parte levare tuis, visere et adloquiis parte levare tuis, inque meos si non lacrimam demittere casus, pauca tamen ficto verba dolore pati, idque, quod ignoti faciunt, vel dicere saltem, et vocem populi publicaque ora sequi,— denique lugubres vultus numquamque videndos cernere supremo dum licuitque die, dicendumque semel toto non amplius aevo accipere, et parili reddere voce vale ? at fecere alii nullo mihi foedere iuncti, et lacrimas animi signa dedere sui. temporis et longi iunctus amore tibi? quid, nisi tot lusus et tot mea seria nosses, tot nossem lusus seriaque ipse tuacunctane in aequoreos abierunt irrita ventos? cunctane Lethaeis mersa feruntur aquis? non ego te genitum placida reor urbe Quirini, urbe meo quae iam non adeunda pede est,inque feris Scythiae Sarmaticisque iugis: et tua sunt silicis circum praecordia venae, et rigidum ferri semina pectus habet, quaeque tibi quondam tenero ducenda palato plena dedit nutrix ubera, tigris erat:
Abbreviated transcription (Latin):
S i pponendos ẽẽ yutabis: habe.¬
Orba parente suo quic̃q uolumiã tangis:
His saltẽ ur̃a detur murbe locus
Qiicqͥd in bis igit᷑ uiti rude carm̃ habebit:
Em̃daturus si lituisset eram.
In caput alca suũ labentur ab eqͦre retro:
lumina. conũsis solq reeurret equis
Cerra feret stellas. celũ findetur aratro.
U nd̾a dabit flãmas. ⁊ dabit ignis aqͣs
O ĩa nature p̃postera legib ibunt.
P arsq suũ mundi nulla tenebit iter.
Oĩa iam fient fieri que posse negabã.
⁊ nichil ẽ de quo ñ sit hñda fides.
ħego uantinor qr sum deceptus abillo:
Laturũ misero quẽ mͥ rebar opẽ.
Tanta ne te fallax cepere obluna nr̃i.
Afflictũq fuit tantus adire tunorꝰ
Et neq respiceres nͨ solarere ⁊ acentẽ.
Dure. nec erequias ꝓsequerere meas.
I llud amicitie sc̃m ac uen̾abile nom̃:
Re tͥ ꝓ uili sub pedib q iacet
Quro ftit ingenti ꝓstratũ mole sodalẽ:

Expanded text:
si praeponendos esse putabis, habe.si praeponendos esse putabis, habe.orba parente suo quicumque volumina tangis, his saltem vestra detur in urbe locus.quicquid in his igitur vitii rude carmen habebit, emendaturus, si licuisset, eram. In caput alta suum labentur ab aequore retro flumina, conversis Solque recurret equis: terra feret stellas, caelum findetur aratro, unda dabit flammas, et dabit ignis aquas, omnia naturae praepostera legibus ibunt, parsque suum mundi nulla tenebit iter, omnia iam fient, fieri quae posse negabam, et nihil est, de quo non sit habenda fides. haec ego vaticinor, quia sum deceptus ab illo, laturum misero quem mihi rebar opem. tantane te, fallax, cepere oblivia nostri, afflictumque fuit tantus adire timor, ut neque respiceres nec solarere iacentem, dure, nec exequias prosequerere meas? illud amicitiae sanctum et venerabile nomen re tibi pro vili sub pedibusque iacet? quid fuit, ingenti prostratum mole sodalem
Abbreviated transcription (Latin):
Grata tua ẽ pietas. si cͣmina maior unago:
S t̃ mea que mando qͣliacũq legas
Cartinina mutacas hõmũ dicentia foriaᷤ.
I nfelix dñi quod fuga rupit opus:
Hec ego discedens sicut bñmulta meoꝵ:
I p̃s mea posui mestus in igne mantui.
Etq cremasse suũ fertur sub stipite natũ:
Destias. ⁊ meliormre fuisse soror:
S ic ego ñ m̃itos met̃ peritura libellos:
Iposin rapidis inscera nr̃a rogis.
Nel qd̾ erã musas ut cͥmina nr̃a ꝑosus.
Bel qd̾ ad huc crescens ⁊ rude carmenerat.
Que qm̃ ñ sunt pñitꝰ sublata. si extant:
Plarib exẽplis scripta fuisse reor.
Nt̃ precor ut uiuãt: ⁊ ñ ignaua legentẽ:
Ocia delectent admoneantqz mez.
Nec iñ illa legi pot̾unt pacient ab ullo:
Nesciet his summã siquis auẽe manũ
Ablatũ mediis opꝰ ẽ incuib illiro.
Defuit ⁊ scriptis ultima sũma meis.
⁊ ueniã ꝓ laude peto. landatꝰ abunde:
ñ fastiditus si tͥ leccor ero.
Hos qͦi sex u̾sus in pͥma fronte libelli:

Expanded text:
tua est pietas, sed carmina maior imago sunt mea, quae mando qualiacumque legas, carmina mutatas hominum dicentia formas, infelix domini quod fuga rupit opus. haec ego discedens, sicut bene multa meorum, ipse mea posui maestus in igne manu. utque cremasse suum fertur sub stipite natum Thestias et melior matre fuisse soror, sic ego non meritos mecum peritura libellos imposui rapidis viscera nostra rogis: vel quod eram Musas, ut crimina nostra, perosus, vel quod adhuc crescens et rude carmen erat. quae quoniam non sunt penitus sublata, sed extant— pluribus exemplis scripta fuisse reor— nunc precor ut vivant et non ignava legentem otia delectent admoneantque mei. nec tamen illa legi poterunt patienter ab ullo, nesciet his summam siquis abesse manum, ablatum mediis opus est incudibus illud, defuit et scriptis ultima lima meis. et veniam pro laude peto, laudatus abunde, non fastiditus si tibi, lector, ero. hos quoque sex versus, in prima fronte libelli
Abbreviated transcription (Latin):
Ncontreccari tucius ẽe puto.
Lingua sile. ñ ẽ ult᷑ narrabile quicqͣm.
Posse uelun em̃es obruere ip̃e meos.
Sic g quasi me rullꝰ deceperit error:
Uerba face. ut uita qͣra dedit ip̃e fruar.
Cñq serenꝰerit uultꝰ q remiserit illos:
Qui secũ terras imꝑuimiq mouent:
Eriguã ne me p̃d̃ am sinit ẽẽ getarũ:
Det q solũ miscre inite p̾care suge.¬

Expanded text:
non contrectari tutius esse puto. non contrectari tutius esse puto. lingua, sile! non est ultra narrabile quicquam. posse velim cineres obruere ipse meos. sic igitur, quasi me nullus deceperit error, verba fac, ut vita, quam dedit ipse, fruar; cumque serenus erit vultusque remiserit illos, qui secum terras imperiumque movent, exiguam ne me praedam sinat esse Getarum, detque solum miserae
Abbreviated transcription (Latin):
Accipitrẽq timens penis trepidantib ales:
Auqset ad humaros fessa nenire smꝰ
Nec se initino dͥcbitat ꝯmittere tecto:
Que fugit infestos trita cerua canes.
Da p̾cor accessũ lacrrañ nati s ume nr̃is.
Nec rigidã tumidis uocib obãe forẽ.
Uerbaq nr̃a fauens romana ad nr̃ia ꝑfer.
Non tͥ tarpero tulta ton ante mins
Manddatiq me legatꝰ suscipe cãm.
Nulla meo qͣuins nõie canisa bona ẽ.
Iam ꝓpe ãepositus c̾te iã frigidus eger :
Serua̾tus ꝑ te si modo seruõr: ero.
N unc tua ꝓ lapsisnitat᷑ gr̃a reb.
Principis et̾ni quã tͥ prestat amor
N unc t̃ ⁊ eloquii nitor ille domesticꝰ affit.
Auo poteras trepidis unł ẽẽ reis.
Uunt enĩ in uob facundi lingua parentis.
⁊res hedem repperit illa sirm.
Hanc ego ñ nt me d̾efend̾e tẽꝑtet adoro.
nͭ est confessi cã tuenda rei.
Ut tñ excuies erroris umagine fẽra.
An nͥl expediat talemouere uid̾e.
U uln̾is ia genꝰ ẽ ꝙ cã sanabileñ sit:

Expanded text:
tremque timens pennis trepidantibus ales audet ad humanos fessa venire sinus, nec se vicino dubitat committere tecto, quae fugit infestos territa cerva canes, da, precor, accessum lacrimis, mitissime, nostris, nec rigidam timidis vocibus obde forem, verbaque nostra favens Romana ad numina perfer, non tibi Tarpeio culta Tonante minus, mandatique mei legatus suscipe causam: nulla meo quamvis nomine causa bona est. iam prope depositum, certe iam frigidus aeger, servatus per te, si modo servor, ero. nunc tua pro lassis nitatur gratia rebus, principis aeterni quam tibi praestat amor. nunc tibi et eloquii nitor ille domesticus adsit, quo poteras trepidis utilis esse reis. vivit enim in vobis facundi lingua parentis, et res heredem repperit illa suum. hanc ego, non ut me defendere temptet, adoro; non est confessi causa tuenda rei. num tamen excuses erroris origine factum, an nihil expediat tale movere, vide. vulneris id genus est quod, cum sanabile non sit,
Abbreviated transcription (Latin):
Uuln̾ibq meis tela cruenta sequor
Queq modo euboitis lacerata ẽ fluctib audet:
Graia capharea currere puppis aqua
Nec tñ ut lauder uigilo. curamq futuri:
Nominis utiliꝰ qd̾ latuisset ago.
Detineo studiis animũ. falloq labores.
Experior caris ⁊ dareu̾ba meis.
Quid potiꝰ faciam desertis solus in horis.
Quamue mał aliã querere coner opẽ:⁊
Sine locũ specto locꝰ ẽ mamabił. ⁊ quo:
Esse nichil toto tristius orbe potest.
Siue homines uix s̃ hommes h noĩe digni.
Qm̃ꝙ lupi seue plus feritatis hñt.
Nec metuũt leges. s⁊ cedit uirib tquũ.
Sictaq pugnan iura sub ense iacent.
Pellib ⁊ latis arcẽt mala frigora braccis.
Oraq s̃ longis horrida tecta comis.
I pautis errant gͣie uestigia lingue.
Q uelib t medio redlere uerba queat.
Ille ego romanꝰ uates ignoĩcite muse:
Sarmaneo cogor plurima more loqui.
⁊pudet ⁊ fatto iam desueudine longa:

Expanded text:
vulneribusque meis tela cruenta sequor, vulneribusque meis tela cruenta sequor, quaeque modo Euboicis lacerata est fluctibus, audet Graia Capheream currere puppis aquam. nec tamen, ut lauder, vigilo curamque futuri nominis, utilius quod latuisset, ago. detineo studiis animum falloque dolores, experior curis et dare verba meis. quid potius faciam desertis solus in oris, quamve malis aliam quaerere coner opem? sive locum specto, locus est inamabilis, et quo esse nihil toto tristius orbe potest, sive homines, vix sunt homines hoc nomine digni, quamque lupi, saevae plus feritatis habent. non metuunt leges, sed cedit viribus aequum, victaque pugnaci iura sub ense iacent. pellibus et laxis arcent mala frigora bracis, oraque sunt longis horrida tecta comis, in paucis remanent Graecae vestigia linguae, quaelibet e medio reddere verba queat. ille ego Romanus vates—ignoscite, Musae!— Sarmatico cogor plurima more loqui. en pudet et fateor, iam desuetudine longa
Abbreviated transcription (Latin):
Quos habitẽ mores discere curatͥ ẽ.
Mixtaq sit qͣmuis int̾ graiosq gecasq:
Amale pacatis plus trahit hora geris.
Sarmatice maior geticeq freq̃ncia gentĩ.
Per medias in aqun itq redioq uias.
Inquib ẽ nemo qui ñ corithon ⁊ arcũ:
T elaq iuꝑeo lutida felle gerat.
Nox fera. t rur uultus. uecissima mortiᷤ mago
Ñ coma. ñ ulla barba resecta manu
Uextera ñ segnis fixo dare uulña cultro.
Quẽ uinetũ lateri barbarꝰ om̃us hr̃¬
i ruit ĩ his heu naso suoꝵ oblitus amoꝵ
Hos indet hosuates audlit a mite tuus:
Atq utinã uiuat ⁊ ñ moriatur in ilł.
Ablit ab innisis ħ tn umbra getis.
Carmina ñ pleno saltari nr̃a theatro.
U ersib ⁊ plaudi scribis amicemeis
Nil equidẽ feci tu seis hoc ip̃e cheanrs.
Musa nec ẽ plausus ambitiosa mea.
I mpedit ⁊ ꝓfugi nomen l ora refeit.
Qm̃nis inidum que me lesisse recordor:
Carmina deuoueo preridesq meas.

Expanded text:
quos habitem mores, discere cura tibi est? quos habitem mores, discere cura tibi est? mixta sit haec quamvis inter Graecosque Getasque, a male pacatis plus trahit ora Getis. Sarmaticae maior Geticaeque frequentia gentis per medias in equis itque reditque vias. in quibus est nemo, qui non coryton et arcum telaque vipereo lurida felle gerat, vox fera, trux vultus, verissima Martis imago, non coma, non ulla barba resecta manu, dextera non segnis fixo dare vulnera cultro, quem iunctum lateri barbarus omnis habet, vivit in his heu nunc, lusorum oblitus amorum, hos videt, hos vates audit, amice, tuus: atque utinam vivat non et moriatur in illis, absit ab invisis et tamen umbra locis. carmina quod pleno saltari nostra theatro, versibus et plaudi scribis, amice, meis, nil equidem feci tu scis hoc ipse—theatris, Musa nec in plausus ambitiosa mea ei impedit et profugi nomen in ora refert, quamvis interdum, quae me laesisse recordor, carmina devoveo Pieridasque meas,
Abbreviated transcription (Latin):
Hoc ẽ c̃ misis solũ commune beatis:
Ambob cribuiꝙ solet offitium
Creditur ⁊ cecis ⁊ quos precexta uerendos:
Nrrgaq cũ uerbis imꝑiosa facit.
Si michi ñ parcis fortune parcere a ebes.
N ht in nobis ulluis ira locum.
I sto qd quereris grancdiꝰ illuq̃ erit.
Qmͣ multa madide celantur harudĩe fosse
F loriq̃a qͣm multas hybla tuetur apes.
Q m multe gͣcili t̾rena sub horrea fere:
Inite formice grana reꝑta solent:
⁊ am me cuturastat densoꝵ turba maloꝵ.
Crede mͥuero ẽ nr̃a querela minor.
His qui contentꝰ ñ ẽ in litus harenas.
In segetẽ ĩpicas. in mare funãat aquas.
Intẽpestiuos gͥ compesce timores.
elanec ĩmedio desere nr̃a mari.
uã legis ex illa tͥuenit epistola t̾ra.
atus ubi equoreis hister aditur aquis.
Si tibi contingit c̃ dulci uita salute:
Candida fortune pars manet un amee.
Ainsquis ⁊ offenso cesare iiuit erit.
⁊urba thomitane que sie regionis u nt:

Expanded text:
hoc est cum miseris solum commune beatis, hoc est cum miseris solum commune beatis, ambobus tribui quod solet obsequium : ceditur et caecis et quos praetexta verendos virgaque cum verbis imperiosa facit, si mihi non parcis, fortunae parcere debes: non habet in nobis ullius ira locum. isto, quod reris, grandius illud erit. quam multa madidae celantur harundine fossae, florida quam multas Hybla tuetur apes, quam multae gracili terrena sub horrea ferre limite formicae grana reperta solent, tam me circumstat densorum turba malorum. crede mihi, vero est nostra querella minor. his qui contentus non est, in litus harenas, in segetem spicas, in mare fundat aquas. intempestivos igitur compesce tumores, vela nec in medio desere nostra mari. Quam legis, ex illa tibi venit epistula terra, latus ubi aequoreis additur Hister aquis, si tibi contingit cum dulci vita salute, candida fortunae pars manet una meae.quisquis et offenso Caesare vivit, erit. turba Tomitanae quae sit regionis et inter
Abbreviated transcription (Latin):
Fluctib ĩ mediis nauẽ palinure relinqͥs.
Ne fuge. ne ue tua sit minor arte fides.
Nũqͥd achilleos int̾ fera prelia ficr.
Deseruit leuitas automedontis equos⁊
Q uẽ semel excepit nũqͣm polidariꝰ egro:
ꝓ missã medico gulit auis opem.
⁊urpy eicitur q̃m ñ addmicar᷑ hospes.
Que patit dexere firma sipara mee.
N il nͥ mesolũ primo tutatꝰ es. at nẽ:
Me parit̾ serua iuditiũq tuũ
Simͦñ aliqͣ ẽ in menoua culꝑa. tuãq:
Mutatunt subito crimĩa nr̃a fiqͥẽ.
Sỹs hic scichica quẽ ñ bñ ducimꝰ aura:
& cupio membris ereat añmers.
Am̃ tua delicto stringant᷑ pectora nr̃õ.
⁊ uidear m̾ito unlior ẽẽ tͥ.
N adeo tots fatis urgeinur iniquis
Ut mea sit longis mens qͦ mota mał.
F inge tũ motã. qͦtiẽs agam̃none nat᷑:
Dixisse in piladen ĩ proba u̾ba putas:
Nec ꝓeula uero ẽ ꝙ nõ pulsarit anicũ.
M anͣ sit in officiis ñ minus ille suis.

Expanded text:
fluctibus in mediis navem, Palinure, relinquis? fluctibus in mediis navem, Palinure, relinquis? ne fuge, neve tua sit minor arte fides. numquid Achilleos inter fera proelia fidi deseruit levitas Automedontis equos? quem semel excepit, numquam Podalirius aegro promissam medicae non tulit artis opem. turpius eicitur, quam non admittitur hospes: quae po tutatus es; at nunc me pariter serva iudiciumque tuum, si modo non aliqua est in me nova culpa, tuamque mutarunt subito crimina nostra fidem, spiritus hic, Scythica quem non bene ducimus aura, quod cupio, membris exeat ante meis, quam tua delicto stringantur pectora nostro, et videar merito vilior esse tibi. non adeo toti fatis urguemur iniquis, ut mea sit longis mens quoque mota malis. finge tamen motam, quotiens Agamemnone natum dixisse in Pyladen improba verba putas? nec procul a vero est quin et pulsarit amicum: mansit in officiis non minus ille suis.
Abbreviated transcription (Latin):
Nata pudictia ẽ. mores ꝓbicasꝙ fidesq
At ñ sunt ista gaudia nata fide.
Si labor ⁊ cure fortunaq morib impar.
Iuitaq de uiduo pene querela thoro.
Scilici adũsis ꝓbitas erertita reb:
⁊ risti mat̾iam terupore laudis ħt
Sinl infesti durꝰ uidisset ulixes:
Penelope felix si sine laude foret.
Uictor echionias suunr penetrasset ĩ arres
Forsitan euagnen uix sua nossec humꝰ
Cũ pelie genite tot sint cur cognita nob̾:
Nempe fuit misero nupta qd̃ ima uiro:
Effice ut yliacas tangat p̾or alt̾ harena
La od̾onnia nͥl cur referatur erit.
⁊ tua ꝙ malles pietas ignaua fusser:
Implerent uenu si mea uela boni.
Uii tñ ⁊ cesar diis accessure. si olim:
e quabunt pylios c̃tua fata cuies:¬
arcice. q̃ nullo digna labore dolec.
⁊u qͦ suscepti curã d̾mittis amici
Offituq piũ tã cito ponis oms.
Sartina sum faceor. quã si tu tꝑre longo:
Deposmuꝰ eras: ñ subeundͥa fuie

Expanded text:
nata pudicitia est, virtus probitasque, fidesque, nata pudicitia est, virtus probitasque, fidesque, at non sunt ista gaudia nata die, sed labor et curae fortunaque moribus impar, iustaque de viduo paene querella toro. scilicet adversis probitas exercita rebus tristi materiam, tempore laudis habet, si nihil infesti durus vidisset Ulixes, Penelope felix sed sine laude foret, victor Echionias si vir penetrasset in arces, forsitan Euadnen vix sua nosset humus. cum Pelia genitae tot sint, cur nobilis una est? nempe fuit misero nupta quod una viro. effice ut Iliacas tangat prior alter harenas, Laudamia nihil cur referatur erit. et tua, quod malles, pietas ignota maneret, implerent venti si mea vela sui. di tamen et Caesar dis accessure, sed olim, aequarint Pyhos cum tua fata diesparcite, quae nullo digna dolore dolet. tu quoque suscepti curam dimittis amici, officiique pium tam cito ponis onus? sarcina sum, fateor, quam si non tempore nostro depositurus eras, non subeunda fuit.