comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
non eos dux dñs ꝑuiã t̾re philistiim quę
uicina est. reputans ne forte penit̾et eũ
si uidisset aduersum se bella consurg̾e.
& reuerteretur inegiptũ. Ex. egypto itaq
exeuntib e uicino bella subtrahuntur.
quia derelinquentib scłm. quedam priꝰ
tranquillitas ostenditur. ne in ipsa sua te¬
neritudine atq inchoatione turbati: ad
hoc t̾riti redeant quod euaserunt. Priꝰgͦ
suauitatẽ securitatis sentiunt: priꝰ pacis
quietȩ nutriuntur. Post cognitam uͦ dul¬
cedinem. tanto iam tolerabiliꝰ temptatio¬
num certamina sustinent: quanto indõ
altius cognouere quod ament. Unde & pe¬
trus prius in montẽ ducitur. priꝰ clarita¬
tem crans figurationis dnĩcȩ contẽplat᷑:
& tunc demũ temptari ancilla int̾rogan¬
te ꝑmittitur: ut ꝑ temptationẽ factus
sibi ex infirmitate consciꝰ: ad illud flen¬
do & amando recurreret quod uidisset.
Et cum eũ timoris unda inpeccati pelagꝰ
raꝑet: ẽẽt pͥoris dulcedinis anchora quȩ

Expanded text:
 Dominus per viam terre Philistiim que vicina est: reputans ne forte peniteret eum: si vidisset adversum se bella consurgere: et reverteretur in Aegyptum . Ex Aegypto itaque exeuntibus e vicino bello subtrahuntur, quia derelinquentibus saeculum qnaedam prius tranquillitas ostenditur, ne in ipsa sua teneritudine atque inchoatione turbati, ad hoc territi redeant quod evaserunt. Prius ergo suavitatem securitatis sentiunt, prius pacis quiete nutriuntur; post cognitam vero dulcedinem, tanto jam tolerabilius tentationum certamina sustinent, quanto in Deo altius cognovere quod ament. Unde et Petrus prius in montem ducitur, prius claritatem transfigurationis Dominicae contemplatur , et tunc demum tentari ancilla interrogante permittitur , ut per tentationem factus sibi ex infirmitate conscius, ad illud flendo et amando recurreret quod vidisset; et cum eum timoris unda in peccati pelagus raperet , esset prioris dulcedinis anchora quae
Abbreviated transcription (Latin):
statur. dicens. lunc cognoscã: sicut &
cognitꝰ sũ. Quia gͦ pꝰ laborũ certamina.
post temptationũ fluctus. sepe in exces¬
su anima suspenditur. ut cognitionẽ
diuinȩ p̃sentiȩ contẽpletur: quã p̾sentiã¬

Expanded text:
in fine dicens: Tunc cognoscam sicut et in fine dicens: Tunc cognoscam sicut et cognitus sum . Quia ergo post laborum certamina, post tentationum fluctus, saepe in excessu anima suspenditur, ut cognitionem divinae praesentiae contempletur, quam tamen pr
Abbreviated transcription (Latin):
tomagis se longe ęstimat. quanto magis
appropinquat. Quia nͥ illã ut cũq con¬
spic̾et: nequaquã conspic̾e eã se non
posse sentiret. Annisus gͦ animi dum
in illa intenditur: immensitatis eiꝰ cho¬
ruscante circumstantia reuerberatur.
Ipsa quippe cuncta implens. cuncta
circumstat: et iccirco mens nr̃a neqͥquã
se ad comprehendendã in circũ scͥptam
circũ stantiã dilatat: quia eã in opia sue
circũ scͥptionis angustat. Unde & ad se¬
metipsã citiꝰ labitur: & ꝓspectis quasi
quib dã ueritatis uestigiis: ad sua ima
reuocatur. Hȩc ipsa tam̃ꝑ contemplatis¬
nem facta. non solida. & ꝑmanens uisio.
sed ut ita dixerim quasi quedã uisionis imi¬
dei faciem eiꝰ uocamꝰ. Unde iacob pꝰquã cũ
angło luctatꝰ ẽ. ait. Hidi dñm facie ad fa¬
ciem. Acsi dic̾et. Cognoui dñm: quia¬
ipse me cognosc̾e dignatꝰ ẽ. Quã cogni¬
tionẽ plenissime fieri paulus infine te

Expanded text:
to magis se longe existimat, quanto magis to magis se longe existimat, quanto magis appropinquat, quia nisi illam utcunque concupisceret, nequaquam eam concupiscere non posse sentiret. Annisus in illam intenditur, immensitatis ejus coruscante circumstantia reverberatur. Ipsa quippe cuncta implens, cuncta circumstat; et idcirco mens nostra nequaquam se ad comprehendendam incircumscriptam circumstantiam 765 dilatat, quia eam inopia suae circumscriptionis angustat. Unde et ad semetipsam citius labitur, et prospectis quasi quibusdam veritatis vestigiis, ad sua ima revocatur. Haec ipsa tamen per contemplationem facta non solida et permanens visio, sed, ut ita dixerim, quasi quaedam visionis imiDei, faciem ejus vocamus. Unde Jacob postquam cum angelo luctatus est, ait: Vidi Dominum facie ad faciem . Ac si diceret: Cognovi Dominum, quia me cognoscere ipse dignatus est. Quam cognitionem plenissime fieri Paulus testatur
Abbreviated transcription (Latin):
a maritudines. pꝰ cribulationũ luctꝰ. apte
subiungitur. Uidebit faciẽ eiꝰ in iubilo.
Menti enĩ nr̃ȩ. de consideratione cęcitatis
suȩ. priꝰ ignis tribulationis inmittitur.
ut omĩs uiciorum erugo concremetur:
& tc̃ muntlatis ocłis cordis. illa lȩticia pa¬
triȩ celestis aꝑit᷑ Ut priꝰ purgemꝰ lugen¬
do quod fecimꝰ: & p̾modũ manifestiꝰ con¬
templemur ꝑ gaudia quod queramꝰ. Priꝰ
amentis acie. exurente tͥsticia. int̾ posita
malorũ caligo detergit᷑: & tẽ resplenden¬
te raptim choruscatione incircũ scripti
luminis illustrat᷑. Quo ut cũq conspecto
in gaudio cuiꝰdã securitatis absorbet᷑.
& quasi pꝰ defectũ uitȩ presentis: ultra
creatur. Ihi mens ex immenso fonte in¬
fusione suꝑni roris asꝑgit᷑ ibi non se
suffic̾e ad id quod rapta ẽ. contẽplatur.
Et ueritatẽ sentiendo uidet: quia qͥnta
est ipsa ueritas ñ uidet. Cui ueritati tan

Expanded text:
amaritudines, post tribulationum luctus, apte amaritudines, post tribulationum luctus, apte subMenti enim nostrae de consideratione caecitatis suae prius ignis tribulationis immittitur, ut omnis vitiorum aerugo concremetur; et tunc mundatis oculis cordis illa laetitia patriae coelestis aperitur, ut prius purgemus lugendo quod fecimus; et postmodum manifestius contemplemur per gaudia quod quaeramus. Prius a mentis acie exurente tristitia interposita malorum caligo detergitur, et tunc resplendente raptim coruscatione incircumscripti luminis illustratur. Quo utcunque conspecto, in gaudio cujusdam securitatis absorbetur, et quasi post defectum vitae praesentis ultra  recreatur. Ibi mens ex immenso fonte infusione superni roris aspergitur; ibi non se sufficere ad id quod rapta est contemplatur, et veritatem sentiendo, videt quia quanta est ipsa veritas, non videt. Cui veritati tan
Abbreviated transcription (Latin):
conspiciens. spe quadã & securitate
roboratur. Illa cõpunctio afficientes
ac tristes: hec uͦ lȩtas lacrimas mou&.
Iubilũ nãq dr̃. quando in effabile gau¬
diũ mente concipit᷑: quod nec abscon¬
di possit. nec sermonib aꝑiri: & tam̃
quibdã motib ꝓdit᷑ͣ: quamius nullis
ꝓprietatib ex pͥm̾at᷑. Unde dauid ꝓpħa
intuens electorũ animas tantũ gaudi¬
um mente conciꝑe: quantũ sermone
non ualent aꝑire: ait. Beatꝰ ppłs qͥ
scit iubilationẽ. Non enĩ ait. qui lo¬
quitur: sed qui scit. Quia sciri quidẽ
iubilatio intellectu potest: sed dictu
quod ultra sensũ . ẽ. Et cũ uix ad hoc
contemplandũ sufficiat conseientia
sentientis: qͣndo ad hoc expͥmendũ suf¬
fici& lingua dicentis Quia gͦ cordib
nr̃is lux se ueritatis insinuans: mͦ districtã
iusticiã pretendendo contristat. mͦ int̾na
gaudia aꝑiendo letificat: pꝰ temptationũ

Expanded text:
conspiciens, spe quadam et securitate conspiciens, spe quadam et securitate roboratur. Illa compunctio afficientes et tristes, haec vero laetas lacrymas movet. Jubilum namque dicitur, quando ineffabile gaudium mente concipitur, quod nec abscondi possit, nec sermonibus aperiri; et tamen quibusdam motibus proditur, quamvis nullis proprietatibus exprimatur. Unde David propheta intuens electorum animas tantum gaudium mente concipere quantum sermone non valent aperire, ait: Beatus populus, qui scit jubilationem . Non enim ait, Qui loquitur; sed, Qui scit, quia sciri quidem jubilatio intellectu potest, sed dicto pe, quod ultra sensum est. Et cum vix ad hoc contemplandum sufficiat conscientia sentientis, quomodo ad hoc exprimendum sufficiat lingua dicentis? Quia ergo cordibus nostris lux se veritatis insinuans, modo districtam justitiam praetendendo contristat, modo interna gaudia aperiendo laetificat; post tentationum
Abbreviated transcription (Latin):
tis robur. ñ nr̃is uirib sed redẽptore
int̾ueniente reuocam᷑: ꝓ hoc flagel¬
lato homine dep̃cans angłs dicat.
Reuertat᷑ ad dies ad olescentiȩ suȩ.
Et quia dũ redẽptornr̃ patrẽ ꝓ no
bis int̃pellat: nos quoq uitȩ uet̾is
torpore di cusso. ad statum oratioĩs
accendimur: apte de hoc homine
redempto subiungitur. Deprecabitur
lare angłm. & pꝰmodũ hominẽ dicit.
numquã se nr̃a insensibilitas. ad postu¬
landa ea quȩ ȩt̃na sunt excitaret. Sed
incarnationis eiꝰ p̃cessit oratio: ut tor¬
poris nr̃i euigilatio subsequat᷑. Quia uͦ
amaritudines. menti nr̃e in occulto gau¬
dio lux ueritatis erumpit: bene de hoc
temptato homine. & dep̾cante. subiun¬
ꝑiꝰ dictũ ẽ. quomͦ ds̃ in notescendo affic̃:
nc̃ uͦ dicit᷑ quomͦ dũ inbtescit exhilarat.
Alit̃ enĩ quisq compungitur. cũ int̾na
intuens. malorũ suorũ pauore t̾ret᷑:
alit uͦ compungitur. cũ gaudia suꝑna

Expanded text:
tis robur non nostris viribus, sed Redemptore tis robur non nostris viribus, sed Redemptore interveniente revocamur, pro hoc flagellato homine deprecans angelus dicat: Revertatur ad dies adolescentiae suae. Et quia dum Redemptor noster Patrem pro bis interpellat, nos quoque vitae pristinae torpore discusso ad studium orationis accendimur: aperte de hoc homine redempto subjungitur: « Deprecabitur lare angelum, et postmodum dicit nunquam se insensibilitas nostra ad postulanda ea quae aeterna sunt excitaret. Sed incarnationis ejus praecessit oratio, ut torporis nostri evigilatio subsequatur. Vet. Vamaritudines menti nostrae in occulto gaudio lux veritatis erumpit; bene de hoc tentato homine et deprecante subjun dictum est , quomodo Deus innotescendo afficit, nunc vero dicitur quomodo dum innotescit exhilarat. Aliter enim quisque compungitur, cum, interna intuens, malorum suorum pavore terretur; aliter vero compungitur, cum, gaudia superna
Abbreviated transcription (Latin):
suȩ senectute deiectus ẽ. reuertatur
ad dies adolescentiȩ suȩ. id.ẽ pͥoris uitȩ
integritate renouet᷑: ut ñ in eo rema¬
neat quo lapsus ẽ: sed ad hoc redẽptꝰ
redeat. ad quod ꝑcipiendũ conditus
fuit. Scriptura & enĩ sacra: sepe ad¬
olescentiam ꝓ nouitate uitȩ ponere
consueuit. Unde uenienti sponso dr̃.
Adolescentulȩ dilexer̃ te. Id i electoꝵ
animȩ gr̃a baptismatis renouatȩ: qͦ
non inuitȩ uet̾is usu deficiunt: sed
noui hominis conuersatione decoran¬
tur. Senectutẽ qͥppe uet̾is hominis int̾
uitia tabescentẽ deflebat ille: qui
dicebat. Inuet̾aui int̾ om̃s inimicos
meos. E contra aliꝰ gaudere in uirtu¬
tib admonens dicit. Lȩtare iuuenis
in adolescentia tua. Ac si dic̾et. Fortis
quisq gaudeat in renouatione suał
id÷ leticiã suã non inuitȩ uet̾is uolup¬
tate: sed inconuersationis nouȩ uir¬
tute constituat. Quia uͦ ad hoc nouita¬

Expanded text:
suae senectute dejectus est; revertatur suae senectute dejectus est; revertatur ad dies adolescentiae suae, id est prioris vitae integritate renovetur, ut non in eo remaneat quo lapsus est, sed ad hoc redemptus redeat ad quod percipiendum conditus fuit. Scriptura enim sacra saepe adolescentiam pro novitate vitae ponere consuevit. Unde venienti sponso dicitur: Adolescentulae dilexerunt te ; id est, electorum animae gratia baptismatis renovatae, quae non in vitae veteris usu deficiunt, sed novi hominis conversatione decorantur. Senectutem quippe veteris hominis inter vitia tabescentem deflebat ille qui ait: Inveteravi inter omnes inimicos meos . E contra alius gaudere in virtutibus admonens, dicit: Laetare, juvenis, in adolescentia tua . Ac si diceret: Fortis quisque gaudeat in renovatione sua; id est, laetitiam suam non in vitae veteris voluptate, sed in conversationis novae virtute constituat. Quia vero ad hoc novita
Abbreviated transcription (Latin):
si a paradysigaudiis. in hanc mortalis
uitȩ erũpnam cecidimꝰ: & quã gra¬
uẽ culpã serpentis suasione cõmisimꝰ.:
penȩ nr̃ȩ ultione sentimꝰ. Huc enĩ lap¬
si: nichil extra dm̃ nͥ quo affligerem᷑
inuenimꝰ. Et quia ꝑ ocłorũ uisũ car¬
nẽ secuti sumꝰ : de ipsa carne quã pre¬
ceptis dei p̾posuimus flagellamur.¬
In ipsa qͥppe cotidie gemitũ. in ipsa cru¬
ciatũ. in ipsa interitũ patimͣ: ut hoc
ẽẽt. interĩ censura supplicii: nͥ unde fu¬
erat causa peccati. Ut eiꝰ carnis amari¬
tudine homo erudiret᷑. ad uitã: cui us
oblectatione suꝑbiȩ. ꝑuenit ad mortẽ.
Quia gͦ in numeris humanũ genꝰ car¬
nalis uitȩ suppliciis p̃mebatur: sed re¬
demptore nro ueniente. & uitia corrup¬
tionis nr̃ȩ. & corm̃ta deleta sunt: dica¬
tur de hoc redẽpto homine. Consũp¬
ta ẽ caro eiꝰ asuppliciis: reuertat᷑ ad
dies adolescentiȩ suȩ. Ac si dic̾et. Mor¬
talitatis suȩ pena. in quadã uetustatis

Expanded text:
si a paradisi gaudiis in hanc mortalis vitae aerumnam cecidimus, et quam gravem culpam serpentis suasione commisimus, poenae nostrae ultione sentimus. Hic enim lapsi, nihil extra Deum nisi quo affligeremur invenimus. Et quia per oculorum visum carnem secuti sumus, de ipsa carne quam praeceptis Dei pIn ipsa quippe quotidie gemitum, in ipsa cruciatum, in ipsa interitum patimur, ut hocesset interim censura supplicii, nisi unde fuerat causa peccati, ut ejus carnis amaritudine homo erudiretur ad vitam, cujus oblectatione superbiae pervenit ad mortem. Quia igitur innumeris humanum genus carnalis vitae suppliciis premebatur, sed Redemptore nostro veniente, et vitia corruptionis nostrae et tormenta deleta sunt; dicatur de hoc redempto homine: « Consumpta est caro a suppliciis, revertatur ad dies adolescentiae suae. » Ac si diceret: Mortalita
Abbreviated transcription (Latin):
quid aliud dicit. quam gustate & erttis sic̃ dii:
Ac si aꝑte dic̾et. Temporalẽ concupiscentiã
taugite. & in hoc mundo sublimes appare
mis hominib dix̃: cur p̃cepit uobis ds̃ ut
ñ comederetis de omĩ ligno paradysi:
Sed quia diuino mune redẽptꝰ hõ iustici¬
am recȩpit. quã dudũ conditꝰ amisit: ro¬
bustiorem se iã contra blandimenta callidȩ
ꝑsuasionis exertet: quia exꝑim̃to didicit:
quantũ obȩdiens ẽẽ debeat p̾cepto. Et quẽ
tunc culpa duxit ad penã: nc̃ pena sua re¬
stringit a culpa. Ut tanto magis delinque¬
re metuat: quanto cogente supplicio. &
ipse iã quod ꝑpetrauit accusat. Unde &

Expanded text:
quid aliuquid aliuAc si aperte diceret: Temporalem concupiscentiam tangite, et in hoc mundo sublimes apparetmis hominibus dixit: Cur praecepit vobis Deus, ut non comederetis de omni ligno paradisi ? Sed quia divino munere redemptus homo justitiam recepit, quam dudum conditus amisit, robustiorem se jam contra blandimenta callidae persuasionis exercet, quia experimento didicit quantum obediens esse debeat praecepto. Et quem tunc culpa duxit ad poenam, nunc poena sua restringit a culpa, ut tanto magis delinquere metuat, quanto cogente supplicio et ipse jam quod perpetravit accusat. Unde et
Abbreviated transcription (Latin):
nr̃m cotidianũ da nob̃ hodie. Ecce & nr̃m
dicimꝰ: & tam̃ ut detͣ oramꝰ. Nr qͥppe fit
cũ accipitur: qui tam̃ dei. ẽ. quia ab illo
datur. Et dei ẽ gͦ ex munere: & nr̃ fit ue¬
racit᷑ ꝑ acceptionẽ. Ita gͦ hoc loco. homi¬
ni suam iusticiã dñs reddet. ñ quã ex se¬
met ipso habuit: sed quã conditꝰ ut ha¬
beret accepit. & in qua lapsus ꝑ seuerare
noluit. Illam gͦ iusticiam reddet ds̃ hoĩ
ad quã conditus fuit : ut inherere deoli¬
beat. ut minacẽ eiꝰ sententiã ꝑtimescat.
ut serpentis callidi blandis iã ꝓmissioni¬
Hoc cotidie antiquus hostis agere ñ desistit.
Uerba qͥppe dĩde cordibꝰ hominũ molitur
euellere: atq in eis ficta ꝓmissionis suȩ
blandimenta radicare. Cotidie id quod
dñs minat᷑ leuigat: & ad hoc credendum
quod falso ꝓmittit inuitat. Falso eni pol¬
licetur temporaliaͥ ut mentib hominũ
ea supplicia leuiget: quȩ ds̃ minatur ȩt̃na.
Nam cũ presentis uitȩ głam spondet:

Expanded text:
rum quotidianum da nobis hodie . Ecce et nostrum dicimus; et tamen, ut detur oramus. Noster quippe fit, cum accipitur, qui tamen Dei est, quia ab illo datur. Et Dei ergo est ex munere, et noster fit veraciter per acceptionem. Ita ergo hoc loco homini suam justitiam Dominus reddit, non quam ex semetipso habuit, sed quam conditus ut haberet accepit, et in qua lapsus perseverare noluit. Illam ergo justitiam reddet Deus homini, ad quam conditus fuit, ut inhaerere Deo libeat, ut minacem ejus sententiam pertimescat, ut serpentis callidi blandis jam promissionihoc quotidie antiquus hostis agere non desistit. Verba quippe Dei de cordibus hominum molitur evellere, atque in eis ficta promissionis suae blandimenta radicare; quotidie id quod Deus minatur levigat, et ad hoc credendum quod falsum promittit invitat. Falso enim pollicetur temporalia, ut mentibus hominum ea supplicia leviget quae Deus minatur aeterna. Nam cum praesentis vitae gloriam spondet,
Abbreviated transcription (Latin):
sua considerat: si uł tanto uł ampliꝰ se ꝑ¬
cussum quam merebatur estimat. Iste autẽ
quia quanta maiorũ ȩxempla considerat.
tanto districtiori examinatione se pensat:
minus se ꝑcussum quã merebatur agnos¬
cit: quia in illorũ iusticia conspicit. quã
grauis sibi culpa fuerit quod errauit. Et ic¬
circo hoc quod patit᷑ districtũ eẽ ñ sentit.
quia districtȩ nouit pensare quod fecit.
Ualde autẽ facile ẽ: ut peccatorẽ se qͥsq cũ
nicħil ꝓpeccato suo patit᷑. fateat᷑. Secure
uidelicet iniquos nos dicimꝰ: cum uindi¬
ctã nullam de iniquitate sentimꝰ. Nã pec¬
catores nos quidẽ intranquillitate loquimͣ:
sed cũ de peccatis ipsis flagello int̾ueniente
corripimur. murmuramus. Pȩna gͦ nos
int̾rogat: si ueraciter cognoscimꝰ culpã.
Uir itaq iustus. quia culpã suã districtȩ
considerat: etiã in flagello positꝰ dicat. Et
ut erã dignus ñ recepi. Sequit᷑. Liberauit

Expanded text:
sua considerat, si vel tantum vel amplius se psua considerat, si vel tantum vel amplius se percussum quam merebatur existimat. Iste autem, quia quanto majorum exempla considerat, tanto districtiori examinatione se pensat, minus se percussum quam merebatur agnoscit, quia in illorum justitia conspicit quam gravis sibi culpa fuerit quod erravit; et idcirco hoc quod patitur districtum esse non sentit, quia districte novit pensare quod fecit. Valde autem facile est ut peccatorem se quisque, cum nihil pro peccato suo patitur fateatur. Secure videlicet iniquos nos dicimus, cum vindictam nullam de iniquitate sentimus. Nam peccatores nos quidem in tranquillitate loquimur, sed cum de peccatis ipsis flagello interveniente corripimur, murmuramus. Poena ergo nos interrogat, si veraciter cognoscimus culpam. Vir itaque justus, quia culpam suam districte considerat, etiam in flagello positus dicat: Et ut dignus eram non recepi. Sequitur: CAPUT
Abbreviated transcription (Latin):
Nam sepe contingit. ut passim se homines
iniquos ẽẽ. fateant᷑. sed cũ peccata sua uera¬
cit̃ aliis arguentib audiunt: defendant
se sũ moꝑe atq in nocentes uideri conent᷑.
Unusqͥsq gͦ cũ talis. ẽ. & si deliqͥ dicit. ue¬
re ñ dicit: quippe qͥ peccatorẽ se ñ ex cordis
intimo. sed uerbotenꝰ asserit. Quia enĩ scͥp¬
tum. ẽ. iustus inpͥncipio accusator ÷ sui: iste
de c̃fessiõe peccati ornariuoluit non humili¬
ari. ꝑaccusationẽ suã humilis appetiit ui¬
deri: noneẽ. Nam si confitendo peccatũ ẽẽ
humilis ueracit᷑ appet̾et: de ꝑpetratione
peccati arguentes se alios ñ impugnaret.
Itaq iustus uitã suã iudicans ꝑ exempla
meliorũ: ex cordis intimo cognoscit. se ẽẽ.
quod dicit. Ait enĩ Peccaui. & uere deliqͥ.
Acq de eo ipso quod tolerat flagello: sub¬
iungit. Et ut erã dignꝰ ñ recepi. Unꝰ qͥsq
enim inflagello positꝰ. minꝰ ad huc peccata

Expanded text:
Nam saepe contingit ut passim se homines Nam saepe contingit ut passim se homines iniquos esse fateantur, sed cum peccata sua veraciter aliis arguentibus audiunt, defendunt se summopere, atque innocentes videri conantur. Unusquisque ergo cum talis est, si deliquisse se dicit, vere non dicit, quippe qui peccatorem se non ex cordis intimo, sed verbotenus asserit. Quia enim scriptum est: Justus in principio accusator est sui , iste de confessione peccati ornari voluit, non humiliari; per accusationem suam humilis appetiit videri, non esse. Nam si confitendo peccatum esse humilis veraciter appeteret, de perpetratione peccati arguentes se alios non impugnaret. Itaque justus vitam suam judicans per exempla meliorum ex cordis intimo cognoscit se esse quod dicit. Ait enim: Peccavi, et vere deliqui. Atque de eo ipso quod tolerat flagello subjungit: Et ut eram dignus non recepi. 23. Qui enim in flagello positus minus adhuc peccata
Abbreviated transcription (Latin):
res se ẽẽ głentur: & iccirco ꝑficere ad
meliora non possunt. quia hoc sibi suffi¬
cere ȩstimant. quod pessimos ante ceduñ.
Omiseri uiam ꝑgunt: & intergũ respici¬
unt. ꝑspem quidem quasi ante se pedem ꝓ¬
ferunt: sed ꝑ considerationẽ prauorũ homi¬
nũ. post se oculos tendunt. Recti uideri ap¬
petunt: sed ad inueniendos se tortam regu¬
lam sumunt. Si enĩ sem&e ipsos quales surs
cognoscere appetunt: ñ detiorum conspic̾e.
sed meliorum exempla debuerunt. Iccirco
gͦ peccatores se ẽẽ intelligunt: quia homi¬
nes non attendunt. Nam si homi nes atten¬
derent: quantũ peccando distarent a bo¬
nis hominib inuenirent. De hoc gͦ peni¬
tente qui iccirco bonorũ exempla consi¬
derat. ut sibi met ipsi qͣntũ abono recessit
& dicet peccaui. Sequit᷑. Et uere deliqui:
& ut eram dignꝰ ñ recepi. Peccatores se ple¬
rũq confitent᷑: etiam qui se. ẽẽ. ñ creduÑ.

Expanded text:
res se esse gloriantur; et idcirco proficere ad res se esse gloriantur; et idcirco proficere ad meliora non possunt, quia hoc sibi sufficere aestimant, quod pessimos antecedunt. O miseri, viam pergunt, et in terga respiciPer spem quidem, quasi ante se pedem proferunt, sed per considerationem pravorum hominum post se oculos tendunt. Recti videri appetunt, sed ad inveniendos se tortam regulam sumunt. Si enim semetipsos quales sunt cognoscere appetunt, non deteriorum conspicere, sed meliorum exempla debuerant. Idcirco ergo peccatores se esse non intelligunt, quia homines non attendunt. Nam si homines attenderent quantum 770 peccando distarent a bonis hominibus, invenirent. De hoc ergo poenitente qui idcirco bonorum exempla considerat ut sibimetipsi quantum a bono recessit  vitam. Sequitur: Et vere deliqui, et ut eram dignus non recepi. - Peccatores se plerumque confitentur, etiam qui se esse non credunt.
Abbreviated transcription (Latin):
apłorum pͥmꝰ. quasi accepti pͥncipatus
oblitꝰ. ac si ipse minꝰ aliquid saꝑet: in
lus in apłis miratur innocentiã: ecce a¬
płorum princeps miratur in paulo sa
lios preferunt. uolantia animalia alarũ
ꝑcussione se tangunt. ut eo ad uolatum
se altiꝰ excitent quo humiliꝰ alt̃ in altero
quod admiretur uidet: Hinc itaq col¬
ligendum ẽ. quanta debemꝰ sollicitudine
meliorũ uitam conspicere. nos qui in in¬
fimis iacemus: si & hi qui iam tanta sc̃ita¬
te sublimes sunt. ut ꝑ humilitatis gres¬
sum ad maiora ꝓficiant: ad huc querunt
in aliis quod imitantes ad mirentur. Seo
semꝑ in infimis p̃munt. Quia & siquando
inuiã dñi ueniunt: non ad meliorum
uestigia. sed ad intuenda semꝑ det̾iorũ
exempla uertuntur. Neq enĩ eorũ uitã
considerant. quib se humiliando post¬
ponant: sed quib suꝑbiendo se p̃ferant.
Det̾iores nanq respiciunt. quib melio¬

Expanded text:
apostolorum primus, quasi accepti principatus apostolorum primus, quasi accepti principatus oblitus, ac si minus ipse aliquid saperet, in lus in apostolis miratur innocentiam, ecce apostolorum princeps miratur in Paulo saplios praeferunt, volantia animalia alarum percussione se tangunt, ut eo ad volatum se altius excitent, quo humilius alter in altero quod admiretur videt? Hinc itaque colligendum est quanta debemus sollicitudine meliorum vitam conspicere nos, qui in infimis jacemus, si et hi qui jam tanta sanctitate sublimes sunt, ut per humilitatis gressum ad majora proficiant, adhuc quaerunt in aliis quod imitantes admirentur. 21. Rsemper in infimis premunt, qui et si quando in viam Domini veniunt, non ad meliorum vestigia, sed ad intuenda semper deteriorum exempla vertuntur. Neque enim eorum vitam considerant, quibus se humiliando postponant, sed quibus superbiendo se praeferant. Deteriores namque respiciunt, quibus melio
Abbreviated transcription (Latin):
ut aquile. Uolantia itaq animalia. alis
suis se uicissim feriunt: quia sc̃orũ men¬
tes in eo quod suꝑna appetunt. considera¬
tis inuicem alt̾nis uirtutib excitantur.
Ala enim sua me ꝑcutit: qui exemplo sc̃ĩ¬
tatis ꝓpͥȩ. ad melius me accendit. Et ala
mea uicinum animal ferio: si aliquan¬
do alt̾i opꝰ bonũ quod imitet᷑ ostendo.
Sed quia scõrũ uitã significari istũ ani¬
malib diximꝰ: lib& in ipso uolatu ani¬
malium. oculos mentis attollere: & qͣnta
uicissim alarũ ꝑcussione se excitent. sub¬
tili consideratione pensare. Paulus nãq
cũ cȩt̾orum sc̃orum sollicitudinẽ in pre¬
dicatione robustiꝰ laborando transcendet᷑:
ut ab elatione se p̃meret. & uires suas in
humilitatis gremio nutriret: crudelita¬
tis suȩ antiq̃ non immemor. apłorum
omnium innocentiam contemplatus ait.
Ego enĩ sũ minimꝰ apłorum: qui non
sum dignus uocari apłs. quia ꝑsecutꝰ
sum eccłam dei. Et tam̃ eorundẽ omĩũ

Expanded text:
tur? Volantia itaque animalia aliis suis se vicissim feriunt, quia sanctorum mentes in eo quod superna appetunt, consideratis invicem alterius virtutibus excitantur. Ala enim sua me percutit qui exemplo sanctitatis propriae ad melius me accendit, et ala mea vicinum animal ferio, si aliquando alteri opus bonum quod imitetur ostendo.Sed quia sanctorum vitam significari istis animalibus diximus, libet in ipso volatu animalium oculos mentis attollere, et quanta vicissim alarum percussione se excitent, subtili consideratione pensare. Paulus namque, cum caeterorum sanctorum sollicitudinem in praedicatione robustius laborando transcenderet, ut ab elatione se premeret, et vires suas in humilitatis gremio nutriret, crudelitatis suae antiquae non immemor, apostolorum omnium innocentiam contemplatus, ait: Ego enim sum minimus apostolorum, qui non sum dignus vocari apostolus, quia persecutus sum Ecclesiam Dei . Et tamen eorumdem omnium
Abbreviated transcription (Latin):
Ut ex eo magis euadat pęnã: qͦ oculos
suos non auertit aculpa. Quia uͦ nullus
erat. cuiꝰ meritis nob̃ dñs ꝓpiciari debu¬
isset: unigenitꝰ patris formã infirmi¬
tatis nr̃ȩ suscipiens. solus iustus appa¬
ruit: ꝓpeccatorib int̾cedens. Et bene
predempto homine. iste loquens an¬
głs dicit: inueni in quo ei ꝓpicier. Ac
si aꝑte mediator dei & hominũ dicat.
Quia nullus hominũ fuit. qui corã
dõ int̾cessor iustꝰ ꝓ hominib appare¬
ret: memet ipsũ ad ꝓpiciandũ homi¬
nib hominẽ feci. Et dũ me hominẽ
ex hibui: in quo iusto homine homini¬
b ꝓpiciarer inueni. Et quia infirmi¬
tatem suscipiens dñs. dum pęnã nrãm
moriendo tolerauit: corruptionem

Expanded text:
t magis evadat poenam, quo oculos suos non avertit ad culpam. Quia vero nullus erat, cujus meritis nobis Dominus propitiari debuisset, Unigenitus Patris formam infirmitatis nostrae suscipiens solus justus apparuit pro peccatoribus intercedens. Et bene pro redempto homine iste loquens Angelus dicit: « Inveni in quo ei propitier. » Ac si aperte mediator Dei et hominum dicat: Quia nullus hominum fuit, qui coram Deo intercessor justus pro hominibus appareret, memetipsum ad propitiandum hominibus hominem feci; et dum me hominem exhibui, in quo justo homine hominibus propitiarer, inveni. Et quia infirmitatem nostram suscipiens Dominus, dum poenam nostram moriendo toleravit, corruptionem
Abbreviated transcription (Latin):
eliu uim suꝑnȩ di¬
spensationis insinu¬
ans: de electi uniꝰ¬
cuiꝰq ꝑcussione in¬
tulit dicens. Appro¬
pinquauit corrup¬
tioni anima eius.
& uita illius mortiferis. Et dũ tẽptatũ
hominẽ demonstrat unũ: inqua tẽpta¬
tione sit positũ. humanũ genꝰ ostendit
uniuersũ. Dũq narrat qͥd specialit̃ agat᷑
insingłis: liquido intimat. quid genera¬
liter agatur incunctis. Sic enĩ temptati¬
onẽ exp̾ssit quorundã ꝓpͥe singłorũ: ut
possit intelligi & uniuersaliter omnium.
Cunctũ qͥppe electorũ genꝰ: in hac uita
huiꝰ tedio laboris afficitur. Unde & max
huic generali pestilentiȩ: generale sub in¬
tulit remedium medicinȩ. dicens. Si fue¬

Expanded text:
Eliu vim supernae dispensationis insinuans, de electi uniuscujusque percussione intulit, dicens: Appropinquabit corruptioni anima ejus, et vita illius mortiferis. Et dum tentatum hominem demonstrat unum, in qua tentatione sit positum humanum genus ostendit universum; dumque narrat quid specialiter agatur in singulis, liquido intimat quid generaliter agatur in cunctis. Sic enim tentationem expressit quorumdam, proprie singulorum, ut possit intelligi et universaliter omnium. Cunctum quippe electorum genus in hac vita hujus taedio laboris afficitur. Unde et mox huic generali pestilentiae generale subintulit remedium medicinae, dicens: CAPU
Abbreviated transcription (Latin):
int̾na ñpenetrat: & graue exteriꝰ iac&. qr
leriantẽ manũ interiꝰ ñ hab&. Unde fit. sic̃
dictũ.ẽ. ut ꝓoħarũ sensib ipsa ut ẽ. subtilitaᷤ
angłicȩ. uirtutis appareat: eorũq mens qͦ
subtili spũ tangitur leuet᷑ : & ñ iã pigrator¬
pensq in ima iaceat. sed repleta intimis
afflatib ad suꝑna conscendat: atq inde
quasi de quodã rerũ uertice quȩ infra se
uentura sunt uide U nequis inp̃dictis
tachariȩ uerbis angeli designatũ nomine.

Expanded text:
interna non penetrat, et grave exterius jacet, quia interna non penetrat, et grave exterius jacet, quia levantem manum interius non habet. Unde fit, sicut dictum est, ut prophetarum sensibus ipsa ut est subtilitas angelicae virtutis appareat, eorumque mens quo subtili spiritu tangitur, levetur; et non jam pigra torpensque in imis jaceat, sed repleta intimis afflatibus, ad superna conscendat, atque inde quasi de quodam rerum vertice, quae infra se ventura sunt videat. Sed ne quis in praedictis Zachariae verbis angeli d
Abbreviated transcription (Latin):
r&: uł quod ex illo ppło exiret. qui in igne dei¬
ciꝑet. & in consũptã humanitatis nr̃ȩ sub¬
stantiã. etiã in ipsa diuinitatis flamma
seruar&: N nunquã uͦ humanis cordibus
etiã ꝑ angłos. ds secreta eorũ presentia uir
tutẽ suȩ aspirationis infundit. Unde racha¬
rias ait. Dix̃ ad me angłs qͥ loquebat᷑ in me.
Dum adse qͥdem s tam̃ inse loqͥ angłm dic̃ :
liquido ostendit. quod is qͥ ad ipsũ uerba fe¬
ciss ꝑ corporeã speciẽ extrañ ess&. Unde&
paulopꝰ subdidit. Etsecce angłs qui loque¬
batur in me: egrediebat᷑. Sepe enĩ ñ ext̃ius
apparent: sed sic̃ st̃ angłici sp̃c. uoluntatẽ
dei ꝓpħarũ sensib innotescunt: atq ita
eos ad sullimia sulleuant: & quȩq in reb
futura st̃. in causis originalib p̃sentia de¬
monstrant. humanũ nanq coripso car¬
nis corruptibił pondere grauatũ. hanc
ipsã corpulentiã suã quasi obicẽ sustinens

Expanded text:
ret? Vel quod ex illo pret? Vel quod ex illo psciperet, et inconsumptam humanitatis nostrae substantiam etiam in ipsa divinitatis flamma servaret. Nonnunquam vero humanis cordibus etiam per angelos Dtutem suae aspirationis infundit, unde Zacharias ait: Dixit ad me angelus, qui loquebatur in me . Dum ad se quidem, sed tamen in se loqui angelum dicit, liquido ostendit quod is qui ad ipsum verba faceret per corpoream speciem extra non esset. Unde et paulo post subdidit: Et ecce angelus qui loquebatur in me egrediebatur . Saepe enim non exterius apparent, sed sicut sunt angelici spiritus voluntatem Dei prophetarum sensibus innotescunt, atque eos ad sublimia sublevant, et quaeque in rebus futura sunt in causis originalibus praesentia demonstrant. Humanum namque cor ipso carnis corruptibilis pondere gravatum hanc ipsam corpulentiam suam quasi obicem sustinens,
Abbreviated transcription (Latin):
tione dñi ostenditur qui eis interiꝰ p̃erat :
ut ꝑhoc presidentis imꝑiũ: & ꝑ illud cla¬
rescer& officiũ ministrantiũ. Aliq̃n oȩ¬
lestib substantiis ꝑ angłos loquit᷑ ds̃: sic̃
baptirato dño scriptũ est. quia de nube uox
sonuit dicens: hic est filiꝰ m̃s dilectꝰ. in quo
michi complacuit. Aliquando t̃̾renis sub¬
stantiis ꝑ angłos loquit᷑ deus: sic̃ cum
balaam corripuit. inore asinȩ Huma¬
na ũba formauit. Asiq̃n simul t̾renis & cȩ¬
lestib substantiis ꝑ angłos loquitur d̃s:
sic̃ ad moysen in montẽ. cũ iussionis suȩ
uerba edidit. ignẽ rubũq sociauit: atq
aliud supiꝰ. aliud inferiꝰ iunxit. Qđ tam̃
tunc solũ agit᷑: cũ ex ipsa aliquid coniun¬
ctione signat᷑. Nã ꝑsuccensũ rubũ. mo: sen
alloquens. quid aliud ostendit. nisi qͦd
eius ppłi ductor fier&. qui& legis flãmã
ꝑciꝑet. & cam̃ peccati spinã nequaquã uita¬

Expanded text:
tione Domini ostenditur, qui eis interius praeerat, tione Domini ostenditur, qui eis interius praeerat, ut per hoc praesidentis imperium, et per illud claresceret officium ministrandi. CAP. lestibus substantiis per angelos loquitur Deus, sicut baptizato Domino scriptum est quia de nube vox sonuit dicens: Hic est Filius meus dilectus, in quo mihi complacui . Aliquando terrenis substantiis per angelos loquitur Deus, sicut cum Balaam corripuit, in ore asinae humana verba formavit . Aliquando simul terrenis et coelestibus substantiis per angelos loquitur Deus, sidit, ignem rubumque sociavit, atque aliud superius, aliud inferius junxit. Quod tamen tunc solum agitur, cum ex ipsa aliquid conjunctione signatur. Nam per succensum rubum Moysen alloquens, quid aliud ostendit nisi quod ejus populi ductor fieret, qui et legis flammam perciperet, et tamen peccati spinam nequaquam vita
Abbreviated transcription (Latin):
ens uidit: sic̃ petrꝰ linteũ reptilib ac qua¬
drupedib plenũ in extasi raptꝰ aspexit:
qui nisi incorporeis hȩc ocuł cerner&. in
extasi ñ fuissae: sic̃ paulo inuisione noctis
uir macedo apparuit: qui transire eũ ma-
cedoniã rogauit. Aliq̃n imaginib & ant̃
corporeos ocłos ad tẽpꝰ ex aere assũptis ꝑ
angłos loquitur ds: sicut abrahã ñ solũ
tres uiros uidere potuit.s etiã habitacło
t̃reno susciꝑe: nec solũ susciꝑe: s eorũ usi¬
b etiã cibos adhibere. Nisi enĩ angłi que¬
dã nob̃ int̾na nunciantes ad tempꝰ ex aere
corpora sumerent. ext̾iorib ꝓfecto nr̃is ob¬
tutib ñ apparerent: nec cẏbos cũ abrahã
caꝑent: nisi ꝓpt̾ nos solidũ aliquid ex cȩ¬
lesti elem̃to gestarent. Nec mirũ quod
illic ipsi qui suscepti sunt. mͦ angeli. mͦ
dñs uocantur: qr angłorũ uocabulo expͥ¬
munt᷑. qui ext̾iꝰ ministrabant: & appella¬

Expanded text:
ens vidit ; sicut Petrus linteum reptilibus ac quaens vidit ; sicut Petrus linteum reptilibus ac quadrupedibus plenum in ecstasi raptus aspexit , qui nisi incorporeis oculis haec cerneret, in ecstasi non fuisset; sicut Paulo in visione noctis vir Macedo apparuit , qui transire eum in Macedoniam rogavit. Aliquando imaginibus et ante corporeos oculos ad tempus ex aere assumptis per angelos res viros videre potuit, sed etiam habitaculo terreno suscipere, et non solum suscipere, sed eorum usibus etiam cibos adhibere . Nisi enim Angeli quaedam nobis interna nuntiantes ad tempus ex aere corpora sumerent, exterioribus profecto nostris obtutibus non apparerent; nec cibos cum Abraham caperent, nisi propter nos solidum aliquid ex coelesti elemento gestarent. Nec mirum quod illic ipsi qui suscepti sunt, modo angeli, modo Dominus vocantur, quia angelorum vocabulo exprimuntur qui exterius ministrabant,
Abbreviated transcription (Latin):
tũ ẽ. Cũ audisset uocẽ dñidei de ambulan¬
tis in paradyso ad aurã pꝰ meridiẽ: abscondit
se int̾ ligna paradisi. Quid. ẽ. enĩ quod pꝰ pec¬
catũ hominis in paradẏso dñs ñ iãstat s de¬
ambulat: nisi quod irruente culpa. se a
corde hominis. motũ demonstrat.: Quid. ẽ.
uentior ueritatis abscesserat. & peccatricẽ
animã culpȩ suȩ frigora constringebant:
Increpauit gͦ adã de ambulans ut cęxis m̃¬
tib nequiciã suã ñ solũ sermonib s etiã re¬
b aꝑiret: quatinꝰ peccator homo & ꝑuer¬
ba quod fecerat audiret: & ꝑde ambulati¬
onẽ amisso ȩt̃nitatis statu. mutabilitatis
suȩ inconstantiã cerner&: & ꝑ aurã feruo¬
re caritatis expulso. torporẽ suũ animad¬
uerteret. & ꝑ declinationẽ solis cognosce¬
r&. qͦd ad tenebras ꝓpinquar&. Aliq̃nima
ginib cordis ocuł ostensis. ꝑ angłos loqͥt᷑
deus: sicut iacob subnixã cȩlo scalã dormi-¬

Expanded text:
 audisset vocem Domini Dei deambulantis in paradiso, ad auram post meridiem, abscondit se inter ligna paradisi. Quid est enim quod post peccatum hominis in paradiso Dominus non jam stat, sed deambulat, nisi quod irruente culpa, se a corde hominis motum demonstrat? Quid est ventior charitatis abscesserat, et peccatricem animam culpae suae frigora constringebant? Increpavit ergo Adam deambulans, ut caecis mentibus nequitiam suam non solum sermonibus, sed etiam rebus aperiret, quatenus peccator homo et per verba quod fecerat audiret, et per deambulationem amisso aeternitatis statu, mutabilitatis suae inconstantiam cerneret, et per auram fervore charitatis expulso torporem suum animadverteret, et per declinationem solis cognosceret quod ad tenebras propinquaret. CAginibus cordis oculis ostensis per angelos loquitur Deus, sicut Jacob subnixam coelo scalam dormi
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ uerba & particulatim uerba ꝑsyllabas
ꝑcipit: uisus autẽ nr̃. in eo quod se di¬
rigit. cotũ subito & simul apprehendit:¬
dei locutio adnos intrinsecus facta. uidet᷑
potiꝰ quã auditur: quia dum sema ipsã sini
mora sermonis insinuat: repentina luce
nr̃ȩ ignorantiȩ tenebras illustrat. Unde&
baruch neriȩ filiꝰ. cum requisitꝰ expone̾a
quẽ ad modũ uerba ieremiȩ ꝓpħantis audis¬
set: ait. Exore suo loquebatur quasi legeis.
& ego scribebã. Qui enĩ legens loquitur
alio intendit. sed alio uerbũ facit: quia qͦd
uidit dicit. Propħȩ gͦ dei. quia eiꝰ uerba u¬
dent potiꝰ incorde. quã audiunt: quasile

Expanded text:
per verba, et particulatim verba per syllabas per verba, et particulatim verba per syllabas percipit; visus autem noster in eo quod se dirigit, totum subito et simul apprehenditDei locutio ad nos intrinsecus facta videtur, potius quam audiatur, quia dum semetipsum sine mora sermonis insinuat, repentina luce nostrae ignorantiae tenebras illustrat. Unde et Baruch, Neriae filius, cum requisitus exponeret quemadmodum verba Jeremiae prophetantis audisset, ait: Ex ore suo loquebatur quasi legens, et ego scribebam . Qui enim legens loquitur, alio intendit, sed alio verbum facit, quia 894 quod videt dicit. Prophetae ergo Dei, quia ejus verba vident potius in corde quam au
Abbreviated transcription (Latin):
apparuit : sed ꝑsem& ipsũ locutionẽ interiꝰ
fecit. E neq ignis ds. neq ille sonitꝰ fuit:
s ꝑ hoc quod exteriꝰ exhibuit. exp̃ssit hoc q̃
sos. & uerbo eruditos intus reddidit: foras
linguas igneas ostendit. Insignificatione
gͥ ad mota sunt elementa. ut ignẽ & soni¬
tũ sentirent corpora: igne uͦ inuisibili. &
uoce sine sonitu. docerent᷑ corda. Foris gͦ fu¬
it ignis qui apparuit: s intꝰ qui scientiã de¬
dit. Et cũ reginȩ candacis eunuchus cur
rũ philippo sp̃c dixerat. adiunge te ad
currũ. Et cũ ad euocandũ petrũ tũtes
dm̃ milites corneliꝰ misiss&: inm̃tẽ ꝓcul
quȩr̃ te. Surge itaq descende: & uade
cũ eis. Sp̃ui enĩ dei quasi quȩdã nobis uer¬
ba dicere ẽ: occulta ui ea quȩ agenda st̃
intimare: & corhominis ignarũ. ñ ad hi¬
bito strepitu. & tarditate sermonis ꝑitũ:
repente de absconditis reddere. Nã quia
auditus ea quȩ ad sefiunt. ñ simulomĩa
dicta cõp̃hendit: quippe qui & causas

Expanded text:
semetipsum locutionem interius fecit. Et neque ignis Deus, neque ille sonitus fuit; sed per hoc quod exterius exhibuit, expressit hoc qusos et verbo eruditos intus reddidit, foras lingigitur admota sunt elementa, ut ignem et sonitum sentirent corpora, igne vero invisibili et voce sine sonitu docerentur corda. Foris ergo fuit ignis qui apparuit, sed intus qui scientiam dedit. Et cum reginae Candacis eunuchus currspiritus Philippo dixerat: Adjunge te ad currum . Et cum ad evocandum Petrum timentes Deum milites Cornelius direxisset, in mente procul quaerunt te, surge itaque, descendecum eis . Spiritum enim Dei quasi quaedam nobis verba dicere est occulta vi ea quae agenda sunt intimare, et cor hominis ignarum non adhibito strepitu et tarditate sermonis peritum repente de abscauditus ea quae ad se fiunt non simul omnia dicta comprehendit, quippe qui et causas
Abbreviated transcription (Latin):
omnẽ animã quã repl& leuet. Incorporeũ¬
lum̃ ẽ: quod & interiora repleat: & reple¬
ta ext̾iꝰ circunscribat. Sine strepitu sermo
ẽ: qui & auditũ aꝑit: & habere sonitum
nescit. Quod enĩ de aduentu scĩ sp̃s scriprũ
est: factus ẽ. repente de cȩlosonus tanꝗͣ
aduenientis sp̃c uehem̃tis. & repleuit¬

Expanded text:
omnem animam quam replet levet. Lumen incorporeomnem animam quam replet levet. Lumen incorporeum est quod et interiora repleat, et repleta exterius circumscribat; sine strepitu sermo est qui et auditum aperit et habere sonitum nescit. Quod enim de adventu sancti Spiritus scriptum est: Factus est repente de coelo sonus tanquam advenientis sp
Abbreviated transcription (Latin):
uͦ: potestas eiꝰ metuenda monstrat᷑. In illa
ꝑ suadet᷑ animȩ ut ꝓficiat: in ista reꝑmi¬
tur quȩ ꝓficit. In illa discit quod appe¬
tat: in ista quod mȩtuat. Per illã dicit
lauda & lȩtare filia syon. qr ecce ego ue¬
nio & habitabo inmedio tui: ꝑ istã dr̃.¬
Blandus quippe ẽ: qui ut inmedio in¬
habitae. uenit. Cũ uero se ꝑtẽpestatẽ
& turbinẽ insinuat: nimirũ quȩ tan¬
git. corda ꝑturbat. Atq ad edomandã
elationẽ se ecerit: qñ potens & t̾ribit
innotescit. Sciendũ p̃terea ẽ. quia in¬
duob modis locutio diuina distingui¬
aut ꝑcreaturã angłicã eiꝰ ad nos uerba
sola nobui int̾nȩ inspirationis aꝑitur.
Cũ ꝑsem&e ipsũ loquit᷑. de uerbo eiꝰ si¬
ne uerb̾ ac syllabis cor docet᷑: ꝙ uirtꝰ
eiꝰ inintima quadã sulleuatione cogno¬
scit᷑: ad quã mensplena suspenditur:
uacua grauat᷑. Pondꝰ enĩ quoddã ẽ: qd̃¬

Expanded text:
vero potestas ejus metuenda monstratur. In illa vero potestas ejus metuenda monstratur. In illa persuadetur animae, ut proficiat: in ista reprimitur, quae proficit. In illa discit, quod appetat: in ista, quod metuat. Per illam dicit: Gaude et laetare, filia Sion, quia ecce venio et habitabo in medio tui ; per istam dBlandus quippe est qui ut in medio inhabitet venit. Cum vero se per tempestatem et turbinem insinuat, nimirum quae tangit corda perturbat; atque ad edomandam elationem se exerit, quando potens et terribilis innotescit. 2. Aut pcutio divina distinguiaut per creaturam angelicam ejus ad nos verba sola nobis vis internae inspirationis aperitur. Cum per semetipsum loquitur, de verbo ejus sine verbis ac syllabis cor docetur; quia virtus ejus in intima quadam sublevatione cognoscitur, ad quam mens plena suspenditur, vacua gravatur. Pondus enim quoddam est
Abbreviated transcription (Latin):
extitit.: s iustior pꝰ flagella ꝑmansit: &
laudatꝰ antea dei uoce. pꝰmodũ creuit ex
uerbere. Profecto uelut tuba ductilis. ex
ꝑcussione ꝓducta. in laudẽ dei tanto ele¬
uatus est: quanto maiori ẽ. castigatione
ꝑcussus. S humiliandꝰ erat iste: qui ꝑstra¬
tus ulcerib sic uirtutib stabat. Humilian¬
dus erat. ne tã robustissimũ pectꝰ elatioĩs
tela confoderent: quod constabat certe. qr
a illata uulnera ñ uicissent. Requirendꝰ
nimirũ fuit homo: cuiꝰ debuiss cõparati¬
one suꝑari. S quid qđ de eo uoce dñi dr̃:

Expanded text:
exstitit, sed justior post flagella permansit; et exstitit, sed justior post flagella permansit; et laudatus antea Dei voce, postmodum crevit ex verbere.percussione producta in laude Dei tanto elevatus est, quanto majore est castigatione percussus. Sed humiliandus erat qui prostratus ulceribus sicut virtutibdus erat, ne tam robustissimum pectus elationis tela confoderent, quod constabat certe quia et illata vulnera non vicissent. Requirendus nimirum fuit homo cujus debuisset comparatione superari. Sed quid est quod de eo voce Domini
Abbreviated transcription (Latin):
sibi sapientes ẽẽ uident᷑: quia ad concu¬
Piscendũ dm̃ in elata cogitationũ suarũ
turba dephensi. adhuc siccomori arbora
ost damna rerũ.
pꝰ funera pignor
pꝰ uulnera corpo¬
ris. pꝰ uerba ma¬
le suadentis uxo¬
ris. pꝰ contume¬
losa dicta consolantiũ. pꝰ suscepta forti¬
ter iacula tot dolorũ. de tanta uirtu
constantiȩ laudandus a iudice. beatꝰ ib
fuerat: s si iã de p̃senti scło essce euocan¬
dus. At postquã hic adhuc dupliciari¬
cepturꝰ ẽ. pꝰ quã saluti pristinȩ restitut̃
ut rebꝰ redditis diutiꝰ utat᷑. ne ꝑ elatio¬
nis gladiũ ipsa illũ sua uictoria st̃nat.
deb& omp̃c ds̃ increpare ꝑdistricdã¬
iusticiã. quẽ seruat. ad uitã. Quid enĩ
peius plerunq animã. quã conscia usꝰ¬
tus int̾ficit. quȩ illam dum consideratiõe
sua inflat. a plenitudine ueritatis euacu-¬
at: & dũ se ad ꝑcipienda p̃mia sufficere
suggerit. eam a meliorationis intentiõe
distendit: Iustus gͥ iob ante flagella

Expanded text:
sibi sapientes videntur, quia ad conspiciendum Dominum in elata cogitationum suarum turba deprehensi, adhuc sycomori arborem ost damna rerum, post funera pignorum, post vulnera corporis, post verba male suadentis uxoris, post contumeliosa dicta consolantium, post suscepta fortiter jacula tot dolorum, de tanta virtute constantiae laudandus a judice beatus Job fuerat, si jam de praesenti saeculo esset evocandus. At postquam hic adhuc duplicia recepturus est, postquam saluti pristinae restituitur, ut rebus redditis diutius utatur, ne per elationis gladium ipsa illum sua victoria sternat, debet omnipotens Deus increpare per districustitiam quem servat ad vitam. Quid enim pejus plerumque animam quam conscia virtus interficit? Quae illam dum consideratione sua inflat, a plenitudine veritatis evacuat; et dum se ad percipienda praemia sufficere suggerit, eam a meliorationis intentione distendit. Justus igitur Job ante flagella
Abbreviated transcription (Latin):
nitas fulsit: ex auro creuit argentũ Et quod
ꝑcarnem ds̃ cognosci potuit. quod pertarnẽ
tot aduersa tolerauit: quasi ex argento tẽꝑa¬
tũ ẽ aurũ. Qd̾ bene & in medio ignis osten¬
ditur: quia & incarnationis eius mysteriũ
subsequentis iudicii flãma comitat᷑. Scriptũ
quippe. ẽ. Pat̾ ñ iudicat quenquã: s om̃e iudi¬
ciũ dedit filio. Aliq̃n ꝑ angłos uerb̾ simul &¬

Expanded text:
nitas fulsit, ex auro crevit argentum; et quod nitas fulsit, ex auro crevit argentum; et quod per carnem cognosci Deus potuit, quodque per carnem tot adversa toleravit, quasi ex argento temperatum est aurum: quod bene in medio ignis ostenditur, quia incarnationis ejus mysterium subsequentis judicii flamma comitatur. Scriptum quippe est: Pater non judicat quemquam, sed omne judicium dedit filio .
Abbreviated transcription (Latin):
sic̃ dicente dño. pat̾ clarifica filiũ tuũ utꝰ
tuus clarificet te: ꝓtinꝰ respondet᷑ clarific¬
ui. & iterũ clarificabo. Neq enĩ ds qui sit
tempore ui impulsionis intimȩ clamat i
tempore ꝑsuã substantiã illã uocẽ ȩdidit
quã circunscriptã tẽpore ꝑhumana ueri
distinx̃. S nimirũ de cȩlestib loquens. uꝰ¬
ba sua quȩ audiri abhominib uoluit:s¬
tionali crȩatura ad ministrante formaui
Aliq̃n reb ꝑ angłos loquit᷑ as. cũ nil ue¬
bo dr̃. sed ea quȩ futura sunt assũpta deq
nis uidit: ut uidelicet dũ solã speciẽ asp¬
cer&. quȩ eẽnt innouissimis uentura sa¬
tir&. Electrum qͥppe ex auriargentiq metal¬
lo miscetur. Inqua ꝑmixtione argentũ qui¬
dem clariꝰ reddit᷑: s tam̃ fulgor auri tẽꝑat᷑.
Quid gͦ inelectro nisi mediator dei & homi
nũ demonstratur: qui dum sem& ipsũ nob̃
humanitatẽ nr̃is aspectib temꝑauit : Qđ
enĩ surtutẽ diuinitatis eiꝰ tot miracuł huma¬

Expanded text:
no: Pater, clarifica Filium tuum, ut Filius tuus clarificet te ; protinus respondetur: Clarificavi, et iterum clarificabo. Neque enim Deus qui sine tempore vi impulsionis intimae clamat in tempore, per suam substantiam illam vocem edidit, quam circumscriptam tempore per humana verdistinxit; sed nimirum de coelestibus loquens, verba sua quae audiri ab hominibus voluit rationali creatura administrante formavit. Aliquando rebus per angelos loquitur Deus, cum nil verbo dicitur, sed ea quae futura sunt assumpta de nis vidit. Ut videlicet dum solam speciem aspiceret, quae essent in novissimis ventura sentiret . Electrum quippe ex auri argentique metallo miscetur, in qua permistione argentum quidem clarius redditur, sed tamen fulgor auri temperatur. Quid num demonstratur? qui dum se  Text., semehumanitatem nostris aspectibus temperavit. Quod enim virtute divinitatis ejus tot miraculis huma
Abbreviated transcription (Latin):
eliu uim suꝑnȩ di¬
spensationis insinu¬
ans: de electi uniꝰ¬
cuiꝰq ꝑcussione in¬
tulit dicens. Appro¬
pinquauit corrup¬
tioni anima eius.
& uita illiu̾s mortiferis. Et dũ tẽptatũ
hominẽ demonstrat unũ: inqua tẽpta¬
tione sit positũ. humanũ genꝰ ostendit
uniuersũ. Dũq narrat qͥd specialit̃ agat᷑
insingłis: liquido intimat. quid genera¬
liter agatur incunctis. Sic enĩ temptati¬
onẽ exp̃ssit quorundã ꝓpͥe singłorũ: ut

Expanded text:
Eliu vim supernae dispensationis insinuans, de electi uniuscujusque percussione intulit, dicens: Appropinquabit corruptioni anima ejus, et vita illius mortiferis. Et dum tentatum hominem demonstrat unum, in qua tentatione sit positum humanum genus ostendit universum; dumque narrat quid specialiter agatur in singulis, liquido intimat quid generaliter agatur in cunctis. Sic enim tentationem expressit quorumdam, proprie singulorum, ut