comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Itaq nõ ardẽt iurẽcia. Refert iͦ ꝙͣtu
aq̃ sit. Eoigua eĩ ius nõ resistit nec us
moria ut possidouiꝰ tradit. cũ ĩsula ĩ
egeo mari furge̾t spumabat ĩterdu
mare et fumꝰ eralto ferebat᷑. Nã de¬
mũ prodebat iggnẽ non cõtinuũ s ex ĩ¬
t̾uallis emicãtẽ fulimũ more. Quõc
cdor ĩ ferius iacẽtis supũ. pondꝰ euice¬
rat. Denĩ sara reuoluta rupesqz ꝑtĩ il
it. postea altitudĩe obiectũ et sarũ il¬
lud ĩ magtudĩe ĩsule creuit. Idẽ nr̃a
meõria ualeria asiatico cõsule iterũ
accidit. Quorsus ħ retuli ut apparet nͦ
extĩctũ iguẽ mari suꝑ fuso nͨ ĩpetũ eiꝰ
gͣuitate ignẽtis. uñ prohibitũ exire du

Expanded text:
a. Refert ergo quantum aquae sit; exigua enim non resistet nec uim moria, ut Posidonius tradidit, cum insula in Aegaeo mari surgeret, spumabat interdiu mare et fumus ex alto ferebatur. Nox demum prodebat ignem, non continuum sed ex interuallis emicantem fulminum more, quotiens ardor infernus iacentis super undae pondus euicerat. Deinde saxa euoluta rupesque partim iit. Postea altitudini adiectum et saxum illud in magnitudinem insulae creuit. Idem nostra memoria Valerio Asiatico consule iterum accidit. Quorsus haec rettuli? Vt appareret nec extinctum ignem mari superfuso, nec impetum eius grauitate ingentis undae prohib
Abbreviated transcription (Latin):
nec ĩ qua possit cõsistere trãsit itaq tã¬
tũq ht̃ more ꝙͣtũ itmeris et cursus si
ꝑiorẽ. fulmẽ tñ trã petib.
aut falsũ ẽ ꝙ deĩ diristis. Est eñi
illi eque sursũ iter atq deorsũ. utrũq
uerũ pot̃ ẽẽ. Ignis eni naͣ ĩuerticẽ sur¬
git. Et si nich̾ illũ prohibet ascẽdit si¬
cut a qua nã defert᷑. Si tñ aliqua us
accessit q̃ illa ĩ cõtrariũ circũageret il¬
lo ĩtendit᷑ uñ ỹbris deiecta ẽ fulmen
si tenera sũt ita deorsũ trahi possũt ut
⁊̃ terrã actĩgãt. s cũ ꝑmisẜis ĩ locu
suũ exilient. Itaqz non ẽ ꝙ cũ spectes
cuisq rei hĩtũ ꝯͥilli nõ ex uolũtate ẽ.
uissimi cuiusqz sedẽ repetet. Uhi ẽ a¬
liꝙ ꝙ cũ feriat et ab ĩpetu suo aduer¬
tat. id non nã s ẜuitus eius fit.

Expanded text:
nec in qua possit consistere. Transit itaque tantumque habet morae quantum itineris et cursus: sinperiora, fulmen terram petit? Aut falsum est quod de igne dixistis; est enim illi aeque sursuin iter quam deorsum. Vtrumque uerum potest esse. Ignis enim natura in uerticem surgit et, si nihil illum prohibet, ascendit, sicut a qua natura defertur; si tamen aliqua uis accessit quae illam in contrarium circumageret, illo intenditur unde imbre deiecta est. Fulmen si tenera sunt, ita deorsum trahi possunt ut etiam terram attingant, sed cum permiseris, in locum suum exilient. Itaque non est quod eum spectes cuiusque rei habitum qui illi non ex uoluntate est. uissimi cuiusque sedem, repetet; ubi est aliquid quod eum ferat et ab impetu suo auertat, id non natura, sed seruitus eius fit.
Abbreviated transcription (Latin):
ignẽ pot̾it nubiũ tener hũor et rosidꝰ.
adeo res ista nõ ht̃ ulsã morã que cõtͣ
cãs igniũ sit quos non uidiniꝰ emica¬
re nõ ĩpediẽte celo. Sereuũ sine fulmi¬
ne ẽ. Non ht̃ istos motus dies purus
nec nox qͥdẽ nec obscura nubib. Quid
ergo nõ aliqũ ⁊̃ appentib stellis et noc¬
iuisatur. S fit ĩsordida.

Expanded text:
ignem nubium tenuis umor et roscidus? Adeo res ista non affert ullam moram ut contra causa ignium sit; quos non uidemus emicare nisi impendente caelo; serenum sine fulmine est. Non lial~et istos metus dies purus, ne nox quidem nis” obscura nubibus. Quid ergo? non aliquando etiam apparentibus stellis et nocuisitur, sed fit in sordida.
Abbreviated transcription (Latin):
gat añ se et algo trahat uẽtũ cũ tã
uasto ictu aera ĩciderit. Itaq oĩa añ¬
ꝙͣ feriant᷑ ĩtremiscũt iubrata uẽto
quẽ igiis ante se pressit.
fessis trãsimꝰ ad dubia.
Quid enĩ cõfessi sũt fulmẽ ẽẽ ignem
ma futura fulmẽ si plus uriũ hĩus¬
set. nõ naͣ ista s ĩpetu distãt ẽẽ illu

Expanded text:
 ante se, et a tergo trahat uentum, cum tam uasto ictu aera inciderit. Itaque omnia, antequam feriantur, intremesculit uibrata uento quem ignis ante se pressit. fessis transeamus ad dubia. Quid enim confessi est? Fulmen ignem esse, ma, futura fulmen, si plus uirium habuisset; non natura ista sed impetu distant. Esse illum
Abbreviated transcription (Latin):
E fortasse nubes quoq ĩ
nubes ĩcitare fremẽte uẽto
et leuit urgẽte ignem euocabũt ꝯͥ
explendescat nec exiliat. Minore eĩ
ui ad fulgurandũ opus ẽ ꝙͣ ad ful¬
minandũ. Suꝑiorib colligimꝰ ĩ ꝙͣtũ
feruorẽ quedã astricta ꝑducerẽt᷑. Cũ
aũt aer mirabilis ĩ igne maximꝰ uiri

Expanded text:
 fortasse nubes quoque in nubes incitatae fremente uento et leuiter urgente ignem euocabunt qui explendescat nec exiliat; minore enim ni ad fulgurandum opus est quam ad fulminandum. Superioribus collegimus in quantum feruorem quaedam attrita perducerentur. Cum autem aer mutabilis in ig
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ raciõe et supͣ fit duolz moĩs. uno si
extitat᷑ sĩc si ex lapide. altõ si atritu ĩue¬
nea eliciendis ignib sĩc thautꝰ heredẽ
et alia ĩ hũc usum nota pastorib.
uel ꝑcusse reddãt uel actrite. Uide amꝰ
ꝙͣtis processe uirib ruãt ꝙͣto u̾tant᷑
fuit dissipat᷑ et rapit᷑ et lõge a loco su¬
o prohicit. Quid ergo mirũ si tãti us
excutit uel aliũde uel sibi. uides em̃

Expanded text:
ione et supra fit. Duobus modis, uno si excitatur sicut e lapide; altero si attritu inuenea eliciendis ignibus: sicut laurus, hederae et alia in hunc usum nota pastoribus. uel percussae reddant uel attritae. Videamus quantis procefuit, dissipatur et rapitur et longe a loco suo proicitur. Quid ergo mirum, si tanta uis ignem excutit uel aliunde uel sibi? Vides enim
Abbreviated transcription (Latin):
sa sũt tñ adusta cernũt᷑. Quedã noͣ ue¬
lut fuligĩe collorãtur. Quid ꝙ oĩb ful¬
goratis ordo sulphuris ẽ. Ergo et utrã¬
q rẽ ignẽ ẽẽ cõstat et utrãq rẽ ignem
int̾ se meando distare. fulguracõ ẽ non

Expanded text:
dusta cernuntur; quaedam uero ueluti fuligine colorantur. Quid quod omnibus fulguratis odor sulphuris est? Ergo et utramque rem ignem esse constat et utramque rem inter se meando distare; fulguratio enim es
Abbreviated transcription (Latin):
Marãdrus cũt oĩa ista sic
fieri ut ex ethere aliqua
uis ĩ inferiora descendat.I¬
ta ignis ĩ pactus nubib fricidis fonat
At cũ illas int̾scinidit fulget et minor
uis igniũ fulguracões facit maior ful
quedã spũ fieri Illa ignis
et ẽẽ aliqñ cõcedo ita tñ ut nõ discreta
illis testatus sit s ut̾qz ab utroq effici
possũt. Quis enĩ negabit sp̃m̃ mag¬
no ĩpetu latũ cũ efficit sonũ effecturũ

Expanded text:
axagoras ait omnia ista sic fieri ut ex aethere aliqua uis in inferiora descendat. Ita ignis impactus nubibus frigidis sonat; at, cum illas interscindit, fulget, et minor uis ignium fulgurationes facit, maior fulquaedam spiritu fieri; illa ignis esse aliquando concedo, ita tamen ut non discreta illis potestas sit, sed utrumque ab utroque effici possit. Quis enim negabit spiritum magno impetu latum, cum ef
Abbreviated transcription (Latin):
nũdũ ĩ illã mutatꝰ. s iã pronus et u̾¬
gẽs. nõ ẽ ꝙ eã existimes tũc colligi
s effũdi. Silio fit et cadit. demĩ si cõ¬
cessero huĩdã ẽẽ nubẽ cõceptis a quis
plenã nich tñ prohibet inẽ ex hũido
hũore. Quidã negauerũt ĩ ignẽ quic¬
ꝙͣ posse nuit ari pͥus ꝙͣ mutatũ ẽẽt
hoc dico nõ cõtraria mł̾ se ista et al¬
terũ alt̾o ꝑini. S nͥ ualẽtior ignis
ꝙͣ hũor ẽ uĩcit. Rursus eĩ copia hũo¬

Expanded text:
um in illam mutatus, sed iam pronus et uergens. Non est quod existimes eam tum collig”, tum effundi. Simul et fit et cadit. Deinde, si concessero umidam esse nubem conceptis aquis plenam, nihil tamen prohibet ignem ex umido umore. Quidam negauerunt in ignem quicquam posse mutari, priusquam mutatum esset hoc dico non contraria inter se ista esse et alterum altero perimi; sed ubi ualentior ignis quam umor est, uincit; rursus
Abbreviated transcription (Latin):
Iciata uiciatoris aut mor¬
tẽ auit ĩdotatas nupciaᷤ
petat. diues pauperez
negauit. profectus cũ filia nanfra¬
gio expulsus ẽ ĩ diuitis fundũ. Ãp¬
pellaint illũ diues de nupgis filie.
pauꝑ tacuit et fleuit. Siues nup¬
cias fecit. Redierũt ĩ urbẽ. uult pauꝑ
educere puellã ad magr̃atus. Diues
cõtradicit

Expanded text:
itiata uitiatoris aut mortem aut indotatas nuptias petat. Diues pauperem o; ter pauper negauit; profectus cum filia naufragio expulsus est in diuitis fundum; appellauit illum diues de nuptiis filiae; pauper tacuit et fleuit. diues nuptias fecit. redierunt in urbem. uult pauper educere puellam ad magistratum. diues contradicit
Abbreviated transcription (Latin):
opuli furorẽ cede paucorũ diu.¬
Qui Restiterũt teme̾ cõpressũ affero.
¶Et hoc sat ẽ sic miles audisti ducẽ.
Tompescis hec uindicta debetur michi
Cecidere metus impio ferro duces.
Quid illa turha petere que flãmis meos.
A usa est penates principi legem dare.
Abstrahere nostas cõiugẽ cara thoris. s inule¬
Uiolare ꝙͣtum licuit incesta manti.
Et uoce dira debita pena uacat.
Penam dolor cõstituet in ciues tuos.
Constituet etas nulla ꝙͣ fama eymiat.
Qua temꝑet nos ira non nr̃ tinior.
Iram expectabit pͥma q̃ meruit meã.
Quã poscas ede nr̃a ne poscat manus.

Expanded text:
opuli furorem caede paucorum, diuqui restiterunt temere, compressum affero. Et hoc sat est? sic miles audisti ducem? compressit! haec vindicta debetur mihi? Cecidere motus impio ferro duces. Quid illa turba, petere quae flammis meos ausa est penates, principi legem dare, bstrahere nostris coniugem caram toris, violare quantum licuit incesta manu et voce dira? debita poena vacat? Poenam dolor constituet in cives tuos? Constituet, aetas nulla quam famae eximat. Tua temperet nos ira, non noster timor. Iram expiabit prima quae meruit meam. Quam poscat ede, nostra ne parcat manus.
Abbreviated transcription (Latin):
peius pͥmũ sorori sue supstos cuiꝰ morte
optĩe coherẽtis rõne pacis uĩcula Reso¬
luta sũt. Idẽqz hic uroit suꝑstes optĩo
fr̃i quẽ fortuna nich eresat ne minus
alte eũ deiceret ꝙͣ prem deiecerat. Et
pot hũc tũ cauz sextus põpeius nõ tm̃
dolori sz ⁊ bello suffecit.

Expanded text:
peius primum sorori superstes, cuius morte peius primum sorori superstes, cuius morte Optime cohaerentis Romanae pacis vincula resoluta sunt, idemque hic vixit superstes optimo fratri, quem fortuna in hoc evexerat, ne minus alte eum deiceret, quam patrem deiecerat ; et post hunc tamen casum Sextus Pompeius non tantum dolori, sed etiam bello suffecit.
Abbreviated transcription (Latin):
mors fr̃is ĩ euilio nũciata ẽ. Is stat̾
quis eripuit frem carcere nõ potuit
eripere fãto. Et ꝙͣ paciẽs iuris et equi
pietas affricam fu̾it cũctis apparuit.
Codem eĩ die scipio affricanꝰ quo uia¬
toris manib fr̃em abstulerat tribuno
quoqz plebis pͥuatus int̾cessit tam
magno tñ fr̃em desiderauit ħ aĩo ꝙͣ de¬
fenderat. ¶ Quid referã emilianũ
scipionẽ qui uno pene eodẽq tp̃r expͤ¬
tauit prĩs triũphũ suorũq fratrũ
funera. Adolescẽtulus tñ ac prope mo¬
dũ puer traito aĩo tulit illã familie
sue suꝑ ip̃m pauli triũphũ cõcidẽtis
subitã uastitatẽ ꝙͣto debuit ferce uir
in hoc natus nẽ urbi rõne aut scipio de¬
eẽt aut carthago suꝑesset. ¶ Quid
referã suorũ luculorũ sireptã morte
concordiã. qͥd põperos qͥ nec hoc quidẽ
seuiẽs celiqͣt fortimna ut una demq
cõtiderẽt Riuna. ¶ Uirit sertus põ¬

Expanded text:
mors fratris in exilio nuntiata est ? Is frater, mors fratris in exilio nuntiata est ? Is frater, qui eripuit fratrem carceri, non potuit eripere fato. Et quam impatiens iuris aequi pietas Africam fuerit, cunctis apparuit; eodem enim die Scipio Africanus, quo viatoris manibus fratrem abstulerat, tribuno quoque plebis privatus intercessit. Tam magno tamen fra- trem desideravit hic animo, quam defenderat. Quid referam Aemilianum Scipionem, qui uno paene eodemque tempore spectavit patris triumphum duorumque fratrum funera ? Adulescentulus tamen ac propemodum puer tanto animo tulit illam familiae suae super ipsum Pauli triumphum concidentis subitam vastitatem, quanto debuit ferre vir in hoc natus, ne urbi Romanae aut Scipio deesset aut Carthago superesset. “Quid referam duorum Lucullorum diremptam morte concordiam ? Quid Pompeios ? quibus ne hoc quidem saeviens reliquit fortuna, ut una eademque conciderent ruina. Vixit Sextus Pom
Abbreviated transcription (Latin):
me oĩca fallũt aut iã recreauit aĩnz¬
hibuit remedia. Iãte oĩ cõfirmauit
leris tenacissima meõria retulit.
Iã oĩ p̾cepta sapiẽtũ assueta tͥ fa¬
cũdia explicuit. lullus itaq meliꝰ¬
hus alloquedi ptes otupaius Asus
habebũt hoc sicẽte pondus u̾ba ue¬
lud ab oraculo missa om̃ez uĩ doloriᷤ
tui diuina eius cõtendet auctas.
¶Hũc itaqz tibi puta diceͣ nõ te so¬
lũ fortuna sũpsit sibi quẽ tam graui
afficeret ĩuiria. Nulla doniꝰ in toto or¬
be t̾rarũ aut ẽ aut fuit sine aliqua cõ¬
ploratiõe. ¶ Trãsibo exͦ uulgaria q̃¬
⁊ si minora tñ mira sũt. ad fastus et
anales ꝑducã publicos. Uides om̃s
has ymagines q̃ ĩpleuere cesarũ atri¬
ũ nõ nulła harũ aliquo suorũ incõmo¬
do ĩsignis est. Nemo ex istis ĩ ornamẽ¬
tũ seculorũ refulgẽtib iuiris aut de¬
siderio suorũ tortus ẽ aut a sius cum
marĩo aĩ cruciatu desideratus ẽ. Qͥd
tibi referã scipionẽ affricanũ cui

Expanded text:
me omnia fallunt aut iam recreavit anhibuit remedia. Iam te omni confirmavit lereris, tenacissima memoria rettulit, iam omnium praecepta sapientum assueta sibi facundia explicuit. Nullus itaque melihas adloquendi partes occupaverit. Aliud habebunt hoc dicente pondus verba velut ab oraculo missa ; omnem vim doloris tui divina eius contundet auctoritas. Hunc itaque tibi puta dicere : " Non te solum fortuna desumpsit sibi, quem tam gravi afficeret iniuria ; nulla domus in toto orbe terrarum aut est aut fuit sine aliqua comparatione. Transibo exempla vulgaria, qte et annales perducam publicos. Vides omnes has imagines, quae implevere Caesarum atrium ? Nulla non harum aliquo suorum incommodo insignis est ; nemo non ex istis in ornamentum saeculorum refulgentibus viris aut desiderio suorum tortus est aut a suis cum maximo animi cruciatu desideratus est. " Quid tibi referam Scipionem Africanum, cui
Abbreviated transcription (Latin):
lacͥme ĩ totũ mensẽ surauerĩt. Nulla
res ciciꝰ ĩ odiũ ueĩt ꝙͣ dolor. Qui recẽs
cõsolatorẽ ĩueĩt et ciliquos ad se addu¬
cit ĩuet̾atus noͣ̃ deridet᷑. Nec ĩ mĩto.
Aut eĩ simulatus aut stultus ẽ.¬
¶ Hec tͥ scribo is qͥ ãneũ serenũ ca¬
rissimũ mͥ tã ĩmodice fleui ut ꝙ nũ
me uelĩ int̾ exẽpla eorũ sim quos do¬
lor uicit. hodie tñ factũ meũ dãpno
et ĩ telligo marĩa mͥ cãm sic lugẽdi
fuisse ꝙ nũꝙͣ cogitauerã mori eũ añ
me posse. hoc unũ mͥ occurrebat mĩo¬
iẽ ẽẽ. et multominorẽ. tãꝙͣ ordinẽ fa¬
ta ẜucirẽt. Itaq assidue cogitemus
talitate. Tue ego debui dite ninor
ẽ serenus meus. Quid ad rẽ ꝑtinẽt
post me mori de bet. s cĩ me põt. Qd¬
qr nõ feci ĩꝑatũ subito fortuna ꝑcus¬
sit Aũc cogito oĩa et mortalia eẽ et
ĩcerta lege mortalia. hodie põt fieri

Expanded text:
lacrimae in totum mensem durauerunt? Nulla lacrimae in totum mensem durauerunt? Nulla res citius in odium uenit quam dolor, qui recens consolatorem inuenit et aliquos ad se adducit, inueteratus uero deridetur, nec immerito: aut enim simulatus aut stultus est Hoc tibi scribo, is qui amicum Serenum carissimum tam immodice fleui ut quod minime uelim inter exempla sim eorum quos dolor uicit. Hodie tamen factum meum damno et intellego maximam mihi causam sic lugendi fuisse, quod numquam cogitaveram mori eum ante me posse. Hoc unum mihi occurrebat, minorem esse et multo minorem, tamquam ordinem fata servarent. Itaque adsidue cogitemus rtalitate. Tunc ego debui dicere: "Minor est Serenus meus; quid ad rem pertinet? Post me mori debet, sed ante me potest." Quia non feci, inparatum subito fortuna percussit. Nunc cogita omnia et mortalia esse et incerta lege mortalia. Hodie fieri potes
Abbreviated transcription (Latin):
mis ꝯͥ plusꝙͣ unũ amare nõ potuit.
Siqͥs spoliatus amissa uinca tumca
cõplorare se malit ꝙͣ circũspice̾ quõ
frigus effugiat et ad ĩueĩat quo cegat
scapulas. nõne tͥ uideat᷑ stultissimꝰ
Quẽ amabas extulisti. Quere quẽ
ames. Saciꝰ ẽ amicũ reparare ꝙͣ fle¬
re. Scio ꝑtͥtũ quidẽ iã hoc ẽẽ ꝙ adiec¬
turus sũ. Non ideo tñ p̾t̾mictã qr ab
oĩb dictũ est. finẽ dolendi ⁊̃ ꝯͥ cõsilio
nõ fecerat tp̃r ĩueĩt. Turpusimũ aũt
ẽ in hoĩe prudẽte remediũ meroris la¬
xitudo merẽdi. Malo relĩquas mero¬
rẽ ꝙͣ ab ilso relĩquaris. et ꝙͣ pͥmũ id
facere desiste ꝙ ⁊̃ si uoles diu fricere
nõ pot̾is. Annũ femimis ad lugẽdũ
cõstituere maiores. nõ ut tã dui luge¬
rẽt. s ne duitius. Uiris nullũ legip¬
timũ tp̃s ẽ. qr nullũ honestũ. Quã tñ
mͥ ex illis mulierculis dabis uix retrac¬
tis a rogo uix a cadauere Reuulsis cui

Expanded text:
ui plus quam unum amare non potuit. Si quis despoliatus amissa unica tunica conplorare se malit quam circumspicere, quomodo frigus effugiat et aliquid inveniat, quo tegat scapulas, nonne tibi videatur stultissimus ? Quem amabas, extulisti; quaere, quem ames. Satius est amicum reparare quam flere. Scio pertritum iam hoc esse, quod adiecturus sum, non ideo tamen praetermittam, quia ab omnibus dictum est: finem dolendi etiam qui consilio non fecerat, tempore iest in homine prudenti remedium maeroris lassitudo maerendi. Malo relinquas dolorem quam ab illo relinquaris, et quam primum id facere desiste quod, etiam si uoles, diu facere non poteris. Annum feminis ad lugendum constituere maiores non ut tam diu lugerent, sed ne diutius: uiris nullum legitimum tempus est quia nullum honestum. Quam tamen mihi ex illis mulierculis dabis uix retractatis a rogo, uix a cadauere reuulsis, cui
Abbreviated transcription (Latin):
Non metuis arma med̾a Sĩt lzt̾ra edita.
Moriere. Medi Cupio. Ilu. Fuge.
P enituit fuge. Nu medea. Me fugiã.
Mater es. Med̾ Cui sum uides.
P rofugere dubitas. Me fugiã et ulciscar priꝰ
Uinder sequitur. med forsitã iueĩaz moras.
Compeste uerba parte iã demens ninis.
A iiosqz minue tẽpori aptari decet.
Fortuna opes aufferre nõ amnũ pot.
Sed cuius ictu regius cardo strepit.
Ip̃e pelasgos tumidus impio creo.
Creo. Medra. Creo.

Expanded text:
Non metuis arma? Sint licet terra edita. Non metuis arma? Sint licet terra edita. Moriere. Cupio. Profuge. Paenituit fugae. Medea Fiam Mater es. Cui sim vides. Profugere dubitas? Fugiam, ut ulciscar prius. Vindex sequetur, Forsan inveniam moras. Compesce verba, parce iam, demens, minis animosque minue: tempori aptari decet. Fortuna opes auferre, non animum potest, sed cuius ictu regius cardo strepit? ipse' est Pelasgo tumidus imperio Creo. Medea, Co
Abbreviated transcription (Latin):
Memorqz nr̃i numeri pareat meo.
Culpa est creontis tota qui sceptro ĩpotẽs.
Cõuigia soluit quiqz gemtricẽ abstrahit.
Natis et arcto pignore astrictã fidem.
Quas debet alto cuiere cumulabo domũ.
Uidebit altum uerticem flãmas agi.
Melea et longas manibz flectens moras.
Sile obsecro questusqz secreto abditos.
Manda dolori grauia quisquis uuluera.
P aciente et equo motus ammo ꝑtulit.
Referre potuit ira que regit nocet.
Professa perdunt odia uindicte locum.
Leius est dolor qui capere consiliũ potest.
A lumpna uir tacita te defendit quies.
Fortuna fortes metuit ingnauos metuit.
Nunc est probanda si locũ uirtus habet.
Nunꝙͣ pot̾ non esse uirtuti locus.
Spes nulla rebus mõstrat afflictis uiam.
Qui nichil pot sperare desperet nichil.
A biere colchi coniugis nulla est fides.
Medeai superest hͥ mare et terras uides.
Ferrũ et ignes et deos et sulmina.
R ex est timẽdus. Medea Rex meus fu̾at pat̾.

Expanded text:
memorque nostri muneris parcat mihi. memorque nostri muneris parcat mihi. culpa est Creontis tota, qui sceptro impotens coniugia solvit quique genetricem abstrahit gnatis et arto pignore astrictam fidem quas debet, alto cinere cumulabo domum; videbit atrum verticem flammis agi Malea longas navibus flectens moras. Sile, obsecro, questusque secreto abditos manda dolori, gravia quisquis vulnera patiente et aequo mutus animo pertulit, referre potuit: ira quae tegitur nocet; professa perdunt odia vindictae locum. Levis est dolor qui capere consilium potest ealumna: vix te tacita defendit quies. Fortuna fortes metuit, ignavos premit. Tunc est probanda, si locum virtus habet. Numquam potest non esse virtuti locus. Spes nulla rebus monstrat adflictis viam. Qui nil potest sperare, desperet nihil. Abiere Colchi, coniugis nulla est fides Medea superest, hic mare et terras vides ferrumque et ignes et deos et fulmina. Rex est timendus, Rex meus fuerat pater.
Abbreviated transcription (Latin):
Ccidimius aures pepulit hymene meas.
hoc face iason potuit erepto patre.
P atria atqz regno sedib solem exceris.
Seserere durus merita cõtempsit mea.
Qui scelere flãmas uiderat m̃ci amare.
A deo ne credit om̃e consumptũ nefas.
Incerta uecors mente non saua feror.
Partes in om̃s unde ulasci queam.
Utinam eẽt illi frater est cõuux in hanc.
Ferrũ euigatur hoc meis sac est malis.
Si quid pelasge si quid urbes barbare.
Nouere facinus ꝙ tũc ignorãt manus.
Nũc est parandũ scelera te borrẽtur tua.
Et cuncta redeant intlitũ regni decus.
Raptũ et nefande uirginis prius comes.
Diuisus euse funus infestum patri.
Sparsũqz ponto corpus et pelie serus.
Secocta aeno mẽbra fuuestũ impie.
Quã sepe fudi sanguinem et nullũ scelus.
Irata fecit seuit infelio amor.
Quid tñ iason potuit aliem arbitrii.
Iurisqz factus debuit ferro obiuũ.
O fferre pectus melius ha meluis dolor.
Furiose loquere si pot̾ uuiat meus.
Ut fuit iason si nnius iuncit tñ.

Expanded text:
ccidimus, aures pepulit hymenaeus meas. hoc facere Iason potuit, erepto patre patria atque regno sedibus solam exteris deserere durus? merita contempsit mea qui scelere flammas viderat vinci et mare? adeone credit omne consumptum nefas? incerta vaecors mente vaesana feror partes in omnes; unde me ulcisci queam? utinam esset illi frater! est coniunx: in hanc ferrum exigatur. hoc meis satis est malis? si quod Pelasgae, si quod urbes barbarae novere facinus quod tuae ignorent manus, nunc est parandum. scelera te hortentur tua et cuncta redeant f inclitum regni decus raptum et nefandae virginis parvus comes divisus ense, funus ingestum. patri sparsum que ponto corpus et Peliae senis decocta aeno membra: funestum impie quam saepe fudi sanguinem, et nullum scelus irata feci: suasit infelix amor. Quid tamen Iason potuit, alieni arbitri iurisque factus? debuit ferro obvium offerre pectus— melius, a melius, dolor furiose, loquere, si potest, vivat meus, ut fuit, Iason; si minus, vivat tamen
Abbreviated transcription (Latin):
Euari te distillacoĩbz cie¬
bris et febriculis ꝯ̃ lõgas
distilacões et ĩcõsuetudi¬
nes adductas secũt᷑ eo molestius iͥ ẽ.
micia cõtẽpsi. pot̾at adhuc adolescen¬
cia ĩuirias ferre. et se adu̾sus morboᷤ
cõmacit᷑ gerẽ. denĩ succubui et eo pro¬
ductus sũ ut ipẽ distilarẽ ad sũma
inciciẽ deductus. Sepe ĩpetũ cepi ab¬

Expanded text:
exari te destillationibus crebris ac febriculis, quae longas destillationes et in consuetudinem adductas secuntur, eo molestius mihi est, initia contempsi; poterat adhuc adulescentia iniurias ferre et se adversus morbos contumaciter gerere. Deinde succubui et eo perductus sum, ut ipse destillarem ad summam maciem deductus. Saepe impetum cepi ab
Abbreviated transcription (Latin):
Utrũ ius longũ ẽẽ morbũ an cogita¬
tũ et breuẽ. Si lõgus ẽ. ht̃ int̾ cape¬
dinẽ dat refecciomi locũ multũ tpr̃is
donat. Neccie ẽ ut exurgat et desĩãt
Breuis morb ac p̾ceps alt̾utrũ fa¬
ciet aut extĩguetur aut extĩguet.
Quid aũt ĩtest nõ sis au nõ sim. et u¬
troqz finis dolendi ẽ. Illud qͦ prode¬
rit ad alias cogitacoes au̾tere aĩu
et cidolore discedere. Cogita qͥd hoeste
quid fortiter feceris bonas ꝑtes tecũ
ip̃e tratta mcõriã ĩ eci q̃ maxĩe mira¬
tus es sparge. Tũc tͥ fortissimꝰ qͥsq
et uictor doloris octurrat. Ille qͥ Sũ
uariores ex secãdas p̾heret. legere
libros ꝑseueraint. Ille qͥ nõ desut ri¬
dere cũ ip̃m nati tortores oĩai ĩsteu¬
mẽta crudelitatis sue exꝑirẽt᷑. Nlõ
iũcetur dolor rõe qui uictus ẽnisu.
Quicqͣd ius nũc l ditas distilacões
et in cõtinue tussis egerẽte uiscerũ
partes. et febrẽ p̾cordia ip̃a toriẽ¬

Expanded text:
e morbum an concitatum et brevem ? Si longus est, habet intercapedinem, dat refectioni locum, multum temporis donat, necesse est, ut exurgit, et desinat. Brevis morbus ac praeceps alterutrum faciet: aut extinguetur aut extinguet. Quid autem interest, non sit an non sim ? In utroque finis dolendi est. Illud quoque proderit, ad alias cogitationes avertere animum et a dolore discedere. Cogita quid honeste, quid fortiter feceris; bonas partes tecum ipse tracta. Memoriam in ea, quae maxime miratus es, sparge. Tunc tibi fortissimus quisque et victor doloris occurrat: ille, qui cum varices exsecandas praeberet, legere librum perseveravit; ille, qui non desiit ridere, cum hoc ipsum irati tortores omnia instrumenta crudelitatis suae experirentur. Non vincetur dolor ratione, qui victus est risu ? Quicquid vis nunc licet dicas, destillationes et vim continuae tussis egerentem viscerum partes et febrem praecordia ipsa torren
Abbreviated transcription (Latin):
liqñ tãꝙͣ sams. S oĩa ista facile
ꝑfeceremꝰ sorbitionẽ aquã calidã
et ꝯͥcqͥd aliud ĩ tollerabile uidet᷑ de¬
licatis et luxu fluẽtib. magisqz aĩ¬
mo ꝙͣ corpore morbidis. tm̃ mortẽ
desinamus horrẽ. desmemꝰ aũt si
fines bonorũ ac malorũ cognoue¬
rimꝰ. Ita deinde nec uita tedisz erit.
nec mors tuuori. Uitã eñi occupa¬
re sacietas sui nõ põt. tot res uari¬
as magnas diuĩas ꝑcẽsẽtẽ. In
odiũ illã sui addutẽ solet ĩhers o¬
tiũ. Rerũ naͣm pagrãti nũꝙͣ ĩ fasti

Expanded text:
liquando tamquam sanus. Sed omnia ista facile liquando tamquam sanus. Sed omnia ista facile perferemus, sorbitionem, aquam calidam et quicquid aliud intolerabile videtur debeatis et luxu fluentibus magisque animo quam corpore morbidis; tantum mortem desinamus horrere. Desinemus autem, si fines bonorum ac malorum cognoverimus; ita demum nec vita taedio erit nec mors timori. Vitam enim occupare satietas sui non potest tot res varias, magnas, divinas percensentem; in odium illam sui adducere solet iners otium.
Abbreviated transcription (Latin):
uidiꝰ excipit᷑. Illas uõ cũ uoluptates
q̃ maiores certiores sũt. nẽõ medicꝰ
egro negat. has qͥsquis seqͥt᷑ et bñ
ĩtelligit. Oĩa sensũu blandimẽta cõ¬
tẽpint. Ofelicem egrũ. Qr̃. Quia
nõ uino dilius muẽ. Quia no igo¬
rẽ potionis sue ꝙͣ capaci scipho ini¬
scuit renouat fracta ĩ suꝑ glacie.
Quia nõ ostrea illi luc̾na ĩ ip̃a
mẽsa aꝑũit᷑. qr nõ circa cenacõem
eiꝰ tumultꝰ cocorũ ẽ ip̃os cũ obsomiis
focos trãfferẽtiũ. hoc eĩ iã luxuria
comẽta ẽ ne qͥs ĩtepescat cib ne qͥd
palaco iã caloso parũ ferueat. ce¬
nã culina prosequit᷑. O ĩfelicẽ egrũ.
Edet ꝙͣtũ cõcoquat nõ icicebit ĩcõ¬
specti aper. ut uilis caro amẽsa
relegatus. nec ĩ repoĩtorio eius pec¬
tora auiũ. Totas eñi uidere fasti¬
diũ est. cõgesta ponẽt᷑. Quid tͥ ma¬
li fc̃m ẽ. Cenabis tãꝙͣ eger/ ãnio a¬

Expanded text:
vidius exciditur. Illas vero animi voluptates, vidius exciditur. Illas vero animi voluptates, quae maiores certioresque sunt, nemo medicus aegro negat. Has quisquis sequitur et bene intellegit, omnia sensuum blandimenta contemnit. " O infelicem aegrum!" Quare? Quia no nivem diluit ? Quia non rigorem potionis suae, quam capaci scypho miscuit, renovat fracta insuper glacie? Quia non ostrea illi Lucrina in ipsa mensa aperiuntur ? Quia non circa cenationem eius tumultus cocorum est ipsos cum opsoniis focos transferentium ? Hoc enim iam luxuria commenta est: ne quis intepescat cibus, ne quid palato iam calloso parum ferveat, cenam culina prosequitur. " O infelicem aegrum ! " edet, quantum concoquat. Non iacebit in conspectu aper ut vilis caro a mensa relegatus, nec in repositorio eius pectora avium, totas enim videre fastidium est, congesta ponentur. Quid tibi mali factum est ? Cenabis tamquam aeger, immo a
Abbreviated transcription (Latin):
age sũt morbz qͥ me oĩbz abduxit
officuis. Corpus tuũ ualitudo tenz
nõ cũuz. Itcqz cursoris morat᷑ pedes.
sutoris aut fabri manus ĩpediet.
Si c̃us tibi ẽẽ ĩ usu solet. suadebiᷤᷤ
docebis audies dices q̃res recorda¬
beris. Quid ergo. porro nichil agẽ
te credis si tẽꝑãs eger sis. Oñdes
morbũ posse suꝑari uel certe susti¬
neri. Est mͥ crede uͥtuti eciã ĩ lecto
locus. nõ tm̃i arma et acies dãt ar¬
gumẽta alacris aĩ ĩ domitiq trori¬
bz. Et ĩuestimẽtis uir fortis apꝑet.
hẽs ꝙ agas. Bñ luctare cũ morbo
Si nichil te coegerit. Si nich exora¬
uerit ĩ signe prodis exẽplũ. O ꝙͣ ma¬
gua erat glĩe matĩa si spectaremus
egri. Ip̃e te specta ip̃e te lauda. ¶ P̾¬
te̾a duo gnͣa sũt uoluptatũ. Corpo¬
rales morb mmbet. nõ tñ tollit. ĩmo
si uerũ estimes ĩcitat magis. Iu¬
uat bibere siciẽtẽ. Gracior esuriẽti
cib. Quicqͥd ex abstinẽcia cõtigit a¬

Expanded text:
e sinit morbus, qui me omnibus abduxit officiis." Corpus tuum valetudo tenet, non et animum. Itaque cursoris moratur pedes, sutoris aut fabri manus inpediet; si animus tibi esse in usu solet, suadebis docebis, audies disces, quaeres recordaberis. Quid porro ? Nihil agere te credis, si temperans aeger sis ? Ostendes morbum posse superari vel certe sustineri. Est, mihi crede, virtuti etiam in lectulo locus. Non tantum arma et acies dant argumenta alacris animi indomitique terroribus; et in vestimentis vir fortis apparet. Habes, quod agas: bene luctare cum morbo. Si nihil te coegerit, si nihil exoraverit, insigne prodis exemplum. O quam magna erat gloriae materia, si spectaremur aegri! Ipse te specta, ipse te lauda. Praeterea duo genera sunt voluptatum. Corporales morbus inhibet, non tamen tollit. Immo, si verum aestimes, incitat; magis iuvat bibere sitientem; gratior est esurienti cibus. Quicquid ex abstinentia contigit, a
Abbreviated transcription (Latin):
da gͦ duo sũt. et futi timor. et uẽ¬
tis ĩ cõmodi meoria. ħ ad me iã ꝑtĩẽt
Illud nũdũ ĩ ip̃is poĩtus difficulta¬
tib dicat. forsã et hoc illi meĩnisse ui¬
uabit. Toto cõtra illa pugnet aĩo.
Uincẽt᷑ si cesẜit. Uicẽt si ecõtra do¬
lorẽ suũ ĩtẽderit.lũc ħ pluriq fri

Expanded text:
da ergo duo sunt, et futuri timor et vetda ergo duo sunt, et futuri timor et veteris incommodi memoria; hoc ad me iam non pertinet, illud nondum. In ipsis positus difficultatibus dicat: Forsan et haec olim meminisse iuvabit. Toto contra ille pugnet animo; vincetur, si cesserit, vincet, si se contra dolorem suum intenderit. Nunc hoc pler
Abbreviated transcription (Latin):
t. Nosi masa tua facere tͥ ipĩ gͣuiora
et q̃relis ouerare. leuis ẽ dolor si
uͤ illi oppimo adicerit. cõtra si exorta
ri ceꝑis ac dicere nich̾ est aut cer¬
te exiguũ ẽ duremꝰ. iã desmet. le¬
uẽ illũ Sũ putas facies. oĩa ex op¬
piõe suspẽsa sũt. Nõ ambicõ tãtu
ad illai respicit. et lururia et aua¬
ritia. As oppĩonẽ dolemꝰ. tã iniẜ ẽ
qͥsq ꝙͣ credidit. Setrahẽdas p̾titorũ
dolorũ cõquestioẽs puto et illa u̾ba
nulli ũꝙͣ fuit peiꝰ ꝙ cruciatus ꝙͣta
mala ꝑtuli. Neõ me surrecturũ pu¬
tauit. Quõc deploratꝰ sũ a meis
quoc̃ a medicis relictus ĩ eculeo poĩ¬
ti nõ sic detrahũtur. Etiã si sũt ue¬
ra ista trãsierũt. Quid iuuat p̾tito
dolores retractare, et miẜũ ẽẽ qr fue¬
ris. Quid ꝙ nẽõ nõ multũ malis su¬
is adicit et sibi ip̃e mẽtit᷑. Deinde ꝙ
acerbũ fuit retulisse iocũdũ ẽ nale
ẽ mali sui fine gaudere. Circũcidẽ¬

Expanded text:
ipse graviora et te querellis onerare. Levis est dolor, si nihil illi opinio adiecerit; contra, si exhortari te coeperis ac dicere: " Nihil est aut certe exiguum est. Duremus; iam desinet"; levem illum, dum putas, facies. Omnia ex opinione suspensa sunt; non ambitio tantum ad illam respicit et luxuria et avaritia. Ad opinionem dolemus. Tam miser est quisque quam credidit. Detrahendas praeteritorum dolorum conquestiones puto et illa verba: " Nulli umquam fuit peius. Quos cruciatus, quanta mala pertuli! Nemo me surrecturum putavit. Quotiens deploratus sum a meis, quotiens a medicis relictus ! In eculeum inpositi non sic distrahuntur. " Etiam si sunt vera ista, transierunt. Quid iuvat praeteritos dolores retractare et miserum esse, quia fueris ? Quid, quod nemo non multum malis suis adicit et sibi ipse mentitur ? Deinde quod acerbum fuit ferre, tulisse iucundum est; naturale est mali sui fine gaudere. Circumciden
Abbreviated transcription (Latin):
tos ĩuexacoe cors male ht. nõ assue¬
uerũt cũo ẽe cõtenti. multũ illis cũ
corpore fuit.I deo uir maguꝰ ac pru¬
dẽs aĩuz deducit a corpore. Multũ cũ
meliore. ac diuina ꝑte u̾sat᷑. Cum
hac q̃rula et fragili ꝙͣtũ uccĩe est.
¶ S molestũ ẽ ĩquis carẽ assue¬
tis noluptatib abstinẽ cibo siture
esurire. ħ pͥa abstmẽcia gͣuia sũt.
deinde cupiditas relãguescit ip̃is ꝑ¬
se que cupiniꝰ fatigatis ac deficiẽ¬
tib. Inde morsus ẽ stomachꝰ. Iñ qͥb
fuit auiditas cibi odiũ ẽ. Desideri
ip̃a moriũt᷑. Non ẽ acerbũ carere
eo ꝙ cuꝑe desieris. A dice ꝙ nullus¬
nõ ĩt̾mictit᷑ dolor aut certe Rennc¬
tit᷑. Adice ꝙ licet et cauẽ uẽturũ et
obsistere ĩ minẽti remedus. Nullus
eñi nõ signa p̾mictit utiq qui ex so

Expanded text:
tos in vexatione corporis male habet: non adsueverunt animo esse contenti. Multum illis cum corpore fuit. Ideo vir magnus ac prudens animum diducit a corpore et multum cum meliore ac divina parte versatur, cum hac querula et fragili quantum necesse est. "Sed molestum est," inquit, "carere adsuetis voluptatibus, abstinere cibo, sitire, esurire." Haec prima abstinentia gravia sunt. Deinde cupiditas relanguescit ipsis per quae cupimus fatigatis ac deficientibus; inde morosus est stomachus, inde cuius fuit aviditas cibi, odium est. Desideria ipsa moriuntur. Non est autem acerbum carere eo, quod cupere desieris. Adice, quod nullunon intermittitur dolor aut certe remittitur. Adice, quod licet cavere venturum et obsistere inminenti remediis. Nullus enim non signa
Abbreviated transcription (Latin):
get. si subducẽ te ceperis sequet᷑ et
grauius ĩcobet. Si cõtra steteris
et obuiti uolucris. repellet᷑. athle¬
piditate. nec tãtũ qr puguãt᷑ ista
tũ est. Nos qͦ euĩcamꝰ oĩa quorũ p̃¬
miũ nõ corona nec palma ẽ nec tu
ta si semel ĩ aliquo certaimẽ debela¬
ta ẽ fortuna . ¶ Solorẽ grauẽ sẽtio
Quid gͦ. nõ sentis si illũ muliebriter

Expanded text:
get, si subducere te coeperis, sequetur et gravius incumbet; si contra steteris et obniti volueris, repelletur. Athlet, ista ntum est. Nos quoque evincamus omnia, quorum praemium non corona nec palma est nec tuta, si semel in aliquo certamine debellata fortuna est. " Dolorem gravem sentio." Quid ergo ? Non sentis, si illum muliebriter
Abbreviated transcription (Latin):
ego mori possẽ s ꝙ ille fortit᷑ desidera¬
re nõ posset. Itaqz ĩꝑaui mͥ ut uiuerem.
aliĩ eni et uinẽ fortit̾ facere ẽ. Quem
tũc fuerũt solacio dicã. si pͥus hoc di¬
uĩ hũisse. In remediũ cedũt hõesta so¬
lcicia et ꝯͥcqͥd cũu erexit ⁊̃ corpori pro¬
dest. Scudia mich̾ nr̃a saluti fuerũt
lui. Illi uitã debeo. et nich̾ illi minus
debeo. Multũ mͥ cõtulerũt ad bonã ua¬
litudinẽ amici quorũ ad ortacoĩb
uigilus ẜmonibz alleuabar. Uiche
que lucilli uirorũ optĩe egrũ reficit
atq aduuat ꝙͣ amicorũ affcũs.

Expanded text:
rare non posset. Itaque imperavi mihi, ut viverem. Aliquando enim et vivere fortiter facere est. Quae mihi tunc fuerint solacio dicam, si prius hoc divim habuisse. In remedium cedunt honesta solacia, et quicquid animum erexit, etiam corpori prodest. Studia mihi nostra saluti fuerunt. lui. Illi vitam debeo et nihil illi minus debeo. Multum mihi contulerunt ad bonam valetudinem amici, quorum adhortationibus, vigiliis, sermonibus adlevabar. Nihil aeque, Lucili, virorum optime, aegrum reficit atque adiu
Abbreviated transcription (Latin):
¶ De morte scitis dictũ ẽ. h unũ di¬
cã nõ morbi hũc ẽẽ s ncͣe metũ.
Multorũ mortẽ distulit morb et
saluti illis fuit uider ꝑire. Morieriᷤ
nõ qr egrotas s qr uiuis. Ista te res
et sanatũ manet. Cũ cõualueris ñ
mortẽ s ualitudinẽ effugies. ¶Ad
issud nũc propriũ ĩ cõmodũ reu̾tam᷑
Magnos cruciatus hl̃ morbz s hos
tollerabiles ĩt̾ualla faciũt. Nã sũ¬
nu doloris ĩtẽsio ĩuenit finẽ. Nemo
põt ualde dolere et duu. Sic nos a
aut tollerabilẽ aut breuẽ faceret.
Marum dolores cõsistũt ĩ mac̾imiꝰ

Expanded text:
 De morte satis dictum est; hoc unum dicam, non morbi hunc esse sed naturae metum Multorum mortem distulit morbus et saluti illis fuit videri perire. Morieris, non quia aegrotas, sed quia vivis. Ista te res et sanatum manet; cum convalueris, non mortem, sed valetudinem effugies. Ad illud nunc proprium incommodum revertamur: magnos cruciatus habet morbus. Sed hos tolerabiles intervalla faciunt. Nam summi doloris intentio invenit finem. Nemo potest valde dolere et diu; sic nos amaut tolerabilem aut brevem faceret. Maximi dolores consistunt in macerrimis
Abbreviated transcription (Latin):
prohibitus et mutat᷑ ĩpeius uĩ su¬
ã qua iuget amouet q̃ nos ꝑdit.
Siue qr corruptꝰ humor cũ desit
hr̃e quo cõfluat ip̃e se elidit et hus
q̃ mius ĩpleuit excutit sensũ. Sic
funs dolendi ẽ obtorpuisse. dẽtiũ
oculorũ dolor auriũ. ob hoc ip̃m ac¬
cutissimũ ẽ ꝙ ĩt̾ ãgusta cors nasci¬
tur. Nõ niniꝰ meh̾cule ꝙͣ capitis ip̃iꝰ¬

Expanded text:
peius vim suam, qua viget admonetque nos, perdit, sive quia corruptus umor, cum desiit habere, quo confluat, ipse se elidit et iis, quae nimis implevit, excutit sensum. Sic finis dolendi est optorpuisse. Dentium, oculorum, aurium dolor ob hoc ipsum acutissimus est, quod inter angusta corporis nascitur, non min
Abbreviated transcription (Latin):
iũgat ac miscat. Quãtulũlibet
sit illud longũ faciet scĩa utendi.
Nã ut possidoniꝰ ait unꝰ dies hoĩuz
cruditorũ plus patet ꝙͣ ĩꝑitis lon¬
gissĩa etas. Iterũ hoc tene h morde.
adu̾sis nõ succũbere letis nõ credere.
Om̃ez fortune licẽciã ĩ oculis hr̃e

Expanded text:
iungat ac misceat; quantulumlibet sit illud, longum faciet scientia utendi. Nam, ut Posidonius ait, " unus dies hominum eruditorum plus patet quam inperitis longissima aetas." Interim hoc tene, hoc morde: adversis non succumbere, laetis non credere, omnem fortunae licenti
Abbreviated transcription (Latin):
Nichil eque erpettacõez mortis ac
metũ subripit. Nõ iudicabã me cũ
illos suꝑstites relĩquerẽ mori. Pu¬
tabã inꝙͣ me uicturũ nõ cũ illis s
ꝑillos. Non effũdere mͥ spm̃ uidebar
s trahere. hec mͥ dederũt uoluptatẽ
adiuuãdi me et paciendi oẽ tormẽ¬
riendi proieceris nõ hrẽ uiuendi.
¶Adhec ergto te reme dia cõfer. Me¬
dicus tibi ꝙͣtũ ãbules ꝙͣtũ ex̾cea¬
ris mõstrabit. ne ĩdulgeas ocio ad
ꝙ u̾git ĩers ualitudo ut legas cla¬
rius et spm̃ cuiꝰ iter eic receptatulũ
laborat ex̾ceas ut nauiges et uisce¬
ra mossi ia ctacõe cõcuticis. Quib
cibis utaris uniũ qñq uirũ cã ad¬
noces qñ ĩt̾mictas. ne irritet᷑ et exa¬
spettussimi. Ego tͥ illud p̾cipio ꝙ nõ
tiñ huiꝰ morbi s tocius uite remedi¬
ũ ẽ. Contẽpne mortẽ. Nicħ triste est.

Expanded text:
nihil aeque expectationem mortis ac metum subripit. Non iudicabam me, cum illos superstites relinquerent mori. Putabam, inquam, me victurum non cum illis, sed per illos. Non effundere mihi spiritum videbar, sed tradere. Haec mihi dederunt voluntatem adiuvandi me et patiendi omne tormenriendi proieceris, non habere vivendi. Ad haec ergo remedia te confer. Medicus tibi quantum ambules, quantum exercearis, monstrabit; ne indulgeas otio, ad quod vergit iners valetudo; ut legas clarius et spiritum, cuius iter ac receptaculum laborat, exerceas; ut naviges et viscera molli iactatione concutias; quibus cibis utaris, vinum quando virium causa advoces, quando intermittas, ne inritet et exasperet tussim. Ego tibi illud praecipio, quod non tantum huius morbi, sed totius vitae remedium est: contemne mort
Abbreviated transcription (Latin):
rat. Multos dixi. prope ẽ ut om̃s sint.
Nẽo nõ cotĩdie cõsiliũ mutat et uotũ.
mõ urorẽ uult hrẽ. mõ amicã. mõ regua¬
re uult. mõ id agit ne qͥs sit officiosior
ẜuus. mõ dilatat se usq ad ĩuidiã. mõ
subsidit et cõtrahit᷑ ĩ fra hũilitatem
uere iacẽtiũ. nũc pectiũam spargit. nc̃
rapit. sic maxĩe coarguit᷑ aĩus ĩpru¬
dens. alius prodit atqz alius. et quo
turpiꝰ nich iudico ĩ par sibi ẽ. Magnã
rẽ puta unũ hoĩem agẽ. pret̾ sapiẽtẽ
aut nẽõ unũ agit. cet̾ĩ multi formes
sumꝰ. mõ tibi frugi uidebimur et gͣues.
mõ prodigi et uani. Mutamꝰ subide
ꝑsonã et cõtrariã ei magis suminius
ꝙͣ exuimꝰ. hoc gͦ ate exige ut qualẽ in¬
stitueris pr̃are te talẽusq ad exitũ
ẜues. Effice ut possis laudari. si nmꝰ
ut agnosci. De aliquo quẽ heri uidi¬
sti merito dici põt. hic quis ẽ. tanta
mutacio ẽ. uale

Expanded text:
. Nemo non cotidie et consilium mutat et votum. Modo uxorem vult habere, modo amicam, modo regnare vult, modo id agit, ne quis sit officiosior servus, modo dilatat se usque ad invidiam, modo subsidit et contrahitur infra humilitatem vere iacentium, nunc pecuniam spargit, nunc rapit. Sic maxime coarguitur animus inprudens; alius prodit atque alius et, quo turpius nihil iudico, impar sibi est. Magnam rem puta unum hominem agere. Praeter sapientem autem nemo unum agit, ceteri multiformes sumus. Modo frugi tibi videbimur et graves, modo prodigi et vani. Mutamus subinde personam et contrariam ei sumimus, quam exuimus. Hoc ergo a te exige, ut, qualem institueris praestare te, talem usque ad exitum serves. Effice ut possis laudari, si minus, ut adgnosci. De aliquo, quem here vidisti, merito dici potest: "hic qui est ? " Tanta mutatio est. VALE
Abbreviated transcription (Latin):
co nẽ mar̃ fit et pars eiꝰ magna iã fc̃a
mũ timemꝰ diẽ. cũ tantũdẽ ĩ mortẽ sĩ¬
guli cõferãt. Nõ ille grãdus lassitu¬
dinẽ facit ĩ quo deficimꝰ. s ille profi¬
tetur. Ad mortẽ dies extremꝰ ꝑuenit
accẽdit oĩs. Carpit nos ille nõ corripͭ.
Ideo magnꝰ aĩus cõscius sibi melioris
nae̾ dat quidẽ oꝑã ut ĩ hac stacioẽ qͣ
poĩtus ẽ honeste se atqz ĩdustrie ge
ut properãs. ¶Cũ aliquẽ uderemꝰ¬
huiꝰ cõstãcie qui du subiret nos spẽs
Quidã alternis uacum alt̾iis cato¬
nes sũt et mõ parũ illis seuerus est.
Curius parũ pauꝑ. fabricius pare
frugi et cõtẽtus iuilib tubero. Modo
pe ducẽtos sepe decem ẜuos. N lodo Re¬
ges atqz tetrarthas oĩa magna loꝙ̃s.
mõ sit mͥ mẽsa tupler. Et cõcha saliꝰ
puri. Coga q̃ defendeͬ frigus ꝙͣuis gro

Expanded text:
co, cum maxime fit, et pars eius magna iam facta mum timemus diem, cum tantumdem in mortem singuli conferant. Non ille gradus lassitudinem facit, in quo deficimus, sed ille profitetur. Ad mortem dies extremus pervenit, accedit omnis. Carpit nos illa, non corripit. Ideo magnus animus conscius sibi melioris naturae dat quidem operam, ut in hac statione qua positus est, honeste se atque industrie geret properans. Cum aliquem huius videremus constantiae, quidni subiret nos specieQuidam alternis Vatinii, alternis Catones sunt; et modo parum illis severus est Curius, parum pauper Fabricius, parum frugi et contentus vilibus Tubero; modo pe ducentos, Saepe decem servos; modo reges atque tetrarchas, Omnia magna loquens, modo " sit mihi mensa tripes et Concha salis puri, toga quae defendere fr
Abbreviated transcription (Latin):
tis ĩtellectũ sui. et nõ cilr̃ ꝙͣ ĩ tenebris
lumẽ efulsit. Adũtitqz ĩ se oĩuz cũos
cũ eẽt placidus et leius. hũanis dĩ¬
mũ et ad sũmã sui adductũ. Sup̃ quẽ
nich ẽ nͥ mẽs dei. ex qua pars ĩ hoc pectꝰ
mortale deflurit. Qd nũ ꝙͣ magis di¬
uinũ ẽ ꝙͣ uͥ mortalitatẽ suã cogitat.
et scit ĩhoc natũ hoĩem ut uita fũgere¬
tur. nec doniũ ẽẽ hoc corpus s hospitiũ.
et quidẽ breue hospitiũ ꝙ relĩꝯuendũ ẽ
uͥ te granẽ hospiti uideas. maximũ ĩꝙͣ
mi lucilli argumẽtũ ẽ cũ al altiore
sede uemẽtis si hec ĩquib u̾satur hũi¬
lia iudicat et ãgusta si exire nõ me¬
tuit. Scit eñi ꝙ exiturus sit ꝯͥ uñ ue¬
nerit memunt. Nõ uidemus ꝙ mul¬
ta nos ĩcõmoda eragitãt. ꝙͣ male no¬
bis cõueĩat hoc corpus. Nũc de capite
nũc de uẽtre. nc̃ de pectore faucib q̃ri¬
nuir. alias nerui nos. alias pedes ue¬
xãt. Nũc deiectio. nũc distilacio cilnĩ

Expanded text:
s intellectum sui et non aliter quam in tenebris lumen effulsit advertitque in .se omnium animos, cum esset placidus et lenis, humanis divmum et ad summam sui adductum, supra quam nihil est nisi mens dei, ex quo pars et in hoc pectus mortale defluxit. Quod numquam magis divinum est, quam ubi mortalitatem suam cogitat et scit in hoc natum hominem, ut vita defungeretur, nec domum esse hoc corpus, sed hospitium, et quidem breve hospitium, quod relinquendum est, ubi" te gravem esse hospiti videas. Maximum, inquam, mi Lucili, argumentum est animi ab altiore sede venientis, si haec, in quibus versatur, humilia iudicat et angusta, si exire non metuit. Scit enim, quo exiturus sit, qui unde venerit meminit. Non videmus quam multa nos incommoda exagitent, quam male nobis conveniat hoc corpus ? Nunc de capite, nunc ' de ventre, nunc de pectore ac faucibus querimur. Alias nervi nos, alias pedes vexant, nunc deiectio, nunc destillatio, aliquando
Abbreviated transcription (Latin):
ut nõ tantũ recta faceͣ poss s nͥ recta
facere nõ possz. Incelleriius ĩ illo ꝑ¬
scam ẽẽ uͥtutẽ. hãc ĩ ꝑtes diuissimus.
Oportebat cupiditates refrenari me¬
tus cõpͥmi. facienda prouideri. redden¬
da distribui. Cõp̾hendimꝰ tẽpancia
fortitudinẽ prudenciã iusticiã et su¬
ũ cuiq dedimꝰ officiũ. Ex quo ergo et
ordo eius ut decor et cõstãcia et oĩuz¬
int̾ se accionũ cõcordia et mag̾tudo
suꝑ oĩa efferẽs se se huic ĩtellecta
ẽ illa bta uita scdõ defluẽs cursu ar¬
biten sui tota. Quõ ergo ħ ipm̃ nobis
uersi et militẽ credẽs. labores uelut
ĩꝑatos subiit qͥcqd ĩciderat nõ tauꝙͣ
malũ asꝑnatus ẽ et ĩ se caũ delctũ.
sz quasi delegatũ sibi. hoc qualecũqz
ẽ ĩquit meũ est. aspũ ẽ durũ est. ĩ
nus apparuit qͥ nũꝙͣ malis ĩgemuit.

Expanded text:
e posset, sed nisi recte facere non posset. Intelleximus in illo perfectam esse virtutem. Hanc in partes divisimus; oportebat cupiditates refrenari, metus comprimi, facienda provideri, reddenda distribui; conprehendimus temperantiam, fortitudinem, prudentiam, iustitiam et suum cuique dedimus officium. Ex quo ergordo eius et decor et constantia et ointer se actionum concordia et magnitudo super omnia efferens sese. Hinc intellecta est illa beata vita secundo defluens cursu, arbitrii sui tota. Quomodo ergo hoc ipsum nobis versi et militem credens labores velut imperatos subiit. Quicquid inciderat, non tamquam malum aspernatus est et in se casu delatum, sed quasi delegatum sibi. Hoc qualecumque est, inquit, meum est; asperum est, durum est, in nus apparuit
Abbreviated transcription (Latin):
suo seusit. uemat siqͥs uult ĩquit sic eũ¬
tẽ sequi iecitqz se ĩ p̾ceps. et nõ miꝰ sol¬
licitus ĩ illo rapido a lueo flumĩs ut ar¬
matus ꝙͣ ut saluus exiret. Retẽto
armorũ iutriciũ decore tam tutus re¬
dut ꝙͣ si spõte uenisset. hec et eiꝰmoĩ
fc̃a ymaginẽ nobis oñdere uͥtutis.
¶Adiciã ꝙ mirũ forte uideat᷑. Ma¬
la ĩterdũ spẽm hõesti obtulere. et op¬
timũ ex cõtrario intuit. Sũt em̃ ut
scis uͥtutib uicia cõfima et ꝑditis
quoq ac turpib recti similitũdo ẽ
Sic mẽtit᷑ prodigus liberalẽ cũ plĩ¬
mũ ĩtersit utrũ qͥs dare sciat an ẜua¬
re nesciat. Multi inꝙͣ sũt lucilli qͥ ñ
douat s proicĩt. Nõ uoco gͦ liberalẽ
pecciue sue iratũ. Immitait᷑ negligẽ

Expanded text:
suo sensit, " veniat, si quis vult," inquit, " sic eunsuo sensit, " veniat, si quis vult," inquit, " sic euntem sequi," iecitque se in praeceps et non minus sollicitus in illo rapido alveo fluminis ut armatus quam ut salvus exiret, retento armorum victricium decore tam tutus rediit, quam si ponte venisset. Haec et eiusmodi facta imaginem nobis ostendere virtutis. Adiciam, quod mirum fortasse videatur: mala interdum speciem honesti optulere et optimum, ex contrario enituit. Sunt enim, ut scis, virtutibus vitia confinia, et perditis quoque ac turpibus recti similitudo est; sic mentitur prodigus liberalem, cum plurimum intersit, utrum quis dare sciat an servare nesciat. Multi, inquam, sunt, Lucili, qui non donant, sed proiciunt; non voco ego liberalem pecuniae suae iratum. Imitatur negl