comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
derelinquit. Quis hoc loco amici nomine :¬
nisi quilibet ꝓximꝰ designat᷑. Qui. eo nob̃
fidelit̃ iungitur: quo percepto nunc a
nob bono oꝑe ad obtinendã pꝰ et̾nã patriã
ueracit̃ auxiliat᷑. Quia aut̃ duo sunt p̃cep¬
ta karitatis. di unidelicet amor et ꝓximi :
rem ꝓximi dĩ amor mitrit᷑. Nam qui
amare dm̃ negligit: ꝓfecto diligere pro¬
xinum nescit. & tunc plemꝰ ĩ dĩdilectione
ꝓficimꝰ: si meiꝰdem dilectionis gremio pꝰ
ꝓximi karitate lactamͣ. Quia eni amor
dĩ amorem ꝓximi generat: dicturꝰ ꝑ le¬
Diliges dñm dm̃ tuũ ut scilicet int̾ra pectoris
nr̃i pͥꝰ amoris sui radicem figeret: quatinus
ꝑ ramos post modũ dilectio fr̃na germinaret.
It rursũ quia amor dĩ ex ꝓximi amore co¬
alescit: testatur ioħs dicens. Qui ñ diligit
frẽm suũ quẽ uidet: dm̃ quem ñ uidet
quomͦ potest diligere:. Quȩ tam̃ diuina di¬
lectio ꝑtimorẽ nascitur: s in affectũ cres¬

Expanded text:
ent. --Quis hoc loco amici nomine nisi quilibet proximus designatur, qui eo nobis fideliter jungitur, quo, percepto nunc a nobis bono opere, ad obtinendam post aeternam patriam veraciter auxiliatur? Quia autem duo sunt praecepta charitatrem proximi Dei amor nutritur. Nam qui amare Deum negligit, profecto diligere proximum nescit. Tunc plenius in Dei dilectione proficimus, si in ejusdem dilectionis gremio prius proximi charitate lactamur. Quia amor Dei amorem proximi generat, dicturus per leDiliges Dominum Deum tuum : ut scilicet in terra pectoris nostri prius amoris sui radicem figeret, quatenus per ramos postmodum dilectio fraterna germinaret. Et rursum quia amor Dei ex proximi amore coalescit, testatur Joannes, dicens: Qui non diligit fratrem suum quem videt, Deum quem non videt, quomodo potest diligere ? Qulectio per timorem nascitur, sed in affectu cres
Abbreviated transcription (Latin):
supna appecit: iam minfimis stalta coo¬
temnit: si nec dum se adꝑferends aduer¬
sitatis tolerantiam dirigit. Vnde et sub¬
ditur. Aut potest aliquis gustare: qđ
gustatũ affert mortem: Durũ quippe
est appetere qđ cruciat: sequi qđ utã
fugtt d plerũq mens iusti. adtantũ
se urtutis culmen extendit: ut et apud
se mint̾nȩ rationis arce p̃sideat: et quoꝵ¬
dam foris stulticiam tolerando conuer¬
tãt. Quos enĩ ad fortia trahere nitimur.
eoꝵ necesse est ut infirma tolerimus.
Quia nec iacentem erigit: nsi qui stat᷑
siui rectitudinem ꝑ cõpassionem flectit
Cum uero alienȩ infirmitati compatim
ualenti anrã roboram̃: ut amore futuroꝵ
mens ad p̃sentia aduersa se p̃paret⁊ et
cruciatus corporis quos timebat exper¬
teti Auets namq desidns clestib: ang̃a c̃
cumq ȩternȩ patrię quanta sit dulcedo cõ¬
sidat: ꝓ ea p̃sentis uitȩ a maritudines ardẽ¬

Expanded text:
superna appetit, jam in infimis stulta consuperna appetit, jam in infimis stulta contemnit, sed necdum se ad perferendae adversitatis tolerantiam dirigit. Unde et subditur: Aut potest aliquis gustare quod gustatum affert mortem? CAPUT XIV. est appetere quod cruciat, 219 sequi quod vitam fugat. Sed plerumque mens justi ad tantum se virtutis culmen extendit, ut et apud se in internae rationis arce praesideat, et quorumdam foris stultitiam tolerando convertat. Quos enim ad fortia trahere nitimur, eorum necesse est ut infirma toleremus, quia nec jacentem erigit, nisi qui status sui rectitudinem per compassionem flectit. Cum vero alienae infirmitati compatimur, valentius a nostra roboramur; ut amore futurorum mens ad praesentia adversa se praeparet, et cruciatus corporis quos timebat exspectet. Auctis namque desideriis coelestibus angustatur; cumque aeternae patriae quanta sit dulcedo considerat, pro ea praesentis vitae amaritudines arden
Abbreviated transcription (Latin):
Et psalmistȩ quoq uerba reꝓboꝵg
cordis ore in fulsa sapuerant: cũ dicebat.
Narrauerunt michi imqui fabulatio¬
nes: sed ñ ita ut lex tua dñe. Sepe. aut̃
aurib ingerunt: incorde bellum tem¬
tationis ginnunt. & quãuis hȩc et ratio
respuat: et lingua rep̾hendat: cũ labo
retamen intus uincitur: qđ foris cũ auc¬
toritate iudicatur. Unde necesse est. ut nec
acdaures ueniat: qđ mens acogitationis
aditu uigilans repellat. Scĩ igitur uiri
cum ȩt̾nitatis desideriis anhelant: intan¬
ta altitudine uitȩ se subleuant: ut audi¬
re iam qͦ mundi sunt. graue sibi ac de¬
primens pondus credant. Ualde nãq
insolens atq intolerabile estimant: qͥc¬
quid illud ñ sonat qđ intus amant. S
sepe mens iam ꝑ desidium ad sublimia
rapitur: iam funditus abstulta terre¬
noꝵ hominum locutione separatur. nec̃
tamen adhuc ꝓamore ueritatis adꝑferẽ¬
dos psentis uie cruciatus accingitur lã

Expanded text:
Et Psalmistae quoque verba reproborum Et Psalmistae quoque verba reproborum in cordis ore insulsa sapuerant, cum dicebat: Narraverunt mihi iniqui fabulationes, sed non ita ut lex tua, Domine . Saepe autem auribus ingerunt, in corde bellum tetationis gignunt; et quamvis haec et ratio respuat, et lingua reprehendat, cum re tamen intus vincitur quod loris cum auctoritate judicatur. Unde necesse est ut nec ad aures veniat quod meas a cogitationis aditu vigilans repellat. Sancti igitur viri cum aeternitatis desideriis anhelant, in tantam altitudinem vitae se sublevant, ut audire jam quae mundi sunt, grave sibi ac deprimens pondus credant. Valde namque insolens atque intolerabile aestimant, quidquid illud non sonat, quod intus amant. Sed saepe mens jam per desiderium ad sublimia rapitur, jam funditus ab stulta terrenorum hominum locutione septamen adhuc pro amore veritatis ad perferendos praesentis vitae cruciatus accingitur; jam
Abbreviated transcription (Latin):
animalia adesidata herba ieuinamus. De
qua nimirũ herba. redemptoris uoce dicit᷑.
ꝑ me siquis introierit saluabitur: et ingre¬
dictur: et egredietur: et pascua inueniet.
s: plerumq qđ cẽ. amantib grauius so¬
let: sc̃is bonoꝵ stuctiis. maloꝵ uita cõtra¬
dicit. Et cum mens ad celeste desidiũ ra¬
pitur. bene cepta intentio inter rum¬
pentib stultoꝵ uerbis et morib reuer¬
beratur. ⁊ta ut quȩ iam ꝑ contemplatio¬
nis adnsum ad sũma uolauerat: adex¬
pugnandam prauoꝵ stulticiã. sese m
in fumis contra certamina accingat. Vn¬
quippe moresq carnaliũ quasi cibram
sc nr̃is mentib ingerunt: ut indele c̃ ta¬
cionis uentre rapiantua. S. elestus qͥsix
insulsum ñ comedit: quia prauoꝵ.dic¬
ta a facta. dimidicans: ab ore corlis repel¬
lit. Paulus adefum mentium inferri m¬
sulsa ꝓhibuit: cum discipłis drxetdei¬
mo ur semꝑ ingratia. sale sit conditus.

Expanded text:
animalia, a desiderata herba jejunamus. De animalia, a desiderata herba jejunamus. De qua nimirum herba Redemptoris voce dicitur: Per me si quis introierit, salvabitur, et ingredietur, et egredietur, et pascua inveniet . Sed plerumque, quod esse amantibus gravius solet, sanctis bonorum studiis malorum vita contradicit; et cum mens ad coeleste desiderium rapitur, bene coepta intentio, interrumpentibus stultorum verbis ac moribus, reverberatur; ita ut quae jam per contemplationis adnisum ad summa evolaverat, ad expugnandam pravorum stultitiam sese in infimis contra certamina accingat. Unquippe moresque carnalium quasi cibum se nostris mentibus ingerunt, ut in delectationis ventre rapiantur. Sed electus quisque insulsum non comedit, quia pravorum dicta factaque dijudicans, ab ore cordis repellit. Paulus ad esum mentium inferri insulsa prohibuit, cum discipulis dixit: Sermo vester semper in gratia sale sit conditus .
Abbreviated transcription (Latin):
p̃dicationis officium suscepti ordinis ui¬
gum premit : herba uero onagri et
pabulum bouis: est interna refectio
popłi fidelis. Aliĩ namq more bouis m¬
tra scãm eccłam suscepti officii loris tenẽ¬
tur: aliĩ more onagri sacri ordinis sta¬
bula nesciunt. et incampo ꝓpͥȩ uolunta¬
tis degunt. S cum quis exuita scłari¬
ad internȩ uisionis desidium estuat: cũ
refectionis intimȩ cibum concupiscit:
cum ieiunũ se in ꝑegrinationis huus
cecitate considat᷑. quibus ualet fletib
reficit: quasi herbam ñ inueniens ona¬
ger rugit. Alius quoq necessitatem
suscepti ordinis toleratin: mlaborem p̃dicatio¬
nis exsudat: et ꝑȩcernãiam contemplatio¬
nẽ refici appetit: s ed quia redemptoris siu
speciem nec dum conspicit: quasi bos ad pre¬
sepe ua cuum ligatus gemit. Quia em̃i lor¬
ge ab interna sapientia positi. et̃nȩ heredi¬
tatis uiriditatem ñ cernimꝰ: uelut bruta

Expanded text:
praedicationis officium suscepti ordinis jupraedicationis officium suscepti ordinis jugum premit? Herba vero onagri et pabulum bovis est interna refectio populi fidelis. Alii namque more bovis intra Ecclesiam suscepti officii loris tenentur; alii more onagri sacri ordinis stabula nesciunt, et in campo propriae voluntatis degunt. Sed cum quis ex vita saeculari internae visionis desiderio aestuat, cum refectionis intimae pabulum concupiscit, cum jejunum se in peregrinationis hujus caecitate considerans, quibus valet fletibus reficit, quasi herbam non inveniens onager rugit. Alius quoque necessitatem suscepti ordinis tolerat, in labore praedicationis exsudat, et per aeternam jam contemplationem refici appetit; sed quia Redemptoris sui speciem necdum conspicit, quasi bos ad praesepe vacuum ligatus gemit. Quia enim, longe ab interna sapientia positi, aeternae haereditatis viriditatem non cernimus, velut bruta
Abbreviated transcription (Latin):
t̃rore uenturi iudicis. ex etna animad¬
uersione formidamus. Unde et ꝓtinꝰ
subinfert᷑. & terrores militant contra me.
Debet tamen ametu et dolore animꝰ excuti:
et ad sola ȩtnę patriȩ desidia extendi. Tunc
enĩ nobilitatem nrȩ̃ regenerationis osten¬
dimus: siut patrem diligimus: quem nc̃
seruili mente ut dñm formidamus. Uñ
ꝑ paulum dicitur. Non accȩpistis sp̃m ser¬
uitutis iterum intimore: sed accepistis
sp̃m adoptionis filioꝵ: in quo clamamꝰ
abbã pat̾. Pondis itaq formidinis mens
electi post ponat: inuirtute se amoris ex¬
erceat : renouationis suę dignitatem desi¬
deret: ad conditoris sui spcciem anhelet:
quẽ quousq conspicere nõ ualet: ęt̾m¬
tatem eius necesse est. id est intimũ cibũ
suũ efuriens expectet. Unde et apte sub¬
pellatione signati sunt. nisi hi qui incã¬
po fidei constituti:. nullius officii loris
ligantur: Uel quos bouis significatio expͥ¬
mit: isi hos quos intra scãm eccłam. ad

Expanded text:
enturi judicis ex aeterna animadversione formidamus. Unde protinus subinfertur: Et terrores Domini militant contra me. Debet tamen a metu et dolore animus excuti, et ad sola aeternae patriae desideria extendi. Tunc enim nobilitatem nostrae regenerationis ostendimus, si eum ut patrem diligimus, quem nunc servili mente ut dominum formidamus. Unde et per Paulum dicitur: Non accepistis spiritum servitutis iterum in timore, sed accepistis spiritum adoptionis filiorum, in quo clamamus, Abba pater . Pondus itaque formidinis mens electi postponat, in virtute se amoris exerceat, renovationis suae dignitatem desideret, ad conditoris sui speciem anhelet; quem quo usque conspicere non valet, aeternitatem ejus necesse est, id est, intimum cibum suum esuriens, exspectet. Unde et apte subpellatione signati sunt, nisi hi qui, in campo fidei constituti, nullius officii loris 218 ligantur? Vel quos bovis significatio exprimit, nisi hos quos intra sanctam Ecclesiam ad
Abbreviated transcription (Latin):
finẽ conspicio: cur pondꝰ eiꝰ patior. cuiꝰ ap¬
petitũ calco: & quia intusti quiq ut di¬
ximus: tanto forcius labores illius ꝑfert̃.:
quanto auidiꝰ eiꝰ delectatione pascuntur:
recte mox eandem rȩꝓboꝵ fortitudinem
subdit dicens. Nec fortitudo lapidũ forti¬
tudo mea. nec caro mea enea est. Quid
hoc loco ere ac lapidib nͥ insensibilium
hominũ corda signant᷑: qui sepe et suꝑ¬
nos ictus accipiunt. et tam̃ nulla discipli¬
ne ꝑcussione mollescunt: Quo contra
decas ꝑpropham pollicente dño dr̃. Tollam

Expanded text:
finem conspicio, cur pondus ejus patior, cujus apfinem conspicio, cur pondus ejus patior, cujus appetitum calco? Et quia injusti quique, ut diximus, tanto fortius labores illius perferunt, quanto avidius ejus delectatione pascuntur; recte mox eamdem reproborum fortitudinem subdit, dicens: « Nec fortitudo lapidum fortitudo mea, nec caro mea aenea est. » Quid hoc loco aere aut lapidibus, nisi insensibilium hominum corda signatur, quae saepe et supernos ictus accipiunt, et tamen nulla disciplinae percussione mollescunt? Quo contra electis per prophetam, pollicente Dom
Abbreviated transcription (Latin):
Vnde bene ex humani generis uoce. ꝑiere¬
miã dr̃. In ebriauit me absintio. Ebriqͥppe:
qđ patitur nescit. Absintio ergo est ebriꝰ:
qui ꝓamore p̃sentis scłi a sensu rationis alienꝰ.
dum quicquid ꝓmundo sustinet leue de¬
putat. Laboris amaritudinẽ quã tolerat
ignorat: quia nmirũ delectabilit̾ ad cunc¬
ta ducitur. in quib pęnalit̃ fatigatur. At
contra uir iustus ad mundi ꝑicła ꝓmim¬
do toleranda eẽ. debilis studet: finẽ suum
conspicit: uita p̃sens quam sit transitoria
attendit: et ꝓea externis labores ꝑpetire¬
nuit: cuiꝰ intrinsecus delectationẽ uincit.
b eatus igitur iob p̃sentis uitȩ aduersitati¬
bus p̃ssus: dicat ex sua: dicat ex om̃iũ uoce
iustoꝵ. Quȩ ẽ. em̃ fortitudo mea ut susti¬
neam: aut quis finis m̃s ut pacient̃ agam:¬
Ac si aꝑte insinuet dicens. Mala mundi p
mundo tolerare nequeo: quia iam inenis
desidio fortis ñ fum. Dum enĩ p̃sentis uitę

Expanded text:
Unde bene ex humani generis voce per JereUnde bene ex humani generis voce per Jeremiam dicitur: Inebriavit me absinthio . Ebrius quippe quod patitur nescit. Absinthio ergo est ebrius, qui, prae amore praesentis saeculi a sensu rationis alienus, dum quidquid pro mundo sustinet, leputat, laboris amaritudinem, quam tolerat, ignorat, quia nimirum delectabilitta ducitur, in quibus poenaliter fatigatur. At contra vir justus ad mundi pericula pro mundo toleranda esse debilis studet, finem suum conspicit, vita praesens quam sit transitoria attendit, et pro ea exterius labores perpeti renuit, cujus intrinsecus delectationem vicit. Beatus igitur Job, praesentis vitae adversitatibus pressus, dicat ex sua, dicat ex omnium voce justorum: Quae est enim fortitudo mea, ut sustineam? aut quis finis meus, ut patienter agamundi pro mundo tolerare nequeo, quia jam in ejus desiderio fortis non sum. Dum enim praesentis vitae
Abbreviated transcription (Latin):
estis ad potandum uinũ: et uiri fortes ad
miscendam ebrietatem. E inc ꝑsalomonẽ
dicit᷑: qm̃ scĩ quiq sine ulla debilitate de¬
sidii. ĩ t̾nam requiem contemplantur. En
lectulũ salomonis sexaginta fortes ambi¬
unt: ex fortissimis ifrł. Hinc psalmista con¬
tra rȩꝓbos in passione positi uocem redem¬
toris insinuans: ait. Ecce occupauer̃ animã
meam: irruer̃ in me fortes. Quã bene utrãq
fortitudinẽ ysaias complexus est: dicens.
Iui confidunt indño: mutabunt fortitu¬
dinẽ. Qui em̃ nequaquã fument. s mutabt
dixit: ꝓfecto patent̾ innotuit. aliã eẽ. quȩ
ponitur: et aliam quȩ inchoatur. Annon
cupiscentiam tot laborib currunt: ꝑidis
se audent̃ obiciunt᷑: ꝓlucris contumelias libent̃
ferunt: ab appetitus sui libidine nulla uic¬
ti contrarietate resiliunt: ꝑcussionib du¬
rescunt: et mala mundi tolerant ꝓmi
do: eiusq ut ita dixerim gaudia queren¬
tes ꝑdunt. nec tam̃ hec ꝑdendo fatigant᷑ :

Expanded text:
ad potandum vinum, et viri fortes ad miscendam ebrietatem . Hinc per Salomonem dicitur quod sancti quique sine ulla debilitate desiderii internam requiem contemplantur: En lectulum Salomonis, sexaginta fortes ambiunt, ex fortissimis Israel . Hinc Psalmista contra reprobos in passione positi voce Redemptoris insinuans, ait: Ecce occupaverunt animam meam, irruerunt in me fortes . Quam bene utramque fortitudinem Isaias complexus est, dicens: Qui confidunt in Domino, mutabunt fortitudinem . Quia enim nequaquam sument, sed mutabunt dixit, profecto patenter innotuit aliam esse quae ponitur, et aliam quae inchoatur. 25. Incupiscentiam tot laboribus currunt, periculis se audenter objiciunt, pro lucris contumelias libenter ferunt, ab appetitus sui libidine 222 nulla victi contrarietate resiliunt, percussionibus durescunt, et mala mundi tolerant pro mundo, ejusque, ut ita dixerim, gaudia quaerentes perdunt, nec tamen haec perdendo fatigantur?
Abbreviated transcription (Latin):
mine. Patet iam ad cuiꝰ spem ꝑcussi animꝰ
recurrat: cũ in se sibi eẽ. auxiliũ denegat.
S quia infirmũ se insemetipsũ insinuat:
admaioris adhuc fortitudinis meritum
quomͦ etiã apximis destituatur adiun¬
gat. Sequitur. Necessarii quoq mei re¬
cesserunt ame. S ecce despectꝰ exteriꝰ:
int̾ solio iuditii p̃sidet. Nam cũ derelictũ
se asserit: ꝓtinꝰ adsententias erũpit dicens.¬

Expanded text:
it. --Patet jam ad cujus spem percussi animus recurrat, cum in se sibi esse auxilium denegat. Sed quia infirmum se in semetipso insinuat, ad majoris adhuc fortitudinis meritum, quomodo etiam a proximis destituatur adjungat,--IBID.:-- Necessarii quoque mei recesserunt a me. Sed ecce despectus exterius, intus solio judicii praesidet. Nam cum derelictum se asserit, protinus ad sententiam erumpit, dicens
Abbreviated transcription (Latin):
tudo reproboꝵ. Iustoꝵ quippe fortitu¬
do est carnem uncere: ꝓpriis uoluptatib
contraire: delectationem uitȩ p̃sentis extin¬
amare : ꝓsꝑitatis blandimenta contemine¬
re: aduersitatis metũ in corde suꝑare. Rȩp¬
boꝵ uero fortitudo est transitoria sine ces¬
satione diligere: contra flagella condito¬
ris insensibiliter ꝑdurare: ab amore rerũ
temporalium nec ex aduersitate quiescere:
adinanem głam ȩtiã cum uitȩ detrimento
ꝑuienire: maliciȩ augmenta exquirere.:
bonoꝵ uitam ñ solum uerbis ac moribus. s
etiam gladiis impugnare : insemetipsis
spem ponere: iniquitatem cotidie fine
ullo desidñ defectu ꝑpetrare. Hinc ẽ qđ¬

Expanded text:
tudo reproborum. Justorum quippe fortitutudo reproborum. Justorum quippe fortitudo est, carnem vincere, propriis voluptatibus contraire, delectationem vitae praesentis exstinamare, prosperitatis blandimenta contemnere, adversitatis metum in corde superare. Reproborum vero fortitudo est transitoria sine cessatione diligere, contra flagella conditoris insensibiliter perdurare, ab amore rerum temporalium nec ex adversitate quiescere, ad inanem gloriam etiam cum vitae detrimento pervenire, malitiae augmenta exquirere, bonorum vitam non solum verbis ac moribus, sed etiam gladiis impugnare, in semetipsis spem ponere, iniquitatem quotidie sine ullo desiderii defectu perpetrare. Hinc est qu
Abbreviated transcription (Latin):
na correptione desid̾ant: et dolorem uul¬
neris medicamina salutis putant. Recte
ergo nunc dr̃. Hec mͥ sit consolatio: ut af¬
fligens me dolore ñ parcat. Ac si aꝑte dice¬
ret᷑. Qui ideohic quib dam parcit: ut eos
inꝑpetuũ feriat: ideo hic me feriat: ut noi
partendo inꝑpetuũ parcat. Ex afflictione
em̃ consolor: quia corruptionis humanȩ
putredinẽ sciens: ad spem salutis ex uulnere
certus reddor. Qđ quia ñ tum̃ti . s humili
mente edidit: subiungendo ut p̃diximus
b scĩ. Plerũq ad nos uerba dĩ ñ sunt dictoꝵ
sonitus: s effectus oꝑationũ. In eo enĩ nob̃
loquitur: qđ erga nos tacitus oꝑatur. Beatꝰ
igitur ios sermonib dĩ contradiceret: si de
eiꝰ ꝑcussionib murmuraret. S qͥd deꝑcus¬
sore fuo sentiat indicat: qui sicut iam dixi¬
mꝰ. quem ferientem tolerat. scm̃ uocat.
ncam: aut quis finis m̃s ut pacient̃ agam :
Sciendũ qđ alia iustoꝵ: atq alia est forti¬

Expanded text:
rna correctione desiderant, et dolorem vulrna correctione desiderant, et dolorem vulneris medergo nunc dicitur: Haec mihi sit consolatio, ut affligens me dolore non parcat. Ac si aperte diceretur: Qui ideo hic quibusdam parcit, ut eos in perpetuum feriat; ideo hic me feriat, ut non parcendo, in perpetuum parcat. Ex afflictione enim me consolor, quia corruptionis humanae putredinem sciens, ad spem salutis ex vulnere certus reddor. Quod quia non tumenti sed humili mente edidit, subjungendo, ut praediximus, bus. --Plerumque ad nos verba Dei non sunt dictorum sonitus, sed effectus operationum. In eo enim nobis loquitur quod erga nos tacitus operatur. Beatus igitur Job sermonibus Dei contradiceret, si de ejus percussionibus murmuraret. Sed quid de percussore suo sentiat, indicat, qui sicut jam diximus quem ferientem tolerat, sanctum vocat. neam, aut quis finis meus, ut patienter agam? - Sciendum quod alia justorum, atque alia est forti
Abbreviated transcription (Latin):
cunt. Temptari appetunt: flagellari coa¬
cupiscunt: quatinus in cautam mentem
metus et dolor erudiat. ne in hac pere¬
grinationis uia. hoste ex insidiis crũpente :
sua eam deterius securitas sternat. hinc
psalmista ait. Proba me dñe et tempta me.
hinc iterũ dicit. Ego ad flagella paratus
sum. Quia em̃ scẽ mentes suȩ corruptionis
uulnus sine putredine ñ eẽ considant: liben¬
ter se submanu medici ad secciones parant.
ut aꝑto uulnere uirꝰ peccati exeat. qđ sa¬
na cute intus occidebat. Unde et adhuc
subditur. & hȩc michi sit consolatio: ut af¬
fligens me dolore ñ partat. Electi qͣppe
cum ꝑpetrasse se illicita nouerunt. soper¬
scrutantes inueniunt. quia nulla ꝓillicitis
aduersa ꝑpessi funt: umm̃se formidinis
tabescunt pauore. estuant. sinstris agi¬
tati suspicionib laborant. ne in ȩt̃nũ se gr̃a
tio nulla custodit. Timent ne ultio quȩ sus¬
pendit᷑: grauior infine seruetur. feriri pat̾¬

Expanded text:
cunt, tentari appetunt, flagellari concunt, tentari appetunt, flagellari concupiscunt, quatenus incautam mentem metus et dolor erudiat, ne in hac peregrinationis via, hoste ex insidiis erumpente, sua eamdem deterius securitas sternat. Hinc Psalmista ait: Proba me, Domine, et tenta me . Hinc iterum dicit: Ego ad flagella paratus sum . Quia enim sancti mentis suae correptionis vulnus sine putredine non esse considerant, libenter se sub manu medici ad sectiones parant, ut, aperto vulnere, virus peccati exeat, qna cute intus occidebat. Unde et adhuc subditur: « Haec mihi sit consolatio, ut affligens me dolore, non parcat. » Electi quique, cum perpetrasse se illicita noverunt, sed prescrutantes inveniunt, quia nulla pro illicitis adversa perpessi sunt; vi immensae formidinis tabescunt, pavore aestuant, sinistris agitati suspicionibus laborant; ne in aeternum se Dei tio nulla castigat. Timent, ne ultio, quae suspenditur, gravior in fine servetur. Feriri pate
Abbreviated transcription (Latin):
aduersario ad contricionem tradat. Ubi
et apte subiungitur. Soluat manũ suã
et succidat me. Sepe namq fidutia longe
ꝓspitatis inflati: in quodam statu elatio¬
nis erigimur. Cumq nos extolli conditor
conspicit: s amorem suũ erga nos ꝑuerb̾a
ñ exercet: quasi ad ferienda nr̃a uitia manũ
ligatam tenet. Anñ affectus sui manũ ligaue¬
rat. cũ peccanti popło dicebat: iam ñ irascar
tibi. et zelus m̃s recessit ate: Soluat ergo ma¬
nũ dicitur: exerceat affectum. Recte aut̃
subiungitur. & succidat me. Cum em̃ secu¬
ros nos ac deuirtutum affluentia elatos.
repentinus uel flagelli dolor. uel infirmita¬
tis temptatio ꝑcutit: ꝓtinus abstatus fui
uertice mentis nr̃ȩ elatio succisa cadit: ut¬
desemetipsa nichil aud eatꝰ. sed infirmitatis
suȩ ictu ꝓstrata. manũ leuantis querat. hĩc
est qđ scĩ uiri cum deocculta erga se dispo¬
sitione suspecti sunt: plus ꝓsꝑa ipsa ꝑtimes¬

Expanded text:
adversario ad contritionem tradat. Unde adversario ad contritionem tradat. Unde et bene subditur: « Salvat manum suam, et succidat me. » Saepe namque fiducia longae prosperitatis inflati, in quodam statu elationis erigimur. Cumque nos extolli Conditor conspicit, si amorem suum erga nos per verbera non exercet, quasi ad ferienda nostra vitia manum ligatam tenet. An non affectu sui manum ligaverat, cum peccanti populo dicebat? « Jam non irascar tibi, et zelus meus recessit a te . » Solvat ergo manum dicitur, et exerceat affectum. Recte autem subjungitur: « Et succidat me. » Cum enim securos nos, ac de virtutum affluentia elatos repentinus vel flagelli dolor, vel infirmitatis tentatio percutit, protinus ab status sui vertice mentis nde semetipsa nihil audeat, sed, infirmitatis suae ictu prostrata, manum levantis quaerat. Hinc est quod sancti viri cum de occulta erga se dispositione suspecti sunt, plus prospera ipsa pertimes
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ flagella desid̾at: ꝑ sp̃m humilitatis di¬
cat. Qui cepit. ipse me conterat. Plerũq
eñĩ uitioꝵ contricionem in nob dñsage¬
re inchioat: s cum mens exipso exordio ꝓ¬
uectus extollit᷑: cumq se iam quasi de
iurtutib erigit: seuienti contra se adu̾sa¬
rio aditum pandit. qui cordis intima
penetrans: om̃e qđ incorde ꝑstudiũ
bonȩ inchoationis inuenerit confringit. tantoq
se uehementius in eiꝰ confractione exibet: qͣn¬
to et grauius quia ud admodicũ fuerat ꝓ¬
iectus dolet. Unde et teste ȩuangłio. uoce
ueritatis. adneglectam domũ conscientie.
spc̃ qui solus exiit : cum spiritib septem redit.
Ne ergo post diunȩ correptionis exordia
antiquus hostis subripiat: atq ad uirtutum
confractionem trahat: sc̃s uir congrue ex¬
orat dicens. Qui cępit: ipse me conterat.
Acsi aꝑte dicat. hoc qđ inme exorsus est
ꝑficere feriendo ñ desinat: ne desertũ me

Expanded text:
per flagella desiderat, per spiritum humilitatis diper flagella desiderat, per spiritum humilitatis dicat: « Qui coepit, ipse me conterat . » Plerumque enim vitiorum contritionem in nobis Dominus agere inchoat, sed cum mens ex ipso exordio rofectus extollitur, cumque se jam quasi de virtutibus erigit, saevienti contra se adversario aditum pandit: qui corpenetrans, omne quod in ea de studio bonae inchoationis invenerit, confringit; tantoque se vehementius in ejus confractione exhibet, quanto et gravius, quia vel ad modicum fuerat projectus, dolet. Unde et teste Evangelio voce veritatis, ad neglectam domum conscientiae spiritus qui solus exiit, cum spiritibus septem redit . Ne ergo post divinae correptionis exordia antiquus hostis subrepat, atque ad virtutum confractionem trahat; sanctus vir congrue exorat, dicens: « Qui coepit, ipse me conterat. » Ac si aperte dicat: Hoc quod in me exorsus est, perficere feriendo non desinat, nec desertum me
Abbreviated transcription (Latin):
te id expetat: uerbis sequentib demons¬
trat dicens. Nec contradicam sermonibꝰ.
scĩ. Nequaquã ergo de iniustitia ꝑcutien¬
tis murmurat: qui ꝑcussorem suũ et int̾̃
uerb̾a scm̃ uocat. Sciendũ uero ẽ. quia
aliquando nos aduersariꝰ: aliquando aut̃
conterit ds̃. Ex contricione aut̃ aduersa¬
rii auirtute deficimꝰ: ꝑ contricionẽ uero
dñi fracti auiciis inuirtute roboramur.
hanc contricionẽ ꝓpħa conspexerat : cũ
dicebat. Reges cos in uirga ferrea: et tan¬
quã uas figuli confringes eos. Inurga
ferrea nos dñs regit et conterit: quia dis¬
pensationis suȩ forti rectitudine. cũ nos
interiꝰ reficit.⁊ exteriꝰ affligit. Nam cũ
uirtutem carnis humiliat. intentionem
sp̃e exaltat. Unde et hȩc eadem c̃tricio. fi
mus thesaurũ istum. inuasis fictilib Qui
simul contricionem et regimen expͥmens:
ait. Licet is qui foris est nr homo corrũpit᷑.
tam̃ is qui int̾ est renouat᷑ dedie indiem.

Expanded text:
erbis sequentibus demonstrat, dicens: Nec contradicam sermonibus sancti. Nequaquam ergo de injustitia percutientis murmurat, qui percussorem suum et inter verbera sanctum vocat. Sciendum vero est quia aliquando nos adversarius, aliquando autem conterit Deus. Ex contritione autem adversarii a virtute deficimus; per contritionem vero Domini fracti, a vitiis in virtute roboramur. Hanc contritionem Propheta prospexerat, cum dicebat: Reges eos in virga ferrea, et tanquam vas figuli conteres eos . In virga nos ferrea Dominus regit et conterit, quia 220 dispensationis suae forti rectitudine cum nos interius reficit, exterius affligit. Nam quo virtutem carnis humiliat, intentionem spiritus exaltat. Unde et haec eadem contritio figmus thesaurum istum in vasis fictilibus . Qui simul contritionem et regimen exprimens, ait: Licet is qui foris est noster homo corrumpitur, tamen is qui intus est renovatur de die in diem
Abbreviated transcription (Latin):
uerba denegant: isti pollicentes qđ ñ im¬
plent: sine uita cdamant. Uir igitur sc̃s
rȩꝓboꝵ duriciam int̃ uerba fugiens. dicat.
Nec foratudo lapidum fortitudo mea:
nec caro mea enea ẽ. Acsi aꝑte fateretur
dicens. Rȩꝓboꝵ similitudinẽ sub discipli¬
nȩ uerbe fugio: quia nec more lapidum
ita obdurui. ut sub ꝑcussionis stimulo.
aministerio confessionis obmutescam:
nec rursum quasi es uocem confessionis
resono. et sensũ uocis ignoro. S quia ad
ꝑcussionem reꝓbi debilit̃ fortes sunt. elec¬
ti aut̃ ualent̾ infirmi: beatus ios dum
fortem se ꝑinsamam ñ eẽ. asserit. fortẽ
eãdem fortitudinem ꝑciꝑit insinuet: et ne
sibi uires quas habet arroget. potent᷑ ad
mortem currat. Plerumq em̃ uirtꝰ ha¬
bita deceriꝰ quã si decẽt int̾ficit: quiadũ
ad sui confidentiam mentẽ erigit: hanc
clationis gladio tranffigit. Cumq eam
quasi roborando uuificat. eleuando

Expanded text:
verba denegant; isti, pollicentes quod non imverba denegant; isti, pollicentes quod non impleant, sine vita clamant. Vir igitur sanctus, reproborum duritiam inter verbera fugiens, dicat: Nec fortitudo lapidum fortitudo mea, nec caro mea aenea est. Ac si aperte fateatur, dicens: Reproborum similitudinem sub disciplinae verbere fugio, quia nec more 223 lapidum ita obdurui, ut sub percussionis stimulo a ministerio confessionis obmutescam; nec rursus quasi aes vocem confessionis resono, et sensum vocis ignoro. Sed quia ad percussionem reprobi debiliter fortes sunt, electi autem valenter infirmi, beatus Job dum fortem se per insaniam non esse asserit, fortem eamdem fortitudinem percepit, insinuet, ne si sibi vires quas habet arroget, potenter ad mortem currat. Plerumque enim virtus habita deterius quam si deesset interficit; quia dum ad sui confidentiam mentem erigit, hanc elationis gladio transfigit; cumque eam quasi roborando vivificat, elevando
Abbreviated transcription (Latin):
neũ. Paulus quoq ait. Si linguis hominũ
loquar et angłoꝵ: Haritatem aut̃ ñ habe¬
am: factus fum uelut es sonans aut cimbalũ
tmniens. Scimus aut̃ qđ ꝑcussi lapides clarũ
sonũ redde nequeunt: es uero cum ꝑcutit᷑:
canorꝰ ualde sonitus exeiꝰ ꝑcussione format᷑.
Nđ quia ut lapides uita caret: sensũ in soni¬
tu ñ habet. Et sunt ñ nulli qui lapidib
similes. ita ad pietatis p̃cepta duruerunt :
ut cum eos ꝑcussio suꝑnȩ anmaduersio¬
nis examinat: nequaquam sonitũ humi¬
lis confessionis reddant. Qtudam uero me¬
tallo eris innullo discrepantes: cũ flagel¬
la suꝑnȩ ꝑcussionis accipiunt: piȩ confes¬
sionis sonitũ emittunt. S quia humilita¬
tis uoces excorde ñ ꝓferunt: adstatum
salutis reducti. nesciunt qđ ꝓmiserunt. Il¬
li ergo more lapidũ ꝑcussi nec uoces hñt:
isti aut̃ innullo eris imitationẽ fugiunt:
qui inꝑcussione positi. bona quȩ ñ senti¬
unt locunt᷑. Illi uenerationẽ ferientis. et

Expanded text:
guis hominum loquar et angelorum, charitatem autem non habeam, factus sum velut aes sonans, aut cymbalum tinniens . Scimus autem quoniam percussi lapides clarum sonum reddere nequeunt; aes vero cum percutitur, canorus valde sonitus ex ejus percussione formatur. Quod quia, ut lapides, vita caret, sensum in sonitu non habet. Et sunt nonnulli qui, lapidibus similes, ita ad pietatis praecepta duruerunt, ut cum eos percussio supernae animadversionis examinat, nequaquam sonitum humilis confessionis reddant. Quidam vero a metallo aeris in nullo discrepantes, cum flagella supernae percussionis accipiunt, piae confessionis sonitum emittunt; sed quia humilitatis voces ex corde non proferunt, ad statum salutis reducti, nesciunt quod promiserunt. Illi ergo, more lapidum percussi, nec voces habent; isti autem in nullo aeris imitationem fugiunt, qui, in percussione positi, bona quae non sentiunt loquuntur. Illi venerationi ferientis et
Abbreviated transcription (Latin):
tam sp̃c. ȩtiã ꝑcrutiatꝰ corporis anhelat.
Qđ ergo pͥꝰ tangere nolebat: hoc post p̃
angustia cõmedit: quia desidia sua uix
capiens: et ipsas quas dudũ timuerat. iam
p̃amore cȩlestis patriȩ penas amat. Si em̃
mens indm̃ forti intentione dirigitur:
quic quid sibi in hac uita amarũ fit. dul¬
ce estimat : omẽ qđ affligit requiem pu¬
tat: transire et ꝑ mortem appetit: ut ob¬
tinere uitam plenius possit. funditus¬
se in infimis extinguere desidat: quo ue¬
riꝰ sũma conscendat. D hȩc de cuilibet
iusti animo hȩc debeati ios mñte m̃tior:

Expanded text:
am per cruciatus corporis, anhelat. Quod ergo prius tangere nolebat, hoc post prae angustia comedit, qui desideria sua vix capiens, et ipsas quas dudum timuerat, jam prae amore coelestis patriae poenas amat. Si enim mens in Deum forti intentione dirigitur, quidquid sibi in hac vita amarum fit, dulce aestimat, omne quod affligit requiem putat; transire et per mortem appetit, ut obtinere vitam plenius possit; funditus in infimis exstingui desiderat, quo verius summa conscendat. Sed haec de cujuslibet justi animo, h
Abbreviated transcription (Latin):
Mens eñi iusti ꝓficiens. quȩ prius dũ sola ꝓ¬
pria curaret. ferre aliena fastidiebat: quȩ
minus alienis compatiens conualescere coa¬
tra aduersa ñ poterat: cum ad toleranda
ꝓximi infirma se ad trahit: ad aduersa to¬
leranda conualescit: ita ut ꝓamore uerita¬
tis p̃sentis uitȩ cruciatus. tanto post fortis
appetat: quanto pͥꝰ infirma fugiebat. In¬
dinatione namq sua erigitur: attractione
tendit᷑: cõpassione roborat᷑. Cumq in amo¬
rem se ꝓximi dilatat: quasi exmeditatioie
colligit. quanta fortitudine ad auctorem
surgat. Haritas namq quȩ nos adium com¬
passioniꝰ bumiliat : altius inculmine contem¬
plationis leuat: et multiplicata iam ma

Expanded text:
Mens enim justi proficiens, quae prius, dum sola propria curaret, ferre aliena fastidiebat, quae minus alienis compatiens, convalescere contra adversa non poterat, cum ad toleranda proximi infirma se attrahit, ad adversa superanda convalescit; ita ut pro amore veritatis praesentis vitae cruciatus tanto post fortius appetat, quanto prius infirma fugiebat. Inclinatione namque sua erigitur, attractione tenditur, compassione roboratur; cumque in amorem proximi se dilatat, quasi ex meditatione colligit quanta fortitudine in auctorem surgat. Charitas namque, quae nos ad vim compassionis humiliat, altius in culmine contemplationis levat; et multiplicata
Abbreviated transcription (Latin):
runtur. quia amicos b̃i ios hereticoꝵ te¬
nere speciem diximus: recte asserit coꝵ
fubstantia ñ indigere. Hcreticoꝵ qͥppe
substantia carnał sapientia ñ inconueni¬
ent̃ accipit᷑: qua dum ꝑuersi fulciunt᷑:¬

Expanded text:
runtur, quia amicos beati Job haereticorum tenere speciem diximus, recte se asserit eorum substantia non indigere. Haereticorum quippe substantia carnalis sapientia non inconvenienter accipitur, qua dum perverse fulciunt
Abbreviated transcription (Latin):
gentes. Unde quoq hoc loco aꝑte subum¬
gitur. Quȩ prius tangere nolebat aiã
mea: nunc p̃angustia cibi mei sunt.
Iudea quippe uitam gentilium de¬
dignata. cam dudum quasi tangere
noluit: cuius societatem reciꝑe spreũ.
S ad redemptoris gr̃am ueniens. ab
ifrahelitis infidelibus repulsã. dum ꝑscõs
apłos adcollectionem se gentiũ dilatat:
quasi hoc incibo esuriens accepit: qđ mn¬
dignum pͫ fastidiosa despexit. Predica¬
tionis em̃ suȩ angustias ꝑtulit: quȩ apd̃
hebreos despici qđ loquebatur uidit.
d: preangustia cibos quos dudũ contẽp¬
serat comedit : quȩ repulsa a iudȩorũ
duricia. gentiles susciꝑe popłos quosdes¬
pexerat concupiscit. Quia igitur hȩc fi¬
guraliter diximus: restat nunc ut mo
siderans: dum se ꝑeloquium aꝑit: nos
adiuiuendi studium erudit. Dũ sua nar¬
rat : quȩdam nrã indicat. Dum dese
que recognoscamꝰ insinuat : nos ad spẽ
trepidos infirmosq confirmat. Iam
qͥppe ꝑfidem mediatoris uiuimus: et

Expanded text:
apte subjungitur: Quae prius tangere nolebat anima mea, nunc prae angustia, cibi mei sunt. Judaea quippe, vitam gentilium dedignata, eam dudum quasi tangere noluit, cujus societatem recipere sprevit; sed ad Redemptoris gratiam veniens, ab Israelitis infidelibus repulsa, dum per sanctos apostolos ad collectionem se gentium dilatat, quasi hoc in cibum esuriens accipit, quod indignum prius fastidiosa despexit. Praedicationis enim suae angustias pertulit, quae apud Hebraeos despici quod loquebatur vidit. Sed prae angustia cibos quos dudum contempserat comedit, quae, repulsa Judaeorum duritia, gentiles suscipere populos quos despexerat concupiscit. Quia igitur haec figuraliter diximus, restat nunc ut morsiderans, dum se per eloquium aperit, nos ad vivendi studium erudit; dum sua narrat, quaedam nostra indicat; dum de se quae recognoscamus insinuat, nos ad spem trepidos infirmosque confirmat. Jam quippe per fidem Mediatoris vivimus, et
Abbreviated transcription (Latin):
tia cibi mei sunt: quia nimirũ amoris
sui estibus anxia. cibũ scripturȩ uete¬
ris conuersa gentilitas esurit: quem
dudum suꝑba despexit. Quȩ tamen
et iudeȩ uocibus congruunt: si pau¬
lo considantius disserantur. Ipsa qͥppe
ex eruditione legis. exuniꝰ dĩ cognitio¬
ne salhabuit: et cunctas gentes nou¬
alit̾ quem ut anmalia bruta despex̃.
S quia societatem gentiliũ ad semetip¬
sã reciꝑe p̃ceptislegis erudita contẽp¬
serat: quid aliud quam insulsũ cibũ
sumere fastidiebat : Diuina qͥppe
sententia. ꝓposita morte uetuerat:
ne plebs ifrahelitica fędus cũ alieni¬
genis iungeret: et uitam scȩ̃ religio¬
nis inquinaret. Unde et subdit᷑. Aut
gustare aliquis potest: qđ gustatũ
affert mortem :: S quia ad redemp¬
toris fidem. hȩc eadem uidȩa exelec-¬
toꝵ parte conuersa ẽ. lucem quam
p̃dicationis obsequiũ hebreoꝵ super¬
bia reppulit: unde mox adcollectioiẽ

Expanded text:
tia, cibi mei sunt, quia nimirum amoris tia, cibi mei sunt, quia nimirum amoris sui aestibus anxia cibum Scripturae veteris conversa gentilitas esurit, quem dudum superba despexit. Quae tamen et Judaeae vocibus congruunt, si paulo consideratius disserantur. Ipsa quippe ex eruditione legis, ex unius Dei cognitione sal habuit, et cunctas gentes tanquam animalia bruta despexit. Sed quia societatem gentilium ad semetipsam recipere praeceptis legis erudita contempserat, 217 quid aliud quam insulsum cibum sumere fastidiebat? Divina quippe sententia, proposita morte, vetuerat ne plebs Israelitica foedus cum alienigenis jungeret, et vitam sanctae religionis inquinaret . Unde et subditur: Aut gustare aliquis potest quod gustatum affert mortem? Sed quia ad Redemptoris fidem haec eadem Judaea ex electorum parte conversa est, lucem quam praedicationis obsequium Hebraeorum superbia repulit. Unde mox ad collectionem
Abbreviated transcription (Latin):
de nãq inerrorẽ labit᷑: qui beati ios uer¬
ba. adsolam ꝓlata hẏstoriã suspicat᷑. Ulir
enĩ sc̃s. et tot conditorissi p̃coniis fultus.
quid magnũ. uel pocius quid uerum
diceret.: si insulsum cibũ comedi ñ posse
dixiss:. Aut quis eiꝰ esui mortifera alim̃¬
ta obtulerat. ut subiungat: aut potest
aliquis gustare. qđ gustatũ affert mor¬
tem: Quȩ si de amnicoꝵ colloquiis dicta
sentimus : ab intellectu hoc sententia sub¬
iuncta compescimͣ: qua ait. Quȩ pͥustan¬
gere nolebat anima mea. nunc p̃angus¬
tia cibi mei sunt. ꝓsit em̃ ut uir sc̃s in
status fui incolumitate constitutus: ami¬
coꝵ suoꝵ aliquando dicta despexerit:
qui sicut ipso attestante didicimꝰ: et ser¬
uis humił fuit. Uerba ciꝰ amisteriis ñ tiac¬
cant: quȩ sicut ex fine hystoriȩ discimꝰ:
et int̾nꝰ arbiter laudãt. Quȩ nequaquam
etiã cum tanta ueneratione usq ad mũ¬
di extrema decurrerent: si intellectu
re nolebat anima mea: nunc p̃angus¬

Expanded text:
de namque in errorem labitur qui beati Job verba ad solam prolata historiam suspicatur. Vir enim sanctus, et tot conditoris sui praeconiis fultus, quid magnum, vel potius quid verum diceret, si insulsum cibum comedi non posse dixisset? Aut quis ejus esui mortifera alimenta obtulerat, ut subjungat: Aut potest aliquis gustare quod gustatum affert mortem? Quae si de amicorum colloquiis dicta sentimus, ab intellectu hoc sententia subjuncta compescimur, qua ait: Quae prius tangere nolebat anima mea, nunc, prae angustia, cibi mei sunt. Absit enim ne vir sanctus, in status sui incolumitate constitutus, amicorum suorum aliquando dicta despexerit, qui, sicut ipso attestante post didicimus, et servis humilis fuit. Verba ergo ejus a mysteriis non vacant, quae, sicut ex fine historiae discimus, et internus arbiter laudat. Quae nequaquam etiam cum tanta veneratione usque ad mundi extrema decurrerent, si intellectu re nolebat anima mea, nunc prae angus
Abbreviated transcription (Latin):
locuti corã me rectũ: sicut seruus m̃s
ios. Restat gͦ. ut cũ mens inb̃i ios ser¬
monib fluctuat: coꝵ pondꝰ ex eiꝰdem
hystoriȩ mnitio ac fine ꝑpendat. Ab
ȩt̃no enĩ iudice nec casurus laudari
potuit: nec lapsus p̃ferri. Sigͥ inam¬
biguitatis tempestate dep̃hensi pͥma
huiꝰ hystoriȩ. et postrema conspicimꝰ :
naius cordis considationis suȩ funib
quasi aprora et pupi restringitur:
Ane merroris saxa ꝑducatur. Nullis
qulergo ignorantiȩ ñrẽ ꝓcellis obrumm:¬
Ecce eñĩ dicit: qđ questione ñ modica lec

Expanded text:
ervus meus Job . Restat ergo ut cum mens in beati Job sermonibus fluctuat, eorum pondus ex ejusdem historiae initio ac fine perpendat. Ab aeterno enim judice nec casurus laudari potuit, nec lapsus praeferri. Si igitur in ambiguitatis tempestate deprehensi, prima hujus historiae et postrema conspicimus, navis cordis considerationis suae funibus, quasi a prora et puppi, restringitur, ne in erroris saxa perducatur. Nullis ergo ignorantiae nostrae procellis obruiEcce
Abbreviated transcription (Latin):
dep̃sentib doleo: s hoc indolore fit gra¬
uius: quia et inpęna positus. adhuc
inquib humanũ genꝰ cecidit pensat:
quam uis ingentui natione positus
redemptoris aduentũ. uel gentilitas uł
iudea sitiat. uerbis sequentib demons¬

Expanded text:
de praesentibus doleo; 215 sed hoc in dolore fit grade praesentibus doleo; 215 sed hoc in dolore fit gravius, quia et in poena positus, adhuc in quibus humanum genus cecidit pensat, quamvis in gentili natione positus,Redemptoris adventum vel gentilitas, vel Judaea sitiat, verbis sequentibus demons
Abbreviated transcription (Latin):
henne ignib minatur. Unde recte fub¬
me. Iustoꝵ mens ñ solum ꝑpendit qđ to¬
lerat: s ȩtiã pauet qđ restat. Uidet
qualia in hac uita patitur: metuit ne
post hanc grauiora paciat᷑. Iuget qͥa
ihuiꝰ cȩcitatis exilio. a paradisi gaudiis
cecidit: timet ne et cũ exiliũ relinquit᷑.
mors ȩtña subsequatur. Iam ergo senten¬
tiã tolerat mpena: s minas adhuc uen-¬
turi iudicis formidat exculpa. hincpsal¬
mista ait. Inme ꝑtransier̃ irȩ tuę: et t̾ro¬
res tui c̃turbauer me. Int̾niqͥppe iudi¬
cis postquã irȩ ꝑtranseunt: ȩtiã t̾rores
c̃turbant: quia iam aliud dedamnatio¬
ne patim̃: et adhuc aliud deȩcerna ul¬
tione formidamus. Uirigit᷑ sc̃s ꝑpen¬
dens mala que tolat dicat: sagitte dñi
inme sunt. quaꝵ indignatio ebibit spm̃
meũ: s grauiora in ꝑpetuũ metuens.
aditngat: & t̾rores dñi militant contra
me. Acsi aꝑte diceret. ꝑcussus quidem

Expanded text:
hennae ignibus minatur. Unde recte subhennae ignibus minatur. Unde recte subustorum mens non solum perpendit quod tolerat, sed etiam pavet quod restat; videt qualia in hac vita patitur; metuit ne post hanc graviora patiatur. Luget quia in hujus caecitatis exsilio a paradisi gaudiis cecidit; timet ne et cum exsilium relinquetur, mors aeterna subsequatur. Jam ergo sententiam tolerat in poena; sed minas adhuc venturi judicis formidat ex culpa. Hinc Psalmista ait: In me pertransierunt irae tuae, et terrores tui conturbaverunt me . Interni quippe judicis postquam irae pertranseunt, etiam terrores conturbant, quia jam aliud damnatione patimur, et adhuc aliud de aeterna ultione formidamus. Vir igitur sanctus, perpendens mala quae tolerat, dicat: Sagittae Domini in me sunt, quarum indignatio ebibit spiritum meum. Sed, graviora in perpetuum metuens, adjungat: Et terrores militani contra me. Ac si aperte diceret: Percussus quidem
Abbreviated transcription (Latin):
te diceret. Ego mexilii damnatione ñ
gaudeo s subiuditio positus doleo: qͥa
ium ꝑcussionis agnosco. Pleriq aut̃ st̃
quos torm̃ta cruciant: s ñ em̃dant. Qto
contra apte subiungit᷑. Quaꝵ indigna
minis ⁊ nsi spc̃ elationis: Sagite aut̃ dm̃
uersionis sententiȩ afflictam m̃tẽ abela¬
tione compescunt. Sagitȩ aut̃ dm̃ sp̃m
hominis ebibunt: qina intentũ exterioribꝰ
introrsus trahunt. Epotatus nãq dđ
spm̃ meũ: et tu cognouisti semitas meas.
& rursũ. Negaui consolari animã meã:
memorfui dĩ ⁊delestatꝰ sũ i exercitatꝰ sũ idefecit
quos inpeccatis inueniunt: dũ uulnerãt
inmutant : ut duriciã suã tranffixa mẽi
deserat atq exsalutifero uulnere. san¬
guis confessionis curat. Pensant nãq un¬
de quo larsi sunt: pensant a quantabe¬
atitudine adqͤ corruptionis suȩ torm̃¬
ta cetiderunt: et ñ solum gemunt in
his quȩ sustinent: s insuꝑ metuunt hoc
qđ districtus uidex delinquentib dege¬

Expanded text:
te diceret: Ego in exsilii damnatione non gaudeo, sed sub judicio positus doleo, quia vim percussionis agnosco. Plerique autem sunt quos tormenta cruciant, sed non emendant. Quo contra apte subjungitur: CAminis, nisi spiritus elationis? Sagittae autem Dversionis sententiae afflictam mentem ab elatione compescunt. Sagittae Domini spiritum hominis ebibunt, quia intentum exterioribus introrsus trahunt. Epotatus namque Daspiritum meum, et tu cognovisti semitas meas . Et rursum: Negavi consolari animam meam, memor fui Dei, et delectatus sum, exercitatus sum, et defecit quos in peccatis inveniunt, dum vulnerant, immutant; ut duritiam suam transfixa mens deserat, atque ex salutifero vulnere sanguis confessionis currat. Pensant namque unde, quo lapsi sunt, pensant a quanta beatitudine ad quae corruptionis suae tormenta ceciderunt; et non solum gemunt in his quae sustinent, sed insuper metuunt hoc quod districtus judex delinquentibus de ge
Abbreviated transcription (Latin):
la mala iam ꝓximis itrogant: sur¬
rogata aꝓximis ęquanim it̃ portãt.
si obiectis bonis temporalib nequaꝗ̃¬
mens lȩticia sołuit᷑: si subtractis ñ nimio
merore sauciat᷑: ac deinde ꝑpendãt
sicũ ad semctipsos introrsus redeunt:
ieo qđ sp̃ualia rimant᷑. nequaquam
secũ rerũ corporaliũ umbras trahunt:
uel fortasse tractas manu discretionis
abigunt: suncireũ scriptũ lumen
indẽ cupientes. cunctas circũscripti¬
onis suȩ imagines depͥmunt: et in
eo qđ suꝑ se contingere appetunt
Ingredicris inhabũdantia sepulchrũ
Ur qͥppe ꝑfectus sepuichrũ i abũ¬
dantia ingredit᷑: qͥa pͥꝰ actiuȩ uitȩ
oꝑa c̃gregat:: et postmodũ carnis
sensũ ꝑ contemplationem mortitũ
huic mũdo funditꝰ occultat. Ubi

Expanded text:
jam mala proximis irrogant; si subirjam mala proximis irrogant; si subirrogata a proximis, aequanimiter portant; si objectis bonis temporalibus, nequaquam eos laetitia solvit; si subtractis, non nimio moerore sauciantur, ac deinde perpendant, si cum ad semetipsos introrsus redeunt, in eo quod spiritualia rimantur, nequaquam secum rerum corporalium umbras trahunt: vel fortasse tractas, manu discretionis abigunt, si incircumscriptum lumen videre cupientes, cunctas circumscriptionis suae imagines deprimunt: et in eo quod super se contingere appetunt, Ingredieris in abundantia sepulcrum. Vir quippe perfectus sepulcrum in abundantia ingreditur: quia prius activae vitae opera congregat, et postmodum carnis sensum per contemplationem mortuum huic mundo funditus occultat. I
Abbreviated transcription (Latin):
porrigit foras tendit. hurẽ. cm̃ qđ
legem daturꝰ dñs. inigne fumoq des¬
cendit: quia et humiles ꝑ claritatẽ
suȩ ostensionis illuminat: et suꝑboꝵ
odos. ꝓ caliginem erroris obscurat.
Rius igitur mens ab appetitu głȩ tem¬
poralis. atq ab omĩ carnał concupis¬
centiȩ delectatione tergenda ẽ: et tẽ
ad aciem contemplationis erigenda.
Unde et cũ lex accipitur: ppłs amor¬
te ꝓhibetur: ut uidelicet qui infir¬
mis adhuc m̃tib trena desidant: c̃l¬
derare sublimia ñ p̃fumant. Ubi et¬
recte subditͥiu ͫ Sib estia tetigerit
montem. lapidabit᷑. B estia et enim
montẽ tangit: cũ mens irrationabi¬
lib desideriis subdita. ad ccemplatio¬
nis alta se erigit. S lapidib ꝑcutit᷑.
quia sũma ñ sustinens:: ipsis suꝑni
ponđis ictib necatur. Qui igitar
culmen app̃hende ꝑfectionis nitũ¬
tur: cũ c̃templationis artem teñe
ciũ ꝓbent: ut sollicitt sciant. simul

Expanded text:
porrigit, foras tendit. Hinc est enim quod porrigit, foras tendit. Hinc est enim quod legem daturus Dominus, in igne fumoque descendit ; quia et humiles per claritatem suae ostensionis illuminat, et superborum oculos per caliginem erroris obscurat. Prius igitur mens ab appetitu gloriae temporalis, atque ab omni carnalis concupiscentiae delectatione tergenda est, et tunc ad aciem contemplationis erigenda. Unde et cum lex accipitur, populus a monte prohibetur, ut videlicet qui infirmis adhuc mentibus terrena desiderant, considerare sublimia non precte dicitur: Si bestia tetigerit montem, lapidabitur. Bestia etenim montem tangit, cum mens irrationabilibus desideriis subdita, ad contemplationis alta se erigit. Sed lapidibus percutitur, quia summa non sustinens, ipsis superni ponderis ictibus necatur. Qui ergo culmen apprehendere perfectionis nituntur, contemplationis arcem tenere tium probent, ut sollicite sciant, si nulla