comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ri: xp̃i illum opellebat caritas.
Siue inqͥt mente excedimꝰ deoꝰ siue
sobrii simus uob: caritas enĩ xp̃i
urget nos. Caritas gͦ quadam dis¬
pensatione contemplationi se sub
ip̃a ẽ. usus. Omnia que agit cari¬
tas: qnͣdam hñt indefesse or̃onis
⁊ gratulationis ucẽ. ⁊ efficantiã:
s tunc ista ꝓfusuis ⁊ excellentius
exequit᷑: cum singłarit̾ in istis excer¬
citur. Absconde elemosinam insinu
pauꝑis: et ip̃a orabat ꝓte ad dnm̃.
Elemosine uocabulo ñ incongrue
censentur uniu̾sa que indigentibꝰ
cỹbus ⁊ indumentũ: s etiam dõctͥ¬
na. exortatio. correptio. consolatio.
⁊ uniu̾sa que solius ad amme com¬
moda spectare uidentur. Oꝑa ft̾ hec
caritatis. et orationis ium optinent:
cum solius dei fuint urturtu. S
ñ st̃ ħ specialia: et ꝓpͥa ipsuis. Qͥd
enĩ tã ꝓpͥum qmͣ dilecto soli inten¬
dere: et libere in amoris se exercẽ
negocio: Ab hoc spũał iocunditatis
excessu. ⁊ ebrietate sobrium fieri.

Expanded text:
i illum compellebat charitas. Sive, inquit, mente excedimus, Deo; sive sobrii sumus, vobis. Charitas enim Christi urget nos . Charitas ergo quadam dispensatione contemplationi se subdipsa usus. Omnia quae agit charitas, quamdam habent indefessae orationis et gratulationis vicem, et efficaciam. Sed tunc ista profusius et excellentius exsequitur, cum singulariter in istis exercetur. Absconde eleemosynam in sinu pauperis, et ipsa orabit pro te ad Dominum . Eleemosynae vocabulo non incongrue censentur universa, quae indigentibus cibus et indumentum, sed etiam doctrina, exhortatio, correctio, consolatio, et universa quae solius ad animae commoda spectare videntur. Opera sunt haec charitatis, et orationis vim obtinent, cum solius Dei fiunt intuitu: sed non sunt haec specialia et propria ipsius. Quid enim tam proprium quam dilecto soli intendere, et libere in amoris se exercere negotio? Ab hoc spiritualis jucunditatis excessu et ebrietate sobrium fieri,
Abbreviated transcription (Latin):
scentis deposuit homĩs uetustatẽ.
⁊ intranquilliorẽ statũ a corporis
corruptibił pena. ⁊ carnis pugna.
dimitti se. uł postulat. uł exultat.
Sponsa u̾o̾ dilectum a se ñ dimit¬
tendum p̾sumit. Et qnͣto p̾cellen¬
tis ẽ grẽ. ñ dimitere qd̾ ames: quam
euadere quod horreas: Omnes hii. et¬
sincarne uł carnis spẽ uid̾int: quo ᷤᷤ¬
dam uł uisionis. uel app̾hensionis
gradus distingunt humanis inm̃¬
tib. Quod nulli eorum indultum
legunus: ista usurpat. cuiꝰ temptamꝰ
euentilare sermones. Inueni. tenui.
nec dimittam. Inueni ꝑaspirationẽ:
tenui. memori retractione: ñ dumit¬
tam dtinuatione iugi. Tenui illum.

Expanded text:
scentis deposuit hominis vetustatem, scentis deposuit hominis vetustatem, et in tranquilliorem statum a corporis corruptibilis poena, et carnis pugna dimitti se, vel postulat, vel exsultat: sponsa vero dilectum a se non dimittendum praesumit. Et quanto praecellentis est gratiae non dimittere quod ames, quam evadere quod horreas? 2. Omnes hi etsi in carne, vel carnis specie viderint; quosdam vel visionis, vel apprehensionis gradus distinguunt humanis in mentibus. Quod nulli eorum indultum legimus, ista usurpat, cujus tentamus eventilare sermones. Inveni, tenui, nec dimittam. Inveni per aspirationem, tenui memoriae retractatione; non dimittam continuatione jugi. Tenui
Abbreviated transcription (Latin):
et moyses apparentem sibi inoreb do¬
minũ: s tenere ñ meruit. qui nec ꝑ¬
missus ẽ. ꝓpuis accedere. Uidit iacob
dñm. s uidit insompnis: ⁊ de lon¬
ge uidit scale innixum. Nam ⁊ si ap¬
prehendit angłm. ñ tñ retinuit. sed
qͣdam lucte uiolentia benedictionis
ex corsit grãm: amisit p̾sentiam: et
iccuro dicere non potuit. ñ adiittã
illum. Inuenit illum maria mag¬
dalene. set ꝓhibita ẽ. ñ dico tenere.
setiam tange̾. qr penes monum̃tũ
uitã q̃siuit. Suscep̃ diu expectatum.
et insꝑato inuentum senex ulle sy¬
meon inulnas suas: ⁊ gratulatiõis
letꝰ erupit incanticũ: s uocis huiꝰ u¬
sum sibi ñ p̾sumpsit. ñ dimittã illũ.
Deniq sic ait. Nunc dimitcis seruũ
tuũ dnẽ: scd̾m u̾bum tuũ in pace.
Utiq inpace dimittit᷑ solutꝰ ⁊ seque¬
stratꝰ a carne: ut ñ amplius concu¬
piscat. adu̾sus spm̃. et illi repugnet.
Ille ad noui amplexꝰ pueri. sene¬

Expanded text:
et Moyses apparentem sibi in Horeb Doet Moyses apparentem sibi in Horeb Dominum, sed tenere non meruit, qui nec permissus est propius accedere . Vidit Jacob Dominum, sed vidit in somnis, et de longe vidit scalae innixum . Nam etsi apprehendit angelum, non tamen retinuit: sed quadam luctae violentia benedictionis extorsit gratiam , amisit praesentiam, et idcirco dicere non potuit: Non dimittam illum. Invenit illum Maria Magdalene, sed prohibita est non dico tenere, sed etiam tangere , quia penes monumentum vitam quaesivit. Suscepit diu exspectatum, et insperato inventum senex ille Simeon in ulnas suas, et gratulationis laetus erupit in canticum, sed vocis hujus usum sibi non praesumpsit: Non dimittam illum. Denique sic ait: Nunc dimittis servum tuum, Domine, secundum verbum tuum in pace . Utique in pace dimittitur 29 solutus et sequestratus a carne, ut non amplius concupiscat adversus spiritum et illi repugnet. Ille ad novi amplexum pueri, sene
Abbreviated transcription (Latin):
enui:ix¬
nec dimittam illum.
Ego huiꝰ capituli sensũ
ad futuram tantum
uolui felicitatem referre.quando
sponsus auecte. manifestam pre¬
sentie sue exibebit plenitudinẽ:
ut nicħ sit quod int̾eumpat ꝑ pe¬
tuitatẽ. Nam ⁊ quod p̾mitutur.
cum ꝑtransirem illos. ñ ĩ ꝯgrue ad
id refert᷑. cũ euacuauit omnẽ pͥnci¬
patũ ⁊ potestatem: ut sit d̾s omĩa
ex sent̾ia dice pot̾: ñ dimittã illum:
S hũc artat. ⁊ eu̾tit intellectum.
⁊ ad p̾sens facit refferri illud quod
sequitur: donec introducam illũ
indomum matͥs mee. S iam ui¬
gilant̾ singła consideremus. Pri¬
mo consid̾a: qmͣ sint leticie plena
hec u̾ba. Inueni inquit:tenui.
nec dimittam. Magnus ille pa¬
tͥarcha abraham legitur udisse do¬
minũ. ñ inuenisse: apparuit enimei
ult᷑ stanti inostio tab̾naculi ad mexi¬
diem. Deniq egressus de tab̾naculo
obuiuis: sedulus subilice exibuit of¬
ficium: intab̾naculum uero introdu¬
cere ñ meruit. nͨ dũ incubicłm. uidit

Expanded text:
enui inec dimittam. Ego hujus capituli sensum ad futuram volui tantum felicitatem referre, quando sponsus dilectae manifestam praesentiae suae exhibebit plenitudinem; ut nihil sit quod interrumpat perpetuitatem. Nam et quod praemittitur, Cum pertransissem illos, non incongrue ad id refertur: Cum evacuaverit omnem principatum et potestatem, ut sit Deus omnia ex sententia dicere potest: Non dimittam illum? Sed hunc arctat et evertit intellectum, et ad praesens facit referri, illud quod sequitur: Donec introducam illum in domum matris meae. Sed jam vigilanter singula consideremus. Primo considera quam sint laetitia plena haec verba: Inveni, inquit, tenui, nec dimittam. Magnus ille patriarcha Abraham legitur vidisse Dominum, non invenisse. Apparuit enim ei ultro stanti in ostio tabernaculi ad meridiem. Denique egressus de tabernaculo obvius, sedulus sub ilice exhibuit officium : in tabernaculum vero introducere non meruit, nedum in cubiculum. Vidit
Abbreviated transcription (Latin):
u̾sa ꝑ se ip̃m: qnͣto meliori utitur
pͥui legio ẽẽntialis unitas. quam
unio ꝑsonalis. Hec ad hoc replica¬
mus ad discernendas scił unius
me ꝓpt̾ illos quide unitate ꝑsone
eqͣlitatẽ: uł mag̾ unitatẽ inducũt.
⁊ iurtutis ⁊ scientie. Qͥ tñ cũ omĩa
dicant aĩam hr̃e ꝑ grãm. que ht̃¬
uerbum ꝑ naturam: ip̃i uident᷑
quasdam distantias. ⁊ gradus ut
sic dicam in ducere ꝑ distinctionem
nominũ istorum id ẽ grãm et natu¬
ram. Quantũ illi denegant. cui
hoc ip̃m ñ dant ꝑ naturam hr̃e
uł nosse: Nam si anima iħu u̾bo
ꝑ grãm. nunquid ⁊ illud hr̃e dicet᷑
ex grã. ut naturalit̾ ⁊ c̃ẽntialiter
⁊ simpluit̃ lumen sit. ⁊ illuminãs
sit: Aut quo nam mͦ erit nature.
quam grẽ noticia p̾stantior. siñ
exp̾ssior: Aut nlud adducunt qd̃
legit᷑. ⁊ uerissime legitur: quia oĩs
sapĩa adño deo ẽ. ⁊ cum illo fuit
semꝑ.⁊ ẽ. ante euum. s om̃is sap̃ia a

Expanded text:
versa per se ipsum, quanto meliore nititur versa per se ipsum, quanto meliore nititur privilegio essentialis unitas, quam unio personalis. 4. Haec ad hoc replicamus, ad discernendas scilicet unius me propter illos qui de unitate personae aequalitatem, vel magis unitatem inducunt et virtutis, et scientiae. Qui tamen cum omnia dicant aVerbum per naturam; ipsi videntur quasdam distantias et gradus, ut sic dicam, inducere per distinctionem nominum istorum, id est naturam et gratiam. Quantum illi denegant, qui hoc ipsum non dant per naturam habere vel nosse? Nam etsi anima Jesu Verbo ; nunquid et illud habere dicetur ex gratia, ut naturaliter et essentialiter et simpliciter lumen sit, et illuminans sit? Aut quonam modo erit naturae quam gratiae notitia praestantior, si non expressior? At illud adducunt quod legitur, et verissime legitur, quia omnis sapientia a Domino Deo est, et cum illo fuit semper, et est ante aevum . Si omnis sapientia a
Abbreviated transcription (Latin):
sine munero ꝑ sone. Namqͥs asserere¬
p̾sumat beatissimã xp̃i aĩam aut nicħ
sentire penitꝰ dulceilinis. ⁊ gaulii.
aut tt̾mgustũ intimũ illi ꝑmittere
suauitatis. ⁊ saporis. ⁊ beatitudinis
illiꝰ : qmͣ beatisuma ꝑfruit᷑ tͥnitas:
Maioris siqͥdẽ ẽ exceuentie ẽẽ illud
uitale bonum: quã participale.
mestica mag̃ inc̃entia. quam inusu
ipsius. Esse utiq id ip̃ in utiẽ. ñ tñ
usus ẽẽntiam confert. Quomꝰ ergo
ẽẽntia ꝑfruitione sola ñ potior. qr
ꝓximiorͤ Deinde licet aĩa hec inu̾¬
bo omia uidet: et ipsum u̾bum in uerbo
uidet. quia tam̃ admissa ñ ẽ in societatẽ
tentie. nͥ ad muti potest ĩ eqͣlitatẽ noticie. Na
⁊ summam bonitatem ẽẽ ⁊ urtutẽ
sũmã ⁊ solam ⁊ sempit̾nã. qͥd hãt
delecfõnis. ⁊ gaudii. cui dabimus
nosse. nisi cui datum ẽ. et eẽ: u̾bum
ergo pr̃is. tantomagis intime. ⁊ sin¬
cere. ⁊ simplicit̾ se ip̃m nouit ⁊ uni¬

Expanded text:
sine numero personae. Nam quis assereresine numero personae. Nam quis assereret beatissimam Christi animam aut nihil sentire penitus dulcedinis et gaudii; aut iterum, gustum intimum illi permittere suavitatis et saporis, et beatitudinis illius qua beatissima perfruitur Trinitas? Majoris siquidem est excellentiae esse illud vitale bonum quam participale, mestica magis in essentia quam in usu ipsius. Esse utique id ipsum uti est, non tamen usus essentiam confert. Quomodo ergo essentia perfruitione sola non potior, quia proximior? Deinde licet anima haec in Verbo omnia videt, et ipsum Verbum in Verbo videt: tamen quia admissa non est in socientiae, nec admitti potest in aequalitatem notitiae. Nam et summam bonitatem esse, et virtutem summam, et solam, et sempiternam, quid habeat delectationis et gaudii, cui dabimus nosse, nisi cui datum est et esse? Verbum ergo Patris tanto magis intime et sincere et simpliciter se ipsum novit, et uni
Abbreviated transcription (Latin):
digentia. Ratio hec ẽ mee cecitatis.
ñ claritatis illius ñ assumentis u̾¬
bi. s assumpti sp̃s. Ego indigebam.
ut et hec nat᷑e mee pars u̾bo uniret᷑¬
⁊ sic clarificate indeo portionis me¬
rita. unu̾sos ꝑfidem refluerent.
Omnes nos mediante consub̾ali no¬
stro reformam᷑ inxͦ: accedentes ꝑfidem
ad ip̃m. Et iõ totumoportebat assu¬
mꝰ ut gr̃a refunderetur intotum: qr
corruptio fermentauerat totum.
commutabił ẽ. nͨ pot̾ conu̾ti ĩ aliã.
nec inse sint aliam conu̾ti. Non
ualet in aliamex se difice̾: defectꝰ
siqͥdem illi foret oĩs mutatio: nͨ ma¬
gis inulã alia ꝓficere pot̾. Non con¬
mutare. s cõmunicare illa possumꝰ:
itaq naturis istis sua cuiq tam inte¬
gritas: quam ꝓpͥctas. Consequent̾
etiam competentes his comprehen¬
siones et affectus. ⁊ contemplatio¬
nes ⁊ beatitudines imꝑmite st̃
⁊ distinte: ⁊ disferentes ⁊ munerabilos

Expanded text:
digentia. Ratio haec est meae caecitatis, digentia. Ratio haec est meae caecitatis, non claritatis illius: non assumentis Verbi sed assumpti spiritus. Ego indigebam, ut et haec naturae meae pars Verbo uniretur, et sic clarificatae in Deo portionis merita in universos per fidem refluerent. Omnes nos mediante consubstantiali nostro reformamur in Christo, accedentes per fidem ad ipsum. Et ideo totum oportebat assumi, ut gratia refunderetur in totum. quia corruptio fermentaverat totum. incommutabilis est: nec potest converti in aliam, nec in se sinit aliam converti. Non valet in aliam ex se deficere. Defectus siquidem illi foret omnis mutatio: nec magis in illam alia proficere potest. Non commutare, sed communicare illam possumusitaque naturis istis sua cuique tam integritas quam proprietas. Consequenter etiam competentes his comprehensiones, et affectus, et contemplationes, et beatitudines impermistae sunt, et distinctae, et differentes, et numerabiles
Abbreviated transcription (Latin):
pono eam et iterum sumo eã: aĩam
sensificantẽ donat: s ratiotinantem
tollit spm̃. Correxit in parte crrorem:
s non potuit longuis abegyptiis re¬
cedere tenebris. Non potuit tͥlui iter
conficere. Eccłie fides humanitatem
ñ solam constituit in xp̃o: nec dimidiã.
Utramq naturam: collocat inxp̃o.
Et quia diuina simplex ẽ. ⁊ distuictio¬
ne carens: in homine tͥplicem illã
quam ponit apłs distinctionẽ fatet᷑:
iᵈ est integrum corpꝰ. ⁊ aĩam ⁊ spm̃.¬
Alioqum ñ hominẽ quẽ reformatu¬
Pꝰ inse fu̾at: suscepit. Deniq ⁊ rõna¬
lis amime pars humane indiguit
maliatoris remedioq ignorantie
fuscata nubilo. ⁊ concupiscentie
suscensa igniculo. Utramq natu¬
ẽẽ. aliquid poterat. S u p̃e illumi¬
nat omnẽ hominẽ uenientẽ inhc̃
mundum. Quo gͦ consequenti a c̾a¬
to ⁊ illuminato indigeret lumeri
creans ⁊ illuminans: Nulla plane.
Ille non indiget: sed mea ẽ hec in¬

Expanded text:
pono eam, et iterum sumo eam, animam pono eam, et iterum sumo eam, animam sensificantem donat, sed ratiocinantem tollit spiritum. Correxit in parte errorem, sed non potuit longius ab Aegyptiis recedere tenebris. Non potuit tridui iter conficere. Ecclesiae fides humanitatem nec solam constituit in Christo, nec dimidiam. Utramque naturam collocat in Christo. Et quia divina simplex est et distinctione carens; in homine triplicem illam, quam ponit Apostolus, distinctionem fatetur: id est integrum corpus, et animam, et spAlioquin non hominem, quem reformaturus in se fuerat, suscepit. Denique et rationalis animae pars humanae indiguit mediatoris remedio: quia ignorantiae fuscata nubilo, et concupiscentiae succensa igniculo, utramque natusum aliquid esse poterat, sed ipse illuminat omnem hominem venientem in hunc mundum . Qua ergo consequentia creato et illuminato indigeret lumen creans et illuminans? Nulla plane. Ille non indiget, sed mea est haec in
Abbreviated transcription (Latin):
os. Consortes nature: par¬
ticipes grẽ. ꝑtransisti illos: et ꝑue¬
nisti ad dilectum. Quid ni iios ꝑ¬
transeat: qui ⁊ ip̃i ꝑtransirent qͣi
sumꝰ nisi indilecto suostarent. In¬
uenisti dilectum: ⁊ inuenisti illũ
unctũ oleo sp̃s. p̾consortib suis. ꝑ¬
pendisti millo iurtutũ pͥuilegia q̃¬
dam: inconsimili natura. Inuenisti fcãm
eius aĩam quedam habere dona singła¬
rit̾. quedam excellent᷑. Iõ ꝑtransisti il¬
los: quia illum p̾tulisti. ⁊ paululũ ꝑtnͣ¬
sisse te dicis quia ꝯsid̾atio tua in hac p̾¬
latione numdũ recessit agn̾is eusdem
dcaunone. S ñ quid hic subsistes: In
ult̾iora et altiora ex hoc gradu urgenda
ẽ ꝓfectio: ꝑtingendum infinem. Sapi¬
entia enĩ attingit a fine in finem. De
o gradũ conferat: hunc tollit. Tantũ
carnem u̾bo copulat in xp̃o: aĩam
negat. Aut si hanc non audet ꝓpt̾ eui¬
dens ipsiꝰ xp̃itestimoniũ dicentis.
nemo tollit a me aĩam meã. s ego

Expanded text:
os: consortes naturae, paros: consortes naturae, participes gratiae. Pertransisti illos, et pervenisti ad Dilectum. Quidni illos pertranseas, qui et ipsi pertransirent quasi fumus, nisi in dilecto suo starent? Invenisti Dilectum, et invenisti illum unctum oleo Spiritus prae consortibus suis. Perpendisti in illo virtutum privilegia quaedam in consimili natura. Invenisti sanctam ejus animam quaedam habere dona singulariter, quaedam excellenter. Ideo pertransisti illos, quia illum praetulisti; et paululum pertransisse te dicis, quia consideratio tua in hac praelatione nondum recessit a generis ejusdem communione. Sed nunquid hic subsistes? In ulteriora et altiora ex hoc gradu urgenda est profectio, pertingendum in finem. Sapientia enim attingit a fine in finem Sapo gradum conferat, hunc tollit. Tantum carnem Verbo copulat in Christo, animam negat: aut si hanc non audet propter evidens ipsius Christi testimonium dicentis: Nemo tollit a me animam meam, sed ego
Abbreviated transcription (Latin):
riar grams Oculus ñ uidit beatissi¬
ma aĩa xp̃i preter te:mun̾a q̃ diui¬
nitꝰ collata sunt inte. Iõ angłic. sp̃s
deficientes incomp̃hensione ñ desi¬
nunt ab admiratione: et qͣi nescien¬
tes. s stupentes in laudẽ supͣ positã
erũpunt. Qͥsẽ iste sic formosus insto¬
la suã. gradiens inmultitudine for¬
titudins sue: Hane consid̾ans iur
tutum p̃rogatuã indilecto iure spõ¬
sa custodes ꝑtransisse se dicit. ⁊ pau¬
lulum ꝑtransisse: quia sic meo sin¬
głarem mirat᷑ gram̃: ut tñ commu¬
nẽ constituat naturã: beatamq
illam xp̃i animam c̃ẽ cum reliquis
eiusdẽ quide generis: s differentis. ex¬
cellentisq uirtutis. Parabam ad¬
huc aliũ uob̾ ex plicare transitum:
s qd̾ mat̾ia oportune suggerit. uł
magis exigit: sermo refugit iam
urgens adexitum. Nosinterim ad
ex hoc gradu cumocium dabitur:
ad altiora transeamus misteria
osponsa custodes tuos:
consortes ⁊ participes su¬

Expanded text:
riar gratiam? Oculus non vidit, beatissiriar gratiam? Oculus non vidit, beatissima anima Christi, praeter te munera quae divinitus collata sunt in te. Ideo angelici spiritus deficientes in comprehensione, non desinunt ab admiratione: et quasi nescientes, sed stupentes in laudem supra positam erumpunt, Quis est iste sic formosus in stola sua, gradiens in multitudine fortitudinis suae? Hanc considerans prtivam virtutum in dilecto, jure sponsa custodes se pertransisse dicit, et paululum pertransisse: quia sic in eo singularem miratur gratiam, ut tamen communem constituat naturam, beatamque illam Christi animam esse cum reliquis ejusdem quidem generis, sed differentis excellentisque virtutis. Parabam adhuc alium vobis explicare transitum: sed quod materia opportune suggerit, vel magis exigit, sermo refugit jam urgens ad exitum. Nos interim ad ex hoc gradu, cum otium dabitur, ad altiora transeamus mysteria sponsa Domini, custodes tuos, consortes et participes su
Abbreviated transcription (Latin):
minib. Qͥd ni unctꝰ sit p̾illis oleo
grẽ. qͥ ñ sicut alii partiupatione.
s ꝑ sonali unione uberrime illi
consertꝰ ẽ. oliue: ex qua unctio oĩs
emanat : An ñ tibi uelud oliua ui¬
det᷑ ueritas. et u̾bumd̾i. cuiꝰ unctio
docet nos de omnib: cuiꝰ mollitz
sunt sermones suꝑoleum. cuius
unguentũ effusum nomenẽ: Huic
oliue ꝑsonali unione consertꝰ con
dicionis non corruptionis nr̃e o¬
least̾ ut sic dicam. ⁊ pinguelins
illuis factꝰ particeps: quid sumi¬
nis quid dulcedinis. quid suauita
qm quod exp̾ssit inactu. Deniq ad
oĩa uͥtutis indicia dic̾e potes. ole¬
um effusum nom̃ tuũ: absq eo qd̾
intrinsecꝰ latet. Necenim consen¬
taneumẽ. ut qmlibet mirificũ
foris opꝰ: aĩe illiꝰ uirtutes exequet.
Non possũ dñe q̃ in ꝓspectũ sunt o
pera tua comp̃hendere: conforta¬
ta enum sunt ⁊ queo estimare illa:
⁊ eã q̃ intͥnsecꝰ latet. qͦ nam mͦ expe¬

Expanded text:
minibus. Quidni unctus sit prae illis oleo minibus. Quidni unctus sit prae illis oleo gratiae, qui non sicut alii participatione, sed personali unione uberrimae illi consertus est olivae, ex qua unctio omnis emanat? An non tibi velut oliva videtur Veritas et Verbum Dei, cujus unctio docet nos de omnibus, cujus molliti sunt sermones super oleum, cujus unguentum effusum nomen est? Huic olivae personali uniditionis, non corruptionis nostrae oleaster, ut sic dicam, et pinguedinis illius factus particeps. 9. Quid luminis, quid dulcedinis, quid suavitatquam quod expressit in actu. Denique ad omnia virtutis indicia dicere potes, Oleum effusum nomen tuum; absque eo quod intrinsecus latet . Nec enim consentaneum est, ut quamlibet mirificum foris animae opus illius virtutes exaequet. 25 Non possum, Domine, quae in prospectu sunt, omnia opera tua comprehendere. Confortata enim sunt, et nequeo aestimare illa: et eam quae intrinsecus latet quonam modo expe
Abbreviated transcription (Latin):
noua tibi admirationis materia
exurgit. Satis in illis exercitatꝰ
fiu̾s: hic tt̾m adstupendum excita¬
musterio dominici corporis mu¬
tat᷑ mat̾ies. et species seruatur: pͥ¬
stina manet forma. s noua gr̃a.
ne: qd̾ carnis dñice sub̾a in aliena
specie sumpta scĩfic̃õnis uͥtutẽ aĩe
ꝯfert: ⁊ sp̃ualem emundat sub̾am
inmist̾io altaris ĩmaculata caro.
Nouũ quidẽ ⁊ supͣ reliquorum u¬
inesfabilem mutationẽ ⁊ exmisti¬
ca consecratione et u̾bi uiuentis
copulationẽ ħ uuuficateix gr̃a
incarnem xͥ redundat. Caro enaĩ
ñ ꝓdest quicquã s sp̃s est qui ui¬
uificat: sacͦ¬
sc̃e carni con¬
ferens in
to spũalem
esficatiam ad iuuificandos tanti par¬
ticipes mist̾ii. Formosus gͦ in stola.
hoc ẽ incarne sua: s młto formosior
in assumpto spũ qͥ utiq carne pre¬
stantior quia u̾bo iucinorum. Et
in hoc sp̃u unctum eum intellige
hominũ setiam p̾angłorum ag¬

Expanded text:
nova tibi admirationis materia inde nova tibi admirationis materia inde exsurgit. Satis in illis exercitatus fueris: hic iterum ad stupendum excitamysterio Dominici corporis mutatur materies, et species servatur? Pristina manet forma, sed nova gratia, ne quod carnis Dominicae substantia, in aliena specie sumpta, sanctificationis virtutem animae confert, et spiritualem emundat substantiam in mysterio altaris immaculata caro. Novum quidem, et supra reliquorum uineffabilem mutationem, et ex mystica consecratione et Verbi viventis copulatione haec vivificatrix gratia in carnem Christi redundat. Caro enim non prodest quidquam, sed spiritus est qui vivificat , sacrosanctae carni conferens in to spiritualem efficaciam ad vivificandos tanti participes mysterii. Formosus ergo in stola, hoc est, in carne sua; sed multo formosior in assumpto spiritu, qui utique carne praestantior, quia Verbo vicinior. Et in hoc spiritu unctum eum intellige hominum, sed etiam prae angelorum ag
Abbreviated transcription (Latin):
serenitatẽ mentis: ⁊ mutui suauita¬
tẽ amoris. Iocunda ꝯtẽplat̾o: contueri
ꝑpetuitatem existentie: puritatem
uitelligentie. scientie ꝓfunditatem
Cum etiam humilitatem in obedien¬
tia: tranquillitatẽ indiligentia:
facultatem inefficatia. Omnes tñ
ꝑtransi: u ntuere quantꝰ sit qui in¬
gredit᷑ ad saluandas gentes. Quẽ
ingredientẽ in orbem t̾re. angłice
laudes inducunt: et tͥumphaliter
regredientẽ cum admirationis cã¬
tico reducunt: Quis ẽ iste qͥ uenit
de edon. tinctis uestib debosra: Iste
formosus instola: utiq carnis sue.
Iure qͥdem formosꝰ in illa: que sine
commixione concepta ẽ. et de uir¬
giuitate nata ẽ: ⁊ ab omni ñ mo¬
do corruptione. s etiam corruptio¬
nis fomite ummunis conseruata
ẽ. et insepulchro dissoluta ẽ. ñ et
die teio resuscitata quadragessimo
incelum assumpta: omnidie. qd̾
suꝑ onsia mirandũ ⁊ amandum.
ut salutis cẏbum credentib pro¬
posita. Quis ñ ad singła ista miret᷑

Expanded text:
serenitatem mentis, et mutui suavitatem amoris. Jucunda contemplatio contueri perpetuitatem existentiae, puritatem intelligentiae, scientiae profunditatem: tum etiam humilitatem in obedientia, tranquillitatem in diligentia, facultatem in efficacia. Omnes tamen pertransi, et intuere quantus sit iste qui ingreditur ad salvandas gentes. Quem ingredientem in orbem terrae angelicae laudes inducunt, et triumphaliter regredientem, cum admirationis cantico reducunt: Quis est iste qui venit de Edom, tinctis vestibus de Bosra? iste formosus in stola , utique carnis suae. 7. Jure quidem formosus in stola sua, quae sine commistione concepta est, et de Virgine nata est, et ab omni non modo corruptione, sed etiam corruptionis fomite immunis conservata est, et in sepulcro dissoluta non est, et die tertia resuscitata, quadragesima in coelum assumpta, omni die quod super omnia mirandum et amandum in salutis cibum credentibus proposita. Quis non ad singula ista miretur
Abbreviated transcription (Latin):
Tenuisti inquit manũ dexterã meã:
et inuoluntate tua deduxisti me.
Teniusti ne ꝑgerẽ indefectum: de¬
duxisti. inmultiplicẽ ꝓ fectum. Inuo¬
limntate tua deduxisti .u. in uoluntate que
ate ẽ. et q̃ sccłm te ẽ. Inuoluntate q̃ mag̃

Expanded text:
Tenuisti, inquit, manum dexteram meam, Tenuisti, inquit, manum dexteram meam, et in voluntate tua deduxisti me . Tenuisti ne pergerem in defectum, deduxisti in multiplicem profectum. In voluntate tua deduxisti me; id est in voluntate quae a te est, et quae secundum te est. In volu
Abbreviated transcription (Latin):
cere ⁊ desuescere. ñ tam expoliari sit
quam ex coriari. Incuiꝰ rei indicium:
forte institutio legis ꝯtinet hostie pel¬
lem abstrahi. Nam e regione quod
stricta sacerdos indui iubetur line¬
a: ueritatis te uult illuis q̃ de terra
orta ẽ habitu arcius astringi. ut ꝑ
se castimonie et puritatis. ⁊ in nocen¬
cie tibi uͥtꝰ inhereat. ⁊ agglutinet᷑
tibi. S ⁊ omnia sacerdotis in du¬
menta uł cathenuł uł balteis uł
uicdis astricta. et colligata sibi iuilt
ẽẽ lex: ut cum indueris dnm̃ nrm̃ ie
mĩe. benignitatẽ. caritatẽ. ⁊ reliqͣs
te fide memorit̾ nestieris et contem¬
plande i̾tatis iniiscerau̾is affectũ:
oĩa tibi coaptent᷑ i cohereant. ⁊ con¬
stricta sunt. nich̾q cura te uagari.
et fluctuare possit. ⁊ temptationiᷤᷤ
uł dissolutionis uento follicare.
Qui se tali urtutis uestierit habi¬
tu. ut ei innaturam u̾sa uideant᷑:
non ego hunc tam teneri qͣm dixerĩ.

Expanded text:
cere et desuescere, non tam exspoliari sit, cere et desuescere, non tam exspoliari sit, quam excoriari. In cujus rei indicium, forte institutio legis continet hostiae pellem abstrahi . 3. Nam e regione, quod stricta sacerdos indui jubetur linea; Veritatis te vult illius quae de terra orta est, habitu arctius astringi, ut per se castimoniae et puritatis et innocentiae tibi virtus inhaereat, et agglutinetur tibi: sed et omnia sacerdotis indumenta, vel catenulis, vel balteis, vel vittis astricta et colligata sibi vult esse lex : ut cum indueris Dominum nostrdiae, benignitatem, charitatem, et reliquas te fide memoriter vestieris, et contemplandae veritatis invisceraveris affectum; omnia tibi coaptentur et cohaereant, et constricta sint, nihilque circa te vagari et fluctuare possit, et tentationis vel dissolutionis vento follicare. Qui se tali virtutis vestierit habitu, ut ei in naturam versa videatur, non ego hunc tam tenere quam teneri dixerim.
Abbreviated transcription (Latin):
cũ ista inuen̾is. tene affectu. tene stu¬
dio. Quod intelligentia inueneris.
diligentia tene. ⁊ retineꝰ ut sic dicam
renitentes uͥtutes. ⁊ iubricas species.
arciori tͥ astringe amplexu: donec
uice u̾sa ultro tibi inhereant ⁊ am¬
plexent᷑ te gratis: et sine studii tui la¬
bore te teneant:nec sinant uel lon¬
guis abscedere. uł auitiꝰ ab ẽẽ. Et si
qnͣdo declines ad officia humane ne¬
cessitatis. ibite insectentur: ⁊ reuocent.
et abeipiant ad se: ut si ñ possint as¬
sidue studium semꝑ habeant obli¬
gatum affectum. Nam ñ nulla mi¬
chi uidetur distinctio: tu ne teneas
nearis ab ip̃o. Ama iniquit sap̃iam:
et amplexabitur te. Deniq et dequi¬
bdam ar̃. quod tenuit eos suꝑbia.
cato obligauit iuncło: Hoc enimẽ
quod sequit᷑. Oꝑsunt iniquitate et
impietate sua: ut non facise euoluere
et explicare abilla se possint. Et ut
amplius dicam. quasi cute quadam.
sic aliqui praua oꝑti. ⁊ inuolita sunt
consutudine uiciorum: ut illã dedis¬

Expanded text:
cum ista inveneris, tene affectu, tene studio. Quod intelligentia inveneris, diligentia tene, et retine, ut sic dicam, renitentes virtutes, et lubricas species arctiori tibi astringe amplexu, donec vice versa ultro tibi inhaereant, et amplexentur te gratis, et sine studii tui labore te teneant, nec sinant vel longius abscedere, vel diutius abesse. Et si quando declines ad officia humanae necessitatis, ibi te insectentur et revocent, et arripiant ad se, ut si non possint assidue studium, semper habeant obligatum affectum. Nam nonnulla mihi videtur distinctio, an tu teneas nearis ab ipso. Ama, inquit, sapientiam, et amplexabitur te . Denique et de quibusdam dicitur, quod tenuit eos superbia. cato obligavit vinculo? Hoc enim est quod sequitur, Operti sunt iniquitate et impietate sua : ut non facile evolvere et explicare ab illa se possint. Et ut amplius dicam, quasi cute quadam, si aliqui prava operti et involuti sunt consuetudine vitiorum, ut illam dedis
Abbreviated transcription (Latin):
tationis. Nulla tunc erit necessi¬
tas inaltum fodere: nullus labor
uł purgare puteos quos phylistei
repleuerint.uł ꝓpugnare ne re¬
pleant. Hic ille labor exigitur:
ñ inde excluditur. Quod gͦ dicit
ñdimittam illũ studium pollice¬
ri uidetur ⁊ diligentiam ut semꝑ
sollicita sit quoadusq plene pos̾¬
sit ẽẽ. secura ne sibi elabatur de
reliquo dilectus suus dñs ih̃e:
qui uiuit ⁊ regnat ꝑ omĩa secula
seculorum. Amen.

Expanded text:
tationis. Nulla tunc erit necessitationis. Nulla tunc erit necessitas in altum fodere, nullus labor vel purgare puteos, quos Philistaei repleverint , vel propugnare ne repleant. Hic ille labor exigitur, nam inde excluditur. Quod ergo dicit: Non dimittam illum; studium polliceri videtur et diligentiam, ut semper sollicita sit, quoadusque plene possit esse secura: ne sibi elabatur de reliquo dilectus suus Dominus Jesus, qui vivit et regnat in saecula saeculorum. Amen.
Abbreviated transcription (Latin):
nifesta p̾fumptio: quia uicina ul¬
tio. Au̾tisti inquit faciẽ tuã a me.
et fõs sum conturbatꝰ. Cum sit gͦ
in hac carne facił casus ⁊ freqñs
impulsᷤ. citus lapsus icertꝰ labor.
quomͦ ñ uidebunt᷑ p̾sumptionis.
et nimis ꝓmptule deuotionis c̃ẽ
hec sponse u̾ba non dimittam illũ:
Quis em̃ ħ meodẽ statu hic ꝑ ma¬
nere poterit: p̾sertim ulo subtillis¬
sime contemplationis. qͥ iuix artin¬
gi pot̾ tenussimo mentis ictu : for¬
te ergo u̾ba hec ñ securitatẽ. s sol¬
licitudinẽ sonant: nec enĩ securi¬
tas cẽ pot̾ donec introdux̾it dilec¬
tum indomum matͥs sue ⁊ incubi¬
culũ genitͥcis sue. Nonerit tũc re¬
ti. nendi solluitudo: quia erit cer¬
titudo manendi. In illo felicitatiᷤᷤ
statu absq studii nr̃i usu ⁊ disci¬
pline custodia: ultro nob̾ affluent
immo intrinsecꝰ de quodam in ex¬
austo anime uent᷑ flumina flu¬
ent aque iuue. et indefesse delec¬

Expanded text:
nifesta praesumptio, quia vicina ulnifesta praesumptio, quia vicina ultio. Avertisti, inquit, faciem tuam a me, et factus sum conturbatus. Cum sit ergo in hac carne facilis casus, et frequens impulsus, citus lapsus et certus labor; quomodo non videbuntur praesumptionis et nimis promptulae devotionis esse haec sponsae verba: Non dimittam illum? Quis enim hic in eodem statu permanere poterit, praesertim illo subtilissimae contemplationis, qui vix attingi potest tenuissimo mentis ictu? Forte ergo verba haec non securitatem, sed sollicitudinem sonant. Nec enim securitas esse potest, donec introduxerit dilectum in domum matris suae, et in cubiculum genitricis suae. Non erit tunc retinendi sollicitudo, quia erit certitudo manendi in illo felicitatis statu: absque studii nostri usu et disciplinae custodia ultro nobis affluent, imo intrinsecus de quodam inexhausto animae ventre flumina fluent aquae vivae et indefessae delec
Abbreviated transcription (Latin):
concupiui desiderare. Bona talis
uoluntas. s ñ dum placens: uista.
s ñdum iocunda. Inuoluntate tua
deduxisti me. in illa que blando
constat bom ipsus gustu: nͨ dm̃
ut sic dicã pigra nitit᷑ ratione. quã
ipsiuis ꝑia boni oblectatione. Te
nui nec dimittam illam: donec
mee. ⁊ incubieulum genitͥcis mee
Multo planior uideret᷑ sensus: si
ita dixisset. non dimittam illum.
cum introduxero indomũ matris
mee: illius scił q̃ sursũ ẽ. ierłm ce¬
lestis que ẽ mat̃ omim nr̃m. Nam
ante illud tempꝰ. omnia hic incer¬
ta sunt: ⁊ int̾ spem ⁊ metum fluc¬
tuant. ⁊ pendulo nitiuit᷑ gradu
Et que erit certitudo de gr̃a mu
tabił est natura: Deniq ⁊ ille ait.
Ego dixi in habundantia mea:
non mouebor met̾num. Auertisti
faciem tuam ame: ⁊ factus sum
conturbatus Anñ tibi similia di¬
xisse uident᷑ psalmista ⁊ sponsa:
Quid enim alud ẽ. ñ mouebor
in et̃num: quam qd̵ hic ponit᷑. ñ
dimittam illum: S ibi quidem ma¬

Expanded text:
Concupivi desiderare . Bona talis voluntas, sed nondum placens; justa, sed nondum jucunda. In voluntate tua deduxisti me. In illa quae blando constat boni ipsius gustu: nec tantum, ut sic dicam, pigra nititur ratione, quam pia boni ipsius oblectatione. 4. Tenui, nec dimittam illum, donec meae, et in cubiculum genitricis meae. Multo planior videretur sensus si ita dixisset: Non dimittam illum cum introduxero in domum matris meae, illius scilicet quae sursum est Jerusalem coelestis, quae est mater omnium nostrum. Nam ante illud tempus omnia hic incerta sunt, et inter spem et metum fluctuant, et pendulo nituntur gradu. Et quae erit certitudo de gratia, dum mutabilis est natura? Denique et ille ait: Ego dixi in abundantia mea, Non 30 movebor in aeternum. Avertisti faciem tuam a me, et factus sum conturbatus . An non tibi similia dixisse videntur Psalmista et Sponsa? Quid enim aliud est, Non movebor in aeternum, quam quod hic ponitur, Non dimittam illum? Sed ibi quidem ma
Abbreviated transcription (Latin):
pterito: hodier no que sunt
iuitutis aptemus de scripturis scĩs¬
Etiam deanna legit᷑ c̃ intente ꝓfuso¬
ꝙ exoraret affectu: quod ñ sunt uultꝰ
eius amplius indiu̾sa mutati. Uultꝰ
animi int̾pres ẽ. ⁊ abintimo affec¬
tu habitum trahit: ideo ab eius cõ¬
stantia int̾ioris q̃ in anima ẽ. ꝑ se¬
uerantie ducttur aigumentum. N
sunt uultꝰ euis in diu̾sa mutati:
qr nicħ ĩminutũ ẽ desiderii semel
concepti. Et quid aliud sonat qd̃
dicit ñ dimittã illum: nͥ ñ muta¬
bo indiu̾sa uultũ. ⁊ intuitũ men¬
tis. alio ñ du̾tam ab ip̃o: S et apłs
simile quid hortat᷑. Sine int̾missi¬
esse apłs: or̃onẽ gr̃ãrum actionem
et gaudium in adño. S quis ista ip¬
so m̃tis habitu afsectui animi indefes¬
so explere suficiat: nͥ cui dice ꝑ mis¬
sum ẽ. quis nos suꝑabit a contem¬

Expanded text:
: hodierno quae sunt virtutis aptemus de Scripturis sacris. De Anna legitur, cum intente profusoque exoraret affectu, quod non sunt vultus ejus amplius in diversa mutati . Vultus animi interpres est, et ab intimo affectu habitum trahit. Ideo ab ejus constantia, interioris quae in anima est, perseverantiae ducitur argumentum. Non sunt vultus ejus in diversa mutati, quia nihil imminutum est desiderii semel concepti. Et quid aliud sonat quod dicit: Non dimittam illum; nisi, Non mutabo in diversa vultum, et intuitum mentis alio non divertam ab ipso? Sed et Apostolus simile quid hortatur, Sine intermissistolus: orationem, gratiarum actionem, et gaudium in Domino. Sed quis ista ipso mentis habitu, et affectu animi indefesso explere sufficiat, nisi cui dicere permissum est. Quis nos separabit a contem
Abbreviated transcription (Latin):
ego paro rõnem. p̾t rõnalis con¬
templationẽ creature sursum
ascendenti. pͥmo se statun gradu
diuina offert. et occurrit natura:
nulliusq alteruis p̾stantioris na¬
ture int̾ ponitur distinctio. Nõ
enim ualet int̾ ymaginem et u̾¬
uno. inferius altero. Quod enim ue¬
ritas ñ est quo modo ꝓximuis acce¬
dit ad eam: quam ut ipsius simula¬
crum. ⁊ caract fit: In quo gͦ attendit᷑
inrationali spũ: ea que ad diuinam
ẽ. naturam ymago: Primo quid̃ io¬
co. quia ẽ. ueritatis ⁊ uisticie capax :
hic michi distincta sunt. idẽ. capa¬
cem eẽ. boni sumini. ip̃m hr̃e. et
ip̃m eẽ. ymago atcenditur in pͥmo:
similitudo in scd̾o ueritas intercio.¬

Expanded text:
ego paro rationem. Post rationalis conego paro rationem. Post rationalis contemplationem creaturae sursum ascendenti primo se statim gradu divina offert et occurrit natura, nulliusque alterius praestantioris naturae interponitur distinctio. Non enim inter imaginem et veri, superius uno, inferius altero. Quod enim veritas non est, quomodo proximius accedit ad eam, quam ut ipsius simulacrum et character sit? In quo ergo attenditur in rationali spiritu ea, quae ad divinam est naturam imago? Primo quidem loco, quia est veritatis et justitiae capax. hic mihi distincta sunt, id est, capacem esse boni summi, ipsum habere, et esse ipsum. Imago attenditur in primo, similitudo in s
Abbreviated transcription (Latin):
Paululum cum ꝑtransissem illoᷤ.
inueni quam diligit anima
mea. S quo modo aptabimus il¬
lud. quod ponit᷑ scił paululumͤ
Iestimabilitur prerogat omni cã¬
ture diuina maiestas: et quasi ui¬
cina et familiaris sit dicis. cum ꝑ¬
transissem illos paululum inueni
quem diligit anima mea.Deniq
chaos magnum firmamentum ẽ.
int̾ nrãm et ipsuis naturam. Qͣle
queris chaos: utiq in anitatis no¬
chilum ⁊ inane reputate sũt ei. Iu¬
re inanis reputatur nr̃a sub̾a:
se drͣ illa plenitudo. Qͤ gͦ poterit
assignari conuenientia. ⁊ uicimi¬
tas in anis cum solido: nichili eũ
immenso: Qua gͦ rõne dicit pau¬
lulum. cum ꝑtransissem inue
ni quem diligit anima mea: An
forte pennigera ẽ. caritas: ⁊ p̾peti
uolatu ardentis desiderii. interi¬
acens hoc de quo loquimur pret̾¬
uolat uacuum: utiq sic assenti¬
or. Nam amare. lam tenere ẽ.
⁊ iam assimilari. ⁊ uniriẽ. Qͥd ni
cum d̾s caritas sit: S aliam hic

Expanded text:
Paululum cum pertransissem illos, Paululum cum pertransissem illos, inveni quem diligit anima mea. Sed quomodo aptabimus illud quod ponitur, scilicet, paululum? Inaestimabiliter praerogat omni creaturae divina majestas, et quasi vicina et familiaris sit, dicit: Cum pertransissem illos paululum, inveni quem diligit anima mea. Denique chaos magnum firmatum est inter nostram et ipsius naturam. Quale quaeris chaos? Utique inanitatis nohil et inane reputatae sunt ei . Jure inanis reputatur nostra substse dicitur illa plenitudo. Quae ergo poterit assignari convenientia et vicinitas inanis cum solido, nihili cum immenso? Qua ergo ratione dicit: Paululum cum pertransissem illos, inveni quem diligit anima mea? An forte pennigera est charitas, et praepeti volatu ardentis desiderii interjacens hoc, de quo loquimur, praetervolat vacuum? Utique sic assentior. Nam amare, jam tenere est; etiam assimilari et uniri est. Quidni, cum Deus charitas sit? 7. Sed aliam hic
Abbreviated transcription (Latin):
ñ fit: s ẽ et ex et̾noẽ. Hoc modo in
unamentẽ. quis neget multas
scĩas eẽ. inquam intelligit multa ᷤᷤ
comprehensiones cẽ: quamuis
una sit mentis usque comp̾hen¬
Ait ⁊ uidec. ⁊ unum lumen illu¬
minans. ut comprehendere
intelligentis: nam hoc ip̃m in¬
delligere.⁊illiminari. ⁊ scire est.
Quis itaq ñ iudeat quamuis nͥ
subtilissime ñ discernatur. ꝓpt̃
ñ nullam similitudinẽ: quis in¬
qmͣ ñ uideat differre irt̃ se lum̃
ꝑ quod illuminatio fit. ullumina¬
tionem que ꝑ lumei fit. inquouiᷤᷤ
illuminato s Alt̾m enim ẽatumẽ:
alt̾m creans. alterum illuminatũ:
alt̾m illuminans. Nec pot̃ eentia¬
liter ẽẽ eadem sapĩa que fit ꝑ gra
illa que nata ẽ. ab et̾nitate. Si hec
distinxisti indilecto osponsa et
ab his que uixta statum huma¬
ne substantie in illo sunt uirtu¬
tes. ad u̾bi ꝑtransisti deuitias:
tunc iure ⁊ excellenter dic̾e potes.

Expanded text:
non fit, sed est, et ex aeterno est. Hoc modo in non fit, sed est, et ex aeterno est. Hoc modo in una mente quis neget multas scientias esse, in qua intelligit multas comprehensiones esse, quamvis una sit mentis vis quae comprehendit et videt; et unum lumen illuminans, ut comprehendere intelligentis. Nam hoc ipsum intelligere, et illuminari, et scire est. Quis itaque non videat: quamvis nisi subtilissime non discernatur propter nonnullam similitudinem: quis, inquam, non videat differre inter se lumen per quod illuminatio fit, et illuminationem quae per lumen fit in quovis illuminato? Alterum enim creatum est, alterum creans; alterum illuminatum, alterum illuminans. Nec potest essentialiter esse eadem sapientia quae fit per gratilla quae nata est ab aeternitate. 6. Si haec distinxisti in Dilecto, o sponsa, et ab his quae juxta statum humanae substantiae in illo sunt virtutes, ad Verbi pertransisti divitias, tunc jure et excellenter dicere potes:
Abbreviated transcription (Latin):
uidere possint. ideo multiplex lu¬
men ẽ. qd̃ ⁊ uisa illuminat. ec ui¬
dentib lucet. Quid ergo: Dicemus
unã ⁊ eandem ẽẽ. scsam anime ih̾u
cum u̾bo. immo omniũ rõnalium
spũum ⁊ inter se ⁊ cum dei uerbo
unam cẽ. sapientiam. quia d̾i uer¬
bum: Iam gͦ de sola anima iħu
ñ erit hec disceptatio. Et nullus iã
erit nob̾ exitus adtuendam suꝑiꝰ
positam diu̾sitatem scientie int̾
u̾bum ⁊ animam iħu: Et quomꝰ
patebit excitꝰ: cum hoc modo om¬
nium una ꝯumcatur sapientia
quia unum lum̃ qd̃ illuminat õs:
An forte quia diu̾so modo illumina¬
tio fit. etiam diu̾se int̾ se illumina¬
tiones sunt. ⁊ abeo ꝑ quod fiunt
lumine disferunt: Ita etiam in
animis rõnalib. ⁊ diuinitꝰ illu¬
minatis. ⁊ lum̃ qͦ illuminart᷑. et
ip̃a illuminatio que ꝑ lum̃ fit. ab
inuicem discernent᷑. Nam illumi¬
natio quidem fit in illuminato.
et ex temꝑe fit: lumen autẽ ipsum

Expanded text:
videre possint, ideo multiplex luvidere possint, ideo multiplex lumen est, quod et visa illuminat, et videntibus lucet. Quid ergo? dicemus unam et eamdem esse scientiam animae Jesu cum Verbo, imo 27 omnium rationalium spirituum, et inter se, et cum Dei Verbo unam esse sapientiam, quia Dei Verbum? Jam ergo de sola anima Jesu non erit haec disceptatio: et nullus jam erit nobis exitus ad tuendam superius positam diversitatem scientiae inter Verbum et animam Jesu. Et quomodo patebit exitus, cum hoc modo omnium una convincatur sapientia, quia unum lumen quod illuminat omnes? An forte quia diverso modo illuminatio fit, etiam diversae inter se illuminationes sunt, et ab eo per quod fiunt lumine differunt: ita etiam in animis rationalibus, et divinitus illuminatis, et lumen quo illuminantur, et ipsa illuminatio quae per lumen fit, ab invicem discernentur? Nam illuminatio quidem fit in illuminato, et ex tempore fit: lumen autem ipsum
Abbreviated transcription (Latin):
añ euumẽ. non multe nec uarie. et
diu̾se sapĩe. s una sola ⁊ inuaria¬
bił est : Questio hec ñ iam circa unã¬
iħu domini solam restringit᷑ am¬
mamꝰ s se dilatat adomnes. que
alicuiꝰ sunt partisipes sapĩe. ut simi¬
liter queri posut. anomnes unam
hant cum u̾bo dei sapientiam :
immo ante omnes aliam ñ hãnt.
qmͣ ip̃m dei u̾bum sapientiã. Qd̃ si
itaẽ: una iam ⁊ indiuisa erit omntũ
sap̃ia. Et qua rõne drͣ omnis. si non¬
nisi una ẽ : Quid si ideo numerose
numerositatem hñtiũ etiã: Nam ⁊
una dr̃ fides. ꝓpter unam rem cre¬
ditam: cum tñ cuiq sit sua. Qre
gͦ una res ñ dicat᷑ numerose cum
tas respicientes. ñ ad ipsius mentiꝰ
ium. qua quisq scit om̃e qd̃ scit: et
unius multas ⁊ multorum dicimꝰ
dam unitatẽ sap̃ie quia hoc ñ ad ip̃am.
sed ad illa que sciunt᷑ ꝑ ip̃am. refert᷑
qd̾ dr᷑ om̃is. Neq eñĩ qr mlta sũt. q̃ il¬
lumĩant᷑ ut uideri possũt aut młti ut

Expanded text:
aevum est? Non multae nec variae et diversae sapientiae, sed una sola et invariabilis est. 5. Questio haec non jam circa unam Domini Jesu solam restringitur animam, sed se dilatat ad omnes quae alicujus sunt participes sapientiae: ut similiter quaeri possit, an omnes unam habeant cum Verbo Dei sapientiam, imo an omnes aliam non habeant quam ipsum Dei Verbum sapientiam. Quod si ita est, una jam et indivisa erit omnium sapientia. Et qua ratione dicitur omnis, si nonnisi una est? Quid, si ideo numerose numerositatem habentium eam? Nam et una dicitur fides, propter unam rem creditam, cum tamen cuique sit sua. Quare ergo una res non dicatur numerose, cumtas respicientes, non ad ipsius mentis vim, qua quisque scit omne quod scit; et unius multas, et multorum dicimusdam unitatem sapientiae: quia hoc non ad ipsam, sed ad illa quae sciuntur per ipsam, refertur quod dicitur, omnis. Neque enim quia multa sunt, quae illuminantur ut videri possint, aut multi ut
Abbreviated transcription (Latin):
suꝑemin̾e dicamus ñ erit a fide
alienum: s omnino congruũ
dignitati eius ꝑsone. Et enim si
minoratus ẽ. ꝑaulominus ab an¬
głis ꝓpter partem qua indictus
sa ꝑtranse: nam ⁊ illicustodes tui. ⁊
curatores tui sunt: qͥ dicunt inꝓpħa.
Curauimus babilonem: ⁊ ñ ẽ sanata
Hos inquam ꝑtransi: ⁊ indilecto tu¬
o pͥuilegii singularis dotes contem¬
płare. Illi administratorii sp̃s: ñ oꝑarii
salutis. Ip̃e uero magni ꝯsili angłs:
qui oꝑatꝰ ẽ. salutem in medio terre.
Propter quod dñs ałs illũ exaltauit:

Expanded text:
supereminere dicamus; non erit a fide supereminere dicamus; non erit a fide alienum, sed omnino congruum dignitati ejus personae. Etenim si minoratus est paulo minus ab angelis propter partem, qua indutus sa, pertransi. Nam et illi custodes tui, et curatores tui sunt qui dicunt in propheta: Curavimus Babylonem, et non est sanata . Hos, inquam, pertransi, et in dilecto tuo privilegii singularis dotes contemplare. Illi administratorii spiritus, non operarii salutis: ipse vero magni consilii Angelus, qui operatus est salutem in medio terrae. Propter quod et Deus exal
Abbreviated transcription (Latin):
nus patarcha abraham: enimerat
ille iustificans: s tantũ iustificatus
infide futuri. ꝑtransiit moyses. non
enimerat gratie dator: s legis lator.
et eius legis. que neminẽ aucit ad
ꝑ fectum. nec enim ex lege iusticia.
ꝑtransiit aaron. ꝑtransiit sacerdos:
et eisdem hostus quas indesinent̾
offerebat. non poterat mundare
conscentiam aboꝑib mortius ad
seruendum deo uiuenti. ꝑtransut
patͥarcha. pontifex ⁊ ppha: arido
tamanimo quam oꝑe.Immo et
illi inhoc saucio: saucii erant.
Solus ille samaritanus uerꝰ. uiso
omniũ. Ideo eccłie fidesonines ꝑtnͣ¬
sit: ꝑtingensad illum qui solus il¬
lam ꝑtransire non poterat: impo¬
nens iniumentum suum. ⁊ factꝰ
ip̃e iumentum. Et paululum ꝑtnͣ¬
sit. ut inueniat illum: quem sic
credit exortem corruptionis: ut
consortẽ predicet conditionis : sic
teatur participem nature. Qd̃
et sicelestes illos angłicos sp̃s cõ¬
tuitu scĩssime quam sortitꝰ ẽ. aĩe ip̃m

Expanded text:
triarcha Abraham: non enim erat ille justificans, sed tantum justificatus in fide futuri. Pertransiit Moyses: non enim erat gratiae dator, sed legislator, et ejus legis quae neminem ducit ad perfectum. Nec enim ex lege justitia. Pertransiit Aaron. Pertransiit sacerdos, et eisdem hostiis quas indesinenter offerebat, non poterat mundare conscientiam ab operibus mortuis ad serviendum Deo viventi . Pertransiit patriarcha, pontifex, et propheta arido tam animo quam opere; imo et illi in hoc saucio saucii erant. Solus ille Samaritanus verus viso omnium. Ideo Ecclesiae fides omnes pertransit, pertingens ad illum qui solus illam pertransire, non poterat, imponens in jumentum suum , et factus et ipse jumentum. Et paululum pertransit ut inveniat illum, quem sic credit exsortem corruptionis, ut consortem praedicet conditionis. Sic iteatur participem naturae. 6. Quod si et coelestes illos angelicos spiritus contuitu sanctissimae quam sortitus est animae, ipsum
Abbreviated transcription (Latin):
det: ornate figurat: distincte patit᷑ :
succuite ꝑtransit: summatĩ stringitꝰ
et nescio an sufficient̾ expͥmit: scio qͥ¬
dẽ quod affectuose concludit. Tał ẽ.
dilectꝰ m̾s: ⁊ ip̃e ẽ. anucꝰ ms. Laudũ
istaꝵ magnꝰ ambitꝰ: ⁊ magnꝰ plane
amor laudantis. Iam singłos laudis

Expanded text:
det, figurat ornate, distincte partitur, det, figurat ornate, distincte partitur, succincte pertransit, summatim stringit, et nescio an sufficienter exprimit. Scio quidem quod affectuose concludit: Talis est dilectus meus, et ipse est amicus meus. Laudum istarum magnus ambitus, et magnus plane amorlaudantis. 2. Jam singulos laudis