comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
rt̃. Bonũ uinũ. quo hausto obli¬
uioni tradunt᷑ pͥores angustie
⁊ ñ ascenclunt suꝑ cor:. s nouis ⁊
puris ⁊ lacteis in carne iã resusci¬
tata potat᷑ affec̃tib. Quando nul¬
la iã de reliquo iniuria. molesti¬
a nulla. aut inanima. aut in car¬
ne sicut prius uel assumit᷑. uel
sustinet᷑. Si acetũ cum felle mis¬
dum. qd degustauit p̾libans non
bibens. iuini ⁊ lactis transsiuit
saporem. Hanc ⁊ tu fidelis aĩa que
sponse dignitate ꝑfungeris. hãc
inqͣm ⁊ tu tibi cõmutationẽ fu¬
turam confide. Ideo hec in se com¬
pleta p̃dicat: ut tibi tu similia
discas sꝑare. Tecũ enĩ conuiuan
uult: tecũ bibere. Non bibam in¬
quit de hoc genimine uitis:do¬
nec bibam illud nouum in reg¬
no meo. hoc tibi regnũ significat.
cũ ad ortũ te uocat. ad ortum deliti¬
arum. ad paradisum uoluptatis ad
fructus maturos. ad fructus iã per¬
ceptos a se. ⁊ a te ꝑcipiendos. Tunc bi

Expanded text:
runt. Bonum vinum, quo hausto oblirunt. Bonum vinum, quo hausto oblivioni traduntur priores angustiae, et non ascendunt super cor; sed novis, et puris, et lacteis in carne jam resuscitata potatur affectibus, quando nulla jam de reliquo injuria, molestia nulla, aut in anima, aut in carne, sicut prius, vel assumitur, vel sustinetur; sed acetum cum felle mixtum, quod degustavit praelibans non bibens, in vini et lactis transivit saporem. Hanc et tu, fidelis anima, quae sponsae dignitate perfungeris, hanc, inquam, et tu tibi commutationem futuram confide. Ideo haec in se completa praedicat, ut tibi tu similia discas sperare: tecum enim convivari vult, tecum bibere: Non bibam, inquit, de hoc genimine vitis, donec bibam illud novum in regno meo . Hoc tibi regnum significat, cum ad hortum te vocat, ad hortum deliciarum, ad paradisum voluptatis, ad fructus maturos, ad fructus jam perceptos a se, et a te percipiendos. Tunc bib
Abbreviated transcription (Latin):
sponsi uͥ lac: uͥ fauus. ñ in anis ñua¬
cuus. s melle pleuꝰ. Mel unuenisti.
comede qd sufficit. nã tu ad totum
ñ sufficis. Ip̃e autẽ iħ̾s ñ comeit
ad m̃surã. s cotũ comedit: qͥ suff¬
cit ad dotũ. Tibi clicit᷑ ne sis scruta¬
dor maiestatis. ut ñ oppͥmarisa gła.
ip̃e scrutat᷑ omĩa etiã ꝓfunda dei.
Nemo noui patr̃e nisi filius. ⁊ cu
uoluerit filius reuelare. Ip̃e totũ
comedit. ip̃e cui ulilt ⁊ qnͣtum uult
imꝑtit. Quasi participiũ tͥ pollicet᷑.
huiismodi cybis se refectum głando.
Si datũ fuerit in escã tuã fel ⁊ aceto
sitũ signans. Bibit autẽ uinũ cũ lac¬
te suo. Non turbat᷑ amplius ad mo¬
nuñ ꝓ lazaro: ñ tristat᷑ usq ad tũ¬
mortẽ: nõ sub ip̃a morte aceto ⁊ fel¬
le potauit yetera transsierũt:no¬
ua successerũt. Turbatio illa: tris¬
ticia. tedium. dispensatorie ad ho¬
ram sucepta de hoĩe uet̾i. in lac¬
tis ddulceclinẽ nouam demigra¬

Expanded text:
onsi, ubi lac, ubi favus non inanis, non vacuus, sed melle plenus. Mel invenisti, comede quod sufficit; nam tu ad totum non sufficis. Ipse autem Jesus non comedit ad mensuram, sed totum comedit, qui sufficit ad totum. Tibi dicitur, Ne sis scrutator majestatis, ut non opprimaris a gloria : ipse scrutatur omnia etiam profunda Dei. Nemo novit Patrem nisi Filius, et cui voluerit Filius revelare . Ipse totum comedit, ipse cui vult, et quantum vult impartit: quasi participium tibi pollicetur hujus cibi, se refectum gloriando. Si datum fuerit in escam tuam fel, et aceto situm signans. Bibit autem vinum cum lacte suo. Non turbatur amplius ad monumentum pro Lazaro, non tristatur usque ad mortem, non sub ipsa morte aceto et felle potatur. Vetera transierunt, nova successerunt. Turbatio illa, tristitia, taedium, dispensatorie ad horam suscepta de homine veteri, in lactis dulcedinem novam demigra
Abbreviated transcription (Latin):
tͥ distͥbuit intempore. Ideo queris
⁊ ñ inuenis: uocas ⁊ ñ respondet.
Atcendite frẽs uehementẽ uĩ amo¬
ris. Noc abẽẽ dilectum sustinet:
nec sufficit p̃senti. Ibi uota anela
laborant: hic ex hausta deliqͥum
ꝑaciunt᷑. O felix amor qui continua
quadam uicissitudine aut liq̃ scit
inip̃o: aut querens.¬

Expanded text:
tibi distribuit in tempore. Ideo quaeris, tibi distribuit in tempore. Ideo quaeris, et non invenis; vocas, et non respondet. Attend te, fratres, vehementiam et vim amoris. Nec abesse dilectum sustinet, nec sufficit praesenti. Ibi vota anhela laborant, hic exhausta deliquium patiuntur. O felix amor, qui continua quadam vicissitudine aut liquescit in ipso, aut quaerens
Abbreviated transcription (Latin):
um tͥ fu̾it dilectꝰ tuus elap¬
sus: ñ tͥ redit adlibitum. ue¬
xatio ħ dat intellectum a¬
mori: et augmenta affectuum.
Nunc uisitat: ⁊ nunc euanescen¬
te uisitatione uexat amicam. Ue¬
ritas hec amantis cor ad desideriũ
rapit: et reparat adusum. ut dilec¬
tus est locutus: liquescit anima tua
anima tua liquefca deficit ferre ñ
ualens: et dilectus tuus declinat.
Defectio tua: fuga ipsius ẽ. Oresen¬
de et loquente dilecto liqu
deficis. expiras : absente eo respira¬
re ꝑmitteris. Absens uires reꝑat:
quas p̾sens exhaurit. Dilectionũ
uehementiã interualla tempant:
cuiꝰ continuationẽ ferre ñ potͥest.
Quid continuationẽ dico: Nonne
ip̃a te inchoatio reddit ex haustam.
Satim enĩ ut loquit᷑ dilectus: liques¬
cit aĩa tua. Deniq ⁊ inseqñtib dicit.
Oculi tui a uolare de feccunt. Quo¬
mͦ dilectũ auolare fecerunt: nͥ dũ
nuio affectu in eũ defecerunt :
Modum neset ideo dilectus tuus
moderatur.⁊ p̃sentie sue mensurã

Expanded text:
um tibi fuerit dilectus tuus elapsus, non tibi redit ad libitum: vexatio haec dat intellectum amori, et augmenta affectuum. Nunc visitat, nunc evanescente visitatione vexat amicam. Vanietas haec amantis cor et desiderium rapit, et reparat ad usum. Ut dilectus locutus est, liquescit anima tua. Anima tua liquefacta deficit, ferre non valens; et dilectus tuus declinat. Defectio tua, fuga ipsius est. Praesente et loquente dilecto liquescis, deficis exspiras: absente eo respirare permitteris. Absens vires reparat, quas praesens exhaurit. Delectationum vehementiam intervalla temperant, cujus continuationem ferre non potes. Quid continuationem dico? nonne ipsa te inchoatio reddit exhaustam? Statim enim ut loquitur dilectus, liquescit anima tua. Denique et in sequentibus dicit: Oculi tui avolare me fecerunt . Quomodo dilectum avolare fecerunt, nisi dum nimio affectu in eum defecerunt? Modum nescis: ideo dilectus tuus moderatur, et praesentiae suae mensuram
Abbreviated transcription (Latin):
meũ dedi ꝑcucientib: et genas meaᷤᷤ
uellentib : faciem meã ñ au̾ti ab in¬
crepantib et conspuentib inme.
Anñ iste quasi ad asꝑa ⁊ abiecta descen¬
dit᷑ non rigide resistens. s liqnefactꝰ.
effectusq tractabilis ad auditum ca¬
lentis eloquii: Ergo qui huiꝰmodi hu¬
militatis et obedientie liquescit af¬
fec̃tu: non frigida tu mentiq mole
lum in conspec̾rri suo et respectu dei
sui animũ relligit: a se ip̃o liquescere
et dificẽ facit: ut ñ iã anima ñ sit se¬
cũ. s sic̃ seqñtia continent u̾siculi huiꝰ.
suo. semꝑ obsequens. et quantũ dat᷑
sequens. s ñ absequens semꝑ ꝓuoto:
nec ilo excellenti mͦ. qui sponse cum
sponso compecit. Nam ⁊ hic seqͥt᷑.
Questui ⁊ ñ inuemi illũ: uocam et
ñ respondit mͥ. S capitulũ hoc alt̾iꝰ¬

Expanded text:
ientibus, et genas meas vellentibus: faciem meam non averti ab increpantibus et conspuentibus in me . An non iste quasi ad aspera et abjecta descendit, non rigide resistens, sed liquefactus, effectusque tractabilis ad auditum calentis eloquii? Ergo qui hujusmodi humilitatis et obedientiae liquescit affectu, non frigida tumentique mole lum in conspectu suo respectu Dei sui animam redigit; a se ipso liquescere et deficere facit, ut jam anima non sit secum, sed sicut sequentisemper obsequens, et quantum datur, sequens, sed non assequens semper pro voto, nec illo excellenti modo qui sponsae cum sponso competit. Nam et hic sequitur: Quaesivi, et non inveni illum: vocavi, et non respondit mihi. Sed capitulum hoc alt
Abbreviated transcription (Latin):
sunt xp̃i ꝑ illũ resurrectio mor¬
tuoꝵ: qͥ pͥmus resurgens ĩa nõ mo¬
rit᷑. Bona tam̃ mirra ⁊ melior qͣm
hec usitata que carnẽ mortuã ñ
sinit putrescere:nã ista rediuiuã
ñ sine deficere. Erat ⁊ nuria eiꝰ pre¬
cellens. ⁊ singłaris illa castitas uͥ¬
ginalis. q̃ nullũ citillatiõis mo¬
cũ surgentẽ sensit: nec fomit̾e hu̾it.
Inqͦ nec motꝰ ẽ talis rep̾ssus. nec fo¬
mes remissus. Prcueniꝰ ẽ enĩ inunc¬
tionibe mirre. ⁊ mirre sue. Alioꝵ eate¬
nꝰ ẽ efficax mirra. ⁊ cõtinentia ꝑtin¬
git. ut seruent a corruptione: hec
acorruptibilitate carnẽ dñicam cu¬
stodit intactam. Aliori mirra corrup¬
tõnẽ carnalis incentim subseqͥt᷑. ħ i
centiuũ p̾uenit om̃e. Illoꝵ excludit:
⁊ huiꝰ p̾cludit. In iħu nec cã. nec coru
ptio. in aliis omnib ⁊ cã ⁊ corruptõ.
Mirra nr̃a motꝰ exsurgentes carnał
ꝯcupiscentie repͥmit: mrra marie
tales motꝰ nesciut: mirra ihu. talit̾

Expanded text:
Per illum resurrectio mortuorum, qui primus resurgens jam non moritur. Bona talis myrrha, et melior quam haec usitata, quae carnem mortuam non sinit putrescere: nam ista redivivam non sinit deficere. Erat et myrrha ejus praecellens et singularis illa castitas virginalis, quae nullum titillationis motum surgentem sensit, nec fomitem habuit; in quo nec motus est talis repressus, nec fomes remissus: praeventus est enim in unctionibus myrrhae, et myrrhae suae. Aliorum eatenus est efficax myrrha, et continentia pertingit, ut servet a corruptione: haec a corruptibilitate carnem dominicam custodit intactam. Aliorum myrrha corruptionem carnalis incentivi subsequitur: haec incentivum praevenit omne. Illorum excludit, et hujus praecludit. In Jesu nec causa, nec coptio: in aliis omnibus et causa et corruptio. Myrrha nostra motus exsurgentes carnalis concupiscentiae reprimit: myrrha Mariae tales motus nescivit: myrrha Jesu taliter
Abbreviated transcription (Latin):
tus ꝑdidistr̃ qͦ de u̾des cũ accedet. cũ
u̾tet filia tua. ⁊ solitos fenctꝰ ñnue¬
niet. Pudebi illũ p̾ ꝯfusione tua.⁊
Recole u̾ba uati uirginalis consecra¬
tionis cue u̾ba recense. sub his foluis

Expanded text:
tus perdidisti? quo te vertes, cum accedet, cum vertet folia tua, et solitos fructus non inveniet, pudebit illum prae confusione tua. Becole verba voti virginalis, consecrationis tuae verba recense. Sub his foliis
Abbreviated transcription (Latin):
etiã adu̾so casu. replcei gaudi sp̃s
dant̾e: Quid cũ hoc̾m ocenis capacẽ
sensu. conu̾satione cõpositũ actun̾
⁊ spei que reposita ẽ in cellis melleo
eentis siccitatẽ depingit᷑. Duplicatũ
dus dissolutõne.⁊ in deuotõne qͣda
desiccatus. aluid tam̃ est si scruat
sp̃em. ut metiatur urtutẽ: aliudsi
untegcitatis formã ad ĩfu̾dende fauo¬
eem spe bona gr̃e refcet. ut dono
sp̃ualis dulcedinis. receptacła apta
ñ desuit ⁊ idonee cellule melli fupno.
fastu p̾terire si tam̃ tu tam̃ eẽnt nõ
etiam domini tui. Qm durꝰ fores. si
de tuo largiri debere qui dm̃ sub¬
stantiã tam auaro ⁊ mimico etiã fi¬
liis affectu disꝑtis : Disꝑsit inquit de¬
dit pauꝑib. S tu forsitan pauꝑes nes¬
E Quid si dicat tͥ ds. imꝑfectum ñ¬

Expanded text:
etiam adverso casu, repleri gaudio spiretiam adverso casu, repleri gaudio spirdantem? Quid? cum hominem cernis capacem sensu, conversatione compositum, actuum et spei quae est reposita in coelis, melleo favi arentis siccitatem depingit? Duplicatum tus dissolutione, et indevotione quadam desiccatus. Aliud tamen est si servat speciem, ut mentiatur virtutem: aliud si integritatis formam, et infundendae favorem spe bona gratiae refert, ut dono spiritualis dulcedinis receptacula apta non desint, et idoneae cellulae melli superno. fastu praeterire, si tamen tui tantum essent, et non Domini tui. Quam durus fores, si de tuo largiri deberes, qui Domini substantiam tam avaro et imminuto etiam filiis affectu dispartiris? Dispersit, inquit, dedit pauperibus . Sed tu forsitan pauperes nescis. Quid, si dicat tibi Deus: Imperfectum
Abbreviated transcription (Latin):
ũ. Et cũ ĩportum sermonis ĩpetuos
defluxiss gueges. ead̾e q̃ sustinuerat
tẽnqͥllitatẽ suspensũ u̾bũ resũpsit. o¬
portune soqu̾es. ⁊ oportune siłes. ye¬
lex ad audiendũ. ad loqñdũ cardꝰ ẜñ
d̾i ad qu̾a mag̾ inuentꝰ ẽ ut si clicã
nullus᷑. Denc fauus. ꝙ sinccris un¬
diq cõpositꝰ ⁊ consitus cellis. in õĩ
actu seemone ⁊ gestu. iut̾ne puta¬
batͣ dulceduns mella sudare fẽlix
in qͦ⁊ ħs iutegrũ fauũi quẽ come¬
dat inuenit. cassũ ñ exsiccatũ. ui¬
de naturã faui. Quasi galeato capi¬
te e̾ ꝓpt̾ formã uasculi ciui innasc¬
tͦ Dem̃ de suꝑiorib pendet. ⁊ de su¬
piorib ꝓdit. Bona scd paulũ gale¬
a. spes salutil et̾ne.A sꝑe si quide su¬
ꝑnorũ omium actuũ capuit. ⁊ toti᷑
intentio uite inchoare debet. ⁊ illico¬
herere. Ad hanc tendere: ⁊ hac se cõ¬
tra omĩa temptam̃ta tueri.Si uid̾is

Expanded text:
um: et cum importuni sermonis impetuosus um: et cum importuni sermonis impetuosus defluxisset gurges, eadem qua sustinuerat tranquillitate, suspensum verbum resumpsit, opportuno loquens, et opportune silens. Velox ad audiendum, ad loquendum tarddus, ad quam magis inventus est, ut sic dicam, nullus? 5. Bene favus, quia sinceris undique compositus et consitus cellis, in omni actu, sermone et gesta internae putabatur dulcedinis mella sudare. Felix in quo Jesus integrum favum, quem comedat, invenit, crassum, non exsiccatum. Vide naturam favi: quasi galeato capite est, propter formam vasculi cui innascitur. Deinde de superioribus pendet, et de superioribus prodit. Bona, secundum Paulum, galea spes salutis aeternae . A spe siquidem supernorum, omnium actuum caput et totius intentio vitae inchoare debet, et illi cohaerere, ad hanc tendere, et hac se contra omnia tentamenta tueri. Si videris
Abbreviated transcription (Latin):
lis maluearib nr̃is relictus ẽ fauus.
Utrũq m illo cernere erat. ⁊ mellis fa¬
iũ. ⁊ miere fascicłm: cũ aromatib
bonis. Quis illo uł uita purior uel
doctma prudentiorͦ Quis mag̾ illo
scĩam. sarne languidꝰ mag̾ cñ intiꝰ m
sp̃u. celestiu̾i amore langueb̾at Mre¬
rata carne. m̃tẽ a romaticã cͥiatiõe
ꝯtinua inbefessi amoris odoriferu̾i
incẽsũ laxabat. Corꝑe desiccatorari¬
do aĩa ciꝰ sic̃ adipe ⁊ pinguedine reple¬
bat᷑. ideo labus exult̾onis laudauit
dnm semꝑ os eiꝰ. fauus distillas labi¬
a ip̃ius. nã totꝰ ꝯu̾sus iilabia. mode¬
sto uultu.⁊ totiꝰ corꝑis habitu tͦnqͥl¬
lo. serenos aĩ ꝓdebat affectꝰ Seasu ꝑ¬
spicuus erat: sermone ñ p̾ceps. sħo¬
deste rogabat: reddebat modestꝰ. Mo¬
lestos sustinens. molestꝰ nulli. acute
intelligens: morose eeferens. eqͣn¬
nut̾ ferens. Memini freqñt̃ illũ cũ
disse. donec alt̾ totũ estudis sp̃m su¬

Expanded text:
lis in alvearibus nostris relictus est favus. Utrumque in illo cernere erat, et mellis favum, et myrrhae fasciculum cum aromatibus bonis. Quis illo vel vita purior, vel doctrina prudentior? Quis magis illoscientiam. Carne languidus, magis tamen intus in spiritu coelestium amore languebat. Myrrhata carne, mente aromatica, crematione continua, indefessi amoris odoriferum incensum offerebat. Corpore desiccato et arido, anima ejus sicut adipe et pinguedine replebatur: ideo labiis exsultationis laudabit Dominum semper os ejus, favus distillans labia ipsius. Nam totus conversus in labia, modesto vultu, et totius corporis habitu tranquillo, serenos animi prodebat affectus. Sensu perspicuus erat, sermone non praeceps. Modeste rogabat, reddebat modestius, molestos sustinens, molestus nulli; acute intelligens, morose referens, aequanimiter ferens. Memini frequenter illum, cum disse, donec alter totum effudisset spiritum su
Abbreviated transcription (Latin):
s austro ꝑflati fuuint ult᷑.
Iutuemini mũdi sap̃iam⁊ nonne
uiolent̃ exp̃ssa iuudet᷑. ⁊ lõge clabo¬
rata tã exercitio qmͣ stuclio. at in
nr̃e ac̃tib philosophie. ⁊ uelox ⁊ ue¬
hem̃s. ⁊ sapĩe ꝓrũpit abyssus. yul¬
tis uelocitatẽ audire᷑. Cũ stet̾itis
añ reges ⁊ p̾sides. nolite p̃meclita

Expanded text:
 austro perflante fluunt ultro. Intuemini mundi sapientiam. Nonne violenter expressa videtur, et longo elaborata tam exercitio quam studio? At in nostrae auctoribus philosophiae, et velox et vehemens sapientiae prorupit abyssus. Vultis velocitatem audire? Cum steteritis ante reges et praesides, nolite praemedita
Abbreviated transcription (Latin):
iꝰ. ait apłs. Sicut eeat deul recondi¬
tꝰ in carne: sic ñc uice u̾sa ip̃a caroẽ
occultata in deo. Et si głificata ẽ caro
illa ut iã sp̃ualis sit. ⁊ infumitatis
nil habens. tam̃ ẽ occultata qͦd̾am.
dũ magis eũ in eo qd̾ ip̾e ẽ deus accẽ¬
dimꝰ ⁊ adoramꝰ. Quod̾amͦ carnis fa¬
uus. ditatis in melle recondit᷑. dũ
admiratõnem nr̃am ⁊ fidem ad se
tͣcit ex indegro manifestate reuerẽ¬
ia maiestats. Iã gͦ pꝰ resurrectõnis
głiam xp̃s comedit fauũ cũ melle

Expanded text:
it Apostolus . Sicut erat Deus reconditus in carne, sic nunc vice versa ipsa caro est occultata in Deo: et si glorificata est caro illa, ut jam spiritualis sit, et infirmitatis nil habens, tamen est occulta quodammodo, dum magis eum, in eo quod ipse est Deus, attendimus et adoramus. Quodammodo carnis favus deitatis in melle reconditur, dum admirationem nostram et fidem ad se traxit ex integro manifestatae reverentia majestatis. Jam ergo post resurrectionis gloriam Christus comedit favum cum melle
Abbreviated transcription (Latin):
luntaria in se sit puniendo ꝑseqͥt᷑. s¬
gerrune cosat. qđ ñ ad uotũ in te qui
bonũ eiꝰ es solũ. deliciari ualec. Sibi im¬
putat. qd suffext inuita Stumulator
ab aqͥlone ueniilli. s stimmulus istead
p̾̃ces sponsã instigat. hoc stumulo casti¬
gata. ad supplicõnes se confert. que se
pͥuꝰ in amplexꝰ ꝑauerat. Mitiga sponse
tue ih̾u bone. a dieb his malis. Nisi em̃
adiuues eamt. habitabit in aqͥlone
aĩa eiꝰ. Quis enĩ consurget adu̾sus aqͥ¬
lonẽ nͥ cu deus qͥ ueni ab austee Boñ¬

Expanded text:
puniendo persequitur. Aegerrime tolerat quod non ad votum in te, qui bonum ejus es, solum deliciari valet. Sibi imputat quod suffert invita. Stimulator ab aquilone venit illi, sed stimulus iste ad preces sponsam instigat. Hoc stimulo castigata, ad supplicationes se confert, quae se prius in amplexus paraverat. Mitiga sponsae tuae, Jesu bone, a diebus his malis. Nisi enim adjuves eam, habitabit in aquilone anima ejus. Quis enim consurget adversus aquilonem, nisi tu, Deus, qui venis ab austro? Bon
Abbreviated transcription (Latin):
mode głe. Tũc uere inuitabit ⁊ dicet
Uenun ortũ meũ soror mea sponsadẽ
głabit᷑ plane cũ aromatib suis se mie¬
rã messuisse. Tunc eiũ ⁊ passionis sue
⁊ p̾cũ que in aromatib signant᷑. po¬
tietur effectu. Cumclamore si quid̃e
ualido ⁊ latinis p̾ces offerens. exauli¬
tus ẽ ꝓ sua reucrentia. factꝰ omĩb ob¬
tẽꝑantib sͥ cã salutis et̃ne. uolo inqͥt
ut uͥ egosũ illic sit iminist̾ m̾s. ybinͥ¬

Expanded text:
invitabit et dicet: Veni in hortum meum, soror mea sponsa. Tunc gloriabitur plene cum aromatibus suis se myrrham messuisse. Tunc enim et passionis suae, et precum, quae in aromatibus signantur, potietur effectu. Cum clamore siquidem valido et lacrymis preces offerens, exauditus est pro sua reverentia, factus omnibus optemperantibus sibi causa salutis aeternae . Volo, inquit, ut ubi ego sum, illic sit et minister meus . Ub
Abbreviated transcription (Latin):
gredim᷑ cũ affec̃tuose cõdigneq ⁊ de¬
sid̾ant̃ spcculatn quales futirei sumꝰ
ꝑ ip̃m. ⁊ qualis iã resurgens factus ẽ
ip̃e ꝓ nobis. ⁊ in exẽplum nobis. Quid
dico resurgens. Et ante resurrec̃tionẽ
oĩs ꝯu̾satio eius. ortipulcherrum grãm
p̾fert. s qd̾ ante plantauerat p̾ea mes¬
suit. In resurrestiõe ⁊ mat᷑itatis ⁊ mes¬
sionis ẽ tẽpꝰ qñ unꝰquisq laboꝵ suoꝵ
feuctus ꝑcipiet. Qd̾ gͦ nos in ortũ su

Expanded text:
redimur, cum affectuose condigneque et desideranter speculamur quales futuri sumus per ipsum, et qualis jam resurgens factus est ipse pro nobis, et in exemplum nobis. Quid dico, Resurgens? et ante resurrectionem omnis conversatio ejus, horti pulcherrimi gratiam praefert; sed quod ante plantavit, postea messuit. In resurrectione, et maturitatis et messionis est tempus, quando unusquisque laborum suorum fructus percipiet. Quod ergo nos
Abbreviated transcription (Latin):
⁊̃ accipio: quas scd̃m geminã naturã
uel ab et̾no hũit: nel accepit intemꝑe.
srgo scõm bunc modũ ortu̾sponse. sta¬
tũ aĩe uel eccłie utt̾p̾tare. ⁊ uirtutũ af¬
fectĩq dotes quib ditat᷑ a sponso. In
illo consid̾ant᷑ bona corꝑis: in isto capi¬
tis. Pulcra utrobiq ꝯtemplatioĩs ci¬
ad illum oꝑatio plus spectat ad
laborat cũ illo. ⁊ in sudore uescit᷑ pomis
sius. In istũ c̃ inteoducta fuerit. nichil
reliquũ ẽ. nͥ delitie tantũ. Suũ tuct᷑.
⁊ istũ intuet᷑. Nec intromittit᷑ in istũ.
nͥ de illo: hoc ẽ de ac̃tione. ad usũ spe¬
cłãtionis. Aut si cõtẽplationẽ in illũ
sponse ortũ admittimꝰ᷑. simił ẽ actio¬
ni. ytiq de illis multis. ordine
cõmodo uenit᷑ ad hanc mirram. Nõ
cm̃ uͥ in habundatia uirtutũ ingͦ¬
dict᷑. in ortũ dilecti. Ingredicris in
qͥt in habundantia sepulchrũ. Me¬
lius tam̃ hic sonat in ortũ. In sepul¬

Expanded text:
ter accipio, quas secundum geminam naturam ter accipio, quas secundum geminam naturam vel ab aeterno habuit, vel accepit in tempore. Ergo secundum hunc modum hortum sponsae statum animae vel Ecclesiae interpretare, et virtutum affectuumque dotes, quibus ditatur a sponso. In isto considerantur bona corporis; in illo, capitis. Pulchra utrobique contemplationis ciAd illum operatio plus spectat, ad laborat cum illo, et in sudore vescitur pomis suis: in istum cum introducta fuerit, nihil reliquum est nisi deliciae tantum. Suum tuetur, et istum intuetur. Nec intromittitur in istum nisi de illo, hoc est, de actione ad usum speculationis. Aut si contemplationem in illum sponsae hortum admittimus, similis est actioni. Utique de illis multis ordine commodo venitur ad hanc myrrham. Non enim nisi in abundantia virtutum ingredietur in hortum dilecti. Ingredieris, inquit Job, in abundantia sepulcrum . Melius tamen hic sonat in hortum. In sepul
Abbreviated transcription (Latin):
ueniat dilectus m̃s in ortũ meũ. s in
ortũ suu̾. Iure quid̾e in suũ. qm̃ ab ip̃o
datũ. ⁊ ip̃i debitũ. ⁊ certe deditũ. uemi¬
at diloctꝰ ueni soror mea sponsa. Mag.¬
na dulcedo: ⁊ apta distinctio. Iula desid̾at.
r ille imꝑat. Hec dicit ueniat: hic dicit ue¬
ni. scce inqͥt sto ad ostiũ ⁊ pulso: si qͥs ape¬
ruerit intrabo ⁊ cenabo cũ illo ⁊ ip̃e mec̃
hon habes necẽe bone ihu morari ad osti¬
n̾ sponse: ip̃a cm̃ te uocis ultro int̾pellat.
Red̾de uice remurta eã. Sedisti ad mensã
cĩ uide qͣnta ft̃ apposita tͥ. sciens qr tãta
oportet te p̾pare. Tanta in qͣm ⁊ sufficit
ci. hoc autẽ clico. totã se impẽdit: totu̾̃¬
te repende. Quomͦ cantũ erit. suilla to
tã se dat. ⁊ tu teimidias : ẜtiguũ tuñ.
plus ẽ totũ ip̃ius. Tetu eiꝰ. portio qued̾a¬
us ẽ ortꝰ. ueni mortũ meu̾. Ego fres ĩ
orto sponsi copiosũ illũ ⁊ delicatũ ⁊ gło¬
se consitũ ꝑadissũ uirtutũ xp̃i libẽ¬

Expanded text:
ctus meus in hortum meum; sed, in hortum suum. Jure quidem, in suum, quoniam ad ipso datum, et ipsi debitum, et certe deditum. Veniat dilectus. Veni, soror mea sponsa. Magna dulcedo, et apta distinctio. Illa desiderat, et ille imperat. Haec dicit, Veniat: hic dicit: Veni. Ego, inquit, sto ad ostium, et pulso: si quis aperuerit mihi, introibo et coenabo cum illo, et ipse mecum . Non habes necesse, o bone Jesu, morari ad 136 ostium sponsae: ipsa enim te votis ultro interpellat. Redde vicem, reinvita illam. Sedisti ad mensam ejus, vide quanta sint apposita tibi, sciens quia et tanta oportet te praeparare. Tanta, inquam, et sufficit ei. Hoc autem dico: totam se impendit, tu te totum repende. Quomodo totum erit, si illa se totam dat, tu te dimidias? Exiguum tuum, plus est toto illius. Totum e. 5. Veni in hortum meum. Ego, fratres, in horto sponsi copiosum illum, et delicatum, et gloriose consitum paradisum virtutum Christi liben
Abbreviated transcription (Latin):
cum aromatib meis. Comedi
fauum cum melle meo: bibi uinũ
incum cum lacte mes ueni in ortum
meum soror mnca sponsa. Putate fra¬
tres uocationẽ hanc ad scł̃i finem re¬
fcrri. quando completis omnib sa¬
cramentis eccłie ipsa inuitat᷑ ad reg¬
num. quando mittet dñs messores
angłos. coq̃d regiones albe tunc er̃t
ad messem. O felicia tempora pͥmi¬
tiue eccłie quam uber tunc erat ag̾
illuis. quam copiosos ꝓducebait feu¬
c̃tus: quanta in martiribe erat fecũ¬
ditas mirre. Quot apes ꝑfectionis ri¬
⁊ iusticie doc̃trine fauos operantes.¬
Putares int̾ ipsa initia fidei cũ uer¬
bi semina mitterent᷑. messionis iã
esse tempus. ⁊ quasi regio¬

Expanded text:
matibus meis, comedi favum cum melle meo, bibi vinum meum cum lacte meo. Veni in hortum meum, soror mea sponsa. Putate, fratres, vocationem hanc ad saeculi finem referri, quando, completis omnibus sacramentis Ecclesiae, ipsa invitatur ad regnum; quando mittet Dominus messores angelos, eo quod regiones albae tunc erunt ad messem. O felicia tempora primitivae Ecclesiae! Quam uber tunc erat ager illius, quam copiosos producebat fructus! quanta in martyribus erat fecunditas myrrhae, quot apes perfectioris et mysticae doctrinae favos operantePutares inter ipsa initia fidei, cum verbi semina mitterentur, messionis jam esse tempus, et quasi
Abbreviated transcription (Latin):
de cẽt̾o agnosce partẽ tuã. Quis da¬
bit capiti meo aqua ⁊ oculis meis
fondem laceunarũ.⁊ plorabo lap¬
sam ñ uilẽ. de plebe: s qͣi pͥmã in
uirginali grege: Quis inꝗͣ dabit mͥ
fontẽ latͥmarũ. ip̃a que lapsa ẽ. la¬
cͥmis tota ꝑeffluit. ꝑora ieriguala¬
cͥmarũ run decureũt Alta suspiri¬
a ⁊ anxii gemitꝰ ꝓdunt: qd ꝯtigua
semꝑ culpe ꝯfusio suppmit uidi
miserandam ĩmisera faciẽ deiec¬
tũ uultũ. fractas genas. singultꝰ
sermones int̾cidebat A lapsu cõ¬
tin̾e noluit: a lacͥmis ꝯtin̾e ñ uali.
Age qd̾ agis. fructꝰ dignos penitẽ¬
tie. Innouet te dolor. merore ꝯsume.
cũ ꝓpħa clic. Nolite incumb̾e ut cõ¬
solemuui. amare flebo. Flebo ⁊ego
tecũs. forte ⁊ dilectꝰ tuus u p̃e ꝯlacri¬
mat᷑ tͥ. Qui lazarũ flenit plus
ip̃e flet. Pliis dolet: qͥ plus diligit

Expanded text:
planctu agnosce partem tuam. Quis dabit capiti meo aquam, et oculis meis fontem lacrymarum, et plorabo lapsam non vilem de plebe, sed quasi primam in virginali grege? Quis, inquam, dabit mihi fontem lacrymarum? Nam ipsa quae lapsa est, lacrymis tota pereffluit, per ora irrigua lacrymarum rivi defluunt Alta suspiria et anxii gemitus produnt quod contigua semper culpae confusio supprimit. Vidi in misera facie dejectum vultum, fractas genas. Singultus sermones intercidebat: a lapsu continere noluit, a lacrymis continere non valet. Age quod agis, fructus dignos poenitentiae. Innovet te dolor, moerore consumere, cum propheta dic: Nolite incumbere ut consolemini me, amare flebo . Flebo et ego tecum. Forte dilectus tuus et ipse collacrymabitur tibi, qui Lazarum flevit . Forte plus ille flet. Plus d
Abbreviated transcription (Latin):
lũ st̾ilem ortũ mitte: ñe obstinatiõis
s uexatiõis aqͥlorẽ: ut ip̃a ueratio
dec intellectũ ad obauliendũ. Aqͥlo¬
nis rigore flagella ortũ tuũ. hoc qͣi
u̾bere excita corporẽ eiꝰ. ut auidiꝰ ad
austri se lenia spiramina conferat.
tam partib qũa tẽporib aust̃ et a¬
qͥlo. circa ortũ nr̃m uices alt̾nant. Si¬
cut cñi ñc flat aust̾ ñc aqͥlo. ita hic au¬
st̃ ⁊ illic aqͥlo. aliqͦtiens autẽ et sumil
flant s alt̾ foris ⁊ alt̾ untus. foris aqͥlo.
et untꝰ aust̾.ille furcuis. ⁊ iste fouens.
fremat aqͥlo. tumultuet᷑ foris tantũ
corcls leticiam. Qñ lñe ex integro ge¬

Expanded text:
mitte, non obstinationis, sed vexationis aquilonem, ut ipsa vexatio det intellectum auditui ad obediendum. Aquilonis rigore flagella hortum tuum: hoc quasi verbere excita torporem ejus, ut avidius ad austri se lenia spiramina conferat. Tam partibus quam temporibus auster et aquilo circa hortum nostrum vices alternant. Sicut enim nunc flat auster, nunc aquilo: ita hic auster, et illic aquilo. Aliquoties autem et simul flant: sed alter foris, et alter intus. Foris aquilo, et intus auster: ille furens, et iste fovens. Fremat aquilo, et tumultuetur foris: tantumcordis laetitiam. Quando, Domine, ex integro ge
Abbreviated transcription (Latin):
In ortũ illũ ubi ꝓpt̾ erũpens nul¬
la uitica lilioꝵ głam contrister᷑
lͥ uernantem rosam asꝑitas spina¬
rum ñ uallet. uͥ arbor nulla ẽ cꝰ sit
ut̾dictꝰ accessus. Ueni in ortũ meũ
soror mea sponsa. messui mirram
meã cũ aromatib m̃s Audite qr¬
qͥ pigritie sue. causã in dñm inter¬
p̾tatiõe maligua deansfudit. Sci¬
o qr hõ austerus es. tollens qd ñ
posiusti.⁊ metens uͥ ñ seminasti.
Bene piger. in qͦ dñs ñ inucnit qđ
met̾et: ⁊ u̾e malus. qͥ diligentiam
metentis dñi. in duritiã ꝑu̾so sẽ¬
su conu̾tit: infructuose qd̵ acceꝑat
scruans: ⁊ inuiriose de bono dño
ñ metit illud. s mittet angłos qͥ
colligent zizania.⁊ facient fasci¬
culos ad conburendũ. qͥ colligant
de regno eiꝰ omĩa scandala. Ergo
lis: ageũ suũ a ziraniis: ⁊ ortum
ab inutili g̾mire: ut nͥ nͥ suu̾ me¬
tat. ⁊ colligat. Si mͦ ueniat iħs. so¬
uet uox angłi. t̾ribilit̾ intonet
nouissima tuba. ꝓducat᷑ uidici

Expanded text:
In hortum illum, ubi prope erumpens nulla urtica liliorum gratiam contristet, ubi vernantem rosam asperitas spinarum non violet, ubi arbor nulla est cujus sit interdictus accessus. Veni in hortum meum, soror mea sponsa. Messui myrrham meam cum aromatibqui pigritiae suae causam in dominum interpretatione maligna transfudit: Scio quia homo austerus es, tollens quod non posuisti, et metens ubi non seminasti . Bene piger, in quo dominus non invenit quod meteret: et vere malus, qui diligentiam metentis domini in duritiam perverso sensu convertit, infructuose quod acceperat servans, et injuriose de bono dominn metit illud, sed mittet Angelos qui colligant zizania, et faciant fasciculos ad comburendum, qui colligant de regno ejus omnia scandala . Ergo lis, agrum suum a zizaniis, et hortum suum ab inutili germine, ut nonnisi suum metat et colligat. 3. Si modo veniat Jesus, sonet vox angeli, terribiliter intonet no
Abbreviated transcription (Latin):
parte qualia mella sacri fauus di¬
stillans eloquii: et unicuiq sicut
ds diuisit uasit cui instilletur m̃¬
iurã. Remittit. ꝑmittit: ꝓmiccit.
p̾mittit. Delicta remitut: in firma
ꝑmittit: et̾na ꝓmittit. ⁊ ip̃orum pͥ¬
micias quasdam p̾mitcit. Sapien¬
tiam loquitur int̾ ꝑfectos: sapien¬
tiam quidem ñ huiꝰ mundi. s dei sa¬
pientiam. in mysterio absconditã:
et inter minus sapientes. nil arbi¬
crucifixum. Cohortatur ad ꝑfectio¬
nem: non cogit s magis consolat᷑
pusillammes: suscipit infirmos. &
si inequitas corripit: correptio ip̃a
dulceilinem sapit mat̾nam. Peccati
cõcõpatit᷑: conu̾so indulget. nec ĩdul¬
gentiarum numerum.⁊ qͣsi t̾minum
quendam q̃ ñ transgrediatur p̾figit:
eui p̾cipitur septuagies septies indie.
delicta tociens confitenti donare. uide
qmͣ magna multitudo dulceinis
in labiis sponse: que quociens ipse
ꝑeffluis in malum tociens siconuer¬

Expanded text:
parte qualia mella sacri favus diparte qualia mella sacri favus distillat eloquii, et unicuique sicut Deus divisit vasi, cui instilletur, mensuram. Remittit, permittit, promittit, praemittit. Delicta remittit, infirma permittit, aeterna promittit, et ipsorum primitias quasdam praemittit. Sapientiam loquitur inter perfectos, sapientiam quidem non hujus mundi, sed Dei sapientiam in mysterio absconditam, et inter minus spiritualiter sapientes nil arbiesum, et hunc crucifixum. Cohortatur ad perfectionem, non cogit; sed magis consolatur pusillanimes, suscipit infirmos, et, si inquietos corripit, correptio ipsa dulcedinem sapit maternam. Peccanti compatitur, converso indulget, nec indulgentiarum numerum et quasi terminum quem non transgrediatur praefigit, cui praecipitur septuagies septies in die delicta toties confitenti donare . 3. Vide quam magna multitudo dulcedinis in labiis sponsae, quae quoties ipse pereffluis in malum, toties, si conver
Abbreviated transcription (Latin):
laus ista complectitur: dulcedinẽ.
plenitudinẽ. parutatem. Oul¬
cedo con sideratur ingenere.
Plenttu do incopia: parcitas
ineffu.sione. Quid in effusione
dico: Distillatio ẽ: magis qmͣ
effusio. Fauus enim distillans la¬
bia tua. Quid necesse ẽ. in assig¬
nandis singulis immora Ipsi
enim scitis qr fauus ñ nͥ aulcedinẽ
effundit: nec nͥ de pleno effun¬
dit: et de plenitudine quidẽ ip̃a
ñ totam ip̃am. Ideo fauus ñ ef¬
fundens: s distillans labia tua.
Est ergo inlabiis sponse. Aulcedo
sola. ⁊ dulcedo plena: ⁊ dulcedo
subria. Plene quidem possidetur.
torum capacitas exigit. uultis
etiam ipsuis sponse de labiis suis
hr̃e destimoniũ: Qm̃ dulcia ĩ qͥt
fancib meis eloquia tua: suꝑ mel
et fauum ori meo. Dulcia quidem ft̃
labia sponse: eloquia enim dñi stil¬
lant abeis. Eloquiorum dñi ẽ ista
dulcedo: ñ enu de suo loquitur. S
qͣsi sermones dñi iccirco diffusa est
gr̃a in labiis eius. Accipite iam ex

Expanded text:
laus ista complectitur, dulcedinem, laus ista complectitur, dulcedinem, plenitudinem, parcitatem. Dulcedo consideratur in genere; plenitudo, in copia; parcitas, in effusione. Quid effusionem dico? distillatio magis est quam effusio. Favus enim distillans labia tua. Quid necesse est in assignandis singulis immorari? Ipsi enim scitis quia favus nonnisi dulcedinem effundit, nec nisi de pleno effundit. Et de plenitudine quidem ipsa, non totam ipsam. Ideo favus non effundens, sed distillans labia tua. Est ergo in labiis sponsae et dulcedo sola, et dulcedo plena, et dulcedo sobria. Plene quidem possidetur, torum capacitas exigit. Vultis etiam ipsius sponsae de labiis suis habere testimonium? Quam dulcia, inquit, faucibus meis eloquia tua! super mel et favum ori meo . Dulcia quidem sunt labia sponsae. Eloquia enim Domini distillant ab eis. Eloquiorum Domini est ista dulcedo. Non enim de suo loquitur, sed quasi sermones Domini; idcirco diffusa est gratia in labiis ejus. Accipite jam ex
Abbreviated transcription (Latin):
inusum. Iccuro in laudib sponse
prius agit de unguentis: deinde
de dulcedine labiorum eiꝰ: quia ⁊ si
dulcia loquitur. non ip̃a ẽ que lo
initiue pollicetur sponse. idẽ apłis.
qui pͥmitias sp̃c acceperunt. Ego
inquit dabo uob̃ os et sapientiam.
cui ñ poterunt resistere omnesad
ip̃m dep̾coniis eius. quod nunc in
disputatione uertitur: adblandi¬
mentum plus spectat. quam ad re¬
Augi effectum. Fauus distil¬
lans labia tua. familiare quidẽ
ille ẽ. et quasi innatum dulcia lo¬
qui: si quando autem increpat du¬
re ꝑegͥnum illud abea: ⁊ delonge
ascitum. ñ insitum. nec sic asfecta¬
ẽ. sed magis coacta. Cum dulcia
loquitur de ꝓpͥis loquitur. cũ u̾o
dura. non ht̃ hoc oris euis qualitaᷤ
s pͣuitas audientiũ. Ergo de ꝓpͥo
et defamuliari laudat sponsam
cũ dicit. Fauus distillans labia
tua. S quia de continuatione
aliquanta iam audistis uultis
et ut decontinentia cõmendatio¬
nis huiꝰ edisseram: Tria q̃dam

Expanded text:
in usum. Idcirco in laudibus sponsae, prius agit de unguentis, deinde de dulcedine labiorum ejus; quia etsi dulcia loquitur, non ipsa est quae limitivae pollicetur sponsae, id est Apostolis, qui primitias Spiritus acceperunt: Ego, inquit, dabo vobis os et sapientiam, cui non poterunt resistere omnes adipsum de praeconiis ejus: quod nunc in disputatione vertitur, ad blandimentum plus spectat, quam ad redargutionis effectum. Favus distillans labia tua. Familiare quidem est illi, et quasi innatum dulcia loqui. Si quando autem increpat dure, peregrinum illud ab ea, et de longe ascitum, et non insitum, nec sic est affecta, sed magis coacta. Cum dulcia loquitur, de propriis loquitur: cum vero dura, non habet hoc oris ejus qualitas, sed pravitas audientium. Ergo de proprio et de familiari laudat sponsam, cum dicit: Favus distillans labia tua. 2. Sed quia de continuatione aliquanta jam audistis, vultis ut et de continentia commendationis hujus edisseram? Tria quaedam
Abbreviated transcription (Latin):
tioĩb ꝑfland̃a dimittit: eoq̃d habũ¬
dare nouit ⁊ mopiã pati. Locꝰ iste la¬
tiorẽ executionẽ exoptat. s in calce
hec tantũ qͣi lemit tetigisse sufficiat.
Seques sermo ad mutuas inuitatio¬
nes spõsi ⁊ spõse. transsibit. si grãm

Expanded text:
ationibus perflandum dimittit, eo quod abundare novit, et inopiam pati. Locus iste latiorem exsecutionem exoptat: sed in calce haec tantum quasi leviter tetigisse sufficiat. Sequens sermo ad mutuas invitationes sponsi et sponsae transibit, si gratiam
Abbreviated transcription (Latin):
ñ sũ oblitus. bonꝰ uter sic congela¬
tꝰ ⁊ infusus. foris cõtinentie pruma.
uintꝰ repletio usticie. Bene ut̃q flat.
qñ ext̾iora gelido qͦd̾a cõtinentie
sp̃u rigent. ⁊ int̾iora rigant᷑ ꝓflu¬
rs gaudiis. Et ut austri flatũ ad
int̾iora deflectas: ꝑ fla inqͥt. Qui
flat inuitumns flat: ⁊ impent᷑bile
nichil ẽ illi Sp̃s iste subtił ẽ: acutꝰ
⁊ mobilis: ꝑflans. ñ inflans. Scĩa
inflat caritas ꝑflat. Caritas int̾i¬
or ẽ. ꝙͣ scĩa. ⁊ ad secretiora ꝑtingit.
Onuĩa int̾iora ꝑflat sp̃s. qͥ scentat᷑
etiã ꝓfunda dei. Ubi ꝑflau̾it. ⁊ qͣi
ꝑflau̾it ista. ibiscĩarũ aromata ꝓ¬
suspiria singultꝰ. lacrune. ip̃a collo¬
quia. oĩa uelut aromata fluunt.
que de caritate ducũt originẽ. Oĩa
que ꝓcedũt de ea. qͣi aromatica st̃
gr̃a plena. sara st̃. ⁊ copiosa st̃. Ple¬

Expanded text:
non sum oblitus . Bonus uter sic congelanon sum oblitus . Bonus uter sic congelatus et infusus. Foris continentiae pruina, intus repletio justitiae. Bene uterque flat, quando exteriora gelido quodam continentiae spiritu rigent, et interiora rigantur profluis gaudiis. 6. Et ut austri flatum ad interiora deflectas Perfla, inquit. Qui perflat, in intimis flat, et impenetrabile nihil est illi: spiritus iste subtilis est, acutus, et mobilis, perflans non inflans. Scientia inflat : charitas perflat. Charitas interior est quam scientia, et ad secretiora pertingit. Omnia interiora perflat Spiritus, qui scrutatur etiam profunda Dei. Ubi perflaverit, et quasi perflaverit ista; ibi scientiarum aromata ususpiria, singultus, lacrymae, ipsa colloquia. Omnia velut aromata fluunt, quae de charitate ducunt originem. Omnia quae procedunt de ea, quasi aromatica sunt, gratia plena. Chara s
Abbreviated transcription (Latin):
salib̾iorẽ efficiunt: s de eiꝰ lib̾tate
ñ fluũt. fluũt autẽ eũ aust̃ ꝑflau̾it.
o dulcis aust̾ ⁊ uere optabilis. eꝰ sp̃u
hyemalis rigoris horrida soluit᷑ facici
⁊ iocũde nouitatis ueͣna cem¬
romatũ. fructuũ signat᷑ mat᷑itas
lece qͣm bonũ ⁊ qmiocũdũ in cu¬
bilib ⁊ mortis aromatũ. airẽa hãc
expectare tã ducẽꝰ recentãtã ⁊ eno¬
uantẽ fructꝰ sp̃s : ꝓfundentẽ aro¬
matas pargentẽ odores. Mitte dr̃e
hũc sp̃m nobis. qͥ p̾ aqͥlonis horio¬
re. ortulũ nr̃m noua facie uestiat
luctii nr̃m uertat in gaudiũ. Ant
siqͥd boni significat aqulo. illũ cum
austro simul muita. Iungant offici¬
a.et partes suas excqͣtur ut̾q. Aqͥ¬
lo stringat. aust̾ resoluat. Stringat
ille lascuuã. hic animũ in gaudia
ꝓflua laxct. Ille continentiã p̾stet: cõ
⁊ iste repleat. factus sũ inqͥt sicire
uter in pruma. iustificatiões tuas

Expanded text:
sam liberiorem efficiunt, sed ex ejus libertate sam liberiorem efficiunt, sed ex ejus libertate non fluunt. Fluunt autem cum auster perflaverit. O dulcis auster et vere optabilis, cujus spiritu hiemalis rigoris horrida solvitur facies, et jucundae novitatis verna temromatum, fructuum signatur maturitas. Ecce quam bonum, et quam jucundum in cubilibus et in hortis aromatum auram hanc exspectare tam dulcem, renovantem et recreantem fructus Spiritus, profundentem aromata, spargentem odores! Mitte, Domine, hunc Spiritum nobis, qui post aquilonis horrorem hortulum nostrum nova facie vestiat, luctum nostrum vertat in gaudium. Aut si quid boni significat aquilo, illum cum austro simul invita. Jungant officia, et partes suas assequatur uterque. Aquilo stringat, auster resolvat. Stringat ille lasciviam, hic animum in gaudia proflua laxet. Ille continentiam praestet, iste  iste repleat. Factus sum, inquit, sicut uter in pruina, et justificationes tuas
Abbreviated transcription (Latin):
ip̃m affectuose. Illa lib̾tas semꝑ iuo¬
luntate ẽ: ista ñ sic. Semꝑ enĩ lib̾e uo¬
lumꝰ. affectuose ñ semꝑ. affectus ad
lib̾tatẽ ñ spectant arbiten. Nec tam̃
plane lib̾a ẽ bone uoluntatis lib̾tas.
si affectuosa ñ fuerit. S cũ aust̾ affla¬
u̾it: statĩ affectiones aromatice fiuẽt
Non p̾munt᷑ ut expͥmant᷑. lib̾e fluũt.
tristicia comitat᷑. s affectiones dul¬
ces cũ illis it̾ ñ hñt. Aromatice st̃. o¬
doratur tactu. parit̾ grate. Dulcĩt sẽ¬
tiunt᷑. ⁊ dulcit̃ recolunt᷑. Dulcĩt flu¬
unt. ⁊ dulcit ꝓfluunt. Sibi fluunt:
⁊ aliis ꝓfluñt. Aromatici utͥq sũt.
intꝰ affectꝰ ⁊ foris affatꝰ. ad ista potest
aspirare lib̾tas arbitrii. s de arbiͥ
lib̾tate ñ pendent. Sic̃ affectiones
praue cõtra bonã uoluntatẽ sepe
st̾. sic bone cũ asst̾ et sic̃ ipa sint. ex
ea tam ñ sũt lib̾a ẽ sinc istisͥ qͣili
berał reddit᷑ ex istis. Uoluntatẽ ip¬

Expanded text:
ipsum affectuose. Illa libertas semper in voluntate est, ista non sic. Semper enim libere volumus, affectuose non semper. Affectus ad libertatem non-spectant arbitrii. Nec tamen plane libera est bonae voluntatis libertas, si affectuosa non fuerit; sed cum auster afflaverit, statim affectiones aromaticae fluent. Non premuntur ut exprimantur; libere fluunt. tristitia comitatur; sed affectiones dulces cum illis iter non habent. Aromaticae sunt odoratu, et tactu pariter gratae: dulciter sentiuntur, et dulciter recoluntur, dulciter fluunt, et dulciter profluunt. Sibi fluunt, et aliis profluunt. Aromatici utrique sunt intus affectus; et foris affatus. Ad ista potest aspirare libertas arbitrii, sed de arbitrii libertate non pendent. Sicut affectiones malae contra bonam voluntatem saepe sunt, sic bonae, cum adsunt, etsi cum ipsa sunt, ex eis. Voluntatem ip
Abbreviated transcription (Latin):
te.⁊ pꝰ multa p̾conia. facta sit hec inui¬
tõ. Nõ enĩ p̾sumit ut dilectũ inuita¬
re. ñ sic̃ ad delitias. donec delicate sa¬
tis nouit se descriptã. Quid ent̃. Puta¬
tis ne iħm delectabilẽ illũ aduentũ
p̾sentie sue illis indulg̾e qui p̾dictis
ñ sunt p̾ditidotib. laudib digni. se¬
m̾arie p̾sumptioĩs puta: si pͥusꝗͣ ap
tus sis. acõtẽplatioĩs usũ iħm inui¬
tas. Tuillũ ad deliciãdũ tecũ sollicitas:
qͥ forte sordes ad huc deliẽtis. ortꝰ tuus
sentib horret ⁊ st̾ilescit. ⁊ illue ih̾m
inuitas: Inuita illũ n̾ ut iã delec̃te¬
t᷑. s ut deleat qd̾ plantauit dext̾a
cua. Inuita illũ ut purget pͥmo. pꝰ¬
ea płatet. In utͦq laborẽ. s cũ delectõ¬
ne decerpere ueniet fructus matͣs.o
ueniat inqͥt dilectus meus. Ñ tr̃a blã¬
dit᷑ ⁊ applaudit p̃senti. s etiã mabsẽ¬
tẽ ĩ ardesct uota ip̃iꝰ. falsus amor ⁊ si¬

Expanded text:
te, et post multa praeconia facta sit haec invite, et post multa praeconia facta sit haec invitatio. Non enim praesumit haec dilectum invitare: non sitit delicias, donec delicate satis se novit descriptam. Quid enim? putatisne Jesum delectabilem illum adventum praesentiae suae ill laudibus digni? Temerariae praesumptionis puta, si, prius quam aptus sis ad contemplationis usum, Jesum invitas. Tu illum ad deliciandum tecum sollicitas, qui forte sordes adhuc delictis? Hortus tuus sentibus horret et sterilescit, et illuc Jesum invitas? Invita illum, non ut jam delectetur, sed ut deleat quod plantavit dextera tua. Invita illum ut purget primo, postea plantet. In utroque labor est, sed cum delectatione decerpere veniet fructus maturos 2. Veniat, inquit, dilectus meus. Non tantum blanditur et applaudit praesenti, sed etiam in absentem inardescunt vota ipsius. Falsus amor et si
Abbreviated transcription (Latin):
Nõ st̃ poma qͥb auide uescit᷑. ñ fructꝰ
aromatici. ñ fons irrigans. ñ altꝰ pu¬
teus aquarũ uiuentiũ. Magis autẽ
in ortũ meũ ascẽdit horror spinaru̾̃
iuepͥum. Nõ audeo de bone ihu in talẽ
ortũ uocare nͥforte ut cuellas. ⁊ disꝑdas
⁊ dissipes pͥmo. ⁊ plantes p̾ea. ⁊ sic tẽ¬
pore congruo de plantiõe comedas dex¬
t̾e tue. felix aĩa que te inuitare digna
ẽ ad fructus iã maturos: ad fructus
paratos. ⁊ acerbitatis nichil hñtes.
Atq utinã acerbitas sola m̃tis accti nr̃is¬
set᷑ in fructib. Utinã immati sint:
dũ mͦ mali ñ sint. Frequẽt poma q̃
gen̾e bona st̃. tempore ñdĩi grata st̃:
s iminat᷑itate sola displicent. felix
orẽ cuiꝰ om̃s feuctus ⁊ nat᷑a boni st̃:⁊
tẽpore congrui. Heutrũ deẽe nouit po¬
nussius sponsa. ad quorũ comestio¬
nẽ dilectũ ꝓuocat. ueniat dilec̃tus me¬
us in ortũ suum ut comedat fructũ
pomorũ suoꝵ. Uide ꝗͣ morose ⁊ modes¬

Expanded text:
non sunt poma, quibus avide vescitur; non fructus aromatici; non fons irrigans; non altus puteus aquarum viventium: magis autem in hortum meum ascendit horror spinarum et veprium. Non audeo te, bone Jesu, in talem hortum vocare, nisi forte ut evellas, et disperdas, et dissipes primo, et plantes postea; et sic tempore congruo de plantatione comedes dexterae tuae. Felix anima quae te invitare digna est ad fructus jam maturos, ad fructos paratos, et acerbitatis nihil habentes. Atque utinam acerbitas sola nostris accusetur in fructibus; utinam immaturi sint, dummodo mali non sint. Frequenter poma quae genere bona sunt, tempore nondum grata sunt, sed immaturitate sola displicent. Felix hortus cujus omnes fructus et natura boni sunt, et tempore congrui. Neutrum deesse novit pomis suis sponsa, ad quorum comestionem dilectum provocat. Veniat dilectus meus in hortum suum, ut comedat fructum pomorum suorum. Vide quam morose et modes
Abbreviated transcription (Latin):
fides. et lib̾tatis fidutia. sensim meͤ¬
m̃ta sumpserunt. Ip̃o dic pentecos¬
tes qñ factus ẽ sp̃s uchemens in ce¬
u̾bi̾tutũq ꝓfluxerunt. aromata.
S nunqͥd ircrrco aquibo durus qui¬
cuit. Nonne multo uehem̃tius ꝑse¬
cutoꝵ surrexit ꝓcella. ⁊ impetus ħeti¬
ce tempestatis. Nñqͥd ñ emusatione
qͣd̾a temptatioĩs aquilo. austro se
opponit gre: Quasi solus ortũ ꝑfia Iu
conat᷑ quod̾a rigore deiri sp̃s. aroma¬
ca restringere uolens ne fluante
s tanto latiꝰ fluunt. adu̾sitatis ec
ꝓsꝑitatis alt̾ius motib nũc ꝓuoca¬
ta. nũc pacata sponsa xp̃i eccłia eiꝰ.

Expanded text:
fides, et libertatis fiducia sensim incfides, et libertatis fiducia sensim incrementa sumpserunt. Ipso die Pentecostes, quando factus est spiritus vehemens in coeverbi virtutumque profluxerunt aromata. 4. Sed numquid idcirco aquilo durus quievit? Nonne multo vehementius persecutorum insurrexit procella, et impetus haereticae tempestatis? numquid non aemulatione quadam tentationis aquilo, austro se opposuit gratiae? Quasi solus hortum perflare conatur quodam rigore duri spiritus, aromata restringere volens ne fluant; sed tanto latius fluunt. Adversitatis et prosperitatis alternis motibus nunc provocata, nunc pacata sponsa
Abbreviated transcription (Latin):
t᷑. Magnũ inquit certam̃ sustim¬
istis passionũ. Et in alt̾o quid̃e inui¬
riis affecti. ialt̾o socii calit̾ conu̾sa¬
tionũ effecti. Nam et iunctis inquit
conpassi estis. S int̾ canta aquilo¬
nis flabra. nullas sͥ uices uendica¬
uit auster : Immo plane. Seniq
aud quid sequit᷑. st rapmnã inquit
bonorũ ur̃orũ cũ gaudio tulistis. cog¬
noscentes uos habere meliorẽ et ma¬
nentẽ substantiã. Qui cũ apłiirent
gaudentes a conspec̃tu concilu qm̃
digni habiti sunt ꝓ noĩe iħu contu¬
meliam patr̃ ñ cibi iudet᷑ contra a¬
quilonis graues impetus lenit̃ ip¬
sis auster spirasse: consid̾atria illa
salbata sepult᷑e dñcer nonnie ueld̃
ad aquilonis flatũ apłoꝵ. corda. in¬
fidelitate et cimiditate quad̾a diri¬
guerunt᷑ Resurgente dño. cepit aust̾
lenis ortũ eius ꝑflare. Toti his dem¬
q qͣuadraginta dieb inmultis argu¬
m̾itis dmñce resurrectionis. et u̾itatis

Expanded text:
tur? Magnum, inquit, certamen sustintur? Magnum, inquit, certamen sustinuistis passionum: et in altero quideacti; in altero socii taliter conversantium effecti. Nam et vinctis, inquit, compassi estis. Sed inter tanta aquilonis flabra nullas sibi vices vindicavit auster? Imo plane. Denique audi quod sequitur: Et rapinam, inquit, bonorum vestrorum cum gaudio suscepistis, cognoscentes vos habere meliorem et manentem substantiam . Quid? cum s a conspectu concilii, quoniam digni habiti sunt pro nomine Jesu contumeliam pati ; nonne tibi videtur contra aquilonis graves impetus leniter ipsis auster spirasse? Considera tristia illa sabbata sepulturae dominicae. Nonne velut ad aquilonis flatum, Apostolorum corda infidelitate et timiditate quadam diriguerunt? Resurgente Domino coepit auster lenis hortum ejus perflare. Totis his denique quadraginta diebus in multis argumentis dominicae resurrectionis et veritatis