comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ipse post ꝓbationẽ amicos eiꝰ redarguit
dicens. ñ estis locuti corã me rectum.
sicut seruus m̃s iob. Restat gͦ ut cũ
mens in beati iob sermonib fluctuat:
eoꝵ pondus ex eiusdẽ hystoriȩ inicio
ac fine ꝑpendat. Ab ęt̃no enĩ iudice
nec casurus laudari potuit: nec lap¬
sus p̃ferri. Si igit᷑ in ambiguitatis
tempestate dep̃hensi prima huius
hystoriȩ & postrema conspicimꝰ: na¬
uis cordis considerationis suȩ funib
quasi a prora & puppi restringitur:
ne in erroris sara ꝑducat᷑. Nullis gͦ
ignorantiȩ nr̃ȩ ꝓcellis obrum᷑: si tran¬
quillũ suꝑnȩ sententiȩ littꝰ denemus.
Ecce enim dicit. qͦd quȩstione ñ modica
lectoris animũ moueat: s qͥs hoc non
rectũ dicere audeat. qͦd in dĩ aurib

Expanded text:
micos ejus redarguit, dicens: 212 Non estis locuti coram me rectum, sicut servus meus Job . Restat ergo ut cum mens in beati Job sermonibus fluctuat, eorum pondus ex ejusdem historiae initio ac fine perpendat. Ab aeterno enim judice nec casurus laudari potuit, nec lapsus praeferri. Si igitur in ambiguitatis tempestate deprehensi, prima hujus historiae et postrema conspicimus, navis cordis considerationis suae funibus, quasi a prora et puppi, restringitur, ne in erroris saxa perducatur. Nullis ergo ignorantiae nostrae procellis obruimur, si tranquillum supernae sententiae littus tenemus. Ecce enim dicit quod quaestione non modica lectoris animum moveat. Sed quis hoc non rectum dicere audeat, quod in Dei auribus
Abbreviated transcription (Latin):
conspicit. quid se gemere debeat. subti¬
lius agnoscit: sed magni doloris magi¬
sterio dum sua plangit. ad lam̃ta nos
instruit: ut qͦ uirtutes in aliis cerni¬
mus. eo apud districtũ iudicẽ. nr̃a sol¬
licite delicta timeamus.

Expanded text:
conspicit, quid in se gemere debeat subticonspicit, quid in se gemere debeat subtilius agnoscit. Sed magni doloris magisterio, dum sua plangit, ad lamenta nos instruit: ut quo virtutes in aliis cernimus, eo apud districtum judicem nostra sollicite delicta timeamus.
Abbreviated transcription (Latin):
quia reliquerit demonstrat. Cũ bo¬
na gͦ in aliis cernimus: ualde necesse
est. ut & exultationẽ nr̃ȩ formidini.
& formidinẽ nr̃ȩ exultationi miscea¬
mus: quatinꝰ & de alienis ꝓuectib ca-¬
ritas gaudeat: & de suis infirmita¬
tib conscientia contremiscat. S cũ
frat̾no ꝓuectu reficimur: cũ distric¬
tionẽ suꝑ nos int̾ni iudicis ex ipso nr̃o
torpore pensamꝰ: quid restat. nisi ut
ad discutiendũ se animus redeat: &
quicqͥd in se reꝓbũ. quicqͥd prauum
dep̃hendit affligat: Unde apte subiun-¬
git. Et pęnȩ militant in me. Consi¬
deratis quippe dĩ testib pęnȩ in nob̃
militant: quia dũ miranda illoꝵ fa-¬
cta cernimus. uitam nr̃am quȩ ex
eoꝵ nobis cõparatione displic&. studio¬
sa afflictione cruciamus: ut quicquid
in nobis polluert̃ oꝑa. diluant lam̃ta:
& si quid adhuc culpa delectationis
inquinat: pęna meroris tergat. Beatꝰ
igit᷑ iob quia uitam patrũ p̃cedentiũ

Expanded text:
quia reliquerit demonstrat. Cum boquia reliquerit demonstrat. Cum bona ergo in aliis cernimus, valde necesse est ut et exsultationem nostrae formidini, et formidinem nostrae exsultationi misceamus, quatenus et de alienis provectibus charitas gaudeat, et de suis infirmitatibus conscientia contremiscat. Sed cum fraterno proveatu reficimur, cum districtionem super nos interni judicis ex ipso nostro torpore pensamus, quid restat nisi ut ad discutiendum se animus redeat, et quidquid in se reprobum, quidquid pravum deprehendit, affligat? Unde et apte subjungitur: Et poenae militant in me. Consideratis quippe Dei testibus, poenae in nobis militant, quia dum miranda illorum facta conspicimus, vitam nostram, quae ex eorum nobis comparatione displicet, studiosa afflictione cruciamus; ut quidquid in nobis polluerunt opera, diluant lamenta; et si quid adhuc culpa delectationis inquinat, poena moeroris tergat. Beatus igitur Job, 330 quia vitam patrum praecedentium
Abbreviated transcription (Latin):
conspicimꝰ nr̃ȩ sollicitius dãpna time¬
amus: & eo patescat qͣnto post pondere
animaduersionis impet᷑im᷑: quo nẽ a
bonoꝵ morib longe discrepamꝰ. Unde¬
& testiũ instauratione memorata. ꝓtinꝰ
Napte subiungit᷑. Et multiplicas irã tuã.
Eo nobis multiplicari ira dĩ dr̃. quo ẽẽ
multiplex indicat᷑: quia ex ipsa nunc
bonoꝵ uita & labore cognoscimꝰ si em̃¬
dari dũ tempus. ẽ. nolumꝰ qͣnta post
animaduersione feriamur. Electos
quippe dĩ cernimus & pia agere: & cru¬
delia multa tolerare. Hinc gͦ colligit᷑.
districtus udex qͣnta illic feriat distri¬
ctione qͦs reꝓbat: si hic sic cruciat quos
amat: petro attestante qui ait. tempꝰ
est ut iudiciũ incipiat de domo dei.
multiplicat: qͥa quo bonoꝵ uitã nr̃is
ocłis obicit. eo prauitatis ꝑpetratȩ du-¬
riciam qua districtione in iudicio ꝑ¬
cutiat. ostendit. Nam cũ solis se seqͦn¬
tib dona exaggerat: torpentes iam

Expanded text:
conspicimus, nostrae sollicitius damna timeconspicimus, nostrae sollicitius damna timeamus; et eo patescat quantae post pondere animadversionis impatimur, quo nunc a bonorum moribus longe discrepamuet testium instauratione memorata, protinus apte subjungitur: Et multiplicas iram tuam. Eo nobis multiplicari ira Dei dicitur, quo esse multiplex indicatur, quia ex ipsa nunc bonorum vita et labore cognoscimus, si emendari, dum tempus est, nolumus, quanta post animadversione feriamur. Electos quippe Dei cernimus et pia agere, et crudelia multa tolerare. Hinc ergo colligitur districtus judex quanta illic feriat districtione quos reprobat, si hic sic cruciat quos amat; Petro attestante qui ait. Tempus est ut judicium incipiat de domo Dei; multiplicat, quia quo bonorum vitam nostris oculis objicit, eo pravitatis perpetratae duritiam qua districtione in judicio percutiat ostendit. Nam cum solis se sequentibus dona exaggerat, torpentes jam
Abbreviated transcription (Latin):
qui ꝑ exercitiũ scĩ oꝑis testant᷑ quȩ ele-¬
ctos secutura sint p̃mia ueritatis: un-¬
de hos quoq quos ꝓ ueritate passos ag¬
noscimus. greco eloquio martyres. id ẽ.
electoꝵ uitam prauitati nr̃e contra¬
riam. ad arguendos nos instruendosq
multiplicat. Contra nos gͦ testes illiꝰ
instaurant᷑: quia cuncta quȩ agunt.
studiis nr̃ȩ prauitatis aduersa sunt:
dr̃ Esto consentiens aduersario tuo
cito. dũ es cum illo in uia. Atq de hoc
codem redẽptore reꝓbi ꝑsequentes
dicunt. Contrarius . ẽ. oꝑib nr̃is.
Et paulo post. Et dissimilis est aliis
uita illius. Testes itaq suos contra
nos dñs instaurat: quia bona quȩ fa¬
cere ipsi negligimꝰ. hȩc ad correptionẽ
nrãm fieri ab alus demonstrat: ut
qui p̃ceptis ñ accendi᷑. saltẽ exẽplis
excitemur: atq in appetitu rectitu¬
dinis nil sibi mens nr̃a difficile esti¬
met: quã ꝑfecte ꝑagi ab aliis uidet.
Et fit plerũq ut cũ alienȩ uitȩ bona

Expanded text:
qui per exercitium sancti operis testantur quae electos secutura sint 329 praemia veritatis. Unde hos quoque quos pro veritate passos agnoscimus Graeco eloquio martyres, id est electorum vitam pravitati nostrae contrariam ad arguendos nos instruendosque multiplicat. Contra nos ergo testes illius instaurantur, quia cuncta quae agunt studiis nostrae pravitatis adversa sunt. ngelium dicitur: Esto consentiens adversario tuo cito, dum es cum illo in via . Atque de hoc eodem Redemptore reprobi persequentes dicunt: Contrarius est operibus nostris ; et paulo post: Et dissimilis est aliis vita illius . Testes itaque suos contra nos Dominus instaurat, quia bona quae facere ipsi negligimus, haec ad correptionem nostram fieri ab aliis demonstrat; ut qui praeceptis non accendimur, saltem exemplis excitemur, atque in appetitu rectitudinis nil sibi mens nostra difficile aestimet quod perfecte peragi ab aliis videt. Et fit plerumque ut cum alienae vitae bona
Abbreviated transcription (Latin):
nia certũ facis. Sciendũ uͦ ẽ. quia in
quibdã factis. & certi de uenia reddi¬
mur: & post ꝑpetratas culpas ad abso¬
lutionis fiduciam correctione & peni¬
tentia subsequente roboramur. ꝑpetra¬
ta tam̃ nr̃e nequitiȩ adhuc memoria
tangunur. & cogitatione illicita auer-¬
si nolentesq pulsamur. Unde apte

Expanded text:
 Vet. XXXIX.  Sciendum vero est quia in quibusdam factis et certi de venia reddimur, et post perpetratas culpas ad absolutionis nostrae fiduciam correctione et poenitentia subsequente roboramur; perpetratae tamen nostrae nequitiae adhuc memoria tangimur, et cogitatione illicita aversi nolentesque pulsamur. Unde et apte
Abbreviated transcription (Latin):
leta periebat. Bene gͦ conditori dr̃. re
uersusq mirabilit̾ me crucias: quia
uius affligit. Acsi aꝑte dicat. Relin¬
quendo me nequaqͣm afficis. qͥa insen¬
sibilem reddis: s cum reuerteris cru¬
cias: quia dũ te insinuas. mͥ me quã
sim lugendus demonstras. Unde et
neqqͣm se pęnalit̃. s mirabilit̃ asserit
cruciari: quia dũ ꝑ flctũ mens ad sũ¬
ma rapit᷑. compunctionis suȩ pęnam
gaudens mirat᷑ & libs affici. qͥa affli¬
ctione sua se conspicit ad alta subleua
torpescere suꝑna pietas cernit. exẽpla
se sequentiũ nr̃is obtutib obicit: ut
mens ꝑ ocium remissa. quo in aliis
uigilantiam ꝓuectus considerat. eo in
se pigredinẽ torporis erubescat. Vnde

Expanded text:
laeta peribat. Bene ergo conditori dicitur: laeta peribat. Bene ergo conditori dicitur: Reversusque mirabiliter me crucias, quia vius affligit. Ac si aperte dicat: Relinquendo me nequaquam afficis, quia insensibilem reddis; sed cum reverteris crucias, quia dum te insinuas mihi me quam sim lugendus demonstras. Unde et nequaquam se poenaliter, sed mirabiliter asserit cruciari, quia dum per fletum mens ad summa rapitur, compunctionis suae poenam gaudens miratur; et libet affici, quia afflictione sua se conspicit ad alta sublevartorpescere superna pietas cernit, exempla se sequentium nostris obtutibus objicit, ut mens per otium remissa, quo in aliis vigilantium provectus considerat, eo in se pigritudinem torporis erubescat. Unde
Abbreviated transcription (Latin):
sunt flenda discamꝰ. Sed cũ m̃tẽ
nr̃am elatio erigit. sũmi a nobis
ꝓtinus cõpunctio amoris recedit.
cũ uͦ suꝑna nos grã uisitat. statim
ꝑ lacrimas ad sua desideria insti¬
gat. Unde & apte subiungitur
ab auetore relinquimur: nec ipsa ulla-¬
tenus destitutionis nr̃ȩ dampna senti¬
mus. Quo enĩ longe nos conditor de-¬
serit: eo mens nr̃a insensibiliꝰ obdure¬
scit. N ulla quȩ dĩ sunt diligit: neqͥ¬
qͦm suꝑna concupiscit: & qͥa amoris
intimi calorẽ ñ hab&. frigida deorsũ
iac&: ac miserando mͦ fit cotidie tan¬
do securior. quanto peior: cũq unde
sit lapsa ñ meminit. & supplicia se¬
cutura ñ metuit: qͣntũ lugenda sit
nescit. At si afflatu scĩ sp̃c tangitur:
ad considerationẽ ꝓtinus suȩ ꝑditio¬
nis euigilat. In cęlestiũ inquisitione
se excutit: amoris sũmi estib in arde¬
scit. Quȩ se circũ primunt dampna
considerat: & plorat ꝓficiens quȩ priꝰ

Expanded text:
sunt flenda discamus. Sed cum mentem sunt flenda discamus. Sed cum mentem nostram elatio erigit, summi a nobis protinus compunctio amoris recedit; cum vero superna nos gratia visitat, statim per lacrymas ad sua desideria instigat. Unde et apte subjungiturab auctore relinquimur, nec ipsa ullatenus destitutionis nostrae damna sentimus. Quo enim longe nos conditor deserit, eo mens nostra insensibilius obdurescit, nulla quae Dei sunt diligit, nequaquam superna concupiscit; et quia amoris intimi calorem non habet, frigida deorsum jacet, ac miserando modo fit quotidie tanto securior, quanto pejor; cumque unde sit lapsa non meminit, et supplicia secutura non metuit, quantum lugenda sit nescit. At si afflatu sancti Spiritus tangitur, ad considerationem protinus suae perditionis evigilat, in coelestium inquisitione se excutit, amoris summi aestibus inardescit, quae se circumprimunt damna considerat, et plorat proficiens quae prius
Abbreviated transcription (Latin):
acceptis uirtutib in audaciã suae
p̃sumptionis erigit᷑ s mira dispen¬
satione pietatis ante eiꝰ ocłos res
quȩlib& in qua corruat ordinatur.
Dumq ꝑ culpã aliquid appetit: quid
aliud quam p̃dã in fouea concupi¬
scit: Sua sponte inhians cecidit. s
suis surgere uirib ñ ual& : qui cum
se nil ex se ẽẽ considerat. discit pro¬
culdubio cuius adiutoriũ reqͥrat.
Quem tam̃ suꝑna miseratio captũ
quasi a fouea euehit: qͥa hc̃ infirmi¬
tate cognita ad ueniã reducit. Lee¬
nȩ itaq more ꝓpt̾ suꝑbiã ad suꝑio¬
res partes in cauea remeat: qui cũ
de uirtute extollit᷑. lapsus ad desi¬
deria. in humilitate religat᷑. Quia
enim prius ꝓpria p̃sumptione pe¬
rierat: mira pietate agitur. ut in¬
firmitatis suȩ iam noticia clausus
uiuat. Quod quia sc̃s uir crebro
accidere hominib conspicit. nr̃i in
se ꝑiculi uocẽ sumit: ut cum nos
eius fletus agnoscimꝰ. quȩ in nobis

Expanded text:
acceptis virtutibus in audaciam suae acceptis virtutibus in audaciam suae praesumptionis erigitur, sed mira dispensatione pietatis ante ejus oculos reselibet, in qua corruat ordinatur. Dumque per culpam aliquid appetit, quid aliud quam praedam in fovea concupiscit? Sua sponte inhians cadit, sed suis surgere viribus non valet. Qui cum se nihil ex se esse considerat, discit procul dubio cujus adjutorium requirat. Quem tamen superna miseratio captum quasi a fovea evehit, quia hunc infirmitate cognita ad veniam reducit. Leaenae itaque more, propter superbiam ad superiores partes in caveam remeat, qui cum de virtute extollitur lapsus ad desideria in humilitate religatur. Quia enim prius propria praesumptione perierat, mira pietate agitur, ut infirmitatis suae jam notitia clausus vivat. Quod quia sanctus vir crebro accidere hominibus conspicit, nostri in se periculi vocem sumit; ut cum nos ejus fletus agnoscimus, quae in nobis
Abbreviated transcription (Latin):
aduita. ad ueniã redeundo supera¬
uit: s tam̃ coartata caueã tolerat.
quia suꝑnę quoq disciplinȩ nexib
cingitur. ne ꝑ carnis desideria ua¬
getur. Quȩ gͦ sponte sua in foucã
cecidit. ad auras liberas clausa re-¬
dit: quia & ꝑ libertatẽ arbitrii in
culpam corruit: & tam̃ hanc a suis
motib conditoris gr̃a coactã nolen¬
temq constringit. Post foueã itaq
caueam patit᷑ quȩ erepta ex ęt̃no
supplicio. a prauȩ libertatis motib
sub cęlestis artificis dispensatione re
homo ꝑ cibũ sibi mortẽ intulit: &¬
reductus ad ueniã sub disciplina
melius clausus uiuit. Quasi leena
gͦ ꝓpter suꝑbiam captus. ẽ: qͥa inde
nunc eũ disciplina suȩ corruptioni¬
deprimit: unde transgressionẽ p̃cep¬
ti ñ timens. audacter in foueã saltũ
a culpa primi parentis auertimꝰ: nos
adhuc cotidie ut leenã capi ꝑ uiciũ
elationis inuenimꝰ. Sepe nãq homo

Expanded text:
adjuta, ad veniam redeundo superaadjuta, ad veniam redeundo superavit. Sed tamen coarctata caveam tolerat, quia supernae quoque disciplinae nexibus cingitur, ne per carnis desideria vagetur. Quae ergo sponte sua in foveam cecidit, ad auras liberas clausa redit, quia et per libertatem arbitrii in culpam corruit, et tamen hanc a suis motibus, conditoris gratia coactam nolentemque constringit. Post foveam itaque caveam patitur, quae, erepta ex aeterno supplicio, a pravae libertatis motibus, et sub coelestis artificis dispensatione relhomo per cibum sibi mortem intulit, et reductus ad veniam sub disciplina melius clausus vivit. Quasi leaena ergo propter superbiam captus est, quia inde nunc eum disciplina suae corruptionideprimit, unde transgressionem praecepti non timens, audacter in foveam saltum a culpa primi parentis avertimus, nos adhuc quotidie ut leaenam capi per vitium elationis invenimus. Saepe namque 328 homo
Abbreviated transcription (Latin):
urgetur. cũ quasi in secretiori par¬
te foueȩ occultare se appetit. caueã
uolens intr&: cuiꝰ iã seuicia neqͣqͣm
ꝑtimescitur: quia clausa in foͬuea
leuat᷑. Quȩ enim sua sponte in ca¬
ueam corruit: ad suꝑiores partes
circũ septa uectib redit. Sic sic ni¬
mirũ humana mens capta.ẽ. quȩ¬
e5
in libertate arbitrii condita. dũ nu¬
trire desideria carnis appetunt. qͦsi
leena catulis escam quȩsiuit: atq
in deceptionis suȩ foueam cecidit:
quȩ suadente hoste ad cibũ ꝓhibitũ
manũ tetendit. S in foueã ꝓtinus
caueam inuenit: qͥa sponte ad mor¬
tem ueniens. corruptionis suȩ mox
carcerẽ ꝑtulit: atq ad auras libe¬
ras grã int̾ueniente reducit᷑ Sed
cũ multa agere conatur & ñ ual&.
eiusdẽ corruptionis suȩ obstaculis.
quasi caueȩ uectib ligat᷑. Iam qͥdẽ
eam in quã ceciderat dampnationiꝰ
foueam euasit: quia secuturȩ mor¬
tis suppliciũ manu redemptionis

Expanded text:
urgetur, cum quasi in secretiori parurgetur, cum quasi in secretiori parte foveae occultare, se appetit, caveam volens intret; cujus jam saevitia nequaquam pertimescitur, quia clausa in cavea levatur. Quae enim sua sponte in foveam corruit, ad superiores partes circumsepta vectibus redit. Sic sic nimirum humana mens capta est, que in libertate arbitrii condita, dum nutrire desideria carnis appetivit, quasi leaena catulis escam quaesivit, atque in deceptionis suae foveam cecidit, quae, suadente hoste, ad cibum prohibitum manum tetendit. Sed in fovea protinus caveam invenit, quia sponte ad mortem veniens corruptionis suae mox carcerem pertulit; atque ad auras liberas, gratia interveniente, reducitur. Sed cum multa agere conatur, et non valet, ejusdem corruptionis suae obstaculis quasi caveae vectibus ligatur. Jam quidem eam in quam ceciderat damnationis foveam evasit, quia secuturae mortis supplicium, manu redemptionis
Abbreviated transcription (Latin):
illicitis motib pęna p̃senti crutior:
quia a labore certaminis liber ñ sũ.
ed suꝑna dispensatio X IIii.¬
idcirco nos tota sibi intentione
seruientes. carnis nr̃ȩ ꝑmittit impug¬
nationib concuti: ne mens nr̃a in su-¬
ꝑbiam audeat p̃sumptione suȩ secu¬
ritatis eleuari: ut dũ pulsata trepi¬
dat. in solo autetoris adiutorio spei
pedem robustius figat. Unde & ad¬
catulis exquirit: inhiant̃ in foueã
captionis ruit. Sicut enĩ ex qͥb dam
regionib fertur. fit in eius itinere fo¬
uea in qua pecus deponit᷑: ut illuc
se eius appetitu proicere leena ꝓuo¬
cetur: quȩ angusta simul & alta p̃pa-¬
ratur: ut in eam ruere ambiendo
ualeat: s hanc saliendo nullomodo
euadat. Alia quoq fouea quȩ priori
cohereat effodit᷑ quȩ tam̃ ei in qua
pecus ẽ extremȩ partis aꝑtione con-¬
iungit᷑: in qua nimirũ cauea ponit᷑.
ut leena corruens: qͥa desuꝑ tr̃orib

Expanded text:
illicitis motibus poena praesenti crucior, illicitis motibus poena praesenti crucior, quia a labore certaminis liber non sum. Sed superna dispensatio idcirco nos tota sibi intentione servientes carnis nostrae permittit impugnationibus concuti, ne mens nostra in superbiam audeat praesumptione suae securitatis elevari, ut dum pulsata trepidat, in solo auctoris adjutorio spei pedem robustius figat. Unde et adcatulis exquirit, inhianter in foveam captionis ruit. Sicut enim ex quibusdam regionibus fertur, fit in ejus itinere fovea, in qua pecus deponitur, ut illuc se ejus appetitu projicere leaena provocetur: quae angusta simul et alta praeparatur, ut in eam ruere ambiendo valeat, sed hanc saliendo nullo modo evadat. Alia quoque fovea, quae priori cohaereat, effoditur, quae tamen ei, in qua pecus est, extremae partis apertione conjungitur. In qua nimirum cavea ponitur, ut leaena corruens, quia desuper terroribus
Abbreviated transcription (Latin):
Et si impius fuero ue mͥ ẽ.: & si iustus¬
S non leuabo caput: saturatꝰ afflictio¬
Ene & miseria. Impius nãq ue. hab&.
tio reꝓbum sequit᷑ & electus quisq
dolorib transitoriȩ aduersitatis ex-¬
piat᷑. Impius caput leuat. sed elatus
euadere. ue. quod sequit᷑. ñ ual&: iustꝰ
labore sui certaminis afflictꝰ. caput
leuare ñ sinitur: s prorsus a ꝑpetua
afflictione liberat᷑. Ille se in uolupta¬
tib erigit. s suppliciis scquentibus
mergit: iste se in dolore deprimit. s
tam̃ a pondere ȩt̃nȩ animaduersio¬
nis abscondit. Consider& gͦ uir sc̃s
quod aut renitens homo uiciis p̃sen¬
ti labore afficitur: aut succumbens
ꝑpetuȩ afflictioni mancipat᷑. & dicat.
si impius fuero ue mͥ. ẽ. & si iustꝰ. non
leuabo caput. saturatus afflictione
& miseria: acsi aꝑte deploret diceis.
Aut substratus carnis desideriis sup¬
plicio ȩterno subicior: aut repugnais

Expanded text:
 Si impius fuero, væ mihi est; & si iustu Si impius fuero, væ mihi est; & si iustus, non leuabo caput, saturatus afflictione & miseria. Impius namque væ habet, tio reprobum sequitur, et electus quisque doloribus transitoriae adversitatis expiatur. Impius caput levat, sed elatus evadere vae quod sequitur non valet. Justus, labore sui certaminis afflictus, caput levare non sinitur, sed pressus a perpetua afflictione liberatur. Ille se in voluptatibus erigit, sed suppliciis sequentibus mergit. Iste se in dolore deprimit, sed tamen a pondere aeternae animadversionis abscondit. Consideret ergo vir sanctus quod aut renitens homo vitiis praesenti labore afficitur, aut succumbens perpetuae afflictioni mancipatur, et dicat: Et si impius fuero, vae mihi est; et si justus, non levabo caput, saturatus afflictione et miseria. Ac si aperte deploret, 327 dicens: Aut substratus carnis desideriis, supplicio aeterno subjicior; aut repugnans
Abbreviated transcription (Latin):
timoris fletus diluat: quas in accep¬
tione sacrificii suꝑnus amor incen¬
dat: & quicquid mens uel de in exꝑto
certamine. uel de conuersationis
pristinȩ memoria patitur. lauetur.
ut tanto suauius in conspectu sui
spectatoris ardeat: qͣnto cũ ei adsi¬
stere cȩꝑit. nil terrenũ secũ. nil lu¬
bricũ in ara suȩ orationis imponit.
Uir igitur sc̃s humanȩ m̃tis dampna
conspiciat: qͦd plerũq se cogitatio¬
ne illicita inquinat: & postqͣm reatũ
oꝑis udex relaxat: & sua plorans. nr̃a
Squȩ deploremus aꝑiat. dicens. Si pecca¬
Sui. & ad horam peꝑcisti mͥ: cur ab ini¬
S quitate mea mundũ me ẽẽ ñ pateris:
Aesi aꝑte dicat. Si culpã uenia abstulit.
cur hanc & a memoria non detergit:
tione concutit᷑. ut ad ꝑpetrationem
illius longe grauiꝰ quã prius capta fu¬
erat urgeat᷑ & dep̾hensa trepidat:
longo labore certaminis affligitur
ꝑhorrescit. Unde & apte subiungit᷑.¬

Expanded text:
timoris fletus diluat, quas in acceptimoris fletus diluat, quas in acceptione sacrificii supernus amor incendat. Et quidquid mens vel de inexperto certamine, vel de conversationis pristinae memoria patitur, lavetur, ut tanto suavius in conspectu sui spectatoris ardeat, quanto cum ei assistere coeperit nil terrenum secum, nil lubricum in ara suae orationis imponit. Vir igitur sanctus humanae mentis damna conspiciat, quod plerumque se cogitatione illicita inquinat; et postquam reatum operis judex relaxat, et, sua plorans, nostra quae ploremus aperiat, dicens: Si peccavi, et ad horam pepercisti mihi, cur ab iniquitate mea mundum me esse non pateris? Ac si aperte dicat: Si culpam venia abstulit, cur hanc et a memoria non detergit? tione concutitur, ut ad perpetrationem illius longe gravius quam prius capta fuerat urgeatur; et deprehensa trepidat, longo labore certaminis affligitur perhorrescit. Unde et apte subjungi
Abbreviated transcription (Latin):
diuino dedicamus: qui m̃bra hostiae ꝑ
frusta concisa suꝑ ignẽ ponimꝰ: cũ uitȩ
nr̃ȩ oꝑa uirtutib distinguentes immo¬
lamus. Caput atq ea quȩ iuxta iecur
continentur incendimus: cũ in sensu
nr̃o quo om̃e corpus regit᷑. atq in oc¬
cultis desideriis flãma diuini amoris
ardemꝰ: & tam̃ p̃cipit᷑. ut pedes atq
intestina hostiȩ lauent᷑. Pedib enim
tr̃a tangitur: intestinis uͦ stercora ge¬
stant᷑: quia plerũq iam ex desiderio
in ȩt̃nitate succendim᷑: iam toto deuo¬
tionis sensu ad appetitũ nr̃ȩ mortifi¬
cationis inhiamus: s qͥa adhuc terre¬
nũ p̃ infirmitate alii quid agimꝰ.
ñnulla etiã quȩ iam ñt subegimus.
illicita in corde toleramꝰ. Cũq cogi¬
tationes nr̃as ĩmunda tẽptatio in¬
quinat: quid aliud quã intestina
hostiȩ stercus portant: Sed ut com¬
buri debeant lauent᷑: quia nimirũ
necẽe. ẽ. ut immundas cogitationes

Expanded text:
divino dedicamus. Quae membra hostiae et divino dedicamus. Quae membra hostiae et per frusta concisa super ignem ponimus, cum vitae nostrae opera virtutibus distinguentes immolamus. Caput atque ea quae juxta jecur continentur, incendimus, cum in sensu nostro, quo omne corpus regitur atque in occultis desideriis, flamma divini amoris ardemus. Et tamen praecipitur, ut pedes atque intestina hostiae laventur. Pedibus enim terra tangitur, intestinis vero stercora gestantur; quia plerumque jam ex desiderio in aeternitate succendimur, jam toto devotionis sensu ad appetitum nostrae mortificationis inhiamus. Sed qnum prae infirmitate aliquid agimus, nonnulla etiam quae jam subegimus illicita in corde toleramus. Cumque cogitationes nostras immunda tentatio inquinat, quid aliud quam intestina hostiae stercus portant? Sed ut comburi debeant, laventur, quia nimirum necesse est, ut immundas cogitationes
Abbreviated transcription (Latin):
ciam erga societatẽ bonorũ sumat.
Post aquã quippe occumbente sole ad
castra reuertit᷑: qui post lam̃ta peni¬
tentiȩ frigescente flãma cogitationis
illicitȩ ad fideliũ merita p̃sumenda
reparatur: ut iam se a cȩteris longe
eẽ ñ ȩstim&: qui mundũ se ꝑ obitũ
intimi ardoris gaud& Sed inter
hȩc sciendũ . ẽ. quod idcirco ñnũquã
impulsu illicitȩ cogitationis affligim᷑.
quia in quibdã t̾renȩ conuersatio¬
nis actib quãuis licitis libenter oc¬
cupamur: cumq uel in minimis t̃¬
rena actio ꝑ desideriũ tangitur: cre¬
scente contra nos antiqui hostis for¬
titudine. mens nr̃a nimia importu¬
nitate temptationis inquinat᷑. Vn
de & sacerdos legis. m̃bra hostiȩ ꝑfru
Esta concisa. caput atq ea quȩ erga
iecur sunt iubetur ignib cremare:¬
pedes uͦ atq intestina hostiȩ priꝰ aqua
diluere. Nos quippe ipsos sacrificium
dõ offerimus: cum uitã nr̃am cultui

Expanded text:
ciam erga societatem bonorum sumat. ciam erga societatem bonorum sumat. Post aquae quippe lavationem, occumbente sole ad castra revertitur, qui post lamenta poenitentiae, frigescente flamma cogitationis illicitae, ad fidelium merita praesumenda reparatur; ut jam se a caeteris longe esse non aestimet, qui mundum se per obitum intimi ardoris gaudet. Sed inter haec sciendum est quod idcirco nonnunquam impulsu illicitae cogitationis affligimur, quia in quibusdam terrenae conversationis actibus, quamvis licitis, libenter occupamur. Cumque vel in minimis terrena actio per desiderium tangitur, crescente contra nos antiqui hostis fortitudine, mens nostra non minima importunitate tentationis inquinatur. Unde 326 et sacerdos legis, membra hostiae per frusta concisa, caput atque ea quae erga jecur sunt, jubetur ignibus cremare,pedes vero atque intestina hostiae prius aqua diluere . Nos quippe iDeo offerimus, cum vitam nostram cultui
Abbreviated transcription (Latin):
extra castra: & non reuertet᷑ priꝰquã
ad uesperã lauetur aqua: & post solis
occasũ regrediet᷑ in castra. Noctur¬
nũ quippe. ẽ. somniũ temptatio occul¬
ta: ꝑ quam tenebrosa cogitatione tur-¬
pe aliquid corde concipit᷑. qͦd tam̃ cor¬
poris ope ñ expletur. Sed somno noc¬
cturno pollutus. egredi extra castra
p̃cipitur: quia uidelic& dignũ. ẽ ut
qui immunda cogitatione polluitur.
indignũ se cunctoꝵ fideliũ societati¬
b arbitret᷑. Culpe suȩ meritũ ante
ocłos ponat: ex bonoꝵ se ȩstimatione
despiciat. Polluto gͦ extra castra exire
.ẽ: turpi impugnatione laboranti. se¬
se ex continentiũ comparatione des¬
picere. Qui ad uesꝑam lauatur aqua:
cũ defectũ suũ conspiciens. ad pęniten¬
tiȩ lam̃ta conuertitur: ut fletib di¬
luat. om̃e qͦd animũ occulta inqͥna¬
tio accusat. Sed post occasũ solis ad
castra redeat: quia deferuescente tẽp¬
tationis ardore. neceẽ ut iterũ fidu¬

Expanded text:
extra castra; et non revertetur prius quam ad vesperam lavetur aqua, et post solis occasum regredietur in castra . Nocturnum quippe est somnium tentatio occulta, per quam tenebrosa cogitatione turpe aliquid corde concipitur, quod tamen corporis opere non expletur. Sed somnio nocturno pollutus egredi extra castra praecipitur, quia videlicet dignum est ut qui immunda cogitatione poindignum se cunctorum fidelium societatibus arbitretur, culpae suae meritum ante oculos ponat, ex bonorum se aestimatione despiciat. Pollutum ergo extra castra exire est turpi impugnatione laborantem, sese ex continentium comparatione despicere. Qui ad vesperam lavatur aqua, cum defectum suum conspiciens ad poenitentiae lamenta convertitur, ut fletibus diluat omne quod animum occulta inquinatio accusat. Sed post occasum solis ad castra redeat, quia, defervescente tentationis ardore, necesse est ut iterum fidu
Abbreviated transcription (Latin):
catum parcit: cũ reatũ culpe conces¬
sis ꝓtinꝰ fletib diluit. Sed ab iniqͥtate
nr̃a mundos nos eẽ ñ patit᷑: qͥa uolen¬
tes quidem culpam fecimꝰ: s ñnũquã
nolentes. eius memoriam cũ delecta¬
tione toleramus. Sepe nãq hoc qͦd a
conspectu iam iudicis fletu int̾ueni¬
ente deletũ . ẽ. ad animũ redit: & de¬
uicta culpa ad delectationem rursus
inserpere nitit᷑: atq in antiquo certa¬
mine rediuiua pulsatione reparatur.:
ita ut quod prius egit in corpore. hoc
importuna cogitatione postmodũ uer¬
set in m̃te: quod caute ille conspicere
athleta spũalis nouerat. qui dicebat.
computruerunt & deteriorauer̃t ci¬
catrices meȩ a facie insipientiȩ meȩ
Quid nãq cicatrices: nisi sanationes st̃
lectationẽ memoriȩ redire conspexerat:
qui cicatrices deflebat. Cicatrices qͥp¬
pe computrescere. ẽ. sanata iam pecca¬
toꝵ uulnera rursus in temptationem
serpere: atq ex eoꝵ suggestionib. post

Expanded text:
catum parcit, cum reatum culpae concessis protinus fletibus diluit. Sed ab iniquitate nostra mundos nos esse non patitur, quia volentes quidem culpam fecimus, sed nonnunquam nolentes ejus memoriam cum delectatione toleramus. Saepe namque hoc quod a conspectu jam judicis fletu interveniente deletum est ad animum redit, et devicta culpa ad delectationem rursus inserpere nititur, atque in antiquo certamine rediviva pulsatione reparatur; ita ut quod prius egit in corpore, hoc importuna cogitatione postmodum verset in mente. Quod caute ille conspicere athleta spiritalis noverat, qui dicebat: Computruerunt et deterioraverunt cicatrices meae, a facie insipientiae meae . Quid namque cicatrices, nisi sanationes suntlectationem memoriae redire conspexerat, qui cicatrices deflebat. Cicatrices quippe computrescere est sanata jam peccatorum vulnera rursus in tentationem serpere, atque ex eorum suggestionibus, post
Abbreviated transcription (Latin):
eum. Uicia quippe sibi sub uirtutũ
p̃textu condicunt: quia st̃ quȩdã quȩ
aduersus nos int̾ se quadã conuenien¬
biȩ: remissio tuori. Condicendo gͦ
ueniunt: quȩ contra nos sibi ex qͣdã
prauitatis cognatione sociant᷑¬
ed si erumpnam nr̃e captiuita¬
tis agnoscimꝰ: si ex amore ȩt̃nȩ
patriȩ in intimis dolemꝰ: uicia quȩ
male letis subripiunt. bene tristib
p̃ualere ñ possunt. Unde & bene sub¬
nos uicia minime cognosẽt: qͥa triste
cor mox ut pulsauerint reꝓbata resi¬
liunt: & quȩ nos letos qͦsi nouerant.
quia penetrabant. merentes cognosce¬
re nequeunt: quia ipso nr̃o rigore fran¬
gunt᷑. S antiquus hostis quo in eis
fortit̃ dep̃hendi se conspicit: eo illa
sub uirtutũ imagine altiꝰ abscondit.

Expanded text:
eunt. --Vitia quippe sibi sub virtutum praetextu condicunt, quia sunt quaedam quae adversum nos inter se quadam convenienirae, remissio timori. Condicendo enim veniunt, quae contra nos sibi ex quadam pravitatis cogitatione socianted si aerumnam nostrae captivitatis agnoscimus, si ex amore aeternae patriae in intimis dolemus, vitia, quae male laetis surrepunt, bene tristibus praevalere non possunt. Unde et bene subnos vitia minime cognoscunt, quia triste cor mox ut pulsaverint, reprobata resiliunt; et quae nos laetos quasi noverant, quia penetrabant, moerentes cognoscere nequeunt, quia ipso nostro rigore franguntur. Sed antiquus hostis, quo in eis fortiter deprehendi se conspicit, eo illa sub virtutum imagine altius abscondit.
Abbreviated transcription (Latin):
non leuabo caput saturatꝰ afflictio¬
ne & miseria. Et ꝓpt̃ suꝑbiã qͣsi lee¬
nam capies me: reuersusq mirabili¬
ter me crucies. Instauras testes tuos
contra me: & multiplicas iram tuã
aduersũ me: & penȩ militant in me.
Quare de uulua eduxisti me: Qui
utinam consũptus ẽẽm: ne ocłs me
uider&: fuissem quasi ñ ẽẽm de ut̃o

Expanded text:
abo caput saturatus adflictione et miseria et propter superbiam quasi leaenam capies me reversusque mirabiliter me crucias instauras testes tuos contra me et multiplicas iram tuam adversum me et poenae militant in me quare de vulva eduxisti me qui utinam consumptus essem ne oculus me videret fuissem quasi qui non essem de ut
Abbreviated transcription (Latin):
xero nequaquã ita loquar: commuto
faciem meam: & dolore torqueor. Ue-¬
rebar omĩa oꝑa mea: sciens qͦd ñ par¬
ceris delinquenti. Si autẽ & sic impiꝰ
sum: quare frustra laboraui: Si lotus
fuero quasi aquis niuis. & fulserint
uelut mundissimȩ manus meȩ: tam̃

Expanded text:
xero nequaquam ita loquar commuto xero nequaquam ita loquar commuto faciem meam et dolore torqueor verebar omnia opera mea sciens quod non parceres delinquenti si autem et sic impius sum quare frustra laboravi si lotus fuero quasi aquis nivis et fulserint velut
Abbreviated transcription (Latin):
respondebo: s meum iudicẽ depreca¬
bor: & cũ inuocantẽ me exaudierit.
non credo quod exaudierit uocẽ meã.
In turbine enim conter& me: & multi¬
plicauit uulnera mea etiã sine causa.
N on concedit requiescere sp̃m meum:
& impl& me amaritudinib. Si for¬
titudo queritꝰ robustissimꝰ. ẽ: si equi¬
tas iudicii. nemo ꝓ me aud& testimo¬
nium dicere. Si iustificare me uolu¬
ero: os meũ condempnabit me. Si
innocentẽ ostendere: prauũ me com¬
ꝓbabit. Etiam si simplex fuero: hoc
ipsum ignorauit anima mea: & tede¬
bit me uitȩ meȩ. Unum. ẽ. qͦd locutꝰ
sum: & innocentẽ & impiũ ipse consu¬
mit. Si flagellat occidat semel: & ñ
de pęnis innocentum rideat. Terra
data ẽ. in manu impu: uultus iudicũ
eius oꝑit. Quod si ñ ille. ẽ: quis gͦ. ẽ:
Dies mei uelociores fuert̃ cursore: fu
gerunt & ñ uidert̃ bonũ. Pertransi¬
erunt quasi naues poma portantes:
sicut aquila uolans ad escã. Cũ di¬

Expanded text:
respondebo sed meum iudicem deprecarespondebo sed meum iudicem deprecabor et cum invocantem exaudierit me non credo quod audierit vocem meam in turbine enim conteret me et multiplicabit vulnera mea etiam sine causa non concedit requiescere spiritum meum et implet me amaritudinibus si fortitudo quaeritur robustissimus est si aequitas iudicii nemo pro me audet testimonium dicere si iustificare me voluero os meum condemnabit me si innocentem ostendere pravum me conprobabit etiam si simplex fuero hoc ipsum ignorabit anima mea et taedebit me vitae meae unum est quod locutus sum et innocentem et impium ipse consumit si flagellat occidat semel et non de poenis innocentum rideat terra data est in manu impii vultum iudicum eius operit quod si non ille est quis ergo est dies mei velociorn viderunt bonum pertransierunt quasi naves poma portantes sicut aquila volans ad escam cum di
Abbreviated transcription (Latin):
TRESPONDEN
iob ait. Uere scio
quod ita sit: & qͦd
ñ iustificet᷑ homo
comparatus dõ. Si
uoluerit contendere
cum eo: noi poterit ei respondere unũ
ꝓ mille. Sapiens corde ẽ: & fortis ro¬
bore. Quis resistit ei: & pacẽ habuit:
Qui transtulit montes: & nesciert̃ hii
quos subuertit in furore suo. Qui
commouit tr̃am de loco suo: & colump¬
nȩ eius concutiuntur: qui p̃cipit so¬
li & ñ oritur: & stellas claudit quasi
sub signaculo: qui extendit cęlos solꝰ.
& graditur suꝑ fluctus maris: qui
facit arcturũ. & oriona. & hyadas. &
interiora austri: qui facit magna
& incõp̃hensibilia. & mirabilia quoꝵ
ñ. ẽ numerus. Si uenerit ad me ñ
ui debo: si abierit ñ intelligam eum.
Si repente int̾roget: quis respondebit
ei: Uel quis dicere potest. cur facis:
Ds̃ cuius resistere irȩ nemo potest: &
sub quo curuantur qui portant orbẽ.
Quantus gͦ sũ ego qui respondeam ei:
& loquar uerbis meis cũ eo: Qui eti¬
am si habuero quippiam iustũ non

Expanded text:
respondens Iob ait vere scio quod ita sit et quod non iustificetur homo conpositus Deo si voluerit contendere cum eo non poterit ei respondere unum pro mille sapiens corde est et fortis robore quis restitit ei et pacem habuit qui transtulit montes et nescierunt hii quos subvertit in furore suo qui commovet terram de loco suo et columnae eius concutiuntur qui praecipit soli et non oritur et stellas claudit quasi sub signaculo qui extendit caelos solus et graditur super fluctus maris qui facit Arcturum et Oriona et Hyadas et interioconprehensibilia et mirabilia quorum non est numerus si venerit ad me non videbo si abierit non intellegam eum si repente interroget quis respondebit ei vel quis dicere potest cur facis Deus cuius resistere irae nemo potest et sub quo curvantur qui portant orbem quantus ergo sum ego qui respondeam ei et loquar verbis meis cum eo qui etiam si habuero quippiam iustum non
Abbreviated transcription (Latin):
diri. Non . ẽ. qui utrũq ualeat argu-¬
ere: & ponere manũ suam in ambob.
Auferat a me uirgamsuã: & pauor eiꝰ
ñ me terreat. Loquar & ñ timebo eũ:
neq enim possum metuens responde-¬
re. Tedet aniniam meã uitȩ meȩ: di¬
mittam aduersum me eloquiũ meũ.
Loquar in amaritudine animȩ meȩ

Expanded text:
trumque valeat arguere et ponere manum suam in ambobus auferat a me virgam suam et pavor eius non me terreat loquar et non timebo eum neque enim possum metuens respondere taedet animam meam vitae meae dimittam adversum me eloquium meum loquar in amaritu
Abbreviated transcription (Latin):
uit᷑ dicit᷑. Erubesce sydon ait ma¬
re. In sydone qͥppe figurat᷑ stabili.¬
tas in lege positoꝵ: in mare autẽ
uita gentiliũ. Erubesce gͦ sydon
ait mare: quia ex uita gentiliũ re¬
darguit᷑ uita sub lege positoꝵ: atq
ex actione scłariũ confundit᷑ actio
religiosoꝵ. dũ illi etiã ꝓmittendo
ñ seruant quȩ in p̃ceptis audiunt:
& isti uiuendo ea custodiunt. in qͥb
neqͣqu̾a mandatis legalib astrin

Expanded text:
tenditur: Erubesce, Sidon, ait mare . In Sidone quippe figuratur stabilitas in lege positorum - in mari autem, vita gentilium. Erubesce ergo, Sidon, ait mare, quia ex vita gentilium redarguitur vita sub lege positorum, atque ex actione saecularium confunditur actio religiosorum: dum illi etiam promittendo non servant quae in praeceptis audiunt; et isti vivendo ea custodiunt, in quibus nequaquam mandatis legalibus astrin
Abbreviated transcription (Latin):
locutꝰ non ẽ: unde ad confutandã
impudentiã nr̃am gentilis homo
ad exẽplũ deducit᷑: ut quia obedi¬
re homo legi sub lege positꝰ despi¬
cit: eiꝰ saltẽ cõparatione eiugilet. qͥ
sine lege legalit̾ uixit. Erranti gͥ
honuni data ẽ lex: erranti uͦ etiam
sub lege. adducit᷑ testimoniũ eoꝵ
qͥ extra legẽ st̃: ut quia conditi. con¬
ditionis nr̃ȩ ordinẽ seruare nolu¬
imꝰ. p̃ceptis admonerem᷑: quia pre¬
ceptis obedire contẽpsimꝰ exemplis
confunderem᷑: nec ut dictũ ẽ eoꝵ
exẽplis quos lex astringeret. sed qͦs
lex a peccato nulla cohiberet. Cir
circũuenit excusationẽ nram: un¬
diq conclusus ẽ aditꝰ tergiuersati¬
onis humanȩ. Homo gentilis. ho¬

Expanded text:
locutus non est. Unde ad confutandam locutus non est. Unde ad confutandam impudentiam nostram, gentilis homo ad exemplum deducitur; ut quia obedire homo legi sub lege positus despicit, ejus saltem comparatione evigilet, qui sine lege legaliter vixit. Erranti igitur homini data est lex; erranti vero etiam sub lege adducitur testimonium eorum qui extra legem sunt, ut quia conditionis nostrae ordinem servare noluimus, praeceptis admoneremur; et quia praeceptis obedire contempsimus, exemplis confunderemur; nec, ut dictum est, eorum exemplis, quos lex astringeret, sed quos lex a peccato nulla cohiberet. 5. Pcircumvenit excusationem nostram; undique conclusus est aditus tergiversationis human
Abbreviated transcription (Latin):
unt: & sic de se sententias quasi de
aliis ꝓferunt: unde & beatus iob
scõ spũ afflatꝰ. potuit sua gesta quę
erant uidelicet suꝑnȩ aspirationis
dona quasi ñ sua scribere: quia eo
alteriꝰ qͦue  loquebat᷑. quo homo lo¬
quebat᷑ quȩ dĩ sunt: & eo alt̾ quȩ
erant illius loquebat᷑. quo sp̃s lo¬
ed iã debemꝰ ista postponere: &
ad consideranda sacre hystoriȩ
gesta ꝓperare. Omis homo eo ip¬
so qđ homo ẽ. suũ dehet intelligere
auctorẽ: cuiꝰ uoluntati tantõ magis
seruiat: quanto se quia de se ipso
nichil sit pensat. Ecce autẽ condi¬
ti dñm considerare negleximꝰ: adhi¬
bita st̃ p̃cepta. Preceptis quoq ob¬
tẽperare noluimꝰ: adiungunt᷑ exẽ¬
pla. Ipsa quoq exẽpla imitari de.
clinamꝰ: quȩ edidisse nobis positis
sub lege conspicimꝰ. Quia enĩ ds̃.
aꝑte quibdã sub lege positis locu¬
tus ẽ: quasi alienos nos ab eisdẽ p̃¬
ceptis aspicimꝰ: quib hȩc specialiter

Expanded text:
unt; et sic de se sententias, quasi de unt; et sic de se sententias, quasi de aliis proferunt. Unde et beatus Job sancto Spiritu afflatus, potuit sua gesta, quae erant videlicet supernae aspirationis dona, quasi non sua scribere: quia eo alterius erant quae loquebatur, quo homo loquebatur quae Dei sunt; et eo alter quae erant illius loquebatur, quo Sp--Sed jam debemus ista postponere, et ad consideranda sacrae historiae gesta properare. Omnis homo eo ipso quo homo est, suum intelligere debet auctorem; cujus voluntati tanto magis serviat, quanto se quia de se ipso nihil sit pensat; ecce autem conditi Deum considerare negleximus. Adhibita sunt praecepta, praeceptis quoque obtemperare noluimus. Adjunguntur exempla, ipsa quoque imitari exempla declinamus, quae edidisse nobis positos sub lege conspicimus. Quia enim Deus aperte quibusdam sub lege positis locutus est, quasi alienos nos ab eisdem praeceptis aspicimus, quibus haec specialiter
Abbreviated transcription (Latin):
queret᷑. insinuat dicens. An exꝑi
angłs. modo dñs memorat᷑: an¬
głs uidelicet ꝓpt̾ hoc qđ exterius
loquendo seruiebat: dñs aut̃ẽ dr̃.
quia interiꝰ p̾sidens. loquendi effi¬
cat᷑iã ministrabat. Cũ ergo loqñs
ab interiore regitur: & ꝑ obsequiũ
angłs. & ꝑ inspirationẽ dñs nomi¬
natur. Hinc dauid ait. Adtendi¬
te popłs m̃s legẽ meã: inclinate
aur̃ẽ urãm in uerba oris mei. Non
enĩ lex dauid. aut popłs dauid. s
ꝑꝑsonã eiꝰ ex quo loquebat᷑ assu-¬
mens. ipsius auctoritate loquitur.
cuiꝰ inspiratione replebat᷑. Hoc co¬
tidie fieri in eccła cernimꝰ: si ugi¬
lant̃ intuem᷑. Nã stans in medio
popłi lector. clamat. ego sũ ds̃ a¬
ipse ds̃ sit uere ꝓfecto ñ dicit. nec
tam̃ ꝑ hoc qđ dicit. ueritatis regu¬
lã deserit: quia cui ministeriũ
lectione exhibet. eiꝰ dñium uoce
p̾tendit. Itaq scriptores sacri elo¬
quii quia repleti sc̃o spũ suꝑ se tra¬
huntur. quasi extra semet ipsos fi¬

Expanded text:
ens: An experangelus, modo Dominus memoratur: angelus videlicet, propter hoc, quod exterius loquendo serviebat; Dominus autem dicitur, quia interius praesidens loquendi efficaciam ministrabat. Cum ergo loquens ab interiori regitur, et per obsequium angelus, et per inspirationem Dominus nominatur. Hinc David ait: Attendite popule meus legem meam; inclinate aurem vestram in verba oris mei . Non enim lex David, aut populus David, sed personam ejus, ex quo loquebatur, assumens, ipsius auctoritate loquitur, cujus inspiratione replebatur. Hoc quotidie fieri in Ecclesia cernimus, si vigilanter intuemur. Nam stans in medio populi lector clamat: Ego sum Deus Aipse Deus sit, vere profecto non dicit; nec tamen per hoc quod dicit, veritatis regulam deserit; quia cui ministerium lectione exhibet, ejus dominium voce praetendit. Itaque scriptores sacri eloquii, quia repleti sancto Spiritu super se trahuntur, quasi extra semetipsos fi
Abbreviated transcription (Latin):
rȩ sacrȩ ẽ. ut ipsi qͥ scribunt sic de
se in illa quasi de aliis loquant᷑.
yses uir mitissimꝰ suꝑ om̃s homi¬
Snes qͥ morabant᷑ in terra: hinc ioħs
ex discipłis in uia cleophas & aliꝰ:
quẽ ꝓfecto aliũ dũ tã studiose ta¬
cuit. ut quidã dicunt seipsũ fuis¬
se monstrauit. Scriptores gͥ sacri
eloquii. quia impulsu seĩ sp̃s agi¬
tant᷑: sic de se in illo testimonium
tanqu̾a de aliis ꝓferunt. Sc̃s ergo¬

Expanded text:
eloquii, ut ipsi qui scribunt, sic de se in illo quasi de aliis loquantur.yses mitissimus super omnes homines, qui morabantur in terra. Hinc Iohanex discipulis in via, Cleophas, et alius. Quem profecto alium, dum tam studiose tacuit, ut quidam dicunt, nisi seipsum fuisse monstravit. Scriptores igitur sacri eloquii, quia impulsu sancti Spiritus agitantur, sic de se in illo testimonium quasi de aliis proferunt. Spir
Abbreviated transcription (Latin):
nulli uͦ ut dictũ est scriptorẽ huiꝰ
oꝑis unũ quẽlibet de ꝓpħis arbi¬
trant᷑: asserentes qđ nullus tam
mystica di uerba cognoscere po¬
ad suꝑna subleuauit. Sed quis¬
hȩc scripserit. ualde suꝑuacue q̃¬
rit᷑: cũ tam̃ auctor libri huiꝰ sẽs
sp̃s fidelit᷑ credat᷑. Ipse gͥ hȩc scͥp¬
sit. qui scribenda dictauit: ipse
scripsit qui & in illiꝰ oꝑe inspira¬
tor ertitit: & ꝑscribentis uocem
imitanda ad nos eius facta trans¬
misit. Si magni cuiꝰda uiri sus¬
ceptis epistolis legeremꝰ uerba.
sed quo calamo fuissent scripta
quereremꝰ: ridiculũ ꝓfecto esset. ñ¬
epistolarũ auctorẽ scire. sensũq
cognoscere: sed quali calamo earũ
uerba impressa fuerint indagare.
spũalis pugnȩ sustinuit. etiã con¬
sũmate suȩ uictoriȩ gesta narra¬
uit. Nec mouere debet qđ in eodẽ

Expanded text:
nulli vero, ut dictum est, scriptorem hujus nulli vero, ut dictum est, scriptorem hujus operis unum quemlibet ex prophetis arbitrantur: asserentes quod nullus tam mystica Dei verba cognoscere poad superna sublevavit. 2. Aurit, valde supervacue quaeritur, cum tamen auctor libri Spiritus sanctus fideliter credatur. Ipse igitur haec scripsit, qui scribenda dictavit. Ipse scripsit, qui et in illius opere inspirator exstitit, et per scribentis vocem imitanda ad nos ejus facta transmisit. Si magni cujusdam viri susceptis epistolis legeremus verba, sed quo calamo fuissent scripta quaereremus, ridiculum profecto esset epistolarum auctorem scire sensumque cognoscere, sed quali calamo earum verba impressa fuerint indagare. spiritalis pugnae sustinuit, etiam consummatae suae victoriae gesta narravit. Nec movere debet quod in e
Abbreviated transcription (Latin):
NER MUDS
sepe queritur quis libri
beati iob scriptor habe.¬
atur: & alii quidẽ moy¬
sen. alii unũ quẽlibet
ex ꝓpħis scriptorẽ huiꝰ
oꝑis fuisse suspicant᷑.
Quia enĩ in libro gene¬
seos iob de stirpe esau
descendisse. & bale filio
beor in regnũ succes¬
sisse describit᷑. hunc
beatũ iob longe ante moysi tp̃ra
extitisse credidert̃. morẽ ꝓfecto sa-¬
cri eloquii nescientes: quia in suꝑi-¬
orib suis partib solet breuit lon¬
ge post secutura ꝑstringere: cum
studet ad alia subtiliꝰ ꝓperare un
isrł existerent. fuisse memorat᷑.
Neq̃quã gͦ extitisse ante legẽ cog¬
noscit᷑: qui israhelit coꝵ iudicum
tempore fuisse signat᷑. Qđ̃ dũ qͥdã
minꝰ caute considerant: moysen
gestoꝵ illiꝰ quasi longe ante positi
scriptorẽ putant: ut uidelicet is
qui potuit ad eruditionẽ nr̃ãm
legis p̃cepta edere. ipse credat᷑ etiã
ex gentilis uiri hystoria uirtutis
ad nos exempla mandasse. Non¬

Expanded text:
er multos saepe quaeritur, quis libri beati Job scriptor habeatur. Et alii quidem Moysen, alii unum quemlibet ex prophetis scriptorem hujus operis fuisse suspicantur. Quia enim in libro Geneseos Jobab de stirpe Esau descendisse, et Bale filio Beor in regnum successisse describitur, hunc beatum Job longe ante Moysi tempora exstitisse crediderunt, morem profecto sacri eloquii nescientes, quia in superioribus suis partibus solet breviter longe post secutura perstringere, cum studet ad alia subtilius enumeranda Israel existerent, fuisse memoratur. Nequaquam ergo exstitisse ante legem cognoscitur, qui Israeliticorum judicum tempore fuisse signatur. Quod dum quidam minus caute considerant, Moysen gestorum illius quasi longe antepositi scriptorem putant; ut videlicet is qui potuit ad eruditionem nostram legis praecepta edere, ipse credatur etiam ex gentilis viri historia, virtutis ad nos exempla mandasse. Non