comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
natur: s quia adhuc corpus qͦd corrũ¬
pitur aggrauat animã: inherere diu
luci ñ uals. quam raptĩ uids. Ipsa
quippe carnis infirmitas transcenden¬
tem se animã retrahit: atq ad cogi¬
tanda ima ac necessaria suspirantẽ.
reducit. Saliua uͦ ex capite defluens
os tangit: s ad uentrẽ minime ꝑue¬
nit: quia liquore suꝑnȩ contẽplati¬
onis iam quidẽ intellectꝰ nr̃ infun¬
ditur: s neqͦͥqͣm mens plene satiat᷑.
In ore & enĩ gustus. ẽ: in uentre satie¬
tas. S aliuã itaq glutire ñ possumꝰ
quia suꝑnȩ claritatis bono satiari ñ
ꝑmittimur: qͦd adhuc ex tenuitate
gustamus. S quia hoc ipsũ qͦd ut¬
cũq iam suꝑna cognoscimꝰ ex pieta¬
te parcentis. ẽ: qͦd uͦ hoc ꝑciꝑe ꝑfec

Expanded text:
natur; sed quia adhuc corpus quod corrumnatur; sed quia adhuc corpus quod corrumpitur aggravat animam , inhaerere diu luci 267 non valet, quam raptim videt. Ipsa quippe carnis infirmitas transcendentem se animam retrahit, atque ad cogitanda ima ac necessaria suspirantem reducit. Saliva ergo ex capite defluens os tangit, sed ad ventrem minime pervenit, quia liquore supernae contemplationis jam quidem intellectus noster infunditur, sed nequaquam mens plene satiatur. In ore etenim gustus est, in ventre satietas. Salivam itaque glutire non possumus, quia supernae claritatis bono satiari non permittimur, quod adhuc ex tenuitate gustamus. Sed quia hoc ipsum, quod utcunque jam superne cognoscimus, ex pietate parcentis est, quod vero hoc perc
Abbreviated transcription (Latin):
tellectũ reformat. Nam qͥa a paradi¬
si gaudiis expulsum in hoc iã exilio
natura edidit: quasi a natiuitate ho¬
mo sine ocłis ꝓcessit. S si cut uir sẽs
insinuat. hȩc saliua ad os qͥdẽ labit᷑.
ut uͦ ad uentrẽ usq ꝑueniat. ñ glu¬
titur: quia diuinitatis contẽplatio
sensum tangit. s plene m̃tẽ ñ reficit:
qm̃ ꝑfecte animꝰ conspicere ñ ual&.
quo adhuc quia caligo corruptionis
prepedit. raptĩ uid&. Ecce enĩ ele-
bicit: iam cuncta quȩ considerat p̃¬
terire. transcendit: iã ab ext̾iorum
delectatione suspendit᷑: & quȩ sint
bona inuisibilia rimat᷑: atq hec a¬
gens plerũq in dulcedinẽ supernȩ
contemplationis rapit᷑: iãq de inti¬
mis aliqͥd qͣsi ꝑ caliginẽ conspicit. &¬
ardenti desiderio int̾ẽe spũalib an¬
głorũ ministeriis conat᷑. Gustu in¬
circũ scripti luminis pascit᷑: & ultra
se euecta ad sem& ipsam relabi dedig¬

Expanded text:
tellectum reformat. Nam quia a paraditellectum reformat. Nam quia a paradisi gaudiis expulsum in hoc jam exsilio natura edidit, quasi a nativitate homo sine oculis processit. Sed sicut sanctus vir insinuat, haec saliva ad os quidem labitur, ut vero ad ventrem usque perveniat non glutitur, quia divinitatis contemplatio sensum, tangit, sed plene mentem non reficit, quoniam perfecte animus conspicere non valet quod adhuc, quia caligo corruptionis praepedit, raptim videt. 50. Mens mole bjicit, jam cuncta quae considerat praeterire transcendit, jam ab exteriorum delectatione suspenditur, et quae sint bona invisibilia rimatur, atque haec agens plerumque in dulcedinem supernae contemplationis rapitur, jamque de intimis aliquid quasi per caliginem conspicit, ardenti desiderio interesse spiritalibus angelorum ministeriis conatur; gustu incircumscripti luminis pascitur, et ultra se evecta ad semetipsam relabi dedig
Abbreviated transcription (Latin):
saliuam meame S alua in os ex capi¬
te labitur: ab ore uͦ ad uentrẽ ducit᷑.
cum glutit᷑. Quid itaq ẽ caput no¬
strũ nisi diuinitas: Per qͦm existen¬
di principiũ sumimꝰ. ut creat᷑a simꝰ
paulo attestante qui ait. caput uiri
suum suꝑnũ uidelic& intellectũ sus¬
cipit: refecta ꝓculdubio om̃iũ m̃bra
actionũ regit. Nisi enĩ sacra eloqͥa
aliquando m̃tem nomine uentris ex¬
primerent: salomon utiq ñ dixiss&.
Lucerna dñi spiracłm hominis: quȩ
illuminat: cuncta etiã m̃tis nr̃ȩ nob̃
absconsa manifestat. Quid gͦ saliuȩ
nomine. nisi sapor intimȩ contẽplati¬
onis accipit᷑. Quȩ ad os a capite de¬
fluit: qͥa de claritate conditoris ad¬
huc in hac uita nos positos uix gustu
reuelationis tangit. Unde & redẽptor
ueniens saliuã luto miscuit: & ceci
nati ocłos reparauit: qͥa suꝑna gr̃a
carnalẽ cogitationẽ nr̃am ꝑ admix.¬
tionẽ suȩ contẽplationis irradiat: &
ab originali cecitate hominẽ ad in-¬

Expanded text:
s meos . Saliva in nos ex capite delabitur, ab ore vero ad ventrem ducitur cum glutitur. Quid itaque est caput nostrum nisi divinitas, per quam existendi principium sumimus ut creatura simus? Paulo attestante, qui ait: Caput viri,suum supernum, videlicet intellectum, suspicit, refecta proculdubio omnium membra actionum regit? Nisi enim sacra eloquia aliquando mentem nomine ventris exprimerent, Salomon utique non dixisset: Lucerna Domini spiraculum hominis: quae luminat, cuncta etiam mentis nostrae nobis absconsa manifestat. Quid ergo salivae nomine nisi sapor intimae contemplationis accipitur? quae ad os a capite defluit, quia de claritate conditoris adhuc in hac vita nos positos vix gustu revelationis tangit. Unde et Redemptor veniens salivam luto miscuit, et caeci nati oculos reparavit , quia superna gratia carnalem cogitationem nostram per admistionem suae contemplationis irradiat, et ab originali caecitate hominem ad in
Abbreviated transcription (Latin):
dampnationis: recte nẽ dr̃ us qͦ quo
ñ parcis mͥ: nec dimititis me ut
glutiam saliuã meã: Aesi aꝑte dice-¬
retur. Tunc homini plene parcis: cũ
hc̃ ad ꝑfectionẽ tuȩ contẽplationis ad¬
miseris. ut claritatẽ tuã raptꝰ int̾iꝰ
uideat: ut eum carnis corruptio ex¬
terus ñ repellat. Tunc ꝑmittis ut
saliuã glutiam: cũ me sapore tuȩ
claritatis usq ad abundantiã sa¬
tietatis infuderis: ut neqͣquã iam
ꝑ indigentiã. gustu oris esuriã: s
in te solidius irrigatione m̃tis sub¬
¶sistam.
ed qui ꝓmereri uult¬
bonũ qͦd expetit: deb& malum
confiteri qͦd fecit. SeͦR. Peccaui:¬

Expanded text:
is, recte nunc dicitur: Usquequo non parcis mihi, nec dimittis me, ut glutiam salivam meam? Ac si aperte diceretur: Tunc homini plene parcis, cum hunc ad perfectionem tuae contemplationis admiseris, ut claritatem tuam raptus interius videat, et eum carnis suae corruptio exterius non repellat. Tunc permittis ut salivam glutiam, cum me sapore tuae claritatis usque ad abundantiam satietatis infuderis, ut nequaquam jam per indigentiam gustu oris esuriam, sed in te solidus irrigato mentis ventre subsistam. ed qui promereri vultbonum quod expetit, debet malum confiteri quod fecit. Sequi
Abbreviated transcription (Latin):
tra carnis bellũ laborat: legẽ aliam
in m̃bris sustin&: cuius in se rebellio¬
& abstracto ad paululũ ipsũ sibi ho¬
minẽ demonstrat. Quod eo usq ꝓ¬
culdubio patimur: quo detersa fun-¬
ditus labe peccati. ad ꝓmissȩ incor¬
ruptionis substantiam reformemur.

Expanded text:
tra carnis bellum laborat , legem aliam tra carnis bellum laborat , legem aliam in membris sustinet, cujus in se rebellioet abstracto paululum, ipsum sibi hominem demonstrat. Quod eo usque procul dubio patimur, quo detersa funditus labe peccati, ad promissae incorruptionis substantiam reformemur.
Abbreviated transcription (Latin):
habeat. & infirmitatẽ suã humilit̃
agnoscat: ꝑ accessũ gr̃ȩ ad alta sustol¬
litur: & ꝑ recessũ quid ex sem& ipso
sit ꝓbat᷑. Qd bene nobis ex historia
sacrȩ locutionis innuit᷑: qͥa salomon
& diuinitus accepisse sapientiã. & tam̃
post acceptã eandẽ sapientiam. mere
tricũ statim pulsatꝰ quęstione memo¬
rat᷑. Mox enĩ ut grãm tantȩ reue¬
lationis accepit: certam̃ turpiũ mu¬
lierum ꝓtulit: quia nimirũ sepe cũ
m̃tem nr̃am concessis uirtutib res-¬
pectus intimȩ largitatis illuminat.
hanc ꝓtinus etiam lubricȩ cogitati¬
ones turbant: ut quȩ subleuata im¬
m̃so munere exultat. etiã tẽptatione
pulsata. quid sit inueniat. Sic hely-¬
as & uisitatus diluculo sermone cȩlos
aꝑuit: & tam̃ ꝓbatus subito infirmꝰ
ꝑ deserta fugiens. unã mulierẽ expa¬
uit. Sic paulus ad tc̃iũ gelũ ducit᷑
paradysi penetrans secreta conside¬
rat: & tam̃ ad sem& ipsũ rediens. con-¬

Expanded text:
habeat, et infirmitatem suam humiliter habeat, et infirmitatem suam humiliter agnoscat, per accessum gratiae ad alta sustollitur, et per recessum quid ex semetipso sit probatur. Quod bene nobis ex historia sacrae lectionis innuitur , qua Salomon et divinitus accepisse sapientiam, et tamen post acceptam etricum statim pulsatus quaestione memoratur. Mox enim, ut gratiam tantae revelationis accepit, certamen turpium mulierum pertulit: quia nimirum saepe cum mentem nostram concessis virtutibus respectus intimae claritatis illuminat, hanc protinus etiam lubricae cogitationes turbant, ut quae sublevata immenso munere exultat, etiam tentatione pulsata, quid sit, inveniat. Sic Helias, et visitatus desuper, sermone coelos aperuit, et tamen probatus, subito infirmus per deserta fugiens, nimium mulierem expavit. Sic Paulus ad tertium coelum ducitur, paradisi penetrans secreta considerat, et tamen ad semetipsum rediens, con
Abbreviated transcription (Latin):
bas illũ. Quis nr̃m nesciat quia dilu-¬
culũ dr̃. cũ iam nocturna tẽpora in
claritatem lucis mutant᷑: Nos itaq
noctis tenebris p̃mimur. cũ ꝑpetrati¬
one iniquitatis obscuramur: s nox
in lucem uertitur. cũ erroris nr̃i ob¬
scuritas ueritatis cognitione radiat᷑.
Nox in lucem uertit᷑: cũ corda nr̃a iu¬
sticiȩ fulgor illuminat: quȩ cecitas
culpȩ deprimebat. Hoc diluculũ dis¬
cipuloꝵ m̃tib oriri paulus aspexe¬
rat. cũ dicebat. Nox p̃cessit: dies au¬
tem apꝓpinqͣuit. Diluculo gͦ nos dñs
uisitat: qͥa erroris nr̃i tenebras. luce
suȩ cognitionis illustrat. Contẽplati¬
onis munere subleuat: in arcẽ ueri¬
tatis exaltat. Sed notandum qͦd ds̃
postquam diluculo uisitat: subito ho¬
minẽ ꝓbat: qͥa & accedendo corda nr̃a
ad uirtutes ꝓuehit: & recedendo con¬
cuti temptatione ꝑmittit. Si enĩ post
uirtutũ munera nulla tẽptatione
concutit᷑: a se habere animꝰ ex sem&¬
ipso głat᷑. Ut gͦ & infirmitatis dona

Expanded text:
bantur. --Quis nostrum nesciat quia diluculum dicitur cum jam nocturna tempora in claritatem lucis mutantur? Nos itaque noctis tenebris premimur cum perpetratione iniquitatis obscuramur. Sed nox in lucem vertitur cum erroris nostri obscuritas veritatis cognitione irradiatui Nox in lucem vertitur cum corda nostra justitiae fulgor illuminat, quae caecitas culpae deprimebat. Hoc diluculum discipulorum mentibus oriri Paulus aspexerat cum dicebat: Nox praecessit, dies autem appropinquavit . Diluculo ergo nos Dominus visitat, quia erroris nostri tenebras luce suae cognitionis illustrat, contemplationis munere sublevat, in arcem virtutis exaltat. Sed notandum quod Deus postquam diluculo visitat, subito hominem probat, quia et accedendo corda nostra ad virtutes provehit, et recedendo concuti tentatione permittit. Si enim post virtutum munera nulla tentatione concutitur, has se habere animus ex semetipso gloriatur. Ut ergo et firmitatis dona
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓtulit: s hanc tc̃io insinuando repli¬
cauit. Quod enim suꝑtꝰ dixerat. ele¬
git suspendiũ anima mea: hoc repli¬
cans addidit. desꝑaui: atq ȩt̃na con-¬
cupiscendo. & temporalia postponen-¬
do. hoc postremo intulit. parce michi:
& qͦd suꝑius dixit. mortẽ ossa mea. hoc
nimirũ subdit. neqͦquã ultra iã uiuã.¬

Expanded text:
protulit, sed hanc tertio insinuando repliprotulit, sed hanc tertio insinuando replicavit. Quod enim superius dixerat: Elegit suspendium anima mea, hoc replicans addidit, Desperavi; atque aeterna concupiscendo, et temporalia postponendo, hoc postremo intulit, Parce mihi; et quod superius dixit, Mortem ossa mea, hoc nimirum subdidit, Nequaquam ultra jam viva
Abbreviated transcription (Latin):
cordis a ꝓuectu intimi itineris subtra¬
hat: ne amorẽ conditoris deserens qͣsi
a duce destitutus in uia remaneat:¬
& confossus gladio latrocinantis in¬
desꝑatione ruat. S ne eius dicta ad
nr̃i intellectus arbitriũ iudeamur
uiolent̃ inflectere: debemꝰ ex posteri¬
orib p̃missa pensare. Quo enĩ sensu
hęc dixerit: ipse ꝓtinus indicat. qui
ueniunt. desꝑaui. & parce.Nam qui
desꝑat. nequaquã iam sibi parci po
stulat: & qui adhuc sibi parci deside¬
rat. ꝓfecto minime desꝑat. Aliunde gͦ
est qͦd desꝑat: aliunde qͦd parci sibi sc̃s
uir postulat: qͥa nimirũ dũ bona uitȩ
transeuntis ꝑ desꝑationẽ deserit: ad
obtinenda quȩ ꝑmanent in spe robu¬
stius exurgit. Desꝑando itaq meluis
ad spem ueniȩ ducit᷑ qui eo certius
uentura appetit. quo p̃sentia ueriꝰ &
ex desꝑatione derelinqͥt. Et notan-¬
dum quod uim nobis sui cordis insi¬
nuans. unam quidẽ de se sententiam

Expanded text:
cordis a profectu intimi itineris subtracordis a profectu intimi itineris subtrahat, ne, amorem conditoris deserens, quasi a duce destitutus in via remaneat, et confossus gladio latrocinantis desperationis ruat. Sed ne ejus dicta ad nostri intellectus arbitrium videamur violenter inflectere, debemus ex posterioribus praemissa pensare. Quo enim sensu haec dixerit, ipse protinus indicat, qui veniunt, desperavi, et parce. Nam qui desperat, nequaquam sibi parci jam stulat, et qui adhuc sibi parci desiderat profecto minime desperat. Aliunde ergo est quod desperat, aliunde vero quod parci sibi sanctus vir postulat, quia nimirum dum bona vitae transeuntis per desperationem deserit, ad obtinenda quae permanent in spe robustior exsurgit. Desperando itaque melius ad spem veniae ducitur, qui eo certius ventura appetit, quo praesentia verius ex desperatione derelinquit. Et notandum quod, vim nobis sui cordis insinuans, unam quidem de se sententiam
Abbreviated transcription (Latin):
ma mea in atria dñi. Concupisẽt̃
enĩ s ñ deficiunt. qui iam qͥdẽ cȩlestia
appetunt. s adhuc tam̃ a t̾renoꝵ dele-¬
ctationib minime lassant᷑: concupiscit
uͦ s in dĩ atria deficit. qui cũ ęt̃na
desiderat. in amore temporaliũ. ñ ꝑ-¬
durat. Hinc psalmista iterũ dicit.
Defecit in salutari tuo anima mea.
Hinc ꝑ sem& ipsam ueritas ãmon& di¬
cens. Si quis uult post me uenire ab¬
neg& sems ipsũ: & rursũ. nisi qͥs reñ
tiauerit om̃ib quȩ posside. ñ pocest
uir diuisa a trenis desideriis m̃te se
inserit: qui ait. desperaui: neqͦquã
ultra iam uiuã. Iusti quippe desꝑa¬
re. ẽ. p̃sentis uitȩ bona ęt̃nitatis ele¬
ctione deserere: mansura quȩxere:s
in reb temporalib fiduciã ñ hab̃e.
Qui hȩc agens neqͥqͣm se ultra uiuere
asserit: quia uidelic& uiuificatrici
morte cotidie a uita se passionis occi¬
dit. Absit enim ne uir sc̃s de diuinȩ
miscđiȩ largitate desꝑet: ne gressũ

Expanded text:
t enim, sed non deficiunt, qui jam quidem coelestia appetunt, sed adhuc tamen a terrenorum delectationibus minime lassantur. Concupiscit vero et in Dei atria deficit, qui, cum aeterna desiderat, in amore temporalium non perdurat. Hinc Psalmista iterum dicit: Defecit in salutari tuo anima mea . Hinc per semetipsam Veritas admonet, dicens: Si quis vult post me venire abneget semetipsum . Et rursum: Nibus quae possidet, non potest vir, divisa a terrenis desideriis mente, se inserit, qui ait: Desperavi, nequaquam ultra jam vivam. Justi quippe desperare est praesentis vitae bona aeternitatis electione deserere, mansura quaerere, et in rebus temporalibus fiduciam non habere. Qui haec agens nequaquam se ultra vivere asserit, quia videlicet vivificatrice morte quotidie a vita se passionis occidit. Absit enim ne vir sanctus de divinae misericordiae largitate desperet, ne gressum
Abbreviated transcription (Latin):
et dicens. Intus contra me cũ cordis
mei dolore colloquor: & foris me a
uerbere iudicis abscondo.I
ed niens penitentiȩ dolorib p̃ssa.
in sem& ipsa constrĩgit᷑: atq a
cunctis delectationib carnis forti
cogitatione separat᷑. Ad sũma ꝓfice¬
re appetit: & tam̃ adhuc de corrup¬
tione corporis contradictionẽ sentit.¬
¶ Unde apte mox subdit᷑. Nũqͥd mare¬

Expanded text:
et, dicens: Intus contra me cum cordis et, dicens: Intus contra me cum cordis mei dolore colloquor, et foris me a verbere judicis abscondo. Sed mens poenitentiae doloribus pressa in semetipsa constringitur, atque a cunctis delectationibus carnis forti cogitatione separatur, ad summa proficere appetit, et tamen adhuc de corruptione corporis contradictionem sentit. Unde et apte mox subditur: CA
Abbreviated transcription (Latin):
reductus. ẽ: qͦd quibdã culpis & si ñ
grauib subditꝰ. peccare tam̃ & int̾ fla¬
gella ñ desinit: qͦd peccatorẽ suũ suꝑ¬
na gr̃a nec contẽpta dereliqͥt. Cum gͥ
afflictam m̃tẽ mͦ ꝑ replicationẽ donoꝵ
dĩ. modo ꝑ improperia actionis suȩ
tanta seueritate increpat: habet in
corde iustoꝵ amaritudo animȩ lin¬
guam suam: quȩ tanto eis subtilius
loquit᷑: qͣnto & interius audit᷑. Unde
& nequaquã dr̃. fabulabor in amari¬
tudine animȩ meȩ. s confabulabor
cum amaritudine animȩ meȩ: qͥa uis
doloris quȩ peccata singula reputars.
torpentẽ animũ ad lam̃ta excitat. qͦsi
ad eum uerba confabulationis for¬
mat: in quib sem& ipsũ correctꝰ in¬
ueniat. & ad sui iam custodiã sollici¬
tior exsurgat. Dicat itaq uir iustꝰ
ex uoce sua. & sc̃ȩ eccłȩ typũ tenens.
dicat ex nr̃a. confabulabor cũ amari-¬
tudine animȩ meȩ: acsi aꝑtiꝰ insinu¬

Expanded text:
reductus est; quod quibusdam culpis, etsi non reductus est; quod quibusdam culpis, etsi non gravibus subditus, peccare tamen et inter flagella non desinit; quod peccatorem suum superna gratia nec contempta dereliquit. Cum igitur afflictam mentem modo per replicationem donorum Dei, modo per improperia actionis suae tanta severitate increpat, habet in corde justorum amaritudo animae linguam suam, quae tanto eis subtilius loquitur, quanto et interius auditur. Unde et nequaquam dicitur: Fabulabor in amaritudine animae meae, sed, Confabulabor cum amaritudine animae meae, quia vis doloris, quae peccata singula reputans, torpentem animum ad lamenta excitat, quasi ad eum verba confabulationis format, in quibus semetipsum correctus inveniat, et ad sui jam custodiam sollicitior exsurgat. Dicat itaque vir justus ex voce sua, et sanctae Ecclesiae typum tenens, dicat ex nostra: Confabulabor cum amaritudine animae meae. Ac si apertius insinu
Abbreviated transcription (Latin):
ñ meminit. hunc in se cõmota depre¬
hendit. Suecrescens qͥppe amaritudo
penitentiȩ. uerecundanti cordi impor¬
tune ingerit illicita quȩ cõmisit: di¬
strictum contra hȩc iudicẽ ostendit:
supplicioꝵ minas incutit: pauore a¬
nimũ ferit: pudore confundit᷑: motꝰ
illicitos increpat: quietẽ noxiȩ secu¬
ritatis turbat. Quȩ ei conditor bona
contulit. quȩ ipse bonis illiꝰ mala res¬
pondit enumerat: qͦd mire ab eo con¬
ditus: qͦd gratuito nutritꝰ: qͦd ratio¬
nis substantia in conditione dita¬
tus. ẽ: qͦd conditoris gr̃a uocat᷑: quod
sequi ipse & uocatꝰ noluit: qͦd uocan¬
tis miscđdia nec surdũ hc̃ renitentẽq
despexit: qͦd illuminatꝰ donis: quod
sua sponte prauis actib etiam post
dona cecatus. ẽ qͦd a cecitatis suȩ er¬
rorib pat̾nȩ sollicitudinis flagellis
expiatus: qͦd a flagelloꝵ dolorib ad
salutis gaudia miscdiȩ medicam̃to

Expanded text:
non meminit, hunc in se conon meminit, hunc in se cohendit. Succrescens quippe amaritudo poenitentiae, verecundanti cordi importune ingerit illicita quae commisit, districtum contra haec judicem ostendit, suppliciorum minas incutit, pavore animum ferit, pudore confundit, motus illicitos increpat, quietem noxiae securitatis turbat; quae ei conditor bona contulit, quae ipse bonis illius mala respondit enumerat, quod mire ab eo conditus, quod gratuito nutritus, quod rationis substantia in conditione ditatus est, quod conditoris gratia vocatus, quod sequi ipse et vocatus noluit, quod vocantis misericordia nec surdum hunc renitentemque despexit, quod illuminatus donis, quod sua sponte pravis actibus etiam post dona caecatus est, quod a caecitatis suae erroribus paternae sollicitudinis flagellis expiatus, quod a flagellorum doloribus ad salutis gaudia misericordiae medicamento
Abbreviated transcription (Latin):
detexerat: s detectȩ etiam medica-¬
m̃itum meroris adhibebat. dicens.
Iniquitatẽ meã ego ꝓnuntio: & cogita¬
bo ꝓ peccato meo. Pronuntiando enĩ
occultum uulnus detegit: cogitando
autẽ. quid aliud quã medicam̃tum
uulneri apponit:Sed afflictȩ m̃ti.
& sua sollicite dampna cogitanti. ri¬
xa ꝓsem& ipsa oritur contra sem&¬
ipsam: nã cũ se ad lam̃ta penitentiȩ
instigat. occulta se increpatione dila¬
niat. Unde & apte mox subdit᷑. Con¬
fabulabor cũ amaritudine animȩ
meȩ. Pauore namq diuini udicii af¬
flicti. dũ quȩdã male gesta plangimꝰ.
ipsa ui nr̃ȩ amaritudinis ad discuti¬
endos nos uigilantius excitati. alia in
nobis etiam quȩ amplius defleamus
inuenimus. Nam sepe qͦd torpentes
latuit flentib subtilius innotescit: &
afflicta mens certius inuenit malum
qͦd fecerat. & nesciebat: eiq rixa sua
uerius aꝑit. quantũ a ueritatis pace
deuiauit: quia reatũ suũ euiꝰ secura

Expanded text:
detexerat, sed detectae etiam medicadetexerat, sed detectae etiam medicamentum moeroris adhibebat, dicens: Iniquitatem meam ego pronuntio, et cogitabo pro peccato meo . Pronuntiando enim occultum vulnautem, quid aliud quam medicamentum vulneri apponit? Sed afflictae menti, et sua sollicite damna cogitanti, rixa pro semetipsa oritur contra semetipsam. Nam cum se ad lamenta poenitentiae instigat, occulta se increpatione dilaniat. Unde beatus Job apte mox subdit: « Confabulabor cum amaritudine animae meae. » Pavore namque divini judicii afflicti, dum quaedam male gesta plangimus, ipsa vis nostrae amaritudinis, ad discutiendos nos vigilantius excitat, et talia in nobis etiam quae amplius defleamus invenimus. Nam saepe quod torpentes latuit, flentibus subtilius innotescit, et afflicta mens certius invenit malum, quod fecerat et nesciebat, eique rixa sua verius aperit, quantum a veritatis pace deviavit; quia reatum suum, cujus secura
Abbreviated transcription (Latin):
Loquar in tribulatione sp̃c mei. Tribu
peccata confitent᷑. s deflere contẽpñt.
electi autẽ culpas suas qͣs uocib confes¬
sionis aꝑiunt. districtȩ animaduersi¬
onis fletib insequunt᷑. Unde bene be¬
atus iob postqͣm se ori suo ñ parcere
spopondit. tribulationẽ mox sp̃c subdi¬
dit: acsi aꝑte fateret᷑ dicens. Sic reatũ
lingua loquit᷑. ut nequaqͣm expers a
meroris stimulo ꝑ alia sp̃c uaget᷑: sed
culpas loquens uulnus aꝑio: culpas uͦ
ad correptionẽ cogitans. salutẽ uulne¬
ris ex medicamine meroris quaero.
Qui enim mala quidẽ quȩ ꝑpetrauit
insinuat. s flere quȩ insinuauerit re-¬
cusat: quasi subducta ueste uulnꝰ de¬
tegit: s torpenti m̃te medicamentũ
uulneri ñ apponit. Confessionis igit᷑
uocẽ solus necẽe. ẽ. ut meror excutiat:
ne uulnus ꝓditũ. s neglectũ. qͦd li¬
centius iam ꝑ humanã noticiã tan-¬
gitur. deterius putrescat. Quo con¬
tra psalmista plagam cordis ñ solum

Expanded text:
Loquar in tribulatione spiritus mei Jopeccata confitentur, sed deflere contemnunt. Electi autem culpas suas, quas vocibus confessionis aperiunt, districtae animadversionis fletibus insequuntur. Unde beatus Job, postquam se ori suo spopondit, tribulationem mox spiritus subdidit. Ac si aperte fateretur, dicens: Sic reatum lingua loquitur, ut nequaquam expers a moeroris stimulo per alia spiritus vagetur: sed culpas loquens, vulnus aperio; culpas vero ad correctionem cogitans, salutem vulneris ex medicamine moeroris quaero. Qui enim mala quidem quae perpetravit insinuat, sed flere quae insinuaverit recusat, quasi subducta veste vulnus detegit, sed torpenti mente medicamentum vulneri non apponit. Confessionis igitur vocem solus necesse est ut moeror excutiat, ne vulnus proditum, sed neglectum, quo licentius jam per humanam notitiam tangitur, deterius putrescat. Quo contra Psalmista plagam cordis non solum
Abbreviated transcription (Latin):
est. qͦd ñ ait. neq cognosc& ampliꝰ locũ
suũ: s ait. neq cognoscet eum ampliꝰ
locus eius. Dum enĩ cognitio ñ homi¬
ni. s loco tribuit᷑: patent̃ ipse conditor
loci nomine designat᷑: qui districtꝰ ad
examen ultimũ ueniens in iniquitate
durantib dicit. nescio uos unde sitis.
Sed electi quiq quo districte reprobos
repelli considerant. eo sem& ipsos coti¬
die a ꝑpetratȩ nequiciȩ sordib sollici¬
tius purgant: cũq ꝑituros alios frige¬
scere a uitȩ amore conspiciunt: studi¬
ose se ad penitentiȩ lam̃ta succenduns.
cit: qui confiteri malũ qͦd fecit eru¬
bescit. In labore quippe os mittere. t̃.
hoc ad confessionẽ ꝑpetratȩ iniqͥtatis
occupare. Sed iustus ori suo ñ parcit.
quia iram districti iudicis p̃ueniens.
uerbis contra se ꝓpriȩ confessionis se¬
uit. Hinc psalnuista ait. Preueniamꝰ

Expanded text:
est quod non ait: Neque cognoscet amplius locum est quod non ait: Neque cognoscet amplius locum suum, sed ait: Neque cognoscet eum amplius locus ejus. Dum enim cognitio non homini, sed loco tribuitur, patenter ipse conditor loci nomine designatur, qui, districtus ad examen ultimum veniens, in iniquitate durantibus dicet: Nescio vos unde sitis . Sed electi quique quo districte reprobos repelli considerant, eo semetipsos quotidie a perpetratae nequitiae sordibus sollicitius purgant. Cumque perituros alios frigescere a vitae amore conspiciunt, studiose se ad poenitentiae lamenta succendunt. cit, qui confiteri malum quod fecit non erubescit. In laborem quippe os mittere, est hoc ad confessionem perpetratae iniquitatis occupare. Sed justus ori suo non parcit, quia iram districti judicis praeveniens, verbis contra se propriae confessionis saevit. Hinc Psalmista ait:
Abbreviated transcription (Latin):
sister& creauit. Quẽ nimirũ locum
tc̃ homo deseruit: cũ seductoris uerba
audiens. a conditoris amore discessit.
Sed cũ omps ds̃ redimendo se homini
etiã corporalit̃ ostendit: ipse ut ita
dixerim fugitiui sui uestigia subseqͣns.
ad retinendũ quẽ amiserat hominem
locus uenit. Si enim appellari locus
neqͥ quã conditor poss&: dm̃ laudans
psalmista ñ dicera. Filii seruoꝵ tuoꝵ¬
inhabitabunt ibi. Ibi enĩ ñ dicimus.
nisi cũ specialit̃ locũ designamꝰ. S ft̃
pleriq qui etiam post ꝑceptũ redẽp¬
tionis auxiliũ. ad desꝑationis tenebraᷤᷤ
deuoluunt᷑. & tanto nequius ꝑeunt.
quanto & oblata remedia miscđiȩ con¬
tempnunt. Recte gͦ de dãpnato ho¬
mine dr̃. neq cognoscet eũ ampliꝰ locꝰ
eius: quia a conditore suo tanto tẽ di¬
strictius in iudicio ñ agnoscit᷑. qͣnto
nc̃ ad reparationis grãm nec ꝑ dona
reuocat᷑. Vnde & notandũ sũmoꝑe

Expanded text:
sisteret creavit. Quem nimirum locum sisteret creavit. Quem nimirum locum tunc homo deseruit, cum, seductoris verba audiens, a conditoris amore discessit. Sed cum omnipotens Deus redimendo se homini etiam corporaliter ostendit, ipse, ut ita dixerim, fugitivi sui vestigia subsequens, ad retinendum quem amiserat hominem locus venit. Si enim appellari locus nequaquam conditor posset, Deum laudans Psalmista non diceret: Filii servorum tuorum habitabunt ibi . Ibi enim non dicimus, nisi cum locum specialiter designamus. Sed sunt plerique qui etiam post perceptum Redetionis auxilium, ad desperationis tenebras devolvuntur, et tanto nequius pereunt, quanto et oblata remedia misericordiae contemnunt. Recte ergo de damnato homine dicitur: Neque cognoscet eum amplius 258 locus ejus, quia a conditore suo tanto tunc districtius in judicio non cognoscitur, quanto nunc ad reparationis gratiam nec per dona revocatur. Unde et notandum summopere
Abbreviated transcription (Latin):
iudicii irradiata dissipant᷑. SSolet¬
etiã domus. in habitatio cordis intelli¬
gi: unde sanato cuidã dr̃. uade in do¬
mũ tuã: quia nimirũ dignũ. ẽ. ut pec¬
cator post ueniam ad m̃tẽ suã redeat:
ne iterũ qͦ iuste feriat᷑ admittat.¬
Sed qui ad infernũ descenderit. ad do¬
mum suã ulterius ñ ascend&: qͥa eũ
quẽ desꝑatio obruit. a cordis sui habi¬
tacło foras mittit: & redire introrsus
ñ uals: quia fusus exterius ad dete¬
riora cotidie impulsus cadit. Ad con-¬
templandũ quippe creatorẽ homo con¬
ditus fuerat. ut eius semꝑ speciẽ quȩ¬
rer&: atq in sollempnitate illiꝰ amo¬
ris habitar&: s extra se ꝑ inobȩdienti¬
am missus. mentis suȩ locũ ꝑdidit:
quia tenebrosis itinerib sparsus. ab in¬
habitatione ueri luminis elongauit.
Unde apte adhue subdit᷑. Neq cogno¬
hominis. s ñ localis. ipse scilic& condi¬
tor extitit: quiꝰ hc̃ ut in sem& ipso con¬

Expanded text:
judicii irradiata dissipantur. Sejudicii irradiata dissipantur. Seetiam domus inhabitatio cordis intelligi. Unde sanato cuidam dicitur: Vade in domum tuam . Quia nimirum dignum est ut peccator post veniam ad mentem suam redeat, ne iterum qSed qui ad infernum descenderit, ad domum suam ulterius non ascendet, quia eum quem desperatio obruit, a cordis sui habitaculo foras mittit, et redire introrsus non valet, quia, fusus exterius, ad deteriora quotidie compulsus cadit. Ad contemplandum quippe Creatorem homo conditus fuerat, ut ejus semper speciem quaereret, atque in solemnitate illius amoris habitaret. Sed extra se per inobedientiam missus, mentis suae locum perdidit, quia, tenebrosis itineribus sparsus, ab inhabitatione veri luminis elongavit. Unde apte adhuc subditur: Chominis, sed non localis, ipse scilicet conditor exstitit, qui hunc ut in semetipso con
Abbreviated transcription (Latin):
tare consueuit. Ad domũ gͥ suã ultra
ñ reuertit᷑ : quia semel quisq ȩternis
suppliciis traditus. ad hoc ubi amore
inheserat. nullatenus reuocat᷑. otest
etiam inferni nomine peccatoris desꝑa-¬
tio designari: de qua ꝑ psalmistã dr̃
In inferno autẽ quis confitebit᷑ tͥ: Un¬
de rursũ scriptũ . ẽ. Impius cũ uenerit¬
quis aut̃ impietati succumbit. uitam
ꝓfecto iusticiȩ moriendo derelinquit:
qui uͦ etiam post peccatũ mole desꝑa-¬
tionis obruit᷑: quid aliud quã post mor¬
tem inferni supplicio sepelit᷑: Bene¬
gͦ dr̃. sicut consumit᷑ nubes & ꝑtransit.
sic qui descendit ad inferos ñ ascen¬
det: quia plerũq cũ ꝑpetratione ne¬
quitiȩ etiã desꝑatio sociat᷑: & uia iam
reuersionis abscidit᷑. Recte aut̃ corda
desꝑantiũ nubib cõparant᷑: qͥa & cali¬
gine erroris obscura sunt: & peecator
multiplicitate condensa. s consumpta
ꝑtranseunt: quia claritate extremi

Expanded text:
tare consuevit. Ad domum igitur suam ultra tare consuevit. Ad domum igitur suam ultra non revertitur, quia semel quisque, aeternis suppliciis traditus, ad hoc jam ubi amore inhaeserat nullatenus revocatur. Potest etiam inferni nomine peccatoris desperatio designari, de qua per Psalmistam dicitur: In inferno autem quis confitebitur tibi ? Unde rursum scriptum est: Impius cum quis impietati succumbit, vitam profecto justitiae moriendo derelinquit . Qui vero etiam post peccatum mole desperationis obruitur, quid aliud quam post mortem in inferni supplicio sepelitur? Inr: Sicut consumitur nubes, et pertransit, sic qui descendit ad inferos non ascendet, quia plerumque cum perpetratione nequitiae etiam desperatio sociatur, et via jam reversionis absciditur. Recte autem corda desperantium nubibus comparantur, quia et caligimultiplicitate condensa. Sed consumpta pertranseunt, quia claritate extremi
Abbreviated transcription (Latin):
ascend&. Nubes quippe ad altiora sus¬
pendit᷑ s densata uento impellitur ut
currat: calore aut̃ solis dissipat᷑ ut eua¬
nescat. Sic sic nimirũ corda st̃ hominũ:
quȩ ꝑ acceptȩ rationis ingeniũ ad alta
Lemicant: impulsa autẽ maligni sp̃c fla¬
tu. prauis desiderioꝵ suoꝵ motib huc
illucq ꝑtrahunt᷑. s districto respectu
suꝑni udicis quasi solis calore liquefi¬
unt: & semel locis penalib tradita. ad
oꝑationis usũ ultra ñ redeunt. Uir gͥ
sẽs elationis cursũ defectũq humani
generis exprimens. dicat. sicut consu-¬
mit̾ nubes & ꝑtransit: sic qui descen-¬
dit ad inferos ñ ascendet: acsi aꝑte lo¬
queretur dicens. In altũ currendo de
ficit. qui suꝑbiendo ad interitũ tendit:
quem si semel culpa ad penã ꝑtrahit:
miscda ulterius ad ueniam ñ reducit.
tra in domũ suã. Sicut domꝰ. ẽ. corporis
habitacłm corporale: ita unicuiq m̃ti
hoc domus fit. quo ex desiderio inhabi-¬

Expanded text:
ant. --Nubes quippe ad altiora suspenditur; sed densata vento impellitur ut currat, calore autem solis dissipatur ut evanescat. Sic sic nimirum corda sunt hominum, quae per acceptae rationis ingenium ad alta emicant, impulsa autem maligni spiritus flatu, pravis desideriorum suorum motibus huc illucque pertrahuntur; sed, districto respectu superni judicis, quasi solis calore liquefiunt, et, semel locis poenalibus tradita, ad operationis usum ultra non redeunt. Vir igitur sanctus elationem, cursum defectumque humani generis exprimens dicat: Sicut consumitur nubes, et pertransit, sic qui descendit ad inferos non ascendet. Ac si aperte loqueretur, dicens: In altum currendo 257 deficit, qui superbiendo ad interitum tendit; quem si semel culpa ad poenam pertrahit, misericordia ulterius ad veniam non reducit. tra se funduntur. --Sicut domus est corporis habitaculum corporale, ita unicuique menti hoc domus fit quod ex desiderio inhabi
Abbreviated transcription (Latin):
electoꝵ cordib ipse saltim a passio¬
nis p̃mio somnus uacet. Bene gͦ rec¬
tori om̃iũ dr̃. si dixero consolabitur
me lectulus m̃s. & releuabor loquens
mecũ in stratu meo. terrebis me ꝑ
somnia. & ꝑ uisiones horrore concu¬

Expanded text:
electorum cordibus ipse saltem a passioelectorum cordibus ipse saltem a passionis praemio somnus vacet. Bene ergo rectori omnium dicitur: Si dixero Consolabitur me lectulus meus, et relevabor loquens mecum in stratu meo, terrebis me per somnia,
Abbreviated transcription (Latin):
ra sublimis stabat contra te & cȩtera.
Danihel itaq dũ somniũ adĩplendũ
reuerent̃ insinuat. & ex qua ortũ sit
cogitatione manifestat: patent̃ osten¬
ditur. quia hoc plerũq ex cogitatio¬
ne simul & reuelatione generetur.
Sed nimirũ cũ somnia tot rerũ qualita¬
tib alt̾nent: tanto eis credi difficiliꝰ
deb&. qͦnto & ex quo impulsu ueniañ.
tes intẽipit. ꝓsꝑa etiã dormientib ꝓ.¬
mittit: & qͦs formidare aduersa con¬
siderat. eis hȩc durius somnii imagi¬
nib intentat: qͥtinus indiscretam
m̃tem diuersa qͥlitate afficiat: eamq
aut spe subleuans. aut deprimens ti
tentione cogitationis solidȩ. ad tempꝰ
saltim. mom̃tũq diriuent᷑: quãius
ipsi ꝓtinus animũ ab illusionis ima-¬
ginatione discutiunt: s hostis insi¬
dians. quo eos uigilantes minime
suꝑat. eo dormientes grauiꝰ ĩpugnat.
Quem tam̃ hȩc maligne agere suꝑna
dispensatio benigne ꝑmittit: ne in

Expanded text:
ra sublimis stabat contra te , etc. ra sublimis stabat contra te , etc. Daniel itaque dum somnium et implendum reverenter insinuat. et ex qua ortum sit cogitatione manifestat, patenter ostenditur, quia hoc plerumque ex cogitatione simul et revelatione generetur. Sed nimirum cum somnia tot rerum qualitatibus alternent, tanto eis credi difficilius debet, quanto et ex quo impulsu veniant, ., intercipit, prospera etiam dormientibus promittit, et quos formidare adversa considerat, eis haec durius somnii imaginibus intentat, quatenus indiscretam mentem diversa qualitate afficiat, eamque aut spe sublevans, aut deprimens timtentione cogitationis solidae ad tempus saltem momentumque devientur, quanquam ipsi protinus animum ab illusionibus imaginationis discutiant; sed hostis insidians, quod eos vigilantes minime at, eo dormientes gravius impugnat. Quem tamen haec maligne agere superna dispensatio benigne permittit, ne in
Abbreviated transcription (Latin):
caret: dicens. Multos errare fecert̃
somnia & illusiones uanȩ: uel certe
ñ auguriabimini. nec obseruabitis sõ¬
nia: quib ꝓfecto uerbis cuiꝰ sint dete¬
stationis ostenditur. quȩ auguriis con¬
iungunt᷑. Rursũ nisi aliquando ex co¬
gitatione simul & illusione ꝓcederent:
salomon minime dixiss&. multas cu-¬
ras sequunt᷑ somnia: & nisi aliqͣndo
somnia ex misterio reuelationis ori¬
rentur. ioseph p̃ferendũ se fr̃ib som¬
niũ ñ uider&: nec. MaRiaE. sponsũ
ut ablata puero in ȩgyptũ fugeret.
ꝑ somniũ ueritas ammoner&. Rursũ
nisi aliquando cogitatione simul et
nequaqͣm danihel ꝓpħa nabugo dono¬
sor uisionẽ disserens. a radice cogita¬
tionis inchoass&. dicens. Tu rex cȩpisti
cogitare in stratu tuo qͥd ẽẽt fut᷑um
post hȩc: & qui reuelat misteria os¬
tendit tͥ quȩ futura sunt: & paulo
post. uidebas. & ecce quasi statua una
grandis. statua illa magna. & statu¬

Expanded text:
caret, dicens: Multos errare fecerunt caret, dicens: Multos errare fecerunt somnia, et illusiones vanae , vel certe: Non augurabimini, nec observabitis somnia . Quibus profecto verbis, cujus sint detestationis ostenditur quae auguriis conjunguntur . 2. Rursum, nisi aliquando ex cogitatione simul et illusione procederent, Salomon minime dixisset: Multas curas sequuntur somnia . Nisi aliquando somnia ex mysterio revelationis orirentur, Joseph praeferendum se fratribus per somnium non videret , nec Mariae sponsum, ut ablato puero, in Aegyptum fugeret, per somnium Veritas admoneret . Rursum, nisi aliquando somnia conequaquam Daniel propheta, Nabuchodonosor visionem disserens, a radice cogitationis inchoasset, dicens: Tu rex coepisti cogitare in stratu tuo quid esset futurum post haec, et qui revelat mysteria ostendit tibi quae ventura sunt . Et paulo posttatu
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ ipsas meȩ ꝓuidentie imaginationes
terres. Bene aut̃ dr̃. & releuabor lo¬
quens mecũ in stratu meo: qͥa nimi¬
rũ cũ ad m̃tis nr̃e silentiũ fessi reuer¬
timur: quasi in stratu colloquentes.
occulta intra nos cogitationũ uerba
uersamus. Sed hȩc ipsa nr̃a collocutio
in pauorem uertit᷑: quia ex illa uehe¬
m̃tius intellectus nobis qui terrorem¬
uͦ hȩc studeat uixta litterã ꝑscruta¬
ri: exquirendũ magnoꝑe. ẽ. qͦt modiᷤ
tangant animũ imagines somniorũ.
Aliqͣndo nãq somnia uentris plenitu¬
dine uel inanitate: aliqͥndo uͦ illusi¬
one: aliqͣndo cogitatione simul & illu¬
sione: aliqͣndo reuelatione: aliqͣndo
aut̃ cogitatione simul & reuelatione¬
generant᷑. Sed duo quȩ prima dixi-¬
mus. om̃s exꝑim̃to cognouimꝰ: subiun¬
cta autẽ qͣituor in sacrȩ scripture pa¬
ginis inuenimꝰ. Somnia & enĩ nisi
plerũq ab occulto hoste ꝑ illusionẽ

Expanded text:
r ipsas meae providentiae imaginationesr ipsas meae providentiae imaginationestur: Et relevabor, loquens mecum in stratu meo, 262 quia nimir um cum ad mentis nostrae silentium fessi revertimur, quasi in stratu colloquentes, occulta intra nos cogitationum verba versamus. Sed haec ipsa nostra collocutio in pavorem vertitur, quia ex illa vehementius intellectus nobis, qui terroremvero haec studeat juxta litteram perscrutari, exquirendum magnopere est quot modis tangant animum imagines somniorum. Aliquando namque somnia ventris plenitudine, vel inanitate, aliquando vero illusione, aliquando cogitatione simul et illusione, aliquando revelatione, aliquando autgenerantur. Sed duo quae prima diximus, omnes experimento cognoscimus. Subjuncta autem quatuor in sacrae Scripturae paginis invenimus. Somnia etenim si plerumque ab occulto hoste prae illusione f
Abbreviated transcription (Latin):
ti sui requie somni uisione tͦbantur.
Contemplant᷑ enĩ quam districtꝰ iudex
ueniat: qui dũ ui imm̃sȩ magnitu¬
dinis cordiũ secreta illuminat: om̃s
ante ocłos culpas reuocat. Pensant qͦn¬
ta illa sit uerecundia in conspectutc̃
totius humani generis. angłoꝵ om̃iũ.
archangłoꝵq confundi: ꝑpendunt qͥ
post confusionẽ cruciatꝰ maneat: cũ
& reatus animũ ĩmortalit̃ morientẽ.
& indeficient deficientẽ carnẽ gehen-¬
na consumat. Cũ itaq tam pauida ima¬
ginatione mens quatit᷑. quid aliud qͣm
in stratu triste somniũ uidetur. Dicat
gͦ. si dixero consolabitur me lectulꝰ m̃s.
& releuabor loquens mecũ in stratu meo:
terrebis me ꝑ somnia. & ꝑuisionẽ hor¬
rore concuties: acsi aꝑte fateat᷑ dicens.
Si exteriora fugiens. introrsus redeo. &
utcũq requiescere in cordis cubili con¬
cupisco: ibi mͥ dum districtionis tuȩ
contemplationẽ subicis. uehem̃t me¬

Expanded text:
ti sui requie somnii visione turbantur. ti sui requie somnii visione turbantur. Contemplantur enim quam districtus judex veniat, qui, dum vi immensae magnitudinis cordium secreta illuminat, omnes ante oculos culpas reducat. Pensant quanta illa sit verecundia, in conspectu tunc totius humani generis, angelorum omnium, archangelorumque confundi. Perpendunt qui post confusionem cruciatus maneat, cum et reatus animum immortaliter morientem et indeficienter deficientem carnem gehenna consumat. Cum itaque tam pavida imaginatione mens quatitur, quid aliud quam in stratu triste somnium videtur? Dicat ergo: Si dixero Consolabitur me lectulus meus, et relevabor loquens mecum in stratu meo, terrebis me per somnia, et per visiones horrore concuties. Ac si aperte fateatur, dicens: Si, exteriora fugiens, introrsus redeo, et utcunque requiescere in cordis cubili concupisco, ibi me, dum districtionis tuae contemplationi objicis, vehementer pe
Abbreviated transcription (Latin):
leticia cordium ꝑfecta erit: cũ carnis
exterius pugna ñ fuerit. Nã quousq
caro illicita agit: quia quasi domꝰ nr̃ȩ
paries quatitur. etiam cubiculi cubi¬
le turbatur. Unde & recte ꝑ eumdẽ
psalmistam dr̃. Uniuersũ stratũ eiꝰ
uersasti in infirmitate eiꝰ: quia dum
nos temptatio carnis concutit: treme¬
facta nr̃a infirmitas. etiã m̃tis cubi¬
le confundit. Quid uͦ hoc loco sõnia
uel uisiones accipimus: nisi imagina¬
tiones ultimi districtiq examinis:
Quod iam utcũq ꝑ timorẽ cernimꝰ: s
tam̃ ut. ẽ. ueracit̾ ñ uidemꝰ. Sc̃i itaq
uiri ut diximus. ad cordis semꝑ secre¬
ta redeunt: cũ ab hoc mundo uel ul¬
tra uotũ ꝓsꝑa. uel ultra uires aduer¬
sa patiunt᷑: atq externis laborib fes¬
si. quasi stratũ uel lectulũ cubiliam̃tis
petunt: s dũ quibdã imaginationib
cogitationũ. quã sint subtilia iudicia
diuina conspiciunt: quasi in ipsa stra-¬

Expanded text:
laetitia cordium erit perfecta cum carnis laetitia cordium erit perfecta cum carnis exterius pugna non fuerit. Nam quousque caro illicit, quia quasi domus nostrae paries quatitur, etiam cubile turbatur. Unde et recte per eumdem Psalmistam dicitur: Universum stratum ejus versasti in infirmitate ejus , quia dum nos tentatio carnis concutit, tremefacta nostra infirmitas etiam mentis cubile confundit. Quid vero hoc loco somnia vel visiones accipimus, nisi imaginationes ultimi districtique examinis? quod jam utcunque per timorem cernimus, sed tamen ut est veraciter non videmus. Sancti itaque viri, ut diximus, ad cordis semper secreta redeunt, cum ab hoc mundo vel ultra votum prospera, vel ultra vires adversa patiuntur; atque, externis laboribus fessi, quasi stratum vel lectulum, cubilia mentis petunt. Sed dum quibusdam imaginationibus cogitationum quam sint subtilia divina judicia conspiciunt, quasi in ipsa stra
Abbreviated transcription (Latin):
cuties. In sacro nãq eloquio. lectus.
cubile. uel stratũ. secretũ cordis sols
intelligi. Hinc. ẽ. enim qͦd sub unius¬
cuiꝰq animȩ specie. sponsa occultis sti¬
mulis scĩ amoris excitata. in canticis
canticoꝵ dicit. In lectulo meo ꝑ noc¬
tes quȩsiui quẽ diligit anima mea. In
lecto quippe & ꝑ noctẽ dilectꝰ querit᷑.
quia nuirũ inuisibilis conditoris
species. rep̃ssa om̃i corporeȩ uisionis
imagine in cubili cordis inuenit᷑: un¬
de & eisdẽ scĩs suis dilectorib ueritas
dicit. regnũ dĩ intra uos. ẽ: & rursũ.
si ego ñ abiero paraclytus ñ ueniet
ad uos: acsi aꝑte dicer&. Si ab inten¬
tionis ur̃ȩ ocłis corpꝰ ñ subtraho: ad
intellectũ uos inuisibilẽ ꝑ consola¬
torem sp̃m ñ ꝑduco. Hinc de iustis
ꝑ psalmistam dr̃. Exultabunt scĩ in
gła letabunt᷑ incubilib suis: qͥa scilic&
cum mala ab exteriorib fugiunt: se¬
curi intra m̃tiũ secreta głant᷑. S tc̃

Expanded text:
ur. -- In sacro namque eloquio lectulus, cubile, vel stratum, secretum solet cordis intelligi. Hinc est enim quod sub uniuscujusque animae specie sponsa, occultis stimulis sancti amoris excitata, in Canticis canticorum dicit: In lectulo meo per noctes quaesivi quem diligit anima mea . In lectulo quippe et per noctem dilectus quaeritur, quia nimirum invisibilis conditoris species, repressa omni corporeae visionis imagine, in cubili cordis invenitur. Unde et eisdem suis dilectoribus Veritas dicit: Regnum Dei intra vos est . Et rursum: Si ego non abiero, Paraclitus non veniet . Ac si aperte diceret: Si ab intentionis vestrae oculis corpus non subtraho, ad intellectum vos invisibilem per consolatorem Spiritum non perduco. Hinc de justis  Psalmistam dicitur: Exsultabunt sancti in gloria, laetabuntur in cubilibus suis , quia scilicet cum mala ab exterioribus fugiunt, securi intra mentium secreta gloriantur. Sed tunc
Abbreviated transcription (Latin):
aut̃ mortẽ suis ossib infert̃: quia
amore suꝑnȩ patriȩ in uirtutum
studiis accincti. hoc qͦd fortes prius
in mundo fuerant. uinculo humi¬
litatis insequunt᷑. Intueri lib& qͦmͦ
animã paulus suspenderat: qͥ dice
terrenȩ fortitudinis ad memoriã
reuocans. quasi quȩdã in se ossa nu¬
merabat: dicens. hebreus ex hebreiᷤ.
scdm legem phariseus. scđm emula¬
tionem ꝑsequens ȩccłam dĩ: s sus¬
pendio animȩ. quia hȩc in se ossa

Expanded text:
autem mortem suis ossibus inferunt, quia autem mortem suis ossibus inferunt, quia amore supernae patriae, in virtutum studiis accincti, hoc quod fortes prius in mundo fuerant, vinculo humilitatis insequuntur. Intueri libet quomodo animam Paulus suspenderat, qui diceterrenae fortitudinis ad memoriam revocans, quasi quaedam in se ossa numerabat, dicens: Hebraeus ex Hebraeis, secundum legem Pharisaeus, secundum aemulationem persequens Ecclesiam Dei . Sed suspend
Abbreviated transcription (Latin):
hoc fieri ñ nisi iuste ꝑmittit. .uii.¬
ed quia iustoꝵ uita &ꝑ uigilias
temptatione quatit᷑. & ꝑ somniũ
illusione fatigatur: foris corruptio¬
nis suȩ molestias tolerat: intͦ apud
sem& ipsam grauit̃ illicitas cogitati¬
ones portat: quid .ẽ. qͦd faciat ut pe¬
dem cordis. a tot scandaloꝵ laqueis
euellat: Ecce beate uir qͣnta undiq
p̃maris ꝑturbatione cognouimꝰ: s
qͦd consiliũ contra hanc inuenias
suspendiũ anima mea: & mortem ossa
mea. Quid ꝑ animã nisi m̃tis intentio.
quid ꝑ ossa. nisi carnis fortitudo desig¬
natur : O m̃e aut̃ qͦd suspendit᷑: pro¬
cul dubio ab imis eleuat᷑. Anima gͦ
suspendiũ eligit. ut ossa moriant᷑.
quia dũ m̃tis intentio ad alta se sub¬
leuat. omnẽ in se fortitudinẽ uitae
exterioris necat. Scĩ & enim uiri
certissime sciunt quia habere in hac
uita requiẽ nequaquã possunt: &
idcirco suspendiũ eligunt: qͥa nimi¬
rum desideria terrena deserentes.
ad alta animũ tollunt. Suspensi

Expanded text:
eri nonnisi juste permittit. Sed quia justorum vita et per vigilias tentatione quatitur, et per somnium illusione fatigatur, foris corruptionis suae molestias tolerat, intus apud semetipsam graviter illicitas cogitationes portat, quid est quod faciat, ut pedem cordis a tot scandalorum laqueis evellat? Ecce, beate vir, quanta undique premeris perturbatione cognovimus, sed quod consilium contra hanc invenias suspendium anima mea, et mortem ossa mea. Quid per animam, nisi mentis intentio; quid per ossa, nisi carnis fortitudo designatur? Omne autem quod suspenditur procul dubio ab imis elevatur. Anima ergo suspendium elegit, ut ossa moriantur, quia dum mentis intentio ad alta se sublevat, omnem in se fortitudinem vitae exterioris necat. Sancti etenim viri certissime sciunt quia habere in hac vita requiem nequaquam possunt; et idcirco suspendium eligunt, quia nimirum, desideria terrena deserentes, ad alta animum tollunt. Suspensi
Abbreviated transcription (Latin):
libertatem desidero. cur adhuc meȩ car¬
cere corruptionis p̃mor. Qͦd tam̃ nec
a iustis suꝑbe requirit᷑: qͥa amore ue¬
ritatis accensi. infirmitatis suȩ angu¬
stias trans gredi ꝑfecte concupiscunt:
nec ab auctore iustoꝵ iniuste disponi¬
tur: quia electoꝵ suoꝵ uota differens
eruciat: crucians purgat: ut ad ꝑcipi¬
endũ quod desiderant. quandoq me¬
lius ex dilatione conualescant. Ele¬
cti autem quousq ab intima quiete¬
differunt᷑. ad cor suũ redeunt: ibiq¬
a carnis suȩ tumultib absconsi. qͣsi
amȩnissimũ secretũ petunt: s in eo
sepe temptationis aculeos sentiunt: car¬
nis incentiua patiunt᷑ & ibi grauissi¬
mos labores inueniunt. ubi magnam¬
requiẽ a labore quȩsiert̃. Unde sc̃s
uir post insinuatũ corruptionis suȩ
carcerẽ. ad quieta cordis spacia redire
festinans. quia eandẽ rixam & in inti¬
mis inuenit. quã ab exteriorib fugit.

Expanded text:
libertatem desidero, cur adhuc meae carlibertatem desidero, cur adhuc meae carcere corruptionis premor? Quod tamen nec a justis superbe requiritur, quia, amore veritatis accensi, infirmitatis suae angustias transgredi perfecte concupiscunt; nec ab auctore justorum injuste disponitur, quia electorum suorum vota differens cruciat, crucians purgat, ut ad percipiendum quod desiderant quandoque melius ex dilatione convalescant. Electi autem quousqdifferuntur, ad cor suum redeunt, ibique carnis suae tumultibus absconsi, quasi amoenissimum secretum petunt. Sed ideo saepe tentationis aculeos sentiunt, carnis incentiva patiuntur, et ibi gravissimos labores inrequiem a labore quaesierant. Unde sanctus vir post insinuatum 261 corruptionis suae carcerem, ad quieta cordis spatia redire festinans, quia eamdem rixam et in intimis invenit quam ab exterioribus fugit,