comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ħloquor. auit fama sollicitara noua.
Omñia si uereor. quis enĩ securꝰ amauitꝰ
Cogit ⁊ absentos plura tim̾e locꝰ.
Felices illas sua quas p̾sentia nosse:
Crimĩa uera facit. falsa tim̾e uetat.
Nos tã ficra mouet qͣm falsa iniuiria fallit.
Incitat ⁊ morsus error ut̾q pares.
Outiriã uenias. aut hͣ uentꝰ ue pat̾ ue:
Causaq sit certe femina nlła more.
Ad̾ si umqͣm sciero moriar mͥ crede dolendo.
I ãdudũ peccas si mea fata petis.
S neq peccab̾. frustraq ego t̾reoristis.
Quoq minꝰ uenias inuida prgnat hyẽs.
Me miserã qͣnto planguntꝰ licora fluctu.
⁊ later obscura condita nube dies.
Forsitan ad pontũ mat̾ pia uen̾it helles.
Mersa q roratis nata fleatur aquis.
Aut mare ab iniso pͥuigne noĩe dc̃m:
Uexat in equoreã uersa nou̾ca deã.
Ñ fauet ut nc̃ ẽ teũis locꝰ iste puelł.
Hac helle ꝑiit. hac ego ledor aqua.
Atrͥ flammarũ memori neptune tuarũ:

Expanded text:
Haec loquor aut fama sollicitata nova. Haec loquor aut fama sollicitata nova. Omnia sed vereor — quis enim securus amavit? Cogit et absentes plura timere locus. Felices illas, sua quas praesentia nosse Crimina vera iubet, falsa timere vetat! Nos tam vana movet, quam facta iniuria fallit, Incitat et morsus error uterque pares. O utinam venias, aut ut ventusve paterve Causaque sit certe femina nulla morae! Quodsi quam sciero, moriar, mihi crede, dolendo; Iamdudum pecca, si mea fata petis! Sed neque peccabis, frustraque ego terreor istis, Quoque minus venias, invida pugnat hiemps. Me miseram! quanto planguntur litora fluctu, Et latet obscura condita nube dies! Forsitan ad pontum mater pia venerit Helles, Mersaque roratis nata fleatur aquis — An mare ab inviso privignae nomine dictum Vexat in aequoream versa noverca deam? Non favet, ut nunc est, teneris locus iste puellis; Hac Helle periit, hac ego laedor aqua. At tibi flammarum memori, Neptune, tuarum
Abbreviated transcription (Latin):
N ã memini cũ re seuũ ueniẽte minaxq:
Ñ miꝰ. aut multo ñ minꝰ eqͦr erac
Cũ tͥ clamabã. sic tu tem̃ariꝰ esto:
Ne mis̾e inttꝰ sit tua flenda mͥ.
Eñ nouꝰ timor hic. qͦq illa audacia fugit:
Magnꝰ ubi ẽ sꝑretis ille natator aquis:
S is tũ hoc potiꝰ qͣm qd̾ prius ẽẽ solebas.
⁊ facias placidũ ꝑ mare tutus iter.
Uũ mͦ sis idem. dum sic ut scribis amem᷑.
Flãniaq: ñ fiac frigidus illa cinus
Ñ tͦ tã uentos cimeo mea uota morantes:
A  m simił uento ne tuꝰ erret amor.
Ne ñ sini tanti suꝑentq ꝑicula cãm.
⁊ uidear meires ẽẽ labore minoi.
I nt̾dũ timeo patria ne led̃ar. ⁊ impar:
Dicar abraeno sesta puella thoro.
Ferre tñ possũ pacientiꝰ oĩa. qͣm sr.
Otia nescio qͣpeliee captꝰ agus.
Ĩ aua si nenunt aliem colla la certi.
F it q nouꝰ nr̃i finis amoris amor.
Ha potiꝰ ꝑeam qͣm crimĩe uuln̾er isto.
Eataq sint culꝑa nr̃a priora tua.
Nec qr nentun dederis m̃ signa doloriͤ.

Expanded text:
cum te saevum veniente minaxque Non minus, aut multo non minus, aequor erat; Cum tibi clamabam: 'sic tu temerarius esto, Ne miserae virtus sit tua flenda mihi!' Unde novus timor hic, quoque illa audacia fugit? Magnus ubi est spretis ille natator aquis? Sis tamen hoc potius, quam quod prius esse solebas, Et facias placidum per mare tutus iter — Dummodo sis idem, dum sic, ut scribis, amemur, Flammaque non fiat frigidus illa cinis. Non ego tam ventos timeo mea vota morantes, Quam similis vento ne tuus erret amor, Ne non sim tanti, superentque pericula causam, Et videar merces esse labore minor. Interdum metuo, patria ne laedar et inpar Dicar Abydeno Thressa puella toro. Ferre tamen possum patientius omnia, quam si Otia nescio qua paelice captus agis, In tua si veniunt alieni colla lacerti, Fitque novus nostri finis amoris amor. A, potius peream, quam crimine vulnerer isto, Fataque sint culpa nostra priora tua! Nec, quia venturi dederis mihi signa doloris,
Abbreviated transcription (Latin):
Nã tu cũ sõpno semꝑ abire soles.
Firmiꝰ o cuꝑidi tandẽ coeamꝰ amantes.
Ne careant uera gaudia nr̃a fide.
Cur ego tot uiduas exegi frigida noctes.
Cur tociens a me lente natator abes:
ẽ mare ꝯfiteor ñdũ tͣctabile nanti.
Nocce s hest̾na: lenior aura fuio.
Cur ea pret̾ita ẽ. c̃ ñ uentura timebas:
Utinꝰ ut simił detur tͥ copia currgꝰ:
Hoc melior cecte quo prior illa fuit.
At cito murat᷑ iactati forma ꝓfundi.
T ẽpore eũ ꝓperas sepe minore uenis.
H ic puto deprensꝰ nil qd̾ q̃ rereris hr̃es.¬

Expanded text:
Nam tu cum somno semper abire soles. Nam tu cum somno semper abire soles. Firmius, o, cupidi tandem coeamus amantes, Nec careant vera gaudia nostra fide! Cur ego tot viduas exegi frigida noctes? Cur totiens a me, lente morator, abes? Est mare, confiteor, non nunc tractabile nanti; Nocte sed hesterna lenior aura fuit. Cur ea praeterita est? cur non ventura timebas? Protinus ut similis detur tibi copia cursus, Hoc melior certe, quo prior, illa fuit. At cito mutata est pacati forma profundi. Tempore, cum properas, saepe minore venis. Hic, puto, deprensus nil, quod querereris, habe
Abbreviated transcription (Latin):
Pallade iã ꝑingui ting̃e menibͣ pͥutes
Anuut illa fore. ñ nr̃a qd̾ oscula curet.
S mouet obrepens sompuꝰ anile caput.
Postq more nuiminiũ iã c̾te nauigat inquã.
Lentaq dimotis bͣchia iactat aquis.
Paucaq c̃ tacta ꝑfeci stamina t̾ra:
An medio possis querimꝰ ẽẽ freco.
Ot ti᷑bi det faciles utił aura uias.
Aurib interdũ uoces captamꝰ. ⁊ omnẽ:
a duentus strepitũ credimꝰ ẽẽ tui.
S ic ubi decepte pars ẽ mͥ maxima noccis:
acca. subit furti lumina fessa sopor.
F orsitan muitꝰ mecũ tñ inꝓbe dornus.
⁊ qͣmqͣm ñ uis ip̃e uenire uenis.
N ã mͦ te uideor ꝓpe me spectare natantẽ.
Brachia nc̃ humis humida fre meis.
N c̃ dare que soleo madidis uelamĩa m̃briᷤ.
Peccora nc̃ iũcto ur̃a fouere sinu.
Multaq pret̾ea lingue reticenda modeste
Que fecisse uiuat fc̃a referre pudes.
M emiserã breuis ẽ ħ ⁊ ñ uera uoluptas.

Expanded text:
Pallade iam pingui tinguere membra putas?' Pallade iam pingui tinguere membra putas?' Adnuit illa fere; non nostra quod oscula curet, Sed movet obrepens somnus anile caput. Postque morae minimum 'iam certe navigat,' inquam, 'Lentaque dimotis bracchia iactat aquis.' Paucaque cum tacta perfeci stamina terra, An medio possis, quaerimus, esse freto. Ut tibi det faciles utilis aura vias; Auribus incertas voces captamus, et omnem Adventus strepitum credimus esse tui. Sic ubi deceptae pars est mihi maxima noctis Acta, subit furtim lumina fessa sopor. Forsitan invitus mecum tamen, inprobe, dormis, Et, quamquam non vis ipse venire, venis. Nam modo te videor prope iam spectare natantem, Bracchia nunc umeris umida ferre meis, Nunc dare, quae soleo, madidis velamina membris, Pectora nunc nostro iuncta fovere sinu Multaque praeterea linguae reticenda modestae, Quae fecisse iuvat, facta referre pudet. Me miseram! brevis est haec et non vera voluptas;
Abbreviated transcription (Latin):
Aut ubi senitie paulũ gͣuis ũda remisir:
Posse quidẽ s te nolle uenire q̃ror.
Dũq q̃ror lacine ꝑ amantia lumĩa cͤrõ.
Pollice qͣs tremulo ꝯscia siccat anus.
Sepe cui specto si sint in litore passꝰ.
Ĩ põĩtas tanqͣm seruet harena notas.
Etq rogẽ de te ⁊ scribã tͥ siquis abid̾o:
Nen̾it. aut quero siqͥs abidon eat.
Qͥ dreferã quotiẽs do uestib oscła. qͣs tu:
Hellespontiaca ponis itinꝰ aqua.
Sicubi lux acta ẽ ⁊ noctis amitior hora:
E xhibuit pulso sidera clara die:
ꝓtinꝰ in sũma uigilantia lumĩa t᷑re:
Ponimꝰ afsuete signa notãq uie.
P ortaq u̾sato ducentes stamina fuso:
Feminea tarlas dueimiꝰ arte moras.
Quid loqͣr int̾ea tã longo tẽpore q̃ris.
N il nͥ leandri nom̃ in ore meo ẽ.
Iã ne putas erisse domo mea gaudia muitͥt.
Anuigilant oins ⁊ timet ille suos:
I ã ne suas hum̃is illũ depoñe uestes.

Expanded text:
Aut, ubi saevitiae paulum gravis unda remisit, Aut, ubi saevitiae paulum gravis unda remisit, Posse quidem, sed te nolle venire, queror; Dumque queror lacrimae per amantia lumina manant, Pollice quas tremulo conscia siccat anus. Saepe tui specto si sint in litore passus, Inpositas tamquam servet harena notas; Utque rogem de te et scribam tibi, siquis Abydo Venerit, aut, quaero, siquis Abydon eat. Quid referam, quotiens dem vestibus oscula, quas tu Hellespontiaca ponis iturus aqua? Sic ubi lux acta est et noctis amicior hora Exhibuit pulso sidera clara die, Protinus in summo vigilantia lumina tecto Ponimus, adsuetae signa notamque viae, Tortaque versato ducentes stamina fuso Feminea tardas fallimus arte moras. Quid loquar interea tam longo tempore, quaeris? Nil nisi Leandri nomen in ore meo est. 'Iamne putas exisse domo mea gaudia, nutrix, An vigilant omnes, et timet ille suos? Iamne suas umeris illum deponere vestes,
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ riste naraturo nec q̃rar ẽẽ fretũ.
Me parit̾ uenti teneãt tem̃q lacti. hul
Cũ paciet᷑ hyenis remis ego corporis utar.
Lumen ĩ aspectu tu mͥ semꝑ habe.
Ent̾ea ꝓ me ꝑnoctet epła tecum.
Ut possum missã rebz hr̃e uenz.
Longa mora ẽ nob̾ oĩs que gaudia difft̾.
Da ueniã fasse. ñ pacient amo.
Nrimur igne pari. s sũ tͥ uirib impar
Forciꝰ ingenium suspicor ẽẽ uuris.
It corpꝰ teñis sic mens infirma puell.
Defitiã parui tẽporis adde moram.
Uos mͦ uenando. mͦ rus geniale colendo:
Potuitis in uaria tẽpora longa mora.
Aut fora uos recinẽt auͭ uncte dona palestre.¬
Nc̃ uoluerẽ laqueo. nc̃ piscẽ ducitis hamo.
Diluit᷑ poĩto serior hora mero.
His mͥ sũmotis uel si minꝰ acrius uror.
Q uid faciã. suꝑẽ p̾c̾ amare nͥl.
Q uod suꝑest facio. teq o mea sola uoluptas:
Aut eͦ de cara tecũ nutrice susurro.
Corripio uerb̃ equora pene tuis.

Expanded text:
Triste nataturo nec querar esse fretum. Triste nataturo nec querar esse fretum. Me pariter venti teneant tenerique lacerti, Per Cum patietur hiemps, remis ego corporis utar; Lumen in adspectu tu modo semper habe! Interea pro me pernoctet epistula tecum, Ut possim missam rebus habere, veni! Longa mora est nobis omnis, quae gaudia differt. Da veniam fassae; non patienter amo! Urimur igne pari, sed sum tibi viribus inpar: Fortius ingenium suspicor esse viris. Ut corpus, teneris ita mens infirma puellis — Deficiam, parvi temporis adde moram! Vos modo venando, modo rus geniale colendo Ponitis in varia tempora longa mora. Aut fora vos retinent aut unctae dona palaestrnc volucrem laqueo, nunc piscem ducitis hamo; Diluitur posito serior hora mero. His mihi summotae, vel si minus acriter urar, Quod faciam, superest praeter amare nihil. Quod superest facio, teque, o mea sola voluptas, Aut ego cum cana de te nutrice susurro, Corripio verbis aequora paene tuis;
Abbreviated transcription (Latin):
Aut eͦ ñ noui qͣm sĩ temerariꝰ. aut me:
Ĩ freta ñ cautũ iã qͦ mitret amor.
Neue putes id me qd abẽ ꝑmitt̾e tempꝰ:
Pignora polliciti ñ tͥ tarcia dabo.
S it tumidũ paucis ⁊̃ nc̃ noctib eqͦt:
I re ꝑmintas erꝑiemur aquas.
A ut mͥ onnger felix audatia saluo:
Aut mors solliciti finis amoris erit.
Optabo tñ ut partes expellar ĩ illas.
⁊ teneant portus naufraga m̃bra tuos.
Fleb̾ .ii. tactuq meũ dignabere corpꝰ.
⁊ mortus dices huic eͦ causa fui.
S ciliet int̾itus offend̾is omine nr̃i.
Li tc̾aq muisa ẽ hac rea parde tͥ.
Desine parte q̃ri. si ⁊ ut mare finiat irã:
Accedant queso fac tua uota meis.
Pace breni nob̾ opꝰ ẽ adñ tͣnfferar illuc.
Cũ tua ꝯtigero licora ꝑstet hyemis.
Illie ẽ aptũ nr̃e nauale carine.
⁊raeliꝰ nulla stat mea puppis aqͣ
Illic me claudat boreas ubi dulce morari ẽ.
Tc̃ piger ad nandũ. tẽ eͦ cautꝰ ero.
N faciã surdis ꝯuma fluctib ulla.

Expanded text:
Aut ego non novi, quam sim temerarius, aut me In freta non cautus tum quoque mittet amor; Neve putes id me, quod abest, promittere, tempus, Pignora polliciti non tibi tarda dabo. Sit tumidum paucis etiamnunc noctibus aequor, Ire per invitas experiemur aquas; Aut mihi continget felix audacia salvo, Aut mors solliciti finis amoris erit! Optabo tamen ut partis expellar in illas, Et teneant portus naufraga membra tuos; Flebis enim tactuque meum dignabere corpus Et 'mortis,' dices, 'huic ego causa fui!' Scilicet interitus offenderis omine nostri, Litteraque invisa est hac mea parte tibi. Desino — parce queri! sed uti mare finiat iram, Accedant, quaeso, fac tua vota meis. Pace brevi nobis opus est, dum transferor isto; Cum tua contigero litora, perstet hiemps! Istic est aptum nostrae navale carinae, Et melius nulla stat mea puppis aqua. Illic me claudat Boreas, ubi dulce morari est! Tunc piger ad nandum, tunc ego cautus ero, Nec faciam surdis convicia fluctibus ulla,
Abbreviated transcription (Latin):
S epe ꝑ asliduos langnẽt mea bͣchia mot.¬
S ixq ꝑ ĩmensas fessa tͣhunt᷑ aquas.
H is egt̾ cũ dixi. p̾tiũ ñ uile laboris.
Iã dñe uob̾ colla tenenda dabo:
ꝓtinꝰ illa ualẽt. atqi ad sua p̾mia tendt̃.
U t celer eleo carce missus equus.
I p̃s meos gͥ seruo quib uror amores.
⁊ eq mag̃ celo tligna puella sequor.
D igna quidẽ celo. s adbic tellure morariᷤ.
Hic es ⁊ eriguo mis̾o ꝯtingis amanti.
Cũq mea fiũt turbida mente freta.
Qͥ d mn qd̾ lato ñ separor eqriore ꝓ dest.
Ñ minꝰ ħ nob̾ tã breuis obstat aqua.
An malim dubito toto ꝓcul orbe remotꝰ:
N elle qͥd ẽ alud sugientia prend̾e poma.
Spẽq suo refugi fluminis ore sequi:
Ergo eͦ te nũqͣm nͥ c̃ uolet ũda tenebo.
⁊ me felicẽ nulla uidebit hyems:

Expanded text:
Saepe per adsiduos languent mea bracchia motuSaepe per adsiduos languent mea bracchia motus, Vixque per inmensas fessa trahuntur aquas. His ego cum dixi: 'pretium non vile laboris, Iam dominae vobis colla tenenda dabo,' Protinus illa valent, atque ad sua praemia tendunt, Ut celer Eleo carcere missus equus. Ipse meos igitur servo, quibus uror, amores Teque, magis caelo digna puella, sequor. Digna quidem caelo es — sed adhuc tellure morare, Hic es, et exigue misero contingis amanti, Cumque mea fiunt turbida mente freta. Quid mihi, quod lato non separor aequore, prodest? Num minus haec nobis tam brevis obstat aqua? An malim, dubito, toto procul orbe remotus Velle quid est aliud fugientia prendere poma Spemque suo refugi fluminis ore sequi? Ergo ego te numquam, nisi cum volet unda, tenebo, Et me felicem nulla videbit hiemps,
Abbreviated transcription (Latin):
Iã nr̃os curai nort delphuies amores.
Ignotũ nec me piscib ẽẽ reor.
Iã patec actritus solicarũ limes aqͣrũ.
Ñ alit̾ multa qͣm ina pressa rota.
S ixq manet portu tuta carina suo.
K mare cũ pͥmũ de iurgiẽ noĩa mersa:
Que tenet ẽ nactũ: tale fuisse puto.
⁊ satis amissa locꝰ hic infamis ab helle ẽ.
Dũ mͦ quas finc̾ã corpore deut᷑ aqͦ.
Arte egeo nulla. fiat mͦ coꝑia nandi.
Idẽ namgiũ nauita uector ero.
Nec seqͣr aut helicen auͭ qͣ tyrꝰ utit᷑ arcton.
Publica ñ curat sidera nr̃ amor
Audromaden aliꝰ spectet. clarãq coronã.
Queq micat gelido parrasis ursa polo.
At mͥ quã ꝑseus ⁊ c̃ ioue liber amart̃:
Inditiũ dubie ñ placet ẽẽ uie.
e aliud lumen multo mͥ certiꝰ istis.
Ñ erit in tenebris qͦ duce nr̃ amor.
H ego dũ spectẽ colchos atq ultima poriti.
Qͣq niã fecit thessala pinꝰ eã.
⁊ iuuenẽ spero suꝑare palemona nando.
M iraq quẽ subito reddidit ħba deũ.

Expanded text:
Iam nostros curvi norunt delphines amores, Ignotum nec me piscibus esse reor. Iam patet attritus solitarum limes aquarum, Non aliter multa quam via pressa rota. Vixque manet portu tuta carina suo; Hoc mare, cum primum de virgine nomina mersa, Quae tenet, est nanctum, tale fuisse puto. Est satis amissa locus hic infamis ab Helle, Dummodo, quas findam corpore, dentur aquae. Parte egeo nulla; fiat modo copia nandi, Idem navigium, navita, vector ero! Nec sequor aut Helicen, aut, qua Tyros utitur, Arcton; Publica non curat sidera noster amor. Andromedan alius spectet claramque Coronam, Quaeque micat gelido Parrhasis Ursa polo; At mihi, quod Perseus et cum Iove Liber amarunt, Indicium dubiae non placet esse viae. Est aliud lumen, multo mihi certius istis, Non errat tenebris quo duce noster amor; Hoc ego dum spectem, Colchos et in ultima Ponti, Quaque viam fecit Thessala pinus, eam, Et iuvenem possim superare Palaemona nando Morsaque quem subito reddidit herba deum.
Abbreviated transcription (Latin):
S̾ uentur nultꝰ ad nr̃a incendia nati.
Emq subẽ iueo letꝰ in ore rubor.
Hostib ⁊ siquis ne fias nr̃a repugnat:
Sie sit ut inualida te solet ẽẽ mͥ
Torqueor er equo ł te nubente ł egr.
Dicere ñ possum qd̾ minꝰ ip̃e uelim.¬
ꝑuemiãt. pena tuta sit illa mea.
Ne tñignorẽ quid agas. ad limĩa
A uxtꝰ huc illuc dissimulanõ eo.
Subsequor ancillã furtĩ. famulũq reqͥro:¬

Expanded text:
Serventur vultus ad nostra incendia nati, Serventur vultus ad nostra incendia nati, Quique subest niveo lenis in ore rubor. Hostibus et siquis, ne fias nostra, repugnat, Sic sit ut invalida te solet esse mihi! Torqueor ex aequo vel te nubente vel aegra Dicere nec possum, quid minus ipse velimEveniant; poena tuta sit illa mea! Ne tamen ignorem, quid agas, ad limina crebro Anxius huc illuc dissimulanter eo; Subsequor ancillam furtim famulumque, r
Abbreviated transcription (Latin):
& de me solo nẽpe queraris habes.
Ñ m̾uit falli mec̃ qͦ delia. si ñ¬
S is mͥ ꝓnussũ reddere: red̃de deẽ.
Affnit. ⁊ uidit c̃ tu decepta rubebas.
⁊ memori uocẽ odidit aure tuã.
Omma re careãr. nͥl ẽ uolentiꝰilla.
Eñ sua qd̾ nolim numĩa lesa uidet.
Pestis erit calĩonis aꝑ. nã scimꝰ ut illo:
Sit mag̃ in nacũ sena itꝑra parens.
⁊ estis ⁊ acteon qͦndã fera creditꝰ tłł:
I p̃e dedit leco c̃ quib ante feras.
ꝯ ͤ qr suꝑba parens saxo ꝑ corpꝰ ab orto:
N c̃ qͦ migdonia flebił astat humo.
Ne iudear cã falsa mosie mea.
Ip̃o nubendi tꝑe sepe iaces.
Ssulit iỹa mͥ. ne sis ꝑuira laborar.
⁊ saluã salua te tupit ẽẽ fide.
Iñ fit ut quotiens me fallere ꝑfida tẽptas:
Peccatũ toriens corrig̃ illa tuũ
Parre moũe feros aĩose uirginis arcꝰ.
M itis adhuc fieri si ꝑaciare p̾.
Parce p̾cor teños corrũꝑe febrib artꝰ.
S̾uetur facies ista fruenda mͥ.

Expanded text:
Quod de me solo, nempe, queraris, habes. Non meruit falli mecum quoque Delia; si non Vis mihi promissum reddere, redde deae. Adfuit et vidit, cum tu decepta rubebas, Et vocem memori condidit aure tuam. Omina re careant! nihil est violentius illa, Cum sua, quod nolim, numina laesa videt. Testis erit Calydonis aper, sic saevus, ut illo Sit magis in natum saeva reperta parens. Testis et Actaeon, quondam fera creditus illis, Ipse dedit leto cum quibus ante feras; Quaeque superba parens saxo per corpus oborto Nunc quoque Mygdonia flebilis adstat humo. Ne videar causa falsa monere mea; ubendi tempore saepe iaces. Consulit ipsa tibi, neu sis periura, laborat, Et salvam salva te cupit esse fide. Inde fit ut, quotiens existere perfida temptas, Peccatum totiens corrigat illa tuum. Parce movere feros animosae virginis arcus; Mitis adhuc fieri, si patiare, potest. Parce, precor, teneros corrumpere febribus artus; Servetur facies ista fruenda mihi.
Abbreviated transcription (Latin):
Nullaq uox uinqͣm nr̃as uemebat ad aure ᷤ:
Pret̾ dimote corpore murmuraque.
Alciones sole memores ceicis amati:
Nescio qͥd utse st̃ mͥ dulce queri.
Iãq fatigatis hum̃o sub ucroq lacͥcis:
Fortit in summas erigor altꝰ aqͣs.
St ꝑcul asperi lumen ms̃ ignis ĩ illo ẽ.
I lla meũ dixi litora lumen hño.
⁊ subito fessis iures rediere lac̾cis.
S isaq qͣm fu̾at mollior ũdamͥ.
Frigora ne possĩ gelidi sentire ꝓfundi:
Qͥ calet ĩ tepido pectore p̾stat amor.
Qꝰ mag̃ accedo ꝓpioraq litora fiũt:
Q q ninꝰ restat plꝰ libet ire mͥ.
Cũ uero possũ cerniqͦ ꝓtinꝰ addis:
Spectatͥr aĩos. ut ualeamq facis.
T ẽ ĩ nando dñe placuisse laboro.
Atq otuł iacto brachia lenta tuis.
Le ma tur ꝓhibet nutͥc descend̾e ĩ altũ¬
ħ q enĩ uidi᷑ nec mͥ uerba dabas:
Nec tñ effetit qͣnnus detinebat euntẽ ⁊
Ne fieret pͥma pes tuus udus aqͣ.

Expanded text:
Nullaque vox usquam, nullum veniebat ad aures Nullaque vox usquam, nullum veniebat ad aures Praeter dimotae corpore murmur aquae. Alcyones solae, memores Ceycis amati, Nescio quid visae sunt mihi dulce queri. Iamque fatigatis umero sub utroque lacertis Fortiter in summas erigor altus aquas. Ut procul aspexi lumen, 'meus ignis in illo est: Illa meum,' dixi, 'litora lumen habent!' Et subito lassis vires rediere lacertis, Visaque, quam fuerat, mollior unda mihi. Frigora ne possim gelidi sentire profundi, Qui calet in cupido pectore, praestat amor. Quo magis accedo propioraque litora fiunt, Quoque minus restat, plus libet ire mihi. Cum vero poSpectatrix animos, ut valeamque facis. Nunc etiam nando dominae placuisse laboro, Atque oculis iacto bracchia nostra tuis. Te tua vix prohibet nutrix descendere in altu enim vidi, nec mihi verba dabam. Nec tamen effecit, quamvis retinebat euntem, Ne fieret prima pes tuus udus aqua.
Abbreviated transcription (Latin):
C ũ forib patriis egrechebar amans.
Nͨ mora. depoico parit̾ cũ ueste timore:
I accabã liquido brachia lenta mari.
Luna fere tremulũ p̾bebat lum̃ cũti.
St comes ĩ nr̃as officiosa uias.
Hanc ego suspntiens faueas dea candida dixi.
⁊ subeant aĩo lamia saxa tuo¬
Ñ sinit endirion te peccoris ẽẽ seueri.
E lecce p̾cor uultꝰ ad mea furta tuos.
I u dea mortalẽ celo delapsa petebas.
S era loqͥ liceat. qͣm seqͦr ip̃a dea ẽ.
N eu reterã mores celesti peccore dignos:
Forma nͥ in ueras ñ cadit ista deas.
A facie ueñis ñ ẽ prior ulla. tuaq.
N eute meis crede nocib. ip̃a uide.
ꝙͣ tũ cũ fulges radiis argentea puris.
Scedt̃ flaminis sidera cũcta tuis:
Canto formosis formosior õĩb illa ẽ
S i dubitas cecũ eruchia lumen habes.
ħego uł certe ñ his̃ dmersa locutꝰ:
ꝑmichi cecdentes nocte ferebar aqͣs.
Unda reꝑcusse radiabac unagine lume.
⁊ nitor in tacita noide diurnꝰ erat.

Expanded text:
— Cum foribus patriis egrediebar amans. — Cum foribus patriis egrediebar amans. Nec mora, deposito pariter cum veste timore Iactabam liquido bracchia lenta mari. Luna fere tremulum praebebat lumen eunti Ut comes in nostras officiosa vias. Hanc ego suspiciens, 'faveas, dea candida,' dixi, 'Et subeant animo Latmia saxa tuo! Non sinit Endymion te pectoris esse severi. Flecte, precor, vultus ad mea furta tuos! Tu dea mortalem caelo delapsa petebas; Vera loqui liceat! — quam sequor ipsa dea est. Neu referam mores caelesti pectore dignos, Forma nisi in veras non cadit illa deas. A Veneris facie non est prior ulla tuaque; Neve meis credas vocibus, ipsa vide! Quantum, cum fulges radiis argentea puris, Concedunt flammis sidera cuncta tuis, Tanto formosis formosior omnibus illa est. Si dubitas, caecum, Cynthia, lumen habes.' Haec ego, vel certe non his diversa, locutus Per mihi cedentes sponte ferebar aquas. Unda repercussae radiabat imagine lunae, Et nitor in tacita nocte diurnus erat;
Abbreviated transcription (Latin):
t̾ mͥ depõita ẽ in sicca uestis harena.
Ter gͣue tẽptaui carpere nudus it̾.
Obstitit inceptis tumidũ uiuenilib eqͦr.
M ersit ⁊ adu̾sis ora natantis aquis.
At tu de rapidis imnansuetissime uentis.
Q uid mec̃ certa p̾lia mente gerisꝰ
In me si nescis borea ñ equora seuis.
Quid faceres ẽẽo ni tͥ uotꝰ amor.
Gaudia rapturo si qͥs tͥ claudere uellet:
Acteos aditus. qͦ pacerere modo:
Paire p̾cor. facilẽ q moue mod̾antiꝰ aurã.
Imꝑet hẏpotades sic tͥ triste nͥl
Uana peco. p̾cib q meis obmͣmurat ip̃e.
Quasq qͣtit nulla parte coħ̾cet aquas.
N ẽ daret audaces utinã mͥ dedalus alas.
I careũ qͣmius hic ꝓpe litus adẽ.
Quicqͥd erit patiar. liceat mͦ corpꝰ iauras:
Tollere qd̾ dubia scpe pependit aqͣ.
Int̾ea dũ cũcta negant uentiq fretũq.
Mente agito furci tẽpora pͥma mei.
Nor erat ĩcipiens. nãq ẽ meminisse uoluptaᷤ.

Expanded text:
Ter mihi deposita est in sicca vestis harena; Ter mihi deposita est in sicca vestis harena; Ter grave temptavi carpere nudus iter — Obstitit inceptis tumidum iuvenalibus aequor, Mersit et adversis ora natantis aquis. At tu, de rapidis inmansuetissime ventis, Quid mecum certa proelia mente geris? In me, si nescis, Borea, non aequora, saevis! Quid faceres, esset ni tibi notus amor? Gaudia rapturo siquis tibi claudere vellet Aerios aditus, quo paterere modo? Parce, precor, facilemque move moderatius auram — Imperet Hippotades sic tibi triste nihil! Vana peto; precibusque meis obmurmurat ipse Quasque quatit, nulla parte coercet aquas. Nunc daret audaces utinam mihi Daedalus alas — Icarium quamvis hinc prope litus abest! Quidquid erit, patiar, liceat modo corpus in auras Tollere, quod dubia saepe pependit aqua. Interea, dum cuncta negant ventique fretumque, Mente agito furti tempora prima mei. Nox erat incipiens — namque est meminisse voluptas
Abbreviated transcription (Latin):
Reddit᷑. ẽ portti nauita mouit it̾
Ascensurꝰ erã. nͥ qd̾ cũ uincula pre:
Solu̾ec. in specuł oĩs abidos erat.
Ñ potui celare meos uelud añ parentes.
Quẽq tegi uolumꝰ ñ latuiss amor.
ꝓ tinꝰ ħ scribens felix i litt̾a dixi.
I ã tͥ formosã porriget illa manũ
Forsican admotis dñe tang̾e labelł:
Rũpere dũ iueo nincła detite uolet.
T alib exiguo dc̃is mͥ murtaure u̾bis:
Cet̾a cũ carta dextra locuta mea ẽ.
Ha qͣnto mallẽ qͣm scriberet illa nataret.
M e q ꝑ assuetas sedula ferret aqͣs.
Aptior illa quidẽ placido dare ubera ponto.
⁊ tñ est sensus aꝑta ministra mei.
Septima not agitur spatiũ mͥ longiꝰ anno.
Sollicitũ raucis ut mare feruet aquis.
His ego si uiddi mulcentẽ pectora sompnũ:
Noccib. insani sit mora longa freti.
Rupe sedens aliqͣ specto mea litora tristis.
⁊ quo ñ possum corpore: mente feror
Lumina qui ⁊̃ sũma uigilantia turri:
Aut uideo. aut acies nr̃a uid̾c putat.

Expanded text:
ita movit iter; Adscensurus eram, nisi quod, cum vincula prorae Solveret, in speculis omnis Abydos erat. Non poteram celare meos, velut ante, parentes, Quemque tegi volumus, non latuisset amor. Protinus haec scribens, 'felix, i, littera!' dixi, 'Iam tibi formosam porriget illa manum. Forsitan admotis etiam tangere labellis, Rumpere dum niveo vincula dente volet.' Talibus exiguo dictis mihi murmure verbis, Cetera cum charta dextra locuta mea est. At quanto mallem, quam scriberet, illa nataret, Meque per adsuetas sedula ferret aquas! Aptior illa quidem placido dare verbera ponto; Est tamen et sensus apta ministra mei. Septima nox agitur, spatium mihi longius anno, Sollicitum raucis ut mare fervet aquis. His ego si vidi mulcentem pectora somnum Noctibus, insani sit mora longa freti! Rupe sedens aliqua specto tua litora tristis Et, quo non possum corpore, mente feror. Lumina quin etiam summa vigilantia turre Aut videt aut acies nostra videre putat.
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ nirsus miserã qd̾ me ꝓcul iñ remoui.
Quẽ minime uellẽ forsitan ali̾ adẽ.
Candida ꝑ cãm brachia sepe tenet.
Otrectatqi smꝰ. ⁊ forsiran oscula ringit.
Offinio merces plemor ista suo ẽ.
Iste sinꝰ meꝰ ẽ. mea t᷑pit̾ oscula sumis.
Amͥ ꝓmisso corpore tolle manus.
Iprobe tolle manꝰ. quã rangis nr̃a fut᷑a ẽ.
Postai si facies t᷑pis adult̾ eris.
elige de uacins qͣmñ sibi uendicet alt̾.¬

Expanded text:
Et rursus miserum, quod me procul inde remoto, Quem minime vellem, forsitan alter adest! Candida per causam bracchia saepe tenet, Contrectatque sinus, et forsitan oscula iungit. OfIste sinus meus est! mea turpiter oscula sumis! A mihi promisso corpore tolle manus! Inprobe, tolle manus! quam tangis, nostra futura est; Postmodo si facies istud, adulter eris. Elige de vacuis quam non sibi vindicet alt
Abbreviated transcription (Latin):
Q d facis ħ . exi. ũ uacat iste chorꝰ.
N ã qd̵ habes ⁊ cu humaniu̾ba alt̾a paca:
Ñerit iccirco par tua cã mee.
Ille homines ħ ẽ destifieata deos.
Hͥmetuit mendar. ħ ⁊ ꝑiura uocar.
An dubitas maior hic sit au ille metꝰ
Deniq ut amboꝵ ꝯ ferre ꝑicula possis:
Resꝑice ad euentꝰ. ħ cubat. ille ualet.
Nos qͦ dissimili c̾tamĩã m̃te subimꝰ.
Nec par sꝑes nob̾. nͨ timor eqꝰ adẽ.
Su petis ex tuto. gͣmior mͥ morte repulsa ẽ.
Idq ego qd̾ tu iã forsan amabis amo.
Si tͥ iusticie. si recti cura finsset:
Cedere debueras ignib tp̃e meis.
Ad quid eidippe littera nr̃a redit:ꝰ
Hͥ facit ut iaceas ⁊ sis suspecta diane.
Hc̃ tu si sapias limen a dire uetes.
ħfatiente subis tã seua ꝑicł a uite.
Atq uciniã ꝓ te qͥ mouet ista cadat.
Quẽ si reꝑpułrs nec qͥ te dãpnat amaris:
⁊ tu ꝯtinuo certe ego saluꝰ ero.
Siste metũ uirgo. stabili potiere saluire.
Fat mͦpollicta ꝯscia templa colas.

Expanded text:
Quid facis hic? exi! non vacat iste torus! Nam quod habes et tu gemini verba altera pacti, Non erit idcirco par tua causa meaIlle homines, haec est testificata deam. Hic metuit mendax, haec et periura vocari; An dubitas, hic sit maior an ille metus? Denique, ut amborum conferre pericula possis, RNos quoque dissimili certamina mente subimus; Nec spes par nobis nec timor aequus adest. Tu petis ex tuto; gravior mihi morte repulsa est, Idque ego iam, quod tu forsan amabis, amo. Si tibi iustitiae, si recti cura fuisset, Cedere debueras ignibus ipse meis. Ad quid, Cydippe, littera nostra redit? Hic facit ut iaceas et sis suspecta Dianae; Hunc tu, si sapias, limen adire vetes. Hoc faciente subis tam saeva pericula vitae — Atque utinam pro te, qui movet illa, cadat! Quem si reppuleris, nec, quem dea damnat, amaris, Tu tunc continuo, certe ego salvus ero. Siste metum, virgo! stabili potiere salute, Fac modo polliciti conscia templa colas;
Abbreviated transcription (Latin):
Osiliũ nob̾ resq locꝰq q̃ abunt.
Cũ surges abitura uomũ. surgemiꝰ ⁊ om̃s:
I medie turme fac memor aginen eas.
Agmie me inuenies aut ĩuenieris ĩ illo.
Quicqͥd ibi pot̾is tang̾e tange mei.
M e miserũ monui paucis qd ꝓsit ĩ horis.
Separaor a dña nocte iubente mea.
Nocte uit ĩcdadet. lacͥmis eͦ mestꝰ oborcis:
qr liez ad seuas ꝓsequar usq fores.
Oscula iã sumet. iã ñ tm̃ oscula sumet.
Q uod mͥ das furã iure coacta dabis.
Uerũ innita cdato. potes ħ simił ꝙ coacte.
Blanditie raceãt. sitq maligna uenꝰ.
Si mea uota ualẽt illũ qͦ ñ iuuec opro.¬

Expanded text:
Consilium nobis resque locusque dabunt. Consilium nobis resque locusque dabunt. Cum surges abitura domum, surgemus et omnes, In medium turbae fac memor agmen eas. Agmine me invenies aut invenieris in illo: Quidquid ibi poteris tangere, tange, mei. Me miserum! monui, paucas quod prosit in horas; Separor a domina nocte iubente mea. Nocte vir includet, lacrimis ego maestus obortis, Qua licet, ad saevas prosequar usque fores. Oscula iam sumet, iam non tantum oscula sumet: Quod mihi das furtim, iure coacta dabis. Verum invita dato — potes hoc — similisque coactae; Blanditiae taceant, sitque maligna Venus. Si mea vota
Abbreviated transcription (Latin):
Optab m̾ito c̃ mala multa uiro.
ꝙ t̾ miscuerit saꝑias. bibat ip̃e iubeto.
N u puerũ leait posce qd̾ ip̃a uoles.
Que tu reddid̾is eꝰ primꝰ potula sumã.
⁊ qua tu bib̾is hac ego ꝑte bibã.
S i tͥ forte dabit quos pͣgustau̾it ip̃e:
Rei ce libatos illiꝰ ore cibos.
Ne p̾mat oppoitis sunto tua colla lac̾tis.
Mite nͥ in rigido pectore pone caput.
Nec sinꝰ aomittat digiros. habileᷤ ue papille.
Oscula p̾cipue nulla dedisse uelis.
Oscł̾a si dederis fiã manifestꝰ amator.
⁊ dicã mea s̃. initiãq manꝰ.
Nec femori cõmitte fem᷑. nͨ crura coħce.
Nec tenerũ duro tũ pede iũge pedẽ.
S epe m̃ dñeq mee ꝓperata uoluptas:
Seste sub imecta dulce ꝑ egit opꝰ.
ħui ñ facies. s ne fecnse puteris:
Oscra de t̾go pallia deme tuo.
N it bibat usq roga. p̾cib tñ oscula desĩo.
U ñq bibit furtĩ si potes adde merũ.
Si bñ ꝯpoitꝰ sompno uinoq iacebit:

Expanded text:
Optabis merito cum mala multa viro. Optabis merito cum mala multa viro. Quod tibi miscuerit, sapias, bibat ipse, iubeto; Tu puerum leviter posce, quod ipsa voles. Quae tu reddideris ego primus pocula sumam, Et, qua tu biberis, hac ego parte bibam. Si tibi forte dabit, quod praegustaverit ipse, Reice libatos illius ore cibos. Nec premat inpositis sinito tua colla lacertis, Mite nec in rigido pectore pone caput; Nec sinus admittat digitos habilesve papillae; Oscula praecipue nulla dedisse velis! Oscula si dederis, fiam manifestus amator Et dicam 'mea sunt!' iniciamque manum. Nec femori committe femur nec crure cohaere Nec tenerum duro cum pede iunge pedem. perata voluptas Veste sub iniecta dulce peregit opus. Hoc tu non facies; sed, ne fecisse puteris, Conscia de tergo pallia deme tuo. Vir bibat usque roga — precibus tamen oscula desint! — Dumque bibit, furtim si potes, adde merum. Si bene conpositus somno vinoque iacebit,
Abbreviated transcription (Latin):
G eᷤ dilectã tm̃ ꝯunia puellã:
a spitiã tangi quẽ iuuet alt̾ erit.
Alt̾ius q simi dextrã subiecta fouebis.
 inciet collo c̃ uolet ille manũ.
Desine mirari poĩto qd̃ cancdida uino:
Atracis ambiguos traẽ in arma uiros.
Uie a teindeor posse tenere manꝰ.
Quetͥ sc̃ facienda tñ cognosce nͨ euris:
Da mea nͨ tepidis u̾ba ferenda nochis.
Añ ueni qͣm uir. nͨ quio si uen̾is ante:
Possic agi uideo. s tñ aure uenz.
Cũ p̾mit ille thoꝵ uustu comes ip̃a modesto:
Ibis ut accũbas. clã mͥ tange pedẽ.
M e specca. nuitꝰq meos. uultũq loqͣtẽ.
Ercipe furtiuas ⁊ refer tp̃a notas.
Cerba suꝑciliis sine uote loq̃ntia dicã.
Nerba leges ligitis. u̾ba notara mero.
Purpureas teño pollice tange genas.
Siqͥd erit qe me tacita qd̾ mente loqͣris:
ꝑendeat eecrema molł ab aure mauꝰ.
Cũ tͥ q̃ fatiã mea lux dicã ue placebt̃:
Cersctur digitis amilus usq iuis.
Tange manu mensã rangt̃ qͦ more p̾canteᷤ.

Expanded text:
conviva puellam Adspiciam? tangi quem iuvet, alter erit, Alteriusque sinus apte subiecta fovebis? Iniciet collo, cum volet, ille manum? Desino mirari, posito quod candida vino Atracis ambiguos traxit in arma viros. Vix a te videor posse tenere manus! Quae tibi sint facienda tamen cognosce, nec Euris Da mea nec tepidis verba ferenda Notis! Ante veni, quam vir — nec quid, si veneris ante, Possit agi video; sed tamen ante veni. Cum premet ille torum, vultu comes ipsa modesto Ibis, ut accumbas — clam mihi tange pedem! Me specta nutusque meos vultumque loquacem; Excipe furtivas et refer ipsa notas. Verba superciliis sVerba leges digitis, verba notata mero. Purpureas tenero pollice tange genas. Siquid erit, de me tacita quod mente queraris, Pendeat extrema mollis ab aure manus. Cum tibi, quae faciam, mea lux, dicamve, placebunt, Versetur digitis anulus usque tuis. Tange manu mensam, tangunt quo more precantes,
Abbreviated transcription (Latin):
ii nie memor nr̃i. lacrimasq in fun̾e funde.
N eue reformida corpꝰ amantis amans.
Iu rogo ꝓiecte nimiũ mandata sorors:¬
⁊ tͥ colchoꝵ memini regina uacaui:
A is mea cũ pet̾es ut tͥ ferret opem:
⁊ ⁊̃ que dispensaut mortalia fila sorores:
Uebuerãt fusos euoluisse meos.
I ẽ potur medea mori bñ. quicqͥd ab illo:
ꝓ dgri uitã tẽpore: pena fint.
Heim̾. cur umqͣm iuuenilib acta lac̾cis:
Erixeã petiit pelias arbor ouẽ:
Etir innqͣm colchi magnetida cͥe uidimꝰ argon.
t̃ baq pbasiacas graia bibistis aquas:
Cur mͥ plus equo flam placnere capilli.
I decor. ⁊ lingue gr̃a ficta tue:
At semel in nr̃as qm̃ noria puppis harenas:.¬

Expanded text:
Vive memor nostri, lacrimasque in vulnera funde, Vive memor nostri, lacrimasque in vulnera funde, Neve reformida corpus amantis amans. Tu, rogo, dilectae nimium mandata soror Colchorum, memini, regina vacavi, Ars mea cum peteres ut tibi ferret opem. Tunc quae dispensant mortalia fila sorores Debuerant fusos evoluisse meos. Tum potui Medea mori bene! quidquid ab illo Produxi vitam tempore, poena fuit. Ei mihi! cur umquam iuvenalibus acta lacertis Phrixeam petiit Pelias arbor ovem? Cur umquam Colchi Magnetida vidimus Argo, Turbaque Phasiacam Graia bibistis aquam? Cur mihi plus aequo flavi placuere capilli Et decor et linguae gratia ficta tuae? Aut, semel in n
Abbreviated transcription (Latin):
Tolle p̾cor decepte faces hymenee maritas.
⁊fuge turbato tecta nefanda pede.
Feite faces in me qͣs ferais erymd̾es atre.
Nt ms̃ ex isto luceat igne rogꝰ.
Subire felices parca meliore sorores.
Admissi memores s tñ este mei.
Quid puer admisit tã paucis editꝰ horis.
2ͦ lesit fcõ ux mͦ natus auumꝰ
Si potuit m̾uisie uecẽ m̾uisse puatt᷑.
Hamis. admisiso plectit᷑ ille meo
N ate dolor mr̃is capidarũ p̾da ferarũ.
Hci mͥ natali dilaccrate tuo:
Nace parũ fausti mis abile pignꝰ amoris.
Ñnͥi teliciit lacrimis ꝑfund̾e trr̃is.
Ĩ tua ñ tonsas fre sepule  comas.
Ñ suꝑ ricubui. ñ oscila frigida carpsi.
Diripũe aurde inscera nr̃a fere.
I p̃a qͦ inf̾antis c̃ uuln̾e ꝓseqͣr umbras.
S niat fu̾o dicca nͨ orba dui.
Tu tñ o frust᷑ misere sperate ĩ oror.
Sparsa p̾cor nati collige m̃bͣ tui.
ret᷑ ad mĩem. socioq impone sepuleͦ.¬
S rnaq nos habeat qͣmlib arta duos.

Expanded text:
Tolle procul, decepte, faces, Hymenaee, maritas Tolle procul, decepte, faces, Hymenaee, maritas Et fuge turbato tecta nefanda pede! Ferte faces in me quas fertis, Erinyes atrae, Et meus ex isto luceat igne rogus! Nubite felices Parca meliore sorores, Amissae memores sed tamen este mei! Quid puer admisit tam paucis editus horis? Quo laesit facto vix bene natus avum? Si potuit meruisse necem, meruisse putetur — A, miser admisso plectitur ille meo! Nate, dolor matris, rabidarum praeda ferarum, Ei mihi! natali dilacerate tuo; Nate, parum fausti miserabile pignus amoris mihi te licuit lacrimis perfundere iustis, In tua non tonsas ferre sepulcra comas; Non super incubui, non oscula frigida carpsi. Diripiunt avidae viscera nostra ferae. Ipsa quoque infantis cum vulnere prosequar umbras Nec mater fuero dicta nec orba diu. Tu tamen, o frustra miserae sperate sorori, Sparsa, precor, nati collige membra tui, Et refer ad matrem socioque inpone sepulcro, Urnaque nos habeat quamlibet arta duos!
Abbreviated transcription (Latin):
Irruit. ⁊ nr̃m uulgat clamore pudorẽ.
⁊ure a misero continet ore manus.
p̃a nichil p̃t lacͥmas pudibund a ꝓfudi.
Torpuerat gelido luigua retenca metit.
Iaq dari paruũ eanibq auib q nepotẽ:
Iusserat. in soł desticuiq locis.
Sagitꝰ deait ille miser. sensisie putares.
4ͣ q. snũ pot̾at uoce rogabat auũ.
Qma mͥ it̃ animi cradis gmane fuisse.
Nã potes ex aĩo collig̾e ip̃e tuo.
Cũ mea me coiã siltias nuimicꝰ in altas:
Discera montaniis fret edenda lupis.
Exierat talamis. tẽ demñ pectora plangi:
tigit. inq meas ungnib ire genas.
Int̾ea patriꝰ uultu merente satelles:
Seuit. ⁊ ind̾ignos edidic ore sonos.
Eolus hc̃ ensem tͣdlit tͥ. tradidit ensẽ.
⁊ iubes ex mito scire quid iste uelit.
Scimꝰ. ⁊ utem uiolento fortit̾ ense.
Pectorib ꝯdã uoua pat̾na meis.
His mea uiun̾ib genito omibia donasꝰ
Hac tua dote pr̃ filia diues eric:

Expanded text:
Inruit et nostrum vulgat clamore pudorem, Inruit et nostrum vulgat clamore pudorem, Et vix a misero continet ore manus. Ipsa nihil praeter lacrimas pudibunda profudi; Torpuerat gelido lingua retenta metu. Iamque dari parvum canibusque avibusque nepotem Iusserat, in solis destituique locis. Vagitus dedit ille miser — sensisse putares — Quaque suum poterat voce rogabat avum. Quid mihi tunc animi credis, germane, fuisse — Nam potes ex animo colligere ipse tuo — Cum mea me coram silvas inimicus in altas Viscera montanis ferret edenda lupis? Exierat thalamo; tunc demum pectora plangi Contigit inque meas unguibus ire genas. Interea patrius vultu maerente satelles Venit et indignos edidit ore sonos: 'Aeolus hunc ensem mittit tibi' — tradidit ensem — 'Et iubet ex merito scire, quid iste velit.' Scimus, et utemur violento fortiter ense; Pectoribus condam dona paterna meis. His mea muneribus, genitor, conubia donas? Hac tua dote, pater, filia dives erit?
Abbreviated transcription (Latin):
Cũ suꝑ incumbens seissa tunicaq comaq.
Pressa refouisti peccora nr̃a tuis.
⁊ m̾ uiue p̾cor soror o carissima dixci.
Uiue. nec umꝰ corpore ꝑde duos.
Spes bona cͥet uires. nã fr̃i nupta fut᷑a es.
I lliꝰ de quo mat̾ ⁊ uxor eris.
Mortua crede mͥ tñ ad tua uerba retuxi.
⁊ põicum ẽ uteri crinten onꝰq mei.
Qͥ diͥ gͣtaris: media sedet eolus aula.
Crimina sunt ocuł surripienda sins.
Frondib infantẽ ramisq albentis oliue:
⁊ leuib uittis sedula celat auꝰ.
F iccaq sacra facit. dicitq p̾cantia u̾ba.
Dat popłs sacris dat pat̾ ip̃e mã.
Iã ꝓpe limet erat. patrias uagitꝰ ad aures:
Uenit. ⁊ inditio ꝓdio᷑ ille suo.
Artipit infantem. mentitaq sat᷑ reuelat:
C olus. insana regia uoce sonat.
Ut mare fit tremulii tenui cũ stringit᷑ aura
Ut quantur trepido frarina uirga notho:
S ic mea uibrari pallentia m̃bͣ uides.
Qssus ab impõito corpore lectꝰ erat.

Expanded text:
Cum super incumbens scissa tunicaque comaque Cum super incumbens scissa tunicaque comaque Pressa refovisti pectora nostra tuis, Et mihi 'vive, soror, soror o carissima,' dixti; 'Vive nec unius corpore perde duos! Spes bona det vires; fratri nam nupta futura es. Illius, de quo mater, et uxor eris.' Mortua, crede mihi, tamen ad tua verba revixi: Et positum est uteri crimen onusque mei. Quid tibi grataris? media sedet Aeolus aula; Crimina sunt oculis subripienda patris. Frugibus infantem ramisque albentis olivae Et levibus vittis sedula celat anus, Fictaque sacra facit dicitque precantia verba; Dat populus sacris, dat pater ipse viam. Iam prope limen erat — patrias vagitus ad auris Venit, et indicio proditur ille suo! Eripit infantem mentitaque sacra revelat Aeolus; insana regia voce sonat. Ut mare fit tremulum, tenui cum stringitur aura, Ut quatitur tepido fraxina virga Noto, Sic mea vibrari pallentia membra videres; Quassus ab inposito corpore lectus erat.
Abbreviated transcription (Latin):
Erubui. gremioq pudor deiet̃ ocellos.
ħsatis in tacita signa fatentis erãt.
Iãq tu mescebant uiciati pond̾a uentͥs.
Egraq furtuiũ memb grauabat onꝰ.
Quas mͥ ñ herbas q̃ ñ medicamiã nutͥc:
Attulit. audaci supposintq manu:
Et penitꝰ nr̃is hoc te celauimꝰ unum:
Uiscerib crescens excuteret᷑ onꝰ.
Ha nimiũ uiuax admotis restitit infans:
Aitib. ⁊ tectus tutꝰ ab hoste fuit.
Iã nouies erat orta soror pulcħrima phebi.
Denaq lucifos luna mouebat equos.
Nescio que facet subitos mͥ cã dolores:
⁊ rudis ad partꝰ ⁊ noua miles erã.
Nͨ tenui uocẽ. qͥd ait tua crimiã prodis:
Oraq clamantis ꝯseia pͥssit anus.
Qͥd faciã infelix: gemicꝰ dolor ed̾e cogit.
Continuo gemitꝰ elapsaq u̾ba repndo.
⁊ cogor la crimas cõbibere ip̃a meas.
Mors erat añ ocłos. ⁊ oꝑẽ lurina negabat.
⁊ gͣue si morerer mors qͦ cͥmen erat.

Expanded text:
Erubui, gremioque pudor deiecit ocellos; Erubui, gremioque pudor deiecit ocellos; Haec satis in tacita signa fatentis erant. Iamque tumescebant vitiati pondera ventris, Aegraque furtivum membra gravabat onus. Quas mihi non herbas, quae non medicamina nutrix Attulit audaci supposuitque manu, Ut penitus nostris — hoc te celavimus unum — Visceribus crescens excuteretur onus? A, nimium vivax admotis restitit infans Artibus et tecto tutus ab hoste fuit! Iam noviens erat orta soror pulcherrima Phoebi, Et nova luciferos Luna movebat equos. Nescia, quae faceret subitos mihi causa dolores, Et rudis ad partus et nova miles eram. Nec tenui vocem. 'quid,' ait, 'tua crimina prodis?' Oraque clamantis conscia pressit anus. Quid faciam infelix? gemitus dolor edere cogit, Contineo gemitus elapsaque verba reprendo Et cogor lacrimas conbibere ipsa meas. Mors erat ante oculos, et opem Lucina negabat — Et grave, si morerer, mors quoque crimen erat —
Abbreviated transcription (Latin):
Spectaret siccis uuln̾a nr̃a genis.
Scilic ẽ aliquid cũ seuis inuere uentis.
Ingemo popłi conuenit ille sui.
I lle notho rephyroq ⁊ sithonio aquiloni:
Imꝑat. ⁊ pennis eure ꝓt̾ue tuis.
I mnꝑat heuuentis. tumide ñ imꝑat ire.
Possidet ⁊ uitiis regna minora suis.
Quid iuuat admotã ꝑ auoꝵ nõĩa celo:
I nt̾ cognatos posse ret̾re iouem:
Non minꝰ infestum funebria mun̾a telũ:
Feminea teneo ñ mea tela manu.
Outinã machareu q̃ nos cõmisit munũ:
Cenisset leto serior hora meo.
C ur umqͣm plꝰ me frat̾ qͣm frac̾ amasti.
⁊ tibi ñ debet quod soror ẽẽ fui᷑
I p̃a qͦ incaluit qualẽ q audire solebã:
N escio quẽ sensi corae tepente deũ
Fugar ore color. macies aqduxerat artꝰ.
Sumebant minimos ora coacca cibos.
Nͨ sõpni faciles ⁊ nor erat annua nobrs.
⁊ gemitũ nullo lesa dolore dabam.
P rima malũ nutͥc aĩo p̾sensit anili.
P rima mͥ nugͥr eoli dixit amas.

Expanded text:
Spectasset siccis vulnera nostra genis. Spectasset siccis vulnera nostra genis. Scilicet est aliquid, cum saevis vivere ventis; Ingenio populi convenit ille sui. Ille Noto Zephyroque et Sithonio Aquiloni Imperat et pinnis, Eure proterve, tuis. Imperat heu! ventis, tumidae non imperat irae, Possidet et vitiis regna minora suis. Quid iuvat admotam per avorum nomina caelo Inter cognatos posse referre Iovem? Num minus infestum, funebria munera, ferrum Feminea teneo, non mea tela, manu? O utinam, Macareu, quae nos commisit in unum, Venisset leto serior hora meo! Cur umquam plus me, frater, quam frater amasti, Et tibi, non debet quod soror esse, fui? Ipsa quoque incalui, qualemque audire solebam, Nescio quem sensi corde tepente deum. Fugerat ore color; macies adduxerat artus; Sumebant minimos ora coacta cibos; Nec somni faciles et nox erat annua nobis, Et gemitum nullo laesa dolore dabam. Prima malum nutrix animo praesensit anili; Prima mihi nutrix 'Aeoli,' dixit, 'amas!'
Abbreviated transcription (Latin):
Aspice demissos lugentis more capillos.
⁊ unicas la crums sicut ab imbre gͣues.
Corpꝰ nc ĩpulse segetes aquilonib horret.
Litteraq articulo pressa tremente labat.
Debita sit fc̃o gr̃a nulla meo.
Si nͨ pena quidẽ. si ñ ego causa salucis:
Non tñ ẽ cur tu sis mͥ causa necis.
Has tͥ plangendo lugubria pectora. lassas:
Infelix tendo tͣns freta longa manꝰ.
Hos tibi qui suꝑant ostendo mesta capillos.
P lacrimas oro quas tua fr̃a mouent:
Flecte ratẽ cheseu. uersoq relab̾e uento.
Si priꝰ oteidero: tu tũ ossa feres.
iqua tñ cecis errabt̃ scriꝑpta licuris:
oblic a dñe cede libellus erit.
Dext̾ tenet calamũ strietã tenet alt̾a ferrũ.
⁊ iacet in gremio carta solura meo.
ħ est eolidos fr̃i scribentis imago.
Sic uideor duro posse placere pri
I p̃e necis cuꝑẽ nr̃e spectator adeẽt.
Auccorisq ocuł exigeretur opꝰ.
⁊ ferꝰ ẽ multoq suis truculentior euris.

Expanded text:
Adspice demissos lugentis more capillos Adspice demissos lugentis more capillos Et tunicas lacrimis sicut ab imbre gravis. Corpus, ut inpulsae segetes aquilonibus, horret, Litteraque articulo pressa tremente labat. Debita sit facto gratia nulla meo. Sed ne poena quidem! si non ego causa salutis, Non tamen est, cur sis tu mihi causa necis. Has tibi plangendo lugubria pectora lassas Infelix tendo trans freta lata manus; Hos tibi — qui superant — ostendo maesta capillos! Per lacrimas oro, quas tua facta movent — Flecte ratem, Theseu, versoque relabere velo! Si prius occidero, tu tamen ossa fereiqua tamen caecis errabunt scripta lituris, Oblitus a dominae caede libellus erit. Dextra tenet calamum, strictum tenet altera ferrum, Et iacet in gremio charta soluta meo. Haec est Aeolidos fratri scribentis imago; Sic videor duro posse placere patri. Ipse necis cuperem nostrae spectator adesset, Auctorisque oculis exigeretur opus! Ut ferus est multoque suis truculentior Euris,
Abbreviated transcription (Latin):
I llit tu silices. illic ad amanta tulnti
Illic gui silices thesea uincat habes.
Crudeles sompni quid me tenuistis inerrẽ:
At semel et̾na nocre ꝑremenda fui.
U os qͦ crudeles uenii. nimiũq parati.
Flaminaq in latrimas officiosa meas.
Dextera trudeł que me fr̃emq necauit.¬
⁊ data poscenci nomen mane fides.
Ĩ me nuirarc̃ sompnꝰ uentꝰq fidesq.
ꝓ dita sum causis una ꝑuella trib.
Trgo ego nec lacrimas mr̃is moritura uidebo.
Nec mea qui digitis lumina condat erit.
S p̃s infelix peregrinas ibit in autas.
N̾positos artus uinget amica manꝰ.
Ossa suꝑstabunt uolucres ĩ humata marine.
Hec st̃ otfitiis digna sepulcͣ meis.
Ibis cicropios portꝰ. patriaq receptꝰ:
Dum steceris turbe celsus in ore tue:
Me qͦ narrato sola tellure relictã.
Filius. auctores saxa fretũq tui.
Dii facerent ut me sũma de puppe uides.
Mouissec uultus mesta figura tuos.
Herentẽ scopulo quã uaga pulsat aqͣ.

Expanded text:
Illic tu silices, illic adamanta tulisti, Illic tu silices, illic adamanta tulisti, Illic, qui silices, Thesea, vincat, habes. Crudeles somni, quid me tenuistis inertem? Aut semel aeterna nocte premenda fui. Vos quoque crudeles, venti, nimiumque parati Flaminaque in lacrimas officiosa meas. Dextera crudelis, quae me fratremque necavit, Et data poscenti, nomen inane, fides! In me iurarunt somnus ventusque fidesque; Prodita sum causis una puella tribus! Ergo ego nec lacrimas matris moritura videbo, Nec, mea qui digitis lumina condat, erit? Spiritus infelix peregrinas ibit in auras, Nec positos artus unguet amica manus? Ossa superstabunt volucres inhumata marinae? Haec sunt officiis digna sepulcra meis? Ibis Cecropios portus patriaque receptus, Cum steteris turbae celsus in ore tuae Me quoque narrato sola tellure relictam! Filius; auctores saxa fretumque tui! Di facerent, ut me summa de puppe videres; Movisset vultus maesta figura tuos! Haerentem scopulo, quem vaga pulsat aqua.