comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Et troia prior paruusqz minas.
Trutis alcide flexit priamius.
Ille ille ferox cuius nostis.
Urbibus omnes cessere fere.
Qui fracto inferi limme ditis.
Cecum retro patefecit iter
hostis parui uictus lacrumis.
Suscipe dirit rector habenas.
Patrioqz sede celsus solio.
Sed sceptra fide meliora cene.
Hoc fuit illo uictore capi.
discite mittes herculis iras.
An sola placent herculis arma.
Iacet aute pedes non minor illo.¬
Supolice suppler uitamq petit.
Regnũ troie quocũqz uolet fortuna ferat.
Atris quidẽ me merror actoite mouet.
Magis polasge me tñ matres mouẽt.
Quarũ iste magnos crescit ĩ luctꝰ puer.
An has riuinas urbis ĩciere datas.
Hic excitabit. he manus troiã erigent.
Nullas habet spes troia si tales habet.
Non sic iacemus troes ut ciuꝙͣ motus.
Possimus esse spũs genitor fecit.
Sed nempe tractus ip̃e post troiã pater.
Posuisset ãos magna quos frãgũt mala.
Si pena petitur que peti grauior potest

Expanded text:
et Troia prior, parvusque minas et Troia prior, parvusque minas trucis Alcidae flexit Priamus. ille, ille ferox, cuius vastis viribus omnes cessere ferae, qui perfracto limine Ditis caecum retro patefecit iter, hostis parvi victus lacrimis: 'suscipe' dixit 'rector habenas patrioque sede celsus solio; sed sceptra fide meliore tene.' hoc fuit illo victore capi: discite mites Herculis iras. an sola placent Herculis arma? iacet ante pedes non minor illupplice supplex vitamque petit— regnum Troiae quocumque volet Fortuna ferat. Matris quidem me maeror attonitae movet, magis Pelasgae me tamen matres movent, quarum iste magnos crescit in luctus puer. Has, has ruinas urbis in cinerem datae hic excitabit? hae manus Troiam erigent? nullas habet spes Troia, si tales habet. non sic iacemus Troes, ut cuiquam metus possimus esse. spiritus genitor fecit? sed nempe tractus, ipse post Troiam pater posuisset animos, magna quos frangunt mala. si poena petitur, quae peti gravior potest?
Abbreviated transcription (Latin):
Supplex ulire ꝙͣꝙͣ nullius pedes.
Nouere dextrain pedibz admoueo tius.
Miserere matris et preces placidus pias.
Paciensqz recipe quo te celsum alcuis.¬
Superi la uauerũt micius lapsos pͥme.
Miserie datur ꝙ cunqz fortune deitur.
Sic te reuisat cõuigis sancte thorus.
Annos dum te recipit extendat suos.
Laerta sic te iuuenis excipiat tuus.
Et uota unicẽs nestra fellici indole.
E tate amii trauscendat ingeno patrẽ.
Miserere matris unicũ afflicte michi.
Solamen hic est.
Eribe natum eroga.
Iuc elatebris procede tius.
flebile matris furtũ misere.
hic puer hic est terror ulire.
Mile carmis subiicte inciꝰ.
d omunqz pedes supplice dextra.
Sa tratus adora nec turpe puta.
Quic quid miseros fort una iubet.
P one ex amino reges atauos.
Maginqz seins uira per omnes.
I uclita terras. Excidat hector.
Gere captuũ positoqz genu.
Si tua nundũ funera sentis.
Matris fletus ĩmitare tue.
Uidit pueri regis lacrimas.

Expanded text:
supplex, Vlixe, quamque nullius pedes supplex, Vlixe, quamque nullius pedes novere dextram pedibus admoveo tuis. miserere matris et preces placidus pias patiensque recipe, quoque te celsum alsuperi levarunt, mitius lapsos preme: misero datur quodcumque, fortunae datur. sic te revisat coniugis sanctae torus, annosque, dum te recipit, extendat suos Laerta; sic te iuvenis excipiat tuus, et vota vincens vestra felici indole aetate avum transcendat, ingenio patrem. miserere matris: unicum adflictae mihi solamen hic est. Exhibe natum et roga. Huc e latebris procede tuis, flebile matris furtum miserae. hic est, hic est terror, Vlixe, mille carinis. submitte manus dominique pedes supplice dextra stratus adora nec turpe puta quicquid miseros fortuna iubet. pone ex animo reges atavos magnique senis iura per omnis incluta terras j excidat Hector, gere captivum positoque genu, si tua nondum funera sentis, matris fletus imitare tuae. Vidit pueri regis lacrimas
Abbreviated transcription (Latin):
Toto iacebit. ¶ Fuerat h prorsus nefas.
Sauais mansũ templa uiolasti deos.
E ciam fauentes busta transierat furor.
Resistã merines offerã armatis manus.
dabit ira uires qualis argolica feros.
Turmas amãcon strauit aut qualis deo.
P ercussa menãs etheneo silua gradu.
A riucita tirso terret atqz exꝑs sui.
Uulnus dedit nec sensit. ĩ medios luam.
Tumulosqz cieres socia defenso cadami.
Cessatis et uos flebilis clamor mouet.
Furorqz cassus femie iussa otius ꝑagite.
Me me sterinte hic ferro prius.
Mollire terras hector aut ulirem domes.
Uelis uerbra satis est arma cõcussit manu
Ieiculetur ignes cernitis dauai hectorem.
An sola uideo. ¶ Funditus cũcta erue.
Quid agis riuna mater et natũ et uitũ.
P rosternis una forsitam dauaos prece.
Pͥ lacare potero conditũ elidet statim.
Immãne busti pondus intereat miser.
Ubicũq pocuis ne pater natum obruat.
Prematq patrem natus ad genua accedo.

Expanded text:
toto iacebit. Fuerat hoc prorsus nefas toto iacebit. Fuerat hoc prorsus nefas Danais inausum. templa violastis, deos etiam faventes: busta transierat furor. resistam, inermis offeram armatis manus, dabit ira vires, qualis Argolicas ferox turmas Amazon stravit, aut qualis deo percussa Maenas entheo silvas gradu armata thyrso terret atque expers sui vulnus dedit nec sensit, in medios ruam. tumuloque cineris socia defenso cadam. Cessatis .et vos flebilis clamor movet furorque cassus feminae? iussa ocius peragite. Me, me sternite hic ferro prius. molire terras, Hector: ut Vlixen domes, vel umbra satis es— arma concussit manu, iaculatur ignes— cernitis, Danai, Hectorem? an sola video? Funditus cuncta eruam. Quid agis? ruina pariter et natum et virum prosternis una? forsitan Danaos prece placare poteris, conditum illidet statim : immane busti pondus— intereat miser ubicumque potius, ne pater natum obruat prematque patrem natus.— Ad genua accido
Abbreviated transcription (Latin):
P ars irata u̾̃cit cestor ĩmictes deos.
Seosqz ueros cõuigis manes mer.
Non aliud hector in meo nato michi.
P lacere ꝙͣ te uiuat ut possit tuos.
Referre uultus proruptus tumulo cuns.
Mergetur ossa fluctibus spargi sinã.
D isiecta uastio pocius hic mortem oppetat.
Poteris nefande mater deditũ neci.
Uidere poteris celsa perfastigia.
Missum rotari potero perpeciar ferã.
Sũ non meus post fata uictoris manu.
Iaccetur hector hic sucun penã potest.
Sentire ad illum fata iam in tuto locant.
Quid fluctuaris statue quẽ pene extrahas.
Ingrata dubitas hector est illic tuus.
Erras utrinqz est hector hic sensus potẽs.
Forsam futurus ultor extincti patris.
Utriqz parci non potest quid nam facis.
Responsa ꝑgam funditus busca eruam.
Que uẽdidistis ¶Ulixes. ¶ ꝑgã et esũmo agg̾e.
Trahã sepulcra . ¶ Celi tñ appello fidem.
Fidemqz archilis pyrie genitoris tui.
Munus tuere. ¶Tunuilus hic cãpo statĩ.

Expanded text:
pars utra vincet? testor immites deos, pars utra vincet? testor immites deos, deosque veros coniugis manes mei: non aliud, Hector, in meo nato mihi placere quam te. vivat, ut possit tuos referre vultus— prorutus tumulo cinis mergetur? ossa fluctibus spargi sinam disiecta vastis? potius hic mortem oppetat.— poteris nefandae deditum mater neci videre? poteris celsa per fastigia missum rotari? potero, perpetiar, feram, dum non meus post fata victoris manu iactetur Hector.— hic suam poenam potest sentire, at illum fata iam in tuto locant— quid fluctuaris? statue, quem poenae extrahas. ingrata, dubitas? Hector est illinc tuus— erras: utrimque est Hector; hic sensus potens, forsan futurus ultor extincti patris— utrique parci non potest: quid iam facis? Responsa peragam: funditus busta eruam. Quae vendidistis? Pergam et e summo aggere traham sepulchra, Caelitum appello fidem fidemque Achillis: Pyrrhe, genitoris tui munus tuere. Tumulus hic campo statim
Abbreviated transcription (Latin):
Quẽ mors manebat seua precipite datũ.
E turre lapsis sola que muris manet.
Reliquid amniꝰ mẽhra quatiũtur labant.
Torquetq iu̾̃ctus frigido sangius gelu.
Intremuit hac hac parte querendũ est mͥ.
Matrom tunor detrexit iterabo metum.
Ite ite celeres fraude materna abditũ.
Hostem pelagi nomĩs pestem ultimam.
Ubicũq lacitat eruptã in mediũ date.
Bene est tenet ꝑge festina actrahe.
Quid respicis crepidus iam certe perit.
Utuiã timerem solitus ex longo ẽ metus.
Dediscit amimũ sero quod dui didicit.
Lustrale qm̃ debitum muris puer.
Sacrũ antecessit nec potest uatẽ se qui.
Meliore fato raptus hoc caleas ait.
Modo piari posse redituras rates.
Si placet undas hectoris sꝑsi cis.
Ac tunulus uno totus equetur solo.
Nunc ille qm̃ debitam esfugit necem.
Erit admouenda sedib sa cris manus.
Quid aginus anmũ distrahit genimꝰ timor.
Hunc natus illine cõuigis cari cuns.

Expanded text:
quem mors manebat saeva praecipitem datum quem mors manebat saeva praecipitem datum e turre, lapsis sola quae muris manet. Reliquit animus membra, quatiuntur, labant torpetque vinctus frigido sanguis gelu. Intremuit: hac, hac parte quaerenda est mihi; matrem timor detexit: iterabo metum.— ite, ite celeres, fraude materna abditum hostem, Pelasgi nominis pestem ultimam, ubicumque latitat, erutam in medium date. bene est: tenetur, perge, festina, attrahe— quid respicis trepidasque? iam certe perit. Vtinam timerem, solitus ex longo est metus: dediscit animus †scire quod didicit diu. Lustrale quoniam debitum muris puer sacrum antecessit nec potest vatem sequi meliore fato raptus, hoc Calchas ait modo piari posse redituras rates, si placet undas Hectoris sparsi cinis ac tumulus imo totus aequetur solo. nunc ille quoniam debitam effugit necem, erit admovenda sedibus sacris manus. Quid agimus? animum distrahit geminus timor: hinc natus, illinc coniugis sacri cinis,
Abbreviated transcription (Latin):
Refer polagis hectoris proles obit.
Et esse uerum hoc qua probas danais fide.
Ita qd̾inmari maxiiũ uictor potest.
Contingat et fata me maturo exitu.
Faciliqz soluant ac meo condant solo.
Et patria tellus hectorem leuiter p̾mat.
Ut luce caruit inter excnictos iacet.
Satusqz tumulo debita exanimis culit.
Erpleca fata stirpe sublata hectoris.
Solidaniq pacẽ letus ad danaos feram.
Quid agis ulixe danai credent tibi.
Tu cui parenti fingit ne quicꝙͣ parẽs.
Nec abhommande mortis auspiciũ pauet.
A uspicia mecuit ꝯͥ michi maius tnnet.
Fidem alligauit iure urando suam.
Si pereat timere quid grauius potest.
Nũc aduoca astus aĩe nũc frandes dolos.
S crutare matrẽ meret ilacrimat gemit.
Sz huc et illuc auxios gressus refert.
Missasqz uoces aure sollicita excipit.
Magis hec tumet ꝙͣ meret ingemo est opꝰ
A lios parentes aloqui in luctu decet.¬
Tibi gratulandũ est imẜa ꝙ nato cares.

Expanded text:
refer Pelasgis: Hectoris proles obit. refer Pelasgis: Hectoris proles obit. Et esse verum hoc qua probas Danais fide? Ita quod minari maximum victor potest contingat et me fata maturo exitu facilique solvant ac meo condant solo et patria tellus Hectorem leviter premat, ut luce caruit: inter extinctos iacet datumque tumulo debita exanimis tulit. Expleta fata stirpe sublata Hectoris solidamque pacem laetus ad Danaos feram— quid agis, Vlixe? Danaidae credent tibi: tu cui? parenti— fingit an quisquam hoc parens, nec abominandae mortis auspicium pavet? auspicia metuunt qui nihil maius timent. fidem alligavit iure iurando suam— si peierat, timere quid gravius potest? nunc advoca astus, anime, nunc fraudes, dolos. scrutare matrem, maeret, illacrimat, gemit; sed et huc et illuc anxios gressus refert missasque voces aure sollicita excipit: magis haec timet, quam maeret. ingenio est onus. Alios parentes alioqui in luctu decetbi gratulandum est. misera, quod nato cares.
Abbreviated transcription (Latin):
Sicebat hector cuius et stirpẽ horrreo.
G enerosa in ortus semma exurgũt suos.
Sic ille magni ꝑuus armenti comes
Pͥomisq nũdũ cornib fuidẽs cutem. ̃¬
Ceruice subito celsus et fronte ardiuis.
Gregem pateruũ sucit ac pecori imperat.
Que tenera ceso uirga de trũco stetit.
Par ip̃a matri tp̃r exiguo subit.
Umbrcisq terris reddit et colo nemus.
Sit male relictus ignis de magno cinere.
Propone flãmas uuluera et diras mali.
Soloris artes et famã et seuam sitim.
Uariasqz pestes undiqz et ferrũ ignitum.
Uiscerib ustis carceris ceci luem.
Et quiequid audet uictor iratus tumẽs.
Hic ip̃e quo nũc cõtumar ꝑstas amor.
Consulere puis liberis danaos mouet.
Post arma tũ longinqua post ãnos decom.
Mmus timerẽ quos facit calcas metus.
Si mͥ timierẽ bella thelamaco paras
Immicti ulixi gaudiũ ac danays dabo.
Sandum est face quos p̾mis luctus dolor.
Gaudete atride, tuqz letifica ut soles.

Expanded text:
dicebat Hector, cuius et stirpem horreo. dicebat Hector, cuius et stirpem horreo. generosa in ortus semina exsurgunt suos: sic ille magni parvus armenti comes primisque nondum cornibus findens cutem cervice subito celsus et fronte arduus gregem paternum ducit ac pecori imperat; quae tenera caeso virga de trunco stetit, par ipsa matri tempore exiguo subit umbrasque terris reddit et caelo nemus; sic male relictus igne de magno cinis Propone flammas, vulnera et diras mali doloris artes et famem et saevam sitim variasque pestes undique, et ferrum inditum visceribus istis, carceris caeci luem, et quicquid audet victor iratus timens: Hic ipse, quo nunc contumax perstas, amor consulere parvis liberis Danaos monet. post arma tam longinqua, post annos decem minus timerem quos facit Calchas metus, si mihi timerem: bella Telemacho paras. Invita, Vlixe, gaudium Danais dabo: dandum est; fatere quos premis luctus, dolor. gaudete, Atridae, tuque laetifica, ut soles,
Abbreviated transcription (Latin):
Tuniulus puer captina credendũ est malis.
Sanctas parẽtis conditus sedes age.
A ude subire fata si miseros iiuant.
habes salutem. fata si uitam negant.
Habes sepulcrũ.
Claustra cõmissum tegunt.
Quẽ ne tuus producat ĩ mediũ timor.
Procul huit recede teqz diuersã amoue.
Sed si placet referanus alio pedem.
Cohibe parũꝑ ora questuqz opprime.
G ressus nefandos dux cephalonũ admouet.
Se hisce tellus tu quoqz cõuny ultimo.
S pecu reuulsam seinde tellurem stigis.
Sinu profundo conde depositũ meum.
A dest ulixes et quidem dubis gradu.
Uultuqz uertit pectore astus calidos.
Sure inmister sortis hoc primũ peto.
Ut ore ꝙͣuis uerba dicantur meo.
Non esse credas nr̃a graiorũ omniũ.
P rocerũqz uox ẽ petere quos seras domos.
hectoreas soboles prohibet hãc fata expetũ.
Sollicita danaos pacis incerte fides.
Semper tenebit semper a tergo tior.
Respicere coget armai nec poui sinet.
Dum phrigibz aĩos natus euersis dabit.
At si taceret augur hec caltas tamen

Expanded text:
tumulus, puer, captiva: cedendum est malis, sanctas parentis conditi sedes age aude subire, fata si miseros iuvant, habes salutem; fata si vitam negant, habes sepulchrum. Claustra commissum tegunt; quem ne tuus producat in medium timor, procul hinc recede teque diversam amove. sed, si placet, referamus hinc alio pedem. Cohibe parumper ora questusque opprime: gressus nefandos dux Cephallanum admovet. Dehisce tellus tuque, coniunx, ultimo specu revulsam scinde tellurem et Stygis sinu profundo conde depositum meum. adest Vlixes, et quidem dubio gradu vultuque: nectit pectore astus callido. Durae minister sortis hoc primum peto. ut, ore quamvis verba dicantur meo, non esse credas nostra: Graiorum omnium procerumque vox est, petere quos seras domos Hectorea suboles prohibet: hanc fata expetunt. sollicita Danaos pacis incertae fides semper tenebit, semper a tergo timor respicere coget arma nec poni sinet, dum Phrygibus animos natus eversis dabit, et, si taceret augur haec Calchas, tamen
Abbreviated transcription (Latin):
nõ liciuisset uec ad arbitriũ suũ ĩstru¬
mẽta mortis elige̾. Obuia queqz Ra¬
puerũt et q̃ nã nõ erãt noxia ĩ sua
tela fecerũt. ¶Nuꝑ ĩ ludo bestiario¬
rũ unꝰ ex g̾manis cũ ad matutina
spectacula pareret᷑ secessit ad exhou̾¬
andũ corpꝰ. nullũ ad illi dabat᷑ sine
custode secretũ. Ibi linũ id ꝙ ad emũ¬
dãda obscena adherẽtẽ spõgia poĩtũ ẽ
totũ ĩgulã farsit et ui ꝑclusis fanci¬
bz spm̃ elisit. hoc fuit morti cõtume¬
liã facere. ita prorsus pare mũde et
par decẽter. Quid ẽ stultius ꝙͣ fasti¬
diose mori. Ouirũ fortẽ. o digͫ cui fati
daret᷑ clectio. Qͣ fortit ille gladio usus
eẽt ꝙͣ aĩose se ĩ profũdã altitudinẽ ma¬
ris aut abscisse rupis ĩmisisset. Uu
sibi deberet et telũ. Ut scias admouẽ¬
dũ nich̾ aliudĩ mora ẽẽ ꝙͣ uelle existĩe¬
tur de fc̃o hoĩs accerim ut cuiqz uisuz
ent dũ h cõstet p̾ferenda ẽẽ spurcis¬

Expanded text:
non licuisset nec ad arbitrium suum instrumenta mortis eligere, obvia quaeque rapuerunt et quae natura non erant noxia, vi sua tela fecerunt. Nuper in ludo bestiariorum unus e Germanis, cum ad matutina spectacula pararetur, secessit ad exonerandum corpus; nullum aliud illi dabatur sine custode secretum. Ibi lignum id, quod ad emundanda obscena adhaerente spongia positum est, totum in gulam farsit et interclusis faucibus spiritum elisit. Hoc fuit morti contumeliam facere. Ita prorsus; parum munde et parum decenter; quid est stultius quam fastidiose mori ? O virum fortem, o dignum, cui fati daretur electio ! Quam fortiter ille gladio usus esset, quam animose in profundam se altitudinem maris aut abscisae rupis inmisisset! Undsibi deferret et telum, ut scias ad moriendum nihil aliud in mora esse quam velle. Existimetur de facto hominis acerrimi, ut cuique visum erit, dum hoc constet, praeferendam esse spurcis
Abbreviated transcription (Latin):
diuidere p̾cordia. scalpello aꝑit᷑ ad il¬
lã magnã libertatẽ uia et pũcto setu¬
ritas cõstat. Quid gͦ ẽ ꝙ nos facit
pigros ĩertes q. lẽo nr̃m coritat qñ¬
sibi exħ domicilio sit exeũdũ. Sit ue¬
t̾es ĩ qͥlmos ĩdulgẽcia loci et cõsuetu¬
do ⁊ int̾ ĩuirias detinet. Uis adu̾sus
ħ corpus liber ẽẽ. tãꝙͣ imigraturꝰ hĩta.
propone tͥ qñq hoc cõtub̾ino carẽdũ.
Fortior eris ad nctͣitatẽ exeñdi. S ꝙͣa¬
d suus fuis ueĩet ĩ mẽtẽ oĩa sine
fine cõcupiscẽtib. Nulliꝰ rei medita

Expanded text:
dividere praecordia; scalpello aperitur ad ildividere praecordia; scalpello aperitur ad illam magnam libertatem via et puncto securitas constat. Quid ergo est, quod nos facit pigros inertesque ? Nemo nostrum cogitat qsibi ex hoc domicilio exeundum; sic veteres inquilinos indulgentia loci et consuetudo etiam inter iniurias detinet. Vis adversus hoc corpus liber esse ? Tamquam migraturus habita. Propone tibi quandoque hoc contubernio carendum; fortior eris ad necessitatem exeundi. Sed quemadmodum suus finis veniet in mentem omnia sine fine concupiscentibus ? Nullius re
Abbreviated transcription (Latin):
te morẽ aĩo gereͣ debemꝰ. Erecit quo ĩpe¬
tu cepit. suc ferrũ appetit. siue laqͥũ.¬
siue aliquã pocoẽ uenas occupãtẽ. ꝑ¬
gat et uĩcula ẜuitutis abrũpat. ui¬
tã et alus approbare qͥsq debet mor¬
tẽ sibi optare q̃ placet. Stulte h̃co
h unũ ĩtuere ut de fortuue ꝙͣ celeri¬
me eripias. Alioqͥn aderũt ꝯͥ de fc̃o tu¬
o mcile existimẽt. Inueĩes ⁊ pro¬
fessos sapĩam qͥ iũ afferendã uite sue
uegẽt et nefas iudicẽt ip̃m ĩ tẽptore
sui fieri. Eupettandũ ẽẽ exitũ quẽ nciͣ
decrenit. ¶ Hoc qͥ dicit nõ uidit seli¬
lex fec̃ ꝙͣ ꝙ unũ ĩtroitũ nobis ad uitã
desit exitus multos. Ego expectez
ues morẜi crudelitatẽ uel hoĩs cũ possi
ꝑ media exire tormẽta et adu̾sa dis
ue. Nõ placet. licet eo reu̾ti unde ueĩ¬
sti. Ut dolorẽ capitis leuares sãgni¬
nẽ sepe emisisti. Ad extenuãdũ corpꝰ

Expanded text:
te morem animo gerere debemus. Exeat, qua impete morem animo gerere debemus. Exeat, qua impetusive aliquam potionem venas occupantem, pergat et vincula servitutis abrumpat. Vitam et aliis adprobare quisque debet, mortem sibi. Optima est, quae placet. Stulte haec Hoc unum intuere, ut te fortunae quam celerrime eripias; alioquin aderunt, qui de facto tuo male existiment. Invenies etiam professos sapientiam, qui vim adferendam vitae suae negent et nefas iudicent ipsum interemptorem sui fieri; expectandum esse exitum, quem natura decrevit. Hoc qui dicit, non vidm quod unum introitum nobis ad vitam dedit, exitus multos. Ego expectem vel morbi crudelitatem vel hominis, cum possim per media exire tormenta et adversa dis; vive. Non placet; licet eo reverti, unde venisti. Ut dolorem capitis levares, sanguinem saepe misisti. Ad extenuandum corpus
Abbreviated transcription (Latin):
eregit. Nõ ħ aĩo tã ꝙͣ oĩa fieri possẽt.
tãꝙͣ multa spes tã longũ tp̃s reciꝑet.
sz ut p̾beret se legib. ut fruendũ a¬
micis ertremũ socratẽ daret. Qͥd erat
Scrbonie gͣuis femina amicta
drusii libonis fuit adolescẽtis tã solidi
tã nobilis maiora sꝑãtis ꝙͣ illo seculo
qͥsꝙͣ sꝑare pot̾at aut ip̃o ullo. Cũ eger¬
ret. Cui scribomia. Quid te ĩ quit delec¬
tait alienũ negociũ ageͣ. Nõ ꝑsuasit
illi. Mauꝰ sibi actulit. nec sine cã. Nã
post diẽ tertiũ aut quartũ ĩmici mo¬
riturus arbitrio si uiuit alienũ nego¬
ciũ agit. nõ possis itaq de reĩ uniu̾sũ
pronũciare cũ mortẽius ext̾na denũ¬
ciat occupãda sit an expectãda. Multa
eñ sũt q̃ ĩ utrãq partẽ trahe̾ possũt.
Si alt̾a mors cũ tormẽto. alt̾a siplex
et facilis ẽ. qͥͣdm huic initienda sit ma¬
itꝰ. Quẽcid naũ eligã nauigaturus
lõgior mors. In nulsa re maĩ ꝙͣ ĩ mor¬

Expanded text:
exegit, non hoc animo tamquam omnia fieri possent, tamquam multas spes tam longum tempus reciperet, sed ut praeberet se legibus, ut fruendum amicis extremum Socraten daret. Quid erat Scribonia, gravis femina, amita Drusi Libonis fuit, adulescentis tam stolidi quam nobilis, maiora sperantis quam illo saeculo quisquam sperare poterat aut ipse ullo. Cum aegerret. Cui Scribonia: " Quid te," inquit, " delectat alienum negotium agere?" Non persuasit illi; manus sibi attulit nec sine causa. Nam post diem tertium aut quartum inimici moriturus arbitrio si vivit, alienum negotium agit. Non possis itaque de re in universum pronuntiare, cum mortem vis externa denuntiat, occupanda sit an expectanda. Multa enim sunt, quae in utramque martem trahere possunt. Si altera mors cum tormento, altera simplex et facilis est, quidni huic inicienda sit manus ? Quemadmodum navem eligam navigaturus mors longior. In nulla re magis quam in mor
Abbreviated transcription (Latin):
sorũ desideria pateremur p̾cepimiꝰ no¬
bis. oẽs quos amabaniꝰ supstites for¬
tuna ẜuauit. huiꝰ unꝰ rei usũ qui ex¬
citat dies ueiet. ¶ Nõ ẽ ꝙ existĩes
magis tm̃ uiris h robur fuisse quoẜ

Expanded text:
sorum desideria paterentur praecepimus nobis; omnes, quos amabamus, superstites fortuna servavit. Huius unius rei usum qui exigat dies veniet. Non est quod existimes magnis tantum viris hoc robur
Abbreviated transcription (Latin):
lis uita nõ ꝙͣta sit. Sinuilata octur¬
rũt molesta et trãquilitatẽ turbãcia e¬
mictit se. Nec hoc tãtũ ĩ uctͣitate ultĩa
fcicit. s cũ pͥmũ illi ceꝑit suspecta esse
fortuna. diligẽt᷑ circũspicit nũ qͥd illo
desiuendũ sit uͭ existĩat sua referre fa¬
ciat finẽ an accipiat. tardus fiait an
aciꝰ. Nõ tãꝙͣ de magno de tͥmendo timet.
Nẽo multũ ex stilicidio põt ꝑdere. Ciciꝰ
mori aut tardiꝰ ad rẽ nõ ꝑtinet. Bene
mori aut male ad rẽꝑtinet. Bñ aũt
mori ẽ effuge̾ male uiuẽdi ꝑiculum.¬
¶ Itaq efemĩatissĩci uocẽ illius tho¬
dn existĩo qͥ cũ ĩ caueã cõiectus eẽt a ty¬
rãno et tãꝙͣ ferũ cũal aliꝙ aleret᷑. suci

Expanded text:
lis vita, non quanta sit. Si multa occurrunt molesta et tranquillitatem turbantia, emittit se. Nec hoc tantum in necessitate ultima facit, sed cum primum illi coepit suspecta esse fortuna, diligenter circumspicit, numquid ideo desinendum sit. Nihil existimat sua referre, faciat finem an accipiat, tardius fiat an citius. Non tamquam de magno detrimento timet; nemo multum ex stilicidio potest perdere. Citius mori aut tardius ad rem non pertinet, bene mori aut male ad rem pertinet. Bene autem mori est effugere male vivendi periculum. Itaque effeminatissimam vocem illius Rhodii existimo, qui cum in caveam coniectus esset a tyranno et ta
Abbreviated transcription (Latin):
toh̾ speciosius spectaculũ fuit ꝙͣto ho¬
nestius mori discũt hoĩes ꝙͣ occidẽ. Qͥd¬
li quos adu̾sus hos caũs ĩstruxit lõ¬
ga meditatio. et magr̃a rerũ oũiz rri¬
cio. Illa nos docet fati uarios ẽẽ acces¬
piat ꝙ ueĩt. Eodẽ illa racõmonet. ut

Expanded text:
to hoc speciosius spectaculum fuit, quanto hoto hoc speciosius spectaculum fuit, quanto honestius mori discunt homines quam occidere. Qli, quos adversus hos casus instruxit longa meditatio et magistra rerum omnium ratio: Illa nos docet fati varios esse accesipiat quod venit. Eadem illa ratio monet, ut,
Abbreviated transcription (Latin):
cib belli ciuilis oñdã. ¶Cũ adueheret᷑
iiuꝑ int̾ custodias qͥdc̃ ad matutinu
spectaculũ missus tãꝙͣ sõpno p̾mẽte
mitaret caput usqz eo dinusit donec
radus ĩsereret. et tã diu se ĩ sedili suote¬
nuit donec cernitẽ circũ actu rote frãce¬
ret. Eodẽ uehiculo quo ad penã ferebat᷑
effugit. Nil obstat erũpere et exire cu¬
piẽti. In aꝑto nos nã custodit cui ꝑme¬
tit nccͣitas sua circũspiciat exitũ mol¬
lem. Cui ad manũ plura sũt ꝑ ꝯ̃ se se
efferct. is delectũ agat. et qua potissi¬
mũ libe̾t᷑ cõsideret. Cui difficilis occa¬
sio ẽ. is proximũ ꝙͣqz pro optĩa arcripi¬
at. sit l ĩaudita sit noua. Nõ deerit
ubi illis stimulos adegit dolorũ excitẽ¬
tur et ĩtẽtissĩas custodias fallant. Il¬
le uir mnagnꝰ ẽ ꝯͥ mortẽ sibi nõ tantũ
plura exẽpla promissi. ¶ Scdõ nau¬
machie spectaculo. uiuis ex barbaris
lanceã quã ĩ adu̾sarios acceꝑat totã

Expanded text:
. Cum adveheretur nuper inter custodias quidam ad matutinum spectaculum missus, tamquam somno premente nutaret, caput usque eo demisit, donec radiis insereret, et tamdiu se in sedili suo tenuit, donec cervicem circumactu rotae frangeret. Eodem vehiculo, quo ad poenam ferebatur, effugit. Nihil obstat erumpere et exire cupienti. In aperto nes natura custodit. Cui permittit necessitas sua, circumspicit exitum mollem: cui ad manum plura sunt, per quae sese adserat. is dilectum agat et qua potissimum liberetur. consideret: cui difficilis occasio est, is proximam quamque pro optima arripiat, sit licet inaudita, sit nova. Non deerit ubi illis stimulos adegit dolor, excitentur et intentissimas custodias fallant ? Ille vir magnus est, qui mortem sibi non tantum plura exempla promisi. Secundo naumachiae spectaculo unus e barbaris lanceam, quam in adversarios acceperat, totam
Abbreviated transcription (Latin):
uectutis optĩos ãuos. nouissie ĩcipit
oũdẽ se publicus fuis gnis hũam.
Scopulũ eẽ illũ putauiꝰ demẽtissimi.
portus ẽ. aliꝯñ petẽdus nũꝙͣ recusan¬
dus. In quẽ siquis ĩtra pͥmos ãnos di¬
latus ẽ. nõ magis q̃ri debet ꝙͣ cito ua¬
iugauit. Aliũ eĩ ut scis uẽti segnes
ludũt ac detmẽt et crã qͥsitatis sẽtissi¬
mo tedio lassant. aliũ ꝑtinao flat᷑
celerine ꝑfert. Idez eueue nobis puta.
alios uita uelocissiẽ addur it quo uei¬
endũ erat ⁊ cũttãtib Alios mac̾auit

Expanded text:
timos annos. Novissime incipit ostendi publicus finis generis humani. Scopulum esse illum putamus dementissimi; portus est, aliquando petendus, numquam recusandus, in quem si quis intra primos annos delatus est, non magis queri debet quam qui cito navigavit. Alium enim, ut scludunt ac detinent et tranquillitatis lentissime taedio lassant, alium pertinax flatus celerrime perfert. Idem euenire nobis puta. Alios uita uelocissime adduxit quo ueniendum erat etiam cunctantibus, alios macerauit
Abbreviated transcription (Latin):
ost longũ ĩter¬
uallũ põpeios
tuos uidi. Incõ¬
spectu adoles¬
cẽcie mee Redu¬
ctus sũ. Quic¬
qͥd illic uiueĩs
fecerã bideor
michi facere adhuc posse. et paulo ã¬
te fecisse. p̾nauigauiniꝰ lucilli uitã
et ꝙ̃ad̾ ĩ mari. ut ait uͥgilius nr̃. Ter¬
req urbesq recedũt. sic ĩ occursu rapi

Expanded text:
ost longum intervallum Pompeios tuos vidi. In conspectum adulescentiae meae reductus sum. Quicquid illic iuvenis feceram, videbar mihi facere adhuc posse et paulo ante fecisse. Praenavigavimus, Lucili, vitam et quemadmodum in mari, ut ait Vergilius noster, Terraeque urbes
Abbreviated transcription (Latin):
firmitatis cõfessiõe nõ ueniã. Ego co¬
gitẽ ĩ eo qui uiuit oĩa posse fortunã
potiꝰ ꝙͣ cocitẽ ĩ eo qͥ scit mori nch pos¬
et. Nõ cõmodabit pene sue manũ. Si¬
ẽ timore mortis mori. Ueĩt ꝯͥ occidat.
Expecta ꝯͥd occupas. Qr̃ suspicis ali¬
ene crudelitatis procuratoe. Utrũ ĩ¬
iuides carnifici tuo an parcis. Socra¬
tes potuit abstinẽcia fimre uitã. et
media potiꝰ ꝙͣ ueneno mori. Engĩta
tñ diet ĩ carcere et ĩ epettacõe mortis

Expanded text:
firmitatis confessione non veniam. Ego cogitem in eo, qui vivit, omnia posse fortunam, potius quam cogitem in eo, qui scit mori, nil posmodabit poenae suae manum; est timore mortis mori. Venit qui occidat. Expecta. Quid occupas ? Quare suscipis alienae crudelitatis procurationem ? Utrum invides carnifici tuo an parcis ? Socrates potuit abstinentia finire vitam et inedia potius quam veneno mori. Triginta tamen dies in carcere et in expectatione mor
Abbreviated transcription (Latin):
Quis credat exulem.
F la grant gene rubentes.
Palor fugat ruborem.
Nullum uagante forma.
Seruat siu colorem.
Huc fert pedes et illuc.
Ut tygris orba natis.
Cursu furente lustrat.
Gangericum nenus.
Frenare nescit iras.
Medea non amores.
Nunc ira amorqz eam.
I ũcxere quid sequetur.
Quando efferet pelasgis.
Nefanda colchis arius.
G ressum metuqz soluet.
Regnũ simulqz reges.
Nunc phebe micte cuirus.
Nulso morante loro.
Nor condat alia lucem.
Mergat diem tumdum.
Sux noctis hesperus.

Expanded text:
quis credat exulem? quis credat exulem? flagrant genae rubentes. pallor fugat ruborem, nullum vagante forma servat diu colorem.— huc fert pedes et illuc, ut tigris orba natis cursu furente lustrat Grangeticum nemus. frenare nescit iras Medea, non amores; nunc ira amorque causam iunxere: quid sequetur? quando efferet Pelasgis nefanda Colchis arvis gressum metuque solvet regnum simulque reges?— nunc, Phoebe, mitte currus nullo morante loro, nox condat alma lucem, mergat diem timendum dux noctis Hesperus.
Abbreviated transcription (Latin):
Se dit et docuit condere uires.
Arte promotheus dedit et tenuit.
Sulfure tectos mulciber ignes.
Et uiuatis fulgura flamine.
de cognato phetonte tuli.
habeo flaminas husto tauri.
Guture raptos quas ꝑmirto.
Felle meduse tacitum iussi.
Seruate malum adde uenenis.
S tinuilos hecate doinsqz meis.
S emna flamine condita ẜua.
Fallant uisus tactusqz ferant.
Me et impetus uenasqz calor.
Stilent artus ossaqz fumant.
Uuicatqz suais flagrãte coma.
Noua nupta faces.
Uota tenetur ter latratus.
A udax hecrite dedit et sacro.
E didit ignes face lucifera.
Eracta uis ẽ oĩs huc nato uoca.
Precõsa ꝑ quos dona nubẽti feras.
Ite ite nati matris ĩ fauste genus.
P lacate uobis nunere multa prece.
Sñam et nouercã uadite et celeres domũ.
Referte gressus ultĩo ãplexu ut fruat.
uonã cruenta menas.
Preceps amore seuo.¬
Rapitur quod in potenti.
Facuius parat furore.
Uultus citatus ira.
Riget et caput feroci.
Quatiens superba motu.
Regi minatur ultro.

Expanded text:
dedit et docuit condere vires dedit et docuit condere vires arte, Prometheus, dedit et tenui sulphure tectos Mulciber ignes, et vivacis fulgura flammae de cognato Phaethonte tuli. habeo flammas usto tauri gutture raptas, quas permixto felle Medusae tacitum iussi servare malum, adde venenis stimulos, Hecate, donisque meis semina flammae condita serva. fallant visus tactusque ferant, meet in pectus venasque calor, stillent artus ossaque tument vincatque suas flagrante coma nova nupta faces. Vota tenentur: ter latratus audax Hecate dedit et sacros edidit ignes face lucifera. Peracta vis est omnis: huc natos voca, pretiosa per quos dona nubenti feram, ite, ite, nati, matris infaustae genus, placate vobis munere et multa prece dominam ac novercam.. vadite et celeres domum referte gressus, ultimo amplexu ut fruar, Quonam cruenta maenas praeceps amore srapitur? quod impotenti facilius parat furore?— vultus citatus ira riget et caput feroci quatiens superba motu regi minatur ultro.
Abbreviated transcription (Latin):
ideo triuie currus agiles.
Non quos pleno lucida uultu.
Per nox agitat sz quos facie.
Lurida mesta cũ thesalicis.
Uerata muus celum freno.
Propriore legit sic fac tristem.
P alida lucem funde per auras.
Inqz auxilium dictima tuum.
Preciosa sonent era corinthi.
Tibi sanguineo cespite satrum.
Sollempne d amus tibi de medio.
Rapta sepultro fa
Dibi mota caput flera uoces.
Ceruicem dedi tihi funereo.
Demore iacens sparsos unicit.
Uicra capillos.
Tibi iactatur tristis stigia.
Ranius abunda tibi nudato.
P ectore menas sacro feriam.
Brachia culteo mnaet nr̃.
Sanguis ad aras asuesce manꝰ.
String̾e ferrum carosq pati
Posse cruores sacrũ latitem.
Percussa dedi.
Quod si miniũ sepe uocari.
Quereris uotis ignoste precor.
Causa uocandi presens tuos.
Sepius arcus una atqz eadem est.
Semper iason.
Tu nũc uestes tinge creuse.
Quais cũ primũ sumpserit ymas.
Urat repens flamina medulas.
I gnis fuluo clausus in auro.
Latet obscurus quem michi celi.
Qui furta luit uiscere fero.

Expanded text:
ideo Triviae currus agiles, non quos pleno lucida vultu pernox agitat, sed quos facie Iurida maesta, cum Thessalicis vexata minis caelum freno propiore legit. sic face tristem pallida lucem funde per auras, inque auxilium, Dictynna, tuum pretiosa sonent aera Corinthi. tibi sanguineo caespite sacrum sollemne damus, tibi de medio rapta sepulchro fatibi mota caput fiexa voces cervice dedi, tibi funereo de more iacens passos cingit vitta capillos, tibi iactatur tristis Stygia ramus ab unda, tibi nudato pectore maenas sacro feriam bracchia cultro. manet noster sanguis ad aras: assuesce, manus, stringere ferrum carosque pati posse cruores. sacrum laticem percussa dedi. quodsi nimium saepe vocari querens votis, ignosce precor: causa vocandi, Persei, tuos saepius arcus una atque eadem est semper Iason. tu nunc vestes tinge Creusae, quas cum primum sumpserit, imas urat serpens flamma medullas. ignis fulvo elusus in auro latet obscurus, quem mihi caeli qui furta luit viscere feto
Abbreviated transcription (Latin):
assiduaq mutaciõe ꝓpoĩti qͥb sẽꝑ mag̃
citãt᷑. ¶Ã dice eos qͥ nõ alit̾ ꝙͣ quib dif¬
ficilis sõpnus ẽ. Uersãt se et hoc atqz il¬
lo mõ cõponũt donec qͥetã lassitudinẽ
ĩueniãt statũ uite sue formãdo subm̃ ĩ
eo nouissiẽ manẽt ĩ quo illos nõ mutã¬
di odiũ s senectus ad nouãdũ pigra
depͥhẽ dit. ¶ A dice et illos qͥ nõ ĩ cõstã¬
cie iucio parũ leues sũt s ĩ hercia uiuũt

Expanded text:
adsiduaque mutatione propositi, quibus adsiduaque mutatione propositi, quibus citantur. 2. Adice illos qui, non aliter quam quibus difficilis sompnus est, versant se et hoc atque illo modo componunt, donec quietem lassitudine inveniant; statum vite sue formando subinde in eo novissime manent, in quo illos non mutandi odium set senectus ad novandum pigra deprehendit. Adice illos, qui non constancie vicio parum leves sunt set inher
Abbreviated transcription (Latin):
greci eythymã uotãt de qua democͥti
uolumen eggiuĩ ẽ. Ego trãqͥllitatẽ uo¬
co nec eĩ ĩmutari et trãfferie u̾ba ad
illorũ formã nccie ẽ. Res ipã de qua
agit aliquo signãda noĩe ẽ ꝙ appella¬
cioĩs grece iĩ debet hr̃e nõ faciẽ. ¶ Er¬
qz cursu eat ꝓpiciꝰq sibi sit et sua letꝰ
aspitiat et hoc gaudiũ nõ int̾rũpat
sz placido statu maneat nec actollẽs
se ũꝙͣ nec depͥmẽs id trãqͥlitas erit.
ramꝰ. Sumes tu ex publito remedio
ꝙ̃tũ uoles. Dotũ ĩterĩ uiciũ ĩmediũ
ꝓtrahẽdũ ẽ ex quo cogͦscet qͥsq ꝑtẽ suã.
¶Si multũ ĩtelliges ꝙͣto minꝰ nego¬
ch hẽas cũ fastidio tui ꝙͣ hn quos ad pro¬
fessionẽ speciosã alligatos et sub ĩgẽti
titulo laborãtes ĩ sua simulaciõe pudor
magis ꝙͣ uoluptas tenet. ¶ Om̃s ĩ ea¬
dẽ cã sũt et hn qͥ leuitate uerãt᷑ ac tedio

Expanded text:
Graeci euthymian vocant, de qua Democriti Graeci euthymian vocant, de qua Democriti volumen egregium est; ego tranquillitatem voco. Nec enim imitari et transferre verba ad illorum formam necesse est ; res ipsa, de qua agitur, aliquo signanda nomine est, quod appellationis Graecae vim debet habere, non faciem. Erque cursu eat propicius que sit sibi et sua letus aspiciat et hoc gaudium non interrumpatsed placido statu maneat nec adtollens se umquam nec deprimens. Id tranquillitas erit. aeramus ; sumes tu ex publico remedio ntum voles. Totum interim vitium in medium protrahendum est, ex quo agnoscet quisque partem suam ; simul tu intelleges, quanto minus negotii habeas cum fastidio tui quam ii, quos ad professionem speciosam alligatos et sub ingenti titulo laborantis in sua simulatione pudor magis quam voluntas tenet. Omnes in eadem causa sunt, et hi qui levitate vexantur ac taedio
Abbreviated transcription (Latin):
cui talẽ affectũ aĩ sumlẽ
ꝑutẽ nec ulsi ꝓpius admoneri euẽplo
ꝙͣ eorũ qͥ ex lõga et gͣui ualitudĩe ex¬
pliciti motiũculis leubq ĩterĩ offẽ¬
sis ꝑstrĩgũt᷑. Et cũ reliqͥas effugerũt
suspitionib tñ ĩqͥetãt᷑ medicisq iã sa¬
in manũ porrigũt et õez calorẽ cors sui
calũpmãt᷑. ¶ horũ serene nõ parũ sa¬
nũ ẽ corꝑus sz sanitati parũ assuetu.
¶Sĩc ẽ quidã tremor trãqͥlli maris
aut lacus qͥ ex tẽpestate reqeuit. ¶O¬
pus eĩ ẽ itaq nõ illis duriorib q̃ ⁊ trãs
curimꝰ ut alicubi obstes tͥ alicubi iras¬
caris alicubi ĩstes guiꝰ. S illud ꝙ ulti¬
mũ ueĩt ut fidẽ tͥ hẽas et recta iua ire
te credas nich aduocatꝰ trãsu̾sis multo¬
rũ uestigus passim discurẽtiũ quorũ¬
dam cuta ip̃am errantiũ iuam.
Uod desideras a magnuz
et sumũ ẽ deoq uicinũ nõ
cõcuti hãc stabilẽ cũ sede

Expanded text:
 adfectum animi similem putem, nec ulli propius admoverim exemplo quam eorum, qui ex longa et gravi valetudine expliciti motiunculis levibusque interim offensis perstringuntur et, cum reliquias effugerunt, suspicionibus tamen inquietantur medicisque iam sani manum porrigunt et omnem calorem corporis sui calumniantur. Horum, Serene, non parum sanum est corpus, sed sanitati parum adsuevit; sicut est quidam tremor etiam tranquilli maris, utique cum ex tempestate requievit. Opus est itaque non illis durioribus, quae iam transcucurrimus, ut alicubi obstes tibi, alicubi irascaris, alicubi instes gravis, sed illo, quod ultimum venit, ut fidem tibi habeas et recta ire te via credas, nihil avocatus transversis multorum vestigiis passim discurrentium, quorundam circa ipsam errantium viam. Quod desideras autem magnum et summum est deoque vicinum, non concuti. Hanc stabilem animi sedem
Abbreviated transcription (Latin):
ciõe alienorũ ꝓcessuũ et suorũ desꝑacõe
ob irascẽs fortune aĩs et de seculo q̃rẽs
et ĩ angulo se retrahẽs, et pene ĩcubẽs
sue dũ tedet sui pigetq. Nat᷑a eĩ hũa¬
nus aĩus agilis ẽ et ꝓnus ad motu.
Grata oĩs illi excitãdi se abstrahẽdiq¬
nocituras manꝰ appetũt et tactu gau¬
dẽt et fedã corporũ scabiẽ delectat ꝯͥcqͣd
exasꝑat. ¶lõ alit̾ dioerĩ hus mẽtib
ĩ quas cupiditates uelut mala ult̾a e¬
rũpũt uoluptati ẽẽ laborẽ ueraciõeq.
dã dolore delectẽt ut u̾sare se et muta¬
lari. Qualis ille homericꝰ achilles ẽ mͦ¬

Expanded text:
e obirascens fortunae animus et de saeculo querens et in angulos se retrahens et poenae incubans suae, dum illum taedet sui pigetque. Natura enim humanus animus agilis est et pronus ad motus. Grata omnis illi excita Ut ulcera quedam nocituras manus appetunt et tactu gaudent, et fedam corporis scabiem delectat quicquid exasperat, non aliter dixerim ulcera eruperunt, voluptati esse laborem vexatio- nemque. odam dolore delectent, ut versare se et mutalari. Qualis ille Homericus Achilles e
Abbreviated transcription (Latin):
teri pudet cormẽta ĩtrorsus egit uere¬
cũdia ĩ ãgusto ĩcluse cuꝑiditates sine
eritu se ip̃e strãgulãt. ¶ Inde meror
marcorqz et ille fluctus mẽtis ĩcerte
Inde ille affectus otiũ suũ detestãtiũ

Expanded text:
teri pudet et tormenta introsus egit vereteri pudet et tormenta introsus egit verecundia, in angusto inclusae cupiditates sine exitu se ipsae strangulant. Inde maeror marcorque et mille fluctus mentis in- certinde ille adfectus otium suum detestantium
Abbreviated transcription (Latin):
mmẽt semꝑ ĩstabiles mobilesqz sũt ꝙ
necti̾e ẽ accidẽ p̾cedẽtib ad uota sua oĩ
a pendẽt et ĩ honesta se ac difficilia do¬
cẽt cogũtqz. Et uͥ sine p̾mio labor ẽ tor¬
quet illos uritũ decus nͨ dolẽt pͣua se
frustra uoluisse tũc illos et pm̃a cepti
tenet et ĩcipiẽdi timor subrepitqz illa
aĩ iactacio nõ ĩueĩetis eritũ qr nec ĩꝑa¬
re suis cupiditatibz nͨ obseqͥ possũt et
cũctacio uite parũ se explicãtis et int̾¬
destituta uota torpẽtis cũ situs q̃ oĩa
gͣuia sũt uͥ odio ĩ felicitatis oꝑose ado¬
tiũ ꝑsuferũt et ad secreta studiaq̃ pati
nõ pot̾ aĩis ad cuulia erettus agendi¬
b quas ip̃e occupatioes discurẽtib p̾¬
hẽt doniũ solitudinẽ parietes nõ fert
ĩuitus aspicit se sibi relictus ẽ huic il¬
lud ẽ cediũ et displicẽcia sui et nusꝙͣre
sidẽtis aĩ uoluptacõ et otu sui tristis
atq egra paciẽcia ¶ Utiq uͥ cãs fa¬

Expanded text:
mper in- stabiles mobilesque sunt, quod necesse est accidere pendentibus. Ad vota sua omni via tendunt et in- honesta se ac difficilia docent coguntque, et ubi sine praemio labor est, torquet illos irritum dedecus, nec dolent prava se sed frustra voluisse. Tunc illos et paenitentia coepti tenet et incipiendi timor subrepit- que illa animi iactatio non invenientis exitum, quia nec imperare cupiditatibus suis nec obsequi possunt, et cuuta vota torpentis animi situs. Quae omnia graviora sunt, ubi odio infelicitatis operosae ad otium perfugerunt, ad secreta studia, quae pati non potest animus ad civilia erectus agendibus, quas ipsae occupationes dis- currentibus praebent, domum, solitudinem, parietes non fert, invitus aspicit se sibi relictum. Hinc illud est taedium et displicentia sui et nusquam residentis animi volutatio et otii sui tristis atque aegra patientia ; utique ubi causas fa
Abbreviated transcription (Latin):
pñtib ẽ maĩfesta leuitas nc̃ cãpamã
petamiꝰ iã delicata fastidio sũt ĩculta
tiũ squalore releuẽt᷑. ¶ Tarẽtũ petat᷑
laudat᷑q portus et hib̾na celi mitioris
et recto uelãtis q̃ satis opulãta turbe¬
a plausu et flagore aures uacauerũt.
ex alio it̾ suscipit᷑ et spectacula specta¬
culis mutãt᷑ ut ait lucretius hoc se qͥs¬
q mõ semꝑ fugit. S qͥd ꝓdest si non
effugit. Sequit᷑ se ip̃e et urget grauis¬
simꝰ comes. Itaqz scire debemꝰ nõ loco¬
rũ uiciũ ẽẽ quo laboramꝰ s nr̃m. In fir¬
mi sumꝰ ad oẽ tollerãdũ nͭͨ laboris pa¬
ciẽtes nec uoluptatis nec nr̃e nec ulliꝰ
rei diutiꝰ ħ quosdã egit ad mortẽ ꝙ ꝓpo
sita sepe mutacõ ĩ eadẽ reuoluebant᷑
et nõ relĩquerãt nouitati locũ fasti¬
dio uel ẽẽ cepit iuta et ip̃e mũdus et¬

Expanded text:
ntibus infesta levitas. " Nunc Campaniam petamus." Iam delicata fastidio sunt : " Inculta tium squalore releventur: " Tarentum petatur laudatusque portus et hiberna caeli mitioris et regio vel antiquae satis opulenta turbaa plausu et fragore aures vacaverunt, ex alio iter suscipitur et spectacula spectaculis mutantur. Ut ait Lucretius : Hoc se quisque modo semper fugit. Sed quid prodest, si non effugit ? Sequitur se ipse et urget gravissimus comes. Itaque scire debemus non locorum vitium esse quo laboramus, sed nostrum ; infirmi sumus ad omne tolerandum, nec laboris patientes nec voluptatis nec nostri nec ullius rei diutius. Hoc quosdam egit ad mortem, quod pro- posita saepe mutando in eadem revolvebantur et non reliquerant novitati locum. Fastidio e
Abbreviated transcription (Latin):
ciũ ꝑcõpẽsacoe ĩiurie soluet ĩ hanc
ꝑtẽ ĩclincibit. huc u̾get ut cupiat
debere gr̃am cupicit referre. Eirat
eĩ si qͥs bñficiũ accepit libẽtius ꝙͣ red¬
dit. Qͣto ylarior ẽ qͥ soluit ꝙͣ qui
muituat᷑. tãto de bet letior ẽẽ qͥ se
incixĩo ere et alieno accepti bñficii
Nã ĩ ħ quoq fallũt᷑ ĩgrati ꝙ credi¬
tori quidẽ p̾ter sortẽ exͣ ordinẽ nuãt
bñficiorũ at usũ ẽẽ gͣcuitũ putãt
Et illa crescũt mora. tãtoqz plus sol¬
uendũ ẽ ꝙͣto tardiꝰ. Ingratꝰ ẽ qͥ bñfi¬
ciũ reddit sine usura. Itaqz huiꝰ qͦ rei
hẽbit᷑ rõ cũ cõferẽtur accepta et expẽ¬
sa oĩa faciẽda sũt. ut ꝙͣ gratissimi
cia nõ est ut uulgo credit᷑ ad cilios
ꝑtinẽs. Magna pars eiꝰ ĩ se redit.
Neõ nõ cũ alteri prodest sibi profuit.
nõ eo noĩe dico ꝙ uolet adiuuare ad¬
uitus protegẽ defẽsus. Qd bonuz

Expanded text:
cium per conpensationem iniuriae solvet. In hanc cium per conpensationem iniuriae solvet. In hanc partem inclinabit, huc verget, ut cupiat debere gratiam, cupiat referre. Errat enim, si quis beneficium accipit libentius quam reddit. Quanto hilarior est, qui solvit quam qui mutuatur, tanto debet laetior esse, qui se maximo aere alieno accepti benefici Nam in hoc quoque falluntur ingrati, quod creditori quidem praeter sortem extra ordinem numerant, beneficiorum autem usum esse gratuitum putant. Et illa crescunt mora tantoque plus solvendum est, quanto tardius. Ingratus est, qui beneficium reddit sine usura. Itaque huius quoque rei habebitur ratio, cum conterentur accepta et expensa. Omnia facienda sunt, ut quam gratissimi tia non est, ut vulgo creditur, ad alios pertinens; magna pars eius in se redit. Nemo non, cum alteri prodest, sibi profuit, non eo nomine dico, quod volet adiuvare adiutus, protegere defensus, quod bonum
Abbreviated transcription (Latin):
effigies. Neõ referre grãm sit insi
sapiẽs. Stultus qͦ utiq scit. et ꝙ̃a¬
d̾ põt referat. Sciã illi potiꝰ ꝙͣ uolũ¬
tas desit. Uelle nõ discitur. Sapiẽs
tũ eñ ĩtest donau̾is an sucturrẽs ẜ
uau̾it illũ tua liberalitas an ĩstru¬
ex eo magnũ. Qͣtũ aũt existĩas int̾¬
eẽ utrũ aͥs ꝙ dederat uel ꝙ p̾starat¬
sũpẜit. An bñficiũ accepit ut daret.
¶S ne ĩ eadẽ q̃ scitis scrutati su¬
cii et ĩiurie uir bonꝰ iudicabit quidẽ
ꝙ erit equissimũ. s bñficio fauebit.
In hãc erit partẽ prodiuior. ¶Pli̾¬
mũ a̾ momẽti ꝑsona solet afferre ĩ
ĩiuriã fecisti ĩ patre. Seruasti iͥ fi¬
liũ. s patrẽ abstulisti. Alia deĩceps
ꝑ q̃ procedit oĩs cõsolacio proseq̃t᷑ et
si pusillũ erit ꝙ ĩt̾sit dissimuilabit
⁊̃ si multũ fu̾it. S si id douari sal¬
cietur plus ĩputari sibi. ĩuitꝰ bñfi¬

Expanded text:
effigies. Nemo referre gratiam scit nisi effigies. Nemo referre gratiam scit nisi sapiens. Stultus qdum potest, referat; scientia illi potius quam voluntas desit. Velle non discitur. Sapiens tum enim interest, donaveris an succurreris, servaverit illum tua liberalitas an instruex eo, magnum. Quantum autem existimas interesse, utrum asumpserit an beneficium acceperit ut daret? Sed ne in eadem, quae satis scrutati sucii et iniuriae vir bonus iudicabit quidem quod erit aequissimum, sed beneficio favebit; in hanc erit partem proclivior. Plurimum autem momenti persona solet adferre in iniuriam fecisti in patre. Servasti mihi filium, sed patrem abstulisti." Alia deinceps, per quae procedit omnis conlatio, prosequitur et, si pusillum erit, quod intersit, dissimulabit. Etiam si multum fuerit, sed si id donari saltietur plus inputari sibi. Invitus benefi
Abbreviated transcription (Latin):
co gaudet ꝙͣ accepto alius. ħ aliqͥs ĩt̾
illa nuicit q̃ uidẽt᷑ ĩ opinata oĩb di¬
Nẽo ergo scit p̾t̾ sapientẽ referre gra¬
ciã. ergo nec ꝙ debet creditori suo re¬
poneͣ quisꝙͣ scit aliꝰ nec cũ emit a¬
liquã rẽ p̾cũ uenditori ꝑsolueͣ ne
nobis fiat ĩuidia scitoidẽ dic̾e epi¬
curũ. ¶ Metrodorus certe ait. so¬
lũ sapientẽ referre gr̃am scire. dem̃
idẽ admirat᷑ cũ dicimꝰ solus sapiẽs
scit amare. solus scipiẽs amuitꝰ est.¬
atqͥ amoris et amicicie pars ẽ Refer¬
re grãm scire. Inmo ħ magis uulga¬
re ẽ et ĩ plures cadit ꝙͣ uera amicici¬
a. dem̃ idẽ admrat᷑ ꝙ dicimꝰ fidem
nͥ ĩ sapientẽ nõ ẽẽ tãꝙͣ nõ ip̃e idẽ di¬
cat. An tͥ fidẽ uidet᷑ hr̃e qui referre gͣ¬
ciã nescit. ¶Desmãt itaq ĩfama¬
re nos tãꝙͣ ĩ credibilia iactãtes. et sci¬
aut apd̃ sapiẽtẽ ẽẽ ip̃a honesta. apd̾
uulgũ simulata rerũ honestarũ ⁊

Expanded text:
aliquis inter illa numerat, quae videmur inopinata omnibus diNemo ergo scit praeter sapientem referre gratiam ? Ergo nec quod debet, creditori suo reponere quisquam scit alius nec, cum emit aliquam rem, pretium venditori persolvere ? " Ne nobis fiat invidia, scito idem dicere Epicurum. Metrodorus certe ait solum sapientem referre gratiam scire Deinde idem admiratur, cum dicimus : "Solus sapiens scit amare. Solus sapiens amicus est.t amoris et amicitiae pars est referre gratiam, immo hoc magis vulgare est et in plures cadit quam vera amicitia. Deinde idem admiratur, quod dicimus fidem nisi in sapiente non esse, tamquam non ipse idem dicat. An tibi videtur fidem habere, qui referre gratiam nescit? Desinant itaque infamare nos tam quam incredibilia iactantes et sciant apud sapientem esse ipsa honesta, apud vulgum simulacra rerum honestarum et