comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
uideant aliqͦs scõꝵ patrũ: et audiant ab eis
aliqua u̾ba: quȩ narrantes aliis. głient᷑ se ab
illo uł illo didicisse. St sicubi forte uł audi¬
endouł legendo parum aliquid scientiȩ ad¬
quisierint: continuo doctores fieri uolunt:
et docere ñ quȩ egerint. s quȩ audierint et
uiderint. Et despicientes ceteros. affectant
ipsi ad sacerdotium. atq inmergere se conan¬
tur ad clerũ: nescientes quia minoris condẽ¬
nationis ẽ. si qͥdem ipse uirtutib polleat. ⁊ ali¬
os tam̃ docere non audeat: quam siquis ipse¬

Expanded text:
videant aliquem sanctorum Patrum, et audiant ab eis videant aliquem sanctorum Patrum, et audiant ab eis aliqua verba, quae narrantes aliis glorientur se ab illo vel illo didicisse, et sicubi forte vel audiendo vel discendo parum aliquid scientiae conquisierint, continuo doctores fieri volunt, et docere non ea quae egerint, sed ea quae audierint et viderint, et despiciunt ceteros. Affectant ipsi ad sacerdotium, atque immergere se conantur ad clerum, nescientes quia minoris condemnationis est, si quis ipse virtutibus polleat, alios tamen docere non audeat, quam si quis ips
Abbreviated transcription (Latin):
renunciauit mundo. hoc ẽ que abscidit et
amputauit ase omne uiciũ:⁊ nullũ introe¬
undi ad se diabolo aditũ dereliqͥt: quȩ iracun¬
diam cohibet. furorem repͥmit. m̃datiũ fugit.
execrat᷑ inuidiam: et ñ solũ ñ dethere. s ne ma¬
le qͥdẽ sentire aut male suspicari. secũ de ꝑxi¬
mo suo patit᷑: quȩ frĩs gaudia sua dicit. et tri
Qui cum ingressus fucrit. ⁊ illuminauerit eã:
semꝑibi gaudia. semꝑleticia. semꝑ caritas. pati¬
entia. longanimitas. bonitas: et oms qͥ st̃ fru¬
ctus sp̃s. oriunt᷑. Et hoc erat qd̾ dicebat dñs
in ȩuuangłio. Non potest arborbona. malos
fructus facere: neq arbormala. bonos fructꝰ
facere. Ex fructibꝰ enĩ. arbor cognoscit᷑. Sunt
autẽ nonnulli qui uident᷑ scło renunciasse.
et curam ñ habent admundiciã cordis. ne¬
Qut uitia et passiones resecent ex animasua
moresq componant: s hoc tantũ student. ut

Expanded text:
renuntiavit mundo, hoc est, quae abscidit et renuntiavit mundo, hoc est, quae abscidit et amputavit a se omne vitium, et nullum introeundi ad se diabolo aditum dereliquit: quae iracundiam cohibet, furorem reprimit, mendacium fugat, exsecratur invidiam, et non solum 127 non detrahere, sed nec male quidem sentire aut suspicari se de proximo suo patitur, quae fratris gaudia sua ducit, et trisqui cum ingressus fuerit, et illuminaverit eam, semper ibi jam gaudia, semper laetitia, semper caritas, patientia, longanimitas, bonitas , et omnes qui sunt fructus Spiritus, oriuntur. Et hoc erat quod dicebat Dominus in Evangelio: Non potest arbor bona malos fructus facere, neque arbor mala fructus bonos facere . Ex fructibus enim arbor cognoscitur. Sunt autem nonnulli, qui videntur saeculo renuntiasse, et curam non habent ad munditiam cordis, neque ut vitia et passiones resecent ex anima sua, moresque componant: sed hoc tantum student ut
Abbreviated transcription (Latin):
querit: nisi etiam ꝓpriis uitiis renuntiaue¬
rit: et inutiles acuanas abiecerit uolunta¬
tes. Hȩc enim sunt de quib apls dic̃. desidia
uana et nociua:quȩ mergunt homines in
interitũ. Hoc ẽ gͦ uere renunciasse diabolo
⁊ oꝑib eiꝰ. Diabolus enim ꝑalicuiꝰ uitii oc¬
casionẽ et prauȩ uoluntatis aditũ. irrepit in
cor nr̃m: quia uicia exparde ipsiꝰ sunt: sic̃ uir¬
tutes ex dõ sunt. Si gͦ sunt uicia in corde nrõ:
cũ uenerit pͥnceps eoꝵ diabolus. quasi ꝓpͥo
auctori dant locum: et introducunt eũ ue¬
lut ad possessionẽ suam. Et inde ẽ qd̾ nunꝗͣ.¬
iam huiꝰmodi corda pacẽ habere possunt. num¬
quam quietem: sed semꝑ conturbant᷑. semꝑ
t̃rent᷑: et nunc uana leticia. nc̃ inutili tristicia
depͥmunt᷑. Habent enimint᷑ se habitatorem
pessimũ: cui introcundi ad se locũ. ꝑpassiones
suas uicia fecerunt. Econt᷑ uͭ mens quȩ uere

Expanded text:
querit, nisi etiam propriis vitiis renuntiavequerit, nisi etiam propriis vitiis renuntiaverit, et inutiles ac vanas abjecerit voluptates. Haec enim sunt de quibus Apostolus dicit: Desideria vana et nociva, quae mergunt hominem in interitum . Hoc est ergo renuntiasse diabolo et operibus ejus. Diabolus enim per alicujus vitii occasionem, et pravae voluntatis aditum irrepit in cor nostrum, quia vitia ex parte ipsius sunt, sicut virtutes ex Deo sunt. Si ergo sunt vitia in corde nostro, cum venerit princeps eorum diabolus, quasi proprio auctori dant locum, et introducunt eum velut ad possessionem suam. Et inde est quod numquam hujusmodi corda pacem habere possunt, numquam quietem; sed semper conturbantur, semper tenentur, et nunc vana laetitia, nunc inutili tristitia deprimuntur: habent enim intra se habitatorem pessimum, cui introeundi ad se locum per passiones suas et vitia fecerunt. Econtra vero mens, quae vere
Abbreviated transcription (Latin):
tisunt. Alia uero ẽ. iact̾antiȩ species: cũ quis
ad sũmã uirtutem ꝑueniens: ñ totũ dõ s su¬
is laborib deputat ac studiis. Et dum ab ho¬
Propt̃ quod filioli omni genere fugiamꝰ ia¬
ctantiȩ uitium: ne forte incurramꝰ eũ lapsũ ꝗͦ
diabolus incurrit. Tum p̃terea. cordi nr̃o ⁊ cogi¬
tationib. p̃cipua adhibenda ẽ. diligentia.
Obseruandũ nanq ẽ: nequa cupiditas. ne qͣ
uoluntas praua: ne qͦd desideriũ uanũ et
qd̾ ñ est scđm am̃: radices in corde nr̃o defi¬
gat. Ex huiꝰmodi enim radicib continuo
intantũ molestȩ sunt: ut nec orantibꝰ nobis
cessent: neq in conspectu đi consistentibus
nobis et preces ꝓsalute nra offerentib. cru¬
bescant: sed rapiunt a nobis captiuã mentẽ.
Et cum corpore stare uideam᷑ in oratione:
diaboli: non sufficit in eorenuntiasse. ut
possessiones et p̃dia ceteraq scłi negocia reli¬

Expanded text:
ti sunt. Alia vero 126 est jactantiae species, cum quis ti sunt. Alia vero 126 est jactantiae species, cum quis ad summam virtutem perveniens, non totum Deo, sed suis laboribus ac studiis deputat: et dum ab hoPropter quod, filioli, omni genere fugiamus jactantiae vitium, ne forte incurramus lapsum, quem diabolus incurrit. Tunc praeterea cordi nostro et cogitationibus praecipua adhibenda est diligentia. Observandum namque est, ne qua cupiditas, ne qua voluntas prava, ne quod desiderium vanum, et quod non est secundum Deum, radices in corde nostro defigat. Ex hujusmodi enim radicibus continuo in tantum molestae sunt, ut nec orantibus nobis cessent, nec in conspectu Dei consistentibus nobis, et preces pro salute nostra offerentibus, erubescant; sed rapiant a nobis captivam mentem, et cum corpore stare videamur in oratione, diaboli, non sufficit in ore renuntiasse, ut possessiones et praedia, ceteraque saeculi negotia dereli
Abbreviated transcription (Latin):
labores adire uoluistis: cum nos eo usq pigri¬
cia desidiaq constringat: ut nec cellulas nrãs
ꝓgredi audeamus. Ueruntamen. qm̃ putatis
in nobis eẽ aliquid. ex quo ꝓficere debeatis:
Hoc pͥmũ indicandũ uobis ẽ: ut hoc ipsũ qd̃
uenistis adnos. et tantũ laborem uidendi nos
suscepistis: ne iact̾antiȩ alicuiꝰ habeat ꝓspe¬
ctum: ut non tam ꝓficere ad animi uirtutẽ.
peo qđ uiderit eos: qui apud alios exauditu
solo cogniti uident᷑. Graue ẽ. iactantiȩ uitiũ.
et ꝑielosum nimis: et qd̾ de ipso eciã ꝑfectio¬
nis fastigio deicit animas. Et idoͬ hoc uos pͥ¬
mo omniũ cauere uolo. Est autẽ species mali
huiꝰ duplex quȩdam. Nonnullis enĩ accidit
in ipsis statiminitiis conuersionis suȩ cũ parũ
aliquid uł abstinentiȩ impenderint. uł pecu¬
sentir debeat. quia quasi qđ impenderĩt ab¬
iecerint: ita agunt et ita sentiunt: quasi
eminentiores sint illis. quibꝰ aliquid largi¬

Expanded text:
labores adire voluistis, cum nos eousque pigrilabores adire voluistis, cum nos eousque pigritia desidiaque constringat, ut nec cellulas nostras progredi audeamus. Verumtamen quoniam putatis esse in nobis aliquid, ex quo proficere debeatis, hoc primum vobis indicandum est, ut hoc ipsum quod venistis ad nos, et tantum laborem videndi nos, suscepistis, ne jactantiae alicujus habeat prospectum, ut non tam proficere ad animi virtutem, velit, pro eo quod viderit eos, qui apud alios ex auditu solo cogniti videantur. Grave est jactantiae vitium, et periculosum nimis, et quod de ipso etiam perfectionis fastigio dejiciat animas; et ideo hoc vos primo omnium cavere volo. Est autem species mali hujus duplex quaedam. Nonnullis enim accidit in ipsis statim initiis conversionis suae, cum parum aliquid vel abstinentiae impenderint, vel pecusentire debeant, qui quasi quod impenderint, adjecerint, ita agunt et ita sentieminentiores sint illis, quibus aliquid largi
Abbreviated transcription (Latin):
qmqͥdem tenacius solent inherere memoriȩ.
ea quȩ oculus uiderit: quam quȩ auris audie¬
rit: tunc beatꝰ ioħs uultu placidissimo ⁊⁊ qͣsi
subridente. ex abundantia leticiȩ. hoc mͦ re¬
spondit ad nos. Miror inquit ad modũ dul¬
cissimi filii. laborem uos tantitineris suscepis se:
cũ nichil adhec dignum innobis uidere possi¬
tis. Homines cnĩ sumꝰ humiles et exigui: ni¬
chil habentes innobis. qͦd uł expeti debeat.
uł mirari. Et tamen etiam si eẽt aliqͥd in nob̃
scam opinionẽ urãm: nunqͥd tale quale legistis
in ꝓpħis dei et apłis: quiutiq obhoc in omĩbꝰ
ecclesiis dei recitantur. ut exempla uitȩ hõibꝰ
ñ delonginquis et ꝑegrinis locis querant᷑:
s domi unusquisq et apud se habeat. qͦd
debeat imitarrꝰ Unde płimũ miror intentio¬
nẽ ur̃i laboris ac studiũ: qd̃ ꝓfectꝰ anime
urẽ causatantas ꝑagrare regiones.tantosq

Expanded text:
quoniam quidem tenacius solent inhaerere memoriae quoniam quidem tenacius solent inhaerere memoriae ea quae oculus viderit, quam quae auris audierit, tunc beatus Joannes vultu placidissimo, et quasi subridens, ex abundantia laetitiae hoc modo respondit ad nos: Miror, inquit, admodum, dulcissimi filii, laborem vos tanti itineris suscepisse, cum nihil ad haec dignum in nobis videre possitis: homines enim sumus humiles et exigui, nihil habentes in nobis quod vel expeti debeat vel mirari. Et tamen etiamsi esset aliquid in nobis secundum opinionem vestram, numquid tale, quale legitis in prophetis Dei et Apostolis? Qui utique ob hoc in omnibus Dei Ecclesiis recitantur, ut exempla vitae hominibus, non de longinquis et peregrinis locis quaerantur, sed domi unusquisque et apud se habeat quod debeat imitari. Unde plurimum miror intentionem vestri laboris ac studii, quod profectus animae vestrae caussa tantas superare regiones, tantosque
Abbreviated transcription (Latin):
sui negligens: nr̃i sollicitus erat. Iam enĩ excon¬
tinentiȩ usu. et iugi consuetudine. nec ꝑciꝑe
cibum nisi ad uesꝑam poterat: et hunc exigu¬
um. Erat autẽ attenuati et aridi corporis: p̃ab
stinentia. Capilli eiꝰ et barba. quasi ex languore
nimio. rari et tenues: utpote ⁊ uosnullus suf¬
ficiens cib nutriret: neclȩtior aliqͥs humor
infunderet. Obseruabat enimetiã tunc. cũ iã
nonagesimũ ut supͣ diximꝰ ageret etatis annũ:
ut nullum ꝑ ignẽ paratum sumeret cibum.
Igitur post hospitalitatis officia:. regressos
adse.sedere nos iubet. Et tunc demũ uł unde
uł cur adueniremꝰ inquirit: cum iam nos le¬
tus.⁊ omni cum gaudio. tanquã natos ꝓpͥos
suscepisset. Cumq respondissemꝰ qͦd de iero¬
solimis ad eum utilitatis et ꝓfectus animȩ
nr̃e causa ueniremꝰ: ut ea quȩ olim ad auditũ
nr̃m fama ꝑtulerat. ipsinc̃ oculis cerneremꝰ:

Expanded text:
sui negligens, nostri sollicitus erat. Jam enim consui negligens, nostri sollicitus erat. Jam enim continuo usu et jugi consuetudine recipere cibum nisi in vespera poterat, et hunc exiguum: erat enim attenuatus, et aridi corporis, prae abstinentia: capilli ejus et barba quasi ex languore nimio rara et tenuis, utpote quam nullus sufficiens cibus enutriret, nec laetior aliquis humor infunderet. Observabat enim etiam tunc, cum jam nonagenariam, ut supra diximus, ageret aetatem, ut nullum per ignem paratum sumeret cibum. Igitur post hospitalitatis officia, regressus adsedere nos jubet, et tunc demum unde vel cur advenerimus, inquirit, cum jam nos laetos, et omni cum gaudio 125 tamquam natos proprios suscepisset: cumque respondissemus quod de Jerosolymis ad eum utilitatis et profectus animae nostrae caussa venerimus, ut ea quae olim ad auditum nostrum fama pertulerat, ipsi nunc oculis cerneremus
Abbreviated transcription (Latin):
mendaciũ non ẽ exdõ⁊ s sicut saluator dicit:
amalo ẽ. At ille his auditis. quieuit: blandã¬
q eiꝰ correptionẽ ȩquanimiter tulit. Et cũ ora¬
tionẽ dño optulissemus: post finẽ unꝰ ex fr̃ibꝰ
nrĩs. terciano typo grauissimȩ uexabat᷑ ⁊ et ro¬
gabat hominẽ deiut ab eo curaret᷑. Qui ait ad
cum. Rem tibi necessariam cupis abicere. Ut
enim corpora nitro.uł aliis huiꝰmodi liniam̃¬
tis abluunt᷑ a sordib: ita animȩ. languoribꝰ ali¬
is ꝙ huiꝰcemodi castigationib purificantur.
Et postea quam dehis. nob multa ꝑdoctri¬
nam misticam disseruit: bñdicens tam̃ oleũ.
dedit ei. Quo ꝑunctus eger: omnẽ continuo abun¬
dantiam fellis euomuit: et sanissimꝰ redditus.
pedib suis ad duersorium rediit. Post hȩc iu¬
bet officia erganos humanitatis atq hospita¬
litatis expleri: et corporis curam geri. Ipse uero

Expanded text:
mendacium non est a Deo, sed sicut Salvator dicit, mendacium non est a Deo, sed sicut Salvator dicit, a malo est . At ille his auditis acquievit, blandamque ejus correptionem aequanimiter tulit: et cum orationem Domino obtulissemus, post finem unus ex fratribus nostris tertiano typo gravissime vexabatur, et rogabat hominem Dei, ut ab eo curaretur; qui ait ad eum: Rem tibi necessariam cupis abjicere; ut enim corpora nitro vel aliis hujusmodi lenimentis abluuntur a sordibus: ita animae languoribus, aliisque hujusmodi castigationibus purificantur. Et posteaquam de his nobis multa per doctrinam mysticam disseruit, benedicens tamen oleum dedit ei, quo perunctus aeger omnem continuo abundantiam fellis evomuit, et sanissimus redditus, pedibus suis ad diversorium rediit. Post haec jubet officia erga nos humanitatis atque hospitalitatis expleri, et corporis curam geri: et ipse vero
Abbreviated transcription (Latin):
rint fr̃s: statim ꝑ orationẽ sibi inuicem confe¬
derent᷑. Interrogabat gͦ: siquis enobis eẽt cle¬
ricus. Et ut om̃s negauimus: respiciens
singulos: intellexit ẽẽ inter nos quendam.
quihurꝰ cẽt ordinis: sedlatere eupiebat. Erat
enĩ diaconus: et hoc preter unũ solũ qui ei
fidus erat. et iam ipsi itineris comites igno¬
rabant. Uisurus enim tales actantos uiros:
humilitatis grã celare uoluit gradꝰ sui hono¬
rem: ut inferior haberet᷑ in ordine. his: quibꝰ¬
se longe inferiorem eẽ meritis iudicabat. Sc̃s¬
gͦ ioħs ut eumuidit: et qͥdem cũ eẽt ad oles¬
centior ceteris. digito ostendens eũ: hic in¬
quit diaconus ẽ. Et cum adhuc temptaret nega¬
re: app̃hendens eum manusua. ex oscłatꝰ ẽ cũ:
et dixit. Nolifili negare grãm dĩ: ne incurras
ꝓbono malũ: ꝓhumilitate mendaciũ. Cauen¬
dum nanq ẽ om̃ĩb modis m̃daciũ⁊ siue ꝓ ma¬
lo siue etiam ꝓbono ꝓferri uideat᷑: quia omẽ

Expanded text:
rint fratres, statim per orationem sibi invicem confoederentur. Interrogabat ergo, si quis in nobis esset clericus? Et ut omnes negavimus, respiciens ad singulos, intellexit esse inter nos quemdam, qui hujus erat ordinis, sed latere 124 cupiebat; erat enim diaconus: et hoc praeter unum solum qui ei fidus erat, etiam ipsi itineris comites ignorabant. Visurus enim tales ac tantos viros humilitatis gratia celare voluit gradus sui honorem, ut inferior inveniretur in ordine his, quibus se inferiorem esse meritis judicabat. Ss ut eum vidit, et quidem cum esset adolescentior ceteris, digito ostendens eum: Hic, inquit, diaconus est. Et cum adhuc negare tentaret, apprehendens eum manu sua osculatur, et dixit: Noli, fili, negare gratiam Dei, ne incurras pro bono malum, pro humilitate mendacium. Cavendum namque est omnimodis mendacium, sive pro malo, sive etiam pro bono proferri videatur; quia omne
Abbreviated transcription (Latin):
causa ẽ. Ad effugienda uͦ ꝑicła et lapsũ. et con¬
quirendam dĩ grãm. atq ipsius diuinitatis
euidentiorem notitiam capiendam. pluri¬
mum ꝓdest secretior conuersatio.⁊ hẽremi

Expanded text:
caussa. Ad effugienda vero pericula lapsuum, et concaussa. Ad effugienda vero pericula lapsuum, et conquirendam Dei gratiam, atque ipsius divinitatis evidentiorem notitiam capiendam, plurimum prodest secretior conversatio, et eremi
Abbreviated transcription (Latin):
e artis aut sceleris intendunt. Ipse uͦ intantũ
uirtutib animi ꝓfecit: et ita ornatꝰ morib
sut omnis hȩc regio quasi de cȩlo eũ lapsũ ui¬
deret: et unum esse ex numero crederet ange¬
lorum: oms pene simul atq uno ore dicentes.
Hȩc ẽ mutatio dextere excelsi. Quanti exẽplo
eiꝰ. quiiam de semetipsis desꝑauerant: p̃sũp¬
serunt. Quanti ad miratione eiꝰ de ipso infer¬
no peccatorum retracti sunt: et ad uirtutũ
indolem reparati. In illo nanq. tanta immu¬
tatione conuerso: omnib omĩa uisa sunt pos¬
sibilia. Non solũ enĩ emendatio morũ flore¬
bat in eo. et assumptio uirtutũ: uerũ et grã
dei plurima ei collata ẽ. Signa enĩ et ꝓdi¬
gia quȩ ab eo facta sunt: quantur apud de¬
um haberet meriti. testabant᷑. Sic humilitas
et conuersatio bonorum omniũ materiã pre¬
bet: elatiouͦ et desꝑatio. interitꝰ et mortis

Expanded text:
e artis aut sceleris intendunt. Ipse vero intantum e artis aut sceleris intendunt. Ipse vero intantum virtutibus animi profecit, et ita ornatus moribus virtute, ut omnis haec regio quasi e caelo eum lapsum videret, et unum esse ex numero crederet Angelorum, omnes paene simul atque uno ore dicentes: Haec est mutatio dexterae Excelsi . Quanti exemplo ejus, qui jam semetipsos desperaverant, ruserunt? Quanti admiratione ejus, de ipso jam inferno peccatorum retracti sunt, et ad virtutis indolem reparati? Illo namque tanta immutatione converso, omnibus omnia visa sunt possibilia. Non solum enim emendatio morum florebat in eo et assumtio virtutum, verum et gratia Dei plurima ei collata est. Signa enim et prodigia, quae ab eo facta sunt, quantum apud Dominum haberet meritum, testabantur. Sic humilitas et conversio bonorum omnium materiam praebat: elatio et desperatio, interitus et mortis est
Abbreviated transcription (Latin):
loco in quo orationis causa iacuerat. Postera
die quidam suoꝵ requirentes cũ humanitatis
dum taxat grã: inueniunt penis in credibilibꝰ
affectum. Et causam ꝑcunctantes cũ didicis¬
sent: rogabant cum ut curȩ grã reportari se
ad domũ ꝓpͥam pateret᷑. Abnegat: et in eodẽ
ꝑmanet loco. Tuncuͦ et sequenti nocte repeten¬
tes demones: grauiorib eum uerberib cru¬
ciant. S nec sic quidem moueri uoluit lo¬
co: melius eẽ dicens se mortẽ subirt: quã
ultra demonib obedire. Tercia nichilominꝰ nocte
multitudo coniẽnit demonũ: et absq ulla mi¬
seratione irruentes in eum: omnib penis cru¬
ciatibusq confitiunt. Cumq iam corpꝰ defecis¬
set insuppliciis: extremꝰ tamen sp̃s obsistebat
imꝑio demonũ. Quod uͥ impii ꝑuiderunt:
exclamantes uoce magna: uicisti inquiunt.
uicisti. Et mox uelut uirtute qdam celitꝰ effu¬
gati p̃cipites abscedunt: nec ultra ei qͥcquã su¬

Expanded text:
loco, in quo orationis caussa jacuerat. Postera loco, in quo orationis caussa jacuerat. Postera die quidam suorum requirentes eum, humanitatis dumtaxat 132 gratia, inveniunt poenis incredibilibus affectum, et caussam percontantes, cum didicissent, rogabant, ut curae gratia reportari se ad domum propriam pateretur. Abnegat, et in eodem permanet loco. Tunc vero et sequenti nocte repetentes daemones gravioribus eum verberibus cruciabant. Sed nec sic quidem moveri voluit loco: melius esse dicens, mortem subire, quam ultra daemonibus obedire. Nihilo minus tertia nocte multitudo convenit daemonum, et absque ulla miseratione irruentes in eum, omnibus poenis cruciatibusque conficiunt. Cumque jam corpus defecisset in suppliciis, extremus tamen spiritus obsistebat imperio daemonum. Quod ubi impii perviderunt, exclamantes voce magna: Vicisti, inquiunt, vicisti; et mox velut virtute quadam caelitus fugati, praecipites abscedunt, nec ultra quidquam ei sua
Abbreviated transcription (Latin):
p̃paramus tͥ scorta nobilissima: et cuncta talia
que tͥ florem possint reparare gratissimȩ iuuen¬
tritis. Quid temetipsum uanis et in anibus
afficis cruciatibus: Quid temet ipsũ ante tẽ¬
pus suppliciis tradis: Quid enim aliud eẽs pas¬
surus in inferno. ⁊ nisi hoc qͦd nc̃ tibimet ip¬
si conquiris: Si te pena delectat: expecta
paululir et inuenies paratama. Nunc interim
fruere munerib nr̃is: quȩ dulcia semꝑ et gra¬
ta duxisti. Hȩc et huiꝰmodi plura expbranti¬
b eis. ille iacebat immobilis: nec auditũ qͥ¬
dem suũ conuertens ad eos: nec ullũ penitus
sermonẽ respondens. Cumq illi sepius eadẽ
repeterent. et alia diriora: nec ille omĩno mo¬
ueret᷑: infurorem ꝑ lapsi demones. ubi uide¬
runt u̾ba sua contempni: uerberibꝰ eũ affice̾
aggressi sunt: et multis cũ suppliciis crucia¬
tum. semiuiuũ reliquerunt. Nec tam̃ in tot¬
et tantis cruciatib: moueri saltem potuit

Expanded text:
praeparamus scorta nobilissima, et cuncta talia praeparamus scorta nobilissima, et cuncta talia quae florem tibi possint reparare gratissimae juventutis. Quid temetipsum vanis et inanibus conficis cruciatibus? Quid temetipsum ante tempus suppliciis tradis? Quid enim aliud es passurus in inferno, nisi hoc quod nunc tibi ipsi conquiris? Si te poena delectat, exspecta paululum, et invenies paratam: nunc interim fruere muneribus nostris, quae dulcia semper et grata duxisti. Haec et hujusmodi plura exprobrantibus eis, ille jacebat immobilis, nec auditum quidem suum convertens ad eos, nec ullo penitus sermone respondens. Cumque illi saepius eadem repeterent, et alia duriora, nec ille omnino moveretur, in furorem prolapsi daemones, ubi viderunt verba contemni, verberibus eum conficere aggressi sunt, multisque suppliciis excruciatum seminecem reliquerunt. Nec tamen in tot tantisque cruciatibus moveri saltem potuit
Abbreviated transcription (Latin):
ita ut opinatissimꝰ inflagiciis haberet᷑. Hic
aliquando di miseratione compunctꝰ ad pe¬
nitentiã conuertit᷑: et intra sepulchrũ se qd̾¬
dam concludens: pͥorum scelerũ pollucio¬
nes. lacrimarũ fontib diluebat: diebꝰ ac
noctib in faciem ꝓstratꝰ. et nec leuare qͥdẽ
ausus ocłos ad celum. neq uocẽ emittere.
et nom̃ dei nominare: s in solis gemitibꝰ et fleti¬
bus ꝑdurabat: et tanquam uiuus sepultꝰ. de in¬
ferno iam quodãmͦ mugitum cordis gemitũq red¬
debat. Cumq in his eoposito. septimana una
transisset: noctu ueniunt ad eũ demones inse¬
pulchro. clamantes et dicentes.Quid. c̃. quod
agis oimpurissime et flagitiosissime: Postea¬
quam omĩ spurcicia omĩq impuritate satura¬
tus es. nunc nob castꝰ et religiosus ꝓcedis: et
pꝰ ea quam consenuisti in scelerib. nec iam
ullus possit dari locus saciato in malis. nisi
ille qui tͥ nob̾cum debet᷑: unus ex nobis es:

Expanded text:
131 ita ut opinatissimus in flagitiis haberetur. Hic 131 ita ut opinatissimus in flagitiis haberetur. Hic aliquando Dei miseratione compunctus ad poenitentiam convertitur, et intra sepulcrum se quoddam concludens, priorum scelerum pollutiones lacrymarum fontibus diluebat, diebus ac noctibus in faciem prostratus, et ne allevare quidem ausus oculos ad caelum, neque vocem emittere, et nomen Dei nominare, sed in solis gemitibus et fletibus perdurabat, et tanquam vivens sepultus, de inferno jam quodammodo mugitum cordis gemitumquer edebat. Cumque in his posito eo septimana una transisset, noctu veniunt ad eum daemones in sepulcro clamantes et dicentes: Quid est quod agis, o impurissime et flagitiosissime? Posteaquam omni spurcitia, omnique impuritate satiatus es, nunc vis castus et religiosus procedere? Et posteaquam consenuisti in sceleribus, nec jam ullus possit dari locus satiato in malis, nisi ille, qui tibi nobiscum debetur. Unus ex nobis es,
Abbreviated transcription (Latin):
monache. qui te usq: ad cȩlos extollebas: qͦmͦ
demersus es usq ad infernum. Disce gͦ quia
grauiꝰ a semet ipso decipit᷑. quam fuerat a de¬
monib ante deceptus. Cum enĩ debuerat repa¬
rare semetipsum et renouare certamen acsatis¬
factionis suȩ lacrimis et humilitatis fructibꝰ
pͥoris elationis culpam delere: hoc miser ñ
fecit: s desperans semet ipsũ sicut apłs dixit.
dadidit se omni impudiciciȩ et iniquitati.
Regressus ẽ enimaduitam scłarem: preda de¬
monũ factꝰ. Refugit enim a conspectu omĩ¬
um scõrs: neqͥs posset eumsalutarib monitis
de p̃cipitio reuocare. Si enim reddere semet¬
ipsũ priori uitȩ et abstinentiȩ uoluisset: re¬
cuꝑasset sine dubio et locum et grãm suam.
Deniq audite quid et de alio gestum sit: simili¬
ter quidẽ temptato sed non simili exitu temp¬
tationis effuiso.
uit quidamuir in hac ꝓxima ciuitate ui¬
tam turpissimã ꝑomne facinꝰ ducens:

Expanded text:
iunt, qui te usque ad caelum extollebas, quomodo iunt, qui te usque ad caelum extollebas, quomodo demersus es usque ad infernum? Disce ergo, quia gravius a semetipso decipitur, quam fuerat a daemonibus deceptus. Cum enim debuerit reparare semetipsum, et renovare certamen, ac satisfactione sui, lacrymis et humilitatis fructibus, prioris elationis culpam delere, hoc non fecit, sed desperans semetipsum sicut Apostolus dixit tradidit se omni impudicitiae et iniquitati . Regressus est enim ad vitam saecularem, praeda daemonum factus. Refugit namque conspectus omnium sanctorum, ne quis posset eum salutaribus monitis de praecipitio revocare. Si enim reddere semetipsum priori vitae abstinentiae voluisset, recuperasset sine dubio et locum et gratiam suam. Denique audite quid et de alio viro gestum sit, similiter quidem tentato, sed non simili exitu tentationis effuso. Fuit quidam vir in hac proxima civitate, vitam turpissimam per omne facinus ducens,
Abbreviated transcription (Latin):
q quasi uencrandi specie ꝓtendit. Tunc uͦ
palpare ceruicem mollius: collũq leuiga
Quid multa: Ad ultimũ. captiuũ ducit mi¬
litẽ xp̃i. Continuo enĩ ꝑturbari intra semet¬
ipsum: et libidinum fluctib estuare cepit.
Nequaquã laborum p̃teritoꝵ. nequaqͣ. ꝓfessi¬
onis ac ꝓpositi sui memor: pascit᷑ cordis sui con¬
cupiscentia: et intra archana cogitationũ su¬
arum. fedus cum falsa uoluntate componit.
Inclinat stultus latera sua: et efficit᷑ sic̃ equus
et mulus: quih non ẽ intellectꝰ. Atq ubi ob¬
scenos iamcorat᷑ inire amplexus: illa ulu¬
latum tet. rimi: dirȩ uocis emittens: umbra
ut erat tenuis. ꝑmanꝰ amplectentis elabit᷑.
Ipsum quoq dedecorosis motibꝰ. in anes au¬
ras sectantẽ: cum fedissima irrisione deseruit.
Tunc p̃terea multitudo demonũ inaere ad hoc
ipsũ specdaculũ congregata: clamore ingenti
cũ chachinno exꝓbrationis elato. dicebant. O¬

Expanded text:
que, quasi venerandi specie protendit, tum vero que, quasi venerandi specie protendit, tum vero palpare cervicem mollius, collumque levigare. Quid multa? Ad ultimum captivum ducit militem Christi. Continuo enim perturbari intra semetipsum, et libidinis fluctibus aestuare coepit, nequaquam laborum praeteritorum, nequaquam professionis ac propositi sui memor. Paciscitur cum cordis sui concupiscentia, et intra arcana cogitationum suarum foedus cum falsa voluptate componit. Inclinat stultus latera sua, et efficitur sicut equus et mulus, quibus non est intellectus . Atque ubi obscoenos jam conabatur inire complexus, illa ululatum teterrimum dirae vocis emittens, umbra ut erat tenuis, per manus amplectentis elabitur, ipsum quoque dedecorosis motibus inanes auras sectantem, foedissima cum irrisione deseruit. Tunc praeterea multitudo daemonum in aere ad hoc ipsum spectaculum congregata, clamore ingenti, cum cachinno exprobrationis elato: O, inqu
Abbreviated transcription (Latin):
speciem decore mulieris oberrantis ꝑhcre¬
mũ: quȩ uelut post nimiũ laborem acceders
ad ostium syeluncȩ monachi:: lassabundam¬
se simulans ac fatigatam: intrinsecꝰ semet ip¬
sam ꝑiecit: atq aduoluta genib uiri: ut sui
heremo latitantẽ comp̃hendit. Iube me gͦ¬
requiescere in angulo cellulȩ tuȩ: ne forte ef¬
ficiar nocturnis bestiis p̃da. At ille pͥmomi¬
serationis obtentu recepit eam intraspelun¬
cam: requirens quȩ ei causa errandiꝑhere¬
mũ fuerit. Illa causam fingit satis accurate:
⁊ interimuenena blandimentoꝵ. atq illece¬
bre uirꝰ. ꝑ omnẽ textũ narrationis int̾serit:¬
⁊ nunc se miserandã. nunc etiam defensio¬
ne dignamostendens: elegantia et suauita¬
te sermonis inclinat animos hominis: et
in affectum sui. illecebroso amore deflechit.
Hinc iamblandiora colloquia: locus risusq¬
cõmiscent᷑. Manꝰ etiam ꝓcax. ad mentũ barbã¬

Expanded text:
speciem decorae mulieris oberrantis per erespeciem decorae mulieris oberrantis per eremum, quae velut fessa post nimium laborem, accedens ad ostium speluncae monachi, lassabundam simulans ac fatigatam, intrinsecus semetipsam projecit, atque advoluta genibus viri, ut sui uit, in eremo latitantem comprehendit: jube me requiescere in angulo cellulae tuae, ne forte efficiar nocturnis bestiis praeda. At ille primo miserationis obtentu, recepit eam intra speluncam, requirens quae 130 ei caussa errandi per eremum fuerit? Illa caussam fingit satis accurate, et interim venena blandimentorum, atque illecebrae virus, per omnem textum narrationis interserit, nunc se miserandam, nunc etiam defensione dignam ostendens: elegantia et suavitate sermonis inclinat animum hominis, et in affectum sui illecebroso amore deflectit. Hinc jam inter blandiora colloquia, jocus risusque miscentur, manus etiam procax ad mentum barbam
Abbreviated transcription (Latin):
paulatim in consuetudinẽ et usum deliciarũ:
et sic int̾dum et iam ꝑfecti uiri capiunt᷑. Idõ
demq dauid dicebat. Eece elongaui fugiens¬
saluum me faceret apusillo animo et tẽpesta¬
te. Postquam aut̃ multa nob̃ scs̃ ioħs de ia¬
ctantiȩ uitio aliisq quã plurimis utilit̃ dis¬
seruit: adultimũ intulit dicens. Retexam
autẽ uob̃ quid etiam nuꝑ cuidam ex fr̃ibꝰ no¬
stris acciderit: ut cautiores uos recentia exẽ¬
ꝑla constituant.
aat quidam apud nos monachus in hac
uicina heremo cõmanens: cui habitacu¬
lum spelunca fuit: uir summȩ abstinentiȩ:
cotidianum uictum labore manuũ querens:
inorationib die noctuq ꝑsistens: cunctis¬
q animi uirtutib florens. S hic letis succes¬
sib elatꝰ. confidere in ꝓfectib suis cepit: et ñ
dõ totũ. s sibimet ipsi qͦd ꝓfecerat deputare.
Hanc autẽ eiꝰ intuens animi p̃sumptionẽ.
rat. Quadamnanq die ad uesꝑam fingit

Expanded text:
paulatim in consuetudinem et usum deliciarum, paulatim in consuetudinem et usum deliciarum, et sic interdum etiam perfecti jam viri capiuntur. Ideo denique et David dicebat: Ecce elongavi fugienssalvum me faceret e pusillo animo et tempestate . Postquam autem multa nobis sanctus Joannes de jactantiae vitio, aliisque quamplurimis utiliter disseruit, ad ultimum intulit dicens: Retexam autem vobis, quid etiam nuper cuidam ex fratribus nostris acciderit, ut cautiores vos praecedentia exempla constituant. Erat quidam apud nos monachus in hac vicina eremo commanens, cui habitaculum spelunca erat: vir summae abstinentiae, quotidianum victum labore manuum quaerens, in orationibus diu noctuque persistens, cunctisque animi virtutibus florens. Sed hic laetis successibus elatus, confidere quasi in profectibus suis coepit, et non Deo totum, sed sibimetipsi quod profecerat, deputare. Hanc autem intuens animi praesumtionem rat. Quadam namque die ad vesperam, fingit
Abbreviated transcription (Latin):
serit: etiam si uile illud sit. ⁊ qͦd inusu eẽ ab¬
stinentib solet. Aqua deniq ipsauł panis
si cum cupiditate sumat᷑. id est nonut neces¬
sitati corporis s animi desidio satisfiat: hoc
etiam abstinenti delitiarũ uitio ducitur.
Oportet enim in omnibꝰ consuescere animã.
uicio carere. Ideo deniq dñs docere uolens
animam desideriis suis et uoluntatibꝰ resiste̾:
dicebat. Intrate ꝑangustam portam : quia
lata ẽ et spatiosa uia quȩ ducit ad mortẽ: an¬
gusta autem et arta uia ẽ quȩ duc̃ ad uitam.
Lata gͦ uia ẽ animȩ: cum qualicunq deside¬
rio suo satisfecerit. Angusta uero ẽ: cũ uolun¬
tatib suis repugnat. Multum tamen ꝓdest
ad hȩc obtinenda. secretior habitatio. et con¬
uersatio solitaria: quia interdum ꝑoccasio¬
nẽ aduentantiũ fr̃m. et euntiũ ac redeun¬
tium frequentiam abstinentiȩ et parsimoniȩ
frena laxant᷑: et ꝑhuiꝰmodi occasiones. uenit᷑.

Expanded text:
serit, etiamsi vile illud sit, et quod in usu esse abserit, etiamsi vile illud sit, et quod in usu esse abstinentibus solet. 129 Aqua denique ipsa vel panis, si cum cupiditate sumatur, id est, non ut necessitati corporis, sed ut animi desiderio satisfaciat, hoc etiam abstinenti deliciarum vitio ducitur. Oportet enim in omnibus consuescere, animam vitio carere. Ideo denique Dominus docere volens animam desideriis et voluptatibus suis resistere, dicebat: Intrate per angustam portam, quia lata est et spatiosa via, quae ducit ad mortem ; angusta autem et arcta via est, quae ducit ad vitam. Lata est ergo via animae, cum qualicumque desiderio suo satisfecerit: angusta vero est, cum voluptatibus suis repugnat. Multum tamen prodest ad haec obtinenda secretior habitatio, et conversatio solitaria, quia interdum per occasionem adventantium fratrum, et euntium ac redeuntium frequentiam, abstinentiae et parsimoniae fraena laxantur, et per hujusmodi occasiones venitur
Abbreviated transcription (Latin):
ra ei reuelat ds̃. et ostendit secretasua. Amicus
emm iam efficit᷑ dei: sicut illi de quib dicebat
saluator. Iam non dicouo̾seruoᷤ: s amicos. Et
omne quicqͥd petierit ab eo: tanquã amico ca¬
ro p̃stat ei ds̃. Ipsȩ quoq uirtutes angłicȩ et
cuncta ministeria diuina. tanquam amicum
dĩ diligunt eum: et obsequunt᷑ peticionib¬
eiꝰ. Et hic ẽ quem a caritate dei quȩ ẽ in xp̃o
iħu. neq mors separat neq uita. neq angłi.
neq pͥncipatus. neq potestates. neq alia ali¬
qua creatura. Et ideo carissimi quandoqͥdẽ
hoc elegistis ut dõ placeatis. et ad caritatẽ eiꝰ
ꝑueniatis: date oꝑam alien effici ab omni
iact̾antia. ab omni uicio animi. ab ꝯm̃ibꝰ de¬
liciis corporalibꝰ. Belicias autẽ corporales ñ
solum illas pucetis quibus homines scłi
ꝑfruunt᷑ ⁊ s abstinenti delitiȩ credendȩ
sunt. omne quicqͥd cum cupiditate sump¬

Expanded text:
ra ei revelat Deus, et ostendit ei secreta sua. Amicus ra ei revelat Deus, et ostendit ei secreta sua. Amicus enim jam efficitur Dei, sicut illi, de quibus dicebat Salvator: Jam non dico vos servos, sed amicos : et omne quidquid petierit ab eo, tanquam amico caro, praestat ei Deus. Ipsae quoque virtutes Angelicae, et cuncta mysteria divina, tanquam amicum Dei diligunt eum, et obsequuntur ejus petitionibus. Et hic est, quem a caritate Dei quae est in Christo Jesu neque mors separat, neque vita, neque Angeli, neque principatus, neque potestates, neque alia creatura . Et ideo, carissimi, quandoquidem hoc elegistis, ut Deo placeatis, et ad caritatem ejus perveniatis, date operam alieni effici ab omni jactantia, ab omni vitio animi, ab omnibus deliciis corporalibus. Delicias autem corporales non solum illas putetis, quibus homines saeculi fruuntur; sed abstinenti deliciae credendae sunt, omne quidquid cum cupiditate sum
Abbreviated transcription (Latin):
putet posse ipsam sicut ẽ diumam substan¬
tiam contueri: ita ut speciẽ sibi aliquã aut
imaginẽ fingat in corde: corporeȩ alicusꝰ ima¬
ginis similẽ. Nulla forma in dõ. nulla circũ¬
scͥptio: s sensus et mens. qui sentiri quidẽ
possit ⁊ ꝑstringimentis affectu: ñ tam̃ comp̃¬
hendi. aut describi aut enarrari. Et idõ opor¬
tet cum omĩ reuerentia et metu acced̾e ad dm̃.
⁊ ita in eum librare mentis intuitũ ⁊ ut omẽ
quicqͥd potest splendoris. claritatis. ful¬
goris. maiestatis. mens humana conspicere: suꝑ
hec omnia eẽ eũ sentiat semꝑ. Et hoc. siuc dixi¬
mus puramens ut fuerit: necullis pͣuȩ uo¬
luntatis sordib occupata. Et idõ in hoc ma¬
xime oportet oꝑam dare eos qͥ renunciare se¬
culo et dm̃ sequi uident᷑: sic̃ scͥptum ẽ. Uaca
scientiam capiet:⁊ et misteria di cognoscet.
Et quanto purior in eofuerit mens:tanto plu¬

Expanded text:
putet posse ipsam sicut est divinam substanputet posse ipsam sicut est divinam substantiam contueri, ita ut speciem sibi aliquam aut imaginem fingat in corde corporeae alicujus imaginis similem. Nulla forma in Deo cogitetur, nulla circumscriptio, sed sensus, et mens quae sentiri quidem possit, et perstringere mentis affectum, non tamen comprehendi, aut describi, aut enarrari valet. Et ideo oportet cum omni reverentia et metu accedere ad Dominum, et ita in eum librare mentis intuitum, ut omne quidquid potest splendoris, claritatis, fulgoris, majestatis mens humana concipere, super haec omnia esse eum sentiat semper; et hoc diximus, si pura mens fuerit, nec ullis pravae voluntatis sordibus occupata. Et ideo in hoc maxime oportet operam dare eos qui renuntiare saeculo, et Deum sequi videntur, sicut scriptum est: Vacatunt, scientiam capiet, et mysteria Dei agnoscet, et quanto purior in eo fuerit mens, tanto plu
Abbreviated transcription (Latin):
dem depellant᷑. et uirtutes animi conqͥrantur:
dei autem iudicio relinquendũ ẽ. quẽ uelit. et
si uelit assumere sibi ad ministeriũ uł ad sacer¬
dotiũ. Non enĩ qui se ingesserit. s quẽ as̃ as
sumpserit: ille ꝓbatꝰ ẽ. Monachi autẽ opꝰ illd̃¬
ẽ p̃cipuũ. ut orationẽ puram offerat dõ. nicħ
habens inconscientia rep̃hensibile: sicut et
dñs dicit in euuangłio. Cum stectritis ad orati¬
onẽ: remittite fr̃ib ur̃is si qͥd habetis contͣ
eos: ex cordib urĩs. Nisi enim remiseritis fr̃i
b urĩs: nec uobis remittet pat̾̃ ur̃. Si autẽ¬
ur̃ qui in cęlis ẽ. Si gͦ mundo ut supͣ diximus
corde astiterimus ante dm̃. et libero ab omib
his uitus et passionibꝰ quȩ supͣ cõmemoraui¬
mus: poterimꝰ in qͣntũ possibile ẽ etiã dm̃
uidere. ⁊ orantes oculum cordis in ipsũ dirigẽ:
⁊ uidere inuisibilem mente ñ corpore: intelle¬
ctu scientiȩ. non carnis aspectu. Nemo enim

Expanded text:
 depellantur, et virtutes animae conquirantur. Dei autem judicio relinquendum est, quem velit, et si velit assumere sibi ad ministerium vel sacerdotium. Non enim qui seipsum ingesserit, sed quem Dominus assumserit, ille probatus eecipuum, ut orationem puram offerat Deo, nihil habens in conscientia reprehensibile, sicut et Dominus dicit in Evangelio: Cum steteritis ad orationem, remittite fratribus vestris, si quid habetis contra eos, ex cordibus vestris: nisi enim remiseritis fratribus vestris, nec vobis remittet Pater vesteer, qui in coelis est . Si ergo mundo ut supra diximus corde astiterimus ante Deum, 128 et liberi ab omnibus his vitiis et passionibus quae supra memoravimus; poterimus, inquantum possibile est, etiam Deum videre, et orantes, oculum cordis nostri in ipsum dirigere, et videre invisibilem mente, non corpore: intellectu scientiae, non carnis aspectu. Nemo enim se
Abbreviated transcription (Latin):
Senatoris cuiꝰdam uxor aliquando excecata ẽ.
Hȩc deprecabat᷑ uirũ suũ: ut eam ꝑduceret ad
hominẽ dei. Cui cũ responderet uir suus. ñ
ei eẽ moris uidendi mulieres: rogat eũ ut¬
uł ipse ꝑgens diceret ei tantũmͦ imbecillitatis
suȩ causam: et dep̃caret᷑. ut orationẽ faciat ꝓ
se. Cumq legationẽ ꝑtulisset ad eum uir eiꝰ:
orans ⁊ bñdicens oleũ. misit ad illam. Ex quo
ꝑ triduũ ꝑunguens ocłos suos. uisum recepit:
et dõ grãs egit. S multa st̃ eiꝰ gesta: quȩ enar¬
rare longum ẽ. Unde omissis his interim q̃
auditu comꝑimꝰ: ad ea quȩ oculis nr̃is inspexi¬
mus ueniamꝰ. Septem fuimꝰ simul comitan¬
tes: qui ad eũ uenimꝰ. Cumq salutassemꝰ eũ.
omĩq leticia nos suscepisset: et unũquenq
nr̃m gratificȩ alloqueret᷑: rogatꝰ ẽ. anob̃. ut¬

Expanded text:
Senatoris cujusdam aliquando uxor excaecata est: Senatoris cujusdam aliquando uxor excaecata est: haec deprecabatur virum suum, ut eam perduceret ad hominem Dei. Cui cum responderet vir suus, non ei esse moris videndi mulieres, rogat ut indicaret ei tantummodo imbecillitatis suae caussam, et deprecaretur ut orationem faceret pro se. Cumque legationem pertulisse. Ex quo per triduum contingens oculos suos, visum recepit, et Deo gratias egit. Sed multa sunt ejus gesta quae enarrare longum est. Unde omissis his interim quae auditu comperimus, ad ea quae oculis nostris inspeximus, veniamus. Septem fuimus simul comitantes , qui ad eum venimus: cumque salutassemus eum, omnique nos laetitia suscepisset, unumquemque nostrum gratifice alloquitur, et rogatus est a nob
Abbreviated transcription (Latin):
riꝑiclitantẽ. Aderit ei tam̃ dñs: et inuenies eã
sanam. Festina gͦ et redi: et inuenies puerũ sep¬
tem dierũ: et uocabis nom̃ eiꝰ ioħm. Hic nucri¬
at᷑ indomo tua. absq ulla contaminatione:
gentiliũ: septemannis. Quib ꝑactis: trade
eum monachis erudiendũ sc̃s ⁊ celestibꝰ dis¬
et occulta cordis eoꝵ indicabat: et siqͥd forte
peccati ab eis in occulto fuisset admissũ. secre¬
tius corripiens. arguebat: et ademendationẽ
ac penitentiã ꝓuocabat. Nili quoq fluminis.
siue abundantiã aquarũ. siue penuriã esse
minũ. plaga aliqua et correptio. a dño immi¬
neret: similit p̃dice bat: et quid causȩ eẽt pro
qua induceret᷑ castigatio. designabat. Sanita¬
tes quoq ⁊ curas corporum ita poscentibꝰ cori¬
ferebat: ut omnẽ ex hoc iactantiam fugeret.
ri: sed bñdicens oleũ. dabat: ex quo ꝑuncti:
sani fiebant a quacunq infirmitate tenerent᷑.

Expanded text:
periclitatam; aderit tamen Dominus, et invenies eam periclitatam; aderit tamen Dominus, et invenies eam sanam: festina ergo, et redi, et invenies 123 puerum septem dierum, et vocabis nomen ejus Joannem: hic nutriatur in domo tua absque ulla contaminatione Gentili septem annis; quibus peractis, trade eum monachis erudiendum sanctis et caelestibus dis occulta cordis eorum indicabat, et si quid forte peccati ab eis in occulto fuisset admissum, secretius corripiens arguebat, et ad emendationem ac poenitentiam provocabat. Nili quoque fluminis sive abundantiam aquarum, sive penuriam futurminum plaga aliqua et correptio a Deo immineret, similiter praemonebat, et si quid caussae esset, pro qua introduceretur castigatio, designabat. Sanitates quoque et curas corporum, ita deposcentibus conferebat, ut omnem ex hoc jactantiam fugeret. ri, sed benedicens oleum dabat, ex quo peruncti, sani fierent a quacumque infirmitate tenerentur.
Abbreviated transcription (Latin):
dest quicquam. Ego autẽ non quasi iustꝰ aut
bis apud dñm: et concessit tͥ omniũ morborũ
quos in corpore tuo pateris. sanitatẽ. Eris gͦ ex
hoc sana: et tu. et uir tuus: et benedicet᷑ om¬
nis domus ur̃ã. S et uos memores estote be¬
neficii adõ uobis collati: et timete dnĩ semꝑ:
nec amplius quam stipendiisurĩs debet᷑ ali¬
quid requiratis. Sufficiat gͦ tͥ hoc. qͦd me ui
des insomnis: & ampliꝰ ñ requiras. Fuigilans
autẽ mulier:. indicauit uiro suo quȩ uiderat:
quȩq audierat: s et habitum uiri et uultũ.
atq omnia signa eiꝰ exposuit. Suꝑ qͦ ad mira¬
tus uir eiꝰ. regressus ad hominẽ di. grãs refert
dõ: et accepta ab eobenedictione. ꝑrexit inpace.
Alio quoq tempore p̃positꝰ quidam militũ uenit
ad eum: cuiꝰ uxor grauida ab eo relicta ẽ. in do¬
mosua: atq illa ipsa die qua ille adioħm uene¬
est filius: ageres dõ grãs. S scito. matrẽ pue

Expanded text:
dest quidquam . Ego autem non quasi justus, aut dest quidquam . Ego autem non quasi justus, aut bis apud Dominum, et concessit tibi omnium morborum quos in corpore tuo pateris sanitatem. Eris ergo ex hoc sana et tu, et vir tuus, et benedicetur omnis domus vestra. Sed et vos memores estote beneficii a Deo vobis collati, et timete Dominum semper, nec amplius quam stipendiis vestris debetur, aliquid requiratis. Sufficiat ergo tibi hoc, quod vidisti me in somnis, et amplius non requiras. Evigilans autem mulier, indicavit viro suo quae vidit, quaeque audierit, sed et habitum viri et vultum, atque omnia signa ejus exposuit. Super quo miratus vir ejus, regressus ad hominem Dei, gratias refert Deo; et accepta ab eo benedictione, perrexit in pace. Alio quoque tempore praepositus quidam militum venit ad eum, cujus uxor gravida, ab eo relicta est in domo sua. At illa ipsa die qua ille ad beatum Joannem veneodie natus est filius, ageres Domino gratias. Sed scito matrem pueri
Abbreviated transcription (Latin):
confirmare. qͦd nisi uideret eũ. eẽt sine
dubio ex multa tristiciaꝑitura. Cumq iterũ ac
sepiꝰ eadem precaret᷑ tribiinꝰ ⁊̃ causam mortis
eum suȩ coniugis confirmaret futurũ. atq
inde interitũ unde salutẽ sꝑauerat acceptu¬
ram: tam fidem quã importunitatẽ eiꝰ aspicieis
senior: uade inquit: uidebit me uxor tua hac
nocte. Nontamen hucueniet:s in domosua
et in lecto suo manebit. Post hec uerba. abscẽ¬
dit uir: ambiguitatẽ responsi inpectore suo
uersans.Cumq: hȩc etiam conugi nunciasset:
simili nichilominꝰ etiam mulier sermonis in¬
certo fatigat᷑. S ubi somni tempꝰ aduenit:
adest homo dĩ ioħs ꝑuisum: et assistens mu¬
lieridixit. fides tua magna ẽ. omulier: et idõ
ueni: ut desiderio tuo satis facerẽ.Te tamenmo¬
neo. ut non faciẽ corporalem seruoꝵ dei deside¬
res: s ut gesta et auctus. ꝑ spm̃ contempleris.
Sp̃s est enim qui uiuificat: nam caro ñ pro¬

Expanded text:
confirmare coepit, quod nisi videret eum, esset sine confirmare coepit, quod nisi videret eum, esset sine dubio ex multa tristitia peritura. Cumque iterum ac saepius eadem precaretur, et caussam 122 mortis eum suae conjugis confirmaret futurum, atque inde interitum, unde salutem speraverat, accepturam: tam fidem quam importunitatem ejus aspiciens senior: Vade, inquit, videbit me conjux tua hac nocte; non tamen veniet huc, sed in domo sua, atque in lecto suo manebit. Post haec verba ascendit vir, ambiguitatem responsi in pectore suo versans. Cumque haec etiam conjugi nuntiasset, simili nihilominus etiam mulier sermonis incerto fatigabatur. Sed ubi somni tempus advenit, adest homo Dei per visum, et assistens mulieri: Fides, inquit, tua magna est, o mulier, et ideo veni desiderio tuo satisfacere: te tamen moneo, non ut faciem corporalem servorum Dei desideres, sed ut gesta et actus per spiritum contempleris. Spiritus enim est qui vivificat, nam caro non pro
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ hostis contra se innuraera multitudo: sta
tutam designans diem: ꝑge in qͥt securꝰ die
enim qua dixi. et hostem ꝓsternes:⁊ spolia
capies: p̃damq reuocabis. Quod cũ fuisset
impletũ: etiam apud augustũ quia carꝰ accep¬
tusq futurus eẽt. p̃dixit. S hȩc apud illũ
ꝓpħie grã ita habebat᷑: ut magis hoc illoꝵs
qui ꝑcunctabant᷑. quam suis meritis asscri¬
heret. Dicebat enim: ñ ꝓse hec. s ꝓ illis qui
audiunt. ad nõ p̃nuntiari. Aliud quoq ual¬
de mirũ: ꝑ eũ dñs ostendit. Tribunus qͥdam.
ad agendam militiam ꝑgens. uenit ad eũ:
et obsecrare eum cepit. ut ꝑmitceret etiam¬
coniugẽ suã uenire adse. Multa nanq dice¬
bat eam ꝑtulisse ꝑicula: obhoc tantũ ut
faciem eiꝰ uideret. Tc̃ ille negat sibi unquã
moris fuisse. uidendi mulieres: ⁊ p̃cipue.
ex quo in illiꝰ rupis monasterio se conclusis¬
set. Cepit tribi inꝰ ꝑsistere obsecrando: et

Expanded text:
et hostis contra se innumera multitudo, Joannes et hostis contra se innumera multitudo, Joannes statutum designans diem: Perge, inquit, securus, die enim qua dixi, et hostem prostrabis, et spolia capies, praedamque revocabis. Quod cum fuisset impletum, etiam apud Augustum, quia carus ei acceptusque futurus esset, praedixit. Sed haec apud illum prophetiae gratia ita habebatur, ut magis hoc illorum qui percontabantur, quam suis meritis adscriberet. Dicebat enim non pro se haec, sed pro illis qui audiunt, a Domino praenuntiari. Aliud quoque valde mirum per eum Dominus ostendit. Tribunus quidam ad agendum militem pergens, venit ad eum, et obsecrare eum coepit, ut permitteret conjugem suam venire ad se, multa namque eam dicebat pertulisse pericula ob hoc tantum, ut faciem ejus videret. Tunc ille negat sibi umquam moris fuisse videndi mulieres, et praecipue, ex quo in illius rupis se monasterio conclusisset. Tribunus persistit obsecrando, et