comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Innum̾as gentes ad queis ora sui
Queq capit uastis mũsũ menib orbẽ:
hospinis ronam urc hñisse locũ.
⁊ u m narrasti c̃ multis lucib ante:
Fuderit assiduas nubilꝰ auster aqͣs:
Numne celesti solem fulsisse serenũ.
Tũ populi uulta conuemiente dͥie.
Atey ita uutorẽ cũ magne uocis honore:
Bellica laudatis dona dedisse uiris.
Claraq sumpturũ picras in signia uesteᷤ:
T hura prius scĩs imposuisse focis.
Iusticiaq sui castos placasse ꝑarentes:
I llo quo templũ peccore senre ht̃.
Quaq ierit felrt a diectũ plausib omen.
Saraq torans erubuisse rous.
ꝓt̾iꝰ argento ueros imitantia muros:
Parbara cũ pritis opida lata uiris.
Fluminaq ⁊̃ montes. ⁊ in altis ꝓflua siluiᷤ.
Armaq c̃ teł in strue mixta sins.
Deq tropheoꝵ qd̃ sol incenderat auro:
Aurea romam tecta fuisse fori.
⁊ otq tulisse qrices capaiuos acłuta colł:
Sincula pene hostes quot satis ẽe fuit.
I ñ quib ⁊ belli sumina caputq fuit

Expanded text:
Ora Sui! quaeque capit vastis inmensum moenibus orbem, hospitiis Romam vix habuisse locum. tu mihi narrasti, cum multis lucibus ante fuderit assiduas nubilus Auster aquas, numine caelesti solem fulsisse serenum, cum populi vultu conveniente die, atque ita victorem cum magnae vocis honore bellica laudatis dona dedisse viris, claraque sumpturum pictas insignia vestes tura prius sanctis inposuisse focis, iustitiamque sui caste placasse parentis, illo quae templum pectore semper habet, quaque ierit felix adiectum plausibus omen, saxaque roratis erubuisse rosis; protinus argento versos imitantia muros barbara cum pictis oppida lata viris, fluminaque et montes et in altis proelia silvis, armaque cum telis in strue mixta sua, deque tropaeorum, quod sol incendent, auro aurea Romani tecta fuisse fori, totque tulisse duces captivis addita collis vincula, paene hostis quot satis esse fuit. in quibus et belli summa caputque Bato.
Abbreviated transcription (Latin):
Dec tͥ dec tellus nec tͥ pontus iter.
⁊ tul mops erres. alienaq: limina lustreᷤ.
eriguũq peras ore tremente cibã.
Nec corpus querulo nͨ mens uacec egͣ ãolore.
Norq die granior sio tͥ nocte dies.
Sisq miser semꝑ nͨ sis misabrł ulli.
Gaudeac adu̾sis femma uriq tiuis.
Optatã fugiat uita oracta necẽ.
Iuccatqͦ dni cruciatos deserat artus:
Sp̃s. ⁊ longa torqueat añ mora.
ꝑueniẽt. redit ip̃e mͦ ni signa futuri:
Phebus ⁊ a leua mesta uolauit ains.

Expanded text:
Nec tibi det tellus nec tibi pontus iter . Nec tibi det tellus nec tibi pontus iter . Exul , inops erres , alienaque limina lustres , Exiguumque petas ore tremente cibum . Nec corpus querulo , nec mens vacet aegra dolore, Noxque die gravior sit tibi , nocte dies . Sisque miser semper , nec sis miserabilis ulli : Gaudeat adversis femina virque tuis . Optatam fugiat vita coacta necem : Luctatusque diu cruciatos spiritus artus Deserat , et longa torqueat ante mora. Evenient . dedit ipse mihi modo signa futuri Phoebus , et a laeva maesta volavit avis .
Abbreviated transcription (Latin):
Quasq ego tͣn siero penas patiat᷑ ⁊ illas.
Plenins ingenio sit ms ille meo.
Reue minꝰ noceant fictũ exetͣntia nomen:
U ota. minꝰ magnos ꝯmorieãtq dͥeos.
Illũ ego deuoueo quẽ mẽs intlłigit ibin.
Eui sescit fc̃is has m̾uisse preces.
Nalla mora ẽ i me. ꝑagã ratauota sac̾doᷤ.
Qiisqͥs adẽ sacris ore fauete precor.
Ainsquis ad ẽ sacris lugubria dicite u̾ba.
⁊ fletu madidis ibm adite genis.
Ominib q mał pedib q occͣrite lerus.
⁊nigre uestes corpora ur̃a tegant.
In quoq quid dubitas ferales sim̃t uesteᷤ
Iam stat ur ip̃exudes fum̾is ara cui.
Pompa parata tͥ ẽ. uotis mora tͥstib absit.
Da uigulũ cultris hostia dira meis.
Derra tibi fiuges. pontꝰ tͥ deneget undas.
Deneget afflatus uentus ⁊ aura suos.
Nectͥ sol clarus. nec sit cͥ lucida phebe.
Destituant oculos sidera clara tuos.
Nec seuulcanꝰ nec setͥ prebeat aet.

Expanded text:
Quasque ego transiero poenas , patiatur et illas; Quasque ego transiero poenas , patiatur et illas; Plenius ingenio sit miser ille meo ! Neve minus noceant fictum execrantia nomen Vota , minus magnos commoveantve deos : Illum ego devoveo , quem mens intellegit , Ibin , Qui scit se factis has meruisse preces . Nulla mora est in me : peragam rata vota sacerdos . Quisquis ades sacris , ore favete , meis ; Quisquis ades sacris , lugubria dicite verba, Et fletu madidis Ibin adite genis : Ominibusque malis pedibusque occurrite laevis, Et nigrae vestes corpora vestra tegant ! Tu quoque , quid dubitas ferales sumere vittas ? Iam stat , ut ipse vides , funeris ara tui . Pompa parata tibi est . votis mora tristibus absit : Da iugulum cultris , hostia dira , meis . Terra tibi fruges , amnis tibi deneget undas . Deneget afflatus ventus et aura suos . Nec tibi sol calidus , nec sit tibi lucida Phoebe, Destituant oculos sidera clara tuos . Nec se Vulcanus , nec se tibi praebeat aer,
Abbreviated transcription (Latin):
nt̃ dͥĩsos c̃ione regna polos:
Afinite optatis pondus inẽs meis.
I p̃aq tu tellus. ip̃mi c̃ fluctib equor:
Ip̃e meas ether accipe sũme preces.
Sideraq ⁊ radiis errcũdata soł imago.
Limaq q̃ numqͣm quo priꝰ orbe micas.
Noxꝙ tenebrar sp̃e reuerenda tuarñ.
Queq ratũ criplici pollice netis opus.
⁊ inq ꝑ infernas horreudo mm̃e ualles.
Inꝑuirate laberis amnis aque.
Auasq ferc corto iitratis angue capilł:
Carcers obscuras añ sedere fores.
Nos qͦ plebs superũ. fanni satiriq laresq
Fluminaq ⁊ nife. semideũq genꝰ
Deniq ab antiquo dii. neteresq noniq:
In nr̃m cunca tempꝰ adeste chori.
Carmina dũ capiti male fido dira canent᷑.
⁊ ꝑagent partes ira dolorq suas.
Annuite optatis om̃s ex ordme nt̃is.¬
⁊ sit pars uoti nulla caduca mez.
Queq p̾corfiant ue ñ mea dicca. st illa:
asipbes geñ uerba fuisse putet.

Expanded text:
Inter diversos cum Iove regna polos ,Inter diversos cum Iove regna polos ,Et sinite optatis pondus inesse meis : Ipsaque tu Tellus , ipsum cum fluctibus aequor , Ipse meas aether accipe summe preces; Sideraque et radiis circumdata solis imago, Lunaque , quae numquam quo prius , orbe micas , Noxque tenebrarum specie reverenda tuarum ; Quaeque ratum triplici pollice netis opus, Quique per infernas horrendo murmure valles Inperiuratae laberis amnis aquae, Quasque ferunt torto vittatis angue capillis Carceris obscuras ante sedere fores; Vos quoque , plebs superum , fauni satyrique laresque Fluminaque et nymphae semideumque genus: Denique ab antiquo divi veteresque novique In nostrum cuncti tempus , adeste , chao, Carmina dum capiti male fido dira canuntur Et peragunt partes ira dolorque suas . Adnuite optatis omnes ex ordine nostris, Et pars sit voti nulla caduca mei . Quaeque precor , fiant : ut non mea dicta , sed illa Pasiphaes generi verba fuisse putet .
Abbreviated transcription (Latin):
P ax crit ħ nobis donec mͥ uita manebit
Cũ pecore infurmo que soleo ẽẽ lupis.
Prima quidẽ cepto cõmictã p̾lia uetsu.
Nõ soleant qͣmuis ħ pede bella geri.
Eiq petit pͥmo plenũ flauentis harene:
Nondũ calfaca militis hasta solũ.
Sic ego te ferro ñ dum ia cul abor acuto.
Protinus inuisũ nec ꝓecec hasta caput.
⁊ neq nomenin hot nͭ dicã fc̃a libello.
⁊̃ eꝙ bxeui qui sis dissimulare sinam.
T mita li cambeo sanguine tela dabit.
Nunc quo batiades mimic deuouet ibĩ:
Hoc qͦ deuoueo req tuosq modo.
Utq ille historiis innoluã carmĩa cecis.
ũ solcam qͣmius hoc genus ip̃e sequi.
Illiꝰ ambages imitatus in ibide dicar.
Oblitus meris nrditiiq mei.
⁊ qm̃ quis sis nondũ querentib edo:
I bidis int̾ea tu quoq nomen habe.
Utq mei uersus aliqͣntũ noctis habebt̃:
Sic uite series tota sic atra tue.
Ht̾ natali facito iamq kalendis:
Ñ mentituro quilibi ore legat.
ii maris ⁊ t̾re quiq his meliora tenecis:

Expanded text:
Pax erit haec nobis, donec mihi vita manebit, Cum pecore infirmo quae solet esse lupis. Prima quidem coepto committam proelia versu , Non soleant quamvis hoc pede bella geri : Utque petit primo plenum flaventis harenae Nondum calfacti militis hasta solum, Sic ego te nondum ferro iaculabor acuto, Protinus invisum nec petet hasta caput; Et neque nomen in hoc , nec dicam facta libello, Teque brevi , qui sis , dissimulare sinam .Tincta Lycambeo sanguine tela dabit . Nunc quo Battiades inimicum devovet Ibin, Hoc ego devoveo teque tuosque modo. Utque ille , historiis involvam carmina caecis : Non soleam quamvis hoc genus ipse sequi. Illius ambages imitatus in Ibide dicar Oblitus moris iudiciique mei. Et quoniam ; qui sis , nondum quaerentibus edo , Ibidis interea tu quoque nomen habe ; Utque mei versus aliquantum noctis habebunt, Sic vitae series tota sit atra tuae . Haec tibi natali facito, Ianique kalendis Non mentituro quilibet ore legat. Di maris et terrae , quique his meliora tenetis
Abbreviated transcription (Latin):
At puto sic urb̾ mĩso ẽ erepta uoluptas:
Quolib ut saltẽ iure frui liceat.
N c̃ meꝰ amissos animꝰ cdesiderat agros.
Ruraq peligno conspitienda solo.
Nc̃ quos ꝑmiferis poitos in collib hortos.
Spectat flaminee elaudia iũcta uie.
Quos ego nescio cui colui qͥb rpe solebã:
Ad sata fontanas nec pudec abd̾e aquas.
S⁊ ñ ⁊ nr̃a poma legenda manu.
ꝓ quib amisuis umã continge posset:
hic saltẽ profugo gleba colenda mͥ
Uucã ruri colas sub iuga panda boues.
⁊ discã getici que nort uerba iuuent.
Assuetas ilł adiciamq minas.
I p̃e manu caꝑulũ prensi modatꝰ aratͥ.

Expanded text:
at, puto, sic urbis misero est erepta voluptas, at, puto, sic urbis misero est erepta voluptas, quolibet ut saltem rure frui liceat! non meus amissos animus desiderat agros, ruraque Paeligno conspicienda solo, nec quos piniferis positos in collibus hortos spectat Flaminiae Clodia iuncta viae. quos ego nescio cui colui, quibus ipse solebam ad sata fontanas, nec pudet, addere aquas: sed non et nostra poma legenda manu. pro quibus amissis utinam contingere possit hic saltem profugo glaeba colenda mihducam ruricolas sub iuga curva boves, et discam Getici quae norunt verba iuvenci, adsuetas illis adiciamque minas, ipse manu c
Abbreviated transcription (Latin):
Cepit ⁊ in regem sustulit arma geces.
I lle menior mnagni gñis uͥtute ꝙ auget:
ꝓtinꝰ innumero milite cinctus adest.
Nec priꝰ abcessit m̾ita qͣm tede nocentũ:
At tͥret euo detur fortissime nr̃o:
Semꝑ honorata sceptͣ tenere manu
Teq qͣd̾ ⁊ p̃stat quid enĩ tͥ plemiꝰ optẽ:
Marcia ⁊ magno cesare roma ꝓbet.
S ⁊ memor uũ abii q̃ror o iocunde sod ał:
Accedant nr̃is seua ꝙ arma mał.
Ut careo uob̾ sciticas detrusꝰ in horas:
Quatuor autũpnos plei as orta facit.
Nec tu credideris urbͥane cõmoda uite:
Querere nasonẽ. quent ⁊ illa tñ.
Nãmͦ uos aĩo dultes reminiscor amici.
Nunc mͥ c̃ cara coniugenata subit.
Atq domꝰ nirsꝰ pulchre loca ũtor ad urb̃.
Cunctaq mens ocuł ꝓuidet egͣ suis.
Nunc foia nt̃ edes. nc marmore tecta theatͣ
Nunc subit equata portieus ois humo
G̃ mĩa nẽ cãpi pulcros spectantis in ortos
Stagnaq ⁊ euripꝰ. inrginneus q liquor.

Expanded text:
cepit et in regem sustulit arma Getes. cepit et in regem sustulit arma Getes. ille memor magni generis, virtute quod auget, protinus innumero milite cinctus adest. nec prius abscessit, merita quam caede nocentum at tibi, rex aevo, detur, fortissime nostro, semper honorata sceptra tenere manu. teque, quod et praestat quid enim tibi plenius optem . Martia cum magno Caesare Roma probet. sed memor unde abii, queror, o iucunde sodalis, accedant nostris saeva quod arma malis, ut careo vobis. Stygias detrusus in oras, quattuor autumnos Pleias orta facit. nec tu credideris urbanae commoda vitae quaerere Nasonem, quaerit et illa tamen. nam modo vos animo dulces reminiscor, amici, nunc mihi cum cara coniuge nata subit : aque domo rursus pulchrae loca vertor ad urbis, cunctaque mens oculis pervidet usa suis. nunc fora, nunc aedes, nunc marmore tecta theatra, nunc subit aequata porticus omnis humo. gramina nunc Campi pulchros spectantis in hortos, stagnaque et euripi Virgineusque liquor.
Abbreviated transcription (Latin):
Ꝙ si ꝑmigtis nobis suadere ꝙ optas:
Et des qͣm reddas plura precare deos.
I d̾q facis. qͣntũq sicet meminisse solebaᷤͤ.
Offitii causa plurib cẽ dati.
Q uolib in numo me messalme repone.
S im m pars ur̃e ñ aliena domus.
I mala nasonẽ qm̃ meraisse uideturr:
s in ferre doles: at meruisse dole.
tib dilecto missamnasone salutẽ.
A ccipe pars anime magna seueremee.
Neue roga quid̾ agã. si ꝑseqͣr oĩa flebis.
S ũma satis nr̃i sit tibi nota mal.
Unumꝰ assiduis exꝑtes pacis inarinis.
Uura pharetratõ bella mouente geta.
Deq tot expulsis sũ miles in erale solus.
Tuta nec inuideo cetera turba lacet.
Auoq mag̾ nr̃os uenia digñe libellos:
Hec in ꝓcinctu carmina fc̃a leges.
Stat uetꝰ urbs ripe uicmia binõis histri.¬
Capsius egipsꝰ de se si creditur ip̃r.
Sdidit ⁊ pprio nomine dr̃e opus
Hanc ferns odrisiis inopino marte ꝑẽptis.

Expanded text:
quod si permittis nobis suadere quid optes, quod si permittis nobis suadere quid optes, ut des quam reddas plura precare deos. idque facis, quantumque licet meminisse, solebas officii causae pluribus esse datis. quo libet in numero me, Messaline, repone, sim modo pars vestrae non aliena domus : et mala Nasonem, quoniam meruisse videtur, si non ferre doles, at meruisse dole. A tibi dilecto missam Nasone salutem accipe, pars animae magna, Severe, meae. neve roga quid agam. si persequar omnia, flebis; summa satis nostri si tibi nota mali. vivimus assiduis expertes pacis in armis, dura pharetrato bella movente Geta. deque tot expulsis sum miles in exule solus : tuta, neque invideo, cetera turba latet, quoque magis nostros venia dignere libellos, haec in procinctu carmina facta leges, stat vetus urbs, ripae vicina binominis HistriCaspios Aegisos, de se si credimus ipsis, condidit, et proprio nomine dixit opus. hanc ferus, Odrysiis inopino Marte peremptis,
Abbreviated transcription (Latin):
Quod nͥ delicu pars excusabił ẽẽt:
Parua relegari pena futura finit.
Ip̃e s h̾iuidic qui p̾uidet oĩa cesar:
Stulticiã diei crimĩa posse mea.
Qͣ q ego ꝑmisi q̃q t̃ res passa peꝑcit.
Gsus ⁊ ełt modico fulminis igne sui.
Rec uitã ñ opes nec ademit posse reũm:
Si sua ꝑ ur̃as uicta sit ira pretes.
At gͣuiter cecii. quid̃ enĩ mrabile. si qͥs:
A ioue ꝑcussus ñ leue uuliꝰ ht̃
Ip̃e suas liceat uires in hibet achilles:
Missa gͣues ictꝰ pelias hasta tulit.
Iudiciũ nob igiur cũ iuq̾icis asut:
Non ẽ cur tua me ianua nosse neget.
Culta quidẽ fatior cit qͣm debuit illa ẽ.
S ⁊ fuit in fatis h qͦ crede meis.
N cc tñ offitium sensit domꝰ alt̾a nr̃m.
Hic illic ur̃o sublare tutus eram.
Aueq tua ẽ pietas ut teñ excolat ip̃m:
Ius aliqd̾ tetũ fr̃is amicus ht̃.
Auid ꝙ ur emitis referenda ẽ gr̃a semꝑ
Sic ẽ fortune ꝓmeruisse tue.

Expanded text:
quod nisi delicti pars excusabilis esset, quod nisi delicti pars excusabilis esset, parva relegari poena futura fuit. ipse sed hoc vidit, qui pervidet omnia. Caesar, stultitiam dici crimina posse mea: quaque ego permisi, quaque est res passa, pepercit, usus et est modice fulminis igne sui. nec vitam nec opes nec ademit posse reverti, si sua per vestras victa sit ira preces, at graviter cecidi, quid enim mirabile, si quis a Iove percussus non leve vulnus habet? ipse suas etiam vires inhiberet Achilles, missa gravis ictus Pelias hasta dabat, iudicium nobis igitur cum vindicis adsit, non est cur tua me ianua nosse neget. culta quidem, fateor, citra quam debuit, illa est; sed fuit in fatis hoc quoque, credo, meis. nec tamen officium sensit domus altera nostrum sic: illic vestro sub Lare semper eram. quaeque tua est pietas, ut te non excolat ipsum, ius aliquod tecum fratris amicus habet. quid quod, ut emeritis referenda est gratia semper, sic est fortunae promeruisse tuae?
Abbreviated transcription (Latin):
Me miserũ si tu uerbis offenderis istis.
Nos q negas ulla parte fuisse tuos.
I dq sit ut uer̃ mentito ignoscere debes.
Nil demit lauq̃i gła nr̃a tue.
Quis se cesarib notꝰ ñ fingit amicũ
Uaueniã fasso. tu mͥ cesar eras.
Ñ m̃ irrũpo quo ñ licet ire. satisq:
Atria si nobis ñ patuisse negas.
U tq tͥ fuerit mec̃ nͥl ampluis. uno:
N empe salutaris qͣm prius ore minꝰ
Nec tius ẽ genitor nos inficiatꝰ amicos.
Hortator studii causaq faxq mei.
Eui nos ⁊ lacͥmas suꝑpremũ in fun̾e minꝰ.
⁊ dedimꝰ medio scͥpta canenda foro.
Ismen sociũ nec ded̾ignaius amicũ ẽ.
Si tñ ħ illi ñ nocitura putas.
Si min hac qͦ memenda tẽ ꝑte fatebor.
Clausa michi potiꝰ tota sit ista domꝰ.
S⁊ neq claudenda ẽ. ⁊ nulla potencia uireᷤ.
Prestandi ne quid̃ peccet amicus ht.
⁊ tñut cuꝑem culpã qͦ posse negare:
S ic facinꝰ nemo nescit abẽe mͥ.

Expanded text:
me miserum, si tu verbis offenderis istis me miserum, si tu verbis offenderis istis nosque negas ulla parte fuisse tuos! idque sit ut verum, mentito ignoscere debes: nil demit laudi gloria nostra tuae. quis se Caesaribus notus non fingit amicum? da veniam lasso: tu mihi Caesar eras. nec tamen inrumpo quo non licet ire, satisque est atria si nobis non patuisse negas. utque tibi fuerit mecum nihil amplius, uno nempe salutaris, quam prius, ore minus, nec tuus est genitor nos infitiatus amicos, hortator studii causaque faxque mei: cui nos et lacrimas, supremum in funere munus, et dedimus medio scripta canenda foro. is me nec comitem nec dedignatus amicum est : si tamen haec illi non nocitura putas. si minus, hac quoque me mendacem parte fatebor: clausa mihi potius tota sit ista domus, sed neque claudenda est, et nulla potentia vires praestanda ne quid peccet amicus, habet. et tamen ut cuperem culpam quoque posse negari, sic facinus nemo nescit abesse mihi.
Abbreviated transcription (Latin):
ui ne diffitił m sit grecinne precare.
fer ⁊ inuotũ tu qͦ uerba meã.
I nq thonntana iaceã tumulatͥ harena:
Si teñ nobis ista uouere liguet.
Nam pri incipient turresuitare colũbe.
Intͣ fere. peuides grima. mergꝰ aqͣs:
Qmͣ male seprestet uet̾i grecinm amico.
Ñ ita s̃ fatis omnia uersa mers.
ittera ꝓuerbis tͥ messalme salutem:
Quam legns. a seins acculitusq geas.
I ndicat auctorẽ locꝰ. an nͥ nomine lecto:
H me nasonẽ scribete uerba lacer
I quis in extremo portꝰ iacet orbe tuoꝵ.
Metñ excẽpto qui precor ẽe tuus:
Huius noticiã gentis abẽe uelnit.
Nos satis ẽ int̾ glaciẽ sciticas q sagitas:
U iuere. si uita t̃ mortis hñda genus.
Nos p̾mat aut bello tellꝰ. aut frgore celũ.
Prurq getes armis. gͣnd̾ine pulsec hyeras.
Nos habcat regio nͥ pomis feta nec itins.
⁊ cur nullã cesset ab hoste latuis.
Cetera sit sospes cultoꝵ turba tuoꝵ
I n quib ut popło pars ego parua fui.

Expanded text:
e difficilis mihi sit, Graecine, precare, confer et in votum tu quoque verba meum. inque Tomitana iaceam tumulatus harena, si te non nobis ista vovere liquet. nam prius incipient turris vitare columbae, antra ferae, pecudes gramina, mergus aquas, quam male se praestet veteri Graecinus amico, non ita sunt fatis omnia versa meis.’ Littera pro verbis tibi, Messaline, salutem quam legis, a saevis attulit usque Getis, indicat auctorem locus? an, nisi nomine lecto, haec me Nasonem scribere verba latet? ecquis in extremo positus iacet orbe tuorum, me tamen excepto, qui precor esse tuus? huius notitiam gentis habere velint, nos satis est inter glaciem Scythicasque sagittas vivere, si vita est mortis habenda genus, nos premat aut bello tellus, aut frigore caelum, truxque Getes armis, grandine pugnet hiems . nos habeat regio nec pomo feta nec uvis, et cuius nullum cesset ab hoste latus. cetera sit sospes cultorum turba tuorum, in quibus, ut populo, pars ego parva fui.
Abbreviated transcription (Latin):
Uicdi. fortunȩ uerba dediq mee.
Noluit illa in contingere gaudia ces ar.
Uĩ q ut a cunctis hilari pietate colant᷑
Tnstieiã pom ꝑ sua festa iubent.
Deniq ꝙ certꝰ furor ẽ audere fateri:
Hac ego leticia si uetet ip̃e fiuar.
Iupiter ittilib quotiẽs muat mibrib agͦs:
Mnta tenar segeri crescere lapꝑa solet.
Nos q snigiferũ sentimꝰ inutił herba:
Numen. ⁊ murca sepe nuamur ope.
Gandia cesaree mentis ꝑ parte uirili:
Sunt mea prinati nił ht illa q̃omꝰ.¬

Expanded text:
vidi, fortunae verba dedique meae. vidi, fortunae verba dedique meae. nolit ut ulla mihi contingere gaudia Caesar, ri. di quoque, ut a cunctis hilari pietate colantur, tristitiam poni per sua festa iubent. denique, quod certus furor est audere fateri, hac ego laetitia, si vetet ipse, fruar. Iuppiter utilibus quotiens iuvat imbribus agros, mixta tenax segeti crescere lappa solet. nos quoque frugiferum sentimus inutilis herba numen, et invita saepe iuvamur ope. gaudia Caesareae mentis pro parte virili sunt mea: privati nil habet illa dom
Abbreviated transcription (Latin):
Parnus in exiles suceꝰ mͥi ꝑuenit aitus.
M cmbraq sunt cera pallidiora nona.
S ħmimodico contrari dãpna lieo.
S cis mͥ qͣm sole pene bibantur aque.
Ñ epuł oncror qͣruim si tangar amore:
Est tã in getieis copia nalla locis
Nec uires aduint uenis dapnesa uoluptaᷤ
nsolet in mestos illa uenire thoros.
Inda locq nocent ⁊ cã ualentior istis.
ħnisi tu parier simili cũ fr̃e leuares:
U ix mens mesticit mesta tuliᷤset onꝰ
Nos estis fracce tellus ñ aura faselo.
Quã ꝙ negant multi uos mͥ fertisopẽ.
Ferte precdi semꝑ. qr semꝑ egebimꝰ illa
Cesaris offensum̾ dũ mn̾umen erit.
ui m̾itam ut nob̃ minuat ñ frauiat iram:
uppliciter ur̃os quisq rogate deos.
Noc quoq cesarei ꝓuenit fama trrãphi.
Tanguida quo fessi uix ueñ aura nothi
N il fore dulte mͥscicica regione putain.
I am mutꝰ hic odio ẽ qͣm fuit ante lotꝰ
Uandẽ aliquid pulsa curarũ nubescrenũ:

Expanded text:
parvus in exiles sucus mihi pervenit artus, parvus in exiles sucus mihi pervenit artus, membraque sunt cera pallidiora nova. non haec inmodico contraxi damna Lyaeo: scis mihi quam solae paene bibantur aquae, non epulis oneror: quarum si tangar amore, est tamen in Geticis copia nulla locis, nec vires adimit Veneris damnosa voluptas: non solet in maestos illa venire toros. unda locusque nocent et causa valentior istis, adest. haec nisi tu pariter simili cum fratre levares, vix mens tristitiae nostra tulisset onus. vos estis fracto tellus non dura phaselo, quamque negant multi, vos mihi fertis opem. ferte, precor, semper, quia semper egebimus illa, Caesaris offensum dum mihi numen erit. qui meritam nobis minuat, non finiat, iram, suppliciter vestros quisque rogate deos. Huc quoque Caesarei pervenit fama triumphi, languida quo fessi vix venit aura Noti. nil fore dulce mihi Scythica regione putavi: iam minus hic odio est, quam fuit ante, locus. tandem aliquid pulsa curarum nube serenum
Abbreviated transcription (Latin):
nos extincts annumerare potest.
aso suo ꝓfugus mittic t flacce salutẽ.
M itere rem siquis qͣ caret ip̃e potest.
⁊ peragit soliti uena tenoris iter
O s hebes ẽ. poĩteq mouẽt fastidia m̃se.
⁊ queror muisi c̃ uenit hora cibi.
& mare ꝙ tellus appone ꝙ ed̾ucar aer.
Nil ibi ꝙ nobis esuriatur erit.
Nectar ⁊ ambrosiã latices eptilasq deoꝵ:
Uet mͥ formosa graia puella marni.
Ñ tñ exacuet torꝑens saper ille palatũ.
S tabit ⁊ in stomacho pondꝰ merte dui.
Stilicet is status ẽ. ea rr forma meatũ.
Deliciis ⁊ possit ut ẽẽ locus.
Delicias isli pͥcor has ⁊ tingere. siquis:
Nxm sic lcior cesars ira rogat
I s qͦ. qui gelli cibus ẽ in corpore sompnꝰ:
Nalir officio corpus mane sus.
Si igilo argisantq mei sñ fine dolores.
Quoꝵ mat̾iam dat locus tpe mͥ.
S ir gͥ possis insos agnoscere unltꝰ.
Q noq ient queras qui fuit añ color.

Expanded text:
et nos extinctis adnumerare potest. et nos extinctis adnumerare potest. Naso suo profugus mittit tibi, Flacce, salutem, mittere rem siquis, qua caret ipse, potest,et peragit soliti vena tenoris iter. os hebes est positaeque movent fastidia mensae, et queror, invisi cum venit hora cibi. quod mare, quod tellus, adpone quod educat aër, nil ibi, quod nobis esuriatur, erit. nectar et ambrosiam, latices epulasque deorum, det mihi formosa nava Iuventa manu, non tamen exacuet torpens sapor ille palatum, stabit et in stomacho pondus inerte diuscilicet is status est, ea rerum forma mearum, deliciis etiam possit ut esse locus! delicias illi precor has contingere, siquis ne mihi sit levior Caesaris ira timet. is quoque, qui gracili cibus est in corpore, somnus, non alit officio corpus inane suo. sed vigilo vigilantque mei sine fine dolores, quorum materiam dat locus ipse mihi. vix igitur possis visos agnoscere vultus, quoque ierit quaeras qui fuit ante color,
Abbreviated transcription (Latin):
Ñ nisi te longe ius sibi dante ure.
Nã tua ñ alio coluit penecͣlia titu:
⁊ errarũ dños qͣm colũ ip̃e deos.
Crede mͥ multos habeas ẽ dignꝰ amicoᷤ.¬
Ñ fuit e multis quolib iste minor.
S i mͦñ censꝰ nec clarũ nomen auoꝵ
Si ꝓbitas magnos ingeniũq facit.
Iirre ꝙͥ lacrias celso libamꝰ adempto.
Cum fugerẽ uiuus quas dedto ip̃e mͥ.
Carmina utre damiꝰ raroᷤ testantia moreᷤᷤ
Et tua uentun nomĩa celie legant.
Hoc ẽ qd̾ possim geticis tͥ mittere ab arius.
Hoc solum ẽ istic qd̾ licet ẽe meũ
Fimera ñ potui comitare nec ungere corpꝰ
Namq tuis toto d̾iuidor orbe rogis.
Quod potuit quem tu ꝓ numĩe inuꝰ hebas:
Prestitit officium maximꝰ omne rͥ
Ille tͥ exequias ⁊ miagni fumis honoris:
Fecit. ⁊̃ in gelidos uertit aroma sinus.
Uiluit ⁊ lacrimis merens unguenta ꝓfusi.
Ossaq uitina condita texit hunmo.
Aui qm̃ extincus que debet prestat aniciᷤ.

Expanded text:
non nisi te longae ius sibi dante viae. non nisi te longae ius sibi dante viae. nam tua non alio coluit penetralia ritu, terrarum dominos quam colis ipse deos. crede mihi, multos habeas cum dignus amicos, non fuit e multis quolibet ille minor, si modo non census nec clarum nomen avorum sed probitas magnos ingeniumque facit, iure igitur lacrimas Celso libamus adempto. cum fugerem, vivo quas dedit ille mihi: carmina iure damus raros testantia mores, ut tua venturi nomina, Celse, legant. hoc est, quod possum Geticis tibi mittere ab arvis hoc solum est istic quod licet esse meum. funera non potui comitare nec ungere corpus, aque tuis toto dividor orbe rogis, qui potuit, quem tu pro numine vivus habebas, praestitit officium Maximus omne tibi. ille tibi exequias et magni funus honoris fecit et in gelidos versit amoma sinus, diluit et lacrimis maerens unguenta profusis ossaque vicina condita texit humo. qui quoniam extinctis, quae debet, praestat amicis,
Abbreviated transcription (Latin):
Nulla tñ subeũt mͥ tempora densi ilł:
Que uellẽ iuice sũma fuisse mee.
Cũ domꝰ ingenti subito collapsa ruma:
Concidit. in dñi ꝓcubitq caput:
Affuit ille mͥ c̃ me pars magna reliqͥt.
Marime. fortune nec fuit ille comes.
I llũ ñ alit flentẽ mea fumera uidi:
Ponendus qͣm si frat̾ in igne foret.
Hesit in ãplexus. consolatisq iacentẽ.
Cũq meis lacͥinis iniscuit usq suas
Oquotiẽs urte custos inuisꝰ amare:
S tinuit ꝓmptas in mea fata manꝰ
O quotiens dixit placabił ira deoꝵ ẽ.
Uiue. nec ignosci tu tͥ posse nega.
Nox iñ illa snit celebrima respiee qͣntũ:
Uebeat auxiliũ maximꝰ ẽe tibi.
Maxinꝰ incũbet qͣq ẽ pietate rogabit:
Ne sic ad extrernũ cesaris iatenax.
Cũq suis uires fr̾is a ddhibebit. ⁊ omnẽ:
Quo leuiꝰ doleas exꝑietur opẽt¬
ħmͥ uerba male minuert̃ tedia iure.
Quetu ne fũint maxime uana caue.
Huc qͦ uenrurũ in se iurare solebat.

Expanded text:
nulla tamen subeunt mihi tempora densius illis, nulla tamen subeunt mihi tempora densius illis, quae vellem vitae summa fuisse meae, cum domus ingenti subito mea lapsa ruina concidit in domini procubuitque caput. adfuit ille mihi, cum me pars magna reliquit, Maxime, fortunae nec fuit ipse comes, illum ego non aliter flentem mea funera vidi, ponendus quam si frater in igne foret. haesit in amplexu consolatusque iacentem est, cumque meis lacrimis miscuit usque suas. o quotiens vitae custos invisus amarae continuit promptas in mea fata manus! o quotiens dixit " placabilis ira deorum est: vive nec ignosci tu tibi posse nega! vox tamen illa fuit celeberrima, " respice, quantum debeat auxilium Maximus esse tibi. Maximus incumbet, quaque est pietate, rogabit, ne sit ad extremum Caesaris ira tenax; cumque suis fratris vires adhibebit, et omnem, quo levius doleas, ex verba malae minuerunt taedia vitae. quae tu ne fuerint, Maxime, vana cave. huc quoque venturum mihi se iurare solebat
Abbreviated transcription (Latin):
Nec dubitẽ longis purgare ligonib arua.
⁊ dare iam sitiens quas bibat ortus aqͣs
U ñ s⁊ hoc nob̾. minimũ quosint ⁊ hostem:
Discrimen mutꝰ clamĩaq porta facit.
At tͥuascenti qd̃ toto pectore letor:
Nerunt fatales fortia fila dee.
Iemͦ campꝰ ht̃. densa mͦ porticꝰ unibra
Nt̃ in quo ponis tempora fara forum.
U mbria nc̃ reuocat. necũ albana petñtẽ:
Appia feruenti ckicit ĩ arua rota.
Forsitan hoc optes ut iustã suppͥmat irã:
Cesar. ⁊ hospitiũ sit tua uilla meũ.
At nimis ẽ ꝙ amice petis. mod̾antiꝰ opta.
⁊uoti queso contrahe uela tuz.
Terra uelim ꝓꝑior. nulliq obnoxia blło:
etur. erit nostris ꝑars quota dẽpta mał.
ye mͥ derapto tua uenit epła celso:
rotinꝰ ẽ lacͥmus bumida fc̃a meis.
& q nefas dictu fieri nec posse pritaui:
I nuitis ocuł litera lecca tua ẽ.
N ec quicqͣm ad nr̃as ꝑuenit acͥbiꝰ aures:
Ut sumus in ponto ꝑueniatq p̾cor.
Seria cũ liquida sept ꝑacra fide.

Expanded text:
nec dubitem longis purgare ligonibus herbas, et dare iam sitiens quas bibat hortus aquas, unde sed hoc nobis, minimum quos inter et hostem discrimen murus clausaque porta facit? at tibi nascenti, quod toto pectore laetor, nerunt fatales fortia fila deae. te modo Campus habet, densa modo porticus umbra nunc, in quo ponis tempora rara, forum. Umbria nunc revocat, nec non Albana petentem Appia ferventi ducit in arva rota. forsitan hic optes, ut iustam supprimat iram Caesar, et hospitium sit tua villa meum. a! nimium est, quod, amice, petis: moderatius opta, et voti quaeso contrahe vela tui. terra velim propior nullique obnoxia bello detur . erit nostris pars bona dempta malis. Quae mihi de rapto tua venit epistula Celso, protinus est lacrimis umida facta meis; quodque nefas dictu, fieri nec posse putavi, invitis oculis littera lecta tua est. nec quicquam ad nostras pervenit acerbius aures, ut sumus in Ponto, perveniatque precor, seria cum liquida saepe peracta fide.
Abbreviated transcription (Latin):
Inuemes aliqͣs que ꝙ es ẽẽ uelint.
Que tenr̃oꝵ cumsis in parce maloꝵ:
Felicẽ dicant. inuideantq tibi.
Nego diuicias dando tͥ plura dedissẽ.
N il feret addmanes diitis umbra iuos.
Perpetu⁊ fructũ donaui nõis. idꝙ
Quo dare nil poru munere maiꝰ habes.
Adde ꝙ ⁊ rem̃ sola es tutela mearũ.
Ad te non parui uenit honoris onus.
Auodnũqͣm uox ẽ de temea muta. tuiq:
Iuditus debes ẽt suꝑba uiti
Que ne quis possit temeraria dr̃e: presta.
Tparit̾ secua meq pramq fidem.
Nam tia qu stecimus turꝑi sñ tmine mãsit.¬

Expanded text:
invenies aliquas, quae, quod es, esse velint, invenies aliquas, quae, quod es, esse velint, quae te, nostrorum cum sis in parte malorum, felicem dicant invideantque tibi. non ego divitias dando tibi plura dedissem: nil feret ad Manes divitis umbra suos. perpetui fructum donavi nominis idque, quo dare nil potui munere maius, habes. adde quod, ut rerum sola es tutela mearum, ad te non parvi venit honoris onus, quod numquam vox est de te mea muta tuique indiciis debes esse superba viri. quae ne quis possit temeraria dicere, persta, et pariter serva meque piamque fidem. nam tua, dum stetimus, turpi sine crimine mansit,
Abbreviated transcription (Latin):
Plurib accusem fier nͥ posset ut adme:
Litteta ñ uemat. misia sio illa tn
Dii faciant ut sit cemeraria nr̃a q̃ rela.
Ae ꝙ putẽ falso ñ meminisse mei.
⁊ precor ẽẽ liquet. neq enĩ murabile rob̾
Credere me fas ẽ pectoris ẽẽ tui.
Cana priꝰ gelido aesint absinchia ponto.
⁊ careat dulci trinacris hora thuno:
In memore qͣm te quis qͣn ꝯuiricat amici
N ita sunt fati stamina nigra mei.
Erimina. qd ñ ẽ ne uideare caue.
Utq solebamus consumere longa loq̃nt
Tempora sermoni defitiente die.
Sicferat ac referat tacitas nc̃ litt̾a uoces.
⁊ ꝑagant lingue carta manꝰq uices.
& fore ne nmiũ uidear diffidere. sitq
Uersib hoc paucis ammonuisse satis:
Accipe quo semꝑ finitur epła uerbo.
oq meis distent ut tua fata uale.
R u tñ ingenio clara ferere meo.
Rec potes in mestos om̃is abire rogos.
Cũq uni casu possis mis̾anda uideri:

Expanded text:
pluribus accusem, fieri nisi possit, ut ad me pluribus accusem, fieri nisi possit, ut ad me littera non veniat, missa sit illa tamen, di faciant, ut sit temeraria nostra querella, teque putem falso non meminisse mei. quod precor, esse liquet: neque enim mutabile robur credere me fas est pectoris esse tui. cana prius gelido desint absinthia Ponto, et careat dulci Trinacris Hybla thymo, inmemorem quam te quisquam convincat amici. non ita sunt fati stamina nigra mei. crimina, quod non es, ne videare, cave. utque solebamus consumere longa loquendo tempora, sermoni deficiente die, sic ferat ac referat tacitas nunc littera voces, et peragant linguae charta manusque vices, quod fore ne nimium videar diffidere, sitque versibus hoc paucis admonuisse satis, accipe quo semper finitur epistula verbo atque meis distent ut tua fata!—vale. tu tamen ingenio clara ferere meo; nec potes in maestos omnis abire rogos; cumque viri casu possis miseranda videri,
Abbreviated transcription (Latin):
Om̃ia barbarici plena timore som.
Ip̃e mͥ iudeor iam̃ dedidicisse latine.
Nam didici getice sarmaticeq loqui.
Nec tñut uerũ fatear tͥ. nr̃a leuari.
A comporendo carmine musa p.
N ecn pars casu flammis crepta doloue:
Ad uos ingenii ꝑuenit ulla mez.
S ic utinã que n metuentẽ tale magistrũ:
P erdidit. in tiñes ars mea uersa foret.
Sanc tuus e geticomittit tͥ naio ialutẽ.
M ittere rẽ siquis qua caret ip̃e potest.
Eger enĩ trari contagia corpore mentis.
Libera tormento pars nͥi nequa uacet.
Perq dies multos latis truciatib uror.
U t quẽ ñ modico frigore lesit hyems.
S i tñ rp̃euiales aliq̃nos parte ualemꝰ
ꝯuippe mea ẽ huinis fulta caria tuis
Aii michi c̃ dedixis ingencia pignora. c̃q
Per num̾oi om̃s hoc tueare caput.
Quod tua me ram solatur epla percas.
Rẽq prã prestas. si mͥ uerba negas.
Hoc pͥcor emenda ꝙ si correxeris unũ:
Nullus in egregio corꝑore neuus erit.

Expanded text:
omniaque hostilis plena timore soni. omniaque hostilis plena timore soni. ipse mihi videor iam dedidicisse Latine: nam didici Getice Sarmaticeque loqui. nec tamen, ut verum fatear tibi, nostra teneri a componendo carmine Musa potnec nisi pars casu flammis erepta dolove ad vos ingenii pervenit ulla mei. sic utinam, quae nil metuentem tale magistrum perdidit, in cineres Ars mea versa foret! Hanc tuus e Getico mittit tibi Naso salutem, mittere si quisquam, quo caret ipse, potest, aeger enim traxi contagia corpore mentis, libera tormento pars mihi ne qua vacet, perque dies multos lateris cruciatibus uror; sic me non modico frigore laesit hiems, si tamen ipse vales, aliqua nos parte valemus: quippe mea est umeris fulta ruina tuis. Quid, mihi cum dederis ingentia pignora, cumque per numeros omnes hoc tueare caput, quod tua me raro solatur epistula, peccas, remque piam praestas, sed mihi verba negas? hoc, precor, emenda! quod si correxeris unum, nullus in egregio corpore naevus erit.
Abbreviated transcription (Latin):
Sepe tã nobis ut ñc qͦ sũpta tabella ẽ
I nq suos uolui cog̾e uerba pedes.
Carmmina nulla m s̃ scͥpta. aũ q̃lia c̾nis.
Digna sui dñi tempore. digna loco.
Denq ñ ꝑrias aĩo dat gła uires.
⁊ fecunda facit pectora laudis amor.
Nominis ⁊ fame quondã fulgoie thebar.
Dum tulie autennas aura secunda meas.
S iliceat nulli cognitus ẽẽ uelmi
Anqr cessert ꝑrimo bona cͣmina suades:
Scribere. successus ut seq̃r ip̃e meos.
P ace nouẽ nr̃a liceat dixisse sorores.
S os estis nr̃e maxima cã fuge.
Scq dedit iustas taun fabricator aeni:
Sic ego do penas artib ip̃e meis.
N il m debebat cũ uetsib ampliꝰ eẽ.
S⁊ fugerẽ m̾uto naufragꝰ om̃e fretũ.
At puto si demens studiũ fatale recẽptẽ:
Hic m prebebit carmimis arma locꝰ.
Non liber hic ullꝰ ñ qui m comodeo aureꝰ.
Serbaq significẽt quid mea norit adẽ.
Om̃ia barbarie loca s̃ uocisq ferme.

Expanded text:
siqua tamen nobis, ut nunc quoque, sumpta tabella est, siqua tamen nobis, ut nunc quoque, sumpta tabella est, inque suos volui cogere verba pedes, carmina nulla mihi sunt scripta, aut qualia cernis, digna sui domini tempore, digna loco. denique non parvas animo dat gloria vires, et fecunda facit pectora laudis amor. nominis et famae quondam fulgore trahebar, dum tulit antemnas aura secunda meas. si liceat, nulli cognitus esse velim, an quia cesserunt primo bene carmina, suades scribere, successus ut sequar ipse meos? pace, novem, vestra liceat dixisse, sorores: vos estis nostrae maxima causa fugae, utque dedit iustas tauri fabricator aeni, sic ego do poenas artibus ipse meis. nil mihi debebat cum versibus amplius esse, cum fugerem merito naufragus omne fretum, at, puto, si demens studium fatale retemptem, hic mihi praebebit carminis arma locus. non liber hic ullus, non qui mihi commodet aurem, verbaque significent quid mea, norit, adest. omnia barbariae loca sunt vocisque ferinae,
Abbreviated transcription (Latin):
Solus in extremos uuissus abire geras:
Des lici inualido pecoꝰ mͥ robore fultũ.
Eama refert ant̾ti qͣle suisse reo:
Fracta cadet tante sap̃ia mole rume.
Plus ualet humanis uirib ira dei.
Ille senex des sapiens ab apolline. nullũ:
Scribere in hoc casu sustinusset opꝰ
U t ueniant pairie. uemãt obliuia ur̃i.
Omnis ⁊ amissi sensus abẽẽ queat:
At timor offõ fungi uerat ip̃e quieco.
Cniccꝰ ab innum̃o me tenet hoste locꝰ.
A dae ꝙ ingeniũ longa rubigme lesũ:
⁊ orꝑpet. ⁊ ẽ multo qͣm fuit asi minꝰ¬
Ail nͥ cũ spinis gram̃ habebit ager.
⁊ empore qui longo stet̾it male currit⁊ int̾:
Carcerib missos ultimus ibit equus.
Certit in tenera cariẽ. rimũq dehicit.
S i qͣ diu solitis cimba uacabit aquis.
Me qͦ: despera fueri cum paruꝰ ut ante:
Illi qui fuerã posse redire parẽ.
Studit ingeniũ patientia longa maloꝵ
⁊ pars anti qui nulla uigoris adest

Expanded text:
solus in extremos iussus abire Getas? solus in extremos iussus abire Getas? des licet in valido pectus mihi robore fultum, fama refert Anyti quale fuisse reo, fracta cadet tantae sapientia mole ruinae: plus valet humanis viribus ira dei. ille senex, dictus sapiens ab Apolline, nullum scribere in hoc casu sustinuisset opus. ut veniant patriae, veniant oblivia vestri, omnis ut amissi sensus abesse queat, at timor officio fungi vetat ipse quietum: cinctus ab innumero me tenet hoste locus, adde quod ingenium longa rubigine laesum torpet et est multo, quam fuit ante, minil nisi cum spinis gramen habebit ager. tempore qui longo steterit, male curret et inter carceribus missos ultimus ibit equus, vertitur in teneram cariem rimisque dehiscit, siqua diu solitis cumba vacavit aquis, me quoque despera, fuerim cum parvus et ante, illi, qui fueram, posse redire parem. contudit ingenium patientia longa malorum, et pars antiqui nulla vigoris adest.
Abbreviated transcription (Latin):
S ⁊ qr peccato fatinꝰ ñ affuit ullũ:
N il ñ me patriis iussit abẽe focis.
Ncq aliis quoꝵ num̾um depreud̾e ñ est:
Cesareũ numen sic mͥ mite fuit
I p̃e relegati ñ exuł ntitur in me:
Nomine. tuta suo iudice cã mea ẽ.
Iure gͥ laudes cesar ꝓ parte urrili:
Carmina nr̃a tuas qͣualiac̃q cant.
Iure deos ut adhuc celi t limina claudãt:
⁊ eq uelint sine se compeor ẽẽ dͥeum.
Optat idẽ populꝰ s ut in mare flumĩa uastũ:
S ic solec exigue currere rruius aque
Attu fortunã cuius uocor exul ab ore:
R omme mendaci parce grauare meã.
cribis ut oblectẽ studio lacmabile tempꝰ.
Nec ꝑeant turpi pectora nr̃a situ¬
U ifficile ẽ qd̾ amicemones. qr c̃mina letũ:
S opus. ⁊ pacẽ mentis hre uolunt
Nr̃a ꝑ aduersas agitur fortuna ꝓcellas.
Sorte nec ulla pͥ tristior ẽẽ mea.
⁊ niobe festos ducat ut orba choros.
Iuctib an studio uideor debere teñi

Expanded text:
sed quia peccato facinus non affuit illi, sed quia peccato facinus non affuit illi, nil nisi me patriis iussit abesse focis, utque aliis, quorum numerum comprendere non est, Caesareum numen sic mihi mite fuit. ipse relegati, non exulis utitur in me nomine . tuta suo iudice causa mea est. iure igitur laudes. Caesar, pro parte virili carmina nostra tuas qualiacumque canunt: iure deos, ut adhuc caeli tibi limina claudant, teque velint sine se, comprecor, esse deum. optat idem populus; sed, ut in mare flumina vastum, sic solet exiguae currere rivus aquae, at tu fortunam, cuius vocor exul ab ore, nomine mendaci parce gravare meam! Scribis, ut oblectem studio lacrimabile tempus, ne pereant turpi pectora nostra situ. difficile est quod, amice, mones, quia carmina laetum sunt opus, et pacem mentis habere volunt. nostra per adversas agitur fortuna procellas, sorte nec ulla mea tristior esse potest.  Niobe festos ducat ut orba choros. luctibus an studio videor debere teneri,
Abbreviated transcription (Latin):
O durã lachesin q̃ tã gͣue si dns hñti:
Fila dedit uite ñ breiiora mee.
& patrie uultu ur̃oq caremꝰ amici:
Atq hic in scichicis gentib cẽ q̃ror.
Ytraq pena guis inui tñ urbe carere.
ñ merui tali forsitan ẽẽ loco.
Quid loquor ha demẽs. ip̃am qͦ: ꝑd̾e intã:
Cesans offenso numĩe dignꝰ er̃an.
uoã te nescio quis ꝑ rrgia dixerit ẽẽ:
⁊xuł irrorẽ littera questa tua ẽ.
Indolui ñ ꝗd̾tã mea ꝙ fortuna male aud̾
Qui iã consuem fortiter ẽẽ miser:
Qmͣ qd̾ cui mirume uelle sũ cã pridoris.
Teq reornĩis erubuisse mał.
Perfer ⁊ obdura. multũ gniora tulisti
Enpuit cũ me principis ira tibi.
F allitur ille tñ quo nidice noĩor exul.
Mollior ẽ culpã peria secura meã.
Marima pena mẽ ip̃m offendisse. priꝰq
Uenisset mallẽ funeris hora mͥ.
Rec uitã n õpes nec ius tͥn ciuis ademit.
Qui m̾ui uitio ꝑdere cũcta meo.

Expanded text:
o duram Lachesin, quae tam grave sidus habenti o duram Lachesin, quae tam grave sidus habenti fila dedit vitae non breviora meae! quod patriae vultu vestroque caremus, amici, atque hic in Scythicis gentibus esse queror : utraque poena gravis, merui tamen urbe carere, non merui tali forsitan esse loco. quid loquor, a! demens? ipsam quoque perdere vitam, Caesaris offenso numine, dignus eram. Quod te nescioquis per iurgia dixerit esse exulis uxorem, littera questa tua est. indolui, non tam mea quod fortuna male audit, qui iam consuevi fortiter esse miser, quam quod cui minime vellem, sum causa pudoris, teque reor nostris erubuisse malis. perfer et obdura; multo graviora tulisti, eripuit cum me principis ira tibi. fallitur iste tamen, quo iudice nominor exul: mollior est culpam poena secuta meam. maxima poena mihi est ipsum offendisse, priusque venisset mallem funeris hora mihinec vitam nec opes nec ius mihi civis ademit, qui merui vitio perdere cuncta meo.
Abbreviated transcription (Latin):
Cũ minime credas ut auis densissim᷑ hosti.
A duolat ⁊ predã uix bñ uisus agit.
Sepe nit muros clausis uenientia portis:
Hac arat. nifelit hac tenet anna manu.
Sub galea pastor nictis pice cantat aueni
⁊q lupo pauide bella uerentur oues
Six ope castelli defendimꝰ. ⁊ tũ intus:
Mnta facit grecis barbara turba metũ¬
⁊ iuꝑpe simil nob̾ habicat discͥmĩe nlło:
Barbarꝰ. ⁊ tecti plꝰ qͦ parce tenet
Quosut ñ timeas possis odisse. uidendo:
P ellibr ⁊ longa corpora tecra coma.
Hos qͦ qui geniti graia credunt᷑ ab urbe.
ꝑ patrio cului ꝑsica bracca tegit.
Erercent illi socie ꝯmertia lingue.
Per gestumres ẽ significanda michi.
Barbarꝰ hic ego sum quiñ intłłigor ulli.
Indent stolidi uerba latina gece.
Meq palã de me tuto male sepe loqunt᷑.
Forsican obiciunt exiliũq m
Adde qd̾ ininstũ rigido ius dicit᷑ ense.
Dantur ⁊ ĩ medio uulnera sepe foro.

Expanded text:
cum minime credas, ut aves, densissimus hostis cum minime credas, ut aves, densissimus hostis advolat, et praedam vix bene visus agit. saepe intra muros clausis venientia portis hac arat infelix, hac tenet arma manu. sub galea pastor iunctis pice cantat avenis, proque lupo pavidae bella verentur oves. vix ope castelli defendimur; et tamen intus mixta facit Graecis barbara turba metum, quippe simul nobis habitat discrimine nullo barbarus et tecti plus quoque parte tenet, quos ut non timeas, possis odisse videndo pellibus et longa pectora tecta coma. hos quoque, qui geniti Graia creduntur ab urbe, pro patrio cultu Persica braca tegit. exercent illi sociae commercia linguae: per gestum res est significanda mihi. barbarus hic ego sum, qui non intellegor ulli, et rident stolidi verba Latina Getae; meque palam de me tuto mala saepe loquuntur, forsitan obiciunt exiliumque madde quod iniustum rigido ius dicitur ense, dantur et in medio vulnera saepe foro.
Abbreviated transcription (Latin):
Ne m̃ offiuo memoris ledatis amitr:.
Parebo uissis parce timere tius.
A e ñ parerẽ nͥ non meminisse putares.
Hoc qd si ꝑ hibet uortua. gratus ero.
Dũq qd̾ oͣ breue sit lum̃ uitale uidebo:
eriuec officio sprritꝰ ip̃e tuo.
t sumꝰ in ponto cer frigore ꝯsticit hister.
Ft̾a ẽ cuxim dura ter unda maris.
At mͥiam uideor patria ꝑcul eẽ totams.
Dardana quot gio t̾ra sub hoste frait.
Stare puces a deo ꝓcedt tẽpora tarde.
⁊ꝑagit lentis passib annus iter.
Nẽc m solsticiũ quicqͣm de noctib a ułt.
Efficit anguastos nec m bruma dies.
Scilier in nob̾ rerũ natura nouata ẽt
Cũq meis curis omnia longa facit
Ñ ꝑagunt solitos omimia tꝑta motꝰ.
Sũntq magiꝰ uite tẽpora dura mee.¬
Quẽ tenet euxini mendax cognoĩe pontꝰ.
⁊ scichici uere terra sinistra freti
Qui nis de raptoiuuere turpe putant.
Nil extͣ tutũẽ. tumulꝰ defenditur ip̃e.
Menib criguis ingenioq loci

Expanded text:
ne tamen officio memoris laedaris amici, ne tamen officio memoris laedaris amici, parebo iussis—parce timere—tuis. at non parerem, nisi me meminisse putares. hoc quod non prohibet vox tua, gratus ero. dumque quod o breve sit!—lumen vitale videbo, serviet officio spiritus iste tuo. Ut sumus in Ponto, ter frigore constitit Hister, facta est Euxini dura ter unda maris. at mihi iam videor patria procul esse tot annis, Dardana quot Graio Troia sub hoste fuit. stare putes, adeo procedunt tempora tarde, et peragit lentis passibus annus iter. nec mihi solstitium quicquam de noctibus aufert, efficit angustos nec mihi bruma dies, scilicet in nobis rerum natura novata est, cumque meis curis omnia longa facit. an peragunt solitos communia tempora motus, suntque magis vitae tempora dura mequem tenet Euxini mendax cognomine litus, et Scythici vere terra sinistra freti, quae sibi non rapto vivere turpe putant. nil extra tutum est: tumulus defenditur ipse moenibus exiguis ingenioque loci.
Abbreviated transcription (Latin):
N eo e cessasset doctꝰ bñdicere lector.
Hic tͥ seruato uate maneret honor.
Gr̃a post magnos ẽ tͥ habenda deos.
Iue dedit uita iui quã dedit ille tuetis.
⁊facis accepto ininere posse frui.
Cũq ꝑborreret casꝰ pars matima nr̃os.
Pars ẽciã credi ꝑtimuisse uelit:
Naufragrũq meũ tumulo spectaret ab alto:
Nec dederit nanti ꝑ freca summa manũ:
Seminecẽ stigia reuocasti solus ab ũda.
Hoc qͦ qd̾ memores possumꝰ ẽẽ: tur̃ ẽ.
Uii t se mribuant c̃ cesare semꝑ amicos.
Npotuit notũ plemꝰ ẽẽ meũ.
Hec meꝰ argntis si tu paterere libelł:
Poneret ĩ multa luce uidenda labor.
Nominet. ĩurum uix mea muria tenet.
Utq canẽ paurte nactũ uestigia cerue:
La trantẽ frustra copula dura tenet:
Ntq fores ñi dñ reserãti carceris. acer:
Nt pede. nĩ pressa fronte lacessit equs:
Sic mea lege data nĩcta att ĩclusa talia:
Per titulũ neciti nonunisire cupit.

Expanded text:
nec tibi cessaret doctus bene dicere lector: nec tibi cessaret doctus bene dicere lector: hic te servato vate maneret honor.  auras; gratia post magnos est tibi habenda deos. ille dedit vitam; tu, quam dedit ille, tueris, et facis accepto munere posse frui. cumque perhorruerit casus pars maxima nostros, pars etiam credi pertimuisse velit, naufragiumque meum tumulo spectant ab alto, nec dederit nanti per freta saeva manum, seminecem Stygia revocasti solus ab unda. hoc quoque, quod memores possumus esse, tuum est. di tibi se tribuant cum Caesare semper amicos : non potuit votum plenius esse meum. haec meus argutis, si tu paterere, libellis poneret in multa luce videnda labor; nominet invitum, vix mea Musa tenet, utque canem pavidae nactum vestigia cervae latrantem frustra copula dura tenet, utque fores nondum reserati carceris acer nunc pede, nunc ipsa fronte lacessit equus, sic mea lege data vincta atque inclusa Thalia per titulum vetiti nominis ire cupit.