comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
U itis. ⁊ incluso plena sit iuua mero
Assit ⁊ actonito ñ taceare sono.
Ossa bipenniteri sie sic male pssa ligͥgi.
I mꝑra nec pena pentheos ubra caret.
S it micet eternũ uicinaq ndera uĩcat:
Siugis in celo clara corona tue.
Huc addes. ⁊ casus releues pulcħrime nr̃os.
U nũ ddenum̾o inemnemor esto tuo.
S ane ddiis uit se cõmertia. flect̾e tẽpta:
Cesareũ nuisi numine bache tuo.
Nos qͦ consortes studii pia turba poete
ħea ilem sumpto quisq rogate mero.
Atos aliquis ur̃m nasonis noĩe lecto:
Opponat lacrimis pocula mixta sins.
Ammonitꝰ ꝙ mei c̃ ciresper̾it omnes:
Dicat. ubr ẽ mni pari m naso chori.
Iaq: ita si urm isnm candore fauorẽ.
Nuslaq uditio lixrera lesa meo.
Si uetum aigne uen̾ or conscͥpta uiro
P roxima ñ iłł ẽẽ nimora reor.
Sie gͥ deremo faciatis apolline carm̃:
Quol lieet int uos nomen habere mesi.
nore ab eigcino nasonis epła ueni.

Expanded text:
m vitis et incluso plena sit uva inero, m vitis et incluso plena sit uva inero, adsit, et attonito non taceare sono, ossa bipenniferi sic sint male pressa Lycurgi, impia nec poena Pentheos umbra vacet, sic micet aeternum vicinaque sidera vincat coniugis in caelo clara corona tuae . huc ades et casus releves, pulcherrime, nostros, unum de numero me memor esse tuo. sunt dis inter se commercia, flectere tempta Caesareum numen numine, Bacche, tuo. vos quoque, consortes studii, pia turba, poetae, haec eadem sumpto quisque rogate mero. atque atque vestrum, Nasonis nomine dicto, opponat lacrimis pocula mixta suis, admonitusque mei, cum circumspexerit omnes, dicat ubi est nostri pars modo Naso chori? idque ita, si vestrum merui candore favorem, nullaque iudicio littera laesa meo est, si, veterum digne veneror cum scripta virorum, proxima non illis esse minora reor. sic igitur dextro faciatis Apolline carmen: quod licet, inter vos nomen habete meum. Litore ab Euxino Nasonis epistula veni,
Abbreviated transcription (Latin):
Multa ꝓriꝰ pelago multaq passus humo.
Siue mͥ casꝰ siue hoc dedit ira deoꝵ:
Nubila nascenti seu mͥ parra fuit
T u tñ esacris hedere cultorib unũ:
Numine ddebueras sustimusse tuo.
An dne fati quicqͥd cecinere sorores:
Om̃e sub arbitrio desinit ẽẽ dciꝰ
Ip̃e qͦ ethereas m̃itis inuectꝰ es arres.
Quo ñ exiguo fc̃a labore ma ẽ.
Nec patria ẽ habitura tͥ. si adusq niuosũ:
Strimona ueiusti. marticolãq getã.
Peisidaq ⁊ lato sꝑatiantẽ fumiie gangẽ.
⁊ quascumq bibit decolor indꝰ aquas.
Sciliez hanc legẽ nentes faralia parce:
Stamina. bis genito bis cecinere tib.
Ferrea sors inte difficił q p̾mit.
Illo nͥ cecidi lerus. quẽ magna locrcu:
Iupit a thebis expulit igne suo.
Sr tñ audisti ꝑcussũ fulmine uatẽ
Ammonitu mris condoluisse pores.
⁊ potes aspiciens cuc tua sacͣ poeras:
N escio quis nr̃i dicere culcor abẽ.
F er bone liber opẽ. sic alt̾a deguet ulmi¬

Expanded text:
multa prius pelago multaque passus humo. multa prius pelago multaque passus humo. sive mihi casus sive hoc dedit ira deorum, nubila nascenti seu mihi Parca fuit, tu tamen e sacris hederae cultoribus unum numine debueras sustinuisse tuo. an dominae fati quicquid cecinere sorores, omne sub arbitrio desinit esse dei? ipse quoque aetherias meritis invectus es arces, quo non exiguo facta labore via est. nec patria est habitata tibi, sed adusque nivosum Strymona venisti Marticolamque Geten, Persidaque et lato spatiantem flumine Gangen, et quascumque bibit decolor Indus aquas. scilicet hanc legem nentes fatalia Parcae stamina bis genito bis cecinere tibi. ferrea sors vitae difficilisque premit. illo nec levius cecidi, quem magna locutum reppulit a Thebis Iuppiter igne suo. ut tamen audisti percussum fulmine vatem, admonitu matris condoluisse potes, et potes aspiciens circum tua sacra poëtas, nescioquis nostri dicere cultor abest. fer, bone Liber, opem: sic altera degravet ulmu
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ quoris. hec̃ gelido t̾ra sub areiacet.
Nec me tã eruiciat nĩqͣm sine frigore celũ.
Glebaq cauenti semꝑ adusta gelu:
Nescia q̃ ẽ uocis qͣm gatrula lingua latine.
Grecaq qđ̾ getico nĩcta loquela sono ẽ.
C m ꝙ fritimo cinct̾ p̃mor undiq marte.
Ereq brenis tutũ murs ab hoste facit.
Par tñ int̾dũ ẽ. patis fiducia nũqͣm.
S ic hicnẽ patitr. nẽ tunet arma locus.
Hinc ego dũ mittar ł me pangea caribais:
Deuoret. atq suis adstiga mittat aquis.
Uel rapide flãmis urar pacient in echne.
Nel freta leucadͥa mittar in alta dei.
⁊ precor ut possim tucius ẽẽ mtser
la dies ħ est. qua te celebrare poete:
Simͦ ñ fallunt tẽpora bache solent.
Restaq odoratis innectũt tẽpora sertis.
⁊ cditunt laues ad tua uina tuas.
Q uiq priꝰ mollẽ nacuãq errorib egi:
I n studiis uicã pyeridũq choro:
Nc̃ ꝓtul a patria geticis critũsonor armis

Expanded text:
aequoris—haec gelido terra sub axe iacet— aequoris—haec gelido terra sub axe iacet— nec me tam cruciat numquam sine frigore caelum, glaebaque canenti semper obusta gelu, nesciaque est vocis quod barbara lingua Latinae, Graecaque quod Getico victa loquella sono est, quam quod finitimo cinctus premor undique Marte, vixque brevis tutum murus ab hoste facit. pax tamen interdum est, pacis fiducia numquam: sic hic nunc patitur, nunc timet arma locus. hinc ego dum muter, vel me Zanclaea Charybdis devoret atque suis ad Styga mittat aquis, vel rapidae flammis urar patienter in Aetnae, vel freta Leucadii mittar in alta dei. sed precor ut possim tutius esse miser. Illa dies haec est, qua te celebrare poetae, si modo non fallunt tempora, Bacche, solent, festaque odoratis innectunt tempora sertis, et dicunt laudes ad tua vina tuas. quique prius mollem vacuamque laboribus egi in studiis vitam Pieridumque choro, nunc procul a patria Getieis circumsonor armis
Abbreviated transcription (Latin):
Memiserã qͥd agã si proxime q̃q reliqũt.
Subtrahis ⁊ fracto tũ qͣ colla ago.
Auoferat. uñ pecã lassis solacia rebi
Anchora iã nr̃am ñ tenec ulla ratẽ.
Uiderit ip̃e. sacrã qͣmuis inuisꝰ ad arã:
Confugiam nullas sũmonet ara manꝰ.
lloquor en absens absentia nutia supłr.
Si fas ẽ homini t̾ione posse loqu.
Arbit imꝑii. quo certũ ẽ sospite cunctos:
Ausonie curã gentis hr̃e deos.
O decꝰ. o patrie ꝑte florentis imago.
Ouir iup̃o quẽ regis orbeminor
Deme. satis pene que suꝑabie erie
Ira quidẽ mod̾ata tua ẽ. uitãq dedisti.
Nec mͥ ins cuns nec mͥnomen abẽ.
Nec mea ꝯeessa ẽ aliis fortuna. nec exul:
E dicu uerbis nominor ip̃e tui.
Om̃iaq hec tunui. qm̃ merunsse uidebar.
S⁊ tua peccato lenior ira med ẽ
Arua relegatũ inssisti uisere ponti.
⁊ scrticũ ꝓfuga semndere puppe frecũ
Iussns ad eurxini deformia litora ueni

Expanded text:
me miserum! quid agam, si proxima quaeque relinquunt? me miserum! quid agam, si proxima quaeque relinquunt? subtrahis effracto tu quoque colla iugo? quo ferar? unde petam lassis solacia rebus? ancora iam nostram non tenet ulla ratem, videris ! ipse sacram, quamvis invisus, ad aram confugiam; nullas summovet ara manus. Adloquor en absens absentia numina supplex, si fas est homini cum Iove posse loqui, arbiter imperii, quo certum est sospite cunctos Ausoniae curam gentis habere deos, O decus, o patriae per te florentis imago, o vir non ipso, quem regis, orbe minor—deme! satis poenae, quod superabit, erit. ira quidem moderata tua est, vitamque dedisti, nec mihi ius civis nec mihi nomen abest, nec mea concessa est aliis fortuna, nec exul edicti verbis nominor ipse tui. omniaque haec timui, quia me meruisse videbam ; sed tua peccato lenior ira meo est. arva relegatum iussisti visere Ponti, et Scythicum profuga scindere puppe fretum, iussus ad Euxini deformia litora veni
Abbreviated transcription (Latin):
⁊mea si facinꝰ nullũ cominisimꝰ opto:
Nulnera qui fecit fc̃a leuare uelit:
Otentꝰq mei iam tandẽ parte doloris:
Eriguum plene de mare demataque.
Detrahat ut multũ mult restabit ac̾uo.
Parsq mee pene tociꝰ instar erit.
Litora quot ꝯchas. qͦt amena rosaria floreᷤ.
Auot nesoporiferũ gna papaũ he.
Silua feras quot alie. qͦr piscibr ũdanatat᷑
Quot tenerũ penins aera pulsat auis:
Tot p̾mor aducrsis. q̃ si comp̃ndere coner:
Ycarie nũm dicere coner aque.
Ntq iue casꝰ ut amara ꝑicula ponti:
U t taceã strictas in mea fata manus:
Barbara me tellꝰ orb̃q nouissima magni
Sustiaet ⁊ seuo ungor ab hoste latꝰ.
Hĩc ego iͣnsueheter neq enĩ mea culpa cͥenta:
Ess que debet si tͥ cura mez.
Ille deꝰ bene quo romana potñcia nixa ẽ :
Sepe suo uiccor lenis in hoste fuit.
Qͥ d dubitas ⁊ tuta times. accede roga qi.
Cesare nil inges mitiꝰ orbis hc̃.

Expanded text:
et mea, si facinus nullum commisimus, opto, et mea, si facinus nullum commisimus, opto, vulnera qui fecit, facta levare velit, contentusque mei iam tandem parte doloris exiguum pleno de mare demat aquae, detrahat ut multum, multum restabit acerbi, parsque meae poenae totius instar erit. litora quot conchas, quot amoena rosaria flores, quotve soporiferum grana papaver habet, silva feras quot alit, quot piscibus unda natatur, quot tenerum pennis aera pulsat avis, tot premor adversis: quae si comprendere coner, Icariae numerum dicere coner aquae, utque viae casus, ut amara pericula ponti, ut taceam strictas in mea fata manus, barbara me tellus orbisque novissima magni sustinet et saevo cinctus ab hoste locus, hinc ego traicerer —neque enim mea culpa cruenta est— esset, quae debet, si tibi cura mei. ille deus, bene quo Romana potentia nixa est, saepe suo victor lenis in hoste fuit. quid dubitas et tuta times? accede rogaque: Caesare nil ingens mitius orbis habet,
Abbreviated transcription (Latin):
Deniq nulla mͥ captatur gła. queq:
Ingenio stimulos subdere fama solet.
Nolumꝰ assid̾uis animũ tabescere curis.
Que tñirtepunt quoq uetantur eunt
Ctr scriba docu. cur mictã querits istos.
obrscũ cupio quolib ẽẽ modo.
cquid ubi eponto nouauen epła palles.
Ttͥ sollicita soluitur ip̃a manuꝰ
Pone metũ ualeo. corpꝰq ꝙ añ laboꝵ:¬
Imꝑaciems nobis inuali dũq fuie:
Sufticie. atq ip̃o uexatũ induruit nsu.
An mag̾ infirmo nͥ uacat ẽẽ mͥ.
Mens tñ egra iacet. nec tꝑre robora sũpsit.
Affectͦq animi qui manec añ fuit.
Queq: mora spatioq suo coitura putaui:
Sulnera. ñ alit̾ qͣm mͦ fc̃a dolent.
Scilier exigins ꝑ dest annosa uecustas.
Grandib accedunt tẽpore dampna mał.
Pene decẽ totis aluit peanti annis:
Pestiferũ iumido uulnꝰ ab angue datũ.
Ielephꝰ et̾na consũptꝰ morte perisset:
Siñ que nocuit ãextra tulisset opẽ.

Expanded text:
denique nulla mihi captatur gloria, quaeque denique nulla mihi captatur gloria, quaeque ingeniis stimulos subdere fama solet. nolumus assiduis animum tabescere curis, quae tamen inrumpunt quoque vetantur eunt. cur scribam, docui, cur mittam, quaeritis, isto ? vobiscum cupio quolibet esse modo. Ecquid ubi e Ponto nova venit epistula, palles, et tibi sollicita solvitur illa manu? pone metum, valeo; corpusque, quod ante labolidumque fuit, sufficit, atque ipso vexatum induruit usu. an magis infirmo non vacat esse mihi? mens tamen aegra iacet, nec tempore robora sumpsit, affectusque animi, qui fuit ante, manet. quaeque mora spatioque suo coitura putavi vulnera non aliter quam modo facta dolent. scilicet exiguis prodest annosa vetustas; grandibus accedunt tempore damna malis, paene decem totis aluit Poeantius annis pestiferum tumido vulnus ab angue datum. Telephus aeterna consumptus tabe perisset, si non, quae nocuit, dextra tulisset opem.
Abbreviated transcription (Latin):
Exigis ut nulli gemitꝰ torm̃ta seqͣntur.
Acceptoq graui uulnere flere uetas:
I p̃e ꝑilles phalaris ꝑmisit in ere:
Eciere mugitus. ⁊ bois ore queri.
⁊ u fletus inhibes durior hoste meosꝰ
Tũ faceret nioben orbã laconia proles:
ñ tñ ⁊ siccas iussit bre genas.
Est aliquid fatale malu ꝑ u̾ba leuare.
Hoc querulã prognen alcynoenq fatit.
Hoc erat in gelido qr̃ peantiꝰ antro:
Uoce fatigaret lẽpnia sara sua
S tͣngulat incluius dolor aut erestuat intꝰ.
Cogitur ⁊ iures multiplicare suas
Da uenia pous. uł totos tolle libellor
ħ m qd̾ ꝑ rodest si tibi lector obest
S ⁊ neq obẽe pͥ ulli nec scripta fuert:
Nt̃a. nisi auetori ꝑniciosa suo.¬
At mala s fareor. quis te mala sum̃e cog̾.
Aut quis deceptũ poñe sũpta uecat:
Ip̃e nec emendo siqͣ hic delicta legant᷑:
Ñsunt illa suo barbariora loco
Nec me roma suis deber conferre poetis.
Int̾ sauromatas ingeniosus eram.

Expanded text:
exigis ut nulli gemitus tormenta sequantur, exigis ut nulli gemitus tormenta sequantur, acceptaque gravi vulnere flere vetas? ipse Perilleo Phalaris permisit in aere edere mugitus et bovis ore queri. », tu fletus inhibes, durior hoste, meos? cum faceret Nioben orbam Latonia proles, non tamen et siccas iussit habere genas. est aliquid, fatale malum per verba levare . hoc quendam Procnen Halcyonenque facit. hoc erat, in gelido quare Poeantius antro voce fatigaret Lemnia saxa sua. strangulat inclusus dolor atque exaestuat intus, cogitur et vires multiplicare suas. da veniam potius, vel totos tolle libellos, si mihi quod prodest hoc tibi, lector, obest, sed neque obesse potest, ulli nec scripta fuerunt nostra nisi auctori perniciosa suoat mala sunt. lateor. quis te mala sumere cogit? aut quis deceptum ponere sumpta vetat? ipse nec emendo, sed ut hic deducta legantur; non sunt illa suo barbariora loco. nec me Roma suis debet conferre poetis : inter Sauromatas ingeniosus eram.
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ quota fortune pars ẽ inc̃mine nr̃e.
F elre qui patit que num̾are potest.
Quot frucices silue. qͦr flarias tibris harenaͤ
Mollia quot marts gͣmina campꝰ ht̃:¬
I ot mala ꝑtrlimꝰ quor mediema qͥesq:
Nulla nͥ in studio piendũq mora ẽ.
Ainis tͥ naso modus lacͥmosi cͣminis inqͥs.
I dem fortune qui modus hui erit.
⁊ q̃rar illa mͥ pleno de fonte ministrat.
Nec meas̃ fati uerba si istame.
Atmͥsi carã patriã cũ onige reddes:
S int uiltus hilares. simq ꝙ an fui
Lemorĩmoti si sit nͥ cesaris ira:
Carmina leticie iã tibi plena d̾abo.
Nec tñ ut lunt rursꝰ mea littera ludet.
S it semel illa ioco liruriata meo.
& probet tp̃e canã. pene mͦ ꝑte leuata.
Sarbatiã tigidos effugiãq getas.
I nt̾ea nr̃i qͥd agant nͥ triste libell.
T ibia fun̾ib conuen ista meis.
At poteras inquis meli mala fre silendo.
⁊ casus tacitos dissimulare tuos

Expanded text:
et quota fortunae pars est in carmine nostrae? et quota fortunae pars est in carmine nostrae? felix, qui patitur quae numerare potest! quot frutices silvae, quot flavas Thybris harenas, mollia quot Martis gramina campus habet, tot mala pertulimus, quorum medicina quiesque nulla nisi in studio est Pieridumque mora. quis tibi, Naso, modus lacrimosi carminis? inquis idem, fortunae qui modus huius erit. quod querar, illa mihi pleno de fonte ministrat, nec mea sunt, fati verba sed ista mei. at mihi si cara patriam cum coniuge reddas, sint vultus hilares, simque quod ante fui. lenior invicti si sit mihi Caesaris ira, carmina laetitiae iam tibi plena dabo. nec tamen ut lusit, rursus mea littera ludet; sit semel illa ioco luxuriata meo. quod probet ipse, canam, poenae modo parte levata barbariam rigidos effugiamque Getas. interea nostri quid agant, nisi triste, libelli? tibia funeribus convenit ista meis. at poteras inquis ‘melius mala ferre silendo, et tacitus casus dissimulare tuos.’
Abbreviated transcription (Latin):
licore. p̾tuissis quatuor adde meis.
Hic qͦ tał erit qual fortuna poete.
I miemies toto carmine dulce nichil.
Flebił ut nr̃ statꝰ ẽ ita flebile carmen
Matie scripto conueniente sue.
Integ̾ ⁊ letus leta ⁊ iuuemilia lusi
Illa tñ nunc me ꝯpoiuisse piget.
Ut cecidi subiti ꝑago preconia casͤ
Sumq argum̃ti conditor ip̃e mez.
Utꝙ iacens riꝑa deflere caistrius ales:
D icere ore suam desiciente necẽ:
S ic ego sarmaticas longe ꝓrectꝰ in horas:
Efficio. tacitũ ne mͥ funui eat.
Delicias si qͥs lasciuaq eͣmma querit:
Premoneo numqͣm scriptaq ⁊sta legat.
Hei mͥ eur umqͣm musa locuta mea ẽ.
S⁊ dedimꝰ penas. seiticiq in finib histrr.
Ille pharetrati lusor amoris abe.
⁊ memores iussi nominis ẽe mei.
Si tũ ex uob̾ aliquis tã multa reqr uret.
Uñ dolenda canaꝰ multa uolendatul.
Ñ hoc ingenio ni ħ componunꝰ arte.
Materia ẽ ꝓprus ingeniosa mał.

Expanded text:
litore praemissis quattuor adde meis. litore praemissis quattuor adde meis. hic quoque talis erit, qualis fortuna poetae: invenies toto carmine dulce nihil. flebilis ut noster status est, ita flebile carmen, materiae scripto conveniente suae. integer et laetus laeta et iuvenalia lusi: illa tamen nunc me composuisse piget, ut cecidi, subiti perago praeconia casus, sumque argumenti conditor ipse mei. utque iacens ripa deflere Caystrius ales dicitur ore suam deficiente necem, sic ego, Sarmaticas longe proiectus in oras, efficio tacitum ne mihi funus eat. delicias siquis lascivaque carmina quaerit, praemoneo, non est scripta quod ista legat, ei mihi, cur umquam Musa iocata mea est? sed dedimus poenas, Scythicique in finibus Histri ille pharetrati lusor Amoris abesta flexi, et memores iussi nominis esse mei. si tamen e vobis aliquis tam multa requiret, unde dolenda Canam, multa dolenda tuli. non haec ingenio, non haec componimus arte: materia est propriis ingeniosa malis,
Abbreviated transcription (Latin):
Iuncta pharetͣtis sarmatis hora getis.
Hic ego funtimis q̃ninis cirtusonerarmis:
Iristia quo possũ carimne fc̃a leuo.
& q̃muis nemo ẽ cuiꝰ referant᷑ ad̃ aures.
S ic tñ absamo decipioq diem.
Ergo qd̾ ino durisq laborib obsto:
Nec me sollicite tedia lucis hñt:
⁊udux ⁊ comes es unos abaues ab histro.
In medioq mͥ clas elicone locũ
Tumͥ qd̾ rarum ẽ uiuo sublime dedisti:
Nomen. ab exequiis qd̃ cͥare fama solet.
Nec qui detrecrat presentia liuor iniqꝰ:
Ellum de nr̃o dente momordie opꝰ
N amtułint nr̃os tũ secła longa poetas:
Non fuit ingenio fama maligna meo.
C ũq ego pponã multos mͥ ñ minorilł:
D icor. ⁊ in toto plurimꝰ orbe legor.
S iquid bñt gͥ uatum p̾sagia ueri:
Protinꝰ ut moriar ñ ero rerrai tuus.
Snie fauore tuli siue hãc ego emine famã.
Qure tibi grates candide leccor ago.
iine qͦ de getico nr̃i studiose libellum:

Expanded text:
iuncta pharetratis Sarmatis ora Getis. iuncta pharetratis Sarmatis ora Getis. hic ego, finitimis quamvis circumsoner armis, tristia, quo possum, carmine fata levo. quod quamvis nemo est, cuius referatur ad aures, sic tamen absumo decipioque diem. ergo quod vivo duosque laboribus obsto, nec me sollicitae taedia lucis habenttu dux et comes es, tu nos abducis ab Histro, in medioque mihi das Helicone locum; tu mihi, quod rarum est, vivo sublime dedisti nomen, ab exequiis quod dare fama solet, nec, qui detractat praesentia, Livor iniquo ullum de nostris dente momordit opus. nam tulerint magnos cum saecula nostra poetas, non fuit ingenio fama maligna meo, cumque ego praeponam multos mihi, non minor illis dicor et in toto plurimus orbe legor. si quid habent igitur vatum praesagia veri, protinus ut moriar, non ero, terra, tuus. sive favore tuli, sive hanc ego carmine famam, iure tibi grates, candide lector, ago. Hunc quoque de Getico, nostri studiose, libellum
Abbreviated transcription (Latin):
Si tñ extinctis aliqͥd nͥ nomina restat:
⁊ gracił structos effugit umbͣ rogos:¬
Scite ꝑror cãm. nec uos m fallere fas ẽ
Errorẽ uisse ñ scelus ẽẽ fuge.
Manib ħ satis ẽ. aduos studiosa reutar:
Pectoia. que uite queritis acta met.
am mͥ canicies pulsis meliorib amus:
S enerat. antiqͣs iniscueratq comas.
Postq meos ortꝰ pisea uinctꝰ oliua:
Abstulerã decies premia uictor eques.
Cũ maris eusim positos ad leua thomitas:
Querere. me lesi principis ira iubet.
Cã mee cunctis nimui qͦ noca ruine:
Iuditio ñ ẽ notificanda in eo
Qind referã comitũq nefas. famłosq nocñteᷤ.
I ỹeq multa tuli ñ lemora fuga.
Indignata mał mens ẽ succumb̾e. seq:
Prestitit iuittã uirib usa suis.
Oblitꝰq mei ducteq ꝑ ocia uite:
⁊ solita cepi temporis arma manu.
Occultũ scelle conspicuũq polũ.
Tacta mͥ tandẽ longis errorib acto:

Expanded text:
si tamen extinctis aliquid nisi nomina restat, si tamen extinctis aliquid nisi nomina restat, et gracilis structas effugit umbra rogosscite, precor, causam nec vos mihi fallere fas est errorem iussae, non scelus, esse fugae. Manibus hoc satis est: ad vos, studiosa, revertor, pectora, quae vitae quaeritis acta meae. iam mihi canities pulsis melioribus annis venerat, antiquas miscueratque comas, postque meos ortus Pisaea vinctus oliva abstulerat deciens praemia victor eques, cum maris Euxini positos ad laeva Tomitas quaerere me laesi principis ira iubet. causa meae cunctis nimium quoque nota ruinae indicio non est testificanda meo. quid referam comitumque nefas famulosque nocentes? Ipsa multa tuli non leviora fuga. indignata malis mens est succumbere seque praestitit invictam viribus usa suis; oblitusque mei ductaeque per otia vitae insolita cepi temporis arma manu; occultum stellae conspicuumque polum. tacta mihi tandem longis erroribus acto
Abbreviated transcription (Latin):
Barba reserta mͥ bis ue semel ue fuit.¬
Mou̾at ingeniũ totã cantata ꝑ urbẽ:
Nomine ñ uero dc̃a cormna michi.
Multa qͥdẽ scripsi. s⁊ q̃ uitiosa putaui:
Iratus studio carminibq meis.
Molle cupidinen ⁊ inexpugnabile teł.¬
Cormͥ ꝙq leun cã moueret erat.
Cũ tñ hoc ẽem nimioq accend̾er igne:
Noĩe sub nr̃o fabula nr̃a nulla fuit.
Pene mͥ pũo nec digna nec utił uxor:
Est data. que tempꝰ ꝑ breue nupta fuit.
Ultima q̃ met̾ seros ꝑmasit in annos.
Susturt ꝯuix exulis ẽẽ uiri.
Filia me mea bis pͥma fecunda iuuenta:
S i ñ ex nno ꝯiuge fecit auũ.
⁊ iam ꝯplerat genitor sua fata. nouẽq:
Adliderat lustris alt̾a lustra nouẽ.
Nalit̃ fleui qͣm me fletui᷑ ad̾emꝑto:
Ille fuit. matris proxima busta tuli.
Felices ambo. tẽpestiueq sepulti
Ante diem pene quod ꝑiere mee.
M e quoq felicẽ qd̾ ñ iuentib illis:.
Sũ miser. ⁊ de me qd̾ doluere nichil.

Expanded text:
barba resecta mihi bisve semelbarba resecta mihi bisve semelat ingenium totam cantata per urbem nomine non vero dicta Corinna mihi. multa quidem scripsi, sed, quae vitiosa putavi, iratus studio carminibusque meis. molle Cupidineis nec inexpugnabile teodque levis causa moveret, erat. cum tamen hic essem minimoque accenderer igni, nomine sub nostro fabula nulla fuit. paene mihi puero nec digna nec utilis uxor est data, quae tempus per breve nupta fuit. ultima, quae mecum seros permansit in annos; sustinuit coniunx exulis esse viri. filia me mea bis prima fecunda iuventa, sed non ex uno coniuge, fecit avum. et iam complerat genitor sua fata novemque addiderat lustris altera lustra novem. non aliter flevi, quam me fleturus ademptum ille fuit. Matri proxima busta tuli. felices ambo tempestiveque sepulti, ante diem poenae quod periere meae! me quoque felicem, quod non viventibus illis sum miser, et de me quod doluere nihil!
Abbreviated transcription (Latin):
I amq decẽ uite fr̃ gemmau̾at annos.
Curia restabat. claui mensura coacta ẽ.
Maius erat nr̃is uirib illud opꝰ.
Nec patiens corpꝰ. nͨ mens erat apta labon
Solliciteq fugax ambrtionis erã.
⁊ pet̾e aome suadebãt tuta sorores:
Ocia. iuditio semꝑ amata ieo.
⁊ emporis illiꝰ colun fouiq poetas.
Quotq aderãt uates rebar adẽẽ deos.
S cpe suas uolucres legit mͥ gͣndior eno.
Q ueq nocẽs serpens. q̃ uiuat ħba macer.
Sepe suos solitꝰ recitare ꝓpertius ignes.
Iure sod aliti qui mͥ uinctꝰ erar
Ponticꝰ herco. batꝰ qͦ clarꝰ iambis:
Uulcia ꝯuictꝰ in embra fuere niei.
⁊ tenuit nr̃as num̃osus horatiꝰ aures.
Dum ferit ausomia cͣmina culca lira.
Uirgiliũ uidi tm̃. nͥ amara tibullo:
I empꝰ amicine fata dedere mee.
Successor fuit hic tͥ galle ꝓpertiꝰ illi.
Quartꝰ ab his sene rẽporis ip̃e fui.
itq ego maiores sic me coluere minores.
Notaq: si tarde fc̃a calia mea ẽ.
Carmina c̃ pͥmo popło inuenilia legr

Expanded text:
iamque decem vitae frater geminaverat annos, curia restabat . clavi mensura coacta est, maius erat nostris viribus illud onus. nec patiens corpus, nec mens fuit apta labori, sollicitaeque fugax ambitionis eram, et petere Aoniae suadebant tuta sorores otia, iudicio semper amata meo. temporis illius colui fovique poëtas, quotque aderant vates, rebar adesse deos. saepe suas volucres legit mihi grandior aevo, quaeque nocet serpens, quae iuvat herba. Macer. saepe suos solitus recitare Propertius ignes, iure sodalicii, quo mihi iunctus erat. Ponticus heroo, Bassus quoque clarus iambis dulcia convictus membra fuere mei. et tenuit nostras numerosus Horatius aures; dum ferit Ausonia carmina culta lyra. Vergilium vidi tantum : nec avara Tibullo tempus amicitiae fata dedere meae. successor fuit hic tibi, Galle, Propertius illi; quartus ab his sene temporis ipse fui. utque ego maiores, sic me coluere minores, notaque non tarde facta Thalia mea est. carmina cum primum populo iuvenalia legi,
Abbreviated transcription (Latin):
Siue tñ greca scierit si ueille latina:
Uote loqui. certe granor usus erit.
Fas qͦ ab ore freti lõgeq ppontidos undis:
Huc aliquẽ certo uela dedisse notho
Eiiꝰqs n ẽ memori rumorẽ uoce refre.
⁊fieri fame parsq gradusq potest.
I s p̾cor anditos posut nͣrare triũphos:
Cesaris. ⁊ lauo reddita uota ioui.
Ne qͦ bellatrix tandẽ g̾mania magni:
T rite caput pedib suppoiuisse ducis.
ħ mͥ qui referet q̃ ñ uidisse dolebo.
⁊ lle mee domui ꝓtinꝰ hospes erit.
Cim. iã ne domaꝰ scitico rasonis ĩ orbe.
Iãq suũ nͥ dat ꝓ lare t̾ra locum.¬

Expanded text:
sive tamen Graeca scierit, sive ille Latina sive tamen Graeca scierit, sive ille Latina voce loqui—certe gratior huius erit; fas quoque ab ore freti longaeque Propontidos undis huc aliquem certo vela dedisse Noto— quisquis is est, memori rumorem voce referre et fieri famae parsque gradusque potest. is, precor, auditos possit narrare triumphos Caesaris et Latio reddita vota Iovi, teque, rebellatrix, tandem, Germania, magni triste caput pedibus supposuisse ducis. haec mihi qui referet, quae non vidisse dolebo, ille meae domui protinus hospes erit. ei mihi, iamne domus Scythico Nasonis in orbe est? iamque suum mihi dat
Abbreviated transcription (Latin):
Ocia ñ istic. inctiq ex ordine luddi:
Edunt u̾bosi garrula u̾ba forz
Iusus eqͦ nẽ ẽ. leuib nc̃ ludit᷑ armis.
Nunc pila. nc̃ cełi uertitr orbe trocꝰ.
Nẽ ubi ꝑfusa ẽ oleo labente inuentꝰ:
Uefessos aitus uirgine tingit aqua¬
Scena uiget. studisq fauei distãtib amdec.
Cũq trib resonãt cerna theatͣ foris
O qͣt ⁊ quotiens ñ ẽ nunierare beatũ.
Ñ it̾dicta cui licet urbe frui.
At mͥientit᷑ nix uerno sole soluta.
Queq lacu ddio nc̃ fodiunt aque.
Nͨ mate t̾scit glatie. nec ut añ ꝑ histrsi:
Stridula sarmaticꝰ plaustͣ bubulcꝰ agit.
Incipiũt alique tñ hue adnare carme.
Hosprraq ĩ ponti litore nauis erit.
Seulꝰ occurrã naute. dc̃aq salute:
Quid ueniat q̃rã. qͥs ue. qͥb ue locis.
Ille quidẽ mir̃ nͥ de regione ꝓpinqͣ.
Nnisi nuicinas tutꝰ araret aq̃s
Rarꝰ ab italia tantũ mare naruta tͣnsit.
Litora ratꝰ adħ portub orbauenir.

Expanded text:
otia nunc istic, iunctisque ex ordine ludis otia nunc istic, iunctisque ex ordine ludis cedunt verbosi garrula bella fori. lusus equi nunc est, levibus nunc luditur armis, nunc pila, nunc celeri volvitur orbe trochus; nunc ubi perfusa est oleo labente iuventus, defessos artus Virgine tingstudiisque favor distantibus ardet, proque tribus resonant terna theatra foris. o quater, o quotiens non est numerare, beatum, non interdicta cui licet urbe frui! at mihi sentitur nix verno sole soluta, quaeque lacu durae non fodiantur aquae . nec mare concrescit glacie, nec, ut ante, per Histrum stridula Sauromates plaustra bubulcus agit. incipient aliquae tamen huc adnare carinae, hospitaque in Ponti litore puppis erit. sedulus occurram nautae, dictaque salute, quid veniat, quaeram, quisve quibusve locis. ille quidem mirum ni de regione propinqua non nisi vicinas tutus ararit aquas. rarus ab Italia tantum mare navita transit, litora rarus in haec portubus orba venit,
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ qm̃ fieri qd̾ numqͣm posse putaui.
Est tͥ de reb maxima cura ⁊tieis:
Ñ ẽ qd̾ timeas. fortuna misruna nr̃a ẽ.
Om̃e trahic secũ ces aris ira malĩ.
& mag̃ ut liq̃at neue ħ ego finge credar.
Ip̃e uelim penas exꝑiare meas.
rigora iã ⁊ ephiri mninunt. ãnoq ꝑacto
Congior antiquis uisa meotis hyems.
Ĩ positãꝙ sibi quiñ bñ ꝑtulit hellen:
Tempora noctutins eqͣ̃ c̾mima facit.
Iã molas pũiq legt. hilaresq puelle.
Ruraq q̃ nullo nata serente uehunt.
Prataq pubescũt uarioꝵ fiore coloꝵ.
In dociliq loqͣx guiture u̾nat anis.
Utq male crim̃ matris deponat hirũdo:
Sub trabib cunas ꝑuaq tecta facit.
Herbaq q̃ latint cerealib obruta sulcis.
Eterit e repida molle cacumen humo.
Qͦ q loco ẽ uitis de palmite gẽma monet᷑.
Nam ꝓcril a getico lirore uiis abẽ.
Quoqͥ. loco ẽ arbor turgescit l arbore ramꝰ
Nã zcul a geticis finib arbor abẽ.

Expanded text:
et quoniam, fieri quod numquam posse putavi, et quoniam, fieri quod numquam posse putavi, est tibi de rebus maxima cura meis, non est quod timeas . fortuna miserrima nostra est, omne trahit secum Caesaris ira malum. quod magis ut liqueat, neve hoc ego fingere credar, ipse velim poenas experiare meas. Frigora iam Zephyri minuunt, annoque peracto longior antiquis visa Maeotis hiems, inpositamque sibi qui non bene pertulit Hellen, tempora nocturnis aequa diurna facit, iam violam puerique legunt hilaresque puellae, rustica quae nullo nata serente venit; prataque pubescunt variorum flore colorum, indocilique loquax gutture vernat avis; utque malae matris crimen deponat hirundo sub trabibus cunas tectaque parva facit : herbaque, quae latuit Cerealibus obruta sulcis, exit et expandit molle cacumen humo; quoque loco est vitis, de palmite gemma movetur: nam procul a Getico litore vitis abest; quoque loco est arbor, turgescit in arbore ramus: nam procul a Getieis finibus arbor abest,
Abbreviated transcription (Latin):
Quiq boriẽ siculo fertur donasse tirãno.
Nec sola ẽ pecoris forma ꝓbanda mei.
Aspicis a dextro latꝰ hoc adaꝑtile tauri.
Hit tͥ quẽ perles coninendas erit.
Mugiet ⁊ ueri uox exit illa boins.
Pro quib muẽtis ne uranꝰ mune penses:
Da p̾cor ingemo p̾mia aigna ineo
Dixat. at phalaris pene nurande reꝑtor:
S p̃e tuũ presens imibue dicit opꝰ
Nec mora mõstratis crudelit ignib ustus:
Eribuit geminos ore gemite sonos.
Adre quisquis is ẽ nr̃a q̃rela redit.
Stq sitim nr̃o possis expłe cruore.
Qnͣtaq uis auido gaudia corde geras:
Not mala sũ fugiens tellure dot eqre pass.
Te qͦ ut aud̾itis posse d̾olere ꝑutẽ.
Crede mͥ. si sit nob̾ collatus ulares:
Deq gͣmi duras uulne tolle manꝰ.¬
S tq. mee famã tenuẽt obluna culpe:
Fc̃a cicatricẽ ducere nr̃a sine.
Humancq memor sortis. q̃ tollit eoĩdẽ:
⁊ p̾mio. mc̃tas ip̃e uerere iices.

Expanded text:
quique bovem Siculo fertur donasse tyranno, quique bovem Siculo fertur donasse tyranno, nec sola est operis forma probanda mei. aspicis a dextra latus hoc adapertile tauri? hac tibi, quem perdes, coniciendus erit. mugiet, et veri vox erit illa bovis. pro quibus inventis, ut munus munere penses, da, precor, ingenio praemia digna meo.’ dixerat, at Phalaris ‘poenae mirande repertor, ipse tuum praesens imbue ’ dixit opus. 'nec mora, monstratis crudeliter ignibus ustus exhibuit geminos ore gemente sonos. ad te, quisquis is es, nostra querella redit, utque sitim nostro possis explere cruore, quantaque vis, avido gaudia corde feras, tot mala sum fugiens tellure, tot aequore passus, te quoque ut auditis posse dolere putem, crede mihi, si sit nobis collatus Ulixes, deque gravi duras vulnere tolle manus; utque meae famam tenuent oblivia culpae, facta cicatricem ducere nostra sine; humanaeque memor sortis, quae tollit eosdem et premit, incertas ipse verere vices.
Abbreviated transcription (Latin):
Nuda parũ nob cesatis ira mali ẽ.
Soluat ⁊ ĩ mores ora diserta meos.
I n cã facili cuiun licet ẽẽ disertũ.
⁊ minime uires frangere quassa ualẽt.¬
Subruere ẽ artes ⁊ menia stantia uirtꝰ¬
Qñilibi ignam p̾cipitata ruunt.
Ñsum qͥ fuera. quid inanẽ ꝓteris ñbrã.
Qnd cinerẽ saxis bustaq nr᷑a petis.
Hectori erat tũ c̃ bello certabat. ⁊ idem:
Raptꝰ ab hemonio ñ erat hector equo.
Me qͦ quẽ noras olĩ ñ eẽ memento.
Ex illo suꝑant ħ suulac uiro.
Qind sinulat feror dictis ncessis ⁊ armĩs
Parce p̾cor manes sollicitare meos.
Om̃ia uera puta mea cͥimina. nilsit ĩ ilł.
Q uod mag̃ errorẽ qͣm ĩcelꝰ ẽẽ prites.
P endimnꝰ en ꝓfugi satia tua pectora penas
Erilioq gͣues exiliiq loco.
Carnifici fortuna pꝰ mea flenda uideri.
⁊ tñ ẽ uno indice mersa parũ.
Semor es tͥsti busiride. seiuor illo:
Qui falsum lento corrint igne bouẽ

Expanded text:
nuda parum nobis Caesaris ira mali est?nuda parum nobis Caesaris ira mali est?solvat et in mores ora diserta meos. in causa facili cuivis licet esse diserto, et minimae vires frangere quassa valent,subruere est arces et stantia quamlibet ignavi praecipitata premunt. non sum ego quod fueram, quid inanem proteris umbram quid cinerem saxis bustaque nostra petis? Hector erat tunc cum bello certabat; at idem vinctus ad Haemonios non erat Hector equos, me quoque, quem noras olim, non esse memento: ex illo superant haec simulacra viro. quid simulacra, ferox, dictis incessis amans? parce, precor, Manes sollicitare meos! omnia vera puta mea crimina, nil sit in illis, quod magis errorem quam scelus esse putes, pendimus en profugi——satia tua pectora poenas exilioque graves exiliique loco. carnifici fortuna potest mea flenda videri: et tamen est uno iudice mersa parum. saevior es tristi Busiride, saevior illo, qui falsum lento terruit igne bovem,
Abbreviated transcription (Latin):
Scriberet hic qrñe uerba legenda sue.
Aspiceres nudos sñ fronde sñ arbore cãpo.
Heu loca felici i adeunda uiro.
gͦ tã lare pateat c̃ maximꝰ orbis:
Hec ẽ in penã terra reꝑta mean.
iquis es insultes qui casib improbe nris.
u eq reũ dempco sine truentꝰ agas:
Natus es e scopuł. eduetꝰ lacte fermo.
⁊ dicã silices pectus hr̃e tuĩ.
Quis gradꝰ ulterior aut qͦ se porrigat ira:
Restat. quid̃ ue meis cerrus abee mał:
Barbara ine cellꝰ ⁊ ĩ hospita litora ponti.
Ẽq suo borea menał lirsa uidec:¬
Nulla nͥi c̃ gente fera ꝯmertia lingue.
Om̃ia solliciti s̃ loca pleua metus.
Eto fugar auidñ ceruꝰ depͥnsus ab ursis.
Cmictaq montanis ut pauet agua lupis:
Sic ego bellig̃is a gentib undiq septus:
Y erreor. hoste meum pene p̾mente latꝰ.
Ntq sit eriguũ pene qd ꝯiuge cara.
& patria careo pignorib q meis:
Ec mala nulla ferã nudam nͥ cesarñ irã.

Expanded text:
scriberet hic dominae verba legenda suae. scriberet hic dominae verba legenda suae. aspiceres nudos sine fronde, sine arbore, campos . heu loca felici non adeunda viro! ergo tam late pateat cum maximus orbis, haec est in poenam terra reperta meam! Si quis es, insultes qui casibus, improbe, nostris, meque reum dempto fine cruentus agas, natus es e scopulis et pastus lacte ferino, et dicam silices pectus habere tuum. quis gradus ulterior, quo se tua porrigat ira, restat? quidve meis cernis abesse malis? barbara me tellus et inhospita litora Ponti cumque suo Borea Ma mihi cum gente fera commercia linguae: omnia solliciti sunt loca plena metus. utque fugax avidis cervus deprensus ab ursis, cinctave montanis ut pavet agna lupis, sic ego belligeris a gentibus undique saeptus terreor, hoste meum paene premente latus. utque sit exiguum poenae, quod coniuge cara, quod patria careo pignoribusque meis: ut mala nulla feram nisi nudam Caesaris iram,
Abbreviated transcription (Latin):
Incluseq gelu stabut ĩ mͣmore puipes.
Ñpoterat rigidas findere remꝰ aquas.
Uidimꝰ in glatie pisces herere ligatos.
Hostis equo pollens. lõgeq uolãte sagitta:
Sicinã late depopulatur humũ
Diffugiũt alii. nulłq tuentib agros:
In eustodite dmpruntur opes.
Ruris opes parue. pecꝰ. ⁊ stridentia plaust᷑.
⁊ quas diuitias incola pauꝑ hr̃.
Pars agit᷑ innccis post terguͣ capta lac̾tis.
Pars cadit hamatis mis̃e ꝯfira sagittis.
Nam uolutri ferro tictile uirus in est.
Q nequent sec̃ ferre aut abauc̃e ꝑdunt.
⁊ cremiat nisontes hostica flãna casas.
Y ñc qͦ t̃ pax ẽ trepidant formidĩe belli.
Nec quis qͣm presso nom̾e sulcat humũ.
A ut uidec art metnic locꝰ Nͥ quẽ ñ uidet hostẽ.
Cessat mers rigid̾o t̾ra relicea sicu.
Ñ hie pãpinea dulcis latet uua sub ũbra
Nec cumulant alcos fuid̾a musta lacus.
Pomauetar regio. nec hr̃et acontiꝰ in quo:

Expanded text:
inclusaeque gelu stabunt in marmore puppes, inclusaeque gelu stabunt in marmore puppes, nec poterit rigidas findere remus aquas. vidimus in glacie pisces haerere ligatos, hostis equo pollens longeque volante sagitta vicinam late depopulatur humum. diffugiunt alii, nullisque tuentibus agros incustoditae diripiuntur opes, ruris opes parvae, pecus et stridentia plaustra, et quas divitias incola pauper habet. pars agitur vinctis post tergum capta lacertis, pars cadit hamatis misere confixa sagittis . nam volucri ferro tinctile virus inest. quae nequeunt secum ferre aut abducere, perdunt, et cremat insontes hostica flamma casas. tunc quoque, cum pax est, trepidant formidine belli, nec quisquam presso vomere sulcat humum, aut videt aut metuit locus hic, quem non videt, hostem; cessat iners rigido terra relicta situ. non hic pampinea dulcis latet uva sub umbra, nec cumulant altos fervida musta lacus. poma negat regio, nec haberet Acontius in quo
Abbreviated transcription (Latin):
Quie loq̃r uo cũcti ꝯcrescãt frigore riui
Ueq lacu fragiles effodiantur aque.
I p̃e papirifero qui ñ angustior arane:
Mt̾scecur uasto multa ꝑ ora freto:
Ceruleos uentis latices durantib hẏst̾:
Ogelat. ⁊ tectis in mare serpit aquis.
Quaq rates ierant pedib ñc irur ⁊ udas.
Frigore concretas ungula pulsat equi.
Perq nouos pontes subt labenubr undis:
Uncunt sarmatici barbara plaustͣ boues.
Uix equidẽ credar. si c̃ sint premia falsi.
Nulla. ratã testis debet habere fidem
Nidimꝰ in genti glatie ꝯsistere pontũ.
Lubricaq mmotas testa p̾mebar a qͣs.
Nec uidisse sat ẽ. durũ calcaumiꝰ equor
Undaq ñ udo sub pede sũma fiut.
Si tͥ tale frctũ quondã leandre fuissit:
Ñ foret anguste mors t̾ trimen aque.
⁊ ũ neq se pandi possunt delphine ĩ aura̾:
Tollere. conantes dura cohercet hyems.
⁊ qͣmuis boreas iactans intonet alis:
Fluctꝰ i obsesso gurgite nullꝰ erit.

Expanded text:
quid loquar, ut vincti concrescant frigore rivi, quid loquar, ut vincti concrescant frigore rivi, deque lacu fragiles effodiantur aquae? ipse, papyrifero qui non angustior amne miscetur vasto multa per ora freto, caeruleos ventis latices durantibus, Hister congelat et tectis in mare serpit aquis; quaque rates ierant, pedibus nunc itur, et undas frigore concretas ungula pulsat equi; perque novos pontes, subter labentibus undis, ducunt Sarmatici barbara plaustra boves. vix equidem credar, sed, cum sint praemia falsi nulla, ratam debet testis habere fidem: vidimus ingentem glacie consistere pontum, lubricaque inmotas testa premebat aquas, nec vidisse sat est; durum calcavimus aequor, undaque non udo sub pede summa fuit. si tibi tale fretum quondam, Leandre, fuisset, non foret augustae mors tua crimen aquae. tum neque se pandi possunt delphines in auras tollere; conantes dura coërcet hiems; et quamvis Boreas iactatis insonet alis, fluctus in obsesso gurgite nullus erit;
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ suꝑest sine me nomenĩ ut be meũ:
Suppositũ stellis nũqͣm tangentib equor
⁊mñ ingenio nomina digna meo.
Dũ tñ anra tepet medio defendirã histro.
Ille sins liquidis bella repellit aqirs.
At c̃ tristis hyems squalentia ꝓtulit ora.
⁊ erraq marmoreo ẽ candida fc̃a gelir:
Dũ patet ⁊ boreas ⁊ nix miecta sub arcto.
Tũ patec has gentes axe trem̃te premi.
Nir iacet. ⁊ iactã nͨ sol plunieq resolũt.
Indurat boreas ꝑpetuãq facit.
Gͦ ubi delicit ñ dum prior. alterautnit¬
⁊ solet in multis bruma manere locis.
T antaq ꝯmoti uis ẽ aqͥlonis. ut altas:
Equet humo t̾res. raptaq tecta ferat.
Pellib hrisutis airet mala frigora braccis.
Oraq de toto corport sola patent.
Sepe sonãt moti glacie pendente capilli.
⁊ niret inducto eandula barba gelu.
Rudaq ꝯsistunt foriã seruantia teste:
Uina. nec hansta meri s dͥata frusta bibt

Expanded text:
et superest sine me nomen in urbe meum, et superest sine me nomen in urbe meum, suppositum stellis numquam tangentibus aequor quam non ingenio nomina digna meo! dum tamen aura tepet, medio defendimur Histro : ille suis liquidus bella repellit aquis, at cum tristis hiems squalentia protulit ora, terraque marmoreo est candida facta gelu, dum prohibet Boreas et nix habitare sub Arcto, tum patet has gentes axe tremente premi. nix iacet, et iactam ne sol pluviaeque resolvant, indurat Boreas perpetuamque facit. ergo ubi delicuit nondum prior, altera venit, et solet in multis bima manere locis tantaque commoti vis est Aquilonis, ut altas aequet humo turres tectaque rapta ferat. pellibus et sutis arcent mala frigora bracis, oraque de toto corpore sola patent. saepe sonant moti glacie pendente capilli, et nitet inducto candida barba gelu; nudaque consistunt, formam servantia testae, vina, nec hausta meri, sed data frusta bibunt.
Abbreviated transcription (Latin):
Airẽ ꝓcul ut indit tuimilo spectator ab alto:
Hospes ait. nosco colchid auela: ueniti.
Dũ trepidant minie. dũ soluit᷑ agge fums:
Dũ sequitur celes anchora tracta manꝰ:
Sscia pcussit m̃itoꝵ pectora colchis.
Ausa atq ausura multa nefanda manii.
⁊ qͣmqͣm suꝑest ingens audatia menti:
Pallor ii aitonite nirgris ora uenit.
Ergo ubi prosperit uenientia uela. tenem᷑.
⁊ parer ẽ aliq̃ frande morandus ait.¬
Ad frem casi⁊ lumina flera tulit.
Hic mͥmorte sua cã salinis cric.
Etinꝰ ignari nec quicqͣm tale timentis:
Innotirũ rigido ꝑfͥorat ense lacus.
Atq ita diuellit. diusaq m̃bra ꝑ agros:
Dissipar. ĩ multis inuemenda lõcis
Neu pr̃ ignorec scoprilo ꝓponit in alto:
Pallentesq manꝰ sangumeũq caput.
Et genitor luccuq notio tardet̃. ⁊ areꝰ:¬
I ñ locꝰ diccus thom hic. qr fertur ĩ illo:
Membra soror fr̃is consecanse iuz.
Siquis adhuc istie ineminit nasomi acẽpti.

Expanded text:
quem procul ut vidit tumulo speculator ab alto, quem procul ut vidit tumulo speculator ab alto, hospes, ait, nosco, Colchide, vela, venit. dum trepidant Minyae, dum solvitur aggere funis, dum sequitur celeres ancora tracta manus, conscia percussit meritorum pectora Colchis ausa atque ausura multa nefanda manu; et, quamquam superest ingens audacia menti, pallor in attonitae virginis ore fuit. rgo uni prospexit venientia vela tenemur, et pater est aliqad fratrem casu lumina flexa tulit. hic mihi morte sua causa salutis erit. protinus ignari nec quicquam tale timentis innocuum rigido perforat ense latus, atque ita divellit divulsaque membra per agros dissipat in multis invenienda locis, neu pater ignoret, scopulo proponit in alto pallentesque manus sanguineumque caput. ut genitor luctuque novo tardetur einde Tomis dictus locus hic, quia fertur in illo membra soror fratris consecuisse sui. Siquis adhuc istic meminit Nasonis adempti,
Abbreviated transcription (Latin):
Is mea m̃bra tenec. nͥ urrib allenor ulł.
⁊ nũqͣm queruli cã ãoloris ab est.
s̾ meliꝰ ualeo qͣra corpore m̃te. s egͣ ẽ:
Stͣq: pars eque binaq dampna fero.
Heret ⁊ añ ocłos ueluti spectabile corpꝰ.
Astans forine forma legenda mee.
Cũq locũ mores ꝙ hõmũ cultꝰ q sonosq:
Cernimꝰ ⁊ quis sin qͥ fuerĩq subit:
Uantꝰ amor necis ẽ qͥrar ut c̃ cesaris ira:
Q ñ offensas uindicet ense suas.
Aut qm̃ semel ẽ ocdio ciuilit usus:
utato leuior sit fuga nr̃a loco.
ic qͦ st̃ ignt᷑ graie quis crederet urbes.
nt inhumane nomina barbarie.
H uc qͦ mileto missi uen̾e coloni.
Inq getis graias ꝯstiuere domos.
S⁊ uetus huic nom̃ põitũq antiquiꝰ urbe.
Ostat ab absurti cedde fuisse loco.
Nã rate que cura pugnacis ft̃a nm̃ne.
Perñ temptaras prima cucurrit aqͣs:
Impia q̃esertũ fugiens medea parentẽ:.
Dicitur his remos applicuisse uadis.

Expanded text:
is mea membra tenet, nec viribus adlevor ullis, is mea membra tenet, nec viribus adlevor ullis, et numquam queruli causa doloris abest. nec melius valeo, quam corpore, mente, sed aegra est utraque pars aeque binaque damna fero. haeret et ante oculos veluti spectabile corpus astat fortunae forma legenda meae: cumque locum moresque hominum cultusque sonumque cernimus, et, qui sim qui fuerimque, subit, tantus amor necis est, querar ut cum Caesaris ira, quod non offensas vindicet ense suas. at, quoniam semel est odio civiliter usus, mutato levior sit fuga nostra loco. Hic quoque sunt igitur Graiae—quis crederet?—urbes inter inhumanae nomina barbariae; huc quoque Mileto missi venere coloni, inque Getis Graias constituere domos. sed vetus huic nomen, positaque antiquius urbe, constat ab Absyrti caede fuisse loco. nam rate, quae cura pugnacis facta Minervae per non temptatas prima cucurrit aquas, impia desertum fugiens Medea parentem dicitur his remos applicuisse vadis.
Abbreviated transcription (Latin):
Deseiteq domꝰ uultꝰ memoresq sodales.
Caraq precipue ꝯugis oramee.
Stulte quiqͥ hoc frastra uotis ꝑuerilib opta ᷤ
Que ñ ulla tͥ fercq refertq dies:
Si semel oꝑtandũ ẽ angustinm̃ adora.
⁊ quẽ sensisti rite precare deũ.
Ille tͥ pennasq potest cutsus q uolucres:
Iradere. det redicũ ꝓtinꝰ ales eris.
Si precer ħ neq .R. possũ maiora rogare:
Nemea sunt timeo uota modesta parũ
Forsitan ħ olim c̃ iam satiauerit irã:
Tĩ qͦ sollicita mente rogandus erit.
& minꝰ int̾ea ẽ iustar mͥ̾mun̾is ampli:
Ex his meuibeat quolib ire locis.
Nec celũ nec aque faciũt nͨ t̾ra nec aure.
Hei m ꝑpetuns corpora languor ht̃.
Seu uiciant artꝰ egre contagia mentis.
S iue mei cã ẽ in regione malz.
It tetigi pontũ uexant in sõpnia. uixq
Ossa tegit macies. nec iuuat ora cibus.
Qͥ q ꝑ autũpnũ ꝑcussis frigore primo:
ẽ cołor in foliis q̃ noua lesit hiems:

Expanded text:
desertaeque domus vultus, memoresque sodales, desertaeque domus vultus, memoresque sodales, caraque praecipue coniugis ora meae. stulte, quid haec frustra votis puerilibus optas, quae non ulla tibi fertque feretque dies? si semel optandum est, Augusti numen adora, et, quem sensisti, rite precare deum. ille tibi pennasque potest currusque volucres tradere: det reditum, protinus ales eris. si precer hoc—neque enim possum maiora rogare— ne mea sint, timeo, vota modesta parum, forsitan hoc olim, cum iam satiaverit iram, tum quoque sollicita mente rogandus erit. quod minus interea est, instar mihi muneris ampli, ex his me iubeat quolibet ire locis, nec caelum nec aquae faciunt nec terra nec aurae; ei mihi, perpetuus corpora languor habet! seu vitiant artus aegrae contagia mentis, sive mei causa est in regione mali, ut tetigi Pontum, vexant insomnia, vixque ossa tegit macies nec iuvat ora cibus; quique per autumnum percussis frigore primo est color in follis, quae nova laesit hiems,
Abbreviated transcription (Latin):
Sĩ tͥ opes modice c̃ sis dignissima magnis.
E inge si minsis censib eẽ pares.
Yrus ⁊ ẽ subuo qui mͦ cresus erat.
S ingła ne referã nil ñ mortale tenemꝰ
Bectoris exceptis ingeniq bonis.
Raptaq sint adimi q̃ potuere michi.
⁊̃ gemo tñ ipe meo comitorq fruorq.
Cesar in hoc potit iris hre nͥl.
Quilib hac seuo uitã mͥ finat ense.
Me tñ trancto fama suꝑstes erit.
Dũq sauis uictrix seꝑtẽ de mõtib orbẽ:
Prospitiet qͥomitũ marcia roma: legar.
Iu q quã studii maneat felitiorinus:
Sssuge uenturos q̃ potes usq rogos.
Nc̃ ego tritolemi cuperẽ ꝯscendere currꝰ.
S isit inignotã qui rude semen huraii.
N unc ego medee uellẽ frenare dracones.
Quos hũic sugiens arce corinthe tua.
Nũc eͤ iaccantes optarẽ sum̃e pennas.
Siue tuas ꝑseu. dedale siue tuas.
Et tenera nr̃is cedente uolatib aura:
Aspicerẽ patrie dulce repente solũ.

Expanded text:
sunt tibi opes modicae, cum sis dignissima magnis: sunt tibi opes modicae, cum sis dignissima magnis: finge sed inmensis censibus esse pares, Irus et est subito, qui modo Croesus erat. singula ne referam, nil non mortale tenemus pectoris exceptis ingentique bonis. raptaque sint, adimi quae potuere mihi, ingenio tamen ipse meo comitorque fruorque: Caesar in hoc potuit iuris habere nihil, quilibet hanc saevo vitam mihi finiat ense, me tamen extincto fama superstes erit, dumque suis victrix omnem de montibus orbem prospiciet domitum Martia Roma, legar. tu quoque, quam studii maneat felicior usus, effuge venturos, qua potes, usque rogos!’ Nunc ego Triptolemi cuperem consistere curru, misit in ignotam qui rude semen humum; nunc ego Medeae vellem frenare dracones, quos habuit fugiens arce, Corinthe, tua, nunc ego iactandas optarem sumere pennas, sive tuas, Perseu, Daedale, sive tuas : ut tenera nostris cedente volatibus aura aspicerem patriae dulce repente solum,