comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
nem eiuid ẽ potentiȩ sem& ipsũ p̃men¬
do uincebat. dicens. Dnẽ ñ ẽ. exaltatum
cor meũ. Quiq in eiꝰ humilitatis augm̃to
subiunx̃. Neq elati sunt oculi mei. Atq
addidit: neq ambulaui in magnis. Q
ad huc sem& ipsũ subtilissima inquisiti¬
one discutiens: ait. Neq in mirabilib
suꝑ me. Om̃sq etiã cogitationes suas
a fundo cordis ex hauriens: sub iunx̃
dicens. Si ñ humilit̾ sentiebã: s ex al¬
taui animam meã. Ecce humilitatis
hostiam ab intimo cordis oblatam crebro
replicat: & iterũ atq iterum confitendo
ferre ñcessat: eamq multiplicit̾ loquens
iudicis sui oculis ostentat. Quid hoc est &¬
quomodo istud sacrificium deo placerecos¬
nouerat. quod inconspectu eius cantate¬
ratione uocis inmolabat: nisi quod uici¬
na eẽ suꝑbia potentib solet. & pęne semp
reb affluentib elatio sociatur. q & sepes
humoris abundantia duriciam dat tu¬

Expanded text:
nem ejusdem potentiae semetipsum premennem ejusdem potentiae semetipsum premendo vincebat, dicens: Domine, non est exaltatum cor meum . Quique in ejus humilitatis augmento subjunxit: neque elati sunt oculi mei, atque addidit: Neque ambulavi in magnis. Et adhuc semetipsum subtilissima inquisitione discutiens ait: Neque in mirabilibus super me. Omnesque etiam cogitationes suas a fundo cordis exhauriens, subjungit, dicens: Si non humiliter sentiebam, sed exaltavi animam meam . Ecce humilitatis hostiam ab intimo cordis oblatam crebro replicat, et iterum atque iterum confitendo offerre non cessat, eamque multipliciter loquens Judicis sui oculis ostentat. Quid est hoc? et quomodo istud sacrificium Deo placere cognoverat, quod in conspectu ejus tanta iteratione vocis immolabat? nisi quod vicina esse superbia potentibus solet, et pene semper rebus affluentibus elatio sociatur, quia et saepe humoris abundantia duritiam dat tu
Abbreviated transcription (Latin):
taris. soluantur iura regiminis : &dũ
prȩlatꝰ quisq plus se quã dec& deicit:
subditorũ uitã stringere. sub disci¬
plinȩ uincula non possit.Teneamus
gͦ exteriꝰ quod ꝓ aliorũ utilitate suscȩ¬
pimꝰ: teneamus interius quod de nr̃a
estimatione sentimus. Sed tam̃ de cen¬
ter quibdã erumpentib signis. taleᷤᷤ
nos apud nos eẽ. ipsietiã qͥ nobis cõ¬
missi sunt non ignorent: ut & de auc¬
toritate nr̃a quod formident iudeant:
& de humilitate quod imitentur ag
noscant. Seruata autẽ auctoritate re¬
giminis. ad cor nr̃m sine cessatione re¬
deamꝰ: & consideremꝰ assidue quod su¬
mꝰ ȩqualit̃ cũ ģteris nati: ñquod tem¬
poralit̾ cȩteris p̾lati. Potestas enĩ quan¬
to exterius emin&. tanto premi interiꝰ
deb&. ne cogitationẽ uincat: ne inde¬
lectatione suianimũ rapiat: ne iã sub
se mens eã regere ñ possit: cui se libidi¬
ne dominandi supponit. Bene dauid
regni potentiã regere nouerat: qui elatio¬

Expanded text:
atis, solvantur jura regiminis; et dum praelatus plus se quam decet dejicit, subditorum vitam stringere sub disciplinae vinculo non possit. Teneamus ergo exterius quod pro aliorum utilitate suscipimus; teneamus interius quod de nostra aestimatione sentimus. Sed tamen decenter quibusdam erumpentibus signis tales nos apud nos esse ipsi etiam qui nobis commissi sunt non ignorent, ut de auctoritate nostra quod formident videant, et de humilitate quod imitentur agnoscant. Servata autem auctoritate regiminis, ad cor nostrum sine cessatione redeamus, et consideremus assidue quod sumus aequaliter cum caeteris conditi, non quod temporaliter caeteris praelati. Potestas enim quanto exterius eminet, tanto premi interius debet, ne cogitationem vincat, ne in delectatione sui animum rapiat, ne jam sub se mens eam regere non possit, cui se libidine dominandi supponit. Bene David regni potentiam regere noverat, qui elatio
Abbreviated transcription (Latin):
tatib sumunt: qr crescente pugna gło¬
siorem sibi ñ ambigunt manere uictor
Sic itaq electorũ desideria dũ premunt᷑
ad uersitate ꝓficiunt. sic̃ ignis flatu p̾ni¬
tur ut crescat: & unde quasi extingui
cernitur. inde roboratur. In eo nanq ost¬
dit᷑ quanta addm̃ cupiditate flaga¬
mꝰ: si ñ solũ ad eũ ꝑ tranqͥlla. & molla
s etiã ꝑ asꝑa & dura transimꝰ. Hinc ñ
propħa ait. Qui ꝑfecit pedes meos
tanꝗͣ cerui. Ceruus enĩ cũmontiũ iuga
& absq ullo cursus sui obstaculo insup¬
orib eleuatur. lta etiã electorũ m̃tes quo
sibi in hoc mundo obsistere. atq obuiare
conspiciunt. contemplationis saltu ita¬
scendt̃: & more ceruorũ despectis t̾renañ
rerũ sentib. insuꝑna se euehunt. hinctẽ

Expanded text:
tatibus sumunt, quia crescente pugna gloriotatibus sumunt, quia crescente pugna gloriosiorem sibi non ambigunt manere victoriam. Sic itaque electorum desideria dum praemuntur, adversitate proficiunt, sicut ignis flatu premiturcernitur, inde roboratur. In eo namque ostdimus quanta ad Dominum cupiditate flagramus, si non solum ad eum per tranquilla et mollia, sed etiam per aspera et dura transimus. Hinc namque propheta ait: Qui perfecit pedes meos quasi cervi . Cervus enim cum montium juga et absqerioribus elevatur. Ita etiam electorum mentes, quaeque sibi in hoc mundo obsistere, atque obviare conspiciunt, contemplationis saltu transcendunt: et more cervorum, despectis terrenarum rerum sentibus, in superna se evehunt
Abbreviated transcription (Latin):
tationis ingessit. Grauẽ igit᷑ de uita eiꝰ
calũpniã sustinemus: ꝙ nimirũ intꝰ pati¬
mur. quod cũ labore uincamꝰ. Et q in hoc
mundo habundat malorũ uita quȩ cruci.¬
at: recte dr̃. Propt̾ multitudinẽ calũp¬
suadere ñualent: extorquere ñ nunqͣm
etiã effrenatis uirib student: apte sub
nos exemplo compellit: adhuc innobis
uoce calũpniatoris utit᷑. Quisquis uͦ pec¬
catũ suadens etiã t̾rere nos appetit: iã con¬
tra nos brachio tirannidis seuit. Aliud
est enĩ uicia suadere uiuendo: aliud uibi¬
re t̃rendo.Dũ gͦ exempla malȩ actionis
aspicimꝰ: quasi adhuc strepitũ calũpnu¬
toris audimꝰ. Dũ uͦ ui peccare cogim᷑: ũ
tyrannũ incorde sustinemꝰ. S robustor
m̃tes in dõ immobiliter fixȩ.tanto ista
despiciunt: quanto cernunt. quod contͣ
p̃cepta conditoris ex crescunt. Et̃nitats
qͥppe p̃mia p̃stolantes. uires ex aduersi¬

Expanded text:
tationis ingessit. Gravem igitur de vita ejus tationis ingessit. Gravem igitur de vita ejus calumniam sustinemus, quia nimirum iutus patimur quod cum labore vincamus. Et quia in hoc mundo abundat malorum vita quae cruciet, recte dicitur: Propter multitudinem calumsuadere non valent extorquere nonnunquam etiam effrenatis viribus student, apte subjnos exemplo compellit, adhuc in nobis voce calumniatoris utitur; quisquis vero peccatum suadens etiam terrere nos appetit, jam contra nos brachio tyrannidis saevit. Aliud est enim vitia suadere vivendo, aliud jubere terrendo. Dum ergo exempla malae actionis aspicimus, quasi adhuc strepitum calumniatoris audimus; dum vero vi peccare cogimur, jam tyrannum in corde sustinemus. 24. Eormentes in Deo immobiliter fixae tanto ista despiciunt, quanto cernunt quod contra praecepta conditoris excrescunt. Aeternitatis quippe praemia praestolantes vires ex adversi
Abbreviated transcription (Latin):
Calũpniatores recte dic̾e. possumꝰ om̃s
iniqͦs. ñ solũ qui exteriora bona rapiuns:
s etiã qui malis suis morib & uitȩ reꝓbȩ
exemplo int̾na nr̃a dissipare contendt̃.
lui nanq ea quȩ nobis extra sunt inua¬
dere ambiunt: isti nos prȩdare interiꝰ
quert̃. Illi amore rerũ: isti ñcessant o¬
dio seuire uirtutũ: Illi inuident qͦd ha¬
bemus: istiquod uiuimꝰ. Illi student
raꝑe bona exteriora qr placent: isti sata¬
gunt interiora bona dissipare quia dis¬
plicent. Quanto gͥ morũ uita a rerũ distat
substantia: tanto grauior calũpniator
est. qui male uiuendo ium nr̃is infert
morib: quã qui uiolent̃ oppͥmendo dãp¬
na ingerit reb. Nichil iste de nr̃a susten¬
tatione subtraxit: sed exempla nob̃ ꝑ¬
ditionis apposuit. Eo gͦ grauiorẽ calũp¬
niã intulit: quo quietũ cor intemptatio¬
ne cõmouit. Qui & si nequaquã nobis ac¬
tionis suȩ oꝑa ꝑsuasit: pugnã tam̃ temp¬

Expanded text:
Calamniatores recte dicere possumus omnes iniquos, non solum qui exteriora bona rapiunt, sed etiam qui malis suis moribus, et vitae reprobae exemplo interna nostra dissipare contendunt. Illi namque ea quae nobis extra sunt invadere ambiunt, isti vero nos praedari interius quaerunt. Illi amore rerum, isti non cessant odio saevire virtutum. Illi invident quod habemus, isti quod vivimus. Illi student rapere bona exteriora, quia placent; isti satagunt interiora bona dissipare, quia displicent. Quanto igitur morum vita a rerum distat substantia, tanto gravior calumniator est qui male videndo vim nostris infert moribus, quam qui violenter opprimendo damna ingerit rebus. Nihil iste de nostra sustentatione subtraxit, sed exempla nobis perditionis apposuit. Eo ergo graviorem calumniam intulit, quo quietum cor in tentatione commovit. Qui etsi nequaquam nobis actionis suae opera persuasit, pugnam tamen ten
Abbreviated transcription (Latin):
lua enim diuitiȩ uisibiliter potentes
istendunt: apud sema ipsos pauꝑes suns.
quelati insuis conscientiis ñ st̃. Eos uero
mpios uocat. qui aut fidei pietate disuum¬
itisunt: aut in hoc quod fidelit credunt.
prauis sibi morib contradicunt. Quia gͦ¬
omp̃c ds̃ maliciȩ suꝑbiã. non potentiȩ
edl situdinem dampnat: postquã dictũ
est. ds̃ potentes ñ abicit. cũ & ipse sit po¬
tens. recte subiungitur. Sed ñ saluat im¬
pios. & iudiciũ pauꝑib tribuit: id ẽ. ela¬
tos destruit. humiles uero ꝑ iudiciũ libe¬
ros reddit. Uel certe iudiciũ pauꝑib tri¬
buit: qͥahi qui nunc nequiter opprimun
scilic& atq reꝓborũ: s bini ordines eisdẽ
singuł partib continentur. Alii nanq
iudicantur & ꝑeunt: alii non iudicant᷑
& peunt. Alii iudicantur & regnant:
alii non iudicantur & regnant. ludicant᷑
& ꝑeunt: quib dnĩca inclamatione
dicit᷑ E suriui: & non dedistis michiman¬

Expanded text:
Quia enim divitiae visibiliter potentes ostendunt, apud semetipsos pauperes sunt, qui elati in suis conscientiis non sunt. Eos vero impios vocat, qui aut a fidei pietate disjuncti sunt, aut in hoc quod fideliter credunt, pravis sibi moribus contradicunt. biam, non potentiae celsitudinem damnat, postquam dictum est: Deus potentes non abjicit, cum et ipse sit potens, recte subjungitur: Sed non salvat impios, et judicium pauperibus tribuit. Id est, elatos destruit, humiles vero per judicium liberos reddit. Vel certe judicium pauperibus tribuit, quia hi qui nunc scilicet atque reproborum; sed bini ordines eisdem singulis partibus continentur. Alii namque judicantur et pereunt, alii non judicantur et pereunt; alii judicantur et regnant, alii non judicantur et regnant. Judicantur et pereunt, quibus Dominica inclamatione dicitur: Sitivi, et non dedistis mihi
Abbreviated transcription (Latin):
te potestatis excesserit.transcendisse se
etiã uitȩ meritis credit. Cunctis se estimat
amplius saꝑe: quib se uidet ampliꝰ pos¬
se. In quodã qͥppe se constituit culmine
apud sem& ipsum: ut qͥ ȩqua oȩteris na¬
turȩ conditione constringitur: ex ȩquo
respicere cȩteros dedignetur. Sicq usq
ad eiꝰ similitudinem ducit᷑. de quo scrip¬
tũ. ẽ. Omne sullime uidet: & ipse ẽ rex¬

Expanded text:
te potestatis excesserit, transcendisse se te potestatis excesserit, transcendisse se etiam vitae meritis credit. Cunctis se aestimat amplius sapere, qubius se videt amplius posse. In quodam quippe se constituit culmine apud semetipsum, et qui aequa caeteris naturae conditione constringitur, ex aequo respicere caeteros dedignatur; sicque usque ad ejus similitudinem ducitur, de quo scriptum est: Omne sublime
Abbreviated transcription (Latin):
sicut sepe rectũ mundumq it̃ ꝑgimꝰ:
& tam̃ ortis iuxta uiã ueprib ꝑuestim̃ta
retinem᷑. Inuia quidem munda ñ offen¬
dimꝰ. s alatere nasuo᷑ quo pungamut.
Magna ẽ. etiã potentia temporalis: quȩ
apud dm̃ hab& meritũ suũ de bona ad¬
ministratione regiminis. nonnunqͣm
tam̃ eo ipso quo p̃min& cȩteris. elatione
cogitationis intumescit. Et dũ ad usũ
cuncta subiacent: dũ ad uotũ uelocit᷑ ius¬
sa complent᷑: dum om̃s subditi. siqua
bene gesta sunt laudib efferunt: male
gestis autẽ nulla auctoritate contradict᷑:
dum plerunq laudant etiã quod obiur¬
gare debuerunt: seductꝰ abhis quȩ infra
subdunt᷑. suꝑse animꝰ at tollit᷑: & dũforas
inmenso fauore circundat᷑. intus ueritate
uacuatur: atq oblitus sui inuoces se spar¬
git alienas: talemq secredit. qualem
foras audit: ñ qualem intꝰ discernere
debuit. Subiectos despicit: eosq equa¬
les sibi. naturȩ ordine ñ agnoscit: & quos sr¬

Expanded text:
sicut saepe rectum mundumque iter pergimus, et tamen ortis juxta viam vepribus per vestimenta retinemur. In via quidem munda non offendimus, sed a latere nascitur quo pungamur. Magna est etiam potentia temporalis, quae habet apud Deum meritum suum de bona administratione regiminis; nonnunquam tamen eo ipso quo praeeminet caeteris, elatione cogitationis intumescit; et dum ad usum cuncta subjacent, dum ad votum velociter jussa complentur, dum omnes subditi si qua bene gesta sunt laudibus efferunt, male gestis autem nulla auctoritate contradicunt, dum plerumque laudant etiam quod objurgare debuerunt, seductus ab his quae infra subduntur, super se animus tollitur; et dum foris immenso favore circumdatur, intus veritate vacuatur; atque oblitus sui, ingit alienas, talemque se credit, qualem se foris audit, non qualem intus descernere debuit. Subjectos despicit, eosque aequales sibi naturae ordine non agnoscit; et quos sor
Abbreviated transcription (Latin):
Dicat᷑ itaq recte. ludicare corã illo:
& expecta eũ. Nãqui sem&e ipsũ corã dõ
ñiudicat: eũ dũ affligit᷑ ñ expectat. Cuiꝰ
enĩ bona precessisse dissimulat: adiuto¬
ria subsequi posse desꝑat. Et cũ p̃teritoꝵ
obliuiscitur: etiã subsequentiũ largitate
fraudatur. S ecce dũ nos affligimͣ. dũ
consolationis grãm longanimit᷑ susti¬
nemus. mali ad peiora ꝓrũpunt: atq eo
iniquitatis ex aggeratione ꝓficiunt. qͦsi¬
ne uerbere relinquuntur. Et tamen om¬
nipotens d̃s peccantes miscđit̾ expectat:
tempus ad penitentiã tribuit: quod ñcon¬
uersis ad grauioris reatꝰ testimoniũ uer¬
tit. Patient̃ irã retin&: quã q̃nq in retͣc¬
tabilit̾ effundit. Unde & apte subiun

Expanded text:
Dicatur itaque recte: Judicare coram illo, Dicatur itaque recte: Judicare coram illo, et exspecta eum. Nam qui semetipsum coram Deo non judicat, eum dum affligitur non exspectat. Cujus enim bona praecessisse dissimulat, adjutoria subsequi posse desperat; et cum praeteritorum obliviscitur, etiam subsequentium largitate fraudatur. Sed ecce dum nos affligimur, dum consolationis gratiam longanimiter sustinemus, mali ad pejora prorumpunt, atque eo iniquitatis exaggeratione proficiunt, quo sine verbere relinquuntur. Et tamen omnipotens peccantes misericorditer exspectat, tempus ad poenitentiam tribuit, quod non conversis ad gravioris reatus testimonium vertit; patienter iram retinet, quam quandoque irretractabiliter effundit. Unde apte subjun
Abbreviated transcription (Latin):
rũ consolatione roboratur: ꝙ spẽ de fu¬
turis recipit. dũ transacta beneficia re¬
cognoscit. Dicat itaq Etiã cũ dixeris
ñ considerat: iudicare corã eo. & expecta
eũ. Ac si diceret. Cũ iccirco d̃ conside¬
rare ñ credit᷑: qr tarde miseret᷑. intima
cogitationis ingredere: atq illic coram
eius oculis causȩ tuȩ iudiciũ suscipe
& quȩ ipse uiuendo contulisti. uel que
spei fiduciã redis dumbona tantȩ benig¬
nitatis erubescis: quatinꝰ ad uersa inter
fident̃ expectes. quẽ & post delicꝰta ꝓ¬
pitiũ recolis. Sꝑanda enĩfuerant sũꝑ¬
na adiutoria etiam si nulla beneficia
preceeient. Sciendum
quia deus hominem quem benigne ẽ¬
est ꝑiculi trans acta munera cernere. &
futura desꝑare: quanti ẽ. ꝑiculi sin hac
ꝓcella tribulationũ desꝑationis nau¬
fragio frangim᷑: qi ad portũ spei uelut
inmensis funib p̃teritis donis ligatn.

Expanded text:
rum consolatione roboratur, quia spem de furum consolatione roboratur, quia spem de futuris recipit, dum transacta beneficia recognoscit. Dicat itaque: Etiam cum dixeris: Non considerat, judicare coram illo, et exspecta eum. Ac si diceret: Cum idcirco Deus considerare non creditur, quia tarde miseretur, intima cogitationis ingredere, atque illic coram ejus oculis causae tuae judicium suscipe; et quae ipse vivendo contulisti, vel quaespei fiduciam redis, dum bona tantae benignitatis erubescis, quatenus inter adversa fidenter exspectes quem et post delicta propitium recolis. Speranda etenim fuerant superna adjutoria, etiam si nulla beneficia praecessissent. Sciendumque quia Deus hominem quem benigne coest periculi transacta munera cernere, et futura desperare; 829 quanti est periculi si in hac procella tribulationum desperationis naufragio frangimur, qui ad portum spei velut immensis funibus praeteritis donis ligamur.
Abbreviated transcription (Latin):
eũ. Fortasse enĩ dũclamor nr̃ quasi negli¬
gitur: spes quȩ cordi inerat infirmatur
Et suꝑna ad iutoria defutura credimꝰ. q
tardius impetramꝰ: ac pęne in conside¬
rata deo ẽẽ ingemiscimꝰ quȩ multa tole¬
ramꝰ. Sed cũ ista nos desꝑationis ꝓcella
conturbat: concussa mens citius inpor¬
tũ spei secollocat. si causas suas cũ dño
subtilit̾ pensat: sibona eiꝰ ad memoriã
reuocat. si mala quȩ bonis eiꝰ reddidit. apd̃
sem& ipsã callide ñ excusat: si ꝑpendit
quid ab eo iuste meruit. & quid clem̃ter
accepit. siuitã suã uiuacit̃ discutit. si an¬
te dei oculos. omne quod agit examinais
sem&e ipsã sibim& ñ abscondit: si factã se
quȩ non erat meminit : si illuminatam
se atq sulleuatã quȩ intenebris iacebat.
agnoscit. Hec gͦ insem& ipsã cuncta re¬
colligens. dũbona accepta considerat.
aduersa quȩ tolerat ñ accusat: nec des¬
ꝑatione frangitur. quȩ tantorũ mune¬

Expanded text:
Fortasse enim dum clamor noster quasi negligitur, spes quae cordi inerat infirmatur; et superna adjutoria defutura credimus, quia tardius impetramus; ac pene inconsiderata Deo esse ingemiscimus, quae inulta toleramus. Sed cum ista nos desperationis procella conturbat, concussa mens citius in portum spei se collocat, si causas suas cum Domino subtiliter pensat, si bona ejus ad memoriam revocat, si mala quae bonis ejus reddidit apud semetipsam callide non excusat, si perpendit quid ab eo juste meruit et quid clementer accepit, si vitam suam vivaciter discutit, si ante Dei oculos omne quod agit examinans semetipsam sibimet non abscondit, si factam se quae non erat meminit, si illuminatam se atque sublevatam quae in tenebris jacebat agnoscit. Haec ergo in semetipsa cuncta recolligens, dum bona accepta considerat, adversa quae tolerat non accusat; nec desperatione frangitur, quae tantorum mune
Abbreviated transcription (Latin):
sinuant: mala autẽ cauentes p̾nuntiant.
nuthelu desidanteᷤ exorant Erga cõmis¬
sos sibi. ata ñ nũqͣm incorreptione feruen.
ac si de tranquillitate nichil habeant: sed
ita indilectione tranquilli sunt: ac si nul¬
lus eos feruor accendat. Ualde enĩ metuuñ.
ne sia prauorũ correptione cessauerint: ip¬
si ꝓeorũ dampnatione puniant᷑. & cũ ad

Expanded text:
sinuant, mala autem caventes praenuntiant, sinuant, mala autem caventes praenuntiant, non ut Eliu desiderantes exorant. Erga commissos sibi ita nonnunquam in correptione fervent, ac si de tranquillitate nihil habeant; sed ita in dilectione tranquilli sunt, ac si nullus eos fervor accendat. Valde enim metuunt ne si a pravorum correptione cessaverint, ipsi pro eorum damnatio
Abbreviated transcription (Latin):
quia dũ exteriorũ rerũ intrinsecus specãs
itahunt᷑ incorde.: quasi de pingit᷑ quicqͥd
sctis imaginib cogitat᷑. Nocandũ itaq ẽ.
qua foram̃ priꝰ inpariete. ac de inde osti¬
ĩ cernit᷑: & tc̃ demũ occulta ab homina¬
cio demonstrat᷑: ꝙ nimirũ uniꝰcuiꝰq pecca¬
a priꝰ signa forinserꝰ. deinde ianua aptȩ ini
quitatis ostendit᷑: & tc̃ demũ omẽ malũ
quodintꝰ latce aꝑit᷑. lccirco etiã scĩ doctores
grauit̃ solent minuta discutere: ut abex¬
tremis exteriorib ad occulta possint ma¬
ina ꝑuenire. Uerba asꝑȩ increpationis
mouent: ut spinas mortiferȩ cogitationis
eradicent. Et cũ hȩc agunt. caritatis a mo¬
te sȩuiunt: ñ inflatione elationis intume¬
scunt. Alori enĩ ꝓ ipsis parati st̃: qͦs quasi
usq admortẽ seuientes affugt̃. Seruant
incogitatione quod diligt̃: sumunt in
specie quod ꝑsecunt᷑. Bona p̃dicantes in¬

Expanded text:
quia dum exteriorum rerum intrinsecus species quia dum exteriorum rerum intrinsecus species attrahuntur, in corde quasi depingitur quidquid fictis imaginibus cogitatur. Notandum itaque est quia prius foramen in pariete, et deinde ostium cernitur, tunc demum occulta abominatio demonstratur; quia uniuscujusque peccati prius signquitatis ostenditur. Et tunc demum omne malum quod intus latet aperitur: idcirco ergo etiam doctores graviter solent minuta discutere, ut ab extremis exterioribus ad occulta possint majora pervenire, verba asperae increpationis movent, ut spinas mortiferae cogitationis eradicent. Et haec cum agunt, charitatis amore sapiunt, non inflatione elationis intumescunt. Mori enim pro ipsis parati sunt, quos quasi usque ad mortem saevientes affligunt. Servant in cogitatione quod diligspecie quod persequuntur. Bona praedicantes in
Abbreviated transcription (Latin):
disp̃mia reqͥrentes. Nã reptilia toto exce¬
pore t̾rȩ inhȩrent: animalia autẽ uenti
a t̾ra suspensa sunt: appetitu tam̃gulȩ a
t̾rã semꝑ inclinant᷑. Reptilia itaq sunt.
utra pariete: qñ coguationes uoluinaut
in m̃te. quȩ at̾renis desideriis nunquãle¬
uant᷑. Animalia qͦq sunt intra parietẽ: q̃i
& siqua iã iusta. siqua honesta cogitant᷑: a¬
petendis tam̃ lucris tẽporalib honoribq
deseruiunt. Etꝑsem& ipsa quidẽ iã quasi
a t̾ra suspensa sunt: s adhuc ꝑ ambitũ qͥsi
ꝑgulȩ desideriũ sese adima submittuit.
Unde & bene subdit᷑. Et uniuersa idolado¬
mꝰ isrł: de picta erant in pariete. Scriptũ
qͥppe.ẽ. Et auaricia quȩ. ẽ. idolorũ seruitꝰ.
Recte gͦ post animalia idola describũ:
qr & si honesta actione quasi at̾ra se erĩ.
ambitione tam̃ in honesta sẽm& ipsos ad
t̾rã deponunt. Bene autẽ dr̃. de pictaetos

Expanded text:
dis praemia requirentes. Nam reptilia toto ex codis praemia requirentes. Nam reptilia toto ex corpore terrae inhaerent, animalia vero ventre a terra suspensa sunt appetitu tamen gulae ad terram semper inclinantur. Reptilia itaque sunt intra parietem, cum cogitationes volvuntur in mente, quia a terrenis desideriis nunquam levantur. Animalia quoque sunt intra parietem, cum et si qua jam justa, si qua honesta cogitantur, appetendis tamen lucris temporalibus honoribusque deserviunt; et per seipsa quidem jam quasi a terra suspensa sunt, sed adhuc per ambitum, quasi per gulae desiderium, sese ad ima submittunt. Unde et bene subditur: Et universa idola domus Israel depicta erant in pariete . Scriptum quippe est, et avaritia quae est idolorum servitus . Recte ergo post animalia, idola describuntur, quia et si honesta actione quasi a terra nonnulli se erigunt, ambitione tamen inhonesta seipsos ad terram deponunt. Bene autem dicitur: depicta erant,
Abbreviated transcription (Latin):
Piezechielẽ qͥppe p̃positorũ ꝑsona signa¬
tur: ꝑ parietẽ duricia subditorũ. Et qͥd¬
est pariȩtẽ fodere: nisi asꝑis A correpa¬
onib duriciã cordis aꝑire: Quẽ cũ ꝑfo¬
disset apparuit ostiũ : qr cũ cordĩ durio
asꝑis correptionib aꝑitur quasi quȩdã
ianua ostendit᷑: ex qua omĩa in eo quico¬
ripitur cogitationũ int̾iora uideantur
Vnde & bene illic seqr. Et dix̃ ad me. lu¬
gredere: & uide ab hominationes pesui¬
mas. quas isti faciunt hic. Quasi ingredit᷑
ut abhominationes aspiciat: qui discus¬
sis quibdã signis exteriꝰ apparentib ita
corda subditorũ penetͣt: ut cuncta eiqui
illicite cogitant᷑ innotescant. Unde & sub¬
didit. Et ingressus uidi: & ecce omissi¬
militudo reptiliũ & animaliũ ab homini¬
tio. In reptilib. cogitationes omĩnot̾re¬
nȩ signant᷑: in animalib uͦ iã quidẽ aliqͥn¬
tulũ a t̾ra suspensȩ: s adhuc t̾renȩ merti¬

Expanded text:
hielem quippe praepositorum persona signatur, per parietem duritia subditorum. Et qest parietem fodere, nisi asperis correptionibus duritiam cordis aperire? Quem cum perfodisset, apparuit ostium, quia cum cordis duritia asperis correptionibus aperitur, quasi quaedam janua ostenditur, ex qua omnia in eo qui corripitur cogitationum interiora videantur. Unde et bene illic sequitur: Et dixit ad me: Ingredere, et vide abominationes pessimas, quas isti faciunt hic. Quasi ingreditur ut abominationes aspiciat, qui discussis quibusdam signis exterius apparentibus, ita corda subditorum penetrat, ut cuncta ei quae illici e cogitantur innotescant. Unde et subdidit: Et ingressus vidi; et ecce omnis similitudo reptilium, et animalium abominatio. In reptilibus, cogitationes omnino terrenae signantur; in animalibus vero, jam quidem aliquantulum a terra suspens
Abbreviated transcription (Latin):
cia cham peccante signata ẽ: cui a patre
dr̃. Maledictus chanaan puer: seruus
erit fr̃ib suis. Chanaan uidelic&. cham
filius fuit. Et quid.ẽ. quod chã peccante:
chanaan eiꝰ filius sententiã ultionis acce¬
pit: Quid. ẽ. quod ñ inse sed inposterita¬
te ꝑcutit᷑: nisi quod reꝓborũ neqͥciȩ hic
quidem inultȩ ꝓficiunt. sed inposterũ

Expanded text:
itia Cham peccante signata est, cui a patre itia Cham peccante signata est, cui a patre dicitur: Maledictus Chanaam puer, servus erit fratribus suis. Chanaam videlicet Cham filius fuit. Et quid est quod, Cham peccante, Chanaam ejus filius sententiam ultionis accipit? Quid est quod non in se, sed in posteritate percutitur, nisi quod reproborum nequitiae hic quidem inultae proficiunt, sed in posterum
Abbreviated transcription (Latin):
lerat: quia inꝑpetuũ dampnat. Et furo¬
rẽ nunc inferre dissimulat: qr effunden¬
dũ sine fine inposterũ seruat. Electoꝵ
nanq est hic conteri: ut ad p̃mia debeañ
et̃nȩ hereditatis erudiri. Nrm̃ est hic fla¬
gella ꝑciꝑe: quib seruat᷑ de et̃nitate gau¬
dere. hinc enĩ scriptũ est. Flagellat om¬
nemfiliũ quẽ recipit. Hinc ad ioħemdr̃.
Ego quos amo. arguo & castigo. Hinc petrꝰ
ait. Tempus est ut incipiat iudicium de
domo dei. Ubi mox ad mirandũ subiunx̃.
Si autẽ primũ a nobis: quisfinis eorũ qͥ
ñ credt̃ dei euangłio: Peccata qͥppe ne¬
quaquã diuina seueritas. inulta rema¬
nere ꝑmittit: s ira iudicii a nr̃a hic cor¬
reptione inchoat: ut in reꝓborũ dãpna-¬
tione conquiescat. Fant gͦ nunc repbi.
& uoluntatũ suarũ desideria in ulta ini¬
quitate consumment: atq eo tẽporalia
flagella ñsentiant: quo ȩt̾̃na eossupplicia
expectant. Bene autẽ eorũ multa neqͥ¬

Expanded text:
lerat quem in perpetuum damnat; et furorem nunc inferre dissimulat, quia effundendum sine fine in posterum servat. Electorum namque est hic conteri, ut ad praemia debeant aeternae haereditatis erudiri. Nostrum est hic flagella percipere, quibus servatur de aeternitate gaudere. Hinc enim scriptum est: Flagellat omnem filium quem recipit . Hinc ad Joannem dicitur: Ego quos amo arguo et castigo . Hinc Petrus ait: Tempus est ut incipiat judicium de domo Dei . Ubi mox admirando subjungit: Si autem primum a nobis, qui finis eorum qui non credunt Dei Evangelio ? Peccata quippe nequaquam divina severitas inulta remanere permittit, sed ira judicii a nostra hic correptione inchoat, ut in reproborum damnatione conquiescat. Eant ergo nunc reprobi, et voluptatum suarum desideria inulta iniquitaflagella non sentiant, quo aeterna eos supplicia exspectant. Bene autem eorum inulta nequ
Abbreviated transcription (Latin):
eũ supplicium seruando deseruit: cuihic ĩ
malo obuiare contempsit. Hinc enimꝑ
cordis eorũ: & ibunt in uoluptatibus suis.
Hinc rursus dr̃. Honest uirga di suꝑ illos
Et dolus inmanu eiꝰ diriget᷑. In manu
quippe antixp̃i dolus dirigit᷑: qr in hoc
qͦd contͣbonos ꝓposuerit implere. tem
sequens fauet effectus: & nulla contrarie¬
tas impedit. quod mens ꝑuersa concȩpit.
Nã sepe prauorũ hominũ dum tardant᷑
uota mutantur: & dumdifficultatẽ ꝑ¬
fectionis sentiunt. reatũ malȩ actionis
agnoscunt: & quib priꝰ inuitis contra¬
dr̃: uolentes postmodũ hoc quod conce¬
hant aduersantur. Quia gͥ malos cũ deserit.
dñs p̃ualere ꝑmittit: & unde suꝑborũ
nequicia ꝑficit᷑. inde humiliũ longani¬
mitas consũmat᷑ : dicat᷑ recte. Ibi clama¬
bunt & ñ exaudi&: ꝓpt̾ suꝑbiã malorũ.

Expanded text:
eum supplicia reservando deseruit, cui hic in eum supplicia reservando deseruit, cui hic in malo obviare contempsit. Hinc enim pcordis eorum, et ibunt in voluntatibus suis . Hinc rursum dicitur: Non est virga Dei super illos Et dolus in manu ejus dirigetur . In manu quippe Antichristi dolus dirigitur, quia in hoc quod contra bonos proposuerit implere temposequens favet effectus, et nulla contrarietas impedit quod mens perversa conceperit. Nam saepe pravorum hominum dum tardantur vota, mutantur; et dum difficultatem perfectionis sentiunt, reatum malae actionis agnoscunt; et quibus prius invitis contradicitur, volentes postmodum hoc quod conceperant, adversantur. Quia igitur malos cum deserit Dominus praevalere permittit, et unde superborum nequitia perficitur, inde humilium longanimitas consummatur, dicatur recte: Ibi clamabunt, et non exaudiet propter superbiam malorum.
Abbreviated transcription (Latin):
ninuisibilit̾ ñ merent᷑. Dicat gͦ. Ibi clama¬
bunt & ñ exaudiet ꝓpt̾ suꝑbiã maloꝵ. Ac
sidiceret. Reatꝰ oppm̃tiũ audire uoces ꝓ¬
hibet opp̃ssoꝵ nec eripiunt᷑ uisibilit̾ iusti.
qr saluari inuisibilit̾ ñ merent᷑ iniusti.
tus ꝑibunt. Quos enim uisibiliter mo¬
ti conspiciunt: inuisibiliter uiuere pos¬
se non credunt.atque reatum in¬
fidelicati suȩ cumulant¬
quo uisa morte fideliũ de ȩt̾nitate desꝑañ
igitur uiolenti quiq inde deteriꝰ deficiuñ:
unde contra uitã in nocentiũ exteriꝰ conua¬
lescunt. Tantoq illos intima ueritas a se fo¬
ras eicit: quanto eos contra suos temporalit̃
quod uolunt posse ꝑmitcit. Quisqͥs itaq
bonorũ uitã ꝑseqͥtur: tunc peiore ultione
dampnatur. cũ nulla ei aduersitate resistit᷑:¬
& tunc fortioris irȩ ꝑicuł subiac&. cũ ꝓs¬
pere ꝑagit quod nequit̃ concupiscit: qr
uidelic& uindicta suꝑni iudicii adfuturũ

Expanded text:
invisibiliter non merentur. Dicatur ergo: Ibi clamainvisibiliter non merentur. Dicatur ergo: Ibi clamabant, et non exaudiet propter superbiam malorum. Ac si diceret: Reatus opprimentium audire voces prohibet oppressorum. Nec eripiuntur visibiliter justi, 827 quia salvari invisibiliter non merentur injusti. et stultus peribunt . Quos enim visibiliter mori conspiciunt, invisibiliter vivere posse non credunt; atque eo reatum infidelitatis suae cumulantquo visa morte fidelium de aeternitate desperant. Igitur violenti quique inde deterius deficiunt, unde contra vitam innocentium exterius convalescunt; tantoque illos intima veritas a se foras ejicquod volunt, posse permittit. Quisquis itaque bonorum vitam persequitur, tunc pejore ultione damnatur, cum nulla ei adversitate resistitur; et tunc fortioris irae periculis subjacet, cum prospere peragit quod nequiter concupiscit, quia videlicet vindicta superni judicii ad futura
Abbreviated transcription (Latin):
cur. Plerunq uͦ accidit. ut iusti intribula¬
tione dephensi. suꝑnũ solatiũ etiã tẽpo¬
ralit̾ ꝑcipiant: quod tam̃ ñ temporaliter
implorant. Saluari enĩ ñ ꝓpt̾ se. s ꝓpt̾ ad¬
uersariorũ salutẽ concupiscunt: ut dũ
illos omp̃c d̃ ab inm̃sis ꝑicuł facto quo¬
dã miraculo liberat. uirtutẽ suã ipsis etiã
ꝑsecutorib innotescat: atq inde aduersa¬
rios ad et̾nitatẽ redimat. unde suos tempo
eripe me. Ac sidicerae. Propt̃ me quidem
eripi de temporali tribulatione ñ appeto:
sed tam̃ eripipropt̃ aduersarios concupisco:
ut dũ meauita saluari mirabilit̃ cernitur:
sepe suorũ uoces ꝓpt̾ dampnationẽ ꝑseqͦn¬
tũ ñ ex audit : ut iudeiic inde reatũ suũ
cumulent. unde p̃ualusse nequit̃ gaudenł.
ã qui inuisibilia despiciunt: moueri ñnũ¬
quã nisi uisibilib miracuł possunt. Sed
icirco cũ iustis plerunq nil uirtutũ uisi¬
biliter agitur: qr eorũ aduersarĩ illumina

Expanded text:
Plerumque accidit, ut justi in tribulatione deprehensi, supernum solatium etiam temporaliter percipiant, quod tamen non temporaliter implorant. Salvari enim non propter se, sed pro adversariorum salute concuillos omnipotens Deus ab immensis periculis sancto quodam miraculo liberat, virtutem suam ipsis etiam persecutoribus innotescat, atque inde adversarios ad aeternitatem redimat, unde suos temporeripe me. Ac si diceret: Propter me quidem eripi de temporali tribulatione non appeto, sed tamen eripi propter adversarios concupisco, ut dum mea vita salvari mirabiliter cernitur, saepe suorum voces propter damnationem persequentium non exaudit, ut videlicet inde reatum suum cumulent, unde praevaluisse se nequiter gaudent. Nam qui invisibilia despiciunt, moveri nonnunquam visibilibus miraculis possunt. Sed idcirco cum justis plerumque nil mirum visibiliter agitur, quia eorum adversarii illuminari
Abbreviated transcription (Latin):
multiplicat. Hȩc nimirũ inferens bea¬
tũ iob & nil scisse asserit: & multa dix¬
isse. Et cum ipse quȩ sentit loquacit̃ in¬
ferat: hunc de uicio loquacitatis accusat.
Sed hoc quoq eẽ ꝓpriũ arrogantiũ uici¬
um solet: ut & pauca credant. quȩ ipsi
multa dixerant: & multa credant. quȩ
ipsis pauca dicuntur. Quia enĩ sua di¬
cere semꝑ uolunt. aliena audire ñ pos¬
sunt: ium se pati existimant: siea quȩ
immoderate sentiunt. immoderatius ñ
effundant. Et quãuis beatꝰ iob ad eius
uerba tacuerit: helui tam̃de locutio¬
ne illius qua amicis responderat. cau¬
sã inuectionis inuenit. ut sibi ex hibͣe
latiꝰ eiꝰ silentiũ possit: atq ut ips  mnul¬
ta respondeat. illũ uerba multiplicas¬
se confirmat. Nam& max initia ꝓlixe lo¬
cutionis exoritur: & quasi adhuc nicħ dix¬
erit inchoare conat᷑. Unde subdit᷑. Addes

Expanded text:
mpatientia.---Haec nimirum inferens, beatum Job et nil scisse asserit, et multa dixisse; et cum ipse quae sentit loquaciter inferat, hunc de vitio loquacitatis accusat. Sed hoc quoque esse proprium arrogantium vitium solet, ut et pauca credant quae ipsi multa dixerint, et multa credant quae ipsis pauca dicuntur. Quia enim sua dicere semper volunt, aliena audire non possunt; vim se pati existimant, si ea quae immoderate sentiunt immoderatius non effundant. Et quamvis beatus Job ad ejus verba tacuerit, Eliu tamen de locutione illius, qua amicis responderat, causam invectionis invenit, ut sibi exhibere latius ejus silentium posset, atque ut ipse multa respondeat, illum verba multiplicasse confirmat. Nam et mox initia prolixae locutionis exorditur; et quasi adhuc nil dixerit, inchoare conatur. Unde
Abbreviated transcription (Latin):
trahit. Internꝰ qͥ ppe.ẽ. medicꝰ: & pecca¬
toiũ nobis contagia quȩ in esse medul¬
litus reprobat secat. Abscidit uirꝰ putre¬
dinis. ferro tribulationis: & quo uoces
egri audire dissimulat. eo egritudinis
mabo ꝑdiẽ & ñ exaudies: & nocte & ñ
ad insipientiã michi. Ac sidicer&. Neqͣ¬
quã michi adinsipientiã ꝓficit. quod die¬
ac nocte clamantẽ me continue ñ ex¬
audis: qr unde me intemporali tribula¬
tione quasi deseris: inde ad ȩt̃nã sapien¬
tiã plus erudis. hinc etiã dr̃. Adiutor in
oportunitatib intribulatione. Tribu¬
lationẽ qͥppe dicturꝰ oportunitatem

Expanded text:
trahit. Internus quippe est medicus, et peccatrahit. Internus quippe est medicus, et peccatorum in nobis contagia, quae inesse medullitus reprobat, secat. Abscindit virus putredinis ferro tribulationis, et quo voces aegri audire dissimulat, eo aegritudinis mabo per diem, et non exaudies, et nocte, et non ad insipientiam mihi. Ac si diceret: Nequaquam mihi ad insipientiam ac nocte clamantem me continue non exaudis, quia unde me in temporali tribulatione quasi deseris, inde ad aeternam sapientiam plus erudis. Hinc etiam dicit: Adjutor in opportunitatibus, in tribulatione . Tribulationem quippe dicturus, opportunitates
Abbreviated transcription (Latin):
singulorum causas intuetur. Notandum
quod duosint dicta. ꝙr & clamantẽ non
frustra audit. & tam̃ quod patitur respi¬
cit: & exaudire uoces dissimulat. & quod
unusqͥsq colerat ñ ignorat. Nemo gͦ qͥ
tardius auditur: credat. quod a suꝑna
cura negligit᷑. Sȩpe enĩ nra desideria.
qr cȩlerit᷑ ñ fiunt exaudiuntur: & quod
implere concite petimꝰ. ex ipsa meliꝰ tar¬
differtur: & cũ suꝑficietenꝰ peticio negli¬
gitur. uota nr̃a altiꝰ incogitationũ radice
complentur: sic̃ & semina messiũ. gelu
pressa solidantur: & quo ad suꝑficiem
tardiꝰ exeunt. eo adfrugẽ multipliciora
consurgunt. Desidia itaq nr̃a dilatione
extenduntur. ut ꝓficiant: ꝓficiunt.
ut adhoc quod ꝑceptura sunt conua¬
lescant. Exercitantur incertamine: ut
maiorib cumulent᷑ p̃miis in retrihuti¬
one. Labor ꝓtrahit᷑ pugnȩ: ut crescat
corona uictoriȩ. Suos gͣ dñs cũueloci¬
der ñ exaudit: quod repellere creditur

Expanded text:
singulorum causas intuebitur. - Notandum quod duo sint dicta, quia et clamantem non frustra audit, et tamen quod patitur respicit, et exaudiri voces dissimulat, et quod unusquisque tolerat non ignorat. Nemo ergo qui tardius auditur, credat quod a superna cura negligitur. Saepe enim nostra desideria, quia celeriter non fiunt, exaudiuntur, et quod implere concite petimus ex ipsa melius tardiffertur, et cum superficietenus petitio nostra negligitur, vota nostra altius in cogitationum radice complentur, et sicut semina messium gelu pressa solidantur, et quo ad superficiem tardius exeunt, eo ad frugem multiplicatiora consurgunt. Desideria itaque justa dilatione extenduntur, ut proficiant, et ad hoc, quod percepturi sunt, convalescant, exercitantur in certamine, ut majoribus cumulentur praemiis in tribulatione. Labor protrahitur pugnae, ut crescat corona victoriae. Suos ergo Dominus, cum velociter non exaudit, quo repellere creditur,
Abbreviated transcription (Latin):
quȩ circundedit me: exultatio mea
redime me a circundantib me. Ecce
de nocte pressurã nominat: & tam̃
lib̾atorẽ suũ int̾ angustias exultationẽ.
uocat. Fo̾ris quidẽ nox erat incircunda¬
tione pressurȩ: s intꝰ carmina reso¬
nabant de consolatione lȩtitiȩ. Quia¬
enĩ ad ȩt̾na gaudia redire ñ possumꝰ
turȩ sacrȩ intentio ẽ ut spe manen¬
tis lȩticiȩ. nos int̾ hȩc transitoria ad¬
uersa corroboret. Undeiezechiel ꝓpħa
librũ se accepisse testatur: in quo scͥp
erant lam̃tationes  carmen. &
uȩ. Quid enĩ in libro hoc nisi diuina
ȩloquia figurant᷑: Quȩ quia nobis
lacrimas luctusq p̃cipiunt: lam̃tati¬
ones in eo scripte referunt᷑. Carm̃ qͦq &
ue continent: quia & sic de spe gaudiũ
p̃dicant. ut in p̃senti tam̃ p̃ssuras atq
angustias indicent. Carm̃ & uȩ conti¬
uent: quia & si illuc dulcia appetimꝰ
prius necesse.ẽ. ut amara toleremus.
Carm̃ & uȩ discipulis p̃dicabat dñs:

Expanded text:
quae circumdedit me, exsultatio mea, redime me a circumdantibus me . Ecce quasi in nocte pressuram nominat, et tamen liberatorem suum inter angustias exsultationem vocat. Foris quidem nox erat in circumdatione pressurae, sed intus carmina resonabant de consolatione laetitiae. enim ad aeterna gaudia redire non possumuScripturae intentio est ut spes manentis laetitiae nos inter haec transitoria adversa corroboret. Unde et Ezechiel propheta librum se accepisse testatur, in quo scriptae erant lamentationes, carmen et vae . Quid enim libro hoc, nisi divina eloquia figurantur? Quae quia nobis lacrymas luctusque praecipiunt, lamentationes in eo scriptae referuntur. Carmen quoque et vae continent, quia sic de spe gaudium praedicant, ut in praesenti tamen pressuras atque angustias incident. Carmen et vae continent, quia etsi illic dulcia appetimus, prius necesse est ut hic amara toleremus. Carmen et vae discipulis praedicabat Dominus,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓpria arrogantiũ fraus: ut tc̃ de errore
reqͥrere studeant. quando se nouerint
ñ errasse. Qui rursũ requirere uel argui
de errore despiciunt: si qñ se errasse ue¬
racit᷑ p̃cognoscunt: Non enĩ eẽ. s uiderĩ
humiles appetunt. Et tc̃ reqͥrendo spe¬
ciẽ humilitatis assumunt: q̃n de ipsa
mag̃ reqͥsitione laudent᷑. S qͥa omĩno
difficile. ẽ. ut ȩlatio quȩ regnat incor¬
de. ñerumpat in uoce: auditores arro¬
gantiũ si eorũ dicta paulisꝑ taciti ex¬
pectant atq considerant: citiꝰ corda
illorũ sub sequentia uerba manifestañ.
Diu qͥppe morari ñ posst in ipsa humili¬
tatis imagine: quã specietenꝰ sumunt.
Suꝑbis enĩm̃tib humilitas altaẽ. Et
cũ eiꝰ formã conscendere ambiunt: lassa¬
tis animi gressib qͣsi a cliuosis atq asꝑis
itinerib dilabunt᷑. Alienũ. ẽ. scilicet qͦd
uideri appetunt: & iccirco eiꝰ imagini

Expanded text:
propria arrogantium fraus ut tunc de errore propria arrogantium fraus ut tunc de errore requirere studeant, quando se noverint non errasse. Qui rursum requirere vel argui de errore despiciunt, si quando se errasse veraciter praecognoscunt. Non enim esse, sed videri humiles appetunt; et tunc requirendo speciem humilitatis assumunt, quando de ipsa magis requisitione laudantur. Sed quia omnino difficile est ut elatio quae regnat in corde non erumpat in voce; auditores arrogantium si eorum dicta paulisper taciti exspectant atque considerant, citius corda illorum subsequentia verba manifestant. Diu quippe morari non possunt in ipsa humilitatis imagine, quam specie tenus sumunt. Superbis enim mentibus humilitas alta est, et cum ejus formam conscendere ambiunt, lassatis animi gressibus quasi a clivosis atque asperis itineribus dilabuntur. Alienum est scilicet quod videri appetunt, et idci
Abbreviated transcription (Latin):
iuste rep̃hendi despiciunt: moxq in ma¬
lis suis fomitẽ defensionis exquir̃. Quomͦ
gͦ de bonis suis humilit̃ ambigunt: qͥ ma¬
la sua defendere etiã ꝑuerse moliuntur:
Ille.ẽ. enĩ uere humilis inbonis: qui ñ ẽ.
defensor in malis. Nãqͥ de malis suis ar-¬
guit᷑. & cont᷑ uerba arguentis accendit᷑.
qͣnde bonis suis quasi humilit̃ titubat.
ꝑhumilitatis uocẽ ornari appetit. ñ doce¬
ri.Heliu itaq uitã arrogantiũ signars.
postquã multa int̾na & sullimia intulit.
ecce in uerbis formã humilitatis assu¬
mit: & ȩquitate ꝓposita sub quadã dis¬
cipulatꝰ imagine. beatũ iob alloquit᷑
tẽ locutus sũ ultra ñ addãSicut sepe con
tingit ut bona loquant᷑ & mali: multa
heliũ fortia paulo se suꝑiꝰ dixisse me¬
minerat: & securꝰ ic circo ne fortasse er¬
rauerit requirebat. Neq enĩ reqͥrer&. si
se errasse credidisso Est nãq ut diximꝰ

Expanded text:
juste reprehendi conspiciunt, mox in majuste reprehendi conspiciunt, mox in malis suis fomitem defensionis exquirunt. Quomodo ergo de bonis suis humiliter ambigunt, qui mala sua defendere etiam perverse moliuntur? Ille est enim vere humilis in bonis, qui non est defensor in malis. Nam qui de malis suis arguitur, et contra verba arguentis accenditur, quando de bonis suis quasi humiliter titubat, per humilitatis vocem ornari appetit, non doceri. Eliu itaque vitam arrogantium signans, postquam multa interna et sublimia intulit, ecce in verbis formam humilitatis assumit, et aequitate proposita, sub quadam discipulatus imagine beatum Job alloquitur ego locutus tingit ut bona loquantur et mali, multa Eliu fortia paulo superius se dixisse meminerat, et securus idcirco ne fortasse erraverit requirebat. Neque enim requireret, si se errasse credidisset. Est namque, ut dixi,
Abbreviated transcription (Latin):
auris ꝑciꝑe appetit: sciat qr hȩc ñ uerbis
s reb sonat. Locus gͦ regiminis cũ regen-¬
dis offertur. inse priꝰ neceẽ. ẽ. ut quisq di¬
scutiat. si locouita congruit: si ab honore
actio ñ dissentit: ne iustus omĩũ rector
eo post intribulatione p̃ces ñ audiat. qͦ
ipsa qͦq eiꝰ de quo tribulatio orit᷑. exor¬
dia honoris ignorat. Exphc̃ lib̾.xxu.¬
arrogantes uiri habere int̾ alia ꝓpriũ
solent: quod auditorib suis nequio for¬
casse in ordinatũ dixerint. tc̃ reqͥrt̃. cũ
se laudabilit̾ aliqd dixisse cognoscuns.
Hec uidelic& faciunt. ñ qͦ de dictis suis
ambigunt: sed quo ab audientiũ udicio
fauores quęxt̃. Nã inueniri facile poter̃
qͦ animo ꝑcuntantur: si qͥsquã cũ eorum
bona laudat. etiã mala rep̃hendat. Certũ
qͥppe.ẽ. quia sic̃ inflant᷑ laudib: ita cor¬
reptionib inflãmant᷑. Et a qͦ lib& se uel

Expanded text:
auris percipere appetit, sciat quia haec non verbis, auris percipere appetit, sciat quia haec non verbis, sed rebus sonat. Locus ergo regiminis cum regendus offertur, in se prius necesse est ut quisque discutiat, si loco vita congruit, si ab honore actio non dissentit, ne justus omnium rector eo post in tribulatione preces non audiat, quod ipsa quoque ejus, de quo tribulatio oritur, exordia honoris ignorat. LIBER VIGESIMUarrogantes viri habere inter alia proprium solent, quod ab auditoribus suis ne quid fortasse inordinatum dixerint tunc requirunt, cum se laudabiliter aliquid dixisse cognoscunt. Haec videlicet faciunt, non quod de dictis suis ambigant, sed quod ab audientium judicio favores quaerant. Nam inveniri facile poterit quo animo percunctantur, si quisquam cum eorum bona laudat, etiam mala reprehendat. Certum quippe est quia sicut inflantur laudibus, ita correptionibus inflammantur; et cum a quolibet se vel
Abbreviated transcription (Latin):
onerib incuruati. omnẽ statũ rectitudi¬
nis amittant. Quod factũ ꝓcul dubio
iniudea nouimꝰ: cũ in ipso nr̃i redemp¬
coris aduentu phariseorũ turba atq
sacerdotũ a uero lumine m̃tis ocłos clau¬
rationabilit̾ potest. quomͦ hoc loco dicit᷑¬
quod regnare hypochritã dñs facit: cũ
ipsi regnauerunt & ñ ex me: pͥncipes ex¬
titer̃. & ñ cognoui. Quis enĩ recte sentieis
dicat: quia facit dñs quod minime cog
noscit: S quia scire dĩ approbare.ẽ. nes¬
cire repbare: unde quibdã quos reꝓbat
dicit. nescio uos unde sitis. discedite a¬
cere dei est. id quod fieri ꝓhibet irascen¬
do ꝑmittere: unde & regis ȩgipti cor
se obdurare asseruit. qr uidelicet obdu¬
rari ꝑmisit: miro mͦ hẏpochritas dñs¬
& regnare facit & nescit. Facit si nendo:
nescit reprobando. Unde necesse. ẽ. ut ad
ome qͦd in hac uita concupiscit᷑: priꝰ uolun¬
tas int̾na requirat᷑. Quã cũ humani cordis

Expanded text:
oneribus incurvati, omnem statum rectitudioneribus incurvati, omnem statum rectitudinis amittant. Quod factum procul dubio in Judaea novimus, cum in ipso nostri Redemptoris adventu pharisaeorum turba atque sacerdotum a vero lumine mentis oculos claurationabiliter potest quomodo hoc in loco dicitquod regnare hypocritam Dominus facit, cum « Ipsi regnaverunt, et non ex me; principes exstiterunt, et non cognovi . » Quis enim recte sentiens dicat, quia facit Dominus qunoscit? RESPONSIO . Scire Dei, approbare est; nescire, reprobare. Unde quibusdam quos reprobat, dicit: Nescio vos, unde sitis . Et acere Dei est, id quod fieri prohibet, irascendo permittere. Unde et regis Aegypti cor se obdurare asseruit , quod videlicet obdurari et regnare facit et nescit: facit sinendo, nescit reprobando. Unde necesse est ut ad omne quod in hac vita concupiscitur prius voluntas interna requiratur. Quam cum humani cordis
Abbreviated transcription (Latin):
agentẽ murmur&: is qͥ intra scãm eccłam¬
iã sp̃italit̃ fulg&. Si enĩ tu secure interius¬
ut coccus rutilas: ciliciũ quo ꝓtegeris cur
saltĩ ꝓutilitate subditorũ rectores nimis
temporalib curis inseruiunt: pleriq in
ȩccła eorũ exẽplo deterescunt. Quod us¬
in ualde. eẽ. quis neget cũ curaria pa¬
mnibtr̃ena quã glestia sollititiꝰ uidet.
mores p̾sidentiũ. iuxta subditorũ merita
asponunt᷑. Occultȩ nanq & sponte ꝑpe¬
matȩ culpe exigunt. ut praua & apasto¬
rib exempla prebeant᷑. quatinꝰ iusto iu¬
dicio is qui de uia dei suꝑb exorbitat: in
ua qua gradit᷑. etiã ꝑducatũ pastoris of¬
tis studio dicitur: ñ maledicentis uoto.
Obscurentur oculicorũ ne uideant: &
dorsum illorũ semꝑ incurua. Ac sidicat.
Quihumanȩ uitȩ actionib qͣsi p̃uidendiᷤᷤ
tinerib p̃sunt. ueritati ꝰ lucẽ ñ habeant:
ut & qͥ secuntur subditi. iniqͥtatũ suarũ

Expanded text:
agentem murmuret is qui intra sanctam Ecclesagentem murmuret is qui intra sanctam Ecclesiam spiritualiter fulget. Si enim tu secure interius coccus rutilas, cilicium quo protegeris cur saltem pro utilitate subditorum rectores nimium temporalibus curis inserviunt, plerique in Ecclesia eorum exemplo deterescunt. Quod verum valde esse quis abneget, cum curari a pastoribus terrena quam coelestia sollicitius videt? res praesidentium juxta subditorum merite namque et sponte perpetratae culpae exigunt ut prava et a pastoribus exempla praebeantur, quatenus justo judicio is qui de via Dei superbus exorbitat, in via qua graditur etiam per ducatum pastoris oftis studio dicitur, non maledicentis voto: Obscurentur oculi eorum, ne videant, et dorsum eorum semper incurva . Ac si dicat: Qui humanae vitae actionibus quasi praevidendis itineribus praesunt, veritatis lucem non habeant, ut et qui sequuntur subditi, iniquitatum suarum