comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ii.porta inferi: et fouea ꝑditionis. ad inuen¬
tionem salutis. idq ab homine peccatore.
Iuste nimirũ: qͥa tuiniq in hoiẽm innocentẽ
et iustũ. potestatẽ temeraria tiscirpast. Mor¬
tua es omors: et ꝑforata hamo. qũe incatita głti¬
tisti. cuiꝰ illa uorẽ. in ꝓpħa: omors eromors tua:
morsꝰ cuusero inferne: Ilo inquã hamo ꝑforata:
tnseuntib ꝑmediũ tui fidelib. latum letũq
ȩxitum pandis ad uitam. Strardꝰ te non for¬
midat laruialis effigies: gͣ. ꝑ medias fauces
tuas transit ad patriam: non modo securus.
s et letabundus et laudans. Ctim gͦ suꝑuenis¬
sem et extrema iam psalmi me audiente clara
uoce complesset: suspiciens incelum ait. Pat̾.
in manus tuas commendo sp̃m meum. Et
repetens eundem sermonem: ac frequenter in¬
geminans pater pater:conuersus ad meerhi¬
larata quidem facie: quanta inquit dignatio
dei. patrem hominum eẽ: quanta hominum

Expanded text:
ni, porta inferi; et fovea perditionis, ad invenni, porta inferi; et fovea perditionis, ad inventionem salutis: idque ab homine peccatore. Juste nimirum, quia tu inique in hominem innocentem et justum potestatem temeraria usurpasti. Mortua es, o mors, et perforata hamo quem incauta glutiisti, cujus illa vox est in propheta: O mors, ero mors tua; morsus tuus ero, inferne . Illo, inquam, hamo perforata, transeuntibus per medium tui fidelibus latum laetumque exitum pandis ad vitam. Girardus te non formidat, larvalis effigies. Girardus per medias fauces tuas transit ad patriam, non modo securus, sed et laetabundus et laudans. Cum ergo supervenissem, et extrema jam psalmi, me audiente, clara voce complesset, suspiciens in coelum, ait: Pater, in manus tuas commendo spiritum meum . Et repetens eumdem sermonem, ac frequenter ingeminans: Pater, Pater, conversus ad me, exhilarata quidem facie: « Quanta, » inquit, « dignatio Dei, patrem hominum esse! quanta hominum
Abbreviated transcription (Latin):
enim et cu. Solus ego ꝑatior:quod solent
pariter pati qui se diligunt. cum se amit¬
tunt. Utinam non te amiserim. s p̃miser̃i:
utinam uel tarde aliqtando sequarte quo¬
cumq ieris. Non enim dubium. quin adil¬
los ieris quos circa medium extremȩ noctis
tue. inuitabas ad laudem:cum in uultu et
uoce exultationis subito ertipisti in illud
dauiticum: stupentib qui assistebant.
Laudate dnm̃ de cęlis: laudate eum in ex¬
celsis. Iam tͥ frater mi nocte adhuc mecdia
diescebat: et nox ficut dies illuminabatur.
Pronsus illa nor. illuminatio tua indelicus
tuis. Accitus sum ego ad id miractili. tude¬
re exultantantem in morte hominem : et
insultantem morti. Ubi est mors uic̃toria
tua: Ubi est mors stimulus tuus: Iam non
stimulus: s iubilus. Iam cantando morit᷑
homo: et moriendo cantat. Usorparis ad
leticiam. mater meroris: usurparis ad głam.
glorie immica usurparis ad introitum reg¬

Expanded text:
enim et tu. Solus ego patior quod solent enim et tu. Solus ego patior quod solent pariter pati qui se diligunt, cum se amittunt. 11. Utinam non te amiserim, sed praemiserim! utinam vel tarde aliquando sequar te quocunque ieris! Non enim dubium quin ad illos ieris, quos circa medium extremae noctis tuae invitabas ad laudem, cum in vultu et voce exsultationis subito erupisti in illud Davidicum, stupentibus qui assistebant: Laudate Dominum de coelis, laudate eum in excelsis . Jam tibi, frater mi, nocte adhuc media diescebat, et nox sicut dies illuminabatur Prorsus illa nox illuminatio tua in deliciis tuis. Accitus sum ego ad id miraculi, videre exsultantem in morte hominem, et insultantem morti. Ubi est, mors, victoria tua? ubi est, mors, stimulus tuus? Jam non stimulus, sed jubilus. Jam cantando moritur homo, et moriendo cantat. Usurparis ad laetitiam, mater moeroris; usurparis ad gloriam, gloriae inimica; usurparis ad introitum reg
Abbreviated transcription (Latin):
deratis quam gratia ꝓpeccatis recepi de
manti dm̃i. In turga indignationis sue ꝑ¬
cussit me: digne ꝓmeritis: dure ꝓuirib.
AIn leuie quis dixerit uiuere me absq. Saͣrd
nisi qui ignorat quid michi cum Gͦ.: Nec
tamen contradico sermonib sc̃i. Non re¬
p̃hendo itidicium. quo recepit quisq quod
dignus est. ille coronam quam meruit ⁊ ego
quam debti penam.Numquid quia sentio
penam.reprehendo sententiam: Huma¬
num est illtid. hoc impium: htimanum
inquam et necesse.affici erga caros:siue
delectabiliter cum p̃sto sunt: siue cum ab¬
sunt moleste. Non erit ociosa socialis con¬
uersatio: p̃sertim inter amicos: et quid
effecerit muttius amor in sibi p̃sentib.
horror indicat separationis: et dolor dein¬
uicem in separatis. Doleo suꝑte.gͤ. carissi¬
me: non quia dolendus:s quia ablatus.
Et ideo fortassis dolendum michi potius
sciꝑ me: qui bibo calicem amaritudinis.
Et solus dolendus: quia solus bibo. Non

Expanded text:
deratis quam gravia pro peccatis recepi de deratis quam gravia pro peccatis recepi de manu Domini. In virga indignationis suae percussit me, digne pro meritis, dure pro viribus. An leve quis dixerit vivere me absque Girardo, nisi qui ignorat quid mihi cum Girardo? Nec tamen contradico sermonibus sancti; nec reprehendo judicium, quo recepit quisque quo dignus est: ille, coronam quam meruit; ego, quam debui poenam. Nunquid quia sentio poenam, reprehendo sententiam? Humanum est illud, hoc impium. Humanum, inquam, et necesse affici erga charos, sive delectabiliter cum praesto sunt, sive cum absunt, moleste. Non erit otiosa socialis conversatio, praesertim inter amicos: et quid effecerit mutuus amor in sibi praesentibus, horror indicat separationis, et dolor de invicem separatis. Doleo super te, Girarde charissime, non quia dolendus, sed quia ablatus. Et ideo fortassis dolendum mihi potius super me, qui bibo calicem amaritudinis. Et solus dolendus, quia solus bibo: non
Abbreviated transcription (Latin):
michi. ne fleueris: Auulsa sunt uiscera
mea ame. et dicitur michi. ne senseris :
Sentio sentio uel muitus: quia nec forti¬
tudo lapidum fortitudo mea: nec caro
mea enea est.Sentio ꝓrsus.et doleo: et do¬
lor meus inconspecta meo semꝑ. Non
sanc nos poterit duricie. et insensibilica¬
tis arguere ille qui uerberat: quomodo
illos de quib ait. ꝑcussi eos: et non dolu¬
erunt. Affectum meum confessus sum:
et non negaui. Carnalem quis dixerit:
ego humanum non nego: sicut nec meho¬
minem. Sine hoc sufficit:nec carnalem
negauerim: nam et ego carnalis sum. tientin¬
datus sub peccato: ad dictus morti: penis
et erumpnis obnoxius. Non sum fateor in¬
sensibilis ad penas: mortem horreo meam.
et meorum. Mcus.Sͦ. erat: m̃s plane. An
non meus. qui fr̃ sanguine fuit: ꝓfessione
timus affectu: Is recessit ame: sentio: le¬
sus sum: et grauiter. Ignoscite filii: immo
si filu. uicem dolete paternam. Miseremini

Expanded text:
mihi: Ne fleveris? Avulsa sunt viscera mihi: Ne fleveris? Avulsa sunt viscera mea a me; et dicitur mihi: Ne senseris? Sentio, sentio vel invitus, quia nec fortitudo lapidum fortitudo mea, nec caro mea aenea est; sentio prorsus et doleo, et dolor meus in conspectu meo semper. Non sane nos poterit duritiae et insensibilitatis arguere ille qui verberat, quomodo illos de quibus ait: Percussi eos, et non doluerunt . Affectum meum confessus sum, et non negavi. Carnalem quis dixerit: ego humanum non nego, sicut nec me hominem. Si nec hoc sufficit, nec carnalem negaverim. Nam et ego carnalis sum, venundatus sub peccato, addictus morti, poenis et aerumnis obnoxius. Non sum, fateor, insensibilis ad poenas, mortem horreo meam et meorum. Meus Girardus erat, meus plane. An non meus, qui frater sanguine fuit, professione 1358 timus affectu? Is recessit a me; sentio, laesus sum, et graviter. 10. Ignoscite, filii: imo si filii, vicem dolete paternam. Miseremini
Abbreviated transcription (Latin):
tas et peccatum. Et enim ibi sola nisi fal¬
lor plorantur dampna głe carnis: uute p̃¬
sentis incommoda. Et plorandi: qui ita
plorant: Numquid ego sic: Similis mͥ
affectus: s altera causa : dissimilisq in¬
tentio. Nulla michi sane querela de om¬
nib que sunt mundi. In his ꝓfecto quȩ
sunt dei. ademptum doleo fidele aurili¬
um: salutare consilium.Girardũ lugeo:
Gͦ. est incausa. Frater carne: s ꝓrimus spũ:
socitis ꝓposito. Adhesit anma mea animȩ
illitis: et unam fecit de dtiab. non consan¬
guinitas: s tinammitas. Carnis quidẽ
necessitudo non defuit:s plus iunxit so¬
cietas sp̃e: consensus anmorũ: mortim
conformitas. Cum ergo eẽmus cor tinũ
et anima tina: hanc meam pariter atq
ipsitis animam ꝑtransunt gladiuis ⁊ et
scindens mediam.partẽ locauit in celo:
partem in ceno deseruit. Ego ego illa
portio misera in luto iacens. truncata
parte sui. et parte potiori: et dicitur

Expanded text:
tas et peccatum. Etenim ibi sola, nisi faltas et peccatum. Etenim ibi sola, nisi fallor, plorantur damna gloriae carnis, vitae praesentis incommoda. Et plorandi qui ita plorant. Nunquid ego sic? Similis mihi affectus, sed altera causa, dissimilisque intentio. Nulla mihi sane querela de omnibus quae sunt mundi. In his profecto quae sunt Dei, ademptum doleo fidele auxilium, salutare consilium. Girardum lugeo: Girardus est in causa, frater carne, sed proximus spiritu, socius proposito. 9 Adhaesit anima mea animae illius; et unam fecit de duabus, non consanguinitas, sed unanimitas. Carnis quidem necessitudo non defuit; sed plus junxit societas spiritus, consensus animorum, morum conformitas. Cum ergo essemus cor unum et anima una, hanc meam pariter atque ipsius animam pertransivit gladius, et scindens, mediam partem locavit in coelo, partem in coeno deseruit. Ego, ego illa portio misera in luto jacens, truncata parte sui, et parte potiori; et dicitur
Abbreviated transcription (Latin):
occisum quis direrit: quem plantauit in
uita : At quod illi uitȩ ianua fuit. mͥ plane
mors est: meq illa morte mortuum dixerĩ:
non hunc. qui obdormiuit in dño. Exite
exite lacrimȩ.iam pͥdem cupientes: exite:
quia is qui uobis meatum obstruterat
commeauit. Aꝑiantur cataracte miseri
capitis. et erumꝑant fontes aquarum: si
forte sufficiant sordes diluere culparum.
quib iram merui. Cum consolatus fuerit
suꝑ me dominus: tunc fortassis et ego me¬
rear consolari: sitamen non peꝑcero a me¬
rore. Nam qui lugent: ipsi consolabuntur.
Propterea condescendat michi omnis sc̃s
et in spũ lenitatis qui sp̃italis est sustineat
lamentantem. Luctus meus. humano quȩ¬
so pensetur affectu: non tisu. Uidemus nem¬
pe mortuos cotidie plangere mortuos sui¬
os: fletum multum: et fructum nullam.
Non culpamus affectum. nisi cum excedit
modum: s causam. Ille imirum. nature
est:et eius turbatio. pena peccati: hȩc uani¬

Expanded text:
occisum quis dixerit, quem plantavit in occisum quis dixerit, quem plantavit in vita? At quod illi vitae janua fuit, mihi plane est mors; meque illa morte mortuum dixerim, non hunc qui obdormivit in Domino. Exite, exite, lacrymae jampridem cupientes; exite, quia is qui vobis meatum obstruxerat, commeavit. Aperiantur cataractae miseri capitis; et erumpant fontes aquarum, si forte sufficiant sordes diluere culparum, quibus iram merui. Cum consolatus fuerit super me Dominus, tunc fortassis et ego merear consolari, si tamen non pepercero a moerore: nam, qui lugent, ipsi consolabuntur . Propterea condescendat mihi omnis sanctus, et in spiritu lenitatis qui spiritualis est, sustineat lamentantem. Luctus meus humano, quaeso, pensetur affectu, non usu. Videmus nempe mortuos quotidie plangere mortuos suos: fletum multum, et fructum nullum. Non culpamus affectum, nisi cum excedit modum; sed causam. Ille nimirum naturae est, et ejus turbatio poena peccati: haec vani
Abbreviated transcription (Latin):
indomino: p̃dicare liberius: orare securi¬
us. Per te inquam michi mi fr̃. mens sobri¬
a. et graca quies: sermo efficatior: oratio
pinguior: frequentior lectio: et feruentior
affectus. Heu sublatus es: et hec omĩa simul
Cecum om̃s pariter abiere delicie et leticie
mee. Iam cure irruunt:iam molestiȩ hinc
inde pulsant: et angustiȩ undiq. Solum
me repꝑerunt: sole mnichi te abeunte reman¬
serunt: solus sub sarcina gemo. Aut ponere.
aut opprimi necesse est: quia tu tuos hume¬
ros subduristi. Quis michi tribuat cito mori
post te: Nam ꝑte nolim: nec te tua frauda¬
re gła. Porro suꝑ uiuere tibi: labor et dolor.
Uiuam quo ad uiuam in amaritudine: ui¬
tiam inmerore: et hec sit michi consolatio.
ut merendo affligar. Non parcam: et iu¬
uabo manum dñi. Et enim manus dñi te¬
tigit me. Me inquam detigit et ꝑcussit: non
illum quem uocauit adrequiem. Me occi¬
dit: cum succidit illum. Numquid enim

Expanded text:
in Domino, praedicare liberius, orare securiin Domino, praedicare liberius, orare securius. Per te, inquam, mihi, frater mi, mens sobria et grata quies, sermo efficacior, pinguior oratio, frequentior lectio et ferventior affectus. 8. Heu! sublatus es, et haec omnia simul. Tecam omnes pariter abiere deliciae, et laetitiae meae. Jam curae irruunt, jam molestiae hinc inde pulsant, et angustiae undique solum me repererunt, solae mihi te abeunte remanserunt, solus sub sarcina gemo. Aut ponere, aut opprimi necesse est, quia tu tuos humeros subduxisti. Quis mihi tribuat cito mori post te? Nam pro te nolim, nec te tua fraudare gloria. Porro supervivere tibi, labor et dolor. Vivam, quoad vivam, in amaritudine; vivam in moerore: et haec sit mihi consolatio, ut moerendo affligar. Non parcam; et juvabo manum Domini: etenim manus Domini tetigit me. Me, inquam, tetigit et percussit, non illum, quem vocavit ad requiem; me occidit, cum succidit illum. Nunquid enim
Abbreviated transcription (Latin):
uerbi catisa medificiis. inagris. ortis. aquis.
cunctis deniq artib seu oꝑib rusticorũ: quid
inquam uel in hoc rerum genere.Gͦ. stibterfu¬
git ꝑitiam: Cementariis. fabris. agricolis.
ortolanis. sutorib atq textorib: facile magi¬
sapientior: solis in scus oculis non erat sapiens.
tinam multos et siminus sapientes. non plas
tangeret illa maledictio. Ue qui sapientes
estis in oculis uris. Scientib ista loquor:
et adhuc plura his de illo et maiora comꝑtis.
Parco tamen: quia caro mea et frater est.
Hoc tamen securus ad do: michi utilis in
omnib et pre omnib fuit. utilis in paruis
et magnis: in pͥuatis et publicis: foris et in¬
cus. Merito ex eo pendebam totus: qui mͥ
totum erat. Solum pene reliquerat michi
ꝓuisoris honorem et nomen. Nam opus
ipse faciebat. Ego uocitabar abbas: s ille
p̃erat in sollicitudine. Merito requieuit
in illo sp̃c meus: ꝑ quem licebat delectari

Expanded text:
verbi causa, in aedificiis, in agris, hortis, aquis, verbi causa, in aedificiis, in agris, hortis, aquis, cunctis denique artibus seu operibus rusticorum? quid, inquam, vel in hoc rerum genere Girardi subterfugit peritiam? Caementariis, fabris, agricolis, hortulanis, sutoribus, atque textoribus facile magiet sapientior, solis in suis oculis non erat sapiens. Utinam multos, etsi minus sapientes, non plus tangeret illa maledictio: Vae qui sapientes estis in oculis vestris ! Scientibus ista loquor, et adhuc plura his de illo, et majora compertis. Parco tamen, quia caro mea, et frater est. Hoc tamen securus addo: mihi utilis in omnibus, et prae omnibus; fuit utilis in parvis et magnis, in privatis et publicis, foris et intus. Merito ex eo pendebam totus, qui mihi totum erat. 1357 Solum pene reliquerat mihi provisoris honorem et nomen: nam opus ipse faciebat. Ego vocitabar abbas, sed ille praeerat in sollicitudine. Merito requievit in illo spiritus meus, per quem licebat delectari
Abbreviated transcription (Latin):
linguam meam: Et quidem indefessa ma¬
nus: oculus simplex: pectus consilii: lingua
loquens iudicium: sicut scriptum est. Os
iusti meditabitur sapientiam: et lingua
eius loquetur iudicitm. S quid dixi foris
ac sp̃ualium expers cẽt donorum: Norunt.
qui illum norunt sp̃uales: quam uerba eiꝰ
sp̃m redolerent. Norunt concuberniales:
quam mores eius et studia non carnem sa¬
perent. s feruerent spũ. Quis illo rigidior in
custodia disciplinȩ: quis ingͤastigando cor¬
pus suum districtior: suispensior incontem¬
plando: subtilior indisserendo: Quociens cũ
eo disserens ea didici que nesciebam: et qui
docturus adueneram. doctus magis absces¬
si. Nec mirum deme: cum magni ac sapientes
uiri id ipsum nichilominus ex illo sibi accidis¬
se testentur. Non cognouit litteraturam ⁊ set᷑
habuit litterarum inuentorem sensum: habri¬
it et illuminantem sp̃m. Nec in maximis tan¬
tum: s et inminimis maximus erat. Quid

Expanded text:
linguam meam? Et quidem indefessa malinguam meam? Et quidem indefessa manus, oculus simplex, pectus consilii, lingua loquens judicium, sicut scriptum est: Os justi meditabitur sapientiam, et lingua ejus loquetur judisciret, et spiritualium expers esset donorum? Norunt qui illum norunt spirituales, quam verba ejus spiritum redolerent. Norunt contubernales, quam mores ejus et studia non carnem saperent, sed ferverent spiritu. Quis illo rigidior in custodia disciplinae? quis in castigando corpus suum districtior? quis suspensior in contemplando, subtilior in disserendo? Quoties cum eo disserens, ea didici, quae nesciebam: et qui docturus adsi? Nec mirum de me, cum magni ac sapientes viri id ipsum nihilominus ex illo sibi accidisse testentur. Non cognovit litteraturam; sed habuit litterarum inventorem sensum, habuit et illuminantem Spiritum. Nec in maximis tantum, sed in minimis maximus erat. Quid,
Abbreviated transcription (Latin):
lanti aliquo ut as solet in eo officii detineba¬
tur affectu: s solo intuitu caritatis. Siqui¬
dem plus om̃ib laborabat: et minus om̃ib
accipiebat: ita ut seꝑe cum aliis necessaria
ministraret. ipse egeret in plurib: uerbi cau¬
sa cibo aut ueste. Deniq cum se sentiret de¬
cessin ꝓpinquare: deus inquit tu scis. quod
quantum in me fuit. semꝑ oꝑtaui qtuetem
michi intendere: uacare tibi. S implicitũ
tenuit timor tuus: et uoluntas fr̃m. et
studium obediendi: suꝑ omĩa abbatis pa¬
riter et fr̃is germana dilectio. Ita est. Grãs
tibi frater de omni fructu meorum siquis
est in dño studiorum: tibi debeo si ꝑfeci. si
profui. Tu intricabaris:et ego tuo benefi¬
cio feriatus sedebam michi: aut certe diui
nis sanctius obsequiis occupabar : aut
doctrine filiorum utilius intendebam. Cur
enim securus intus non eẽm: cum de scirem
agentem foris. manum dexteram meam.
lumen octilorũ meorũ. pectus meum. et

Expanded text:
lanti aliquo, ut assolet, in eo officii detinebalanti aliquo, ut assolet, in eo officii detinebatur affectu, sed solo intuitu charitatis. Siquidem plus omnibus laborabat, et minus omnibus accipiebat; ita ut saepe, cum aliis necessaria ministraret, egeret ipse in pluribus, verbi causa, cibo aut veste. Denique cum se sentiret decessui propinquare: « Deus, » inquit, « tu scis quod quantum in me fuit, semper optavi quietem; mihi intendere, tibi vacare. Sed implicitum tenuit timor tuus, voluntas fratrum, et studium obediendi, super omnia abbatis pariter et fratris germana dilectio. » Ita est. Gratias tibi, frater, de omni fructu meorum, si quis est, in Domino studiorum. Tibi debeo si profeci, si profui. Tu intricabaris, et ego tuo beneficio feriatus sedebam mihi, aut certe divinis obsequiis sanctius occupabar, aut doctrinae filiorum utilius intendebam. Cur enim securus intus non essem, cum te scirem agentem foris manum dexteram meam, lumen oculorum meorum, pectus meum, et
Abbreviated transcription (Latin):
uendicabas: et amico reddebas silentio: oñs
dederat illi linguam erudicam: ut sciret quan¬
do deberet ꝓferre sermonem.Ita deniq in
prudentia responsorũ suorum. et in gratia
data sibi desciꝑ. et domesticis satis faciebat
et exderis: ut pene me nemo requireret.cui
prior forte. gͣ. occurrisset. Occurrebat autẽ
aduentantib: opponens se:ne subito meũ
octum incursarent.Siquib sane satisfacere¬
ꝑse non quibat: hos ꝑducebat ad me:ceteros
emittebat. Ouirum industrium: o amicũ
fidelem: et amico gerebat morem: et officuis
caritatis non deerat. Quis uacua recessit¬
ab eo manti: Si diues. consilium:si pauper.
subsidium reportabat. Nec querebat que
sua sunt: qui se medus ingerebat curis. ut
ego uiacarem. Sꝑabat enĩ sicut erat humilli¬
mus. maiorem de nr̃a quiete fructum: quã
si uacaret ipse. Interdum tamen postulabat
absolui:et alteri cedere:quasi qui melius ꝓ¬
uideret. S ubi ille inueniretur: Nec petu¬

Expanded text:
vindicabas, 1356 et amico reddebas silentio? Dominus vindicabas, 1356 et amico reddebas silentio? Dominus dederat illi linguam eruditam, ut sciret quando deberet proferre sermonem. Ita denique in prudentia responsorum suorum, et in gratia data sibi desuper, et domesticis satisfacieba et exteris, ut pene me nemo requireret, cui prior forte Girardus occurrisset. Occurrebat autem adventantibus, opponens se, ne subito meum otium incursarent. Si quibus sane per se satisfacere non quibat, hos perducebat ad me, caeteros emittebat. O virum industrium! o amicum fidelem! et amico gerebat morem, et officiis charitatis non deerat. Quis vacua ab eo recessit manu? Si dives, consilium; si pauper, subsidium reportabat. Nec quaerebat quae sua sunt, qui se mediis ingerebat curis, ut ego vacarem. Sperabat enim, sicut erat humillimus, majorem de nostra quiete fructum, quam si vacaret ipse. Interdum tamen postulabat absolvi, et alteri cedere, quasi qui melius provideret. Sed ubi ille inveniretur? Nec petu
Abbreviated transcription (Latin):
tamen. Affectus ꝓinde tuus non est immi¬
nutus. s iminutatus: nec qũ dm̃ induisti.
nr̃i eura te exuisti: et ipsi enim cura est de
nobis. Quod infirmum est abiecisti: s non
quod pium.Caritas deniq numquam
excidit. Non obliuisceris me infinem. Uide¬
Numquid mater poterit obliuisci filii ute¬
ri sui: Et si illa oblita fuerit: ego tamen
non obliuiscar tui. Non expedit ꝓrsus. Scis
tibi uerseꝵ:tibi iaceam: ubi reliqueris me.
Non est qui porrigat manum. Adomne
quodemerserit. respitio ad.sͣ. ut consueue¬
ram: et non est. Heu tune ingemisco mi¬
ser: sicut homo sine adiutorio. Quem con¬
sulam in ambiguis: cui in aduersis fidam:
quis portabit onera: quis ꝑicula ꝓpulsa¬
bit: Nonne ubiq gressus meosͤ Gͣ. oculi
meȩ notius quam meum ipstus habebant:
familiarius incursabant ⁊acrius urgebãt :
Nonne inlingua illa tua placabili et poten¬
ti. meam a sermonib scłi frequentissime

Expanded text:
tamen. Affectus proinde tuus non est immitamen. Affectus proinde tuus non est imminutus, sed immutatus; nec, quoniam Deum induisti, nostri cura te exuisti; et ipsi enim cura est de nobis . Quod infirmum est abjecisti, sed non quod pium. Charitas denique nunquam excidit : non oblivisceris me in finem. 6. Videnus, potest mulier obliuisci filij vteri sui? & si illa oblita fuerit, ego tamen non obliuubi verser, ubi jaceam, ubi reliqueris me; non est qui porrigat manum. Ad omne quod emerserit, respicio ad Girardum ut consueveram, et non est. Heu! tunc ingemisco miser, sicut homo sine adjutorio. Quem consulam ambiguis? cui in adversis fidam? quis portabit onera? quis pericula propulsabit? Nonne ubique gressus meos Girardi oculi meae notius, quam meum ipsius habebant, familiarius incursabant, acrius urgebant? Nonne in lingua tua illa placabili et potenti meam a sermonibus saeculi frequentissime
Abbreviated transcription (Latin):
copiam ddominus maiestatis indulsit. At
ego ꝑ te quid: Quam uellem scire. quid nã
sentias nunc de me illo unico tuo. medis
nutante curis et penis: destituto te.bacu¬
lo in becillitatis mee. Si tamen licet adhuc
cogitare de miseris: ingresso abissum lu¬
minis.atq illo pelago eterne felicitatis
absorto. Forte enim et si nosti nos scm car¬
nem:s nunc iam non nosti: et qm̃ intro¬
istimpotentias dñi: memoraris iustitię
eius solius:immemor nr̃i. Oeterum. qui
adheret deo.unus sp̃e est. et indiuimum
quendam totus mutatur affectum: nec
potest iam sentire aut sapere nisi dm̃. et
quod sentit et sapit deus:plenus deo.Ds̃
autem caritas est: et quanto quis coniunc¬
tior deo. tanto plenior caritate. Porro im¬
passibilis est deus:s non incompassibilis:
cui ꝓpͥum misereri semꝑ et parcere. Ergo
et de necesse est ẽẽ misericordem.qui mnhe¬
res misericordr:quamuis iam minime
miser sis: et qui non pateris: compateris

Expanded text:
copiam Dominus majestatis indulsit. At copiam Dominus majestatis indulsit. At ego pro te quid? Quam vellem scire quidnam sentias nunc de me illo unico tuo, mediis nutante curis et poenis, destituto te baculo imbecillitatis meae! si tamen licet adhuc cogitare de miseris, ingresso abyssum luminis, atque illo pelago aeternae felicitatis absorpto. Forte enim etsi nosti nos secundum carnem, sed nunc jam non nosti: et quoniam introisti in potentias Domini, memoraris justitiae ejus solius, immemor nostri. Caeterum qui adhaeret Deo, unus spiritus est , et in divinum quemdam totus immutatur affectum, nec potest jam sentire aut sapere nisi Deum, et quod sentit et sapit Deus, plenus Deo. Deus autem charitas est, et quanto quis conjunctior Deo, tanto plenior charitate. Porro impassibilis est Deus, sed non incompassibilis, cui proprium est misereri semper et parcere. Ergo et te necesse est misericordem esse, qui inhaeres misericordi, quamvis jam minime miser sis: et qui non pateris, compateris
Abbreviated transcription (Latin):
nos: Dura conditio: s mea miseranda for¬
tuna: non et illius. Nam tu care fr̃ sicaros
amisisti: cariores utiq recepisti. Me uero
quȩ nam iam miserum consolatio manet:
post te unicum solatium meum: Placita
fuit pariter utriq societas corporum. pro
morum concordia: s solum me diuisio utl¬
nerauit. Commune quod libuit: quod triste
et lugubre. meum. In me transierunt ire:
in me confirmatus est furor. Erat ambob
alterutrum grata p̃sentia: dulce consortiũ:
suaue colloquium: s tantas utriusq delici¬
as. ego ꝑdidi: tu mutasti. Et quidem in mu¬
tatis illis. retributio multa. Quanto fenore
gatidiorum. ac benedictionum cumulo. ca¬
res hodie nobis.frater kmñe. Habes certe ꝓ
me tantillo. repositam tibi xp̃i p̃sentiam:
nec dispendium sentis absentie anobis tue:
angelorum admixtus choris. Non est igitur
quod catiseris tude nr̃a quasi subtracta
tibi presentia: cui affatim sui suorumq

Expanded text:
nos? Dura conditio, sed mea miseranda fornos? Dura conditio, sed mea miseranda fortuna, et non illius! Nam tu, chare frater, si charos amisisti, chariores utique recepisti. Me vero quaenam jam miserum consolatio manet post te unicum solatium meum? Placita fuit pariter utrique societas corporum pro morum concordia; sed solum me divisio vulneravit. Commune quod libuit; quod triste et lugubre, meum: in me transierunt irae, in me confirmatus est furor. Erat ambobus alterutrum grata praesentia, dulce consortium, suave colloquium; sed tantas utriusque delicias ego perdidi, tu mutuasti. Et quidem immutatis illis retributio multa. 5. Quanto fenore gaudiorum ac benedictionum cumulo cares hodie nobis, frater charissime! Habes certe pro me tantillo repositam tibi Christi praesentiam; nec dispendium sentis absentiae a nobis tuae, angelorum admistus choris. Non est igitur quod causeris tu de nostra quasi subtracta tibi praesentia, cui affatim sui suorumque
Abbreviated transcription (Latin):
amauimꝰ nos inuita: qͦ modo in morte sumꝰ se¬
parati: A marissima seꝑaratio: et quã non
posset om̃ino efficere. nisi mors. Qtiando
enim me uiuus uiuum desereres: Om̃ino
optis mortis: horrendum diuortium. Quis
eñitã suaui uinculo mucui nr̃i non peꝑciss
ꝯmoris: insi cocius suauicatis immica morsͤ
Bene mors: que unum rapiendo.duos furi¬
osa ꝑemit. An non mors etiam michi: Im¬
mo plus michi: cui utiq om̃i morte infeli¬
cior uita seruata est. Uiuo. ut uiuens mori¬
ar ÷ et hoc dixerim uitam: Quam mitius
me pͥuares o austera mors. uitȩ usu. quã
fructu: nam uita sine fructu. grauior mors.
Deniq duplex malum ligno paratur infru¬
ctuoso: securis et ignis. Ergo meis laborib
inuidens. elongasti a me amieum et ꝓximũ:
ꝑcuius maxime studium erant. si quando
erant fructuosi. Satius ꝓinde michi fuiss
meorum in dño studiorũ eras sollicitus in¬
Curqueso aut amauimus.aut amisimus

Expanded text:
Amavimus nos in vita; quomodo in morte sumus seAmavimus nos in vita; quomodo in morte sumus separati? Amarissima separatio! et quam non posset omnino efficere nisi mors. Quando enim me vivus vivum desereres? Omnino opus mortis, horrendum divortium. Quis enim tam suavi vinculo mutui nostri non pepercisset amoris, nisi totius suavitatis inimica mors? Bene mors, quae unum rapiendo, duos furiosa peremit. 1355 An non mors etiam mihi? Imo plus mihi, cui utique omni morte infelicior vita servata est. Vivo ut vivens moriar; et hoc dixerim vitam? Quam mitius me privares, o austera mors, vitae usu, quam fructu! nam vita sine fructu gravior mors. Denique duplex malum ligno paratur infructuoso, securis et ignis . Ergo meis laboribus invidens, elongasti a me amicum et proximum, per cujus maxime studium erant, si quando erant, fructuosi. Satius proinde mihi fuisset meorum in Domino studiorum eras sollicitus inCur, quaeso, aut amavimus, aut amisimus
Abbreviated transcription (Latin):
sum. et non sum loctitus. At scipp̃ssus dolor.
altius introrsus radicauit: eo tit sentio. acer¬
bior factus: quo non exire ꝑmissus. Fateor ui¬
ctus sum. Exeat necesse est foras: quodincus
patior. Exeat sane adoculos filiorum: qui
scientes in commodum. planctum humanus
estiment: dulcius consolentur. Scitis ofilii
quam iustus sit dolor m̃s: quam dolenda¬
plaga mea. Oernitis nempe quam fidus
comes deseruit me inuia hac qua ambu¬
labam: quam uigil ad curam: quam non
segnis ad opus:quam suauis ad mores.
Quis ita michi ꝑ necessarius: cui eque di¬
lectus ego : Frater erat genere: s religione
germanior:Dolete queso uicem meam uos:
quib hec nota sunt. Infirmus corpore erã:
et ille portabat me. Pusillus corde erã:
et confortabat me. Piger et negligens:
et excitabat me. Imꝓuide et obliuiosus: et
cõmonebat me. Quo mͥ auulsꝰ es: Quom raptꝰ
emanib: homo unanimis.homo scdm cormeũ:

Expanded text:
sum, et non sum locutus . At suppressus dolor sum, et non sum locutus . At suppressus dolor altius introrsum radicavit, eo, ut sentio, acerbior factus, quo non est exire permissus. Fateor, victus sum. Exeat necesse est foras quod intus patior. Exeat sane ad oculos filiorum, qui scientes incommodum, planctum humanius aestiment, dulcius consolentur. 4. Scitis, o filii, quam justus sit dolor mplaga mea. Cernitis nempe quam fidus comes deseruit me in via hac qua ambulabam! quam vigil ad curasegnis ad opus, quam suavis ad mores. Quis ita mihi pernecessarius? cui aeque dilectus ego? Frater erat genere, sed religione germanior. Dolete, quaeso, vicem meam vos, quibus haec nota sunt. Infirmus corpore eram, et ille portabat me; pusillus corde eram, et confortabat me; piger et negligens, et excitabat me; improvidus et obliviosus, et commonebat me. Quo mihi avulsus es? quo mihi raptus e manibus, homo unanimis, homo secundum cor meum?
Abbreviated transcription (Latin):
act̾a sunt exequiarum sollempnia. Indutus
sacerdotalib. solitas in eum orationes ꝓprio
ore compleur: terram meis manib ex more
ieci. suꝑ dilecti corpus: terram mox futurum.
Qui me incuebantur. flebant:et mirabantur
quod non flerem ipse:cum non illum quidem.
s me potius qui illum amississem om̃s mise¬
rarentur. Cuius enim uel ferreum pectus. suꝑ
me ibi non moueretur:quem uideret.6. Stiꝑ
stitem: Commune dampnum:s p̃meo non
reputabitur infortunio.At ego quib pote¬
ram uirib fidei. reluctabar affectui: nitens.
tiel inuitus non moueri frustra addictione
nature: uniuersitatis debito: conditionis u¬
su: potentis iussu: iudicio iusti: flagello ter¬
ribilis: dñi uoluntate: Pro huiusmodi semꝑ
ex tunc et deinceps. exegia memet ipso non
indulgere multo fletui: intiltum tamen curba¬
tus et mestus. Nec potui imꝑare tristiciȩ. qui
potui lacrimȩ: s tit scriptum est turbatus

Expanded text:
acta sunt exsequiarum solemnia. Indutus acta sunt exsequiarum solemnia. Indutus sacerdotalibus, solitas in cum orationes proprio ore complevi, terram meis manibus ex more jeci super dilecti corpus, terram mox futurum. Qui me intuebantur flebant, et mirabantur quod non flerem ipse, cum non illum quidem, sed me potius, qui illum amisissem, omnes miserarentur. Cujus enim vel ferreum pectus super me ibi non moveretur, quem videret Girardo superstitem? Commune damnum; sed prae meo non reputabatur infortunio. At ego quibus poteram viribus fidei, reluctabar affectui, nitens vel invitus non moveri frustra addictione naturae, universitatis debito, conditionis usu, potentis jussu, judicio justi, flagello terribilis, Domini voluntate. Pro hujusmodi semper extunc et deinceps exegi a memetipso non indulgere multo fletui, multum tamen turbatus et moestus. Nec potui imperare tristitiae, qui potui lacrymae; sed, ut scriptum est: Turbatus
Abbreviated transcription (Latin):
sedeo igit̾: et diffcro. Uobis interim cure erit.
solito impetrare fauorem ur̃is p̃cib: tit eo
alacriores quo fidentiores redeamtis adid
quod attentiorib eget animis. Et fortassis
inueniet pius pulsator: quod temerarius
scrutator non posset.Quamquã et meror
finem imꝑat: et calamitas quam patior.
Quousq enim dissimilo: et ignis quem intra
me ipsum abscondo. triste pectus adurit
interiora depascitur : Clausus latius serpit:
seuit acrius. Quid michi et cantico huic. qui
in amaritudine sum: Uis doloris ab ducit
intentionem: et indignatio ddomini ebibit
sp̃m meum. Subtracto siquidem illo. ꝑ quem
mea in dño studia ut cumq libera ẽẽ sole¬
bant: simul et cor meum dereliquit me.S
fecitum animõac dissimulaui usq huc: ne
affectus fidem uincere uiderecur.Deniq
plorantib aliis. ego ut aduertere pocuistis.
siccis oculis secutus sum inuistim funus: siccis
octilis steti ad tumulum: quousq cuncta per¬

Expanded text:
ersedeo igitur et differo. Vobis interim curae erit ersedeo igitur et differo. Vobis interim curae erit solito impetrare 1354 favorem vestris precibus; ut eo alacriores, quo fidentiores redeamus ad id, quod attentioribus eget animis. Et fortassis inveniet pius pulsator, quod temerarius scrutator non posset. Quanquam et moeror finem imperat, et calamitas quam patior. 3. Quousque enim dissimulo, et ignis quem intra me ipsum abscondo, triste pectus adurit, interiora depascitur? Clausus latius serpit, saevit acrius. Quid mihi et cantico huic, qui in amaritudine sum? Vis doloris abducit intentionem, et indignatio Domini ebibit spiritum meum. Subtracto siquidem illo, per quem mea in Domino studia utcunque libera esse solebant, simul et cor meum dereliquit me. Sed feci vim animo, ac dissimulavi usque huc; ne affectus fidem vincere videretur. Denique plorantibus aliis, ego, ut advertere potuistis, siccis oculis secutus sum invisum funus, siccis oculis steti ad tumulum, quousque cuncta per
Abbreviated transcription (Latin):
te miseri incolatus: de angustus erumpno¬
si exilu: de corpore demq fragili et graui:
quia corpus quod corrumpitur aggrauat
animã: et de pͥmit terrena in habitatio sen¬
sum multa cogitantem. Propterea et cupi¬
unt dissolui: tt corpore leuate.xp̃i auolent
iamplerus. Unde et gemens una de mise¬
ris:aiebat. In felir ego homo:quis me libe¬
rabit de corpore mortis huius: Scit nmi¬
rum quȩ huiusmoti est. quod non possit
intab̃nactilocedar carere ad purum macti¬
la aut rugã. non quantulacumq igredi¬
ne: et ctipit erire tit se possit ertiere. Et hȩc
ratio. eur sponsa ingram se direrit: sicut
tab̾naculum cedar. Sgenim quomodo for¬
mosa. sieut pelles salomonis: At nescio qͥd
sublime ac sacrum sentio in his pellib in¬
uolutum: quod minime atisim om̃ino con¬
tingere: nisi ad nutum sane ipsius. quire¬
posuit et signauit. Iegi nimirum: qui scru¬
tator est maiestatis. opͥmetur agloria. Suꝑ¬

Expanded text:
te miseri incolatus, de angustiis aerumnote miseri incolatus, de angustiis aerumnosi exsilii, de corpore denique fragili et gravi; quia corpus quod corrumpitur, aggravat animam, et deprimit terrena inhabitatio sensum multa cogitantem . Propterea et cupiunt dissolvi, ut corpore levatae, Christi avolent in amplexus. Unde et gemens una de miseris aiebat: Infelix ego homo! quis me liberabit de corpore mortis hujus? Scit nimirum quae hujusmodi est, quod non possit in tabernaculo Cedar carere ad purum macula aut ruga, non quantulacunque nigredine; et cupit exire, ut se possit exuere. Et haec ratio, cur sponsa nigram se dixerit sicut tabernacula Cedar. Sed enim quomodo formosa, sicut pelles Salomonis? At nescio quid sublime ac sacrum sentio in his pellibus involutum, quod minime ausim omnino contingere, nisi ad nutum sane ipsius, qui reposuit et signavit. Legi nimirum: Qui scrutator est majestatis, opprimetur a gloria . Sup
Abbreviated transcription (Latin):
manentem ciuitatẽ: s futuram inquiri¬
mus.S et militamus in eis tanquam
in tab̾naculis: ꝓrsus uiolenti ad regnũ.
pore: ꝑegrinamur a dño. idẽ a luce. Nam
dominus lux est: et in quantum quisq cũ
conon est. in tantum in denebris est: hoc est
in cedar. Flebilem ꝓinde uocem illam ag¬
noscat suam. Heti michi quia incolatus m̃s
ꝓlongatus est: habitaui cum habitantib
cedar: multum incola fuit anima mea.
Est gͦ hoc habitaculum nr̃i corporis. non ei¬
uis mansio.aut domus indigene: s aut
tab̾naculum militantis. aut stabulũ uiato¬
ris. Est inquam hoc corpus tab̃naculum:
et tabernaculum cedar: quod nimirũ animã
quasi obiectu su incircũcͥpti luminis inde¬
rim nunc fraudat aspectu: nec sinit om̃i¬
no uidere illud nisi ꝑspeculum quidem et
rimis quoq ammab non nulla raibigo
inheserit: De tabnaculo ꝑfecto cedar:de
crercicio laboriose milicie⁊de dititurnita¬

Expanded text:
manentem civitatem, sed futuram inquirimanentem civitatem, sed futuram inquirimus . Sed et militamus in eis, tanquam in tabernaculis; prorsas violenti ad regnum. pore, peregrinamur a Domino, id est a luce. Nam Dominus lux est; et in quantum quisque cum eo non est, in tantum in tenebris est, hoc est in Cedar. Flebilem proinde vocem illam agnoscat suam: Heu mihi quia incolatus meus prolongatus est! habitavi cum habitantibus Cedar, multum incola fuit anima mea . Est ergo hoc habitaculum nostri corporis, non civis mansio, aut domus indigenae; sed aut tabernaculum militantis, aut stabulum viatoris. Est, inquam, hoc corpus tabernaculum, et tabernaculum Cedar, quod nimirum animam, quasi objectu sui, incircumscripti luminis interim nunc fraudat aspectu; nec sinit omnino videre illud, nisi per speculum quidem et rimis quoque animabus nonnulla rubigo inhaeserit? De tabernaculo profecto Cedar, de exercitio laboriosae militiae, de diuturnita
Abbreviated transcription (Latin):
ictit tab̾nacula cedar: sicut
pelles salomonis. Hinc inci¬
piendum: quia hic desit
sermo suꝑior. Hoc expec¬
tatis audire quid sit: et qua¬
liter ei quod ꝓxime tracta¬
tum est capitulo coaptetur: quia simili¬
tudo est. Pocest enim hoc ita subiunctum
fuisse: ut utraq pars similitudinis ad id
solum respondeat. quod ibi p̃cesserat. ni¬
gra sum. Potest et ita. ut duob illis duo
ista: idẽ singulis singula referantur. Ille
sensus simplicior:. iste obsctirior est. S tẽp¬
temus utrumq: et pͥus quidem hunc
qti difficilior apparet. Non audem in
duob pͥmis. s in duob dumtaxat ex¬
tremis difficultas est. Nam cedar qui¬
quidem quod inderp̃tatur denebre. aꝑ¬
de satis cum ingredine conuenire uide¬
tur: s pelles salomonis. eum formosita¬
te non ita. Porro tab̾nacula in eandem
nchilominus concurrere conuementi¬
am.quis non tudeat: Quideinm taber¬
naculã nisi nr̃a sunt corpora. in quib
ꝑegrinamur:Nec enim habemus hic

Expanded text:
icut tabernacula Cedar, sicut pelles Salomonis . Hinc incipiendum, quia hic desiit sermo superior. Hoc exspectatis audire quid sit, et qualiter ei quod proximo tractatum est capitulo coaptetur, quia similitudo est. Potest enim hoc ita subjunctum fuisse, ut utraque pars similitudinis ad id solum respondeat, quod ibi praecesserat: Nigra sum. Potest et ita, ut duobus illis duo ista, id est singula singulis, referantur. Ille sensus simplicior, iste obscurior est. Sed tentemus utrumque: et prius quidem hunc, qui difficilior apparet. Non autem in duobus primis, sed in duobus duntaxat extremis difficultas est. Nam Cedar quidem, quod interpretatur tenebrae, aperte satis cum nigredine convenire videtur; sed pelles Salomonis cum formositate non ita. Porro tabernacula in eamdem nihilominus concurrere convenientiam quis non videat? Quid enim tabernacula, nisi nostra sunt corpora, in quibus peregrinamur? Nec enim habemus hic
Abbreviated transcription (Latin):
unquam deseratur. An hoc eciam tota turtute
diligitur: et est amor sp̃tialis. Quod nimirũ
nomen. huic specialiter amori congruere puto:
ob p̃rogatiuam utiq plenitudinis sp̃c. qua
precelit. Et hec sufficiant: ꝓeo quod sponsa
aꝑire thesatiros misericordiȩ suȩ ipse custos

Expanded text:
unquam deseratur; in hoc etiam tota virtute unquam deseratur; in hoc etiam tota virtute diligitur, et est amor spiritualis. Quod nimirum nomen huic specialiter amori congruere puto, ob praerogativam utique plenitudinis spiritus, qua praecellit. Et haec sufficiant pro eo quod sponsa aperire thesauros misericordiae suae ipse custos
Abbreviated transcription (Latin):
quod bonum est amplectuntur: Nonne si cõ¬
pares utriusq affectiones: constat quodammͦ
illum suꝑiorem. respectu quidem huiꝰ amare
quasi carnaliter: Bonus tamen amor iste.
carnalis: ꝑquem uita carnalis excluditur: cõ¬
tempnitur. et uincitur mundus. Proficitur
autem in eo cum fit et racionalis: ꝑficitur cũ
efficitur etiam sp̃ualis. Porro rationalis cunc
est: cum inom̃ib que oportet de xp̃o sentiri.
fidei ratio ita firma tenetur. ut ab eccłiastici
sensus puritate. nulla ueri similitudine. nul¬
la heretica seu diabolica circumuentione
aliquatenus deuietur: itemq cum inꝓpria
conuersatione illa cautela seruatur:ut dis¬
cretionis meta. nulla suꝑstitione uel leuitate.
uel sp̃c quasi feruentioris uehementia exceda¬
tur. Et hoc ẽẽ. tota anima dm̃ diligere. iam
stipra diximus. Quod si et ad iuuantis sp̃e
iugor tantus accedat. ut nulla tu laborum
uel tormentorum. s nec mortis metu iustitia

Expanded text:
quod bonum est amplectuntur? Nonne si comquod bonum est amplectuntur? Nonne si compares utriusque affectiones, constat quodam modo illum superiorem, respectu quidem hujus, amare quasi carnaliter? 9. Bonus tamen amor iste carnalis, per quem vita carnalis excluditur, contemnitur et vincitur mundus. Proficitur autem in eo, cum fit et rationalis; perficitur, cum efficitur etiam spiritualis. Porro rationalis tunc est, cum in omnibus quae oportet de Christo sentiri, fidei ratio ita firma tenetur, ut ab ecclesiastici sensus puritate nulla veri similitudinem, nulla haeretica seu diabolica circumventione aliquatenus devietur. Itemque cum in propria conversatione illa cautela servatur, ut discretionis meta nulla superstitione vel levitate, vel spiritus quasi ferventioris vehementia excedatur. Et hoc esse tota anima Deum diligere jam supra diximus. Quod si etiam adjuvantis Spiritus vigor tantus accedat, ut nulla vilaborum vel tormentorum, sed nec mortis metu justitia
Abbreviated transcription (Latin):
uerbum ueritas. u̾bum sc̃itas. pietas. uirtꝰ:
et siquid aliud quod sit hinusmodi. dicipo
test. Et hȩc nempe omĩa rp̃c. qui factus est
nobis sapientia a deo. et iustitia et sc̃ificatio.
et redemptio. Antibi ȩque et tino modo
affecti uidentur is quidem qui xp̃o passo
pie compatitur. compungitur. et mouetur
facile ad memoriam horum que ꝑtulit. atq
istius deuotionis stiauitate pascitur. et con¬
fortat᷑ ad queq sabuibria. honesta. pia itẽq i lle
qͥ iusticie relo est sẽꝑ accensus. qͥ ueritatẽ ubiq
⁊elat. qui sapientie feruet studus. cui amica
sanctitas uitȩ. et morũ disciplina. cuius mores
erubescunt iactantiam. abhorrent detractio¬
nemanuidiam nesciunt. suꝑbiam detestatur:
omnem humanam głam non solum fugiunt.
s et fastidiunt et contempnunt: omnẽ in se
carnis et cordis impuritatem uehementissime
ab hominantur. et ꝑsecuntur: omne deniq
tanquam naturaliter et malum respuunt. et

Expanded text:
Verbum veritas, Verbum sanctitas, pietas, virtus; Verbum veritas, Verbum sanctitas, pietas, virtus; et si quid aliudt. Et haec nempe omnia Christus, qui factus est nobis sapientia a Deo, et justitia, et sanctificatio, et redemptio . An tibi aeque et uno modo affecti videntur, is quidem qui Christo passo pie compatitur, compungitur, et movetur facile ad memoriam honorum quae pertulit, atque istius devotionis suavitate pascitur, et confortatur ad quaeque salubria, honesta, pia: itemque ille, qui justitiae zelo semper est accensus, qui veritatem ubique zelat, qui sapientiae fervet studiis; cui amica sanctitas vitae, et morum disciplina; cujus mores erubescunt jactantiam, abhorrent detractionem, invidiam nesciunt, superbiam detestantur, omnem humanam gloriam non solum fugiunt, sed et fastidiunt et contemnunt; omnem in se carnis et cordis impuritatem vehementissime abominantur et persequuntur; omne denique tanquam naturaliter et malum respuunt, et
Abbreviated transcription (Latin):
uel uoluptatem forte p̃fero carm domini
mei. ꝑ quod me tudelicet minus ea implere
contingat. que incarne manens tierbo et
exemplo me docuit: nonne liquido constat
quod toto nequaquam diligo corde. eum id
dituistm habens. partem impendere uide¬
ar carm eius. partem incorquere ad ꝓpri¬
am: Deniq ait. Qui amat patrem aut
matrem plusquam me: non est me dignus.
Et qui amat filium aut filiam plusquam
me: non est me dignus. Ergo ut breuiter
dicam: toto corde diligere est: omne quod
blanditur de carne ꝓpria uel aliena. sacro¬
sanctȩ carnis amori pꝰ ponere. Inquo et mun¬
di eque głam comp̃hendo:quia gła mundi
gła est carnis: et qui ea delectantur. tarna¬
les ẽẽ non dubium est. Licet uero donum et
magnum donum sp̃e sit. istiusmodi erga
carnem xp̃ deuotio: carnalem tamen dixe¬
rim hunc amorem: illius utiq amoris res¬
pectu. quo nontam t̾ibum caro iam sapit.
quam uerbum sapientia. uerbum rustitia.

Expanded text:
vel voluptatem forte praefero carni Domini vel voluptatem forte praefero carni Domini mei, per quod me videlicet minus ea implere contingat, quae in carne manens verbo et exemplo me docuit; nonne liquido constat, quod toto nequaquam diligo corde, cum id divisum habens, partem impendere videar carni ejus, partem intorquere ad propriam? Denique ait: Qui amat patrem aut matrem plus quam me, non est me dignus; et qui amat filium aut filiam plus quam me, non est me dignus . Ergo, ut breviter dicam, toto corde diligere, est omne quod blanditur de carne propria vel aliena, sacrosanctae carnis ejus amori postponere. In quo et mundi aeque gloriam comprehendo, quia gloria mundi gloria est carnis, et qui ea delectantur, carnales esse non dubium est. 8. Licet vero donum, et magnum donum Spiritus sit istiusmodi erga carnem Christi devotio; carnalem tamen dixerim hunc amorem, illius utique amoris respectu, quo non tam Verbum caro jam sapit, quam Verbum sapientia, Verbum justitia,
Abbreviated transcription (Latin):
git. subumbra eius uitiemus inter gen¬
tes: michi uidetur ex ꝑsona incipientiũ
addidisse: ut quiescant saltim in umbra.
qui solis ferre ardorem minus ualidos se
sentiunt: et carnis dulcedine nutriant᷑:
dum necdum ualent ea ꝑcipere que suint
sp̃c dei. Umbram siquidem xp̃i. carnem
reor ẽẽ ipsius: de qua obumbratũ est et
mariȩ: ut eius obiectu. feruor splendorq
sp̃e illi temꝑaretur. In carnis ergo deuoti¬
one interim consoletur. qui uiuificantem
sp̃m necdum habet: eo dum tarat modo
quo habent illi qui aiunt. Sp̃c ante faciem
xp̃m scd̾m carnem: s nunc iam non noui¬
mus. Nam alias quidem nequaquam sine
spũ scõ tiel incarne diligitur xp̃c. et si non
in illa plenitudine. Quius tamen mensu¬
ra deuotionis hec est: ut cotum cor illa suaui¬
tas occupet: totum sibi ab amore uniuerse
carnis ac carnalis illecebre uendicet. Hoc
quippe. toto corde diligere est Alioquin. si
carnis meȩ quam libet consanguntatem

Expanded text:
git: Sub umbra ejus vivemus inter gengit: Sub umbra ejus vivemus inter gentes , mihi videtur ex persona incipientium addidisse, ut quiescant saltem in umbra, qui solis ferre ardorem minus validos se sentiunt; et carnis dulcedine nutriantur, dum necdum valent ea percipere quae sunt Spiritus Dei. Umbram siquidem Christi, carnem reor esse ipsius, de qua obumbratum est et Mariae , ut ejus objectu fervor splendorque Spiritus illi temperaretur. In carnis 1329 ergo devotione interim consoletur, qui vivificantem Spiritum necdum habet, eo duntaxat modo, quo habent illi qui aiunt: Spiritus ante facChristum secundum carnem, sed nunc jam non novimus. Nam alias quidem nequaquam sine Spiritu sancto vel in carne diligitur Christus, etsi non in illa plenitudine. Cujus tamen mensura devotionis haec est, ut totum cor illa suavitas occupet, totum sibi ab amore universae carnis ac carnalis illecebrae vindicet. Hoc quippe toto corde diligere est. Alioquin si carnis meae quamlibet consanguinitatem