comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
iudicat ac potẽtis iditiũ difficilẽ ianuã
Nescit durissimũ ẽẽ hostiũ carceris. p̾¬
sume aĩo mlta tͥ ẽẽ paciẽda. Nũqͥs se ye¬
me alge̾ mirat᷑. Nũqͥs ĩ mare nausiare
ĩ uia cõcuti. Fortis ẽ aũis ad q̃ p̃parat᷑ ue¬
nit. Minꝰ honorato loco positꝰ irasci cepisti
cõuiuatori uocatori ip̃i ꝯͥ tͥ p̾ferebat᷑. De¬
mẽs ꝯͣd ĩt̾est quã lecti p̾mas ꝑtẽ hone¬
stiorẽ aut turpiorẽ pot̾ facẽ pluuinar.
Nõ eqͥs quẽdã ocłis uidisti qr de ĩgeĩo tuo
male lotutꝰ ẽ. Recipis hãc legẽ. Ergo te
carmĩa eiꝰ ĩitꝰ eẽt. Uis tu equo aĩo pa¬
ti cãdidatꝰ suffragia. Cõtũeliã fecit

Expanded text:
iudicat ac potentis indicium difficilem ianuam. iudicat ac potentis indicium difficilem ianuam. Nescit durissimum esse ostium carceris. Praesume animo multa tibi esse patienda. Numquis se hieme algere miratur ? Numquis in mari nausiare, in via concuti ? Fortis est animus ad quae praeparatus venit. Minus honorato loco positus irasci coepisti convivatori, vocatori, ipsi qui tibi praeferebatur. Demens, quid interest, quam lecti premas partem ? Honestiorem te aut turpiorem potest facere pulvinus ? Non aequis quendam oculis vidisti, quia de ingenio tuo male locutus est. Recipis hanc legem ? Ergo te carmina eius, inimicus esset. Vis tu aequo animo pati candidatus suffragia ! Contumeliam t
Abbreviated transcription (Latin):
Nolũt discẽ ꝯͥ nũꝙͣ didiscerũt. Illũ li¬
beriꝰ admoniusti ꝙͣ rebebas. itaqz nõ
emẽdasti s offendisti. De cet̾o uide ne¬
nõ tm̃ anuerũ sit ꝯd dicitis s an ille
cui sr ueri paciẽs sit. Admoneri bonꝰ
gaudet. pessimꝰ ꝯͥsq correptorẽ aspinie
patit᷑. In cõuiuio qͣrũdã te sales et ĩdo¬
lorẽ tuũ iacta u̾ba tetigerũt. Uitare
uulgares cũnictꝰ meñto. Solutior est
post uiiũ licẽcia qr nͨ sobriꝰ qͣdẽ pudor
ẽ.Iratũ uidisti amicũ tuũ hostiario
causidici alicuiꝰ aut uidisti ꝙͣ ĩtrãtẽ
submouerat et ip̃e pilo iratus extie¬
nio mãcipio fiusti. Irasceris gͦ cate¬
nario cam et hic multũ latrauit ob¬
iecto cibo masuescit. Recẽde lõgiꝰ et lide.
nũc iste se aliquẽ putat ꝙ custodit lt¬
titatorũ turba limẽ obsessũ. Nũc ille
qͥ intra iacet felix fortũat h ẽ et bt̃i hoĩs

Expanded text:
nolunt discere, qui numquam didicerunt. Illum linolunt discere, qui numquam didicerunt. Illum liberius admonuisti quam debebas, itaque non emendasti, sed offendisti. De cetero vide, non tantum an verum sit quod dicis, sed an ille cui dicitur veri patiens sit. Admoneri bonus gaudet, pessimus quisque rectorem asperrime patitur." In convivio quorundam te sales et in dolorem tuum iacta verba tetigerunt. Vitare volgares convictus memento ; solutior est post vinum licentia, quia ne sobriis quidem pudor est. Iratum vidisti amicum tuum ostiario causidici alicuius aut divitis, quod intrantem summoverat, et ipse pro illo iratus extremo mancipio fuisti. Irasceris ergo catenario cani ? Et hic, cum multum latravit, obiecto cibo mansuescit. Recede longius et ride! Nunc iste se aliquem putat, quod custodit litigatorum turba limen obsessum ; nunc ille, qui intra iacet, felix fortunatusque est et beati hominis
Abbreviated transcription (Latin):
mo illit equa et ĩpaciẽs don moro¬
sa et q̃rula. ¶ Om̃s sẽsus ꝑducẽdi-
sũt ad firmitatẽ. naͣ paciẽtes sũt si aĩ¬
mꝰ illos desit corrũpe. Qui cotidie ad
racõez reddendã uocãdus ẽ faciat ħ sex¬
tiꝰ ĩcõsũato die cũ se ad nocturnã qͥetẽ re
te melior es. desmet ira et moderatior
erit ꝯ̃ sciet sͥ cotidie ad iudicẽ ẽẽ ueĩend̾.
Qͥd ergo pulcriꝰ hac cõsuetudĩe excutiẽ¬
di totũ diẽ quali̾ille sõpnꝰ post recogͥcõe
laudatꝰ ẽ aĩis aut admoĩtꝰ et speclãtor
sui cẽsorq secretus cognoscit demorib
suis. Utor hac potãte et cotidie a pd̾ me
cãm dico cũ sublatũ ecõspectũ lumen
et cõticuit uror moris mei iã cõscia
cotũ diẽ meũ iã scrutor factaq oit dc̃a
mea remetior. Nich mͥ ip̃e abscõdo nich
trãseo. Qr̃ eͥ ꝯͥcqͥd ex errorib meis ẽ ti¬
meã cũ possi dice uide ne istud ãplius
facias ñc̃ tͥ ignosco. In illa disputaciꝰ

Expanded text:
ens, domi morosa et querula ? Omnes sensus perducendi sunt ad firmitatem ; natura patientes sunt, si animus illos desit corrumpere, qui cotidie ad rationem reddendam vocandus est. Faciebat hoc Sextius, ut consummato die, cum se ad nocturnam quietem rete melior es ? " Desinet ira et moderatior erit, quae sciet sibi cotidie ad iudicem esse veniendum. Quicquam ergo pulchrius hac consuetudine excutiendi totum diem ? Qualis ille somnus post rlaudatus est animus aut admonitus et speculator sui censorque secretus cognovit de moribus suis ! Utor hac potestate et cotidie apud me causam dico. Cum sublatum e conspectu lumen est et conticuit uxor moris iam mei conscia, totum diem meum scrutor factaque ac dicta mea remetior ; nihil mihi ipse abscondo, nihil transeo. Quare enim quicquam ex erroribus meis timeam, cum possim dicere : " Vide ne istud amplius facias, nunc tibi ignosco. In illa disputation
Abbreviated transcription (Latin):
hiis eq̾s qͥ traheͣ regiũ currũ alħi solebãt
abreptꝰ uehemẽt̾ cõmouit regẽ. Iurauit
itaqz se amnẽ illũ regis comeat᷑ auferẽ¬
tẽ eo redacturũ ut trãsiri calcariq ⁊ a
femĩs possz. Huc deĩqz õẽz trãstulit belli
apꝑcitũ et tã diu assedit oꝑi donec cẽtũ
et .lxxx. cuniculis diuisũ alueũ ĩtretẽ¬
tos et .lx. riuos disꝑgẽt et ficcũ relĩquẽt¬
ĩ diu̾sũ fluẽtib aquis. ꝑiit itaq tp̃s ma¬
gna ĩ magnis reb iactura et militũ ardo
quẽ ĩ utilis labor fregit et occasio aggre¬
diẽd ĩꝑatos dũ ille bellũ ĩdictũ hosti cũ
flumiẽ gerit. ¶ Hic furor qͥd eͥ aliud
uoces roͣnos q cõtigit .u. ẽ cesar iullã
ĩhculanẽsi pulc̾imã qz mat̾ fua alñĩ¬

Expanded text:
i solebant, abreptus vehementer commovit regem ; iuravit itaque se amnem illum regis comitatus auferentem eo redacturum, ut transiri calcarique etiam a feminis posset. Hoc deinde omnem transtulit belli apparatum et tam diu adsedit operi, donec centum et octoginta cuniculis divisum alveum in trecentos et sexin diversum fluentibus aquis. Periit itaque et tempus, magna in magnis rebus iactura, et militum ardor, quem inutilis labor fregit, et occasio adgrediendi imparatos, dum ille bellum indictum hosti cum flumine gerit. Hic furor —quid enim aliud voces ?—Romanos quoque contigit. C. enim Caesar villam in Herculanensi pulcherrimam, quia mater sua
Abbreviated transcription (Latin):
berare crura frãge᷑. Nõ ꝑibit potestas i¬
sta si differt. Sine id tp̃s ueĩat quo ip̃m
iubeamꝰ. Nũc ex ĩꝑio ire soqmͣ. Cũ illa
abierit tũc uidebimꝰ ꝙͣto ista lis exti¬
mãda sit ĩ hoc eͥ p̾cipue fallimͣ. Ad fer¬
rũ uenimꝰ ad capitalia supplicia et uĩ
mag̃ suasserĩ ꝙͣ sumẽ ĩ gẽtẽ aĩu et ħ¬
p̃p̃ ꝯ̃ sictigamiꝰ discurimꝰ anhelamꝰ uidẽ
ꝙͣ hũilia et abiecta sũt. Nulli ꝯͥ altũ
ꝯͥdã a̾ magͥficũ cogitat respiciẽda sũt.
Circa pectiña pͥliiũ uociferatioĩs ẽ.
l fora defatigat patres librsq cõmic¬
cit. uenena miscet gladios tã ꝑsecuto¬

Expanded text:
rotinus frangere ? Non peribit potestas ista, si differetur. Sine id tempus veniat, quo ipsi iubeamus ; nunc ex imperio irae loquemur ; cum illa abierit, tunc videbimus, quanto ista lis aestumanda sit. In hoc enim praecipue fallimur ; ad ferrum venimus, ad capitalia supplicia, et vinmagis suaserim quam sumere ingentem animum et  litigamus, discurrimus, anhelamus, videre quam humilia et abiecta sint, nulli qui altum quiddam aut magnificum cogitat respicienda. Circa pecuniam plurimum vociferationis est. Haec fora defetigat, patres liberosque committit, venena miscet, gladios tam percusso
Abbreviated transcription (Latin):
R. soleatꝰ occideͣt. Quã suꝑba fuit crude¬
litas eiꝰ ad rẽ ꝑtinet scire ꝙͣ ꝙͣ aberrare
alioqͥn possimꝰ uideri et ĩ deuiũ exire sh
ip̃m pars erit ie supͣ solita seuuẽtis. Ce¬
ciderat fragellis senatores ip̃e effecit
ut dici poss solet si. Torserat ꝑ oĩa q̃
ĩ rerũ naͣ tristissiã sũt fiduculis tabula¬
ribz eculeo igne uultu suo. Et hoc loco
responde br̃ magnãrẽ si tres senatores
neꝙͣ mãcipia int̾ u̾ba et flãmas diui¬
sit hõ qͥ de toto senatu trucidãdo cogi¬
ut scelera sua tot locis ac tprĩbz diduc¬
ta ĩ unũ ictũ et unũ siẽ cogẽt. Qdtã
ĩ cuditũ ꝙͣ nocturnũ suppliciũ cũ latro¬
tima tenebris abscõdi soleãt. Aĩadu̾siões
quo notiores sũt plus ĩ exẽplũ emẽda¬
cioẽq ꝓficiãt. Et hoc loco respõdebit᷑ mͥ¬

Expanded text:
 soleatus occideret ! Quam superba fuerit crudelitas eius ad rem pertinet scire, quamquam aberrare alicui possimus videri et in devium exire; sed hoc ipsum pars erit irae super solita saevientis. Ceciderat flagellis senatores; ipse effecit, ut dici posset " solet fieri." Torserat per omnia, quae in rerum natura tristissima sunt, fidiculis, talaribus, eculeo, igne, vultu suo. Et hoc loco respondebitur : " Magnam rem ! si tres senatores quasi nequam mancipia inter verbera et flammas divisit homo, qui de toto senatu trucidando cogiut scelera sua tot locis ac temporibus diducta in unum ictum et unum diem cogeret." Quid tam inauditum quam nocturnum supplicium ? Cum latrocinia tenebris abscondi soleant, animadversione^ quo notiores sunt, plus in exemplum emendationemque proficiant. Et hoc loco respondebitur m
Abbreviated transcription (Latin):
maguũ. Inde inꝙͣ nob̃ ira et ĩsama ẽ ꝙ
de
exigua magna ertimatis. Aufferre
hͣͥ mͥ hr̃ditatẽ uoluit hic me diu spẽ sup¬
p̾mã captatꝰ nc̃ cͥmĩat᷑ hic scortũ meũ
cõcupunt. Qd uĩculũ amoris ẽẽ debe¬
bat sedicioĩs atq õdii cã ẽ idez uelle It
ãgustũ rixas trãseũtiũ cõcitat. Siffu¬
sa et late patẽs uia ne pplõs ꝯͣdẽ collidit
Istaq̃ cppetitis qz exigua sũt nec possẽ
ad alt̾ũ nͥ altĩ erepta trãfferri eadẽ as¬
fectãtib pugnã et uirgia excitãt. Re¬
spõdisse tͣ ĩ dignaris lib̾tũqz et uxorem
et cliẽtẽ. Sem̃ idez de. re .p. lib̾tatẽ subla¬
tã q̃ritis ꝙͣ domi sustulasti. Rursus si
tacuit ĩt̾rogatꝰ cõtumaciã uocas. et lo¬
quat᷑ et taceat et uideat corã dño ĩquis¬

Expanded text:
magnum. Inde, inquam, vobis ira et insania est, d exigua magno aestimatis. Auferre hic mihi hereditatem voluit; hic me diu in spem supremam captatis criminatus est; hic scortum meum concupivit. Quod vinculum amoris esse debebat, seditionis atque odi causa est, idem velle. Iter angustum rixas transeuntium concitat, diffusa et late patens via ne populos quidem collidit. Ista quae appetitis, quia exigua sunt nec possunt ad alterum nisi alteri erepta transferri, eadem affectantibus pugnas et iurgia excitant. Respondisse tibi servum indignans libertumque et uxorem et clientem ; deinde idem de re publica libertatem sublatam quereris, quam domi sustulisti. Rursus, si tacuit interrogatus, contumaciam vocas. Et loquatur et taceat et rideat ! " Coram domi
Abbreviated transcription (Latin):
ĩpotẽtes fui cupidosq uel coĩs mali ex¬
agitat. Nec ĩ ea tm̃ ĩ q̃ destĩauit s̃ ĩ oit¬
rẽcia obit furit. Ceta uicia spellũt aios
ira pͥcipitat. Cet̾is ⁊̃ si resisteͣ ccͣ affc̃s suos
nõ liceat aut c̾te affectibz ipĩs licet stare
h nõ secus ꝙͣ flumĩa procelleqz et si qua
alia ĩreuocabilia sũt qz nõ eũt s cadũt uĩ
suã mag̃ ac mag̃tẽdit. Alia uicia a rõne
h̃ a saĩtate desciscit. alia accessus leues ha¬
bẽt et ĩcremẽta fallãcia ĩ irã deiectus aĩoꝵ
ẽ. Nussa itaq reẜget magis actoĩta et in¬

Expanded text:
impotentes sui cupidosque vel communis mali eximpotentes sui cupidosque vel communis mali exagitat, nec in ea tantum in quae destinavit, sed in occurrentia obiter furit. Cetera vitia impellunt animos, ira praecipitat. Etiam si resistere contra affectus suos non licet, at certe affectibus ipsis licet stare; haec non secus quam fulmina procellaeque et si qua alia irrevocabilia sunt, quia non eunt, sed cadunt, vim suam magis ac magis intendit. Alia vitia a ratione, hoc a sanitate desciscit ; alia accessus lenes habent et incrementa fallentia; in iram deiectus animorum est. Nulla itaque res urget magis a
Abbreviated transcription (Latin):
Uod maxĩe desi¬
derasti nouate
nũc face̾ tẽpta¬
bimꝰ irã excidẽ
aĩs aut c̾te re¬
frenare et ĩpe¬
tus eiꝰ mhibẽ.
perteq faciẽdũ ẽ ubi mĩor ius mali
ĩpedimẽto exasꝑat᷑ et crescit. Refert ꝙͣ¬
tas uires ꝙͣqz ĩtegras hẽat utrũ ne u̾be¬
rãda et agenda sit an cedeͬ ei debeamꝰ dũ
tẽpesta pͥma deseuit ne remedia ip̃a se¬
cũ ferat. Cõsiliũ promorib cuiꝰq capiẽd̃
erit. Quoszã eͥ p̾ces uĩcũt qͥdã ĩsustãt ĩ¬
stãtq sũmissis quosdã t̾rendo placabi¬
mꝰ. Alios obuirgacõ alios cõfessio alios
pudor cepto reiecit alios mora lentũ
p̾cipitis mali remediũ ad ꝯd̾ nouissiẽ
descẽdẽdũ ẽ. Cet̾i eĩ affc̃o dilaciõẽ reci¬
piũt et curari tardiꝰ possũt huiꝰ ĩcitata
et se ipãm iapiẽs uiolẽcia nõ paulatĩ
ꝓcedit s dũ ĩcipit tota ẽ. Nec aliorũ
more uiciorũ sollicitat aĩos s abducit et

Expanded text:
uod maxime desiderasti. Novate, nunc facere temptabimus, iram excidere animis aut certe refrenare et impetus eius inhibere. perteque faciendum est, ubi minor vis mali impedimento exasperatur et crescit; refert quantas vires quamque integras habeat, utrum reverberanda et agenda retro sit an cedere ei debeamus, dum tempestas prima desaevit, ne remedia ipsa secum ferat. Consilium pro moribus cuiusque capiendum erit; quosdam enim preces vincunt; quidam insultant instantque summissis, quos terrendo placabimus; alios obiurgatio, alios confessio, alios pudor coepto deiecit, alios mora, lentum praecipitis mali remedium, ad quod novissime descendendum est. Ceteri enim adfectus dilationem recipiunt et curari tardius possunt, huius incitata et se ipsa rapiens violentia non paulatim procedit sed, dum incipit, tota est; nec aliorum more vitiorum sollicitat animos, sed abducit et
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ. Si captuiꝰ ĩ ẜuitutẽ subito dep̾ssus
celiqͥas libt̾atis tenet nͨ ad sordida ac
laboriosa mist̾ia agilis occurrit si ey
ocio piger equũ uehiculũqz dm̃ cursu
nõ exequat si int̾ cotidianas uigilias
fessũ sõpnꝰ opp̾ssit si rusticũ laborẽ recu¬
sat aut nõ fortit̾ abit a ẜuitute urbana
et feriata trãslatꝰ ad durũ opus. Si¬
scĩguamꝰ utrũ aͥs nõ possit an nolit.
Multos absoluemꝰ si cepimꝰ añ iudica¬
re ꝙͣ irasci. Nũc aͥ pͥmũ ĩpetũ seqͥmur.
ueramꝰ ne uideam̃ cepisse sine cã. Et
ꝙ ĩiqͥssimũ ẽ ꝑtinatiores nos facit ñqͥ¬
tas ire. Retinemꝰ eͥ illã et augemꝰ ꝯͣi
argumẽtũ sit iuste irascẽtis gͣuiter
leuia sĩt ꝙͣ ĩnouia. ¶ Ꝙ accidẽ uide ᷤ
ĩ aĩalib mutis idez ĩ hoĩe sep̾hẽdes fri¬
uosis turbam̃ et ĩ anib. Taurũ color
tubicũdus excitat. Adũbrã aspis ey¬
suspiciõe feriuĩt᷑. ã deo qͥdẽ ut ĩterdũ ĩui¬

Expanded text:
est. Si captivus in servitutem subito depressus reliquias libertatis tenet nec ad sordida ac laboriosa ministeria agilis occurrit, si ex otio piger equum vehiculumque domini cursu non exaequat, si inter cottidiana pervigilia fessum somnus oppressit, si rusticum laborem recusat aut non fortiter obiit a servitute urbana et feriata translatus ad durum opus, distinguamus, utrum aliquis non possit an nolit. Multos absolvemus, si coeperimus ante iudicare quam irasci. Nunc autem primum impetum sequimur, us, ne videamur cepisse sine causa. Et, quod iniquissimum est, pertinaciores nos facit iniquitas ire. Retinemus enim illam et augemus, quasi argumentum sit iuste irascentis graviter ides animalibus mutis, idem in homine deprendes ; frivolis turbamur et inanibus. Taurum color rubicundus excitat, ad umbram aspis exsursuspicione feriuntur, adeo quidem, ut interdum iniu
Abbreviated transcription (Latin):
Paulo añ ꝑtiũ suarũ defẽsorẽ. Alioq
post põpeiũ. deñ post põpeianos. ħ res
suas ĩ reges arma cõu̾tit fidissiõsq
eo cõpulit ut de morte eorũ cogitarẽt.
ꝓ qͥb et añ quos mori uotũ hũerãt.
Nulli ad alia respiciẽti sua placẽt.
bliti ꝙͣtũ seqͣt᷑ at̾go ĩgẽtis ĩuidie. Cãta
tñ ĩportunitas hominũ ẽ ut ꝙͣuis ml¬
tũ accepĩt ĩiurie loco sit plus acciꝑe
cit ordĩariũ cõsulẽ. A me nũari uolu¬
it ãnũ s deest mͥ ad sacerdociũ. Coopta

Expanded text:
paulo ante partium defensorem, aliosque post Pompeium demum Pompeianos. Haec res sua in reges arma convertit fidissimosque eo compulit, ut de morte eorum cogitarent, pro quibus et ante quos mori votum habuerant. Nulli ad aliena respicienti sua placent. tum sequatur a tergo ingentis invidiae. Tanta tamen importunitas hominum est, ut, quamvis multum acceperint, iniuriae loco sit plus accipercit ordinarium consulem ; a me numerari voluit annum, sed deest mihi ad sacerdotium
Abbreviated transcription (Latin):
digͥtatẽ meã. S patͥmoĩo nicħ cõtu¬
sit. Ca dedit mͥ q̃ debebat a sicui Sare.
de suo nͥ ꝓtulit. Age potiꝰ gr̃as ꝓ hiis
q̃ accepisti reliqͣ exp̾ta et nũdũ te ple¬
tui letare. mlti te uĩcũt. Cõsidera ꝙͣtos
añcedas ples ꝙͣ seq̃ris. Qd siciẽte uiciũ
maximũ q̃ris falsas racões cõficis. da¬
ta magno extimas. accepta ꝑuo. Aliud
ĩ asio nos dederat. Quibdã timeamꝰ iras¬
ci qͥbrdã ueream̃ qͥbdã fastidiam̃. Ma¬
gnã rẽ sine dubio fecermiꝰ si ẜuulũ ĩ

Expanded text:
dignitatem meam, sed patrimonio nihil contulit; ea dedit mihi, quae debebat alicui dare, de suo nihil protulit." Age potius gratias pro his, quae accepisti; reliqua expecta et nondum pletui laetare ; multi te vincunt, considera, quanto antecedas plures quam sequaris. Quod sit in te vitium maximum quaeris ? Falsas rationes conficis; data magno aestumas, accepta parvo. Aliud in alio nos deterreat. Quibusdam timeamus irasci, quibusdam vereamur, quibusdam fastidiamus. Mag
Abbreviated transcription (Latin):
qz ĩ alio rep̾hendit᷑ id unꝰ qͥsq ĩ suo sinu ĩ¬
ueĩet. Qͥd issiꝰ pasorẽ issiꝰ maciẽ notas. pe¬
stilẽcia ẽ. Placidiores itaq ĩuicẽ sumꝰ
mali mt̾ malos uiuimꝰ. una nos res facẽ
Ilłe mͥ iã nocuit ego ilsi nũdũ. S iã
aliquẽ fortasse lesisti sz ledes. Noli ex
stĩare hãc horã a̾ hũc diẽ. Totũ ĩspice
mẽtis tue hĩtũ. Eciã si nich male fecisti
de
irastimͣ õs ꝙͣ ledimũ. Ccͣto meliꝰ ẽ abire
tiꝰ cõstare sibi uideat᷑ si mulã calcib
repetat et canẽ morsu. I sta ĩqͥs peccare
se nesciũt. pͥmũ ꝙͣ ũquus ẽ apd̾ hoĩem
ẽẽ. Ad ĩpetrãdã ueĩet nocet. Dem̃ si ce¬
t̾a aĩalia ħ ire tue subducit ꝙ cõsilio
carẽt eodẽ loco tͥ sit ꝯͥsqͥs cõsilio caret. Qͥd
eĩ refert an alia multis disilĩa. Caligi¬
mũ. Nõ ẽ ꝙ illi tredas ⁊̃ si dix̾it iterũ ñ
faciã. Et iste peccabit et ĩ istũ aliꝰ et to¬

Expanded text:
que in alio reprenditur, id unusquisque in sinu suo inveniet. Quid illius pallorem, illius maciem notas ? Pestilentia est. Placidiores itaque invicem simus ; mali inter malos vivimus. Una nos res facere " Ille iam mihi nocuit, ego illi nondum." Sed iam aliquem fortasse laesisti, stimare hanc horam, hunc diem; totum inspice mentis tue habitum; et si nichil mali fecisti,se irascimur omnes quam ledimur. Quanto melius tis constare sibi videatur, si mulam calcibus repetat et canem morsu ? " Ista," inquis, " peccare se nesciunt." Primum quam iniquus est, apud quemesse ad impetrandum veniam nocet. Deinde, si cetera animalia hoc ire tue subducit, quod consilio carent, eodem loco tibi sit quisquis consilio caret. Quid enim refert an alia mutis dissimilimum ? Non est quod illi credas, etiam si dixerit: " Iterum non faciam." Et iste peccabit et in istum alius et to
Abbreviated transcription (Latin):
qͥd faciũt. Qd int̾est quo qͥsq uicio fiat ĩ¬
prudẽs. Imprudẽcia par ĩ oĩb patrocim¬
ũ ẽ. Qͥd ergo ẽ ĩqͥs ĩpune illi erit puta
pena fecisse. Nec qͥsꝙͣ grauiꝰ afficit᷑ ꝙͣ qͥ
ad suppliciũ pñie tradit᷑. ¶ Dem̃ ad cõ¬
dicioẽ rerũ hũ anarũ respiciẽdũ est ut

Expanded text:
est, quo quisque vitio fiat imprudens ? Imprudentia par in omnibus patrocinium est. " Quid ergo ? " inquis, " impune illi erit ? " Puta poena fecisse, nec quisquam gravius adficitur quam qui ad supplicium paenitentiae traditur. Deinde ad condicionem rerum humanarum r
Abbreviated transcription (Latin):
c̾is. Substine paululũ ueĩt ecte mors q̃
nos pares faciat. uidẽ solemꝰ in t̾ matu¬
tĩa arene spectacula tauri et ursi pug¬
nã int̾ se colligatorũ. Qͦs cũ alt̾ altere
uerarũ suus cõfector expectat. Idẽ faci¬
mꝰ aliquẽ nobistũ alligatũ lacessimꝰ
cũ uicto uictoriq finis et qͥdẽ matutĩs
ĩmmeat. Quieti potiꝰ ꝑctĩq ꝙͣtulũtũq

Expanded text:
ceris ? Sustine paulum ; venit ecce mors quae vos pares faciat. Videre solemus inter matutina harenae spectacula tauri et ursi pugnam inter se colligatorum, quos, cum alter alterum vexarunt, suus confector expectat. Idem facimus, aliquem nobiscum adligatum lacessimus, cum victo victorique finis et quidem maturus i
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯͣt rex et aͥd bom sposi ĩ castris meis silẽtiũ
hẽo. Cũ hos dicaces fame domuiss captis
sic usus ẽ ut eos qͥ milicie utiles erat ĩ co¬
hortes describeret cet̾os p̾com subiceret
idqz se negauit facturũ fuisse nͥ expediret

Expanded text:
t aliquid boni spero, si in castris meis Silenum habeo. " Cum hos dicaces fame domuisset, captis sic usus est, ut eos qui militiae utiles erant in cohortes discriberet, ceteros praeconi subiceret, idque se negavit facturum fuisse, nisi expediret
Abbreviated transcription (Latin):
uult irato cõmicti ulcioe cũ plato sibi ip̃e
ĩꝑiũ arrogau̾it. Nich tͥ liceat dũ irasc̾is.
uĩtere irã nõ potes illa te ĩcipit uĩcẽ si
abscõdit᷑ si illi exitꝰ nõ dat᷑. Signa ei nõ¬
obruamꝰ et illã ꝙ̃tũ fi pot̾ ocultã secte¬
tãq teneã. Cũ magͦ id nr̃a molestia¬
fiet cupit eͥ exilire et ĩcẽdẽ oculos et mu¬
tare faciẽ. S si emmẽ illi exͣ nos licu¬
it supͣ nos ẽ ymo pectoris seccessu retõdat̃
ferat᷑q nõ ferat. Imo ĩ cõtͣriũ oĩa eiꝰ udi¬
ci a flectamꝰ. uultꝰ remictat᷑. uox leuior
sit gͣdus lẽtior paulatĩ cũ extĩorib ĩt̾i̾o¬
ra formãt᷑. ¶ In socrate ire signũ erat
uocẽ submictẽ loqͥ parciꝰ aꝑpebat tũc illũ
sibi obstare. Sephẽdebat᷑ itaqz a familia¬
rib et coarguebat᷑ nec erat illi exꝓbracõ
latitãtis ire ĩgrata. Qͥdm gaudẽt ꝙ
irã suã multi ĩtelligerẽt. Nẽo sentiret.

Expanded text:
vult irato committi ultionem, cum Plato sibi ipse imperium abrogaverit ? Nihil tibi liceat, dum irasceris. vincere iram, non potest te illa. Incipis vincere, si absconditur, si illi exitus non datur. Signa eobruamus et illam quantum fieri potest occultam secretamque teneamus. Cufiet; cupit enim exsilire et incendere oculos et mutare faciem. Set si imminere illi extra nos licuit, supra nos est. In imo pectoris recondatur feratur que, non ferat; immo in contrarium omnia eius indicia flectamus. Vultus remittatur, vox lenior sit, gradus lentior ; paulatim cum exterioribus interiora formantur. In Socrate irae signum erat vocem summittere, loqui parcius. Apparebat tunc illum sibi obstare. Deprendebatur itaque a familiaribus et coarguebatur, nec erat illi exprobratio latitantis irae ingrata. Quidni gauderet, quod iram suam multi intellegerent, nemo sentiret ?
Abbreviated transcription (Latin):
qͥd du tullimꝰ A micꝰ ẽ fecit ꝙ uoluit. Ini¬
mitꝰ ẽ fecit ꝙ debuit. Prudẽtiori credamꝰ
stultiori remictamꝰ. Pro quocũqz illd̃ no¬
bis respõdeamꝰ. sapiẽtissiõs qͦ uiros ml¬
ta delĩquẽ nͨ neminẽ ẽẽ tã circũspectũ cuiꝰ
nõ diligẽcia alñ sibi ip̃e excidat. Neminẽ

Expanded text:
quod diu tulimus. Amicus est, fecit quod noluit ; iniquod diu tulimus. Amicus est, fecit quod noluit ; inimicus, fecit quod debuit. Prudentiori credamus, stultiori remittamus. Pro quocumque illud nobis respondeamus, sapientissimos quoque viros multa delinquere, neminem esse tam circumspectum, cuius non dil
Abbreviated transcription (Latin):
uitate direptꝰ ẽ. Nussũ illi lumẽ p̾clusa
cesaris domꝰ abstulit. ystorias postea qͣs¬
eiꝰ extimuit. nẽo ꝙͣi fulguris ictũ refugit.
Fuit ꝯͥ p̾beret tã alte cadẽti sinũ. Tulut
h̾ ut dixi cesar paciẽter ne eo ꝯͥdẽ motus
ꝙ laudibz suis reb qz gestis manꝰ actu¬
lerat. Nũꝙͣ cũ hospite ĩmici sui q̃stꝰ est.
ħ̾ dũ taxat polliom assimo dixit. The¬
titit et frueͣ ĩꝯͥt mi pollio frue̾. Et cũ pol¬
lio dicẽt si iubes cesar statĩ illi domo mea
gim possio iratꝰ nͨ ussã ałiã hũerat cã¬
lippo. Illi tñ ĩpune maledictũ ẽ. Nũqͥd in
gellis et cõpedibz expiẽ. Qͥs sũ cuiꝰ au¬
res ledi nefas sit. Ignouer̃t ilti hostib¬
ego nõ iguoscũ pigrie negligẽtib ga¬
rulis. Puerũ etas excuss. femmã seuꝰ
extraneũ libtas domesticũ familiari¬
tas. Nũc pͥmũ offendit cogitemꝰ ꝙͣ du
placuerit. Sepe et alias offẽdit feramꝰ

Expanded text:
. Nullum illi limen praeclusa Caesaris domus abstulit. Historias, quas postea eius extimuit, nemo quasi fulguritum refugit, fuit qui praeberet tam alte cadenti sinum. Tulit hoc, ut dixi. Caesar patienter, ne eo quidem motus, quod laudibus suis rebusque gestis manus attulerat ; numquam cum hospite inimici sui questus est. Hoc dumtaxat Pollioni Asinio dixit : θηρtitit et " Fruere," inquit, " mi Pollio, fruere! " et cum Pollio diceret: "Si iubes. Caesar, statim illi domo mea geni Pollio iratus nec ullam aliam habuerat calippo ? Illi tamen impune male dictum est. Numquid in gellis et compedibus expiem ? Quis sum, cuius aures laedi nefas sit ? Ignoverunt multi hostibego non ignoscam pigris, neglegentibus, garrulis ? Puerum aetas excuset, feminam sexus, extraneum libertas, domesticum familiaritas. Nunc primum offendit, cogitemus quam diu placuerit ; saepe et alias offendit, feramus
Abbreviated transcription (Latin):
mẽta ꝓspice̾ et añ oĩa ita cõpone̾ aĩu
ut ⁊̃ gͣuissĩs reb subitisq cõcussus irã
aut nõ setiat aut mag̾tudĩez ĩopmnate ĩ¬
iurie eportã ĩ aliũ retͣhat nec dolorem
hoĩ nõ pͥpotẽtiũ potãte tota utit᷑ ꝙͣtũ sibi
ĩꝑare possit ibi metu maiore cõp̾ssa est.¬
¶ Cãbissẽ regẽ minis deditũ umo tͣ hex¬
hauspex unꝰ ex carissĩs monebat ut par¬
ciꝰ biberet. tiupẽ ẽs̃. Sicẽ ebrietatẽ ĩtege
ille ut scias ĩ ꝙͥt ꝙ̃ad nũꝙͣ excidã mͥ ap¬
probabo iã et oclõs post unũ offõ ẽẽ et
manꝰ. bibit dem̃ lib̾aliꝰ ꝙͣ alias capatio¬
rib sciphis et iã gͣuis ac temuletꝰ ob¬
iurgatoris sui filiũ procedẽ᷑ ultra limẽ
iubet. alleuataqz suꝑ caput sinistra ma¬
nu stare. Tũc ĩtẽdit artũ et ip̃m corado¬
lescẽtis id ip̃m se peteͣ di̾at. figit recisso¬

Expanded text:
enta prospicere et ante omnia ita componere animum, ut etiam gravissimis rebus subitisque concussus iram aut non sentiat aut magnitudine inopinatae iniuriae exortam in altum retrahat nec dolorem hominum praepotentium potestate tota utitur, quantum sibi imperare possit, ubi metu maiore compressa est. Cambysen regem nimis deditum vino Praexaspes unus ex carissimis monebat, ut parcius biberet, turpem esse dicens ebrietatem in rege, ille : n officio esse et manus." Bibit deinde liberalius quam alias capacioribus scyphis et iam gravis ac vinolentus obiurgatoris sui filium procedere ultra limen iubet adlevataque super caput sinistra manu stare. Tunc intendit arcum et ipsum cor adulescentis, id enim petere se dixerat, figit rescisso
Abbreviated transcription (Latin):
deo ut ꝯuosdã salutac̃o et eplã et or̃o et
ĩ t̾rogatio ĩ lictẽ euocẽt. Nũꝙͣ sine q̃rela
egra tãgũt᷑. ¶ Optimũ ẽ itaq ad pri¬
niũ mali sensũ mederi fibi. tũ u̾b qͦ suis
mĩmũ lib̾tatis dare et ĩhibere ĩpetũ. Fa¬
cile ẽ añ affcũs suos cũ pͥmũ oriũt᷑ depͥ¬
hẽdẽ. Morbũ signa p̾curtũt. Q̾ad tẽ¬

Expanded text:
et interrogatio in litem evocent. Numquam sine querella aegra tanguntur. Optimum est itaque ad primum mali sensum mederi sibi, tum verbis quoque suis minimum libertatis dare et inhibere impetum. Facile est autem adfectus suos, cum primum oriuntur, deprehendere ; morborum signa praecurru
Abbreviated transcription (Latin):
it nͨ adulciscend̃ potãs. ¶ Qd eĩ faciliꝰ
fuit ãtigono ꝙͣ suos mamplares duci
iubeͣ qͥ ĩcubẽtes regis tab̾uaculofacie¬
bãt ꝙ hoĩes et ꝑiculosissĩe et libẽtissime
facĩt. de rege suo male existimãt au¬
dierat oĩa ãtigonꝰ ut pote cũ ine̾ditẽtẽ et
audiẽtẽ pala ifẽẽt quã ille leuit cõ¬
mouit et lõgiꝰ ĩ ꝯͥt discedite ne uoy rex ex¬

Expanded text:
it nec ad ulciscendum potestas. Quid enim facilius fuit Antigono quam duos manipulares duci iubere, qui incumbentes regis tabernaculo faciebant, quod homines et periculosissime et libentissime faciunt, de rege suo male existimabant ? Audierat omnia Antigonus, utpote cum inter dicentes et audientem palla interesset ; quam ille leviter commovit et
Abbreviated transcription (Latin):
gnͣose aues et ĩst̾ra epularũ camellis
ue hebãt᷑ cũ sortirẽt᷑ milites eiꝰ qͥs male
ꝑiret qͥs peius uiuẽt. hic iratus fuit gẽ¬
ti et ĩgnote et ĩ merite sẽsure tñ. ¶ Cy¬
rus flumim nã cũ babilomiã oppugna¬
turꝰ festinaret ad bellũ cuiꝰ maxĩa mõmẽ¬
ta ĩ octonib sũt gãgã late fusũ ãnem nã¬
do trãsire tẽptauit ꝙ uix tutũ ẽ ⁊̃ cũ sen

Expanded text:
aves et instrumenta epularum camelis vehebantur, cum sortirentur milites eius, quis male periret, quis peius viveret. Hic iratus fuit genti et ignotae et immeritae, sensurae tamen ; Cyrus flumini. Nam cum Babylona oppugnaturus festinaret ad bellum, cuius maxima momenta in occasionibus sunt, Gynden late fusum amnem vado transire temptavit, quod
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ ẜui loꝙͣt᷑. Q nõ eodẽ loco t̾ba cõtioĩs
ẽ sillẽciũ sollitudĩs. In ħ hẽs aures ut
nõ nͥ modulata tm̃ et mollia et ex dul¬
ci tracta cõpoĩtaqz accipiãt. Et risuz
audias oz et fletũ et blãdicias et lictes
et ꝓspa et tristicia et hoĩiz uoces et fce¬
mitus aĩaliũ latrat̾qz. Qd mmiẜ expaue¬
scis ad clamorẽ ẜui ad contus eris aͥ
ianue ĩpulsũ. Cũ tã delicatus fu̾is to¬
intrua audiẽda sũt. Qd de aurib dic¬
tũ ẽ trãffer ad oculos ꝯͥ nõ minꝰ fastidio
laborãt. Si mnale ĩstituti sũt macula
offendũt᷑ et sordib et argẽto parũ splẽ¬
dido et stagno nõ ad solẽ plucẽte. hiinẽ¬
pe oculi qͥ nõ ferũt nͥ uariũ ac recẽti cu¬
ra intẽs marior ꝯͥs mẽsã nͥ crebris di¬
stũta uinis qͥ nolũt domi nͥ auro p̾ciosa
ca lcare eqͥssiõ aĩo foris et scabias luctu¬
osasq semitas spectãt. et maiorẽ ꝑtẽ
occurrẽtiũ squalidã parietes ĩsularu

Expanded text:
 quod non eodem loco turba contionis est, silentium solitudinis ? In hoc habes aures, ut non modulata tantum et mollia et ex dulci tracta compositaque accipiant ; et risum audias oportet et fletum, et blanditias et lites, et prospera et tristia, et hominum voces et fremitus animalium latratusque. Quid miser expavescis ad clamorem servi, ad tinnitum aeris aut ianuae impulsum ? Cum tam delicatus fueris, tonitrua audienda sunt. Hoc, quod de auribus dictum est, transfer ad oculos, qui non minus fastidio laborant, si male instituti sunt. Macula offenduntur et sordibus et argento parum splendido et stagno non ad solum perlucente. Hi nempe oculi, qui non ferunt nisi varium ac recenti cura nitens marmor, qui mensam nisi crebris distinctam venis, qui nolunt domi nisi auro pretiosiora calcari, aequissimo animo foris et scabras lutosasque semitas spectant et maiorem partem occurrentium squalidam, parietes insularum
Abbreviated transcription (Latin):
liarẽ sibi leom obiecit. Nũꝯd gͦ hic lisima¬
cus felicitate quadã dẽtibz leonis elaxsꝰ
ob hoc cũ ip̃e regnaret mitior fuit. Nã te¬
lesphorũ thodiũ amicũ suũ ũdiq dec̾tatũ
cũ aures, illi nasũq abscidiss ĩ caueã ue¬
lut nouũ aĩal aliꝙ et ĩusitatũ diu pau ͭ
cũ oris detrũcati mutilatiqz deformitas
hũanã faciẽ ꝑdidissz accerbabat fames
et squalor et illuiues cors et st̾tore suo de¬
scituti calosis suꝑ ħ genib manib q
quas ĩ usũ pedũ angustie loci cogebãt
lat̾ib uõ actritu exulceratis nõ minꝰ fe¬
da ꝙͣ t̾ribilis erat forma eiꝰ ĩsẽtib. ẜt̃s¬
or erat ꝯͥ faciebat. Utinã ista senicia int̾
cũ abis aduẽticus uicuis ⁊ suppliciorũ ĩ¬
rarũq barharia trãsiss .m. mari cui in¬
catĩ pplĩs statuas posuerat cui thure
et uino .R. n .p. supplicat .l. silla p̾frĩgi
crura erui oclõs ãputari manꝰ uissit¬

Expanded text:
sibi leoni obiecit. Numquid ergo hic Lysimachus felicitate quadam dentibus leonis elapsus ob hoc, cum ipse regnaret, mitior fuit ? Nam Telesphorum Rhodium amicum suum undique decurtatum, cum aures illi nasumque abscidisset, in cavea velut novum aliquod animal et invisitatum diu pavit, cum oris detruncati mutilatique deformitas humanam faciem perdidisset ; accedebat fames et squalor et inluvies corporis in stercore suo destituti; callosis super haec genibus manibusque, quas in usum pedum angustiae loci cogebant, lateribus vero adtritu exulceratis non minus foeda quam terribilis erat forma eius visentibus, factusior erat qui faciebat. Utinam ista saevitia intrcum aliis adventiciis vitiis etiam suppliciorum irarumque barbaria transisset ! M. Mario, cui vicatim populus statuas posuerat, cui ture ac vino supplicabat, L. Sulla praefringi crura, erui oculos, amputari lingu
Abbreviated transcription (Latin):
qz et ciuitates lõgo sclõrũ labore cõstru¬
ctas eu̾tũt. ut aurũ argẽtũq ĩcinẽ ur¬
biũ scrutẽt᷑. licet ĩtueri ficos ĩ angulo
iacẽtes. hn sũt pp̃ quos oculi clamore
exꝑgiscãt᷑. fremitu iudiciorũ basilice
resonat. Euocati ex lõgĩqius regioĩb
iudices sedeãt iudicaturi utriꝰ iustior a¬
uaricia sit. qͥd si nõ pp̃ fistũ qͥdẽ s pug¬
nũ eris. aut ĩputatũ a ẜuo denariũ
seney sine hr̃de moriturꝰ stomaco sirũpi¬
denariꝰ fenerator distortis pedib et ma¬
nib ad cõpand̃ nõ relictis clamait ac ꝑ
uadimoĩa asses suos ĩ ip̃is morbi acces¬
sioĩb udicat. Si totã mͥ ex oĩb me¬
ras si ĩ mediũ ꝓicias ꝯͥcqͣd thesauri te

Expanded text:
labore constructas evertunt, ut aurum argentumque in cinere urbium scrutentur. Libet intueri fiscos in angulo iacentis. Hi sunt propter quos oculi clamore exprimantur, fremitu iudiciorum basilicae resonent, evocati ex longinquis regionibus iudices sedeant iudicaturi, utrius iustior avaritia sit. Quid si ne propter fiscum quidem, sed pugnum aeris aut imputatum a servo denarium senex sine herede moriturus stomacho dirumpidinarius faenerator distortis pedibus et manibus ad computandum non relictis clamat ac per vadimonia asses suos in ipsis morbi accessionibus vindicat ? Si totam mihi ex omnibus meras, si in medium proicias quidquid thensau
Abbreviated transcription (Latin):
dederãt q̃ cõtumeliosa reges uocãt.
Cãbises fremebat et nõ ꝓuisis come¬
atilnõ exploratis itinerib ꝑ ĩuia¬
famẽ pͥo tenerima frõdiũ et cacumina
dices qͦ et herba defecerãt aꝑꝑuitq ĩ ops
⁊ cũaliũ solitudo decimũ quẽq sortiti
alimẽtũ hũerũt. fames seuiꝰ agebat.

Expanded text:
dederant, quae contumeliosa reges vocant, Cambyses fremebat et non provisis commeatibus, non exploratis itineribus, pefamem primo tenerrima frondium et cacumina dices quoque et herbae defecerant apparuitque inops etiam animalium solitudo, decimum quemque sortiti alimentum habuerunt fame saevius. Agebat
Abbreviated transcription (Latin):
des ugulũ tuũ gut᷑ tuũ cor tuũ effi¬
gia ẜuitutis sũt. Uimis tͥ oꝑosos exi¬
tus mõstras et multũ aĩ ac roboris e¬
uigẽtes. Queris qd̾ sit ad libt̾atẽ iter.
Quelibet ĩ coᷤ: tuo uena ꝙͦ sui q̃dẽ iich¬

Expanded text:
des iugulum tuum, guttur tuum, cor tuum ? Effudes iugulum tuum, guttur tuum, cor tuum ? Effugia servitutis sunt. Nimis tibi operosos exitus monstro et multum animi ac roboris exigentes ? Quaeris quod sit ad libertatem iter ? Quaelibet in corpore tuo vena ! " Quam di
Abbreviated transcription (Latin):
ne ad resiqͥas ĩuitaret᷑. ¶ Nõ ueto pa¬
trẽ daĩpnare regis sui factũ. nõ ueto q̃tẽ
dignã ta truci portẽto penã. S ħi
terĩ ĩtelligo posse ⁊ exigẽtib malis na¬
scẽtẽ irã abscõdi et ad nba cõtͣria sibi
adhibitis mensã. Sic edit᷑ apd̃ illos
sic bibit᷑. sic respõdet᷑ funeribz suis ar¬
ridendũ ẽ. An tãti sit uita uidebimus
Alia ista qo ẽ. Nõ cõsolabimͬ tã triste
illi qͥ ĩ regẽ ĩcidit sagictis pectora ami¬
corũ petẽtẽ. et illi cuiꝰ dñs libõrũ ui¬
sceribz patres satirat. Qͥd gemis de¬
mẽs. Qd expectas ĩte aut hostis aͥs ꝑ
exitiũ gẽtis tue uĩdicet aut rex a lon¬
gĩquo potẽs aduolet. Quocũqz respe¬
u̾is malorũ fimis ẽ. Uides illũ p̾cipitẽ
locũ illac ad lib̾tatẽ descẽdit᷑. Uides illd
mare illd̃ flumẽ illũ puteũ lib̾tas il¬
lic ĩ ymo sedet. Uides illã arborẽ brenẽ
horridã ĩ felicẽ pendet inde lib̾tas. Ui¬

Expanded text:
Ne ad reliquias invitaretur. Non veto patrem damnare regis sui factum, non veto quaerere dignam tam truci portento poenam, sed hoc interim colligo, posse etiam ex ingentibus malis nascentem iram abscondi et ad verba contraria sibi egiam adhibitis mensam. Sic estur apud illos. Sic bibitur. Sic respondetur, funeribus suis adridendum est. An tanti sit vita videbimus ; alia ista quaestio est. Non consolabimur tam triste illi, qui in regem incidit sagittis pectora amicorum petentem, et illi, cuius dominus liberorum visceribus patres saturat : " Quid gemis, demens ? Quid expectas, ut te aut hostis aliquis per exitium gentis tuae vindicet aut rex a longinquo potens advolet ? Quocumque respexeris, ibi malorum finis est. Vides illum praecipitem locum ? Illac ad d flumen, illum puteum ? Libertas illic in imo sedet. Vides illam arborem brevem, retorridam, infelicem ? Pendet inde libertas. Vi
Abbreviated transcription (Latin):
pꝰ suũ parit et hostiũ et iudicũ glãdies
reciꝑet. ¶ Qd ãtiqua ꝑscrutam̃. modo
G. cesar. sex. pipinũ cui pat̾ erat cõsu¬
laris betliũ hassũ q̃storẽ suũ ꝓcurato¬
ris sui filiũ alios et senatores et eqͥtes
rõnos uno die fragell̾ cecidit torsit nõ
differẽde uoluptatis quã ĩgẽtẽ crude¬
litas eiꝰ sme dilaciõe poscebat ut ĩ ipso¬
loco mat̾norũ ortorũ qͥ porticũ aripa se

Expanded text:
 et vindicum gladios reciperet. Quid antiqua perscrutor ? Modo C. Caesar Sex. Papinium, cui pater erat consularis, Betilienum Bassum quaestorem suum, procuratoris sui filium, aliosque et senatores et equites Romanos uno die flagellis cecidit, torsit, nodifferendae voluptatis, quam ingentem crudelitas eius sine dilatione poscebat, ut in xysto maternorum hor
Abbreviated transcription (Latin):
tũ. Uictꝰ et late lõgeq fusus at stratã
suorũ ĩcessit. s̃ barbaris regib feritas
ĩ ira funit. Quos nulla erudicõ. nullus¬
lict̾arũ cursyibuerat. Sabo c̃ eyaristo¬
tilis sinu regẽ alexãdrũ qͣ dictũ caris¬
simũ tͥ et una educatũ int̾ epulas bñs¬
fodit manu sua qͥdẽ parũ adulãtẽ et
pigre ex macedone ac ĩ ꝑsicã ẜuitutẽ¬

Expanded text:
tum ; victus et late longeque fusus ac stratam tum ; victus et late longeque fusus ac stratam davera incessit. Haec barbaris regibus feritas in ira fuit, quos nulla eruditio, nullurarum cultus imbuerat. Dabo tibi ex Aristotelis sinu regem Alexandrum, qui Clitum carissimum sibi et una educatum inter epulas transfodit manu quidem sua, parum adulantem et pigre ex Macedone ac libero in Pe
Abbreviated transcription (Latin):
eͥ. uͥ eos qͥ seꝑatĩ genũt coĩs metus iũxit.
Plerosqz itaq mõ siglĩ mactauerũt. mõ
uniu̾si cũ illos cõferre ĩ unũ iras puͣ ͫ. do¬
lor coegissz. atqͣ pleriqz sic irã ꝯͣi ĩsigne re¬
giũ ex̾cuerũt. ¶ Sĩc sarius ꝯͥ pͥniꝰ post
ablatũ magis ĩꝑiũ ꝑsas et magnã ꝑtẽ
oriẽtis optinuit. Nã cũ bellũ sitis indixis¬
s oriẽtẽ cingẽtib rogatꝰ ab orobazo no¬
bili sene ut ex tribz libis unũ ĩ solaciũ pa¬
tri resĩqueret suorũ oꝑa uteret᷑ plusꝙͣ ro¬
gabat᷑ pollicitꝰ õs se illi dixit remissurũ
et occissos ĩcõspectu parẽti abiecit. crude¬
lis futurꝰ si õs abduxissz. ¶ At ꝙͣto u̾sos
facilior qͥ pithio quĩq filiorũ pat̾ uniꝰ
uacatioe petẽti quẽ uellet eligẽ ꝑmisit.
Dem̃ quẽ elegerat ĩꝑtes duas distratũ ab
utroq uie lateͣ posuit et hac uictima lu¬
strauit ex̾citũ. hũit itaqz quẽ debuit exi¬

Expanded text:
enim, ubi eos, qui separatim gemunt, communis metus iunxit. Plerosque itaque modo singuli mactaverunt, modo universi, eum illos conferre in unum iras publicus dolor coegisset. Atqui plerique sic iram quasi insigne regium exercuerunt, sicut Dareus, qui primus post ablatum Mago imperium Persas et magnam partem orientis obtinuit. Nam cum bellum Scythis indixisset orientem cingentibus, rogatus ab Oeobazo nobili sene, ut ex tribus liberis unum in solacium patri relinqueret, duorum opera uteretur, plus quam rogabatur pollicitus omnis se illi dixit remissurum et occisos in conspectu parentis abiecit, crudelis futurus, si omnis abduxisset. At quanto Xerses facilior ! Qui Pythio quinque filiorum patri unius vacationem petenti, quem vellet eligere permisit, deinde quem elegerat in partes duas distractum ab utroque viae latere posuit et hac victima lustravit exercitum. Habuit itaque quem debuit exi
Abbreviated transcription (Latin):
mlĩs renouabis sua spõte ira discedet
et uires illi dies subtrahes. Qͣto satiꝰ
suꝑsũt nͥ dep̾cator aũis accessit. huic
ce illo furor rapiet. illĩc alio, et nouis
subm̃ irritamẽtis oriẽtib cõtinuabi¬
t᷑ rabies. Age ĩfelio, et qñ amabis. O
ꝙͣ bonũ tp̃s ĩ re mala ꝑdis. Qͣto ñc sa¬
tiꝰ erat amicos ꝑare ĩimitos mitigare.
rẽ .p. admĩstrare trãfferre ĩ res dome¬
sticas opam ꝙͣ circũspice̾ ꝯͣd alicui fa¬
ce̾ possis mali ꝙ a dig̾tati eiꝰ a̾ prĩmo¬
mo aut corꝑi uuluꝰ ĩfĩgas cũ id tͥ cõtĩ¬
ge̾ sine cͥtamnĩe ac ꝑiculo nõ possit ⁊̃ fi

Expanded text:
muleris renovaveris, sua sponte ira discedet et vires illi dies subtrahet. Quanto satius supersunt, nisi deprecator animus accessit. Hinc te illo furor rapiet, illinc alio, et novis subinde irritamentis orientibus continuabitur rabies. Age, infelix, ecquando amabis ? O quam bonum tempus in re mala perdis ! Quanto nunc erat satius amicos parare, inimicos mitigare, rem publicam administrare, transferre in res domesticas operam, quam circumspicere, quid alicui facere possis mali, quod aut dignitati eius aut patrimonio aut corpori vulnus infligas, cum id tibi contingere sine certamine ac pericu
Abbreviated transcription (Latin):
lãguescat et caligo q̃ premit mentẽ.
aut resideat aut minꝰ dẽpsa sit. Quedã
ex hus q̃ te p̾cipitẽ ferebãt hora nõ tñ di¬
es moliet q̃dã ex toto euanescẽt si nich
egerit petita aduocacõ appebit udiciũ eẽ
nõ irã. Qͥcqͣd uoles qͣle sit scire tpr̃i tard.
Nich siligẽt ĩ fluctu cernt᷑. Nõ potuit
ĩpetrare a se plato tp̃s cũ ẜuo suo irascẽt᷑
sopponẽ illũ statĩ tumcã et p̾bere scaipulas
u̾hib iussit sua manu ip̃e cur surꝰ. Postꝙͣ
ĩtellexit irasci se sĩc substulerat manũ
suspẽsã detinebat et stabat ꝑcussuro silis.
Int̾rogatus dem̃ ab amico qͥ forte ĩt̾uen̾at
qͥd ageret. exigo ĩ qͥt penas abhoĩe iracõdo.
Uelut stupẽs gestũ illũ seuituri de formẽ
sapiẽti uiro ẜuaibat oblitꝰ iã ẜui qr aliũ ꝙ̃

Expanded text:
languescat et caligo quae premit mentem languescat et caligo quae premit mentem aut residat aut minus densa sit. Quaedam ex his, quae te praecipitem ferebant, hora, non tantum dies molliet, quaedam ex toto evanescent ; si nihil egerit petita advocatio, apparebit iam iudicium esse, non iram. Quidquid voles quale sit scire, tempori trade ; nihil diligenter in fluctu cernitur. Non potuit impetrare a se Plato tempus, cum servo suo irasceretur, sed ponere illum statim tunicam et praebere scapulas verberibus iussit sua manu ipse caesurus ; postquam intellexit irasci se, sicut sustulerat manum suspensam detinebat et stabat percussuro similis ; interrogatus deinde ab amico, qui forte intervenerat, quid ageret: " Exigo," inquit, " poenas ab homine iracundo." Velut stupens gestum illum saevituri deformem sapienti viro servabat
Abbreviated transcription (Latin):
tuata licẽcia ĩgeĩa familiarẽ sibi se¬
uicia rep̾sisse. Phylistarũ certe atheĩen¬
siũ tyrãpnũ mẽorie ꝓdit᷑ cũ multa ĩ
credulitatẽ eiꝰ ebrius conua dixiss
aliꝰ hĩc aliꝰ illĩc faces subderẽt placido
aĩo tulisse et ħ irritãtib respõdisse nõ
mag̃ illi se succẽsere ꝙͣ si qͥs obligatis
oclĩs ĩ se occurriss. Magͣ ꝑs ꝯ̃relas ma¬
nu fecit aut falsa suspicãdo aut leuia
agrauãdo. Sepe ad nos ira ueĩt sepiꝰ nos
ad illã q̃ nũꝙͣ arcessẽda ẽ ⁊̃ cũ ĩcidit rei¬
feci aut fecisse potui. Nẽo aũiz faciẽ¬
tis ẜ ip̃m ertiãt factũ. Atq̃ ille ĩtuedus
ẽ noluerit an ĩciderit coactus sit aut de¬
aut pati aut hũanũ sit aut huĩle. Et
nos loco cõstituamꝰ quo ille ẽ cui irasta¬
nĩ. Nc̃ facit nos iracũdos ũqua nr̃i ex¬
tĩatio et q̃ fatẽ uellemꝰ pati noliumꝰ.
¶Neõ se differt. atqui maximũ re¬
mediũ ire dilacõ ẽ ut pͥmꝰ eiꝰ feruor re¬

Expanded text:
tuna et licentia ingenia familiarem sibi saevitiam repressisse. Pisistratum certe. Atheniensium tyrannuxisset alius hinc alius illinc faces subderent, placido animo tulisse et hoc irritantibus respondisse, non magis illi se suscensere quam si quis obligatis oculis in se incurrisset. Magna pars querellas manu fecit aut falsa suspicando aut levia adgravando. Saepe ad nos ira venit, saepius nos ad illam. Quae numquam arcessenda est ; etiam cum incidit, reifeci aut fecisse potui " ; nemo animum facientis, sed ipsum aestimat factum. Atqui ille intuendus est, voluerit an inciderit, coactus sit an deaut pati aut humanum sit aut humile. Eo nos loco constituamus, quo ille est cui irascimur ; nunc facit nos iracundos iniqua nostri aestimatio et quae facere vellemus pati nolumus. Nemo se differt ; atqui maximum remedium irae dilatio est, ut primus eius fervor re
Abbreviated transcription (Latin):
hrẽt manũ. At ille negauit appollinẽ po¬
tuisse certiꝰ diictẽ. Sn illũ male ꝑdãt
cũo mag̃ ꝙͣ cõdiciõe mãcipiũ. Eiꝰ rei lau¬
dator fuit cuiꝰ minis erat speculatorẽ
fuisse. Occassioe blãdiciarũ putauit
pectꝰ filii ĩ duas ꝑtes diductũ et cor sub
uulnẽ palpitãs cõtrou̾siã illi face᷑ de glã
Rebuit et renocare iactũ ut regi libe̾t ĩ ip̃o
patre cerciorẽ manũ oñdeͣ. ¶ O regẽ
cruẽtũ o dignũ ĩ ꝯuẽ oĩu suorũ artus u̾¬
teret᷑ cũ execrati fuerimꝰ illũ cõuina sup¬
plicii funeribq soluẽtẽ tñ sceleratiꝰ telũ
illud laudatũ ẽ ꝙͣ missũ. Uidebimꝰ quõ se
pat̾ gerẽ debuerit stãs suꝑ cadauer filii
sui cedẽqz illã cuiꝰ et testis fuerat et cã.
Pid de quo nc̃ agit᷑ appet irã suppͥim posse
Nõ ma ledixit regi nullũ emissit ne ca¬
lamitosi ꝯͣdẽ u̾bũ tũ eq̃ cor suũ ꝙͣ filn tũs¬
firũ uidẽt põt sici m̾ito deuorasse u̾ba.

Expanded text:
it Apollinem potuisse certius mittere. Dii illum male perdant animo magis quam condicione mancipium! Eius rei laudator fuit, cuius nimis erat spectatorem fuisse. Occasionem blanditiarum putavit pectus filii in duas partes diductum et cor sub vulnere palpitans. Controversiam illi facere de gloria debuit et revocare iactum, ut regi liberet in ipso patre certiorem manum ostendere ! O regem cruentum! O dignum in quem omnium suorum arcus verterentur! Cum exsecrati fuerimus illum convivia suppliciis funeribusque solventem, tamen sceleratius telum illud laudatum est quam missum. Videbimus quomodo se pater gerere debuerit stans super cadaver fili sui caedemque illam, cuius et testis fuerat et causa. Id de quo nunc agitur apparet, iram supprimi posse. Non male dixit regi, nullum emisit ne calamitosi quidem verbum, cum aeque cor suum quam fili transfixum videret. Potest dici merito devorasse verba ;
Abbreviated transcription (Latin):
factũ cans ĩpĩgat. Nemmnẽ tã tumdu
offesarũ qͥ nõ ĩ illas dũ uitat ĩcidat.
¶ Quõ hoĩ pufillo solaciũ ĩ malis fuit
⁊ magnorũ uirorũ titubare fortunã et
eqͥore cũo filiũ ĩ angulo fleuit qͥuidit a¬
cerba funera ⁊ ex regia domo sic aĩo e¬
quiore fert ab aliqͦ ledi ab aliqͦ cõtẽpm
cuitũq ueĩt ĩ mẽtẽ nussã ẽẽ tãtã potẽtiã
ĩ qua nõ ĩcurrat ĩuiria. Qd si ĩ prudẽtissi

Expanded text:
actum casus impingat, neminem tam timidum offensarum, qui non in illas, dum vitat, incidat. Quomodo homini pusillo solacium in malis fuit etiam magnorum virorum titubare fortunam, et aequiore animo filium in angulo flevit, qui vidit acerba funera etiam ex regia duci, sic animo aequiore fert ab aliquo laedi, ab aliquo contemni, cuicumque venit in mentem nullam esse tantam potentiam, in quam non occurrat
Abbreviated transcription (Latin):
augustꝰ digna mẽoria fecit dixitqz ex
qͥb appeat illi irã nõ ĩꝑasse. ¶ Tyma¬
gĩẽs ystoriarũ scͥptor ꝯ̃dã ĩ ip̃m ꝯ̃dã in
urorẽ eiꝰ et ĩ totã domũ dix̾at nͨ ꝑdid̾at
dc̃a magͥ eͥ circũfert᷑ et ĩore hoũiz ẽ tene

Expanded text:
Augustus digna memoria fecit dixit que, ex quibus apparet illi iram non imperasse. Tymagines, hystoriarum scriptor, quedam in ipsum, quedam in uxorem eius et in totam domum dixerat, nec perdiderat d
Abbreviated transcription (Latin):
erulcerẽt uiciũ eq̃ cauẽ lassitũdĩez cors¬
cõsciũt eĩ ꝯͥcꝯͥd ĩ nob̾ mitte placidũq ẽ et
atria cõcitat. Ideo qͥb stomacꝰ suspectꝰ ẽ
ꝓcessuri ad res agẽdas maioris negotii
bilẽ cibo tẽpẽt. Quã maxĩe mouet fati¬
gacõ siue qr calorẽ media cõpellit et no¬
cet sãgiũ cursũqz eiꝰ ueĩs laborãtib sistit
sue qr corpꝰ actenuatũ et ĩfirmũ ĩcũbit
ualitudĩe aut etate fessi. fames qͦz et si¬
tis ex hufdẽ caĩs uitãda ẽ. Ex asꝑat et ĩ
cendit aĩos. uetꝰ sc̃m ẽ a saxo rixã ꝯueri¬

Expanded text:
exulcerant vitium, aeque cavere lassitudinem corexulcerant vitium, aeque cavere lassitudinem corconsumit enim quidquid in nobis mite placidumque est et aeria concitat. Ideo quibus stomachus suspectus est, processuri ad res agendas maioris negotii bilem cibo temperant, quam maxime movet fatigatio, sive quia calorem in media compellit et nocet sanguini cursumque eius venis laborantibus sistit, sive quia corpus attenuatum et infirmum incumbit valetudine aut aetate fessi. Fames quoque et sitis ex eisdem causis vitanda est. Exasperat enim et incendit animos. Vetus dictum est, A lasso rixam