comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
¶ Uis alterũ erẽ plũ accipe nũc m̃r¬
cũ catonẽ recẽtiorẽ cũ quo et ĩ festius
fortuna egit et ꝑtinatiꝰ. cui ĩ oĩb lo¬
cis obstitit nouissiẽ et ĩ morte. Oñdit
tñ uirũ fortẽ posse ĩ uita fortuna ui¬
uere ĩ uita mori. Tota issi etas aut
ĩ arimis ẽ exacta ciuilibz. aut ĩ tpr̃e
cõcipiẽte iã eiuile bellũ. Et hũc licet

Expanded text:
 vis alterum exemplum ? Accipe hunc M. Catonem recentiorem, cum quo et infestius fortuna egit et pertinacius. Cui cum omnibus locis obstitisset, novissime et in morte, ostendit tamen virum fortem posse invita fortuna vivere, invita mori. Tota illi aetas aut in armis est exacta civilibus aut in toga concipiente iam civile bellum. Et hunc l
Abbreviated transcription (Latin):
ducis. Itaqz nͥqz ce p̾mũt et parib ĩ cõ¬
modis urũt. medicĩa egro nõ regio que¬
renda ẽ. Fregit aͥs crus aut extorsit
articulũ nõ uehiculũ nauẽq cõscẽdit
s aduocat medicũ ut fracta pars iũ¬
gat᷑. ut laxata ĩ locũ reponat᷑. Quid gͦ.
aũiz tot locis fractũ et extortũ credis
locorũ mnut aciõe posse saluari. manis
ẽ istud malũ ꝙͣ ut gestaciõe curet᷑. Pe¬
gͥnacio nõ facit medicũ nec oratorem.
nulla ars loco discit᷑. Quid gͦ. sapĩa
res oĩu incroĩa ĩ itine̾ colligit᷑. Nullũ

Expanded text:
. Itaque ubique te premunt et paribus incommodis urunt. Medicina aegro, non regio, quaerenda est. Fregit aliquis crus aut extorsit articulum: non vehiculum navemque conscendit, sed advocat medicum, ut fracta pars iungatur, ut luxata in locum reponatur. Quid ergo ? Animum tot locis fractum et extortum credis locorum mutatione posse sanari ? Maius est istud malum, quam ut gestatione curetur. Peregrinatio non facit medicum, non oratorem, nulla ars loco discitur. Quid ergo ? Sapientia, ars omnium maxima, in itinere colligitur ? Nullum
Abbreviated transcription (Latin):
O ꝙͣ bñ cũ qͥbusdã ageret᷑ si a se non¬
ab errarẽt. Nũc pͥmũ se ipõs sollicitãt
corrũpũt t̾ritãt. Qͥd prodest mare tra¬
hiceͣ urbes nutare. Si uis ista qͥb
urgeris effuge̾ nõ alibisis oz. s aliꝰ.
puta uenisse te atheuas. puta ro¬
don. elige arbitrio tuo cuutatẽ. Qd
ad rẽ ꝑtinet quos illa mores hẽat tu¬
os affers. ¶ Siuicias iudicabis bo¬
nũ torquebit te pauptas et ꝙ ẽ imiẜi¬

Expanded text:
um quibusdam ageretur, si a se aberrarent! Nunc premunt se ipsi, sollicitant, corrumpunt, territant. Quid prodest mare traicere et urbes mutare ? Si vis ista, quibus urgueris, effugere, non aliubi sis oportet, sed alius. Puta venisse te Athenas, puta Rhodon; elige arbitrio tuo civitatem: quid ad rem pertinet, quos illa mores habeat ? Tuos adferes. Divitias iudicabis bonum: torquebit te paupertas, quod est mi
Abbreviated transcription (Latin):
rẽ nõ amicũ tãti putat ut diutiꝰ ĩ hac
iuita cõmoret᷑ qͥ ꝑseuerabat mori de
utilitas suorũ exigit. Nec tñi si uolu¬
it mori sz si cepit ĩt̾mictat et suis se
cõmendet. Ingẽtis cũ ẽ aliena cã ad
uitã reu̾ti. ꝙ magni uiri sepe fecerũt.
¶ S hoc quoq sũme hũanitatis¬
cẽ existĩo senectutẽ suã cuiꝰ maximꝰ
fructus ẽ securior sui tutela et uite
nõ mediocre ista res gaudiũ et merce¬
dẽ. Quid em̃ iocũdius ꝙͣ uxori tã catũ
ẽẽ ut p̃p̃ hoc tͥ carior fias. Pot̾ itaqz pau¬
lina mea nõ tm̃ suũ mͥ timorẽ ĩputa¬
re s eci ã meñ. ¶ Queris ergo quõ
mͥi cõsiliũ profectioĩs cesẜit. ut pͥmũ gͣ¬
intatẽ urbis excessi et illũ odorẽ eul¬
marũ fumãtiũ q̃ mote ꝯͥcqͥd pestife¬
ri uaporis obruũt cũ pulue̾ effũdũt
protinꝰ mutatã ualitudinẽ sensi.
uineas actigi ĩpascuũ me misi. rur¬
sus cibũ ĩuasi repetim ergo iã me

Expanded text:
rem, non amicum tanti putat, ut diutius in vita commoretur, qui perseverabit mori, deutilitas suorum exigit, nec tantum, si vult mori, sed si coepit, intermittat et suis se commodet. Ingentis animi est aliena causa ad vitam reverti, quod magni viri saepe fecerunt. Sed hoc quoque summae humanitatis existimo, senectutem suam, cuius maximus fructus est securior sui tutela et vitaenon mediocre ista res gaudium et mercedem; quid enim iucundius quam uxori tam carum esse, ut propter hoc tibi carior fias ? Potest itaque Paulina mea non tantum suum mihi timorem inputare, sed etiam meum. Quaeris ergo, quomodo mihi consilium profectionis cesserit ? Ut primum gravitatem urbis excessi et illum odorem culinarum fumantium, quae motae quicquid pestiferi vaporis obferunt, cum pulvere effundunt, protinus mutatam valitudinem sensi. vineas attigi ? In pascuum emissus cibum meum invasi. Repeti vi ergo iam me;
Abbreviated transcription (Latin):
tñ qr aͥs plus ht̃ cãto tibi uideris de¬
fice̾ ꝙͣto uincis honores iudicabis
bonũ malete hẽbit ille cõsul fcũs
ille ⁊̃ refectus. ĩuideb̾ quoc̃ aliquẽ ĩ
fastis legeris sepiꝰ. Tantus erit ãbi¬
cioĩs furor ut neõ tͥ post te uideat᷑ si
aͥs aũ te fu̾it. ¶ Mauimũ malũ iu¬
dicabis mortẽ ĩ illa cũ nich sit ma¬

Expanded text:
quis plus habet, tanto tibi videris defici, quanto vinceris. Honores iudicabis bonum: male te habebit ille consul factus, ille etiam refectus, invidebis, quotiens aliquem in fastis saepius legeris. Tantus erit ambitionis furor, ut nemo tibi post te videatur, si aliquis ante te fuerit. Maximum malum iudicabis mortem, cum in illa nihil sit ma
Abbreviated transcription (Latin):
tib modũ. exire ꝑseueraui. Illud mͥ¬
ĩore erat uox du mei galioĩs qui cũ
ĩ achaia febrẽ hr̃e cepisset protinus
nauẽ ascendit clamitãs nõ cors ẽẽ
sz loci morbũ. hoc ego paulme mee
diri que mͥ ualitudinẽ meã cõmenda¬
bat. Nam cũ sciã spm̃ illius ĩ meuz
u̾ti ĩcipio ut illi consulã mͥ cõsulere.
Et cũ me fortiorẽ senectus ad multa
Reddiderit. hoc bñfm̃ etatis ãmitto.
Uenit enĩ mͥ ĩmentẽ ĩ h̾sene ex adole¬
scentẽ ẽẽ cui patit᷑. Itaqz qm̃ ab illa

Expanded text:
tinente exire perseveravi; illud mihi ore erat domini mei Gallionis, qui cum in Achaia febrem habere coepisset, protinus navem ascendit clamitans non corporis esse, sed loci morbum. Hoc ego Paulinae meae dixi, quae mihi valitudinem meam commendat. Nam cum sciam spiritum illius in meo verti, incipio, ut illi consulam, mihi consulere. Et cum me fortiorem senectus ad multa reddiderit, hoc beneficium aetatis amitto, venit enim mihi in mentem, in hoc sene et adulescentem esse, cui parcitur. Itaque quoniam
Abbreviated transcription (Latin):
hr̃e iocũdas conitẽ tuũ sana. herebẽ
tͥ auaricia ꝙͣ diu auaro sordidoqz ce
cõiũxeris. herebit tumor ꝙͣ diu suꝑ¬
bo cõu̾saberis Nũꝙͣ seniciã ĩcortoris
cõtubmo poẽs. Incendẽt libidines tu¬
as adultorũ sodalia. Si uelis uicus
exiui. lõge a uiciorũ erẽplis receden¬
dũ est. Auarus corruptor seuus frau¬
dulãtus multũ nocituri si prope te
fuissẽt intra te sũt. ad meliores trã¬
si. Cũ catonib uiue cũ lelio cũ tubõ¬
mori si nccͣie erit. alt̾ añ ꝙͣ nccĩe sit.
Uiue cũ crispo. cũ possidonio. hii ti¬
bi tradẽt dĩnorũ hũanorũq noticiã.
hn iubebũt ĩ oꝑe ẽẽ nec tm̃ scire loqͥ
s ĩ oblectacionẽ audiẽciũ u̾ba iactare
s cũuz ĩdurare et ad u̾sus minas eri¬
geͣ. ¶ Uñ ẽ eñi huiꝰ ite fluctuãtis
et turbide põtus euẽtura cõtẽpnere
stare uidẽter ad portũ tela fortune
adu̾so pectore exciꝑe nõ latitãtẽ nͨ.

Expanded text:
re iucundas, comitem tuum sana. Haerebit tibi avaritia, quamdiu avaro sordidoque convixeris; haerebit tumor, quamdiu superbo conversaberis. Numquam saevitiam in tortoris contubernio pones. Incendent libidines tuas adulterorum sodalicia. Si velis vitiis exui, longe a vitiorum exemplis recedendum est. Avarus, corruptor, saevus, fraudulentus, multum nocituri, si prope a te fuissent, intra te sunt. Ad meliores transi: cum Catonibus vive, cum Laelio, cum Tuberomori, si necesse erit, alter, antequam necesse erit. vive cum Chrysippo, cum Posidonio: hi tibi tradent humanorum divinorumque notitiam, hi iubebunt in opere esse nec tantum scite loqui et in oblectationem audientium verba iactare, sed animum indurare et adversus minas erigere. Unus est enim huius vitae fluctuantis et turbidae portus eventura contemnere, stare fidenter ac paratum tela fortunae adverso pectore excipere, non lati
Abbreviated transcription (Latin):
positũ sit. Nlũquid tã turbidũ quid¬
fieri põt ꝙͣ forũ. Ibi quoq licebit qͥe¬
ce uiuere si uccͣe sit. Sz si liceat di¬
sponere se cõspectũ quoq et uicinã
fori procul fugiã. Aã ut loca gͣuia
⁊̃ firmissimã ualitũdinẽ cẽptant
ita quoq bone mẽti nec dũ adhilc ꝑ¬

Expanded text:
t. Num quid tam turbidum fieri potest quam forum ? Ibi quoque licet quiete vivere, si necesse sit. Sed si liceat disponere se, conspectum quoque et viciniam fori procul fugiam. Nam ut loca gravia etiam firmissimam valitudinem temptant, ita bonae quoque menti necdum adhuc
Abbreviated transcription (Latin):
t̾rarũ iuuare nouitas põt. Quid cogͥ¬
cio urbiũ aut locorũ. In irritũ cẽdit
ista ractacio. Queris qrͣ te fuga ista
qualẽ uirgilius nr̃ uatis ĩducit. iã
cõcitate et ĩstigate multũq hñtis ĩ
se spẽ nõ sui. Bachat᷑ uates magnũ
si pectore possit. Excussisse deũ. uadis
huc et illuc ut eicias ĩsidens poudus
ꝙ ip̃a icictacõe ĩcõmodius sit. Sic̾ in
naui onera ĩmota minus urgẽt ĩ eqͣ¬
liter cõuoluta citiꝰ eã ꝑtẽ inquã ĩcu¬
buere deu̾gũt. Quicqͥͣd facis cõtra
te facis. et motu ip̃o uoces tͥ. Egrũ
enĩ cõcutis. At cũ istud exemeris mͣ¬
lũ oĩs mutacõ loci iocũda fiet. Inul¬
timcis expellaris t̾ras licebit ĩ quo¬
libet barbarie angulo colloceris. ho¬
spitellis illa tͥ qualiscũqz sedes erit.
Magis qͥs uen̾is ꝙͣ quo ĩ berest. et ideo
nulli loto adice debeuiꝰ auuiz. Eu hot
ꝑsuasiõe iuuendũ est. Non sũ uni ã¬
gulo natus. Patͥa mea totus hic

Expanded text:
iuvare novitas potest ? Quid cognitio urbium aut locorum ? In inritum cedit ista iactatio. Quaeris quare te fuga ista qualem Vergilius noster vatis inducit iam concitatae et instigatae multumque habentis in se spiritus non sui: Bacchaadis huc illuc, ut excutias insidens pondus, quod ipsa iactatione incommodius fit, sicut in navi onera inmota minus urgent, inaequaliter convoluta citius eam partem, in quam incubuere, demergunt. Quicquid facis, contra te facis et motu ipso noces tibi; aegrum enim concutis. At cum istud exemeris malum, omnis mutatio loci iucunda fiet; in ultimas expellaris terras licebit, in quolibet barbariae angulo conloceris, hospitalis tibi illa qualiscumque sedes erit. Magis quis veneris quam quo, interest, et ideo nulli loco addicere debemus animum. Cum hac persuasione vivendum est: " Non sum Uni angulo natus, patria mea totus hic
Abbreviated transcription (Latin):
medios eũt et cumultuosã probãtes
uitã cotidie cũ difficultatib rerũ ma¬
gno aĩo colluctant᷑. Sapiẽs feret
illa nõ eliget et malet ĩ pace eẽ ꝙͣ in
pugua. Nõ multũ prodest uicia sua
proieccisse si cũ aliems rixandũ est.
Trigĩta ĩquis tyrãm socratẽ circũste¬
terũt nec potuerũt aĩu ĩfrig̾e. Quid

Expanded text:
am probantes vitam cotidie cum difficultatibus rerum magno animo conluctantur. Sapiens feret ista, non eliget, et malet in pace esse quam in pugna. Non multum prodest vitia sua proiecisse, si cum alienis rixandum est. " Triginta," inquit, " tyranni Socraten circumsteterunt nec potuerunt a
Abbreviated transcription (Latin):
cas accidisse et admiraris
longa et tot locorũ uarietatibz non
discussisti tristiciã grauitatẽq mẽ¬
tis. Aĩuz de bes nuitare nõ celũ l ua
stũ trãsieceris mare l ut cut uirgiliꝰ

Expanded text:
s accidisse et admirans qone tam longa et tot locorum varietatibus non discussisti tristitiam gravitatemque mentis? Animum debes mutare, non caelum. Licet vastum traieceris mare, licet, ut ait Vergilius
Abbreviated transcription (Latin):
s si tñ priꝰ portoriũ soluero. Iniciũ est
salutis notitia pccĩ. Egregie mͥ hoc
dixisse uidet᷑ epicurus. Nã qui pec¬
care se nescit corngi nõ uult. Dep̾¬
bẽdas te oportet aũ ꝙͣ emẽdes. Qui¬

Expanded text:
sed si prius portorium solvero. " Initium est salutis notitia peccati." Egregie mihi hoc dixisse videtur Epicurus. Nam qui peccare se nescit, corrigi non vult; deprehendas te oportet, antequam emendes. Qui
Abbreviated transcription (Latin):
fatet᷑ iratus ĩunicus plus ꝑdidisse ꝙͣ
uoluit. Nõ iniquo postulo. Ciuis dap
no defincit ĩcendiũ cuiꝰ cõscilio cepit.
Sint domꝰ ad celũ om̃s cõuerse brumͣ¬
les estus hẽant estiuia frigora. et nõ¬
ĩ suis uicib intra istorũ penates a¬
gat᷑ ãnus agũt ĩ sũmis culuuib
mẽtita nemora et naiigabiliũ pi¬
scinarũ freta. Arata quondã pplĩs ru¬
ra singulorũ uc̃ ergastulorũ sũt latiꝰ¬
q nũc ulici ꝙͣ reges ĩpant. Maria ꝓ¬
iectis molib subinouẽt᷑. Nesciehas ꝙͣ¬
ta sit potẽtia iggniũ ꝙͣ ĩ reuocabilis.
ꝙ̃adm totas assumat urbes ꝙͣ leuib
mitus oriant᷑ ĩcendia. Et si ꝑtẽ daĩpni
dare noluisti. Si tñ uoliusti partẽ ĩ
totũ ꝯͣi prudẽs dederis tenẽdus es. Ex
toto enĩ noluisse d qͥ ĩprudẽcia defen¬
dit᷑. Si fateret᷑ ip̃e scient̾ iauuã ĩcẽ¬
disse. puto tota domus ĩtelligeret ex

Expanded text:
fatetur iratus inimicus plus perdidisse quam fatetur iratus inimicus plus perdidisse quam uoluit? Non iniquum postulo: eiuinat incendium cuius consilio coepit. Scilicet ut domus ad caelum omne conuersae brumales aestus habeant, aestiua frigora, et non suis uicibus intra istorum penates agatur annus, alunt in summis culminibus mentita nemora et nauigabilium piscinarum freta. Arata quondam populis rura singulorum nunc ergastulorum sunt latiusque uilici quam reges imperant. maria proiectis molibus submouentur. Nesciebas quanta sit potentia ignium, quam inreuocabilis, quemadmodum totas absumat urbes, quam leuibus initiis oriantur incendia? Etiamsi partem damni dare noluisti, si tamen uoluisti partem, in totum, quasi prudens dederis, tenendus es; ex toto enim noluisse debet qui inprudentia defenditur. Si fatereris te scientem ianuam incendisse,
Abbreviated transcription (Latin):
xcitatus flãmarũ sono
uicinorũ fidẽ exploraui.
Arbor ramis excurrẽtib totã domũ
tererat. Nõ pot̃ exorari. Incendat᷑.
Est hoc ĩ prudẽcie sine fine cõcupistẽ
sine mõ irasci. Non pot̃ expugnari
et pauꝑẽ ĩt̾est si iure agamꝰ. liceat
et pauperẽ gaudẽ prospectu. uos pos¬
sidetis agros urbiũ fines urbes qz
domib ĩpletis. Intra edificia ur̃a
ũdas et nemora cõprehẽditis. Nich
eletius occurrit oculis tius ꝙͣ ruine
mee. Somũ ꝑdidi. qͥ carẽ nec arbu¬
scula quidẽ poterã. Delicus tius di¬
ues ardebimꝰ. Oculis uoluptas ĩ ĩcẽ¬
dio querit᷑ prospectis et ignib relarri¬
tur.prospectui obstabat. Quidm ã¬
bulãtib nobis nõ obstãc suorũ cat̾¬
ue. Erecti ĩ ĩmẽsã altitudinẽ. parie¬
tes lucẽ nõ ĩpediũt. Infinitis porrec¬
te spacus ãbulacioẽs et urbiũ solo
edificare domius nõ uos ꝓpe a publico
excludũt. Sub hac arbuscula ymagi¬
nabar diuitũ silucis. Cͣtũ ꝑdidi quẽ

Expanded text:
xcitatus flammarum sono, uicinorum primo fidem exploraui. Arbor ramis excurrentibus totam domum texerat. “Non potest exorari; incendatur.” Est hoc inpotentiae, sine fine concupiscere, sine modo irasci. “Non potest expugnari et pauperem interest, si iure agamus. Liceat et pauperem gaudere prospectu. Vos possidetis agros urbium fines urbesque domibus impletis; intra aedificia uestra undas ac nemora conprehenditis. Nihil lautius occurrit oculis tuis quam ruinae meae. Domum perdidi qui carere ne arbuscula quidem poteram. Deliciis tuis, diues, ardebimus? Oculis uoluptas in incendio quaeritur et prospectus ignibus relaxatur. “Prospectui obstabat.” Quid? bulantibus nobis non obstant seruorum cateruae? excitati in immensam altitudinem parietes lucem non impediunt? infinitis porrectae spatiis ambulationes et urbium solo aedificatae domus non nos prope a publico excludunt? Sub hac arbuscula imaginabar diuitum siluas. Quantum perdidi quem
Abbreviated transcription (Latin):
Er iũ metũq gestauri¬
rita sũt. Bello ciuiliũ
patronꝰ uictus et proscͥptus ad lib̾¬
tũ cõfugit. Receptus abeo et roga¬
tus ut oꝑas remictẽt. remissit. Cõ¬
signacõ fc̃a ẽ. Restitutus exigit o¬
pas. Cõtradicit

Expanded text:
er uim metumque gesta irrita sint. Bello ciuili patronus uictus et proscriptus ad libertum confugit. receptus est ab eo et rogatus ut operas remitteret. remisit consignatione facta. restitutus indicit operas. contradicit
Abbreviated transcription (Latin):
cã fluẽtiũ exͣ tͥ suggerat. Lege ꝙͣto spi¬
ritu ĩgẽtib ĩtonueris Reb pudebit te
a tãq solidatã fragilis aĩus cõceꝑit
Otiꝰ ab istis. ¶ Cap. 7¬
Otiꝰ ab istis¬
te q̃ torquẽt adhec tot et
tãta q̃ cõsolãt᷑ cõu̾te ac
respice optimos frẽs respice urorẽ fi¬
liuĩqz respice pro horũ oĩuz salute ac
tecũ portiõe fortuna decidit. Multos
hes ĩquib acqͥescas abhac te ĩfumia
uẽdica ne uideat᷑ oĩb plus apd̾ te na¬
lere unꝰ dolor ꝙͣ ht̃ tã multa solacia
õs istos una tecũ ꝑculsos uides nͭͨ pos¬
se tͥ subueĩre ymo ⁊̃ ultro expectare
ut ad te subleuẽt̃ ĩtelligis. Et iõ ꝙͣto
miꝰ ĩ illis doct̾ne minꝰq ĩgenniẽ tãto
magis obsistẽ te nctĩe ẽ cõi malo.¬
¶ Est aut hoc ip̃m solaci loco int̾
multos dolorẽ suũ diuidẽ qͥ qr dispẽsa¬
tur ĩt̾ ꝑlõs exigna d apd̾ te ꝑte sub¬

Expanded text:
causa fluentium exempla tibi suggerat. Lege, quanto spicausa fluentium exempla tibi suggerat. Lege, quanto spiritu ingentibus intonueris verbis ; pudebit te a tamque solida tam fragilis animus conceperit. Potius ab istis te, otius ab ististe, quae torquent, ad haec tot et tanta, quae consolantur, converte ac respice optimos fratres, respice uxorem, filium respice ; pro omnium horum salute hac tecum portione fortuna decidit. Multos habes, in quibus adquiescas. Ab hac te infamia vindica, ne videatur omnibus plus apud te valere unus dolor quam haec tam multa solacia. Omnis istos una tecum perculsos vides nec posse tibi subvenire, immo etiam ultro expectare, ut a te subleventur, intellegis ; et ideo quanto minus in illis doctrinae minusque ingenii est, tanto magis obsistere te necesse est communi malo. Est autem hoc ipsum solacii loco, inter multos dolorem suum dividere ; qui quia dispensatur inter plures, exigua d
Abbreviated transcription (Latin):
tu stet aĩus et id ꝙ ncciͣe ẽ nũꝙͣ time¬
at ꝙ ĩcertũ ẽ sẽꝑ expectet. Qͥd dicã
duces ducũq ꝓcteĩe et multis a̾ cõsu¬
latib cõspicuos aut triũphis fecte de¬
fũctos ĩ exorabili tota cũ regib reg¬
na ppłiq cũ icẽtib tulere fatũ suũ.
Om̃s ymo oĩa ĩ ultimũ diẽ spectãt ñ
idẽ uinu̾sis finis ẽ aliũ ĩ medio cursu
uita deẜuit aliũ ĩ ip̃o aditu relĩquit
aliũ ĩ extrema senectute fatigatũ iã
re. ¶ Age dũ illa q̃ multo ĩgemii tui la¬
bore celebrata sũt ĩ manꝰ sũme et utͥus¬
libet auctoris carmĩa q̃ tu ita resolui¬
sti ut ꝙͣuis structura illorũ recesẜit ꝑ¬
manet tñ gr̃a. Sic eĩ illa ex illa lĩctua
ĩ aliã trãstulisti. ut ꝙ difficilimũ e¬
rat õs uͥtutes ĩ alienã te or̃onẽ secute
sunit. Nullus erat ĩillis scͥtis liber qͥ nõ
plĩa uarietatis hũane ĩcertorũq
casuũ et lacͥmarũ ex alia atq alia

Expanded text:
timeat, quod incertum est semper expectet. Quid dicam duces ducumque progeniem et multis aut consulatibus conspicuos aut triumphis sorte defunctos inexorabili ? Tota eum regibus regna populique eum regentibus tulere fatum suum; omnes, immo omnia in ultimum diem spectant. Non idem universis finis est ; alium in medio cursu vita deserit, alium in ipso aditu relinquit, alium in extrema senectute fatigatum iam re. Agedum illa, quae multo ingenii tui labore celebrata sunt, in manus sume utriuslibet auctoris carmina, quae tu ita resolvisti, ut quamvis structura illorum recesserit, permaneat tamen gratia—sic enim illa ex alia lingua in aliam transtulisti, ut, quod difficillimurat, omnes virtutes in alienam te orationem secutae sint : — nullus erit in illis scriptis liber, qui non plurima varietatis humanae incertorumque casuum et lacrimarum ex alia atque alia
Abbreviated transcription (Latin):
tit. ¶ Uiderit qualẽ me nolet ẽẽ, et¬
existimet cãm meã uel iusticia eiꝰ
bonã ꝓspiciat uel clemẽcia faciat bo¬
nã. Utrũq ĩ equũ mͥ eiꝰ hñficiũ erit si¬
obrutos effoderit et ĩ lucẽ redux̾it nũ
uereor ne me unũ trãseat. Ipẽ autẽ
optĩe nouit tp̃s quocũqz debeat succu¬
reͣ. Ego oẽz oꝑam dabo ne ꝑueĩre ad
me erubestat. ¶ O felicẽ clemenciã
tuã cescir q̃ effecit ut qͥetiorẽ sub te
agãt intã exules quã nuꝑ sub gaio
egẽ pͥncipes nõ crepidãt nec ꝑ singla
horas gladiũ expectãt nͨ ad oẽ ma¬
mũ cõspectũ pauẽt ꝑ te hũt ut fortu¬
ne seuiẽtis modũ. Ista spẽ qͦ melioriꝰ¬

Expanded text:
tit. Viderit : qualem volet esse, etit. Viderit : qualem volet esse, existimet causam meam. Vel iustitia eius bonam perspiciat vel clementia faciat bonam ; utrumque in aequo mihi eius beneficium erit, siobrutos effoderit et in lucem reduxerit, non vereor ne me unum transeat. Ipse autem optime novit tempus, quo cuique debeat succurrere ; ego omnem operam dabo, ne pervenire ad me erubescat. O felicem clementiam tuam. Caesar, quae efficit, ut quietiorem sub te agant vitam exules, quam nuper sub Gaio egere principes ! Non trepidant nec per singulas horas gladium expectant nec ad omnem navium conspectum pavent ; per te habent ut fortunae saevientis modum ita spem q
Abbreviated transcription (Latin):
ut ꝙͣ dui mt̾ mortales erit nich ex do¬
mo sua mortale ẽẽ sẽtiat. Rectorẽ roͣ¬
no ĩꝑio filiũ lõga fide approbet et añ
illũ cõsorte prĩs ꝙͣ successorẽ accipi¬
at ¶ Sera et nepotib demĩ nr̃i dies
nota sit aũ ꝙͣ illuz gẽs sua celo affe¬
rat ¶ Abstme abhoc manꝰ tuas for¬
cuna nec ĩ isto potẽtiã tuã nͥ ĩ ea ꝑte
qͣs ꝓdes extẽderis. ¶ Pateͣ illũ gnͣ hu¬
mano iã diu cͦs et affecto mederi. Pa¬
teͣ qͥcqͥd pͥoris pͥncipis furor cõcussit ĩ
suũ locũ restitue̾ ac reponẽ. Sydus ħ¬
ꝙ p̾cipitrito ĩ profũdũ et dem̾so ĩtene¬
bras orbi refulsit semp luceat. hic g̾¬
maĩa placet britamã aꝑiat et pa¬
trios triñphos ducat et nouos quor
gere ymo n deiecit qͥdẽ s ĩpulsũ a for¬
tuna et cadẽtẽ substinuit et ĩ p̾ceps
eũtẽ leuit̾ diuine manꝰ usus de mode¬
raciõe deposuit. ¶ Dep̾catus ẽ ꝓ me
fenatũ et iuitã mͥ nõ tm̃ dedit s ⁊̃ pe¬

Expanded text:
u inter mortales erit, nihil ex domo sua mortale esse sentiat ! Rectorem Romano imperio filium longa fide approbet et ante illum consortem patris quam successorem aspiciat! Sera et nepotibus demum nostris dies nota sit, qua illum gens sua caelo asserat ! Abstine ab hoc manus tuas, fortuna, nec in isto potentiam tuam nisi ea parte, qua prodes, ostenderis ! Patere illum generi humano iam diu aegro et affecto mederi, patere quicquid prioris principis furor concussit in suum locum restituere ac reponere ! Sidus cipitato in profundum et demerso in tenebras orbi refulsit, semper luceat ! Hic Germaniam pacet, Britanniam aperiat, et patrios triumphos ducat et novos ; quogere, immo ne deiecit quidem, sed impulsum a fortuna et cadentem sustinuit et in praeceps euntem leniter divinae manus usus moderatione deposuit ; deprecatus est pro me senatum et vitam mihi non tantum dedit sed etiam pe
Abbreviated transcription (Latin):
melĩ bñficus ĩpiũ custodiat᷑ ꝙ atinis
illo reb hũans p̾side nõ ẽ ꝑiculũ ne
qͥd ꝑdidisse te sẽtieis. In ħ uno tͥ satis
p̾sidn satis solacn ẽ. ¶ Actolle te et qͦ¬
ciẽs lacͥme suborũt᷑ ꝯclĩs tius tociẽs
illos ĩcesarẽ dirige. Sictabũt᷑ maxĩ et
clarissimi cõsptores numĩs fulgor eiꝰ
illos ut nicħ aͥd possint asꝑice̾ ꝑstrĩget
et ĩse herẽtes detinebit. ¶ Hic tͥ quẽ
tu dieb ĩtueris at noctib a quo nũꝙͣ
deitis aĩuz cogitãdus ẽ. hic cõtra fortu¬
nã aduocãdꝰ nec dubito cũ tãta illi
adn̾sus õs suos sit mãsuetudo tãta¬
q ĩdulgẽtia qͥn multis iã solaciis tu¬
ũ istud nuluꝰ obdux̾it nõ nulla q̃ do¬
lori obstarẽt tuo cõgesẜit. ¶Quid
porro ut nich horũ fecerit nõ me ꝓti¬
nus ip̃e cõspectus ꝑ se tãtũmõ cogita¬
tusq cesaris mario solatõtͥ ẽ. ¶ Dñ¬

Expanded text:
melius beneficiis imperium custodiatur quam armis, illo rebus humanis praesidente non est periculum, ne quid perdidisse te sentias ; in hoc uno tibi satis praesidi, solaci est. Attolle te et, quotiens lacrimae suboriuntur oculis tuis, totiens illos in Caesarem derige ; siccabuntur maximi et clarissimi conspectu numinis ; fulgor eius illos, ut nihil aliud possint aspicere, prae- stringet et in se haerentes detinebit. Hic tibi, quem tu diebus intuens ac noctibus, a quo numquam deicis animum, cogitandus est, hic contra fortunam advocandus. Nec dubito, cum tanta illi adversus omnes suos sit mansuetudo tantaque indulgentia, quin iam multis solaciis tuum istud vulnus obduxerit, iam multa, quae dolori obstarent tuo, congesserit. Quid porro ? Ut nihil horum fecerit, nonne protinus ipse conspectus per se tantummodo cogitatusque Caesar maximo sola
Abbreviated transcription (Latin):
cuit locũ qͥsqͥs ille ẽ qͥ solutas uĩculis
aĩas btõ recipit suui. Et ñc libe̾ u aga¬
tur oĩaq rerũ natẽ bona cũ sũma no¬
luptate ꝑspicit. ¶ Erras nõ ꝑdidit
lucẽ frater tuus s securiorẽ sortitꝰ ẽ.
Oĩb illo nobis cõe ẽ iter. Qͥd fata
deflemꝰ nõ reliqͥt illo nos sz añcessit
felicitate moriendi. Nich mehcule ĩ
to quidẽ die certi ẽ. Quis ĩtã obscu¬
ra et ĩuoluta u̾itate diuinat utruz¬

Expanded text:
ulis animas beato recipit sinu, et nunc libere illic vagatur omniaque rerum naturae bona eum summa voluptate perspicit. Erras : non perdidit lucem frater tuus, sed sinceriorem sortitus est. Omnibus illo nobis commune est iter. Quid fata deflemus ? Non reliquit ille nos sed antecessit. felicitate moriendi. Nichil in totum diem certum est. Quis in tam obscura et involuta veritate divinat utrum
Abbreviated transcription (Latin):
nõ reliqͥt. Auidꝰ qͥ nõ lucri loco ht̃ ꝙ ac¬
cepit s dãpni ꝙ reddidit. ¶Ingͣtus ẽ
qͥ ĩuiriã uocat finẽ uoluptatis. ¶ S
iudicat certiora q̃ abierũt qz de illis
ne desmãt nõ ẽ tumẽdũ. ¶Ilumis an¬
ac udet frui se putat et hũisse easdez
ꝓ nichlõ ducit. ¶ Cito eĩ nos oĩs uolup¬
tas relĩquit q̃ fluit et trãsit et peue
tauit reducẽdũ ac freꝙ̃ti cogitaciõe ꝑ¬
optimũ fr̃em et sũmis boĩs pone. Nõ
diu hũeris. Rerũ naͣ illũ t̾ sic̃ cet̾is fr̃ĩ¬
b dedit suo nõ mãcipio dedit s cõmo¬
dauit. Cũ iusũ ẽ dem̃ repetit nec tuã
ĩ eo sacietatẽ secuta ẽ s suã legẽ. ¶ Si
qͥs pecciũaz de iure creditã soluisse se
moleste ferat eã p̾ẜtĩ cuiꝰ usũ gͣtuitũ ac¬
cepit nõne ĩuistus uir hẽtur. ¶ Sedit
naͣ fr̃i tuo uitã dedit et tͥ q̃ suo iure
usa fui. A quo uoluit debitũ suũ citiꝰ
exeg̃. Nõ issa ĩ cuspa ẽ cuiꝰ nota erat

Expanded text:
non relinquit, avidus, qui non lucri loco habet, quod accepit, sed damni, quod reddidit. Ingratus est, qui iniuriam vocat finem voluptatis, stuliudicat certiora, quae abierunt, quia de illis ne desinant non est timendum. Nimis anuae habet ac videt, frui se putat et habuisse eadem pro nihilo ducit ; cito enim nos omnis voluptas relinquit, quae fluit et transit et paene tavit reducendum ac frequenti cogitatione poptimum fratrem, in summis bonis pone! Non diu habueris. Rerum natura illum tibi sicut ceteris fratres suos non mancipio dedit, sed commodavit; cum visum est deinde repetit nec tuam in eo satietatem secuta est sed suam legem. Si quis pecuniam creditam solvisse se moleste ferat, eam praesertim, cuius usum gratuitum acceperit, nonne iniustus vir habeatur ? Dedit natura fratri tuo vitam, dedit et tibi. Quae suo iure usa si a quo voluit debitum suum citius exegit ; non illa in culpa est, cuius nota erat
Abbreviated transcription (Latin):
mũ ẽẽ ꝙ hũisti hũanũ ꝙ ꝑdidisti. noc
ĩopmãti ereptꝰ ẽ. Sua q̃q crudelitas
decipit et ĩ eis q̃ diligit uolũtaria
mortalitatis obliuio. Nat̾ã nulli se nͤ¬
cessitas sue gr̃am facturã ẽẽ testata ẽ.
Cotidie p̾t̾ oculos ños trãseñt notorũ
ĩgnoratorũ qz fun̾a. Nos tñ aliud agi¬
mꝰ et subitũ id putamꝰ eẽ ꝙ nobis tota
uita denũciat᷑ futurũ. Nõ ẽ itaq ista
fatorũ iniqͥtas s mẽtis hũane p̃uita
ĩ sacibilis rerũ oĩuz q̃ ĩdigncit᷑ inde se¬
admie̾ quo admissa ẽ p̾tario. Eto ille
iustior qͥ nũciata filii morte digna
magno iure uocẽ emisit. Ego eñ geĩ
tũ moriturũ sciui. Prorfus nõ mire¬
ris ex hoc natũ ẽẽ qͥ fortit̾ mori poss
nõ accepit tãꝙͣ nouũ nũtiũ mortẽ fi
lii. Qd eĩ ẽ noui hoĩez mori cuiꝰ tota
uita intħ aͥd ꝙͣ ad mortẽ iter ẽ. Ego
cũ genui eũ moriturũ sciui. Dem̃i ad¬
iecit rẽ maioris et prudẽtie et aĩ et

Expanded text:
 perdidisti. Nec inopinanti ereptus est." Sua quemque credulitas decipit et in eis, quae diligit, voluntaria mortalitatis oblivio. Natura nulli se necessitatis suae gratiam facturam esse testata est. Cotidie praeter oculos nostros transeunt notorum ignotorum- que funera, nos tamen aliud agimus et subitum id putamus esse, quod nobis tota vita denuntiatur futurum. Non est itaque ista fatorum iniquitas, sed mentis humanae pravitas insatiabilis rerum omnium, quae indignatur inde excidere, quo admissa est precario. Quanto ille iustior, qui nuntiata fili morte dignam magno viro vocem emisit: " Ego cum genui, tum moriturum scivi." Prorsus non mireris ex hoc natum esse, qui fortiter mori posset. Non accepit tamquam novum nuntium filii mortem ; quid enim est novi hominem mori, cuius tota vita nihil aliud quam ad mortem iter est ? " Ego eum genui, tum moriturum scivi." Deinde adiecit rem maioris et prudentiae et animi : "Et
Abbreviated transcription (Latin):
utrũ ne meo noĩe doleo, an eiꝰ qͥ decessit
Si meo perit ĩdulgẽcie iactacio et ĩ¬
cipit dolor hoc uno excusatꝰ ꝙ honestꝰ
ĩ frĩs luctu calculos ponẽ. Si illius
noĩe doleo necciͣe ẽ alt̾utrũ ex hus duo¬
b ẽẽ iudicẽ. Nã si nullus defũctis sesꝰ
suꝑest euasit oĩa frat̾ meus iute ĩ¬
cõmoda et ĩ eũ restitutus ẽ locũ ĩ quo
fuerat aũ ꝙͣ nascẽt᷑ et exꝑs oĩ mali

Expanded text:
Utrumne meo nomine doleo an eius qui decessit ? Si meo, perit indulgentiae iactatio et incipit dolor hoc uno excusatus, quod honestus  in fratris luctu calculos ponere. Si illius nomine doleo, necesse est alterutrum ex his duobus esse iudicem. Nam si nullus defunctis sensus superest, evasit omnia frater meus vitae incommoda et in eum restitutus est locum, in quo fuera
Abbreviated transcription (Latin):
aĩus frĩs mei uelut ex diutino carcẽ
emissus tãdẽ sui iuiris et arbitrn gesti
et rerũ nae spectaculo fruit᷑ et hũ ana
oĩa ex loco suꝑiore despicit dĩna uõ qͦ¬
rũ rõez tã diu fuistra qͣsierat ꝓpiꝰ ĩtuet᷑.
¶Qd itaqz eiꝰ desiderio marceor qͥ aut
bts̃ aut nullus ẽ. btm de flere ĩ iudia ẽ
nullũ demẽtia . ¶ An hoc te mouet ꝙ
uidet᷑ ĩgẽtib et eũ maxĩe circũfusis
bonis caruisse. ¶Cũ cogitaius mul¬
ta ẽẽ ꝯ̃ ꝑdidit cogita plã ẽẽ q̃nõ timet
Nõ ira eũ torq̃bit nõ morb affliget nõ
suspicõ lacesset nõ edar ĩumica sẽꝑ alie¬
nis processib ĩuidia cõsectabit᷑ nõ me¬
tus sollicitabit nõ leuitas fortune ci¬
to iun̾a sua trãfferẽtis ĩ quietabit
Si bñ cõputes plus illi remissũ ꝙͣ erep¬
tũ ẽ nõ opib fructũ nõ tua simul ac
sua gr̃a nõ accipiet bñficia nõ dabit.
miẜũ putas ꝙ ista amisit an bt̃m̃ ꝙ

Expanded text:
animus fratris mei velut ex diutino carcere emissus, tandem sui iuris et arbitrii, gestit et rerum naturae spectaculo fruitur et humana omnia ex loco superiore despicit, divina vero, quorum rationem tam diu frustra quaesierat, propius intuetur. Quid itaque eius desiderio maceror, qui aut beatus aut nullus est ? Beatum deflere invidia est, nullum dementia." An hoc te movet, quod videtur ingentibus et cum maxime circumfusis bonis caruisse ? Cum cogitaveris multa esse, quae perdidit, cogita plura esse, quae non timet. Non ira eum torquebit, non morbus affliget, non suspicio lacesset, non edax et inimica semper alienis processibus invidia consectabitur, non metus sollicitabit, non levitas fortunae cito munera sua transferentis inquietabit. Si bene computes, plus illi remissum quam ereptum est. Non opibus fruetur, non tua simul ac sua gratia ; non accipiet beneficia, non dabit. Miserum putas, quod ista amisit, an beatum, quod
Abbreviated transcription (Latin):
¶Nã ut nicħ de tpr̃e futo timeat᷑
ipã tñ magne felicitatis tutela sol¬
licitas ẽ. Si uelis credẽ altiꝰ u̾itate
ĩtuẽtib oĩs uta suppliciũ ẽ. In hoc
profũdũ ĩ quiecũq ꝓiecti mare alt̾iꝰ
estib reciprocũ et mõ alleuãs nos
subitis ĩcremẽtis mõ maiorib dãp¬
ins deserẽs assidueq iactãs. Nñꝙͣ
stabili cõsistimꝰ loco pẽdemꝰ et fluctu¬
amur et alt̾ ĩ alterũ illidinur et a¬
liqñ naufragiũ facimiꝰ semꝑ timemꝰ.
In hoc tã ꝓcelloso et ĩ õs tẽpestates ex
poĩto mari nauigãtib nullus portꝰ
nͥ mortis ẽ. Ne itaq ĩuideris fr̃ĩ tuo qͥe¬
scit. Tandẽ liber tãdẽ tutꝰ. tãdẽ et̾nus
ẽ. Suꝑstitẽ cesarẽ õeqz eiꝰ prolẽ. Suꝑ¬
stitẽ te cũ coĩb et frĩb añꝙͣ qͥtꝙͣ ex¬

Expanded text:
nam ut nihil de tempore futuro timeatur, ipsa tamen magnae felicitatis tutela sollicita est. Si velis credere altius veritatem intuentibus, omnis vita supplicium est. In hoc profundum inquietumque proiecti mare, alternis aestibus reciprocum et modo allevans nos subitis incrementis, modo maioribus damnis deferens assidueque iactans, numquam stabili consistimus loco, pendemamus et alter in alterum illidimur et aliquando naufragium facimus: semper timemus. In hoc tam procelloso et in omnes tempposito mari navigantibus nullus portus nisi mortis est. Ne itaque invideris fratri tuo; quiescit. Tandem liber, tandem tutus, tandem aeternus est. Superstitem Caesarem omnemque eius prolem, superstitem te cum co
Abbreviated transcription (Latin):
ue obẜuãda tͥ sint ut tuti¬
or muas dicã. tu tñ sic au¬
dias cẽseo ista p̾cepta. qͦ¬
mõ si tibi p̾ciperẽ qua raciõe bona
ualitudinẽ ĩ arcleatino tuereris.
ẽ cõtẽptus. ut multi ĩ illo remedi
cã delituerĩt. Quẽ qͥs cõtẽpint cail¬
cat sine dubio et trãsit. Nẽo hoĩ cõ¬
Eciã ĩ acie iacẽs p̾t̾it᷑. cũ stãte pug¬
nat᷑. ¶ Sp̃e ĩproborũ uitabis si nich̾
hũeris ꝙ cupiditatẽ alienã et ĩpro¬
bã irritet. si nich ĩsigne possederis.
nõ ingesẜis oculis. si bona tua non
¶ Odiũ aut ex offensa ħ mõ uica¬
bis uenimẽ lacescendo gͣtuito aquo
te sensus coĩs tuehit᷑ Fuit ħ multis
ꝑiculosũ. Quidã odiũ hũerũt uͭ ñmi¬
cũ. ¶Issud ne timeciris pr̃abit tͥ et
fortune medicatas et ĩgen leuitas.
cũ te ẽẽ hoĩes sciãt quẽ offendeͣ sine
ꝑiculo possint. Recõciliacio tua sacilis
sit et certa. ¶ Dimeri aũt tã domi

Expanded text:
e observanda tibi sint, ut tutior vivas, dicam. Tu tamen sic audias censeo ista praecepta, quomodo si tibi praeciperem, qua ratione bonam valitudinem in Ardeatino tuereris. est contemptus, ut multi in illo remedii causa delituerint. Quem quis contemnit, violat sine dubio, sed transit; nemo homini conEtiam in acie iacens praeteritur, cum stante pugnatur. Spem inproborum vitabis, si nihil habueris, quod cupiditatem alienam et inprobam inritet, si nihil insigne possederis. non ingesseris oculis, si bona tua non  Odium aut est ex offensa: hoc vitabis neminem lacessendo; aut gratuitum: a quo te sensus communis tuebitur. Fuit hoc multis periculosum; quidam odium habuerunt nec inimicum. Illud, ne timearis, prafortunae mediocritas et ingenii lenitas; eum esse te homines sciant, quem offendere sine periculo possint; reconciliatio tua et facilis sit et certa. Timeri autem tam domi
Abbreviated transcription (Latin):
buit. huiꝰ ĩcõmodũ et artes bone di¬
scutiũt et amicicie᷑ eorũ qͣ apd̾ aliꝙ̃
potẽtẽ potẽtes sũt. qͥb applicari expe¬
dit nõ ĩplicari. ne pluris remediũ ꝙͣ ꝑi¬
culũ cõstet. Nicħ tñ eque proderit ꝙͣ qͥ¬
esteͣ et mĩmũ cũ alus loqͥ plĩũ secũ.
Est quedã dulcedo ẜmoĩs ꝯ̃ ĩ reꝑit et
blandit᷑. nõ alr̃ ꝙͣ ebrietas aut amor
secreta producit. Neõ ꝙ audierit tace¬
bit. nẽõ ꝙͣtũ audierit loquet᷑ ꝯͥrẽ non
tatuerit nõ tacehit auctorẽ. ht unus¬

Expanded text:
commodum et artes bonae discutiunt et amicitiae eorum, qui apud aliquem potentem potentes sunt, quibus adplicari expediet, non inplicari, ne pluris remedium quam periculum constet. Nihil tamen aeque proderit quam quiescere et minimum cum aliis loqui, plurimum secum. Est quaedam dulcedo sermonis, quae inrepit et eblandsecreta producit. Nemo quod audierit, tacebit. Nemo quantum audierit, loquetur. Qui rem non tacuerit, non tacebit auctorem. Habet unus
Abbreviated transcription (Latin):
ta abstinẽtia nich sincerꝰ et tutus lic¬
luget polibiꝰ et ĩ uno fr̃e. ꝯͥchͣd de reliqͥs
possit metue̾ admonitꝰ ⁊̃ de ipĩs dolo¬
ris sui solacus timet fucinꝰ ĩdignũ
luget polibius et ad ꝓpicõ dolet cesa¬
re. hoc sine dubio ĩpotẽs fortuna cap¬
tasti ut oñde̾s nemmẽ cõtrate nͭ a
cesare posse defendi. ¶Siutiꝰ accusa¬
re futa possumꝰ mutare nõ possumus.

Expanded text:
et tutus lit? Luget Polybius, et in uno fratre quid de reliquis possit metuere admonitus etiam de ipsis doloris sui solaciis timet. Facinus indignum ! Luget Polybius et aliquid propitio dolet Caesare ! Hoc sine dubio, impotens fortuna, captasti, ut ostenderes neminem contra te ne a Caesare quidem posse defendi." Diutius accusare fata possumus, mutare non possu
Abbreviated transcription (Latin):
licitas eiꝰ effugẽt ĩuidiã. Ecce eũ do¬
lorẽ illi quẽ saluo cesare acciꝑe maxi¬
mũ pot̾at ĩpssisti et cũ bñ illũ undiq
circiusses ĩtellexisti hãc partẽ tm̃ mͦ
parẽ ictib tius. ¶ Qd eĩ illi aͥd fuce̾s
it nũc qͦ ꝙͣtũ pot̾ illã a se abiecit et
ĩ tãta felicitate acqͥrẽdi nullũ ex ea¬
maiorẽ fructũ ꝙͣ cõtẽptũ eiꝰ petit. E¬
riꝑes illi amicos. Sciebas tã habilẽ
ẽẽ se ut facile ĩ locũ amissorũ posset
alios substitue̾. unũ eĩ hũc ex eis qͦs
ĩ pͥncipali domo potẽtes uidi cogno¬
uisse uideor quẽ oĩbz amicũ hr̃e cũ ex
bonã oppĩonẽ. Solidior ẽ hec apd̾ eũ
ꝙͣ ut ate qͦ ip̃a cõcuti possit. Criꝑes
bonã ualitudĩez. Sciebas aĩu eiꝰ liba̾¬
lib discipliuis ꝯͥb nõ ĩnutritꝰ tm̃ s¬
ĩnatus ẽ sic ẽẽ fũdatũ ut sup õs cor¬
im euũ fama ꝓmisit. Id egit ip̃e ut
meliore sui ꝑte duraret et cõpoĩtis e¬

Expanded text:
licitas eius effugeret invidiam. Ecce eum dolorem illi, quem salvo Caesare accipere maximum poterat, impressisti, et cum bene illum undique circuisses, intellexisti hac parte tantummodo patere ictibus tuis. Quid enim illi aliud faceres it; nuncin tanta facilitate adquirendi nullum maiorem ex ea fructum quam contemptum eius petit. Eriperes illi amicos ? Sciebas tam amabilem esse, ut facile in locum amissorum posset alios substituere ; unum enim hunc ex eis, quos in principali domo potentes vidi, cognovisse videor, quem omnibus amicum habere eum expbonam opinionem ? Solidior est haec apud eum, quam ut a te quoque ipsa concuti possit. Eriperes bonam valetudineisciplinis, quibus non innutritus tantinnatus est, sic esse fundatum, ut supra omnis corni aevum fama promisit ; id egit ipse, ut meliore sui parte duraret et compositis e
Abbreviated transcription (Latin):
se ut crudelitatẽ fati cõsolaret eqͣli¬
tas. Illud qͦ te nõ minimũ adiuuerit
si cogitau̾is nich̃ ꝓ futurũ dolorem
tuũ nec illi qͥdẽ quẽ desideras nectͥ.
Noles eĩ lõgũ ẽẽ ꝙ irritũ ẽ nã si qͥc¬
iã fletib domesticis oculos ꝙ efflu¬
at si mõ id tͥ futurũ bono ẽ. Qd ces¬
sas cõqueramĩ atq adeo ip̃e hãc litẽ
meaĩ faciã. ¶ Imqͣssĩa oĩu iudicõ es

Expanded text:
se, ut crudelitatem fati consolaretur aequalise, ut crudelitatem fati consolaretur aequalitas. Illud quoque te non minimum adiuvent, si cogitaveris nihil profuturum dolorem tuum nec illi, quem desideras, nec tibi; noles enim longum esse, quod irritum est. Nam si quiciam fletibus domesticis oculos quod effluat, si modo id tibi futurum bono est. Quid cessas ? Conqueramur, atque adeo ipse hanc litem meam faciam : " Iniquissi
Abbreviated transcription (Latin):
res firma sũt
si redigas ad
cõdiciõe nãe
oĩa destruẽtis
et ñde edidit eo¬
dẽ reuocãtis
caduca sũt.
Quid eĩ ĩmortale manꝰ mortales fece¬
rũt. Septẽ illa miratula si qua hus
multo mirabiliora sequẽtiũ ãnorũ ex¬
cutit ãbicio alñ solo eqͣta uisent᷑. Ita
eĩ uͭ ꝑpetuũ ẽ pauca diut᷑̾na sũt aͥd a¬
lio mõ fragilẽ ẽ Rerũ exitꝰ uariãt. Ce¬
aͥs dissipabit et ĩcõfusioẽz ueterẽ tene¬
brasqz demnget. Eat mõ aͥs et siglãs
cõploret aĩas carthagĩs ac numãtie
cormthiq cinerẽ et siqͣd aͣd altiꝰ cecidit
lamẽtet᷑ cũ et hoc ꝙ nõ ht̃ quo cadat ⁊̃
fas ausura sibi nõ peꝑcisse cõꝯuerat᷑.
qͥs tã suꝑbe ĩpotẽtisq arrogãtie ẽ ut
ĩ hac neͣ uctͣitate oĩa ad eũdẽ finẽ reuo¬
cãtis se unũ ac suos sepomi uelit riui¬
neq ⁊ ip̃i mũdo ĩminẽti aliquã do¬
mũ subtrahat. Maymiũ et solaciũ
ẽ cogitare id sibi accidisse ꝙ añ se pas

Expanded text:
res, firma sunt ; si redigas ad condicionem naturae omnia destruentis et unde edidit eodem revocantis, caduca sunt. Quid enim immortale manus mortales fecerunt ? Septem illa miracula et si qua his multo mirabiliora sequentium annorum extruxit ambitio aliquando solo aequata visentur. Itail perpetuum, pauca diuturna sunt; aliud alio modo fragile est, rerum exitus variantur, cealiquis dissipabit et in confusionem veterem tenebrasque demerget. Eat nunc aliquis et singulas comploret animas. Carthaginis ac Numantiae Corinthique cinerem et si quid aliud altius cecidit lamentetur, cum etiam hoc quod non habet quo cadat sitfas ausura sibi non pepercisse con- queratur. Quis tam superbae impotentisque arrogantiae est, ut in hac naturae necessitate omnia ad eundem finem revocantis se unum ac suos seponi velit ruinaeque etiam ipsi mundo imminenti aliquam domum subtrahat ? Maximum ergo solacium est cogitare id sibi accidisse, quod omnes a
Abbreviated transcription (Latin):
potẽcia aut grece grã iugibit cũ ma¬
uĩs uiris quorũ se ĩgemis uel cõtu¬
lit uelsi hoc uerecudia eiꝰ recusat ap¬
plicuit. ¶ Hoc gͦ unũ excogitasti qͥ¬
ipa bñficia metuẽda. Qͣtulũ erat t̾ͥ
ĩmunẽ ab hac ĩuiria p̾stare eũ hoĩem
ĩ quẽ uidebat᷑ ĩdulgẽtia tua roe certa
ꝑueĩsse et nõ ex tuo more temẽ ĩ cidis¬
se. ¶ Adiciamꝰ si us adhas q̃relas
ip̃ius adolescẽtis ĩt̾ceptã int̾ pͥma ĩ¬
cremẽta indolẽ. ¶ Dignus fuit ille
te fratre tu certe eras digͥssimꝰ qͥ nec
er indigno qͥdẽ ꝯͥcꝙͣ doleres fr̃e. Red¬
dit᷑ illi testĩoniũ equale oĩuz hom̃z de¬

Expanded text:
ia aut Graecae gratia, vigebit cum maximis viris, quorum se ingeniis vel contulit vel, si hoc verecundia eius recusat, applicuit. Hoc ergo unum excogitasti, quipsa beneficia metuendam. Quantulum erat tibi immunem ab hac iniuria praestare eum hominem, in quem videbatur indulgentia tua ratione certa pervenisse et non ex tuo more temere incidisse ! " Adiciamus, si vis, ad has querellas ipsius adulescentis interceptam inter prima incrementa indolem ; dignus fuit ille te fratre. Tu certe eras dignissimus, qui ne ex indigno quidem quicquam doleres fratre. Redditur illi testimonium aequale omnium hom
Abbreviated transcription (Latin):
illo pietas tua ydoneã nacta matiaz
multo te libius excuit. ¶ lẽo potẽciã
eiꝰ ĩuuria sẽsit nũꝙͣ ille te fr̃em ulli mi¬
natus ẽ ad exͫ se modestie tue forͣuemt
Cogitabatq ꝙͣtũ et aornamẽtũ tu¬
orũ eẽt et onus suffecit ille huic sar¬
cine. ¶Odura fata et nullis equa
uͥtutib añ ꝙͣ felicitatẽ suã noscet f¬
dolori pauria u̾ ba Repende. Iã nũc eñ si

Expanded text:
tua idoneam nacta materiam multo se liberius exercuit. Nemo potentiam eius iniuria sensit, numquam ille te fratrem ulli minatus est. Ad exemplum se modestiae tuae formaverat cogitabatque, quantum tu et ornamentum tuorum esses et onus ; suffecit ille huic sarcinae. O dura fata et nullis aequa virtutibus ! Antequam felicitatem suam nosset fradolori paria verba reperire. Etiamnunc tamen, si
Abbreviated transcription (Latin):
Egitur fatis mortale genus.
Nec sibi quisꝙͣ spondere põt.
firmũ et stabile per que casus.
Uoluit uarios sempet nobis.
Metuenda dies amniũ firment.
Exempla tuũ iam multa domus.
Que nr̃a tulit quid seuor est.
Fortuna tibi tu michi primũ.
Tot natorũ memoranda parens.
Nata agrppe mirus augusti.
Cesaris uror cuus nomen.
Clarũ toto fulsit in orbe.
U tero tociens euroa graui.
Pignora pacis mox exilium.
Uerbera seuas passa catenas.
Funera luctus tandem letum.
Cruciata diu felio thalamis.
Luua drusi natisq ferrum.
Ruit in facinus penãq suam.
Iulia matris fata secuta est.
Post longa tamen tẽpora ferro.
Cesa est ꝙͣuis criiie nullo.

Expanded text:
egitur fatis mortale genus, nec sibi quisquam spondere potest firmum et stabile per quam volvit varios semper nobis metuenda dies; animum firment exempla tuum, iam multa domus quae vestra tulit: quid saevior est Fortuna tibi? tu mihi primum tot natorum memoranda parens, nata Agrippae, nurus Augusti, Caesaris uxor, cuius nomen clarum toto fulsit in orbe, utero totiens enixa gravi pignora pacis, mox exilium verbera, saevas passa catenas, funera, luctus, tandem letum cruciata diu. felix thalamis Livia Drusi natisque ferum ruit in facinus poenamque suam. Iulia matris fata secuta est; post longa tamen tempora ferro caesa est, quamvis crimine nullo.
Abbreviated transcription (Latin):
tis s ugilãtis ẽ occasioe ob ẜuci¬
re properãtẽ. Itaqz hãc circũspice.
hãc si uideris pͣnde. et totoĩpetu to¬
tis uirib id age ut te istis officus
exuais. Et quidẽ quã sm̃am serã¬

Expanded text:
tis, sed vigilantis est occasionem observare properantem. Itaque hanc circumspice, hanc si videris, prende et toto impetu, totis viribus id age, ut te istis officiis exuas. Et quidem quam se
Abbreviated transcription (Latin):
lutarẽ ⁊ ex difficilinus exitũ sinͨ.
ꝓperemꝰ añ tpũs nec cessemꝰ ĩ tpr̃e.¬
¶ Puto nũc et stoycã sũam q̃¬
ris. Non ẽ ꝙ quisꝙͣ illos cipd̃ te ce¬
meritatis ĩfamet. Cantiores ꝙͣ for¬
tiores sũt. ¶ Expectas forsitã
ut tibi hoc dicã. Turpe ẽ cedere o¬
neri. luctare aĩ officõ ꝙ semel rece¬
pisti. Non ẽ ure fortis ac stremius
qui labore fugit uerũ ẽ ubi ccescit
illi cũus ip̃a Rerũ difficultate. Si¬
cẽtur tibi ista si oꝑe p̾ciũ hẽbit ꝑse¬
uerãcia si nich̾ iudignũ bono unro
faciendũ paciendũ ueũnt. Alioqui
sordidose et cõtumelioso labore non
cõteret. nec ĩ negociis negoci cã erit.
Ne illud quidẽ ꝙ existinias facturũ
eũ faciet ut ambiciosis reb ĩplicitꝰ
semꝑ estus earũ feret. s cũ iuderit

Expanded text:
lutarem etiam ex difficillimis exitum, si nec lutarem etiam ex difficillimis exitum, si nec properemus ante tempus nec cessemus in tempore. Puto, nunc et Stoicam sententiam quaeris. Non est quod quisquam illos apud te temeritatis infamet; cautiores quam fortiores sunt. Expectas forsitan, ut tibi haec dicant: " Turpe est cedere oneri. Luctare cum officio, quod semel recepisti. Non est vir fortis ac strenuus qui laborem fugit, nisi crescit illi animus ipsa rerum difficultate." Dicentur tibi ista, si operae pretium habebit perseverantia, si nihil indignum bono viro faciendum patiendumve erit; alioqui sordido se et contumelioso labore non conteret nec in negotiis erit negotii causa. Ne illud quidem, quod existimas facturum eum, faciet, ut ambitiosis rebus inplicitus semper aestus earum ferat. Sed cum viderit
Abbreviated transcription (Latin):
mꝰ
attende. Censes aut ey ista uita
tibi aut ex uita exeundũ. S idẽ il¬
lud existimo leui eũdũ ua ut ꝙ
male ĩplicuisti soluas potiꝰ ꝙͣ abrũ¬
semꝑ pende̾ ꝙͣ semel cadere. Int̾m
negoens ĩ que descendisti uel ꝙ uidet᷑
niauis ĩcidisti. Non ẽ ꝙ adulteriora
uitaris ut ꝑdas excusaciõez et apꝑe¬
bit te nõ iicidisse. Ista enĩ que dici
solẽt falsa sũt. Non potui alẽ qͥd si
uolle̾ ucte erat. Nulli nccͣe ẽ fellicita¬
nare subsistere nec ĩstare fortune fe¬
rẽti. Nũ quid offẽderis si ĩ cõsiliũ nõ
uenio tm̃ s aduoco. Et quidẽ prudẽ¬
tiores ꝙͣ ipẽ sũ ad quos soleo deferre
si quid delibero. ¶ Epicuri eplãm
ad hanc rẽ ꝑtiuentẽ legi ydomeneo
ius int̾ueĩat et auferat libertatez
recedendi. Idẽ tñ subicit nͭ eẽ tẽptan¬
dũ nͥ cũ apte pot̾it tẽpestiue q tẽp¬
tari. S cũ illud tpus captatũ diu
uen̾it exiliendũ ait. Dormmitare co

Expanded text:
m, adtende. Censeo aut ex ista vita tibi aut e vita exeundum. Sed idem illud existimo, leni eundum via, ut quod male inplicuisti, solvas potius quam abrumsemper pendere quam semel cadere. Interinegotiis, in quae descendisti, vel quod videri mavis, incidisti. Non est quod ad ulteriora nitaris; aut perdes excusationem et apparebit te non incidisse. Ista enim, quae dici solent, falsa sunt: " Non potui aliter. Quid, si nollem ? Necesse erat." Nulli necesse est felicitanare, subsistere nec instare fortunae ferenti. Numquid offenderis, si in consilium non venio tantum, sed advoco, et quidem prudentiores quam ipse sum, ad quos soleo deferre, si quid delibero ? Epicuri epistulam ad hanc rem pertinentem lege, Idomeneo ior interveniat et auferat libertatem recedendi. Idem tamen subicit nihil esse temptandum, nisi cum apte poterit tempestiveque temptari. Sed cum illud tempus captatum diu venerit, exiliendum ait. Dormitare de