comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
N ã iuiuat ⁊ studiñ fame mͥ crescit honore.
Bnncipio elini nr̃ hauelat equus.
T m̃ se nob̾ elegi debere fatencur:
Quantũ uirgilio nobile debet opꝰ.
actenꝰ mindie respondimꝰ. attrahe lora:
fortius. ⁊ giro curre poeta tuo.
E rgo ubi otubit᷑ ⁊ opꝰ uiuenile pecet᷑.
⁊ ꝓpe ꝓmisse tempora noctis ert:
Saucta ne dñe pleno si peccore sumas:
Te rapiant. ineas qͣmlib añ nelim.
Amlib inuenies in qua tua pͥma uoluptas
Desmat. a prima proxima segnis eric.
Snstñtata uenꝰ gͣcissima. frigora sole.
Sole iuuant umbre. gͣta fit unda sit.
⁊ puder ⁊ dicã. uen̾is qͦq iunge figurã:
eͣ minume iungi qͣq decere putes.
Ic̃ ĩ iubeo totas aꝑire fenestras.
Curpiaq admisso membͣ notare die.
At simnl ad mnetas uenit finita uoluptas.
I assaq c̃ tota corpora mence iacent:
Sũ piget ⁊ malles nullã tetigsse puellã.

Expanded text:
Nam iuvat et studium famae mihi crevit honore; Nam iuvat et studium famae mihi crevit honore; Principio clivi noster anhelat equus. Tantum se nobis elegi debere fatentur, Quantum Vergilio nobile debet epos. Hactenus invidiae respondimus: attrahe lora Fortius, et gyro curre, poeta, tuo. Ergo ubi concubitus et opus iuvenale petetur, Et prope promissae tempora noctis erunt, Gaudia ne dominae, pleno si corpore sumes, Te capiant, ineas quamlibet ante velim; Quamlibet invenias, in qua tua prima voluptas Desinat: a prima proxima segnis erit. Sustentata venus gratissima; frigore soles, Sole iuvant umbrae, grata fit unda siti. Et pudet, et dicam: venerem quoque iunge figura, Qua minime iungi quamque decere putas. Tunc etiam iubeo totas aperire fenestras, Turpiaque admisso membra notare die. At simul ad metas venit finita voluptas, Lassaque cum tota corpora mente iacent, Dum piget, et malis nu
Abbreviated transcription (Latin):
Eiisquis es ex illo royle nom̃ habes.
⁊ nia sacrlege laniait cina lingue:
Pertulit huc uictos qͦ duce troia deos.
Sũma pecit liuor. ꝑflant alcissima uenti.
S uma petunt dextra fulmina missa iouis
Et cu quicumq es quẽ nr̃a licentia ledit
S i sapis ad num̃os exige queq suos.
Fortia meonio gaudẽt pede bella refri
Delitiis illic quis locus ẽẽ potest:
G nͣ de sonant tͣgici tͣgi cos decet ira cot᷑nos.
U ersib ẽ mediis soccus hñdus erit.
L ib̃in adũsos hostes stringat᷑ iambus.
S eu ceł. extremũ seu trahat ille pedema.
Blanda pharettos elegia cantet amores.
⁊leuis arbicrio ludat amica suo.
Callimachi num̃is ñ ẽ dicendꝰ achilles.
C ydippe ñ ẽ oris hom̃e tui.
aͥ s ferat androniaches ꝑagentẽ taroa ꝑteᷤ.
Peccat in andromachen tãida qͥsqͥs agͥat.
N il mͥ cum uicta. tais in arcemea ẽ.
Si mea mat̾ie respondet musa iocose:
Uicimꝰ. ⁊ falsi criminis acta rra ẽ.

Expanded text:
Quisquis es, ex illo, Zoile, nomen habes. Quisquis es, ex illo, Zoile, nomen habes. Et tua sacrilegae laniarunt carmina linguae, Pertulit huc victos quo duce Troia deos. Summa petit livor; perflant altissima venti: Summa petunt dextra fulmina missa Iovis. At tu, quicumque es, quem nostra licentia laedit, Si sapis, ad numeros exige quidque suos. Fortia Maeonio gaudent pede bella referri; Deliciis illic quis locus esse potest? Grande sonant tragici; tragicos decet ira cothurnos: Usibus e mediis soccus habendus erit. Liber in adversos hostes stringatur iambus, Seu celer, extremum seu trahat ille pedem. Blanda pharetratos Elegia cantet Amores, Et levis arbitrio ludat amica suo. Callimachi numeris non est dicendus Achilles, Cydippe non est oris, Homere, tui. Quis feret Andromaches peragentem Thaida partes? Peccet, in Andromache Thaida qNil mihi cum vitta; Thais in arte mea est. Si mea materiae respondet Musa iocosae, Vicimus, et falsi criminis acta rea est.
Abbreviated transcription (Latin):
Auferim᷑ cultu. gẽmis auroꝙ. teguncur:
Om̃ia. pars mininia ẽ ip̃a puella sui.
S epeubi sic qd̾ ames inter cã multa reqͥras.
Uecipit hac oculos egide diues amor.
Ĩ ꝓuisus a des deprenq̾es tutꝰ mermẽ.
Infelix uitus excidet illa suis.
Ñ tã huic nimiũ p̾cepto credere cutũ ẽ.
F allit enĩ multos forma sũ arte decens
C c̃ qͦ cõpositis sua c̃ linit ora uenenis:
Ad dñe uultꝰ nec pudor obstet eas.
ꝑ rrides inuemes. ⁊ rerũ mille colores.
⁊ fluere in tepidos esoꝑa laꝑsa sinus.
I lla tuas redolent phyneu medicamĩa insaᷤ.
S semel hinc stomacho nausea fc̃a meo ẽ
Multa quroẽ ex itł pudor ẽ in dicere. si tu:
ngenio ũbis concipe pła meis.
uꝑ enĩ nr̃os quidam carpsere libellos.
Q uoꝵ censura musa ꝓtua mea ẽ.
Sũ mͦ sic placeã. dũ toto canter in orbe:
Qͥ uolet impugnẽt unꝰ ⁊ alt̾ opus.
Ingeniũ magni liuor decrectat hom̃i.

Expanded text:
Auferimur cultu; gemmis auroque teguntur Auferimur cultu; gemmis auroque teguntur Omnia; pars minima est ipsa puella sui. Saepe ubi sit, quod ames, inter tam multa requiras; Decipit hac oculos aegide dives Amor. Improvisus ades, deprendes tutus inermem: Infelix vitiis excidet illa suis. Non tamen huic nimium praecepto credere tutum est: Fallit enim multos forma sine arte decens. Tum quoque, compositis cum collinet ora venenis, Ad dominae vultus nec pudor obstet eas. Pyxidas invenies et rerum mille colores, Et fluere in tepidos oesypa lapsa sinus. Illa tuas redolent, Phineu, medicamina mensas: Non semel hinc stomacho nausea facta meo esMulta quidem ex illis pudor est mihi dicere; sed tu Ingenio verbis concipe plura meis. Nuper enim nostros quidam carpsere libellos, Quorum censura Musa proterva mea est. Dummodo sic placeam, dum toto canter in orbe, Quamlibet impugnent unus et alter opus. Ingenium magni livor detractat Homeri:
Abbreviated transcription (Latin):
Q m bͥreuis ẽ nͨ erat. qmͣ multũ posc̃ amãtẽ.¬
ħ ĩc octio uerut maxima cã meo.
⁊ mala st̃ uicina bonis. errore sub illo:
ꝓuitio uurtꝰ crimina seꝑe tulie.
Em̃potes in peiꝰ dotes deflecte puelle.
I udiciũ q breui limite falle tuum.
I urgida si plena ẽ. si fusca ẽ nigͣ uocet᷑.
In gracili macies cͥmen hr̃e p̾
Ipot̾it dici rustica siq̃ proba ẽ.
Q ui ⁊̃ qͣcũq carec cua femina dote:
Hanc moueat blandis usq p̾eare somrs.
Exige qd̃ cantet siq̃ ẽ sñ uoce puella.
F ac salcet nescit si q̃ mouere pedẽ.
S arbara smone ẽ. fac tecã multa loq̃t᷑.
Ñ didicit cord̾as tangere. posce lirã.
Durit̃ ĩ cedic. fac ambulet. om̃e papille
Pectus hñe uitiũ fascia nulla tegat.
S i male dentata ẽ. ñra qd̾ rideat ip̃a.
Nollib ẽ ocuł. qd̾ fleat ip̃a refer.
Noderit ⁊ subito ẽ se ñ finxerit ulli:
I d dñam cełes mane tulisse pedes.

Expanded text:
'Quam brevis est!' nec erat; 'quam multum poscit amantem!'Quam brevis est!' nec erat; 'quam multum poscit amantem!' Haec odio venit maxima causa meo. Et mala sunt vicina bonis; errore sub illo Pro vitio virtus crimina saepe tulit. Qua potes, in peius dotes deflecte puellae, Iudiciumque brevi limite falle tuum. Turgida, si plena est, si fusca est, nigra vocetur: In gracili macies crimen habere Et poterit dici rustica, siqua proba est. Quin etiam, quacumque caret tua femina dote, Hanc moveat, blandis usque precare sonis. Exige uti cantet, siqua est sine voce puella: Fac saltet, nescit siqua movere manum. Barbara sermone est? fac tecum multa loquatur; Non didicit chordas tangere? posce lyram. Durius incedit? fac inambulet; omne papillae Pectus habent? vitium fascia nulla tegat. Si male dentata est, narra, quod rideat, illi; Mollibus est oculis? quod fleat illa, refer. Proderit et subito, cum se non finxerit ulli, Ad dominam celeres mane tulisse gradus.
Abbreviated transcription (Latin):
S ⁊ cui tm̃ aĩ est. ip̃m mirabor ⁊ ip̃e.
⁊ dicã. mõitis ñ eget iste meis.
Tu mͥ qui ꝙ amas egre dediscis a mare.
Nͨ potes ⁊ uelles posse: docendꝰ eris.
Sepe refer tec̃ scełate ft̃a puelle.
⁊ pone añ oculos om̃ia dãpna cuos.
Iiluo ⁊ illud ht̃. nec ea contenta rapina ẽ.
Sub titulo nr̃os nusit auara lares.
S ic mniurauit. sic me iurata fefellio.
Añ suas quoties passa iacere fores.
Dilig̾ ip̃a alios. a me fastidit amari.
Atq ut̃ possis ⁊̃ facunous in ilł:
Esse. dole tm̃i. sponte disertꝰ eris.
Deserat in qͣdam nuꝑ mea cura puella.
A ueniens anunio ñ erat illa meo.
Curabar ꝓpriis eger polidariꝰ herbis.
⁊ fateor medicus turpit̾ eger eram.
ꝓ fuit assidue uitiis insistere amice.
I dq mͥ fr̃m sepe salubre fuit.
Amͣmaia dicebã nr̃e st̃ crura puelle.
n ec cũ ut uerum confiteamur erant.
Brachia qmͣ ñ sc̃ nr̃e formoia puelle.¬
ħtã ur uerũ confiteamur erãt.

Expanded text:
Sed cui tantum animi est, illum mirabor et ipse, Sed cui tantum animi est, illum mirabor et ipse, Et dicam 'monitis non eget iste meis.' Tu mihi, qui, quod amas, aegre dediscis amare, Nec potes, et velles posse, docendus eris. Saepe refer tecum sceleratae facta puellae, Et pone ante oculos omnia damna tuos. 'Illud et illud habet, nec ea contenta rapina est: Sub titulum nostros misit avara lares. Sic mihi iuravit, sic me iurata fefellit, Ante suas quotiens passa iacere fores! Diligit ipsa alios, a me fastidit amari; Atque utinam possis etiam facundus in illis Esse! dole tantum, sponte disertus eris. Haeserat in quadam nuper mea cura puella: Conveniens animo non erat illa meo: Curabar propriis aeger Podalirius herbis, Et, fateor, medicus turpiter aeger eram. Profuit adsidue vitiis insistere amicae, Idque mihi factum saepe salubre fuit. 'Quam mala' dicebam 'nostrae sunt crura puellae!' Nec tamen, ut vere confiteamur, erant. 'Brachia quam non sunt nostrae formosa puellt.
Abbreviated transcription (Latin):
D iceris his ⁊̃ eñ iam discedere uellet:
Oulichiũ uerbis detinuisse ducẽ.
Ñ ego qd̾ primo memini sperare solebã:
& dea. qd̾ magni filia soł eram
Ne ꝓperes oro. spatiũ ꝓ muñe posco.
Qdminꝰ optari ꝑ mea uota pͭ:
⁊ freta mota urces. ⁊ tebes illa tim̃e.
Utilior ueł post mͦ uentꝰ erit
Q̾ tͥ eã fuge. ñ hic noua troia resurgit.
Ñ aliqͥs socios rursus ad arma uocat.
H ic amor. hͥ pax ẽ. in qͣmale uulñor una.
⁊ otaq sub regno t̾ra futura tuo ẽ.
Illa loquebat᷑. nauẽ soluebat ulixes.
Irtica c̃ ueł uerba tulere notbi.
Ardet. ⁊ assueras cure decurrit ad artes.
u tñ est itł actenuatus amor.
Cͦ quisquis opẽ nr̃a tͥ poscis ab arce:
Deme uenesiciis carminibq fidem.
i te cã potens dñe retinebit in urbe
Accipe consiliũ qd̾ sit in urbe meũ.
Opumꝰ ille fuit uindex. led̾entia pectꝰ:
S incula qui rupit dedoluit q semel.

Expanded text:
Diceris his etiam, cum iam discedere vellet, Diceris his etiam, cum iam discedere vellet, Dulichium verbis detinuisse ducem: 'Non ego, quod primo, memini, sperare solebam, Quod dea, quod magni filia Solis eram. Ne properes, oro; spatium pro munere posco: Quid minus optari per mea vota potest? Et freta mota vides, et debes illa timere: Utilior velis postmodo ventus erit. Quae tibi causa fugae? non hic nova Troia resurgit, Non aliquis socios rursus ad arma vocat. Hic amor et pax est, in qua male vulneror una, Tutaque sub regno terra futura tuo est.' Illa loquebatur, navem solvebat Ulixes: Inrita cum velis verba tulere noti. Ardet et adsuetas Circe decurrit ad artes, Nec tamen est illis adtenuatus amor. Ergo quisquis opem nostra tibi poscis ab arte, Deme veneficiis carminibusque fidem. Si te causa potens domina retinebit in Urbe, Accipe, consilium quod sit in Urbe meum. Optimus ille sui vindex, laedentia pectus Vincula qui rupit, dedoluitque semel.
Abbreviated transcription (Latin):
Qͥ cqͥd ⁊ abfueris auioꝰ sitiensq redibis.
⁊ spatiũ dampno cessetit om̃e tuo.
iderit bemonie si qͥs mala pabula t̾re:
magicas artes posse unuare putat.
I sta uenefitii uetꝰ ẽ ma. nr̃ apollo:
Innocuã sacro carinĩe mõstt opẽ.
Me duce ñ tumulo ꝓdire uidebit᷑ uibͣ.
ñ anus infami cͣmine rurapet humũ.
Ñ seges ex aliis alios tͣnsibit in agros.
N ec subito ꝑhebi pallidꝰ orbis erit.
Et soler equoreas ibit tiberinꝰ in undas.
Uc solet innueis luna uchetur equis.
n ulla recantatas deponẽt peccora curas.
Nec sugiet unio sulphure uietꝰ amor.
Qiiq̃ te phasiace iunert̃ gramina t̾re.
Cum cuperes pacria colchi mañe domoꝰ
Quid t̃ ꝓfuerant cure ꝑseides herbe.
C ñ tͥ naritias abstulit aura rates:
Om̃ia fecisti ne callidus hospes abiret.
Ille dedit certe linthea plena fuge.
Omñia fecisti ne te ferus ureret ignis.
Iongꝰ mmuito pectore sedit amor¬
Kercere ni pot̾as hoĩes in nulle figuras.
Ñ pot̾as animi flectere nra tu.

Expanded text:
quid et afueris, avidus sitiensque redibis, Et spatium damno cesserit omne tuo. Viderit, Haemoniae siquis mala pabula terrae Et magicas artes posse iuvare putat. Ista veneficii vetus est via; noster Apollo Innocuam sacro carmine monstrat opem. Me duce non tumulo prodire iubebitur umbra, Non anus infami carmine rumpet humum; Non seges ex aliis alios transibit in agros, Nec subito Phoebi pallidus orbis erit. Ut solet, aequoreas ibit Tiberinus in undas: Ut solet, in niveis Luna vehetur equis. Nulla recantatas deponent pectora curas, Nec fugiet vivo sulpure victus amor. Quid te Phasiacae iuverunt gramina terrae, Cum cuperes patria, Colchi, manere domo? Quid tibi profuerunt, Circe, Perseïdes herbae, Cum sua Neritias abstulit aura rates? Omnia fecisti, ne callidus hospes abiret: Ille dedit certae lintea plena fugae. Omnia fecisti, ne te ferus ureret ignis: Longus in invito pectore sedit amorVertere tu poteras homines in mille figuras, Non poteras animi vertere iura tui.
Abbreviated transcription (Latin):
Nc̃ iuuat. incertꝰ pectora uersat amor
Credere qͥ iubeant locꝰ ẽ ⁊ nom̃. ⁊ inder.
⁊ qr mens semꝑ quod tumet c̃ẽ putat.
N idit ⁊ oppressam uesaigia corporis ħbã.
Pulsantur trepiõi corde micante sinꝰ
I ãq dies mediꝰ tenues contraperat ũbraᷤ.
I nq pari spacio uesꝑ ⁊ ortus erãt.
Ecce redit cephalus ples cillema siluis
Oraq fontana feruida pulsat aqua.
Anria ꝓtrilaces. solitas iacet ille ꝑ ħbas.
⁊ rephiri molles auraq qͥirit ades
Ut patuit misere iocundꝰ nõis error:
⁊ mens ⁊ rediit uerꝰ in ora colo
Surgit. ⁊ oppoĩtas agitato corpore frõdes:
Monit. ĩ amplerus uroritura un.
Ille ferã sonuisse ratꝰ. iuuenilit̾ arcus:
Corripit. ĩ ddext᷑ tela fuere manii.
Quid facis infelix ñ c̃ fera. supp̾me tela
M emiserũ. iaculo fixa puella tuo ẽ.
Heum conclamat. fixisti pectꝰ amicũ.
Hic locꝰ a cephalo uulnera semꝑ ht̃
Añ diẽ moriar s nulla pelice lesa.

Expanded text:
Nunc iuvat: incertus pectora versat amor. Nunc iuvat: incertus pectora versat amor. Credere quae iubeant, locus est et nomen et index, Et quia mens semper quod timet, esse putat. Vidit ut oppressa vestigia corporis herba, Pulsantur trepidi corde micante sinus. Iamque dies medius tenues contraxerat umbras, Inque pari spatio vesper et ortus erant: Ecce, redit Cephalus silvis, Cyllenia proles, Oraque fontana fervida pulsat aqua. Anxia, Procri, lates: solitas iacet ille per herbas, Et 'zephyri molles auraque' dixit 'ades!' Ut patuit miserae iucundus nominis error, Et mens et rediit verus in ora color. Surgit, et oppositas agitato corpore frondes Movit, in amplexus uxor itura viri: Ille feram movisse ratus, iuvenaliter artus Corripit, in dextra tela fuere manu. Quid facis, infelix? non est fera, supprime tela! Me miserum! iaculo fixa puella tuo est. 'Ei mihi!' conclamat 'fixisti pectus amicum. Hic locus a Cephalo vulnera semper habet. Ante diem morior, sed nulla paelice laesa:
Abbreviated transcription (Latin):
Queq meos releues estus cautare solebat:
Accipienda si nu mobił aura ueni.
Siugis ad timidas aliqͥs male sedulꝰ aureᷤ.
Auditos memori deculit ore sonos.
ꝓcris ut accepit nom̃ qͣsi pelicis aure:
Excidit. ⁊ subico muta uolore fuit.
Palluit ut sera lectus de uite racemꝰ.
Pallescunt frondes qͣs noua lesit byems.
Queq suos curuant matura cidonia ramoᷤ.
Cornaq abhuc nr̃is si satis apta cibis.
E t reditq animꝰ tenues a pectore uestes:
Rũꝑit. ⁊ indignas sauciat ungue genas
Necmara ꝑ medias sparsis furibũda capitł.
Euolat ur tirso coneita bacha uas.
Et ꝓpe ꝑuentũ ẽ cõites in ualle reliqͥt.
Ip̃a nemꝰ tacito clã pede fortis init.
Qͥ dtͥ mentis erat c̃ sie male sana lateres:
Procri. quis attonici p̾toris arcior erat:
Iã iã uenturã quec̃q erat aura putabas.
Scilici atq ocus ꝓbra uidenda tiuis.
Nc̃ uenisse piget nͥeq enĩ dep̃nde uelles.

Expanded text:
'Quae' que 'meos releves aestus,' cantare solebat 'Quae' que 'meos releves aestus,' cantare solebat 'Accipienda sinu, mobilis aura, veni.' Coniugis ad timidas aliquis male sedulus aures Auditos memori detulit ore sonos; Procris ut accepit nomen, quasi paelicis, Aurae, Excidit, et subito muta dolore fuit; Palluit, ut serae lectis de vite racemis Pallescunt frondes, quas nova laesit hiemps, Quaeque suos curvant matura cydonia ramos, Cornaque adhuc nostris non satis apta cibis. Ut rediit animus, tenues a pectore vestes Rumpit, et indignas sauciat ungue genas; Nec mora, per medias passis furibunda capillis Evolat, ut thyrso concita Baccha, vias. Ut prope perventum, comites in valle relinquit, Ipsa nemus tacito clam pede fortis init. Quid tibi mentis erat, cum sic male sana lateres, Procri? quis adtoniti pectoris ardor erat? Iam iam venturam, quaecumque erat Aura, putabas Scilicet, atque oculis probra videnda tuis. Nunc venisse piget neque enim deprendere velles,
Abbreviated transcription (Latin):
Femma. tã sero cur uematq roget.
Accedant lacriumne. dolor ⁊ de pelice fictꝰ.
⁊ laniet digitis illius ora sins.
Iamdudũ ꝑsuasꝰ erit. mis erebit᷑ ultro.
⁊ dicet. cura carpitur ista mei.
P̃ cipue si cultꝰ erit speculoq placebit:
Posse suo tangi credet amore deas.
S⁊ te q̃cumq es moderate imuria turbet.
Nec sis audita pelice mentis inops.
Nec cito credib̾is. qͣntũ cito credere ledat:
remplũ uob̃ ñ leue procris erit.
st ꝓpe purpureos colles florentis hymet:
Fons sacer. ⁊ uiridi cespite molł humꝰ¬
S ilua nemꝰ ñ alta facit. tegit arbutꝰ herbã.
Ros maris ⁊ lauri. nigraq murtꝰ olent.
N densa in folizs buxus. fragilesq mirice.
Nͨ tenues cithisi. cultaq pinus abest.
Lenib ĩpulse ⁊ ephiris auraq salubri.
I ot generũ frondes. ħbaq sũma tremit.
Gta quies cephalo. canib famułq relictiᷤ
Lassus in hac iuuenis sepe resedit humo.

Expanded text:
Femina, tam sero cur veniatque roget: Femina, tam sero cur veniatque roget: Accedant lacrimae, dolor et de paelice fictus, Et laniet digitis illius ora suis: Iamdudum persuasus erit; miserebitur ultro, Et dicet 'cura carpitur ista mei.' Praecipue si cultus erit speculoque placebit, Posse suo tangi credet amore deas. Sed te, quaecumque est, moderate iniuria turbet, Nec sis audita paelice mentis inops. Nec cito credideris: quantum cito credere laedat, Exemplum vobis non leve Procris erit. Est prope purpureos colles florentis Hymetti Fons sacer et viridi caespite mollis humus: Silva nemus non alta facit; tegit arbutus herbam, Ros maris et lauri nigraque myrtus olent: Nec densum foliis buxum fragilesque myricae, Nec tenues cytisi cultaque pinus abest. Lenibus inpulsae zephyris auraque salubri Tot generum frondes herbaque summa tremit. Grata quies Cephalo: famulis canibusque relictis Lassus in hac iuvenis saepe resedit humo,
Abbreviated transcription (Latin):
Placatir donis iuꝑit᷑ ip̃e datis.
Qͥd sapiens faciet. stultus qͦ mune gaidet.
I p̃e uir accepto munere mutꝰ erit.
Sed semel ẽ custos longũ redim̃tꝰ ĩ euũ.
Sepe dabit dederat qͣs semel ip̃e manꝰ.
Questꝰ erã memira metuẽtos ẽẽ sodales.
Ñ tangit solos ista querela uitos
Credula si fũis alie tua gautia carpent.¬
⁊ lepus hic aliis eragitandus erit.
Hec qͦ que prebet leccũ studiosa locũq:
Crede mͥ mecũ ñ semel illa fuit.
Nec nimiũ uob̃ formosa anerlla munst᷑t.
Sepe uitẽ dñe p̃buit illa mͥ
uo feror insanus. qͥd aꝑto peccore ĩ hostẽ:
Mutor. ⁊ inditio prodor ⁊ ip̃e meo:
Ñ auis ancupib mõsttͣ qͣ parte petat᷑.
Ñ docet uifestos currere c̾ua canes.
Uiq̾erit ntilitas. ego cepta fidelit̾ edã.
Lẽpniadũ gladios ĩ mea dãpna dabo.
E fficite ⁊ facile ẽ ut nos credam᷑ amarz.
Prona uenit cupidis in sua uora fides.
Spectet amabiliꝰ ruenẽ ⁊ spiret ab imo:

Expanded text:
Placatur donis Iuppiter ipse datis. Placatur donis Iuppiter ipse datis. Quid sapiens faciet, stultus cum munere gaudet? Ipse quoque accepto munere mutus erit. Sed semel est custos longum redimendus in aevum: Saepe dabit, dederit quas semel ille manus. Questus eram, memini, metuendos esse sodales: Non tangit solos ista querella viros. Credula si fueris, aliae tua gaudia carpent, Et lepus hic aliis exagitatus erit. Haec quoque, quae praebet lectum studiosa locumque Crede mihi, mecum non semel illa fuit. Nec nimium vobis formosa ancilla ministret: Saepe vicem dominae praebuit illa mihi. Quo feror insanus? quid aperto pectore in hostem Mittor, et indicio prodor ab ipse meo? Non avis aucupibus monstrat, qua parte petatur: Non docet infestos currere cerva canes. Viderit utilitas: ego coepta fideliter edam: Lemniasin gladios in mea fata dabo. Efficite et facile est, ut nos credamus amari: Prona venit cupidis in sua vota fides. Spectet amabilius iuvenem, suspiret ab imo
Abbreviated transcription (Latin):
At fuit atrisio seruande cura puelle.¬
Qͥ u faciet custos. c̃ tosit tot ĩ urbe theat᷑.
Cũ spectet cuncros illa libent̾ equosꝰ
Cũ sedeat pharie sistris oꝑosa iuuence.
Quoq sui comites ire uetant᷑ eat.
Cũ fugat a tempł otulos bona diua uiroꝵ
Prec̾ quos siquos illa uenire iubet.
Cũ custode foris tunicas seruãte puelle
Celent furtiuos balnea multa iocos.
Cũ quotiens opꝰ ẽ fallax egrotec amica.
⁊ celet lecto quemli b egra suo.
Romine c̃ doceat qͥo agarur adult̾a clam̾
Auasq: petas ñ dec ianua sola uias.
Fallitur ⁊ multo custodis eura lieo.
Illa uel hispano lecca sit uua iugo.
unt qͦ que faciant altos medicamĩa sõnoᷤ.
T ietaq lethea lumina nocte p̃mant.
Nͭ male delitiis custodem oscia tardis:
Detinet. ⁊ longa uingitur p̃a mora.
Quid̃ inuar ambages p̃cepraq ꝑua mou̾e
Cũ minimo custos muñe possit cii.
Munera crede mͥ capiũt homĩesq deosq.

Expanded text:
Adfuit Acrisio servandae cura puellAdfuit Acrisio servandae cura puellQuid faciat custos, cum sint tot in urbe theatra, Cum spectet iunctos illa libenter equos, Cum sedeat Phariae sistris operata iuvencae, Quoque sui comites ire vetantur, eat, Cum fuget a templis oculos Bona Diva virorum, Praeterquam siquos illa venire iubet? Cum, custode foris tunicas servante puellae, Celent furtivos balnea multa iocos, Cum, quotiens opus est, fallax aegrotet amica, Et cedat lecto quamlibet aegra suo, Nomine cum doceat, quid agamus, adultera clavis, Quasque petas non det ianua sola vias? Fallitur et multo custodis cura Lyaeo, Illa vel Hispano lecta sit uva iugo; Sunt quoque, quae faciant altos medicamina somnos, Victaque Lethaea lumina nocte premant; Nec male deliciis odiosum conscia tardis Detinet, et longa iungitur ipsa mora. Quid iuvat ambages praeceptaque parva movere, Cum minimo custos munere possit emi? Munera, crede mihi, capiunt hominesque deosque:
Abbreviated transcription (Latin):
a uraiscenda tñ uerꝰ ẽ secura timor.
N etanti noecẽ ñ putet ẽẽ tuam.
Qua nafer eludi possit rõne maritꝰ
Auaq iuigil eustos preteritutꝰ erã.
Nupta nirũ timeat. rata sit custodia nupte.
ħ decet. ħ leges. iusꝙ pudorq ubent.
U eqͦ. seruari mͦ quã uindicta redemit:
Suis ferat. ut fallas ad mea sacͣueni.
Tot lici obseruent assit mͦ certa uoluptaᷤ.
Q uot fuerãt argo lumina: uerba dabis.
S cilier obstabit custos ne scribere possis.
Sumende detur cũ tͥ tempꝰ aque
Conscia cũ possit scriptas portare tablłas.
Quas tegat in tepido fascia lata sinu.
Cũ possit sura cairas celare ligatas.
⁊ iuncco blandas sub pede fre notas
Cauerit ħ custos. ꝓ carta oscia tergũ:
Prebeat. inq suo corpore u̾ba ferat.
⁊ uta qͦ ẽ fallitq oculos c̃ lacte recenti:
L ittera. carbonis pulu̾e tange. leges.
Fallet ⁊ bumiduli que fiet acumie lini
⁊ferat occultas pura tabella notas.

Expanded text:
Admiscenda tamen venus est secura timori, Admiscenda tamen venus est secura timori, Ne tanti noctes non putet esse tuas. Qua vafer eludi possit ratione maritus, Quaque vigil custos, praeteriturus eram. Nupta virum timeat: rata sit custodia nuptae; Hoc decet, hoc leges iusque pudorque iubent. Te quoque servari, modo quam vindicta redemit, Quis ferat? Ut fallas, ad mea sacra veni! Tot licet observent adsit modo certa voluntas, Quot fuerant Argo lumina, verba dabis. Scilicet obstabit custos, ne scribere possis, Sumendae detur cum tibi tempus aquae? Conscia cum possit scriptas portare tabellas, Quas tegat in tepido fascia lata sinu? Cum possit sura chartas celare ligatas, Et vincto blandas sub pede ferre notas? Caverit haec custos, pro charta conscia tergum Praebeat, inque suo corpore verba ferat. Tuta quoque est fallitque oculos e lacte recenti Littera: carbonis pulvere tange, leges. Fallet et umiduli quae fiet acumine lini, Ut ferat occultas pura tabella notas.
Abbreviated transcription (Latin):
Claude forẽ ⁊ duro dicat sͥ ianitor ore:
Ñ potes. exclilsum te qͦ tanget amo
Ponte iã gladios heberes. pugnet᷑ a curis.
N ec dubito teł quin petar ip̃e meis.
Iũ eadit in laqueos captꝰ ꝙͦ nuꝑ amator:
S olũ se thalamos speret hr̃e tuos.
P ostm riualẽ pairtitaq federa lecti:
Sentiat. has artes tolle. senescit amor.
Tũ bñ fortis equs rescrato cart̾e currit:
Cũ quos precercat quosq sequat᷑ ht̃.
Q mlib exstinetos imuria suscitat ignes.
En e confiteor ũ nsi lesus amo.
C ausa tñ nimiũ ñ sit manifesta uoloris.
Pluraq sollicitꝰ qͣm sciat ẽẽ putet.
Incitet ⁊ sicu tristis custodia serui
⁊ nimiũ duri cura molesta uirz.
Aneuenit ex tutominꝰ ẽ accepta uoluptaᷤ.
Ut sis libior tharoe. finge metus
Cũ melius forib possis admtte fenestra.
Inq tuo nultu uerba timentis habe.
Callicda ꝓsiliat. dicatq anclla ꝑmius.
Tu iuuenẽ trepidũ quolib abde loco.

Expanded text:
Adde forem, et duro dicat tibi ianitor ore Adde forem, et duro dicat tibi ianitor ore 'Non potes,' exclusum te quoque tanget amor. Ponite iam gladios hebetes: pugnetur acutis; Nec dubito, telis quin petar ipse meis. Dum cadit in laqueos captus quoque nuper amator, Solum se thalamos speret habere tuos. Postmodo rivalem partitaque foedera lecti Sentiat: has artes tolle, senescet amor. Tum bene fortis equus reserato carcere currit, Cum quos praetereat quosque sequatur habet. Quamlibet extinctos iniuria suscitat ignes: En, ego confiteor! non nisi laesus amo. Causa tamen nimium non sit manifesta doloris, Pluraque sollicitus, quam sciet, esse putet. Incitat et ficti tristis custodia servi, Et nimium duri cura molesta viri. Quae venit ex tuto, minus est accepta voluptas: Ut sis liberior Thaide, finge metus. Cum melius foribus possis, admitte fenestra, Inque tuo vultu signa timentis habe. Callida prosiliat dicatque ancilla 'perimus!' Tu iuvenem trepidum quolibet abde loco.
Abbreviated transcription (Latin):
I lle uetꝰ miles sensim ⁊ sapient̾ amabit.
Mulraq tironi ñ patienda feret.
Nec franget postes nͨ seais ignib uret.
Se dñe teneras appetet ungue genas.
Sscindet cunicas uesuas uanicas uepuelle.
nͥraptꝰ flendi causa capillus erit.
I sta ddecent puos etate ⁊ amoie calences
H ic fera compoita uulña mente feret.
Ignib hiclentis uretur ut humida ceda.
Orͦ mͦ montanis silua recisa locis.
Certior hic amor ẽ. buis ⁊ fecuntior ille.
Que fugranc cełi carpite poma mant.
mia traduntur. portas reserauimꝰ hosti.
⁊ fit in infia proqitione fides.
Q dat᷑ ex facili longũ male nutrit amorẽ.
M iscenda ẽ letis rara repulsa iocis.
A ñ fores iaceat. erudeł ianua dicat.
M ultaq sũmissa uoce minant̾ agat.
Sulcia ñ ferimꝰ. succo renouam amaro.
Sepe perit uencis obrata cimba suis.
N ẽ urores qd̾ ñ paciatur amari.
Sueniunt ifł cũ uoluere uiri.

Expanded text:
Ille vetus miles sensim et sapienter amabit, Ille vetus miles sensim et sapienter amabit, Multaque tironi non patienda feret: Nec franget postes, nec saevis ignibus uret, Nec dominae teneras adpetet ungue genas, Nec scindet tunicasve suas tunicasve puellae, Nec raptus flendi causa capillus erit. Ista decent pueros aetate et amore calentes; Hic fera composita vulnera mente feret. Ignibus heu lentis uretur, ut umida faena, Ut modo montanis silva recisa iugis. Certior hic amor est: brevis et fecundior ille; Quae fugiunt, celeri carpite poma manu. Omnia tradantur: portas reseravimus hosti; Et sit in infida proditione fides. Quod datur ex facili, longum male nutrit amorem: Miscenda est laetis rara repulsa iocis. Ante fores iaceat, 'crudelis ianua!' dicat, Multaque summisse, multa minanter agat. Dulcia non ferimus: suco renovemur amaro; Saepe perit ventis obruta cumba suis; Hoc est, uxores quod non patiatur amari: Conveniunt illas, cum voluere, viri;
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ multi que sit nr̃a cormna rogãt.
Adde qd̃ insidie sacris a uatib abst̃.
Ifacit ao mores ars qͦ nr̃a suos.
qͥ nos ambitio. nͨ amor nos tangit hñdi
Stempto colit᷑ lectꝰ ⁊ umbra foro.
Si farile heremꝰ. u aliooq ꝑurim᷑ estu.
Uimiũ certa scimꝰ amare fide.
Sciliez ingenũ placida mollit᷑ ab arte
studio mores ꝯuenient̾ eunt.
atib aomiis faciles estote puelle.
M emiserũ scelus ħ nulla puella timet.
Sissimulate tñ. uͨ pͥma fronte rapaces.
Este. nouꝰ uisꝯ casse resistet amans:
S⁊ neq uicror equũ qͥ nuꝑ sensit habenas:
Cũ parib frems artificemq regit.
N stabiles aios aniris uiridẽq iuuentã:
Et capias. idem limes a gendus erit.
Hic rudis. ⁊ castris nc̃primũ notꝰ amoris.
Qͥ tecigit thalamos p̃da nouella tuos.
L e solam nozir. tͥ semꝑ adhertat un.
Cingenda ẽ altis sepib ista seges.
⁊ sfuge nualẽ. uinces dĩ sola tenebis.
N bñ cũ socuis regna uenꝰq manent.

Expanded text:
tra Corinna, rogant. Adde, quod insidiae sacris a vatibus absunt, Et facit ad mores ars quoque nostra suos. Nec nos ambitio, nec amor nos tangit habendi: Contempto colitur lectus et umbra foro. Sed facile haeremus, validoque perurimur aestu, Et nimium certa scimus amare fide. Scilicet ingenium placida mollitur ab arte, Et studio mores convenienter eunt. Vatibus Aoniis faciles estote, puellaeMe miserum! scelus hoc nulla puella timet. Dissimulate tamen, nec prima fronte rapaces Este: novus viso casse resistet amans. Sed neque vector equum, qui nuper sensit habenas, Comparibus frenis artificemque reget, Nec stabiles animos annis viridemque iuventam Ut capias, idem limes agendus erit. Hic rudis et castris nunc primum notus Amoris, Qui tetigit thalamos praeda novella tuos, Te solam norit, tibi semper inhaereat uni: Cingenda est altis saepibus ista seges. Effuge rivalem: vinces, dum sola tenebis; Non bene cum sociis regna Venusque manent.
Abbreviated transcription (Latin):
Credite. prestabunt carmĩa nr̃a fidẽ.
enciat ex inis ueñem resoluta medulł:
Cemma. ⁊ ex equo res iuuet una duos.
Nec blande uoces iocundaq imura cessẽc.
Nec caceant mediis imꝓba uerba iocis.
Tu qͦ eui ueñis seusũ uatura negauit:
Dulcia inenc̾ati gaudia finge sono.
Infeltx cui torpet hebes locꝰ ille puella:¬

Expanded text:
Credite: praestabunt carmina nostra fidem. Credite: praestabunt carmina nostra fidem. Sentiat ex imis venerem resoluta medullis Femina, et ex aequo res iuvet illa duos. Nec blandae voces iucundaque murmura cessent, Nec taceant mediis improba verba iocis. Tu quoque, cui veneris sensum natura negavit, Dulcia mendaci gaudia finge sono. Infelix, cui torpet hebes locus ille, puella
Abbreviated transcription (Latin):
Precipue nr̃m ẽ qd pudet in quit opꝰ.
N ora sͥ sit queq modos a corpore certos:
S umite. ñ oms una tabella decet.
Que facie p̃signis eris. resupina iaceco.
Spectetur tergo cui sua terga placent.
M imalion huniis achalantis cͥra ferebat.
Siboria sunt. ħ sunt ꝯsprtienq̾a modo.
Parua uehat᷑ eqͦ. qd̾ erat lõgissima nũgͣmr
⁊ hebais heccoreo niupta resenis equo.
Strata p̾mat paulũ genib c̃uice reflera:
Femina ꝑ longũ ꝯspitienda latꝰ.
Cui fem᷑ est iuuenile. carẽt qͦ corꝑa nĩda:
S tet uir. in obliquo fusa sit illa thoro.
Soluere. ⁊ effusis colla reflecte comis.
Tu qͦ cui rugis uterũ lucina notauit:
U t celer au̾sis urere parthꝰ equis.
M ille moci uen̾is. simpłx inmiraiq laboriͦ:
Cũ iacet in dextrũ semisupina latus.
S i neq phebei tͥpo des neq conugͥ hamon:
Uera mag̃ uob qͣm mea musa canet.
S iqͣ fides arti quã longo fecimꝰ usu:

Expanded text:
'Praecipue nostrum est, quod pudet' inquit 'opus.' 'Praecipue nostrum est, quod pudet' inquit 'opus.' Nota sibi sit quaeque: modos a corpore certos Sumite: non omnes una figura decet. Quae facie praesignis erit, resupina iaceto: Spectentur tergo, quis sua terga placent. Milanion umeris Atalantes crura ferebat: Si bona sunt, hoc sunt accipienda modo. Parva vehatur equo: quod erat longissima, numquam Thebaïs Hectoreoice reflexa, Femina per longum conspicienda latus. Cui femur est iuvenale, carent quoque pectora menda, Stet vir, in obliquo fusa sit ipsa toro. Solvere, et effusis colla reflecte comis. Tu quoque, cui rugis uterum Lucina notavit, Ut celer aversis utere Parthus equis. Mille modi veneris; simplex minimique laboris, Cum iacet in dextrum semisupina latus. Sed neque Phoebei tripodes nec corniger Ammon Vera magis vobis, quam mea Musa, canet: Siqua fides arti, quam longo fecimus usu,
Abbreviated transcription (Latin):
ed repetamꝰ opꝰ. midis mͥreb cundũ ẽ.
Ut tangat portus fessa carina suos.
Scilici exspectes dũ te in ꝯunna ducã.
⁊ queris monitꝰ hac quoq ꝑte meos:
Sera neni. põitaq deoẽs ince̾de lutna.
Grata mora ẽ uem. ingama lena mora
⁊si turpis eris formosa uroeb̾e cuncus.
⁊ la tebras uiciis nox dabie illa tins.
Carpe cibos digitis. ẽ quidã gestꝰ edend
Ora nec iumunda tota ꝑunge manu.
N eue domi p̃sunie dapes. s⁊ desine citͣ
Q in cupies. paulo qͣm potes ede minꝰ
Priamides helenen auide si spͣtet eãentẽ:
Oderit. ⁊ d̾ieet stulta rapina mea ẽ.
Apaꝰ ẽ. deceatq magis potare puellas.
Cum ueñis pũo ñ male bache facis.
⁊ bibe qͣm patiens caput ẽ. animꝰq pedeq
Sstent. nec que sunt singula bina uide.
Nurꝑe iacens mulier multo matefr̃a lieo.
U igna ẽ concubitꝰ quoslib⁊ illa pati.
Nec somꝑnis cucũ poita suctũbe mensa.
Per sompnos fier multa pudenda solẽt.
U it̾iora pudet docuisse. si alia dione:

Expanded text:
ed repetamus opus: mihi nudis rebus eundum est, Ut tangat portus fessa carina suos. Sollicite expectas, dum te in convivia ducam, Et quaeris monitus hac quoque parte meos. Sera veni, positaque decens incede lucerna: Grata mora venies; maxima lena mora est. Etsi turpis eris, formosa videbere potis, Et latebras vitiis nox dabit ipsa tuis. Carpe cibos digitis: est quiddam gestus edendi: Ora nec immunda tota perungue manu. Neve domi praesume dapes, sed desine citra Quam capis; es paulo quam potes esse minus; Priamides Helenen avide si spectet edentem, Oderit, et dicat 'stulta rapina mea est.' Aptius est, deceatque magis potare puellas: Cum Veneris puero non male, Bacche, facis. Hoc quoque, qua patiens caput est, animusque pedesque Constant: nec, quae sunt singula, bina vide. Turpe iacens mulier multo madefacta Lyaeo: Digna est concubitus quoslibet illa pati. Nec somnis posita tutum succumbere mensa: Per somnos fieri multa pudenda solent. Ulteriora pudet docuisse: sed alma Dione
Abbreviated transcription (Latin):
Spectantẽ specta. ridentẽ mollia ride.
Innuet acceptas tu qͦ recdie notas.
Sic ubi p̃lusit rudib puer ille relictis:
Spicula de pharetra ꝓmit acuta sua.
Oumiꝰ ⁊ mestas. tegmesam diligar aiax.
N os hilarẽ populũ femina leta caꝑit.
St mea ãe uob̾ altera amica foret.
Credere uix urocor c̃ cogor credere partu:
U os cͦ cũ uñs concubuisse uiris.
Seilici aian mulier mestissima ãixit:
Lir mea. queq solent u̾ba uiuare uiros:
Duis uecat a magnis ad res exẽplamĩores:
S um̃e. nͨ nom̃ ꝑtimuisse ducis:
Uux bonꝰ huic centũ cõmisit iure regenooᷤ.
H uit eqͥuites. illi signa tuenda dedit.
Nos qͦ de nobis quẽ quisq erit aptꝰ ad usũ:
I nspicite. ⁊ cerco ponite quemq loto
M unera det diues. qui uis ꝓfitebit᷑ assit.
Fatuiroꝰ cãm sepe cliemis agat.
Carmia qui facimꝰ mittamꝰ carmia crã
H ic chorus ante alios aptꝰ amore sumꝰ.
N os facinꝰ placite lace preconia forme.

Expanded text:
Spectantem specta, ridenti mollia ride: Spectantem specta, ridenti mollia ride: Innuet, acceptas tu quoque redde notas. Sic ubi prolusit, rudibus puer ille relictis Spicula de pharetra promit acuta sua. Odimus et maestas: Tecmessam diligat Aiax; Nos hilarem populum femina laeta capit. Ut mea de vobis altera amica foret. Credere vix videor, cum cogar credere partu, Vos ego cum vestris concubuisse viris. Scilicet Aiaci mulier maestissima dixit 'Lux mea' quaeque solent verba iuvare viros? Quis vetat a magnis ad res exempla minores Sumere, nec nomen pertimuisse ducis? Dux bonus huic centum commisit vite regendos, Huic equites, illi signa tuenda dedit: Vos quoque, de nobis quem quisque erit aptus ad usum, Inspicite, et certo ponite quemque loco. Munera det dives: ius qui profitebitur, adsit: Facundus causam saepe clientis agat: Carmina qui facimus, mittamus carmina tantum: Hic chorus ante alios aptus amare sumus. Nos facimus placitae late praeconia formae:
Abbreviated transcription (Latin):
s̾ intram miseras tempꝰ i om̃e pati.
Perfidꝰ ille quitẽ qui talia pignora seruat.
Armaq in armatos sum̃e nura sit
Ducere ꝯsuescat multas manꝰ una figuraᷤ.
Ha pereant ꝑ quos ista monenda mͥ.
N nͥ deletis tutũ rescribere ceris.
N et teneat gemmas una tabella manꝰ.
Femina dicatur scribentis semꝑ amator.
I lle sit in ur̃is qui fuit illa notis.
S ⁊ licet a paruis amiũ ad maiora refre.
Plenaq curuato sum̃e uela sinu.
ertinet ad faciẽ rapidos ꝯpesctre mores.
andida pax homies. tͥe decet ira feras.
Ora tument ira. nigrestunt sanguine uene.
I umina gorgomo seunis igne micant.
Iprociũ hinc dix̃. ñ est mͥ tibia ranti.
t uultꝰ uidit pallas in anie suos.
N os ꝙͦ si mec̾ia speculũ speccetis in ira
Cognoseat faciẽ inx satis ulla suã.
S e minꝰ in uultu dampnosa suꝑbia ur̃o.
Comib est ocuł alliciendus amor
Odimꝰ immodicos exꝑto credite fastꝰ.
Sepe tacens odii semina uultꝰ ht̃.

Expanded text:
Servitium miseras tempus in omne pati. Servitium miseras tempus in omne pati. Perfidus ille quidem, qui talia pignora servat, Armaque in armatos sumere iura sinunt. Ducere consuescat multas manus una figuras, A! pereant, per quos ista monenda mihi Nec nisi deletis tutum rescribere ceris, Ne teneat geminas una tabella manus. Femina dicatur scribenti semper amator: Illa sit in vestris, qui fuit ille, notis. Si licet a parvis animum ad maiora referre, Plenaque curvato pandere vela sinu, Pertinet ad faciem rabidos compescere mores: Candida pax homines, trux decet ira feras. Ora tument ira: nigrescunt sanguine venae: Lumina Gorgoneo saevius igne micant. 'I procul hinc,' dixit 'non es mihi, tibia, tanti,' Ut vidit vultus Pallas in amne suos. Vos quoque si media speculum spectetis in ira, Cognoscat faciem vix satis ulla suam. Nec minus in vultu damnosa superbia vestro: Comibus est oculis alliciendus amor. Odimus inmodicos experto credite fastus: Saepe tacens odii semina vultus habet.
Abbreviated transcription (Latin):
⁊rapere e tẽpł mnachi sacra tuis.
Adare mnixta uiro tritis a conita cicutis.
Accepto uenerẽ munere si qͣnegat
F eit animꝰ ꝓpius subsistere. suppͥme habenaᷤ.
Q usa. nec aomissis excunare rotis
erba uadũ temꝑtent abienis scͥpta tabelł.
A ccipiat missas apta ministra notas.
Inspice qd̾q leges ex ip̃is collige uerbis:
Frngat. an ex animo sollicitꝰ q roget.
Postq breuẽ rescribe morã. mora sꝑ amãteᷤ.
I ncitat. exignum si mͦ tempꝰ ht̃.
Si neq te facilẽ niueni ꝓmite roganti.
Nec tñ e duro qd̃ petit ille nega.
F ac timeat speretq simul. quonẽsq remitteᷤ.
S pesq mag̃ ueni at c̾ta. minorq met:
Munda si e medio consuetaq u̾ba puelle:
Scribite. sermonis publica uerba placent.
Ha quotiẽs dubiis scriptis exarsit amator.
⁊ nocuit forme barbara lingua bone.
Est uob̾ ur̃os fallere cura uiros:
Ancille pũiq manꝰ ferat arte tabellas.
Pignora nec pũo credite ur̃a rudi.

Expanded text:
Et rapere e templis, Inachi, sacra tuis, Et rapere e templis, Inachi, sacra tuis, Et dare mixta viro tritis aconita cicutis, Accepto venerem munere siqua negat. Fert animus propius consistere: supprime habenas, Musa, nec admissis excutiare rotis. Verba vadum temptent abiegnis scripta tabellis: Accipiat missas apta ministra notas. Inspice: quodque leges, ex ipsis collige verbis, Fingat, an ex animo sollicitusque roget. Postque brevem rescribe moram: mora semper amantes Incitat, exiguum si modo tempus habet. Sed neque te facilem iuveni promitte roganti, Nec tamen e duro quod petit ille nega. Fac timeat speretque simul, quotiensque remittes, Spesque magis veniat certa minorque metus. Munda, sed e medio consuetaque verba, puellae, Scribite: sermonis publica forma placet; A! quotiens dubius scriptis exarsit amator, Et nocuit formae barbara lingua bonae!Est vobis vestros fallere cura viros, Ancillae puerique manu perarate tabellas, Pignora nec iuveni credite vestra
Abbreviated transcription (Latin):
Nix mͥ credetis s⁊ credite. tromͥa manet:
Preceptis priame si foret usa cuis.
S t̃ qͥ mendati sp̃e grassant᷑ amores.
Perq aditus tales lutͣ putenda pett̃.
N coma uos fallat liqͥdo nitidissima nard
Nec breuis in rugas cingula pͥssa suas.
Rec toga tecipiat filo tenuissima. nec si:
A nulus in digitis unus ⁊ alter erit.
Forsitan ex hoꝵ num̃o cultissimꝰ ille:
Fur sic. ⁊ utatur uestis amore tue.
Recdle meũ clamãt spoliace sepe puelle.
Redde neũ. toto uoce boante foro.
Has uenꝰ e tempł multo radiantib auro:
Discice ab alteriꝰ ur̃is timuisse quereł.¬
Ianua fallaci ne sit aꝑta uiro.
Parcite eycropides iuranti credere theseo.
Auos faciec testes fecit ⁊ ance deos
I t̾ demophon thesei criminis heres:
Phyllide decepta nulla relicra fid̾es.
Si bñ ꝓmittãt toti̾em ꝓmitite u̾bis.
Si decderint. ⁊ uos gaudia pacta date.
Illa pͥ uigiles flammas extinguere ueste.

Expanded text:
Vix mihi credetis, sed credite: Troia maneret, Vix mihi credetis, sed credite: Troia maneret, Praeceptis Priamo si foret usa satae. Sunt qui mendaci specie grassentur amoris, Perque aditus talis lucra pudenda petant. Nec coma vos fallat liquido nitidissima nardo, Nec brevis in rugas lingula pressa suas: Nec toga decipiat filo tenuissima, nec si Anulus in digitis alter et alter erit. Forsitan ex horum numero cultissimus ille Fur sit, et uratur vestis amore tuae. 'Redde meum!' clamant spoliatae saepe puellae, 'Redde meum!' toto voce boante foro. Has, Venus, e templis multo radiantibus auro Discite ab alterius vestras timuisse quereIanua fallaci ne sit aperta viro. Parcite, Cecropides, iuranti credere Theseo: Quos faciet testes, fecit et ante, deos. Et tibi, Demophoon, Theseï criminis heres, Phyllide decepta nulla relicta fides. Si bene promittent, totidem promittite verbis: Si dederint, et vos gaudia pacta date. Illa potest vigiles flammas extinguere Vestae,
Abbreviated transcription (Latin):
Inq sua curri ꝑlatuissec anus:
Ntił est uob̾ formose cura puelle:
Sepe uagos ultͣ limina ferre pedes.
Aq̃ mulras lupa tendit oues. predet᷑ut unã.
⁊ ioius in multas deuolat ales aues.
S e qͦ det popło mulier formosa indendã.
Quẽ trahat e multis forsitan imꝰ erit.
Om̃uib illa locis maneat studiosa placendi.
⁊ curã tota mente decoris agat.
Casus ubiq ualet. semꝑ tͥ penãeat hamꝰ.
Quo minime credis gurgite piscuͭ erit.
Sepe canes frustra nemorosn mõtib errãt.
Inq plagã nullo ceruꝰ agenteuenit.
Quid minꝰ andͦmade fũat sꝑare relicte.
ꝙͣ lacrimas ulli posse placere suasꝰ
Fuñe sepe uiri uir querit᷑. ite solutis:
rinibr. ⁊ lacͥmas ñ tenuisse decet.
Sed uitate uiros cultũ formãq ꝑfessos.
Quiq suas pont̃ in statione comas.
Que uob̾ dicc̃ dixert̃ nille puell̃.
errat. ⁊ in nulla sede moratur amor.
Femina qͥd faciat cũ sit uir lemor illa.
Forsitan ⁊ plures possit hr̃e uirosꝰ

Expanded text:
rri perlatuisset anus? Utilis est vobis, formosae, turba, puellae. Saepe vagos ultra limina ferte pedes. Ad multas lupa tendit oves, praedetur ut unam, Et Iovis in multas devolat ales aves. Se quoque det populo mulier speciosa videndam: Quem trahat, e multis forsitan unus erit. Omnibus illa locis maneat studiosa placendi, Et curam tota mente decoris agat. Casus ubique valet; semper tibi pendeat hamus: Quo minime credas gurgite, piscis erit. Saepe canes frustra nemorosis montibus errant, Inque plagam nullo cervus agente venit. Quid minus Andromedae fuerat sperare revinctae, Quam lacrimas ulli posse placere suas? Funere saepe viri vir quaeritur; ire solutis Crinibus et fletus non tenuisse decet. Sed vitate viros cultum formamque professos, Quique suas ponunt in statione comas. Quae vobis dicunt, dixerunt mille puellis: Errat et in nulla sede moratur amor. Femina quid faciat, cum sit vir levior ipsa, Forsitan et plures possit habere viros?
Abbreviated transcription (Latin):
Si tua mortifero sanguine tela carẽo.
E ictricꝰ i gladiis ⁊ acuta uimicet hasta.
⁊ uictor multa cede eruentꝰ eat¬
⁊ n cole mat̾nas tuto quib utim aites.
⁊ quar̃ uitis nulla fit orba parens.
effice nocturna frangatur ianua rixa.
⁊ tegat ornaras multa corona fores
F at coeant furũ utuenes timideq ꝓuelle.
Uerbaq dent capto qͣlib arre uiro.
⁊mͦ blanditias rigido mͦ uirgia posti:
Dicat. ⁊ exclusꝰ flebile cantet᷑ amaus.
Hiis lactimis ꝯtent̾eris sine cͥmine morts.
Ñ tua fax auidos digna subire rogos.
Hego. mouit amor gẽmatas aureꝰ alas.
⁊ michi ꝓpositum ꝑfite dixit opus.
d mea tecepti uiuenes precepta uenite.
Q uos suus ex om̃i parte fefellit amor.
Discite sanari ꝑ quẽ didicistis amare.
U na mauꝰ uobis nulnꝰ opemiq dabit.
⁊ erra salutiferas ħbas. eadẽq nocentes:
Nuirit. ⁊ urtice proxima sepe rosꝗ ẽ.
Nulnꝰ achilleo que quondam fec̾at hosti:

Expanded text:
Sed tua mortifero sanguine tela carent. Sed tua mortifero sanguine tela carent. Vitricus et gladiis et acuta dimicet hasta, Et victor multa caede cruentus eat: Tu cole maternas, tuto quibus utimur, artes, Et quarum vitio nulla fit orba parens. Effice nocturna frangatur ianua rixa, Et tegat ornatas multa corona fores: Fac coeant furtim iuvenes timidaeque puellae, Verbaque dent cauto qualibet arte viro: Et modo blanditias rigido, modo iurgia posti Dicat et exclusus flebile cantet amans. His lacrimis contentus eris sine crimine mortis; Non tua fax avidos digna subire rogos.' Haec ego: movit Amor gemmatas aureus alas, Et mihi 'propositum perfice' dixit 'opus.' Ad mea, decepti iuvenes, praecepta venite, Quos suus ex omni parte fefellit amor. Discite sanari, per quem didicistis amare: Una manus vobis vulnus opemque feret. Terra salutares herbas, eademque nocentes Nutrit, et urticae proxima saepe rosa est; Vulnus in Herculeo quae quondam fecerat hoste,
Abbreviated transcription (Latin):
gerat huiꝰ amor citulũ nom̃q liblłi.
S ella michi uiqdeo. bella parantur ait.
Parce tuũ uatẽ scelcris dãpnare cupido.
I radita qͥtociens te duce signa culi.
Ñ ego titides a quo tua sautia mater:
I n liquidũ rediit ethera martis equis
Sepe tepẽt aliĩ iuuenes. cͦ semꝑ amaini.
⁊ si quio faciã nunc qͦ queris: amo.
Qͥ n ĩ docui qua posses arte parari.
N ec uoua pretitũ muia reterit opus.
Siqͥs amat ꝙ a mare iuuat felicie̾ arãet.
Saudeat. ⁊ uento naiget ip̃e suo.
S i si quis male ft indigne regna puelle:
Ne peat nr̃e sentiat arcis opẽ.
Cur aliqͥs laqueo collũ nodatꝰ amator.
Atrabe sublimi triste pependdic onusꝰ
Cur aliqͥs rigido fodiat sua pectora fro:
Inuidiam cedis pacis amator habes.
Q nͥ desierit misero periturꝰ amore õ:
Desinat. ⁊ nulli funenis auctor eris.
⁊ puer es nec te quiqqͣm nͥ urõe oportet.
Iude. decent annos mollia regna tuos.
Nã pot̾as un nudis ad bella sagittis.

Expanded text:
gerat huius Amor titulum nomenque libelli: 'Bella mihi, video, bella parantur' ait. 'Parce tuum vatem sceleris damnare, Cupido, Tradita qui toties te duce signa tuli. Non ego Tydides, a quo tua saucia mater In liquidum rediit aethera Martis equis. Saepe tepent alii iuvenes: ego semper amavi, Et si, quid faciam, nunc quoque, quaeris, amo. Quin etiam docui, qua posses arte parari, Nec nova praeteritum Musa retexit opus. Siquis amat quod amare iuvat, feliciter ardens Gaudeat, et vento naviget ille suo. At siquis male fert indignae regna puellae, Ne pereat, nostrae sentiat artis opem. Cur aliquis laqueo collum nodatus amator A trabe sublimi triste pependit onus? Cur aliquis rigido fodit sua pectora ferro? Invidiam caedis, pacis amator, habes. Qui, nisi desierit, misero periturus amore est, Desinat; et nulli funeris auctor eris. Et puer es, nec te quicquam nisi ludere oportet: Lude; decent annos mollia regna tuos. Nam poteras uti nudis ad bella sagittis:
Abbreviated transcription (Latin):
Sara ferasq lyra mouit roddopeiꝰ orpheus.
Tartareosq lacus. tͥgeminũq canẽ.
Sara tuo cantu uĩdex iustissime mr̃is:
Fecert̃ muros offitiosa nouos.
qͣ muis niutꝰ erat uoci fauisse putat᷑:
Piscis. anonie fabula nota lyre.
Disce ⁊̃ duplici genialia nauplia palma:
Uerrere. ꝯueniunt dulcib illa iotis.
Sit tͥ callimachi. sit chomota poete.
Sit qͦ umosi theia musa seius.
N ota sit ⁊ sapho. quiq̃ enĩ lasciuiꝰ illa:
Cui ue pat̾ uafri ludit᷑ arte gete.

Expanded text:
Saxa ferasque lyra movit Rhodopeïus Orpheus, Saxa ferasque lyra movit Rhodopeïus Orpheus, Tartareosque lacus tergeminumque canem. Saxa tuo cantu, vindex iustissime matris, Fecerunt muros officiosa novos. Quamvis mutus erat, voci favisse putatur Piscis, Arioniae fabula nota lyrae. Disce etiam duplici genialia nablia palma Verrere: conveniunt dulcibus illa iocis. Sit tibi Callimachi, sit Coi nota poetae, Sit quoque vinosi Teïa Musa senis; Nota sit et Sappho quid enim lascivius illa?, Cuive