comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
& suꝑest tutũ ꝑ mare nauis eat:
Illa qͥomo priaq sia nataq fruat᷑.
Quatenꝰ ⁊ n ẽ mecaro coniuge felix:
Pars urre tristi cetera nube uatit
ntat ametq iuirũ qñi sic togitur absens.
iumatq annos si auinirna suos.
Adicerẽ ⁊ nr̃os. si ne contagia fati.
Coruꝑant uriet quos agit ip̃a mei
N il hõi certũ ẽ fieri. quil posse putaret:
U ⁊ facere ⁊̃ mediis ħ quoq sacra getis:
Asoue ut ara tn sumos er ihure coactos:
Comaltu fugrant cetera pen̾e tuñ.
silio ꝯmimne sacrũ cũ fiat in ara:
Fratrib. alterna qui piere manu:
I p̃as discors tanꝙͣ mandet᷑ ab ilł:
Scinditur in partes atra fauilla duas.
Hoc menini quondã fieri nͥ posse loq̃bar.
⁊ me bachiades nidice falsus erat.
Om̃ia nc̃ credo. cũ tu ñ stultꝰ ab arto:
⁊erga napor dederis. ausoniãq peras.
Hec gͦlux ẽ que si ñ orta fusiet:
Nulla foret msero festa uidenda .n.
Edidit ħ mores ilł heroib equos:
Quis erat eurichion ycanusq pr̃.

Expanded text:
are navis eat. illa domo nataque sua patriaque fruatur quatenus et non est in caro coniuge felix, pars vitae tristi cetera nube vacet, vivat, ametque virum, quoniam sic cogitur, absens, consumatque annos, sed diuturna, suos. adicerem et nostros, sed ne contagia fati corrumpant timeo, quos agit ipsa, mei. nil homini certum est. fieri quis posse putaret, ut facerem in mediis haec ego sacra Getis? aspice ut aura tamen fumos e ture coortos iconsilio fugiunt aethera, Ponte, tuum. consilio, commune sacrum cum fiat in ara fratribus, alterna qui periere manu, ipsa sibi discors, tamquam mandetur ab illis, scinditur in partes atra favilla duas. hoc, memini, quondam fieri non posse loquebar, et me Battiades iudice falsus erat: omnia nunc credo, cum tu non stultus ab Arcto terga, vapor, dederis Ausoniamque petas. haec ergo lux est, quae si non orta fuisset, nulla fuit misero festa videnda mihi. edidit haec mores illis heroisin aequos, quis erat Eëtion Icariusque pater.
Abbreviated transcription (Latin):
Auq dolet citius qͣm dolor ipse cadet.
In qi locũ scitico uatuũmurabor ab hoste.
ꝑlus isto duri si precer oris ero.¬
axime qui tanti mensurã nominis ĩples.
⁊ geminas annmi uobilicate genus:
Qui nasci ut posses qͣmuns cecidere trecãti:
Ñ omnes fabios abstulit una dies:
Forsiran hec a quo mutatur epła queris.
Qinsq loquar tecũ certior ẽẽ uelis.
Ei mͥ quid faciã. uereor ne nomine letto:
Durus. ⁊ aduersa getera mente legas.
Niderit hec siquis t me scripsisse fateri:¬

Expanded text:
quique dolet, citius quam dolor ipse, cadet.quique dolet, citius quam dolor ipse, cadet.inque locum Scythico vacuum mutabor ab arcu. plus isto, duri, si precer, oris ero.axime, qui tanti mensuram nominis imples, et geminas animi nobilitate genus, qui nasci ut posses, quamvis cecidere trecenti, non omnes Fabios abstulit una dies, forsitan haec a quo mittatur epistula quaeras, quisque loquar tecum, certior esse velis, ei mihi, quid faciam? vereor ne nomine lecto durus et aversa cetera mente legas. videris. audebo tibi me scripsisse fateri
Abbreviated transcription (Latin):
Clamabat media se meruisse mna¬
⁊ alia celestes fieri preconia gaudent.
Ut sua quid ualeant numia teste ꝓbent.
S epe leuãt penas. ereptaq lumĩa redlt̃:
Cum bñ peccati penituisse uident.
Penitet o si quid mis̾oꝵ creditur ulli.
Penter. ⁊ facco torqueor ip̃e meo.
Cũq sit exiliũ magis ẽ mn culꝑa dolori.
estq: pati penã qͣm m̃uisse minus.
It in qii faueant quib ẽ maĩfestior ip̃e
Pena potest demi. culꝑa ꝑhẽnis erit.
Mors faciet certe ne sin c̃ nenerit exul.
Ne ñ peccari mors qͦ non faciet.
Non ĩgiair mirũ ẽ si mẽs mea tabida fc̃a:
Deniue manantis more liquescat aque
Fertur ut occulta inciata ꝑutdiẽ nauis.
E quorei scopulos ut cauat unda salis:
Roditur ut scabra positũ rubigine ferrũ.
Conditus ut tinee carpitur ore liber:
S ic mea ꝑperuos cura rũ pectora morsꝰ:
Fme quib nullo confitiantur hñt.
Nec prius hii mentẽ stimuli ꝙͣ inta relĩqũet.

Expanded text:
clamabat media se meruisse viaclamabat media se meruisse via. talia caelestes fieri praeconia gaudent, ut sua quid valeant numina teste probent. saepe levant poenas ereptaque lumina reddunt, eum bene peccati paenituisse vident. paenitet, o! si quid miserorum creditur ulli, paenitet, et facto torqueor ipse meo. cumque sit exilium, magis est mihi culpa dolori; estque pati poenam, quam meruisse, minus, ut mihi di faveant, quibus est manifestior ipse, poena potest demi, culpa perennis erit. mors faciet certe, ne sim, cum venerit, exul: ut non peccarim mors quoque non faciet, non igitur mirum, si mens mea tabida facta de nive manantis more liquescit aquae, estur ut occulta vitiata teredine navis, aequorei scopulos ut cavat unda salis, roditur ut scabra positum robigine ferrum conditus ut tineae carpitur ore liber, sic mea perpetuos curarum pectora morsus, fine quibus nullo conficiantur, habent. nec prius hi mentem stimuli quam vita relinquet,
Abbreviated transcription (Latin):
Si dubitas de me laudes admicte deoꝵ
⁊ carmen dempto nomine sume meũ.
Adinuat ĩ bello paccate ramus oliue.¬
Cur foret enee ceruix subiecta parenti.
Dicitur ip̃a uiro flãma dedisse uiã.
Feit lib̾ eneaden. ⁊ ñ iter om̃e pacebit:
At patrie pat̾ hic. ip̃ius ille fuit.
⁊ quis ita ẽ audax ut limine cogat abire
Ia ctantẽ pharia tinnula sistra manu:
Ante deũ mr̃em cornu tibicen adunco:
Cum canic. exigue quis stipis era neget:
S cimꝰ ab imꝑio fieri nil cale diane.
I p̃a mouent aĩos superoꝵ numia nr̃os.
Nirpe nec ẽ tali crequlitate capi.
En ego ꝑ sistro frigiiq foramine buxi:
Sentis yulee nomina sacra fero
Uaticinor moneoq loc̃ date sac̃ ferenti.
Ñ mͥ s⁊ magno posertur ille deo.
Nec quia uł min uł sensiprintipis irã:
Anobrs illũ nolle purate coli.
Nidi ego lanig̃e num̃ molasse fatertẽ:
Psidis. ysiacos ante sedere focos.
Alter obhuic fumilẽ priuatꝰ lumĩe culpã:

Expanded text:
si dubitas de me, laudes admitte deorum, si dubitas de me, laudes admitte deorum, et carmen dempto nomine sume meum. adiuvat in bello pacatae ramus olieum foret Aeneae cervix subiecta parenti, dicitur ipsa viro flamma dedisse viam: fert liber Aeneaden, et non iter omne patebit? at patriae pater hic, ipsius ille fuit. ecquis ita est audax, ut limine cogat abire iactantem Pharia tinnula sistra manu? ante deum Matrem cornu tibicen adunco cum canit, exiguae quis stipis aera negat? scimus ab imperio fieri nil tale Dianae : ipsa movent animos superorum numina nostros, turpe nec est tali credulitate capi. en ego pro sistro Phrygiique foramine buxi gentis Iuleae nomina sancta fero. vaticinor moneoque. locum date sacra ferenti! non mihi, sed magno noscitur ille deo. nec quia vel merui vel sensi principis iram, a nobis ipsum nolle putate coli. vidi ego linigerae numen violasse fatentem Isidis Isiacos ante sedere focos, alter, ob huic similem privatus lumine culpam,
Abbreviated transcription (Latin):
Uublica ñ audent int̾ monum̃ta uenrre.
N e suus hoc ilł clauserit aucror itet.
Ha quotiens dia certe nil turpe docets.
Ite. patet castis uersib ille lotus.
Sub lare priuatotutius ẽẽ putant.
Queris ubi hos poslis ulło compoñe leso.
Qua steterant a ires pais ua cat illa tibi.
Cur ueniãt fortasse roges nonitate sb̃ ip̃a.
Inuemes qͣmins ñ ẽ mserabił index:
Ñ minus hoc illo triste qõ ante dech.
Reb id̃ẽ ticulo aifferc. ⁊ epła cui sit:
Ñ occultato nomine missa docet.
Nec nos hoc nultis. si ñ ꝓhibere potestis.
Musaq ad muntos offitiosa uenio.
Quitquid ⁊ d ẽ adringemeis. nͥł ĩpedit ortos
Etle. seruatis legib urbe frui.
&metuas ñ ẽ. ancom scripta legant᷑.
Doctus ⁊ in promptu carmina brutꝰ ht̃.
Nͭ me nominib furiosus ꝯ fero cantis.
Seua deos contͣ non tñ arma tuli.
Deniq cesareo ꝙ ñ ciesidderat ip̃e:
ñ caret ent̃is ullus honore liber.

Expanded text:
publica non audent intra monimenta venire, publica non audent intra monimenta venire, ne suus hoc illis clauserit auctor iter. a! quotiens dixi ‘certe nil turpe docetis: ite, patet castis versibus ille locus!sub Lare privato tutius esse putant, quaeris ubi hos possis nullo componere laeso? qua steterant Artes, pars vacat illa tibi. Quid veniant, novitate roges fortasse sub ipsa. invenies, quamvis non est miserabilis index, non minus hoc illo triste, quod ante dedi. rebus idem, titulo differt; et epistula cui sit non occultato nomine missa docet. nec vos hoc vultis, sed nec prohibere potestis, Musaque ad invitos officiosa venit. quicquid id est, adiunge meis. nihil impedit ortos exule servatis legibus urbe frui. quod metuas non est. Antoni scripta leguntur, doctus et in promptu scrinia Brutus habet. nec me nominibus furiosus confero tantis: saeva deos contra non tamen arma tuli. denique Caesareo, quod non desiderat ipse, non caret e nostris ullus honore liber,
Abbreviated transcription (Latin):
Cũ deus inconuit ñ se subducere mĩbo:
S a demiũ e ꝑietas. id souał amor.
Rara quidẽ untꝰ quã ñ fortuna gab̾net.
Aue maneat stabili cũ fugit illa pede.
S iqͣ tñ precii sibi merces ip̃a petiti.
Inq parũ letis ardua reb adest.
Et tempꝰ num̃es ꝑ secła nulla tacetur.
⁊ loca trans greditur qua patet orb̃ iter.
Aspitis ut longo teneat lanclabił eno:
Nomen mextinciũ penelopea fides.
Cernisut adineti cantet᷑ ⁊ hoctorisuxor.
Ausa q in accensos ypbias ire rogos.
U tuuiat fama conux philaceia. cuiꝰ:
y liaca cełi uat pede pressit humũ.
N on ex difficili fama petenda tibi ẽ.
Nee te credideris qr ñ facis ista moñi.
Nela damꝰ qͣmuis remige nauis eat.
Qui monet ut facias ꝙ iã facis. ille moñdo:
audat ⁊ hortatu cõprobat acta suo.
aso thomitane iã ñ nouꝰincola t̾re:
hoc tibi de gecico litore mittit opꝰ
iuacat hospitio peregrinos brute libelloᷤ.
rcipe. dumq aliquo quolibi abde loco.

Expanded text:
cum deus intonuit, non se subducere nimbo, id demum est pietas, id socialis amor. rara quidem virtus, quam non fortuna gubernet, quae maneat stabili, eum fugit illa, pede. siqua tamen pretium sibi virtus ipsa petitum, inque parum laetis ardua rebus adest, ut tempus numeres, per saecula nulla tacetur, et loca mirantur qua patet orbis iter. aspicis ut longo teneat laudabilis aevo nomen inextinctum Penelopea fides? cernis ut Admeti cantetur et Hectoris uxor ausaque in accensos Iphias ire rogos? ut vivat fama coniunx Phylaceïa, cuius Iliacam celeri vir pede pressit humum? non ex difficili fama petenda tibi est. nec te credideris, quia non facis, ista moneri: vela damus, quamvis remige puppis eat, qui monet ut facias, quod iam facis, ille monendo laudat et hortatu comprobat acta suo.aso Tomitanae iam non novus incola terrae hoc tibi de Getico litore mittit opus. si vacat, hospitio peregrinos. Brute, libellos excipe, dumque aliquo, quolibet abde loco.
Abbreviated transcription (Latin):
Carcere q̃ieumur clausi sperare salutẽ.
Nͭ ẽꝓposita passa ꝑire nece.
Me quoq conantẽ glachio fraire dolorẽ:
Argrat. imiecca contimutq manti.
Auidq fatis lacimis opꝰ ẽ ñ sangͥne dix̃.

Expanded text:
carcere dicuntur clausi sperare salutem, carcere dicuntur clausi sperare salutem, non est proposita passa perire nece!’ me quoque conantem gladio finire dolorem arguit iniecta continuitque manu, quid que facis? lacrimis opus
Abbreviated transcription (Latin):
Hanc qͦ fortunã sensi ꝙ amicus abẽes.
Quim̾ presidiũ gͣnde futurus eras.
Magnaq pars ammi consilizq mez
At nc̃ ꝙ suꝑest fer ope ꝑrecoreminꝰ umã.
Alloquio ꝙͥ inua pectora nr̃a tuo.
Q ue ñ mendaci si quitqͣm crec̾is amico:
Stulta mag̾ dici qͣm scełata decet.
Nec bñ nec tritũ ẽ peccati que sir origo:
Scribere. tractari uulnera nr̃a timent.
Qͣ licq modo mͥ sint ea fc̃a rogare:
Desme: ñ agites siq̃ coire uel.
Cincqͥd id ẽ ñ ut faciñ sic culꝑa uocanda ẽ.
Or̃ns an in magnos culpa deos scelꝰ ẽ.
S pes gͥ menti pene grecinne leuande:
Ñ est ex toto nulla relicta mee.
ħdea cũ fugent scełatas numina t̾ras:
In diis inisa sola remansit humo
Liberaq a ferro crura futura puter.
ħfatit ut indeat c̃ terras undiq nłłas:
Narfragꝰ rn mediis brachia iacter aquis.
Sepe aliquẽ sollers medicoꝵ cura reliqͥt.
Nec spes huic uena dentiente cadit.

Expanded text:
hoc quoque fortunam sensi, quod amicus abesses, hoc quoque fortunam sensi, quod amicus abesses, qui mihi praesidium grande futurus eras.mi consiliique mei. at nunc, quod superest, fer opem, precor, eminus unam, adloquioque iuva pectora nostra tuo, quae, non mendaci si quicquam credis amico, stulta magis dici quam scelerata decet. nec breve nec tutum peccati quae sit origo scribere; tractari vulnera nostra timent. qualicumque modo mihi sunt ea facta, rogare desine: non agites, siqua coire velis. quicquid id est, ut non facinus, sic culpa vocanda est. omnis an in magnos culpa deos scelus est? spes igitur menti poenae, Graecine, levandae non est ex toto nulla relicta meae. haec dea, cum fugerent sceleratas numina terras, in dis invisa sola remansit humo. liberaque a ferro crura futura putet, haec facit ut, videat cum terras undique nullas, naufragus in mediis brachia iactet aquis. saepe aliquem sollers medicorum cura reliquit, nec spes huic vena deficiente cadit.
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑtantũ t̾re toraqͣs uix crede possũ.
Iudinũ studii tnsibisse mei.
F inge legi ꝙ q t̃ mirabile. singe ꝑlace.
Auctorẽ certe res iuuat ista niuar nl
Quid tͥ si calida ꝓsic laudere siene.
Aut ubi taꝓthanien indica yingit aqͣ
Aluꝰ ire libet. si ce distanua longe:
Pleiadũ laudent signa. qͥd inq̾e feres:
S⁊ neq ꝑuemio seriptis mediocrib istuc.
Famaq̃ t dño sugit ab urbe suo.
cquid ut audisti nã ie diũ̾sa tenebat:
Letra meos casius cor tͥ triste fait
U nsimules metuasꝙ lici grecinne fat̾i:
S̾ ibñ te noui anste fuisie liquet.
Ñ cadit in mores feritas in amabił istos.
Nec minus a studiis dissia et illa mis.
Artib ingenuis quar tͥ maxima cura ẽ:
Pecteia mollesc̃e. asperitas q fugit.
Nec quisqͣm meliore fide compleccit᷑ illaᷤ.
Cum sunt officiũ militieq labor.
Cerre ego c̃ primũ potui sentire qͥd ẽẽm.
Nam fuit attoito mens innulla diu:

Expanded text:
per tantum terrae, tot aquas vix credere possum per tantum terrae, tot aquas vix credere possum indicium studii transiluisse mei. finge legi, quodque est mirabile, finge placere: auctorem certe res iuvat ista nihil, quid tibi, si calidae, prosit, laudere Syenae, aut ubi Taprobanen Indica tinguit aqua? altius ire libet? si te distantia longe Pleiadum laudent signa, quid inde feras? sed neque pervenio scriptis mediocribus istuc, famaque cum domino fugit ab urbe suo. cquid, ut audisti—nam te diversa tenebat terra—meos casus, cor tibi triste fuit? dissimules metuasque licet, Graecine, fateri, si bene te novi, triste fuisse liquet. non cadit in mores feritas inamabilis istos, nec minus a studiis dissidet illa tuis. artibus ingenuis, quarum tibi maxima cura est, pectora mollescunt asperitasque fugit. nec quisquam meliore fide complectitur illas, qua sinit officium militiaeque labor. certe ego cum primum potui sentire quid essem —nam fuit attoniti ‘mens mea nulla diu—
Abbreviated transcription (Latin):
S armaticos artus. ⁊ trahar arte loci:
Hoc qͦ mestudium ꝓ hibent aslume urreꝰ.
Mens ꝙ mag̃ gͣcili corpore nr̃a ualet.
C ũ bñ qͥsiens quid aga. mag̃ uule nil ẽ:
Axtib his que nil utilitatis hñt.
Ssequor ex ifł casus obluua nr̃i.
Hane messem satis c̃ si mea reddat huniꝰ.
S ła uos acuat uos ut recitata ꝓbeitiur:
Carmina. pyeriis inuigilate cͥhoris.
Anuereor ne ñ approbet illa getes.
Forsitan auõaccer faciã. sigłor histrũ:
Ingenio nullũ maius hr̃e mes.
Hot ubi inuendũsatis ẽ si conseqͦr aruo:
Int̾ inhumanos es poeta getas.
Quid m diũsum fama contende ĩ orbẽ:
Quẽ fortuna a edit roma sit ille locꝰ.
ħmea otenta ẽ infelix musa theatro.
S icmuz. magni sic uoiuere dez.
Nreor hinc is tue m̃isiter ẽe libelł:
Q uo boreas penna deficiente uenit.
Diuidimur celo. q̃q ẽ ꝓculurbe qͥrmi:
Aspicit hresutos comisuis inrsa getas

Expanded text:
Sarmaticos arcus, et trahar arte loci? Sarmaticos arcus, et trahar arte loci? hoc quoque me studium prohibent adsumere vires, mensque magis gracili corpore nostra valet, cum bene quaesieris quid agam, magis utile nil est artibus his, quae nil utilitatis habent. consequor ex illis casus oblivia nostri; hanc messem satis est si mea reddit humus, gloria vos acuat, vos, ut recitata probentur carmina, Pieriis invigilate choris, an verear ne non approbet illa Getes? forsitan audacter faciam, sed glorior Histrum ingenio nullum maius habere meo. hoc, ubi vivendum est, satis est, si consequor arvo, inter inhumanos esse poeta Getas. quo mihi diversum fama contendere in orbem? quem fortuna dedit. Roma sit ille locus. hoc mea contenta est infelix Musa theatro: sic merui, magni sic voluere dei. nec reor hinc istuc nostris iter esse libellis, quo Boreas pinna deficiente venit, dividimur caelo, quaeque est procul urbe Quirini, aspicit hirsutos comminus Ursa Getas.
Abbreviated transcription (Latin):
Subduc̃e oneri colla ꝑusta boues.
Atputo fructꝰ adẽ iustissima cã laboꝵ
⁊sata c̃ multo fenore req̃det ager.
⁊recum quero seꝑe quid iñ petam.
Anpopulꝰ uere sa nos negat eẽ poctas.
Sũq fid̾es huiꝰ maxima uocu ego.
Qui sterili rociens cũ sim deceptꝰ ab agro:
U ampnoia ꝑsto con dere sein en humo.
S cilicet ẽ cupidus studioꝵ quisq suoꝵ.¬
⁊ empus ⁊ assuera ponere in arteniuat.
Saucius euitat pugnã gladiator ⁊ idẽ:
Immemor antiqui uulnis arma capit
N il sibi c̃ pelagi dicit forenaufragꝰ undis.
⁊ q̾ucit remos qͣ mͦ naint aqua.
Sic ego constanter studit n uti le seruo.
⁊ repeto nollẽ qͣs coluisse deas.
Quid potius faciã. ñ sũ qui segnia ducã:
Ocia. mors nob tempꝰ habetur mers.
Nccniuat in lucẽniiio marcescere in no.
N ee tenet incertas alea bland̾a manꝰ.
Cũ dedimus sompno qͣs corpꝰ postulat horaᷤ:
Quo poria ingilans tempora songa modo:
Moris an oblitus ꝑatrii contend̾ere discã:

Expanded text:
oves. at, puto, fructus adest, iustissima causa laborum, et sata cum multo faenore reddit ager? et tecum quaero saepe quid inde petam, an populus vere sanos negat esse poetas, sumque fides huius maxima vocis ego, qui, sterili totiens cum sim deceptus ab arvo, damnosa persto condere semen humo? scilicet est cupidus studiorum quisque suorum, tempus et adsueta ponere in arte iuvat, saucius eiurat pugnam gladiator, et idem inmemor antiqui vulneris arma capit, nil sibi cum pelagi dicit fore naufragus undis, et ducit remos qua modo navit aqua. sic ego constanter studium non utile servo, et repeto, nollem quas coluisse, deas. quid potius faciam? non sum, qui segnia ducam otia : mors nobis tempus habetur iners. nec iuvat in lucem nimio marcescere vino, nec tenet incertas alea blanda manus, cum dedimus somno quas corpus postulat horas, quo ponam vigilans tempora longa modo? moris an oblitus patrii contendere discam
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ac mͦ consrant̾ ꝓfugui tutare. ꝙ ille:
Qi bñ tenouit᷑ ñ rogat: ip̃a rogo.
Innuus assuecũ dñe nacgł honorẽ:
Deigit. ite manꝰ ad pia sacͣ mee.
S it quondiã festũ lacrtps egat heros:
Forsanĩ ettremo ꝯiugis orb̃e diẽ.
I ingͣ fauens a sut nt᷑oꝵ oblita maloꝵ.
Que prito dedidicit iã bona u̾ba loqui.
Queq semel toto uestis in sumit᷑ anmno:
Sumatur fats decolor alba meis.
Araq: gmineo uiridis de cesꝑut fiat.
⁊uelet trepidos nexa corona focos.
Da in thura puet pingnes fatienia flãmaᷤ.
& ꝙ pio fulum stridat inigne merũ.
Optime natał qͣmiui ꝓcul absumꝰ opto:
Candidus huc uenias dissimił ꝙ meo.
Sicq ꝙ instabar añe miserabile uulnꝰ:
S it ꝑfuncta meis tempꝰ in om̃e mał.¬

Expanded text:
fac modo, constanter profugum tueare: quod ille, fac modo, constanter profugum tueare: quod ille, qui bene te novit, non rogat, ipsa rogo. Annuus adsuetum dominae natalis honorem exigit: ite manus ad pia sacra meae. sic quondam festum Laërtius egerat heros forsan in extremo coniugis orbe diem. lingua favens adsit, nostrorum oblita malorum, quae, puto, dedidicit iam bona verba loqui; quaeque semel toto vestis mihi sumitur anno, sumatur fatis discolor alba meis; araque gramineo viridis de caespite fiat, et velet tepidos nexa corona focos. da mihi tura, puer, pingues facientia flammas, quodque pio fusum stridat in igne merum. optime natalis! quamvis procul absumus, opto candidus huc venias dissimilisque meo, si quod et instabat dominae miserabile vulnus, sit perfuncta meis tempus in omne ma
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ eqi menenaden. te qͥ comit̾at᷑ horestẽ:
Fe uotas egiden eurialũq suum.
N er patriã mag ille suã desiderati ⁊ que:
Plurimat̃ patria sentit abẽẽ sua:
Qm uuliꝰ otuloiq tuos o dulcior illo:
Melle. qd̃ in ceris atrica ponit aꝑis.
S epe ĩ merens tempꝰ reminscitur ills̾:
Auoa ñ p̃uentũ morte fuisse dolet.
Cũq alii frigiant subrte otagia cladis:
Rec uellent icte limen adire domꝰ:
Sed cum pauas meminit mansisse fidelẽ.
Si paucos aliqrus tres ue duos ue uocet.
A m̃uis atconitꝰ sensit tñ oĩa. nec te:
Seminꝰ adusis indoluisse suis.
S erba solet uultũq tuũ gemitꝰ q refre
⁊teflente suos irmadussesinus.
Quã sibi ꝓstits q̃ eon solans amicur:
Sn ope. solandus c̃ siniul ĩe fores.
De quib affiriat fore se memoreq piũq.
S iue diẽ indeat. siue tegat᷑ humo.
Percaput ille sũ solitus nirare cuũq
Q scis ñ illi uiluu ẽẽ suo.
Plena ꝙ e tantis referet᷑ gr̃a fcĩs:
Nsinge ille cuos litus arare boues.

Expanded text:
 Oresten, te vocat Aegiden Euryalumque suum. nec patriam magis ille suam desiderat et quae plurima eum patria sentit abesse sibi, quam vultus oculosque tuos, o dulcior illo melle, quod in ceris Attica ponit apis. saepe etiam maerens tempus reminiscitur illud, quod non praeventum morte fuisse dolet; cumque alii fugerent subitae contagia cladis, nec vellent ictae limen adire domus, te sibi cum paucis meminit mansisse fidelem, si paucos aliquis tresve duosve vocat. quamvis attonitus, sensit tamen omnia, nec te se minus adversis indoluisse suis. verba solet vultumque tuum gemitusque referre, et te flente suos emaduisse sinus: quam sibi praestiteris, qua consolatus amicum sis ope, solandus cum simul ipse fores, pro quibus affirmat fore se memoremque piumque, sive diem videat sive tegatur humo, per caput ipse suum solitus iurare tuumque, quod scio non illi vilius esse suo. plena tot ac tantis referetur gratia factis, nec sinet ille tuos litus arare boves.
Abbreviated transcription (Latin):
Arlna ꝑ preceps gła uadit iter.
Hectora qͥuis nosset si felix troia fuisser.
Publica urrturi ꝑ mala fc̃a nia ẽ.
Ans tua typhriacet si ñ sit ĩ equore fluitꝰ.
Si ualcant hõies ars tua phebe uacat.
Q ue later ĩq: bonis cessat nͨ cognita reb:
Apparet uirtus. arguiturq mał.
Sat tͥ nr̃a locũ titli fortinia. caputq:
spicirũ ꝑietas ꝙ tua tollat bt̃.

Expanded text:
ardua per praeceps gloria vadit iter. ardua per praeceps gloria vadit iter. Hectora quis nosset, si felix Troia fuisset? publica virtutis per mala facta via est. ars tua, Tiphy, iacet, si non sit in aequore fluctus: si valeant homines, ars tua, Phoebe, iacet. quae latet inque bonis cessat non cognita rebus, apparet virtus arguiturque malis. dat tibi nostra locum tituli fortuna, caputque conspicuum pietas qua tua tollat, habet.
Abbreviated transcription (Latin):
Me miserũ si turpe puras mͥnupta uid̾i.
M emiserũ si ce iam pudet ẽẽ mneã.
Sempꝰ ubi ẽ illud quo te iactare solebas:
Singe. nec nom̃ dissimulare uiri.
S empꝰ ubi ẽ quo te nͥ ñ uis illa referri:
Ntq ꝓbe dignũ ẽ oĩ tͥ dote placebam.
A aoebat ueris multa fauentis amor.
N ec que p̾ferres ita res mͥ magna uidebar.
Quẽq tuũ malles ẽẽ uit alter erat.
N t̃ qͦ nepuleat quod sis mnutpta. tuꝰq:
N aebet aolor hĩc. debet abẽe pudor.
C ũ cetidit capaneus subito tem̾ariꝰ ictu:
N ũ legis euagnen crubuisse uito:
N ec qr rex mundi ꝯpescuit ignib ignes:
Ip̃e sius pheton infitiandus erat
Nec scmele cadmo fr̃a ẽ aliena parenti.
ꝑ precib ꝑuic ambitiosa suis.
N ectͥ qd̃ seins̃ ego sũ ioins ignib ictus:
ꝑupareꝰ molli fiat in orerubor.
S⁊ magin curã nr̃i osurge tuendi.
Exemplũq mͥ ꝯiugis esto bone.
M at̾iamq tuis tristẽ uircutib imple.

Expanded text:
me miserum, si turpe putas mihi nupta videri! me miserum, si turpe putas mihi nupta videri! me miserum, si te iam pudet esse meam! tempus ubi est illud, quo te iactare solebas coniuge, nec nomen dissimulare viri? tempus ubi est, quo te —nisi non vis illa referri— utque proba dignum est, omni tibi dote placebam: addebat veris multa faventis amor. nec, quem praeferres—ita res tibi magna videbar— quemque tuum malles esse, vir alter erat. nunc quoque ne pudeat, quod sis mihi nupta; tuusque non debet dolor hinc, debet abesse pudor, cum cecidit Capaneus subito temerarius ictu, num legis Euadnen erubuisse viro? nec quia rex mundi compescuit ignibus ignes, ipse suis Phaëthon infitiandus erat. nec Semele Cadmo facta est aliena parenti, quod precibus periit ambitiosa suis. nec tibi, quod saevis ego sum Iovis ignibus ictus, purpureus molli fiat in ore pudor. sed magis in curam nostri consurge tuendi, exemplumque mihi coniugis esto bonae, materiamque tuis tristem virtutibus imple:
Abbreviated transcription (Latin):
Tangit. ⁊ oblitã ñ smic ẽẽ mei.
Fessaqu iaccati corporis ossa dolent.
Ñ equidẽ dabito quin ħ ⁊ ceia fiant.
Deaq tuus mesti ẜgna doloris amor.
Aec cruciere minꝰ qm c̃ thebana cruentũ:
Hectora tessalicouidit ab axe rapi.
Quia tñ ip̃e precer dubito. nec dre possũ:
Affectũ quem te meriis hr̃e uelim.
Tristis es indignor qd̾ sũ tͥ cã doloris.
Ñ es. ac amisso coniuge ligna fores.
⁊ u uero ma dãpna uole mitissima ouix.
T empꝰ ⁊ a nt̃is erige triste mał.
Fleq meos casus. est quedã flere uoluptaᷤ.
Expletur lacrimis. egtriturq dolor.
Atq umã lugenda t ñ uita. si ẽet:
M ors mea morte fores sola telicra mea.
S p̃s hic ꝑ te patrias exisset in auras.
Sparsissent lacrime pectora nr̃a tue.
Suppremoq dicnotũ spectantia celĩ:
Serissent cigiti lumina nr̃a iui.
⁊ anis in tumulo positꝰ i amisset auito.
M emiserũ situ c̃ diceris etuł iror:
Aũtis nultus. ⁊ subit ora rubor.

Expanded text:
tangit et oblitam non sinit esse mei, fessaque iactati corporis ossa dolent? non equidem dubito, quin haec et cetera fiant, detque tuus maesti signa doloris amor, nec cruciere minus, quam cum Thebana cruentum Hectora Thessalico vidit ab axe rapi. quid tamen ipse precer dubito, nec dicere possum, affectum quem te mentis habere velim. tristis es? indignor quod sim tibi causa doloris ; non es? at amisso coniuge digna fores. tu vero tua damna dole, mitissima coniunx, tempus et a nostris exige triste malis, Aeque meos casus: est quaedam flere voluptas; expletur lacrimis egeriturque dolor, atque utinam lugenda tibi non vita, sed esset mors mea, morte fores sola relicta mea! spiritus hic per te patrias exisset in auras, sparsissent lacrimae pectora nostra piae, supremoque die notum spectantia caelum texissent digiti lumina nostra tui, et cinis in tumulo positus iacuisset avito, me miserum, si tu, cum dicens exulis uxor, avertis vultus et subit ora rubor!
Abbreviated transcription (Latin):
N ec siccã genco fonte leuare sitim.
S⁊ mͦ quos hũi uacuos secedere ĩ gitos.
Nunc hõirũ uisu rursus ⁊ urbe frui.
Sic animo qͦndã ñ diuinante futura:
Optabã placide miũt posse senex.
Mollia prebuerĩt: post̾iora gͣuant.
Iãq dͥecẽ lustris õi sine labe ꝑ actis:
Parte p̾mor uite det̾iore mee.
N ec ꝓcul a metis qͣs pene teñe uidebar:
Cur᷑riculo gͣnis ẽ sc̃a tuma meo.
Gͦ illũ demens ĩ me seuire coegi.
Mitins iimensꝰ quo nͥl orbis ht̃.
Ip̃aq delictis uicta ẽ clem̃tia nr̃is.
Nec tñ errori uita negata meo ẽ.

Expanded text:
nec siccam Getico fonte levare sitim, nec siccam Getico fonte levare sitim, sed modo, quos habui, vacuos secedere in hortos, nunc hominum visu rursus et urbe frui. sic animo quondam non divinante futura optabam placide vivere posse senex. mollia praebuerint, posteriora gravant. iamque decem lustris omni sine labe peractis, parte premor vitae deteriore meae, nec procul a metis, quas paene tenere videbar, curriculo gravis est facta ruina meo. ergo illum demens in me saevire coegi, mitius inmensus quo nihil orbis habet? ipsaque delictis victa est clementia nostris, nec tamen errori vita negata
Abbreviated transcription (Latin):
Ereusem ne te semꝑ amice michi.
Iam mea cigneas inneant᷑ tẽpora plumas.
Inficit ⁊ inigras alba senecta comas.
Iã sabeant anni fragiles ⁊ mertior etas.
Iãq parũ firmo me mͥ ferre gͣne ẽ.
Nt̃ eratut poĩco deberẽ fine laboꝵ:
Siuere. c̃ nullo sollicitante metii.
Eneꝙ mee semꝑ placuert̃ ocia menti:
Catpere. ⁊ in studiis mollit̾ ẽẽ meis.
⁊ paruã celebrare domĩ uet̾esq penates.
⁊ que nẽ dño rura pr̃na carent.
Securus pria consenuisse mea.
ħmea sic quondã ꝑagi sꝑauerat etas.
Hos ego sit annos ponere dignꝰ erã.
Accs̃. sarmatitis exposuere lotis.
Icana ducunt᷑ qͣsse naualia puppes.
Ne temie ĩ mediis dissoluant aquis.
Ne cac̾at ⁊ mstas palmas ĩ honestet adeptaᷤ.
Panguidꝰ in pͣtis gramina carpit eqꝰ.
Ponit ad amiquos qͥ talit arma lares.
Sie gͥ inres tarda minuente senecta:
Me quoq donari iã rude tempꝰ erat.
Uempꝰ erat nec me ꝑ egrinũ quc̃e celũ.

Expanded text:
excusem ne te semper, amice, mihi. excusem ne te semper, amice, mihi. Iam mea cycneas imitantur tempora plumas, inficit et nigras alba senecta comas, iam subeunt anni fragiles et inertior aetas, iamque parum firmo me mihi ferre grave est. nunc erat, ut posito deberem fine laborum vivere, me nullo sollicitante metu, quaeque meae semper placuerunt otia menti carpere et in studiis molliter esse meis, et parvam celebrare domum veteresque Penates et quae nunc domino rura paterna carent, securus patria consenuisse mea. haec mea sic quondam peragi speraverat aetas: hos ego sic annos ponere dignus eram. actum Sarmaticis exposuere locis. in cava ducuntur quassae navalia puppes, ne temere in mediis dissoluantur aquis. ne cadat et multas palmas inhonestet adeptus, languidus in pratis gramina carpit equus, ponit ad antiquos, quae tulit, arma Lares, sic igitur, tarda vires minuente senecta, me quoque donari iam rude tempus erat. tempus erat nec me peregrinum ducere caelum,
Abbreviated transcription (Latin):
Ina tñ spes ẽ que me soletur ĩ istis.
fore mortemea ñ dutturna mala.
is me sol adiit gelide yost frigora brume¬
S is q suñ tacco pnce ꝑegit iter.
⁊empore tã longo cur ñ tua a̾ext̾a uersꝰ:
Qͣm̃lib ra paucos officiosa uenitꝰ
Fur tua cessauit pietas scribentib ilł:
Enguns nob̃ c̃ quib usus erat.¬
On faciant u sepe tua sit epła dext
Sorgonis angunitis cuicta fuisse comis.
esse canes utero sub nirgiis. ẽẽ chimerã.
Atruce q̃ flauinus separat angue leã.
Q̃ d rupenesq hoĩnes c̃ pectore p̾tora iũctos.
Spingaq ⁊ arpias. serpentipedesq gigãteᷤ
Centimanũiq gigen. semiboueq uirumi.
Hec ego cuncta priꝰ qͣm te carissime creda:.
Mutatũ turam deposuisse mei.
I nnuini montes int̾ me teq uieq.
Eluminaꝙ ⁊ campi. nͨ freta pauca iacẽt.
Mille potest causis a te que litera sepe:
Missa sit. in nr̃as rara uenire manus.
M ille tñ cãs ĩcribendo unice frequent̾.

Expanded text:
una tamen spes est quae me soletur in istis, haec una tamen spes est quae me soletur in istis, haec fore morte mea non diuturna mala. Bis me sol adiit gelidae post frigora brumae, bisque suum tacto Pisce peregit iter. tempore tam longo cur non tua dextera versus quamlibet in paucos officiosa fuit? cur tua cessavit pietas, scribentibus illis, exiguus nobis cum quibus usus erat faciant ut saepe tua sit epistula dGorgonis anguineis cincta fuisse comis, esse canes utero sub virginis, esse Chimaeram, a truce quae flammis separet angue leam. quadrupedesque hominis cum pectore pectora iunctos, Sphingaque et Harpyias serpentipedesque Gigantes, centimanumque Gyan semibovemque virum. haec ego cuncta prius, quam te, carissime, credam mutatum curam deposuisse mei, innumeri montes inter me teque viaeque Summaque et campi nec freta pauca iacent, mille potest causis a te quae littera saepe missa sit in nostras rara venire manus; mille tamen causas scribendo vince frequenter,
Abbreviated transcription (Latin):
Ut sit enĩ sibi par: creuit ⁊ aucta moraẽ.
Nectã nota mͥ qͣm s̃ mala nr̃a fuerc̃.
S⁊ magis hoc gd̾ sunt cognitiora qͣuant.
est ꝙͦ ñ miminũ uites afferre recentes.
Nec preconsũptũ temporis ẽe mał.
Fortior in fulua nouꝰ ẽ luctator harena.
ꝯmͣ cui sunt tarda brachia fessa mora.
In teg̾ ẽ melior nitidis gladiator ĩ armis.
Qmͣ cui tela suo sanginne uincta rirbent.
Feit bñ p̃cipites nains mͦ facta ꝓcellas.
Qm̃lib exigno soluitur imbre uetꝰ¬
Nos qͦ q̃ fermꝰ tulimꝰ patientiꝰ añ.
Q mala s̃ longa multiplicata cie.
Credite deficio. nr̃oq a corpore qͣntũ:
Aniguror. acced̾t tempora ꝑua mał.
Nã neq s̃ uires. nͨ qui color ẽẽ solebat.
U ix habeo tenuẽ q̃ tegat ossa cutẽ.
Corpore s⁊ mers ẽ egro mag̃ egͣ. maliq:
In cutsispectu stat sine fine sui.
Nrbis adest faties. abs̃ mea cura sodales.
Sic mala q̃ uideo ñ uideoq nocent.

Expanded text:
ut sit enim sibi par, crevit et aucta mora est. ut sit enim sibi par, crevit et aucta mora est. nec tam nota mihi, quam sunt, mala nostra fuerunt; nunc magis hoc, quo sunt cognitiora, gravant. est quoque non nihilum vires afferre recentes, nec praeconsumptum temporis esse malis, fortior in fulva novus est luctator harena, quam cui sunt tarda brachia fessa mora. integer est melior nitidis gladiator in armis, quam cui tela suo sanguine tincta rubent. fert bene praecipites navis modo facta procellas: quamlibet exiguo solvitur imbre vet quae ferimus, tulimus patientius ante quam mala sunt longa multiplicata die! credite, deficio, nostroque a corpore quantum auguror, accedunt tempora parva malis. nam neque sunt vires, nec qui color esse solebat: vix habeo tenuem, quae tegat ossa, cutem, corpore sed mens est aegro magis aegra, malique in circumspectu stat sine fine sui. urbis abest facies, absunt, mea cura, sodales, sic me quae video non videoque movent.
Abbreviated transcription (Latin):
Nec tardũ inuemi sit tͥ nom̃ au.
⁊̃ ẽpore ruricole patiens fit tautꝰ aratͥ.
Preb ⁊ incuruo tolla domanda uigo.
Tempore paret eꝗꝰ lentis aĩosus habenis
⁊ placido duros acciꝑ ore lupos.
⁊ empore penoꝵ ꝯpescitur ira leonũ.
n ec feritas aĩo q̃ fuit añ manet.
Belua seruitiũ temporẽ uicta subit.
⁊ empꝰut extensis timmeat fac uua racemis.
T empꝰ ⁊ ini cauas semen ꝓducit aristas.
⁊ ne sine tristi ponia sapore fatit.
Hoc tenuat dentẽ terra scindentis aratri.
Hoc rigidos silices. ħ adamanta terit.
Hoc ⁊̃ senas paulatĩ mitigat iras.
ħoc minint luccus mestaq corda donat.
Curncca pͥ igitur tacito pede lapsa uetustas:
Prec̾ qͣm curas attenuare meas.
St patria careobrs frugib area trita ẽ.
Dissiluic nudo pressa bis uua pede.
N ec quesitat̃ spatio patentia longo ẽ.
⁊ domitus freno sepe repugnat equus.
Uristior ẽ ĩ psens fortuna priore.

Expanded text:
nec tardum iuveni det tibi nomen avi. nec tardum iuveni det tibi nomen avi. Tempore ruricolae patiens fit taurus aratri, praebet et incurvo colla premenda iugo; tempore paret equus lentis animosus habenis, et placido duros accipit ore lupos; tempore Poenorum compescitur ira leonum, nec feritas animo, quae fuit ante, manet; belua, servitium tempore victa subitt extensis tumeat facit uva racemis, tempus et in canas semen producit aristas, et ne sint tristi poma sapore cavet. hoc tenuat dentem terram renovantis aratri, hoc rigidas silices, hoc adamanta terit; hoc etiam saevas paulatim mitigat iras, hoc minuit luctus maestaque corda levat, cuncta potest igitur tacito pede lapsa vetustas praeterquam curas attenuare meas. ut patria careo, bis frugibus area trita est, dissiluit nudo pressa bis uva pede. nec quaesita tamen spatio patientia longo est,et domitus freno saepe repugnat equus. tristior est etiam praesens aerumna priore:
Abbreviated transcription (Latin):
Si cesar pr̃ias eripuissi opes.
⁊ emporis oblit dũ merapit impetꝰ huiꝰ.
Exciait heu nom qͣmmͥ penetuum.
Tu tñ ignoscas. tactꝰͦq cupidine laudis:
I lle ego sũ cuꝑes dr̃e posse palã.
Certe ego si smeres titulã tͥ reaͥdere uellẽ.
⁊raram fame ꝯciliare fidem.
Ne noceã gͣco uereort tͣmite. neue:
I tempestuiꝰ nominis exstet honor
Q lic⁊ ⁊ tutsi ẽ intͣ tua pecrora gaude.
Meq tui menior ẽ teq fuisse pui.
itq facis reran ad opẽ luctare ferendã
Dũ placido ueniat mollior aura deo.
I ndeclinate munꝰ amicitie.
S ic tua ꝓcessus hat fortuna ꝑhẽnes.
Sic ope nͣ egeas ip̃e. uiuesq tuos
Seq̃t tua nupta iur̃ bonitate ꝑhemin
I ncidat ⁊ ut̃o nulla querela thoro.
Diligat ⁊ semꝑ socis te sanguinis illo:
Quo piꝰ affectu castora frat̾ amat
S ic uiuenis siłisq tͥ sio natꝰ ⁊ illũ.
Morib agnoscat quilib ẽẽ tuũ.
Sic faciat socerũ teda tenata nigal.

Expanded text:
si Caesar patrias eripuisset opes. si Caesar patrias eripuisset opes. temporis oblitum dum me rapit impetus huius, excidit heu nomen quam mihi paene tuum! tu tamen agnoscis tactusque cupidine laudis, ille ego sum cuperes dicere posse palam, certe ego, si sineres, titulum tibi reddere vellem, et raram famae conciliare fidem. ne noceam grato vereor tibi carmine, neve intempestivus nominis obstet honor, quod licet et tutum est intra tua pectora gaude meque tui memorem teque fuisse pium, utque facis, remis ad opem luctare ferendam, dum veniat placido mollior aura deo; indeclinatae munus amicitiae. sic tua processus habeat fortuna perennes, sic ope non egeas ipse iuvesque tuos, sic aequet tua nupta virum bonitate perenni, incidat et vestro nulla querella toro; diligat et semper socius de sanguinis illo, quo pius affectu Castora frater amat; sic iuvenis similisque tibi sit natus, et illum moribus agnoscat quilibet esse tuum; sic faciat socerum taeda te nata iugali,
Abbreviated transcription (Latin):
Eractus furiis uenerat ip̃e suis.
⁊ cores eremplũ ueri phoceꝰ amoris.
Qui duo corporib mentib uriꝰ erant.
Promꝰ euincti tristẽ ducunt᷑ ad arã.
Questabat gemuinas aũ cruenta fores.
Alt ab altius fuñe mestus erat.
⁊ iã ꝯstit̾at stricto inuerone sac̾dos.
Cinrerat ⁊ gias barbara uitta comas.
C̃uice smoniĩ fr̃em cognorit. ⁊ illr.
ꝓ nece ꝯplexus ephigenia dedit.
Leta dec signũ cruaelia sacra ꝑose:
Tͣnstulit ex ilł in meliora locis.
Higit᷑ regio inagni pene ultma põti:
Si mͦ nasonis barbara t̾ra sua ẽ.
Our̃ uenti quib ẽ ab latꝰ horestes.
lacato referãt ⁊ mea uela deo.
m̃i dilectos int̾ pars prima sodales¬
S nica fortunis ara reꝑta meis
Cuiꝰ ab alloqͥis animmia ħ moribũ da reuix̃.
It ingil infusa pallade flamnia soler.
Q ui ueritꝰ ñ es portus aꝑire fideles.
Fulmine ꝑtusse ꝯfugiinq rati.
Cuiꝰ erã cen̾su ñ me sensurꝰ egentẽ.

Expanded text:
exactus Furiis venerat ipse suis, exactus Furiis venerat ipse suis, et comes exemplum veri Phoceus amoris, qui duo corporibus mentibus unus erant, protinus evincti tristem ducuntur ad aram, quae stabat geminas ante cruenta fores. alter ob alterius funera maestus erat. et iam constiterat stricto mucrone sacerdos, cinxerat et Graias barbara vitta comas, cum vice sermonis fratrem cognovit, et illi pro nece complexus Iphigenia dedit, laeta deae signum crudelia sacra perosae transtulit ex illis in meliora locis, haec igitur regio, magni paene ultima mundi, si modo Nasoni barbara terra sua est. o utinam venti, quibus est ablatus Orestes, placato referant et mea vela deo! O mihi dilectos inter pars prima sodales, unica fortunis ara reperta meis cuius ab adloquiis anima haec moribunda revixit, ut vigil infusa Pallade flamma solet; qui veritus non es portus aperire fideles fulmine percussae confugiumque rati; cuius eram censu non me sensurus egentem,
Abbreviated transcription (Latin):
Nec mͥ decractas pofsidet alt opes.
⁊ empore c̃ fuerit lemorira fugã.
N t̃ p̾cor hĩc alio uibeat discedere. si ñ.
Nĩa ueretundo uota pudore carent
Mituis exiliũ yanloq quietius opto.
Einq sit a seng longnis hoste locus.
⁊ antaq ĩ aug̾to ẽ cltm̃tia. siqͥs ab illo:
Hoc peteret ꝓ me forsitan ille d aret.
Frigila me cohibent eurini litora põti.
D ictus ab antiquis arens ille fuit.
Nam neq iactant᷑ mod̾aus eqͦra uentis.
Nec placidos portus hospita nauis ht̃.
Sunt circa gentes q̃ prelã sangͥne quert.
Nec minus infida terra aimetur agna.
Illi quios audis hõmã gaud̾e cruoie:
Pene sub eiusdẽ sugoris are iacent.
Nec ꝓcul a nobrs locus ẽ ubi taurica dira
Cede pharette spargitur ara aee.
ħ prius ut memorãt ñ ĩ uidiosa nefancdi᷑.
Nec cupienda bonis regna toantis etãt.
Hic ꝓ suppõĩta uirgo pelopeia cerua:
Sacra q̃ce coluit qualiacũꝙ sue.
Qͦpostqͣm dubiũ ẽ piꝰ an scelatꝰ horestes:

Expanded text:
. tempore cum fuerit lenior ira, fugam. nunc precor hinc alio iubeat discedere, si non nostra verecundo vota pudore carent, mitius exilium pauloque propinquius opto, quique sit a saevo longius hoste locus; quantaque in Augusto clementia, si quis ab illo hoc peteret pro me, forsitan ille daret. frigida me cohibent Euxini litora Ponti : dictus ab antiquis Axenus ille fuit. nam neque iactantur moderatis aequora ventis, nec placidos portus hospita navis adit. sunt circa gentes, quae praedam sanguine quaerunt; nec minus infida terra timetur aqua. illi, quos audis hominum gaudere cruore, paene sub eiusdem sideris axe iacent, nec procul a nobis locus est, ubi Taurica dira caede pharetratae spargitur ara deae. haec prius, ut memorant, non invidiosa nefandis nec cupienda bonis regna Thoantis erant. hic pro supposita virgo Pelopeïa cerva sacra deae coluit qualiacumque suae. quo postquam, dubium pius an sceleratus, Orestes
Abbreviated transcription (Latin):
Cñ cecidit fato consul ut̃q pari.
Ñ modo fortune mun̾e faccus eques.
Nec stirps pͥma fui. genito sũ fr̃e creatꝰ.
Auitrib añ quater mensib ortus crat.
Iucifer amboꝵ natalib affuit idem.
Una celebrara ẽ ꝑ duo liba dies.
ħ ẽ armigere festis de quinq min̾ue.
Que fieri pugna prima cruenta solet.
ꝓtinꝰ excolumur teneri. curaq parentis:
Imꝰ ad insignes urbis ab arte uros.
Frat ad eloquni uiridi tendebat ab euo.
Fortia uerbosinat᷑ꝰ ad arma fori.
At iñ iam ꝑũo celestia satra placebãt.
Inq suũ funtĩ inusatrahebat opus.
Sepe pr̃ dix. studiũ qͥd inutile temptas.
Meonides nullas ip̃e reliquit opes.
Motꝰ erã dc̃is. totoq elicone relicto:
Scribere tẽptabam ũba soluta moctis.
Sponte sua carm̃ num̃os ueniebat ad aptoᷤᷤ
I quod temptabã dr̃e: uersus erat.
nt̾ea tacito passu labentib armis:
ib̾ror fr̃i sumpta m̃q toga ẽ.

Expanded text:
cum cecidit fato consul uterque paricum cecidit fato consul uterque paris heres non modo fortunae munere factus eques, nec stirps prima fui; genito sum fratre creatus, qui tribus ante quater mensibus ortus erat. Lucifer amborum natalibus affuit idem: una celebrata est per duo liba dies; haec est armiferae festis de quinque Minervae, quae fieri pugna prima cruenta solet. protinus excolimur teneri curaque parentis imus ad insignes urbis ab arte viros. frater ad eloquium viridi tendebat ab aevo, fortia verbosi natus ad arma fori, at mihi iam puero caelestia sacra placebant, inque suum furtim Musa trahebat opus. saepe pater dixit ‘studium quid inutile temptas : Maeonides nullas ipse reliquit opes.’ motus eram dictis, totoque Helicone relicto scribere temptabam verba soluta modis. sponte sua carmen numeros veniebat ad aptos, et quod temptabam scribere versus erat. interea tacito passu labentibus annis liberior fratri sumpta mihique toga est,
Abbreviated transcription (Latin):
Sepe iouis telo quercꝰ adusta uiret.
Deniq uindicte si sid mͥ nulla facultas:
Pyendes uires ⁊ sua tela ciabunt.
Ꝙsciticis habitẽ longe sũmotus in horis.
Sicraq s̃ ocuł prorima signa meis.
Nr̃a ꝑinmensas ibunt p̾comia gentes.
Auodq querar notũ qͣ patet orb̾ erit.
I b̾it ad occasũ quicqͥd dicemꝰ ab ortu.
⁊estis ⁊ hesperic uocis eous erit.
Trans ego tellurẽ. tͣns altas aridiar alpes.
⁊ gemitus uox ẽ magna futura mei.
Nec cua ce sontẽ tm̃modo secula noruit:
Perpetue crimen posteritatis eris¬
z ã feror ĩ pugnas. si ndũ cornua sũ psi.
Nec mͥ sumendi cã sit ulla uelim.
Circus adhuc cessat. sperat tñ acer harenã:
Targus. ⁊ infesto iã pede pulsat huiũ.
Dũ kieet huie nomen dissimulare suum.
lle ego qui fuerã teueroꝵ lusor amoꝵ.
Quẽ legis ut noscas accipe posteritas.
Sulmo mͥ pr̃ia ẽ. gelidis uberriniꝰ uudis.¬
E ditus hac ego sũ. necñ ut tẽpora noscas:

Expanded text:
saepe Iovis telo quercus adusta viret. saepe Iovis telo quercus adusta viret. denique vindictae si sit mihi nulla facultas, Pierides vires et sua tela dabunt, quod Scythicis habitem longe summotus in oris, siccaque sint oculis proxima signa meis, nostra per inmensas ibunt praeconia gentes, quodque querar notum qua patet orbis erit. ibit ad occasum quicquid dicemus ab ortu, testis et Hesperiae vocis Eous erit. trans ego tellurem, trans altas audiar undas, et gemitus vox est magna futura mei, nec tua te sontem tantummodo saecula norint . perpetuae crimen posteritatis eris. iam feror in pugnas et nondum cornua sumpsi, nec mihi sumendi causa sit ulla velim. Circus adhuc cessat; spargit iam torvus harenam taurus et infesto iam pede pulsat humum. dum licet huic nomen dissimulare suum. Ille ego qui fuerim, tenerorum lusor amorum, quem legis, ut noris, accipe posteritas. Sulmo mihi patria est, gelidis uberrimus undiseditus hic ego sum, nec non, ut tempora noris,
Abbreviated transcription (Latin):
Horm si delphos doqͥonaq dicet ip̃a:
Esse iuderetur uanꝰ ut̾q locus.
R il adeo ualidã ẽ adamas lici alliget illo̾̃:
It maneat rapido firimꝰ igne iouis.
N il ita sublime ẽ supͣq ꝑrcula tendit:
Ñ sit ut unferiꝰ suppõitũq deo.
Nam qͣm qͣm uitio pars ẽ ꝯtracta maloꝵ:
Plus tñ exitii numinis ira dedit.¬
At uos ammõĩtiniis qͦ casib este:
e quanti suꝑos emeruisse uirum
i licet ⁊ pateris nom̃ facuiꝰq tacebo.
⁊ tua letheis acra dabuntur aquis.
Nr̃aq uincetur lacmis clem̃tia seris.
Fac modo te pateat penitusse tui.
F ac mͦ te damynes. cupiasq eradere uitez
T empora si possis thesiphonea tue
Siniinꝰ ⁊ flagͣnt odio tua pectora nr̃o:
I nduet ĩ felix arma coatta dolor.
Simi lic⁊ grtremũ sicut sũ missus ĩ orbẽ.
Nr̃a suas istic porriget ira manus.
Omnia si nescis ces ar mͥ uira reliquit.
⁊ sola ẽ patria pena cartre mea.
⁊ patrianimͦ sit sospes speram ab illo.

Expanded text:
si Delphi Dodonaque diceret ipsa, esse videretur vanus uterque locus. nil adeo validum est, adamas licet alliget illud, ut maneat rapido firmius igne Iovis; nil ita sublime est supraque pericula tendit non sit ut inferius suppositumque deo. nam quamquam vitio pars est contracta malorum, plus tamen exitii numinis ira dedit.at vos admoniti nostris quoque casibus este, aequantem superos emeruisse virum. Si licet et pateris, nomen facinusque tacebo, et tua Lethaeis acta dabuntur aquis, nostraque vincetur lacrimis clementia seris, fac modo te pateat paenituisse tui; fac modo te damnes cupiasque eradere vitae tempora, si possis, Tisiphonea tuae. sin minus, et flagrant odio tua pectora nostro, induet infelix arma coacta dolor, sim licet extremum, sicut sum, missus in orbem, nostra suas istinc porriget ira manus, omnia, si nescis, Caesar mihi iura reliquit, et sola est patria poena carere mea. et patriam, modo sit sospes, speramus ab illo:
Abbreviated transcription (Latin):
Eriaꝑas moꝵ nobilitate genus:
Cuiꝰ mẽ animo ꝑatrii candoris imago.
ñ careat mus candor ut iste sus.
C uiꝰ mingeno ẽ prĩe fac̃dia lragne.
N il ego peccam. tua te bona cognita ꝓdt̃.
S i ꝙ es appares: culpa soluta mea est.
N ec tñ officiũ nt̃o tͥ carmine fr̃m:
Principe tã iusto posie nocere puto.

Expanded text:
eras morum nobilitate genus, cuius inest animo patrii candoris imago, non careat nervis candor ut iste suis, cuius in ingenio est patriae facundia linguae, nil ego peccavi; tua te bona cognita produnt si, quod es, appares, culpa soluta mea est. nec tamen officium nostro tibi carmine factum principe tam iusto posse nocere puto.
Abbreviated transcription (Latin):
Suereare minꝰ ne sim tͥ crim̃ amicꝰ.
Nam tuus ẽ primnis cultꝰ mͥ semꝑ ab anio:
Hoc certe nolit dissimulare pt̾
Igeniũq meũ pot̾as memmisse ꝓbabat
Plus ⁊ qmͣ me iudice dignus etam
Deq meis illo referebat uersib ore:
S⁊ prius auctori s̃ data uerba tuo.
Eluma si demas uira tuenda mea ẽ.
Aut sine me fati ñ meminisse mei.
Neue retͣccando sidũ cocintia rumpe:
Uulnera. uix ilł ꝓdent ip̃a quies.
Cͦ ut iuire damꝰ penas. sic ab fuit om̃e:

Expanded text:
ne sim tibi crimen amicus, nam tuus est primis cultus mihi semper ab annis— hoc certe noli dissimulare—pater, ingeniumque meum potes hoc meminisse probabat plus etiam quam me iudice dignus eram; deque meis illo referebat versibus ore, sed prius auctori sunt data verba tuo. ultima si demas, vita tuenda mea est.a! sine me fati non meminisse mei; neve retractando nondum coeuntia rumpam vulnera: vix illis proderit ipsa quies, ergo ut iure damus poenas, si