comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tẽcio ẽ bñficiis bñficia uĩcẽdi. Sit nos
ad ortat᷑ crisippꝰ ut dicat uerẽdũ ẽẽ ne qr
charites ioius filie sũt patͬ sacͣta ge¬
rẽ sacͥlegiũ sitã bellis puellis fiat ĩuria
Tu me aͥd eorũ doce ꝑ quẽ bñficiorũ gͣtior¬
qz adu̾sus bñ merẽtes fia ꝑq obligãtiũ
obligatorũq aĩ certẽt ut qͥ p̾stiterũt o¬
bliuscãt᷑ ꝑtinaxqz sit meõria debẽciũ.
Iste uõ ĩeptie poetis relĩquãt᷑ qͥb aures
oblectare ꝓpoĩtũ ẽ et dulcẽ fabulã necte.
At ꝯͥ ĩgema sanare et fidẽ ĩ reb hũaĩs
retineͣ mẽoriã officiorũ ĩgerẽ aĩs uolũt
serio loquãt᷑ et magͥs uicibz a gãt nͥ sor¬
te existĩas leui ac fabuloso ẜmõe et a¬
uilib argumẽtis ꝓhiberi posse rẽ pui¬
ciofissimã hñficiorũ nouas tabulas.

Expanded text:
tentionem beneficiis beneficia vincendi sic nos adhortatur Chrysippus, ut dicat verendum esse, ne, quia Charites Iovis filiae sunt, parum se grate gerere sacrilegium sit et tam bellis puellis fiat iniuria ! Tu me aliquid eorum doce, per quae beneficentior gratiorque adversus bene merentes fiam, per quae obligantium obligatorumque animi certent, ut, qui praestiterunt, obliviscantur, pertinax sit memoria debentium. Istae vero ineptiae poetis relinquantur, quibus aures oblectare propositum est et dulcem fabulam nectere. At qui ingenia sanare et fidem in rebus humanis retinere, memoriam officiorum ingerere animis volunt, serio loquantur et magnis viribus agant ; nisi forte existimas levi ac fabuloso sermone et anilibus argumentis prohiberi posse rem perniciosissimam, beneficiorum novas tabulas.
Abbreviated transcription (Latin):
ffasq om̃e ruptũ questib uanis agis
Iras. at argos fremere iam totũ tuis
Debebat armis. om̃s et genimũ mare
Lucere et urbes decuit. ac strictũ undiq
Micare ferrũ. tota sub nostro sonet.
A rgolica tellus equite, non silue tegant
lostem. nec altis montiũ struete iugis
A rces. relitis bellicũ totus canat
Populus micenis. ꝯͥsquis ĩuisũ caput
Tegit cic tuetur clade funestri occidat.
Hec ip̃a polẽs incliti pelopis donius
Rucit uel in me dũ mõ infratrem ruct.
A ge cige fac ꝙ nulla prostertus prohet.
Sed nulla tuceat aliqd̃ est audẽdũ nefis
A trox cruentũ tale ql frater meus
Suũ esse malit. scelera non ulcisceris.
Nisi uics. et quod esse tam senũ potest.¬

Expanded text:
fasque omne raptum questibus vanis agis fasque omne raptum questibus vanis agis iratus Atreus? fremere iam totus tuis debebat armis orbis et geminum mare lucere et urbes decuit ac strictum undique micare ferrum, tota sub nostro sonet Argolica tellus equite; non silvae tegant hostem nec altis montium structae iugis arces; relictis bellicum totus canat populus My cenis, quisquis invisum caput tegit ac tuetur, clade funesta occidat, haec ipsa pollens incliti Pelopis domus ruat vel in me, dummodo in fratrem ruat. age, anime, fac quod nulla posteritas probet, sed nulla taceat, aliquod audendum est nefas atrox, cruentum, tale quod frater meus suum esse mallet— scelera non ulciscens, nisi vineis, et quid esse tam saevum potest
Abbreviated transcription (Latin):
Impendet capiti plurima noxio
P hineis cuub preda fugacior.
Hinc illinc grauidus frondib ĩcubat
Et curuata suis fetibz ac tremẽs
Alludit patulis arbor hyatibz.
Kec ꝙͣuis auidus nec paciẽs more
Deceptus tociens tangere negligit.¬
Obli quatq oculos ora comprnnit.
Inclusisqz famẽ dentibus alligat.
Sed tũc suutias om̃e memus suas
demittit pro prius. pouiaqz de super
Insultant folus micia languidis.
A ccendũtqz famem que iubet irritas
Euert̾e manus. has ubi protulit.
Et falli libuit totus in arduum
Auptũnus rapitur. siluaq mobilis.
Iustat denĩ sitis non leuior faine.
Quã cum ꝑcaluit sanguis, et igneis
Erarsit faucibz stat miser obuios
Fluctus ore uocans quis profugus later
A uertit sterili deficiens uado.
Conãtemqz sequi deserit. hic bibit
Altum de rapido puluerẽ gurgite.
Tuaue  mers enerius et qdmaximũ
Probrũ tyrãno reb iusũmis Reor
inulte post tot scelera post fratris dolos

Expanded text:
impendet capiti plurima noxio impendet capiti plurima noxio Phineis avibus praeda fugacior; hinc illinc gravidis frondibus incubat et curvata suis fetibus ac tremens alludit patulis arbor hiatibus. haec, quamvis avidus nec patiens morae, deceptus totiens tangere neglegobliquatque oculos oraque comprimit inclusisque famem dentibus alligat sed tunc divitias omne nemus suas demittit propius pomaque desuper insultant foliis mitia languidis accenduntque famem, quae iubet irritas exercere manus— has ubi protulit et falli libuit, totus in arduum autumnus rapitur silvaque mobilis, instat deinde sitis non levior fame; qua cum percaluit sanguis et igneis exarsit facibus, stat miser obvios fluctus ore petens, quos profugus latex avertit sterili deficiens vado conantem que sequi deserit; hic bibit altum de rapido gurgite  iners, enervis et quod maximum probrum tyranno rebus in summis reor inulte, post tot scelera, post fratris dolos
Abbreviated transcription (Latin):
Rogos de superis si quis achartũ.¬
Piseisq domos turrib inclitas.
Mistmi si quis amat regna corĩthii
Et portus geminos et mare disidens.
Si quis taigeti cõspicuas mues.
Quas cũ sarmaticus tpr̃ frigido
In sũmis horeas composuit uigis
Estas ueliferis soluit ethesus.
Quem tãgit gelido flumine lucidus
Ãlpheus stadio notus olimpico.
A uertat placidũ nuunẽ et arcecit.
Alterne seculo ne reddeant uices.
Nec succedat auo deteriõ nepos.
Et maior placeat culpa inmoribz.
Tandem lassa feros exuat impetus
Sicci progemes impia tantali.
Peccatum satis est. fas ualait ml.
A ut cõe ne fas. proditus occidit
Deceptor dñe mirtilus et fide
Uectus quẽ tulerat nobile reddidit.
Mutcito pelagus nomme. nocior
Nulla est ionus fabula manibz.
Exceptus gladio ꝑuulus impio
Sũ currit patriũ natus ad osculũ.
Im matura focis uictima cõcidit.
Diuisusqz est tua tantale dextra.
Mensas ut scaieres hospitibz deis.
Secerni potuit pena decentior.
Stat lusus uarcuo guture tautalus.

Expanded text:
rgos de superis si quis AchaicuPisaeasque domos curribus inclitas, Isthmi si quis amat regna Corinthii et portus geminos et mare dissidens, si quis Taygeti conspicuas nives, quas cum Sarmaticus tempore frigido in summis Boreas composuit iugis, aestas veliferis solvit Etesiis, quem tangit gelido flumine lucidus Alpheos, stadio notus Olympico, advertat placidum numen et arceat, alternae scelerum no redeant vices nec succedat avo deterior nepos et maior placeat culpa minoribus. tandem lassa feros exuat impetus eieci progenies impia Tantali. Peccatum satis est; fas valuit nihil aut commune nefas, proditus occidit deceptor domini Myrtilus, et fide vectus qua fuerat nobile reddidit mutato pelagus nomine: notior nulla est Ioniis fabula navibus. exceptus gladio parvulus impio dum currit patrium natus ad osculum, immatura focis victima concidit divisusque tua est, Tantale, dextera, mensas ut strueres hospitibus deis.decerni potuit poena decentior. Stat lassus vacuo gutture Tantalus:
Abbreviated transcription (Latin):
nauibz et iuiribz ĩꝑia lũdit. Aderat
ultimũ malorũ obsessis qͦ alimẽtorũ
egestas exituũ pene ac same cõsti¬
tit et q̃ famẽ sequit᷑ rerũ oĩuz ruia
furiosi et exti et ĩfeliat suꝑbi regis
ĩmictacõ quẽ tũt aĩi hũerũt illi qͥb
erat mãdata furmẽti puͣ cura sara
ferrũ ignes glãdiũ excepturi sũma
gebãt cũ rõne sola. ¶ Quedã eñ igno¬
rãtibz egris curãda sũt. Causa multis
moriẽdi fuit morbũ suũ nosce. Recipe
te adhec trãquiliora tutiora maiora.
Silẽ tu putas ẽẽ utrũ cures ut ĩcorm¬
ptũ et a fraude aduehẽtiũ et a negli¬
gẽcia furmẽtũ trãffũdat᷑ ĩ horrea ne
cõcepto hũore uitiet᷑ et cõcalescat ut
ad mẽsurã põdusq respõdeat. an adhͨ.
sacra et sublimia accedas sciturꝰ q̃ maͣ
sit dei q̃ uolũtas q̃ cõdicio q̃ forͣ qͥs aĩnz
tuũ caũs expectet uͥ nos acõrb dinis¬

Expanded text:
iungit et viribus imperi ludit, aderat ultimum malorum obsessis quoque, alimentorum egestas ; exitio paene ac fame constitit et, quae famem sequitur, rerum omnium ruina furiosi et externi et infeliciter superbi regis imitatio. Quem tunc animum habuerunt illi, quibus erat mandata frumenti publici cura, saxa, ferrum, ignes. Gaium excepturi ? Summa gebant, cum ratione scilicet. Quaedam enim ignorantibus aegris curanda sunt; causa multis moriendi fuit morbum suum nosse. Recipe te ad haec tranquilliora, tutiora, maiora! Simile tu putas esse, utrum cures, ut incorruptum et a fraude advehentium et a neglegentia frumentum transfundatur in horrea, ne concepto umore vitietur et concalescat, ut ad mensuram pondusque respondeat, an ad haec sacra et sublimia accedas sciturus, quae materia sit dei, quae voluptas, quae condicio, quae forma; quis animum tuum casus expectet ; ubi nos a corpori
Abbreviated transcription (Latin):
locũ ex quo nẽo deicit᷑ sublenabũt.
hec una rõ ẽ extẽdẽde mortalitatis
ymo ĩmortalitatẽ utẽdi honores mo¬
minẽta ꝯͥcqͥd aut decretis ãbicio us¬
sit aut opib extrasit cito subruit᷑
nich̃ nõ lõga demolit uetustas et mo-¬

Expanded text:
blevabunt. Haec una ratio est extendendae mortalitatis, immo in immortalitatem vertendae. Honores, monimenta, quidquid aut decretis ambitio iussit aut operibus extruxit, cito subruitur; nihil non longa demolitur vetustas et mo
Abbreviated transcription (Latin):
suspẽdat ĩ sũmũ ignẽ ferat sydera sui
motib ercitet cet̾a deĩceps ĩgẽtib ple¬
na miraculis. Uis tu relicto solo mẽte
ad iͣ respice̾. Nũc dũ calet sãgius ĩgẽti¬
atq moriẽdi scĩa et aliarũ rerũ quies.
¶ Oĩiz quidẽ occupatorũ cõdicio mi

Expanded text:
spendat, in summum ignem ferat, sidera vicibus suis excitet ; cetera deinceps in- gentibus plena miraculis ? Vis tu relicto solo mente ad ista respicere ! Nunc, dum calet sanguis, agentiac moriendi scientia, alta rerum quies. Omnium quidem occupatorum condici
Abbreviated transcription (Latin):
disse res oũiz libnias iubent᷑ ¶hni si
ueluit scire ꝙͣ br̃ĩs ip̃orũ uta sit cogi¬
tẽt ex quota ꝑte ip̃a fit. Cũ uideris
itaq p̾textã sepe iã sũptã cũ celebre
dãpno parãt᷑ ut unꝰ ab illis nũet᷑ amiꝰ.¬

Expanded text:
disse, res omnium liberrimas, iubentur. Hi si volent scire quam brevis ipsorum vita sit, cogitent ex quota parte sua sit. Cum videris itaque praetextam saepe iam sumptam, cum celebre damno parantur. Ut unus ab illis num
Abbreviated transcription (Latin):
tes etas reliqͥt quofdã cũ ĩcõsumacõez
digͥtritis ꝑmile ĩsigͥtates erupissent
imẜa subit cogitacõ ipõs laborasse ĩ ti
tulũ sepulcri quorũdã ultĩa senectus
dũ ĩ nouas spẽs ut iuẽta disponit ĩt̾
conatus magnos, et ĩprobos ĩualida
defecit fedus ille ꝙ̃ ĩ uidicõ ꝓ ignora¬
tissĩs lictigatorib grãde noctu et ĩꝑi¬
te corone assentadẽe captãtẽ sp̃s liqͥt¬

Expanded text:
tis aetas reliquit ; quosdam cum in consummationem dignitatis per mille indignitates erepsissent, misera subit cogitatio laborasse ipsos in titulum sepulcri; quorundam ultima senectus, dum in novas spes ut iuventa disponitur, inter conatus magnos et improbos invalida defecit. Foedus ille, quem in iudicio pro ignotissimis litigatoribus grandem natu et imperitae coronae assensione
Abbreviated transcription (Latin):
rẽ cõsequeris ĩ quo odiũ iutare diffitile
ꝙͣ frumẽti publici nosce. Istũ aĩ iugo¬
rẽ rerũ maxĩarũ capacissimũ a m̃ste¬
rio honorifico qͣdẽ s parũ ad bt̃am uitã
apto reuoca et cogita nõ id egisse te ab
etate pͥma oĩ cultu studiorũ lib̾aliũ
ut tͥ multa milia frumẽti bñ cõmicte¬
rẽt᷑. Maiꝰ quidẽ et altiꝰ de te ꝓmmiẜas. nõ
deerũt et frugalitatis eracte hoĩes et
laboriose oꝑe tãto aptiora sũt expor¬
tãdis om̃b tarda iumẽta ꝙͣ nobiles
equi quorũ gn̾osã ꝑncitatẽ qͥs ũꝙͣ gͣ¬
ui sarcina p̾ssit. ¶ Cogita p̾t̾ea ꝙͣ¬
cũ sollicitudĩs sit ad tãtã te mollem
obicẽ cũ uẽtre hũano tͥ negotiũ ẽ nͨ rõez¬

Expanded text:
consequeris, in quo odium vitare difficile quam frumenti publici nosse. Istum animi vigorem rerum maximarum capacissimum a ministerio honorifico quidem sed parum ad beatam vitam apto revoca et cogita non id egisse te ab aetate prima omni cultu studiorum liberalium, ut tibi multa milia frumenti bene committerentur ; maius quiddam et altius de te promiseras. Non derunt et frugalitatis exactae homines et laboriosae operae ; tanto aptiora portandis oneribus tarda iumenta sunt quam nobiles equi, quorum generosam pernicitatem quis umquam gravi sarcina pressit ? Cogita praeterea, quantum sollicitudinis sit ad tantam te molem obicere; cum ventre tibi humano negotium est.
Abbreviated transcription (Latin):
etatis spacõ iactatꝰ tãdẽ recede. ¶ Co¬
gita qͦt fluitꝰ subieris qͦt tẽpestates
ꝑtĩ pͥuatas sustuueris ꝑtĩ publi¬
cas ite cõu̾teris. Satis iã ꝑ labori¬
osa et ĩ quieta documẽta exhibita¬
uͥtus ẽ. Eoꝑire qͥd ĩ otio faciat ma¬
ior pars etatis c̾te et melior rei pu

Expanded text:
etatis spacio iactatus, tandem recede. Coetatis spacio iactatus, tandem recede. Cogita quot fluctus subieris, quot tempestates partim privatas sustinueris, partim publicas in te converteris. Satis iam per laboriosa et ivirtus est : experire, quid in otio faciat. Maior pars aetatis, certe melior rei pu
Abbreviated transcription (Latin):
tat᷑. Nri nos honores torserũt plus tẽ¬
poris aliem afferũt. Cãdidati labo¬
rare desinimꝰ suffragatores ẽẽ ĩcepi¬
mꝰ. Accusandi deposiumꝰ molestiã. Iu¬
dicãdi nacissinuuir. Iuder desnt ẽẽ q̃¬
sitor ẽ alienorũ bonorũ. Mercenaria
ꝓcuraciõe cõsenuit suis oꝑib desti¬
net᷑. ¶ Mariũ caligo dimisit cõsula¬
tũ excet. ¶ Quĩtiꝰ dictaturã ꝓperat p̾¬
uadeͣ abaratro reuocabit̃. Ibit ĩ penoᷤᷤ
nõdũ tãte maturꝰ rei scipio uictor a¬
nbalis uittor ãthiochi sui cõsulatꝰ
decus frat̾m spõsor inꝑ ip̃m mora sit
cũ ioue reponet᷑ ciuiles ẜuatorẽ agit¬
tabũt sedictioẽs et post fastidicos a
iuuene dus equos honores iã senẽ cõ¬
tumacis exiln delectabit ãbicio. ¶Nũ
ꝙͣ deerũt uel fellices uel miẜe sollicitu¬
dĩs caẽ. Per occupatiões iuite ĩt̾cidet᷑
otiũ nũꝙͣ aget᷑ semꝑ optabit᷑. ¶ Ca¬
trã quiliorẽ portũ nõ pro

Expanded text:
tatur. Nostri nos honores torserunt ? Plus temporis alieni auferunt. Candidati laborare desimus ? Suffragatores incipimus. Accusandi deposimus molestiam ? Iudicandi nanciscimur. Iudex desit esse ? Quaesitor est. Alienorum bonorum mercennaria Suis opibus distinetur. Marium caliga dimisit ? Consulatus exercet. Quintius dictaturam properat pervadere ? Ab aratro revocabitur. Ibit in Poenos nondum tantae maturus rei Scipio ; victor Hannibalis, victor Antiochi, sui consulatus decus, fraterni sponsor, ni per ipsum mora esset, cum Iove reponeretur ; civiles servatorem agitabunt seditiones et post fastiditos a iuvene diis aequos honores iam senem contumacis exili delectabit ambitio. Num- quam derunt vel felices vel miserae sollicitudinis causae; per occupationes vita trudetur. Otium numquam agetur, semper optabitur. Etransquilliorem portum nunc, pro
Abbreviated transcription (Latin):
negligũt de futõ timẽt cũ ad extre¬
nia uenerĩt sero ĩtelligũt miẜi tam
dui se dũ nich̾ agũt occupatos fuisse.
Nec ẽ ꝙ hoc argumẽto ꝓbari putes
lõgã illos agẽ uitã qr ĩterdũ morte
ĩuocãt. ¶ Uerat issos ĩ prudẽcia ĩc̾tiꝰ
affectib et ĩcurrẽtib ĩ ipã q̃ metuũt
Mortẽ sepe ĩõ optãt qr timẽt. Illud qͦ
argumẽtũ nõ ẽ ꝙ putas diuuiuẽtiũ
ꝙ sepe illis lõgus uidet᷑ dies ꝙ dum
ueniãt ad cõditũ cp̃s cene tarde ire ho¬
ras qͥrũt᷑. Nãsi qñ illos deẜuerũt oc¬
cupacioẽs ĩ otio relicti estuãt nec quõ
id disponãt ut ertrahãt sciũt. ¶ Ita¬
q ad occupatioẽ aliquã tendũt et ꝙ
ĩt̾iacet õe rp̃s graue ẽ tã mehcules¬

Expanded text:
eclegunt, de futuro timent ; cum ad extrema venerunt, sero intellegunt miseri, tam diu se, dum nihil agunt, occupatos fuisse. Nec est, quod hoc argumento probari putes longam illos agere vitam, quia interdum mortem invocant. Vexat illos imprudentia incertis adfectibus et; mortem saepe ideo optant, quia timent. Illud quoque argumentum non est quod putes diu viventium, quod saepe illis longus videtur dies, quod, dum veniat con- dictum tempus cenae, tarde ire horas queruntur; nam si quando illos deseruerunt occupationes, in otio relicti aestuant, nec quomodo id disponant aut extrahant sciunt. Itaque ad occupationem aliquam tendunt et quod interiacet omne tempus grave e
Abbreviated transcription (Latin):
lũ fellicitas ꝙͣ pulcra senectꝰmanet.
qͥ se ĩ horũ clientelã cõtulit hẽbit cũ
quibz de mĩmis marĩsqz reb delibe̾t
quos de se cotidie cõsulat a qͥbz audi¬
at uerũ sine cõtumelia laudet᷑ sine
adulaciõe ad quorũ filitudie se effin¬
gat. Solemꝰ dice̾ nõ fuisse ĩ nr̃a ptã¬
ce quosz sortirem pẽtes sorte nobis da¬
tos. nobis nõ ad nr̃m arbitriũ nasci

Expanded text:
lchra senectus manet, qui se in horum clientelam contulit! Habebit, cum quibus de minimis maximisque rebus deliberet, quos de se cotidie consulat, a quibus audiat verum sine contumelia, laudetur sine adulatione, ad quorum se similitudinem effingat. Solemus dicere non fuisse in nostra potestate, quos sortiremur parentes, forte hominibus datos ; nobis vero ad nostrum ar
Abbreviated transcription (Latin):
et suꝑ hoĩem efferũt parũ sinc̾a sũt.
Marĩa qͦ bona sollicita sũt nec ulli
fortune niꝰ bũ ꝙͣ optĩe credit᷑. alia
felicitate ad tuẽsã felicitatẽ opusẽ
et ꝓ ipĩs q̃ fuccessere uotis uota fa¬
cienda sũt. De em̃ ꝙ fortuito eueĩt¬
ĩstabile ẽ. Quo altius surrererit opor.¬
tumꝰ ẽ ĩ occasũ. Neminẽ porro cassu¬
breuissimã uitã eorũ ẽẽ qͥ magno pãt
labore ꝙ maiore possideãt oꝑose as

Expanded text:
et super hominem efferunt, parum sincera sint ? Maxima quaeque bona sollicita sunt nec ulli fortunae minus bene quam optimae creditur ; alia felicitate ad tuendam felicitatem opus est et pro ipsis quae successere votis vota facienda sunt. Omne enim quod fortuito obvetabile est, quoque altius surrexerit, opportunius est in occasum. Neminem porro casubrevissimam, vitam esse eorum, qui magno parant labore, quod maiore poss
Abbreviated transcription (Latin):
ĩuisi. At cõtra ꝙͣ exigue noctes uidẽt᷑
quas ĩcõplerii scortorũ aut uino exi¬
gũt. Inde ⁊̃ poetarũ furor fabulis hu¬
manos errores alẽtiũ qͥbz uisus ẽ iup¬
pit̾ uoluptate cõcubitus delinitus du¬
plicasse noctẽ qd aͥd ẽ uicia nr̃a ĩtendẽ
ꝙͣ auctores uel ĩscrihẽ deos et dare mor¬
bo ex digͥtatis excusatã licẽtiã. possũt
istis nõ breuissĩe uideri noctes quas
tã care m̾cãtur. diẽ noctis expectatiõe
ꝑdũt. noctẽ lucis metu. Ip̃e uolupta¬
ces eorũ trepide et uarus t̾rorib ĩ qͥete
sũt subitqz cũ maxiẽ exultãt sollici

Expanded text:
 at contra quam exiguae noctes videntur, quas in complexu scortorum aut vino exigunt ! Inde etiam poetarum furor fabulis humanos errores alentium, quibus visus est Iuppiter voluptate concubitus delenitus duplicasse noctem. Quid aliud est vitia nostra incendere quam auctores illis inscribere deos et dare morbo exemplo divinitatis excusatam licentiam ? Possunt istis non brevissimae videri noctes, quas tam care mereantur ? Diem noctis expectatione perdunt, noctem lucis metu. Ipsae voluptates eorum trepidae et variis ter- roribus inquietae sunt subitque cum maxime exsultantis sollici
Abbreviated transcription (Latin):
aũt si se exͣ modũ suũ ex¬
tollat faciet uirũ minace
iflatũ turbidũ ĩquietũ. et ĩ qua scũq
excessẽtias dictorũ auttorũqz negleti
hoẽstate festinũ. Qui momẽtis oĩb
suꝑcilus subrigẽs̃ ut bestia. Nã qͥetar
excitat. aliũ ferit aliũ fugat. S ꝙͣi¬
ius audax sit ĩpugnator tñ multa e¬
tra se ualẽtia ferre nõ poterit a inẜir
appetit finẽ aut erũpnosã sui mẽoru
derelĩqt. Mẽsura ergo magͣminitas
ẽ. nec timẽdũ ẽẽ hoĩe nec audatem.

Expanded text:
autem si se extra modum suum extollat, faciet virum minacem, inflatum, turbidum, inquietum: et in quascunque extollentias dictorum actorumque, neglecta honestate, festinum; qui momentis omnibus supercilia subrigens, et bestiarius etiam quieta excitat, alium ferit, alium fugat. Sed quamvis audax sit impugnator, tamen multa extra se valentia ferre non poterit. Sed aut miserum appetit finem, aut aerumnosam sui memoriam derelinquit. Mensura ergo magnanimitatis est, nec timidum esse hominem, nec au
Abbreviated transcription (Latin):
seũt. ¶ Pessinũ geu̾ horũ hou ui
debatur qͥ uerba gestarẽt. Sũt quidã
qui uicia gestant. horũ ẜmo multũ
nocet. Nã et si statĩ nõ proficit semĩa
ĩ c̃o relĩquit. Sequit᷑ nos ⁊̃ cũ cib̾ ił¬

Expanded text:
serunt. Pessimum genus horum hominum serunt. Pessimum genus horum hominum videbatur, qui verba gestarent; sunt quidam, qui vitia gestant. Horum sermo multum nocet; nam etiam si non statim profecit, semina in animo relinquit sequiturque nos etiam c
Abbreviated transcription (Latin):
qr alii paraibãt q̃ apd plerosqz sunt.
¶ Int̾ cãs malorũ nostrorũ ẽ qd̾ ui¬
iuuiꝰ ad exẽpla. nec rõne cõpominur
s cõsuetũdĩe abducimur. Qd̃ si pau¬
ci fricerẽt nolemꝰ ĩmitari. Cũ plures
facẽ cepũt qͣi hõẽstius sit. qr freꝙ̃tiꝰ
seqͥmur et recti apd̾ nos locũ tenet er¬
ror uͥ publicus factus ẽ. Om̃s iã sie
ꝑeg̾nanur ut illos numidarũ p̾cur¬
rat eqͥtatus. ut agm̃i cursorũ añcedat
Turpe ẽ nullos eẽ q octurrẽtes eis ui¬
a deiciãt. aut qͥ houestũ hoĩem uene
magno pulue̾ oñdãt. õs iã multos
hũt qͥ cristalma et murtina et cela¬
ta magnorũ artificũ manũ portẽt
Turpe ẽ uideri eas te hr̃e sartinas
tutas q̃ cito cõcuti possũt. Om̃iz peda¬
gogia obsita facie ueheũt᷑ ne sol uel
frigus tenerã cutẽ ledat. Turpe est
ueminẽ ẽẽ ĩcomitatu puerorũ cuiꝰ
sana facies medicamẽtũ desideret.
qui uicia traidũt. et alio aliũde trã¬

Expanded text:
sunt ! Inter causas malorum nostrorum est, quod vivimus ad exempla, nec ratione conponimur sed consuetudine abducimur. Quod, si pauci facerent, nollemus imitari, cum plures facere coeperunt, quasi honestius sit, quia frequentius, sequimur. Et recti apud nos locum tenet error, ubi publicus factus est. Omnes iam sic peregrinantur, ut illos Numidarum praecurrat equitatus, ut agmen cursorum anteccdatantecedat; turpe est nullos esse, qui occurrentis via deiciant, aut qui honestum hominem venire magno pulvere ostendant. Omnes iam mulos habent, qui crustallina et murrina et caelata magnorum artificum manu portent; turpe est videri eas te habere sarcinas totas, quae e tuto concuti possint. Omnium paedagogia oblita facie vehuntur, ne sol, ne frigus teneram cutem laedat; turpe est neminem esse in comitatu tuo puerorum, cuius sana facies medicamentum desideret. qui vitia tradunt et alio aliunde tran
Abbreviated transcription (Latin):
grece cõsuctudin data sũt. ¶ Nlos
adila potiꝰ aures dirigami. Neõ
ẽ caũ bonus. Siscenda uͥtus ẽ. uolup¬
tas huĩlis res et pusilla ẽ et ĩ nullo
ad quã minima et cõtẽptissĩa aduo¬
lant. Gliã uanũ et uolubile quidã
ẽ aurtiq mobiliꝰ. Pauꝑtas nuilli ma¬
lũ ẽ nͥ repugnãti. Mors malũ nõ est.
n̾is ẽ. Supsticio error ĩsanus ẽ. Amã¬
dos timet quos colit muolat. Qͥd eñi
ĩt̾est utrũ deos neges an ĩ fames. hec
discenda ymo ediscenda sũt/. Nõ debes
excusacioẽs uicio phĩe suggerẽ. Nullã
ht̃ spẽm salutis eger quẽ ad ĩtẽpãciã¬

Expanded text:
i data sint, nos ad illa potius aures derigamus: " Nemo est casu bonus. Discenda virtus est. voluptas humilis res et pusilla est et in nullo ad quam minima et contemptissima advolant. Gloria vanum et volucre quiddam est auraque mobilius. Paupertas nulli malum est nisi repugnanti. Mors malum non est; neris humani. Superstitio error insanientis est; amandos timet; quos colit, violat. Quid enim interest, utrum deos neges an infames ? " Haec discenda, immo ediscenda sunt; non debet excusationes vitio philosophia suggerere. Nullam habet spem salutis aeger, quem ad intemp
Abbreviated transcription (Latin):
da q̃ houesta. ¶ Quid̃ assequi pot̾i¬
ĩuitẽt aut fugẽt. Inuitãt ut diuicie
uoluptates forma ãbicio cet̾aq blã¬
da et arridẽcia. fugãt labor mors do¬
lor, ignomina uictus astrictior. Se¬
bemꝰ itaqz ex̾ceri ne hec timeamꝰ ne il¬
la capiamꝰ. In cõtrariũ pugnemꝰ. et
ab ĩuitãtib recedamꝰ. adu̾sus petẽci¬
a cõcitemꝰ. ¶ Nõ uides ꝙͣ du̾sus sit
descendẽtiũ hĩtus et ascendẽtiũ. Qui
ꝑ pronũ eũt resupmãt cor. ꝯͥ ĩ ardu¬
ũ ĩcõbũt. Nã si descendas põdus tuũ
cio lualli cõsentire ẽ. In noluptates
et dura subeñdũ est. hic ĩpellamus
corpa. Illic refrenemꝰ. ¶ Hoc nc existi¬
mas me diceͣ eos tñi ꝑuiciosos ẽẽ au¬
rib nr̃is qͥ uoluptatẽ laudãt qͥ do¬
lores metus ꝑ se formidabiles res in¬
cutũt. Illos quoq nctͣie nobis existi¬
mo qͥ nos subspẽ stoyce secte ortant᷑
ad uicia. hoc enĩ iactãt solũ sapiẽtẽ

Expanded text:
sequi poteriinvitent aut fugent. Invitant ut divitiae, voluptates, forma, ambitio, cetera blanda et adridentia; fugat labor, mors, dolor, ignominia, victus adstrictior. Debemus itaque exerceri, ne haec timeamus, ne illa cupiamus. In contrarium pugnemus et ab invitantibus recedamus, adversus petentia concitemur. Non vides, quam diversus sit descendentium habitus et ascendentium ? Qui per pronum eunt, resupinant corpora, qui in arduum, incumbunt. Nam si descendas, pondus suum tio, Lucili, consentire est. In voluptates et dura subeundum est; hic inpellamus corpora, illic refrenemus. Hoc nunc me existimas dicere, eos tantum perniciosos esse auribus nostris, qui voluptatem laudant, qui doloris metus, per se formidabiles res, incutiunt ? Illos quoque nocere nobis existimo, qui nos sub specie Stoicae sectae hortantur ad vitia. Hoc enim iactant: solum sapientem
Abbreviated transcription (Latin):
et phĩa. et iusticia u̾borũ ĩ amũ cre¬
pitus ẽ. una felicitas ẽ bone uite fa¬
cere oĩa libere frui patͥmoĩo. hoc est
uiuẽ. hoc ẽ se mortalẽ memĩsse. flu¬
ũt dies.ĩ reꝑabilis uita decurrit.
et etati uoluptates decerpẽ. Interĩ
dũ põt dũ poscit ĩgere frugalitatẽ
Mortẽ p̾curre. qͥcqͣd hẽs illa ablatura
prodis. Sic cenosta ephi heredẽ patri
sz aliene uite ĩfesse. Quãta demẽti¬
a ẽheredis sui res procurare. et sibi
negare oĩa ut sibi ex amico ĩmnicũ
magna faciat hr̃ditas. Plus em̃
gaudebit tua morte quo plus accepe¬
rit. Istos tristes et suꝑciliosos alie¬
ne uite cõsortes sue hostes publites
pedagos absit ne feceris. ¶Nlec
dubitaius bonq̃ uitã ꝙͣ oppinionẽ
bonã malle. ¶ hee uoces nõ alit̾ fu

Expanded text:
phia et iustitia verborum inanium crepitus est. Una felicitas est bene vitae facere. Esse, bibere, frui patrimonio, hoc est vivere, hoc est se mortalem esse meminisse. Fluunt dies et inreparabilis vita decurrit; emper voluptates recepturae interim, dum potest, dum poscit, ingerere frugalitatem ? Eo mortem praecurre et quidquid illa ablatura prodis; sic cenas tamquam ephemeridem patri sed alienae vitae interesse. Quanta dementia est heredis sui res procurare et sibi negare omnia, ut tibi ex amico inimicum magna faciat hereditas. Plus enim gaudebit tua morte, quo plus acceperit. Istos tristes et superciliosos alienae vitae censores, suae hostes, publicos paedagogos assis ne feceris nec dubitaveris bonam vitam quam opinionem bonam mall
Abbreviated transcription (Latin):
cit. nõ ũctioẽs nõ balneũ nec ullũ
aliud remediũ ꝙͣ tprĩs quero. Nã¬
ꝙ labor cõtrasit quies tollit. hec q̃¬
liscũqz cena dicili iocũdior erit. ali¬
ẽ sĩplicius et uerius, Aĩa sẽ p̾pauit
et indioit si bi paciẽciã. nõ eque appa

Expanded text:
tores, non balineum, non ullum aliud remedium quam temporis quaero. Nad labor contraxit, quies tollit. Haec qualiscumque cena aditiali iucundior erit. Aliest simplicius et verius. Nam ubi se praeparavit et indixit si
Abbreviated transcription (Latin):
de hoc ip̃o loquor. ꝙͣ nich̾ sit graue
ꝙ leuiter ercipias. Qd indignãdũ
nicħ nͥ ipẽ ĩdignando astruas Nõ
pectas. bonus fiet ⁊ illũ tͥ tenerũ
et silãgieũ fames reddet. Ideo nõ
ẽ añ edendũ ꝙͣ illa ĩꝑat. Expectabo
gͦ nͨ añ edã ꝙͣ aut bonũ panẽ hr̃e ce¬
pero, aut malũ fastidire desiero.¬

Expanded text:
 nihil sit grave, quod leviter excipias, indignandum nihil nisi ipse indignando adstruas. Non specta: bonus fiet. Etiam illum tibi tenerum et siligineum fames reddet. Ideo non est ante edendum quam illa imperat; exspectabo ergo nec ante edam quam aut bonum panem habere coepero aut fa
Abbreviated transcription (Latin):
Morbi quoq tũe ad sanitatẽ ĩclmnãt
cũ ex abdito erũpũt ac iũ suã pro¬
ferũt. et auariciã itaq et ãbicionẽ
et cet̾a mala mẽtis hũane tũc ꝑu¬
ciosissĩa res scias ẽẽ cũ simulata
saitate subsidũt. Ociosi uideniur et
sa cõtẽpsimꝰ ut paulo añ dicebã. Nul¬
la res nos auocabit et nullus hoĩnz
auiũ qz cõcentus ĩtrũpet cogitacoẽs
bouas solidasqz iã et certas. leue il¬
lud ĩgemũ ẽ. nec se se adhuc redu¬
xit ĩtrorsus ꝙ ad uocem et accidẽci¬
a erigit᷑. ht̃ ĩtus alud sollicitudĩs

Expanded text:
morbi quoque tunc ad sanitatem inclinant, morbi quoque tunc ad sanitatem inclinant, cum ex abdito erumpunt ac vim suam proferunt. Et avaritiam itaque et ambitionem et cetera mala mentis humanae tunc perniciosissima scias esse, cum simulata sanitate subsidunt. Otiosi videmur, et sa contemnimus, ut paulo ante dicebam, nulla res nos avocabit, nullus hominum aviumque concentus interrumpet cogitationes bonas, solidasque iam et certas. Leve illud ingenium est nec sese adhuc reduxit introrsus, quod ad vocem et accidentia erigitur. Habet intus aliquid sollicitudinis
Abbreviated transcription (Latin):
sõpnus lare doniꝰ silẽtis qͦr. cuius
aures ne qͥs agictet sonꝰ oĩs ẜuorũ
turba cõticuit et suspẽsiũ acceden¬
ciũ ꝓpͥus uestigiũ ponit᷑. huc nẽpe
u̾satur atq illuc sõpnũ int̾ egritu¬
dines leuẽ captãs qd̾ nõ audit audis¬
se se querit᷑. Quid ĩ cã putas ẽẽ. Aĩis
quieta ẽ. et iõ ad rerũ actus excitã¬
di ac actratacõe bonarũ arciũ octu¬
panda sumꝰ quõe nos male ht̃ m̾cia
sui ĩpaciẽs. ¶ Magni ĩꝑatores cũ
male pare militẽ uidẽt aliquo labo¬
re cõpescũt et expedicioĩb detinẽt.
Nũꝙͣ uacat lascuure districtis. Ni
latebra ĩ qua nos tinor ac lassitudo
cõiecit ĩterdũ retrudescit ãbicio. Nõ
em̃ excissa desiit s fatigata aut
⁊̃ cibiecta reb parũ sibi cedẽtib. Idẽ
tat atq ĩmedia ꝑsimoĩa uolupta¬
tes nõ dãpnatas sz relutas petit
et quidẽ eo uehemẽtius quo occultiꝰ¬

Expanded text:
somnus laxae domus silentio quaeritur, cuius somnus laxae domus silentio quaeritur, cuius aures ne quis agitet sonus, omnis servorum turba conticuit et suspensum accedentium propius vestigium ponitur; huc nempe versatur atque illuc, somnum inter aegritudines levem captans. Quae non audit, audisse se queritur. Quid in causa putas esse ? Animus quieta est. Et ideo ad rerum actus excitandi ac tractatione bonarum artium occupandi sumus, quotiens nos male habet inertia sui inpatiens. Magni imperatores, cum male parere militem vident, aliquo labore conpescunt et expeditionibus detinent; numquam vacat lascivire districtis nihilatebra, in quam nos timor ac lassitudo coniecit, interdum recrudescit ambitio. Non enim excisa desit, sed fatigata aut etiam obirata rebus parum sibi cedentibus. Idem tat atque in media parsimonia voluptates non damnatus, sed relictas petit, et quidem eo vehementius, quo occultiu
Abbreviated transcription (Latin):
et ferariũ uiciũ aut hũc qͥ ad mẽ¬
ta sudantẽ tabulas exꝑit et tibia ᷤ
nec cãtat s exclaniat. Eciã nũc
molestior ẽ mnͥ sonus ꝯͥ ĩtmictit᷑ sub¬
m̃ ꝙͣ qͥ cõtinuat᷑. S iã me sit ad oĩa
ista duraui ut audire uel pausa¬
riũ possim uoce acerbissĩa remigib
mẽs dantẽ. Aiũ emĩ cogo sibi ĩtetũ
eẽ nec aduocari ad ext̾na. Oĩa licet
foris Resonẽt dũ intus uͥ tumultus
sit. dũ int̾ se nõ rirẽtur cupiditas
et timor. dũq auaricia laxuria¬
q nõ desideãt. nec alt̾a alt̾am ueret
Na quid prodest tociꝰ regioĩs silẽciũ
s affectus frenũt. Oĩa noctis er̃t
tacita cõpoĩta qͥete falsũ est. Aul¬
la placida qͥes ẽ nͥ quã racõ cõpo¬
suit. Nlox exibet molestia nõ tollit
et sollicitudĩes nuitat. nã dormiẽ¬
ciũ quoq ĩ sõpinia tã turbulẽta st̃
ꝙͣ dies. Illa crãquilitas uera ẽ ĩ qua
bona mẽs explicat᷑. Aspice illũ cu

Expanded text:
um vicinum, aut hunc, qui ad Metam Sudantem tubulas experitur et tibias, nec cantat, sed exclamat. Etiamnunc molestior est mihi sonus, qui intermittitur subinde quam qui continuatur. Sed iam me sic ad omnia ista duravi, ut audire vel pausarium possim voce acerbissima remigibus modos dantem. Animum enim cogo sibi intentum esse nec avocari ad externa; omnia licet foris resonent, dum intus nihil tumultus sit, dum inter se non rixentur cupiditas et timor, dum avaritia luxuriaque non dissideant nec altera alteram vexet. Nam quid prodest totius regionis silentium, si adfectus fremunt ? Omnia noctis erant placida composta quiete. Falsum est. Nulla placida est quies, nisi qua ratio conposuit. Nox exhibet molestiam, non tollit, et sollicitudines mutat. Nam dormientium quoque insomnia tam turbulenta sunt quam dies. Illa tranquillitas vera est, in quam bona mens explicatur, Aspice illum, cui
Abbreviated transcription (Latin):
adu̾so glomorati exagunẽ gran
Nũc ẽs terrẽt aure souꝰ excitat oĩs
suspensũ et parit᷑ comictitq oueri¬
qz timentẽ. Prior ille sa piẽs ẽ quẽ
nõ tela iubrãcia nõ acietata inter
arma agnũs dẽsi nõ uebis ĩpulse
fragor ext̾itat. hic alter ĩꝑitus est
reb suis timet ad oẽm crepicũ ex¬
pauescẽs. quẽ una q̃libet nox pro
fremitu accepta deiecit. quẽ motus
leuissimi exanimãt. Tmdũ illũ
sarcine faciũt ꝙ̃cũq ex istis felici¬
bz eligeus et multa trahentib ml¬
ta portãtib. uidebis illũ comitiq
om̾q timentẽ. ¶ Tũc ergo te sci
to cõpositũ ẽẽ cũ adte nullus cla¬
nor ꝑtinebit cũ te nulla uox tͥ excu¬
ciet nõ si blãdiet᷑ nõ si minabitur
nõ si ĩ ãm sono uana circũstreꝑit.
Quid ergo. nõ alñ cõmodius ẽ et
carere cõuicto. Satror. Ieaqi egro exo lre
loco migrabo exꝑiri et excere me
uolui. Quid uccĩe ẽ diutiꝰ torqueri-

Expanded text:
ne Grai, Nunc omnes terrent aurae, sonus excitat omnis Suspensum et pariter comitique onerique timentem. Prior ille sapiens est, quem non tela vibrantia, non arietata inter se arma agminis densi, non urbis inpulsae fragor territat. Hic alter inperitus est, rebus suis timet ad omnem crepitum expavescens, quem una quaelibet vox pro fremitu accepta deicit, quem motus levissimi exanimant; timidum illum sarcinae faciunt. Quemcumque ex istis felicibus elegeris, multa trahentibus, multa portantibus, videbis illum " comitique onerique timentem." Tunc ergo te scito esse conpositum, cum ad te nullus clamor pertinebit, cum te nulla vox tibi excutiet, non si blandietur, non si minabitur, non si inani sono vana circumstrepet. " Quid ergo? Non aliquando commodius est et carere convicio ?" Fateor. Itaque ego ex hoc loco migrabo. Experiri et exercere me volui. Quid necesse est diutius torqueri,
Abbreviated transcription (Latin):
nũc eos qͥ ĩ pistinã cũ ĩgẽti ĩpulse a¬
q̃ souo saliũt p̾ter istos quorũ si in¬
ch aliud recte uoces sũt alipedũ cogi¬
ta tenuere et stridulẽ uocẽ quo sit
uocabilior subiũ expͥmẽtẽ nec ũ ꝙͣ ta¬
cẽtẽ nͥ dũ uelit alas et aliũ pro se cla¬
mare cogit iã librari uarias excla¬
macoẽs. et obtulariũ et crustulanũ
et õs papinarũ ĩstitores mercẽ suã
quadã et ĩsignata modulatõe uen¬
dẽtes. O te ĩꝯuis ferreũ aut surdũ
cui mẽs ĩt̾ tot clamores tã uarios
tã dissones cõstat. cũ crisipũ nr̃m as¬
sidua salutacio ꝑducat ad mortem.
¶At me hcules ego istũ fremitũ
nõ magis curo ꝙͣ fluctũ a ut doiectũ
aq̃ ꝙͣius audiã. ¶ Cuidã gẽti hãc
una fuisse cãm urbẽ suã trãfferẽdi
ꝙ fragore nili cadẽtis ferre nõ potuit.
pitus. Illa eñi aĩu abducit. hec tm̃
aures ĩplet ac u̾berat. In hus q̃ me
sine aduocacõe circũstrepũt essedas

Expanded text:
nunc eos, qui in piscinam cum ingenti inpulsae aquae sono saliunt. Praeter istos, quorum, si nihil aliud, rectae voces sunt, alipilum cogita tenuem et stridulam vocem, quo sit notabilior, subinde exprimentem nec umquam tacentem, nisi dum vellit alas et alium pro se clamare cogit. Iam libari varias exclamationes et botularium et crustularium et omnes popinarum institores mercem sua quadam et insignita modulatione vendentis. "O te," inquis, "ferreum aut surdum, cui mens inter tot clamores tam varios, tam dissonos constat, cum Chrysippum nostrum adsidua salutatio perducat ad mortem." At mehercules ego istum fremitum non magis curo quam fluctum aut deiectum aquae, quamvis audiam cuidam genti hanc unam fuisse causam urbem suam transferendi, quod fragorem Nili cadentis ferre non potuit. pitus. Illa enim animum adducit, hic tantum aures implet ac verberat. In his, quae me sine avocatione circumstrepunt, ess
Abbreviated transcription (Latin):
ac̾bissĩas respiracoẽs. Cũ ĩ aliquẽ
ĩ ertẽ et hac plebeia ũctiõe cõtẽtũ ĩci¬
di. audio crepitũ ilisse manꝰ hui̾s
ꝯ̃ pro ut plana ĩueĩt aut cõcana ita
sonũ mutat. Si uõ pelicrepus suꝑ¬
uen̾it et mrͣare cepit pillos actã est.
d̃ dice nũc fordalũ et furẽ depͥhẽsum
et illũ cui uoy sua ĩ balneo placet. aidice¬

Expanded text:
acerbissimas respirationes; cum in aliquem inertem et hac plebeia unctione contentum incidi, audio crepitum inlisae manus umeris, quae prout plana pervenit aut concava, ita sonum mutat. Si vero pilicrepus supervenit et numerare coepit pilas, actum est. Adice nunc scordalum et furem deprensum et illum, cui
Abbreviated transcription (Latin):
piẽti nicħ deest ꝙ acciꝑe possit loco
deo ad illa intẽs ꝑgẽsqz excelsa ordi¬
nata ĩtrepidi eqͣli et cõcordi cõcursu
fluẽtia secura beĩgna bono publico
nata et sibi aluis salutaria nich hu¬
mile cõcupiscet nich flebit qͥ rõm ĩm¬

Expanded text:
pienti nihil deest quod accipere possit loco Deo. Ad illa nitens pergens que excelsa, ordinata, intrepida, equali et concordi cursu fluencia, secura, benigna, bono publico nata, sibi et aliis salutaria, nichil humile concupiscet, nichil flebit.
Abbreviated transcription (Latin):
hoĩe metm̃ dicẽ putas s nͣ a fortũa
quidẽ q̃ quociẽs cũ uͥ tute cõg̾ssa est
fortuna cõsiuit equo placidoq cũo
accipimꝰ et scimꝰ mortẽ malũ non ẽẽ
obhoc ne ĩuriã qͣdẽ multo fortiꝰ alia
tollerabimꝰ daipna et dolores et igno¬
mimas locorũ cõmutacioẽs orbita¬
tes desidia. Que sapiẽtẽ ⁊̃ si uniu̾sa
cirtũuemũt nõ m̾gũt ne dũ ut ad si¬
gulorũ ĩpulsus mereat. ¶ Et si for¬
tune ĩiurias moderate fert ꝙͣto ma¬
gis hoĩuz potẽtiũ quos sit fortune
manus eẽ. ¶Oĩa itaq sic patit᷑ ut
yemis rigorẽ. et ĩtẽꝑãtiã celi ut fer¬
uores morbosqz et cet̾a sorte accidẽ¬
cici nec de qͦ tã bñ iudicat ut issũ qͥc¬
ꝙͣ putet cõsilio fecisse ꝙ ĩ uno scipiẽ¬

Expanded text:
homine me tantum dicere putas ? Ne a fortuna quidem, quae quotiens cum virtute congressa est, fortuna consumit, aequo placidoque animo accipimus et scimus mortem malum non esse, ob hoc ne iniuriam quidem, multo facilius alia tolerabimus, damna et dolores, ignominias, locorum commutationes, orbitates, discidia, quae sapientem, etiam si universa circumveniant, non mergunt, nedum ut ad singulorum impulsus maereat. Et si fortunae iniurias moderate fert, quanto magis hominum potentium quos scit fortunae manus esse! Omnia itaque sic patitur ut hiemis rigorem et intemperantiam caeli, ut fervores morbosque et cetera forte accidentia, nec de quoquam tam bene iudicat, ut illum quicquam putet consilio fecisse,
Abbreviated transcription (Latin):
gilis ẽ breuis fastigio obiecta quo aui¬
diꝰ aucta ẽ ciciꝰ ĩ cõtrariũ recidẽs. Cuiꝰ sub¬
in de nectͣiiz ẽ ut aut peĩteat a pudeat.
In qua nich ẽ magͥficũ aut ꝙ naͣz hoĩs¬
alns ꝓrĩet edoceat. Res hũilis mẽbro¬
rũ turpiũ ac iuliũ mĩst̾is ueniẽs exitu
feda. Illa ẽ uoluptas et hoĩe et uiro dig¬
na nõ ĩplere corꝰ. nõ sagmare nõ cupi¬
distorquẽtib mẽtẽ. Nich spat aut cupͭ
nec se mittit ĩdubiũ suo cõtẽtus. ¶Bi

Expanded text:
gilis est, brevis, fastidio obiecta, quo avidius hausta est, cicius in contrarium recidens, cuius subiectum necesse est aut peniteat aut pudeat, in qua nichil magnificum aut quos proximi deceat, res humilis, membrorum turpium aut vilium ministerio veniens, exitu foeda. Illa est voluptas et homine et viro digna non implere corpus nec saginare nec cupidistorquentibus mentem nihil sperat aut cupit nec se mittit in dubium suo contentus. Et
Abbreviated transcription (Latin):
tiꝰ. Meliorẽ illũ facies ferẽdo utiq pe
sine siquidẽ pudoris residui reẜuet.
Sepe dubiã uerecũdiã uox cõuitiã¬
tis clarior rupit. Nẽõ id ẽẽ ꝙ ⁊̃ uidet᷑
timet dep̾hẽso pudore emictit.

Expanded text:
. Meliorem illum facies ferendo, utique p; sine, si quid est pudoris residui, servet. Saepe dubiam verecundiam vox conviciantis clarior rupit. Nemo id esse, quod iam videtur, timet ; deprenso pudor demitur.
Abbreviated transcription (Latin):
rios nõ ĩ uita manu domũ reculit sb̃m
reddendi tacitã uosuptatẽ ĩtessigẽs arri¬
sisse fibi illud lucellũ reddit ad eãdẽta¬
sit penã a se exigẽs ĩprobe cupiditatis
ne alieno ĩsuesceret. Sic tu qͥdehes ꝯ̃te
cui reddas. et si neõ poscet ip̃e te appella.

Expanded text:
rios non invita manu domum rettulit subinde reddendi tacitam voluptatem, intellegens arrisisse illud lucellum sibi redit ad eandem tasit poenas a se exigens improbae cupiditatis, ne alieno adsuesceret. Quod debes, quaere, cui reddas, et, si nemo poscet, ipse te appella.
Abbreviated transcription (Latin):
unsapiẽte accepisses ⁊ malo redderes cre¬
ditũ. Quid ẽ. Cur nõ bñficiũ qr muta¬
tꝰ ẽ ille remictat. Qͥd siqͥd a sano accepis¬
se egroto nõ redde̾s. Cũ plus sẽꝑ ĩ becil¬
lo amico debeamꝰ. et hic eger ẽ aĩo adui¬
uet̾ ferrat᷑. Stulticia morb ẽ aĩ distĩ¬
guẽd ẽ quo mag̃ ĩ telligat᷑. duo sũt

Expanded text:
sapiente accepisses, etiam malo, redderes creditum. Quid est, cur non et beneficium ? Quia mutatus est, ille te mutet ? Quid ? Si quid a sano accepisses, aegro non redderes, cum plus semper imbecillo amico debeamus ? Et hic aeger est animo ; adiuvetur, feratur. Stultitia morbus est animi. Drstinguendum hoc, quo magis intelleg
Abbreviated transcription (Latin):
neyͦq ꝑdidicit quorũ usus subadu̾sario
ratus ẽ sz ꝯͣĩ unose aut ĩ altõ bñ ac
diligẽter ex̾cuit et eorũ occasiões ĩtẽtꝰ
expectat. Nec eĩ refert ꝙͣ inlta sciat. et¬
si scit ꝙͣtũ uictorie satis ẽ. Sic ĩ hoc stu¬

Expanded text:
nexusque perdidicit, quorum usus sub adversario rarus est, sed qui in uno se aut altero bene ac diligenter exercuit et eorum occasiones intentus expectat neque enim refert, quam multa sciat, si scit, quantum victoriae satis e
Abbreviated transcription (Latin):
res. uolium̃ audacia timidissiõrũ discor¬
dia faĩliarissiõrũ et pu ͣmalũ ĩcertissis
fidẽ fastidire possessa. Optare q̃ cõsequi
possẽt. spes nõ fuit. Int̾ afftũs ĩ ꝯuietis¬
siõs rẽ qͥetissĩa fidez q̃ris. cogita tecũ¬
ullũ ũꝙͣ apd̾̃ te pierit officiũ. an oũuiz
te bñficiorũ meõria cõmittet᷑. Uidebis
q̃ puero data sũt añ adolescẽtiã elap
sa ꝯ̃ ĩueĩ collata sũt nõ ꝑdurasse ĩse¬

Expanded text:
s volvimur : audacia timidissimorum, discordia familiarissimorum et, publicum malum, incertissimis fidere, fastidire possessa, quae consequi posse spes non fuit. Inter adfectus inquietissimos rem quietissimam, fidenullum umquam apud te perierit officium, an omnium te beneficiorum memoria comitetur. Videbis, quae puero data sunt, ante adulescentiam elapsa, quae in iuvenem conlata sunt, non perdurasse in se
Abbreviated transcription (Latin):
ĩpitos cõm̾tiũ ẽ. de ħ nõ ẽ dubiũ ꝯuĩ illi
qͣliscũq est reddeͣ debeã siue hoĩcida siue
fur sue adult̾ euasit. hñt scelera lege
suas. Meliꝰ ista uider ꝙͣ ĩ gratus emẽdat
Nẽo te malũ ꝯͥ ẽ faciat. Malo bñficia

Expanded text:
 non est dubium, quin illi, qualiscumque est, debeam reddere, sive homicida sive fur sive adulter evasit. Habent scelera leges suas ; melius istos iudex quam ingratus emendat. Nemo te malum, quia est, faciat. Malo beneficium
Abbreviated transcription (Latin):
Qd sͥ eciã quẽ pulc̾ima afferẽti diceret.
Qd a me affert pplõrã oĩiz mala. Que
de
ne daturꝰ quidẽ acciꝑem. qm̃ mlta uideo
q̃ me donare nõ doceat. Uolo sub cõspec¬
tu meo pone q̃ gẽtiũ oculos regũq ꝑstͥn¬
gãt. Uolo ĩ tueri p̾cia sãgiũs aĩarũq
illa uis ꝑ ordinẽ expãdere. suie ut ẽ me

Expanded text:
. Quid ad me defers populorum omnium mala ? ae ne daturus quidem acciperem, quoniam multa video, quae me donare non deceat. Volo sub conspectu meo ponere, quae gentium oculos regumque praestringunt, volo intueri pretia sanguinis animarumque il
Abbreviated transcription (Latin):
agri dec̾neret᷑ ꝙͣtũ arado uno die circui
cui plus opus sit ꝙͣ uni ciui. Qetoma¬
ioris uiri putas respuisse ħ nunꝰ ꝙͣme¬
ruisse. multi eĩ fines aliis abstulerũt.
sͥ neõ cõstituit. Ergo cũ aĩuz sapiẽtis in¬

Expanded text:
agri decerneretur, quantum arando uno die circumicui plus opus sit quam uni civi." Quanto maioris viri putas respuisse hoc munus, quam meruisse ! Multi enim fines aliis abstulerunt, sibi nemo constituit ! Ergo cum animum sapientis in
Abbreviated transcription (Latin):
se aͥs. Quid ergo occasiõez ignorãdi illi
stisse se aut mẽtiat᷑ aut doleat. In t̾ueĩ¬
cat nec munꝰ uetet. ¶ Socrates ami¬
cis audiẽtib emissẽ ĩquit paliũ si nũ¬
mos habuissez. Nemmnẽ poposat. õs ad¬
monuit. a quo accipet ãbitus fuit. Qͥd¬
in ẽẽt. Detulũ eĩ erat ꝙ socrates acci¬
piebat aut nõ multũ erat eũ fuisse a
quo socrates accipet. Nõ illos castigare
dat. iã socrati de fuit ꝓpt̾ acerbos eracto¬
res repeteͣ ꝓhibemꝰ nõ ut nũꝙͣ fiat sut
neminẽ adde̾ ubi neõ satis accepit. Qͥs
istorũ tã firme mẽtis ẽ ac solide ut cito
laborat. aliꝰ ceca ãbiciõe ĩgladios ruẽtes.
didice torporẽ mẽtis ac senũ ac tõtra¬
riã huic ĩqͥeti pectori agictacioẽ eystĩa

Expanded text:
e. Quid ergo ? Occasionem ignoranti non scisse se aut mentiatur aut doleat ? Intervenicat nec in ius vocet. Socrates amicis audientibus : " Emissem," inquit, " pallium, si nummos haberem." Neminem poposcit, omnes admonuit. A quo acciperet, ambitus fuit; quidni esset ? Quantulum enim erat, quod Socrates accipiebat ! At multum erat eum fuisse, a quo Socrates acciperet. Num illos castigare dat ; iam Socrati defuit. Propter acerbos exactores repetere prohibemus, non, ut numquam fiat, sed ut neminem reddere, ubi nemo satis accepit. Quis est istorum tam firmae mentis ac solidae, ut tuto laborat, alius caeca ambitione et in gladios irruente. Adice torporem mentis ac senium et contraria huic inquieti
Abbreviated transcription (Latin):
dulterã cui numerẽ delegau̾it soluam
et si nũmos quos accipiet ĩsmũ suũ
accepti nõ redditi custodiã debeo. ¶Pi¬
tagoricus qͥdã emerat a sculptore phe¬
casiarẽ magnũ nõ pñtib nũmis. põt
aliqͦt dies ueĩt ad tabernã redditurꝰ
et cũ clausã diu pulsaret fuit qͥ dicẽt.
Quid ꝑdis opã tuã. Sculptior ille
quẽ quẽ q̃ris eiectus cõhustus ẽ. Qd̃
nobis fortasse molestũ ẽ qͥ ĩet̾nũ ñõs

Expanded text:
adulteram, cui monerem, delegaverit, solvam ; et, si nummos, quos accipiet, in sinum suum accepti, non redditi, custodiam debeo. phaecasia, rem magnam, non praesentibus nummis. Post aliquot dies venit ad tabernam redditurus et, cum elusam diu pulsaret, fuit, qui diceret : " Quid perdis operam ? Sutor ille, quem quaeris, elatus, combustus est ; quod nobis fortasse molestum est, qui in aeternum nos
Abbreviated transcription (Latin):
scrupulosa distĩctiõe testudinẽ fedissĩoꝵ
pigimorũq aĩaliũ restas ĩgẽtib p̾cus
ep̃tas ĩ quib ipa illa ꝯ̃ placet uarietas
subditis medicamẽtis ĩsilĩtudinẽ ueri
colorat᷑. Uideo istic mẽsas et exstiãtu
lignũ senatoris cẽsu eo p̾ciosiꝰ quo illud
ĩ plures nodos arboris ĩfelicitas torsit.

Expanded text:
tudinem et foedissimorum pigerrimorumque animalium testas ingentibus pretiis emptas, in quibus ipsa illa, quae placet, varietas subditis medicamentis in similitudinem veri Coloratur. Video istic mensas et aestimatum lignum senatorio censu, eo pretiosius, quo illud in plures nodos arboris infelicitas torsit.
Abbreviated transcription (Latin):
an tociẽs cõcepiss cũ parit̾ natis fata
diu̾sa sint et marĩs rerũ spaciis distãt.
ꝯuorũ int̾ ortus mĩmũ int̾est. Nõ mł¬
tũ tͥ nocebit trãsisse q̃ nec scire licebit.
nec ꝓdẽe. Inuoluta uoluptas ĩ alto la¬
tet nec de maligͥtate natẽ q̃ri possumꝰ
qr nulliꝰ rei difficilis ĩuẽtio ẽ nͥ cuiꝰ hie
unꝰ ĩuẽte fructus ẽ ĩueĩsse qͥcqͥd nos me

Expanded text:
s fata diversa sint maximisque rerum spatiis distent, quorum inter ortus minimum interest : non multum tibi nocebit transisse, quae nec licet scire nec prodest. Involuta veritas in alto latet. Nec de malignitate naturae queri possumus, quia nullius rei difficilis inventio est, nisi cuius hic unus inventae fructus est i