comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tiri: quã ꝓobseruantia in rationabilis
istiꝰ ueritatis. aut ea que audientes
edificare poterant. incongrua taci¬
turnitate contegere: aut si ex nrã
ꝑsona ueracit᷑ ꝓferant᷑. iac łantiã
norie uanitatis incurrere. Aa qđ
etiã nos magisterio suo doctorgen¬
tium euident᷑ instituit: qui reuela¬
tionũ suarũ magnitudinẽ .ei. alte¬
rius inaluit ꝓferre ꝑsona dicens.
Scio honunẽ in rꝑo. siue incorꝑe
siue ertra corpꝰ nescio ds̃ scit: rap¬
tum usq ad t̾euĩ celũ: e sero huius¬
modi hominẽ ꝙ raptꝰ ẽ in paradiso
& audiuit ineffabilia uerba: que non
licet homini loqui. xx.¬
Impossibile ẽ nob̾: breuit̾ uinuersa
ꝑcurrere. Iuis et enĩ numerare
susficiat om̃s ꝓpe modũ patͥarcas.
scõsq innuinerabiles. alios ꝓ uite tu¬
tamine. alios ꝓ benedictionis desidio:
alios ꝓmiscdĩa. alios ꝓ alieuiꝰ occulta¬
tione misterii: alios ꝓ zelo deiꝰ alios¬

Expanded text:
tiri quam pro obseruantia inrationabilis tiri quam pro obseruantia inrationabilis istius ueritatis aut ea quae audientes aedificare potuerunt incongrua taciturnitate contegere aut si ex nostra persona ueraciter proferantur iactantiam noxiae uanitatis incurrere. ad quod etiam nos magisterio suo doctor gentium euidenter instituit, qui reuelationum suarum magnitudinem ex alterius maluit proferre persona dicens: scio hominem in Christo, siue in corpore siue extra corpus nescio, deus scit, raptum usque ad tertium caelum. et scio huiusmodi hominem, quia raptus est in paradiso et audiuit ineffabilia uerba, quae non licet homini loqui. Inpossibile nobis est breuiter\' uniuersa percurrere. quis etenim enumerare sufficiat omnes propemodum patriarchas sanctosque innumerabiles, alios pro uitae tutamine, alios pro benedictionis desiderio, alios pro misericordia, alios pro alicuius occultatione mysterii, alios pro zelo dei, alios
Abbreviated transcription (Latin):
risq ꝓnuntiauert̃ uirtutis. conte¬
ut dictũ ẽ humiliq menditio quã
patefacere suꝑbo ueritatis indicio .X.uiiii.¬
eniq abbas piamon. post uiginti
unos & quinq oblatã sibi a quodã
frẽ uuã. ac uinũ absq hesitatione
suscipiens. confestim ea que ingesta fue¬
rant contra confuetudinẽ degustare.
quã ignote cunctis contiuentie ma¬
luit ꝓpalare uirtutem. Nani si illud
quoq consiđare uelimꝰ. qđ seniores
nr̃õs incunc tant̾ fecisse memiinumꝰ
qͥ mirabiliũ uirtutũ suarũ. uł ꝓpͥos
actꝰ quos necesse erat ad instructio¬
nem uiniorũ conlatione ꝓferri. sub
aliorũ solebant colorare ꝑsonis: quid
alud possumꝰ quã aꝑtũ suꝑ his iuoi¬
care mendatium: A Itq utinã nos
quoq dignũ aliquid hab̃emꝰ qđ ad
incitandã fidẽ ꝓponi iumoribꝰ pos¬
sit: ꝓfecto munune uereremꝰ. huius¬
cemodi illorũ figm̃ta sectari. Rec¬
tius enĩ ẽ sub talis figute colore men¬

Expanded text:
risque pronuntiaverrisque pronuntiaverut dictum est humilique mendacio quam patefacere superbo ueritatis indicio. Denique abbas Piamun post uiginti et quinque annos oblatam sibi a quodam fratre uuam ac uinum absque haesitatione suscipiens confestim ea quae ingesta fuerant contra consuetudinem degustare quam ignotae cunctis continentiae maluit propalare uirtutem. nam si illud quoque considerare uelimus quod seniores nostros incunctanter fecisse meminimus, qui mirabilia uirtutum suarum uel proprios actus, quos necesse erat ad instructionem iuniorum in conlatione proferri, sub aliorum solebant colorare personis, quid aliud possumus quam apertum super his iudicare mendacium ? atque utinam nos quoque dignum aliquid haberemus quod ad incitandam fidem proponi iunioribus possit! profecto minime uereremur huiuscemodi illorum figmenta sectari. rectius enim est sub talis figurae colore men
Abbreviated transcription (Latin):
ermanꝰ In illo quidẽ suꝑio¬
ob est. quin erpediat abscondi
quoq fatem᷑ ineiutabile eẽ m̃datiũ.
ln scđo aut̃: nulla nob̾ incu̾bit ne¬
cessitas mentiendi. Primuĩ qr posfu¬
mus ea que frm muusterio porri¬
guntꝰ: ita rennuero: ut nos definitio¬
ius nullo uinculo colligemꝰ Deinde
qđ semel reniuentes: possimꝰ inimno¬
bilem tenere fententiam.XUIII.
monasteriorũ ẽẽ ñ dubiũ ẽ: in
quibꝰ renuntiationis ur̃e ut diciti
rudim̃ta formata st̃. Iuorũ pͥnci¬
pes fratrũ refectioni suas assolent
p̃ponere uoluntates: &. obstinatissi¬
me id qđ semel mente conceꝑint
exsecunt᷑. Ceterũ senioros ur̃i. quo¬
rum fidei apłicarũ signa uirtutũ
testimoniũ reddiđunt. quiq uiu¬
uersa uidicio potiꝰ ac ditectione sp̃s̃.
quam rigida animi obstinatione
gesserunt: eos qui alienis infirmitati¬
bus ad quiescerent. multo uberiotos
fructꝰ quã eos qͥ ui sius definitionibꝰ
ꝑduratent caꝑe censuert̃: sublunio¬

Expanded text:
In illo quidem superioon est, quin expediat abscondi quoque fatemur inevitabile esse mendacium. In secundo autem nulla nobis incumbit necessitas mentiendi: primum quia possumus ea quae fratrum ministerio porriguntur ita rendere, ut nullo nos definitionis vinculo colligemus, deinde quod semel renuentes possumus immobilem tenere sententiam. CAPUT monasteriorum esse non dubium est in quibus renuntiationis vestrae, ut dicitis, rudimenta formata sunt; quorum principes fratrum refectioni suas assolent praeponere voluntates, et obstinatissme id quod semel mente conceperint exsequuntur. Caeterum seniores nostri, quorum fidei apostolicarum signa virtututum testimonium reddiderunt, quique universa judicio potius ac discretione spiritus quam rigida animi obstinatione gesserunt, eos qui alienis infirmitatibus acquiescerent multo uberiores fructus quam eos qui in suis definitionibus perdurarent capere censuerunt; sublimio
Abbreviated transcription (Latin):
stiuate in nr̃is diffunitionibꝰ ꝑclurare:
sed cõminationẽ ex necessitate ꝓposi¬
tam clem̃ti mseratione mollire. Iđ
ꝓtestat᷑: . cũ necesse fuerit incunctan¬
ter se suã sententiam mutaturũ pur̾is
meritis repmittit dicens. Repente lo¬
quar aduersꝰ gentẽ & aduersꝰ regnũ:
ut euellã ⁊ destruã . & disꝑdã illud.
Si penitentiã egerit gens illa a malo

Expanded text:
stinate in nostris definitionibus perdurare, sed comminationem ex necessitate propositam, clementi miseratione mollire. Quoprotestatur, et, cum necesse fuerit, incunctanter suam se sententiam mutaturum pro nostris meritis repromittit, dicens: Repente loquar adversus gentem et adversus regnum, ut evellam et destruam et disperdam illud. Si poenitentiam eg
Abbreviated transcription (Latin):
de manu regis assiriorũ liberabo te.
x cuutatẽ hanc ꝓteqam ꝓpt̾ me. et
ꝓpt̃̾ dauid seruũ ineũ. Iuid eiuden¬
tius hoc testimonio. quo nuseđĩe ac
pietatis intitu. mauult dñs siuim
cassare sermonẽ.&. a p̃stituto mortis
termino quindecĩ anius uitã p̾cantis
ei tende̾. quã ꝑ immobilitatẽ decreti
sui merorabilis inueniri: Sinulit̃ etiã
lo quit᷑ ad ninuutas censura diuina¬
uertetꝰ . Illoi. penitentia eorũ ieiuni¬
isq mollitꝰ tam minar & ab rupta sen
tate deflechtꝰ. Ał il quis uelut p̃scũ
conuersionis eorũ. subuersionẽ ciuitatis
ad hoc eis dnm̃ adserat cõminatũ. ut
eos ad a salutarẽ penitentiã ꝓuoca
districtiora. quã facturi st̃: si opꝰ sue¬
rit cõminentꝰ.: Sin uero dixerit dm̃
seueram illã sententiã suã peniten¬
tie eorũ considatione reuocasse. scdm̃
illud qđ ꝑ erechielẽ ait : si impio dire¬
ro morte morieris. & gesserit peniten¬
tiam apeccato suo. feceritq uidiciũ

Expanded text:
regis Assyriorum liberabo te, et ciuitatem hanc protegam propter me, et propter Dauid serum meum. quid euidentius hoc testimonio, quo misericordiae ac pietatis intuitu mauult dominus suam cassare sermonem et a praestituto mortis termino quindecim annis uitam precantis extendere quam per inmobilitatem decreti sui inexorabilis inueniri ? similiter etiam loquitur ad Nineuitas censura diuinauertetur, moxque paenitentia eorum ieiuniisque mollitur tam minax et abrupta senttate deflectitur. quodsi quis uelut praescium conuersionis eorum subuersionem ciuitatis ad hoc eis dominum adserat conminatum, ut eos ad salutarem paenitentiam prouocardistrictiora quam facturi sunt, si opus fuerit, conminentur. sin nero dixerit deum seueram illam sententiam suam paenitentiae eorum consideratione reuocasse secundum illud quod per Ezechielem ait: si dixero inpio: morte morieris: et egerit paenitentiam a peccato
Abbreviated transcription (Latin):
onagrũ liberũꝰ & uincula eiꝰ resoluitꝰ
Posuit habitaculũ eiꝰ desertũ. & tab̾¬
nacula eiꝰ salsuginẽ: inridens mul¬
titudinẽ ciuitatis. & querelã ex ac¬
toris ñ ex. audiens: considerauit
montes pascue sue: & pꝰ ome iuride
ꝑquiret. In psalmis quoq Dicant uc̃¬

Expanded text:
onagrum liberum, et vincula ejus resolvit? posuit habitaculum ejus desertum, et tabernacula ejus salsuginem, irridens multitudinem civitatis, et querelam exactoris non exaudiens. Consideravit montes pascuae suae, et post omne viride quaerit. » In psalmis quoque sc
Abbreviated transcription (Latin):
rũ eiꝰ agnouerit dignitatẽ. Tria st̃
in egipto genera monachorũ: quoriᷤ
duo st̃ optima: terciũ tepidũ atq
om̃imodis eintandũ. Primũ ẽ ceno¬
bitarũ: qui scilicet in congregatione
parit᷑ consistentes. uniꝰ uidicio seni¬
oris guhernant᷑. Cuiꝰ generis maumꝰ
numerꝰ monachorũ: ꝑ uniuersã egis¬
tum cõmorat᷑. Se dm anachoritarũ
qui pͥus in cenobiis instituti. iãq in
actuali conuersatione ꝑfecti soli¬
tudinis elegere secreta: ciuꝰ ꝓfessio¬
nis nos quoq optaniꝰ eẽ participes.
mus. Harũ gͥ triũ ꝑfessionũ ut dua¬
mus fundatores pͥmũ debetis ag¬
noscere. Nam ꝓfecto er hoc ipso
uł odiũ ꝓfessionis uuiꝰ agnosci pote¬
rit que uitanda ẽ. uł eiꝰ desiđiũ
que sequenda: ꝙ necesse ẽ iunã quã¬
q uiã ad illũ finẽ suũ ꝑtrahere sec¬
tatorẽ: ad quẽ auctor ipsiꝰ inuen¬
taq cenobitarũ disciplina: a tem¬
ꝑe p̃dicationis apłice sumpsit ex¬

Expanded text:
rum eius agnouerit dignitatem. tria sunt in Aegypto genera monachorum, quorum duo sunt optima, tertium tepidum atque omnimodis euitandum. primum est coenobiotarum, qui scilicet in congregatione pariter consistentes unius senioris iudicio gubernantur: cuius generis maximus numerus monachorum per uniuersam Aegyptum commoratur. secundum anacboretarum, qui prius in coenobiis instituti iamque in actuali conuersatione perfecti solitudinis elegere secreta: cuius professionis nos quoque optamus esse participes. mus. harum igitur trium professionum ut diximus fundatores primum debetis agnoscere. nam profecto ex hoc ipso uel odium professionis illius nasci poterit quae uitanda est uel eius desiderium quae sequenda, quia necesse est unamquamque uiam ad illum finem suum pertrahere sectatorem, ad quem auctor ipsius inuentaque coenobiotarum disciplina a tempore praedicationis apostolicae sumpsit ex
Abbreviated transcription (Latin):
dare interioris homtius motꝰcogitati¬
onum suarũ tempestatibꝰ obiuareꝰ. iugi
sollicitudine ac ꝑseueranti intentione
didicerunt. qͥsub diualibꝰ cotidie oꝑibꝰ
desudantes. tota die sub aeris in anita¬
te ñsolũ corꝑe uerũ etiã m̃te ꝑuolitantꝰ
⁊ cogitationes suas cũ mobilitate corꝑea
passim in.ꝑta diffundunt: & idcirro nec
multiuolã animi sui sentiunt uanita¬
tem. nec eiꝰ lubricos posst̾ cohercere dis¬
cursus: ⁊ contͥcionẽ spẽ ñ ferentes: intole¬
rabilẽ cͥ ipsã silentu sui estimant iugita¬
tem: ac laboriosis ruris oꝑibꝰ indefessi
iuncunt᷑ ocio: ꝙ̃ͥ quietis sue diut̾nitate
lassantuR.
Dec mirũ si i cella q residens q̃si

Expanded text:
dare interioris hominis motus et cogitatidare interioris hominis motus et cogitationum suarum tempestatibus obuiare iugi sollicitudine ac perseueranti intentione didicerunt, qui subdiualibus cotidie operibus desudantes tota die sub aeria inanitate non solum carne, uerum etiam mente. peruolitant et cogitationes suas cum mobilitate corporea passim in aperta diffundunt. et idcirco nec multiuolam animi sui sentiunt nanitatem nec eius lubricos possunt cohercere discursus, et contritionem spiritus non ferentes intolerabilem sibi ipsam silentii sui aestimant iugitatem, ac laboriosis ruris operibus indefessi uincuntur otio et quietis suae diuturnitate lassantur. Nec mirum si in cella quis resid
Abbreviated transcription (Latin):
stabo. & ascendã supra petrã ⁊ spe¬
culabor. ut uicdeã qd loquat᷑ innne.
& quid respondeã ad arguentẽ me.
Q̾ quanti laboris ac difficultatis
sit expuñtis illorũ qͥ mu illa calami uel
porphirionis heremo cõmorant᷑ mani¬
festissime cõpbat᷑. Nam cũ lougiore soli¬
tudinis int̾uallo. ab uiuuersis urbibꝰs
habitaculis hominũ quã heremꝰ setchii
diudant᷑ septẽ si quidẽ uł oto mansio¬
nibꝰ uastissime solitudimis deserta pene¬
trantes. ux ad cellarũ secreta ꝑueni
minime cohibent᷑. cũ ad hec squalida
in qͥbꝰ degimiꝰ uł ad illa scithiotica uene¬
rint loca tantis cogitationũ estibꝰ. tan¬
ta animi anrietate uerant᷑. ut quasi ru¬
des. ⁊ qͥ solitudinis exercicia. neleuiter
quidẽ aliquando contigerint. cõmorati¬
ouem celle ⁊ quietis silentia tolerate non
possint: atq er eis statĩ excussi. tamquã
ciptes nouitii ꝑturbent᷑. Non enimse¬

Expanded text:
stabo et ascendam super petram, et spestabo et ascendam super petram, et speculabor ut uideam quid loquatur in me, et quid respondeam ad arguentem me. quod quanti laboris ac difficultatis sit, experi-lo mentis illorum, qui in illa Calami seu Porphyrionis heremo commorantur, manifestissime conprobatur. nam cum longiore solitudinis interuallo ab uniuersis urbibus et habitaculis hominum quam heremus Sciti diuidantur septem siquidem uel octo mansionibus uastissimae solitudinis deserta penetrantes uix ad cellarum suarum secretaminime cohibentur, cum ad haec squalida in quibus degimus uel illa Scitiotica uenerint loca, tantis cogitationum aestibus, tanta animi anxietate uexantur, ut quasi rudes et qui solitudinis exercitia ne leuiter quidem aliquando contigerint commorationem cellae et quietis silentia tolerare non possint atque ex eis statim excussi tamquam expertes ac nouicii proturbentur. non enim se
Abbreviated transcription (Latin):
tudcuro ei qͥ deinterioris homi¬
nis puritate ꝑuigilẽ sollicitur¬
dinẽ gerit. expetenda stͣ loca
que m̃tẽ eiꝰ nulla ad cult᷑ẽ distensio¬
uem ub̃tatis sue fecunditate sollicitẽt.
uec de cellule fixa atq immobili stati¬
one ꝑt̾b̾ent. atq ad aliqđ subdiua¬
leopꝰ pdite compellant. & ita in aper¬
tum uelut effusis cogitationibꝰ ome̾m
m̃tis directionẽ. ac subtilissimũ certe
uiiꝰ destinationis intuitũ ꝑ diu̾sa dis¬
pesgat: que anemine prsꝰ quãtus
sollicito ac uigilauti. uł caueri pote
ut ita qͥs uelut piscator eg̃gius uictũ
s apłica arte ꝓspiciens. in tnͣquillisimo
cordis suui pfundo. agmina cogitatio¬
num nãtantia. intentꝰ atq umobilis
captet: Itamquã de ꝓminenti scopło.
curiose ꝓfunda pspectans. quas adse
uero tam quã malos ⁊ norios pisces. ne¬
gligat ac refutet. sagaci discretione
nhac gͦ uiiꝰ quisq custoclia uigit᷑
dent᷑ expͥmit᷑. Suꝑ custodiã meã

Expanded text:
dcirco ei, qui de interioris hominis puritate peruigilem sollicitudinem gerit, expetenda sunt loca, quae mentem eius nulla ad culturae distentionem ubertatis suae fecunditate sollicitent nec de cellulae fixa atque inmobili statione proturbent atque ad aliquod subdiuale opus prodire conpellant, et ita uelut in apertum effusis cogitationibus omnem mentis directionem ac subtilissimum certe illius destinationis intuitum per diuersa dispergat. quae a nemine prorsus quamuis sollicito ac uigilanti uel caueri poterut ita quis uelut piscator egregius uictum sibi apostolica arte prospiciens in tranquillissimo cordis sui profundo agmina cogitationum natantia intentus atque inmobilis captet et tamquam de prominenti soopnlo curiose profunda prospectans, quas ad se uero tamquam malos et noxios pisces neglegat ac refutet, sagaci discretione hac ergo unusquisque custodia iugiter denter exprimitur: super custodiam meam
Abbreviated transcription (Latin):
calculꝰ fiuie carbimculꝰ. qu̾e foicipe tule¬
rat de altari. ẜ tetigit os ineũ : dir̃. ecce
hoc tetigi labia tua .s. auferet᷑. ate mu¬
quitas tua: ⁊pecem tuũ iuuidabit᷑ ta¬
le ẽ. ut pauli uideat᷑ or platũ. qui ait.

Expanded text:
carbunculus siue calculus, quem forcipe tulecarbunculus siue calculus, quem forcipe tulerat de altari. et tetigit os meum, et dixit: ecce hoc tetigi labia tua, et auferetur iniquitas tua, et peccatum tuum mundabitur tale est ut Pauli uideatur ore prolatum, qui ait:
Abbreviated transcription (Latin):
testimonio: potest nodꝰ huiꝰ questiorus
absolui . Ecce inqt tuiratꝰ es ꝯpeccaui¬
mus. idẽ cũ elatione ur̃i cordis. uł ne¬
gligentiis auersatꝰ. tuo nos aialio de¬
miclastiꝰ confestĩ nos uorago absorbuit
peccatorũ. Uelut si quis splendidissimo
solis diceret elemto. Ecce ⁊tu occubius¬
ti. ẜ nos ilico tenebrosa conter̾ obscuri¬
tas. & tam̃ cũ hic sc̃s peccasse sedicat: et
non solũ peccasse. s etiã uupsis semper¬
mansisse peccatis. ñ desperat de salute.
s subicit. inipsis fuimꝰ semꝑ ⁊ saluabim᷑.
Hanc gͦ sententiã ecce tuiatꝰ es ⁊ pecca¬
uimꝰ. illi apłice cõparabo. Infelir ego
homo. quis me libabit de corꝑe mor¬
tis huius: Rursũq id qd̾ ꝓpha sub¬
iungit. uupsis fuimꝰ semꝑ. esalu abum᷑.
consequentibꝰ apłi ꝯgruit uerb̃. Urã¬
labrss ego sũm. ⁊ in medio popłi pollita
labia habentis ego habito. uidet fupra
dictos saꝑe sermones. Infelir. ego homo
ad ine unꝰ de seraphu  inmanu eius

Expanded text:
testimonio potest nodus huius quaestionis absolui: ecce, inquit, tu iratus es, et peccauimus: id est cum elationem nostri cordis uel neglegentias auersatus tuo nos auxilio denudasti, confestim nos uorago absorbuit peccatorum, uelut si quis splendidissimo solis diceret elemento: caece tu obcubuisti, et nos ilico tenebrosa contexit obscuritas\'. et tamen cum hic sanctos peccasse dicat et non solum peccasse, sed etiam in ipsis semper permansisse peccatis, non desperat penitus de salute, sed subicit: in ipsis fuimus semper, et saluabimur. hanc ego sententiam ecce tu iratus es, et peccauimus illi apostolicae conparabo: infelix ego homo: quia me liberabit de corpore mortis huius? rursum quod propheta subiungit in ipsis fuimus semper, et saluabimur consequentibus apostoli congruit uerbis: gralabiis egosum, et in medio populi polluta labia habentis ego habito uidetur supra dictos sapere sermones: infelix ego homo: ad me unus de Seraphin, et in manu eius
Abbreviated transcription (Latin):
labore corꝑis expeditent: nͥ inpiugen¬
dam illã nob̃ erpbrationẽ que adil¬
lum ineugłio directa ẽ diuitẽ. uere¬
tenuir. ⁊p. recepisti consolationẽ inui
tis: his tantũ squaloribꝰ delectamur.
uniu̾sis.q delicus horrendã solitudi¬
nisistiꝰ p̃feriniꝰ uastitatẽ. Neq hiuic
harenarũ amaritudim quautalus
uberis glebe diuitias cõparamꝰ uon
temꝑalia huiꝰ corꝑis lucra s et̃ua
sp̃c lucra ⁊ emolium̃ta sectantes. Pa¬
rum ẽ enĩ renuntiasse monachĩ semel
idẽ in pͥmordio conũsationis sue. un¬
tempsisse p̾sentia. nͥ eis cotidie renun¬
tiare ꝑstiterit. usq ad finẽ. Namq
huic uite illud uoħ dicendũ ẽ cum
ꝓpha: ⁊ diẽ hominis ñ desicłam tu
scis. Unde ⁊ dñs in eu̾głio. Si qͥs uilt

Expanded text:
impingendam nobis illam exprobrationem quae ad illum in Evangelio directa est divitem, vereremur: Quia recepisti consolationem tuam tis, his tantum squaloribus delectamur, universisque deliciis horrendam solitudinis istius praeferimus vastitatem, neque huic arenarum amaritudini quantasvis uberis glebae divitias comparamus, non temporalia hujus corporis lucra, sed aeterna spiritus emolumenta sectantes. Parum est enim renuntiasse monachum semel, id est, in primordio conversionis suae contempsisse praesentia, nisi eis quotidie renuntiare perstiterit. Usque in finem namque hujus vitae illud nobis dicendum est cum propheta, Et diem hominis non desideravi, tu scis . Un
Abbreviated transcription (Latin):
talẽ ex illis amenitatũ uoluptatibꝰ fruc¬
tum nob̾ udicassemꝰ posse conferri. qua¬
lis iste ẽ qui de hoc locorũ squalore. ⁊ cor¬
ꝑis contͥtione conqͥrit᷑. Nec fumiꝰ upa
rentũ solatio destituti. ut desint qͥ de
suis substantus sustentare nos gaude¬
ant. nͣ nob̃ illa sententia saluatoris oc¬
currens. quicqd ad fotũ huiꝰ ꝑtinet car¬
nis excludẽt: qua dicit᷑. qͥ ñ reliquerit.
siue ocdĩt. patrẽ aut̃ matrẽ. ⁊ filios ⁊ ft̃s:
um mundi huiꝰ obseqͥa deẽe ñ possent
qui ꝓmptissim a largitate necessitatibꝰ
nr̃is cũ om̃i grãrũ actione subministra¬
re gaudentꝰ qͦrũ numificentia susten¬
tati. parandi uictꝰ sollicitudine care¬
lecdictio det̾reret. Nam malecdie Huꝙ¬
onus qͥspẽ suã ponit in honune. łtͥno¬
lite conficde in pͥncipibꝰ. Potiumꝰ etã
cellulas saltĩnras. sup̃ nili fluminis al¬
ueu̾ collocantes. aquã hab̃e ꝑ foribꝰ
nec eam quatuor nulibꝰ passiuã nr̃isco¬

Expanded text:
talem ex illis amoenitatum voluptatibus fructum nobis judicassemus posse conferri, qualis iste est qui de hoc locorum squalore et corporis contritione conquiritur. Nec sumus ita parentum solatio destituti, ut desint qui de suis substantiis sustentare nos gaudeant, nisi nobis illa sententia saluatoris occurrens quidquid ad fotum huius pertinet carnis excluderet, quadicitur: qui non re 1 iquerit siue oderit patrem et matrem et filios et fratres, um mundi istius obsequia deesse non possent, qui promptissima largitate necessitatibus nostris cum omni gratiarum actione subministrare gauderent. quorum munificentia sustentati parandi uictus sollicitudine careledictio deterreret. nam maledictuui spem suam ponit in homine, et: nolite confidere in principibus. potuimus etiam cellulas saltim nostras supra Nili fluminis alueum conlocantes aquam habere pro foribus, ne eam a quattuor milibus passuum nostris co
Abbreviated transcription (Latin):
nem quã declinare sͥuudent᷑ incurrt̃:
qr uł tr̃ cũ eã ꝑcipiunt. cdignosse eius
ꝑceptione diudicant. Multo aũt iustiꝰ
ẽ. ut cũ hac cordis humilitate. eredamꝰ
&fateam᷑. illa sacͦscã misteria nũquam
ꝑmerito nos posse contingere. singłis
ea dm̃cis ob remediũ nrarũ egͥtudinũ
p̃sumamꝰ quã ut uana ꝑsuasione cor¬
dis elati.: uł pꝰ annũ dignos eorũ partici
patione credamꝰ. Iua ꝓpt̾ ut hoc intel¬
ligere fruc luose. ⁊ tenere posstinꝰ miscdĩ¬
dni ut nos ad ꝑficienda hec adiuuet.
uitentiꝰ imploremꝰ. que nequaquã ita
dam ratione uerborũ. s actu potiꝰ et
exꝑientia u̾borũp̃eunte discunt᷑. qͣue¬
que rursũ nͥ tã collationibꝰ sp̃italium
uirorũ. frequent᷑ ⁊ ex aminata fueruit.¬
⁊ polita. quã etiã docum̃tis. ⁊ cotidia¬
na exꝑientia. sollicite uentilata: aut
obsolescunt ineuria : aut ociosa obli¬

Expanded text:
nem, quam declinare sibi uidentur, incurrunt, nem, quam declinare sibi uidentur, incurrunt, quia uel tunc cum ea percipiunt dignos se esse perceptione diiudicant. multo autem iustius est ut cum hac cordis humilitate, qua credimus et fatemur illa sacrosancta mysteria numquam pro merito nos posse contingere, singulis ea dominicis ob remedium nostrarum aegritudinum praesumamus, quam ut uana persuasione cordis elati uel post annum dignos eorum participio nos esse credamus. quapropter ut haec intellegere et fructuose tenere possimus, miserini, ut nos ad perficienda haec adiuuet, adtentius inploremus, quae nequaquam ita dam ratione uerborum, sed actu potius et experientia praeeunte discuntur, quaeque rursum nisi tam conlationibus spiritalium uirorum frequenter examinata fuerint et polita quam documentis et cotidiana experientia sollicite uentilata, aut obsolescunt incuria aut otiosa obli
Abbreviated transcription (Latin):
seruit. uerũ etiã cogitationes. ac memo¬
riã peccatorũ. conent᷑ exelude. ichil¬
omuiꝰ tamen. cotidie fidelit᷑ ꝓfitent᷑ ne
una quidẽ hora macula se carere pecc̃i.
ec tam̃ ex eo debemꝰ nos a¬
a cliũca cõmunione suspendere:
q nos cognoscimꝰ peccatores: s ad
eam magis ac mag̃ ẽ ꝓpt᷑ anune medi¬
cinã.⁊purificationẽ sp̃ẽ auide festinan¬
cdum: uerũ tam̃ ea hunulitate m̃tis ac
fide: ut indignos nos ꝑceptione tante
grẽ uidicantes: temedia potiꝰ nrĩs uul¬
neribꝰ expetamꝰ. Alioqnͥ nec annuier
saria quidẽ digne ẽ p̃sum̃da cõmumo
ut quidã faciunt qͥ in monasterus con¬
sistentes ita sacram̃torũ celestiũ dignita¬
tem. ⁊ sc̃ificationẽ ac meritũ metiunt᷑.
ut estiment eã ñ nͥscõs. atq unmacula¬
tos deb̃e p̾sumere: ⁊ ñ potiꝰ ut scõs. mun¬
dosq nos sua participatione efficiat. Q
ꝓfecto maiorẽ arrogantie sue p̾suptio¬

Expanded text:
serint, uerum etiam cogitationes ac memoserint, uerum etiam cogitationes ac memoriam peccatorum conentur excludere, nihilominus tamen cotidie fideliter profitentur ne una quidem hora macula se posse carere peccati. Nec tamen ex eo debemus nos adominica communione suspendere, quia nos agnoscimus peccatores, sed ad eam magis ac magis Mt propter animae medicinam ac purificationem spiritus auide festinandum, uerumtamen ea humilitate mentis ac fide, ut indigno3 nos perceptione tantae gratiae iudicantes remedia potius nostris uulneribus expetamus. alioquin nec annisaria quidem digne est praesumenda communio ut quidam faciunt qui in monasteriis consistentes, ita sacramentorum coelestium dignitatem et sanctificationem ac meritum metiuntur, ut aestiment ea non nisi sanctos atque immaculatos debere praesumere, et non potius ut sanctos mundosque nos sua participatione perficiant. Qui profecto majorem arrogantiae praesumptio
Abbreviated transcription (Latin):
du pot̃ ẽẽ contentꝰ ÷ quantũ quisfue¬
rit mñte piuratior. tauto se sordidiorẽ
udens. iiag̃ humilitatis quã elatioi̾s
inuemet causas: quantoq ꝑtinatiꝰ ao
sublimiora conscendĩt: tanto amplius
p̃uidet sͥ suꝑ ẽẽ quotendat. Deniq ille
apłorum eriniꝰ. quẽ diligebat iħc recũ¬
uens suꝑ pectꝰ eiꝰ. hanc quasi ex duico
ptulit corde sententiã. Si dixerimus q
pecem ñ habemꝰ ipsi nos seducimꝰ. ꝑ ue¬
ritas in nob̾ ñ ẽ. Itaq si dicentes noston
mus in nobis: qd aliud ꝓficumꝰ. nͥ ut nos
hac ipsa ꝓfessione expeccatoribꝰ scelera¬
tos atq impios apꝓbemꝰ  Postremo si
cordi ẽ ueriꝰ erplorare. utrũ possibile
sit hominis substantie anamartheton
poterimꝰ quã ab his qͥ carnẽ suã crucifire¬
runt cũ uitiis ⁊ concupiscentus. ⁊ quibꝰ ue¬
re crucifirꝰ ẽ inundꝰ.: qui cũ de cordibꝰ
siuis ñ solũ radicitꝰ mcia uniu̾sa conuul¬

Expanded text:
du potest esse contentus et quantum quis fuedu potest esse contentus et quantum quis fuerit mente purgatior, tanto se sordidiorem uidens magis humilitatis quam elationis inuenit causas, quantoque pernicius ad sublimiora conscenderit, tanto amplius praeuidet sibi superesse quo tendat. denique ille apostolorum eximius, quem diligebat leaus, recumbens supra pectus eius, hanc quasi ex dominico protulit corde sententiam: si dixerimus quia peccatum non habemusipsi nos seducimus et ueritas in nobis non est. itaque si dicenmus in nobis, quid aliud proficimus, nisi ut nos hac ipsa professione ex peccatoribus sceleratos atque impios adprobemus. Postremo si cordi est uerius explorare, utrum possibile sit humanae substantiae anamarteton poterimus quam ab his qui carnem suam crucifixerunt cum uitiis et concupiscentiis, et quibus uere crucifixus est mundus? qui cum de cordibus suis.non solum radicitus uitia uniuersa conuul
Abbreviated transcription (Latin):
pecco se ẽẽ pnuntiet. Niude q hisom¬
nibꝰ ociosis ac suꝑfluis rebꝰ uolucrem
humane m̃tis eycuisũ. fatemͣ carere
ñ posse ꝑ hoc utiq ̃equent᷑ sine pecc̃o
nos ñ eẽ ueraett᷑ confitem Nam quanta¬
iuis cirtũs pectione unꝰ quisq seruare cor¬
suũ contendat: iumnquã id scđm desi¬
dium sp̃c sui repugnante carnis condi¬
tione custodiet. Iuanto enĩ mag̾ ꝓfe¬
cerit mens humana.⁊ ad sinceriorem
contẽplationis ꝑuenerit puritatems
tanto se immundiorẽ. quasi ꝑ speculũ
sue puritatis iuspiciet: q necesse ẽ ut
dũ animꝰ se ad sublimiorẽ extendit in¬
tuitũ. ⁊matora quã agit ꝓspiciens. cm¬
cupiscit illa in qͥbꝰ ẽ. ut inferiora semꝑ
ac iuliora despiciat. Plura siqͥdẽ deno¬
p̾hensionis dolorẽ. in rep̃hensibilis uita:
& multiplicat gemitꝰ atq suspiria em̃¬
datio morũ: ⁊emulatio artenta uirtu¬
tum. Nemo enĩ illo in quo ꝓfecerit gra¬

Expanded text:
peccato se esse pronuntiet. Proinde quia his ompeccato se esse pronuntiet. Proinde quia his omnibus otiosis ac superfluis rebus volucrem humanae mentis excursum fatemur carere non posse, per hoc utique consequenter sine peccato nos non esse veraciter confitemur. Nam quantavis circumspectione unusquisque cor suum servare contendat, numquam id secundum desiderium spiritus sui, repugnante carnis conditione, custodiet. Quanto enim magis profecerit mens humana, et ad sinceriorem contemplationis pervenerit puritatem, tanto se immundiorem quasi per speculum suae puritatis inspiciet, quia necesse est ut dum animus ad sublimiorem se extendit intuitum, et majora quam agit prospiciens concupiscit, illa in quibus est ut inferiora semper ac uiliora despiciat. plura siquidem denoorem reprehensionis dolorem inreprehensibilis uita et multiplicat gemitus atque suspiria emendatio morum et aemulatio adtenta uirtutum. nemo enim illo in quo profecerit gra
Abbreviated transcription (Latin):
ihumana studia mente ꝑcurrens. si¬
ne ulla exceptione pnuntiat: ꝙ ñ ẽ iustꝰ
homo in terra. qͥ faciat bonũ & ñ pecc&.
idẽ nemo in hac t̃ra.tã sc̃s tam diligen:
tam intentꝰ uł potuit umquã uł potuͦ¬
rit inueniri: qͥ uero illi ac cingłaribo¬
no. ita uigit̾ ualeat inherere: ut non
cotidie ab eose distractũ seutiat deli¬
quisse. Qui tñ cũ ꝓnuntiet᷑ immiuus
a nora ẽẽ ñ posse. iustꝰ ẽẽ tuchilominꝰ
ñ negat᷑. Iuisqͥs itaq anamartheton
idẽ in peccantiã nate᷑ asscͥbit humane:
ñ in anibꝰ uerb̃. s conscientie sue nob̾cũ
testimonio ac ꝓbatione confligat. ⁊ tt᷑
demũ se absq pecco ẽẽ pniuitiet: cũ
se ab hoc sũmo bono senserit ñ auul¬
sum: immo uͦ quisqͥs consicđans consci¬
entiã stiã ut ñ dicã ampliꝰ. sinaũ sine¬
ulla u̾bi uł facti. uł cogitationis int̃po¬
latione se dep̃hendi̾t celebrasse. absq

Expanded text:
et humana studia mente percurrens, siet humana studia mente percurrens, sine ulla exceptione pronuntiat, Quia non est justus homo in terra, quifaciat bonum. et non peccabit: id est nemo in hac terra tam sanctus, tam diligens, tam intentus uel potuit umquam uel poterit inueniri, qui uero illi ac singulari bono ita iugiter ualeat inhaerere, ut non cotidie ab eo distractum se sentiat deliquisse. qui tamen cum pronuntietur inmunis a noxa esse non posse, iustus esse nihilominus non negatur. Quisquis itaque anamarteton, id est inpeccantiam naturae adscribit humanae, non inanibus uerbis, sed conscientiae suae nobiscum testimonio ac probatione confligat et tunc demum se absque peccato esse pronuntiet, cum se ab hoc summo bono senserit non auulsum: immo uero quisquis considerans conscientiam suam, ut non dicam amplius, unam sulla verbi, vel facti, vel cogitationis interpellatione se deprehenderit celebrasse, absque
Abbreviated transcription (Latin):
grauaui uos. Et alibi. Ipse ego paulus
dico uob̃ Ncircumcidamini. xp̃c uob̃
inchil ꝓderit. Et ad romanos. Opta
accipi: ut exp̃ssiꝰ cũ emphasi ꝓniuiti
cati. seruire me fateor: hoc ẽ disten¬
sione c̃ditionis humane int̃dũ de ce¬
lestibus ad terrena deuoluor.  ad cu¬
ras humiliũ terũ. m̃tis mee altitudo
ꝓlabit᷑ ꝑ quã peccati legẽ ita monĩ¬
tis singłis me sentio captiuari: ut
quamuis immobili cura legẽ dĩ desi¬
derio ꝑseuerẽ nullo modo tam̃ uim
huiꝰ captiuitatis euadere me sentiã:

Expanded text:
grauaui uos, et alibi: ego ipse Paulus grauaui uos, et alibi: ego ipse Paulus dico uobis: sicircumcidamini, Christus uobis nihil proderit, et ad Romanos: optabaccipi, ut expressius cum emphasi pronuntielegi peccati seruire me fateor, hoc est distentione condicionis humanae interdum de caelestibus ad terrena deuoluor et ad curas humilium rerum mentis meae altitudo prolabitur: per quam peccati legem ita momentis singulis me sentio captiuari, ut quamuis inmobili circa legem dei desiderio perseuerem, nullo tamen modo uim huius captiuitatis euadere
Abbreviated transcription (Latin):
malũ s ⁊ amarũ sit discedere a duõ
suo. Hoc ẽ corpꝰ mortis. qđ a celesti eos
uituitu retrahens. ad t̃rena deducit᷑.
qđ spsallentes eos. atq in oratione
ꝓstratos. uł humanas effigies. uel
sermones. uł negotia. uł actꝰ facit
suꝑfluos retractare. Hoc ẽ corpꝰ mor¬
tis quo emulantes angu̾cã sc̃itatẽ &
uolentes dño iugit̾ inherere: ꝑfectio¬
nem tam̃ huiꝰ boni q corpꝰ mortis ob
sistit. uiueiure ñ posst̃: s faciunt ma¬
lum qđ nolt̃. idẽ t̾nsducunt᷑ m̃te etiã
ad illa que ad ꝑfectũ uirtutũ ꝑfec¬
tionemq ñ ꝑtinent. Deniq ut hoc de
scĩs. atq ꝑfectis sibib similibꝰ hec
dixisse beatꝰ apłs eudent̾ expͥmere:
digito quocdã mͦ semet ipsũ tactuq
designans c̃tinuo infert. Itaq ego ip¬
se idẽ qͥ hec ꝓnuntio. mee ñ alterius
conscientiẽ latebras pando. Hoc sa¬
designare sicut ibi. Ipse ego paulꝰ. obse¬
cro uos ꝑ mancuetudinẽ. xp̃i. ⁊ mo¬

Expanded text:
malum sibi et amarum sit discedere a Domino Deo suo . Hoc est corpus mortis quod a coelesti eos intuitu retrahens ad terrena deducit; quod psallentes eos atque in oratione prostratos, vel humanas effigies, vel sermones, vel negotia, vel actus facit superfluos retractare. Hoc est corpus mortis, quod aemulantes angelicam sanctitatem, et volentes Domino jugiter inhaerere, perfectionem tamiunt malum quod nolunt, id est traducuntur mente etiam ad illa quae ad profectum uirtutum perfectionemque non pertinent. denique ut hoc de sanctis atque perfectis sibique similibus se dixisse beatus apostolus euidenter exprimeret, digito quodammodo semet ipsum tantum designans continuo infert itaque ego ipse, id est qui haec pronuntio, meae, non alterius conscientiae latebras pando. hoc sadesignare, sicut ibi: ipse ego Paulus obsecro uos per mansuetudinem et mo
Abbreviated transcription (Latin):
Quomͦ sener niõs patefecerit errores.
De qualitate locorũ. que. ab anachore¬
tis erpeti deheant.
Que asolitaris oꝑationũ genera expen
debeant.
Qđ euagatione corꝑis grauet᷑ inag̃ quã
releuet᷑ corlis annetas.
Ad quã compationẽ cogitationes suas
q ui possint parentũ uiciniã ñ timere.
ria suggerant᷑
Deutilitate oꝑanionis. ⁊ oci detͥm̃to.
Fabula de tonsoris merte cõposita ad
illusiones diaboli coqnoscendas.
Detͥꝑtito anune motu.
ationabilẽ anime nr̃e pai tẽ fuisse cor¬
ruptã. ⁊ qđ infirmior pars anime dia¬
hamur ad patͥam.
espn̾s de illusione diaboli eo qđ uasti¬
oris solitiidinis reqͥe reꝓmittat.
uã utilis sit remissio. in aduentu frm̃.¬

Expanded text:
Quomodo senex nostros patefecerit errores. De qualitate locorum, quae ab anachoretis expeti debeant. Quae a solitariis operationum genera eligi debeant. Quod euagatione corporis grauetur magis quam releuetur cordis anxietas. Ad quam conparationem cogitationes suas Quod hi possint parentum uiciniam non timere,ria suggeranturDe utilitate operationis et otii detrimento. Fabula de tonsoris mercede conposita ad inlusiones diaboli cognoscendas. pertito animae motu. Rationabilem animae nostrae partem esse corruptam. Quod infirmior pars animae diaheremur ad patriam. Responsio de inlusione diaboli, eo quod uastioris solitudinis requiem repromittat. Quam utilis sit remissio in aduentu fr
Abbreviated transcription (Latin):
mus. & auxiliatotẽ qͥ nos ad id retrahat
inqͥtentes. cũ apło ꝓclamemꝰ infelu
ego homo quis me libabit de corꝑe mor
tis huius:. Ibduci namq captiuũ u
lege peccati. qͥd ẽ aliud quã in affec b
peccati atq oꝑe ꝑmanere: Aut qđ ali¬
ud pͥncipale dabit᷑ bonũ qđ scĩ explere
non possunt: nisi ad cuiꝰ comparatio¬
nem ut sup̾diximꝰ uniu̾sa nec bonast̃:
Et quidẽ nouunus multa esse in hoc
mundo bona. p̃cipueq pudiciciã. con¬

Expanded text:
mus, et auxiliatorem qui nos ad id retrahat mus, et auxiliatorem qui nos ad id retrahat inquirentes, cum Apostolo proclamemus, Infelix ego homo, quis me ltis hujus? Abduci namque captivum in legem peccati, quid est aliud quam in effectu peccati atque opere permanere? Aut quod aliud principale dabitur bonum, quod sancti explere non possint, nisi id ad cujus comparationem, ut supra diximus, universa nec bona sunt? Et quidem novimus multa esse in hoc mundo bona, praecipueque pudicitiam, con
Abbreviated transcription (Latin):
faciẽ eiꝰ ne ex auditet. Qͥa gͦ carnales nos
fecit. ⁊ spinas actͥbulos c̃dempnauit iia pͥ¬
lumꝰ agere nequeamꝰ lũ cliuulsi ame¬
moria cdĩ sĩuna ea que hiunane fragilita¬
tis st̃. cogitare cõpellimꝰ: dũ puritatis amo¬
re flagrantes. incentiuis nat᷑alibꝰ ͦ peni¬
tus ignorare uelunꝰ. etiã inuiti plerumq
compungunͣ: scimꝰ q. ñ habitat uicarne
nr̃a bonũ. idẽ huiꝰ qmͣ diximꝰ theorie
atq puritatis ꝑpetua uigisq tranqͥlli¬
tas: s factũ ẽ innob̾ istud pessiniũ ac
lugubre diuortiũ. ut cũ m̃te legi di ser¬
iure uelimꝰ. niunquã scilicet uolentes
a claritate cluuna dimoriere conspec¬
tum. tam̃ carnalibꝰ tenebris circũfusi.
quadam lege peccati. ab eo qł bonũ
nouimꝰ cogam᷑ auelli : silicet ad curas
cogitationes q: terrenas. ab illa m̃tis
celsitudine decidentes. ad quas nos
lex peccati idest illa sententia dĩ. non
unmerito condempnauit: quã pͥmꝰ

Expanded text:
a uobis ne exaudiret. Quia. ergo carnales nos fecit et spinis ac tribulis condemnauit illa dlumus agere nequeamus, dum diuulsi a memoria summi dei ea quae humanae fragilitatis sunt cogitare conpellimur, dum puritatis amore flagrantes incentiuis naturalibus, quae penitus ignorare uellemus, etiam inuiti plerumque conpungimur: scimus quia non habitat in carne nostra. bonum, id est huius quam diximus theoriae atque puritatis perpetua iugisque tranquillitas, sed factum est in nobis istud pessimum ac lugubre diuortium, ut, cum mente legi dei seruire uelimus, numquam scilicet uolentes a claritate diuina dimouere conspectum, tamen carnalibus tenebris circumfusi quadam lege peccati ab eo quod bonum nouimus cogamur auelli, scilicet ad curas cogitationesque terrenas ab illa mentis celsitudine decidentes, ad quas nos lex peccati, id est illa sententia dei non inmerito condemnauit, quam primus
Abbreviated transcription (Latin):
t idcirco cotidianis suspirus sc̃i
om̃s ꝓhac substantie sue fragilita¬
te compuncti: dũ cogitacionũ
uarietates. ⁊ conscientie sue late¬
bras. ac penetralia ꝑscrutant᷑. Sup¬
plicit᷑ clamant. Nonintres iuidici¬
um cũ seruo tuo: q ñ iustificabit᷑ in
conspec tu tuo omĩs uiuens. ⁊ illud.
Quis głi̾abit᷑ castũ se habere cor: Aut
qs ficlutiã habebit se mundũ ẽẽ a
peccato : Et iterũ. Non ẽ iustꝰ homo
int̾ra: qui faciat bonũ. ⁊ñpeccabit.
Pt̾ita infirmã hominũ imꝑfectãq
ẽẽ senserunt: ut unꝰ ex his cuiꝰ miqͥta¬
tes. atq peccata. ds misso de altari ig¬
into u̾bi sui carbone purgauit. pꝰ illã
mirificã di contẽplationẽ. pꝰ intiu¬
tum sublimiũ seraphin. ⁊ reuelationẽ
sacram̃torũ celestiũ dicat. Uemͥ qr

Expanded text:
t idcirco quotidianis suspiriis sancti omnes pro hac substantiae suae fragilitate compuncti, dum cogitationum varietates et conscientiae suae latebras ac penetralia perscrutantur, suppliciter clamant: Non intres in judicium cum servo tuo, quia non justificabitur in conspectu tuo omnis vivens . Et illud: Quis gloriabitur castum habere cor, aut quis fiduciam habebit se mundum esse a peccato ? Et iterum: Non est justus homo in terra qui faciat bonum et non peccet . Et ita infiesse senserunt, ut unus ex his, cujus iniquitates et peccata Deus misso de altari ignito verbi sui carbone purgavit, post illam mirificam contemplationem Dei, post intuitum sublimium seraphim et revelationem s
Abbreviated transcription (Latin):
bus inseratis. Que enĩ genera peccato¬
rum istos dicatis posse cõmiitere. qͥbꝰ
si fuerint pꝰ gram̃ baptismatis uiuo¬
luti rursũ ꝑcotidianã ap̃i gram libeten¬
tur: aut de quo mortis corꝑe apłs dixis¬
se credendꝰ ẽ. quis me liberabit de cor¬
ñ de illis capitaliũ cͥminũ menbris ꝑ
que stipendiũ et̾ne mortis adqͥritur
idẽ homicidii. fornicationis. adulte¬
riorum. ebrietatis. furtorũ. atq rapi¬
narumꝰ s de illo p̃dicto. cui grã rꝑi
cotidiana suc currit corꝑe memora¬
ri : Iuisqͥs eiũ pꝰbaptismũ. ⁊ scientiã dĩ.
in illud mortale irruerit: sciat se ñ coti¬
diana gr̃ã xp̃i. idẽ facili tenussione
quã mom̃tis singłis exoratꝰ dñs nr̃ erto¬
ribꝰ nr̃is donare consueuit: s aut diu

Expanded text:
bus inseratis. Quae enim genera peccatorum istos dicitis posse committere, quibus si fuerint post gratiam baptismatis involuti, rursum per quotidianam Christi gratiam liberentur? Aut de quo mortis corpore Apostolus dixisse credendus est, Quis me liberabit de cornon de illis capitalium criminum membris, per quae stipendium aeternae mortis acquiritur, id est, homicidii, fornicationis, adulteriorum, ebrietatis, furtorum atque rapinarum; sed de illo praedicto, cui gratia Christi quotidiana succurrit, corpore memorari? Quisquis enim post baptismum et scientiam Dei, in illud mortis corpus irruerit, sciat se non quotidiana gratia Dei, id est, facili remissione, quam momentis singulis exoratus Dominus noster er
Abbreviated transcription (Latin):
culis liberat.. in antiquũ lib̾tatis statum
pͥoris dñi grã p̾cio sui sanguinus teforma¬
ret. quã pietas statĩ potuit etiã tc̃ salua¬
re s noluit: qr eũ decreti sui irrũꝑe saneᷤ¬
tionẽ eqͥtas nsinebat. Uis nosse causã uen

Expanded text:
culis liberatam, in antiquum libertatis statum, culis liberatam, in antiquum libertatis statum, prioris Domini gratia pretio sui sanguinis reformaret: quam pietatis instinctu potuit etiam tunc salvare; sed noluit, quia eum decreti sui irrumpere sanctionem aequitas non sinebat. 5. Iniquitas n
Abbreviated transcription (Latin):
puit: Nonita ẽ. Neq enĩ sic alle om̃e pe¬
culiũ dñi sui uni haudisdositate ꝑuasitꝰ
ut potentiã diiisui uerꝰ dnator anutte¬
ret. qui ipsũ qͦq eniptorẽ qͣsi refugã ułre¬
bellem. tam̃ ugo repͥmit seruitutis. Seo
qr om̃ibꝰ rationabilibꝰ creat᷑is. arbitͥi liber¬
tatem. ceator indulserat: eos qui se cont̾
fas edacis concupiscentiȩ tnsgressione
uendidant. inuitos ad uigenitã ub̾tatẽ
reuocare ñ debuit. Abhorr& siqͥdẽ ab illo
iusticie acpietatis auctore: qrͥ qdbonita¬
ti eͥtatiq cont̾riũ ẽ. Alalũ enĩ fuerat
si concesse lib̾tatis beneficiũ ũ reuocasset.
inustũ si liberũ hominẽ potenti a slia op¬
pͥmens atq captiuans. lib̾tats accepre
pͥuilegiũ ex seqͥ ñ suusset: cuiꝰ salutẽ in fu¬
tura tẽ scła reseruauit. ut recto ordine
cõpleret᷑ statuti tꝑr̃is plenitudo. Oporte
bat enĩ ei sobolẽ tãdui sub hac uite c̃di¬
tione durare. qͦusq eã de originalibꝰ uin¬

Expanded text:
nim sic ille omne peculium dei unius fraudis dolositate peruasit, ut potentiam dominii sui uerus dominator amitteret, qui ipsum quoque emptorem quamuis refugam uel rebellem tamen iugo deprimit seruitutis: sed quia omnibus rationabilibus creaturis arbitrii libertatem creator indulserat, eos, qui se contra fas edacis concupiscentiae transgressione uendiderant, inuitos ad ingenitam libertatem reuocare non debuit. abhorret siquidem ab illo iustitiae ac pietatis auctore, quidquid bonitati aequitatique contrarium est. malum enim fuerat si concessae libertatis beneficium reuocasset, iniustum si liberum hominem potentia soa opprimens atque captiuans libertatis acceptae pontificium exequi non siuisset, cuius salutem in futura tunc saecula reseruauit, ut recto ordsoe conpleretur statuti temporis pbat enim ejus sobolem tamdiu sub avita conditione durare, quousque eamdem originalibus vin
Abbreviated transcription (Latin):
uł eorũ qui ad eiꝰ ꝓfecere men¬
suram hoc dicunꝰ congruere posse ꝑso¬
ius. sed de his hoc ꝓpͥe intelligi debere
censenꝰ. qui pꝰdĩ gram. agnitionẽq ue¬
ritatis acarnalibꝰ seuitiis abstinere cu¬
pientes: antiqua ad huc consuetudi¬
ne uelut natali lege in menbris suis ui¬
olentissime dominante. ad inolitã pas¬
sionun concupiscentiã ꝑtrahuntur.
usus enĩ ac frequentia delinquendi
anune nec cdũ plenis studiis erudite. s
adhuc tudis. ⁊tenere ut ita direrun
castitatis captiuos rapit ad uicia. ac
morti eos antiqua lege subiciens: uigo
peccati dominantis addicit: non sineus
potius malũ qđ erecrant᷑ ȩxercere com¬
pellens.ii.

Expanded text:
orum qui ad ejus profecere mensuram, hoc dicimus congruere posse personis, sed de his proprie hoc intelligi debere censemus qui post Dei gratiam agnitionemque veritatis a carnalibus se vitiis abstinere cupientes, antiqua adhuc consuetudine velut naturali lege in membris suis violentissime dominante, ad inolitam passionum concupiscentiam pertrahuntur. Usus enim ac frequentia delinquendi,animae necdum plenis uirtutum studiis eruditae, sed adhuc rudis ac tenerae ut ita dixerim castitatis captiuos rapit ad uitia, ac morti eos antiqua lege subiciens iugo peccati dominantis addicit, non sinens potius malum quod execrantur exercere conpe
Abbreviated transcription (Latin):
pugnationũ uini tolerare nos posse nͥ
nob̃ ꝑ illiꝰ medicinã. clĩ grã subueniss&s
ꝓfusis lacͥiuis testabam᷑. tacitꝰ ille du
cunctatꝰ atq ad extremũ grauit᷑ inge¬
miscens ita respondit.i.¬
ec cdũ uos desiđus renuntiasse mim¬
cdanis. nec mortificasse concupiseñ¬
tias pͥstinas: cogitationũ ut̃arum
ꝓdidit infirmitas. hãnic̃ desidiã cordis
hanc ꝑegͥnationẽ. ac parentũ absentiã
quã m̃te potiꝰ susciꝑe debiustis. carne
tantũ mͦ sustinetis. Sepulta enĩhec omĩa
dine sentio laborare: que u ꝓuerbusita
notat᷑. In desidus ẽ om̃is otiosꝰ. Et iterũ.
Desidĩa occidt̃ pigrũ. Nam & nob̃ potu

Expanded text:
pugnationum uim tolerare nos posse, nisi pugnationum uim tolerare nos posse, nisi nobis per illius medicinam dei gratia subuenisset, profusis lacrimis testaremur, tacitus ille diuque cunctatus atque ad extremum grauiter ingemescens ait. ecdum vos desideriis renuntiasse mundanis, nec mortificasse concupiscentias pristinas, cogitationum vestrarum prodit infirmitas. Nam sicut desidiam cordis hanc peregrinationem ac parentum absentiam, quam mente potius suscipere debuistis, carne tantummodo sustinetis. Sepulta enim haec omnia dine sentio laborare quae in Proverbiis ita notatur, In desideriis est omnis otiosus, et iterum: Desideria occidunt pigrum . Na
Abbreviated transcription (Latin):
bilit̾ retinentes. quasi ꝑ eiten¬
tas in sublune liueas. suspenso fe¬
runt᷑ epcessu. ichoenobates quos uulgo
funãbulos uocant. direrim cõparandos:
qͥ sũmã sue salutis ac uite. in angustissi¬
mo fiuuculi illiꝰ tramite. collocautes: atͦ¬
cissimam se mortẽ ꝓtinꝰ mcut suros ẽẽ ñ
ambiꝗt̃. si uł exigua pes eorũ titubatio¬
ne deui auerit: aut mocdũ alliꝰ salutaris
directionis excesserit. Q dũ arte mirisica
gustiorẽ uestigio semitã ñ cauta atq sol¬
licita modatione seruauerint: terraqͤ
om̃ibꝰ uelut nat᷑alis ẽ basis. ⁊ solidissimũ
cunctis ac tutissimũ firmam̃tũ: fit illis
carius pondẽ dilabantꝰ. Ita etiã illa in¬
defessa dĩ bonitas unmutabiłq substa¬
ntia. ipsa quidẽ neminẽ ledit: s nosde¬
clinando a sũmis atq ad ima tenden¬
do nob̃ ipsis conscissunꝰ mortẽ: umno ip¬
sa declinatio mors efficit᷑ declinanti.

Expanded text:
biliter retinentes quasi per extentas in sublime lineas suspenso feruntur incessu, schoenobatis, quos uulgo funambulos uocant, dixerim conparandos, qui summam suae salutis ac uitae in angustissimo funiculi illicissimam se mortem protinus incursuro esse non ambigunt, si vel exigua pes eorum titubatione deviaverit, aut modum illius salutaris directionis excesserit, qui dum arte mirifica gustiorem vestigio semitam non cauta atque sollicita moderatione servaverint, terra quae omnibus velut naturalis est basis et solidissimum cunctis ac tutissimum firmamentum, fit illis carnis pondere dilabuntur. Ita etiam indefessa illa Dei bonitas immutabilisque substantia ipsa quidem neminem laedit, sed nos declinando a summo atque ad ima tendendo nobis ipsis consciscimus mortem, imo ipsa declinatio mors efficitur declinanti.
Abbreviated transcription (Latin):
dĩ manet inet̾nũ. Fastidiunt gͦ sciꝰ uni¬
uersa inqͥbꝰ mundꝰ iste uersat᷑: s ipos¬
sibile ẽ. ut ñ adea uł breui cogitatio¬
num rapiant᷑ excessu. nullꝰq etiã nc̃ ho¬
minũ excepto dño saluatore nr̃o. nata.¬
lem purgationẽ m̃tis. ita defixꝰ semꝑ in
dĩ contẽplatione c̃tinuit : ut ñ ab ea
raptꝰ mundane cuiꝰqmͣ rei delectatione
peccaret: dicente scͥpta. Sidera ipsa: ñ
sunt munda in conspecti eiꝰ. Et iterũ.

Expanded text:
Fas idiunt ergo sancti universa in quibus mundus iste versatur, sed impossibile est ut non ad ea vel brevi cogitationum rapiantur excessu, nullusque etiam nunc hominum excepto Domino et Salvatore nostro naturalem pervagationem mentis, ita defixus semper in Dei contemplatione continuit, ut numquam ab ea raptus mundanae cujusquam rei delectatione peccaret, dicente Scriptura: Sidera ipsa non sunt munda in conspectu ejus . Et iterum: