comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
simo ⁊ leuissimo labore cruciat᷑ illos ⁊ tormenta redi¬
mere que nullꝰ tiinꝰ finiat᷑ nuliꝰ animꝰ sufficiat eogita¬
re: Durum uobis uidet᷑ cum łi: agite penitentiam.
durum auditionem malam Ite maledicti in ignẽ etor¬
num Ita dieo uob hoc timete. hoc durum reputate:⁊
suaue illud credere necdum potestis: uł hoc ñ ignorai
rete: uos qui diuitias huiꝰ scłi penitꝰ reliquistis: quidn
meatis a ũbo asꝑo. qñ iamlibati estis a laqueo: felix tu
iditum. ꝓ qͦ psalmi qͥdam inscͥpti sunt. qui transilisti
laqueum: ut omnino longe fieres a ubo asꝑo. Quibꝰ
exhilarant᷑ adũbum hoc corda ũrã. ⁊ sp̃itali iocundia¬
te replent᷑: Nunqͥd non p̃ciosiorem ducitis pauꝑtit
uram thesauris scłi: Siqͥdem ipsa est que libat uos
relictum est: ¶ tam̃ etiam hoc facitis ⁊ de labore ma¬
nuum ur̃arum xp̃s alit᷑ ⁊ uestit᷑. ut nich desit. Aga
gͦ gr̃ãs exultate ⁊ dicite. qm̃ ipse lib̾auit me de laques

Expanded text:
simo et levissimo labore cruciatus illos et tormenta redimere, quae nullus terminus finiat, nullus animus sufficiat cogitare? Durum vobis videtur cum dicitur: Agite poenitentiam? durum, auditionem malam: Ite, maledicti, in ignem aeternum. Ita dico vobis, hoc timete, hoc durum reputate: et suave illud credere necdum potestis, vel hoc non ignorarete; vos qui divitias hujus saeculi penitus reliquistis, quid timeatis a verbo aspero, quando jam liberati estis a laqueo? Felix tu Idithum, pro quo psalmi quidam inscripti sunt , qui transilisti laqueum, ut omnino longe fieres a verbo aspero. Quexhilarantur ad verbum hoc corda vestra, et spirituali jucunditate replentur? Nunquid non pretiosiorem ducitis paupertatem vestram thesauris saeculi? siquidem ipsa est quae liberat vrelictum est? Et tamen etiam hoc facitis, et de labore manuum vestrarum Christus alitur et vestitur, ut nihil desit. Agite ergo gratias, exsultate et dicite: Quoniam ipse liberavit me de laqueo
Abbreviated transcription (Latin):
Uigilate ⁊ orate ut non intretis in temptationem.
U quis hec dixit seitis. ⁊ tp̃sscitis. Dñi enm ẽ u̾bum
istud. instante iam passione sua. E attendite qm̃ ipse
qͥdemerat passurꝰ ⁊ ñ discipłi: nec tamen ꝓse dicebat
orandum s ꝑulis Unde ad petrumait.Ecce sathanas
erpetiuit uos: ut eribraret sic̃ t̾cictim. Ego autem ro¬

Expanded text:
late et orate, ut non intretis in tentationem Et quis hoc dixerit, scitis, et tempus scitis: Domini enim est verbum istud instante jam passione sua. Et attendite quoniam ipse quidem erat passurus, et non discipuli: nec tamen pro se dicebat orandum, sed pro illis. Unde ad Petrum ait: Ecce Satanas expetivit vos ut cribraret sicut triticum: ego autem ro
Abbreviated transcription (Latin):
tudinem uerearis. Mem̃tosane qͦdadunum sal¬
uatoris imꝑtum ab obsessoiam ⁊ diupossesso uniꝰ
hominis corpore. demonum legio tota discessit:
ne ipsos qͥdem ausa ẽ nͥ ab eoitssa contingere por¬
cos. Quanto mag̃ ipso duce quotqit fu̾int undiq
cadent. cum ingenti admiratione ⁊ confusione

Expanded text:
tudinem verearis. Memento sane quod ad unum Saltudinem verearis. Memento sane quod ad unum Salvatoris imperium ab obsesso jam et diu possesso unius hominis corpore daemonum legio tota discessit, et ne ipsos quidem ausa est, nisi ab eo jussa, contingere porcos : quanto magis ipso duce, quotquot fuerint, undique cadent cum ingenti admiratione et confusione,
Abbreviated transcription (Latin):
tan grauis ad illas tam monstruosas effigies.:⁊ larua¬
lium tantam multitudinẽ facierum horror inua¬
deret. s egͥgiꝰ tͥ parachytꝰ. ⁊ efficacissimꝰ aderit conso¬
lator. Iue nimirum de qͦ legisti. Coram illo proci¬
te de dñe iħu qnͣtumlibet irruant hostes. immo ñ
irruant srtiant: confluant undiq s ut fluant:
ꝑeant. a conspectu dĩquemad modum fluit cera
a facie ignis. Qͥdemm metuam deficientes: qͥd tre¬
mentes paueams: qͥd uerear cadentes: Et si ambula
buntur umbre:cadent hinc inde pͥncipes tenebraꝵ.
Qͦs enim nc̃ qͦ dũ int̾ malignas eoꝵ occultasq fug¬
gestiones. ꝑfidem adhuc ñ ꝑspeciem ambulamꝰ.
fides tam̃ uictoriosa tͥumphat: qͦmͦ ñ faciliꝰ ipsa iam
tẽ ꝓpalate cognitio euidens ũitatis. cum suis illis te¬
nebrosis ferrugineisq imaginib exsufflabit: Nee
causeris forte de numero: uł ipsam saltem multi¬

Expanded text:
tan gravis ad illas tam monstruosas effigies, et larvatan gravis ad illas tam monstruosas effigies, et larvalium tantam multitudinem facierum horror invaderet. Sed egregius tibi Paraclitus et efficacissimus aderit consolator, ipse nimirum de quo legisti: Coram illo procite te, Domine Jesu, quantumlibet irruant hostes, imo non irruant, sed ruant; confluant undique, sed ut fluant, et pereant a conspectu Domini, quemadmodum fluit cera a facie ignis. Quid 842 enim metuam deficientes? quid trementes paveam? quid verear cadentes? Etsi ambulavebuntur umbrae, cadent hinc inde principes tenebrarum. Quos enim nunc quoque, dum inter malignas eorum occultasque suggestiones per fidem adhuc, non per speciem ambulamus, fides tamen victoriosa triumphat; quomodo non facilius ipsa jam tunc propalatae cognitio veritatis evidens cum suis illis tenebrosis ferrugineisque imaginibus exsufflabit? Nec causeris forte de numero, vel ipsam saltem multi
Abbreviated transcription (Latin):
nocturna turbare ꝑmissaẽ: ut uic die ila ratio¬
nis compos. uix potũit ẽẽ securꝰ. Etiam om̃s uos pa-¬
riter expauistis: cũ trit᷑ꝰ ille t̾ribilem nimis excla¬
masset inuocem. Erubescendum sane qͦdusq adeo
fides inuob̃ uel dormientib uisa fuerit obdormis¬
se̾. s ad nrãmsine dubio factum est admonitionẽ.
ut tota sollicitudine meminerimꝰ adũsum quos
tiob sit colluct̾atio. neqñ scilicet aut ignari hostił
inuidie. aut ꝓtect̾ioni diuine intieniam᷑ ingrati.
Ex uehementissimo siqͥdem ꝓpͥi cruciatu liuoris.
in tantum ꝓrupit malicia inuet̾ata furorem: his p̃¬
sertim dieb scĩs acriꝰsese indicans ur̃a deuotione tor¬
queri. Codem sanc tabescentis insanie zelo.s licen¬
tia amplior ereuntib scĩs ad est ñnͥ alate tam̃. Neq
enimuł occurrere iam a facie qͣs iut uim faciat: ut
accedet ut t̾reat. Puto enim id uerebaris ne de forsi.¬

Expanded text:
nocturna perturbare permissa est, ut vix illa die rationocturna perturbare permissa est, ut vix illa die rationis compos, vix potuerit esse securus. Etiam omnes vos pariter expavistis cum territus ille terribilem nimis exclamasset in vocem. Erubescendum sane, quod usque adeo fides in vobis, vel dormientibus, visa fuerit obdormisse: sed ad nostram sine dubio factum est admonitionem, ut tota sollicitudine meminerimus adversum quos nobis sit colluctatio, nequando scilicet aut ignari hostilis invidiae, aut protectionis divinae inveniamur ingrati. Ex vehementissimo siquidem proprii cruciatu livoris in tantum prorupit malitia inveterata furorem, his praesertim diebus sanctis, acrius sese indicans vestra devotione torqueri. Eodem sane tabescentis insaniae zelo, sed licentia ampliori, exeuntibus sanctis adest, nonnisi a latere tamen. Neque enim vel occurrere jam a faccedet ut terreat. Puto enim, id verebaris, ne te forsi
Abbreviated transcription (Latin):
sint uie huiꝰ suspect̾a nouissima: ꝑge securꝰ. t̾anto
uiuidiꝰ. qnͣto certiꝰ ea iam ꝓpinqͣre uident᷑. Nem¬
pe tenes media: qͦmͦ ñ nouissima ꝓpinquarunt :
os hostium cuneos ꝑatet access. in itinere medio ft̃
gygantes. in aere uolitant: obsident tͣnsitum. obser¬
uant tͣnseuntes. At tam̃ fiducialit̾ age: ne timeas.
nocituri. Parum ẽ: ñ appropinquaturi. Q qͥdem ui
supra memimmꝰ ⁊ exitum tuum custodiens. Auoqͥn
qͥd in illo tam t̾ribili sp̃alium nequitiarum occͬsu.
humani posset consistere sensꝰ. qͦd ñ intolerabili cõ¬
cuteret᷑ horrore: Qͥd putatis fr̃s si uel uni alicui e
tam multis pͥncipib tenebrarum in medium nr̃a
irruere.⁊ in tota feritate sua ac tenebrosi enormita.¬
te corporis apparere liceret: qͥs illum posset uł cor¬
poris sensꝰ sustinere uł cordis: Deniq ante hospay¬
cos dies. ipsiscitis unum quendam ex uob̃. ⁊ pͥ dor¬
mientem & postea excitatum.tam grauit̾ fantasia

Expanded text:
int viae hujus suspecta novissima: perge securus, tanto vividius, quando certius ea jam propinquare videntur. Nempe tenes media: quomodo non novissima propinquarent? os hostium cuneos patet accessus. In itinere medio sunt gigantes, in aere volitant, obsident transitum, observant transeuntes. Attamen fiducialiter age, ne timeas. nocituri: parum est; non appropinquaturi. Equidem vidsupra meminimus, et exitum tuum custodiens. Alioquin quid in illo tam terribili spiritualium nequitiarum occursu humani posset consistere sensus, quod non intolerabili concuteretur horrore? 8. Quid putatis, fratres? si vel uni alicui e tam multis principibus tenebrarum in medium vestri irruere, et in tota feritate sua ac tenebrosi enormitate corporis apparere liceret; quis illum posset vel corporis sensu sustinere, vel cordis? Denique ante hos paucos dies ipsi scitis unum quemdam ex vobis, et prius dormientem, et postea excitatum, tam graviter phantasia
Abbreviated transcription (Latin):
impiꝰ neuideat głam d̃: Quomͦ exultant uenatorẽ
capta bestia ⁊ clamant. tolle tolle. infige uerubus.
infer prunis: ⁊ male bullientib impone lebetis. Uer¬
bum asꝑum fuit. qͦd ꝓtulit domꝰ exasꝑans: populus
res a u̾bo asꝑo: Sit iam tue pietatis ut ñsustineamꝰ
nos. quod tu dignatꝰ essustinere ꝓ nob. ¶ Respondẽt
homines scłares cumeis suademꝰ agere penitentiam.
⁊ dict᷑. Durꝰ est hic sermo. Nempe hoc est qͦd in eun̾
gura tanqm̃ his quib non erat datum nosse miste¬
rium regnidei. Cumq audirent dicentem. nͥman
⁊ abierunt retrorsum. Qͥd autem est manducare eiꝰ
signat illibatum ulud altaris sacramentum. uͥ dñicũ
corpꝰ accipimꝰ. ut si c̃ uidet᷑ illa panis forma in nos in¬
trare. sic nouerimus ꝑ eam qm in t̾ris hũit conusat¬
onem ipsumintrare in nos ad habitandum ꝑfidem
incordib nr̃is. Cumeni iusticia ingdit᷑. ille ing̃¬

Expanded text:
impius ne videat gloriam Dei? Quomodo exsultant venatores impius ne videat gloriam Dei? Quomodo exsultant venatores capta bestia, et clamant: Tolle, tolle, infige verubus, infer prunis, et male bullientibus impone lebetibus? Verbum asperum fuit, quod protulit domus exasperans, populus res a verbo aspero? Sit jam pietatis tuae, ut non sustineamus nos, quod tu dignatus es sustinere pro nobis. 3. Respondent homines saeculares, cum eis suademus agere poenitentiam, et dicunt: Durus est hic sermo. Nempe hoc est quod in Evangura, tanquam his quibus non erat datum nosse mysterium regni Dei. Cumque audirent dicentem: Nisi et abierunt retrorsum . Quid autem est manducare ejussignat illibatum illud altaris sacramentum, ubi Dominicum corpus accipimus: ut sicut videtur illa panis forma in nos intrare; sic noverimus per eam quam in terris habuit conversationem, ipsum intrare in nos, ad habitandum per fidem in cordibus nostris. Cum enim justitia ingreditur, ille ingre
Abbreviated transcription (Latin):
inquit diuites fieri in hoc scłoincidunt in temptati¬
onem.⁊ in laqueum diaboli. Gne laque diaboli diui¬
die sunt huiꝰ scłi: Heu quam paucos inuenimꝰ qͥ ab
hoclaqueo libari exultent: quam multos qͥ dolent qͦd
parumsͥ uident᷑ irreciti.⁊ adhuc quantum possunt
ipsi se inuoluere ⁊ intͥcare laborant. Uos qui reliqͥstis
omnia ⁊ secut estis non habentem uͥ caput suum re¬
clinaret filium hominis: exultate ⁊ dicite. qm̃ ipse li¬
berauit me de laqueo uenantium. Confitemini il¬
li toto corde. tota anima. tota uirtute.⁊ ex ipsis me¬
hoc. & sciatis quȩ a do donata funt uob: audite qͦd
sequit᷑. ⁊ a ũbo asꝑo.  Ohomo uel magis bestia la¬
queum ñ timebas: T̃une uel malleum: a u̾bo inqͥt
asꝑo. Qd est uerbum hoc nͥ illud insatiabilis gehen¬
ne affer. affer. ꝑcute. dilacera. cito int̾fice uelocit̾
spolia detrahe: Quod est ubum asꝑum: nͥ collat᷑

Expanded text:
inquit, divites fieri in hoc saeculo, incidunt in tentatiinquit, divites fieri in hoc saeculo, incidunt in tentationes, et in laqueum diaboli . Ergone laqueus diaboli, divitiae sunt hujus saeculi? Heu quam paucos 832 invenimus, qui ab hoc laqueo liberari exsultent! quam multos, qui dolent quod parum sibi videntur irretiti; et adhuc quantum possunt, ipsi se involvere et intricare laborant! Vos qui reliquistis omnia, et secuti estis non habentem ubi caput suum reclinaret, Filium hominis , exsultate, et dicite: Quoniam ipse liberavit me de laqueo venantium. Confitemini illi toto corde, tota anima, tota virtute, et ex ipsis mehoc, et sciatis quae a Deo donata sunt vobis, audite quod sequitur: Et a verbo aspero. O homo, vel magis bestia, laqueum non timebas? Time vel malleum. A verbo, inquit, aspero. Quod est hoc verbum, nisi illud insatiabilis gehennae: Affer, affer, percute, dilacera, cito interfice, velociter spolia detrahe? Quod est verbum asperum, nisi, tollatur
Abbreviated transcription (Latin):
tanquam rudes adhuc. u̾sutꝰ ille uenator decipiat.
Nam siluestbꝰ illis ⁊ omnino bestialib bestiis scłares
homines loqͥr. aꝑtos satis erpandit laqueos. utpote quos
facile capiendos ẽẽ ñ dubitat. Uob̃ autem qͥ tanquam
prudentiores cerui serpentes necatis. ⁊ desidatis ad fon¬
tem unium subtiliores occultat laqueos:⁊ callidiora
fraudis sue argum̃ta conqͥrit. Snde obsec̾ uos humilia¬
mini sub potentimonu di. pastoris ur̃i. & acquies cite
eors consiliis qͥ meliꝰ norunt uenatoris illiꝰ u̾sutias.
edocti diuturno longi temporis excicio. ⁊ crebris eꝑi¬
mentis. taminse quam inmuttis. S S ecce qi iã ue¬
natores & bestias nouimꝰ. qͥnam sit laqueus iste qͥ¬
rendum ẽ. Nolo ego adinuenire ex me: nec dubiuma¬
liquid trade uob. Ostenoat nob apłs laqueum istũ.
ipse enimuenatoꝵ illors non ignorat eogitationes.
Dic inqm nobis beate paule qͥs sit laqueꝰ iste diabo¬
lra qͥ se libatam fidelis anima gratulat᷑. Qͥ uolunt

Expanded text:
r decipiat. Nam silvestribus illis et omnino bestialibus bestiis saeculares homines loquor apertos satis expandit laqueos, utpote quos facile capiendos esse non dubitat. Vobis autem, qui tanquam prudentiores cervi serpentes necatis, et desideratis ad fontem vivum, subtiliores occultat laqueos, et callidiora fraudis suae argumenta conquirit. Unde, obsecro vos, humiliamini sub potenti manu Dei pastoris vestri, et acquiescite eorum consiliis, qui melius norunt venatoris illius versutias, edocti diuturno longi temporis exercitio, et crebris experimentis, tam in se, quam in multis. 2. Sed ecce quia jam venatores et bestias novimus; quisnam sit laqueus iste quaerendum est. Nolo ego adinvenire ex me, nec dubium aliquid tradere vobis. Ostendat nobis Apostolus laqueum istum: ipse enim venatorum illorum non ignorat cogitationes. Dic nobis, inquam, beate Paule, quis sit laqueus iste diaboli, a quo se liberatam fidelis anima congratulatur. Qui volunt,
Abbreviated transcription (Latin):
& umbracłm salubre. ⁊ ꝓtectionem habemꝰ. Sic̃ enim¬
sol iste corporeᷤ licet bonꝰ sit ⁊ ualde necessariꝰ. tamen ce
feruor eiꝰsi temꝑatꝰ ñ fu̾it infirmo capiti. ⁊ splendor in¬
firmis oclis nocetꝰ nec ẽ solis eulpa s infirmitatis: sic
ce sol iusticie est. Unde ⁊ cdr. noli nimium ẽe iustꝰ. N
qͥd iusticiabonañsit: s qr ddum adhuc infirmi sumtis.
oportet ipsam nob bonam grãm temꝑari. ne forte ela¬
tionis aut in disctionis uitium incurramꝰ. Qͥdenĩẽ
Absit hoc ꝓrsꝰ absit. s ipse cognouit figmentũ nr̃m. ⁊
sustentationem:⁊ si cauet nob aferuore nimio. tam̃fo¬
uet nos tanqͣm mat̾ calore suo. Hoc ẽ enim qrtum qͦd
ddiximꝰ sub scapłis eiꝰ nob̃ p̃stari. ut tamqͣmpulli in ca¬
lore mat̾ni corporis fouieam᷑. ne foris uagantes moriam᷑.
refrigescente nmirum caritate: que non diffunditur
firma sit expectatio futuroꝵ am̃. De pͥma parte u̾sꝰ¬

Expanded text:
Sicut enim iste corporeus sol, licet bonus sit et valde necessarius, tamen et fervor ejus, si temperatus non fuerit, infirmo capiti, et splendor infirmis oculis nocet, nec est solis culpa, sed infirmitatis: sic etiam Sol justitiae est. Unde et dicitur: Noli nimium justus esse . Non quod justitia bona non sit; sed quia, dum adhuc infirmi sumus, oportet ipsa bona gratia temperari, ne forte elationis aut indiscretionis vitium incurramus. Quid enimAbsit hoc, prorsus absit! sed ipse cognovit figmentum nostrum, et sustentationem: etsi cavet nobis a fervore nimio, tamen fovet nos tanquam mater calore suo. Hoc est enim quartum quod diximus sub scapulis ejus nobis praestari, ut tanquam pulli calore materni corporis foveamur, ne foris vagantes moriamur, refrigescente nimirum charitate; quae non diffunditur firma sit exspectatio futurorum. SERMO V. De
Abbreviated transcription (Latin):
scapulis dm̃i p̃stari dixeramꝰ. Qualis forsitan fuit obum
uidelicet tam incomp̃hensibile sacramentum.¶De
dit alassuas ut pulli subeant. ⁊ habeant tutum refu¬
gium: sic nob parata ⁊ qdãmͦ dilatito sinu. extensa ẽ
suminaula ⁊ meffabilis pietas dei nr̃i: unde ⁊ supͣdix̃

Expanded text:
scapulis Domini praestari dixeramus; qualis forsitan absconsio scapulis Domini praestari dixeramus; qualis forsitan absconsio videlicet tam incomprehensibile sacramentum. 4. De dit alas suas, ut pulli subeant, et habeant tutum refugium: sic nobis parata, et quodammodo dilatato sinu extensa est summa illa et ineffabilis pietas Domini nostri. Unde et supra dix
Abbreviated transcription (Latin):
corporalit̾ inclausts ⁊ in siluis abscondim᷑. ⁊ siscire uul¬
tis quantum in hac abs consione lucram᷑: credo nullum
hic eẽ. qͥsi qrtam partem eoꝵ qͦ facit in scło actitaret. ñ ad¬
oraret᷑ ut scs. ñ reputaret᷑ ut angłs. nunc autem cotidie
tanqm negligens arguit᷑ ⁊ increpat᷑. Parumne hoc lucrõ
ducitis. qͦdñ reputamini sc̃i anteqm sitis: Anñ timetisne
forte hic uili m̃cede recepta. in fut᷑o m̃cedem ñ habeatis:
Necessaria gͥ est hec absconsio. ñ solum ante ocłos ali¬
orum: s etiam multo magis ante te ipsum. Hoc enimht̃
dñca ila sententia: cumfeceritis omnia qͦ p̃cipiuntur
uob̃. dicite serui inutiles sumus:q.d.f.f. Ue enim nobis¬
si ñ fecissemus. E hec est utiq magna uirtꝰ. ⁊ summa se¬
curitas: qñ ⁊ pie uiuis. & tam̃ pꝰ attendis que desunt
tibi qm que obtinuisse uideris oblitꝰ que retͦsunt. &
extendens te mantiora. Hec gͥ est absconsio quam sub

Expanded text:
corporaliter in claustris et in silvis abscondimur. Et si scire vultis quantum in hac absconsione lucramur, credo nullum hic esse qui, si quartam partem eorum quae facit, in saeculo actitaret, non adoraretur ut sanctus, reputaretur ut angelus: nunc autem quotidie tanquam negligens arguitur et increpatur. Parumne hoc lucrum ducitis, quod non reputamini sancti antequam sitis? An non timetis ne forte vili mercede hic recepta, in futuro mercedem non habeatis? Necessaria est ergo haec absconsio non solum ante oculos aliorum, sed etiam multo magis ante te ipsum. Hoc enim habet Dominica illa sententia: Cum feceritis omnia quae praecipiuntur vobis, dicite: Servi inutiles sumus; quod desi non fecissemus! Et haec est utique magna virtus et summa securitas, quando et pie vivis; et tamen plus attendis quae desunt tibi, quam quae obtinuisse videris, oblitus quae retro sunt, et extendens te in anteriora. Haec igitur est absconsio, quam sub
Abbreviated transcription (Latin):
itaq scapłis.iiii. nob̃ beneficia conferunt᷑. Subhis enim
abscondim᷑: sub his ab incursu accipitrum ⁊ miluorum
ꝓtegim᷑. que sunt aeree potestates. subhis umbracłm sa¬
lubre refrigerat nos. ⁊ repellit nimium solis feruorem
mali sunt.⁊ in t̾ra alienafumꝰ. que data ẽ in manꝰ impii. ĩ
qͥ non ẽ regnum paciᷤᷤ nec d̾s pacis regnat in ea. Nã si reg¬
nat: qͥd est qͦd orantes dicimꝰ. adueniat regnum tuum:
Necesse est gͥ absconde intimsiqͥd habemboni: qm̃ thes¬

Expanded text:
itaque scapulis quatuor nobis beneficia conferuntur. Sub his enim abscondimur: sub his ab incursu  alias occursu accipitrum et milvorum protegimur, quae sunt aereae potestates: sub his umbraculum salubre refrigerat nos, et repellit nimium solis fervorem:mali sunt, et in terra aliena sumus, quae data est in manus impii, in qua non est regnum pacis, nec Deus pacis regnat in ea. Nam si regnat, quid est quod orantes dicimus: Adveniat regnum tuum? Necesse igitur est abscondere interim, si quid habemus boni; q
Abbreviated transcription (Latin):
iinticem sentiendo. Dic nimirum ext̃ior ipsa di¬
uisio &e euadit ꝑicłm. ⁊ scandalum non incurrit:
int̃dum dona gr̃aꝵs. nec membra omnia actum
eundem habere uident᷑. unitas tam̃ int̾ior ⁊ una¬
nimitas ipsam qͦ multiplicitatem colligat. ⁊ con¬
stringat caritatis glutino ⁊ uinculo pacis.

Expanded text:
invicem sentiendo. Sic nimirum exterior ipsa diinvicem sentiendo. Sic nimirum exterior ipsa divisio et evadit periculum, et scandalum non incurrit; interdum dona gratiarum, nec membra omnia actum eumdem videntur habere; unitas tamen interior et unanimitas ipsam quoque multiplicitatem colligat et constringat charitatis glutino, et vinculo pacis.
Abbreviated transcription (Latin):
& ab infimis uisco qͦdam captiua tenet᷑. ⁊ a suminiᷤᷤ
indigna repellit᷑: ut neq abhis sine dolore possit a¬
uelli:. nec ad illa sine magno gemitu uel raro queat
admitti. Hinc nemꝑe uim faciunt qui querunt
animam meam ut clamare necesse sit. infelix ego
homoqͥs me lib̃abit de corpore mortis huiꝰ. inde priꝰ¬
da diuisio est sic̃ ⁊ adam soporatꝰ est in contemplatio¬
ne. & ammalia nominum impositione discreuit.
Sicmmirum. sic ⁊ abraham in sacͥficio non quidem
uolatilia. s animalia legit᷑ diuisisse. Et marcha gͦ
multa turbat᷑: cum unum sit necessarium. Neces¬
unicꝰ. s ⁊ multiplex ẽ: int̾iora qͥdem in unitate sõ¬
lidans sed sub iudicio ext̾iora distinguens. Utrunq
tͥ in pͥmitiua eccłia commendat᷑: quando multitu¬
dims ẽdentium erat cor unum &e anima una. ne
km̃i unitas animors: unita sint corda diligendo
unum. q̃rendounum. adherendo uni.⁊ idipsũ

Expanded text:
et ab infimis visco quodam captiva 814 tenetur, et a summis et ab infimis visco quodam captiva 814 tenetur, et a summis indigna repellitur: ut nec ab his sine dolore possit avelli, nec ad illa sine magno gemitu vel raro queat admitti. Hinc nempe vim faciunt qui quaerunt animam meam, ut clamare necesse sit: Infelix ego homo, quis me liberabit de corpore mortis hujus? Inde priuda divisio est, sicut et Adam soporatus est in contemplatione, et animalia nominum impositione discrevit. Sic nimirum, sic et Abraham in sacrificio, non quidem volatilia, sed animalia legitur divisisse . Et Martha erga multa turbatur, cum unum sit necessarium. Necesunicus, sed et multiplex est: interiora quidem in unitate solidans, sed sub judicio exteriora distinguens. Utrumque tibi in primitiva Ecclesia commendatur, quando multitudinis credentium erat cor unum, et anima una, ne charissimi, unitas animorum; unita sint corda, diligendo unum, quaerendo unum, adhaerendo uni, et idipsum
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ afflictio sp̃s ex omnib q̃ fubsole sunt. q̃n ⁊ illudei
grauissimum est qͦ potissimum delectat᷑: uegetatio
scilicet ⁊ sens ificatio carnis: Nimirum qͣmsit ei dul¬
ce consortium. tͥste diuortium manifestat. dumuix
tandem auelli potest: cum corruptio ipsa corꝑis
penit᷑ intolerabił ẽ uegetanti. Sane ñ simpliciter
corpꝰ h corpꝰ qͦd corrumpit᷑ aggrauat animam: ut
immunem ab hoc grauamine pͥmi parentis aiam
Nimirum in libtate posuit eumds. ut int̾ summa ⁊
infima ũsans.⁊ in illa excedet sine difficultate: &
ad ħ sine illecebra aut nec essitate descendet. Illa pe¬
netrans naturali uiuacitate ⁊ puritate m̃tis: hec au¬
ctoritate diiudicans p̃sidentis. Oeniq adducta suñ
animalia ad adam. ut uidet qͥd uocaret ea. ñ ipse
aliqͦ curiositate ductꝰ est ut illa uidet. Nonsic in
nobis libaratio: s undiq eluctandum est. Sic.N

Expanded text:
et afflictio spiritus ex omnibus quae sub sole sunt, quando et illud ei et afflictio spiritus ex omnibus quae sub sole sunt, quando et illud ei gravissimum est, quo potissimum delectatur, vegetatio scilicet et sensificatio carnis? Nimirum quam sit ei dulce consortium, triste divortium manifestat, dum vix tandem avelli potest, dum corruptio ipsa corporis penitus intolerabilis est vegetanti. Sane non simpliciter corpus, sed corpus quod corrumpitur, aggravat animam ; ut immunem ab hoc gravamine primi parentis animam et incorruptum. Nimirum in libertate posuit eum Deus, ut, inter summa et infima versans, et in illa excederet sine difficultate, et ad haec sine illecebra aut necessitate descenderet; illa penetrans naturali vivacitate et puritate mentis, haec auctoritate dijudicans praesidentis. Denique adducta sunt animalia ad Adam, ut videret quid vocaret ea ; non ipse aliqua curiositate ductus est ut videret ea. 3. Non sic in nobis libera ratio, sed undique ei luctandum est. Sic enim
Abbreviated transcription (Latin):
indicat. qͦ abisset: dum tanquam ebriꝰ de cellaui¬
naria ueniens & eructuans illud magnum sacram̃
obdormisse uidet᷑. qͥ in hanc uocem ercitat᷑ erupit:
& ñ mag̃ dicere potuisse. ego dorinio & cor meum
uigilat: Uerum id qͥdem sine p̃rudicio dixerim.
sicui forte alit̾ uisum fu̾it. maxime siqͥd aliud inscõ¬
rum paginis inuenit᷑. Neq enim communem arbi¬
tror fuisse soporem aut nr̃is similem somnis: quos
nec contemplationis excessꝰ nec miserationis affectꝰ.
s infirmitatis defectꝰ immittit: qͦs nec ũitas nec cari
tis s necessitas parit. Oraue siqͥdem iugum suꝑfilioᷤᷤ
adam: ñ aut̃ in pͥncipio suꝑ adam. s nc̃ iam suꝑ filioᷤᷤ
eiꝰ. Qͥonongͣue miseris quib & uiuere labor ẽ. quibꝰ
&e qͦd pauci uident᷑ adu̾tere. sentire pęnitꝰ nemo. ipse
qͦq sensualitatis us inuenit᷑ oneri. ãdeout nequeat
sustiners: nͥ alt̾na reqͥe foueam᷑. Qd non labor ⁊ dolor

Expanded text:
indicat quo abiisset, dum, tanquam ebrius de cella viindicat quo abiisset, dum, tanquam ebrius de cella vinaria veniens, et eructans illud magnum sacramenobdormisse videtur, qui in hanc vocem excitatus erupit, et non magis dicere potuisse: Ego dormio, et cor meum vigilat . 2. Verum id quidem sine praejudicio dixerim, si cui forte aliter visum fuerit, maxime si quid aliud in sanctorum paginis invenitur. Neque enim communem arbitror fuisse soporem, aut nostris similem somnis, quos nec contemplationis excessus, nec miserationis affectus, sed infirmitatis defectus immittit; quos nec veritas, nec idem jugum super filios Adam ; non autem in principio super Adam, sed nunc jam super filios ejus. Quid non grave miseris, quibus et vivere labor est? quibus et quod pauci videntur advertere, sentire penitus nemo ipse quoque sensualitatis usus invenitur oneri, adeo ut nequeat sustineri, nisi alterna requie foveamur? Quid non labor, et dolor,
Abbreviated transcription (Latin):
recens etur. De eo qͦd scͥptum ẽ. ummisit dominꝰ sopo¬
reminadam. xXIX.
minisit dñs soporem in adam. Immisit ⁊ in seipsum.
factꝰ nimirum scd̃s adam: s ẽ distantia forte ñ parua.
Iule enim soporatꝰ uidet᷑ p̃ excessu contemplationis:
xp̃smiserationis affectu: ut in illum soporem immi¬
serit u̾itas. in hẽ caritas: cum utraq sit dñs. Ait enim
ioħs euangłista. deuscaritas ẽ ⁊ ipse dñs. Egosũ ura
u̾itas ⁊ uita. Sane soporem xp̃i soliꝰ caritatis fuisse
nemo dubitet: uel nominetenꝰ xp̃ianꝰ. Siquidem
accubuit ut leo. ñ uietꝰ plane s uictor. potestate ꝓpͥa
ponens animam: somnum mortis excipiens ꝓpͥauo
su omnino doloris in mulierem edificandã costa sub¬
lata est de latere dormientis: M quidem non nͥ in in¬
commutabilis u̾itatis intuitu ⁊ abysso diuine sapĩe
corporeis excedenssensib obdormisse uidet᷑. qͦd ex eiꝰ
u̾b̃ uel maxime conici potest. Rediens nimirum

Expanded text:
RMO II. De eo quod scriptum est, « Immisit Dominus soporem in Adam . » 1. Immisit Dominus soporem in Adam. Immisit et in se ipsum, factus nimirum secundus Adam; sed est distantia forte non parva. Ille enim soporatus videtur prae excessu contemplationis; Christus miserationis affectu: ut in illum soporem immiserit veritas, in hunc charitas, cum utraque sit Dominus. Ait enim Joannes evangelista: Deus charitas est ; et ipse Dominus: Ego sum via, veritas et vita . Sane soporem Christi solius charitatis fuisse nemo dubitat, vel nomine tenus Christianus. Siquidem accubuit ut leo, non victus plane, sed victor, potestate propria ponens animam, somnum mortis excipiens propriasu omnino doloris, in mulierem aedificandam costa sublata est de latere dormientis? Mihi quidem nonnisi incommutabilis veritatis intuitu, et abysso divinae sapientiae, corporeis excedens sensibus obdormisse videtur; quod ex ejus verbis vel maxime conjici potest. Rediens nimirum
Abbreviated transcription (Latin):
tb ut cordis peticiones sint tͥ a nobissunt obseruan¬
a nam & in pͥma quidem suꝑfluitas ⁊ in scda im¬
puritas. ⁊ elatio int̾dum subriꝑe solet in t̾cia: non¬
nunqm̃ enim tpralia queri solent aduoluptatem
uirtutes ad ostentationem. S ⁊uitam et̾nam fortaᷤᷤ¬
sis aliqͥ non in humilitate querunt: s tanquam in
fiutia suoꝵ meritors.Nec hoc dico qͥn accepta gr̃a
fiduciam donet orandi. s ñ oportet ut in ea cõsti¬
tuat qͥsqm fiduciam impetrandi. Hoc solum con
sꝑent᷑ c̃ ampliora. Sia t gͦ oratio que ꝓ temporal¬
bus est cireasolas necessitates restͥctasit oratioq̃
ec̾na in omni humilitate p̃sumens de sola ut dignũ
est miseratione diuia. In ieuinio.xl. de ꝑegͥno ⁊ mor¬

Expanded text:
tribus, ut cordis petitiones sint, tria nobis sunt observantribus, ut cordis petitiones sint, tria nobis sunt observanda. Nam et in prima quidem superfluitas, et in secunda impuritas, et elatio interdum subrepere solet in tertia. Nonnunquam enim temporalia quaeri solent ad voluptatem, virtutes ad ostentationem; sed et vitam aeternam fortassis aliqui non in humilitate quaerunt, sed tanquam in fiducia suorum meritorum. Nec hoc dico, quin accepta gratia fiduciam donet orandi; sed non oportet ut in ea constituat quisquam fiduciam impetrandi. Hoc solum confetiam ampliora. Sit ergo oratio quae pro temporalibus est, circa solas necessitates restricta; sit oratio aeterna vita, in omni humilitate, praesumens de sola ut dignum est miseratione divina. SERMO VI. De oratione Do
Abbreviated transcription (Latin):
ad hoc conare ut in dño delecteris: ⁊ dabit tͥ petiei¬
ones cordis tui. S considã qͦd peticiones cordis dix¬
erit qͥs approbat iudicium rationis. Nec habesun¬
de causeris s unde magis tanto affectu in gr̃arum
actione uerseris: qnquidem tanta suꝑ te cura est
deo tuo. ut qͥtiensignorans queris qͦo tͥ mutile ẽ.
ñ te audiat suꝑ hoc. s mutet illud utilior dono.
Sic ⁊ pat carnalis paruulo querenti yanem liben¬
ter porrigit: querenti cultellum quem ñ necessa¬
um est uͦ beatitudo uite et̾ne. Nec mireris quodbo¬
na corpors a deo dixim eẽ querenda: qm̃ eiꝰ sunt cor¬
ri ueruntam̃ ꝓ necessitatib anime orandum nob
est. & frequentiꝰ ⁊ feruentirid est ꝓ obtinenda gr̃a d̾i
animeq uirtutib. Sic & ꝓ uita et̾na tota pietate.
& totonob orandum est desidio: ubi nimirum ⁊ cor¬
poris ⁊ anime plena ⁊ ꝑfecta est beatitudo. In his gͦ

Expanded text:
ad hoc conare, ut in Domino delecteris, et dabit tibi petitiad hoc conare, ut in Domino delecteris, et dabit tibi petitiones cordis tui. Sed considera quod petitiones cordis dixerit, quas approbat judicium rationis. Nec habes unde causeris, sed unde magis toto affectu in gratiarum actione verseris: quandoquidem tanta super te cura est Deo tuo, ut quoties ignorans quaeris quod tibi inutile est, non te audiat super hoc, sed mutet illud utiliori dono. Sic et pater carnalis parvulo quaerenti panem libenter porrigit: quaerenti cultellum, quem non necessaum vero beatitudo aeternae vitae. Nec mireris quod bona corporis a Deo dixerim esse quaerenda; quoniam ejus sunt corri. Verumtamen pro necessitatibus animae orandum nobis est et frequentius, et ferventius, id est pro obtinenda gratia Dei, animaeque virtutibus. Sic et pro vita aeterna tota pietate et toto nobis orandum est desiderio, ubi nimirum corporis et animae plena et perfecta sit beatitudo. 9. In his ergo
Abbreviated transcription (Latin):
qm delectationem habet ut in eo delectem̃: fratreᷤᷤ
mei scłares hoc dicẽ possunt: uos ñ potestis. Quis
enim ur̃in est qͥ ñ sepe exꝑtꝰ sit conscientie bone de¬
lect̾ationem: qui non gustauit saporem castitatis
humilitatis. caritatis: Non ħ ẽ delectatio cibi neq
potꝰ. aut similis cuiꝰlibet rei. delectatiotñ ẽ & ma¬
ior omnib illis. Diuina enim ẽ.⁊ ñ carnał delecꝰ¬
tatiori cũ in his delectam᷑. plane delectam̃ in dño
&e dulciorem supmel &e fauum rariꝰ expiant᷑. nimirũ
q temptationib int̾im ex̾cent᷑. multoq uiriliꝰ agcͥ
siututes ipsasñ ꝑ delectatione quam exꝑiant᷑. s ꝓ
uirtutibꝰ ipsis. ⁊ ꝓsolo bnplacito cħi tota intentione ⁊¬
sinon tota affectione sect̾ant᷑. Nec dubium qͥn opti
erͣcicio. affectꝰ enmille beatitudinis ẽ: exercicium
ũ enrtutis. Delectare inquit in dño. Ad hoc tende.

Expanded text:
quam delectationem habet, ut in eo delectemur? Fratres quam delectationem habet, ut in eo delectemur? Fratres mei, saeculares hoc dicere possunt, vos non potestis. Quis enim vestrum est qui non saepe expertus sit conscientiae bonae delectationem? qui non gustaverit saporem castitatis, humilitatis, charitatis? Non est haec delectatio potus, neque cibi, aut similis cujuslibet rei: delectatio tamen est, et major omnibus illis. Divina enim est, et non carnalis delectatio: et cum in his delectamur, plane delectamur in Domiet dulciorem super mel et favum rarius experiantur, nimirum quia tentationibus interim exercentur: multoque virilius agunt, si virtutesvirtutibus ipsis et pro solo beneplacito Dei tota intentione, etsi non tota affectione sectantur. Nec dubium quin optimexercitio. Affectus enim ille beatitudinis est, exercitium vero virtutis. Delectare, inquit, in Domino: ad hoc tende,
Abbreviated transcription (Latin):
dicare scd̃m faciem: s iustum iudicium iudicate. Qsͦ
est autem iustum iudicium: nͥ iudiciũ fidi: qm̃ iustꝰ
ex fide uiuit. Giudicium fidei sequere ⁊ ñ exꝑimen¬
tum tuum:qm̃ fides qͥde uerax. s & exꝑimentum fal¬
lax. Que ẽ gͦ ueritas fidei. inisi qͦd ꝓmittit ipse filiꝰ
dei: Quicqͥd orantes petitis cͥdite qr accipietis: ⁊ fiet
dit eam. Priꝰquam eg̃ssasit ab ore nr̃o ipse scͥbi eam
iubet in librosuo. ⁊ unum e duob indubitant̾ sꝑa¬
mus: s miseret᷑ ille suꝑ ignorantia nr̃a: ⁊ orationẽ
benigne suscipiens qͦd nobis aut omninonon ẽ
utile. aut non tam cito darinecesse ẽ minime
tͥbuit̃ oratio tam̃ infruct̾uosa nonerit. Ita sane. si
fecerimꝰ quod monem᷑ in psalmo.i. si delectemur
solute mones delectari in dño: ac si ad manum
nob̃ sit huimodi delect̾atio. Delectationem cibi. sõn.
quietis. ⁊ cęt̾oꝵ que in t̾ra sunt nouimꝰ: ds autem

Expanded text:
m judicium judicate! Quod m judicium judicate! Quod est autem justum judicium, nisi judicium fidei? Quoniam justus ex fide vivit . Ergo judicium fidei sequere, et non experimentum tuum: quoniam fides quidem verax, sed experimentum fallax. Quae est ergo veritas fidei, nisi quod promittit ipse Filius Dei: Quidquid orantes petitis, credite quia accipietis, et fiet dit eam; sed antequam egrediatur de ore tuo, ipse scribi eam jubet in libro suo. Et unum e duobus indubitanter speramus: sed miseretur ille super ignorantia nostra; et orationem benigne suscipiens, quod nobis aut omnino non est utile, aut non tam cito dari necesse est, minime tribuit: oratio tamen infructuosa non erit. 6. Ita sane, si fecerimus quod monemur in psalmo, id est si delectemur solute mones delectari in Domino, ac si ad manum nobis sit hujusmodi delectatio? Delectationem cibi, somni, quietis et caeterorum, quae in terra sunt, novimus: Deus autem
Abbreviated transcription (Latin):
sunt hec ce ꝑicłosa: s ce inipso c̾tamine si uiriliter
na nascit᷑. Eredo etiamsi cogitationes istas. qmcito in
nob adu̾timꝰ non patimꝰ remorari. s in sp̃utiehem̃ti
ammꝰ adũs illas excitat᷑: qͣm inimicꝰ confus absced&:¬
non tam ubent̃ ilico reu̾tet᷑. S quis umꝰ nos. aut que¬
est fortitudo nr̃a. ut tam multis temptationib resi¬
stere ualeamꝰ: Hoc erat ct qͦd querebat ds. hoc erat
tota humilitate curramꝰ. Ppt̾ea rogouos fr̃s ut semꝑ
ad manum habeatis tutissimũ orationis refugium.
de qͣ etiam paulo ante memini me in fine sermonis
ẽẽ locutum. Ueruntam̃ qͦtiens de oratione loquor.
u̾ba quedam humane cogitationis audire mͥuideor
ab oratione cessemꝰ. uix unqm exꝑiri uidet᷑ aliquis
nr̃m. qͥs sit orationis suȩ fructꝰ: Sic̃ ad orationem ac¬
cedimꝰ. & sic redire uidem᷑: nemo nob̃ respondet uer¬
bum. nemo quicqͣm donat:s laborasse tudemur in¬

Expanded text:
sunt haec, et periculosa: sed, et in ipso certamine, si viriliter sunt haec, et periculosa: sed, et in ipso certamine, si viriliter na nascitur. Credo etiam, si cogitationes istas quam cito in nobis advertimus, non patimur remorari, sed in spiritu vehementi animus adversus illas excitatur, quoniam inimicus confunec tam libenter illico revertetur. Sed qui sumus nos, aut quae fortitudo nostra, ut tam multis 823 tentationibus resistere valeamus? Hoc erat certe quod quaerebat Deus, hoc erat tota humilitate curramus. Propterea rogo vos, fratres, ut semper ad manum habeatis tutissimum orationis refugium, de qua etiam memini me paulo ante in fine sermonis esse locutum. 3. Verumtamen quoties de oratione loquor, verba quaedam humanae cogitationis audire mihi videor ab oratione cessemus, vix unquam experiri videatur aliquis nostrum quis sit orationis suae fructus? Sicut ad orationem accedimus, sic et redire videmur: nemo nobis respondet verbum, nemo quidquam donat, sed laborasse videmur in
Abbreviated transcription (Latin):
inhabitet regionem. nos exules simꝰ & ꝑegͥni. Magnũ
q̃uoq discrimen adusꝰ diabolicȩ fraudis astucias tam
crebros immo continuos hab̃e conflictꝰ: qm nec uidere
qͥdem possumꝰ. ⁊ quem nimis astutum fecit tam natura
subtilis. quam longa excitatio malicie huiꝰ. Ueruntam̃
in nob̃ẽ siuinei nolumꝰ: ⁊ nemo nr̃min hoc certami¬
ne deiciet᷑ inuitꝰ. Subte ẽ ohomo appetitꝰ tuus: ⁊ tu do¬
minaris illiꝰ. Potest inimicꝰ excitare temptationis mo¬
tum: s in te est siuoluis dare. seunegare consensum.
Intua facultate est. si uoluis inimicum tuũ face seruũ
tuum: ut omnia tͥ cooꝑent᷑ in bonum. Ecce enim inflã¬
mat inimicꝰ desidium cibiuanitatis aut impatientiȩ
cogitationes ingerit. aut excitat libidinis motum. tu
solummͦ ne consenseris. & qͦtiens restit̾is sic. totiens
coronabis. Ueruntam̃ negare ñ possumꝰ fr̃s. molesta

Expanded text:
inhabitet regionem, nos exsules simus, et peregrini. Magnum inhabitet regionem, nos exsules simus, et peregrini. Magnum quoque discrimen, adversus diabolicae fraudis astutias tam crebros, imo continuos habere conflictus; quem nec videre quidem possumus, et quem nimis astutum fecerit tam natura subtilis, quam longa exercitatio malitiae ejus. Verumtamen in nobis est, si vinci nolumus: et nemo nostrum in hoc certamine dijicitur invitus. Sub te est, o homo, appetitus tuus, et tu dominaberis illi . Potest inimicus excitare tentationis motum: sed in te est, si volueris, dare seu negare consensum. In tua facultate est, si volueris, inimicum tuum facere servum tuum, ut omnia tibi cooperentur in bonum. Ecce enim inflammat inimicus desiderium cibi, vanitatis aut impatientiae cogitationes ingerit, aut excitat libidinis motum: tu solummodo ne consenseris; et quoties restiteris, toties coronaberis. 4. Verumtamen negare non possumus, fratres, molesta
Abbreviated transcription (Latin):
loqͦr de pecc̃onatam. in peccato nutͥtam. corruptã ni¬
mis ipsa origine: s multo ampliꝰ pͣua consuetudine ui¬
qͥd assidue murmurat. ⁊ impotens est disciplinȩ: quod
illicita suggerit. qͦd nec rationi obtimꝑat. nec inhibet᷑
ullo timore. Huic accedit. hanc adiuuat. hac utitur.
adimpugnandos nos callidissimꝰ serpens: cui nullũ ali¬
ud desid̾ium ẽ. nullum studium. nullum negotium
msi infunde sanguinem animarum. Hic ẽ qui iugit
machinat᷑ malum: qͥ desidia carnis instigat: qͥ concu¬
piscentiȩ ignem nat᷑alem qͦdãmͦ uenenatis suggestiõib
sufflat: illicitos motꝰ inflammat: peccati occasiones
parat: ⁊ mille nocendiartib corda hominum temptare
inam nob̃ ⁊ inlaqueum fiat. S qͥd ꝓdest indicasse ꝑi¬
cula. si nulla consolatio. nulla adhibeant᷑ remedia: Gran
stem. maxime cum nos aduene simꝰ ille citis. ille suã

Expanded text:
loquor de peccato natam, in peccato nutritam; corruptam niloquor de peccato natam, in peccato nutritam; corruptam nimis ipsa origine, sed multo amplius prava consuetudine viconcupiscit, quod assidue murmurat, et impatiens est disciplinae, quod illicita suggerit, quod nec rationi obtemperat, nec inhibetur ullo timore. 2. Huic accedit, hanc adjuvat, hac utitur ad impugnandos nos callidissimus serpens, cui nullum aliud desiderium est, nullum studium, nullum negotium, nisi effundere sanguinem animarum. Hic est qui jugiter machinatur malum, qui desideria carnis instigat, qui concupiscentiae ignem naturalem quodammodo venenatis suggestionibus sufflat, illicitos motus inflammat; peccati occasiones parat, et mille nocendi artibus corda hominum tentare inam nobis et in laqueum fiat. 3. Sed quid prodest indicasse pericula, si nulla consolatio, nulla adhibeantur remedia? Grandstem: maxime cum nos advenae simus, et ille civis; ille suam
Abbreviated transcription (Latin):
fu̾it: celumsine dubio penetrabit. Unde certũ
est quod uactia redire ñ pot̾it. Item de triplici
modo orationis. x xxiii
S aratas qua ꝓ uob sollicitꝰ stm fr̃s me cogo
ut loqͣr uobis: ⁊ urgente ea muito sepiꝰ loq̃r es
mutam multis occupationib impedirer. Necns¬
rum si sollicit᷑ sum ꝓ uob̾ cum mueniam in menil
ipso matiam multam ⁊ occasionem sollicitudins
Quotiens enim ꝓpͥam miseriam. ⁊ multimoda acc
do ꝑicła: hauo dubium qͥn ad meipsum contbeais
anima mea. Nec minor mͥ sollicitudo ẽ ꝓsingłis quibus¬
cunq ur̃m: si tam̃ diligo uos tanqͣm meipsum. Nouit¬
ut ipse qui scrutat᷑ corda qͦtiens in corde meo ꝓpͥe sol¬
licitudim p̃pondat sollicitudo ur̃a. Nec mirum si mul¬
tamͥẽ sollicitudo. & timor magnꝰ conturbat me. fuper
omnib uob̃ qͦs uideo in tanta miseria. ⁊ in tantis consti¬
tutos ẽẽ ꝑicłis. Ipsi enimut manifestum est gestamꝰ laqͦũ

Expanded text:
fuerit, coelum sine dubio penetrabit: unde certum fuerit, coelum sine dubio penetrabit: unde certum est quod vacua redire non poterit. SERMO V. De triplici modo orationis. 1. Charitas, qua pro vobis sollicitus sum, fratres mei, cogit ut loquar vobis: et urgente ea multo saepius loquerer, nisi tam multis occupationibus impedirer. Nec mirum si sollicitus sum pro vobis, cum inveniam in me ipso materiam multam et occasionem sollicitudinis. Quoties enim propriam miseriam et multimoda pericula cogito, haud dubium quin ad me ipsum conturbetur anima mea. Nec minor mihi sollicitudo est pro singulis quibusque vestrum, si tamen diligo vos tanquam me ipsum. Novit ipse qui scrutatur corda, quoties in corde meo propriae sollicitudini praeponderat sollicitudo vestra. Nec mirum si multa mihi sollicitudo est, et timor magnus conturbat me super omnibus vobis, quos video in tanta miseria et in tantis constitutos esse periculis. Ipsi enim, ut manifestum est, gestamus laque
Abbreviated transcription (Latin):
catorib atiferam orandi fiduciam: s uolo eos orare
tanqm gentem que peccatum fecit non iusticiã.
Orent ꝓ indulgentia peccoꝵ suoꝵ in amimocõ¬
trito & sp̃u humilitatis quemadmodum publ¬
cantis ille: ds inquit ꝓpitiꝰ esto mͥ peccatori. Teme¬
ritaitem enim dico. qñ is in cui conscĩa peccatum
adiuc aut iitium aliqͦd regnat. ambulat ĩ mas¬
nis ⁊ mirabilib suꝑse: minꝰ sollicit ꝓ ꝑicło animȩ
fue.Tercium ꝑicłm est. si sit oratio tepida: ⁊ñ ex ui¬
ua affectione ꝓcedens. Timida qͥdem oratio celcm
ñ penetrat: qr restͥngit animum timor immodat.
ut oratio ñdicam ñ ascend̾e. ħ nec ꝓcede queat lꝙi¬
da uͦ in ascensu languescit. ⁊ defic̃ eo qͦd ñ habeat
uigorẽ. Nam temeraria ascendit. s resilit: resistt̃
enim ei. Nec tantum ñ obtinet grãm. s meretu
offensam. Iue uͦ fidelis ⁊ humilis ⁊ feruens oro

Expanded text:
catoribus auferam orandi fiduciam; sed volo eos orare, catoribus auferam orandi fiduciam; sed volo eos orare, tanquam gentem quae peccatum fecerit, non justitiam. Orent pro indulgentia peccatorum suorum in animo contrito et spiritu humilitatis, quemadmodum Publicanus ille: Deus, inquit, propitius esto mihi peccatori . Temeritatem enim dico, quando is in cujus conscientia peccatum adhuc aut vitium aliquod regnat, ambulat in magnis et in mirabilibus super se, minus sollicitus pro periculo animae suae. Tertium periculum est, si sit oratio tepida, et non ex viva affectione procedens. Timida quidem oratio coelum non penetrat, quia restringit animum timor immoderatus, ut oratio, non dicam non ascendere, sed nec procedere queat. Tepida vero in ascensu languescit et deficit, eo quod non habeat vigorem. Nam temeraria ascendit, sed resilit; resistitur enim ei: nec tantum non obtinet gratiam, sed et meretur offensam. Quae vero fidelis, et humilis, 822 et fervens oratio
Abbreviated transcription (Latin):
tificatio carnis. Porro q ⁊ de ierunio ⁊ de iusticia
aliqua diximꝰ.: dignum est ut de oratione qͦ pauca loq̃¬
mur. Hȩc enim qͣnto efficatior est si fiat ut debet. tanto
callidiꝰ impediri ab adtisario solet Intdum enum guit
impedit᷑ oratio. a pusillanimitate sp̃s: ⁊ timore immo¬
derato. Hoc autem tẽ solet fieri cumsic cogitat hoꝵ
priam indignitatem: ut ñ comuitat ocłos ad diuinõ
benignitatem. Abyssꝰ enim abẏssum inuocat. abysiꝰ
luminosa abyssum tenebrosam: abysꝰ miscdie. abys¬
sum miserie. ꝓfundum nanq ẽ cor hominis ⁊ i¬
ꝑscrutabile. s si magna est iniquitas mea. multo
maior ẽ dñe pietas tua. Ideoq cum ad meipsum
t̾bata fuit anima mea memor sum muititudiniᷤ
mi scdie tue. ⁊ respiroin ea. ⁊ cum introiero in po¬
forte fuit temeraria. De his qͥsic orant audi quid
hement incpandi sunt temerarii. Me & emmõrt.

Expanded text:
tificatio carnis. 3. Porro quia et de jejunio et de justitia tificatio carnis. 3. Porro quia et de jejunio et de justitia aliqua diximus, dignum est ut de oratione quoque pauca loquamur. Haec enim quanto efficacior est, si fiat ut debet; tanto callidius impediri ab adversario solet. Interdum enim graviter impeditur oratio a pusillanimitate spiritus et timore immoderato. Hoc autem tunc solet fieri, cum sic cogitat homo propriam indignitatem, ut non convertat oculos ad divinam benignitatem. Abyssus enim abyssum invocat : abyssus luminosa, abyssum tenebrosam; abyssus misericordiae, abyssum miseriae. Profundum namque est cor hominis, et imperscrutabile. Sed si magna est iniquitas mea, multo major est, Domine, pietas tua. Ideoque cum ad me ipsum turbata fuerit anima mea, memor sum multitudinis misericordiae tuae, et respiro in ea: et cum introiero in impoforte fuerit temeraria. De his qui sic orant, audi quid vehementi increpandi sunt temerarii. Me etenim quae
Abbreviated transcription (Latin):
Oratio iusti ait septura penetrat cȩlos. Sine gͦ ieri
monro ut facile celos penetret ale duerorationis
seilicetatq iusticie Iusticia uͦ que ẽ. nisi que cuiꝙ
redait quod suum est: Noli gͦ quasi solum aden¬
aere am̃: debitor enim esetiam platis. etiam fribꝰ
tuis. nec uult ds ut paruipendas quosipse muini¬
approbat qͥd ago: que mn de humano cura iudicio:
s certꝰsis quod ei minime placeat qͥcqͥd cumscan
Unitatem seruare: diligere pacem: fr̾nitatem ama¬
re. Suꝑbꝰ ille phariseris seiunum habuit. ieiuniũ
scĩficauit: qͥ nimirum ⁊ ieiunauit bisin sabbo.I
grãs egit do.d ñ uocauit cȩtum dicens. nonsum
sic̃ ceqꝰ hominum: ideoq alauna nitens ieiuniũ
ur̃as in .s.p. ⁊ omnino sollicit estote ut alas duas
puraintentio ⁊ deuota oratio diuinȩ illud offerat
maiestati. uocate cetumut congruat uinitat:. Las¬
date dnm̃ in tympano ⁊ choro. ut consͤors sit mor¬

Expanded text:
Oratio justi, ait Scriptura, penetrat coelos . Sint ergo jejunio Oratio justi, ait Scriptura, penetrat coelos . Sint ergo jejunio nostro, ut facile coelos penetret, alae duae, orationis scilicet atque justitiae. Justitia vero quae est, nisi quae cuique reddit quod suum est? Noli ergo quasi solum attendere Deum. Debitor enim es etiam praelatis, etiam fratribus tuis: nec vult Deus ut parvipendas, quos ipse miniapprobat quod ago; quae mihi de humano cura judicio? Sed certus sis quod ei minime placeat, quidquid cum scandUnitatem servare, diligere pacem, fraternitatem amare. Superbus ille Pharisaeus jejunium habuit, jejunium sanctificavit, qui nimirum jejunavit bis in Sabbato, et gratias egit Deo; sed non vocavit coetum, dicens: Non sum sicut caeteri hominum ; ideoque ala una nitens jejunium ris, et omnino solliciti estote, ut alas duas pura intentio et devota oratio divinae illud offerat majestati: Vocate coetum, ut congruat unitati: Laudate Dominum in tympano et choro , ut concors sit mor