comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
equanimit̾ ferens. Memini frequẽ¬
ter illum. cum ceptum de assidentib
nem. u̾ba suspendisse: donec alt̾ totũ
effudiss sp̃m suum. Et cum impor¬
tuni sermonis impetuosus defluxiᷤᷤ¬
s guiges: eadem qua sustinuerat
tranquillitate suspensum u̾bum re¬
sumpsit: optime loquens. ⁊ oportu¬
ne siłens. uelox adaudiendum. ad
compositꝰ. ⁊ ꝯsitus cellis: m̃ omni actu
sermone. ⁊ gestu int̾ne putabat᷑ dulci¬
diniꝰ mella sudare. felix inquo ihc inte¬
grũ fauum quẽ comedat inuenit cras¬
sum. ñ exsiccatum. Uide naturam
faui. Quasi galeato capite ẽ: ꝓpt̃
formam uasculi cuimnascitur.
Deinde suꝑiorib pendet: et de suꝑi¬
orib ꝑdit. Bona scđm paulum ga¬
lea: spes salutis et̾ne. A spe siquidẽ
suꝑnoꝵ omĩm actuum caput: ⁊¬
totius intentio uite in choare deb
⁊ illi cohere. Ad hanc tend̾e̾: ⁊ hacse
contͣ omĩa temptam̃ta tueri. Si
uideris hominem ꝓpt̾ spem suꝑno¬

Expanded text:
aequanimiter ferens. Memini frequenaequanimiter ferens. Memini frequenter illum, cum coeptum de assidentibusrtune, verba suspendisse, donec alter totum effudisset spiritum suum: et cum importuni sermonis impetuosus defluxisset gurges, eadem qua sustinuerat tranquillitate, suspensum verbum resumpsit, opportuno loquens, et opportune silens. Velox ad audiendum, ad compositus et consitus cellis, in omni actu, sermone et gesta internae putabatur dulcedinis mella sudare. Felix in quo Jesus integrum favum, quem comedat, invenit, crassum, non exsiccatum. Vide naturam favi: quasi galeato capite est, propter formam vasculi cui innascitur. Deinde de superioribus pendet, et de superioribus prodit. Bona, secundum Paulum, galea spes salutis aeternae . A spe siquidem supernorum, omnium actuum caput et totius intentio vitae inchoare debet, et illi cohaerere, ad hanc tendere, et hac se contra omnia tentamenta tueri. Si videris hominem, propter spem superno
Abbreviated transcription (Latin):
Nullꝰ tał inaluearib nr̃is relictꝰ ẽ fa¬
uus. Utrumꝙ in illo c̾nere erat ⁊ mel¬
lis fauum: ⁊ myrre fascicłm. cum
aromatib bonis. Quis illo uel uita
purior: uel doctͥna prudentior: Quis ma¬
gis illo uel egrotus in carne. uł alacer in
sp̃u: Sermo eius quasi cerens: melleã
effundebat scientiam. Carne languidꝰ:
mag̃ cñ intꝰ in spũ celestiũ amore lan¬
guebat. Myrrata carne: m̃tẽ aromati¬
cam cͥmatione ꝯtinua. indefessi amoriᷤᷤ
odoriferũ incensum laxabat. Corꝑe desic¬
cato ⁊ arido. aĩa euis sicut adipe ⁊ ꝑĩgue¬
dine replebat᷑: ideo labiis exultationis
laudauit dñm semꝑ os eius. fauuꝰ dis¬
tillans labia ipsius: nam totꝰ ꝯu̾sus in
labia. modesto uultu. et totius corporis
habitu tranquillo. serenos aĩ ꝓdebat
affectꝰ. Sensu ꝑspicuus erat: sermoe
ñ p̾ceps. Modeste rogabat: reddebat mo¬
destius. Molestos sustinens: molestꝰ nul¬
li acute intelligens: merose referen:

Expanded text:
is relictus est favus. Utrumque in illo cernere erat, et mellis favum, et myrrhae fasciculum cum aromatibus bonis. Quis illo vel vita purior, vel doctrina prudentior? Quis magis illo vel aegrotus in carne, vel alacer in spiritu? Sermo ejus, quasi cereus, melleam effundebat scientiam. Carne languidus, magis tamen intus in spiritu coelestium amore languebat. Myrrhata carne, mente aromatica, crematione continua, indefessi amoris odoriferum incensum offerebat. Corpore desiccato et arido, anima ejus sicut adipe et pinguedine replebatur: ideo labiis exsultationis laudabit Dominum semper os ejus, favus distillans labia ipsius. Nam totus conversus in labia, modesto vultu, et totius corporis habitu tranquillo, serenos animi prodebat affectus. Sensu perspicuus erat, sermone non praeceps. Modeste rogabat, reddebat modestius, molestos sustinens, molestus nulli; acute intelligens, morose referens,
Abbreviated transcription (Latin):
tas genas: sĩgultus sermones int̾cidebat.
alapsu continere uoluit: alacͥmis cõ¬
tinere ñ ualet. age quod agis: fructꝰ
dignos penitentie. Innouet ce dolor:
merore consiimere. Cum ꝓpħa dic. no¬
lite incumbere ut consume consolemi
ni: amare flebo. flebo et ego tecuin: sor¬
te dilectus tuus et ip̃e conlacͥmabitar:
tͥ: qui lazarũ fleuit. forte ip̃e plus flet.
Plus dolet: qui plus diligit. Misera¬
tiones eius multe sunt: ideo inquit
ꝓpħa ñ sumus consumpti. Deniq nec
tu consumeris: quia consilarius ẽtͥ.
affectum. luctus tui miserabilit̃ facies.
qui ipse dum retracto meroris tui seri¬
em. dolorem cordis tangor intrinseꝰ:
suum: nam penitentie poma libent̾
comedit. Beatus tñ si pͥmeue purita¬
tis: fructus intactos quis seruet. Boñ ẽ
inmaturitate p̾uenire: ⁊ ꝑseuerare
inea. Iõ sponsa p̾uenit inmaturita¬
te et dicit. ueniat dilectus meus in

Expanded text:
tas genas. Singultus sermones intercidebat: tas genas. Singultus sermones intercidebat: a lapsu continere noluit, a lacrymis continere non valet. Age quod agis, fructus dignos poenitentiae. Innovet te dolor, moerore consumere, cum propheta dic: Nolite incumbere ut consolemini me, amare flebo . Flebo et ego tecum. Forte dilectus tuus et ipse collacrymabitur tibi, qui Lazarum flevit . Forte plus ille flet. Plus dolet qui plus diligit. Miserationes ejus multae sunt: ideo, inquit propheta. non sumus consumpti . Denique nec tu consumeris, quia consiliarius est taffectum, luctus tui miserabilis facies; dum ipse, qui retracto moeroris tui seriem, dolore cordis tangor intrinsecussuum. Nam poenitentiae poma libenter comedit. Beatius tamen, si primaevae puritatis fructus intactos quis servet. Bonum est in maturitate praevenire, et perseverare in ea. 4. Ideo sponsa praevenit in maturitate, et
Abbreviated transcription (Latin):
tua. ⁊ solitos fructus ñ inueniet: Iude¬
bit illum p̾confusionetua. Recole u̾ba uoti
uirginalis: consecrationis tue. u̾ba re¬
cense: subhis foliis attende. qr iam ñ est
ꝓprius fructꝰ. fructus integritatis. fruc¬
tus uirginitatis. Tales consecrati sunt:
sed iam ablati sunt. Non bene conue¬
niunt consecratio.⁊ corruptio. lesauir¬
ginitas condonari solet: s redonari ñ
ualet. Głosa dicta sunt de te ciuitas der:
s ignominiosa facta sunt inte. Cum
confusione dupplici ⁊ rubore: de ceco in
planctu agnosce partem tuam. Quis da¬
bit capiti meo aquam ⁊ occulis meis
fontem lacrimarum: ⁊ plorabo lapsã
ñ uilem de plebe: s quasi primam in uir¬
ginali grege: Quis inquam dabit mͥ fon¬
tem lacrimarum. nam ip̃a que lapsa ẽ.
marum riui decurrunt. Alta suspiria
et anxii gemitꝰ ꝓdunt qd tigua semꝑ
culpe confusio suppͥmit. uidi in miserã¬
da miseram faciem. deiectum uultũ. frac¬

Expanded text:
tua, et solitos fructus non inveniet, pudetua, et solitos fructus non inveniet, pudebit illum prae confusione tua. Becole verba voti virginalis, consecrationis tuae verba recense. Sub his foliis attende, quia jam non est proprius fructus, fructus integritatis, fructus virginitatis. Tales consecrati sunt, sed jam ablati sunt. Non bene conveniunt consecratio et corruptio. Laesa virginitas condonari solet, sed redonari non valet. Gloriosa dicta sunt de te, civitas Dei, sed igno miniosa facta sunt in te. Cum confusione duplici et rubore de caetero in planctu agnosce partem tuam. Quis dabit capiti meo aquam, et oculis meis fontem lacrymarum, et plorabo lapsam non vilem de plebe, sed quasi primam in virginali grege? Quis, inquam, dabit mihi fontem lacrymarum? Nam ipsa quae lapsa estymarum rivi defluunt Alta suspiria et anxii gemitus produnt quod contigua semper culpae confusio supprimit. Vidi in misera facie dejectum vultum, frac
Abbreviated transcription (Latin):
et nichil fructꝰ inuenit. Ante tempus
comedendi. ⁊ ante tempus fructuum
accessit ad eam: mane esuriens. No¬
ui ego ficuliream matutinos a prima
puericia fructꝰ ferentem. fructus pͥmi¬
ciarum: fructus gr̃e uirginalis. Nec
erat ħ ficus plantata secus uiam: s
circumdat discipline maceria: ⁊ arta
custodie sepes. fecunda plane ficus:
et pulcherrima inter alias specie. Fre¬
quent̃ declinauit ad eam dns iħc: illd̾
forte dicens. Subumbra illius quam
desideraueram sedi: ⁊ fructꝰ eius dul¬
cis gutturi meo. S utinam fructus
qui renasci ñ possunt. Alii succres cũt
in locum eoꝵ: idẽ ꝓ uirginali conti¬
nentia. amara penicentia. Quam
dulcius illo natiuo fructu qiñ hoc
subsecutio: et cẽ dilectum cybabas. Ue mise¬
re tibi: qñ ueniet dilectus cuus. que tibi
mens. que facies. quis uultꝰ erit: quote
u̾tes p̾pudore. que pudicitie fructꝰ ꝑdidisti:
quo te uertes cum accedet. cum u̾tet folia

Expanded text:
et nihil fructus invenit . Ante tempus et nihil fructus invenit . Ante tempus comedendi, et ante tempus fructuum, accessit ad eam mane esuriens. Novi ego ficulneam matutinos a prima pueritia fructus ferentem, fructus primitiarum, fructus gratiae virginalis. Nec erat haec ficus plantata secus viam, sedcircumdat disciplinae maceria, et arcta custodiae sepes. Fecunda plane ficus, et pulcherrima inter alias specie. Frequenter declinavit ad eam Dominus Jesus, illud forte dicens: Sub umbra ejus quem desideraveram sedi, et fructus ejus dulcis gutturi meo . 3. Sed utinam fructus qui renasci non possunt. Alii succreverunt in locum eorum, id est pro virginali continentia, amara poenitentia. Quam dulcius illo nativo fructu, quam hoc subsecutivo, et te et dilectum cibabas? Vae miserae tibi! quando veniet dilectus tuus, quae tibi mens, quae facies, quis vultus erit? Quo te vertes prae pudore, quae pudicitiae fructus perdidisti? quo te vertes, cum accedet, cum vertet folia
Abbreviated transcription (Latin):
suum. Ad me quid austrum inuitat:
Ipseueniat ⁊ sufficit mͥ. Ipse auster ẽ
m̃s: ip̃e aroma ẽ meũ. Ip̃e aust̾ sñs. ip̃e amor
m̃s. Ds ab anst᷑ uemiet: ⁊ aust̃ uenit cũ
cd. Deniq ipse plenus ẽ gr̃e ⁊ u̾itatis.
bene auster meus: qui serenus illus¬
trat.⁊ suauis illabitur. Auster m̃s:
est xp̃c meus. Ipse ortum ꝑflat. ip̃e
omedat poma. Ueniat dilectus meus
inortum suum: ut comedat fructũ
pomorum suorum. Nutationis tempꝰ
iamtr̃asiit. flores peperunt frutus qͦs
parturierunt. Hyer̃is abiit recessit uer:
estatem iam inclinatam maturior ait¬
tumiis impellit. Ueniat dilectus meus
iam in ortunsuum: ut comedat fruc¬
tum pomorum suorum. Ecce iam uenit
plenitudo temporis: ideo ueniat dilectꝰ
meus. in ortum suum. Poma p̾matura
sunt: ideo comedat fructum pomoꝵ suo¬
rum. ficulnec pͥma puma desiderat.
Cum ñ dum eẽt tempus ficoꝵ: accessit
ad ficum secus uiam: uertit folia: et¬

Expanded text:
suum. Ad me quid austrum invitat? suum. Ad me quid austrum invitat? Ipse veniat, et sufficit mihi. Ipse auster est meus, ipse aroma est meum: ipse auster meus, ipse amor meus. Deus ab austro venit, et auster venit cum eo. Denique ipse plenus est gratiae et veritatis. Bene auster meus, qui serenus illustrat, et suavis illabitur. Auster meus est Christus meus, ipse hortum perflat, ipse comedit poma. Veniat dilectus meus in hortum suum, ut comedat fructum pomorum suorum. Putationis tempus jam transiit; flores pepererunt fructus quos parturierunt, hiems abiit; recessit ver, aestatem jam inclinatam maturior autumnus impellit. Veniat jam dilectus meus in hortum suum, ut comedat fructus pomorum suorum. Ecce jam venit plenitudo temporis; ideo veniat dilectus meus in hortum suum. Poma praematura sunt; ideo comedat fructum pomorum suorum. Ficulneae prima poma desiderat. Cum nondum tempus esset ficorum, accessit ad ficum secus viam, vertit folia,
Abbreviated transcription (Latin):
tatio. Non enim p̾sumit indilectũ
inuitare: non sic̃ ad delicias: donee
xlicate satis nouit descͥptam. Quid eñi:
Iucatis ne iħm delectabilem illum pre
digni: Temerarie p̾sumptionis puta:
si priusqm aptus sis ad contemplatio¬
nis usum iħm inuitas. Tu illum ad
deliciandum cecum solitas. qui forte
sordes adhuc delictis: Ortꝰ tuus sentib
hor̃et. ⁊ sterilescit: ⁊ illuc iħm inuitas:
Inuita illum ñ quidam ut iam delecte¬
tur: s ut deleat quod plantauit dext̾a
tua. Inuita illum ut purget pͥmo:
postẽa plantet. In utroq labor ẽ: scũ
delectatione decerꝑe ueniet fructus
maturos. ueniat inquit dilectꝰ meus.
Non tantum blanditur ⁊ applau¬
dit p̾senti: sed etiam ĩ absentẽ in ar¬
descunt uota ipsius. Falsus amor et
simulatorius. absentem obliuiscit᷑:
pͥsenti blanditur. Non sic sponsa ñ
sic s absentem desiderat: p̾sente letat᷑
ueniat inquit dilectus meus: in ortũ

Expanded text:
tatio. Non enim praesumit haec dilectum tatio. Non enim praesumit haec dilectum invitare: non sitit delicias, donec delicate satis se novit descriptam. Quid enim? putatisne Jesum delectabilem illum advec laudibus digni? Temerariae praesumptionis puta, si, prius quam aptus sis ad contemplationis usum, Jesum invitas. Tu illum ad deliciandum tecum sollicitas, qui forte sordes adhuc delictis? Hortus tuus sentibus horret et sterilescit, et illuc Jesum invitas? Invita illum, non ut jam delectetur, sed ut deleat quod plantavit dextera tua. Invita illum ut purget primo, postea plantet. In utroque labor est, sed cum delectatione decerpere veniet fructus maturos 2. Veniat, inquit, dilectus meus. Non tantum blanditur et applaudit praesenti, sed etiam in absentem inardescunt vota ipsius. Falsus amor et simulatorius absentem obliviscitur, praesenti blanditur. Non sic sponsa, non sic; sed absentem desiderat, praesente laetatur. Veniat, inquit, dilectus meus in hortum
Abbreviated transcription (Latin):
tus a romatici: ñ fons irrigans. ñ altꝰ
puteus aquarum uiuentium. Magy
autem in ortum meum ascendit hor¬
ror spmarum ⁊ uepͥum. Non au¬
deo te iħu bone in talem ortum uoca¬
reꝰ nisi forte ut euellas ⁊ disꝑdas.
⁊ dissipes pͥmo.⁊ plantes postea: ⁊
sic tempore congruo de plantatiõe
felix onina que te inuitare cdignaẽ
ad fructꝰ iam maturos: a fructus aꝑa¬
tos. ⁊ acrebitatis nicħ hñtes. atq uti¬
nam acbitas sola nr̃is accusetur
infruccib. Utinam immaturi sint:
dum modo mali ñ sint. Frequent̾
poma que gen̾e bona sunt: temꝑe
nondum grata sunt: s in maturi¬
tate sola displicent. Felix ortus cuiꝰ
omnes fructus.⁊ natura bonisũt:
⁊ cemꝑe congrui Neutrum deesse
pomis suis nouit sponsa: ad quorũ
commestionem dilectum ꝓuocat.
ueniat dilectus meus in ortum su¬
um: ut commedat fructum pomoꝵ
suorum. Uide quam morose ⁊ modeste.
et pꝰ multa p̾conia facta sit hec inui¬

Expanded text:
tus aromatici; non fons irrigans; non altus tus aromatici; non fons irrigans; non altus puteus aquarum viventium: magis autem in hortum meum ascendit horror spinarum et veprium. Non audeo te, bone Jesu, in talem hortum vocare, nisi forte ut evellas, et disperdas, et dissipes primo, et plantes postea; et sic tempore congruo de plantatione Felix anima quae te invitare digna est ad fructus jam maturos, ad fructos paratos, et acerbitatis nihil habentes. Atque utinam acerbitas sola nostris accusetur in fructibus; utinam immaturi sint, dummodo mali non sint. Frequenter poma quae genere bona sunt, tempore nondum grata sunt, sed immaturitate sola displicent. Felix hortus cujus omnes fructus et natura boni sunt, et tempore congrui. Neutrum deesse novit pomis suis sponsa, ad quorum comestionem dilectum provocat. Veniat dilectus meus in hortum suum, ut comedat fructum pomorum suorum. Vide quam morose et modeste, et post multa praeconia facta sit haec invi
Abbreviated transcription (Latin):
exp̃ssa ñ s̃ nͨ torcłatiꝰ uiolẽtiã paciũt᷑ eiꝰ aroma¬
ta. Torcular inhoc orto ñ legis extruc¬
tum: nam uicem torcularis optinet
auster. afflata quam calcata melius
fluunt. Gratiuita enim ut diximus st̃.
ñ extorta metu. s spũ fusa. Sunt qui
sa ⁊ ꝓsꝑa trahunt. Et quidem gemina
hact̾emptatione uexata eccłia dei: bõne
⁊ affectionis semꝑ ⁊ opinionis aromatib
abundat. Ideo his temptationib ꝑflan¬
dam dimittit. eo quod abundare nouit¬
⁊ in opiam pati. locus iste laciorem exe¬
cutionem exoptat: s incalce ħ tantũ
quasi lenit̾ tetigisse sufficiat. Sequens
sermo ad mutuas inuitationes sponsi
⁊ sponse. transibit: sigrãm nob̾ pr̃are
uam longe fr̃es aconu̾satione mea.
sunt uerba uotorum meorum.
Auiditatem dns nouit: s ausu desi¬
tuor. Quid ni: Non est ortus mͥ:
qualem suꝑius dñs depinxit. Non
sunt poma quib auide uescit᷑ ñ fruc¬

Expanded text:
expressa non sunt, nec torcularis violentiam patiuntur ejus aromaexpressa non sunt, nec torcularis violentiam patiuntur ejus aromata. Torcular in hoc horto non legis exstructum: nam vicem torcularis obtinet auster. Afflata quam calcata melius fluunt. Gratuita enim, ut diximus, sunt, non extorta metu, sed spiritu fusa. 134 Sunt qui dversa et prospera trahunt. Et quidem gemina hac tentatione vexata Ecclesia Dei, bonae semper affectionis et opinionis abundat aromatibus. Ideo his tentationibus perflandum dimittit, eo quod abundare novit, et inopiam pati. Locus iste latiorem exsecutionem exoptat: sed in calce haec tantum quasi leviter tetigisse sufficiat. Sequens sermo ad mutuas invitationes sponsi et sponsae transibit, si gratiam nobis praestare uam longe, fratres, a conversatione mea sunt verba votorum istorum. Aviditatem Dominus novit, sed ausu destituor. Quidni? non est hortus mihi, qualem supra Christus depinxit: non sunt poma, quibus avide vescitur; non fruc
Abbreviated transcription (Latin):
ille lasciuiam: hic animum ingau¬
dia ꝓflua laxet. Ille continentiam
⁊ iste repleat. factꝰ inqͥt sic̃ uter ĩ pruina.
qñ ext̾iora gelido quodam continen¬
tie spũ rigent. ⁊ interiora rigant᷑
ad int̾iora deflectas: ꝑflainquit. Qͥ
ꝑflat: in intimis flat: ⁊ in penet᷑¬
bili nicħ ẽ illi. Sp̃c iste subtilis ẽ:
acutus. ⁊ mobilis. ꝑflans. ñ inflans. Sci¬
entia inflat: caritas ꝑflat. Caritas int̾i¬
or est quam scientia ⁊ ad secretiora ꝑtingit.
Omnia int̾iora ꝑflat sp̃c: qui scrutat᷑
etiam ꝓfunda dei. Ubi ꝑflau̾it.⁊ quasi
p̾flauerit ista: ibi scientiarum aroma¬
suspiria. singultus. lacrime. ip̃a colloqͥa¬
o omnia uelut aromata fluunt que
de caritate ducunt originem. Omnia
que ꝓcedunt de ea: quasi aromatica ft̃
gr̃a plena. Cara sunt:⁊copiosa sunt
Aromatica sunt: ⁊ fluentia sunt. Plena
st̃. q̃ de caritati plenitudĩẽ ꝓdeũt. Plenast̃⁊

Expanded text:
ille lasciviam, hic animum in gauille lasciviam, hic animum in gaudia proflua laxet. Ille continentiam  iste repleat. Factus sum, inquit, sicut uter in pruina, quando exteriora gelido quodam continentiae spiritu rigent, et interiora rigantur ad interiora deflectas Perfla, inquit. Qui perflat, in intimis flat, et impenetrabile nihil est illi: spiritus iste subtilis est, acutus, et mobilis, perflans non inflans. Scientia inflat : charitas perflat. Charitas interior est quam scientia, et ad secretiora pertingit. Omnia interiora perflat Spiritus, qui scrutatur etiam profunda Dei. Ubi perflaverit, et quasi perflaverit ista; ibi scientiarum aromasuspiria, singultus, lacrymae, ipsa colloquia. Omnia velut aromata fluunt, quae de charitate ducunt originem. Omnia quae procedunt de ea, quasi aromatica sunt, gratia plena. Chara sunt, et copiosa sunt; aromatica sunt et fluentia sunt. Plena sunt quae de charitatis plenitudine procedunt. Plena sunt, et
Abbreviated transcription (Latin):
sunt. lib̾a ẽ sine istis: s quasi lib̃a¬
lis redditur ex istis. Uoluntatem
ip̃am lib̃iorem efficiunt: s de euis lib̃¬
cate ñ fluunt. Fuent aut̃: cum aust̃
ꝑflauerit. Odulcis aust̾ ⁊ uere opta¬
bilis. cuiꝰ spu hyemał rigoris horri¬
da soluitur facies. ⁊ iocunde nouita¬
tis u̾na temꝑies arridet inortis: et
u̾na cemꝑies. ⁊ autũiinalis ub̃tas.
Nam influxuaromatum: fructu¬
um signatur maturitas. Eoce quã
bonum ⁊ quam locundum: in cu¬
bilib ⁊ inortis aromatum: auram
hanc expectare tam dulcem. reuo¬
uantem. ⁊ recentitantem frnctus
sp̃e: ꝓfundentem aromata. spargen¬
tem odores. Mit te dñe hunc sp̃m no¬
b: qui post aquilonis horrorem. ortu¬
lum nr̃m noua facie uestiat: luctũ
nr̃m u̾tat ingaudum. Aut si quid
boni significat aquilo: illum simul
cumaustro inuita. Iungant officia
⁊ partes suas exequat᷑ uterq. Aqͥlo
stringat: aust̃ resoluat. Stringat

Expanded text:
sunt: libera est sine istis, et quasi liberasunt: libera est sine istis, et quasi liberalis redipsam liberiorem efficiunt, sed ex ejus libertate non fluunt. Fluunt autem cum auster perflaverit. O dulcis auster et vere optabilis, cujus spiritu hiemalis rigoris horrida solvitur facies, et jucundae novitatis verna temperies arridet in hortis, et nova temperies, et autumnalis ubertas! Nam in fluxu aromatum, fructuum signatur maturitas. Ecce quam bonum, et quam jucundum in cubilibus et in hortis aromatum auram hanc exspectare tam dulcem, renovantem et recreantem fructus Spiritus, profundentem aromata, spargentem odores! Mitte, Domine, hunc Spiritum nobis, qui post aquilonis horrorem hortulum nostrum nova facie vestiat, luctum nostrum vertat in gaudium. Aut si quid boni significat aquilo, illum cum austro simul invita. Jungant officia, et partes suas assequatur uterque. Aquilo stringat, auster resolvat. Stringat
Abbreviated transcription (Latin):
alia libtas. nichilominus ꝑgrãm
qua ñ mͦ bene uolumus: s bonum
ipsũ affectuose. Illa lib̾tas semꝑ in
uoluntate ẽ: ista ñ sic. Semꝑ enim
libe uolumus: affectuose ñ semper.
Affectus ad lib̾tatem: ñ spectant ar¬
bitrii. Nec tamẽ plane lib̾a ẽ: bo¬
ne uoluntatis lib̾tas: si affetuosa
ñ fuerit. S cum aust̾ afflauerit:
statim affectiones aromatice fluẽt.
Non p̾munt᷑ ut expͥmant᷑: libere
fluunt. uoluntatem scãm frequent̃
tedlium qd̾dam ⁊ tristicia comitat᷑:
haffectiones dulces it̾ cum illis ñ
ter ⁊ tactugͣtẽ. Dulcit̃ sentiuntur:
idulcit᷑ recoluntur. Bulcit̾ fluũt:
⁊ dulciter ꝓfluunt. Sibi fluunt:
it aliis ꝓfsiunt. aromatici utͥq st̃:
intũs affectꝰ.⁊ foris affectus. Ad ista
pot̃ aspirare lib̾tas arbitrii: s de ar¬
bitrii. lib̃tate ñ pendent. Sicut affec¬
tiones praue. contrabonam uolũ¬
tatem sepe sunt: sic bone cum ad¬
sunt: ⁊ si cum ip̃a sint. ex ea tñ ñ

Expanded text:
alia libertas nihilominus per gratiam, qua non modo bene volumus, sed bonum ipsum affectuose. Illa libertas semper in voluntate est, ista non sic. Semper enim libere volumus, affectuose non semper. Affectus ad libertatem non-spectant arbitrii. Nec tamen plane libera est bonae voluntatis libertas, si affectuosa non fuerit; sed cum auster afflaverit, statim affectiones aromaticae fluent. Non premuntur ut exprimantur; libere fluunt. Voluntatem sanctam frequenter taedium quoddam et tristitia comitatur; sed affectiones dulces cum illister gratae: dulciter sentiuntur, et dulciter recoluntur, dulciter fluunt, et dulciter profluunt. Sibi fluunt, et aliis profluunt. Aromatici utrique sunt intus affectus; et foris affatus. Ad ista potest aspirare libertas arbitrii, sed de arbitrii libertate non pendent. Sicut affectiones malae contra bonam voluntatem saepe sunt, sic bonae, cum adsunt, etsi cum ipsa sunt, ex ea tamen non
Abbreviated transcription (Latin):
uitis: donec bibam illud nouũ in
regno meo. Hoc cibi regnum sigc̃at.
cũ ad ortũ te uocat ad ortũ deliciaꝵ ad ꝑadi¬
sum uoluptatis. ad fructus maturos.
ad fructus iam ꝑceptos ase. et ate ꝑci¬
piendos. Tunc bibes uinum cum lac¬
te. ut obliuiscaris pͥoris angustie:
it noue resurrectionis degustes dulce¬

Expanded text:
vitis, donec bibam illud novum in vitis, donec bibam illud novum in regno meo . Hoc tibi regnum significat, cum ad hortum te vocat, ad hortum deliciarum, ad paradisum voluptatis, ad fructus maturos, ad fructus jam perceptos a se, et a te percipiendos. Tunc bibes vinum cum lacte, ut obliviscaris prioris angustiae, et novae resurrectionis degustes dulce
Abbreviated transcription (Latin):
uinum cum lacte suo. Non turba¬
tur ampluis ad monumentum pit
lazaro: ñ. tristat᷑ usq ad mortem:
ñ sub ip̃a morte a ceto ⁊ felle pota¬
tur. uetera tnsierunt: noua suc¬
cesserunt. Turbatio illa. tͥsticia.
dedium. dispensatorie adhoram sul¬
ceptam de homine ueteri: in lac¬
tis dulcedinem nouam demigrarũt
bonum uinum quo hausto obliuio¬
ni tradunt᷑ pͥores angustie. ⁊ ñ ascen¬
dunt suꝑ cor s nouis ⁊ puris et lacteiᷤ
in carne iamresuscitata potat᷑a affec¬
tib. Quando nulla iam de reliquo
in iuria. molestia nulla. aut inaĩa
aut in carne. sicut pͥus uel assumit᷑
uel sustinetur: S acetum cum felle
mixtum quod degustauit. p̾libans
non bibens: inuini ⁊ lactis transunt
saporem. Hanc ⁊ tu fidelis animaque
sponsi cdignitate ꝑfiingeris: hanc ce
confide. Ideo ħ inse completa p̾dicat:
ut cibi similia discas sꝑare. Tecum
enim conuitiari uult: decumbibere.
Non bibam inquit de hoc genimiẽ

Expanded text:
vinum cum lacte suo. Non turbavinum cum lacte suo. Non turbatur amplius ad monumentum pro Lazaro, non tristatur usque ad mortem, non sub ipsa morte aceto et felle potatur. Vetera transierunt, nova successerunt. Turbatio illa, tristitia, taedium, dispensatorie ad horam suscepta de homine veteri, in lactis dulcedinem novam demigrarunt. Bonum vinum, quo hausto oblivioni traduntur priores angustiae, et non ascendunt super cor; sed novis, et puris, et lacteis in carne jam resuscitata potatur affectibus, quando nulla jam de reliquo injuria, molestia nulla, aut in anima, aut in carne, sicut prius, vel assumitur, vel sustinetur; sed acetum cum felle mixtum, quod degustavit praelibans non bibens, in vini et lactis transivit saporem. Hanc et tu, fidelis anima, quae sponsae dignitate perfungeris, hanc, inconfide. Ideo haec in se completa praedicat, ut tibi tu similia discas sperare: tecum enim convivari vult, tecum bibere: Non bibam, inquit, de hoc genimine
Abbreviated transcription (Latin):
iniuria in assumpte carnis substanti
a. delectatione diuina. et sibi solina¬
tiua ꝑfruitur. Comedi fauum cum
melle meo: bibi uinum .in. cũ lacte
tam lac quam uinum. Tua enim st̃
uitia. Et sicut bibit uinum nouũ.
ita et lac nouum. Cum lacte meo.
firmicatis tue nr̃e. Curre sponsa:
ꝑꝑa ad tãdulce conuiuium: ubi uinũ
e spons .i. uͥ lac. ubi fauus ñ inanis.
ñ uaciuis. s melle plenus. Mel inue¬
nisti comede quod sufficit: nam tu
ad totum ñ sufficis. Ip̃e aut̃ iħx ñ dmad̾
qui sufficit ad totum. Tibi dicitur
ne sis scrutator maiestatis. ut ñ
oppͥmaris agła: ip̃e scrutat᷑or omĩa
etiam ꝓfunda dei. Nemo nouit
patrem nisi filus: et cui uoluerit
filius reuelare. Ipse totum comedit:
ip̃e cui uult et quantũ iiult ĩꝑtit.
Quasi participium tͥ pollicetur. huiiꝰ
modi cibis refectum segłando. Si
datum fu̾it inescam tuam fel.⁊ acc¬
talia passus ẽ iħx. Gustauit illain
cruce ñ bibit: uelocem transitum¬

Expanded text:
injuria in assumptae carnis substantia injuria in assumptae carnis substantia 138 delectatione divina et sibi sola nativa perfruitur. Comedi favum cum melle meo: bibi vinum meum cum lacte tam lac quam vinum. Tua sunt enimnon alterius vitia: et sicut bibit vinum novum, ita et lac novum. Cum lacte, inqufirmitatis nostrae. 9. Curre, sponsa, propera ad tam dulce convivium, ubi vinum est sponsi, ubi lac, ubi favus non inanis, non vacuus, sed melle plenus. Mel invenisti, comede quod sufficit; nam tu ad totum non sufficis. Ipse autem Jesus non coqui sufficit ad totum. Tibi dicitur, Ne sis scrutator majestatis, ut non opprimaris a gloria : ipse scrutatur omnia etiam profunda Dei. Nemo novit Patrem nisi Filius, et cui voluerit Filius revelare . Ipse totum comedit, ipse cui vult, et quantum vult impartit: quasi participium tibi pollicetur hujus cibi, se refectum gloriando. Si datum fuerit in escam tuam fel, et acetalia passus est Jesus. Gustavit illa in cruce, non bibit , velocem amaritud
Abbreviated transcription (Latin):
Tua ẽ utraq natura. s diuina tua: ⁊ qiͣ
naturalit̾ tua. Humana ñ ẽ. quasi
naturalit̾ tua: s magis assũpta ⁊ dig¬
n̾atõe. tͥ ẽ effecta naturalis. Commedi
fauum cum melle meo: ante sacre ton¬
ceptum uirginis. quasi mel solum erat
et sine fauo: nonlũ in carnata diui¬
nitas. Postea mel in fauo: ds̃ in homẽ.
Nunc aut̃ fauus inmelle: homo
deitate uestitus. Et si cognouimus
mus ait apłs. Sicut erat ds reconditꝰ
incarne: sic nunc uice u̾sa ip̃a caro oc
cultata ẽ indeo. Et si glorificata ẽ. caro
illa ut iam spũalis sit. ⁊ infirmitatis
nil hñs. tamen ẽ occultata quodamin:
dum magis eum in eo quod ipse ẽ ds
attendimuis et adoramus. Quodammͦ
carnis fauus ditatis inmelle recondi¬
tur: dum admirationẽ nr̃am ⁊ fidẽ
ad se traxit exintegro manifestate irue¬
rentia maiestatis. Iam gͦ pꝰt resurrec¬
tionis. głam xp̃c comedit fauum Cũ
melle suo: ⁊ sine carnalis infirmitatis

Expanded text:
Tua est utraque natura; sed divina tua, et quasi Tua est utraque natura; sed divina tua, et quasi naturaliter tua, humana non est quasi naturaliter tua, sed magis assumpta, et dignatione tibi effecta est naturalis. Comedi favum cum melle meo. Ante sacrae conceptum Virginis quasi mel solum erat, et sine favo, nondum incarnata Divinitas. Postea mel in favo, Deus in homine: nunc autem favus in melle, homo Deitate vestitus. Et si cognovimus mus, ait Apostolus . Sicut erat Deus reconditus in carne, sic nunc vice versa ipsa caro est occultata in Deo: et si glorificata est caro illa, ut jam spiritualis sit, et infirmitatis nil habens, tamen est occulta quodammodo, dum magis eum, in eo quod ipse est Deus, attendimus et adoramus. Quodammodo carnis favus deitatis in melle reconditur, dum admirationem nostram et fidem ad se traxit ex integro manifestatae reverentia majestatis. Jam ergo post resurrectionis gloriam Christus comedit favum cum melle suo, et sine carnalis infirmitatis
Abbreviated transcription (Latin):
dam ꝓspectu de uirtuee inuirtutem
tum dicere. Nam ad uirtutum ipsiꝰ
u̾itatem et plenitudinem quis sibi
ꝓuertum pollicetur. Iocundus plane¬
digressus: ⁊ commodꝰ quidem. Nusꝙͣ
magis humane mentis fastus repri¬
miliat: immi tat̾o ex̾cet: considera¬
tio delectat. Prima p̾mit: scd̃a ꝓuo¬
cat: tercia pascit. Sremit immensi¬
tas: ꝓuocat onestas: pascit u̾itas.
Deniq paulo pꝰt ipse dilectꝰ. ip̃e spon¬
sus amicos ⁊ carissimos sibi inuitat
ut comedant et bibant ⁊ ĩ ebrientur:
quo maior illis innascatur auiditas:
de suo prius blanditur. et ꝓponit con¬
uiuium. Commedi fauum cum melle
meo. Tuum iħubone utrumq ẽ. et
illud mel quod das: et illud quod es.
S hoc in loco mel illud qd es ipse. nr̃e
incelligentie se promptius offert. Cur ñ
dicis fauum tuum: sicut mel tuum: Cur
hanc distinctione nunc uteris: ⁊ fauus
tuus est. sicut ⁊ mel tuum: qm uis ma¬
nnfeste istud expͥmas. cum illud sileas:

Expanded text:
dam prospectu de virtute in virtutem ctum dicere. Nam ad virtutum ipsius veritatem et plenitudinem quis sibi provectum pollicetur? Jucundus digressus plane, et commodus quidem. Nusquam magis humanae mentis fastus reprimiliat; imitatio exercet; consideratio delectat. Prima premit; secunda provocat; tertia pascit. Premit immensitas; provocat honestas; pascit veritas. 8. Denique paulo post ipse dilectus, ipse sponsus amicos et charissimos sibi invitat, ut comedant et bibant, et inebrientur: quoque major illis innascatur aviditas, de suo prius blanditur et proponit convivio: Comedi favum cum melle meo. Tuum, Jesu bone, utrumque est, et illud mel quod das, et illud quod es. Sed hoc in loco mel illud quod es ipse, nostrae intelligentiae se promptius offert. Cur non dicis favum tuum, sicut mel tuum? Cur hac distinctione nunc uteris? Et favus tuus est, sicut et mel tuum: quamvis manifeste istud exprimas, cum illud sileas.
Abbreviated transcription (Latin):
Amici ꝓpt̾ dilectionem socialem: km̃
Introduxi uos incellam uinariam
ut ordinarem in uob̃ caritatem. Nec
ẽ caritas ordinata: nisi cum mens
ur̃a fuerit ueheñtia caritatis deb̾ata.
Nonest ordinata: nisi cum om̃ib
aliis fu̾it affectib suꝑordinata. Bonꝰ
ordo: suꝑeminentia amoris. Suꝑe¬
minens amor: carissimos efficit. Ca¬
rissimi sunt: inquib nicħ ẽ uł cari¬
tate uacuum. uel alteri negotio ua¬
cans. Ordo plenus ẽ: cum de caris in
plenus ẽ: cum caritatis cumulo nil
in ebriantur. Non sic aut̃ in cari
hac ualle lacrimarum ñ sic: sed
multi am ici. pauci kini: multi
potantur. ñ inebriantur omnes.
Et qui in ebriantur: it̾m temꝑan¬
des fiunt. Ad horam mente excedt̃:
⁊ ad sobͥetatem solitam denuo rede¬
unt. Soporantur: et excitant᷑.
uinolenti fiunt: ⁊ paululum it̾m
uigilant. Ideo sequitur: ego dormio
cedere: s ip̃am comitari. Prestet
da capitulo uigilant̃ intelligere.
⁊ uobis audire: qui cum patre et

Expanded text:
pter dilectionem socialem; charIntroduxi vos in cellam vinariam, ut ordinarem in vobis charitatem. Nec est charitas ordinata, nisi cum mens vestra fuerit vehementia charitatis inebriata. Non est ordinata, nisi cum omnibus aliis fuerit affectibus superordinata. Bonus ordo, supereminentia amoris: supereminens amor charissimos efficit. Charissimi sunt, in quibus nihil est vel charitate vacuum, vel alii negotio vacans. Ordo plenus est, cum de charis in plenus est, cum charitatis cumulo nihil inebriantur. Non sic autem in hac convalle lacrymarum, non sic: sed multi amici, pauci charissimi; multi potantur, non inebriantur, omnes; et qui inebriantur, iterum temperantes fiunt. Ad horam mente excedunt, et ad sobrietatem solitam denuo redeunt. Soporantur et excitantur; somnolenti fiunt, et post paululum iterum vigilant. Ideo sequitur: Ego dormio,cedere, sed ipsam comitari. Praestetda vigilanter intelligere, et vobis audire, qui vivit et
Abbreviated transcription (Latin):
tis liquore rigantur. Nec qr caris¬
simus ẽ inebriant᷑: ⁊ si inde carissi¬
mus. quia inebriat᷑. Deniꝙ quid
aliud ẽ inebriari: nisi caritatis ꝑ¬
fectissime delectatione replerie aut
forte sic distinguere ualemus : ut
sint kĩñi plenissime diligentes: ĩn¬
ebriati. ꝑfectissime delectati. Come
kmi. Amici sunt qui uel agunt
amici agunt ꝓeo. et audiunt
ab eo: km̃i inebriantur eo. Amici
sunt quib nota fecit que audiuit
patris infudit noticiam. Ibi mul¬
tadocentur: hic diligitur unum.
In carissimis non ẽ oꝑm uel doctrine
distensio: s diffrisio sola. ⁊ summa
amoris. Amici sunt qui contempe¬
rant᷑ diuine uoluntati: kini qui
inebriant᷑ ⁊ imbuunt᷑ amoris. di¬
uini uoluntate. Comedite amici.
Saen ñ dr̃ edent pauꝑes ⁊ satura¬
buntur: s comedite amici: et in

Expanded text:
tur. Nec quia charissimus est mebriatur, etsi inde charissimus est quia inebriatur. Denique, quid aliud est inebriari, nisi charitatis perfectissimae delectatione repleri? Aut forte sic distinguere volumus, ut sint charissimi plenissime diligentes; inebriati, perfectissime delectati. Comedmini, charissimi. Amici sunt qui vel agunt Amici agunt pro eo, et audiunt ab eo; charissimi inebriantur eo. Amici sunt, quibus nota fecit quae audivitPatris infudit notitiam. Ibi multa docentur, hic diligitur unum. In charissimis non est operum vel doctrinae distensio, sed diffusio sola, et summa amoris. Amici sunt qui contemperantur divinae voluntati: charissimi, qui inebriantur et imbuuntur amoris divini voluptate. 9. Comedite, amici. Jam non dicitur, Edent pauperes, et saturabuntu
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓfudit aromata: sabrenuntiatioris
preciosissimus a romaticus ꝙ liquor
ille pꝰ multos conatus uix tandem ab
eius animo tenuiter expͥmi potuit.
Plane similis erat eũgłico niueni. qui
apud dominum de legis obseruatiõẽ
gloriatur: eũgłice ꝑfectionis cohorta¬
tione ꝓposita. tristis abscessit. Nisi
quod ille tristis abscessit: hic quã¬
ius tristis. accessit tamen. Uidete timo¬
ris aquilonem flantem sublege: ⁊i deo
de p̾cipius electisq aromatib rara flux¬
runt in ea. Ip̃o die pentecostes quan¬
do sp̃c uehemens flauit abaustro: tot
hominum milia u̾itate. u̾bo. uita. sp̃u¬
aliter ꝓfluxerunt. Non eos rei fa¬
miliaris cura constrinxit de reliqͦ.
liba quidem ab hoc aquilone satis
duro: largius ꝓflunͣtt. incontempla¬
tione ⁊ amore di. Non accepistis
inquit sp̃m seruitutis. it̾m intimo

Expanded text:
profudit aromata. Sed abrenuntiationis profudit aromata. Sed abrenuntiationis pretiosissimus ille aromaticusque liquor post multos conatus vix tandem ab ejus animo teuniter exprimi potuit. Plane similis erat evangelico juveni, qui apud Dominum de legis observatione gloriatus, evangelicae perfectionis coarctatione proposita, tristis abscessit ; nisi quod ille tristis abscessit, hic, quamvis tristis, accessit tamen. Videte timoris aquilonem flantem sub lege: ideo de praecipuis electisque aromatibus rara fluxerunt in ea. Ideo die Pentecostes, quando Spiritus vehemens flavit ab austro, tot hominum millia veritate, verbo, vita spiritualiter profluxerunt . Non eos rei familiaris cura constrinxerat de reliquo. 2. Libera quidem ab hoc aquilone satis duro, corda largius profluunt in contemplatione et charitate Dei. Non accepistis, inquit, spiritum servitutis iterum in ti
Abbreviated transcription (Latin):
xple ihu bone quod iubes. Transfer
austrum decelo: ⁊ induc illum in
ortum tuum: in animam sponse tue.
Hoc flatu leni solue tedium: solue cͥsti¬
ciam ab eius affectu: nam utrumq in
uicio est. ⁊ p̾ferunt speciem aquilonis.
Utrumꝙ mentem ligat ⁊ p̃̾pedit: apu¬
re ꝓfluoͣ: quodam leticie. Quid timor:
nonne et ipse rigore gelido constringit
affectus: Ab alienis domine: parce spon¬
se tue. Quid magis alienum ab ea qm̃
timor. qui ñ ẽ incaritate: cum ipsa tota
sit incaritate: Ille seruilis ẽ: illa in li
uirum meticulose incedere: ut institu¬
onis pͥma subiret element a. Quam
morante.⁊ quam nutante ꝓposito dis¬
cipline redimentis se passus est insig¬
niri. Et bene nostis dumad huc scłaris
erat quam largos elemosinarum ri¬
uulos manus cius fundebant. Quide¬
rat cause. nͥ qd̾ mentem eius in hac par¬
de timoris ꝑstrinxerat aquilo: Auster
scilicet illam ⁊ exparte afflauit: sed
ñ ꝑflauit. Ideo elemosinarum ꝓmpte

Expanded text:
xple, Jesu bone, quod jubes, transfer austrum de coelo, et induc illum in hortum tuum, in animam sponsae tuae. Hoc flatu leni solve taedium, solve tristitiam ab ejus affectu. Nam utrumque in vitio est, et praefert speciem aquilonis: utrumque mentem ligat, et praepedit a purae profluvio quodam laetitiae. Quid timor? nonne et ipse rigore gelido constringit affectus? Ab alienis parce, Domine, sponsae tuae. Quid magis alienum ab ea, quam timor qui non est in charitate, cum ipsa tota sit in charitate? Ille servilis est, illa in librno sermone virum meticulose incedere, ut institutionis prima subiret elementa; quam morante, et quam nutante proposito disciplinae rudimentis se passus est insigniri! Et bene nostis, dum adhuc saecularis erat, quam largos eleemosynarum rivulos manus ejus fundebant. Quid erat causae, nisi quod mentem ejus in hac parte timoris perstrinxerat aquilo? Auster scilicet illam ex parte afflavit, sed non perflavit; ideo eleemosynarum prompte
Abbreviated transcription (Latin):
cum gaudio tulistis: cognoscentes
uos hĩt meliorem ⁊ manentem
subam. Quid cum apłi irent gau¬
dentes a conspectu concilii. qm̃ dig¬
ni habiti sunt ꝓ nomine iħu con¬
tumeliam pati: ñ tͥ uidet᷑ contra
aquilonis graues impetus. lenit̃
ipsis auster spirasse: Consid̾a tͥsti¬
cia illa sabb̃a sepulture dñice : ñne
uelut ad aquilonis flatum apłoꝵ
corda infidelitate ⁊ timiditate qua¬
dam diriguerunt: Resurgente
domino: cepit auster lenis ortum
cius ꝑflare. Totis his deniq quadͣ¬
ginta dieb in multiargum̃tis do¬
minice resurrectionis ⁊ u̾itatis fi¬
des. ⁊ lib̾tatis fidutia. sensim inc̾

Expanded text:
cum gaudio suscepistis, cognoscentes cum gaudio suscepistis, cognoscentes vos habere meliorem et manentem substantiam . Quid? cum Apostoli irent gaudentes a conspectu concilii, quoniam digni habiti sunt pro nomine Jesu contumeliam pati ; nonne tibi videtur contra aquilonis graves impetus leniter ipsis auster spirasse? Considera tristia illa sabbata sepulturae dominicae. Nonne velut ad aquilonis flatum, Apostolorum corda infidelitate et timiditate quadam diriguerunt? Resurgente Domino coepit auster lenis hortum ejus perflare. Totis his denique quadraginta diebus in multis argumentis dominicae resurrectionis et veritatis fides, et libertatis fidu
Abbreviated transcription (Latin):
tantur tot aromatice species. Et quo¬
mͦ quibunt meditationis a romata
studia uͥ contͥstat adu̾sitas. aquilo
ostͥngit: Esto dñe zelotes: emulare
sponsam: dic aquiloni ut surgat.¬
⁊ cum austro dimidiet tempora
sua. Sic quidem fiet. scdm mul¬
titudinem dolorum meorum incoe¬
de meo: siconsolationes tue letificẽt
animam meam. Uidetis frẽs qualit̃
aquilo ad mensuram sui austrum
parturiat: Et forte uͥ habundauit
aquilo: suꝑ abundabit ⁊ aust̾rĩ.
aust̃ enim et ꝑseflabit: et quas in¬
tulit aquilo compensabit iniurias.
Ergo surgat aquilo: seuiat aquilo:¬
quantumlibet fremat: dum modo
flatib austri. Nonne tͥ uident᷑
Magnum inquit c̾tamen sustinu¬
istis passionem. Et in alt̾o quidẽ
conũsantium effecti. Nam ⁊ uinc¬
tis inquit compassi estis. S int̾
tanta aquilonis flabra: nullas
sibi uices uendicauit aust̃: Immo
plane. Deniq andi quid sequitur.
Et ipͥnam inquit bonoꝵ uĩorũ.

Expanded text:
rius annumeratae plantantur tot aromaticae species. Et quorius annumeratae plantantur tot aromaticae species. Et quomodo quibunt meditationis aromata studia, ubi contristat adversitas, aquilo stringit? Esto, Domine, zelotes, aemulare sponsam, dic aquiloni ut surgat, et cum austro dimidiet tempora sua. Sic quidem fiet secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo, si consolationes tuae laetificent animam meam. Videtis, fratres, qualiter aquilo ad mensuram sui austrum parturiat: et forte ubi abundavit aquilo, superabundabit et auster. Auster enim et prospere flabit, et quas intulit aquilo compensabit injurias. Ergo surgat aquilo, saeviat quantumlibet, fremat, dummodo flatibus austri. Nonne tibi videntMagnum, inquit, certamen sustinuistis passionum: et in altero quidem conversantium effecti. Nam et vinctis, inquit, compassi estis. Sed inter tanta aquilonis flabra nullas sibi vices vindicavit auster? Imo plane. Denique audi quod sequitur: Et rapinam, inquit, bonorum vestrorum
Abbreviated transcription (Latin):
num gr̃e. ad ꝓprie inflectunt effectum
industrie. Quid impensa desuꝑ uob̃
beneficia imꝑꝑatis nob̃. Anqr clem̃tie
diuine circauos oculus bonus ẽ. ideo
ũr erganos nequam ẽ: Cur uos diui¬
na benefitia ꝑatiores reddunt ad de¬
rogandum. quam ad erogandum: ui
des dñe quot expartib aquilonis noᷤᷤ
flabra molestant. Undiq ꝑflant in¬
commoda: murmura. probra. Inter
huiꝰ modi dolores distractus ⁊ conftͥc¬
cus animus: austri lenia nescit
flabra recipere. Exurge dñe: ñ p̾ua¬
leat aquilo. Satisẽ quodiam diu
insurrex̃: quõd ⁊ incubuit: dic ei¬
ut surgat. uit discedat. ut cedat
austro. Sucocusa ẽ iam pͥdem olla
afacie aquilonis: s tu domine austrũ
emitte. qui faciet medium fornacis qͣi
uentum roris flantem. Non audeo
concinuos austͥ flatus rogare: sufficit
si uel int̃polatione eius aquilonis ma¬
lignitas cemꝑet᷑. Extenddissicut in iob
legimus. aquilonem suꝑuacuum:

Expanded text:
num gratiae ad propriae inflectunt effectum num gratiae ad propriae inflectunt effectum industriae. Quid impensa desuper vobis beneficia improperatis nobis? An quia clementiae divinae circa vos oculus bonus est, ideo vester erga nos nequam est? Cur vos divina beneficia paratiores reddunt ad derogandum, quam ad erogandum? 3. Vides, Domine, quot ex partibus aquilonis nos flabra molestant; undique perflant incommoda, murmura, probra. Inter hujusmodi dolores distractus et constrictus animus, austri lenia nescit flabra recipere. Exsurge, Domine, non praevaleat aquilo; satis est quod jam diu insurrexit, quod incubuit: dic ut surgat, ut discedat, ut cedat austro. Succensa jam pridem est olla a facie aquilonis , sed tu, Domine, austrum emitte, qui faciat medium fornacis hujus quasi ventum roris flantem. Non audeo continuos austri flatus rogare. sufficit si vel interpolatione ejus aquilonis malignitas temperetur. Extendis sicut in Job legimus aquilonem super vacuu
Abbreviated transcription (Latin):
ne repleri anima mea: dum cocidia¬
ni huiꝰ pa nis inopia maciem quã¬
dam meroris inducit. a uoce gemitus
istius. oblitus sum comedere panem¬
meum illum celestem. Durus aquilo
ext̾ior adu̾sitas: s multo durior mentis
anxietas. Alt̾a uos fr̃es urget: me pre¬
m̃it ut᷑q. Egocommum attricione labo¬
ro cum uobis: ⁊ domestica quadam
p̃ uob̃. quia ꝓuob̃. Hinc infortunii
casus: hino forenses insurgunt ca¬
lumpnie. Alii sub murmurant:
alii insultant: ⁊ quodd ñ ẽ humane
ĩdustrie prouidere ne ꝯtiñgat. impperant
cum acci derit. Quidam irritãt: quidã
irrident: ad u̾sam fortunam ad fatuita¬
tem trahentes. Successus bonos quib
ex ub̾ant sibi imputant: quasi aut ꝓ¬
non muñis ẽẽ diuini. abundant inqͥt
iob tab̾nacula p̾donum: ⁊ audact̃ ꝓuo¬
b eorum. Quidam enim ⁊ p̾dones ⁊ ꝓ¬
uocatores sunt. qui quod dei ẽ ipsi tͥol¬
lunt. dum sibi tͥbuunt: ⁊ diuine do¬

Expanded text:
ne repleri anima mea, dum quotidiane repleri anima mea, dum quotidiani hujus panis inopia maciem quamdam moeroris inducit. A voce gemitus istius oblitus sum comedere panem illum coelestem. Durus aquilo, exterior adversitas, sed multo durior mentis anxietas. Altera, fratres, vos urget: me premit utraque. Ego communi attritione laboro in vobis, et domestica quadam prae vobis, quia pro vobis. Hinc infortunii casus, hinc forenses insurgunt calumniae. Alii submurmurant, et alii insultant: et quod non est humanae industriae providere ne contingat, improperant cum acciderit. Quidam irritant, quidam irrident, adversam fortunam ad fatuitatem trahentes. Successus bonos quibus exuberant, sibi imputant, et quasi aut non muneris esse divini. Abundant, inquit Job, tabernacula praedonum, et audacter prous eorum . Quidam et praedones et provocatores sunt, qui quod Dei est, ipsi tollunt, dum sibi tribuunt; et divinae do
Abbreviated transcription (Latin):
net iam olle sudense. a facie aquilonis.
laquilone frigus: ab aquilone flam
tringis: ideo exestuat animus meus.
et in meditatione mea exardescet ignis.
Grauis iste anxie sollicitudinis ignis ẽ:
et acalore eius aromatañ fluunt: s ma¬
gis si qua huiꝰmodi fuere siccantur flu¬
enta: p̾sertim ubi magis inagisq ad¬
u̾sitatum aꝑire seiucetur occasio. Dñe
dolor meus inconspectu tuo ẽ: ⁊ gemitꝰ
meus a teñ ẽ absconditus. Sollicitudi¬
ius meerõ nota ẽ tͥ: s meroris magis
dicere debueram. Sollicitudoenim in
merorem iam cepit tota transire. Ubi
consilii mei ñ refulget occasio: ubi bo¬
ne spei se uel umbra ñ offert: uͥ ñ solli¬
citudinis. s meroris sunt partes: Mul¬
tigemitus mei: ⁊ cor meum meum¬
merens. Paruuli petunt panem. ⁊ ñ ẽ
qui frãgat eis: de est enim is qui fran¬
gatur. Nondico deu̾bi panehde hoc
cotidiano corporis alim̃to. Non pot̃
tamen celestis illius panis pinguedi¬

Expanded text:
net ollae succensae a facie aquilonis. net ollae succensae a facie aquilonis. Ab aquilone frigus, et ab aquilone flammtringis; ideo exaestuat animus meus, et in meditatione mea exardescet ignis. Gravis iste anxiae sollicitudinis ignis est, et calore ejus aromata non fluunt, sed magis, si qua sinis fluere, siccantur fluenta: praesertim ubi magis magisque adversitatum aperire se videtur occasio. 2. Domine, dolor meus in conspectu tuo est, et gemitus meus a te non est absconditus. Sollicitudinis meae ratio nota est tibi: sed moeroris magis dicere debueram; sollicitudo enim in moerorem jam coepit tota transire. Ubi consilii non fulget occasio, ubi bonae spei se vel umbra non offert, ibi non sollicitudinis, sed moeroris sunt partes. Multi gemitus mei, et cor meum moerens. Parvuli petunt panem, et non est qui frangat eis . Deest enim qui frangatur, non dico de verbi pane, sed de hoc quotidiano corporis alimento. Non potest tamen coelestis illius panis pinguedi
Abbreviated transcription (Latin):
ffectiones dulces ⁊ scẽ. sunt spon¬
se aromata: nam ip̃a ẽ ortus.
austro flante. ista fluunt in delici¬
as sponsi: s aquilonis ħ it̃m inclem̃¬
tia sistit. Frigidus enim uentus aqͥ¬
lo: et adflatum eius aromata conge¬
lantur. Quamdiu dñe adu̾sitatis
aquilo regiones nr̃as p̾met: quãdiũ
incumbet ortulis nr̃is: Quam diu
iħu bone const̾nget aromata nr̃ari¬
gor aquilonis: Parce dñe parce ab
aquilone sponse tue: diuẽ quod
urget p̾mit. quod incubat hic¬
sp̃c durus. ⁊ uehemens. Cumula¬
ta nos undiq p̾mit adu̾sitas: dicei
dñe uͭ surgat. ut cedat. ut sinat lo¬
cum ẽẽ respirandi. Infortunii pau¬
ꝑtas sterilis ẽ: ⁊ graues undiq par¬
turit casus. Res infirme facile sedũ¬
tur: ⁊ infelicitaq̾abyssus aliam inuo¬
cat inuoce catharactaꝵ tuarum.
Occulte adu̾sum nos uocas adu̾sa:
⁊ quomodo sidicas aquiloni. in¬
surge. p̾me. posside. fumus inquit
ysaias: abaquilone ueniet. Nobis
aut̾ ñ tam fumus qm flãma immi¬

Expanded text:
ffectiones dulces et sanctae sunt sponsae aromata. Nam ipsa est hortus. Austro flante ista fluunt in delicias sponsi, sed aquilonis haec iterum inclementia sistit. Frigidus est enim ventus aquilo, et ad flatum ejus aromata congelantur. Quandiu, Domine, adversitatis aquilo regiones nostras premet? quandiu incumbet hortulis nostris? quandiu, Jesu bone, constringet aromata nostra rigor aquilonis? Parce, Domine, parce ab aquilone sponsae tuae. Diu est quod urget, quod premit, quod incubat spiritus hic durus et vehemens. Cumulata nos undique premit adversitas. Dic ei, Domine, ut surgat, ut cedat, ut sinat locum esse respirandi. Infortunii paupertas sterilis est, et graves undique parturit casus. Res infirmae facile laeduntur, et infelicitatis abyssus aliam invocat in voce cataractarum tuarum . Occulte adversum nos vocas adversa; et quomodo si dicas aquiloni, Insurge, preme, posside. Fumas, inquit Isaias, ab aquilone veniet . Nobis autem non tam fumus quam flamma jam immi