comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ciui mayiẽ ciuitas desudat
Ius lupurie pubsice datũ est. Iugẽ¬
ti apparatu sonãt oĩa tãꝙͣ quicqͣd
iit̾ saturnalia ĩtersit et dies rerũ
agendarũ. A deo nicħ int̾est ut non
uidect mͥ errasse qui dixit. Olim
mensẽ decẽbrẽ fuisse nũc ãnum.
¶Si te hic hr̃em libẽter tecũ cõfer¬
rem. qͣd existimares ẽẽ faciendũ.
Utrũ nich ex cotidiana cõsuetudĩe
mouendũ an ne desidere uide̾mur
cũ publicis morib et ꝑlarius cenã¬
dũ et exuendã togã. ¶ Nã ꝙ sieri
nͥ ĩ tumultu et tristi tpr ciuitatis
non solebat uoluptatis cã ac festoꝵ
dierũ uestẽ mutauimꝰ. Si bñ te no¬
i arbitri ꝑtib fũctus nec ꝑ oĩa
nos similes ẽẽ pyleate turbe uolu¬
isses. nec ꝑ oĩa dissimiles nͥ forte¬
ꝑ oĩa hus marĩe dieb aĩo ĩꝑandũ
est ut tũc uoluptatib solus absti¬
ueat cũ ĩ illas oĩs turba procubuit
Certissimũ argumẽtũ firmitatis
sue cripit aiũs si ad blauda et in

Expanded text:
cum maxime civitas sudat. Ius luxuriae publicae datum est. Ingenti apparatu sonant omnia, tamquam quicquam inter Saturnalia intersit et dies rerum agendarum. Adeo nihil interest, ut non videatur mihi errasse, qui dixit olim mensem Decembrem fuisse, nunc annum. Si te hic haberem, libenter tecum conferrem, quid existimares esse faciendum: utrum nihil ex cotidiana consuetudine movendum an, ne dissidere videremur cum publicis moribus, et hilarius cenandum et exuendam togam. Nam quod fieri nisi in tumultu et tristi tempore civitatis non solebat, voluptatis causa ac festorum dierum vestem mutavimus. Si te bene novi, arbitri partibus functus nec per omnia nos similes esse pilleatae turbae voluisses nec per omnia dissimiles; nisi forte his maxime diebus animo imperandum est, ut tunc voluptatibus solus abstineat, cum in illas omnis turba procubuit; certissimum enim argumentum firmitatis suae capit, si ad blanda et in
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ cõsilio ultĩo nõ reliquit.
O ĩquit dignã ꝙͣ ĩnocẽs sequatur.
Bello ciuili lege proscͥptus sũ. E¬
xulaui. Qͥd hus malis adici põt nͥ
hoc. Qui daturi sũt dissimulãt. ue¬
nenũ cato uendidit. Querite an ꝓ¬
scuptio licueri emere ꝙ licuit ca

Expanded text:
 reliquid. O dignam quam innocens sequar! Bellum ciuile egi, proscriptus sum, exulaui; quid his malis adici potest n, inquam, est. Hoc qui daturi sunt, dissimulant. Venenum Cato uendidit. Quaerite an scripto licuerit emere quod licuit Ca
Abbreviated transcription (Latin):
oms asum et tũc casii seueri iocis
pͥbuisset. At ĩquit ĩter pueriles cũ¬
discipulorũ suiꝰ lasciuia mciu obsce¬
na insisti et pleraq huiꝰ gnͣis illi o¬
biciebant᷑. multa erãt q̃ rep̾hendẽs.
multaqz susciꝑes cũ torrẽtis more
magnꝰ ꝯuidẽ s turbidus flueret.
Redimebat tñ uicia uͥtutib. Et plꝰ
hẽbat ꝙ laudares ꝙͣ cui ignosceres
sicuti ĩ ea ĩ qua fleuit declamacioẽ.¬
¶ Uat̾ a sepule̾s a luxurioxo captꝰ.¬

Expanded text:
onis Asinii et tunc Cassi Seueri iocis onis Asinii et tunc Cassi Seueri iocis praebuisse: “at, inquit, inter pueriles condiscipulorum sinus lasciuiam manu obscena iussisti.” et pleraque huius generis illi obiciebantur. Multa erant quae reprehenderes, multa quae suspiceres, cum torrentis modo magnus quidem sed turbidus flueret. redimebat tamen uitia uirtutibus et plus habebat quod laudares quam cui ignosceres, sicuti in ea in qua fleuit declamatione. pater a sepulchris a luxurioso rapt
Abbreviated transcription (Latin):
scodiebat. Quedã em̃ scole iã qͣi ols¬
cena refugiũt. nͨ si qua fordida sũt
aut ex cotidiano usu repetita possũt
pati. Ille ĩ hoc scolasticis morẽ gere¬
bat ne u̾bis calcatis et absolutis u¬
teret᷑. s quedã antiqua et a cicero¬
ne dicta a cet̾is deiĩ discrete dicebat.
q̃ net ille quidẽ or̃onis citissĩe cursus
poterat abscondẽ adeo qͥcqͣd ĩ solitũ ẽ
⁊ ĩ turba notabile ẽ. hoc excepto nẽo
erat scolasticis nͨ aptior nec subli¬
mior. s dũ nicħ nult nͥ culte nͥ splẽ¬
dide diceͣ sepe ĩcidebat ĩea q̃ de rei sũ¬
ma effuctere nõ possũt. ¶ Memini il¬
lũ cũ libertinũ reũ deffendẽt cui obi¬
ciebat᷑ ꝙ patrom cõcubmꝰ fuisset di¬
uisse. Impudicicia ĩ ĩgenno cͥmẽ est
ĩ ẜuo nccͣitas ĩ liberto officiũ. Et mul
pudici et obscem aliꝙͣ du uocati st̃.¬
¶ Menũ et illã cõtradictionẽ sic
cibillo poĩtã. iuagnã mat̾iam polli¬

Expanded text:
stodiebat. quaedam enim scolae iam quasi obsstodiebat. quaedam enim scolae iam quasi obscena refugiunt nec si qua sordidiora sunt aut ex cotidiano usu repetita possunt pati. Ille in hoc scolasticis morem gerebat, ne uerbis calcatis et obsoletis uteretur; sed quaedam antiqua et a Cicerone dicta, a ceteris deinde deserta dicebat, quae ne ille quidem orationis citatissimae cursus poterat abscondere. adeo quicquid insolitum est etiam in turba notabile est. Hoc exempto nemo erat scolasticis nec aptior nec similior, sed dum nihil uult nisi culte, nisi splendide dicere, saepe incidebat in ea quae derisum effugere non possent. Memini illum cum libertinum reum defenderet, cui obiciebatur quod patroni concubinus fuisset, dixisse: inpudicitia in ingenuo crimen est, in seruo necessitas, in liberto officium. Res in pudici et obsceni aliquamdiu offiMemini et illam contradictionem sic ab illo positam magnam materiam Polli
Abbreviated transcription (Latin):
Dem̃ tãto maiore ĩpetu dixit. tãto
miẜaibilius ut apparet ꝙͣ magna ĩ¬
t̾im pars ẽẽt ĩgenn dolor . ¶ Decla¬
mabat aũt atherius admisso pplõ
ex tpr̃e. Solus oĩnz romanorũ quos
mõ ip̃e cognoui. In latinã lingua
trãsculit grecũ facultatẽ. Tãta il¬
li erat uelocitas orõnis ut uiciũ fie¬
ret. Itaqz duuis angustus optĩẽ di
uelles diceret Alus tociẽs figuris
alus tractacioĩb ita ut nec regi pos¬
sit nec cõsuim. Regi autẽ ab ip̃o nõ
pot̾at. Aliqñ et libertũ hẽbat cui et¬
parebat. Sic ibat quõ ille aut cõcita¬
uerat eũ aut refrenauerat. Iubebat
eũ trausire cũ aliquẽdiu locũ dix̾at
trãsiebat. Isistere uidebat eodẽ loco ꝑ¬
mancbat. Iubebat epylogũ dice̾. dice
tabat ad rẽ ꝑtine̾ siillũ introgabat
nõ putabat audire. Is illi erat ordo
quẽ petus dederet. at uo dingebat
se ad declamatoriã legẽ. nec u̾ba cu¬

Expanded text:
deinde tanto maiore impetu dixit, tanto deinde tanto maiore impetu dixit, tanto miserabilius, ut appareret quam magna interim pars esset ingenii dolor. Declamabat autem Haterius admisso populo ex tempore: solus omnium Romanorum, quos modo ipse cognoui, in Latinam linguam transtulit Graecam facultatem. Tanta erat illi uelocitas orationis, ut uitium fieret. itaque diuus Augustus optime dixiuelles diceret, abis totiens figuris, aliis tractationibus, ita ut regi posset nec consumi. Regi autem ab ipso non poterat; alioquin libertum habebat cui pareret; sic ibat quomodo ille aut concitauerat eum aut refraenauerat. iubebat illum transire cum aliquamdiu locum dixerat: transibat; insistere iubebat eidem loco: permanebat; iubebat epilogum dicere: dicetabat ad rem pertinere si illum interrogares, non putabat si audires. is illi erat ordo quem impetus dederat; non dirigebat se ad declamatoriam legem. Nec uerba cu
Abbreviated transcription (Latin):
de clamare cũ nobis s tãto uehemẽtiꝰ
macẽ cũ fortuna ripari. Nec quicqͣm
ex ordine remi sit uire solito. ¶ Ita¬
q cũ mortuo insyrĩa cesarẽ gaio ꝑ co¬
dicilos q̃stus eẽt diu̾us augustus
ut erat mos illi clemẽtissimo uiro ñ
pleno cõiiuo cenass cescripsit po¬
lio. Eo die cenaur quo heriũ filiũ a¬
misi. Quis exige̾t maiorẽ ab amico
dolorem ꝙͣ ae patre. O magnos iuros
qͥ fortune subcũbere nestũt. et adũ¬
sas Res sue uͥtutis exꝑmiẽta faciũt.¬
¶ Declamauit polio asimus ĩtra
quartũ diẽ quo filiũ amiserat p̾co¬
mũ illud ĩgẽtis aĩ fuit. malis sui
ĩ sultãtis. ¶ At cõtra atheriũ scio
tã ĩbecili aĩo mortes filiorũ tulisse.
ut nõ tantũ recẽti dolori cederet s ue¬
teris quoq et oblit̾ati meõriã susti¬
uere nõ posset. ¶ Mennĩcũ diceret
cõtrou̾siam de illo qui asepulcris tͥ¬
ũ filiorũ ahstratus ĩuiriarũ agit.
mediam dictionẽ fletꝰ eni int̾rupi.

Expanded text:
declamare eum nobis, sed tanto uehementius macem cum fortuna sua rixari; nec quicquam ex ordine uitae solito remisit. itaque cum mortuo in Syria Gaio Caesare per codicillos questus esset diuus Augustus, ut erat mos illi clementissimo uiro, nopleno conuiuio cenasset, rescripsit Pollio: “eo die cenaui quo Herium filium amisi.” Quis exigeret maiorem ab amico dolorem quam a patre? 0 magnos uiros qui fortunae succumbere nesciunt et adusas res suas uirtutis experimenta faciunt! declamauit Pollio Asinius intra quartum diem quam filium amiserat: praeconium illud ingentis animi fuit malis suis insultantis. At contra Q. HATERIVM scio tam inbecillo animo mortem Sex. filii tulisse, ut non tantum recenti dolori cederet, sed ueteris quoque et oblitterati memoriam sustinere non posset. Memini cum diceret controuersiam de illo qui a sepulchris trium filiorum abstractus iniuriarum agit, mediam dictionem fletu eius interrumpi;
Abbreviated transcription (Latin):
cerabo sigulos ꝓducẽdo. liberalit̾ ho¬
die et plenã mainũ faciã. ¶ Polio a¬
sinius nũꝙͣ admissa multitudiẽ de¬
clamauit. nͨ illi ãbicio ĩstudio defuit.
pͥmus em̃ oĩ ronianorũ aduocatis
hoĩb scripta sua recitauit. Et nide
rioris dicit illi triũ phellis sener arpo¬
cõnussit siue qr parũ ĩ illis hũit fi¬
duciã siue ꝙ mag̃ crediderĩ tãtus ora¬
torĩferius id opus ĩgenio suo dũrit.
Eu̾ceri qͣdẽ illo uolebat gliari fusti¬
diebat. Audin autẽ illũ et iuridẽ et
postea iã senẽ cũ marcello a ẜ̾uicio
nepote suo qͣi p̾cipet. Audiebat illu
dicentẽ. Et pͥmũ dispũtabat de illa
parte quã marcellus dix̾at p̾t̾missa
sa cocirguẽbãt. denĩ dicebat partem
cõtrariã. floridior erat aliqñ indecla¬
mãdo ꝙͣ ĩ agendo. Illud strictũ ẽ et aspe¬
rũ et mimis iratũ ĩcendio suo. Iudiciũ
cideo cessabit ut ĩ multis illi uenia opꝰ
ẽẽt que ab ip̃o iux ĩpetrabait. ¶ Marcel¬

Expanded text:
cerabo singulos producendo: liberaliter hodie et plena manu faciam. Pollio ASINIVS numquam admissa multitudine declamauit; nec illi ambitio in studiis defuit: primus enim omnium Romanorum aduocatis hominibus scripta sua recitauit. et inde rioris, dicit: “ille triumphalis senex akcommisit:” siue quia parum in illis habuit fiduciam, siue — quod magis crediderim — tantus orator inferius id opus ingenio suo duxit, et exerceri quidem illo uolebat, gloriari fastidiebat. Audiui autem illum et uiridem et postea iam senem cum Marcello Aesernino nepoti suo quasi praeciperet. audiebat illum dicentem et primum disputabat de illa parte quam Marcellus dixerat: praetermissa sa coarguebat. deinde dicebat partem contrariam. Floridior erat aliquanto in declamando quam in agendo: illud strictum eius et asperum et nimis iratum ingenio suo iudicium adeo cessabat, ut in multis illi uenia opus esset quae ab ipso uix inpetrabatur. Marcel
Abbreviated transcription (Latin):
ad expectacõe
pplĩ detinen¬
dã nota uaria
sant ut sit ꝙ
pplĩ et delec¬
cet et reuocet. ¶ hoc ego facio. Nonse¬
mel om̃s produco. aliqd̃ noui semꝑ ht̃
cupiditas ignota cognoscẽdi ꝙͣ nota
repotendi. hoc ĩ ystrioĩb ĩgladicitori¬
b ĩ oratorib de quib mõ aͥd fama ꝑ¬

Expanded text:
ad exspectationem populi detinendam noua paria sant, ut sit quod populum et delectet et reuocet, hoc ego facio: non semel omnes produco; aliquid noui semper habeat cupiditas ignota cognoscendi quam nota repetendi. hoc in histrionibus, in gladiatoribus, in oratoribus de quibus modo aliquid fama
Abbreviated transcription (Latin):
illi longa cogitacio p̾statura erat pͥ¬
bat. s nõ desiderabat hãc cõmenda¬
cioẽz ut ex tp̃r agere uideret᷑. De hoc
elegant̾ dix it diuus augustꝰ. Iauutiꝰ
ĩgeniũ ĩ mr̃ato ht̃.¬

Expanded text:
id longa cogitatio illi praestatura erat, pbat, sed non desiderabat hanc commendationem, ut ex tempore agere uideretur. De hoc eleganter dixit diuus Augustus: L. Vinicius ingenium in numerato h
Abbreviated transcription (Latin):
mẽ ĩ irritũ excent. Nectimꝰ uodos et
ambiguã sigͥficacõem u̾bis illigamꝰ
cit demd̃ dissoluimꝰ. tm̃ nobis uacat.
Iã uiuere iã mori nescimꝰ. Tota illo
mente ꝑgendũ ẽ uͥ prouideri d. ne
res uos nec u̾ba decipiãt. Quid mͣ
uocũ silĩtudĩes distĩgius. qͥb nẽo
ũꝙͣ nͥ dũ disputat captus ẽ. Res fal¬
sũt.Issas discerne. ꝓ boĩs mala am¬
plectimur. Optamꝰ cõtra id ꝙ opta¬
iumꝰ pugnãt uota nr̃a cũ uotis. cõ¬
scilia cũ coscilus. Adulacio ꝙͥ si¬
milis ẽ amicicie. Nõ mutat᷑ tm̃ illã

Expanded text:
men irritum exercent. Nectimus nodos et men irritum exercent. Nectimus nodos et ambiguam significationem verbis inligamus ac deinde dissolvimus. Tantum nobis vacat ? Iam vivereeri debet, ne res nos, non verba, decipiant. Quid mihi vocum similitudines distinguis, quibus nemo umquam nisi dum disputat captus est ? Res fallunt; illas discerne. Pro bonis mala amplectimur; optamus contra id, quod optavimus. Pugnant vota nostra cum votis, consilia cum consiliis. Adulatio quam similis
Abbreviated transcription (Latin):
micte̾ ꝑatus sũ et totũ horreũ excu
nͥ mature te finẽ officu sꝑarẽ ĩ petra¬
turũ hãc seuilẽ expedicionẽ ĩdixissẽ
mͥ. Alec me caribdis et filla et fabu¬
losũ istud me fretũ det̾rere potiussẽt
Trrusuassẽ ista nõ solũ trãsiecissez
dũ monte cõplecti possem et pũs
estimare ꝙͣtũ aĩo creuisses. ¶ Ce¬
t̾m ꝙ libros meos tͥ micti desideras
nõ magis ideo me diẜtũ puto ꝙͣ for¬
mosũ putarẽ si ymagnnẽ peteres me¬
ã. Indulgẽcie scio istud ẽẽ nõ iuditn
et si mõ iudicii ẽ indulgẽcia tibi ĩpo¬
suit. Sz qualẽcũqz sũt tu illos sic le¬
ge tm̃ uerũ querã. adhuc nõ sciã et
cõtumacit᷑ querã. Non eĩ me ciuꝙͣ e¬
macipaui. Nulli nomẽ fero. Multũ
magnorũ urorũ iudicio credo aͥd et me¬
o uĩdico.Nã illi quoq nõ ĩuẽta s q̃¬
renda nobis relĩquerũt et ĩuenissẽt
Multũ uel tpr̃is uͥ borũ cauilacio eri¬
puit. Captiose disputacoẽs q̃ accu¬

Expanded text:
mittere paratus sum et totum horreum excut, et nisi mature te finem officii sperarem inpetraturum, hanc senilem expeditionem indixissem mihi nec me Charybdis et Scylla et fabulosum istud fretum deterrere potuissent. Tranassem ista, non solum traiecissem, dummodo te conplecti possem et praesens aestimare, quantum animo crevisses. Ceterum quod libros meos tibi mitti desideras, non magis ideo me disertum puto quam formosum putarem, si imaginem meam peteres. Indulgentiae scio istud esse, non iudicii. Et si modo iudicii est, indulgentia tibi inposuit. Sed qualescumque sunt, tu illos sic lege, tamquam verum quaeram adhuc, non sciam, et contumaciter quaeram. Non enim me cuiquam emancipavi, nullius nomen fero. Multum magnorum virorum iudicio credo, aliquid et meo vindico. Nam illi quoque non inventa, sed quaerenda nobis reliquerunt, et invenissent Multum illis temporis verborum cavillatio eripuit, captiosae disputationes,quae acu
Abbreviated transcription (Latin):
Ilẽs eo usq dignitatẽ boi ignorat
ut illud ad ħ in diẽ utilia dimictat.
Quid gͦ nõ eo potiꝰ curã trãsferes ut o¬
scendas oĩb magno tpr̃is ĩpendio q̃ri
suꝑuacua. et multos trãsisse uitã dũ
nite ĩstrumẽta cõquirũt. Recognosce
sigulos cõsidera uinũsos. Nullius ñ
uita spectat ĩ crastiũ. Quid ĩ hoc sit
mali q̃ris. Infinitũ. nõ enĩ uiuũt s
uicturi sũt. Sĩa differũt ⁊̃ si acten¬
deremꝰ tñ nos iuta pͥcurreret. Nũc uõ
cũctãtes ꝯͣi aliena trãscurrit et ulti¬
mo die finit᷑ oĩ ꝑit. S ne eplẽ modũ
excedã que nõ d sinistrã manũ legẽ¬
tis ĩplere ĩ ciliũ diem hãc litẽ cũ dia

Expanded text:
Nemo usque eo dignitatem boni ignorat, ut illud ad haec in diem utilia demittat. Quid ergo? Non eo potius curam transferes, ut ostendas omnibus magno temporis inpendio quaeri supervacua et multos transisse vitam, dum vitae instrumenta conquirunt ? Recognosce singulos, considera universos; nullius non vita spectat in crastinum. Quid in hoc sit mali, quaeris? Infinitum. Non enim vivunt, sed victuri sunt. Omnia differunt. Etiamsi adtenderemus, tamen nos vita praecurreret; nunc vero cunctantes quasi aliena transcurrit et ultimo die finitur, omni perit. Sed ne epistulae modum excedam, quae non debet sinistram manum legentis inplere, in alium diem h
Abbreviated transcription (Latin):
mũ ui inaxĩa ĩtorsit pũg o uul¬
uerat. et h raro. Nã ceta eiꝰ tela qb¬
genus hũanũ debellat grandĩs mo¬
re dissultãt. q̃ ĩ cussa rectis sine ullo
hĩtatoris ĩcõmodo crepitat ac soluit᷑.
Quid me detines ĩ eo ꝙ̃ tu ip̃e erido¬
menon appellas de quo tãtorũ libro¬
titur. hãc coargue. hãc aduerũ si a¬
cutus es redige. Neccĩa iudicat qͦre

Expanded text:
intorsit, pungit, non vulnerat, et hoc raro. Nam cetera eius tela, qgenus humanum debellatur, grandinis more dissultant, quae incussa tectis sine ullo habitatoris incommodo crepitat ac solvitur. Quid me detines in eo, quem tu ipse pseudomenon appellas, de quo tantum librotitur; hanc coargue, hanc ad verum, si acutus es, redige. Necessaria iudicat, quorum
Abbreviated transcription (Latin):
tũ et excelsũ et mirabilia calcantẽ.
Qui neminẽ uidet cũ quo se cõmuta¬
tũ uelit. Qui hoĩem ea sola ꝑte esti¬
mat qua hõ ẽ. Qui naͣ magr̃a utitur.
did illiuis leges cõpoĩt᷑. Sic uiuit quõ
illa prescͥpsit. Cui bona sua nulla uis

Expanded text:
tum et excelsum et mutabilia calcantem, tum et excelsum et mutabilia calcantem, qui neminem videt, cum quo se conmutatum velit, qui hominem ea sola parte aestimat, qua homo est, qui natura magistra utitur, ad illius leges conponitur, sic vivit, quomodo illa praescripsit, cui bon
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ̃ad hãc silĩtudinẽ possim dignos¬
cere. Uenit ad me proamico blandꝰ
ĩmnicus. uicia nobis sub uͥtutũ noĩe
obrepũt. temeritas subtitulo fortitu¬
dĩs latet. Moderacio uocat᷑ ignauia
pro cauto tumdus accipit᷑. In hiis
magno ꝑiculo erramꝰ. hus certas no¬
tas ĩpͥme. Cet̾m qͥ ĩterrogat᷑ an cor¬
nua hẽat nõ ẽ tũ scultus ut frontez
suã tẽptet. nec rursus tã ĩeptus aut
hebes ut nesciat. si tu illi subtilissiã
collectiõe ꝑsuaẜis. Sic ista si noxa
decipĩt quõ prestigiatorũ accepta¬
bula et calculi ĩ quibz me fallacia ip̃a
delectat. Effice uõ quõ fiat ĩtelliga.
ꝑdidi usũ. Idẽ de istis captioĩb dico.
Quo eĩ uoĩe potiꝰ sophismata appelle̾.
Nec ignorãti nocẽt nec scientẽ uuiãt¬
¶ Si itaqz uis u̾borũ ambiguitates
dice̾ hoc nos doce btm̃ nõ eũ ẽẽ quẽ iul¬
gus appellat ad quẽ peccũa magna
cõfluyit. s illũ cui bonũ ẽẽ ĩ aĩo ẽ erec¬

Expanded text:
 hanc similitudinem possim dinoscere. Venit ad me pro amico blandus inimicus. Vitia nobis sub virtutum nomine obrepunt, temeritas sub titulo fortitudinis latet, moderatio vocatur ignavia, pro cauto timidus accipitur; in his magno periculo erramus. His certas notas inprime. Ceterum qui interrogatur, an cornua habeat, non est tam stultus, ut frontem suam temptet, nec rursus tam ineptus aut hebes, ut ne sciat tu illi subtilissima collectione persuaseris. Sic ista sine noxa decipiunt, quomodo praestigiatorum acetabula et calculi, in quibus me fallacia ipsa delectat. Effice, ut quomodo fiat intellegam; perdidi usum. Idem de istis captionibus dico; quo enim nomine potius sophismata appellem ? Nec ignoranti nocent nec scientem iuvant. Si utique vis verborum ambiguitates diducere, I hoc nos doce, beatum non eum esse, quem vulgus appellat, ad quem pecunia magna confluxit, sed illum, cui bonum omne in animo est, erec
Abbreviated transcription (Latin):
hee uotes fundamẽtã. Iste hõ non ẽ
Unus e pplõ. ad salutem spectat. Sic
loquere sic uie uide ne te ulle res de¬
pͥmãt. Uotorũ tuorũncterũ l dñs
gr̃am facias. alia de ĩtegio suscipe.
Roga bonã mentẽ. bonã ualitudĩe
cũ. dem̃ tũc cors. Quidni tu ista uo¬
ta sepe facias. Audacter deũ roga.
Nichil illũ de alieno rogaturus es.
¶S ut more mõ cũ aliquo miu¬
nusculo eplãm meã mictã uerũ est
ꝙ apud atheuodorũ iueni. Tiuic¬
scito te omĩb cupiditatib solutũ
rogare possis palai. Nũc em̃ ꝙͣta

Expanded text:
hae voces fundamentum. Iste homo non est unus e populo, ad salutem spectat." Sic loquere, sic vive; vide ne te ulla res deprimat. Votorum tuorum veterum licet dis gratiam facias, alia de integro suscipe; roga bonam mentem, bonam valitudinem animi, deinde tunc corporis. Quidni tu ista vota saepe facias ? Audacter deum roga; nihil illum de alieno rogaturus es. Sed ut more meo cum aliquo munusculo epistulam mittam, verum est, quod apud Athenodorum inveni: scito. te omnibus cupiditatibus solutum, rogare possis palam. Nunc enim qre possis palam. Nunc enim qua
Abbreviated transcription (Latin):
diis ĩsurfurãt. Siquis aut moue¬
rit aurẽ cõticescẽt et ꝙ sepe scire ho¬
minẽ nolũt deo narrãt. Uide ergo ne
hoc p̃cipi sa lubriter possit. Sic uiue
cũ homĩb tãꝙͣ deus iudeat. Sic lo¬
quere cũ deo tanꝙͣ homĩes audiãt.

Expanded text:
s insusurrant; si quis admoverit aurem, conticescent. Et quod scire hominem nolunt, deo narrant. Vide ergo, ne hoc praecipi salubriter possit: sic vive eum hominibus, tamquam deus videat; sic loquere cum deo, tamquam homines audiant.
Abbreviated transcription (Latin):
prodit. ¶ Uide itaqz quid de te
sperẽ ĩmo quid spondeã mͥ. Spes eĩ
iicerta bom nomen ẽ. nõ em̃ ĩueĩo
cũ quo te malĩ ẽẽ. ꝙͣ tecũ. Repeto me¬
moria ꝙͣ magno aĩo quedã uerba
proieceris ꝙͣ ti roboris plena Gra¬
tulatus sum ꝓtinꝰ mͥ et dioi. Non
a sũmis labus ista uenerũt. hñt¬

Expanded text:
prodit. Vide itaque, quid de te prodit. Vide itaque, quid de te sperem, immo quid spondeam mihi, spes enim incerti boni nomen est: non invenio, cum quo te malim esse quam tecum. Repeto memoria, quam magno animo quaedam verba proieceris, quanti roboris plena. Gratulatus sum protinus mihi et dixi: " Non a summis labris ista venerunt, hab
Abbreviated transcription (Latin):
ic est nõ nuto sũam. fu¬
ge multitudiunẽ. fuge
paucitatẽ. fuge ⁊̃ unui.
Non hẽo cũ quo te coĩtatũ uelim. Et
ude ꝙ iudiciũ meũ hẽcis. Audeo te
tibi cred̾e̾. ¶ Crates ut auĩt hiꝰ ip̃iꝰ
stilboms auditor. cuiꝰ mentiõez pͥori
eplã feci. cũ iudisset adolescentulũ
secreto ambulantez ĩterrogauit qͥd
illic solus fac̾et. Mecũ inqͥt loquor.
Cui crates crue ĩquit rogo. et Sili¬
genter actende ne cũ malo hoĩe loqͣ¬
ris. lugentẽ timentẽqz custodire so¬
lenus ne solitudie mala utat᷑. Nẽo
ẽ ex ĩprudentib qͥ relĩqui sibi debe¬
at. Tuc mala cõscilia agitãt. tũc
aut aluis aut ip̃is picula futura
scruũt. tũc cupiditates ĩprobas or¬
diuãt. Tũc quitqͥd aut metu aut
pudore manus celabat auĩs expoĩt.
cũc audatiã acuit. libidinẽ irritat
iracũdiã instigat. Semq ꝙ unũ so¬
litudo ht cõmodũ nich ulli cõmictere
nõ tunere iudicẽ perit stulto. Ip̃e se

Expanded text:
ic est, non muto sententiam: fuge multitudinem, fuge paucitatem, fuge etiam unum. Non habeo, cum quo te communicatum velim. Et vide, quod iudicium meum habeas: audeo te tibi credere. Crates, ut aiunt, huius ipsius Stilbonis auditor, cuius mentionem priore epistula feci, cum vidisset adulescentulum secreto ambulantem, interrogavit, quid illic solus faceret ? " Mecum," inquit, " loquor." Cui Crates " Cave," inquit, " rogo, et diligenter adtende; cum homine malo loqueris." Lugentem timentemque custodire solemus, ne solitudine male utatur. Nemo est ex inprudentibus, qui relinqui sibi debeat; tunc mala consilia agitant, tunc aut aliis aut ipsis futura pericula struunt; tunc cupiditates improbas ordinant; tunc quicquid aut metu aut pudore celabat, animus exponit, tunc audaciam acuit, libidinem inritat, iracundiam instigat. Denique quod unum solitudo habet commodum, nihil ulli committere, non timere indicem, perit stulto; ipse se
Abbreviated transcription (Latin):
trẽ ficri coegisti. nulli tãmagno cõstitit
eciã bona nou̾ca. ¶ Auũculũ indulgẽ¬
tissimũ optimũ ac fortissimũ uirũ ex qͦ
mat̾ triũ liberorũ eras extulisti luctẽti
t̾ luctus nũciatus ẽ oĩb ꝯuidẽ abscẽtib
liberie qͣi de ĩdustria ĩid ip̃s cõietis ma¬
lis tuis ut uichẽt u se dolor tuus le¬
clinaret. ¶ Trãseat tot piula, tot me¬
tus quos sine int̾ualo iute ĩcursãtis ꝑ¬
tulisti mõ ĩ euudẽ suũ ex quo tres nepo¬
ces eniyas ossa triũ nepotũ recepisti.
Intra uicessimũ Siẽ quẽ filiũ meũ ĩ ma¬
nib et ĩ oculis tuis mortuũ fun̾a ueras
raptũ me audisti ħ adhuc tͥ de fuerat

Expanded text:
trem fieri coegisti; nulli tamen non magno constitit trem fieri coegisti; nulli tamen non magno constitit etiam bona noverca. Avunculum indulgentissimum, optimum ac fortissimum virum, sti. Lugenti tibi luctus nuntiatus est omnibus quidem absentibus liberis, quasi de industria in id tempus coniectis malis tuis, ut nihil esset, ubi se dolor tuus reclinaret. Transeo tot pericula, tot metus, quos sine intervallo in te incursantis pertulisti. Modo modo in eundem sinum, ex quo tres nepotes emiseras, ossa trium nepotum recepisti; intra vicesimum diem, quam filium meum in manibus et in osculis tuis mortuum funeraveras, raptum me audisti. Hoc adhuc defuerat
Abbreviated transcription (Latin):
miẜos potentiꝰ. Itaq ne statĩ cũ eo cõcuriã
ad ero pͥus issi et qͥb excitet᷑ ĩgerã omĩa
q̃tũqz usqz eo ꝑnitiosa sũt ut cõtra reme¬
diũ cõualuerũt plerũq cõtrariis curari.
aĩum tot mmẜͣarũ uictorẽ egre ferte uuluꝰ
unũ ĩ tor tã circatͥcosũ. ¶ Fleant itaq
diutiꝰ et gemiãt quorũ delicatas mẽtes
en̾uauit lõga felicitas et ad leuissic̾rũ
ĩuiriarũ motus cõlabãt. ¶At quorũ õs
ãm ꝑ calamitates trãsierũt gͣuissĩã qͦ
forti et ĩmobili cõstãcia ꝑferãt. ¶U¬
nũ ht̃ assidua ĩfelicitas bonũ ꝙ quos se¬
per uerat nouissiẽ indurat. ¶ Nullã
tibi fortuna uatacionẽ dedit et gͣuissĩs
luctib nec talẽ quidẽ tuũ excepit. ¶A¬
misisti matrẽ statĩ tenata ymo dũ nasce¬
reris et ad uitã quondãmõ expoĩta es cie¬
iusti sub nou̾ca quãtu ꝯuidẽ oĩ obseqͥo
et pietate ꝙͣta uel ĩfilia cõspici pot̃ ma¬

Expanded text:
potentius. Itaque ne statim eum eo concurram, adero prius illi et quibus excitetur ingeram ; omnia quaecumque usque eo perniciosa sunt, ut contra remedium convaluerint, plerumque contrariis curari. animum tot miseriarum victorem aegre ferre unum vulnus in corpore tam cicatricoso. Fleant itaque diutius et gemant, quorum delicatas mentes enervavit longa felicitas, et ad levissimarum iniuriarum motus conlabantur; at quorum omnes anni per calamitates transierunt, gravissima quoque forti et immobili constantia perferant. Unum habet adsidua infelicitas bonum, quod quos semper vexat, novissime indurat. Nullam tibi fortuna vacationem dedit a gravissimis luctibus ; ne natalem quidem tuum excepit. Amisisti matrem statim nata, immo dum nascens, et ad vitam quodammodo exposita es. Crevisti sub noverca, quam tu quidem omni obsequio et pietate, quanta vel in filia conspici potest, ma
Abbreviated transcription (Latin):
Senide suppellectili saborat. dem̃ in
ipãs domos ĩpendit᷑ cura ut ĩ larissi¬
tatẽ ruris excurãt ut parietes trans
mariis marmoribz fulgeãt ut tec¬
ta uariẽt᷑ auro ut lacunaribz paui¬
mẽtorũ resplendeat intor. demĩ ad
cenas leticia trãffert̃. et illic cõmẽ¬
dacio ex nouitate et soliti ordĩs cõ¬
mutatiõe captat᷑. Ut ea q̃ includere
solẽt ceuã pͥa ponãt᷑. ut q̃ adueĩentib
dabãt᷑ exeũtib dent̾. Cũ assueuit aĩ¬
niꝰ fastidire q̃ ex more sũt et illi pro
sordidis solita sũt. Eciã ĩ or̃one ꝙ no¬
uũ ẽ querit. et mõ ãti qua u̾ba atq
ex oleta reuocat ac profert. mõ figit
puit pro cultu hẽt audar trãslacio
ac freꝙ̃s. Sũt q̃ sẽsus p̾cidãt et hoc
gr̃am sperẽt si sina pepẽderit. et audi

Expanded text:
Deinde supellectili laboratur. Deinde in ipsas domos" inpenditur cura, ut in laxitatem ruris excurrant, ut parietes advectis trans maria marmoribus fulgeant, ut tecta varientur auro, ut lacunaribus pavimentorum respondeat nitor. Deinde ad cenas lautitia transfertur, et illic commendatio ex novitate et soliti ordinis commutatione captatur, ut ea, quae includere solent cenam, prima ponantur, ut quae advenientibus dabantur, exeuntibus dentur. Cum adsuevit animus fastidire, quae ex more sunt, et illi pro sordidis solita sunt, etiam in oratione, quod novum est, quaerit et modo antiqua verba atque exsoleta revocat ac profert, modo fingit r increbruit, pro cultu habetur audax translatio ac frequens. Sunt qui sensus praecidant et hoc gratiam sperent, si sententia pependerit
Abbreviated transcription (Latin):
mẽs oĩb una ẽ cmmisso ruꝑe fidẽ. Rex
nẽ aĩus ẽ. ħ ĩcolum cet̾a manẽt in
officio. parẽt obtẽꝑãt. Cũ ille pau¬
lulũ nacilauit sinul dubitãt. Cũ
uoͣ cessit uoluptati artes qͦ eiꝰ art̾q
marcẽt. et oĩs ex lãguido fluidoq co¬
natus ẽ ¶ Quĩ hac filĩtudĩe usus
tyranꝰ. Rex cũ hoẽsta ĩtuet᷑ salutẽ cõ¬
missi corpis curat et illi nich ĩꝑat
turpe nicħ sordidũ. ubi uõ ĩpot̾ens
cupidus delicatꝰ ẽ trãsit ĩ nomẽ de¬
testabile ac dirũ et fit tyrãnus. Tũc
illũ excipiũt affcũs ĩpotẽtes et ĩstãt.
qͥ micio quidẽ gaudẽt ut solet phs̃ lar¬

Expanded text:
mens omnibus una est; Amisso rupere fidem. Rexmens omnibus una est; Amisso rupere fidem. Rexnimus. Hoc incolumi cetera manent in officio, parent, optemperant; cum ille paulum vaccillavit, simul dubitant. Cum vero cessit voluptati, artes quoque eius actusque marcent et omnis ex languido fluidoque conatus es. Quoniam hac similitudine usus tyrannus. Rex, cum honesta intuetur, salutem commissi sibi corporis curat, et illi nihil imperat turpe, nihil sordidum. Ubi vero inpotens, cupidus, delicatus est, transit in nomen detestabile ac dirum et fit tyrannus; tunc illum excipiunt adfectus inpotentes et instant, qui initio quidem gaudent, ut solet popul
Abbreviated transcription (Latin):
nec aĩ corrupti ꝓpͥa eĩ debẽt ẽẽ et ex
ip̃o nata ex qͥb cu extimes alicuiꝰ
affcũs. Ira cũdi hoĩs iracũda or̃o ẽ. cõ¬
moti nimis ĩcitata. dedicati ten̾a
et efflura. Qd̃uides istos seqͥ qui
aut uellũt barbã aut nutrũt qui
labra pͥssiꝰ toudẽt et abradũt ẜua¬
ta et sũmissa tenera ꝑte. qͥ lac̾nas
u̾tũt. uolũt repͥhendi dũ cõspici. Ta¬
lis ẽ or̃o mecenatis oĩsq aliorũ q̃
nõ caũ errãt s scĩa uolẽtesq. ħ a
mag᷑ cũ malo orit᷑. Quõ ĩ uino nõ
aũ lĩgua titubat ꝙͣ mes̃ cessit one¬
ri et ĩclinata uel prodicta est. Ita
ista or̃o qͥd aliud ꝙͣ ebrietas. Nulli¬
orõ molesta ẽ nͥ aũis labat. I deo ille
curet᷑ . ab illo sensus ab illo u̾ba exeũt.
ab illo nobis ẽ hĩtus uultus ĩcessus.
Illo sauo ac ualẽte or̃o qͦ robusta for¬
tis malis ẽ. Si ille procubuit et ce¬
tera riunã sequẽt᷑ Rege ĩcolume

Expanded text:
nec animi corrupti; propria enim esse debent et ex nec animi corrupti; propria enim esse debent et ex ipso nata, ex quibus tu aestimes alicuius adfectus. Iracundi hominis iracunda oratio est, commoti nimis incitata, delicati tenera et fluxa. Quod vides istos sequi, qui aut vellunt barbam aut intervellunt, qui labra pressius tondent et adradunt servata et summissa cetera parte, qui lacernas dvertunt; volunt vel reprehendi, dum conspici. Talis est oratio Maecenatis omniumque aliorum, qui non casu errant sed scientes volentesque. Hoc a magno animi malo oritur. Quomodo in vino non ante lingua titubat quam mens cessit oneri et inclinata vel prodita est, ita ista orationis quid aliud quam ebrietas nulli molesta est, nisi animus labat ? Ideo ille curetur; ab illo sensus, ab illo verba exeunt, ab illo nobis est habitus, vultus, incessus. Illo sano ac valente oratio quoque robusta, fortis, virilis est; si ille procubuit, et cetera ruinam sequuntur. Rege incolumi
Abbreviated transcription (Latin):
re frugalitatis qͥ ystorias belli piũci
scripsit fuit salustianꝰ et ĩ illũd genꝰ¬
intes ẽ apd̃ salustinũ. Ex̾citũ argtẽ¬
amare cepit posuitqz illud oĩb pa¬
ginis. Sicit quodã loco. fugã nrĩs
fece̾. alio loco hicto rex siracusa norũ
bellũ fecit. Et alio loco. Que audita
stũ tͥ dare uolui. totꝰ hus cõterit lib̾.
Que apd̾ salustiũ rara fuerũt. a pd̾
hũc crebra sũt et pene cõtinua. nec
sine cã. Ille eñ ĩ ħ ĩcidebat. at hic il
pũci ait. Repẽte hyemauit tẽpestas.
et alio loco lo cũ dice̾ uellet frigidũ
ãnũ fuisse ait totus hyemauit ãnꝰ
et alio loco ñ saragĩta cõuẽtarias
leues p̾t̾ militẽ et ncciͣos nautarũ
hyemãte aqͥlone mictit. Nõ desmt
oĩb̾ socis hoc u̾bũ ĩfulciri. Quodã lo¬
co dic̃ salustius. dũ int̾ arma ciuili¬
a eqͥ bomq famas petit, Arũtius
ponẽt ĩgẽtes ẽẽ famas de regulo.
sit ĩmuitacio nõ sũt iudicia luxurie

Expanded text:
RE FRUGALITATIS, QUI ISTORIAS BELLI PUNICI SCRIPSIT, FUIT SALUSTIANUS, <id enitens. Est apud Sallustium: " exercitum argenamare coepit; posuit illud omnibus paginis. Dicit quodam loco: " fugam nostris fecere." Alio loco: " Hiero, rex Syracusanorum, bellum fecit." Et alio loco: " quae audita stum tibi dare volui; totus his contexitur liber. Quae apud Sallustium rara fuerunt, apud hunc crebra sunt et paene continua, nec sine causa; ille enim in haec incidebat, at hic illPunici ait: " repente hiemavit tempestas." Et alio loco cum dicere vellet frigidum annum fuisse, ait: " totus hiemavit annus." Et alio loco: " inde sexaginta onerarias leves praeter militem et necessarios nautarum hiemante aquilone misit." Non desinit omnibus locis hoc verbum infulcire. Quodam loco dicit Sallustius: " inter arma civilia aequi bonique famas petit." Arruntius poneret ingentes esse " famas " de Regulo. sit imitatio, non sunt indicia luxuriae
Abbreviated transcription (Latin):
nolũt sine latebra ẽe ũcturã. Uirilẽ
putãt et fortẽ q̃ aurẽ ĩ equalitate ꝑ¬
tuciat. Quorũdã nõ ẽ cõpoĩcio mo¬
dulatio ẽ adeo blandit᷑ et mollit̾ la¬
bit᷑. Quid de illa loquar ĩ qua u̾ba dif¬
ferũt᷑. et diu expectata iuix ad clau¬
suras reddeũt. Qd illa ĩ exitu lenta
qualis ciceroĩs. deuera et molliter
riles aut ĩprobe et plus ause ꝙ pu¬
dore saluo licet. Sz et si floride sũt et
mimns dulces. si ĩ uanũ exeũt et sme¬
effectu. nicħ ãpli ꝙͣ sonat. ¶ hec ui¬
cia unꝰ aͥs ĩducit sub quo eloquẽcia
ẽ cet̾i ĩmitãt᷑ et alt̾ alt̾i tradũt. Sic
salustio uigẽte ãputate siñe et u̾ba

Expanded text:
ra esse iuncturam; virilem putant et fortem, quae aurem inaequalitate percutiat. Quorundam non est compositio, modulatio est; adeo blanditur et molliter labitur. Quid de illa loquar, in qua verba differuntur et diu expectata vix ad clausulas redeunt ? Quid illa in exitu lenta, qualis Ciceronis est, devexa et molliter riles aut improbae et plus ausae quam pudore salvo licet, si floridae sunt et nimis dulces, si in vanum exeunt et effectu nihil amplius quam sonant. Haec vitia unus aliquis inducit, sub quo tunc eloquentia est, ceteri imitantur et alter alteri tradunt. Sic Sallustio vigente anputatae sententia
Abbreviated transcription (Latin):
strepẽtib et sollicita urbe et arma¬
ta comita tus hic fu̾it ĩ publico spa¬
dones duo mag̃ tñ uiri ꝙͣ ip̃e. hũc ẽẽ
qui uxorẽ mmilies duxit cũ et unã ha¬
buerit. hec u̾ba tã ĩprobe structa tã
negligent̾ aibiecta tã cõtra cõsuetu¬
dinẽ oĩuz poĩta. oñdũt mores qͦ nõ
ninꝰ nouos et puos et sigulares fu¬
isse. Maxĩa laus illi tribuit᷑ mãsue¬
tudĩs pepiit gladio. sãguĩe absti¬
nuit. nee ulla alici ĩ re qͣd posset ꝙͣ
licẽcia oñdit. hãc ip̃am laudẽ suã
corrupit istis or̃oĩs portẽtissĩe delicui .
Appet eĩ molẽ fuisse nõ mictẽ. ħ iste
abages cõpoĩcioi̾s. hec u̾ba trau̾sa.

Expanded text:
strepentibus et sollicita urbe et armata comitatus hic fuerit in publico spadones duo, magis tamen viri quam ipse ? Hunc esse, qui uxorem milliens duxi, cum unam habuerit ? Haec verba tam improbe structa, tam neglegenter abiecta, tam contra consuetudinem omnium posita ostendunt mores quoque non minus novos et pravos et singulares fuisse. Maxima laus illi tribuitur mansuetudinis, pepercit gladio, sanguine abstinuit nec ulla alia re, quid posset, quam licentia ostendit; hanc ipsam laudem suam corrupit istis orationis portentosissimae deliciis. Apparet enim mollem fuisse, non mitem. Hoc istae ambages compositionis, hoc
Abbreviated transcription (Latin):
b uicia nõ nocuerĩt. quosdã qͥb pro¬
fuerĩt. Sabo ĩꝙͣ marĩe fame et inter
admirãda propoĩtos quos si qͥs cor¬
rigit delet. Sic eñi uicia uͥtutib ĩmis¬
sa sũt. ut illas secũ tractura sint.¬
¶ A dice ñc ꝙ or̃o certã regulã nõ
ht̃. Cõsuetudo illã ciuitatis q̃ nũꝙͣ
ĩ eodẽ diu stetit u̾sat. ex alieno sclõ

Expanded text:
ibus vitia non nocuerint, quosdam, quibus profuerint. Dabo, inquam, maximae famae et inter admiranda propositos, quos si quis corrigit, delet; sic enim vitia virtutibus inmissa sunt, ut illas secum fractura sint. Adice nunc, quod oratio certam regulam non habet; consuetudo illam civitatis, quae numquam in eodem diu stetit, versa
Abbreviated transcription (Latin):
eorũ qͥb se minia auiditate ĩutilem
reddidit letus prosius uoluptatib ht
alienarũ spectaculũ subim̃strator li¬
bidmũ cestisq. quarũ usũ sibi ĩge¬
rendo abstulit. nec illi tã gratũ ẽ ha¬
appatũ ꝑ gulã uẽtrẽq trãsinctit.
Quod nõ cũ oĩ exoletorũ femĩarũq t̾¬
ba cõuolutat᷑. meret qz ꝙ magna ꝑs
sue fellicitatis exclusa coͬrs ĩ ãgustu
stras et cõcursãtes int̾ tot ignes cecos.
stra et plena multorũ sclõrũ uinde¬
mus horrea. Unũ putas uideri uẽtrẽ
cui tot cõsulũ regionũqz uiia ĩclu¬
dũt᷑. Aspice quot locis t̾ra uͥtat᷑. qͦt
milia colonorũ arẽt. fodiãt. Unũ ui¬

Expanded text:
quibus se nimia aviditate inutilem reddidit, laetus, pro suis voluptatibus habet alienarum spectaculum, sumministrator libidinum festisque, quarum usum sibi ingerendo abstulit. Nec illi tam gratum est aapparatum per gulam ventremque transmittit, quod non cum omni exoletorum feminarumque turba convolutatur, maeretque, quod magna pars suae felicitatis exclusa corporis angustiistras et concursantis inter tot ignes cocos; stra et plena multorum saeculorum vindemiis horrea; unum putas videri ventrem, cui tot consulum regionumque vina cluduntur ? Aspice, quot locis terra vertatur, quot millia colonorum arent, fodiant; unum vi
Abbreviated transcription (Latin):
nͥ trictũ et usitatũ uolũt ĩsordes ĩcidt̃.
utrũq diu̾so cu̾e corruptũ ẽ. Tã me¬
h̾culos ꝙͣ si uollẽt splendidus uti ac so¬
nãtib et poeticis nccĩa atq ĩ usu po¬
sita uitrirẽt. Tam ht̃ dicã pectare ꝙͣ il¬
lũ. alt̾ plus iusto colit. alt̾ plus iusto
negligit. Illi et crura. hͥuec alais qͥdẽ
uellit. ¶ Ad cõpocioẽ trãseamꝰ. Quot
gn̾a tibi dabo ĩhãt quib p̾cat᷑. Qui

Expanded text:
um volunt, in sordes incidunt. Utrumque diverso genere corruptum est, tam mehercules quam nolle nisi splendidis uti ac sonantibus et poeticis, necessaria atque in usu posita vitare. Tam hunc dicam peccare quam illum: alter se plus iusto colit, alter plus iusto neglegit; ille et crura, hic ne alas quidem vehit. Ad compositionem transeamus. Quot genera tibi i
Abbreviated transcription (Latin):
procidisse. ¶ Mirari quidẽ nõ debes
corruptã excipi nõ tñ a corona sordi¬
diore. s ab hac quoq turba cultiore.
Togis eĩ int̾ se isti nõ iudicus distãt
uiciosa s uicia laudent᷑. Nã illud sẽ

Expanded text:
procidisse. Mirari quidem non debes corrupta excipi non tantum a corona sordidiore, sed ab hac quoque turba cultiore, togis enim inter se isti, non iudiciis distant. vitiosa, sed vitia lauden
Abbreviated transcription (Latin):
anne siluisqz ripa conãtibz uide ut
alueum litribz arẽt uͥ sosq ual de
cĩnos crispat et labris colibat᷑ ĩcipͭ¬
qz suspirãs ut ceruice lassa fauat᷑.
Ne more tyrãmi ĩ remediabilis facc̃o
rimat᷑. Epul laganaqr tẽptãt do¬
mos et spe mortẽ exigũt. geĩum festo
iux suo testẽ tenius ut ceteri fila et
crepacẽ molã fixũ mat̾ aut uxor ĩue¬
stiũt. ¶ Nõstatĩ cũ hoc legeris. ħ
tͥ occurret. hũc eẽ qͥ solutis tuĩcis ĩ
urbe semꝑ ĩcessit. Nã ⁊̃ cũ absẽtis ce¬
saris partib fũge̾t᷑. signũ adiscĩto

Expanded text:
comantibus ? " vide ut " alveum lintribus arent versoque vado cinno crispat et labris columbatur incipitque suspirans, ut cervice lassa fanantur nemoris tyranni." " Inremediabilis factio rimantur epulis lagonaque temptant domos et spe mortem exigunt." " Genium festo vix suo testem. Tenuisve cerei fila et crepacem molam Focum mater aut uxor investiunt." Non statim, cum haec legeris, hoc tibi occurret, hunc esse, qui solutis tunicis in urbe semper incesserit ? Nam etiam cum absentis Caesaris partibus fungeretur, si
Abbreviated transcription (Latin):
nerit corrupti gnͣis or̃o q̃¬
ris. Et quõ ĩ quedci uicia
ĩ clinacio ĩgeniorũ fcã sit. ut alnĩ ĩ¬
flata explicatio iugẽt. alñ ĩfracta
et ĩmorẽ catici ducta. Qr̃ alias sẽsꝯ
aiudaces et fidẽ egressi placuerũt. a¬
lias abrupte sine et suspitiose ĩ qͥb¬
Utiq pluo ĩtelligendũ ẽẽt ꝙͣ.audien¬
dũ. Qẽ aliqua etas fuerit qz trãsla¬
cioĩs uire uteret᷑ ĩuerecũde. ħ ꝙ audi¬
re uulgo soles ꝙ apd̃ grecos ĩ prou̾bi

Expanded text:
it corrupti generis oratio quaeris, et quomodo in quaedam vitia inclinatio ingeniorum facta sit, ut aliquando inflata explicatio vigeret, aliquando infracta et in morem cantici ducta ? Quare alias sensus audaces et fidem egressi placuerint, alias abruptae sententiae et suspiciosae, us plus intellegendum esset quam audiendum ? Quare aliqua aetas fuerit, quae translationis iure uteretur inverecunde ? Hoc quod audire vulgo soles, quod apud Graecos in proverbi
Abbreviated transcription (Latin):
silĩo ẽ. sic genꝰ dicẽdi aliqñ ĩmittat᷑
publicos mores. Sic disciplina ciui¬
tatis laborauit et se ĩdelicias de dit.
Argumẽtũ ẽ lupurie publice or̃oĩs la¬
scuna. Si mõ nõ ĩ uuo aut ĩ alt̾o fuit
s approbata ẽ et recepta. nõ põt ẽẽ aliꝰ
cũ ac sobriũ ẽ. Illo uiciato ħ quoq af¬
flat̾. ñ uides si aĩs elãguit trahi
mẽbra et pigre moueri pedes. Si ille
Si ille acer ẽ et ferox cõcitari gradũ.
si furit aut furori silĩs ẽ et irascit᷑
turlxitũ ẽẽ corꝑis motũ nec ire s fer¬
ri. Qͣto ħ mag̾ accideͣ ĩgeĩo putas ꝙ
totũ aĩo ꝑmirtũ ẽ ab illo fingit᷑ illi
paret. inde legẽ petit. ¶Quõ mere¬
nas urrit notiꝰ est ꝙͣ ut narrari ñt
debeat. Quõ ãbulau̾it ꝙͣ delicatus
fu̾it ꝙͣ cupierit uideri ꝙͣ uicia sua
latere uoluerit. Quid gͦ. nõ or̃o einus
eq̃ soluta ẽ ꝙͣ ip̃e discnitus. Nõ tã ĩ¬
fuerat si illud egisset uita rectiore si

Expanded text:
similis est, sic genus dicendi aliquando imitatur publicos mores, si disciplina civitatis laboravit et se in delicias dedit. Argumentum est luxuriae publicae orationis lascivia, si modo non in uno aut in altero fuit, sed adprobata est et recepta. Non potest alius escum ac sobrium est; illo vitiato hoc quoque adflatur. Non vides, si animus elanguit, trahi membra et pigre moveri pedes ? Si ille llitiam ? Si ille acer est et ferox, concitari gradum ? Si furit aut, quod furori simile est, irascitur, turbatum esse corporis motum nec ire, sed ferri ? Quanto hoc magis accidere ingenio putas, quod totum animo permixtum est; ab illo fingitur, illi paret, inde legem petit. Quomodo Maecenas vixerit notius est, quam ut narrari nunc debeat, quomodo ambulaverit, quam delicatus fuerit, quam cupierit videri, quam vitia sua latere noluerit. Quid ergo ? Non oratio eius aeque soluta est quam ipse discinctus ? Non tam ingni vir ingenii fuerat, si illud egisset via rectiore, si
Abbreviated transcription (Latin):
aͥd posse ꝓpoĩtis resistẽ. Nccĩe ẽ aͥ leuius
ad añi pueĩre dẽstitute cupiditatĩs do
ciles nos facẽ debemꝰ ne nimis destina¬
uos casus dedu̾it nͭ mutacioẽs a̾ cõsci¬
lia aut status ꝑtimescamꝰ dũ mõ nos
leuitas ĩuitissimũ ꝯuicti ĩitiũ nõ exci¬
et leuitas multo gͣuior. Nusꝙͣ se cõtinẽs.
Utrũqz ĩfestũ ẽ trãquilitati et nich nu¬
tare posse et nich pati. Utiq aĩus ab
oĩb ext̾ius ĩ se reuocãdus ẽ. sibi cõsidat¬
ĩ se gaudeat sua suscipiat et recedat q̃tu¬
põt ab alienis et se sibi aplicet dũp¬
na nõ sentiat et adu̾sa beĩgne ĩt̾p̾tet᷑.
audiret subm̃sa. Iubet ĩ quit me fortu¬
na expeditiꝰ philoso phari¬

Expanded text:
suis posse resistere. Necesse est autem levius ad animum pervenire destitute cupiditatis dolociles nos facere debemus ne nimis destinanos casus deduxerit, nec mutaciones aut consilia aut status pertimescamus, dummodo nos levitas, inimicissimum quieti vicium, non exciet levitas multo gravior nusquam se continens. Utrumque infestum est tranquillitati, et nihil mutare posse et nihil pati. Utique animus ab omnibus externis in se revocandus est. Sibi confidat, se gaudeat, sua suspiciat, recedat qust ab alienis et se sibi adplicet, damna non sentiat, etiam adversa benigne interpretetur. audiret submersa : " Iubet," inquit, " me fortuna expeditius philosophari
Abbreviated transcription (Latin):
tune ptãtẽ sui facit ꝙͣ tu¬
tissimũ ẽ raro exꝑiri. Ce¬
terũ semꝑ de illa cogitare debemꝰ et in¬
siqͥd ĩciderit. Et p̾tor fiã nͥ siqͣd obstit̾it.
Et negociacõ mͥ respõdebit nͥ si qͥd ĩt̾ue
nerit. hoc ẽ qr̃ sapiẽti nicħ ꝯͣ oppĩonẽ di¬

Expanded text:
estatem sui facit, quam tutissimum est raro experiri, ceterum semper de illa cogitare et nihsi quid inciderit " et " Praetor fiam, nisi si quid obstiterit " et " Negotiatio mihi respondebit, nisi si quid inter- venerit." Hoc est qua
Abbreviated transcription (Latin):
Ores tuos patri debes ap¬
probare. nõ patris Regeͬ.
multa potes demẽtia si¬
gna eligere. Nõ potes patrẽ ꝑ u̾ha-
dãpnare. Aĩadu̾sit mãlius ĩ filiui
et uictorẽ quidẽ. aĩcidu̾tit brut̾us ĩ
liberos nõ factos hostes s futuros.
Uideas an sub hus exẽplis liceat pa¬
tri fortiꝰ tm̃ loqui. Cõtumatit̾ roga¬
uit et ꝙ̃adm periit. Nichil agnoui
filie nich iute. nõ misit ad pr̃em fr̃e.
an ⁊̃ nũc irascit᷑ fr̃i. Cur me solum¬
Rogat. cũ duob satiffacẽ debuerat.
Uictor ĩquit cito exoratus ẽ. faciliꝰ
ẽ ignoscẽ bello ꝙͣ patritidio. Et iã ĩ

Expanded text:
ores tuos patri debes adprobare, non patris regere. Multa debes dementiae signa colligere; non potes patrem propter uerba dampnare. Animaduertit Manlius in filium et in uictorem quidem; animaduertit Brutus in liberos non factos hostes, sed futuros. uide an sub his exemplis liceat patri fortius tantum loqui. Contumaciter rogauit et quemadmodum periit; nihil agnoui filiae, nihil uictae. non misit ad patrem fratrem. an etiamnunc irascitur fratri? cur me solumrogat, cum duobus satis facere debeat? Victor, inquid, cito exoratus est. Facilius est ignos
Abbreviated transcription (Latin):
Auꝑ cũ hrẽt filiũ et di¬
pegre profectus ẽ. Ruinor fuit de
morte eius. filiꝰ cũ diuite ĩcr̃am re¬
dut et eiꝰ filiã duxit. Reu̾sus pater
cogit ilsũ urorẽ repudiare. Nolen¬
tẽ abdicat

Expanded text:
um haberet filium et diperegre profectus est. rumor fuit de morte eius. filius cum diuite in gratiam rediit et eius filiam duxit. reuersus pater cogit illum uxorem repudiare; nolentem abdicat
Abbreviated transcription (Latin):
Ale tractatõis agit. filiꝰ
et educatꝰ ẽ. sic ut ignotꝰ
caret quo propriꝰ accessit. Timet hu¬
eũ cui alt̾ius ius donare matrẽ ꝙͣ
cui nõ ius reddere suã¬

Expanded text:
ae tractationis agit; filius et educatus est sic ut ignotuscaret quo propius accessit. Times hueum cui alterius donare uis matrem quam cui non uis
Abbreviated transcription (Latin):
cogẽte tyrãno fecit ip̃e fuit miẜior
uapulãte. Non ẽ ĩpudica q̃ arcesica
catrrãno. ¶lon ẽ sacrilegus sacer¬
dos qui deorũ ĩmortaliũ dona suis
manib ꝑtulit ad tyrãnũ. ¶ Patre
iubẽte fecit. nec cecidit ip̃e s paruit.¬
¶ Ulcio cesi patris nulliꝰ ẽ nͥ patͥs.
Si a quolibet alieno cesus ẽẽm et ĩ¬
iuriarũ age̾ nolẽ nc̃o noĩe mes age̾t.
Nũc nich int̾est pena maior ẽ eius qͥ

Expanded text:
cogente tyranno fecit, ipso fuit miserior cogente tyranno fecit, ipso fuit miserior uapulante. Non est inpudica quae arcessita est a tyranno; non est sacrilegus sacerdos qui deorum inmortalium dona suis manibus pertulit ad tyrannum. Patre iubente fecit, nec cecidit iste, sed paruit. Vltio caesi patris nullius est nisi patris. Si a quolibet alieno caesus essem et iniuriarum agere nollem nemo nomine meo ageret. nunc nihil interest; poena maior