comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
&. in assũptione ñ agnoscent: Hos itaq pu¬
to int̃ orandũ. alloqui sponsã: & ipsis tanꝙͣ
sponsi domesticis ac sodalib desid̃ium cor¬
dis sui aꝑire cũ ait. Oscłetur me oscło oris
sui. E uide familiare amicũq colloqͥum:
animȩ incarne suspirantis cũ celestib po¬
testatib. Gestit in oscła: petit qd̃ cupit. ñ
tam̃ nominat quẽ amat. qr illos nosse ñdu¬
bitat: utpote de qͦ frequens cũ illis soleat eẽ
confabulatio. Propt̾ea ũ dicit oscłetur me
ille uł ille. s oscłetur me tantũ. Sicut et
maria magdalena. ñ expͥmebat ex nomine
corde nec ad mom̃tum recedere potest. Itagͦ
& ista loquens sodalib sponsi sui tanquã
conscus & qͥb se nouerat manifestã. tacito
nomine repente in hec de dilecto uerba ꝓrũ¬
pit. Oscłetur me oscło oris sui. De qͦ iam oscło
nolo uos diutiꝰ ꝑtrahere: s sermone crastino
audietis qͥcqͥd orantib uob̾ suggerere mͥ in¬

Expanded text:
et in assumptione non agnoscent? 8. Hos itaque puet in assumptione non agnoscent? 8. Hos itaque puto inter orandum alloqui sponsam, et ipsis, tanquam sponsi domesticis ac sodalibus, desiderium cordis sui aperire, cum ait: Osculetur me osculo oris sui. Et vide familiare amicumque colloquium animae in carne suspirantis cum coelestibus potestatibus. Gestit in oscula, petit quod cupit; non tamen nominat quem amat; quia illos nosse non dubitat, utpote de quo sibi frequens cum illis soleat esse confabutatio. Propterea non dicit: Osculetur me ille vel ille; sed: Osculetur me tantum; sicut et Maria Magdalena non exprimebat ex nomine corde nec ad momentum recedere potest. Ita ergo et ista loquens sodalibus sponsi sui, tanquam consciis et quibus se noverat manifestam, tacito nomine repente in haec de dilecto verba prorumpit: Osculetur me osculo oris sui. De quo jam osculo nolo vos diutius protrahere, sed sermone crastino audietis quidquid orantibus vobis suggerere mihi in
Abbreviated transcription (Latin):
maximꝰ opꝰ c̃ etiã puritate intentionis q̃
soli mens ur̃adõ & placere appetat ꝙ ualeat
inherere.Neq enĩ aliud ẽ inherere do quam
uidere d̃m: qd̃ solis mundi cordib singulari
felicitate donat᷑. Cor mundũ habebat dauid
qͥ dicebat dõ. Adhesit anima mea post te.
Ite. Michi autẽ adherere dõ bonũ ẽ. Uidendo
adherebat. & adherendo uidebat. Anime gͥ
in his exercitate celestes sese nuntii familia
nigni pͥncipes petitiones meas innotescere
apud dmc Non enĩ do cui etiã cogitatio ho¬
minis confitet᷑: s apud dm̃. hoc ẽ ipsis qui cũ
do sunt. tã beatis uirtutib. quã carne solutiᷤᷤ
sp̃itib Quis suscitabit me de terra inopem
& de stercore eriget pauꝑẽ: ut sedeã cũ pͥnci¬
pib ꝙ soliũgłe teneã. Non ambigo qͥn gratai¬
ter in palatio colligant: quẽ dignant in ster¬
qͥlinio uisitant. Deniq letati st̃ de conu̾sione:

Expanded text:
maxime opus est etiam puritate intentionis, qua maxime opus est etiam puritate intentionis, qua soli mens vestra Deo et placere appetat, et valeat inhaerere. Neque enim aliud est inhaerere Deo, quam videre Deum; quod solis mundicordibus singulari felicitate donatur. Cor mundum habebat David, qui dicebat Deo: Adhaesit anima mea post te ; item: Mihi autem adhaerere Deo bonum est . Videndo adhaerebat, et adhaerendo videbat. Animae ergo in his exercitatae coelestes sese nuntii familiarnigni principes, petitiones meas innotescere apud Deum? Non enim Deo, cui etiam cogitatio hominis confitetur, sed apud Deum; hoc est, ipsis qui cum Deo sunt, tam beatis virtutibus, quam carne solutis spiritibus. Quis suscitabit me de terra inopem, et de stercore eriget pauperem, ut sedeam cum principibus et solium gloriae teneam? Non ambigo quin gratanter in palatio colligant, quem dignanter in sterquilinio visitant. Denique laetati sunt de conversione:
Abbreviated transcription (Latin):
pͥncipes ⁊abulon. pͥncipes neptalin: hoc ẽ cor¬
fitentiũ: continentiũ: contẽplantiũ. Norunł
siquidẽ pͥncipes nr̃i regi suo acceptã eẽ psal¬
lentiũ confessionẽ: continentiũ fortitudiñe:
contẽplantiũ puritatẽ: & solliciti sunt exige¬
re a nob̾. istiꝰmodi pͥmitias sp̃s: quȩ ꝓfecto
ñ aliud st̃ ꝙͣ pͥmi & purissimi fructꝰ sapien¬
tis. Qd̃ enĩ ñ ignoratis. iudas laudãs uł con
fitens: ⁊abulon habitacłm fortitudinis:
neptalim emissus interp̃tatur. Qui nimi¬
rũ agilitatis suȩ saltib expͥmit speculantis
excessus.S õpaca & penetrare nemoꝵ: ut
ille senfuũ consueuit. Scimꝰ autẽ qͥ dixerit.
Sacrificiũ laudis honorificabit me. Uerũ
si ñ ẽ speciosa laus more peccatoris: ñne. ꝑne¬
cessanã habetis continentiȩ uirtutẽ ꝑ quã
fiat ut ñ regnet peccatũ in ur̃o mortalicor¬
pore: Porro continentia ñ habet meritũ
apud dm quȩ głam reqͥrit humanã: id̾ oq

Expanded text:
n, principes Neptalim ; hoc est confitentium, continentium, contemplantium. Norunt siquidem principes nostri Regi suo acceptam esse psallentium confessionem, continentium fortitudinem, contemplantium puritatem: et solliciti sunt exigere a nobis istiusmodi primitias spiritus, quae profecto non aliud sunt, quam primi et purissimi fructus sapientifitens, et Zabulon habitaculum fortitudinis, Neptalim cervus emissus interpretatur: qui nimirum agilitatis suae saltibus exprimit speculantis excessus, sed et opaca penetrare nemorum, ut ille sensuum, consuevit. Scimus autem qui dixerit: Sacrificium laudis honorificabit me . 7. Verum si non est speciosa laus in ore peccatoris ; nonne pernecessariam habetis continentiae virtutem, per quam fiat ut non regnet peccatum in vestro mortali corpore? Porro continentia non habet meritum apud Deum, quae gloriam requirit humanam. Ideoque
Abbreviated transcription (Latin):
dieit aliquis. Frgo ꝙ sp̃s scĩ agnitio ñ ẽnecessa¬
narut cũ dixerit ẽc̃ uitã eternã nosse patrẽ
ꝙ filiũ. de spũ scõ tacuerit: Est utiq s ubi pa¬
homini innotescit: quã diu latet utrũnam
honş an male sit uoluntatis. Quãquã ꝙ cũ
dictũ ẽ. hec ẽ inta et̃na ut agnoscant te uerũ
illa beneplacitũ tam patͥs benigne mitten¬
tis. quã filii uoluntarie obedientis demon¬
strat. ñ omnino tacitũ ẽ de spũ scõ ubitan¬
agnitionis infundi sibi gr̃ãm. quantũ qͥdẽ
capi incarne mortali potest. sponsa petit
cũ oscłm petit. Petit aũt a filio: q filii ẽ cui
uoluerit reuelare. Recielat gͦ filiꝰ se ipsum
cuiuult: reuelat & patr̃e. Reuelat autẽ sñ
reuelat: ꝙ reuelando dat. Porro reuelatio que
s etiã accendit ad amorẽ dicente paulo. Cari¬
tas di diffusa ẽ in cordib nr̃is: ꝑ spm̃ sc̃m̃ qͥ

Expanded text:
sancti agnitio non est necessaria, ut cum dixerit esse vitam aeternam nosse et Patrem et Filium, de Spiritu sancto tacuerit? Est utique: sed ubi Pahomini innotescit, quandiu latet, utrumnam bonae an malae sit voluntatis. Quanquam et cum dictum est: Haec est vita aeterna, ut cognoscant te verilla beneplacitum tam Patris benigne mittentis, quam Filii voluntarie obedientis demonstrat, non omnino tacitum est de Spiritu sancto, ubi tanagnitionis infundi sibi gratiam, quantum quidem capi in carne mortali potest, sponsa petit, cum osculum petit. Petit autem a Filio; quia Filii est cui voluerit revelare. Revelat ergo Filius se ipsum cui vult, revelat et Patrem. Revelat autem sine revelat, et revelando dat. Porro revelatio, quased etiam accendit ad amorem, dicente Paulo: Charitas Dei diffusa est in cordibus nostris per S
Abbreviated transcription (Latin):
pessimam generat securitatẽ. Datũ ẽ ꝙ. mͥ
misero ñ nunꝗͣ sedere secus pedes dñi iħir:
cti: in quantũ me sua benignitas digna¬
batur admittere. At qͣndo miserationis ob¬
litꝰ stimulante conscientia iudicio paulo
diuttꝰ inhererẽ: mex metu incredibili. ac
miserabili confusioẽ deiectꝰ.t̃. tenebroso
circũ fusus horrore. hoc solũ palpitans: de
ꝓfundis clamabã. Quis nouit potestatẽ
irȩ tuȩ: ꝙ p̃timore tuo ir̃a tuã dinume¬
rare: Qd̃ si eo relicto pedẽ miscdiȩ pluste¬
nere contingeret: stati ẽ contͣrio incuria.
ꝙ negligentia dissoluebar: ut confestim
& oratio tepidior: ꝙ actio pigrior: & risus
ꝓmptior: & sermo incautior & om̃is deni¬
q titriꝰq hominis statꝰ: inconstantior ap¬
pareret. Proinde magistra instruetꝰ exꝑi¬
entia : ñ iudiciũ iã solũ. aut solã miscd̾iã:¬
scdiaparit᷑ & iudiciũ cantabo tͥ dñe. In eternũ
ñ obliuiscar iustificatioẽs istas. Cantabileᷤᷤ

Expanded text:
pessimam generat securitatem. 9. Datum est et mihi misero nonnunquam sedere secus pedes Domini Jesucti, in quantum me sua benignitas dignabatur admittere. At si quando miserationis oblitus, stimulante conscientia, judicio paulo diutius inhaererem, mox metu incredibili ac miserabili confusione dejectus, et tenebroso circumfusus horrore, hoc solum palpitans de profundis clamabam: Quis novit potestatem irae tuae, et prae timore tuo iram tuam dinumerare? Quod si eo relicto pedem misericordiae plus tenere contingeret, tanta econtrario incuria et negligentia dissolvebar, ut confestim et oratio tepidior, et actio pigrior, et risus promptior, et sermo incautior, et omnis denique utriusque hominis status inconstantior appareret. Proinde magistra instructus experientia, non judicium jam solum, aut solam miseriordiam pariter et judicium cantabo tibi, Domine . In aeternum non obliviscar justificationes istas; cantabiles
Abbreviated transcription (Latin):
er uicos et plateas queram quem
diligit anima mea. Adhuc ut
paruula sapit. Puto arbitrata
est egressum de tumulo. publicũ mox
petisse ÷ ut solito doceret ppłos. ac sana¬
ret infirmos. & ut manifestaret głam
suam in isrł: si forte reciperent resur¬
gentem de morte. qui se recepturos ꝓ¬
mittebant descendentem de cruce. Ue¬
rum ille ꝑfecerat opus qd̾ dederat sibi¬
pat̾ ut faceret. qđ sane ista intellexisse
debuerat: uel ex uoce pendentis illa sci¬
licet qua ilico expiratus ait. Consũma¬
tum est. Non erat iam qd̾ se ddenuo
crederet turb̃: que nec sic forsitan erãt
in eum crediturȩ. Et festinabat ad pa¬
trem: qui sͥ diceret. Sede a dexcͥs meis.
donec pon̾ã inimicos tuos scabellum
pedum tuoꝵ. fortius nempe acq diuimnꝰ
cũ exaltatus fuerit a terra: om̃ia trahe
ad scipsum. Hec autẽ ꝑ uicos et platex
querendum putauit. fruendĩ
s ignara misterii. Iterum gͦ frustrata. ie
ut sermo impleretur quẽ dixit. quia

Expanded text:
er vicos et plateas quaeram quem diligit anima mea . Adhuc ut parvula sapit. Puto, arbitrata est egressum de tumulo publicum mox petiisse, ut solito doceret populos, ac sanaret infirmos, et ut manifestaret gloriam suam in Israel, si forte reciperent resurgentem de morte, qui se recepturos promittebant descendentem de cruce. Verum ille perfecerat opus, quod sibi dederat Pater ut faceret: quod sane ista intellexisse debuerat vel ex voce pendentis, illa scilicet, qua illico exspiraturus ait: Consummatum est . Non erat jam quod se denuo crederet turbis, quae nec sic forsitan erant in eum crediturae. Et festinabat ad Patrem, qui sibi diceret: Sede a dextris meis, donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum . Fortius nempe atque divinius, cum exaltatus fuerit a terra, omnia trahet ad se ipsum. Haec autem per vicos et plateas quaerendum putavit, fruendi avida, sed ignara mysteriiut sermo impleretur quem dixit: Quia
Abbreviated transcription (Latin):
ris uelle fugere a uentura ua: credo
sollicitus eris. quomodo huic consen¬
tias aduersario: qui tibi illam tam
terribilit̾ intentare uidetur. At istud
impossibile: nisi dissentias tecũ: nisi

Expanded text:
ris velle fugere a ventura ira, credo sollicitus eris, quomodo huic consentias adversario, qui tibi illam tam terribiliter intentare videtur. At istud impossibile, nisi dissentias tecum, nisi
Abbreviated transcription (Latin):
responsi quo grandia presumentem
sponsam repͥmendam censuit sponsus.
& non ad insipientiam illi: s ut sane
ex eo ꝓbabilioris et maioris humilitatis
daretur occasio:. ꝑ quam dignior poti¬
orum. atq eorum ipsorum quȩ pece¬
bat capatior efficeretur. Ueruntamen
qͥa adhuc in ianuis sumus presentis
capituli. disscussionis eius initium.
pͥncipio si placet sermonis alterius
ordinamur: presertim ne uerba spon¬
si uel recenseantur cum tedio uel au¬
diantur : qd ipse auertat a seruis su¬

Expanded text:
responsi, quo grandia praesumentem responsi, quo grandia praesumentem sponsam reprimendam censuit sponsus, et non ad insipientiam illi; sed ut sane ex eo probabilioris et majoris humilitatis daretur occasio, per quam dignior potiorum, atque eorum ipsorum quae petebat, capacior efficeretur. Verumtamen quia adhuc in januis sumus praesentis capituli, discussionis ejus initium principio, si placet, sermonis alterius ordiamur, praesertim ne verba sponsi vel recenseantur cum taedio, vel audiantur. Quod ipse avertat a servis su
Abbreviated transcription (Latin):
nisi et grãm accipiat tangũa sponte
humiliatus. Generalem uͦ hinc audi
regulam. Om̃is qui se humiliat ait
exaltabitur. Significat ꝓfecto ñ omnẽ
exaltandam ẽẽ humilitãtem: s eam tm̃
quȩ de uoluntate uenit: non ex tristicia:
nec ex necessitate. Nec enim ꝑ contrariũ
omnis qui exaltatur humiliandus erit:
s tm̃ qui se exaltat humiliabit᷑: nimi¬
rum ob uoluntariam uanitatem. Ita
gͦ non qui humiliatur s qui sponte
se humiliat exaltabitur: utiq ob me¬
ritum uoluntatis. Esto enim qd̃ hu¬
militatis materia ꝑ alium ministra¬
tur÷ uerbi gr̃a. ꝓbra. dampna. suppli¬
cia: non tamen iccirco recte ab alio qͣ.
a semetipso humiliatus ille dicetur.
qui illa omnia tacita et leta conscien¬
tia causa d̃i sub eunda decreuerit.
S quo ꝓgredimur : Pacient̾ ut sen¬
tio sustinetis excessum in uerbo de
humilitate &̃ pacientia: s reuertam̃
ad locum de quo digressi sumus.
Id namq incidit nobis ex occasione

Expanded text:
nisi et gratiam accipiat tanquam sponte nisi et gratiam accipiat tanquam sponte humiliatus. Generalem vero hinc audi regulam: Omnis qui se humiliat, ait, exaltabitur . Significat profecto, non omnem exaltandam esse humilitatem, sed eam tantum, quae de voluntate venit, non ex tristitia, nec ex necessitate. Nec enim per contrarium omnis qui exaltatur, humiliandus erit; sed tantum qui se exaltat, humiliabitur, nimirum ob voluntariam vanitatem. Ita ergo non qui humiliatur, sed qui sponte se humiliat, exaltabitur; 1395 utique ob meritum voluntatis. Esto enim quod humilitatis materia per alium ministratur, verbi gratia, probra, damna, supplicia; non tamen idcirco recte ab alio, quam a semetipso humiliatus ille dicetur, qui illa omnia tacita et laeta conscientia, causa Dei subeunda decreverit. 5. Sed quo progredimur? Patienter, ut sentio, sustinetis excessum in verbo de humilitate et patientia; sed revertamur ad locum, de quo digressi sumus. Id namque incidit nobis ex occasione
Abbreviated transcription (Latin):
ungere oleo. et faciem lauare: ut nr̃m
scilicet opus bonum sp̃uali quodam
gandio condiat᷑. et holocaustũ nr̃m
pingue fiat. Et enim solam grãm qͣm
prefert. meretur leta & absoluta hu¬
militas. Quȩ enim coacta fuerit uel
extorta. qualis utiq est in uiro paci¬
ente illo qui possidet animã suam:
hec inquam humilitas & si uitam ob¬
tinet ꝓpter pacientiam: ꝓpter tristiciam
tamen grãm non habebit. Non enu con¬
E gruit ei qui eiusmodi est illud scͥpturȩ.
gletur humilis in exaltatione sua: qm̃
non sponte humiliatur neq libenter.
Uis autem uidere humilem recte glo¬
riantem. & uere dignum gła: Libent̾
inquit głabor in infirmitatib meis:
ut inhabitet in me uirtus xp̃i. Non
dicit pacient̃ se ferre infirmitates suas:
s et głari & libent̾ głari in illis: ꝓbais
etiam sͥ bonum ẽẽ qd humiliatur: nec
sufficere omnino ut possideat animã
suam: tanquam pacient̾ humiliatus:

Expanded text:
ungere oleo, et faciem lavare , ut nostrum ungere oleo, et faciem lavare , ut nostrum scilicet opus bonum spirituali quodam gaudio condiatur, et holocaustum nostrum pingue fiat. Etenim sola gratiam, quam praefert, meretur laeta et absoluta humilitas. Quae enim coacta fuerit vel extorta, qualis utique est in viro patiente illo qui possidet animam suam; haec, inquam, humilitas, etsi vitam obtinet propter patientiam, propter tristiam tamen gratiam non habebit. Non enim congruit ei, qui ejusmodi est, illud Scripturae: Glorietur humilis in exaltatione sua ; quoniam non sponte humiliatur, neque libenter. 4. Vis autem videre humilem recte gloriantem, et vere dignum gloria? Libenter, inquit, gloriabor in infirmitatibus meis, ut inhabitet in me virtus Christi . Non dicit patienter se ferre infirmitates suas; sed et gloriari, et libenter gloriari in illis, probans etiam sibi bonum esse, quod humiliatur; nec sufficere omnino, ut possideat animam suam tanquam patienter humiliatus,
Abbreviated transcription (Latin):
sunt. Alii cum rancore humiliantur:
alii pacienter: alii et libent̾. Pruni rei
sunt: sequentes innexii: ultimi iusti.
Quamqu̾a et innocentia portio iusti¬
ciȩ est: s consummatio eius apudhu¬
milem. Qui autẽ dicere potest. bonũ
mͥ qr humiliasti me: is uere humilis
est. Non potest hoc dicere qui inuitus
tolerat: minus qui murmurat. Neu¬
tri horum ꝓmittimus grãm. qd̃ hu¬
miliat: et si sane longe hi duo a se
differant: & al ter quidem in pacientia
sua possideat animã suam: alter in
suo murmure ꝑeat. S enim et si u¬
nus iram. neuter tamen grãm ꝓmere¬
tur: qm̃ non humiliatis s hũmilib
ds dat grãm. Est autẽ humilis. qui
humiliationem conuertit in humi¬
litatem: et ipse est qui dicit dõ: bonũ
mͥ qͦd humiliasti me. Nemini ꝓrsus
qͦd pacient̾ fert bonũ est: s plane
molestum. Scimus audem qm̃ hila¬
rem cdatorem diligit ds. Unde & cũ
ieuinamus iubemur caput nr̃m

Expanded text:
sunt? Alii cum rancore humiliantur, sunt? Alii cum rancore humiliantur, alii patienter, alii et libenter. Primi rei sunt, sequentes innoxii, ultimi justi. Quanquam et innocentia portio justitiae est, sed consummatio ejus apud humilem; qui autem dicere potest: Bonum mihi quia humiliasti me, is vere humilis est. Non potest hoc dicere qui invitus tolerat; minus, qui murmurat. Neutri horum promittimus gratiam, quod humiliatur: etsi sane longe hi duo a se differant, et alter quidem in patientia sua possideat animam suam, alter in suo murmure pereat. Sed enim etsi unus iram, neuter tamen gratiam promeretur; quoniam non humiliatis, sed humilibus Deus dat gratiam. Est autem humilis, qui humiliationem convertit in humilitatem, et ipse est qui dicit Deo: Bonum mihi quod humiliasti me. Nemini prorsus, quod patienter fert, bonum est, sed plane molestum. Scimus autem quod hilarem datorem diligit Deus . Unde et cum jejunamus, jubemur caput nostrum
Abbreviated transcription (Latin):
mͥ ait et uob̃. filii saruie: Ouere homi¬
nem scd̾m cor dei: qui se ulciscenti po¬
tius qu̾a exꝓbranti succendendũ puta¬
uit. Unde ẽt secura conscientia loqueba¬
tur. Si reddidi recribuentib mala:
decidam merito ab inimicis meis
inanis. Uetuit gͦ ꝓhiberi maledicũ
conuiciantem: questum estimans
maledicta. Et̃ addit. Dñs misit illum
ad maledicendum daud. Prorsus scd̃m
cor di: qui de corde dei ferebat senten¬
tiam. Seuiebat lingua maledica: & ille
intendebat qͥd in occulto ageret deus.
Uox maledicentis in aurib & anunus
inclinabat se ad bñdictionem. Nũqͥd
in ore blasphemi ds̃: Absit. Q eo usus
est ad humiliandum dauid. Nec la¬
tuit ꝓpħam: quippe cui incerta ꝙ oc¬
culta sapientiȩ suȩ manifestauerat c̃s.
et ideo dicit. Bonum mͥ qͦs humiliasti
me: ut discam iustificationes tuas.
uiaes quia humilitas iustificat nos:
humilitas dixi: et non humiliatio
Quanti humiliant᷑: qui humiles ñ

Expanded text:
mihi, ait, et vobis, filii Sarviae? O vere homimihi, ait, et vobis, filii Sarviae? O vere hominem secundum cor Dei, qui se ulciscenti, potius quam exprobranti succensendum putavit! Unde et secura conscientia loquebatur: Si reddidi retribuentibus mihi mala, decidam merito ab inimicis meis inanis . Vetuit ergo prohiberi maledicum conviciantem, quaestum aestimans maledicta. Et addit: Dominus misit illum ad maledicendum David . Prorsus secundum cor Dei, qui de corde Dei ferebat sententiam. Saeviebat lingua maledica, et ille intendebat quid in occulto ageret Deus. Vox maledicentis in auribus, et animus inclinabat se ad benedictionem. Nunquid in ore blasphemi Deus? Absit! Sed eo usus est ad humiliandum David. Nec latuit Prophetam; quippe cui incerta et occulta sapientiae suae manifestaverat Deus , et ideo dicit: Bonum mihi quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas . 3. Vides quia humilitas justificat nos? Humilitas dixi; et non: Humiliatio. Quanti humiliantur, qui humiles non
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓpt̃ea qui ꝓuchendus est. correptione hu¬
miliatur. humilitate meretur. Tu gͦ cum
de humiliari uideris. habeto id signũ in
bonum: omnino argumentũ gr̃e ꝓpin¬
quantis. Nam sicut ante ruinam eral¬
tatur cor: ita ante exaltationem humi¬
liatur. Sane utrumq legis: dm̃ scilicet
et suꝑbos resistere. et humilib dare giãm
Nonne deniq seruũ suum iob. cũ post
insignem tͥumphum. tantam & tam ꝓ¬
batam ipsiꝰ pacientiam larga remunꝰe¬
randam benedictione censeret. pͥus in
multis et districtis ꝑcunctationib hu¬
miliare curauit: et sic parare uiam be¬
nedictioni: At parum est cum ꝑ seip̃m
humiliat nos ds̃. si tunc libenter acci¬
pimus: nisi qñ et ꝑ alium hoc facrt.
sapiamus similiter. Q uamobrem ac¬
cipe huius rei mirabile documentũ:
de sco dauid. Aliqñ maledictum ẽ illi:
et a seruo. At ille nec cumulatam in¬
iuriam sensit: quia p̃sensit grãm Qoͥ

Expanded text:
pterea qui provehendus est, correptione hupterea qui provehendus est, correptione humiliatur, humilitate meretur. Tu ergo cum te humiliari videris, habeto id signum in bonum omnino argumentum gratiae propinquantis. Nam sicut ante ruinam exaltatur cor , ita ante exaltationem humiliatur, Sane utrumque legis, Deum scilicet et superbis resistere, et humilibus dare gratiam Nonne denique servum suum Job, cum post insignem 1394 triumphum, tantam et tam probatam ipsius patientiam larga remunerandam benedictione censeret, prius in multis et districtis percunctationibus humiliare curavit, et sic parare viam benedictioni . 2. At parum est cum per se ipsum humiliat nos Deus, si tunc libenter accipimus, nisi quando et per alium hoc facit, sapiamus similiter. Quamobrem accipite hujus rei mirabile documentum de sancto David. Aliquando maledictum est illi et a servo; at ille nec cumulatam injuriam sensit, quia praesensit gratiam. Quid
Abbreviated transcription (Latin):
i ignoras te o pulchra int̾ mulie¬
rẽs: egredere et abi post greges soda¬
lium tuorum: et pasce edos tuos uixta
tab̾nacula pastorum. Olumn sc̃s moyses
qm̃ multũ presumebat de gr̃a et fami¬
liaritate quam inuenerat ap̃ud dm̃
aspirabat ad quandam uisionẽ magna:
ita ut diceret deo. Si inueni grãm in o¬
culis tuis: ostende michi teipsum. Acce¬
pit autem ꝓ ea uisionem longe inferiorẽ:
ex qua tamen ad ip̃am qũa uolebat pos¬
set aliq̃n ꝑuenire. filii qͦ ⁊ebedi in sim¬
plicitate cordis sui ambulantes. magnum
aliqͥd et ipsi ausi sunt: s ad gradum ni¬
cħominus sunt reducti. ꝑ que fuerat
ascendendum. Ita et modo sponsa qm̃
rem grandem postulare uidetur. repͥmi¬
tur sane austeriori responsione: s: plane
utili et fideli. Oportet namq humilit̃
sentire de se nitentem ad altiora: ne dũ
supra se atcollitur. cadat a se. nisi in
se firmiter ꝑ ueram humilitatem
fuerit solidatus: et quia nisi humilitatis
merito. maxima minime obtinent᷑. Pro¬

Expanded text:
ra inter mulieres, egredere, et abi post greges sodalium tuorum, et pasce haedos tuos juxta tabernacula pastorum . Olim sanctus Moyses, quoniam multum praesumebat de gratia et familiaritate, quam invenerat apud Deum, aspirabat ad quamdam visionem magnam, ita ut diceret Deo: Si inveni gratiam in oculis tuis, ostende mihi te ipsum. Accepit autem pro ea visionem longe inferiorem, ex qua tamen ad ipsam quam volebat, posset aliquando pervenire . Filii quoque Zebedaei in simplicitate cordis sui ambulantes, magnum aliquid et ipsi ausi sunt, sed ad gradum nihilominus sunt reducti, per quem fuerat ascendendum . Ita et modo sponsa, quoniam rem grandem postulare videtur, reprimitur sane austeriori responsione, sed plane utili et fideli. Oportet namque humiliter sentire de se nitentem ad altiora, ne, dum supra se attollitur, cadat a se, nisi in se firmiter per veram humilitatem fuerit solidatus. Et quia nisi humilitatis merito maxima minime obtinentur, pro
Abbreviated transcription (Latin):
bit̃bi ẽẽmus: egrotauit ille. & inuales¬
cente langore cũ iam ꝓrima uideret᷑
uocatio: ego egerrime ferens comitem
ꝑegrinationis. ꝙ illũ comitẽ. in t̾ra relin¬
quere aliena: nec resignare his qͥ mͥ cõ
miserant. qm̃ amabatur ab om̃ib sicut
erat amabilis ualde: conu̾sus ad orationẽ
cũ fletu & gemitu expecta inꝗͣ dñe usq
ad reditũ. Restitutũ amicis. tolle ĩa eũ si
uis: ꝙ ñ causabor. Exaudisti me d̾s: conca¬
luit: opꝰ ꝑfecimꝰ qd̃ iniunxeras: rediui¬
mꝰ cũ exultatione reportantes manipłos
pacis. Porro ego pene oblitꝰ sum meȩ coi¬
uentionis: s ñ tu. Pudet singultuũ hoꝵ:
qui p̃uaricationis me arguunt. Quid
plura : Reppetisti cõmendatũ: recepisti
tutĩ. finẽ uboꝵ indicunt lacrimȩ: tu il¬
lis dñe finẽ modũq indixeris. Sermo¬

Expanded text:
Viterbii essemus, aegrotavit ille, et invalesViterbii essemus, aegrotavit ille, et invalescente languore, cum jam proxima videretur vocatio, ego aegerrime ferens comitem peregrinationis, et illum comitem in terra relinquere aliena, nec resignare his qui mihi cum commiserant, quoniam amabatur ab omnibus, sicut erat amabilis valde; conversus ad orationem cum fletu et gemitu: Exspecta, inquam, Domine, usque ad reditum. Restitutum amicis tolle jam eum, si vis, et non causabor. Exaudisti me, Deus: convaluit, opus perfecimus quod injunxeras, redivimus cum exsultatione reportantes manipulos pacis. Porro ego oblitus pene sum meae conventionis, sed non tu. Pudet singultuum horum, qui praevaricationis me arguunt. Quid plura? Repetiisti commendatum, recepisti tuum. Finem verborum indicunt lacrymae; tu illis, Domine, finem modumque indixeris.
Abbreviated transcription (Latin):
mea dolore sunt plena: ñ tam̃&e mur¬
mure. Nunqͥd ñ plenũ iustitie ꝓtuli:
qd̃ uniꝰ sententie cõplem̃to ꝙ punitꝰ ẽ
qͥ debuit. ꝙ coronatꝰ qͥ meruit: Eẜ adbuc
dico. Bene utrumq fecit: dulcis ꝙ rectus
dñs. Miscdĩam ꝙ iudiciũ: cantabo tͥ dñe.
Cantet tibi misccsia quã fecisti cũ seruotu¬
ogirardo: cantet ꝙ iuidiciũ qd̾ nos portamꝰ.
In altero bonꝰ in altero iustus laudaberis.
An soliꝰ laus bonitatis: Est ꝙ iustitiȩ. Iu¬
stus ẽs dñe: ꝙ rectũ iudiciũ tuũ. Girardũ
tu dedisti: girardũ tu abstulisti: ꝙ sidole¬
mus ablatũ. ñ tam̃ obliuiscimur qd̾ datꝰ
fuit. W gr̃as agimus qd̵ habere illũ meru¬
imus: quo carere in tantũ ñ uolumꝰ. in
tantũ ñ expedit. Recordabor dñe pactime¬
i.ꝙ miserationis tuȩ: ut magis ac magis¬
iustificeris in sermonib tuis ꝙ uincascũ
iudicaris. Cũ ꝓ causa eccłȩ anno p̃terito

Expanded text:
mea dolore sunt plena, non tamen et murmea dolore sunt plena, non tamen et murmure. Nunquid non plenum justitiae protuli, quod unius sententiae complemento et punitus est qui debuit, et coronatus qui meruit? Et adhuc dico: Bene utrumque fecit dulcis et rectus Dominus. Misericordiam et judicium cantabo tibi, Domine. Cantet tibi misericordia, quam fecisti cum servo tuo Girardo; cantet et judicium, quod nos portamus. In altero bonus, in altero justus laudaberis. An solius laus bonitatis? Est et justitiae. Justus es, Domine, et rectum judicium tuum . Girardum tu dedisti, Girardum tu abstulisti: et si dolemus ablatum, non tamen obliviscimur quod datus fuit, et gratias agimus quod habere illum meruimus, quo carere in tantum non volumus, in quantum non expedit. 14. Recordor, Domine, pacti mei et miserationis tuae, ut magis justificeris in sermonibus tuis, et vincas cum judicaris. Cum pro causa Ecclesiae anno praeterito
Abbreviated transcription (Latin):
sic affici: cũ benignꝰ samuel suꝑ reꝓbo rege.
&. pius dauid suꝑ parricida filio satisfece¬
rint affectioni: ꝙ. ñ ad iniurĩa fidi: ñ in
suꝑni suggillatione iudicii. Absalon fili
Wego ꝓpͥam & quȩ in p̃senti ẽ desolationẽ
ñ sentiã: plagã meã recentẽ. ꝙ grauẽ ñ do¬
leam: Ille cõpatiendo fleuit: q ego pacien¬
do ñ audeo: ꝙ certe ad tumulũ lazari nec
flentes ñ arguit. nec afletu ꝓbibuit: insu
ꝑꝙ fieuit cũ flentib & lacrimatꝰ ẽ inqͥt
iħ̾s. Fuert̃ lacrimȩ illȩ testes ꝓfecto naturȩ:
ñ indices diffidentiȩ. Deniq ꝙ ꝓdiit mox
ad uocẽ eiꝰ qͥerat mortuus: ne continuo
putes fidi p̃iudicium dolentis. affectum.
Sic nec filetꝰ utiq nr̃ infidelitatis ẽ signũ:
s conditionis indiciũ. Nec qr ꝑcussus plo¬
ro. arguo ferientẽ: s ꝓuoco pietatẽ: se¬
ueritatẽ flectere satago. Unde ꝙ uerba

Expanded text:
sic affici; cum benignus Samuel super reprobo rege , sic affici; cum benignus Samuel super reprobo rege , et pius David super parricida filio satisfecerint affectioni, et non ad injuriam fidei, non in superni suggillationem judicii. Absalon fili ego propriam, et quae in praesenti est desolationem non sentiam? Plagam meam recentem, et gravem non doleam? Ille flevit compatiendo, et ego patiendo non audeam? Et certe ad tumulum Lazari nec flentes arguit, nec a fletu prohibuit, insuper et flevit cum flentibus: Et lacrymatus est, inquit, Jesus . Fuerunt lacrymae illae testes profecto naturae, non indices diffidentiae. Denique et prodiit mox ad vocem ejus qui erat mortuus, ne continuo putes fidei praejudicium dolentis affectum. 13. Sic nec fletus utique noster infidelitatis est signum, sed conditionis indicium; nec quia percussus ploro, arguo ferientem, sed provoco pietatem, severitatem flectere satago. Unde et verba
Abbreviated transcription (Latin):
ratio. ł uto enĩ si oportunitas daretur: mͦ
diceret nob̃. Nolite flere suꝑ me: s suꝑ uos
ipsos flece. Pianxit m̾ito dauid. suꝑparici¬
da filio: ei ꝑpetuo sciret obstructũ deuẽ
tre mortis. mole criminis. Merito suꝑ sa¬
ul ꝙ suꝑ ionatham: quib eque absortis se¬
melemerso iam ñ sꝑatur. ꝙ quidem resur¬
gent: s ñ ad uitã. Immo ad uitã: ut uiui
in morte infeliciꝰ moriant᷑. Quãquã de io¬
natha. possit ñ immerito herere sententi¬
a. Atm ꝙ si ñ ista suppetit plangendi ra¬
tio: ñ tam̃ nulla. Bango pͥmum super
mea ipsius plaga: atq ħuiꝰ iactura domꝰ.
Plango deinde suꝑ pauꝑũ necessitatib:
qͦrum grrardus pat̾ erat. Plango certeq¬
suꝑ unit̾si statu nr̃i ordinis. nr̃eq ꝓfes¬
sionis: qͥ de tuo girarde ⁊elo. consilio. ꝙ ex¬
emplo. robur n mediocre capiebat. Plas¬
ꝓrsus. hinc afficior grauit᷑: qr uehem̃ter a¬
mo. Eẜ nemo mͥ molestꝰ sit. dicens ñ debere

Expanded text:
ratio. Puto enim, si opportunitas daretur, modo diceret nobis: Nolite flere super me, sed super vos ipsos flete. Planxit merito David super parricida filio , cui perpetuo sciret obstructum exitum de ventre mortis mole criminis. Merito super Saul et super Jonatham ; quibus aeque 1359 absorptis semel, emersio jam non speratur. Et quidem resurgent, sed non ad vitam; imo ad vitam, ut vivi in morte infelicius moriantur. Quanquam de Jonatha possit non immerito haerere sententia. At mihi etsi non ista suppetit plangendi ratio, non tamen nulla. Plango primum super mea ipsius plaga, atque hujus jactura domus; plango deinde super pauperum necessitatibus, quorum Girardus patsuper universo statu nostri ordinis nostraeque professionis, qui de tuo, Girarde, zelo, consilio et exemplo robur non mediocre capiebat; planen. Hinc prorsus, hinc afficior graviter, quia vehementer amo. Et nemo mihi molestus sit, dicens non debere
Abbreviated transcription (Latin):
minus. q patientia pauꝑũ ñ ꝑibit in
finem. Quid uoluntaria pauꝑtas: quid
humilitas: Nonne alt̾a regnũ et̾num:
alt̾a eque exaltationẽ ꝓmeret᷑ et̾nam:
Foqͦq spectat ꝙ timor dñi. sc̃s. ꝑmanens
in scłm scłi. Sic prudentia. sic tẽꝑantia.
sic fortitudo.ꝙ si quȩ sunt uirtutes aliȩ:
qͥd nisi margarite queda sunt insponse
ornatu. splendor ꝑpetuo choruscantes:
ꝑpetuo inquã: qr sedes ꝙ fundam̃tum ꝑ¬
petintatis. Nec enĩ ꝑpetue beateq uitȩ
omino locus mnanima ẽ: nisi medis quidẽ

Expanded text:
minus qminus qfinem . Quid voluntaria paupertas? quid humilitas? Nonne altera regnum aeternum , altera aeque exaltationem promeretur aeternam? Eo quoque spectat et timor Domini sanctus, permanens in saeculum saeculi . Sic prudentia, sic temperantia, sic fortitudo, et si quae sunt virtutes aliae, quid nisi margaritae sunt quaedam in sponsae ornatu, splendore perpetuo coruscantes? Perpetuo, inquam, quia sedes et fundamentum perpetuitatis. Nec enim perpetuae beataeque vitae omnino locus in anima est, nisi m
Abbreviated transcription (Latin):
astitisse occiosam & quasi aspectandum
solum: ꝙ dixit aderã. ñ etiã p̃parabam.
Respice patilisꝑ inferiꝰ: & inuenies aꝑte
subiungentẽ qi erat cũ eo cõponens oĩa.
Deniq ait. Quecũq enĩ pat̃ fecerit: hȩc
ꝙ filiꝰ similit̃ facit. & ipse itaq extendit
celũ sicut pellem. Pulcherrima pellis q̃
in modũ magni cuiꝰdam tentorii uniu̾¬
sam oꝑiens faciẽ t̾re: solis. lunȩ. atq stel¬
larũ uarietate tam spectabili. humanoᷤᷤ
oblectat aspectꝰ. Quid hac pelle formosiꝰ:
Quid ornatiꝰ celo: Mimme tam̃ uł ipsũ
ullatenꝰ conferendũ głȩ q decori sponsȩ:
eo ipso succũbens qd̾ p̾terit ꝙ hȩc figura
ipsius: ut pote corporea ꝙ corporeis sub¬
tis. Decor eiꝰ u̾bi gr̃a caritas ẽ: ꝙ caritas
sicut legitis nunquã excidit. Est certe
ꝙ iustitia:q iustitia eiꝰ inqͥt manet in
scłm scłi. Est etiã patientia: ꝙ legis nicħo¬

Expanded text:
astitisse otiosam, et quasi ad spectandum astitisse otiosam, et quasi ad spectandum solummodo, quia dixit, aderam, non etiam, praeparabam. Respice paulisper inferius, et invenies aperte subjungentem, quia eram cum eo componDenique ait: Quaecunque enim Pater facit, haec et Filius similiter facit . Et ipse itaque extendit coelum sicut pellem. Pulcherrima pellis, quae in modum magni cujusdam tentorii universam operiens faciem terrae, solis, lunae atque stellarum varietate tam spectabili humanos oblectat aspectus. Quid hac pello formosius? quid 1361 ornatius coelo? Minime tamen vel ipsum ullatenus conferendum gloriae et decori sponsae, eo ipso succumbens, quod praeterit et haec figura ipsius, utpote corporea, et corporeis subtis. Decor ejus, verbi gratia, charitas est, et charitas, sicut legitis, nunquam excidit . Est certe et justitia: Et justitia ejus, inquit, manet in saeculum saeculi . Est etiam patientia; et legitis nihilo
Abbreviated transcription (Latin):
sponsa głetur: Quid ẽ gͦ qd̾̃ dicit. formo¬
sa sũ sicut pelles salomonis: Magnum
q mirabile qͥddam ut ego estimo: sita¬
Ecce plusquã salomon hic. Nam usq ad¬
eo is meus salomon. salomonẽ: ut ñ
mͦ pacificus qd̃ quidẽ salo mon interp̃¬
tatur s ꝙ par ipsa uocet᷑: paulo ꝑhi¬
bente. qr ipse ẽ pax nr̃a. Apud istũ salomo¬
nem ñ dubito posse inueniri: qd̃ decori
sponse omino cõparare ñ dubitẽ. & pre¬
sertim de pellib eiꝰ adũte in psalmo. Ex¬
tendens ait celũ sicut pellem. Non ille
ꝓfecto salomon ꝙ. si multũ sapiens mul¬
tũq potens. extendit celũ sicut pellem:
s. is potiꝰ qͥ ñtam sapiens. quã ipsa sapit̃¬
tia ẽ. ipse ꝓrsus extendit ꝙ condidit. Istiꝰ
siquidem ꝙ ñ illius illa uox ẽ: quando
p̃parabit celos. haut dubiũ quin ds pat̃.
ego aderat. Aderat sine dubio p̃paranti
gelos sua uirtꝰ suaq sapientia. Nec putes

Expanded text:
sponsa glorietur. 2. Quid est ergo quod dicit: Formosponsa glorietur. 2. Quid est ergo quod dicit: Formosa sum sicut pelles Salomonis? Magnum et mirabile quiddam, ut ego aestimo: si taEcce plus quam Salomon hic . Nam usque adeo is meus Salomon est, ut non modo pacificus quod quidem Salomon interpretatur, sed et pax ipsa vocetur, Paulo perhibente quia ipse est pax nostra . Apud istum Salomonem non dubito posse inveniri quod decori sponsae omnino comparare non dubitem. Et praesertim de pellibus ejus adverte in Psalmo: Extendens, ait, coelum sicut pellem . Non ille profecto Salomon, etsi multum sapiens, multumque potens, extendit coelum sicut pellem; sed is potius qui non tam sapiens quam ipsa Sapientia est, ipse prorsus extendit et condidit. Istius siquidem, et non illius illa vox est: Quando praeparabat coelos, haud dubium quin Deus Pater, ego aderam. Aderat sine dubio praeparanti coelos sua virtus, suaque sapientia. Nec putes
Abbreviated transcription (Latin):
nigreginẽ potiꝰ nescio quas pelles istas si¬
cut tabernacła cedar respicere diceremus:
fortasse cõpeteret: nec deesset unde idcor¬
gruere monstraremꝰ. ficut ꝙ monstrabi¬
mus. At uͦ si sponse claritati quarũcũq
decorẽ pelliũ cõparandũ putamꝰ: hic ꝓr¬
sus opꝰ ẽ nob̃ eiꝰ ad quẽ pulsastis auxilio:
quatinꝰ mysteriũ hoc digne aꝑire possi¬
mꝰ. Quid nãq eoꝵ quȩ in facie lucent.
si int̾ne cuiꝰpiã scẽ animȩ pulcritudim
cõparetur: ñ uile ac fedum recto appare¬
at estimatori: Quid inquã tale in seostẽ¬
dit ea quȩ p̾cerit figura huiꝰ mundi. qd
equare speciẽ ammȩ possit illiꝰ quȩ ex¬
uta t̾rem hominis uetustatẽ. eiꝰqͥ de celo
ẽ decorẽ induit: ornata optimis moribꝰ
ꝓmonilib. ipso purior ficut ꝙ excelsior
ethere. sole splendidior: Noli gͦ respice¬
re ad istũ salomonẽ cũ indagare cupis.
euiꝰcemodi se pellib similem in decore

Expanded text:
nigredinem potius nescio quas pelles istas, sinigredinem potius nescio quas pelles istas, sicut et tabernacula Cedar respicere diceremus, fortassis competeret, nec deesset unde id congruere monstraremus, sicut et monstrabimus. At vero si sponsae claritati quarumcunque decorem pellium comparandum putamus, hic prorsus opus nobis est ejus ad quem pulsastis auxilio, quatenus mysterium hoc digne aperire possimus. Quid namque eorum quae in facie lucent, si internae cujuspiam sanctae animae pulchritudini comparetur, non vile ac foedum recto appareat aestimatori? Quid, inquam, tale in se ostendit ea quae praeterit figura hujus mundi, quod aequare speciem animae possit illius, quae exuta terreni hominis vetustatem, ejus qui de coelo est, decorem induit, ornata optimis moribus pro monilibus, ipso purior sicut et excelsior aethere, sole splendidior? Noli ergo respicere ad istum Salomonem, cum indagare cupis cujusmodi se pellibus similem in decore
Abbreviated transcription (Latin):
officiis amicũ reu̾tentẽ in patriã.
ꝓsecuti sumꝰ: redeo fr̃s ad
ꝓpositũ edificandi qd̾ int̾miserã. In congru¬
um nãq ẽ diu flere letantẽ:q sedenti ad
epulas lacrimas multas ingerere.impor¬
tunũ. S ꝙ si nr̃as defleamꝰ erũpnas: ne id
quidẽ oportet nmis: ne ñtam amasse il¬
lũ. quã nr̃a quesisse de illo cõmoda uide¬
amur: Temꝑet sane dilecti gaudiũ. mesti¬
tiã desolatoꝵs: q tolerabiliꝰ fiat nob̃ qđ no¬
biscũ ñ ẽ. qr cũ dõ ñ ẽ. fretus gͦ orationib
ur̃is. uolo in lucẽ si possũ ꝓdere. quicqͥd
illud ẽ. qd̃ oꝑtũ illis pellib sentio: quȩ
inexemplũ decoris sponse ꝓducte sunt.
remansit. Porro discussum ꝙ declaratũ.
qͦmͦ nigra sit sicut tabernacła cedar. Quo¬
mͦ gͦ sicut pelles salomonis formosa: Qua¬
si uͦ salomon in om̃i gła sua. qͥcquã habu¬
erit condignũ decore sponse: q gła orna¬
tus eiꝰ. ꝙ quidẽ si ñ ad decorẽ sponse. s ad

Expanded text:
iis amicum revertentem in patriam prosecuti sumus, redeo, fratres, ad propositum aedificandi quod intermiseram. Incongruum namque est diu flere laetantem; et sedenti ad epulas lacrymas multas ingerere, importunum. Sed et si nostras defleamus aerumnas, ne id quidem oportet nimis, ne non tam amasse illum, quam nostra quaesisse de illo commoda videamur. Temperet sane dilecti gaudium moestitiam desolatorum; et tolerabilius fiat nobis quod nobiscum non est, quia cum Deo est. Fretus ergo orationibus vestris, volo in lucem, si possum, prodere quidquid illud est, quod opertum illis pellibus sentio, quae in exemplum decoris sponsae productae sunt. remansit: porro discussum et declaratum, quomodo nigra sit sicut tabernacula Cedar. Quomodo ergo sicut pelles Salomonis formosa , quasi vero Salomon in omni gloria sua quidquam habuerit condignum decore sponsae, et gloria ornatus ejus? Et quidem si non ad decorem sponsae, sed ad
Abbreviated transcription (Latin):
pͥncipio cõmemoraui q ꝓmisi: qualit̃
uidelicet tota ad solam nigredinẽ simi¬
litudo referatur: qtiã quidẽ ñ estispmiᷤ¬
sione fraudandi. Ceterũ ad differendũ
in aliud sermonis pͥncipiũ: tũ qr hoc
iam huiꝰ flagitat longitudo: tũ etiã
ut p̃ueniat ex more oratio. ea quȩ in
laudem ꝙ głam sunt reseranda sponfi

Expanded text:
principio commemoravi et promisi, qualiter principio commemoravi et promisi, qualiter videlicet tota ad solam nigredinem similitudo referatur: qua quidem non estis promissione fraudandi. Caeterum id differendum in aliud sermonis principium; tum quia hoc jam hujus flagitat longitudo; tum etiam ut praeveniat ex more oratio ea, quae in laudem et gloriam sunt referenda sponsi
Abbreviated transcription (Latin):
templum lucis:ꝙ despectio demq su¬
ꝑbis. ꝙ sponsa xp̃i. Nigra ẽ s: formosa
filie ihrłm: quã ꝙ si labor q dolor lon¬
gi exilii decolorat.speties tam̃ celestis
exornat: exornant pelles salomonis.
Si horretis nigrã: miraminiq formo¬
sam. Si despicitiᷤ humilem. sublimẽ
suspicite. Hoc ipsum quã cautũ quã
plenũ consilii. plenũ discretionis. ꝙ
congruentiȩ ẽ: qd in sponsa deiectio
ista. ꝙ ista celsitudo. scđm dempꝰ qui¬
dem eo moderamine sibi parit con¬
temꝑantur. ut int̾ mundi huiꝰ uari¬
etates. ꝙ sublimitas erigat humilem
ne deficiat in adu̾sis: ꝙ humilitas sub¬
limẽ repͥmat ne euanescat in ꝓsꝑis.
Pulchre omĩno ambe res sint.cumad
inuicem contrarie sint: sponse tam̃
parit᷑ cooꝑantur in bonũ: subseru¬
unt in salutẽ. & hec ꝓ eo qd̃ sponsa ui¬
detur de pellib salomonis inducere
similitudinẽ. Restat tam̃ aꝑiendus
ille suꝑ eodem capitulo sensus quẽ in

Expanded text:
lucis; et despectio denique superbis, et sponsa Christi. Nigra est, sed formosa, filiae Jerusalem: quam etsi labor et dolor longi exsilii decolorat, species tamen coelestis exornat, exornant pelles Salomonis. Si horretis nigram, miremini et formosam; si despicitis humilem, sublimem suspicite. Hoc ipsum quam cautum, quam plenum consilii, plenum discretionis et congruentiae est, quod in sponsa dejectio ista, et ista celsitudo, secundum tempus quidem, eo moderamine sibi pariter contemperantur, ut inter mundi hujus varietates et sublimitas erigat humilem, ne deficiat in adversis; et sublimem humilitas reprimat, ne evanescat in prosperis? Pulchre omnino ambae res, cum ad invicem contrariae sint, sponsae tamen pariter cooperantur in bonum, subserviunt in salutem. 15. Et haec pro eo quod sponsa videtur de pellibus Salomonis inducere similitudinem. Restat tamen aperiendus ille super eodem capitulo sensus, quem in
Abbreviated transcription (Latin):
ꝟbeata cui dr: Ueni electa mea: ꝙ ponã
in te thronũ meũ. Quia tu tristis es nẽ
oamma mea:ꝙ quare contarbas mec
Putasne ꝙ tu penes te inuemas locum
don eus głe : fufficiens maiestatir Uti¬
nã uł merear adorare in loco cibi stete¬
runt pedes eiꝰ. Quis dabit mͥ salti uesti¬
giis adherere scẽ cuiꝰpiã anime. quã
elegit mhabitationẽ sibi: Tam̃ si dig

Expanded text:
Et beata cui dicitur: Veni, electa mea, et ponam Et beata cui dicitur: Veni, electa mea, et ponam in te thronum meum. Quid tu tristis es nunc, o anima mea, et quare conturbas me? Putasne et tu penes te invenias locum doneus gloriae, sufficiens majestati? Utinam vel merear adorare in loco ubi steterunt pedes ejus. Quis dabit mihi saltem vestigiis adhaerere sanctae cujuspiam animae, quam el
Abbreviated transcription (Latin):
sic uera uirtꝰ quȩ sepe in ꝓsꝑis ñ apparet.
eminet in adtisis. Illtid sane cautele ẽ:
hoc necessitatis. Ergo uirtꝰ ẽ sydus: ꝙ hõ
uirtutũ. celũ. Nisi qͥs forte cũ đ̃m per
des ẽ sapientie. Qui autẽ ex doctrina salua¬
toris sapit. sp̃m ẽẽ ̾m. atq in spu adorai¬
dum: etiã sedem ei ñ ambigit. assignare
sp̃itatem. Ego uͦ fidenter id fecerum: noc
minꝰ in hominis iusti. quã in angłico
spũ. Confirmat me inhoc sensu. maxi¬
me illa fidelis ꝓmissio. Ego ꝙ. pat̾ ait fi¬
lius. ad eũ idest ad scm hominẽ ueniemꝰ:
ꝙ mansionẽ apud eũ faciemꝰ Propħam
qͦq ñ de alio dixisse celo arbitror. Tu aũ
in scõ habitas laus isrł. Manifeste autẽ
dixit tantũ ut fieret. s pugnauit ut ac¬
quireret: occubuit ut redimeret. Id̾o
q pꝰ laborẽ uoto potitꝰ ait. Hȩc reqͥes mea
in scłm scł̃i: hic habitabo qm̃ elegi eam.

Expanded text:
sic vera virtus, quae saepe in prosperis non apparet, sic vera virtus, quae saepe in prosperis non apparet, eminet in adversis. Illud sane cautelae est, hoc necessitatis. Ergo virtus est sidus, et homo virtutum, coelum. Nisi quis forte cum Deum, per des est sapientiae. Qui autem ex doctrina Salvatoris sapit spiritum esse Deum, atque in spiritu adorandum ; etiam sedem ei non ambigit assignare spiritualem. Ego vero fidenter id fecerim, non minus in hominis justi, quam in angelico spiritu. Confirmat me in hoc sensu maxime illa fidelis promissio: Ego et Pater, ait Filius, ad eum, id est ad sanctum hominem, veniemus et mansionem apud eum faciemus . Prophetam quoque non de alio dixisse coelo arbitror: Tu autem in sancto habitas, laus Israel . Manifeste autem dixit tantum ut fieret, sed pugnavit ut acquireret, occubuit ut redimeret. Ideo et post laborem voto potitus, ait: Haec requies mea in saeculum saeculi; hic habitabo, quoniam elegi eam .
Abbreviated transcription (Latin):
postremo discens. mitis ꝙ humiliscorde.
iło morib huiꝰcemodi contendit &¬
concupiscunt: ut dũ desid̾io feruet an¬
sticã łi: ꝓbet dilectã: ꝓbet sponsã. E go
puto omnẽ animã talem ñ mͦ celestẽ
et̃ ꝓpter originẽ: s ꝙ celum ipsũ posse
ñ immerito appellari ꝓpt̾ imitationẽ
ꝙ tunc liquido ostendit qr uere origo
ipsius de celis ẽ: cũ conu̾satio eiꝰ in ce¬
lis ẽ. Est gͦ celũ scã aliquia antma: ha¬
bens solem intellectũ: lunã fidẽ. astra
uirtutes. Uł certe sol. iustitie zelus aut
feruens caritas: & luna continentia.
Quomͦ enĩ claritas ut arunt lune. ñ m¬
si a sole ẽ: sic absq caritate seu iustitia.
contiuentie meritũ nullũ ẽ. Hinc de¬
niq sapiens. O qtiã pulera ẽ inqͥt casta
generatio cũ caritate. Porro stellas dix¬
isse uirtutes ñ me penitet: consideran¬
tem congruentiã similitudinis. Quomͦ
nempe stelle in nocte lucent. in die latẽt:

Expanded text:
postremo discens mitis et humilis corde. postremo discens mitis et humilis corde. Et ideo moribus hujuscemodi contendit et concupiscunt, ut dum desiderio fervet ansticam Dei, probet dilectam, probet sponsam. 8. Ego puto omnem animam talem non modo coelestem esse propter originem, sed et coelum ipsum posse non immerito appellari propter imitationem. Et tunc liquido ostendit quia vere origo ipsius de coelis est, cum conversatio ejus in coelis est. Est ergo coelum sancta aliqua anima, habens solem intellectum, lunam fidem, astra virtutes. Vel certo sol, justitiae zelus aut fervens charitas; et luna continentia. Quomodo enim claritas, ut aiunt, lunae nonnisi a sole est, sic absque charitate seu justitia continentiae meritum nullum est. Hinc denique Sapiens: O quam pulchra est, inquit, casta generatio cum charitate! Porro stellas dixisse virtutes non me poenitet, considerantem congruentiam similitudinis. Quo modo nempe stellae in nocte lucent, in die latent,
Abbreviated transcription (Latin):
mirantes. ꝙ sponsum decoratũ corona
ꝙ sponsam ornatã monilib suis: Ipse
gͥ qͥdescendit. ipse ẽꝙ qui ascendit: ut
nemo ascendit in celũ nisi qͥ de celo des¬
cendit: unꝰ idemq dñs ꝙ sponsus in ca¬
pite. ꝙ sponsa incorpore. Nec frustra in
terris uisus ẽ homo celestis. cũ de t̾renis
cȩlestes quã plurimos fecerit sibi simi¬
les: ut sit qd̾ legitur: qualis celestis. ta¬
les q celestes. Ex tunc gͦ in t̾ra uiuit᷑ mo¬
re celestiũ: dum instar suꝑne illiꝰ bea¬
teq ereature hȩc qͦq quȩ a finib terre
sti uiro nicħominus casto inheret amo¬
re: ꝙ si nec dum qͦmͦ illa iuncta ꝑspeci¬
em. tam̃ sponsata ꝑ fide. iuxta ꝓmissũ
dĩ dicentis ꝑ ꝓpħam. Sponsabo de mͥ in
miscdia ꝙ miserationib: ꝙ sponsabo te
mͥ infide. Unde magis magisq conforma¬
ri satagit forme quȩ de celo uenit. dĩceis
ab ea uerecunda ẽẽ ꝙ sobria: discens pu¬
dica. ꝙ scã: discens. patiens atq cõpatieis:

Expanded text:
s, et sponsum decoratum corona, et sponsam ornatam monilibus suis? Ipse igitur qui descendit, ipse est et qui ascendit, ut nemo ascendat in coelum, nisi qui de coelo descendit, unus idemque Dominus, et sponsus in capite, 1363 et sponsa in corpore. Nec frustra in terris visus est homo coelestis, cum de terrenis coelestes quamplurimos fecerit sibi similes, ut sit quod legitur: Qualis coelestis, tales et coelestes . Extunc igitur in terra vivitur more coelestium, dum instar supernae illius beataeque creaturae, haec quoque, quae a finibus terrae sti viro nihilominus casto inhaeret amore, etsi necdum quomodo illa juncta per speciem, tamen sponsata per fidem, juxta promissum Dei dicentis per prophetam: Sponsabo te mihi in misericordia et miserationibus, et sponsabo te mihi in fide . Unde magis magisque conformari satagit formae, quae de coelo venit, discens ab ea verecunda esse et sobria, discens pudica et sancta, discens patiens atque compatiens,