comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ut torrrens glorie ꝑtransit. sicut tor¬
rens igneꝰ liquescere faciens animã.
quam mundat. quam inficit. qm tnͣ¬
sit quam dulcis ora: quam diu aĩa
huic igneo torrenti liquefacta mi¬
scetur. Quam subtilis ẽ in illo mom̃¬
to: quam extenuata. quam mobilis.
nil rigoris: tantummꝰ calens ⁊ liquenᷤ.
Cognata sibi sunt inuicem liquidũ
et qualidum. ⁊ in his duob contem¬
plationis usus consistit. Quod liqui¬
dum ẽ calorem ꝓmptuis concipit: et
conceptꝰ calor uice u̾sa quod liquidũ
reperit. liquidius reddit. Quod dico
calidum et liquidum: hoc ẽ ac si aliis
cerum. Calidum ẽ eo quod amat:
sincerum ⁊ liquidum. quia quandã
amati in se sp̃em rep̃sentat. Calidũ
quia ardet: liquidum quia uidet.
Calidum quia inflaminat᷑: liqͥdũ
liquidum ẽ. nil ht̃ impurũ: nil pi¬
grum: facile cernens. et facile seqñs
S tanta grã liquidi non est: cum
calor non ẽ. Bñ liquidum. s ex puri¬

Expanded text:
ut gloriae torrens pertransit, sicut torut gloriae torrens pertransit, sicut torrens igneus liquescere faciens animam, quam inundat, quam reficit, quam transit. Quam dulcis hora, quando anima huic igneo torrenti liquefacta miscetur! quam subtilis est in illo momento, quam extenuata, quam mobilis!  reliquum, nihil rigoris: tantummodo calens et liquens. Cognata sunt sibi invicem liquidum et calidum. In his duobus contemplationis usus consistit. Quod liquidum est, calorem promptius concipit: et conceptus calor vice versa quod liquidum reperit, liquidius reddit. Quod dico calidum et liquidum hoc est, ac si aliis cerum. Calidum est, eo quod amat: sincerum et liquidum, quia quamdam amati in se speciem repraesentat. Calidum, quia ardet: liquidum, quia videt. Calidum, quia inflammatur: liquidum liquidum est, nil habet impurum, nil pigrum; facile cernens, et facile sequens. Sed tanta gratia liquidi non est cum calor non est. Bene liquidum, quod et ex puri
Abbreviated transcription (Latin):
ñ ualentem tumsiit ame. Gladiꝰ
est u̾bum dei: gladuis ẽ iħc. Ani¬
mam sine mora et difficultate ꝑ tnͣ¬
sit: non subsistens dum eus uehe¬
mentiam liquefacta mens sustinere
non ualet. Flãmeus hic gladius ẽ. iõ
sicut cera fluit a facie ignis: sic aĩa
suecensa a facie eius. Anima inquit
mea liquefacta ẽ. ut dilectus locutꝰ
est. Uidetis qualiter adignitum
eloquium liquesit animaͤ. Pessu¬
sulum hostii mei aꝑui dilecto: et
ip̃e declinauerat et ꝑtransierat. Ita
inmanifestatione dominice resur¬
rectionis que facta ẽ duob illis
euntib in emaus: ut aꝑti sunt
oculi eorum ad cognoscendum iħm
sub ip̃a aꝑtionis hora euanuit ab
oculis eorum. et qͣi ꝑtransiit. Cor il
tione liquefactum ẽ: in illa usione
uehementi. soluditatem et constan¬
tiam non obtinens. Quid ẽ enim
iħ̃m euanuisse: nisi illos ingła apa¬
ritionis subsistere ñ ualuisse: Decli¬
uat in dilectam ut flumen pacis: s

Expanded text:
non valentem transiit me. Gladius non valentem transiit me. Gladius est verbum Dei , gladius est Jesus, animam sine mora et difficultate pertransit: non subsistens, dum ejus vehementiam liquefacta mens sustinere non valet. Flammeus hic gladius est. Ideo sicut cera fluit a facie ignis, sic anima succensa a facie ejus. Anima, inquit, mea liquefacta est, ut dilectus locutus est. Videtis qualiter ad ignitum eloquium liquefecit animam. 4. Pessulum ostii mei aperui dilecto meo; at ipse declinaverat atque transierat. Ita in manifestatione Dominicae resurrectionis, quae facta est duobus illis euntibus in Emmaus, ut aperti sunt oculi eorum ad cognoscendum Jesum, sub ipsa apertionis hora evanuit ab oculis eorum, et quasi pertransiit cor illtione liquefactum est in illa visione vehementi, soliditatem et constantiam non obtinens. Quid enim est Jesum evanuisse, nisi illos in gloria apparitionis subsistere non valuisse? Declinat in dilectam ut flumen pacis, sed
Abbreviated transcription (Latin):
iã agnitꝰ ẽ: ⁊ statunclapsus ẽ. Nõ se
patitur ab aliquib tangi. Aliis clar¬
sis illabitur ianuis: hostii aꝑtione
ñ indigens. Illud enim hostium
maxue illi aꝑitur:. quod omnibꝰ
aliis negociis clauditur. Cum pu¬
tatur deneri. quasi furatur p̾sentiã
gratam: furtim accedens.⁊ furtĩ
recedens. Gaudium enim contem¬
plationis: ad instar ẽ puncti. Uelo¬
citer recolit: et excellen ter tnͣ¬
scendit omnẽ humane capacitatis
urtutem. Quo ip̃a uadit:non
possumus equis eam in hac carne
ꝑ ceptio eius melius quam pͥua¬
tio docet: quam sit transcendens
eius maiestas. Eo ip̃o quo uehem̃¬
tior ẽ: uelocius transit. Ip̃e inquit
declinauerat atq transierat.
Ideo ne tħu bone declinasti ad
sponsam: ut tã cito declinares abeaͤ
Ip̃e inquit declinauerat: atq tnͣsi¬
erat. Quid est transierat. Transierat
me: transierat uires meas. ꝑtran¬
siit me: ideo quasi ferre ⁊ subsift̾e

Expanded text:
jam agnitus est, et statim elapsus est. Non se jam agnitus est, et statim elapsus est. Non se patitur ab aliquibus tangi. Aliis clausis illabitur januis, ostii apertione non indigens. Illud enim ostium maxime illi aperitur, quod aliis omnibus negotiis clauditur. Cum putatur teneri, quasi furatur praesentiam gratam: furtim accedens, et furtim recedens. Gaudium enim contemplationis instar est puncti. Velociter recedit, et excellenter transcendit omnem humanae capacitatis virtutem. Quo ipsa vadit, non possumus aequis eam in hac carne Perceptio ejus melius quam privatio docet, quam sit transcendens ejus majestas. Eo ipso quo vehementior est, velocius transit: Ipse, inquit, declinaverat atque transierat. Ideone, Jesu bone, declinasti ad sponsam, ut tam cito declinares ab ea? Ipse, inquit, declinaverat atque transierat. Quid est, transierat? Transierat me, transierat vires meas, pertransiit me. Ideo quasi ferre et subsistere
Abbreviated transcription (Latin):
lum ingrediaris. an ad te ip̃e: nisi
quod tunc uideris ingredi ad ip̃m.
cum tu quasi p̾uenis. ⁊ prior rogas.
Ip̃e uero ad te. cum ip̃e te p̾uenit:
pulsat affectum. improuidꝰ illabi¬
tur: et nil tale meditantẽ inspirate
dulcedinis mouet actactu. Quando
pulsat hoc modo adhostium tuum
nolimorari:. surge festina: ne forte
declinet. Nam ec in hoc loco sic hs̃.
Pessulum hostii mei aꝑui dilecto¬
meo: ⁊ ip̃e declinau̾at atq ꝑtransie¬
rat. Cur abis ihu bone. cur de¬
clinas: cur de fraudas dilectam a de¬
siderio suo: Tu de siderium indicis: tu
delectationem subducis. Anforte ħ
modo in maiorem auiditatem ⁊ ar¬
deriuꝰ desid̾ium concupiscentiã pro¬
trahis. dum copiã subtrahis: Itaẽ
plane: ita ẽ. Ite amoris fallacie:
ip̃m amorẽ mag̃ in flammant. Ad
eius cumulum ꝓficiunt: dum sic
decipiunt. Iue dñice resurrectiõis
apparitionis quã breues erant: qmͣ
subite. qmͣ succise. Quibdam iuix

Expanded text:
lum ingrediaris, an ad te ipse: nisi lum ingrediaris, an ad te ipse: nisi quod tunc videris ingredi ad ipsum, cum tu quasi praevenis et prior rogas; ipse vero ad te, cum ipse te praevenit, pulsat affectum, improvisus illabitur, et nil tale meditantem insperatae dulcedinis movet attactu. 3. Quando pulsat hoc modo ad ostium tuum, noli morari: surge, festina, ne forte declinet. Nam et in hoc loco sic habes: Pessulum ostii mei aperui dilecto; at ille declinaverat atque transierat. Cur abis, Jesu bone? cur declinas? cur defraudas dilectam a desiderio suo? Tu desiderium inducis, tu delectationem subducis. An forte hoc modo in majorem aviditatem et ardentius desiderium concupiscentiam protrahis, dum copiam subtrahis? Ita est. Plane ita est. Istae amoris fallaciae ipsum amorem magis inflammant, ad ejus cumulum proficiunt dum sic decipiunt. Illae dominicae resurrectionis apparitiones quam breves erant, quam subitae, quam succisae! Quibusdam vix
Abbreviated transcription (Latin):
nature: est hostium in sacramentis
eccłie: est hostium in exꝑimentis grẽ.
In pͥmo illo ostio naturał rationis
ductu innotescit nob̃ ꝑ oꝑa oꝑans sa¬
pientia: et ad aliquod ueritatis intͦ¬
mittumur. Diuinitatis colligimus no¬
ticiam: ñ tam̃ ꝑ sonalem indeitate
distantiam. In hoc hostio ñ distin¬
guitur ꝑsona nec confert᷑ gr̃a. Ideo
non debet ẽẽ assuduus: non nimiꝰ
ad hoc hostium pulsator. ꝑscd̃m in eo
quod salutarib initiamur sacram̃¬
tis: ad eccłie unitatẽ intramꝰ ad com¬
munionẽ scõrum. In hoc scd̾o hostio
sic quidam intͦ sunt: ut tñ qͣi foris
sint. donec ad t̾cium accedant quod
familiarem int̾pretam᷑ ascensum.
ꝑcaritatis affectum: in copiam qmͣ¬
dam ⁊ contemplationẽ dilecti. Ho¬
stium hoc tam secretum. tam inti¬
mum non omnib ꝑatet: s soli spõ¬
se p̾bet accessori. In ierechiele mul¬
tas hostiorum distantias legis: qs
rum quid int̾eẽ reputo: tu ne ad il¬

Expanded text:
naturae, est ostium in Sacramentis naturae, est ostium in Sacramentis Ecclesiae, est ostium in experimentis gratiae. In primo illo ostio naturalis rationis ductu innotescit nobis per opera operans sapientia, et ad aliquid veritatis intromittitur: divinitatis colligimus notitiam, non tamen personalem in deitate distantiam. In hoc ostio non distinguitur persona, nec confertur gratia. Ideo non debet esse assiduus, non nimius ad hoc ostium pulsator. Per secundum, in eo quod salutaribus initiamur Sacramentis, ad Ecclesiae unitatem intramus, ad communionem sanctorum. In hoc secundo ostio, sic quidam intus sunt, ut tamen quasi foris sint, donec ad tertium accedant: quod familiarem interpretamur accessum per charitatis affectum, in copiam quamdam et contemplationem dilecti. Ostium hoc tam secretum, tam intimum, non omnibus patet, sed soli sponsae praebet accessum. In Ezechiele multas ostiorum distantias legis , qurum quid interesse reputo, tunc ad il
Abbreviated transcription (Latin):
impulsu ostium tuũ. Confortauit
inquit psalmus seras portarũ tu¬
arum. Nonne inseris. ⁊ portis uelut
ostium et pessulum tibi uideris au¬
dire: Uteumq necessarium ẽ: s contͣ
insidias immici. Ubi uocem et pus¬
sum audis dilecti. ubi manus eius
subtilemet foramen sentis actrac¬
tum aufer pessulum: hostium aꝑi:
cuncta cedant ostacula. Si fieri pot̾
medium parietem totum aufer: ut
libere se tͥ dilectus tiuuis infundat.
Sollicitudo ad u̾sus temptamenta
demonum: in securitatẽ u̾tatur de
p̾sentia sponsi. Cautelam ostem re¬
pellendi: in ꝑ fruendi dilecti copiã
ucrte. ostium aꝑuisse se nouit:
qui dixcit. Paratum cor meum deus:
paratum cormeum. Quomodo ostio
eget iħc: qui ineuangłio ait. ego
sum ostium: Miranda ratio. Ho¬
stium ẽ: et pulsat adhostium. Intͣre
iuilt: ꝑ quẽ quisqͥs introierit salua¬
bitur. ⁊ pascua inueniet. Magna¬
est est ostiorum distantia. Est enim
hostium quodam in argumentis

Expanded text:
impulsui ostium tuum. Confortavit, impulsui ostium tuum. Confortavit, inquit Psalmista, seras portarum tuarum . Nonne in seris et portis velut ostium et pessulum tibi videris audire? Utrumque necessarium est, sed contra insidias inimici. Ubi vocem et pulsum audis dilecti, ubi manus ejus subtilem, et per foramen sentis attactum, aufer pessulum, ostium aperi, cuncta cedant obstacula: si fieri potest, 151 medium parietem totum aufer, ut libere se tibi dilectus tuus infundat. Sollicitudo adversus tentamenta daemonum in securitatem vertatur de praesentia sponsi: cautelam hostem repellendi in perfruendi dilecti copiam verte. Ostium aperuisse se novit, qui dixit: Paratum cor meum, Deus, paratum cor meum . 2. Quomodo ostio eget Jesus, qui in Evangelio ait: Ego sum ostium? Miranda ratio. Ostium est, et pulsat ad ostium. Intrare vult per quem quisquis introierit salvabitur, et pascua inveniet . Magna est ostiorum distantia. Est enim ostium quoddam in argumentis
Abbreviated transcription (Latin):
allaberis. Ubi subtilis est intelli¬
gentia. et secretum misterium. ñ
laboriosus patebit ingressus: si de¬
uotionis et caritatis oleo quasi ostio
uoluerisi uti. Et puto quod conue¬
niens ẽ de templo destimoniũ pro¬
latum : demplum enim di scm̃ est
quod estis uos. Habe gͦ in templo
tuo ostia: ꝑ que summus pontifex
solus ingrediat᷑ inintunsi cordis tui
recessum. Caude hostium obdepes¬
sulum: nisi quando dilectus tuuᷤ
pulsat. ingredi uolens. Si hosti¬
um nonẽ: passim patebit gres¬
sus omni transcunti. Si hostum
clausumẽ. s pessulo ñ obseratũ:
facil cedet. ⁊ patebit impulsu.¬
utrumq ostium cͥcunstantie: et pes¬
sulum constantie. Prospice circuntant᷑:
resiste constant̾. Obliuio et ignorantia
non subripiat: improbita ñ irrũ¬
pat. Et si ita maiuis distinguere: solli¬
citam p̾meditationẽ reputa ostiũ:
orationem quasi pessulum. Tali fir¬
matum repagulo: hostili ñpatebit

Expanded text:
illaberis, ubi subtilis est intelliillaberis, ubi subtilis est intelligentia, et secretum mysterium. Non laboriosus patebit ingressus, si devotionis et charitatis oleo quasi ostio volueris uti. Et puto quod conveniens est de templo testimonium prolatum: Templum enim Dei sanctum est, quos estis vos . Habe ergo in templo tuo ostia, per quae summus Pontifex solus ingrediatur in intimum cordis tui recessum. Claude ostium, obde pessulum, nisi quando dilectus tuus pulsat ingredi volens. Si ostium non est, passim patebit ingressus omni transeunti. Si ostium clausum est, sed pessulo non obseratum, facili cedet et patebit impulsuutrumque ostium circumstantiae, et pessulum constantiae. Prospice circumstanter, resiste constanter. Oblivio et ignorantia non subripiat, improbitas non irrumpat. Et si ita mavis distinguere, sollicitam praemeditationem reputa ostium, orationem quasi pessulum. Tali firmatum repagulo, hostili non patebit
Abbreviated transcription (Latin):
odie uob̾
frẽs de aꝑtione hostii
disserturi sumus: nã
hest̾nus sermo deoꝑa¬
tione que uelut quedam ad ꝑcronẽ
ẽ uia. ultimũ tractatꝰ nr̃i digessit
articulum. Bona plane oꝑtitio. q̃
immortalitatis et in corruptionis
spem ⁊ spẽm semꝑ p̾fert: que ñ se¬
minat incarn necorruptionẽ
te possim: quia mirra in manibꝰ
meis semper. Siquis inquit iħe
fecerit uolunta patris mei: cognos¬
cet de doctrina mea. Ecce qualit̾ pie¬
tatis actus: aditum reserant ueri¬
tatis. boni certe actus. qui et qua¬
dam temꝑantia et moderantione
discreti sunt: et unctionis deuocio¬
ne repleti. Iure manib unguen¬
tariis aꝑitur xp̃o: qui deunctione
nomen accepit. Et si forsitan nisi
Ideo intemplo de lignis oluiarum
ostiola facta sunt: ꝑ que ⁊ in sc̃a scõ¬
rum introitus patet. Huiꝰ et enim
ligni materia: unguentarii ẽ mi¬
nistra liquoris. Ostiola dicta sunt:
et oliuarum artus indeoitus: s im
pinguedine gr̃e sine difficultate.

Expanded text:
odie vobis, fratres, de apertione ostii disserturi sumus. Nam hesternus sermo de operatione, quae velut quaedam ad apertionem est via, ultimum tractatus nostri digessit articulum. Bona plane operatio, quae immortalitatis et incorruptionis spem et speciem semper praefert, quae non seminat in carne, ne corruptionem cere possim, quia myrrha in manibus meis semper! Si quis, inquit Jesus, fecerit voluntatem Patris mei, cognoscet de doctrina mea . Ecce qualiter pietatis actus aditum referat veritatis. Boni certe actus, qui et quadam contemperantia et moderatione discreti sunt, et unctionis devotione repleti. Jure manibus unguentariis aperitur Christo, qui de unctione nomen accepit. Et forsitan nisi Ideo in templo de lignis olivarum ostiola facta sunt, per quae in Sancta sanctorum aditus pateret . Hujusmodi enim et ligni materia unguentarii est ministra liquoris. Ostiola dicta sunt, et olivarum arctus introitus: sed in pinguedine gratiae sine difficultate
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓdeunt Plenast̾. exp̾ssa ñ sũt noc
dorcularis uolentiã patiunt᷑. eꝰ a¬
romata. Tortular in hoc orto ñ le¬
gis extructũ. nã uicẽ corcularis ob¬
tinet aust̃. Afflata. ꝗͣ calcata meliꝰ flu¬
unt. Gratuita enĩ ut diximꝰ st̃. ñ excor¬
ta metu. s spũ fusa. Sc̃ qui aqͥlonẽ et

Expanded text:
dunt. Plena sunt, et expressa non sunt, nec torcularis violentiam patiuntur ejus aromata. Torcular in hoc horto non legis exstructum: nam vicem torcularis obtinet auster. Afflata quam calcata melius fluunt. Gratuita enim, ut diximus, sunt, non extorta metu, sed spiritu fusa. 134 Sunt qui aquilonem et
Abbreviated transcription (Latin):
laudis. ⁊ meditatio cordis. Aque iste
iiuentes st̃. qr semꝑ cõplacent sem¬
ꝑ flun̾t. s ñ fluunt nͥ de libano: noe sẽte
quid̾e s c̃ impetu. Magnꝰ impetus
iuolenti sensus amoris: dulces tñs
difficiles auditus habet. Magnꝰ m¬
petꝰ ei᷑. qr usq ad affectũ ꝑtingit
efficatit᷑. et exhaurit suauit᷑. Mag
p̾ssit causam redundãtie noĩe li¬
bani. Mũdicia locus est recundã¬
tis leticie. ⁊ aquas sapĩe salutaris
effundit. De candido ꝓrũpĩtt et
candidius reddũt. Congere inu¬
nũ. et qͣi in aceruum accumula
delitias istas. Uide et consid̾a pute¬
ũ. libanũ. impetũ. aquas uiuas.
Dep̾hendes in his si animin̾ adu̾cas
aquas istas ⁊ secretas ẽẽ. ⁊ serenas.
et uehem̃tes. ⁊ ñ deficientes. Pute
secretũ designat. serenitatẽ libanꝰ.
nꝰ fides: eoqd̃ fide corda uident᷑. ab hoc
libano serene intelligentie aque ui¬
ue fluunt: qr nͥ credid̾itis. ñ incellige¬
gis. Intellectus autẽ bonꝰ. cꝰ comtẽpla¬

Expanded text:
laudis, et meditatio cordis? Aquae istae viventes sunt, quia semper complacent, semper fluunt: sed non fluunt nisi de Libano, nec lente quidem, sed cum impetu. Magnus impetus violenti sensus amoris: dulces tamen, non difficiles aditus habet. Magnus impetus ejus, quia usque ad affectum pertingit efficaciter, et exhaurit suaviter. Magpressit causam redundantiae, nomine Libani. Munditia locus est redundantis laetitiae, et aquas sapientiae salutaris effundit: de candido prorumpunt, et candidius reddunt. Congere in unum, et quasi in acervum accumula delicias istas. Vide et considera puteum, Libanum, impetum, aquas vivas. Deprehendes in his si animo advertas aquas istas et serenas esse, et secretas, et vehementes, et non deficientes. Puteus secretum designat, serenitatem Libanus.nus fides, eo quod fide corda mundentur. Ab hoc Libano serenae intelligentiae aquae vivae fluunt; quia nisi credideritis, non intelligetis . Intellectus autem bon
Abbreviated transcription (Latin):
ffectiones dulces et sc̃e.
sunt sponse aromatita sam ip¬
sa ẽ ortus. austro flante ista fluunt
in delicias sponsi. s aquilonis hec
it̾m in clem̃tia sistit. frigidus enĩ
uentus aquilo. et ad flatũ eiꝰ aroma¬
ta cõgelant᷑. Qmͣdui dñe adu̾sitatis
nis: Parce dũe. parce ab aquilone sp̃o¬
se tue: diu est qd̃ urget. qd̾ p̾mit. qd̾
incubat sp̃s hic durus ⁊ uehemens.
sumulata nos undiq p̾mit adũsi¬
tas. dic ei dñe ut surgat. ut cedat. ut
sinat locũ ẽẽ respirandi. Infortunii
pauꝑtas stilis ẽ. ⁊ graues undiq par¬
turit casus. Res infirme facile le¬
dunt᷑. et in felicitatis abyssus aliam
inuocat in uoce cataractarũ tuarum.
Occulte adu̾sum nos uocas adu̾sa. ⁊
quomͦ si dica aquilomi insurge. p̾me.
posside. fumꝰ inquit ysaias ab aquilo¬
ne ueniet. Nobis aut̾ẽ ñ tã fumꝰ quam
flamina ĩa ĩminet. olle succense a fa¬
cie aqͥlonis. Ab aqͥlone frigus. ⁊ ab aqͥ

Expanded text:
ffectiones dulces et sanctae sunt sponsae aromata. Nam ipsa est hortus. Austro flante ista fluunt in delicias sponsi, sed aquilonis haec iterum inclementia sistit. Frigidus est enim ventus aquilo, et ad flatum ejus aromata congelantur. Quandiu, Domine, adversitatis nis? Parce, Domine, parce ab aquilone sponsae tuae. Diu est quod urget, quod premit, quod incubat spiritus hic durus et vehemens. Cumulata nos undique premit adversitas. Dic ei, Domine, ut surgat, ut cedat, ut sinat locum esse respirandi. Infortunii paupertas sterilis est, et graves undique parturit casus. Res infirmae facile lduntur, et infelicitatis abyssus aliam invocat in voce cataractarum tuarum . Occulte adversum nos vocas adversa; et quomodo si dicas aquiloni, Insurge, preme, posside. Fumas, inquit Isaias, ab aquilone veniet . Nobis autem non tam fumus quam flamma jam imminet ollae succensae a facie aquilonis. A
Abbreviated transcription (Latin):
Distillant: et pleni sunt. Ui cissitu¬
dinẽ hñt: ñ euacuationem. Int̃po¬
lant᷑ ieuinia refectione: labores re¬
quie: uigilie somno. Uiussitudo re¬
fectionem affert : ñ defectum. digiti
inquit mei pleni myrra ꝓbatissi¬
ma. Contemplationis optas deli¬
tias: sponsi amplexib ex ocio per¬
frui illum solum cordis tui contine
secreto: noli ad aperiendum uacuuꝰ
noli aridis occur manib. actio
contemplationẽ p̃currit.Quanto
magis myrra continentie ⁊afflic¬
tionis mortificaiu̾s affectus amma¬
les: tanto uberiorem aditum di¬
lecto paraueris. Deniq sequitur.
Dessulum hostii mei. Aꝑui dilec¬
to. Non possumus mangꝰcia t̾mi¬
nandi sermonis huiꝰ hostiũ aꝑire
capituli. In aliũ differamꝰ tractũ grã
ab eo expectentes et expectantes:. qui
ht̃ clauem dauid.sine qua nemo

Expanded text:
Distillant, et pleni sunt: vicissituDistillant, et pleni sunt: vicissitudinem habent, non evacuationem. Interpolantur jejunia refectione, labores requie, vigiliae somno. Vicissitudo refectionem affert, non defectum. Digiti, inquit, mei pleni sunt myrrha probatissima. Contemplationis optas delicias, sponsi amplexibus ex otio perfrui, illum solum cordis tui continere secreto? noli ad aperiendum vacuis, noli aridis occurrere manibus. Actio contemplationem praecurrit. Quanto magis myrrha continentiae et afflictionis mortificaveris affectus animales, tanto uberiorem aditum dilecto paraveris. Denique sequitur: Pessulum ostii mei aperui dilecto. Non possumus in angustia terminandi sermonis hujus ostium aperire capituli. In alium differamus tractatum, gratiam ab eo expetentes et exspectantes, qui habet clavem David, sine qua nemo
Abbreviated transcription (Latin):
uie uirtus seruata integritate sua
amaritutline numia ñcorrum¬
pitur et degerat. Recole tempora
quib uiuencula ad huc eccłia ad
aures pulsauit gentilium ut de¬
lecto suo xp̃o adcorda ip̃orum ho¬
stium aꝑiret᷑: pateret aditus: qmͣ
innumeros desudauit agones.
qnͣta confent martyria: quam cõ¬
timus ẽ uexata suppliciis. uere di¬
giti eius pleni myrra ꝓbatissima
eo quod omnimodarum passio¬
uum argumentis honestata est:
uirtus eius in laborib sius. Cum
huiodi manib satagite frẽs a¬
perire uerbo: speculationis dulce¬
dini adicum p̾parare. Bonorum
actuum mexitis mentis ur̃e reces¬
sus: xp̃o uberius reserabitis. uide¬
te si laboris et fatigationis ur̃e myr¬
ra multis ẽ. expimentis reꝑta lau¬
dabilis: sicut aueum quod ꝑ ignẽ
ꝓbatur. Digiti mei inquit pleni myr¬
ra ꝓbatissima. Discrecionis signifi¬
cat subtilitas: et unctionis lib̾tas.
Et digitos enim dixit: et plenos.

Expanded text:
tiae virtus, servata integritate sua, tiae virtus, servata integritate sua, amaritudine nimia non corrumpitur ac degenerat. Recole tempora quibus juvencula adhuc Ecclesia ad aures pulsavit Gentilium, ut dilecto suo Christo ad corda ipsorum ostium aperiretur, pateret aditus: quam innumeros desudavit agones, 150 quanta confecit martyria, quam continuis est vexata suppliciis! Vere digiti ejus pleni myrrha probatissima, eo quod omnimodarum passionum argumentis honestata est virtus ejus in laboribus suis. 9. Cum hujusmodi manibus satagite, fratres, aperire Verbo, speculationis dulcedini aditum praeparare. Bonorum actuum meritis, mentis vestrae recessus Christo uberius reserabitis. Videte si laboris et fatigationis vestrae myrrha multis est experimentis reperta laudabilis, sicut aurum quod per ignem probatur. Digiti mei, inquit, pleni myrrha probatissima. Discretionis significatur subtilitas, et unctionis ubertas: et digitos enim dicit, et plenos.
Abbreviated transcription (Latin):
tior quanto corporalis sp̃c minus
ẽ continens. Quid nisi distillant
nob̾. dum uicissim succedunt sibi.
iure conferuntur mirre: quia car¬
ni amaritudinem uexationis infe¬
runt: et deuotionis uelt̃ unguen¬
do mitigant anuum. Et ut discre¬
tionem ad eẽ intelligas. ⁊ obsequiũ
rationale: digiti inquit mei pleni
myrra ꝓbatissima. Manus oꝑa sunt:
discretio digiti. Mirra: tam actõ car¬
nis. quam unguenria exhiłatio cor¬
dis. Hec myrra ꝓbata ẽ. Cum uideriᷤᷤ
quorumdam puerilium hominũ
digitos ꝓhibita passim signa ais¬
stillare agilem magnum undiq
petulantis uel ꝑu̾si affectus indicia
spargẽ: ut arbitror inisciplinate
conuersationis amaritudmnẽ quasi
improbabilem myrram istum fũ¬
dere ñ negab̾. ꝓbatissima uero myr
ra ẽ: q̃ in multis argumentis ex̃¬
citii regularis ẽ reꝑta laudabił.
Et regłaris ex̾citatio.⁊ bostił uexa¬
tio. utraq ꝓbabilis ẽ: cum pacien¬

Expanded text:
ntior, quanto corporalis spiritus minus ntior, quanto corporalis spiritus minus est continens; quidni distillant nobis, dum vicissim succedunt sibi? Jure conferuntur myrrhae, quia carni amaritudinem vexationis inferunt, et devotionis velut unguento mitigant animum. Et ut discretionem adesse intelligas, et obsequium rationale: Digiti, inquit, mei pleni myrrha probatissima. Manus opera sunt; discretio, digiti. Myrrha tam actio carnis, quam unguentaria exhilaratio cordis. Haec myrrha probata est: nam est qdigitos prohibita passim signa distillare, agileae manum undique petulantis vel perversi affectus indicia spargere; ut arbitror, indisciplinatae conversationis amaritudinem, quasi reprobam myrrham, istos fundere nrha est, quae in multis argumentis exercitii regularis est reperta laudabilis. Et regularis exercitatio et hostilis vexatio, utraque probabilis est, cum patien
Abbreviated transcription (Latin):
ci ferre ñ ualens. Cum tu afficĩs
uehementꝰ: tunc ip̃e cicius aduolat.
Quanto affectuosuis captas dilecti
amplexꝰ. ⁊ quasi aꝑto corde totum
absorbere. ⁊ deglutire conaris. tan¬
to uelotuis declinat labilis p̾sen¬
tia dilecti tui. S iam redeamus
adseria littere. Surrexiut aperi¬
remdilecto. Manus mee distillauer̃t
myrram. Digiti mei plem myrra
ꝓbatissima. Quid ẽ quod de oꝑatione
oꝑmm̾itis contemplande ueritati
aditum p̾parare. bene quidẽ myr¬
rate manus. que carnis mortificatio¬
nem oꝑant᷑: que flurum eiꝰ conpes¬
ob lectatio u̾bi. anñ uelut quaslam
myrre stillas censes oꝑa hec regularis
conu̾sationis: que uicissim sibi succe¬
dentia mentem ungunt et carnem
stringunt: uigilie. leiuinia. castigatꝰ
et parcus uictus: asꝑ parnꝰ. et panis
ater: plage iuirgarum uoluntarie
suscepte: inmatutinis psalmodie uo¬
ciferatio ⁊ siliens orõ utraq in sp̃u
cordis uehementi: s tanto uehem̃¬

Expanded text:
cis, ferre non valens. Cum tu afficeris cis, ferre non valens. Cum tu afficeris vehementius, tunc ipse citius avolat. Quanto affectuosius captas dilecti amplexus, et quasi aperto corde totum absorbere et deglutire conaris, tanto velocius declinat labilis praesentia dilecti tui. 8. Sed jam redeamus ad seriem litterae. Surrexi ut aperirem dilecto. Manus meae distillaverunt myrrham: digiti mei pleni myrrha probatissima. Quid est quod de apertione operum meritis contemplandae veritati aditum praeparare? Bonae quidem myrrhatae manus, quae carnis mortificationem operantur, quae fluxum ejus compesoblectatio verbi. An non velut quasdam myrrhae stillas censes opera haec regularis conversationis, quae vicissim sibi succedentia mentem ungunt, et carnem stringunt? Vigiliae, jejunia, castigatus et parcus victus asper pannus et panis ater, plagae virgarum voluntarie susceptae, in matutinis psalmodiae vociferatio, et silens oratio, utraque in spiritu cordis vehementi, sed haec tanto veheme
Abbreviated transcription (Latin):
surgit: tercio quod aꝑit. Primum
fit quidem in ip̃a: s non ab ipsa.
Duo sequentia sic fiunt in ip̃a: qd̾
etiam ab ip̃a. In pͥmo p̾occupatur:
in scło conatur: in tercio captat.
sum tremit nilip̃a agit: sed mag̾
patitur. Cum surgit et aꝑit: ꝓpͥe ali¬
quid industrie adhibet. Tremit
cum motum occultum inspiratio¬
nis sc̃e dulcit̾̃ sentit assurgit: cum
consentit. ⁊ sequitur quo illa ducit
aꝑit: cum huic totam se oꝑi menᷤ
indulget. et redait capacem. Ue¬
eiuntam̃ quandomagis se huic ui¬
sui aperit: tando ex nimnia affec¬
tione ⁊ uehementia deperit. Me¬
mor fui inquit dei. ⁊ delectatus
et exercit̾atꝰ: et defecit sp̃sm̃s. Me¬
inoriam uentͥ: tremori delectatio¬
nem ex̾citationem surrectioni. con¬
fer et apta. Nam quod dicit defec̃
sp̃s meus ad illud spectat quod
hoc sequitur in loco. pessullum
hostii mei aꝑui dilecto: et ip̃e decli¬
nauit. Tunc declinat: cum tu defi¬

Expanded text:
surgit, tertio quod aperit. Primum surgit, tertio quod aperit. Primum fit quidem in ipsa, sed non ab ipsa: duo sequentia sic fiunt in ipsa, quod etiam ab ipsa. In primo praeoccupatur, in secundo conatur, in tertio captat. Cum tremit, nil ipsa agit, sed magis patitur: cum surgit et aperit, propriae aliquid industriae adhibet. Tremit, cum motum occultum inspirationis sanctae dulciter sentit: assurgit, cum consentit et sequitur quo illa ducit: aperit, cum huic totam se operi mens indulget, et reddit capacem. Verumtamen quanto magis se huic usui aperit, tanto ex nimia affectione et vehementia citius deperit. Memor fui, inquit, Dei, et delectatus sum, et exercitatus sum, et defecit spiritus meus . Memoriam ventri, tremori delectationem, exercitationem surrectioni confer et apta. Nam quod dicit, defecit spiritus meus, ad illud spectat, quod hoc sequitur in loco: Pessulum ostii mei aperui dilecto, et ipse declinavit. Tunc declinat, cum tu defi
Abbreviated transcription (Latin):
etiam ⁊ quasi ꝑ foramen concepta
cognitio dei. eaque ꝑ oꝑm eius con¬
templationem ꝑcipitur: et quasi
tactus manus. non uisio uultus
euis. Adu̾te tͥnum contemplandi
modum: in capite incincinnis
inmanu. Incapite naturam: incin¬
cuinis figuram: inmanu facturã.
De hoc ultimo sic ait. Delectasti me
dñe infactura tua et in oꝑib ma¬
nuum tuarum exultabo. Dossumꝰ
etiam sie illa uocare. Essentiam sig¬
na. opera. Diuine illius nature
noticiam. signa ꝑquandam in suo
genere similitudinem depromunt:
oꝑa ꝓbant. Signa ut sic dicam ex¬
primunt: et opera astruunt. Ulti¬
mus hic contemplationis modus
simplicium ẽ: scd̃s eruditorum. pͥ¬
mus purissimorum. ueruntamen
sicut iam diximus. immissio ma¬
nus ꝑforamen. immissionem illã
latentem ⁊ occultam signicãt inspi¬
rationis: quam diuine uirtutis
tactus operatur. Hic etiam ẽ aduer¬
tere tria quedam  sponsa. Que
tria : Primo quod tremit: scło quod

Expanded text:
etiam et quasi per foramen concepta etiam et quasi per foramen concepta cognitio Dei, ea quae per operum ejus contemplationem percipitur, et quasi tactus manus, non visio vultus ejus. Adverte trinum contemplandi modum. 149 in capite, in cincinnis, in manu. In capite naturam, in cincinnis figuram, in manu facturam. De hoc ultima sic ait: Delectasti me, Domine, in factura tua, et in operibus manuum tuarum exsultabo . Possumus etiam sic illa vocare: essentiam, signa, opera. Divinae illius naturae notitiam signa per quamdam in suo genere similitudinem depromunt, opera probant. Signa, ut sic dicam, exprimunt, et opera astruunt. Ultimus hic contemplationis modus simplicium est; secundus, eruditorum; primus, purissimorum. Verumtamen, sicut jam diximus, immissio manus per foramen, immissionem illam latentem et occultam significat inspirationis, quam divinae virtutis tactus operatur. 7. Hic etiam est advertere tria quaedam in sponsa. Quae tria? Primo quod tremit, secundo quod
Abbreviated transcription (Latin):
enun in se omnia pot̾ nosse fora¬
mina: omnes aditus: omnes apti¬
tudinis: nisi ille qui sicut in iere¬
chiele legitur: in lapide p̃cioso fora¬
mina p̾parauit: Ip̃e foramina ubi
uult parat: quia ubi uult spirat.
Ip̃e manum mittat ꝑforamen. per
aptum aditum: inspirationis occul¬
de iurtutem. ꝑforamen inquit. id ẽ
ꝑapptum: ꝑ abditum. ꝑ artum ing̾s¬
sum. artus enim ingressus satis. ubi
manum tm̃ immittit ihe: eius respec
tu. quem ꝑ ostii aꝑtionem sibi fieri
pecit. Non moueret᷑ ille uent̃ spon¬
se: non surgeret. ñ aꝑiret dilecto:
nisi ip̃e pͥor. inspirationis sue manũ
iminisisset occuitam. Occulta ratio
uocationis pͥme: latens causa.⁊ nõ¬
dum latꝰ ing̾lsus. Dilatatur autẽ:
cum p̾oꝑanti sponso anima cooꝑan¬
tur conatur assurgit. ⁊ aꝑit. Drima
solius dei manus agnoscitur. Scd̾̃a
dei simul et hominis. Et cum mag̾
dei sit ꝓpt̾ munus: solitamen ho¬
mini deꝑutat᷑ ad meritũ. Artaẽ.

Expanded text:
enim in se omnia potest nosse foraenim in se omnia potest nosse foramina, omnes aditus, omnes aptitudines, nisi ille qui, sicut in Ezechiele legitur, in lapide pretioso foramina praeparavit? Ipse foramina, ubi vult, parat; quia, ubi vult, ipse manum mittit per foramen, per aptum aditum, inspirationis occultae virtutem. Per foramen, inquit, id est per aptum, per abditum, per arctum ingressum. Arctus enim ingressus satis, ubi manum tantum immittit Jesus, ejus respectu per quem ostii apertionem sibi fieri petit. Non moveretur ille venter sponsae, non surgeret, non aperiret dilecto, nisi ipse prior inspirationis suae manum immisisset occultam. Occulta ratio vocationis primae, latens causa, et nondum latus ingressus. Dilatatur autem cum praeoperanti sponso anima cooperatur, conatur, assurgit et aperit. Prima solius Dei manus agnoscitur; secunda, Dei simul et hominis. Et cum magis Dei sit propter munus, soli tamen homini deputatur ad meritum. Arcta est
Abbreviated transcription (Latin):
marthe quam onerosa oꝑta sit tunica:
quomͦ circa frequens discurendo my¬
steriũ. inquinatos oportet illam af¬
poisum de maria in martam degene¬
rare. Optimam partẽ elegi: aꝑtum et
paratum effice̾ cormeum ad aduentum
dilecti. Non uidetur in partibꝰ marche
passus molestias: qui semel ad illas it̾m
mundi. ⁊ sine impedimento uelaminiᷤ.
libera et quasi reuelata facie głam cõ¬
templatura dilecti: surgam ut aꝑiam
ei. Uia ħ. uia pulchra ẽ ñ pot̃ ꝑ eam
pes pollutꝰ incedere: nec pollui mea.
Breuis uia. nam dilec̾tus stat ad ho¬
stium uociferans ⁊ pulsans: quasi
more impaciens. Pulsat ad hostiũ:
ex plorat aditus: et aedentius diligẽs.
ꝓperantem p̾uenit me. Manum sua
immitut ꝑ foramen. et ad tactum eiꝰ
uenter meus intremuit. Quid sibi
uult hoc loco. quod sponsa que clau¬
ingrederetur incaute: Inceteris
cautius agens: cur hic locum ne¬
gligentie reliquit: An forte hoc in
se mrinus ip̃a nouit foramen :. Quis

Expanded text:
Marthae, quam onerosa operta sit tunica: Marthae, quam onerosa operta sit tunica: quomodo circa frequens discurrendo ministerium, inquinatos oportet illam afsus. Non possum de Maria in Martham degenerare. Optimam partem elegi, apertum et paratum efficere cor meum ad adventum dilecti. Non videtur in partibus Marthae passus molestias, qui semel absolutus ad imundi, et sine impedimento velaminis, libera et quasi revelata facie gloriam contemplatura dilecti, surgam ut aperiam ei. Via haec via pulchra est: non potest per eam pes pollutus incedere, nec pollui in ea. Brevis via: nam dilectus stat ad ostium vociferans et pulsans, quasi morae impatiens. Pulsat ad ostium, explorat aditus, et ardentius diligens properantem praevenit me 6. Manum suam misit per foramen, et ad tactum ejus venter meus intremuit. Quid sibi vult hoc loco quod sponsa, quae clauingrederetur incaute; in caeteris cautius agens, cur hic locum negligentiae reliquit? An forte hoc in se minus ipsa novit foramen? quis
Abbreviated transcription (Latin):
cum eo cognationem cẽ responde. Que
illi cognata ẽ immnaculata ñ ẽ. Praua
cognatio quam contagio sequitur. Ap̃c
iam sororem dicit: iminacłatã subiun¬
git. Asculta qnͣdo dicere possis. Uox
dilecti pulsantis. Hostis pͥmo agg̃s¬
su timide agit. Temptantis mͦ. depre¬
hendi timens: palpat ñ pulsat. Dile¬
ctus tuus innotescere uolans: pulsat
audent᷑. Aꝑimͥ quia caput meũ inqͥt
plenumẽ rore. et cincinni mei guttis
noctium. Ac si dicant. Aꝑimͥ: quia ro¬
re grẽ refertꝰ allabor. Aꝑi mͥ aptã te
p̾para tante p̾senue. Tunc illa. Exui
me tunica mea. quomͦ induar illa :
Laui pedes meos: quomodo inqͥna¬
bo eos : Tu dicis aꝑimͥ. Ecce aꝑui. Pa¬
rata sum: et domesticis turbari denuo
curis fugio. Nolo quam semel exui:
reindui tumca. Quo modo induar
eaᷤ Quomᷤ Nullomͦ. Non acquiesco:
ñ possũ ñ eg̾e rem diutionis u̾bum
audire. Lancam exui: uestita subti¬
lib. Noui quam laboriose sint parteᷤᷤ

Expanded text:
cum eo cognationem esse responde. Quae cum eo cognationem esse responde. Quae illi cognata est, immaculata non est. Prava cognatio, quam contagio sequitur. Christus quam sororem dicit, immaculatam subjungit. Ausculta quando dicere possis: Vox dilecti pulsantis. Hostis primo aggressu timide agit: tentantis modo deprehendi timens, palpat, non pulsat. Dilectus tuus innotescere volens, pulsat audenter: Aperi mihi, quia caput meum, inquit, plenum est rore, et cincinni mei guttis noctium. Ac si dicat: Aperi mihi, quia rore gratiae refertus illabor. Aperi, aptam te praepara tantae praesentiae. 5. Tunc illa: Exui me tunica, quomodo induar illa? Lavi pedes meos, quomodo inquinabo eos? Tu dicis, Aperi mihi: ecce aperui, parata sum; sed domesticis turbari denuo curis refugio. Nolo quam semel exui, reindui tunica. Quomodo induar ea? Quomodo? Nullo modo. Non acquiesco, non possum non aegre reinduitionis verbum audire. Laneam exui vestita subtilibus. Novi quam laboriosae sint partes
Abbreviated transcription (Latin):
caput cincinnosq intelligas: siue ĩ
capite illam deitatis nudam notici¬
am que ẽ faue ad faciem: cincinnos
aut̃ illam que ꝑspeculũ fit ⁊ inue¬
lamento enigiiatis: inutroq refri¬
gerii uberẽ rorem reꝑies. Ideo. forte
capiti ros simplicit̾ assignatue: gut¬
te uero cum adiectione noctis cin¬
cinnis attͥbuunt᷑: quod hec usio q̃
ꝑspetulum fit ⁊ enigia. nocturne
quiddam ht̃ qualitatis. minus ful¬
gens et minꝰ feruens. Emulare sc̃a
anima sponsũ: caput et capilli de¬
uotionis rore madescant. Caput in¬
tentionis: cincinni cogitationis. Ad
continentie extenuate disciplina.
continuationis ꝑ seuerantia ꝓtente:
exultatione sp̃e spingues: ne admodi¬
cũ tenebrosa et gelido maliuie et nequi¬
tie rore inficiantur: quem pͥnceps aeris
hꝰ lenit̾ et latent̾ asꝑgit. Caue falaces
infectiones eius: sponsi tui illum cele¬
stem se mentit᷑ hr̃e rorem. Claude uliͭ
et sidicat. aꝑimͥ soror mea: nullam tͥ

Expanded text:
caput cincinnosque 148 intelligas, sive in caput cincinnosque 148 intelligas, sive in capite illam deitatis nudam notitiam quae est facie ad faciem, cincinnos autem illam quae per speculum fit et in velamento aenigmatis, in utroque refrigerii uberem rorem reperies. Ideo forte capiti ros simpliciter assignatur, guttae vero cum adjectione noctis cincinnis attribuuntur, quod haec visio quae per speculum fit et aenigma, nocturnae quiddam habet qualitatis, minus fulgens, et minus fervens. Aemulare, sancta anima, sponsum, caput et capilli devotionis rore madescant: caput, intentionis; cincinni, cogitationis. Ad continentiae extenuatae disciplina, continuationis perseverantia protentae; exsultatione spiritus pingues, ne ad modicum tenebroso et gelido malitiae et nequitiae rore inficiantur, quem princeps aeris hujus leniter et latenter aspergit. Cave fallaces infectiones ejus; sponsi tui illum coelestem se mentitur habere rorem. Claude illi: et si dicat, Aperi mihi, soror mea; nullam tibi
Abbreviated transcription (Latin):
substantie identitate: ñ tam̃ cũ uerũ
est deum nosse aliquid. et sequent̃
uerum eeit illum id ẽẽ. Sic ⁊ potentia
cum uoluntate in deo unũ idemq eẽn¬
tialit̾ ẽ: denominata uero ab his ñ se
mutuo consequunt᷑. Denominatio¬
nes enim ifte cum aliquẽ circa crea¬
turas effectum continent cogna¬
tam abillis multitudinẽ tͣhunt: in
se nequeunt commutari. Mira iden¬
titas. ⁊ mẏca diueesitas: utͣq in exple¬
cabilis: utraq admirationis ẽ plena:
deuotionis et reuerentie occultissimaᷤ
et efficacissimas causas continens.
Accede sponsa ad hoc caput dilecti.
et cuicumos eius. stringe rorantes
crines: multum inde dulcissimi li¬
quoris eliues: pleni sunt guttis noc¬
tis. guttis oculis: guttis ñ ignota dul¬
cedine refrigerantib. Erit quando gut¬
te tales exp̃sse frequentiꝰ: integri flu¬
minis efficiant impetum. Bonus
quidem: qui desid̃ium estuantis amo¬
ris refrigerat. Siue supͣdictis modis

Expanded text:
substantiae identitate: non tamen, cum verum substantiae identitate: non tamen, cum verum est Deum nosse aliquid, et sequenter verum erit illum id esse. Sic et potentia cum voluntate in Deo unum idemque essentialiter est: denominata vero ab his non se mutuo consequuntur. Denominationes enim istae cum aliquem circa creaturas effectum continent, cognatam ab illis multitudinem trahunt, et se nequeunt comitari. Mira identitas, et mira diversitas: utraque inexplicabilis, utraque admirationis est plena, devotionis et reverentiae occultissimas et efficacissimas causas continens. 4. Accede, sponsa, ad hoc caput dilecti, ad cincinnos ejus: stringe rorantes crines; multum inde dulcissimi liquoris elicies. Pleni sunt guttis noctis, guttis occultis, guttis non ignota dulcedine refrigerantibus. Erit quando guttae tales expressae frequentius integri fluminis efficient impetum. Bonus quidem, qui desiderium aestuantis amoris refrigerat. Sive supradictis modis
Abbreviated transcription (Latin):
tamen capatitatis mens ur̃a. Nam
distinctis signis et sermonib aluid et
aliud significare conantib que in ip̃o
sunt unum: quasi plura et uaria in¬
notescunt nobis. Quedam ad solam
eius magnitudinẽ respuiunt: unũ
heccincinnũ puta. Quedã ad solam
que adbonitatẽ que ad p̃destinatiõem:
ad ꝓuidentiam. ad grãm. ad indulgẽ¬
ciam. consiliũ. cogitationes d̾i. ge¬
neraliter que una significationis cõ¬
plectitur ratio: et quasi adunam ꝑ¬
tinent ꝓ uno cincuo int̾pretare:
que ad aliam: ꝓ aliocrede. Inui sibilia
hanc singulari intellectu. Hanc gͦ
uelut caput accipe: illa uelut cincin¬
nos. Nam diuinitas in se una ⁊ sum¬
plex ẽ: scd̾m effectum autem in sub¬
iectis et effigiem particularit̃ imp̾s¬
sam subiectis. uarie significationis
recipit numerum. Ideo cẽntialia no¬
mina mutuo de se dici. possunt: ñ
sic autẽ de nominata eẽntia di scien¬
tia eius ẽ: cũ conu̾sionis u̾itate et

Expanded text:
tamen capacitatis mensuram. Nam tamen capacitatis mensuram. Nam distinctis signis et sermonibus aliud et aliud significare conantibus, quae in ipso sunt unum, quasi plura et varia innotescunt nobis. Quaedam ad solam ejus magnitudinem respiciunt: unum hoc cincinnum puta. Quaedam ad solam quae ad bonitatem, quae ad praedestinationem, ad providentiam, ad gratiam, ad indulgentiam, consilium, cogitationes Dei generaliter quae una significationis complectitur ratio, et quasi ad unam pertinent, pro uno cincinno interpretare: quae ad aliam, pro alio crede. Invisibilia hanc singulari intellectu. Hanc ergo velut caput accipe: illa velut cincinnos. Nam divinitas in se una et simplex est; secundum affectum autem in subjectis, et effigiem particulariter impressam subjectis, variae significationis recipit numerum. Ideo essentialia nomina mutuo de se dici possunt, non sic autem denominata. Essentia Dei scientia ejus est, cum conversionis veritate, et
Abbreviated transcription (Latin):
aꝑtio ẽ. Apare: et nemo tͥ claudit. Cui
ex minima parte maiestatis tuecepit
gła scintillare: animũ ad se subito cõ¬
u̾tit et rapit. Nonsunt sibi claudidũ
ip̃a choruscat. Cor quod penetras: ape¬
ris tibi. aꝑtum tenes: dum de ñ sub¬
trais. Et forte uteaq necessaria ẽ: et
cognate sunt sibi: aꝑitio sponsi: et aꝑ¬
tio sponse. Aꝑtio sponsi: aparitio eiuiᷤ.
Aꝑtio sponse. apparatus eius et coapta¬
tio ad tam dulces usus. Caput meum ple¬
num ẽ. rore: et cincinn mei guttis nocti¬
um. Caput plenum ẽ: et eo madent
qui ad herent illi. Delectabilis ẽ deus
in se.⁊ delectabilis in scis suis. qui de
ip̃o ꝑ grãm oriuntur: et ordinatione
sua quasi quidam distincti cincui
ꝑ senerant mneo. Pulchͣ utraq contẽ¬
q̃ ꝓcedunt de ea. Diuiliones enim gra¬
ciarum sunt ac si quedam distinctio
cincinnoꝵ. Iniuisibilia enĩ ip̃iꝰ qͣndã
p̾ferre distinctionẽ uident᷑: ad nr̃e

Expanded text:
apertio est. Appare, et nemo tibi claudit. Cui apertio est. Appare, et nemo tibi claudit. Cui ex minima parte majestatis tuae coeperit gloria scintillare, animum ad se subito convertit et rapit. Non sinit sibi claudi, dum ipsa coruscat. Cor quod penetras, aperis tibi: apertum tenes, dum te non subtrahis. Et forte utraque necessaria est, et cognatae sunt sibi apertio sponsi et apertio sponsae. Apertio sponsi apparitio ejus est: apertio sponsae, apparatus ejus et coaptatio ad tam dulces usus. Caput meum plenum est rore, et cincinni mei guttis noctium. Caput plenum est, et eo madent qui adhaerent illi. Delectabilis est Deus in se, et delectabilis in sanctis suis, qui de ipso per gratiam oriuntur, et ordinatione sua quasi quidam distincti cincinni perseverant in eo. Pulchra utraque contemprocedunt de eo. Divisiones enim gratiarum sunt , ac si quaedam distinctio cincinnorum. Invisibilia enim ipsius quamdam praeferre distinctionem videntur, ad nostrae
Abbreviated transcription (Latin):
ubi in mat̾ia maior ẽ głia: ibi in me¬
ditatione maior ẽ gr̃a. Quod plus ht̃
excellentie plus sibi exigit reueren¬
tie: plus refundit et gr̃e. Quod quodã
nature sue merito p̾rogat: ꝑ ceptio eiꝰ
oblectationis. plus erogat. Pluis om̃ib
placet: quod omnib p̾stat. Singłari
mat̾ie. pcculiaris debetur cernendi mo¬
dus. Non ẽ humani iuris: ñ ẽ enim mo¬
ris humani. Quiete ⁊ ꝑuigili donat᷑ mẽ¬
tiñ tam̃ aduotum. s cum ip̃e uult et
dicit aꝑimͥ. Quid ẽ dicere aꝑimichi.
nisi quodam blandimento affectum
illicere: mouere concupiscentiã: ut mẽs
ex parte tacta. tante lucis chorusco. ad
pleniorẽ ꝑceptionem se p̾stet purgatã.
Sic lux quasi oculo dicit. aꝑimͥ: que ex
modica ꝑceptione ad manꝰ participium
sui quamdã auiditatẽ p̃generat. Aꝑi
mͥ soror mea. Quid ẽ iħu bone. quod
rogas aꝑiri: Tu ip̃e habes clauem da¬
uid. Aꝑis ⁊ nemo claudit. Apparicio tua.

Expanded text:
Ubi in materia major est gloria, ibi in meUbi in materia major est gloria, ibi in meditatione major est gratia. Quod plus habet excellentiae, plus sibi exigit reverentiae, plus refundit et gratiae. Quod quodam naturae suae merito praerogat, perceptio ejus oblectationis plus erogat. Plus omnibus placet, quod omnibus praestat. Singulari materiae peculiaris debetur cernendi modus. Non est humani juris: non est enim moris humani. Quietae et pervigili donatur menti, non tamen ad votum, sed cum ipse vult et dicit: Aperi mihi. Quid est dicere, Aperi mihi, nisi quodam blandimento affectum illicere, movere concupiscentiam, ut mens ex parte tacta tantae lucis corusco, ad pleniorem perceptionem se praestet purgatam? Sic lux quasi oculo dicit: Aperi mihi; quae ex modica perceptione ad majus participium sui quamdam aviditatem praegenerat. 3. Aperi mihi, soror mea. Quid est, Jesu bone, quod rogas aperiri? Tu ipse habes clavem David: aperis, et nemo claudit . Apparitio tua
Abbreviated transcription (Latin):
bibam et inebriabor. Deniq et ego ine¬
briabo te guitis meis. Non accedo steri¬
lis: s madens suauit̾. illabente rore
grãrum. Aꝑimͥ. Intꝰ iam tibi sunt nunc:
uouus accedo: et recenti rorans affectu.
Ut ros tͥ fluet eloquiũ meũ: cum decta¬
tis mee tibi instillabo archana. Caput
meum rore abundat: et contemplatio
diuine. in me nat᷑e subtiles et fecundos
parturit sensus. Quid circa humanita¬
tis mysteria solum moraris: Quid tam¬
aui solos ad peles resides: Surge ascen¬
de adcaput: illi aꝑi. Aꝑimͥ in hoc:
quia caput meum plenum ẽ. rore. hu¬
manitas gram̃ comꝑat: diuinitas cõ¬
fert. Humanitas impetrat: diuinitaᷤ
infundꝰ amorem. Caput meũ plenũ ẽ.
Ip̃m est ros ip̃e illabitur anime. me¬
diuinitatis mee dulcis noticia influ¬
at: et inficiat tocum quod ẽ in int̾iori¬
b tiuis. Aꝑi mͥ ut duunitatis mee
subtilis ros cordis tui t̾ram ĩ fundat.
et mebriet eam. Et reuera sic ẽ. frẽs.

Expanded text:
bibam, et inebriabor; denique et ego inebibam, et inebriabor; denique et ego inebriabo te guttis meis. Non accedo sterilis, sed madens suaviter illabente rore gratiarum. Aperi mihi. Intus jam tibi sum nunc; novus accedo, et recenti rorans affectu. Ut ros tibi fluet eloquium meum, cum deitatis meae tibi instillabo arcana. Caput meum rore abundat, et contemplatio divinae in me naturae subtiles et fecundos parturit sensus. Quid circa humanitatis mysteria solum moraris? quid tamdiu solos ad pedes resides? Surge, ascende ad caput, illi aperi. Aperi mihi in hoc, quia caput meum plenum est rore. Humanitas gratiam comparat, divinitas confert: humanitas fudit cruorem, divinitas infundit amorem. Caput meum plenum est. Ipsum est 147 ros ipse. Illabitur animae, et ejus medivinitatis meae dulcis notitia influat, et inficiat totum quod est in interioribus tuis. Aperi mihi, ut divinitatis meae subtilis ros cordis tui terram infundat, et inebriet eam. Et revera sic est, fratres.