comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ceptat᷑ iniudiciis: inscoł disputat᷑:
cantat᷑ in eccłiis. Religiosa sunt ħ nego¬
tia: s uade ad exitꝰ uiarum: ⁊ pensit a
quis gn̾alior istoꝵ finis ẽ oꝑm. Uide si
ñ ꝑ hec omnia quedam exerceant᷑ m̾cimo¬
nia de xͦ. Questuosa res nom̃ xͥ ẽ. Nil pen¬
sius ẽ: nil optatius. felix cñ: qui noĩs
huiꝰ uirtutem sectat᷑. Apd̃ alios tractet᷑.
disceptet᷑. disputet᷑: cum hoc noĩe nob̃
sat ẽ. si nr̃is ĩn claustris saltem ad amet᷑.
Nusꝙͣ cõmoditas maior: iõꝙ maior ꝯfu¬
⁊ mentis q̃dam diuina alac̾tas. que de
ipsiꝰ p̾sentia concipi solet ⁊ qmͣ uere pos¬
sumus p̾sentiam ipsiꝰ int̾p̾tari: ħ in qm
celestis ⁊ excedens affectio ñ ẽ res facilis
⁊ passĩ obuia. Hanc p̾cipue sponsa
ut puto designat dicens. Quesiui ⁊ ñ
iũueni ilum. ꝙ̃ diligit aĩa m̃a xp̃i

Expanded text:
diciis; in scholis disputatur, cantatur in ecclesiis. Religiosa sunt haec negotia: sed vade ad exitus aquarum, et pensita quis generalior istorum finis est operum. Vide si non per haec omnia quaedam exerceantur mercimonia de Christo. Quaestuosa res nomen est Christi. Nil pensius, nil optatius. Felix tamen qui nominis hujus virtutem sectatur. Apud illos tractetur, disceptetur, disputetur super hoc nomine. Nobis satis est, si nostris in claustris saltem adametur. Nusquam commoditas major: ideoque major conest mentis quaedam divina alacritas, quae de ipsius praesentia concipi solet, et quam vere possumus praesentiam ipsius interpretari. Haec, inquam, coelestis et excedens affectio non est res facilis et passim obvia. Hanc praecipue sponsa, ut puto, designat, dicens. Quaesivi, et non inveni illum quem diligit anima mea, Chri
Abbreviated transcription (Latin):
salutis occasiones ꝑas: ⁊ ita uegetis. ⁊ alacͥ¬
b ꝓponis ꝯsilium: ut &e egrotis disponas
remedium. ⁊ pigͥs dispenses ascensum. Ñ
ora ⁊ planiora diligentium. Om̃i in ꝓ
fessione. ⁊ ordine que sponsa ẽ. eiꝰ quẽ
caste dilig̃. uestigia q̃rit: qͣtinꝰ hãt
undecunq ⁊ oꝑationis exemplũ. ⁊ amo¬
ris incendium. Non de dignat᷑ ab his
cẽ qͥ foris sunt. qͥ nulla it gartioris disci¬
pline regła constringu. aq ntͣ. mutua¬
ri uirtutis insignia: re⁊ putans fer¬
uentiorem ibi frequent̾ affectũ: uͥ in¬
ferior fu̾it ordinis gradꝰ. Quid dicemus
de his qͥ nusꝗͣ salutis occasiones q̃runt:
uͥꝙ causantes. ⁊ remissionẽ in placess ⁊ in
eis nulla inuenunt q̃ illos trahant
s cuncta qͥb ip̃i dethant: calumpniantes
qd̃ districtio inaliis sit nimia. in aliis
pessimus uͦ sidicas. nec ħ ẽ ñ illic. Queram¬

Expanded text:
salutis occasiones paras, et ita vegetis et alacribus proponis consilium, ut etiam aegrotis disponas remedium, et pigris dispenses ascensum. Nonora et planiora diligentium. Sic in omni professione et ordine, quae sponsa est, ejus quem caste diligit, vestigia quaerit, quatenus habeat undecunque et operationis exemplum, et amoris incendium. Non dedignatur ab his etiam qui foris sunt, qui nulla arctioris disciplinae regula constringuntur mutuari virtutis insignia: reputans ferventiorem ibi frequenter affectum, ubi inferior fuerit ordinis gradus. 5, Quid dicemus de his qui nusquam salutis occasiones quaerunt, ubique causantes et remissionem in plateis, et in eis nulla inveniunt quae illos trahant, sed cuncta quibus ipsi detrahant, calumniantes quod districtio in aliis sit nimia, in aliis Pessimus vero, si dicas: Nec hic, nec illic. Utr
Abbreviated transcription (Latin):
qui in angustia querit. ñ sic̃ de qͥbrdã
dr̃. in angustia quesiert̃ ce. intͥbulatõe
murmuris doct̾na tua eis: ĩmo ⁊ exerti¬
tia uirtutis. et doctnam patris intellig̃
inangustiis ilł: ⁊ ꝓtendit a fine usq ad
finem fortit̾. donͦ de uicis ad platẽas eua¬
dat. & qui ꝑfect̾iores sunt. ⁊ placeis as¬
sueti: aliquociens ad angustias uic oꝵ
subito siñunt᷑ uelabi. Et quis ꝑfectior il¬
la: que sponsa dr: Et ip̃a ecce ꝑ uicos

Expanded text:
ui in angustia quaerit, non sicut de quibusdam dicitur: In angustia quaesierunt te; in tribulatione murmuris doctrina tua eis . Imo et exercitia virtutis, et doctrinam Patris intelligit in angustiis illis, et protendit a fine usque ad finem fortiter, donec de vicis ad plateas evadat: et qui perfectiores sunt et plateis assueti, aliquoties ad angustias vicorum subito sinuntur relabi. Et quis perfectior illa quae sponsa dicitur? Ecce et ips
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ in coꝵ mag̃ m̃ce ꝗͣ lege. Nͨ eñi aufer¬
ri pot̾: nͥ cum conu̾si fu̾int ad dnm. Sus¬
pecta ẽ mͥ tam indiuinis sensib. ꝗͣ huma¬
nis usib. uniꝰ licentia. alt̾iꝰ districtio:
obstinatio utͥusq. Uniꝰ indiuina natu¬
ra num̾ositas : alt̾iꝰ singłaritas: utriꝰq
cecitas. Iõ sponse ñ dederĩ ĩ isti̾uiciꝰ⁊ pla¬
teis qͣre dilectum. Alios illi assignemꝰui¬
tio fidelium Alii latam sectant᷑ uiam: alii
artissime se tͣlunt discipline. Nam ⁊ si scͥbr̃
artauia q̃ duc̃ ad uitã: ẽ tñ quepiam in

Expanded text:
 in eorum mente quam lege. Nec enim auferri potest, nisi cum conversi fuerint ad Dominum. Suspecta est mihi tam in divinis sensibus quam in humanis usibus unius licentia, alterius restrictio, obstinatio utriusque: unius in divina natura numerositas, alterius singularitas, utriusque caecitas. Ideo sponsae non dederim in istis vicis et plateis quaerere dilectum. Alios illi assignemus vitio fidelium. Alii latam sectantur viam: alii arctissimae se tradunt disciplinae. Nam etsi scribitur, Arcta via quae ducit ad vitam : est tamen quaep
Abbreviated transcription (Latin):
et minus ꝑfecte. Apłs dicit. Animalis
hõ ñ ꝑcipit. que sunt sp̃e dĩ. Ego aĩam
hanc ita amantẽ ⁊ estuantẽ. feruentẽ¬
et querentẽ. numqmͣ ñ sp̃ualem dixim : qͥppe
que licet ñ dum plena uisione. uoto tñ ꝓpen¬
siore illi adherebat. quem uehem̃t̾ dilige
subtilem. et attenuatum intellectum: sie
in aĩa suauem et tenerum affectum acciꝑe.
cor carneum. Si gͦ carnis nomen inbono
alicubi accipit᷑: eur ñ mag̃ aĩe: Ego be¬
atam hanc aĩam ut licent̃ loquar. ñ lapi¬
deam. s carneam. mag̃ iudicauerim. oe
nicħ hñtem in se rigoris. uł duricie: s
mollem. teneram. tractabilem. ⁊ sensi¬
bilem ad singłos diuini u̾bi aculeos: de¬
niq que dicat. neq caro mea enea ẽ: s
quam spũalis ꝑtranseat gladius. et ca¬
ritate se uulneratam gaudeat. Iure gͦ
aĩam suam diligere dicit: expͥmere uo¬
lens intimam quan dam & uiuidã et
aĩat am affectionẽ erga dilectum suum

Expanded text:
et minus perfectae. Apostolus dicit: Animalis et minus perfectae. Apostolus dicit: Animalis homo non percipit ea quae sunt spiritus Dei . Ego animam hanc ita amantem et aestuantem, ferventeet quaerentem, nunquam non spiritualem dixerim: quippe quae licet nondum plena visione, voto tamen propensiore illi adhaerebat, quem vehementer diligebsubtilem et attenuatum intellectum, sic in anima suavem et tenerum affectum acciperecor carneum . Si ergo carnis nomen in bono alicubi accipitur, cur non magis animae? Ego beatam hanc animam ut licenter loquar, non lapideam sed carneam magis judicaverim et nihil habentem in se rigoris vel duritiae; sed mollem, teneram, tractabilem, et sensibilem ad singulos divini verbi 5 aculeos. Denique quae dicat: Neque caro mea aenea est: sed quam spiritualis pertranseat gladius, et charitate se vulneratam gaudeat. Jure ergo animam suam diligere dicit, exprimere volens intimam quamdam et vividam et animatam affectionem erga dilectum suum
Abbreviated transcription (Latin):
tum memorat: que sĩgł ariter intꝰ tole¬
rat estum amoris. Hoc aut̃ attendendũ
quam frequent̾ dilecti recenset uocabu
lum: quocumq exmist̾io. Dilectꝰ meus
candidus. ⁊ rubicundꝰ : et tał est dilectꝰ
meus: et inp̾senti. quem diligit anima
mea. Magna certe sermonis huiꝰ gr̃a.
Nec mirum si frequentat᷑ in ore: qd̾ in corde
feruet. Ideo aĩa commnemorat. Non enun
uerbo tm̃ diligit. s uoto: nec solo actui. s
mag̃ affectu. Quid uult sͥ uͦ. quod aĩam.
ñ spm̃ dicit : forte quia dilecto quem ad¬
huc q̃rebat: ñdum adherebat. Qͥ eñi ad¬
heret dño: unus ẽ sp̃c. Et quidem nusqͣm
intoto hoc cantico spm̃ noĩat: s aĩa mea
liquefacta ẽ. ⁊ aĩa mea conturbauit me:
⁊ hoc ip̃m frequent̾. quem diligit aĩa
mea. Id ꝙͦ fere nusquam: nisi cum absen¬
tẽ q̃rit. uł abẽẽ q̃ritur. Solent his nõib
gradus quidam distiugui aĩe ꝑfectioris:

Expanded text:
tum memorat, quae singulariter intus toletum memorat, quae singulariter intus tolerat aestum amoris. 8. Hoc autem attendendum quam frequenter dilecti relum quocunque ex mysterio. Dilectus meus candidus et rubicundus; et, Talis est dilectus meus : et in praesenti, Quem diligit anima mea. Magna certe sermonis hujus gratia Nec mirum si frequentatur in ore, quod in corde fervet. Ideo et animam commemorat. Non enim verbo tantum diligit, sed voto: nec solo actu, sed magis affectu. Quid vero sibi vult quod animam, non spiritum dicit? Forte quia dilecto quem adhuc quaerebat, nondum adhaerebat: qui enim adhaeret Domino, unus est spiritus . Et quidem nusquam in toto hoc cantico spiritum nominat: sed, Anima mea liquefacta est , et Anima mea conturbavit me ; et hoc ipsum frequenter, Quem diligit anima mea. Id quoque fere nusquam, nisi cum absentem quaerit, vel abesse queritur. Solent his nominibus gradus quidam distingui animae perfectioris,
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ cam luminosas. Et quis nr̃m głabit᷑
om̃s se noctes tales hr̃e: Quis quis ẽ. fe¬
lix ẽ: cui omnes noctes in usum ⁊ alem
decurrunt: qui in oculto suo nicħ agit
occultatione dignum. Unꝰ quisq su
gat iñ occulto. nec cogitet quidem: que
turpe ẽ dicere. Ad talem stratum ih̃c
declinare ñ nouit: offendit illum et
fugat confusa conscientia. Confusio
conscientie ñ inuitat illum: s magis euitat.
Caritas autem decorde puro ⁊ ꝯscientia bona:
ip̃a est que querit. Sic enim hs̃. Quesiui ꝙ̃
diligit aĩa mea. Nil bona tutius ꝯscientia.
Bona ꝯscientia audet: et caritas ardet. Illa
ñ formidat: ista inflaminat. Illa ꝓdilicto
ñ confundit᷑: ista confidit suꝑ dilecto. Mag¬
na uis amoris: alieno ñ nitit᷑ suffragio: ꝓpͥ¬
is contenta m̾itis. Semꝑamarise p̾sumit:
que amare se sentit. Deniq ñ respectis aliis
maiestatis nominib solum sponsa dilec-¬

Expanded text:
et tam luminosas! Et quis nostrum gloriabitur et tam luminosas! Et quis nostrum gloriabitur omnes se tales noctes habere? Quisquis est, felix est, cui omnes noctes in usum talem decurrunt, qui in occulto suo nihil agit occultatione dignum. Unusquisque sugat in occulto, nec cogitet quidem quae turpe est et dicere. Ad talem stratum Jesus declinare non novit. Offendit illum, et fugat confusa conscientia. Confusio conscientiae non invitat illum, sed magis evitat. Charitas autem de corde puro et conscientia bona , ipsa est quae quaerit. Sic enim habes: Quaesivi quem diligit anima mea. Nihil bona tutius conscientia. Bona conscientia audet, et charitas ardet. Illa non formidat; ista inflammat: illa pro dilecto non confunditur; ista confidit super dilecto. Magna vis amoris. Alieno non nititur suffragio, propriis contenta meritis. Semper amari se praesumit, quae amare se sentit. Denique non respectis aliis majestatis nominibus, solum sponsa dilec
Abbreviated transcription (Latin):
nchil inte ꝑegͥne cure de cerpant.
Q tere ꝑ singłas noctes dilectum tuum. Qͥd
dico ꝑsingulas: Totas noctes in hoc opus
continua. Ne cesses. & ne quiescas: donec
egrediat᷑ ut splendor dilectus tuus: et ut
lampas accendat᷑ tͥ. ẽunc poteris illud pau¬
li dicere. Nox p̾cessit: dies autẽ appropin¬
quauit. Nam qd sequit᷑. abiciamꝰ oꝑa te¬
nebrarum: huic ñ pot̾ nocti coaptari.
Nescit enim hec nox oꝑa tenebraꝵ: s ma¬
gis lucem ministrat his. qui ꝑmanent
mnagone quodam querendi dilectum.
Bona quidem nox: quando absconderis
a conturbatõe et ab incursione ymagina¬
tionũ. Q qmͣuis ñdum absconderis in
abscondito faciei dilecti tui: bonum
tñ est. ut abscondat᷑ tͥ facies ⁊ pompa
ĩnanium ⁊ carnalium cogitationum.
Nox ẽ. ut illas ñ atdendas. ñ uideas: s tñm
hac nocte ñ extinguet᷑ lucerna tua. ut
dilectum queras. Utinam ego tales mͥ
possim noctes num̾are: tam latebrosas.

Expanded text:
nihil in te peregrinae curae decerpant. nihil in te peregrinae curae decerpant. Quaere per singulas noctes dilectum tuum. Quid dico, per singulas? Totas noctes tuas in hoc opus continua. Ne cesses et ne quiescas, donec egrediatur ut splendor dilectus tuus, et ut lampas accendatur tibi. Tunc poteris illud Pauli dicere: Nox praecessit, dies autem appropinquavit. Nam quod sequitur, Abjiciamus opera tenebrarum , huic non potest nocti adaptari. Nescit enim haec nox opera tenebrarum, sed magis lucem ministrat iis qui permanent in agone quodam quaerendi dilectum. Bona quidem nox, quando absconderis a conturbatione et ab incursione imaginationum. Et quamvis nondum absconderis in abscondito faciei dilecti tui, bonum tamen est ut abscondatur tibi facies et pompa inanium et carnalium cogitationum. Nox est ut illam non attendas, non videas; sed tamen in hac nocte non exstinguetur lucerna tua, ut dilectum quaeras. 7. Utinam ego tales mihi possim noctes numerare, tam latebrosas,
Abbreviated transcription (Latin):
dabit mͥ: ut rerum temꝑalium memori¬
a obliuionis huiꝰ u̾gat in uesꝑam: Bona
quidem nox: quando ymaginationes
uane aninum ñ uexant. nec uersant᷑
in eo: quando abscondite sunt ab ocułꝰ
querentis dilectum. Dilectio ipsa hanc
noctem inducit: que reliqua omĩa n
respicit. nec nota reputat: dum illum
qm̃ diligit intenta suspirat. ꝑ noctes
inquit. Multe sunt noctes eius: nec est
una nox illi iũgis. &e continua. Noctes
eius frequent̃ int̾polant᷑ absentia sponsi.
Cum ad est. lux ẽ: cum abẽ. nox ẽ. Ideo
multe sunt nocdes sponse: quia multi
sunt elapsus sponsi: multe latebre. Be¬
ata plane. que dilecto adheret tota die:
et querit illum totis noctib. Prouocẽt
studium tuum qui audis ista: ce instruc¬
tus exemplo sponse consurge oe tu in noc¬
te. in pͥncipio uigiliarũ tuarum. et ef¬
funde cor tuum ut liquefiat. et currat.¬
⁊ decurrat usq in couspectum dñitui.
Illi liba pͥncipium uigiliarum tuarũ:

Expanded text:
dabit mihi ut rerum temporalium memoridabit mihi ut rerum temporalium memoria oblivionis hujus vergat in vesperam? Bona quidem nox, quando imaginationes vanae animum non vexant, nec versantur in eo; quando absconditae sunt ab oculis quaerentis dilectum. Dilectio ipsa hanc noctem inducit, quae reliqua omnia nec respicit, nec nota reputat, dum ad illum quem diligit intenta suspirat. 4 6. Per noctes, inquit. Multae sunt noctes ejus, nec est una nox illi jugis et continua. Noctes ejus frequenter interpolantur praesentia sponsi. Cum addest, lux est: cum abest, nox est. Ideo multae sunt noctes sponsae; quia multi sunt elapsus sponsi, multae latebrae. Beata plane, quae dilecto adhaeret tota die, et quaerit illum totis noctibus. Provocent studium tuum qui audis ista, et instructus exemplo sponsae, Consurge et tu in nocte, in principio vigiliarum tuarum, et effunde cor tuum , ut liquefiat et currat, et decurrat usque in conspectum Dei tui. Illi liba principia vigiliarum tuarum:
Abbreviated transcription (Latin):
uestigatione. et aliquanta inuentione.
Hanc absconsionem. hoc secretum. has la¬
tebras. quib mund̾ani diei. declinamus
uł amorem. uł ymaginationem. quib hu¬
manum diem aut ablatum ñ repetimus.
aut oblatum respuimꝰ: noctis noĩe appel¬
lari nc̃ asponsa crediderim. Deniq in suꝑ¬
iorib dicit. Subumbra eius quem desi¬
deraueram sedi: et fructꝰ eius dulcis gnt¬
turi meo. fructus iste suauit̾ pascit: si
tñ prius umbra ꝓtexerit. Bona umbra.
que caruis prudentiam obseurat. concu¬
piscentiam refrigerat. Intelligis que sit
umbra: Inde tͥ refulget occasio. quomͦ
et hic noctem intelligas: nͥ qd̃ quedam
occultiores latebre ⁊ magis abdite. et
accõmodate magis ad iñ uestigationis et
contemplationis usum. sub noctis expͥri¬
munt᷑ quam sub umbre uocabulo. In ũ¬
bra. uerum uisibilium obliuionẽ aliqnͣtã
accipe: innocte omnimodam. Quis mͥ
dabit sic aduesꝑascere: Quis inquam

Expanded text:
vestigatione, et aliquanta inventione. vestigatione, et aliquanta inventione. Hanc absconsionem, hoc secretum, has latebras, quibus mundani diei declinamus vel amorem vel imaginationem, quibus humanum diem aut ablatum non repetimus aut oblatum respuimus, noctis nomine appellari nunc a sponsa crediderim. Denique in superioribus dicit: Sub umbra ejus quem desideraveram sedi, et fructus ejus dulcis gutturi meo . Fructus iste suaviter pascit, si tamen prius umbra protexerit. Bona umbra, quae carnis prudentiam obscurat, concupiscentiam refrigerat. Intelligis quae sit umbra? Inde tibi refulget occasio, quomodo et hic noctem intelligas; nisi quod quaedam occultiores latebrae et magis abditae, et accommodatae magis ad investigationis et contemplationis usum sub noctis exprimuntur, quam sub umbrae vocabulo. In umbra, rerum visibilium oblivionem aliquantam accipe: in nocte, omnimodam. Quis mihi dabit sic advesperascere? quis, inquam,
Abbreviated transcription (Latin):
gerit picem: inquinabit᷑ ab ea. Deniq
scd̾m legis scita: quarumdam rerum cenus
etiam inquinat attactꝰ. Non imputantur
cum uiolent̾ important᷑. Culpam ñ infer̃t
tales cogitatus: aliquam tñ inuiriam irro¬
gant affectate munditie. Quid cum se
contemplati. aĩo corꝑee offundunt yma¬
gines: forte carnabem appetitum ñ ꝓuo¬
cant: s tam̃ sp̃ualem tardant intuitum.
Alia turbant. aliadeturpant. alia tardãt:
hoc est. Lacerant. alliciunt. illudunt. Nõ
illustrari: ceca obliu ionis inuolui caligine.
quam memor̾t᷑ recenseri: Bona ergo nox
que prudenti obliuione dissimulat cunc-¬
ca temꝑalia: ad illum qui et̾nus est q̃ren¬
dum. dempꝰ expediens. et explicas occa¬
siones: que mundi concupiscentiam ab¬
scondit. curam cogitatum. hoc ẽ enim
mundum habere absconditum: uł mũ¬
do abscondi Sic &e abscondi pot̾imꝰ in
abscondito faciei tue dñe: ñ dico plena
noti one: s tñ tota deuotione. et lib̾a in¬

Expanded text:
gerit picem, inquinabitur ab illa . Denique gerit picem, inquinabitur ab illa . Denique secundum legis scita quarumdam rerum tenuis etiam inquinat attactus . Non imputantur cum violenter importantur, culpam non inferunt tales cogitatus; aliquam tamen injuriam irrogant affectatae munditiae. Quid, cum se contemplanti animo corporeae offundunt imagines? Forte carnalem appetitum non provocant, sed tamen spiritualem tardant intuitum. Alia turbant, alia deturpant, alia tardant; hoc est, lacerant, alliciunt, illudunt. Nonnillustrari, caeca oblivionis involvi caligine, quam memoriter recenseri? 5. Bona ergo nox, quae prudenti oblivione dissimulat omnia temporalia, ad illum qui aeternus est quaerendum tempus expediens, et explicans occasiones: quae mundi concupiscentiam abscondit, curam, cogitatum. Hoc est enim mundum habere absconditum, vel mundo abscondi. Sic etiam abscondi poterimus in abscondito faciei tuae, Domine: non dico plena notione, sed tamen tota devotione, et libera in
Abbreviated transcription (Latin):
die: siquidem nox a ꝑturbatione abscon¬
dit: dies ex ponit. Deniq pͥmi parentes
nr̃i statim ut eoꝵ oculi in hãc aꝑtisunt
lucem: erubescentes confundebant᷑. Qnͣto
felicius cͥausa priꝰ tenuere lumina: et
meliori cooꝑtanocte. peccati pruriginẽ
nesciente sAbinde sumpsit hic malus di¬
es originem. qui uicioꝵ denudauit
semitas: illicientes demonstrauit speci¬
es: oculo concupiscentie sollicitãtem
ingessit mat̾iam. Heu me quomodo
circumfulget dies ista: quomͦ affectũ
lumine ante mentis ocułos ⁊ et quidem
satis inportune: in pacata simul et impu¬
dica. nusqmͣ fere de clinandi. nusquͣ delites¬
cendi copia: nulle satis tute sunt latebre:
ita uͥq erumpunt et em̾gunt incogitatum
cuncta que sp̃m uł turbent. uł de tͤpent:
siue diligent̃ attrectracta. siue tacta
leuit̾. Licet enim animꝰ castigatiore repel¬
lat illa ꝓposito: solo tñ irruentium cogi¬
tationum sordidatur ait actu. Qui teti¬

Expanded text:
die: siquidem nox a perturbatione abscondie: siquidem nox a perturbatione abscondit, dies exponit. Denique primi parentes nostri statim ut eorum oculi in hanc aperti sunt lucem, erubescentes confundebantur . Quanto felicius clausa prius tenuere lumina, et meliori cooperta nocte, peccati pruriginem nescientes! Abinde sumpsit hic malus dies originem, qui vitiorum denudavit semitas, illicientes species demonstravit, oculo concupiscentiae sollicitantem ingessit materiam. Heu me! quomodo me circumfulget dies ista, quomodo affectum in lumine ante mentis oculos, et quidem satis importune impacata simul et impudica! Nusquam fere declinandi, nusquam delitescendi copia; nullae satis tutae sunt latebrae. Ita ubique erumpunt et emergunt in cogitatum cuncta quae spiritum vel turbent vel deturpent, sive diligenter attrectata, sive tacta leviter. Licet enim animus castigatiore repellat illa proposito, solo tamen irruentium cogitationum sordidatur attactu. Qui teti
Abbreviated transcription (Latin):
si ñ dum ad contuitũad mittit᷑: contac¬
tum tñ sectat᷑: dilectum in lectulo. ⁊
ꝑ noctes querens. Quid si ad iñuentionẽ
dilecti et nox oꝑatur: Cooꝑatur plane:
et accomodate sacis. Si c̃ in lectulo sc̃e
quietis accipis ocium: sic obliuonẽ
quandam intellige in nocte. Utrũ¬
ꝙ sapĩe .⁊ contemplationis negotio.
oportunitatem ministrat. Nec salo
ocii: nec paulus inanteriora extendi¬
tur nͥ prius eoꝵ que retro sunt oblitꝰ.
E iraris quod bona nox: &e dies malus
est: Diem hominis inquit ꝓpħa: ñ con¬
cupiui. Nescio qͦ pacto sͥ ad uersantur.
et alt̾utro se obscurant: dies dñi. et dies
hominis. Siquidem dum alt̾ exorit᷑: alt̃
recondit᷑. Diem inquit hominis ñ concu¬
piui: hoc ẽ humanum fauorem. homi-¬
num głam: et int̾ reliquos. immo p̾ reli¬
quis spectabilis uideri. Recte hunc di¬
em ꝓpħa abuirat: qui ꝑturbationis
ministrat mat̾iam. Melior gͦ hec nox

Expanded text:
tsi nondum ad contuitum admittitur, contactsi nondum ad contuitum admittitur, contactum tamen sectatur, dilectum in lectulo et per noctes quaerens. 4. Quid, si ad inventionem dilecti et nox operatur? Cooperatur plane, et accommodate satis. Sicut in lectulo sanctae quietis accipis otium, sic oblivionem quamdam intellige in nocte. Utrumque sapientiae et contemplationis negotio opportunitatem ministrat. Nec Salom tempore otii : nec Paulus in anteriora extenditur, nisi prius eorum quae retro sunt oblitus . Miraris quod bona nox, et dies malus est? Diem hominis, inquit propheta, non concupivi . Nescio quo pacto sibi adversantur, et alterutro se obscurant dies Domini, et dies hominis. Siquidem dum alter exoritur, alter reconditur. Diem, inquit, hominis non concupivi, hoc est, humanum favorem, hominum gloriam; et inter reliquos, imo prae reliquis spectabilis videri. Recte hanc diem propheta abjurat, quae perturbationis ministrat materiam. Melior ergo haec nox
Abbreviated transcription (Latin):
ñ uide tur m̃ tam aspect. qm̃ amplex
sectari. T̃enere mag̃ optat: quam intueri.
Bona quidem uisio est: s adhesio artior. Nã
quiadheret domino: unus est sp̃c. Melior
tamen utͣq:. Nam conurcte: uicissim in-¬
crementis se cumulant grãrum. Utrãq
si te apprehensurum ñ arbitraris: secta¬
re tu. quod sponsa sectatur. Amplexus
quere dilecti. Ignorantie tue nox. im̃mo
noctes ignorantiarum tuarum serenã
tͥ uisionem ad unit secretoꝵ celestium:
tu suauia sequere. Quere ut ꝑsentias
illa:. si scire ñ potes. Nox ñ p̾scribr deli¬
ciis: nam et ipsis aliquotiens illustra¬
tur. Nox inquit illuminatio mea. inde¬
liciis meis. In deliciis ait: ñ inscientiis.
Ita et cu noctem si ñ potes scientiis: ꝑtẽp¬
ta illuminare deliciis. Quicqͥd hic uide¬
mus ꝑspecłm et in enigmate: docum in
nocte est. Et in hac nocte pot̾ ih̃e m̃s
inag̃ dulci quodam affectu suauiter
sentiri: quam sciri ad purum. Ideo &¬

Expanded text:
non videtur mihi tam aspectus quam amplexus non videtur mihi tam aspectus quam amplexus sectari. Tenere magis optat quam intueri. Bona quidem visio est, sed adhaesio arctior. Nam qui adhaeret Domino, unus est spiritus . Melior tamen utraque. Nam conjunctae vicissim incrementis se cumulant gratiarum. Utramque si te apprehensurum non arbitraris, sectare tu quod sponsa sectatur. Amplexus quaere dilecti. Ignorantiae tuae nox, imo noctes ignorantiarum tuarum, serenam tibi visionem adimit secretorum coelestium. Tu suavia sequere. Quaere ut persentias illa, si scire non potes. Nox non praescribit deliciis, nam et ipsis aliquoties illustratur. Nox, inquit, illuminatio mea in deliciis meis . In deliciis, ait; non, In scientiis. Ita et tu noctem, si non potes scientiis, pertenta illuminare deliciis. Quidquid hic videmus per speculum et in aenigmate, totum in nocte est. Et in hac nocte potest Jesus meus magis dulci quodam affectu suaviter sentiri, quam sciri ad 3 purum. Ideo e
Abbreviated transcription (Latin):
ab occupationib mens tua libere feria¬
tͣ. Lib̾tate et ocio quid accommodatius.
ad usum amoris: & lib̾tas illecebram
parit. In ocio expedit᷑ affectus: ⁊ ñ pa¬
rum impendit᷑ illi. Sic ẽ. Quanto fu̾it
expeditior animꝰ: tanto quidem impensie
erit in id qd̾ amat. Usu euenit: ut cum
fu̾imꝰ ocio redditi. tẽ sentiamꝰ acͥorem
morsum a moris diuini. Econtͣ insensi¬
bilem pene reddit affectum frequenseu¬
ra mundi: or quasi callum quendã
menti obducit. Animum cura implicat:
quies explicat. Explicita desidia: inq̃
putas incrementa. sedilatant: Uides
qͣnͣta bona ꝯtineant᷑ inlectulo: Quies.
lib̾tas: illecebra. In lectulo enim quietis
et uacuitatis: uota magis in ardescunt.
Locus accommodatꝰ oblectatnento cari¬
tatis: sponsam adquerendum urget ar¬
dentiꝰ. Illic enim egrius caret dilecto:
uͥ poterat ub̃ius frui. Inlectulo inqͥt
meo: et ꝑ noctes. Que ꝑ noctes querit

Expanded text:
ab occupationibus mens tua libere feriaab occupationibus mens tua libere feriatur. Libertate et otio quid accommodatius ad usum amoris? Et libertas illecebram parit. In otio et expeditur affectus, et non parum impenditur illi. Sic est. Quanto fuerit expeditior animus, tanto quidem impensior erit in illud quod amat. Usu evenit ut cum fuerimus otio redditi, tunc sentiamus acriorem morsum amoris divini. E contra insensibilem pene reddit affectum frequens cura mundi, et quasi callum quemdam menti obducit. Animum cura implicat, quies explicat. Explicita desideria in quae putas incrementa se dilatant? 3. Vides quanta bona contineantur in lectulo? Quies, libertas, illecebra. In lectulo enim quietis et vacuitatis vota magis inardescunt. Locus accommodatus oblectamento charitatis sponsam ad quaerendum urget ardentius. Illic enim aegrius caret dilecto, ubi poterat uberius frui. In lectulo, inquit, meo, et per noctes. Quae per noctes quaerit,
Abbreviated transcription (Latin):
culus turbatꝰ. uł ira. uł cura. quomodo
lucem illam inaccessam intuebitur. que
nͥ serenis ñ attingit᷑ mentib: nec illis tñ
semꝑ adlibitum: Quid inquies paciad
lectulum: Multum plane scđ̃m hunc
modum: quod sicut in lectulo sicin pa¬
ce dormit᷑. & quiescit᷑. In pace in quit in
id ip̃m. dormiam et requiescam. Quid in
libent̾ quiescat. aĩa scã: uͥ locus ẽ dilec¬
ti: In pace enim locus eius. Ideo hunc
t locum pͥmo acquire ut ines quem
diligit anima tua. uel allapsum tenias:
uł elapsum requiras. In lectulo enum oe
secreto quodam mentis quiete. potest
inuestigari liberius. inueniri citius. &
tutius teneri. Forte et diutius : tam̃ si pot̃
dui noĩari in deliciis illis: que fere so¬
lent in ipsis int̾cidi pͥncipiis. Nã ⁊ hec
uelut int̾ ipsos elapsa amplexus et fu¬
gientes insectura delicias: dilectum
rursus anxius querit: et in hoc lectu¬
lo. Bñ collocaris in lectulo: si ocio qͦdã

Expanded text:
culus turbatus vel ira, vel cura, quomodo culus turbatus vel ira, vel cura, quomodo lucem illam inaccessibilem intuebitur, quae nisi serenis non attingitur mentibus, nec illis tamen semper ad libitum? Quid, inquies, paci ad lectulum? Multum plane secundum hunc modum, quod sicut in lectulo, sic in pace dormitur et quiescitur, In pace, inquit, in idipsum dormiam et requiescam . Quidni libenter requiescat anima sancta, ubi locus est dilecti? In pace enim locus ejus. Ideo hunc tibi locum primo acquire, ut in eo, quem diligit anima tua, vel allapsum teneas, vel elapsum requiras. In lectulo enim et secreta quadam mentis quiete potest investigari liberius, inveniri citius, et tutius teneri; forte et diutius, si tamen potest diutius morari in deliciis illis quae fere solent in ipsis intercidi principiis. Nam et haec velut inter ipsos elapsa amplexus, et fugientes insectans delicias, dilectum rursus anxius quaerit, et hoc in lectulo. Bene collocaris in lectulo, si otio quodam
Abbreviated transcription (Latin):
la fluida erant: & totum hoc contigit
ex contactu fimbrie. Quid si capd̾ ipsum
amplexari contigiss: Non modo staret ce
ex siccaret᷑ sanguinis fluxꝰ: s emanaret im¬
petus fluminis illius quod letificat ciuita¬
tem dĩ. Bonus gͦ tactꝰ: s attrectatio melior.
In turba. inpublico. uix tangitur ihc. Iõ
sponsa que ñ tm̃ tangere. S amplexari. ce
attrectare uerbum uite. desiderat: de ui¬
tans publicum. secretum elegit: secretũ
⁊ lectuli et noctis. Bonum opus. uł q̃re
&r accõmodatior adusum amoris: quam
lectuli &r noctis oportunitas: Hisi qͥ eta
mente queri ñ potest delectatio sapĩe:
nec intranquillus in illam aspectus di¬
rigit᷑. Nichil inquinatum incurrit
in illain: ne inpacatum quidem:Illa
uͦ in animum quietum oe purum ultro
incurrere solet: & gratis influere. In
pace enim locus eius. et habitatio eius in
syon: hoc est inspecłatione. Pax p̾ponit᷑:
quasi p̾ꝑatio quedam speculationis. O¬

Expanded text:
la fluida erant: et totum hoc contigit la fluida erant: et totum hoc contigit ex contactu fimbriae. Quid, si caput ipsum amplexari contigisset? Non modo staret et exsiccaretur sanguinis fluxus, sed emanaret impetus fluminis illius, quod laetificat civitatem Dei . Bonus ergo tactus, sed attrectatio melior. In turba, in publico vix tangitur Jesus. Ideo sponsa quae non tantum tangere, 2 sed amplexari et attrectare Verbum vitae desiderat, devitans publicum, secretum elegit, secretum et lectuli et noctis. Bonum opus vel quaeret accommodatior ad usum amoris, quam lectuli et noctis opportunitas? Nisi quieta mente quaeri non potest delectatio sapientiae, nec intranquillus in illam aspectus dirigitur. Nihil inquinatum incurrit in illam, nec impacatum quidem. Illa vero in animum quietum et purum ultro incurrere solet, et gratis influere. In pace enim locus ejus, et habitatio ejus in Sion , hoc est, in speculatione. Pax praeponitur quasi praeparatio quaedam speculationis. O
Abbreviated transcription (Latin):
se raptim ꝯtulerat ad lectulum sponse:
uͥ illa ex̾citata ⁊ deficiens ub̾tate delecta¬
tionis obdormi uit: exausta int̾ amplexꝰ
dilecti. Oblect ta obdormiuit sompnũ
dulcem: s exꝑg e facta ñ inuenit illum
hec mulier deliciaꝵ in manib sins. Gaudi¬
a itaq illa. gaadia ineffabilia. silentio
transiens: in hanc tñ uocem erupit. In
lectulo meo ꝑ noctes quesiui: quem dili¬
git anima mea. ꝑ continuatioẽ nẽ ist a
suffitrant. Iam u̾ba sigła consid̾emus.
In lectulo meo quesiui ꝑ noctes: quem dili¬
git aĩa mea. Bulce satis est te bone iħu
querere: dulcius tenere. In uno pius la¬
bor: inalt̾o ꝑfecta leticia. Dulcis utiq ẽ
attrectatio tui: nam et ip̃e tactus. fructu
non caret. Muliet illa engłica felici fur¬
t attigit fimbriam iħu. & statim stetit
iñ illa fluxus sangͥnis. fluxꝰ carnalis il¬
lecebre. carnał delectationis ⁊ cure. ⁊ res¬
tri cta sunt ⁊ desiccata sunt que priꝰ in il¬

Expanded text:
se raptim contulerat ad lectulum sponsae, se raptim contulerat ad lectulum sponsae, ubi illa exercitata, et deficiens ubertate delectationis obdormivit, exhausta inter amplexus dilecti. Oblectata obdormivit somnum dulcem, sed expergefacta non invenit illum haec mulier deliciarum in manibus suis. Gaudia itaque illa, gaudia ineffabilia silentio transiens, in hanc tandem vocem erupit: In lectulo meo per noctes quaesivi quem diligit anima mea. Pro continuatione nunc ista sufficiant. 2. Jam verba singula consideremus. In lectulo meo per noctes quaesivi quem diligit anima mea. Dulce satis est te, bone Jesu, quaerere, dulcius tenere. In uno pius labor, in altero perfecta laetitia. Dulcis utique est attrectatio tui: nam et ipse tactus fructu non caret. Mulier illa evangelica felici furto attigit fimbriam Jesu, et statim stetit in illa fluxus sanguinis , fluxus carnalis illecebrae, carnalis delectationis et curae; et restricta et desiccata sunt quae prius in il
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯuallem lacͥmaꝵ. ad lectum doloris relap¬
sa: ad lectum or ad noctem. demontib lumi¬
nosis. Quid ni sic recidat ip̃a: uͥ sic recedit
dilectus suus: Ille enim sponse sue salus
⁊ illuminatio. Ideo recedente ip̃o: illa
recidit adlectulum infirmitatis. ⁊ ig¬
norantie noctem. Iam u̾satur suꝑstratũ
uifirmitatis sue: suꝑ hunc tñ stratum
memorat᷑ dilecti. et ñ iam in matutinis.
s in nocte meditat᷑ in ipso: querens quem
diligit aĩa sua. Non pigre agit in hoc lec¬
to: ad quem relapsa ẽ. Non lasciuit. ñ delec-¬
ta t᷑ in lecto concupiscentie: s magis relue¬
tatur memorata dilecti solius. Non ob¬
noxia infirmitati: s caritati. Sic int̾p̾te¬
tur. cui sic uĩ et᷑: ego tñ ñ hic accipio lec¬
tum doloris : nͥ forte doloris illius quẽ
amor parturip de absente sponso. Delici¬
cum quesisse. ñ medicum. Iuxta hunc
sensum sic continuare potes. De montib

Expanded text:
convallem lacrymarum, ad lectum doloris relapconvallem lacrymarum, ad lectum doloris relapsa, ad lectum et ad noctem de montibus luminosis. Quidni sic recidat ipsa, ubi sic recedit dilectus suus? ipse enim sponsae suae salus et illuminatio. Ideo recedente ipso, illa recidit ad lectulum infirmitatis, et ignorantiae noctem. Jam versatur super stratum infirmitatis suae. Super hunc tamen stratum memoratur dilecti; et jam non in matutinis, sed in nocte meditatur in ipso, quaerens quem diligit anima sua. Non pigre agit in hoc lecto ad quem relapsa est. Non lascivit, non delectatur in lecto concupiscentiae: sed magis reluctatur memorata dilecti solius; non obnoxia infirmitati, sed charitati. Sic interpretetur cui sic videtur. Ego tamen non hic accipio lectum doloris, nisi forte doloris illius, quem amor parturit de absente sponso: delicicum quaesisse, non medicum. Juxta hunc sensum sic continuare potes. De montibus
Abbreviated transcription (Latin):
arii sunt amantiũ moprimus:
affectus. quia casusuarii: & spon¬
se uerba aliquotiens int̾rupta uidentur:
sic̃ ip̃a dilecto suo. uł ex uoto fruit᷑. uel
p̾ter uotum fraudat᷑. Nunc ut suꝑ mon¬
ces reuertat᷑ inuitat: nc̃ in lectulo q̃rit
clapsum. Qmͣ hic assignabis ꝯseqñtie se¬
Uota amoris uniformia ñ st̃: iõ sermo se¬
rie ñ tenet᷑. Affectus in amore loquit᷑. ⁊
u̾ba int̾rumpit: qr nec ip̃e sibi semꝑ in
uno statu coheret. Iure ⁊ ipse sponsus
hynnulo comꝑat᷑: sic fallen ⁊ sic fugiens
dilectam. Uarietas hec: nͨ consequen¬
tia. nͨ rõne caret. U̾ba tam subito com¬
mutata. ꝯtinuationẽ seruant: dum af¬
fectuum ordini seru̾unt. Uidete iam que
sit in hac uarietate series ꝯtinuationis.
ẜ lapsus erat dilecte sue suꝑ montes qiͣ
hẏnnulus uagus. & uolitans: ⁊ ip̃a ad
se relapsa. De montib illis inquib mi¬
rabilit̾ illuminata erat. et illustrata
uisione dilecti: demontib in qmͣ illis ad

Expanded text:
arii sunt amantium affectus, quia casus varii. Ideo sponsae verba aliquoties interrupta videntur, sicut ipsa dilecto suo vel ex voto fruitur, vel praeter votum fraudatur. Nunc ut super montes revertatur invitat: nunc in lectulo quaerit elapsum. Quam hic assignabis consequentiae seVota amoris uniformia non sunt. Ideo sermo serie non tenetur. Affectus in amore loquitur, et verba interrumpit: quia nec ipse sibi semper in uno statu cohaeret. Jure et ipse sponsus hinnulo comparatur, sic fallens, et sic fugiens dilectam. Varietas haec nec consequentia, nec ratione caret. Verba tam subito commutata continuationem servant, dum affectuum ordini serviunt. Videte jam quae sit in hac varietate series continuationis. Elapsus erat dilectae suae super montes, quasi hinnulus vagus et volitans: et ipsa ad se relapsa de montibus illis in quibus mirabiliter illuminata erat, et illustrata visione dilecti; de montibus, inquam, illis ad
Abbreviated transcription (Latin):
mentis. & fortuitꝰ casus excludit᷑. ⁊ hu¬
manus intuitꝰ: s ñ diuinꝰ nutꝰ. Ed in
ysaie ꝓpħia inuenies ad ezechiam die¬
tum. Data sunt omnia ħ in manus
caldeoꝵ. Ubi data eẽ dicit: ostendit ñ¬

Expanded text:
amentis, et fortuitus casus excluditur, et huamentis, et fortuitus casus excluditur, et humanus intuitus, sed non divinus nutus. Et in Isaiae prophetia invenies ad Ezechiam dictum: Data sunt omnia haec in manus Chaldaeorum . Ubi data esse dicit, ostendit n
Abbreviated transcription (Latin):
quod dñs eo potissimum tp̃r ad passionẽ
ad dictus: qd̾ hachora. hoc die. hoc mor¬
tis affectꝰ genere: Quis ista aut neget
mistica: aut credat fortuita: Quo die ẽ
hõ conditus: eo reꝑatꝰ. Qua hora sententi¬
am ꝑtulit: indulgentiam meruit. Plignũ
mors inducta. ꝑ lignum. uita restaurata:
⁊ nescio quis ista ñ diuinitꝰ dispensata. s
humanitꝰ amministrata condit. Habes
agni paschał tempꝰ÷ hs̃ immaculatam
hostiam: hs̃ ereptionis isrłicice de egypto
horam: hs̃ ereptionis tue grãm de scłier¬
rore. deuanitate. de natiuitate corrupta:
deo ñ cdispensante. s uideo oꝑante. qmͣuis
ñ obseruante: Hec inquam que tam
apte concurrunt de crucis ligno. de tp̃r.
de hora. de die. ⁊ reliquas que obseruari
prudent̾ possunt circumstantias. ilida¬
ice deputas. dementie: ñ diuine sapĩe :
Prorsus uitam salubri remedio. ⁊ cum an¬
tiquis uiunam formam concurrente sac̃¬

Expanded text:
quod Dominus eo potissimum tempore ad passionem quod Dominus eo potissimum tempore ad passionem addictus, quod hac hora, hoc die, hoc mortis affectus genere? quis iste aut neget mystica, aut credat fortuita? Quo die est homo conditus, eo reparatus: qua hora sententiam pertulit, indulgentiam meruit. Per lignum mors inducta, per lignum vita restituta. Et nescio quis ista non divinitus dispensata, sed humanitus administrata contendit. Habes agni paschalis tempus, habes immaculatam hostiam; habes ereptionis Israeliticae de Aegypto horam, habes ereptionis tuae gratiam de saeculi errore, de vanitate, de nativitate corrupta:Deo non dispensante, sed Judaeo operante, quamvis non observante? Haec, inquam, quae tam apte concurrunt de crucis ligno, de tempore, de hora, de die, et reliquas quae observari, prudenter possunt, circumstantias, Judaicae deputas dementiae, non divinae sapientiae? Prorsus in eam salubri remedio, et cum antiquis in unam formam concurrente sacr
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ab ip̃o hc̃ qd̾ motus est: ⁊ ab ipsoñ ht̃.
qd̾ prauus ẽ. Neq enim ab ip̃o ẽ. quod in
minus ordinatum finem dirigit᷑. s ab ip̃o
ẽ quod in ordinatio ip̃a mira ꝓrsus rõte
in ordinẽ redigitur. Uide uencditionem
ioseph. descensum in egiptum. eg̾ssum ⁊
insectationẽ pharaonis. subm̾sionẽ exer¬
citus. ⁊ ereptionem isrł. quomͦ incarnati¬
ouis ⁊ passionis xͥ ⁊ ereptionis nr̃e serui-¬
ant mist̾iis: ⁊ multis quid̃ in locis simili¬
a cdiligens reꝑies. Non gͦ possent antiqͣ
delicta nouis deseruire sacram̃tis: nͥ oc¬
culta rõne diuina. intꝰ oꝑante ꝓuidentia.
Nec enim illa antiqͣ casu quodam ⁊ indif¬
ferent̾ ita ꝓuenere quib noua postinodũ
a prudenti dispensatore.⁊ obseruatore di¬
ligenti ad aptarentur mist̾ia : magis
aut̃ illa ad hoꝵ sunt significationem is
homine id incẽdente. s deo disponente p̾pa¬
rata: quam hec illis aptata. Qͥd demꝙ

Expanded text:
et ab ipso habet quod motus est, et ab ipso non habet et ab ipso habet quod motus est, et ab ipso non habet quod pravus est. Neque enim ab ipso est, quod in minuest, quod inordinatio ipsa mira prorsus ratione in ordinem redigitur. 4. Vide venditionem Joseph, descensum in Aegyptum; egressum et insectationem Pharaonis, submersionem exercitus, et ereptionem Israel, quomodo incarnationis et passionis Christi, et ereptionis nostrae serviant mysteriis: et multis quidem in locis similia diligens reperies. Non ergo possent antiqua delicta novis deservire sacramentis, nisi occulta ratione divina intus operante providentia. Nec enim illa antiqua casu quodam et indifferenter ita provenere, quibus nova postmodum a prudenti dispensatore et observatore diligenti adaptarentur mysteria: magis autem illa ad horum sunt significationem non homine illud intendente, sed Deo disponente praeparata, quam haec illis aptata. Quid denique,
Abbreviated transcription (Latin):
a p̾cet̾is coaptione ad ordinantis. ⁊ dirigñ¬
tis dĩ mitum. Dr̃ gͦ ciuitas dĩ. uniu̾sitas
creature: quippe legib amministrata dis¬
pensationis ipsiꝰ. Ip̃e uniu̾se c̾ature speciẽ
existentie pr̃at in ꝓpͥo gen̾e: in usu efficati¬
am: conseqñtiam inordine: ut ⁊ in se ip̃a
pulchra sit. ⁊ inuniu̾sitate suꝑuacua
ñ sit: ⁊ cum reliquis in consequens. ⁊ re¬
pugnans ñ sit. Siue enim res nature¬
nature agatur motu. siue lib̾o arbitrii nu
tu siue diuine instinctu grẽ. siue singłis
his rõnib. siue coniunctis resagat᷑ quelib:
a diuina intus inuisibilit̃ oꝑante efficatia.
modũ accip̃ ⁊ motũ. Modũ ⁊ qiͣ legẽ ꝙͣdã ordĩs
⁊ mot̾ accõis. ħ mͦ n abeo cꝰlib motõis natiua
facultã. s clibet facultatis ministra¬
t᷑ motio: ut simul ab ipso sit ⁊ uirtꝰ. ⁊ mo¬
tus uirtutis. Motꝰ uͦ intentionis praue.

Expanded text:
a prae caeteris coaptatione ad ordinantis et dirigena prae caeteris coaptatione ad ordinantis et dirigentis Dei nutum. Dicitur ergo civitas Dei universitas creaturae; quippe legibus administrata dispensationis ipsius. Ipse universae creaturae speciem existentiae praestat in proprio genere, in usu efficaciam, consequentiam in ordine, ut et in se ipsa pulchra sit, et in universitate supervacua non sit, et cum reliquis inconsequens et repugnans non sit. Sive enim res naturae agatur motu, sive libero arbitrii 12 nutu, sive divinae instinctu gratiae, sive singulis his rationibus, sive conjunctis res agatur, quaelibet a divina intus invisibiliter operante efficacia et modum accipit et motum: modum et quasi legem quamdam ordinis et motum actionis. facultas, sed cujuslibet facultatis administratur motio, ut simul ab ipso sit et virtus, et motus virtutis. Motus vero intentionis pravae,
Abbreviated transcription (Latin):
quis poͤteriorum oblitꝰ ad ant̾iora extendit
semet ip̃m: si quomͦ comp̾hendat. Gonus
certe cuxuitꝰ: ñ mͦ cum noua semꝑ ⁊ occultio¬
ra comp̾hendunt᷑ : scum iam app̾hensa. no¬
uo et recenti semꝑ affectu reuoluũt᷑. cũ ñ
Ioꝯdꝰ ccuitꝰ. ⁊ sponse ñ ignotꝰ. Iõ ꝯfident̃ dic̃:
surgã ⁊ cͥcuibo ciuitatẽ. Que aptiꝰ eẽ pot̾it
ciuitas: quam illa de qua dictum ẽ. głosa
dicta sunt de te ciuitas dei: Et quidem uni¬
u̾sitas creature dici pot̾ ñ in conseq̃nt̃ eiui¬
tas cłi: ab eo condita ⁊ ab eo disposita.
tis ꝓducit libertas. quantum in ip̃is ẽ. mi
ne dispensationis ñ effugiunt: quẽ ñ in¬
cendunt. Soli autem uere głosi sunt.
qui diuine disposicioni supponunt studi¬
um: solliciti pͥme condicionis incegram
seruare grãm. uł resarcire corruptam.
Isti gemino quidem mͦ gło si efficiunt᷑: na¬
turali cum cet̾is conditione. ⁊ uoluntari¬

Expanded text:
quis posteriorum oblitus, ad anteriora extendit quis posteriorum oblitus, ad anteriora extendit semetipsum, si quo modo comprehendat . Bonus certe circuitus, non modo cum nova semper et occultiora comprehenduntur, sed cum jam apprehensa novo et recenti semper affectu revolvuntur: cum non cuitus, et sponsae non ignotus. Ideo confidenter dicit: Surgam, et circuibo civitatem. 3. Quae aptius esse poterit civitas quam illa, de qua dictum est: Gloriosa dicta sunt de te, civitas Dei? Et quidem universitas creaturae dici potest non inconvenienter civitas Dei, ab eo condita, et ab eo disposita. tis producit libertas, quantum in ipsis est, minae dispositionis non effugiunt, quem non intendunt. Soli autem vere gloriosi sunt, qui divinae dispositioni supponunt studium, solliciti primae conditionis integram servare gratiam, vel resarcire corruptam. Isti gemino quidem modo gloriosi efficiuntur: naturali cum caeteris conditione, et voluntari
Abbreviated transcription (Latin):
s ista se regit. Rõ plꝰ aliquid qmͣ credere
uult. Qd aliud e Conspice. Aliud ẽ cre-¬
dere: aliud ẽ cernere: ñ tñ aluid ꝙͣ qd̃
fide concipit conspicͥe conat᷑. q si ñ dũ
sincere uidere pot̾. quibdam tñ accõmo¬
datis exꝑim̃tis conice temptat. que iam
solida fide concep̃. Nõ supra fidem conat᷑:
fide camen nititur: fide cohibet᷑. In pͥmo
deuota ẽ: in scd̾o prudens: int̾cio sobria.
Wͣ ut sic dicam fides tenet: cuet᷑ rõ: in¬
telligentia intuet᷑. Bonꝰ iste cireuitꝰ.
in quo mens rõnis ductu ꝑ uestigando
ꝓcedit s a fide ñ recedit: instrueta a fide
⁊ restrieta ad fidem. Erronea plane. si ñ
cuncta ad eius referat examen: et citum
rõnis incessum. ad fidei maturitatẽ casti¬
get. Bonus circuitꝰ: uͥ iusticia dei reue¬
lacur ex fide in fidem. Bonus cireuitꝰ:
uͥ quis cransformat᷑ a claritate in clarita¬
tem: tanqͣm a domini sp̃u. Bonus cͥcuitꝰ. uͥ

Expanded text:
sed ista se regit. Ratio plus aliquid quam credere sed ista se regit. Ratio plus aliquid quam credere vult. Quid aliud? Conspicere. Aliud est credere, aliud est cernere: non tconatur. Et si nondum sincere videre potest, quibusdam tamen accommodatis experimentis conjicere tentat, quae jam solida fide concepit. Ratio supra fidem conatur, fide tamen nititur, fide cohibetur. In primo devota est; in secundo prudens; in tertio sobria: et, ut sic dicam, fides tenet, tuetur ratio, intelligentia intuetur. Bonus iste circuitus, in quo mens rationis ductu pervestigando procedit, sed a fide non recedit, instructa a fide, et restricta ad fidem. Erronea plane, si non cuncta ad ejus referat examen, et citum rationis incessum ad fidei maturitatem castiget. Bonus circuitus, ubi justitia Dei revelatur ex fide in fidem. Bonus circuitus, ubi quis transformatur a claritate in claritatem tanquam a Domini Spiritu . Bonus circuitus, ubi
Abbreviated transcription (Latin):
tamen illi negabimꝰ. Siue enĩ nota ⁊
comꝑta reuisit. siue inuestigat noua:
in omnib amoris cm̃ fomitẽ querit.
Bonus quidem rõnis cireuitꝰ: s qũ se rõ
ipsa intͣ fidei regulas continet ⁊ eiꝰ t̾minos
ũ excedit: de fide adfidem. uł de fide ad in¬
telligentiam ꝑtingens. In telligentia qui¬
dem. ⁊ si fidẽ excedit. ñ tũ aliud contuet᷑.
qmͣ qd̾ fide conti net᷑. In intelligentia ꝙͣ
infide. ñ certitudo maior in est: s serenitas.
Neutͣ uł errat: uł heret. Ubi ut error uł
hesitatio ẽ: intelligentia ñ ẽ. Ubi hesita¬
tio ẽ: fides ñ ẽ. Qe̾ si fides admitt̾e posse ui¬
det᷑ erroreni: ñ est uera. nec catholiea fi¬
des: s erronea c̾dulitas. Fides ut sic dicam.
u̾itatem rectam tenet. et possidet: intelli¬
gentia reuelatam ⁊ nudam contuetur.
rõ conat᷑ reuelare. Rd̃ int̾ fidem⁊ intelli¬
gentiamq discurrens: ad illam se erigit:

Expanded text:
tamen illi negabimus. Sive enim nota et tamen illi negabimus. Sive enim nota et comperta revisit, sive investigat nova, in omnibus amoris tantum fomitem quaerit. Bonus quidem rationis circuitus: sed quando ratio ipsa intra fidei regulas se continet, et ejus terminos non excedit, de fide ad fidem, vel de fide ad intelligentiam pertingens. Intelligentia quidem, etsi fidem excedit, non tamen aliud contuetur quam quod fide continetur. In intelligentia quam in fide non certitudo major inest, sed serenitas: neutra vel errat, vel haeret. Ubi vel error vel haesitatio est, intelligentia non est: ubi haesitatio est, fides non est. Et si fides admittere posse videtur errorem, non est vera nec catholica fides, sed erronea credulitas. Fides, ut sic dicam, veritatem rectam tenet et possidet; intelligentia revelatam et nudam contuetur; ratio conatur revelare. Ratio inter fidem intelligentiamque discurrens, ad illam se erigit,
Abbreviated transcription (Latin):
stare solebant pedes eius quem diligit:
Nescio quo pacto loca. inquib aliquid
boni exꝑtisumꝰ. exp̾ssiꝰ id ip̃m impͥmt
memorie. ⁊ exordine ante mentis de pĩ¬
gunt oculos: ⁊ qd̃ iam exꝑti sumꝰ in ip¬
sis. it̾ato sꝑamꝰ. Ergo loca ista ñ corꝑali.¬
a. s sp̃alia crediderim: oportuna ad aĩe
exercitationem spiritualẽ. ꝓpt̾ea in
his accipiamus circuitum. Circuitꝰ iste
aut recordationis ẽ: aut inuestigationis.
Circuit enime qui uł nota recolit: uł
ex ip̃is notiscolligit. que nondum
sunt nota. Circuit quodãnͦt. qui nota
recordat᷑. uł ꝑscrutat᷑ noua. Circuitꝰ quidã
ẽ: cum ea q̃ iam fide ⁊ inteligentia tene¬
mus. ordine recractamꝰ. Circuitꝰ quidã
ẽ: cum ex que iam his tenemꝰ: ad occul¬
tiora tñdimꝰ ⁊ penet᷑mꝰ. Circuitꝰ ille oblecta¬
tionis ẽ: iste rõnis. Ille amicat bilior:
iste acutior. Et qmͣuis ille cireuitꝰ mag̃
accominodatꝰ sponse uideatur: neutrũ

Expanded text:
stare solebant pedes ejus quem diligit? stare solebant pedes ejus quem diligit? Nescio quo pacto loca, in quibus aliquid boni experti sumus, expressius id ipsum imprimunt memoriae, et ex ordine ante mentis depingunt oculos, et quod jam experti sumus in ipsis, iterato speramus. Ego loca ista non corporalia, sed spiritualia crediderim, opportuna ad animae exercitationem spiritualem; propterea in his accipiamus circuitum. 2. Circuitus iste aut recordationis est, aut investigationis. Circuit enim qui vel nota recolit, vel ex ipsis notis colligit quae nondum sunt nota. Circuit quodammodo qui nota recordatur, vel perscrutatur nova. Circuitus quidam est, cum ea quae jam fide et intelligentia tenemus, ordine retractamus. Circuitus quidam est, cum ex his quae jam tenemus, ad occultiora tendimus et penetramus. Circuitus ille oblectationis est, iste rationis. Ille amicabilior, iste acutior. Et quamvis ille circuitus magis accommodatus sponsae videatur, neutrum