comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
I nglume pereunte licet reqͥsce sc̃is.
S uma qͥ es nil uelle suꝑ gͣs postalat usys
D ebitꝰ. nt sim plex alimoma. uestis et una
Ins̾irmos irgit ac reereet medioc̾ter artus.
E x pletũq modũ nafc non trabat exira.
I ngressurus iter per̃ ne tollito. neue
De tanee alt̾uis gestamine ꝓuidus iro.
N ec te sollicitet res craslitia: tie cibns Alno
D e fuerit. redeant esce eñ sole diurne
N õue indis ut nilla aniã cras cogiet. Ac
ꝑ ascendã p̃stãte deo nõ anria credat c
Confidũt uolucres uictũ nõ defore piles.
P asseribꝰꝙ sub est tnodieo uenalibꝰ asse
I ndubitata fides dno curare potenteo
A ⁊dubitas nete tuns unꝙͣ deserat auc̃tor:
n etrepidate hoĩes uite dator et dator esce est.
Q̃ rite luciferu̾ celesli dognate pastuo.
aͥ spem mulitplic̃as alat ĩcdlabilis eii.
c orꝑis ĩ memores. menot est q̃ ꝯdidit illud

Expanded text:
Ingluvie pereunte, licet requiescere sanctis. Summa quies nil velle super, quam postulet usus Debitus: ut simplex alimonia, vestis et una 640 Infirmos tegat, ac recreet mediocriter artus, Expletumque modum naturae non trahat extra. Ingressurus iter peram ne tollito, neve De tunicae alterius gestamine providus ito: Nec te sollicitet res crastina, ne cibus alvo Defuerit: redeunt escae cum sole diurnae. Nonne vides, ut nulla avium cras cogitet, ac se Pascendam, praestante Deo, non anxia credat? Confidunt volucres victum non defore viles, Passeribusque subest modico venalibus asse Indubitata fides, Dominum curare potentem,ue Christi, An dubitas, ne te tuus unquam deserat auctor? Ne trepidate, homines; vitae dator, et dator escae est. Quaerite luciferum coelesti dogmate pastum, 641 Qui spem multiplicans alat invitiabilis aevi, Corporis immemores: memor es
Abbreviated transcription (Latin):
M ortalide matre hominem. sed cũ patre numen
I ade omnis iã diua caro est q̃ ꝯcipit illum.
Haturãq dei ꝯsorti federe sumit.
U erbũ quiipe caro fr̃ꝯ nõ de sinit esse
Qͦ Dfuerat ũbũ. dñ carns glutinat usum.
Maiestate qͥdem nõ de generante ꝑusuor
C armis. s miseros ad nobiliora trahente.
Ille maner qd̾ sẽꝑ erat. qd no crt esse
I ncipiens. nos ꝗd sinmꝰ iã nõ sirmus. aneti
N ascendo ĩmeliꝰ. mͥ contulit et sibi mausit.
N ec d̾s ex nr̃is mituit sna. s sua ur̃is
U uo t᷑buit uos met dona ad ceslia uexit.
S ona ħ fũt qd̾ uicta iaces lntalenta libido.
N ce mes post mariã potis es per frĩg̾e iura.
T npͥnceps ad mortis it̾. In ianna let
Corpa cõmuculas aĩas ĩtartara m̾gis.

Expanded text:
mortali de matre hominem, sed cum Patre numen. inde omnis iam diva caro est quae concipit illum naturamque Dei consortis foedere sumit, Verbum quippe caro factum non destitit esse quod fuerat, verbum, dum carnis glutinat usum, maiestate quidem non degenerante per usum carnis, sed miseros, ad nobiliora trahente. ille manet quod semper erat, quod non erat esse incipiens: nos quod fuimus iam non sumus, aucti nascendo in melius: mihi contulit et sibi mansit, nec Deus ex nostris minuit sua, sed sua nostris dum tribuit nosmet dona ad caelestia vexit, dona haec sunt, quod victa iaces, lutulenta Libido, nec mea post Mariam potis es perfringere iura. tu princeps ad mortis iter, tu ianua leti, corpora conmaculans animas in Tartara mergis.
Abbreviated transcription (Latin):
Deme suꝑcilio nubẽ. plerũq modestꝰ.
Occupat obscuri sp̃em tacit᷑nꝰ acbi.
Int̾ cunta leges ⁊ ꝑcũctab̾e doctos
Qua racione queas tͣduc̾e lenit̾ em̃
Ñ te sep̃er ĩ ops agitet uexet q cupido.¬

Expanded text:
deme supercilio nubem: plerumque modestus occupat obscuri speciem, taciturnus acerbi. Inter cuncta leges et percontabere doctos, qua ratione queas traducere leniter aevum, num te semper inops agitet vexetque cupido
Abbreviated transcription (Latin):
ñ aliẽ caligab̾.ꝙͣ qͣ ocłi indensã uͣbrã ex claro sole
rediert̃t: Qͥd ẽ p̃cipuũ: Posse leco aĩo dura tolera¬
re: qͥeqͥs accid̾it sic ferre. qͣsi uolueriᷤ tͥ accid̾e. Sebu¬
isses enĩ uelle: si scisses oĩa ex decͤto di fieri. Elere.
queri. gem̾e: discissere est. Quid ẽ p̾cipuũ: Aĩs ꝯͣ
calamitates fotas ⁊ ꝯtumax. Luxurie ñ auersus tm̃.
utãq fortuiã ĩ trepis ĩ ofusũq ꝓdirer uec illius
tumultii. nͨ nꝰ fulgore ꝑc̾sus. Quid ⁊ p̾cipuũ: Non
ãmittere ĩ aĩũ mala ꝯsilia ⁊ puras ad celũ manus
tollere: nullũ bonũ pet̾e. qd̾ ut ad te tnͣseat aliqͥs da¬
re debet. aliqͥs amitt̾e. Optare q̃ sũ adu̾sario optatur
bonã mẽtẽ. Cetã magno estimata mottalibus ⁊̃ siqͥs
doniũ casus attulerit: sic intueri qͣsi exitura qͣ ue¬
nerit. Quid ẽ p̾cipuũ: altos supͣ fortuitq. sp̃c extol¬
łẽ⁊ hõĩs menuuissor ut siue felix fu̾is scias ^ ñ fut᷑um

Expanded text:
abis quam quorum oculi in densam umbram ex claro sole redierunt. Quid est praecipuum? Posse laeto animo aduersa tolerare; quicquid acciderit, sic ferre, quasi tibi uolueris accidere debuisses enim uelle, si scisses omnia ex decreto dei fieri: flere, queri et gemere desciscere est. Quid est praecipuum? Animus contra calamitatesutramque intrepidus inconfususque prodire, nec illius tumultu nec huius fulgore percussus. Quid est praecipuum? Non admittere in animo mala consilia, puras ad caelum manus tollere, nullum bonum petere quod, ut ad te transeat, aliquis dare debet aliquis amittere, optare quod sine aduersario optatur: bonam mentem; cetera magno aestimata mortalibus, etiamsi quis domum casus adtulerit, sic intueri quasi exitura qua uenerint. Quid est praecipuum? Altos supra fortuita spiritus tollere, hominis meminisse, ut, siue felix eris, scias hoc non futurum
Abbreviated transcription (Latin):
ti nesciñt. T ibi tec̃ opͥtime ꝯuenit. slec ẽ mixũ pau¬
cis istud ꝯting̾e. Imꝑiosi nob̾ ac molesti sumꝰ. Modi
amore nr̃i: m tedio laboramꝰ. Infelicẽ aũii n̾c suꝑbi¬
a inflamꝰ. nc̃ cupiditate disfẽdimꝰ: alias uoluptate
laxamꝰ alias sollicitudine ȩxurimꝰ: ꝙ ẽ miserrimũ.
N umꝙͣ sumꝰ singłi. slecẽẽ ÷ itaq assidua sit uttã mag¬

Expanded text:
ti nesciunt: tibi tecum optime conuenit. Nec est mirum paucis istud contingere. Imperiosi nobis ipsi ac molesti sumus; modo amore nostri, modo taedio laboramus; infelicem animum nunc superbia inflamus, nunc cupiditate distendimus; alias uoluptate lassamus, alias sollicitudine exurimus; quod est miserrimum, numquam sumus singuli. Necesse est itaque assidua sit in tam mag
Abbreviated transcription (Latin):
ex magnifieo placidoq fulgẽtẽ uib̾emꝰ ⁊ hĩc iꝰticia.
illic fortitudine: hĩc tẽperãtia pͥdentiaq lucẽtibus.
P ret̾ has frugalitas ⁊ ꝯtinẽtia ⁊ tołantia: ⁊ lib̾alitas comi
tasq. A derit ꝓfecto nob̾ d̾s: si colere eũ uoluerimꝰ.
C olitur autẽ ñ tauroꝵ opimis corꝑibꝰ ꝯtrucidatis. nec
auro argẽtoq suspẽsis ⁊ nec ĩ̾thesauros stipe ꝓfusa:

Expanded text:
fulgentem videremus, hinc iustitia, illinc fortitudine, hinc temperantia prudentiaque lucentibus ! Praeter has frugalitas et continentia et tolerantia et liberalitas comi. Aderit levabitque, si colere eam voluerimus. Colitur autem non taurorum opimis corporibus contrucidatis nec auro argentoque suspenso nec in thensauros stipe infusa,
Abbreviated transcription (Latin):
urie. Et te a̾mirabor si ꝯtẽpseris ⁊̃ sordidũ panem:
enĩ adrẽ ꝑtinet qͥd accipiat ⁊ perditurꝰ qͥcqͥd acceꝑite.
D electant ͭ ͤ disposita q̃ t̾ra mariq capiũtur: delectat¬
uidor hoꝵ arte qͥsitꝰ. At me hercłes ista sollicito scru
Uis ciboꝵ uoluptatẽ ꝯtẽpu̾e Exituͣ specta. A d u̾as te

Expanded text:
unc te admirabor, si contempseris etiam sordidum panem, enim ad rem pertinet, quid accipiat perditurus quicquid acceperit ? Delectant te disposita, quae terra marique capiuntur, aliaidor horum arte quaesitus. At mehercules ista sollicite scrutvis ciborum voluptatem contemnere ? Exitum specta. Attalum me
Abbreviated transcription (Latin):
Queris qͥd sit ꝙ obliuionẽ nobis acceptoꝵ faciat:
c upiditas accipĩedoꝵ. Cogitamꝰ. ñ qͥd ĩpet̾tũ: s qͥd pe¬
tend̾ sit. Abstrahut arecto oiuttie: honores⁊ potẽ¬
tiar ⁊ cet̾a q̃ opinone nr̃a cara st̃: p̾cio sũoͬ uilia.
N escimꝰ estimare res: de qͥbꝰ non cũ fama s c̃ rerũ nͣ

Expanded text:
Quaeris quid sit, quod oblivionem nobis acceptorum faciat ? Cupiditas accipiendorum. Cogitamus non quid inpetratum, sed quid petendum sit. Abstrahunt a recto divitiae, honores, potentia et cetera, quae opinione nostra cara sunt, pretio suo vilia. Nescimus aestimare res, de quibus non cum fama, sed cum rerum natura
Abbreviated transcription (Latin):
nẽ suu̾ diuidat. Nlat᷑a nos ꝯnatos edidit: c̃ ex iisdem
⁊ ĩ eade̾ gign̾et. ħ nob̾ amorẽ ĩdidit mutuũ: ⁊ socia¬
les fec̾. Illa equũ iꝰ iustũ q cõposuit. Ex illiꝰ ꝯstitu¬
t̾õe miseriꝰ ẽ noc̾e ꝙͣ ledi. Ex illiꝰ ĩꝑto ꝑate sĩt iu¬
uãdis manꝰ. Ille uersus ⁊ ĩ pectore ⁊ ĩ ore sit: ħo
erit: nis recta fu̾it uoluntas. Ab hac enĩ ẽ acto̾.
Rursus uolũtas ñ erit recta: nͥ habitꝰ aͥi rectꝰ fuerit.
portet ueł. M ale ualeo: pars fati ÷. familia decu¬
buit. fenꝰ offendit. domꝰ crepuit: dãua. uuln̾a. la¬

Expanded text:
ni. Natura nos cognatos edidit, cum ex isdem et in eadem gigneret. Haec nobis amorem indidit mutuum et sociabiles fecit. Illa aequum iustumque composuit; ex illius constitutione miserius est nocere quam laedi. Ex illius imperio paratae sint iuvandis manus. Ille versus et ierit, nisi recta fuerit voluntas, ab hac enim est actio. Rursus voluntas non erit recta, nisi habitus animi rectus fuerit, potero. Male valeo; pars fati est. Familia decubuit, faenus offendit, domus crepuit, damna, vulnera, la
Abbreviated transcription (Latin):
holũ cupiditates. hient sẽꝑ ⁊ poseãt: ñ mirab̾is ibi ne¬
minẽ reod̾e. uͥ nemo satiͣ accepit. Qͥs ÷ istor tã firme
m̃tis ⁊ solide ⁊ ut tuto apud eũ bñficiũ deponas: Aliꝰ lu
aliꝰ ceca a̾bitioe. ⁊ ĩ gladios ruẽte. adice torporẽ m̾tiᷤᷤ. ac
seniũ: ⁊ ꝯtͣriã huic ĩqͥeti pectoriᷤ agitacionẽ. tumłt̾usq
ꝑpetuos. Adice estimationẽ sui nimia̾. ⁊ tuiorẽ: obq̃ ꝯtẽ¬
tatẽ semꝑ aliaͦ tnͣsiliẽtẽ: huc accedit tem̾itas u̾ceps: ⁊
ñꝙͣ fidele ꝯsiliũ dat᷑us timor: ⁊ mille errores qͥbꝰ uolui¬
mur. Audacta timidissimor : discordia familiarissimor.
⁊ publicũ malũ ĩ ic̾tissimis fidere⁊ fastidire possessa:
optare q̃ ꝯseqͥ posse spes ñ fuit. Int̾ affectꝰ ĩqͥetissimos
bñficior te memoria comitet᷑. Uideb̾ q̃ puero data ft̃. an̾
adolescẽtiã eͥpsa: qͥ iͣueni collata fc̃. ñ ꝑdurasse ĩsenec¬

Expanded text:
hominum cupiditates hient semper et poscant ; non miraberis ibi neminem reddere, ubi nemo satis accepit. Quis est istorum tam firmae mentis ac solidae, ut tuto apud eum beneficia deponas ? Alius lalius caeca ambitione et in gladios irruente. Adice torporem mentis ac senium et contraria huic inquieti pectoris agitationem tumultusque perpetuos; adice aestimationem sui nimiam et tumorem, ob quae contemtatem semper aliquo transilientem ? Hoc accedat temeritas praeceps et numquam fidele consilium daturus timor et mille errores, quibus volvimur : audacia timidissimorum, discordia familiarissimorum et, publicum malum, incertissimis fidere, fastidire possessa, quae consequi posse spes non fuit. Inter adfectus inquietissimos beneficiorum memoria comitetur. Videbis, quae puero data sunt, ante adulescentiam elapsa, quae in iuvenem conlata sunt, non perdurasse in senec
Abbreviated transcription (Latin):
ud aqua. aliud ignis eripiet. hãc ret̾ ꝯdit̾onẽ muta
re uõ pꝰsumꝰ. ad hanc lege̾ aĩus nr̃ aptãdus e̾: hãc
sequat᷑ : huic pareat: ⁊ q̾c̾q fu̾it debuisse si̾ putet:
nec uelit obiurgare naturã. Iptimũ e̾ pati ꝙ e
m̃dare non possis: ⁊ dm quo auetore cũcta ꝓue¬
nuũt sñ murmurat̾oe comitari. Malꝰ miles e̾t qͥ.¬

Expanded text:
ud aqua, aliud ignis eripiet. Hanc rerum condicionem muta constat. Ad hanc legem animus noster aptandus est; hanc sequatur, huic pareat. Et quaecumque fiunt, debuisse fieri putet nec velit obiurgare naturam. Optimum est pati, quod emendare non possis, et deum, quo auctore cuncta proveniunt, sine murmuratio
Abbreviated transcription (Latin):
est ã quare ñ existimẽ fut᷑ũ sapiẽte̾ eũ qͥ lit̾as
neseit: c̃ sapiẽtia ñ sit in literiso Nes tͣdit ñ u̾ba.
Et nescio an c̾cior memoria fit: q̃ nullũ extͣ se subsi¬
diũ ht̃ Magna ⁊ spaciosa res est sapientia: uacuo illi
loco opꝰ ẽ. De diuinis humanisq discẽd̾ ẽ: de p̾terto
de futuris ⁊ de caducis: de et̾nis: de tẽpore. Laxũ spa

Expanded text:
existimem non futurum sapientem eum, qui litteras nescit, cum sapientia non sit in litteris ? Res tradit, non verba, et nescio an certior memoria sit, quae nullum extra se subsidium habet. Magna et spatiosa res est sapientia. Vacuo illi loco opus est. De divinis humanisque discendum est, de praeteritis de futuris, de caducis de aeternis, de tempore. De quo uno
Abbreviated transcription (Latin):
cios uetat auar᷑: uerb̾. rebꝰ. affectibꝰ. cõe se facilẽq
õibꝰ p̾stat. ilullũ alienũ malũ putat. bonũ ã suũ̾
ideo marime qd̾ alicui bono fuct᷑ũ est amat. Num¬
qͥd lib̾alia studia hos mores p̾cipiu̾t: Nõ magis
ꝙͣ simplicitate̾. ꝙͣ modestiã ac mod̾ationẽ : ũ ma
g ꝙͣ frugalitatẽ᷑. ac parsimoniã ⁊ u̾i mag̾ ꝙͣ dem̾

Expanded text:
adfectibus comem se facilemque omnibus praestat. Nullum alienum malum putat. Bonum autem suum ideo maxime, quod alicui bono futurum est, amat. Numquid liberalia studia hos mores praecipiunt ? Non magis quam simplicitatem, quam modestiam ac moderationem, non magis quam frugalitatem ac
Abbreviated transcription (Latin):
Sepe uñficiũ monet. nͨ debet᷑ si secuta ẽ da̾tẽ penit̾etia.
si miserũ se dixit ꝙ. dediss ⁊ sic̃ daret suspirañ. uul¬
tũ adbuxit ⁊ ꝑd̾e se credidit ñ. donare. si sua c̾a aut c̃ce
mea ñ dedit ⁊ si ñ desiit insultare.głari. uͥq iactare. ⁊
ae̾bũ munꝰ suũ fac̾e: manet bn̾ficiũ ꝗͣuᷤᷤ ñ debeat᷑. lic¬

Expanded text:
eneficium manet nec debetur ; si secuta est dantem paenitentia, si miserum se dixit, quod dedisset, si, cum daret, suspiravit, vultum adduxit, perdere se credidit, non donare, si sua causa aut certe non mea dedit, si non desiit insultare, gloriari, ubique iactare et acerbum munus suum facere, manet beneficium, quamvis non debeatur, sic
Abbreviated transcription (Latin):
de aliis libẽtissime faciũt: de te apd te male exis¬
ocłos tuos: sine aures assuesc̾e sanioribus u̾bis.
Quotiens ꝓcesseris: in ip̃o tnͣsitu aliqͣ qͥ renouẽt cu¬
piditates tuas tͥ occurrẽt. Quẽ ad mod̾ ⁊ qui amorẽ
exuere cunatur. euit᷑ada ẽ õĩs ãmonitio dilecti cor¬
poris: nichͣ enĩ faciliꝰ ꝙͣ amor recruedescit: ita qͥ depo¬

Expanded text:
de aliis libentissime faciunt, de te apud te male exisoculos tuos, sine aures adsuescere sanioribus verbis. Quotiens processeris, in ipso transitu aliqua, quae renovent cupiditates tuas, tibi occurrent. Quemadmodum ei, qui amorem exuere conatur, evitanda est omnis admonitio dilecti corporis, nihil enim facilius quam amor recrudescit, ita qui depo
Abbreviated transcription (Latin):
tũ fortuitis dedit: ing̾ntẽ sib mat̾iã ꝑt̾bat̾onis
⁊ merplicabilẽ fec̾. Una uia est ad tuta uade̾ti: ⁊ er¬
egeat : Sresentibꝰ gaudet. ñ ꝯcupiseti absentia. slich̃
ñ illi magnu̾ ẽt qr sat est. dut istabona ñ st̃ q̃ uo¬
b ꝑtinet. s᷑ aut incredibile est bõã do deesse: ã ħ ip¬

Expanded text:
ltum fortuitis dedit, ingentem sibi materiam perturbationis et inexplicabilem fecit; una haec via est ad tuta vadenti, exegeat ? Praesentibus gaudet, non concupiscit absentia. Nihil non illi magnum est, quod satis. bus pertinet. Ergo aut non incredibile est bona deo deesse aut hoc ip
Abbreviated transcription (Latin):
Subducit ĩterĩ se cꝰtodie ꝗͣ tenetur: ⁊ celo reficit᷑. ueta̾¬
me celo int̾esse ⁊ id ẽ iubes me uiu̾e capite demissoᷤ
Saior sũ ⁊ ad maiora genitus: quͣa ut mencipiũ si
ĩ hoi̾e aĩus. Qd̃ est illic matia: id̾ ĩ nob̾ corpꝰ ẽ serui¬
ant gͦ det̾iora melioribus: fortes simꝰ ad uersꝰ foctum̃
Non ꝯtremiscamꝰ ĩ uirias: ñ uuln̾a. ñ u̾icła: ñ egestatẽ¬

Expanded text:
subducit interim se custodiae, in qua tenetur, et caelo reficitur. Quemame celo interesse, id est iubes me capite demisso vivere. Maior sum et ad maiora genitus, quam ut corporis mei in homine animus. Quod est illic materia, id in nobis corpus est; serviant ergo deteriora melioribus. Fortes simus adversus fortuita. Non contremescamus iniurias, non vulnera, non vincula, non egestate
Abbreviated transcription (Latin):
U ioisti alique̾ canẽ: missa a dn̾o frustra panis
aut carnis apto ore captãtẽ. Qͥ eqͥd exceꝑit ꝓtinꝰ in¬
tegrũ deuorat: ⁊ semꝑ ad spẽ uẽturi hiat. Idẽ eue¬
nit nob̾. Qͥeqͥo expectantibus fotaina ꝓiec̃ id sine
ulia uoluptate dimitimꝰ. stati ad rapinã alt̾us e¬
rrca ⁊ acconiti. ħ sapiẽti nõ euenit. Plenꝰ ẽ: ⁊ siqͥ

Expanded text:
idisti aliquando canem missa a domino frusta panis aut carnis aperto ore captantem ? Quicquid excepit, protinus integrum devorat et semper ad spem venturi hiat. Idem evenit nobis: quicquid expectantibus fortuna proiecit, id sine ulla voluptate demittimus statim, ad rapinam alterius erecti et adtoniti." Hoc sapienti
Abbreviated transcription (Latin):
neqͥd unquã ĩuitꝰ facias. &eqͥd nece̾ẽ fut᷑ũ est pug¬
nanti: uolenti nec̾itas non est. Ita dico qͥ ĩꝑia libẽs
exxip̃ ꝑtẽ acerbissimã seruitis effugit: fac̾e qd
nolit. Nõ qͥ iussus aliqͥd fac̃ miser est: s qui in¬
uitis facit. Itaq sic aĩũ ꝯponamꝰ. ut qͥcqͥd res exi¬

Expanded text:
ne quid umquam invitus facias. Quicquid necesse futurum est repugnanti, volenti necessitas non est. Ita dico: qui imperia libens excipit, partem acerbissimam servitutis effugit, facere quod nolit, nec qui iussus aliquid facit, miser est; sed qui invitus. Itaque sic animum componamus, ut quicquid res exi
Abbreviated transcription (Latin):
ap̾cipiẽtibꝰ ĩ ꝯmune tͣdĩtur: aliꝙͥ ĩ stillaũ actͣdidit. hor¬
tãdo bonã ĩdolẽ erexit: ⁊ mͦ laudibꝰ affecit aĩũ. mͦ ã¬
monitiõĩbꝰ discussit desidia̾. T̃u̾ ĩgeniũ latẽs et pigrũ
ĩecta ut ita dicã manu extͣxit. Nec q̃ sciebat maligne
dispẽsauit. qͦ diutiꝰ e̾e̾t necessarꝰ. s cuꝑet si poss uni¬
u̾sa tͣnsfund̾e. Ingͣtꝰ sũ nͥ illũ intͣ gratisimaᷤᷤ necessitudi¬
nes diligã. In optimis uͦ arcibꝰ q̃ uitã aut ꝯseruãt. aut
excolt᷑. qͥ nicħ se płꝰ existimat deb̾e ꝙͣ. pepig̾ ĩgͣtꝰ ẽ. Adice
q. taliũ studioꝵ tͣditio miscet. aĩos. ħ c̃ factũ e̾: tã medico

Expanded text:
aecipientibus in commune dicuntur, aliqua instillavit ac tradidit, hortando bonam indolem erexit et modo laudibus fecit animum, modo admonitionibus discussit desidiam ; tum ingenium latens et pigrum iniecta, ut ita dicam, manu extraxit ; nec, quae sciebat, maligne dispensavit, quo diutius esset necessarius, sed cupit, si posset, universa transfundere : ingratus sum, nisi illum intsimus. In optimis vero artibus, quae vitam aut conservant aut excolunt, qui nihil se plus existimat debere, quam pepigit, ingratus est. Adice, quod talium studiorum traditio miscet animos ; hoc cum factum est, tam medico
Abbreviated transcription (Latin):
tũ. qͥ maledictis suoꝵ ĩ fantiũ arridẽt. ñ cessant dii bn̾¬
ficia ꝯgẽre. de bñficior auctore dubitãtib: s eqͣli teno
tu mouẽt. Sidũ cͣsu notat tẽꝑa ⁊ hiemes estatis it̾uẽtu.
ac ꝓpicii fert̃. Imitemͣ eos demꝰ ⁊̃ si mlta ĩ irritũ da¬
ta ft̃: demꝰ nicħominꝰ aliis ⁊ demꝰ ipsis ap̃ qͦs iactat᷑a fac¬
ta ẽ. Neminẽ ad excit̾adas domos ruina dec̾ruit ⁊ c̃ pe¬
nates ignis assũpsit. fundam̃ta ad huc arẽte area po¬
nimꝰ: ⁊ urbes haustas sepiꝰ codẽ solo ꝓponimꝰ: ad eo ad
ñ mͥ fec̃ ĩ iuriã s sͥ. Ego bñficio meo c̾ datẽ usus sum:
nͨ ido pigriꝰ dabo. ñ dilige̾tiꝰ. Qd̃ ĩ ħ ꝑdidi: ab aliis recipi¬
ã. Si huic ipsi bñficiũ dabo. Bñficio it̾m taꝙͣ bonꝰ agͥco¬
la. cura cultuq sterelitatẽ soli m̃cã: perit mͥ dñficiũ:
iste oĩbus. Non ẽ magni aĩ bn̾siciũ dare ⁊ ꝑd̾e̾: ħ ⁊ mag¬

Expanded text:
tium, qui maledictis suorum infantium arrident, non cessant di beneficia congerere de beneficiorum auctore dubitantibus, sed aequali tenortu movent, siderum cursu notant tempora, hiemes aestatesque irritum data sunt ; demus nihilo minus aliis, demus ipsis, apud quos facta iactura est. Neminem ad excitandas domos ruina deterruit, et, eum penates ignis absumpsit, fundamenta tepente adhuc area ponimus et urbes haustas saepius eidem solo credimus ; adeo ad non mihi fecit iniuriam, sed sibi; ego beneficio meo, cum darem, usus sum. Nec ideo pignus dabo, am. Sed huic ipsi beneficium dabo iterum et tamquam bonus agricola cura cultuque sterilitatem soli vincam ; perit mihi beneficium, iste hominibus. Non est magni animi beneficium dare e
Abbreviated transcription (Latin):
quecũq cor titũ lamiãt. Que si aliter extrahi ue¬
quirẽt: cor ipsum cum illis reuellend̾ erat. Uo¬
In hoc nos ãplectũt᷑: ut strangulẽt᷑. Liii.¬
Uemo ꝑse satis ualet: ut emergat. Oportet manũ
aliquis porrigat: aliquis edueat. adiuuare nos¬

Expanded text:
quecumque cor tuum dilaniant; que si aliter extrahi nequierint, cor ipsum cum illis evellendum erit. Voin hoc nos amplectuntur, ut strangulent. er se satis valet ut emergat; oportet manum aliquis porrigat, aliquis educat. Qu
Abbreviated transcription (Latin):
q̃ ĩt arma hostilia supplices texit. ullũ ĩpedim̾tũ ẽ fru¬
ciũ de qͦ qreris. si te dilige̾t̾ exeusseris: inte ĩuenies.
niq publico cͥmini irasceris: stulte tuo ut absoluaris.
ignosce potiꝰ. Meliorem illũ facies ftrẽdo: utiq peiorẽ exꝓ¬
bñdo. Nõ ẽ qd̾ frõtẽ eiꝰ indures. sine se qͥdẽ pudoris residui
seruet.sepe dubiam uerecũchã uox conuiciãtis clarior

Expanded text:
 quidem, quae inter arma hostilia supplices texit, ullum impedimentum est rutium, de quo querens, si te diligenter excusseris, in sinu invenies. Inique publico crimini irasceris, stulte tuo ; ut absolvaris, ignosce. Meliorem illum facies ferendo, utique peiorem exprobrando. Non est, quod frontem eius indures ; sine, si quid est pudoris residui, servet. Saepe dubiam verecundiam vox conviciantis clarior
Abbreviated transcription (Latin):
seꝑant᷑. ĩ formiꝰ. deniq ⁊ ipsos opifices intuere ꝑ oͦꝵ
manꝰ st̾ile t̾re genꝰ ⁊ ĩ festũ purgat᷑ uideb̾ qͣnta fuli¬
gine oblinant᷑. Atqͥ ista mag̾ inquina̾t aĩos ꝙͣ corꝑa:
⁊ ĩ possessore eoꝵ ꝙͣ ĩ artifice płꝰ soidiũ est. N ulli¬
nitatis e̾. hortatores insanie reliqͥsse: ex coitu inui¬

Expanded text:
separantur, informius. Denique ipsos opifices intuere, per quorum manus sterile terrae genus et infernum perpurgatur; videbis quanta fuligine oblinantur. Atqui ista magis inquinant animos quam corpora, et in possessore eorum quam in artifice plus sordium est. Necessnitatis est hortatores insaniae reliquisse et ex isto coitu invi
Abbreviated transcription (Latin):
rit opulẽta felicitas. Nonstrabo tͥ cuiꝰ laborẽt rei ĩo.¬
pia ⁊ magna fastigia: quid oĩa possidẽtibꝰ desit. Scili¬
ret ille qͥ uerũ dicat. ⁊ hoĩẽ it̾ m̃tiẽtes stupẽtẽ. ip̃aq
ꝯsuetudine ꝓrectis blanda audiẽtẽ. ad ignorãtiã ueri
ꝑ ductũ. uẽdicet a ꝯsensu ꝯce̾tuq falsoꝵ. Nõ uides ꝙ̾¬
admod̾ illos ĩp̾ceps agat ext̾ĩcta lib̾tas. ⁊ fides ĩ obse¬

Expanded text:
rit opulenta felicitas, monstrabo tibi, cuius rei inopia laborent magna fastigia, quid omnia possidentibus desit : scilicet ille, qui verum dicat et hominem inter mentientes stupentem ipsaque consuetudine pro rectis blanda audiendi ad ignorantiam veri perductum vindicet a consensu concentuque falsorum. Non vides, quemadmodum illos i
Abbreviated transcription (Latin):
gẽ ⁊ agat cũcta ⁊ exigat: miscrimos q moitaliũ iudic
inqͣntisaq opibꝰ fulgebt̃. uẽtͥ ac libidini deditos: qͦxq a¬
nimꝰ inerci ocio torpet. dicat sͥ ip̃e. Uoluptas fragił e̾.
breuis. fastidio obiecta: qͦ auidiꝰ hausta est. ettiꝰ ĩ ꝯtͣriũ
residẽs: cuiꝰ subin neceẽ ẽ. aut peniteat. aut pudeat. Inqͣ
nicħ ẽ magnific̃ aut ꝙ nat᷑a hoĩs diis ꝓximi deceat. Nes
humił: m̾broꝵ t᷑ͣpiũ ac uiliũ minist̾i̾o ueniẽs exitu fe

Expanded text:
gem et agat cuncta et exigat miserrimosque mortalium iudicet, in quantiscumque opibus refulgebunt, ventri ac libidini deditos quorumque animus inerti otio torpet. Dicat sibi ipse : " Voluptas fragilis est, brevis, fastidio obiecta, quo avidius hausta est citius in contrarium recidens, cuius subinde necesse est aut paeniteat aut pudeat, in qua nihil est magnificum aut quod naturam hominis dis proximi deceat, res humilis, membrorum turpium aut vilium mini
Abbreviated transcription (Latin):
giẽtẽ q comitẽtur. Optãt ĩ opiã: ut mag̾ desid̾anti douẽt.
ptãt moibũ. ut assideãt. ⁊ qͥeqͥd ĩimicꝰ optaret amãtes uo¬
uẽt. fere itaq idẽ exitꝰ ẽ odi ⁊ amoris ĩsam. Lale qͥddã ex
his accidit. qͥ amicis ĩ ꝯnoda optãt q̃ decͤant: ⁊ aobñfi.¬
ciũ ĩ uiria ueniu̾t. c̾ saciꝰ sit cessare.ꝙͣ ꝑsceł offici locũ¬

Expanded text:
omitentur, optant inopiam, ut magis desiderant donent, optant morbum, ut adsideant, et, quidquid inimicus optaret, amantes vovent. Fere idem itaque exitus est odii et amoris insani. Tale quiddam et his accidit, qui amicis incommoda optant, quae detrahant, et ad beneficium iniuria veniunt, cum satius sit vel cessare,
Abbreviated transcription (Latin):
uolutate depositũ t̃tueb̾is. Penitet accepti bñficii: ꝙ̃ ñ dũ
redditi piget. Quare qͥ dignꝰ uisus ẽ. aqͦ acciꝑes⁊ indigũ
uideat᷑ cui debeas: In magnis erroribꝰ fc̃. qͥ ĩgẽtis aĩ ẽdt̾
ꝓfferre. donare plurimũ: sinũ ac domũ ĩplere. ẽ ista in¬
t̾dũ ñ magnꝰ aĩuis faciat. s maxima fortuna. ħ minoriᷤᷤ ẽ¬

Expanded text:
ud te depositum intueberis. Paenitet accepti beneficii, quem nondum redditi piget. Quare, qui tibi dignus visus est, a quo acciperes, indignus videatur, cui diu debeas ? In magnis erroribus sunt, qui ingentis animi credunt proferre, donare, plurium sinum ac domum implere, cum ista interdum non magnus animus faciat, sed magna fortuna ; n
Abbreviated transcription (Latin):
Ioier płꝰ ꝓdẽe. si pauca sapiẽtie p̾cepta teneas. s il¬
la ĩ ꝓnitũ ⁊ ĩ usu tͥ sit. ꝙͣ si młta ꝙ. didic̾is⁊ s illa nõ
lignitate nat᷑e.q̃ri possumꝰ: qͥa nuͥliꝰ rei difficił ĩ uẽtio ẽ.
nͥ cuiꝰ ħͥ unꝰ ĩ uẽte fructꝰ ÷. ĩuenisse. Qͥ eqͥd nos meliores be¬
atosq fact᷑ũ ẽ: aut ĩ aꝑto. aut ĩ ꝑximo posuit. Si aĩus for¬
tunã ꝯtẽpsit. si se supͣ metũ sustulit: nͦ auida spe ĩ fini¬

Expanded text:
 prodest, si pauca sapientiae praecepta teneas, sed illa in promptu et in usu tibi sint, quam si multa didiceris, sed illa non i possumus, quia nullius rei difficilis inventio est, nisi cuius hic unus inventae fructus est invenisse ; quidquid nos meliores beatosque facturum est, aut in aperto aut in proximo posuit. Si animus fortuita contempsit, si se supra metus sustulit nec avida spe infini
Abbreviated transcription (Latin):
ĩo bñficiũ nouũ reiẽe debeo: qr ñ dũ pꝰ reddidi. Accipiã tã
libñter. ꝙͣ dat᷑. ⁊ p̃bebo me amico meo exercẽde bonitatis
sue capacẽ mat̾iã. E noua acciꝑe ñ uult: acceptis offẽdi¬
tur. ñ refo̾ gr̾ã. aͥd ad rem᷑ Ñ ẽ ꝑ me mora.si aut occasio
mͥ deerit. aut facultas. Iue p̾stitit mͥ. Nẽpe c̃ occasionem
hr̾et: c̃ facultatẽ ytrũ bonꝰ uir e̾ an mal: apd̾ bonũ ui

Expanded text:
ideo beneficium novum reicere debeo, quia nondum prius reddidi. Accipiam tam libenter, quam dabitur, et praebebo me amico meo exercendae bonitatis suae capacem materiam. Qui nova accipere non vult, acceptis offenditur. Non refero gratiam: quid ad rem ? Non est per me mora, si aut occasio mihi deest aut facultas. Ille praestitit mihi, nempe cum occasionem haberet, cum facultatem. Utrum bonus vir est an malus ? Apud bonu
Abbreviated transcription (Latin):
me ñ ꝓfama arciᷤ extimuit. Nõ fuit satis remedia mõstra¬
reꝰ manũ ad mou̾. ⁊ t̾ce̾a sollicitꝰ assedit: ad supͣ dicta t̃ꝑa
accͣrit ⁊ nullũ minist̾iũ illi oneri. nullũ fastidio fuit:
geiitꝰ meos ñ secus exepit. Intͣba młtoꝵ ĩuocãtiũ ego
illi potissima curatio fui. Tm̾ aliis uacau̾ ꝙͣtũ ualitudo¬

Expanded text:
strare : et admovit ; inter sollicitos adsedit, ad suspecta tempora occurrit ; nullum ministerium illi oneri, nullum fastidio fuit ; gemitus meos non securus audivit; in turba multorum invocantem ego illi potissima curatio fui ; tantum aliis vacavit, quantu
Abbreviated transcription (Latin):
nicħ siue illo fieri potesti mag̾ necłã rẽ crede ꝙͣ. nag¬
nã. Uanas sugg̾it uoluptates ⁊ breues ⁊ penite̾das: ac nͥ
magna mod̾atõe tẽꝑent᷑. ĩ ꝯtͣriũ abit᷑as. Ita dico ĩ p̾cipi¬
ti uoluptas addolorẽ u̾git: nͥ modũ teneat. Nodumi
in auiditas tuta est. Ꝙ sit istud i̾t̾rogas: an un̾ sube¬
at dicã. Ex bona ꝯscĩa⁊ ex honestis ꝯsiliis ex rectis
accioisꝰ ex ntẽptu fottuitoꝵ: explacido uite ⁊ ꝯtinuo te¬
nore. unã p̾m̾tis uiã. Nã illi qui exaliis ꝓpositis ĩ alia tnͣsi

Expanded text:
nihil sine illo fieri potest, magis necessariam rem crede, quam magnam: vanas suggerit voluptates, breves, penitendas; et nisi magna moderatione temperentur, in contrarium abituras. Ita dico in precipiti voluptas ad dolorem verget, nisi modum tenuerit: modum ni aviditas tuta est. Quid sit istud, interrogas, aut unde subeat? Dicam: ex bona conscientia, ex honestis consiliis, ex rectis actionibus, ex contemptu fortuitorum, ex placido vitae et continuo tenore unam prementis viam. Nam illi, qui ex aliis propositis in alia transi
Abbreviated transcription (Latin):
Cousortiũ rerũ oĩũ int̾ uos: fac̃ amicitia. Nͥ sod̾i qͥcꝙͣͣ
singłis est: nec adu̾si. In cõmune uiuit᷑. Non pͥ qͥsqͣm
beate deg̾e: qͥ se tm̃ i̾tuetur qͥ omnia ad utilitates su¬
as coni̾tit. atti uiuas opotcet: si uis tibi uiu̾e. xlix.
expugnat ꝑtinax oꝑat ⁊ intẽta ac diligens cura Ro¬
bora in rectum qmuis flexa reuocabis. Curuatas tra¬
bes calor explicat: ⁊ ałr nate in id fingu̾tur qd̾ nr̾ usꝰ
exigit. Qnͣto facilius ai̾is accipit formã ⁊ flexibił
in omni humore obsequentior᷑ Qͥd ⁊ enim aliud
corpori s ⁊̃ moubus: salubrẽ locum elig̾e debemꝰ.
Quemad modũ int̾ toctores habitare noli̾: sic ne

Expanded text:
Consortium rerum omnium inter nos facit amicitia. Nec secundi quicquam singulis est nec adversi; in commune vivitur. Nec potest quisquam beate degere, qui se tantum intuetur, qui omnia ad utilitates suas convertit; alteri vivas oportet, si vis tibi vivere. Haec expugnet pertinax opera et intenta ac diligens cura; robora in rectum quamvis flexa revocabis. Curvatas trabes calor explicat et aliter natae in id finguntur, quod usus noster exigit; quanto facilius animus accipit formam, flexibilis et omni umore obsequentior. Quid enim est aliud corpori, sed etiam moribus salubrem locum eligere debemus. Quemadmodum inter tortores habitare nolim, sic ne
Abbreviated transcription (Latin):
eiuĩ alius agẽces educã. Q stati mͥ sic repõbebũt. Ig¬
nosee. ni me herele seiu ħ te desid̾are. alio qͥn: ultro ob¬
tulissem. Rogo ne me ĩ gͣiũ estimes. Memimi qͥd mͥ p̾s¬
tit̾is. hos ego qͣre dubitẽ. sͥ melioreᷤᷤ ⁊ mnͥ fac̾e : Eͦcũ.¬
q potuero: peccare ꝓhuibebo. Nulto mag̾ amiẽ. ⁊ ne
peccet: ⁊ ne ĩme porissimũ peccet. alt̾̃n illi bñficiũ do:

Expanded text:
agentes reducam. Qui statim mihi sic respondebunt : " Ignosce ; non mehercules scivi hoc te desiderare, alioqui ultro obtulissem ; rogo, ne me ingratum existimes ; memini, quid mihi praestiteris." Hos ego quare dubitem et sibi meliores et mihi facere ? Quemcumque potuero, peccare prohibebo ; multo magis amicum, et ne peccet et ne in me potissimum peccet. Alterum illi beneficium do,
Abbreviated transcription (Latin):
ac posse. scd̾a uͥtꝰ ẽ. Paucis aĩus sui rector optimus
dux detrahendꝰ. s ꝑtis ocłis ĩest acies s sñ usu: ꝙͣ lu¬
men a diis ĩmissum ad ministia sua euocat. Iustru¬
rt̃ta cessat᷑: nͥ illa ĩ opꝰ suũ arcifex moũ. In est aĩs uo¬
lũtas bona.s torpet: mͦ delitiis ac situ ⁊ mͦ officii ur¬
scitia. hac̃ utilẽ fac̾e deb̾emꝰ: ñ irati relĩquere ĩuito.
N ut magistͥ patiẽt᷑ ferre offensiones pueroꝵ discẽtiũ
memorie labẽtis. q̃madmod̾ sepe subiecto uno aut
alt̃o u̾bo ad ꝯtextũ reddẽde or̃onis adducta ẽ. sic ad
refe̾ndã gr̾ã ãmonitio reuocanda est.

Expanded text:
ctendus est. Paucis animus sui rector optimus est dux detrahendus. Opertis oculis inest acies, sed sine usu ; quam lumen diei iis immissum ad ministeria sua evocat. Instrumenta cessant, nisi illa in opus suum artifex movit. Inest i officii inscitia. Hanc utilem facere debemus nec irati relinquere in vitio, sed ut magistri patienter ferre offensationes puerorum discentium memoriae labentis; quae quemadmodum saepe subiecto uno aut altero verbo ad contextum reddendae orationis adducta est, sic ad referendam gratiam admonitione revocanda est.
Abbreviated transcription (Latin):
tes inire grã. si qi uuln̾atꝰ sũ. sanas: ñ si uulu̾es. ut sa¬
nã dꝰ sim ħ ꝙͣ cicatͥx nͥ collata uuln̾i placuit: ꝙ ita co¬
isse gaudemꝰ. ut nõ fuisse mallemꝰ. Si ħ ei optares. cuiꝰ
millũ bñficiũ hab̾es: ĩ humanũ erat uotũ. Qnͣto ĩ hu¬
mamꝰ ei optas⁊ cui bñficiũ debes: Primũ ut te ĩ media¬
parte uoti tui occupẽ. iã ĩ gͣtꝰ es. N dũ audio ꝙͥ il¬
li ueł p̾stare: audio qͥd illũ ueł pati. Sollicitudinẽ il¬
li ⁊ mecũ ⁊ maiꝰ aliꝙ ĩ p̾cariᷤ malũ. Optas. ut ope in

Expanded text:
ia vulneratus sum, sanas, non, si vulneras, ut sanandus sim. Numquam cicatrix nisi conlata vulneri placuit, quod ita coisse gaudemus, ut non fuisse mallemus. Si hoc ei optares, cuius nullum beneficium haberes, inhumanum erat votum ; quanto inhumanius ei optas, cui beneficium debes ! Simul," inquiparte voti tui occupem, iam ingratus es ; nondum audio, quid illi velis praestare, scio, quid illum velis pati. Sollicitudinem illi et metum et maius aliquod imprecaris malum. Optas, ut ope ind
Abbreviated transcription (Latin):
mules: solet dr̃e. Qͥd taces: Loq̃re si audes. s nõ.
audes. Mutꝰ es: elinguẽ te feci. Si gͦ taceas: plus
rũpit᷑. Uictũ sese putat ⁊ irrisum ⁊ pͥhabitũ: atq
ꝯtẽpsit iste. Si referas ꝯtumeliã: dicetur. aibo quiciati
st. ut̾q adẽnat᷑. nemo absolut᷑. G̃iliuis e studium ut

Expanded text:
mules, solet dicere: Quid taces? Loquere, si audes. Sed non audes: mutus es, elinguem te feci. Si ergo taceas, plus rumpitur: victum sese putat, irrisum, posthabitum atque contempsit iste. Si referas contumeliam, dicetur: Ambo conviciati sunt. Uterque condemnatur, nemo absolvitur. Ergo illius est studium, ut
Abbreviated transcription (Latin):
so reddimꝰ ronẽ: uideamꝰ ne reddamꝰ ⁊ ꝓ ocioso si¬
lencio. ẽ enĩ ⁊ negociosũ silẽtiũ: ut erat susanne ⁊
q̃ płꝰ eg̾ tacendo. ꝙͣ si eĩt locuta. Lacẽdo enĩ apud
hõĩnes: locuta ÷ b̾o. Nec ullũ maiꝰ indiciũ suȩ casti¬
tatis inuenit. ꝙͣ silẽtiũ. ꝯscia loq̃bat᷑: uͥ uox non

Expanded text:
o reddimus rationem, videamus ne reddamus et pro otioso silentio. Est enim et negotiosum silentium; ut erat Susannae, quae plus egit tacendo, quam si esset locuta . Tacendo enim apud homines, locuta est Deo: nec ullum majus indicium suae castitatis invenit, quam silentium. Conscientia loquebatur, ubi vox no
Abbreviated transcription (Latin):
& ex setramini cibos meos : ego quȩ iã talib pastasũ. ego his iterũ pascar. Post hec illi
territi trementesq discedunt: qui hunc solũ ex om̃ib facultatib miserȩ matri reli¬
querant cibũ. Repleta ẽ aut̃ c̃festĩ uniuersa ciuitas nefarii sceleris nuncio & unus¬
quisq ante oculos facinꝰ qđ ꝑpetratũ fuerat adducens : tanquã si ipse hoc ꝑpetrassa
horrebat. Om̃s aut̃ quos aut famis necessitas ꝑurgebat: festinabant magis ad
mortẽ : beatos dicentes eos quib c̃tigit interisse prius quã taliũ maloꝵ pollue¬
ipse Saluator talia secutura eẽ p̃dicit. Ue aut̃ ait pregnantib & nutrientibus¬
uel lactantib: in illis dieb. Orate aut̃: ut ñ fiat fuga urã hieme neq sabbato

Expanded text:
et exsecramini cibos meos, ego, quae jam talibus pasta sum, ego his iterum pascar. Post haec illi et exsecramini cibos meos, ego, quae jam talibus pasta sum, ego his iterum pascar. Post haec illi territi trementesque discedunt, qui hunc solum omnibus facultatibus miserae matri reliquerant cibum. Repleta est autem confestim universa civitas nefarii sceleris nuntio, et unusquisque ante oculos facinus quod perpetratum fuerat adducens, tanquam si ipse id perpetrasset, horrebat. Omnes autem quos famis necessitas perurgebat festinabant magis ad mortem, beatos dicentes eos quibus contigit interiisse, priusquam talium malorum pollueipse Salvator talia secutura praedixit: Vae autem praegnantibus et nutrientibus in illis diebus. Orate au
Abbreviated transcription (Latin):
p̃donib furor seculis fabula : quȩ sola deerat cladib iudeoꝵ. & hȩc cũ dixiss& : simul
filiũ iugulat. Tũ deinde igni suꝑpositũ torr& et mediũ quidẽ c̃sumit: mediũ uero
reseruat obtectũ. Et ecce c̃festĩ p̃dones irruunt : obustȩ carnis nidore c̃cepto mortẽ
minant᷑ nisi sine mora cibos quos paratos senserant demonstrar&. Tũ illa ł quidẽ
partẽ in quit uobis optimã reseruaui. Et c̃tinuo quȩ suꝑ fuerant mẽbra retecit
infantis. At illos repente ingens horror inuasit : & immanes quãuis animi diriguere
uox faucib int̃clusa ẽ. Illa uero truciuultu & ipsis iã p̃donib: truculentior Meus
inquit hic filius meus ẽ. partꝰ & facinꝰ meiĩ ẽ: edite Nã &ego prior comedi quȩ genui
olite effici aut matrereligiosiores : aut femina molliores. Qđ siuos pietas uincit

Expanded text:
praedonibus furor, saeculis fabula, quae sola deerat cladibus Judaeorum. » Et cum haec dixisset, simul praedonibus furor, saeculis fabula, quae sola deerat cladibus Judaeorum. » Et cum haec dixisset, simul filium jugulat. Tum deinde igni superpositum torret, et medium quippe edendo consumit, medium vero reservat obtectum. Et ecce confestim praedones irruunt, ob ustae carnis nidorem conceptum, mortem minantur, nisi sine mora cibos quos paratos senserant demonstraret. Tum illa quidem: Partem, inquit, vobis optimam reservavi. Et continuo quae superfuerant membra detexit infantis. At illos repente ingens horror invasit, et immanes quamvis animi diriguere, vox faucibus interclusa est. Illa vero truci vultu, et ipsis jam praedonibus truculentior: Meus, inquit, hic filius, meus est partus, et facinus meum est, edite. Nam et ego prior comedi, quae genui. Nolite effici aut matre religiosiores, aut femina molliores. Quod si vos pietas vincit,
Abbreviated transcription (Latin):
nia iã quȩdã ex indignatione fatigabat: ita ut int̃dũ p̃dones maledictis in necẽ sui
& conuicis instigar&̃. Uerũ cũ neq irritatꝰ quisquã. neq miseratꝰ eã perimeret.
a siquid forte cibi fuissa ab ea quȩsitũ id aliis quȩ rerent᷑. nec etiã usquã repperiendi copia
fuera: Fames aut̃ dira uiscerib: ipsis insister& ac medullis. & ad furorẽ iã ꝑurger& in ȩdia.
fame & ira. pessimis usa c̃ sultorib : contra ipsa iã armat᷑ iura naturae. Erat nãq ei sub
uberib paruulus filius. Hunc ante oculos ferens infelicis inquit matris. o infelicior
fiui In bello fame & direptione p̃donũ cui te reseruabo: Nã & si uita sperari poss&.
iugo romanȩ seruitutis urgemꝰ. Sed nunc ipsã etiã seruitutẽ p̃uenit fames : p̃dones
uero utraq ui grauiores ꝑurgent. Ueni ergo nunc ominate. esto matris tuȩ cibus.

Expanded text:
na, jam quadam ex indignatione fatigabatur, ita ut interdum praedones maledictis in necem sui, na, jam quadam ex indignatione fatigabatur, ita ut interdum praedones maledictis in necem sui, et conviciis instigaret. Verum cum neque irritatus quisquam, neque miseratus, eam opprimeret, et si quid forte cibi fuisset ab ea quaesitum, id ab aliis quaereretur, nec jam usquam reperiendi copia fieret, fames autem dira visceribus ipsis insisteret ac medullis; et ad furorem perurgeret jam inedia, fame et ira, pessimis usa consultoribus, contra ipsa jam armatur jura naturae. Erat namque ei sub uberibus parvulus filius: hunc ante oculos ferens: « Infelicis, inquit, matris o infelicior fili, in bello, fame et direptione praedonum, cui te reservabo Nam etsi vita sperari posset et jugo Romanae servitutis urgemur; sed nunc etiam ipsam servitutem praevenit fames. Praedones vero utraque vi graviores perurgent. Veni ergo nunc, o mi nate: esto matri cibus,
Abbreviated transcription (Latin):
Horrendũ quidẽ dictu. auditu uero in credibile. Equidẽ libent̾ tã immane facin¬
siluissẽ. nequis me creder& monstruosa narrare. nisi multos memoriȩ nrẽ uiros
testes cõmissi sceleris habuissẽ. Porro uero nec aliquid in hoc patriȩ prestare me
arbitror : si subtrahã eoꝵ maloꝵ uerba. quoꝵ ꝑtuli facta. Mulier quedã ex his quĩ
ultra iordanis alueũ cõmanebant. maria nomine eleazari filia de uicobethezob
qđ int̃p̃tat᷑ domꝰ hẏsopi genere & facultatib nobilis. cũ reliqua multitudine
quȩ confluxerat hierusolinis reꝑta. cõmunẽ cũ om̃ib obsidionis casũ ferebat. huiꝰ
reliquas quidẽ facultates quas domo in urbẽ c̃uexcerat : tyranni inuasere. Siquid
uero reliquiarũ ex magnis opib fuerat quib uictũ cotidianũ ꝑtenuẽ duceret.
irruentes ꝑ mom̃ta p̃donũ satellites rapiebant. Pro quib ingens mulierẽ uelut insa-¬

Expanded text:
horrendum quidem dictu, auditu horrendum quidem dictu, auditu siluissem, ne quis me crederet monstruosa narrare, nisi multos memoriae nostrae viros testes commissi sceleris habuissem. Porro vero ne aliquid meae patriae praestare me arbitrer, si subtraham eorum verba, quorum pertulit facta. Mulier quaedam ex his, quae ultra Jordanis alveum commanebant, Maria nomine, Eleazari filia, de vico Hebezobra, quod interpretatur domus Ysopi, genere et facultatibus nobilis, cum reliqua multitudine, quae confluxerat, Hierosolymis reperta, communem cum omnibus obsidionis casum ferebat. Hujus reliquas quidem facultates, quas domo in urbem convexerat, tyranni invasere, si quid vero reliquiarum ex magnis opibus fuerat, quibus victum quotidianum pertenuem duceret, irruentes per momenta praedonum satellites rapiebant. Pro quibus ingens mulier velut insa
Abbreviated transcription (Latin):
tabant᷑ ap̃donib : ne cui forte intragremiũ cibi aliquid resediss&. Alii aut̃ ꝑ inediã
hiantes uelut rabidi canes huc atq illuc ferebant᷑. & quasi insania quadã exagitati.
in easdẽ domos sub mom̃to tẽ:oris iterũ ac sepius irruebant. Omã tam̃ necessitas
uertebat incibũ: etiã illa quȩ ne mutis quidẽ animalib edere usus fuit. Adultimũ
ne loris quidẽ uel cingulis: aut ipsis etiã calciam̃tis abstinuer̃. Portarũ quoq: indu¬
m̃ta detrahentes: c̃ficienda dentib ingerebaNs. Nonnulli & feni ueteris festucas
ȩdebant. sed & de quisquiliis. unde & unde collectis paruissimũ pondus. dragmus
quattuor distrahebant. Sed & quid opꝰ ẽ. ꝑ hȩc pondus famis illius explicare. cum
gestũ sit ibi facinꝰ qđ neq apđ gretos neq apđ barbaros ullus accepit auditus.

Expanded text:
tabantur a praedonibus, ne cui forte intra gremium cibi aliquid resideret. Alii autem per inediam tabantur a praedonibus, ne cui forte intra gremium cibi aliquid resideret. Alii autem per inediam inhiantes, velut rabidi canes huc atque illuc ferebantur, et quasi insania quadam exagitati in easdem domos sub momento temporis iterum ac saepius irruebant. Omnia tamen necessitas vertebat in cibum, etiam illa, quae ne mutis quidem animalibus edere usus fuit; ad ultimum ne loris quidem, vel cingulis, aut ipsis etiam calciamentis, abstinuerunt. Portarum quoque indumenta detrahentes, conficienda dentibus ingerebant. Nonnulli et feni veteris festucas edebant. Sed et de quisquiliis undecunque collectis parvissimum pondus drachmis quatuor distrahebant. Sed quid opus est per haec pondus famis illius explicare, cum sit gestum ibi facinus quod neque apud Graecos, neque apud Barbaros ullus accepit auditus,
Abbreviated transcription (Latin):
aut hiatu t̃rȩ aut aquȩ diluuio aut sodomitanis ignib . & fulminib: cȩlitꝰ tortis. sup¬
pliciũ ciuitas̃ dependiss& : quȩ multo in faustiorẽ illis qui hec ꝑpessi sunt. & nequiorẽ
uroꝵ p̃sentẽ hanc ꝓtuliss& ȩtatẽ: ꝓ quib om̃is gens parit̃ meret᷑ extingui. Sed &¬
in sexto libro deuisdẽ talia scribit. Et eoꝵ inquit qui ꝑ totã ciuitatẽ famis inedia cor-¬
rũ pebant᷑. multitudo innumerabilis erat : quoꝵ nec explicari miseria potest. Per sin¬
gulas nãq domos sicubi fuiss& aliquid cibi reꝑtũ. bella c̃tinuo & cȩdes int̃ caros ipsosq
parentes ac liberos nascebant᷑ dũ ñ solũ emanib sed & exipsis etiã faucib inuicẽ cibũ
rapere certabant. Fides aut̃ nec mortuis erat. Sed & ipsi cũ iã sp̃m ex̾alarent. ꝑscru¬

Expanded text:
aut hiatu terrae, aut aquae diluvio, aut Sodomitanis ignibus, et fulminibus coelitus tortis, supaut hiatu terrae, aut aquae diluvio, aut Sodomitanis ignibus, et fulminibus coelitus tortis, supplicium civitas dependisset, quae multo infaustiorem illis, qui haec perpessi sunt, et nequiorem virorum praesentem hanc protulisset aetatem: pro quibus omnis gens pariter mereretur exstingai. Sed in libro VI de iisdem talia scribit: Et eorum, inquit, qui per totam civitatem famis inedia corrumpebantur multitudo innumerabilis erat, quorum nec explicari miseria potest. Per singulas namque domos sicubi fuisset aliquid cibi repertum, bella continuo et caedes inter charos ipsosque parentes ac liberos nascebantur; dum non solum e manibus, sed ex ipsis etiam faucibus invicem cibum rapere certabant. Fides autem nec mortuis erat; sed et ipsi cum jam spiritum exhalarent, perscru
Abbreviated transcription (Latin):
nouo crudelitatis genere : netẽ quã sponte inferebant. si rogarent᷑ negabant: Cũ
tam̃ unꝰquisq deficientiũ cũ gemitu oculos retorquera ad tẽplũ. ñ de morte ꝓpria
dolens sed de impunitate p̃donũ quos suꝑstites relinquebat. Et primo quidẽ sũptu
publico sepeliri mortuos iusserant fetoris intolerantia. Ut uero omnẽ sũptũ cȩpit
uincere multitudo morientiũ : de muro cadauera p̃cipitabant. At cũ titꝰ circuens
ꝑuidiss& repletos mortuoꝵ cadauerib uallos. & humani corporis tabo patriã t̃rã
rigari: cũ ingenti gemitu eleuatis ad cȩlũ manib. dm̃ inuocat testẽ. hoc suũ opꝰ
ñ eẽ & post aliquanta iterũ talia quȩdã ꝓsequit᷑. Non cunctabor inquit. ꝓferre¬
qđ sentio. Arbitror enĩ qđ etiã si aduersũ impios ciues romanoꝵ paulisꝑ arma cessassent

Expanded text:
novo crudelitatis genere, necem quam sponte inferebant, si rogarentur, negabant, cum novo crudelitatis genere, necem quam sponte inferebant, si rogarentur, negabant, cum tamen unusquisque deficientium dum gemitu oculos retorqueret ad templum, non de morte propria dolens, sed de impunitate praedonum, quos superstites relinquebant. Et primo quidem sumptu publico sepeliri mortuos jusserat fetoris intolerantia. Ut vero omnem sumptum coepit vincere multitudo morientium, de muro cadavera praecipitabant. At cum Titus circuiens pervidisset repletos mortuorum cadaveribus vallos, et humani corporis tabo patriam terram rigari, cum ingenti gemitu elevatis ad coelum manibus, Deum invocat testem hoc suum opus non esse. Et post aliquanta, iterum talia ququod sentio. Arbitror enim quod etiam, si adversus impios cives, Romanorum paulisper arma cessassent,
Abbreviated transcription (Latin):
aliquanti supra eos quos sepeliebant animas emisere. multietiã dũ ꝓsequuntur
funera : priusquã ad sepulchrũ ueniret᷑. efflabant. Sed nec planctꝰ ex more defunc¬
tis ex hibebat᷑ aut luctꝰ : quia hoc sibi totũ uindicauerat fames. Sed nec ariditas inediȩ
humorẽ cuiquã reliquerat lacrimarũ. Obsederant ciuitatẽ ꝓfunda silentia : et
nox plena mortis cuncta c̃texerat. Quib malis om̃ib grauiores soli uigebant pre¬
dones : qui ne sepulchra quidẽ diripere & spoliare cadauera illicitũ ducebant. ñ tã predã
petentes quã scelus irrisione cumulantes: & aciẽ gladioꝵ suoꝵ incadauerũ obtruncati¬
one ꝓbantes. Int̾dũ etiã in ñnullos adhuc aspirantes : mucro examinandus agebatur.
Qđ alii seminetes cũ uiderent. supplices dexteras ꝓtendebats. ut inse quoq beneficu
loco conuerterent scelus: quoscilic&e cruciatib famis uelocius absoluerent᷑. Sed

Expanded text:
aliquanti supra eos quos sepeliebant animas emisere. Multi etiam dum prosequuntur aliquanti supra eos quos sepeliebant animas emisere. Multi etiam dum prosequuntur funera, priusquam ad sepulcrum veniretur, efflabant. Sed nec plancttis exhibebatur, aut luctus, quia hoc sibi totum vindicaverat fames; sic nec ariditas inediae humorem aliquem cuiquam reliquerat lacrymarum. Obsederant civitatem profunda silentia, et nox plena mortis cuncta contexerat. Quibus malis omnibus graviores soli vigebant praedones, qui ne sepulcra quidem diripere et spoliare cadavera illicitum ducebant, non tam praedam petentes, quam scelus irrisione cumulantes, et aciem gladiorum suorum in cadaverum obtruncatione probantes. Interdum etiam in nonnullos adhuc spirantes, mucro examinandus agebatur, Quod alii semineces cum viderent, supplices dexteras protendebant, ut in se quoque beneficii loco converterent scelus, quo scilicet cruciatibus famis velocius absolverentur. Sed