comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Si satis una pͥ. siminꝰ una due.
Sufficiũt gͣciles ñ st sine uirib artꝰ.
Ponde ũ nerius corpora nr̃a careno.
⁊lat̾i dabit ĩ uires a limenta uoluptas.
Decepta ẽ opera nulla puella mea.
Sepe ego lasciue ꝯsũpto tẽpore nocts:
U tił ⁊ fortis corpore mane fui.
Felix quẽ uen̾is certamiã mutua ꝑdt̃.
Dii faciant leti cã sit ista mez
Induat adũsis otͣria pectora teł.
M iles. ⁊ et̾nũ sanguine nom̃ emat.
Auerat auarꝰ opes. ⁊ q̃ lassarit eũdo:
equora. ꝑuiro naufragꝰ ore bibat.
At mͥotingat ueñis languescere motu.
Cũ moriar mediũ soluar ⁊ int̾ opꝰ.
Atq aliqͥs nr̃o lacrimãs in fuñe dicat.
ueniens uite mors fuit ista tue.
Runa malas docuit mirantib eqͦris udiᷤ.
D eliaco piꝰ uertice cesa uias.
Q ue ꝯcurrentes int̾ tem̾aria cautes:
ꝯ spicuã fuluo uelłe uexit ouẽ.
Outinã ne quis remo freta longa mou̾et:
Argos funestas p̾ssa bibisset aquas.
Fcce fug̃ notũq thoꝵ sotios q penates.

Expanded text:
e! Sufficiam — graciles, non sunt sine viribus artus; Pondere, non nervis corpora nostra carent; Et lateri dabit in vires alimenta voluptas. Decepta est opera nulla puella mea; Saepe ego lascive consumpsi tempora noctis, Utilis et forti corpore mane fui. Felix, quem Veneris certamina mutua perdunt! Di faciant, leti causa sit ista mei! Induat adversis contraria pectora telis Miles et aeternum sanguine nomen emat. Quaerat avarus opes et, quae lassarit arando, Aequora periuro naufragus ore bibat. At mihi contingat Veneris languescere motu, Cum moriar, medium solvar et inter opus; Atque aliquis nostro lacrimans in funere dicat: 'Conveniens vitae mors fuit ista tuae!' Prima malas docuit mirantibus aequoris undis Peliaco pinus vertice caesa vias, Quae concurrentis inter temeraria cautes Conspicuam fulvo vellere vexit ovem. O utinam, nequis remo freta longa moveret, Argo funestas pressa bibisset aquas! Ecce, fugit notumque torum sociosque Penates
Abbreviated transcription (Latin):
Sepe pudet qdrri. lacͥmis uic illa retentis:
Memiserã cur te dix̃ amare pudet:
Ĩ ꝑlicuitq: suos ertũ mea colla lac̾cos.
⁊ que me perdt̃ oscula mille qͥedit.
S ĩ cor. ⁊ ingeniũ põitis reuocat ab armis.
Resq domi gestas ⁊ mea b̾ella cauo.
Creuit. ⁊ huic oꝑi qͣmlib aptꝰ erã.
Nisit amor pallãq meã pierosq cot᷑nos.
S ceptͣq priuata tã cito sũpta manu.
Hĩc qͦ me dñe num̃ dedaxit inque.

Expanded text:
Saepe 'pudet!' dixi — lacrimis vix illa retentis Saepe 'pudet!' dixi — lacrimis vix illa retentis 'Me miseram! iam te' dixit 'amare pudet?' Inplicuitque suos circum mea colla lacertos Et, quae me perdunt, oscula mille dedit. Vincor, et ingenium sumptis revocatur ab armis, Resque domi gestas et mea bella cano. Crevit, et huic operi quamlibet aptus eram. Risit Amor pallamque meam pictosque cothurnos Sceptraque privata tam cito sumpta manu. Hinc quoque me dominae numen deduxit in
Abbreviated transcription (Latin):
redimꝰ equoreã phytio nereida regi:
e geriã iusto ꝯcubinise nume.
U ulcano uenerẽ. qͣmins icude relicta:
Turpit̾ obliquo claudicet ille pede.
Carminis ħ ip̃m genꝰ ĩpar. s tũ apte
Iungitur herous c̃ breuiore modo.
C uqͦ memea lix ĩ quaslib accipe leges.
Se decet ĩ medio iura dedisse thoro.
q̃ tͥ crim̃ ero. nͥ quo lecere remoto.¬
Ñ erit hic nob̃ infitiandꝰ amor.
⁊̃ mͥ ꝓ magno felitia carmĩa censn.
⁊ multe ꝑ me nom̃ hr̃e uolunt.
Nomi aliquã que se cirrũferat ẽẽ coũnã.
St fiat. quid ñ illa dedisse uelitꝰ
S neq diu̾si ripa labunt᷑ eadẽ:
Erigidus eurotas. populifq padus.
Nͨ nͥ tu nr̃is cantabit᷑ ulla libellis.
Ingenio causas tu dabis ip̃a meo.
Armen ad iratũ dũ cu ꝑducis achillẽ:
rimaq raratis indius arma uiris:
Nos macer ignaua uen̾is cessamꝰ in ũbra.
⁊ teũ ausuros gͣndia frang̃ amor.
I gremio sedit ꝓtinꝰ illa meo.

Expanded text:
Creditur aequoream Pthio Nereida regi, Creditur aequoream Pthio Nereida regi, Egeriam iusto concubuisse Numae, Vulcano Venerem, quamvis incude relicta Turpiter obliquo claudicet ille pede. Carminis hoc ipsum genus inpar; sed tamen apte Iungitur herous cum breviore modo. Tu quoque me, mea lux, in quaslibet accipe leges; Te deceat medio iura dedisse foro. Non tibi crimen ero, nec quo laetere remoto; Non erit hic nobis infitiandus amor. Sunt mihi pro magno felicia carmina censu, Et multae per me nomen habere volunt; Novi aliquam, quae se circumferat esse Corinnam. Ut fiat, quid non illa dedisse velit? Sed neque diversi ripa labuntur eadem Frigidus Eurotas populiferque Padus, Nec nisi tu nostris cantabitur ulla libellis; Ingenio causas tu dabis una meo. Carmen ad iratum dum tu perducis Achillen Primaque iuratis induis arma viris, Nos, Macer, ignava Veneris cessamus in umbra, Et tener ausuros grandia frangit Amor. In gremio sedit protinus illa meo.
Abbreviated transcription (Latin):
Cerba puellarũ folus leuiora caducis.
S i qͣ iet tñ ẽ ni te pia cura relica:
Ĩ ciꝑe pollicitis addere fr̃a tuis.
P aruaq qͣmpͥrũ rapientib esseda mãnis:
I p̃a ꝑ admissas ꝯcuce lora ubas
At uos qͣ ueniãt tumidi subsidite montes.
⁊ faciles curuuis uallib este me.
iquis erit qui turpe putet seruire puelle:
lo ꝯuacar iudice turꝑis ego.
Sĩ licet infamis. dũ me mod̾antiꝰ urat:
Que paphon ⁊ fluctu pulsa cithera tenet.
Atq utinã dñe miti qͦ preda fuissẽ.
Formose qm̃ preda futurꝰ erã.
Dat facies aninios. facie uiolenca corĩnaẽ.
Me miserũ cur ẽ tã bene nota sͥ.
S cilici a speculi sumunt᷑ iagĩẽ fastꝰ.
Nec nͥ ꝯpositã se prius illa uidet
Ñ tͥsi facies iumiũ dat in om̃ia regnũ:
O faties oculos nara teñe meos:
Collatũ iccuto tͥ me ꝯtẽpnere debes.
Aptani magnis inferiora licet.
Eradit᷑ ⁊ niniphe mortał amore calipso:
C apta. recusantẽ q̾etinuisse uirũ.

Expanded text:
Verba puellarum, foliis leviora caducis, Siqua mei tamen est in te pia cura relicti, Incipe pollicitis addere facta tuis, Parvaque quamprimum rapientibus esseda mannis Ipsa per admissas concute lora iubas! At vos, qua veniet, tumidi, subsidite, montes, Et faciles curvis vallibus este, viae! Siquis erit, qui turpe putet servire puellae, convincar iudice turpis ego! Sim licet infamis, dum me moderatius urat, Quae Paphon et fluctu pulsa Cythera tenet. Atque utinam dominae miti quoque praeda fuissem Formosae quoniam praeda futurus eram! Dat facies animos. facie violenta Corinna est — Me miserum! cur est tam bene nota sibi? Scilicet a speculi sumuntur imagine fastus, Nec nisi conpositam se prius illa videt! Non, tibi si facies animum dat et omina regni — O facies oculos nata tenere meos! Collatum idcirco tibi me contemnere debes; Aptari magnis inferiora licet. Traditur et nymphe mortalis amore Calypso Capta recusantem detinuisse virum.
Abbreviated transcription (Latin):
N ẽ ⁊̃ sompni pingues ⁊ frigidus aer.
⁊ liquidã tenui guiture cantat ains.
Qͦ ꝓperas ingrata uiris. ingͣta ꝑuell.
Roscida pͦpurea suppͥme lora manu.
A ñ tuos ortꝰ meliꝰ sua sida seruat:
N auita. nͥ media nescit an erret aqͣ.
Te surg̃ qͣmuis lassus ueniente uiator.
Miles ⁊ arnaferas aꝑtat ad arma mauꝰ.
Priraa uib̾e soles oñ atos arna colentes.
Pma uocas tandos sub iuga panda boues.
Tu ꝑũos sõpno frandas. tͣciisq inagistͥs.
Et subeant teñe uerbera sena manus.
Atq eadẽ sponsũ ꝯsulti añ atͥa mittis.
Nmꝰ ut uerbi gͣndia d̾ãpna ferat.
N tu osulto nec tu iocunda diserto.
Cogitur ad lites surge ut̃ꝙ nouas.
⁊ c̃ cũ feminei possent cessare lacerti:
Iantficã reuocas ad sua pensa manĩ.
Om̃ia ꝑpet̾er s surg̾e mane priellas:
Quis nͥ cui ñ ẽ ulla puella feret:
Optaui quotiẽs ne nox tͥ cedere uellet.
Nͨ fug̾ent uultꝰ sid̾a mota tuos.

Expanded text:
Nunc etiam somni pingues et frigidus aer, Nunc etiam somni pingues et frigidus aer, Et liquidum tenui gutture cantat avis. Quo properas, ingrata viris, ingrata puellis? Roscida purpurea supprime lora manu! Ante tuos ortus melius sua sidera servat Navita nec media nescius errat aqua; Te surgit quamvis lassus veniente viator, Et miles saevas aptat ad arma manus. Prima bidente vides oneratos arva colentes; Prima vocas tardos sub iuga panda boves. Tu pueros somno fraudas tradisque magistris, Ut subeant tenerae verbera saeva manus; Atque vades sponsum stultos ante Atria mittis, Unius ut verbi grandia damna ferant. Nec tu consulto, nec tu iucunda diserto; Cogitur ad lites surgere uterque novas. Tu, cum feminei possint cessare labores, Lanificam revocas ad sua pensa manum. Omnia perpeterer — sed surgere mane puellas, Quis nisi cui non est ulla puella ferat? Optavi quotiens, ne nox tibi cedere vellet, Ne fugerent vultus sidera mota tuos!
Abbreviated transcription (Latin):
R iecte triuiis iaceats inutile lignũ.
Sosq rote frangat pret̾euntis onus.
Illũ ĩ quiuos ex arbore uercit ĩ usũ:
Ouincã puras ñ habuisse manus.
p̾ buit illa arbor miso suspendia collo.
Catnifici duras p̾buit illa cruees.
Illa dedic turpes raucis bubonib ũbras.
Uulturis in ramis ⁊ strigis oua uilit.
His ego omisi nr̃os insanꝰ amores.
M olliaq ad dñam u̾ba ferenda dedi.
⁊ nt̾ epimeridas meliꝰ tabulasq iat̾ent:
I quib ab sumptas fleret auarꝰ oꝑes.
C ego uos reb auplices ꝓ noĩe sensi.
Ausꝑitii num̃us ñ erat ille boni.
Quid p̃cer iratꝰ nͥ uos cariosa senectꝰ.
Nodat. ⁊ ĩniundo cera sit alba sicu.
Lam suꝑ occeanũ uenit a semore maritor.
E laua primoso q̃ uehit axe q̾iem.
Qͦ ꝓperas aurora mane. sic m̃monis umbͣs:
Annua sollẽpni cede ꝑhennet auis.
Nc̃ uruat in tenis dñe iacuisse laurus.
S i qñ lati nc̃ bñ iũcta meo ẽ.

Expanded text:
Proiectae triviis iaceatis, inutile lignum, Proiectae triviis iaceatis, inutile lignum, Vosque rotae frangat praetereuntis onus! Illum etiam, qui vos ex arbore vertit in usum, Convincam puras non habuisse manus. Praebuit illa arbor misero suspendia collo, Carnifici diras praebuit illa cruces; Illa dedit turpes raucis bubonibus umbras, Vulturis in ramis et strigis ova tulit. His ego commisi nostros insanus amores Molliaque ad dominam verba ferenda dedi? Inter ephemeridas melius tabulasque iacerent, In quibus absumptas fleret avarus opes. Ergo ego vos rebus duplices pro nomine sensi. Auspicii numerus non erat ipse boni. Quid precer iratus, nisi vos cariosa senectus Rodat, et inmundo cera sit alba situ? Iam super oceanum venit a seniore marito Flava pruinoso quae vehit axe diem. 'Quo properas, Aurora? mane! — sic Memnonis umbris Annua sollemni caede parentet avis! Nunc iuvat in teneris dominae iacuisse lacertis; Si quando, lateri nunc bene iuncta meo est.
Abbreviated transcription (Latin):
Nͨ mora ꝑlectis rescribat multa iubero.
Odi c̃ lãte splendida cera uaeat.
pͥmat ordinib uersꝰ. oculosq moret᷑:
M argine ĩ extremo lictera rasa meos.
Q uid digitos opꝰ ẽ graphiñ lassare tenẽdo.
ħhabeac scriptũ tota tabella. uemi.
Ñ ego iuctrices lauro redimire tabellas.
Nͨ uen̾is media pon̾e in ede morer.
Subscribã uen̾i fidas sͥ naso ministͣs:
Dedicat. at miꝑ uile fuistis acer.
lete meos casus. tristes rediere tabelle.
nfelir hodie lutera posse negat.
Omĩa sc̃ aliquid. mͦ cum discedere uellec:
Ad limen digicos restint icta nape.
M issa foras iterũ limen tͣnsire mem̃to:
Cautiꝰ. atq alte sobria ferre pedẽ.
I te hĩc difficiles fim ebria ligna tabelle.
Tuq negaturis cera referta notis.
Qnã puto de longe collectã flore eieute:
Melle sub infami corsica misit aꝑis.
At ranqͣm minio penitꝰ medicata tubebaᷤ.
I lle color uere sangumolentꝰ erat.

Expanded text:
Nec mora, perlectis rescribat multa, iubeto; Nec mora, perlectis rescribat multa, iubeto; Odi, cum late splendida cera vacat. Conprimat ordinibus versus, oculosque moretur Margine in extremo littera rasa meos. Quid digitos opus est graphio lassare tenendo? Hoc habeat scriptum tota tabella 'veni!' Non ego victrices lauro redimire tabellas Nec Veneris media ponere in aede morer. Subscribam: 'Veneri fidas sibi Naso ministras Dedicat, at nuper vile fuistis acer.' Flete meos casus — tristes rediere tabellae Infelix hodie littera posse negat. Omina sunt aliquid; modo cum discedere vellet, Ad limen digitos restitit icta Nape. Missa foras iterum limen transire memento Cautius atque alte sobria ferre pedem! Ite hinc, difficiles, funebria ligna, tabellae, Tuque, negaturis cera referta notis! — Quam, puto, de longae collectam flore cicutae Melle sub infami Corsica misit apis. At tamquam minio penitus medicata rubebas — Ille color vere sanguinolentus erat.
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ qͦ carminib m̃itas celebrare puellas:
Dos mea. quã uolui nota fit arte mea.
Scindent᷑ uestes. gẽme frangent᷑ ⁊ aurũ.
Carmina quã tribuent fama ꝑhẽnis enit.
Nec dare s p̾tiũ posci d̾edignor ⁊ odi.
⁊ nego poscenti desine uelle: dabo.
ollige incercos ⁊ mordine pone crines:
Docca. nec ancillas int̃ hñda nape:
Ĩ q inmistis furtine cognita noctis:
U tił. ⁊ dandis ingeniosa notis:
Sepe uenire ad me dubitantẽ hortati
Acripe ⁊ au dñam ꝑaratas mane tablłas:
Perfer. ⁊ obstantes sedula pelle moras.
Nec silicũ uene nͨ durũ ĩ pectore ferrũ.
Nec tͥ simplicieas ordine maior inẽ.
Credibile ẽ ⁊ te sensisse cupidinis arcꝰ.
Ĩ me milicie signa tuere tue.
S i queret qͥd agam. spe noccis uu̾e dices.
Cetera feit blanda cera notata manu.
Dũ loqͦr hora sug̃. uacue bñ tͣde tabellas.
U erũ ꝯtinuo fac tñ illa legat
Aspitias oculos mando. frontẽq legñtiͤ.
Nã tacito uultu scire futura licet.

Expanded text:
Est quoque carminibus meritas celebrare puellas Dos mea; quam volui, nota fit arte mea. Scindentur vestes, gemmae frangentur et aurum; Carmina quam tribuent, fama perennis erit. Nec dare, sed pretium posci dedignor et odi; Quod nego poscenti, desine velle, dabo! Colligere incertos et in ordine ponere crines Docta neque ancillas inter habenda Nape, Inque ministeriis furtivae cognita noctis Utilis et dandis ingeniosa notis Saepe venire ad me dubitantem hortata Accipe et ad dominam peraratas mane tabellas Perfer et obstantes sedula pelle moras! Nec silicum venae nec durum in pectore ferrum, Nec tibi simplicitas ordine maior adest. Credibile est et te sensisse Cupidinis arcus — In me militiae signa tuere tuae! Si quaeret quid agam, spe noctis vivere dices; Cetera fert blanda cera notata manu. Dum loquor, hora fugit. vacuae bene redde tabellas, Verum continuo fac tamen illa legat. Adspicias oculos mando frontemque legentis; Et tacito vultu scire futura licet.
Abbreviated transcription (Latin):
& dubiꝰ mars ẽ ꝑ te priuigne cupido ẽ.
Smouet erẽplo inctricꝰ arma tuo.
I u leuis es. multoq tuis uentosior al.
Oaudiaq abigua dasꝙ: negasq fide.
S i tñ exaudis pulcͣ cũ matre cupido:
In deserta meo pectore regna geras.
Accedant regno nimiũ uaga turba puelle.
Ambob popuł sic uenerandus ens.
u mͥ tu certe menum grecinne negabas:
N no posse aliquẽ tẽpore amare dnas.
Per te tͦ decipior. ꝑ te d̾ep̃nsus mermis:
E cce duas uno tẽpore solus amo
U tͣq formosa ẽ. oꝑose cultib ãbe.
Artib ĩ dubio ẽ ħ sic an illa prior.
Errãt ut uentis discordib acca phaselꝰ.
Qͥ dͥ geminas ericina meos sñ fine dolores.
Ñ erat in curas una puella satis:
Q d folia arboub. qͥd pleno sid̾a celo:
Ĩ freta collectas alta quidaddis aqͣs :
S ⁊ tñ ħ meliꝰ qͣm si sme amore iacerẽ.
Hostib eueniat uita seũa meis.
Hostib eueniat nacuo dormire cubili.

Expanded text:
Quod dubius Mars est, per te, privigne Cupido, est; Quod dubius Mars est, per te, privigne Cupido, est; Et movet exemplo vitricus arma tuo. Tu levis es multoque tuis ventosior alis, Gaudiaque ambigua dasque negasque fide. Si tamen exaudis, pulchra cum matre, Cupido, Indeserta meo pectore regna gere! Accedant regno, nimium vaga turba, puellae! Ambobus populis sic venerandus eris. Tu mihi, tu certe, memini, Graecine, negabas Uno posse aliquem tempore amare duas. Per te ego decipior, per te deprensus inermis — Ecce, duas uno tempore turpis amo! Utraque formosa est, operosae cultibus ambae; Artibus in dubio est haec sit an illa prior. Erro, velut ventis discordibus acta phaselos, Quid geminas, Erycina, meos sine fine dolores? Non erat in curas una puella satis? Quid folia arboribus, quid pleno sidera caelo, In freta collectas alta quid addis aquas? Sed tamen hoc melius, quam si sine amore iacerem — Hostibus eveniat vita severa meis! Hostibus eveniat viduo dormire cubili
Abbreviated transcription (Latin):
Mititur in saltus carce liber equus.
Defunccũ placibe uniere tempꝰ erat.
Uiue deꝰ poĩto siquis mͥdicat amore:
Sep̾cer. usq adeo ẽ dulce puella malñ.
Nescio quo mis̾e tarbine mentis agor.
Ut rapit in p̾ceps dñm spumantia frustͣ:
Frena retentantẽ durior oris equus:
Nt subitꝰ ꝓpe iã prensa tellure carmã:
Tangentẽ portꝰ uentꝰ in alta tulit:
Sic mne sepe refert inc̃ta eupidinis aura.
Notaq pꝰpureꝰ tela resunuit amor.
F ige puer. positis nudꝰ tͥ p̾beor armis
N tͥ st̃ uires. hic tua dextͣ facit.
Huc tanqͣm msse ueniũt iã sponte sagite.
Uix ilł p̃me nota pharet᷑ tua ẽ.
ĩ felix tota quicũq quiescere nocte:
S̾ tinet. ⁊ sõpnos ꝓ̃ma magna uocat.
Stulte qͥd c̃ sõpnꝰ gelide nͥ mortis imago:
Longa quiescendi tẽpora fata dabt̃.
Mem decipiãt uoces fallacis amice.
Sperando certe ganclia magna ferã.
⁊mͦ blanditias dicat mͦ iurgia nectat.
Sepe fruar dña. sepe repulsus eã.

Expanded text:
Mittitur in saltus carcere liber equus; Defunctum placide vivere tempus erat. 'Vive' deus 'posito' siquis mihi dicat 'amore!' Deprecer — usque adeo dulce puella malum eNescio quo miserae turbine mentis agor. Ut rapit in praeceps dominum spumantia frustra Frena retentantem durior oris equus; Ut subitus, prope iam prensa tellure, carinam Tangentem portus ventus in alta rapit — Sic me saepe refert incerta Cupidinis aura, Notaque purpureus tela resumit Amor. Fige, puer! positis nudus tibi praebeor armis; Hic tibi sunt vires, hac tua dextra facit; Huc tamquam iussae veniunt iam sponte sagittae — Vix illis prae me nota pharetra sua est! Infelix, tota quicumque quiescere nocte Sustinet et somnos praemia magna vocat! Stulte, quid est somnus, gelidae nisi mortis imago! Longa quiescendi tempora fata dabunt. Me modo decipiant voces fallacis amicae; Sperando certe gaudia magna feram. Et modo blanditias dicat, modo iurgia nectat; Saepe fruar domina, saepe repulsus eam.
Abbreviated transcription (Latin):
Nox erat in cursu c̃ me mea ꝓdidit ũbra.
At nr̃e uir se ꝯtinuere manus.
Qͥn albam rarãq comã. lacͥmosaq umo:
Lumina. rugosas detraherẽq genas.
D iz tͥ dent nullosq lares inoꝑeq senectã.
I longas hyemes. ꝑpetuamq situm.

Expanded text:
Vox erat in cursu, cum me mea prodidit umbra, Vox erat in cursu, cum me mea prodidit umbra, At nostrae vix se continuere manus, Quin albam raramque comam lacrimosaque vino Lumina rugosas distraherentque genas. Dii tibi dent, nullosque lares inopemque senectam Et longas hyemes perpetuamque sitim.
Abbreviated transcription (Latin):
S̾ uus. ⁊ ar partes sollers ancilla parent᷑.
Qui doceant apte quia tͥ possit emi
⁊ tͥ pauca rogent. multi si pauca rogabt̃:
Postm de stipula gͣndis aceruꝰ erit.
Isoror ⁊ mater nutrir qͦ carpat amantẽ.
Fit cito ꝑ multas p̾da petita manꝰ.
Cũ tͥ deficiũt poscendi muña cause:
Natalẽ libo testificare tuñ.
Ne securꝰ amet nullo riuale caueto.
Ñ bñ si tollas prelia: durat amor
I lle uiri uideat toto uestigia lecto.
Factaq lascius liuida colla notis.
Muña precipue uideat que miserit alt̾.
Si dederit tͥ ml: sacͣ᷑ roganda uia ẽ.
Cũ multa abstułis ne ñ tñ oĩa doneo:
& numqͣm reddas ꝯmodeo ip̃e roga.
Lingua iuiuet mñtẽq tegat. blandire noceqi
I mꝑia sub dulci melle uenena latent.
ħsi prestit̾is usu mͥ cognita longo:
Nec tulerint uoces uentꝰ ⁊ aura meas:
Sepemͥ dices uiuas bñ. sepe rogabis:
Ut mea defuncte mollit̾ ossa cubent.

Expanded text:
Servus et ad partes sollers ancilla parentur, Servus et ad partes sollers ancilla parentur, Qui doceant, apte quid tibi possit emi; Et sibi pauca rogent — multos si pauca rogabunt, Postmodo de stipula grandis acervus erit. Et soror et mater, nutrix quoque carpat amantem; Fit cito per multas praeda petita manus. Cum te deficient poscendi munera causae, Natalem libo testificare tuum! Ne securus amet nullo rivale, caveto; Non bene, si tollas proelia, durat amor. Ille viri videat toto vestigia lecto Factaque lascivis livida colla notis. Munera praecipue videat, quae miserit alter. Si dederit nemo, Sacra roganda Via est. Cum multa abstuleris, ut non tamen omnia donet, Quod numquam reddas, commodet, ipsa roga! Lingua iuvet mentemque tegat — blandire noceque; Inpia sub dulci melle venena latent. Haec si praestiteris usu mihi cognita longo, Nec tulerint voces ventus et aura meas, Saepe mihi dices vivae bene, saepe rogabis, Ut mea defunctae molliter ossa cubent.'
Abbreviated transcription (Latin):
Qui dͥabit ille tͥ magno sit maior hoñĩo.
Crede mͥ. res ẽ ingenuosa dare.
Uu siquis erit capitis m̾cede redemptꝰ:
⁊̃ olle tuos tecũ pauꝑ amater auos.
aͥ quia pulcħ trit poscet sine muñe noctẽ:
& det amatorẽ flagiret ante suũ
Partiꝰ exigico pretiũ dũ retia tendas.
Se fugiant. captos legib ure tus.
Nec nocuit simulatꝰ amor. sine c̾datamari.
⁊ caue ne gratis hic łͥ constet amor¬
Seꝑe nega nocres. capitis mͦ finge dolorẽ.
⁊ m que causas prebeat ysis erit.
Mor recipe ut nullũ patiendi colligat usũ.
Neue relentescat sepe repulsꝰ amor.
Surcla sit oranti tua ianua. laxa ferentz.
Audiat exclusi uerba receptꝰ amans.
I gͣn lesa prior ñ numqͣm irascere leso.
Uanescat calya culpa repulsa tua.
S numqͣm dederis s̾patiosum tempꝰ inirã.
Sepe si multates ira morata facit.
Qͥ n ⁊̃ discant ocłi lacͥmare coacti.
Omodat illusis numina surda uenꝰ

Expanded text:
Qui dabit, ille tibi magno sit maior Homero; Qui dabit, ille tibi magno sit maior Homero; Crede mihi, res est ingeniosa dare. Nec tu, siquis erit capitis mercede redemptus,Tolle tuos tecum, pauper amator, avos! Qui, quia pulcher erit, poscet sine munere noctem, Quod det, amatorem flagitet ante suum! Parcius exigito pretium, dum retia tendis, Ne fugiant; captos legibus ure tuis! Nec nocuit simulatus amor; sine, credat amari, Et cave ne gratis hic tibi constet amoraepe nega noctes. capitis modo finge dolorem, Et modo, quae causas praebeat, Isis erit. Mox recipe, ut nullum patiendi colligat usum, Neve relentescat saepe repulsus amor. Surda sit oranti tua ianua, laxa ferenti; Audiat exclusi verba receptus amans; Et, quasi laesa prior, nonnumquam irascere laeso — Vanescit culpa culpa repensa tua. Sed numquam dederis spatiosum tempus in iram: Saepe simultates ira morata facit. Quin etiam discant oculi lacrimare coacti, Commodat in lusus numina surda Venus.
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓsit ut adueniens en aspice. diues amator:
Te tupit. ⁊ cure quid tͥ desit ht̃.¬
Est ⁊̃ facies que se łͥ comparet illz.
Si te ñ emptã uellet emenoꝰ erat.
Frubũ. neci alba qͥoẽ pudor ora. si iste:
Si simules ꝓdest. uerꝰ obẽe solet.
Cũ bñ deiectis grenniũ spectabis ocełł:
Q ntũ quisq ferat respitiendꝰ erit.
Forsitan inculce tacio regnante sabine:
Noluerint habiles płib ẽẽ uiris.
Ac̃ mars exu̾s aĩos erercet marmis.
At uenꝰ enee regnat inurbe suz
Iudt̃ formose. casta ẽ quã nemo rogauit.
At si rusticitas ñ netat ip̃a rogat.
⁊celer admissis labitur annꝰ equis.
Era nitent usu. uestis bona querit hr̃i.
Nec satis effectꝰ unus ⁊ alter hñt.
Certior emultis nec tã muidiosa rapina ẽ:
Plena uenit canis de grege preda lupis.
Ecce quid iste tuus p̾t̾ noua carmĩa uates:¬
Ip̃e deus uarũ palla speccabił autea:
⁊ ractat maurate osona fila lyre.

Expanded text:
osit ut adveniens, en adspice! dives amator osit ut adveniens, en adspice! dives amator Te cupiit; curae, quid tibi desit, hqua se tibi conparet, illi; Si te non emptam vellet, emendus erat.' Erubuit. 'decet alba quidem pudor ora, sed iste, Si simules, prodest; verus obesse solet. Cum bene deiectis gremium spectabis ocellis, Quantum quisque ferat, respiciendus erit. Forsitan inmundae Tatio regnante Sabinae Noluerint habiles pluribus esse viris; Nunc Mars externis animos exercet in armis, At Venus Aeneae regnat in urbe sui. Ludunt formosae; casta est, quam nemo rogavit — Aut, si rusticitas non vetat, ipsa rogat. celer admissis labitur amnis aquis. Aera nitent usu, vestis bona quaerit haberNec satis effectus unus et alter habent; Certior e multis nec tam invidiosa rapina est. Plena venit canis de grege praeda lupis. Ecce, quid iste tuus praeter nova carmina vatesIpse deus vatum palla spectabilis aurea Tractat inauratae consona fila lyrae.
Abbreviated transcription (Latin):
st quedã. quicũq uelit cognosc̾e lenã:
A udiat. ẽ quedã noĩe dipsas anus.
I lla magas artes tureaq carmĩa noint.¬
S cit bñ qͥd gram̃. qͥd torto ꝯcita plũbo:
Litia. qͥd ualeat uirꝰ amantis eque.
Sanguine siqͣ fides stillantia sid̾auidi.
sꝰ picor. ⁊ plumis corpꝰ anile regi.
Euocat antiquis ꝓ auos athauosq sepulcͥs.
⁊solidã longo carmine findic humũ.
ħsibi ꝓposuit thalamos inolare pudicos.
Nec tuͭ eloquio lingna nocente caret.
Sors me sermoni testẽ dedit. illa monebat:¬
⁊ alia. me duplices occuluere fores.
Scis hera te mea lux iuueni placuisse beato.
Hesit. ⁊ in uulti ꝯstrtit usq tuo
⁊ tur ñ placeas milli cua forma secũda ẽ.
Memiserã dignꝰ corpore cultꝰ ab est.
Tã felix eẽs qͣm formosissima uellẽ.
Ñego te fc̃a diuite pauꝑ ero.
Stella tͥ oppõiti noetut ꝯtͣria martis.
Mars abiit. signo nõ uenꝰ apta tuo ẽ.¬

Expanded text:
st quaedam — quicumque volet cognoscere lenam, st quaedam — quicumque volet cognoscere lenam, Audiat! — est quaedam nomine Dipsas anus. Illa magas artes Aeaeaque carmina novitScit bene, quid gramen, quid torto concita rhombo Licia, quid valeat virus amantis equae.Sanguine, siqua fides, stillantia sidera vidi; Suspicor et pluma corpus anile tegi.  venit. Evocat antiquis proavos atavosque sepulcris Et solidam longo carmine findit humum. Haec sibi proposuit thalamos temerare pudicos; Nec tamen eloquio lingua nocente caret. Fors me sermoni testem dedit; illa monebat Talia — me duplices occuluere fores: 'Scis here te, mea lux, iuveni placuisse beato? Haesit et in vultu constitit usque tuo. Et cur non placeas? nulli tua forma secunda est; Me miseram, dignus corpore cultus abest! Tam felix esses quam formosissima, vellem — Non ego, te facta divite, pauper ero. Stella tibi oppositi nocuit contraria Martis. Mars abiit; signo nunc Venus apta suo. Pr
Abbreviated transcription (Latin):
Ñ ne satis suerat timide ĩ clamasse puelle.
Nec iraiũ rigidas intonuisse nuias.
Aut tuntcã sumina deduc̃e turpit̾ ora:
Ut mediã medie ⁊ oua tulissec opẽ.
At nc̃ sustinui raꝑtis a fronte capilł:
Ferreꝰ ingenuas ungue notare genas.
At stenit illa amens albo ⁊ sñ sangͥne tultiz.
Cedunt᷑ pariis qͣlia sara uigis.
Sranues aitus ⁊ m̃bra trementia undi.
Ut ẽ populeas uentilat aura comas.
i tq leui dephiro gͣcił ubrat᷑ arundo.
Sũma ue c̃ tepido stringit᷑ aura notho.
Sꝰ penseq diu lactime fluxere ꝑ ora.
Qͣ lit̾ abiecta de niue manat aqua.
⁊ c̃ ego me p̾mũ cepi sentire nocentẽ.
Sanguis erant lacrime qͣs dabat illa meꝰ.
Ter cñ añ pedes uolui ꝓ cumb̾e suplex.
Ter formidatas reppulit illa manꝰ
at eu ne dubita minuet uĩdicta dolorẽ:
ꝑ tiiꝰ in uultꝰ unguib ire meos.
aͣ mlib infirmas adniat ira manꝰ.
N cue mei scełis tã tͥstia sigua suꝑsĩt:¬

Expanded text:
Nonne satis fuerat timidae inclamasse puellae, Nonne satis fuerat timidae inclamasse puellae, Nec nimium rigidas intonuisse minas, Aut tunicam summa deducere turpiter ora Ad mediam? — mediae zona tulisset opem. At nunc sustinui raptis a fronte capillis Ferreus ingenuas ungue notare genas. Adstitit illa amens albo et sine sanguine vultu, Caeduntur Pariis qualia saxa iugis. Exanimis artus et membra trementia vidi — Ut cum populeas ventilat aura comas, Ut leni Zephyro gracilis vibratur harundo, Summave cum tepido stringitur unda Noto; Suspensaeque diu lacrimae fluxere per ora, Qualiter abiecta de nive manat aqua. Tunc ego me primum coepi sentire nocentem — Sanguis erant lacrimae, quas dabat illa, meus. Ter tamen ante pedes volui procumbere supplex; Ter formidatas reppulit illa manus. At tu ne dubita — minuet vindicta dolorem — Protinus in vultus unguibus ire meos. Quamlibet infirmas adiuvat ira manus; Neve mei sceleris tam tristia signa supersint
Abbreviated transcription (Latin):
S taciti fecere tñ ouitia nultꝰ.
Egit me lacrimis ore silente reũ.
Ante meos hum̃is uellẽ cecidisse lac̾cos.
U tiliꝰ potui paite carere mei.
In mea uesanas habui dispendia uires.
⁊ uolui penam fortis uure meã.
Debita sacrilege uincla subite manꝰ.
An si pulsassem nummũ de plebe qͥritẽ:
Plecterer. in dñam is mͥ mans eritꝰ
Pessima tirdes scełum monim̃ta reliqͥt.
Ille deã primꝰ ꝑtulit. alt̾ ego.
⁊ mmꝰ ille nocẽs me. quã ꝓfitebar amare:
Lesi. ticides seuus ĩ hoste fuit.
Iiã magnificos uicror molire tͥumphos.
C inge conã lauro. uotaq redãe ⁊ oui.
Q ͤ q tuos currꝰ comitantũ turba sequet᷑:
C lamet. io forti uitca puella uiro.
Añ eat effuso tͥstis captiua caꝑillo.
Si smerent lese candida tota gene.
Aptiꝰ impͥssis fuerat liuere labellis:
⁊ collũ blandi uentis hr̃e notã.
Deniq si tumidi ritu torrentis agebar.
Cecaq me predã fec̾at ira suã:

Expanded text:
Sed taciti fecere tamen convicia vultus; Sed taciti fecere tamen convicia vultus; Egit me lacrimis ore silente reum. Ante meos umeris vellem cecidisse lacertos; Utiliter potui parte carere mei. In mea vaesanas habui dispendia vires Et valui poenam fortis in ipse meam. Debita sacrilegae vincla subite manus! An, si pulsassem minimum de plebe Quiritem, Plecterer — in dominam ius mihi maius erit? Pessima Tydides scelerum monimenta reliquit. Ille deam primus perculit — alter ego! Et minus ille nocens. mihi, quam profitebar amare Laesa est; Tydides saevus in hoste fuit. I nunc, magnificos victor molire triumphos, Cinge comam lauro votaque redde Iovi, Quaeque tuos currus comitantum turba sequetur, Clamet 'io! forti victa puella viro est!' Ante eat effuso tristis captiva capillo, Si sinerent laesae, candida tota, genae. Aptius impressis fuerat livere labellis Et collum blandi dentis habere notam. Denique, si tumidi ritu torrentis agebar, Caecaque me praedam fecerat ira suam,
Abbreviated transcription (Latin):
At ui negglectis detͣcta corona capilł:
Dura suꝑ tota limĩa nocte iaces.
Iu dñe cũ te ꝓiectã mane uidebit:
T ẽporis absumptitã male testis eriͨ.
Qͣ łcũq uale sentiq ab eũtis amorem.
Lente. nͨ admisso turpis amãte uale.
Iddemanꝰ in uincla meas. n̾iuere cathenas.
Tẽ ego uel caros potui uiolare parentes
Seua uł in scõs uerbera fre deos.
Qͥ d. ñ ⁊ clipei dñs seꝑtẽplicis aiax:
S trauit dep̾nsos lata ꝑ artia greges:
⁊ uindex ĩ mr̃e pr̃is malꝰ ultor horestes:
Ausus ĩ archanas poscere tela deas.
gͦ ego digestos pocui laniare capillos.
Nec dñam mote dedecuere come.
S ic formosa fuit talẽ ceneida dicã:
Menalias arcu solliciras se feras.
E leuit p̾cipites cressa tulisse nothos.
Sicnͥ uintatis qd̾ erat cassandͤ capiłł.
ꝓ cubiit tẽplo casta miñua tuo.
Quis m ñ ddemens. qͥs ñ mͥ barbare dix̃.
I p̃a nͥl. pauido lingua retenta metuẽ.

Expanded text:
At tu, non laetis detracta corona capillis, At tu, non laetis detracta corona capillis, Dura super tota limina nocte iace! Tu dominae, cum te proiectam mane videbit, Temporis absumpti tam male testis eris. Qualiscumque vale sentique abeuntis honorem; Lente nec admisso turpis amante, vale!Adde manus in vincla meas — meruere catenas — Tunc ego vel caros potui violare parentes Saeva vel in sanctos verbera ferre deos! Quid? non et clipei dominus septemplicis Aiax Stravit deprensos lata per arva greges, Et, vindex in matre patris, malus ultor, Orestes Ausus in arcanas poscere tela deas? Ergo ego digestos potui laniare capillos? Nec dominam motae dedecuere comae. Sic formosa fuit. talem Schoeneida dicam Maenalias arcu sollicitasse feras; Flevit praecipites Cressa tulisse Notos; Sic, nisi vittatis quod erat Cassandra capillis, Procubuit templo, casta Minerva, tuo. Quis mihi non 'demens!' quis non mihi 'barbare!' dixit? Ipsa nihil; pavido est lingua retenta metu.
Abbreviated transcription (Latin):
Forsitan ⁊ tec̃ tua nc̃ requiescit amica.
Heu heu qͣm melior sors tua sorte mea ẽ.
Dũ mͦ sic ĩ me dure tͣnsite cathene.
Tẽpora noctis eũt. excute poste serã.
Fallimur. anu̾so sonuert cardine postes.
Paucaq ꝯcusse signa dedere fores.
Fallim᷑. ĩpulsa ẽ animoso ianua uento.
Hei mͥ qͣm longe syẽ tulit aura meã.
Si satis es rapte borea memor orithie:
Huc ades. ⁊ surdas flamĩe pande fores.
Urbe silent tota. uureoq madentia rore:
I empora noctis eũt. excute poste serã.
Aut eͦ iã ferroq igniq paratior ip̃e:
Quã face sustineo tecta suꝑba pecã.
Nox ⁊ amor uinũq nͥl mod̾abile suauẽt.
Illa pudore uacat. lib̾ amorq metu
Oĩia osũpsi. nͨ te p̃cib q minisq:
M ouimꝰ. o forib durior ip̃e tuis.
Ñ re formose decuit seruare puelle:
Limina. sollicico carce dignꝰ. eras.
Iãq prumnosos molit᷑ lucifer ares.
Ĩq suũ miseros excitat ales opus.

Expanded text:
Forsitan et tecum tua nunc requiescit amica — Forsitan et tecum tua nunc requiescit amica — Heu, melior quanto sors tua sorte mea! Dummodo sic, in me durae transite catenae! Tempora noctis eunt; excute poste seram! Fallimur, an verso sonuerunt cardine postes, Raucaque concussae signa dedere fores? Fallimur — inpulsa est animoso ianua vento. Ei mihi, quam longe spem tulit aura meam! Si satis es raptae, Borea, memor Orithyiae, Huc ades et surdas flamine tunde foris! Urbe silent tota, vitreoque madentia rore Tempora noctis eunt; excute poste seram! Aut ego iam ferroque ignique paratior ipse, Quem face sustineo, tecta superba petam. Nox et Amor vinumque nihil moderabile suadent; Illa pudore vacat, Liber Amorque metu. Omnia consumpsi, nec te precibusque minisque Movimus, o foribus durior ipse tuis. Non te formosae decuit servare puellae Limina, sollicito carcere dignus eras. Iamque pruinosus molitur Lucifer axes, Inque suum miseros excitat ales opus.
Abbreviated transcription (Latin):
Certe ego c̃posita stares adu̾bera ueste:
Ad dñam ꝑ te uerba tremenda tuli.
Redde uicem m̃itis. gͣto licet ẽẽ qd̃ optas.
t empora noctis cũt. excute poste serã.
Excute. sic ñ ꝗͣ dura relig̾e cathena.
N ec tͥ ꝑpetuo serua bibatur aqua.
Ferreus orantẽ nequicqͣm ianicor aud̃is.
Roborib duris ianua fulta riget.
Nrbib obsessis clause mummiã porte:
Prosunt. in media pace qͥd arma times:
Quid faceres hosti qui sic exeludis amãtẽ:
⁊ empora noctis eũt. excute poste serã.
Ñ cͦ militib uenio comiratꝰ ⁊ armis.
Solus erã. si ñ seuꝰ ad eẽt amor.
Añ uel a membris caudar ip̃e meis.
eͦ amor ⁊ modicũ cucũ mea pectora uinii:
m ecũ ẽ. ⁊ madidis lapsa corona comis.
Arnia quis ħ timeat. qͥs ñ eat obuiꝰ ⁊tł
⁊empora noctis eũt. excuce poste serã.
L entꝰ es. an sompnꝰ qui te male pbet amãti.
Uerba dat ĩ uentos aure repulsa tua
At meraini pͥmo c̃ te celare uolebã
Pertgil in medie sid̾a noctis eras.

Expanded text:
Certe ego, cum posita stares ad verbera veste, Ad dominam pro te verba tremente tuli. Redde vicem meritis! grato licet esse quod optas. Tempora noctis eunt; excute poste seram! Excute! sic, inquam, longa relevere catena, Nec tibi perpetuo serva bibatur aqua! Ferreus orantem nequiquam, ianitor, audis, Roboribus duris ianua fulta riget. Urbibus obsessis clausae munimina portae Prosunt; in media pace quid arma times? Quid facies hosti, qui sic excludis amantem? Tempora noctis eunt; excute poste seram! Non ego militibus venio comitatus et armis; Solus eram, si non saevus adesset Amor. Ante vel a membris dividar ipse meis. Ergo Amor et modicum circa mea tempora vinum Mecum est et madidis lapsa corona comis. Arma quis haec timeat? quis non eat obvius illis? Tempora noctis eunt; excute poste seram! Lentus es: an somnus, qui te male perdat, amantis Verba dat in ventos aure repulsa tua? At, memini, primo, cum te celare volebam, Pervigil in mediae sidera noctis eras.
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ nudam pressi corpꝰ adusq meũ.
Cecera quis nescit. fessi requieuimꝰ ambo.
ꝓueniant medii sic mͥ sepe dies.
anitor indigne q̃ura religate cathena:
Uifficilẽ moto cardine pande forẽ.
& p̾cor exiguũ ẽ. aditu fac ianua paruo:
O bliqũ capiat semi auaꝑta latꝰ
Longꝰ amor tales corpꝰ cenuauit in usꝰ.
aptaq subducto corꝑore membͣ dedio.
I lle ꝑexcubias custodũ lenit̾ ire:
M onstrat. inoffensos dirig̃ ille pedes.
At quonbã noctẽ simulacͣq uana timebã.
Mirabar cenebris siqͥs iturꝰ erat.
Risit ut audut tenera ẽ mr̃e cupido.
⁊ leuit̾ sies tu qͦ. fortis ait.
N ec mora uenit amor. ñ umbs nocte uolãteᷤ:
Q᷑ timeo strictas in mea fara manꝰ.¬

Expanded text:
Et nudam pressi corpus ad usque meum. Et nudam pressi corpus ad usque meum. Cetera quis nescit? lassi requievimus ambo. Proveniant medii sic mihi saepe dies! Ianitor — indignum! — dura religate catena, Difficilem moto cardine pande forem! Quod precor, exiguum est — aditu fac ianua parvo Obliquum capiat semiadaperta latus. Longus amor tales corpus tenuavit in usus Aptaque subducto pondere membra dedit. Ille per excubias custodum leniter ire Monstrat: inoffensos derigit ille pedes. At quondam noctem simulacraque vana timebam; Mirabar, tenebris quisquis iturus erat. Risit, ut audirem, tenera cum matre Cupido Et leviter 'fies tu quoque fortis' ait. Nec mora, venit amor — non umbras nocte volantis, Non timeo strictas in mea fata man
Abbreviated transcription (Latin):
stꝰ erat. mediãq dies eregerat horã.
Apposui medio m̃bra leuanda thoro.
P ars adaꝑta fuit pars alta clauia fenestͤ.
Quale fere silue lum̃ hr̃e solent
Qͣ lia subluoent fugiente crepꝰcula phebo.
Aut ubi nox abiit nec tñ orta dies.
Illa nerecundis lux ẽ p̾benda puelł:
Qͣ tumid̾ lacebras sperat hr̃e pudor¬
E cce corinna uenit tumca uelata retineta.
Candida diuidua colla tegente coma.
Qͣ lit̾ in thalamos formosa semiramis isse:
Dr̃. ⁊ multis lays amata uiris.
Diripui tunicã. nec multũ rara nocebat.
Pugnabat tunica se tñ illa tegi.
Q ue c̃ ira pugnaret tanqͣm que iunc̾enoslet:
S icca ẽ ñ egre ꝓditione sua.
I t stetit añ oculos põĩto uelamĩe nr̃os:
In toto nus qͣm corpore menda fuit.
Cuos hum̾os. qͣles uidi tecigiq: lac̾tos.
F orma papillarũ qͣm fuit aꝑta p̾m.
Q i castigato planus sub peccore uent̾.
Quantũ. quale latꝰ. qͣn uiuenile fem᷑.
Singula quid referã. ml ñ laudabile uidi.

Expanded text:
s erat, mediamque dies exegerat horam; Adposui medio membra levanda toro. Pars adaperta fuit, pars altera clausa fenestrae; Quale fere silvae lumen habere solent, Qualia sublucent fugiente crepuscula Phoebo, Aut ubi nox abiit, nec tamen orta dies. Illa verecundis lux est praebenda puellis, Qua timidus latebras speret habere pudorEcce, Corinna venit, tunica velata recincta, Candida dividua colla tegente coma — Qualiter in thalamos famosa Semiramis isse Dicitur, et multis Lais amata viris. Deripui tunicam — nec multum rara nocebat; Pugnabat tunica sed tamen illa tegi. Quae cum ita pugnaret, tamquam quae vincere nollet, Victa est non aegre proditione sua. Ut stetit ante oculos posito velamine nostros, In toto nusquam corpore menda fuit. Quos umeros, quales vidi tetigique lacertos! Forma papillarum quam fuit apta premi! Quam castigato planus sub pectore venter! Quantum et quale latus! quam iuvenale femur! Singula quid referam? nil non laudabile vidi
Abbreviated transcription (Latin):
Cũ redeo: uideor naufragꝰ ẽẽ mͥ.
Hoc qͦ si credas ad te uia ꝓna uidet᷑.
Ate cũ redeo cliiꝰ mħtis aque.
In uitꝰ repeto patriã qͥs cred̾e posset.
Inuitꝰ certe nẽ moroi urbe mea.
Heimͥ. cur animis iuĩcti sec̾nim᷑ undis.
Snaq mens tellus ñ ht̃ una duos.
U ł tua me sestos ł te mea sumat abidos.
Cur eͦ ꝯfundor quotiens ⁊fundit᷑ eqͦr.¬

Expanded text:
r naufragus esse mihi. Hoc quoque, si credes: ad te via prona videtur; A te cum redeo, clivus inertis aquae. Invitus repeto patriam — quis credere possit? Invitus certe nunc moror urbe mea. Ei mihi! cur animis iuncti secernimur undis, Unaque mens, tellus non habet una duos? Vel tua me Sestos, vel te mea sumat Abydos; Cur ego confundor, quotiens confunditur
Abbreviated transcription (Latin):
Lunauitq genu sinuosũ fortit̾ arcũ.
M emiser̃. certas hñit puer ille sagitas.
Uror ⁊ ĩ uacuo pectore regnat amor.
Sex mͥ surgat opꝰ num̃is. ĩ quĩq residat.
Ferrea c̃ ur̃is bella ualete modis.
Cing̾e litorea flauentia tẽpora mirtho:
Musa. ꝑundenos emodulanda pedes.
Esse quio hoc dicã qd̾ tã mͥ dura uident᷑:
S trata. neq ĩ lecto pallia nr̃a iacent:
⁊ uacuꝰ sõpno noctẽ qͣm longa ꝑegi.
Lassaq uersati corporis ossa dolent.
Nã puto sentirẽ si quo tẽptarer amore.
An subit. ⁊ tacita callidꝰ arte nocet:
S ic erat. heseit̃ tenues ĩ corde sagnte.
⁊ possessa ferꝰ peccora uersat amor
Cedimꝰ au subitũ luetando accendimꝰ ignẽ.
Cedimꝰ. ⁊ leue fit qd̾ bñ fercur onus.
S idi ego iactatas face mota cresc̾e flãmas.¬

Expanded text:
Lunavitque genu sinuosum fortiter arcum,Lunavitque genu sinuosum fortiter arcum,Me miserum! certas habuit puer ille sagittas. Uror, et in vacuo pectore regnat Amor. Sex mihi surgat opus numeris, in quinque residat: Ferrea cum vestris bella valete modis! Cingere litorea flaventia tempora myrto, Musa, per undenos emodulanda pedes! Esse quid hoc dicam, quod tam mihi dura videntur Strata, neque in lecto pallia nostra sedent, Et vacuus somno noctem, quam longa, peregi, Lassaque versati corporis ossa dolent? Nam, puto, sentirem, siquo temptarer amore. An subit et tecta callidus arte nocet? Sic erit; haeserunt tenues in corde sagittae, Et possessa ferus pectora versat Amor. Cedimus, an subitum luctando accendimus ignem? Cedamus! leve fit, quod bene fertur, onus. Vidi ego iactatas mota face crescere flammas
Abbreviated transcription (Latin):
t iã nulla tͥ ñ sit legisse uoluptas:
At lemor demptis pena duob erit.
Arma gͣui num̃o uiolentaq bella ꝑabã:
Eb̾e. mat̾ia ꝯueniente modis.
Par erat inferoruersus. risisse cupido:
Dr̃. atq unũ surripuisse pedẽ.
Qͥ s tͥ seue puer dedit hoc ĩ carmĩe iuris:¬
Qͥ o si p̾ripiat flaue uenꝰ arma diane.
Uentilet accensas flana min̾ua facesꝰ
Qͥ s probet ĩ silius cererẽ regnare iugosis.
L ege pharette uirginis arua colitͤ
C rinib insignẽ quis acuta cuspide pheb̃ũ:
I nstruat. aomã marte mouente lirãꝰ
S õ bͥmagna puer nimiũq potentia regna.
Cur opꝰ affeccas ambitiose nouũ:
An qd ubiq tuũ ẽ. tua s̃ elycoma tẽꝑe.
Cũ bñ surrer̃ uersu noua pagina pͥmo:
A trenuat num̃os ꝓtuus ille meos.
Nͨ mͥ mat̾ia ẽ num̃is lemorib aꝑta:
Aut puer aut longas cõpta puella comas.
Questus erã. pharet᷑ cũ ꝓtinꝰ ille soluta:
Legit ĩ exitiũ spicula torua meũ.

Expanded text:
Ut iam nulla tibi nos sit legisse voluptas, Ut iam nulla tibi nos sit legisse voluptas, At levior demptis poena duobus erit. Arma gravi numero violentaque bella parabam Edere, materia conveniente modis. Par erat inferior versus: risisse Cupido Dicitur atque unum surripuisse pedem. 'Quis tibi, saeve puer, dedit hoc in carmina iuris si praeripiat flavae Venus arma Minervae, Ventilet accensas flava Minerva faces? Quis probet in silvis Cererem regnare iugosis, Lege pharetratae virginis arva coli? Crinibus insignem quis acuta cuspide Phoebum Instruat, Aoniam Marte movente lyram? Sunt tibi magna, puer, nimiumque potentia regna; Cur opus adfectas, ambitiose, novum? An, quod ubique, tuum est? tua sunt Heliconia tempe? Cum bene surrexit versu nova pagina primo, Attenuat nervos proximus ille meos; Nec mihi materia est numeris levioribus apta, Aut puer aut longas compta puella comas.' Questus eram, pharetra cum protinus ille soluta Legit in exitium spicula facta meum,
Abbreviated transcription (Latin):
Ꝙ si ꝯtig̾ir cũ iam dͥata signa sonabt̃:¬
⁊ inctaq uotiuo sanguine delos erit.
Airrea ponet᷑ mali felicis imago.
Causaq uersicuł scripta duob erit.
Effigie pomi testat᷑ acontiꝰ huius:
Que fu̾int ĩ ea scripta fuisse raca.
L ongior in firmũ ne lasset epła corpꝰ.
C lausaq osueto sit tͥ fine: uale.¬
eraimui. scriptũq tuũ sine mͦmure legi.¬
uraret ne quos inscia lingua deos.
⁊ puto captass es it̾m. nͥ ut ip̃e fat̾is:
P nussam scires me satis eẽ semel.
Nec lectura fun s si tͥ dura fuissem:
Aucta foret seue forsitan ira dee.
O m̃ia cum fatiã. cũ dẽ ꝑia thura uiaue:
⁊ lla tñ iusta plus tͥ parte fauet.
Stq cupis credi memori te uincucat ira.
⁊ ał in ypolito iux fuit illa suo.
At melius uirgo fauissec uirginis annis.
Q uos uereor paucos ne uelit ẽẽ mͥ.¬
N m̾ nasonis fueramus quinq libelli:
tres sumꝰ. hoe illi preculit auecor opus.

Expanded text:
Quod si contigerit, cum iam data signa sonabuntQuod si contigerit, cum iam data signa sonabunt, Tinctaque votivo sanguine Delos erit, Aurea ponetur mali felicis imago, Causaque versiculis scripta duobus erit: Effigie pomi testatur Acontius huius Quae fuerint in eo scripta fuisse rata. Longior infirmum ne lasset epistula corpus Clausaque consueto sit sibi fine: valeertimui, scriptumque tuum sine murmure legi, Iuraret ne quos inscia lingua deos. Et, puto, captasses iterum, nisi, ut ipse fateris, Promissam scires me satis esse semel. Nec lectura fui, sed, si tibi dura fuissem, Aucta foret saevae forsitan ira deae. Omnia cum faciam, cum dem pia tura Dianae, Illa tamen iusta plus tibi parte favet, Utque cupis credi, memori te vindicat ira; Talis in Hippolyto vix fuit illa suo. At melius virgo favisset virginis annis, Quos vereor paucos ne velit esse mmodo Nasonis fueramus quinque libelli, Tres sumus; hoc illi praetulit auctor opus.
Abbreviated transcription (Latin):
& qr sit lectũ sacta p̾sente diana:
E sse tͥ uinctã numĩe teste fiden.
Ne tñ ignoret scripti sentencia que sit:
Lecta tibi quondã nc̃ qͦ uerba refer.
Nube p̾cor dicet cui te bona numĩa rangõ.
Quẽ fore iurasti sit gener illemͥ.
Q nisqͥs is ẽ placcat. qm̃ placet añ aiane.
⁊ ał erit mat̾ si mͦ mat̾erit.
I ueniet nob̃ ꝯsuluisse qeã
Ĩ sula choritĩs qͦndã celeb̾rima nĩphis:
Cingit᷑ egeo nomine cea mari.
Illa mͥ patria ẽ. nec si geñosa ꝓbabis:
Nomina. despectis auguror ortus ainis.
S unt ⁊ opes nob̾. st̃ ⁊ sine cͥmie mores.
Ampliꝰutq nͥl me tͥ rangit amor.
Appet̾es talẽ uł ñ iurata maritũ.
B tͥ me ĩ sõnis iaculatͥc scrib̾e phebe.
B̾tͥ me iugilans scribere iussit amor.
⁊ quib alt̾ius mͥ iã nocuere sagitte.
Altetiꝰ noceãt ne tͥ tela caue.
I ũcta salus nr̃a ẽ. m is̾ere meiq tuiq.
Q uid d̾ubitas unã ferre duob opẽ

Expanded text:
Quod quia sit lectum sancta praesente Diana, Quod quia sit lectum sancta praesente Diana, Esse tuam vinctam numine teste fidem Ne tamen ignoret, scripti sententia quae sit, Lecta tibi quondam nunc quoque verba refer. 'Nube, precor,' dicet, 'cui te bona numina iungunt; Quem fore iurasti, sit gener ille mihi. Quisquis is est, placeat, quoniam placet ante Dianae!' Talis erit mater, si modo mater erit. Inveniet vobis consuluisse deam. Insula, Coryciis quondam celeberrima nymphis, Cingitur Aegaeo, nomine Cea, mari. Illa mihi patria est; nec, si generosa probatis Nomina, despectis arguor ortus avis. Sunt et opes nobis, sunt et sine crimine mores; Amplius utque nihil, me tibi iungit Amor. Appeteres talem vel non iurata maritum; me in somnis iaculatrix scribere Phoebe; Haec tibi me vigilem scribere iussit Amor; E quibus alterius mihi iam nocuere sagittae, Alterius noceant ne tibi tela, cave! Iuncta salus nostra est — miserere meique tuique; Quid dubitas unam ferre duobus opem?
Abbreviated transcription (Latin):
T eq simul serua meq datãq fidẽ.
Pret̾ite ueniã dabrt ignorantia culpe.
Ereid̾ant aĩo feddera lecta tuo.
Ã monita es mͦ noce mea. mͦ easib istis.
Auos quotiens tẽptas falłe: ferre soles.
His qͦ uitatis ĩ partu nẽꝑe rogabis:
Et t̾ kitiferas afferat illa manuis.
Audiet ħ repetens que sĩt audica reqͥret:
I p̃a. tͥ de quo ꝯiuge parcꝰ eat.
ꝓmutes uotũ. scic te ꝓmitt̾e falso.
Iurabis. scit te fallere posse deos.
N il agitur de me. cura maiore laboro.
Cur mͦ te dubiã panidi fleũe parentes.
Ignaros culpe quos facis ẽe tue.
⁊ tur ignorant mr̃i licet om̃ia natres:
Nil tua cid̾ippe fc̃a rubons hñt.
Ordine fac referas. ut sis mͥ cognita pͥmũ:
Sacra pharetͣte dum facis ip̃a dee.
It te ꝯspecca subito si forte notasti:
Restiter̃ fixis in tua membra gemis.
⁊ dũ tenimiũ miror. nota c̾ca fuioris:
Decid̾int humero pallia lapsa meo.
Post mͦ nescio qͣ uenisse uolubile malũ.
Uerba ferens doctis ĩ sidiosa notis.

Expanded text:
Teque simul serva meque datamque fidem! Praeteritae veniam dabit ignorantia culpae — Exciderant animo foedera lecta tuo. Admonita es modo voce mea cum casibus istis, Quos, quotiens temptas fallere, ferre soles. His quoque vitatis in partu nempe rogabis, Ut tibi luciferas adferat illa manus? Audiet et repetens quae sunt audita requiret, Iste tibi de quo coniuge partus eat. Promittes votum — scit te promittere falso; Iurabis — scit te fallere posse deos! Non agitur de me; cura maiore laboro. Cur modo te dubiam pavidi flevere parentes, Ignaros culpae quos facis esse tuae? Et cur ignorent? matri licet omnia narres. Nil tua, Cydippe, facta ruboris habent. Ordine fac referas ut sis mihi cognita primum Sacra pharetratae dum facit ipsa deae; Ut te conspecta subito, si forte notasti, Restiterim fixis in tua membra genis; Et, te dum nimium miror, nota certa furoris, Deciderint umero pallia lapsa meo; Postmodo nescio qua venisse volubile malum, Verba ferens doctis insidiosa notis,