comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
U̾e dico. ⁊munes hominũ uul¬
tus ferre ñ posset: Iqͥd faciet in¬
felix anima qñ cumobꝓbriis
ifeditatib suis angłoꝵ ⁊ homi¬
num fuerit ꝯspeccib p̃sentata.
at uͦ illa anima que bene cͣsũ

Expanded text:
vere dico, communes omnium vultus ferre non posset; et quid faciet infelix anima quando cum opprobriis et foeditatibus suis angelorum fuerit conspectibus praesentata? At vero illa a
Abbreviated transcription (Latin):
gͦ fẽs uocationem nrãm. Am¬
bulemꝰ in humilitate. in oĩ pati¬
entia. in oĩ mansuetuline. Po¬
namꝰ ori nr̃o cꝰtodiã. timor fu¬
turi iudicii mitiget iracũdiã.
hoc corpore discedenti. q̃ angꝰ¬
tie que caligo. q̃ tenebre. oũ ex
illo ad u̾sarioꝵ nuo pͥma occ̃¬
minib. Ipsa enim remotis om¬
ocłis nr̃is. ut nos ⁊ ꝯunicat ꝓba¬
tio ⁊ ꝯfundat agnitio. Nonpbi
negare. ubiñ delonge aliunde.
sed deitꝰ ꝓcessurꝰ ẽ accusator

Expanded text:
tres, vocationem nostram, ambulemus in humilitate, in omni patientia, in omni mansuetudine. Ponamus ori nostro custodiam; timor futuri judicii mitiget iracundiam; hoc corpore discedenti, quae angustiae, quae caligo, quae tenebrae, cum ex illo adversariorum numero prima occuminibus. Ipsa enim remotis omoculis nostris, ut nos et convincat probatio, et confundat agnitio. Non ullnegare, ubi non de longe aliunde, sed de intus processurus est accusator
Abbreviated transcription (Latin):
sumꝰ. Aut enim cordis cogitõib
uariis ⁊ imꝓbis atq inhonesti
agitam̃. aut uenenatis lingue
pariussimis reb scandalizanteᷤᷤ.
int̾sum ⁊̃ qͦdmonachũ ñ decet
in lites ⁊ iurgia ꝓrũpentes.

Expanded text:
sumus. Aut enim cordis cogitationibus variis et improbis atque inhonestis agitamur, aut venenatis linguae parvissimis rebus scandalizantes, interdum etiam quod monachum non decet in l
Abbreviated transcription (Latin):
tat se de p̃t̾ito non hr̃e qd̃ lugeat.
defuto inuentet hrẽ qd timeat.
Nemo gͦ de p̃t̾itis securus sit.
tantilaquei obiecti sũt añ pedes
aĩe nr̃e. tã innũi hostes obseruãt
et custodiunt it̾ nr̃m. tante fo¬
uee: ⁊ tanta p̃rupta. tante rerũ
difficultates int̾iacent int̾nos
⁊ finem nr̃m. Uia ipsa q̃ ꝑ sear¬
ta atq ardua ẽ. tantis sp̃ualiũ
re necesse ẽ. ut ignoremꝰ qͥd eue¬
niat anteqͣm anchorã optato
in lictore collocemꝰ: I putamꝰ noᷤ
de p̃t̾itis debere ẽẽ securos et¬
cotidiana causa. sñ cotidiano
debexe: Quis enĩ tͣnsiens suꝑ
alicuiꝰ ꝓfunda fluminis. ꝑ ar¬
tissimi pontis angustias: ⁊̃ si ma¬
iorem partem in offenso tͣns¬
miserit pede. iã ꝑiculũ euasis¬
se se credat. c̃ inultimi pontis
spacio. si paululũ titubau̾it.
casũ quẽ in medio formida¬
bat incrit:. Sic nos ⁊̃ si magna
tͣnsacta. ñ iam fiduciam p̾sũ¬
mamꝰ c̃ ad huc ꝑicłm pars extͤ¬

Expanded text:
tat se non habere quod lugeat, de futuro inveniet habere quod timeat. Nemo ergo de praeteritis securus sit. Tanti laquei objecti sunt ante pedes animae nostrae, tam innumeri hostes observant et custodiunt iter nostrum, tantae foveae et tanta praerupta, tantae rerum difficultates interjacent inet finem nostrum. Via ipsa quae per se arcta et ardua est, tantis spiritualium re necesse est, ut ignoremus quid eveniat antequam anchoram optato in littore collocemus. Et putamus nos de praeteritis debere eidiana cura, sine quotidiano debere! Quis transiens super alicujus profunda fluminis per arctissimi pontis angustius, etiamsi majorem partem inoffenso transmiserit pede, jam periculum evasisse se credat, cum in ultimi pontis spatio, si paululum titubaverit casum quem in medio spatio timebat incurrit? Sic nos etiamsi magna nsacta, non ideo fiduciam praesumamus, cum adhuc periculum pars extr
Abbreviated transcription (Latin):
remꝰ. Qnͣto itaq laboramꝰ. tanto
cautiores eẽ debemꝰ. Pficientib
enim insidiat᷑ inuidꝰ hostis. Et
uͥ uidet aliqͣm spem aliꝗͣ gr̃ã.
ibitanꝗͣ leo rugiens. ⁊ cͥciuens
ad inuadendã p̃dam totꝰ in ꝯbit.
lideo qͥa hic positis nocere ñ
p̃ualet. uult aliqͦs minꝰ cautos
ꝑ cogitationes ac diu̾sas temptões
ex hoc loco qͦdamm qͣi extͣ castra
ꝓducere. ⁊ qͣ de munitissima ar¬
ce deponere.⁊ c̃ deposuit eos de si¬
ori ⁊flig̾e. ut ⁊̃ si nauem merge¬
re ñ poterit. saltem ex detͥmen¬
tis ⁊ damnis q̃ abundant in scło
iordissimã p̃dam refexat. Im¬
mittit intentiones diu̾sas ⁊ suꝑ¬

Expanded text:
magis itaque laboramus, tanto cautiores esse debemus. Proficientibus enim insidiatur inimicus, et ubi videt aliquam spem, aliquam gratiam, ibi tamquam leo rugiens et circumiens ad invadendum praedam totus incumbit; et ideo quia hic positis nocere non praevalet, vult aliquos minus cautos per cogitationes ac per diversas tentationes ex hoc loco quodammodo, quasi extra castra producere, et quasi de munitissima arce deponere, et cum deposuerit, velut de ori confligere, ut etiamsi navem mergere non potuerit, saltem ex detrimentis et damnis quae abundant in saeculo, jucundissimam praedam referat. Mittit primum intentiones diversas,
Abbreviated transcription (Latin):
delectatio. statm fut᷑i iudicii diẽ
absadit obluuo. Extrario autẽ.
qͣnto qͥsꝙ sollicitior circa sefuint.
tanto plus metuit. ut ait scͥpt᷑a.
Sapiens in tim̃do declinat a ma-
rat malis. ita defut̾is ꝑicłis ꝑ ui¬
gili sollicitudine ⁊tremiscit. Qͥ de
p̃titis anxius ẽ. id sec̃ cogitat ac
cerit ꝓ innum̾is debitis siuis. ne
forte magis ad uet̾es iniqͥtates
noua suꝑ apposuerit uuln̾a. ne
suꝑ antiqͣs ꝯscientie maculas recen
sic ꝑniciosa nosmet ipsos ꝑsuasio¬
ne fallentes. putamꝰ nos deomni¬
b debitis tͣnsegisse. putamꝰ qđ:
mala nr̃a spacio tp̃is euanuerĩt.
⁊ quia nos oblitisumꝰ. c̾dimꝰ qͦd
de memoria diuine seu̾itatis elap¬
sa sint. Sed quid ait beatꝰ iob:¬

Expanded text:
delectatio, statim futuri judicii diem abscondit oblivio. Econtrario autem quanto quisque sollicitior circa se fuerit, tanto plus metuit, sicut ait Scriptura: Sapiens timendo declinat a malorat malis, ita de futuris periculis pervigili sollicitudine contremiscit, qui de praeteritis anxius est, id secum cogitat ac cerit pro innumeris debitis suis; ne forte magis ad veteres iniquitates nova superposuerit vulnera; ne per antiquas conscientiae maculas recentsic perniciosa nosmetipsos persuasione fallentes, putamus nos de omnibus debitis transegisse, putamus quod mala nostra spatio temporis evanuerint: et quia illa nos obliti sumus, credimus quod de memoria divinae severitatis elapsa sint. Sed non ita est. Om
Abbreviated transcription (Latin):
participes sumus. qͣndo m̃tẽ in
eiꝰ p̃coniis occupamꝰ. En uerũ
cibum qui reficit et ñ deficit.
s usu suo ꝓficit. ⁊ suis crescit ex¬
pensis. hoc pane reficim᷑ esuri-¬
endo.⁊ pascimur ieiunando
Uim qͣndam uiciis nr̃is it nob¬

Expanded text:
participes sumus, quando mentem in ejus praeconiis occupamus. Ecce verum cibum, qui reficit et non deficit, sed usu suo proficit, et suis crescit expensis. Hoc pane reficimur esuriendo, et pascimur jejunando, vim quamdam vitiis nostris et
Abbreviated transcription (Latin):
Itemmeditatio cordis. mei an con.
tuo semꝑ. Ita nos quoq dum ci¬
bum salutis sp̃italit̾ ruminamꝰ.
clausis sensib imꝓbas cogitatio¬
nes excludimꝰ: deinde dei laudily
delectam᷑: ⁊ int̾ius nr̃m mundũ
animal fieri ꝑ ex̾citia scã senti¬
tes int̾iora nr̃a munimꝰ animas
nr̃as cibis celestib satiamꝰ. udde

Expanded text:
Meditatio cordis mei in conspectu tuo semper ; ita nos quoque dum cibum salutis spiritaliter ruminamus, clausis sensibus improbas cogitationes excludimus; deinde Dei laudibus delectamur, et interius nostrum mundum animal fieri per exercitia sancta sentites interiora nostra munimus, animas nostras cibis coele
Abbreviated transcription (Latin):
quã in scło d̾eliqͥmꝰ desideramꝰ.
Uñ ñ satis ꝓdest quod a nob¬
qͣlescũꝙ facultates exclusimꝰ qͣndo
ipse in nobis resederunt cupiditateᷤ
Inde qđ int̾dũ de reb paruissimis
appetitu uilissimas ⁊tentiones mo
psisse. ut in minimis deformius
uinc̾em. Ideoꝙ ea que foris abie¬

Expanded text:
quam in saeculo relinquimus, desideramus. Unde non satis prodest quod a nobqualescumque facultates exclusimus, quando ipsae in nobis resederunt cupiditates. Inde est quod interdum de rebus parvissimis appetitu vilissimas intentiones movpsisse, ut in minimis deformius vinceremur? Ideoque ea quae foris
Abbreviated transcription (Latin):
cacdet. Rursus siu̾itatem sine mi¬
scd̃ia respiceret. nichilominꝰ ꝑ
desꝑationem ꝑiret. Sed ut fiat
salus ad utrũꝙ pedem huĩlit̃
ꝓuoluat᷑. ut et ꝑ u̾itatẽ peccata

Expanded text:
caderet. Rursus si veritatem sine misericordia reciperet, nihilominus per desperationem periret. Sed ut fiat salvus, ad utrumque pedem humiliter provolvitur; ut per veritatem peccata
Abbreviated transcription (Latin):
et̾nitas cũ nr̃oꝵ actuũ fut᷑a qͣli¬
tate ꝯcurrit. bonis p̃mia. malis
supplicia dispensans. Nec frustra
st̃ in deo posite spes p̃cesꝙ. que
cũ recte sint. in efficaces eẽ ñ pos¬
st̃. Ad u̾samini gͥ uicia colite uir¬
tutes. ad rectas spes animũ sub¬
leuate. humiles p̃ces in excelsa
erigite. Magna uob est si dissi
iudicis cuncta c̾nentis. Exphe¬

Expanded text:
aeternitas cum nostrorum actuum futura qualiaeternitas cum nostrorum actuum futura qualitate concurrit bonis praemia malis supplicia dispensans. Nec frustra sunt in deo positae spes precesque; quae cum rectae sunt, inefficaces esse non possunt. Auersamini igitur uitia, colite uirtutes, ad rectas spes animum subleuate, humiles preces in excelsa porrigite. Magna uobis est, si dissiiudicis cuncta cernentis.
Abbreviated transcription (Latin):
sue lib̾tatem ñ desiñt. fiunt gͥ ꝓ
culdubio ͦta q̃ futura ds ẽẽ p̃¬
noscit. s eoꝵ quedam de lib̾o ꝓ¬
nire potuissent. Qͥdgͥ refert ñ¬
eẽ necessaria. cũ ꝓpt̾ diuine scĩe
cognitionẽ. modis omnib neces¬
sitatis instare ueniant: hoc .s.
oriens.⁊ gͣdiens homo. q̃ dũ st̃
ñ fieri ñ possunt. eoꝵ tam̃ unũ
pͥus quoq ꝗͣ fieret neceẽ erat
existere. alt̾m u minime. Ita ⁊̃¬
tunt. s eoꝵ hoc qͥdẽ de rerũ ne-¬
cessitate descendit. illud uͦ de po¬
testate facientium. haut gͥ inuiria
diximus. ħsi ad diuinã notitiam
referãtur necessaria. si ꝑse ⁊side¬
rent᷑ necessitatis ẽẽ nexib absolu¬
ta. sicuti omne qͦd sensil patet.
si ad rõem referas uniu̾sale ẽ. si
sint manet intem̾ata mortalib
arbitͥi libͥtas. Nec inique leges ab¬
solutis ab omni necessitate uolũ¬
tatib p̃mia penasq ꝓpont̃. Ma¬
net ⁊̃ spectator desuꝑ cunccoꝵ
p̃scius ds uisionisq eiꝰ p̾sens sẽꝑ

Expanded text:
suae libertate non desinunt. Fient igitur procul dubio cuncta quae futura deus esse praenoscit, sed nire potuissent. Ecce ex esse necessaria, cum propter divinae scientiae conditionem modis omnibus, necessitatis instar, eveniant? Hoc sciloriens, et gradiens homo, quae dum fiunt, non fieri non possunt: eorum tamen unum prius quoque quam fieret, necesse erat existere: alterum vero minime. Ita tent, sed eorum hoc quidem de rerum necessitate descendit, illud uero de potestate facientium. Haud igitur iniuria diximus haec si ad diuinam notitiam referantur necessaria, si per se considerentur necessitatis esse nexibus absoluta; sicuti omne quod sensibus patet, si ad rationem referas, uniuersale est, si sint, manet intemerata mortalibus arbitrii libertas nec inique leges solutis omni necessitate voluntatibus premia penasque proponunt. Manet etiam spectator desuper cunctorum praescius deus uisionisque eius praesens semper
Abbreviated transcription (Latin):
q idem futurũ. cũ ad diuinã
necesse ẽ. cmnes homines esse
mortales. Alt̾a ꝯdicionał. ut sia¬
liquẽ ambulare scias. eũ ãbula¬
re necesse ẽ. qd̃ enim qͥsq nouit.
id eẽ alit̾ ac notũ ẽ ne quit. S
hec ꝯditio minime secũ illã neces¬
sitatẽ tͣħit. hanc enĩ necessitatem.
ũ ꝓpͥafacit nat᷑a. s iditionis adiec¬
tio. Nulla enĩ necessitas cogit in¬
cecłe uoluntate gͣdientẽ. qͣmuis
eũ tunc cũ gͣdit᷑ incedẽ necessariũ
sit. Eodẽ gͥ mͦ si quid ꝓuidentia

Expanded text:
ue idem futurum, cum ad diuinam ue idem futurum, cum ad diuinam necesse est omnes homines esse mortales, altera condicionis, ut si aliquem ambulare scias, eum ambulare necesse est; quod enim quisque uouit, id esse aliter ac notum est nequit, sed haec condicio minime secum illam simplicem trahit. Hanc enim necessitatem non propria facit natura sed condicionis adiectio; nulla enim necessitas cogit incedere uoluntate gradientem, quamuis eum tum cum graditur incedere necessarium sit. Eodem igitur modo, si quid
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓuenient. nec rerum iudicia
fundit. unoq sue m̃tis intuitu.
tã necessarie ꝙͣ ñ necessarie uen¬
tura dinoscit. sicuti uos dũ pari¬
ter ambulare in t̾ra hominem.
⁊ oriri incelo solem iudecis ꝗͣ qͣ
simul utrq sit. ispectu tam̃ disc̃¬
nitis: ⁊ hoc uolũtariũ. illud eẽ necesan
ũ iudicatis. Itagͥ cuncta despicieis
diuinꝰ int̾uitꝰ. qͣlitatẽ rerũ mini¬
me ꝑtͣbat apud se qͥdem p̾senti¬
um. ad ꝯditionẽ uͦ tp̃ris fut᷑arũ.
Q fit ut hoc ñ sit opinio s u̾ita¬
te potiꝰ nixa cognitio. cũ exta¬
turũ quid ẽẽ cognoscit. qd̾ idẽ
existendi carere necessitate ñ
nesciat: hic si dicas qd̃ euent᷑um
ds̃ iudet. id euenire ñ polse. qd
aut̃ ñ pot̾ ñ euenire. id ex neces¬
sitate ⁊tingere. meq ad hoc no.¬
m̃ necessitatis astͥngas. fatebor
rem quidẽ solidissime u̾itatis.
s cui uix aliqͥd nͥ diuinispecu¬
lacor accessĩt. Respondebo nã

Expanded text:
provenient. Nec rerum iudicia provenient. Nec rerum iudicia confundit unoque suae mentis intuitu tam necessarie quam non necessarie ventura dinoscit, sicuti vos, cum pariter ambulare in terra hominem et oriri in caelo solem videtis, quamquam simul utrumque conspectum tamen discernitisium iudicatis, ita igitur cuncta despiciens diuinus intuitus qualitatem rerum minime perturbat apud se quidem praesentium, ad condicionem uero temporis futurarum. Quo fit ut hoc non sit opinio sed ueritate potius nixa cognitio, cum exstaturum quid esse cognoscit quod idem exsistendi necessitate carere non nesciat. Hic si dicas quod euenturum deus uidet id non euenire non posse, quod autem non potest non euenire id ex necessitate contingere, meque ad hoc nomen necessitatis adstringas, fatebor rem quidem solidissimae ueritatis sed cui uix aliquis nisi diuini speculator accesserit. Respondebo namq
Abbreviated transcription (Latin):
hr̃e debemꝰ: P. apd̾ sapientes
Nã bonos qͥs nͥ stultissimꝰ od̾it:
Malos uͦ odisse rõne caret. Nã
si uti corꝑm languor. ita uicio
pore minime dignos odio.s po¬
tius misãtione iudicemꝰ. multo

Expanded text:
sapientes Nam bonos quis nisi stultissimus oderit? malos vero odisse ratione caret. Nam si, uti corporum languor, ita vitiospore minime dignos odio, sed potius miseratione judicemus, multo
Abbreviated transcription (Latin):
pe uti bonis sũma rerũ regen¬
da deferat᷑. ut exubans recon¬
dat᷑ impbitas. Aliis mixta q̃dã
Qsda remordet ne longa felici¬
tate luxurient. Alios duris agi¬
usu atq ex̾citatioe confirment.
Alii plꝰ equo metuunt. qͦd ferre¬
b ducit. Nonnulli uenandũ scħ
supplicuis inexpugnabiles. exem¬
plũ cet̾is p̃tulert̃. inuictam ama¬
lis eẽ uircutem. Que qͣm recce
atq disposite ex eoꝵ bono qͥb¬
accede uidentur fiant. nulladu
ducr̃ causis. Ac de tͥstib qͥde ne¬
mo mirat᷑ qͦd eos male m̾itos
existimant. Quoꝵ quidẽ sup¬
plicia tũ cet̾os ab scelerib det̾¬
rent. tũ ipsos qͥb inuehunt᷑ e
m̃dant. Leta uͦ magñ bonis ar¬
gum̃tũ locunt᷑. qͥd de huiꝰ modi
felicitate debeant iudicare. ꝙͣ.
famulari sepe ĩ ꝓbis c̾nant. Inqͣ
re illudetiã dispensari cͤdo qd¬
tuna nat᷑a. ut eũ in sceła potiꝰ
exac̾bare possit rei familiaris
inopia. huiꝰ morbo ꝓuidentia
collate pecunie remedio me

Expanded text:
pe uti bonis summa rerum regenda deferatur ut exuberans retundatur improbitas. Aliis mixta quaedait: Quosdam remordet ne longa felicitate luxurient, alios duris agiusu atque exercitatione confirment. Alii plus aequo metuunt quod ferrebus ducit. Nonnulli uenerandum sasuppliciis inexpugnabiles exemplum ceteris praetulerunt inuictam malis esse uirtutem. Quae quam recte atque disposite et ex eorum bono qaccidere videntur, fiant, nulla duducitur causis. Ac de tristibus quidem nemo miratur, quod 15 eos male meritos omnes existimant. Quorum quidem supplicia, tum caeteros ab sceleribus deterrent, tum ipsos, quibus invehuntur, emendat: laeta vero magnum bonis argumentum loquuntur, quid de hujusmodi felicitate debeant judicare, quam famulari saepe improbis cernant. In qua re illud etiam dispensari credo, qtuna natura, ut eum in scelera potius exacerbare possit rei familiaris inopia: hujus morbo Providentia collatae pecuniae remedio med
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓrsus uocẽ dec̾no. Qͥs enĩ coher¬
nemo unꝗͣ uet̾m refragatꝰ est.
ꝗͣꝗͣ id illi ñ de oꝑante pͥncipio.
s de mat̾iali subiecto. hoc ẽ om¬
niũ de nat᷑a rõnũ. qi qͦddã ie¬
cint fundam̃tũ. At si nullis ex
causis aliqͥd oriat᷑. id de nichilo
ortum ẽẽ uideb̃r. Qd sifi̾ hocne
qͥt. nec casũ quidem huiꝰmͦi eẽ
possibile ẽ. qͣlem pauloañ diffini

Expanded text:
orsus vocem esse decerno. Quis enim, coernemo umquam ueterum refragatus est, quamquam id illi non de operante principio, sed de materiali subiecto hoc omnium de natura rationum quasi quoddam iecerint fundamentum. At si nullis ex causis aliquid oriatur, id de nihilo ortum esse uidebitur. Quod si hoc fieri nequit, ne casum quidem huiusmodi esse possibile est qualem paulo ante defini
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ uolendi nolendiq lib̾tas. ẜ
hancñ in omnib eqͣm ẽẽ ꝯstituo.
Nam suꝑnis diuinisq substantii
⁊ ꝑspicax uidiciũ:⁊ incorrupta uo
luntas: i efficax optatoꝵ p̾sto ẽ
potestas huãnas uͦ animas lib̃¬
tis diuine specłatione ⁊ seruant

Expanded text:
st volendi, nolendique libertas. Sed hanc non in omnibus aequam esse constituo. Nam supernis, divinisque substantiis et perspicax judicium, et incorrupta 5 voluntas, et efficax optatorum praesto est potestas. Humanas vero animas libetis divina speculat
Abbreviated transcription (Latin):
les ⁊ alioqͥn demere fluit᷑as.
ꝓpͥa iminutabilitate cohercet.
Quo fit ut tam ⁊ si uob̃ hc̃ ordi¬
nem minime ꝯsiderare ualen¬
tib. ꝯfusa oĩa ꝑtͣbataq uide¬
antur. nicħominꝰ tam̃ suus
modꝰ ad bonum dirigens cun¬
cta disponat. Nicħ est enĩ quod
mali cã. ne ab ipsis quidem
imꝓbis fiat. quos ut ub̃rime
demonstratum ẽ bonũ quen¬
tes. pͣuus error eu̾cit. nedũ or¬
do de sum̃i boni cardine ꝓfi¬
ciscens. a suo qͦ deflectat exor

Expanded text:
les et alioquin temere fluituras les et alioquin temere fluituras propria incommutabilitate coerceat. Quo fit ut tametsi uobis hunc ordinem minime considerare ualentibus confusa omnia perturbataque uideantur, nihilo minus tamen suus modus ad bonum dirigens cuncta disponat. Nihil est enim quod mali causa ne ab ipsis quidem improbis fiat; quos, ut uberrime demonstratum est, bonum quaerentes prauus error auertit, nedum ordo de summi boni cardine proficiscens a suo quoquam deflectat exord
Abbreviated transcription (Latin):
plicat᷑. ⁊ tanto aliqͥd a fatoli¬
berũ ẽ. qͣnto illũ rerũ cardi¬
nem uiciniꝰ petit. Qd̃ si suꝑne
m̃tis inbesĩt firmitati. motu
carens fati qͦ suꝑg̃dit᷑ neces¬
sitatẽ. G uti ẽ ad intellectũ rõ¬
cinatio. ad id quod ẽ id qd̃ gig¬
nit᷑. ad et̾nitatẽ tẽpꝰ. ad punctũ
mediũ circłs. ita ẽ fati sexies
mobilis ad ꝓuidentie stabiłẽ
simplicitatẽ. Ea series celum
ac sida mouet elem̃ta in se in¬
uicemtemꝑat ⁊ alt̾na ꝯmutõe
tͣnsformat. Ead̃ nascñtia occidũ.¬
tiaq s oã ꝑsimiles fetiũ se¬
minũq renouat ꝑg̾ss. ħ accꝰ¬
ĩ fortunasq hominũ in disso¬
lubili cãrũ conexione astrin¬
git. q̃ cũ ab ĩmobilis piudĩl
ꝓficiscant᷑ exordiis. ipsas quoq
imutabiles eẽ necẽẽ ẽ. Ita enĩ
res optime regunt᷑. si matiens
in diuina mente simplicitas.
indeclinabilem cãꝵ ordinem
ꝓmat hic uͦ ordo res mutabi¬

Expanded text:
plicatur ac tanto aliquid fato liplicatur ac tanto aliquid fato liberum est quanto illum rerum cardinem uicinius petit. Quod si supernae mentis haeserit firmitati, motu carens fati quoque supergreditur necessitatem. Igitur uti est ad intellectum ratiocinatio, ad id quod est id quod gignitur, ad aeternitatem tempus, ad punctum medium circulus, ita est fati series mobilis ad proui- dentiae stabilem simplicitatem. Ea series caelum ac sidera mouet, elementa in se inuicem temperat et alterna commutatione transformat; eadem nascentia occidentiaque omnia per similes fetuum seminumque renouat progressus. Haecunasque hominum indissolubili causarum conexione constringit, quae cum ab immobilis prouidentiae proficiscatur exordiis, ipsas quoque immutabiles esse necesse est. Ita enim res optime reguntur, si manens in diuina mente simplicitas indeclinabilem causarum ordinem premat. Hic uero ordo res mutabi
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓuidentie diuinis sp̃ĩb. fatũ
exercetur. seu aĩa. seu tota inser
aliqͥb hoꝵ. seu omnib fatalis
series texit᷑. illud certe manife¬
stum ẽ. immobilem simplicemq
gendarũ formã rerũ ẽẽ ꝓuidñ¬
tiam. fatũ uͦ eoꝵ qͥ diuinasim¬
plicitas gẽnda disposuit. mo¬
bilem nexum atq ordinem tẽ¬
poralem. Quo fit ut omnia q̃
cta sint. cui ipsum subiacet fatũ.
Qdam uͦ q̃ sub ꝓuidentia locata
bilit̾ fixa. fatalis ordinem mobi¬
litatis excedunt. Nam ut orbi¬
um circa eundẽ ordinem sese
u̾tentiũ. qui ẽ intimꝰ ad simpli¬
citatem medietatis accedit. ce
timꝰ uͦ maiore ambitu rotatꝰ
qͣnto a puncti media indiui¬
duitate discedit. tanto ãpliori.¬
b spaciis explicat᷑. Si qͥd si illi
se medio conectat ⁊ societ. in
simplicitatẽ cogitur diffundi.
ac diffluere cessat. Silimͦ hoc
quod longiꝰ apͥma m̃te dei di¬
scedit. maiorib fati nexib im¬

Expanded text:
proui- dentiae diuinis spiritibus fatum proui- dentiae diuinis spiritibus fatum exercetur seu anima seu tota inserualiquibus horum seu omnibus fatalis series texitur, illud certe manifestum est immobilem simplicemque gerendarum formam rerum esse prouidentiam, fatum uero eorum quae diuina simplicitas gerenda disposuit mobilem nexum atque ordinem temporalem. Quo fit ut omnia quacta sint, cui ipsum etiam subiacet fatum, quaedam uero quae sub prouidentia locata biliter fixa fatalis ordinem mobilitatis excedunt. Nam ut orbium circa eundem cardinem sese uertentium qui est intimus ad simplicitatem medietatis accedit cetetimus uero maiore ambitu rotatus quanto a puncti media indiuiduitate discedit tanto amplioribus spatiis explicatur, si quid nero illi se medio conectat et societ, in simplicitatem cogitur diffundique ac diffluere cessat, simili ratione quod longius a prima mente discedit maioribus fati nexibus im
Abbreviated transcription (Latin):
statuit. Qͥ modꝰ c̃ in ipã diuine
intelligñtie pͣitate ꝯspicit᷑. ꝓui¬
dentia noĩatur. cũ uͦ ad ea q̃ mo¬
omniũ pͥncipe ꝯstituta. q̃ ꝯͣta
disponit. fatũ uͦ inhe̾ns reb
mobilib dispositio. ꝑ quã ꝓui¬
dentia siuis queq neccit ordinib.
Puidentia nãq parit̃ ꝗͣ uis di
u̾sa. ꝙͣ. uis infinita ꝯ plectit᷑. facũ
uͦ singła digĩt. in motu. locis.
formis ac tẽꝑib distributa: ut
hec tp̃rał ordinis explicõ. in di¬
une m̃tis adunata ꝓspectu ꝓ¬
uidentia sit. Eãdẽ uͦ adunatio
digesta atq explicata tp̃riby
fatũ uocet᷑. Q licet diu̾sa sint.
alt̾m tñ pendet ex alt̾o. Ordo
nãq fatalis ex ꝓuidentie sim¬
plicitate ꝓcedit. Sic̃ enĩ artifex
faciende rei formã m̃te ꝑspici
ds ꝓuidentia qͥdem singłarit̾
stabilit̾ꝙ facienda disponit. fa¬
to uͦ ħ ipsa q̃ disposuit multipli¬
cit̾ ac temporalit̾ administrat.
Siue gͥ famulantib quib dam

Expanded text:
 cum in ipsa divinae intellegentiae puritate conspicitur, providentia nominatur; cum vero ad ea, quae moomnium principe constituta. quae cuncta disponit. fatum vero inhaerens rebus mobilibus dispositio, per Quam providentia suis quaeque nectit ordinibus. Providentia nauersa quamuis infinita complectitur; fatum uero singula digerit in motum locis formis ac temporibus distributa, ut haec temporalis ordinis explicatio in diuinae mentis adunata prospectum prouidentia sit, eadem uero adunatio digesta atque explicata temporibus fatum uocetur. Quae licet diuersa sint, alterum tamen pendet ex altero. Ordo namque fatalis ex prouidentiae simplicitate procedit. Sicut enim artifex faciendae rei formam mente praecipiedeus prouidentia quidem singulariter stabiliterque facienda disponit, fato uero haec ipsa quae disposuit multipliciter ac temporaliter administrat. Siue igitur famulantibus quibusdam
Abbreviated transcription (Latin):
uideas geri. in reb qͥdem rectꝰ
ordo ẽ. opinioni uͦ tue ꝑu̾sa ꝯ fu¬
sio. S sit aliqͥs ita bene moratꝰ ut
de eo diuinũ iudiciũ parit̾ huã¬
nũꝙ tonsentiat. s est animi uiri¬
b infirmꝰ. cui si quid eueniat
eũ si. desinet colere forsitan in¬
nocentiã ꝑ quã ñ potuit retin̾e
fortunã: parcit itaq sapiens :⁊¬
orem facere possit adu̾sitas. ne
cui ñ conueniat laborare pati¬
atur. Est alius ꝑcunctis uirtuti

Expanded text:
uideas geri, rebus quidem rectus ordo est, opinioni uero tuae peruersa confusio. Sed sit aliquis ita bene moratus ut de eo diuinum iudicium pariter et humanum consentiat, sed est animi uiribus infirmus; cui si quid eueniat aduersi, desinet colere forsitan innocentiam per quam non potuit retinere fortunam. Parcit itaque sapiens orem facere possit adversitas, ne cui non convenit laborare patiatur. Est alius cunctis virtuti
Abbreviated transcription (Latin):
te ut qͦs bonos imꝓbos uecen¬
suerint. eos qͦ uti estimant
ẽẽ necesse sit. At quim hocho¬
minũ iudicia depugnant. ut
qͦsali p̃mio: alii dignos sup¬
plicio arbitrent᷑. S concedamꝰ
ut aliqͥs possit bonos malos ue
discerne. Tunc gͥ pot̾it intueri
illam intimam temꝑiẽ ueluti
in corporib dici solet animoꝵ ñ
enĩ ẽ dissimile mniracłm nescienti
cur sanis corporib. his qͥdem dul¬
cia. ilł uͦ amara iueniant. Cur
uͦ acriorib adiuuantur. stupers
tatis ipsius atq egͥtudinis modũ
tẽꝑam̃tũq dinoscit: mininre mi¬
ratur. Qͥd uͦ aluid animoꝵ salꝰ¬
do ꝗͣ. uicia. Qs autẽ alius ẽ. uł¬
seruator bonoꝵ uel maloꝵ de¬
pulsor. ꝙͣ. rector ac mod̾acor m̃¬
tiũ ds: Qͥ cum exalta ꝓuidntie
specula respicit. qͥd unicuiq
rueniat agnoscit. ⁊ qd̃ iuenire
nouit accõinodat. hinc ⁊̃ fit il¬
lud fati uł ordinis insigne mi¬
racłm. cũ absciente deo gerit᷑
qd̾ stupeant ignorantes. Nã ut

Expanded text:
t, ut quos probos improbosve censuerint, eos quoque, uti existimant, esse necesse sit? Atqui qui in hoc hominum judicia depugnant et quos alii praemio, alii 5 supplicio dignos arbitrantur. Sed concedamus, ut aliquis possit bonos malosve discernere; num igitur poterit intueri illam intimam temperiem, veluti in corporibus dNon enim dissimile est miraculum nescienti cur sanis corporibus his quidem dulcia illis uero amara conueniant, cur uero acribus adiuuantur. At tatis ipsius, atque aegritudinis modum temperamentumque dignoscit, minime miratur. Quid vero aliud animorum saldo quam uitia? Quis autem alius uel seruator bonorum uel malorum depulsor quam rector ae medicator mentium deus? Qui eum ex alta prouidentiae specula respexit, quid unicuique conueniat agnoscit et quod conuenire nouit accommodat. Hic iam fit illud fatalis ordinis insigne miraculum, eum ab sciente geritur quod stupeant ignorantes. Nam ut
Abbreviated transcription (Latin):
nũabiles alie uelut ydre capita
succrescant. Nec ullꝰ fuĩt modꝰ
nͥ qͥseas uiuacissimo m̃tis igne
coherceat. In hac enĩ de ꝓuidũ¬
tie simplicitate. de fatiserie.
de repentinis casib. de cogniti¬
one ac p̃destinatione diuina.
de arbitͥ lib̾tate q̃ri solet. Q
qͣnti oñis sint ipse ꝑpendis.
mite tẽꝑis septi. tñ aliqͥd deli¬

Expanded text:
numerabiles aliae, velut hydrae capita, succrescant: nec ullus fuerit modus, nisi quis eas vivacissimo mentis igne coerceat. In hac enim de Providentiae simplicitate, de fati serie, de repentinis casibus, de cognitione, ac praedestinatione 10 divina, de arbitrii libertate quaeri solet: quae quanti oneris sint ipse perpendismite temporis septi, tamen aliquid deli
Abbreviated transcription (Latin):
Q ꝙ tã iniuste ⁊fusionis rõ ui¬
deat᷑. ex te scire desidõ. Minꝰ
ienĩ mirarer. si misceri oiã for¬
tuitis casib credẽm. hc̃ stupo¬
rẽ meũ ds̃ rector exagg̾at.
differe uideat᷑ P. Nec miẽ
inqͥt. si qͥd odis ignorata rõe
ꝗͣ. ius cãm tante dispensationis

Expanded text:
que tam injustae confusionis ratio videatur, ex te scire desidero. 288 Minus etenim mirarer, si misceri omnia fortuitis casibus crederem. Nunc stuporem meum Deus rector exaggerat,differre 5 videatur? Nec mirum, inquit, si quid ordinis ignorata ratione, quamvis causam tantae dispositionis
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑisimilis. Non potest studiũ sa¬
lutare fieri: sine frugalitatis
cura. Frugalitas aũ. pauꝑtas uo¬
¶lũtaria ẽ. Reges parthos ñ po
test qͥsꝗͣ. salutare sine mun̾e. Cibi
parasse diuitias. ñ finis misĩaꝵ
fuit: s mutatio. Nec hoc miror.
Nẽ enĩ in reb uiciũ: s in ipso a¬
nimo. Aude hospes cõtemn̾e
opes: et te qͦ dignũ finge deo
Nemo alius est deodignꝰ: qͣm
qͥ opes contempsit :̃ quaꝵ pos¬
sessionẽ tͥ ñ int̾dico: s efficere
uolo ut illas intrepide possidea ͤ:
quod uno consequeris mͦ: si te
etiã sine illis beate uicturũ ꝑsu¬
aseris tͥ: si illas tanꝗͣ exituras
¶semꝑ aspexeris. Immodicaira¬
gignit insaniã. Hoc ꝗͣ u̾m sit
sit neceẽ ẽ scias. Cũ hũris ser¬
uũ ⁊ inimicũ: in õs ꝑsonas hic
exardesce̾t animꝰ : tã ex amore
nascit᷑ ꝗͣ ex odio: ñ minꝰ int̾ seria.
ꝗͣ int̾ lusꝰ et iocos. Ingñtis ire

Expanded text:
peri similis. Non potest studium saperi similis. Non potest studium salutare fieri sine frugalitatis cura; frugalitas autem paupertas voluntaria est. test quisquam salutare sine munere; tibiparasse divitias non finis miseriarum fuit, sed mutatio." Nec hoc miror. Non est enim in rebus vitium, sed in ipso animo. opes et te quoque dignum Finge deo. Nemo alius est deo dignus quam qui opes contempsit. Quarum possessionem tibi non interdico, sed efficere volo, ut illas intrepide possideas; quod uno consequeris modo, si te etiam sine illis beate victurum persuaseris tibi, si illas tamquam exituras semper aspexeris. gignit insaniam." Hoc quam verum sit, necesse est scias, cum habueris et servum et inimicum. In omnes personas hic exardescit affectus; tam ex amore nascitur quam ex odio, non minus inter seria quam inter lusus et iocos. Nec intere
Abbreviated transcription (Latin):
ra cuꝑe abhis disces. Nat᷑alia desi¬
deria finita st̃. ex falsa opinione.
nascentia: uͥ desinant ñ hñt.
Nullus enĩ t̾minꝰ falso ẽ. uia eun¬
ti aliqͥd extremũ ẽ: error ĩm̃sus ẽ.
Retͣhe gͦ de auanis: et cũ uoles
scire quod petes. utrũ natalẽ hãt
an cecã cupiditatẽ. considã an
possit alicubi consistere. Silon
scito id nat᷑ale ñ eẽ. Multis ad
philosophandũ obsticere diuitie.
Pauꝑtas expedita ẽ. secura est.
cũ classicũ cecinit: scit ñ se pe¬
ti. Cũ aliqua conclamata est. qͦ¬
mͦ exeat. ñ efferat querit: aut¬
si nauigandũ ẽ: ñ strept̃ portꝰ.
nec uniꝰ comitatu inqͥeta sunt
tres ⁊ bene insticutos: et rachil
aliud desud̃antes: qͣm impleri.
Paruo fames constat: magnofa¬
stidiũ. Pauꝑtas contenta est de¬
siderus instantib satis face̾. Qͥd
ẽ gͦ quare hanc recuses contu¬
bernalẽ: cuiꝰ mores sanꝰ diues
imitat᷑: Si uis uacare animo:
aut pauꝑ sis oportet: aut pau¬

Expanded text:
ra cupere disces. Naturalia desideria finita sunt: ex falsa enim opinione nascentia, ubi desinant, non habent, nullus enim terminus falso est: via eunti aliquid extremum est: error immensus est. Retrahe ergo te a vanis, et cum vis scire quod petis, utrum naturalem habeat aut caecam cupiditatem, considera si non possit alicubi consistere. Si lonstat, scito id naturale non philosophandum obstitere divitiae; paupertas expedita est, secura est. Cum classicum cecinit, scit non se peti; cum aqua conclamata est, quomodo exeat, non quid efferat, quaerit; si navigandum est, non strepitat portus nec unius comitatu inquieta sunt tres et bene institutos et nihil aliud desiderantes quam inpleri. Parvo fames constat, magno fastidium. Paupertas contenta est desideriis instantibus satis facere. Quid est ergo, quare hanc recuses contubernalem, cuius mores sanus dives imitatur ? si vis vacare animo, aut pauper sis oportet aut pau
Abbreviated transcription (Latin):
tus: ⁊ foris. foris ad famã. intꝰ ad
ꝯscĩam. foris qͥd deceat. et qͥd expe¬
diat. deceat ad exemplũ. expedi¬
at ad m̾itum. Nobis ad m̃itũ. ꝓxi¬
mis ad exemplum. Intꝰ ad ꝯscĩam.
ut sit munda ꝯscĩa. ne accusati¬
onem patiat᷑. uel ꝓ torpore boni.
uł ꝓ p̃sũptione mali. Munda
autẽ ꝯscientia ẽ. que nec de p̃te¬
rito iuste accusatur. nec de p̃sen¬
ti inuste delectat᷑.
directionẽ. finis ẽ ad qd̃ tendit᷑.
directio. qͣ facilius ꝑuenit᷑. Dĩs
enĩ qui ad aliqͥd tendit. scłm
aliqͥd cursum suũ dirigit: ⁊ qui
directꝰ ꝑgit. citiꝰ ꝑuenit. St̃ enĩ
q̃ dam bona in quib multum
moueri. parũ ẽ ꝓmoueri. alia
compendioso labore magnũ frci¬
ctũ adduct̃. Et hec discernenda
sunt: magis ẽt eligenda. que
magis ꝓsunt. Quecũq enĩ ꝓst̃¬
meliora sunt:⁊ omne opꝰ scdm¬
suũ fructũ iudicari oportet.
Multi hanc discretionẽ ñ ha¬
bentes płimũ laborauert̃. et

Expanded text:
tus et foris. Foris ad famam, intus ad conscientiam. Foris quid deceat, et quid expediat: deceat ad exemplum, expediat ad meritum: nobis ad meritum, proximis ad exemplum. Intus ad conscientiam, ut sit munda conscientia, nec accusationem patiatur, vel pro torpore boni, vel pro praesumptione mali. Munda autem conscientia est, quae nec de praeterito juste accusatur, nec de praesenti injuste delectatur. nditur. Directio, qua facilius pervenitur. Omnis enim, qui ad aliquid tendit, secundum aliquid cursum suum dirigit, et qui directius pergit, citius pervenit. Sunt enim quaedam bona, in quibus etiam multum moveri parum est promoveri. Alia compendioso labore fructum magnum adducunt. Et haec ergo discernenda sunt, et eligenda magis, quae magis prosunt. Quaecunqora sunt, et omne opus secundum fructum suum judicari oportet. Multi hanc discretionem non habentes, plurimum laboraverunt, et
Abbreviated transcription (Latin):
astranitent ubi nothꝰ. Desinit
ymbriferos dare sonos: lucifer
ut cenebras pepulerit. pulcra
dies roseos agit eqͦs. Tu quoꝙ
falsatuens bona pͥus. incipe col¬
la iugo rethere. Uera dehinc
animũ subieruit¶ Tũ defixo
in angustam sue m̃tis sedem
recepta sic cepit. Omnis morta¬
liũ cura ꝙͣ. multipliciũ studi¬
oꝵ labor exercet diu̾so qͥdem
calle ꝓcedit s ad unũ tam̃be¬
atitudinis finem nitit᷑ ꝑueni¬
re. Id autẽ est bonũ. quo ad¬
epto nil ulteriꝰ desiderari q̃¬
at. Qͦd quidẽ est omniũ bono¬

Expanded text:
astra nitent ubi Notus desinit astra nitent ubi Notus desinit imbriferos dare sonos. Lucifer ut tenebras pepulerit pulchra dies roseos agit equos. Tu quoque falsa tuens bona prius incipe colla iugo retrahere: uera dehinc animum subierint. Tum defixo in augustam suae mentis sedem recepta sic coepit: Omnis mortalium cura quam multiplicium studiorum labor exercet diuerso quidem calle procedit, sed ad unum tamen beatitudinis finem nititur peruenire. Id autem est bonum quo quis adepto nihil ulterius desiderare queat. Quod quidem est omni
Abbreviated transcription (Latin):
castis neccit amorib. hic fidis
etiã sua dictat uira sodalibus
O felix hominũ genꝰ si ur̃os a¬
nimosamor quo celũ tegitur
di auidum stupentemq arrec¬
tis adhuc aurib carminis dul¬
cedo defixãt.
sũmũ lapsoꝵ solam̃ animoꝵ qͣn
tum me uel sentñtiaꝵ pondẽ
uel canendi etiam iocunditate¬
fouisti. ad eo ut iam me pꝰ hac
efflagito tum illa. P. Sensi
inqͥt cũ u̾ba mea tacitꝰ atten¬
tusꝙ rapiebas. eũꝙ tue m̃tis
habitũ uel expectaui. uel qͦd
ẽ ueriꝰ ipsa ꝑfeci. Talia quippe
surt. que restant ut degusta¬
ta qͥdem mordeant. int̾uis au¬
tem recepta dulcescant. Sed
quod te audiendi cupidũ di¬
cis. qͣnto ardore flagrares. si
occupato ad imagines uisu.
ipsam illam ñ potes intueri
¶Qui serere ingontiũ uolet
agrum lib̾at arua fruticib.
falce rubos silicemq resecat
Ut noua fruge. gͣuis ceres ell
Dulcior est apium mage labor
simalus ora sapor edat. Gratius

Expanded text:
castis nectit amoribus, hic fidis castis nectit amoribus, hic fidis etiam sua dictat iura sodalibus. O felix hominum genus, si uestros animos amor quo caelum regitur di auidum stupentemque arrectis adhuc auribus carminis mulcedo defixerat. summum lassorum solamen animorum, quam tu me uel sententiarum pondere uel canendi etiam iucunditate refouisti, adeo ut iam me posthacefflagito. – Tum illa: Sensi, inquit, cum uerba nostra tacitus attentusque rapiebas, eumque tuae mentis habitum uel exspectaui uel, quod est uerius, ipsa perfeci; talia sunt quippe quae restant ut degustata quidem mordeant, interius autem recepta dulcescant. Sed quod tu te audiendi cupidum dicis, quanto ardore flagrares si qoccupato ad imagines uisu ipsam illam non potest intueriQui serere ingenuum uolet agrum liberat arua prius fruticibus, falce rubos filicemque resecat, ut noua fruge grauis Ceres eat. Dulcior est apium mage labor si malus ora prius sapor edat. Gratius
Abbreviated transcription (Latin):
riciam q̃ unt. nec potestas sui ꝯ¬
potem fecit. q̃ uiciose libidines
indissolubilib astͥccum retiners
cathenis. ⁊ collata imꝓbis potestaᷤ.
ita ꝓuenit. Gaudetis enim res
sese alit̾ habentes falsis ⁊pella¬
re nominib. Que facile ipsaꝵ
rerũ redarguunt᷑ effectui. Itaq
nec ille diuitie. nec illa poten¬
tia. nec hec dignitas iure appel¬
In qͣ nͥl expetendũ nicħ natiue
bonitatis ineẽ manifestũ est.
Que se nec bonis semꝑ adiungit.¬
⁊ bonos quib fuit adiuncta ñ
ne sa lo. Rapidos rector compͥ¬
me fluctus: ⁊ quo celum regis im¬
m̃sum firma stabiles pondere
ꝯcordes uariat uices. Qͦd pug¬
nantiasemina fedus ꝑpetuum
teneant. qͦd phebus roseum di¬
em curruꝓuehit aureo:⁊ qͣs
tos tendere t̾minos. hancrer̃
seriem ligat t̾ras ac pelagus
regens. ⁊ celo imꝑitans amor:
hic si frena remisit̃ qͥcqͥd nc̃
amat inuicem bellum ꝯtinuo
dere ꝯtinet. hic ⁊⁊ ꝯiugu sacr̃

Expanded text:
ritiam queunt, nec potestas sui critiam queunt, nec potestas sui compotem fecerit quem uitiosae libidines insolubilibus adstrictum retinent cateniita prouenit? Gaudetis enim res sese aliter habentes falsis compellare nominibus, quae facile ipsarum rerum redarguuntur effectu; itaque nec illae diuitiae nec illa potentia nec haec dignitas iure appelin qua nihil expetendum, nihil natiuae bonitatis inesse manifestum est, quae nec se bonis semper adiungit et bonos quibus fuerit adiuncta non nae salo. Rapidos, rector, comprime fluctus et quo caelum regis immensum firma stabiles foedere concordes uariat uices, quod pugnantia semina foedus perpetuum tenent, quod Phoebus roseum diem curru prouehit aureo, ut qutos tendere terminos, hanc rerum seriem ligat terras ac pelagus regens et caelo imperitans amor. Hic si frena remiserit, quicquid nunc amat inuicem bellum continuo dere continet, hic et coniugii sacrum
Abbreviated transcription (Latin):
fortune beatitudinis sũmam
detͣhunt. Ꝙͣ multos eẽ ꝯiectas.
qͥ se celo ꝓximos ẽẽ arbitͤnt᷑. si
defortune tue reliqͥis parseis
minua ⁊tingat. Hic ipse locꝰ
quẽ exilium uotas incolumis
patͥa ẽ. Ad eo nil ẽ miserũ nisi
cũ putas. Cumq beata sorsoĩs
ẽ equanimitate tola̾ntis. quis
ẽtam felix. qͥ cũ dedit in pa¬
tientie manus. statũ suũ mu¬
tari ñ optet: Qͣ multis ama¬
ritudinib huãne felicitatis
nꝰ cũ uelit ab eat retineri ñ pos¬
sit. Liqͤt gͥ ꝗͣ sit mortaliũ rerũ
misera beatitudo. q̃ nec apud
eqͣnimes ꝑpetua ꝑdurat. nec
anxios tota delectat. Qͥdgͥ o
mortales extra petitis. intra
uos positam felicitatẽ: Error uos
inscitiaq ꝯfundit. Ostendam tibi
sũme cardinem felicitatis. Est ne
aliqͥd tͥ te ipso p̃ciosius. Nicħ inqͥ¬
es. G si tui cõpos fuĩs possidebis.
quod nec tu amitt̾e unꝗͣ uelis
nec fortuna possit auferre. Inci¬
in expletam restinguere aua¬

Expanded text:
 beatitudinis summam detrahunt. Quam multos esse coniectas qui sese caelo proximos arbitrentur si de fortunae tuae reliquiis pars eis minima contingat? Hic ipse locus, quem tu exsilium uocas, incolentibus patria est. Adeo nihil est miserum nisi cum putes, contraque beata sors omnis est aequanimitate tolerantis. Quis est ille tam felix, qui cum dederit impatientiae manus statum suum mutare non optet? Quam multis amaritudinibus humanae fuelit abeat retineri non possit. Liquet igitur quam sit mortalium rerum misera beatitudo, quae nec apud aequanimos perpetua perdurat nec anxios tota delectat. Quid igitur, o mortales, extra petitis intra uos positam felicitatem? Error uos inscitiaque confundit. Ostendam breuiter tibi summae cardinem felicitatis. Estne aliquid tibi te ipso pretiosius? Nihil, inquies. Igitur si tui compos fueris, possidebis quod nec tu amittere umquam uelis nec fortuna possit auferre. inexpletam restinguere aua
Abbreviated transcription (Latin):
autẽ de corporeis uoluptatib
loqͣr. Quaꝵ appetentia qͥdem
plena est anxietatis. satietas
uͦ penitentie. Qͣntos ille mor¬
bos. ꝙͣ intołabiles dolores qͣsi
qͣndam fructũ ne qͥcie fruen¬
tium solent referre corporib
uolet intelligit. Que sibeatos ex¬
plicare possunt nͥl cause ẽ qͥn pe¬
cudes quoq beate ẽẽ dicant᷑ Qrͣ
omnis ad explendã corporalem
lascuuã festinat intentio: hones
tissima qͥdem ⁊ iugis foret lib̃oꝵ¬
q io ꝯditas. s nimis e nat᷑a dictũ
ẽ. nescio q̃ filios inuenisse torto
euripidis mei sententiã ꝓbo
qui carentem liberis infortu¬
nio dixit ẽẽ felicem: ht̃ hoc uo¬
luptas omnis. Stimulis agit
fruentes.Apium ꝙ par uolan

Expanded text:
autem de corporis uoluptatibus loquar, quarum appetentia quidem plena est anxietatis, satietas uero paenitentiae? Quantos illae morbos, quam intolerabiles dolores quasi quendam fructum nequitiae fruentium solent referre corporibusuolet intelleget. Quae si beatos explicare possunt, nihil causae est quin pecudes quoque beatae esse dicantur, quarum omnis ad explendam corporalem lacunam festissima quidem conjugis foret, liberorumque jucunditas, sed nimis e natura dictum est, nescio quem filios 5 invenisse tortorEuripidis mei sententiam probo, qui carentem liberis infortunio dixit esse felicem. Habet hoc uoluptas omnis: stimulis agit fruentes apiumque par uolan
Abbreviated transcription (Latin):
sus eẽ mallet ignotꝰ. Ille utͦq
ciecũ fluus uitam celibem de¬
bet: lille nuptiis felix. orbus
lib̃is. alieno censũ nutͥt he¬
redi. Alius ꝓle letatꝰ filii uel fili
delictis mestus illacrimat.
Iccirco nemo facibe cũ fortu¬
ne sue felicitate concordat. In est
enim singulis qͦd in exꝑtꝰ nesciat.
⁊ exꝑtus exhorreat. Ad de quod
fortunatissimi cuiꝰq delicatissi¬
mꝰ sensus ẽ.: inͥ ad nutũ cuncta
suppetant. omnis adu̾sitatis inso

Expanded text:
sus esse mallet ignotus. Ille utroque sus esse mallet ignotus. Ille utroque circumfluus uitam caelibem deflet; ille nuptiis felix orbus liberis alieno censum nutrit heredi; alius prole laetatus filii filiaeue delictis maestus illacrimat. Idcirco nemo facile cum fortunae suae condicione concordat; inest enim singulis quod inexpertus ignoret, expertus exhorreat. Adde quod felicissimi cuiusque delicatissimus sensus est, et nisi ad nutum cuncta suppetant omnis aduersit
Abbreviated transcription (Latin):
gaudemꝰ. Ascende si placet.s
ea lege ne uti cum ludicrimei
ratio poscet discedẽ inuiriã
Uera inꝗͣ cõmemoras o uirtu¬
tũ omniũ nutͥx. nec inficiari
possum ꝓsꝑitatis mee uelocis¬
simũ cursum. S hoc est quod
recolentẽ uehem̃tius excoqͥt.
Nam in omni adu̾sitate fortu¬
ne infelissimũ ẽ genꝰ infortunii.¬
exosa fortuna. nec tͥ nimiũ ua¬
lida tempestas incumbit. Qnͣdo
tenaces herent anchore que
nec p̃sentis solam̃. nec fut᷑i spem
temporis abeẽ patͣntur. ¶ Bo.¬
tabimꝰ. Sed qͣntũ orna¬
m̃tis nr̃is decesserit uides p.
Sed delicias tuas ferre ñ possũ.
qui abeẽ aliqͥd tue beatitudini.
tam luctuosꝰ atq anxius ⁊q̃¬
raris. Qͥs est enim tam copio¬
se felicitatis. qͥ ñ aliqua ex par¬
te. cũ status sui qͣlitate rixet᷑.
Anxia enum resẽ humanoꝵ
a subsistat. Huic census exubat.
sed pudori ẽ degener sangͥs.¬
hunc nobilitas notũ facit. s
angustia rei familiaris inlu¬

Expanded text:
gaudemus. Ascende si placet, sed gaudemus. Ascende si placet, sed ea lege, ne uti cum ludicri mei ratio poscet descendere iniuriam Vera, inquam, commemoras, o uirtutum omnium nutrix, nec infitiari possum prosperitatis meae uelocissimum cursum. Sed hoc est quod recolentem uehementius coquit; nam in omni aduersitate fortunae infelicissimum est genus infortuniexosa fortuna nec tibi nimium ualida tempestas incubuit, quando tenaces haerent anchorae quae nec praesentis solamen nec futuri spem temporis abesse patiantur." tabimus. Sed quantum ornamentis nostris decesserit uides. – Sed dqui abesse aliquid tuae beatitudini tam luctuosus atque anxius conquereris. Quis est enim tam compositae felicitatis ut non aliqua ex parte cum status sui qualitate rixetur? Anxia enim res est humanorum a subsistat. Huic census exuberat, sed est pudori degener sanghunc nobilitas notum facit, sed angustia rei familiaris inclu
Abbreviated transcription (Latin):
dam. Cũ te matͥs ab ut̾o nat᷑a
ꝓduxit. ndum reb omnib ino¬
pemq suscepi meisq opib fo¬
fauore ꝓno indulgentiꝰ educa¬
ui. Omniũq̃ mei iuris st̃ afflu¬
entia ⁊ splendore circundedi.
uelut usus alienis. ñ hs̃ iuis
bis illata ẽ iniuria. Opes hono¬
res cet̾aꝙ talium mei iuris st̃.
Mecũ ueniunt. me abeunte
discedunt. Audact̾ affirmem.
si tua forent q̃ amissa ⁊q̃reris
nullomͦ ꝑdidisses. An ego sola
meũ ius ex̃cere ꝓhibeor: licet
celo ꝓferre lucidos dies. eosdẽq
denebrosis noctib condere. Licet
anno t̾re uultũ. nc̃ florib fru¬
ctib ꝙ redimire. nc̃ nimbis q¬
confundẽ. Iusẽ mari nc̃ strato
eqͦre blandiri. nc̃ ꝓcellis ac flu¬
ctib in horrescere. Nos ad con¬
stantiam nr̃is morib alienam
in expleta hominũ cupiditas
alligabit. hec nr̃a us ẽ. hc̃ ꝯti¬
nuũ ludum ludimꝰ. rotam
uolubili orbe u̾samꝰ. Infima
sũmis sũma infimis mutare

Expanded text:
dam. Cum te matris utero natura dam. Cum te matris utero natura produxit, nudum rebus omnibus inopemque suscepi, meis opibus fofauore prona indulgentius educaui, omnium quae mei iuris sunt affluentia et splendore circumdedi. uelut usus alienis, non habes iubis est allata uiolentia. Opes, honores ceteraque talium mei sunt iuris. mecum ueniunt, me abeunte discedunt. Audacter adfirmem, si tua forent quae amissa conquereris, nullo modo perdidisses. An ego sola meum ius exercere prohibebor? Licet aelo proferre lucidos dies eosdemque tenebrosis noctibus condere, licet anno terrae uultum nunc floribus frugibusque redimire nunc nimbis confundere, ius est mari nunc strato aequore blandiri nunc procellis ac fluctibus inhorrescere: nos ad constantiam nostris moribus alienam inexpleta hominum cupiditas alligabit? Haec nostra uis est, hunc continuum ludum ludimus: rotam uolubili orbe uersamus, infima summis, summa infimis mutare
Abbreviated transcription (Latin):
qui ñ freq̃ntia cuuũ ñ depulsi¬
one letat᷑. Cuiꝰ agifrens atꝙ ob¬
tẽꝑare iusticie sũma libertas ẽ.
an ignoras illamtue ciuitatis
antiqͥssimã legem qͣ sanctitũ ẽ
eius exulare ñ eẽ qͥsqͥs in ea sedem
refundare uoluit: Nam qͥ ual¬
lo eius ac munimine ⁊tinet᷑. nul¬
lus metꝰ ẽ ne exul ẽẽ m̾eatur.
at qͥsqͥs inhabitare eam uelle
ebore uł auro parietesꝙͣ tue
m̃tis sedexe requiro. in qͣñ libͦs
s id qͦd libͥs p̃cium facit libroꝵ
qͦndam meoꝵ fentñtias collo¬
aptans officiis ds̃. nec qͣs ipse
coercuit misceri patit᷑ uices.
Sic quod p̃cipiti uia c̾tũ desi̾t
Uelim pauca tecũ fortune
tare. Tugͥ an iuspostulet animad¬
u̾te. Qͥd gͥ tu hõ ream me coti¬
dianis agitas u̾bis. Quã tͥ fecimꝰ
iniuriã: Que tua tͥ degͣximꝰ bona:
Quo ius iudice de opũ dignita¬
tumq mecũ possessione conten¬
hoꝵ eẽ monstrau̾is. Ego iã tua
fuisse que repetis sponte conce¬

Expanded text:
qui frequentia ciuium non depulsione laetetur, cuius agi frenis atque obtemperare iustitiae libertas est. An ignoras illam tuae ciuitatis antiquissimam legem qua sanctum est ei ius exsulare non esse quisquis in ea sedem fundare maluerit? Nam qui uallo eius ac munimine continetur, nullus metus est ne exsul esse mereatur; at quisquis inhabitare eam uelle ebore ac uitro parietes quam tuae mentis sedem requiro, in qua non libros sed id quod libris pretium facit, librorum quondam meorum sententias colloaptans officiis deus nec quas ipse cohercuit misceri patitur uices. Sic quod praecipiti uia certum deserit em pauca tecum Fortunae tare; tu igitur an ius postulet animaduerte. “Quid tu, homo, ream me cotidianis agis querelis? Quam tibi fecimus iniuriam? Quae tibi tua detraximus bona? Quouis iudice de opum dignitatumque mecum possessione contenhorum esse monstraueris ego iam tua fuisse quae repetis sponte conce
Abbreviated transcription (Latin):
um de inqͥt illa mestum la¬
cͥmantẽ ꝙ uidissem .i. lico
ius existimari. te potius ipse pe¬
pulisti. Nam id qͥdem de te ñꝙͣ
cuiqͣ fas fuisset. si enĩ cuł sis¬

Expanded text:
um te, inquit, maestum lacrimantemque uidissem ilico istimari mauis, te potius ipse pepulisti; nam id quidem de te numquam cuiquam fas fuisset. Si enim cui
Abbreviated transcription (Latin):
Est ebraici caracteris idioma ut
omnia que in im sillabam finiun¬
tur. masculina sint: ⁊ pluralia ut
cherubim et seraphim. ⁊ que in
oth. feminina pluralia ut sabaoth.

Expanded text:
e Hebraici characteris idioma, ut omnia quae in syllaba im finiuntur, in masculina sint et pluralia, ut cherubim et seraphim. Et quae in oth, feminina pluralia, ut sabaoth.