comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
nequaquã nos ꝓhibet sepe ueniã pete s cul¬
pas iterare. Acsi aꝑte dicat. Cum male
gesta defleueris: nequa quã rursũ faciaᷤ¬
facies fine macula leuetur: ante orationiᷤ
semꝑ tẽpora debet sollicite conspici: quic¬
quid potest moratione reꝓbari. łalemq
se mens et cum ab oratione cessat exhibere
festinet: qualis apparere iudici in ipso ora¬
tiouis tempore exoptat. Sepe namq in¬
munda quȩdã uel illicita in animo uer¬
timus. quocies ap̃cibꝰ uacamus: sed cũ mens se
adstudia orationis eiexerit: earũ rerũ imagi¬
nes ieuerberata patitur: quibꝰlibenter prius
ociosa p̃mebat᷑. E quasi iam faciem anuna ad
dm̃ leuare non sufficit: quia inse nimirũ. in¬
quinata mente. maculas pollutȩ cogitationis
erubescit. Sepe curis mundi libent᷑ occupam̃÷
cũq post hȩc studio orationis intendimus.
nequaquã se mens ad cȩlestia erigit: quia pon¬

Expanded text:
nequaquam nos prohibet saepe veniam petere, sed culnequaquam nos prohibet saepe veniam petere, sed culpas iterare. Ac si aperte dicat: Cum male gesta defleveris, nequaquam rursus faciafacies sine macula levetur, ante orationis semper tempora debet sollicite conspici quidquid potest in oratione reprobari; talemque se mens et cum ab oratione cessat exhibere festinet, qualis apparere judici in ipso orationis tempore exoptat. Saepe namque immunda quaedam vel illicita in animo versamus, quoties a precibus vacamus. Sed cum se mens ad studia orationis erexerit, earum rerum imagines reverberata patitur, quibus libenter prius otiosa premebatur; et quasi jam faciem anima ad Deum levare non sufficit, quia in se nimirum inquinata mente maculas pollutae cogitationis erubescit. Saepe curis mundi libenter occupamur. Cumque post haec studio orationis intendimus, nequaquam se mens ad coelestia erigit, quia pon
Abbreviated transcription (Latin):
petieri mus accipiemus ab eo. Hinc salomon
ait. Qui auertit aurẽ suam ne audiat legẽ:
oratio eius erit execrabilis. Cor quippe nos
inpeticione rep̃hendit: cũ resistere se p̾ceptiᷤ
cius quem postulat meminit. Et oratio fit
execrabił:
cũ acensura auertitur legi ͤ:
quia dig¬
num ꝓfecto est. ut ab eius
beneficus
sit quisq extraneꝰ: cuiꝰ nimirũ
iussionibꝰ
nõ uult ẽẽ. subiectꝰ. Qu a
inre hoc ẽ.
salubre remediũ: ut cũ
mens se ex memoria culpȩ reprehendit᷑ hoc
prius moratione defleat qł errauit: qua¬
tinuꝰ erioris macula cum fletibꝰ tergitur:¬
inpeticione sua cordis facies. ab auctore mun¬
da uideatur. Sed curandũ nimis est. ne ad
hoc rursus ꝓruat. qđ se mundasse fletibꝰ
exultat: ne dũ deplorata iterum culpa
committitur: inconspectu iusti iudicis
ipsa etiã lamenta leiugentꝰ Solleiter qͥppe
debemus meminisse qđ dr: Ne tt̾es u̾bũ ĩtua
oratione. Quo uidelicet dicto: uir sapiens

Expanded text:
 accipiemus . Hinc Salomon ait: Qui avertit aurem suam, ne audiat legem, oratio ejus erit exsecrabilis . Cor quippe nos in petitione reprehendit, cum resistere se praeceptis ejus quem postulat meminit, et oratio fit exsecrabilis, cum a censura avertitur legis, quia dignum profecto est ut ab ejus beneficiis sit quisque extraneus cujus nimirum jussionibus non vult esse subjectus. Qua in re hoc est salubre remedium, ut cum se mens ex memoria culpae reprehendit, hoc prius in oratione defleat quod erravit, quatenus erroris macula cum fletibin petitione sua cordis facies ab auctore munda videatur. Sed curandum nimis est ne ad hoc rursus proruat quod se mundasse fletibus exsultat, ne dum deplorata iterum culpa committitur, in conspectu justi judicis ipsa etiam lamenta levigentur. Solerter quippe debemus meminisse quod dicitur: Ne iteres verbum in oratione tua . Quo videlicet dicto vir sapiens
Abbreviated transcription (Latin):
gradientis imprimitur: ut ab eo rec¬
tis cogitationum gressibꝰ uia uitȩ tene¬
atur. Quem enim necdum cernimus.
restat necesse est ut ꝑuestigia fui amo¬
ris indagemus: quatinus usq ad con¬
templationis specicin qͣndoq mensue¬
niat: quem nunc quasi a tergo subse¬
quens. ꝑ scã desidĩa explorat. Hec psal¬
mista auctoris nr̃i uestigia bene sequi
nouerat cum dicebat. Adhesit anima
mea post te. Quem reꝑire quoq usq
ad uisionẽ suȩ celsitudinis sitiens: dice¬
bat. Sitiuit anima mea ad dm utum:
quando ueniam et apparebo ante fa¬
ciem di: Tunc quippe cognitione
manifesta. omnipotens reppitur: cũ
mortalitatis nr̃ȩ funditus corruptione
calcata. ab ad sumptis nobis indiuinita¬
tis sue claritate conspicitur. Nunc autẽ
acarnali cogitatione animum infusi sp̃c
grã subleuat. & in c̃tentu rerum pre¬
tereuntium exaltat: totunq mens
quod appetebat ininfimis despiscit:
atas. ad suꝑna desidia ignescit ⁊ et con¬

Expanded text:
gradientis imprimitur, ut ab eo recgradientis imprimitur, ut ab eo rectis cogitationum gressibus via vitae teneatur. Quem enim necdum cernimus, restat necesse est ut per vestigia sui amoris indagemus, quatenus usque ad contemplationis speciem quandoque mens inveniat quem nunc, quasi a tergo subsequens, per sancta desideria explorat. Haec Psalmista auctoris nostri vestigia bene sequi noverat cum dicebat: Adhaesit anima mea post te . Quem reperire quoque usque ad visionem suae celsitudinis satagebat, dicens: Sitivit anima mea 345 ad Deum vivum; quando veniam, et parebo ante faciem Dei Tunc quippe cogitatione manifesta omnipotens Deus reperitur, cum, mortalitatis nostrae funditus corruptione calcata, ab assumptis nobis in divinitatis suae claritate conspicitur. Nunc autem a carnali cogitatione animum infusi Spiritus gratia sublevat, et in contemptum rerum transeuntium exaltat; totumque mens quod appetebat in infimis despicit, atque ad superna desideria ignescit, et con
Abbreviated transcription (Latin):
cum districtus iudex aduenerit. qui sese
nobis ꝑnature nr̃e consorcium uinxit:
ab eo ꝓculdubio uindictã deculpȩ rea¬
tu non expecit: quem sub eius uenia.
spes. fides et caritas abscondit. Cicius. gͦ.
culpa dimititur: quȩ nequaquam ma¬
litię studio ꝓpetrat᷑. Unde et sophar
iniquum uocat quẽ sententia suꝑna
laudauerat: nec tam̃ a uenia reꝓbatꝰ
ex cluditur: quia aduerba contume¬
lia duuni amoris ⁊elo ꝑmouetur. Q
ꝓ eo qđ beati iob merita non agnoscit:
ex imꝑita ad huc irrisione subiungit di¬
et usq adꝑfectũ omĩpotentẽ repꝑies.
Quid di uestigia. nisi benignitatis illiꝰ
iusitationes uocat: quibꝰ iumiriun ꝓ¬
flatu tangimur. et extia carnis angusti¬
as subleuati. ꝑ amorẽ cognoscimꝰ. aucto¬
ris nr̃i contemplandã speciẽ quam
sequaiur: Nam cum nientem nr̃am
spiritalis patrie amor inflaminat ⁊
quasi sequentibꝰ iter insinuat. et fubtra¬
to cordi uelut qđdam uestigium di

Expanded text:
cum districtus judex venerit, qui sese cum districtus judex venerit, qui sese nobis per naturae nostrae consortium junxit, ab eo procul dubio vindictam de culpae reatu non expetit quem sub ejus venia spes, fides et charitas abscondit. Citius ergo culpa dimittitur quae nequaquam malitiae studio perpetratur. Unde et Sophar iniquum vocat quem superna sententia laudaverat; nec tamen a venia reprobatus excluditur, quia ad verba contumeliae divini amoris zelo promovetur. Qui pro eo quod beati Job merita non agnoscit, ex imperita adhuc irrisione subjungit, diet usque ad perfectum Omnipotentem reperies? - Quid vestigia, nisi benignitatem illius visitationis vocat? Quibus nimirum pflatu tangimur, et extra carnis angustias, sublevati per amorem, agnoscimus Auctoris nostri contemplandam speciem, quam sequamur. Nam cum mentem nostram spiritalis patriae amor inflammat, quasi sequentibus iter insinuat, et substrato cordi velut quoddam vestigium Dei
Abbreviated transcription (Latin):
et appiehendat eum ÷ et ꝑcuciat animã
eius. Adsiliiã quippe cum amico iinus:
da delicta nr̃a conuertimur. Et simplici
ter ligna succidimꝰ: cum delinquetitiũ
uitia pia intentione resecamus. Sed secu¬
ris manum fugit cim sese inerepatio
plusquã necesse est in aspitatem ꝑtrahit:
ferrumq demanubrio ꝓsilit: cũ decor¬
reptione sermo durior excedit. & ami¬
cum ꝑcutiens occidit: quia auditorem
suũ ꝓlata contumelia. ab spũ dilectio¬
nis interficit. Correpti namq mens. repen¬
te adodium ꝓruit: si hanc inmodãta in¬
crepatio plusquam debuit addicit. Sed
is qui in caute ligna cedit. et ꝑcutit.¬
ꝓrimũoe extinguit: ad tres necesse
est urbes fugiat: ut una earum defens
iuuat: quia si adpęnitentiȩ lamenta con¬
uersus munitate sacramenti. sub spe. fi¬
de et caritate absconditur: reus ꝑpetrati
homicidii non tenet᷑. Eumq extincti ꝓxi¬
mus et cum inuenerit non occidit: qͥa

Expanded text:
et apprehendat eum, et percutiat animam et apprehendat eum, et percutiat animam ejus. Ad silvam quippe cum amico imus, um delicta convertimur: et simpter ligna succidimus cum delinquentium vitia pia intentione resecamus. Sed securis manu fugit cum sese increpatio plus quam necesse est in asperitatem pertrahit. Ferrumque de manubrio prosilit cum de correptione sermo durior excedit; et amicum percutiens occidit, quia auditorem suum prolata contumelia ab spiritu dilectionis interficit. Correpti namque mens repente ad odium proruit, si hanc immoderata increpatio plus quam debuit addicit. Sed is qui incaute ligna percutit, et proximum exstinguit, ad tres necesse est urbes fugiat, ut in una earum defensus vivat, quia si, ad poenitentiae lamenta conversus, in unitate sacramenti sub spe, fide et charitate absconditur, reus perpetrati homicidii non tenetur; eumque exstincti proximus et cum invenerit non occidit, quia
Abbreviated transcription (Latin):
non fuerit: qđ sõphar utrũ iustũ usq
adobiectionẽ iniquitatis increpauit.
Wnde et eoꝵ auclatiam ueritas iuste re¬
darguit. sed benigne ad gr̃am reducit:
qr apud misericordẽ uidicem nequa¬
quã sine uenia culpa relinquitur: cũ
ꝑ feruorẽ zeli ex eius amore peccatur.
Sepe namq magnis hoc doctoribꝰ mi¬
randisq contingit: ut qͦ alta caritate
feruent. modũ correptioniꝰ exaggerent.
& lingua aliquid qđ non debet dicat:
quia mentem dilectio quantum debet
inflammat. Sed uerbo ꝓlatȩ contume¬
lȩ tanto cicius parcitur: quanto et ex
qua ꝓdeat radice pensat᷑. Unde bene p
moisen dr̃s p̃cipit dicens. Siquis abierit
cum amico suo simpliciter insil uã ad lig
na cedenda : et lignũ securis fugerit ma¬
num. ferrumq lapsum de manubrio.
amicũ eciis ꝑcusserit et occidit : hic ad
unam fupradictarũ urbium fugiet.
et uiuet : ne forte ꝓximus eius cuiꝰ effu¬
sus ẽ sanguis. doloris stimulo ꝑsequa tur.

Expanded text:
 Sophar virum justum usque ad objectionem iniquitatis increpavit. Unde et eorum audaciam Veritas juste redarguit, sed benigne ad gratiam reducit; quia apud misericordem judicem nequaquam sine venia culpa relinquitur, cum per fervorem zeli ex ejus amore peccatur. Saepe namque magnis hoc doctoribus mirandisque contingit, ut quo alta charitate fervent, 344 modum correptionis exaggerent, et lingua aliquid quod non debet dicat, quia mentem dilectio quantum debet inflammat. Sed verbum prolatae contumeliae tanto citius parcitur, quanto et ex qua radice prodeat pensatur. Unde bene per Moysen Dominus praecepit dicens: Si quis abierit cum amico suo simplina caedenda, et lignum securis fugerit manum, ferrumque lapsum de manubrio amicum ejus percusserit et occiderit, hic ad unam supra dictarum urbium fugiet et vivet, ne forte proximus ejus cujus effusus est sanguis, doloris stimulo persequatur,
Abbreviated transcription (Latin):
iustitiȩ cessat᷑: & tam̃ defensores se iusticiȩ cogi¬
tant: sibiq se rectos assert: qͥ neqͦquã rectitudimn
s nũmos qͦrt̃. Contra qͦs bene per moysen dict
Iuste qđ iustũ ẽ. exequẽris. Iniuste qͥppe qd iibe¬

Expanded text:
iustitię cessatur. Et tamen defensores se iustitię cogiiustitię cessatur. Et tamen defensores se iustitię cogitant sibique se rectos adserunt, qui nequaquam rectitudinem, sed nummos quaerunt. Contra quos bene per Moysen dicitur: Iuste, quod iustum est, exequeris. Iniuste quippe, quod i
Abbreviated transcription (Latin):
s uesi placeamus cui loquimur: nequaquã
libenter acripitur: quod p̃dicamus. Cumq
placere mens utiliter studet: ad amorem laudis
ꝓpͥe curpiter defluit. Et qͣ a captiuitate ui¬
cioꝵ alias curabat eriꝑe: ipsa siuis fauoribꝰ
incipit capta seͥuire. Iuasi latłunculus qui¬
ppe ẽ appetitus laudis humanȩ : qui rec¬
to itinere gradientibus exlatere iungitur.
ut exocultis educto gladio gradientium
uita trucidetur. Cirmq ꝓposto utilitatis
intentio. adstudia priuata deducitur:
horrenido modo unum idemq opiis culpa
pagit: quod uirtus inchoauit. Sepe & ab
ipsis exordiis aliud cogitatis expetit: aliud
cogitatio exibet: quia aliud ante oculos
mentis uersat : et longe ad aliud ex inten¬
tione festinat. Nam pler umquȩ nonmin.
terrena premia appetunt. & iustitiam de¬
fendunt: seque innocentes estimant. & cẽ de¬
fensores rectitudinis exultant. Quibus si
spes nũmi subtraitur. adefensione ꝓtinus

Expanded text:
sed nisi placeamus cui loquimur, nequaquam sed nisi placeamus cui loquimur, nequaquam libenter accipitur quod praedicamus. Cumque placere mens utiliter studet, ad amorem laudis propriae turpiter defluit; et quae a captivitate vitiorum alias curabat eruere, ipsa suis favoribus incipit capta servire. Quasi latrunculus quippe est appetitus laudis humanae, qui recto itinere gradientibus ex latere jungitur, ut ex occultis educto gladio gradientium vita trucidetur. Cumque propositae utilitatis intentio ad studia privata 305 deducitur, horrendo modo unum idemque opus culpa peragit, quod virtus inchoavit. Saepe et ab ipsis exordiis aliud cogitatio expetit, aliud cogitatio exhibet, quia aliud ante oculos mentis versat, et longe ad aliud ex intentione festinat. Nam plerumque nonnulli terrena praemia appetunt et iustitiam defendunt seque innocentes aestimant et esse defensores rectitudinis exultant. Quibus si spes nummi subtrahitur, a defensione protinus
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓbabit. acsi aꝑte dicat. Quid de aliis loqͦr:
qui ipse michi testimonium fere non ualeo:
S qui mnocentiȩ tuȩ testificari non suffici:
non quid hoc ipsum quia innocentiam habeas
bona quȩ agimus. in elationem ducimur. si¬
uero necimus. minime seruamus. Quis enĩ¬
aut deuirtutis suȩ conscientia. non quantu¬
lum cumq suꝑbiat: aut quis rursum bo¬
num inse custodiat quod ignorat: S contra
utͣq qͥd suꝑ ẽ.: nisi ut recta quȩ agimus scien¬
do nesciamus: ut hȩc et recta estimemus. &
minima. quatinus ad custodiam sensificet
animum scientia rectitudinis: & intumorẽ
non eleuet estimatio minorationis: S sunt
non nulla quȩ sciri anobis facile nequeunt.¬
& iam cum geruntur. Nam sepe resto studio
contia delĩquentium culpas accendimur.:
& cum uitra ȩquitatis metas ꝑ iram rapi¬
mur: hoc ⁊elum iustȩ distri ctionis esti¬
mamus. Sepe officium p̾dicationis assumi¬
mus ut ꝑ hoc fraternȩ utilitati seruiamus:

Expanded text:
si aperte dicat: Quid de aliis loquar, qui ipse de me testimonium ferre non valeo? Sed quia innocentiae tuae testificari non sufficis, nunquid hoc ipsum, quia innocentiam habeas, bona quae agimus, ad elationem ducimur, si scimus, minime servamus. Quis autem de virtutis suae conscientia non quantulumcunque superbiat? Aut quis rursum bonum in se custodiat quod ignorat? Et contra utraque, quid superest nisi ut recta quae agimus, sciendo nminima, quatenus et ad custodiam sensificet animum scientia rectitudinis, et in tumorem non elevet aestimatio minorationis? Sed sunt nonnulla quae sciri a nobis facile nequeunt, etiam cum geruntur. Nam saepe recto studio contra delinquentium culpas accendimur; et cum ultra aequitatis metas per iram rapimur, hoc zelum justae districtionis aestimamus. Saepe officium praedicationis assumimus, ut per hoc fraternae utilitati serviamus;
Abbreviated transcription (Latin):
cur ab miqͥtate mea mundum me ẽẽ. non
pateris: Acsiaꝑte dicat. Si culpam uenia
abstulisti: cur hanc&a memoria non deter
guuibtie concutitur: ut ad ppetrationem
illius. longe grauius quam prius capta fue-¬
rat urgeatur. Et deprehensa trepidat: seq
ipsam uariis motibus impulsa ꝑturbat.
Nequidem uincatur temptationibus¬
metuit: sed resistens hoc ipsum quod lon-¬
go labore certaminis affligitur. ꝑ horres.

Expanded text:
cur ab iniquitate mea mundum me esse non cur ab iniquitate mea mundum me esse non pateris? Ac si aperte dicat: Si culpam venia abstulit, cur hanc et a memoria non detergdatione concutitur, ut ad perpetrationem illius longe gravius quam prius capta fuerat urgeatur; et deprehensa trepidat, seque ipsam variis motibus impulsa perturbat. Metuit quidem ne vincatur tentationibus, sed resistens hoc ipsum quod longo labore cert
Abbreviated transcription (Latin):
te succendunur: iam toto deuocionis sensu
ad appetitum m̃ẽ mortificationis inhiamus:
agimus. non nulla etiam quȩ iam subeginiꝰ
illicita incorde toleramus. Cumq cogitatio¬
nes nr̃as inmunda temptatio inquinat:
quid aliud quam intestina hostiȩ stercus
portant: S ut cõburi debeant lauentur:
qͥa minirum necesse est. ut iinundas co¬
gitationes timoris fletus diluat: quas in ac¬
ceptione sacrificui suꝑnus amor incendat. Et
quicquid mens uel deinexꝑto certamine.
uel de conuersationis pristinȩ memoria pa¬
titur. lauetur: ut tanto suauius in conspec¬
tu siłi spectatoris ardeat: quanto cum ei as¬
sistere ceꝑit nil terrenum secum. nil lubri¬
cum: in ara suȩ orationis imponat. Uir. gͥ.
sc̃s humanȩ mentis dampna conspiciat. qđ
plerumq se cogitatione illicita inquinat :
et postquam reatum oꝑis iudex relaxat.¬
& sua plorans. & nĩa quȩ ploremꝰ aꝑiat. di¬
cens. Si peccaui. & adhoram pepcisti mͥ:

Expanded text:
te succendimur, jam toto devotionis sensu te succendimur, jam toto devotionis sensu ad appetitum nostrae mortificationis inhiamus. ando agimus, nonnillicita in corde toleramus. Cumque cogitationes nostras immunda tentatio inquinat, quid aliud quam intestina hostiae stercus portant? Sed ut comburi debeant, laventur, quia nimirum necesse est, ut immundas cogitationes timoris fletus diluat, quas in acceptione sacrificii supernus amor incendat. Et quidquid mens vel de inexperto certamine, vel de conversationis pristinae memoria patitur, lavetur, ut tanto suavius in conspectu sui spectatoris ardeat, quanto cum ei assistere coeperit nil terrenum secum, nil lubricum in ara suae orationis imponit. Vir igitur sanctus humanae mentis damna conspiciat, quod plerumque se cogitatione illicita inquinat; et postquam reatum operis judex relaxat, et, sua plorans, nostra quae ploremus aperiat, dicens: Si peccavi, et ad horam pepercisti mihi,
Abbreviated transcription (Latin):
mminimis terrena accio ꝑdesiderium tangit᷑:
crescente contra nos antiqui hostis fortitudine.
mens nr̃a non muuma importuntate tẽp¬
tationis inquinatur. Unde et sacerdos legis.
menbra hostie ꝑ frusta concisa. capud atq
eaq̃ erga iecur sunt. iubetur ignibꝰ concre¬
mare: Ri pedes uero. atq incestin a hostiȩ.
prius aqua diluere. Nos
quippe ipsos sacrificium
deo offerimus: cum ui¬
tam urãm cultui diui¬
no dedicamus. Qui menbra hostiȩ ꝑfrusta
concisi suꝑ ignem poniꝰ: cum uite nĩȩ¬
oꝑa uirtutibꝰ distinguentes unmolamus. Ca¬
put atq ea quȩ uxta iecur continentur incen¬
dimus: cum uisensu nr̃o. quo omne corpus re¬
gitur. atq in occultis desiderus flamina diui¬
ni amoris ardemus. & tamen p̃ cipitur: ut
pedeᷤ atq intestina hostiȩ lauentur. Pedibꝰ em̃
terra tangit᷑ intestinis .uiͦ. steirora gestant᷑:
quia plerumq iam ex desiderio iȩcernita

Expanded text:
in minimis terrena actio per desiderium tangitur, in minimis terrena actio per desiderium tangitur, crescente contra nos antiqui hostis fortitmens nostra non minima importunitate tentationis inquinatur. Unde 326 et sacerdos legis, membra hostiae per frusta concisa, caput atque ea quae erga jecur sunt, jubetur ignibus cremare, pedes vero atque intestina hostiae prius aqua diluere . Nos quippe ipsos sacrificium Deo offerimus cum vitam nostram cultui dino dedicamus. Qui membra hostiae per frusta concisa super ignem ponimus, cum vitae nopera virtutibus distinguentes immolamus. Caput atque ea quae juxta jecur continentur, incendimus; cum in sensu nostro, quo omne corpus regitur, atque in occultis desideriis flamma divini amoris ardemus. Et tamen praecipitur ut pedes atque intestina hostiae laventur. Pedibus enim terra tangitur, intestinis vero stercora gestantur; quia plerumque jam ex desiderio in ae
Abbreviated transcription (Latin):
ocłos ponat: et ex bonorum se estimatione hu¬
miliet. Polluto. gͦ. extra castra exire est: tur¬
pi impugnatione laboranti. sese ex conti¬
nentiũ comparatione despicere. Qui aduesꝑã
lauatur aqua: cum defectum suum cons¬
piciens adpenitentiȩ laimenta conuertitur:
ut fletibꝰ diluat omne quod animum occul¬
ta inquinatio accusitSed
post occasum soliᷤᷤ ad castra redeat: quia de¬
feruescente temptationis ardore. necesse est
ut iterum fidutiam erga societatem bonoꝵ
ad castra reuertitur: qui post lamenta
pęnitentiȩ frigescente flamina cogitatio¬
nis illicitȩ. ad fidelium merita presumen¬
do reparatur: ut iam se acȩteris longe eẽ
non ȩstimet: qui mundum se ꝑobitum in¬
timi ardoris gaudet. S inter hec sciendũ
est. quod id circo nonnumquam inpulsu
illicitȩ cogitationis affligunur: quia in
quibꝰ dam terrenȩ conuersationis actibꝰ quã¬
ius licitis libenter occupamur. Cumq uł

Expanded text:
oculos ponat, et ex bonorum se aestimatione deoculos ponat, et ex bonorum se aestimatione despiciat. Polluto ergo extra castra exire est turpi impugnatione laboranti, sese ex continentium comparatione despicere. Qui ad vesperam lavatur aqua, cum defectum suum conspiciens ad poenitentiae lamenta convertitur, ut fletibus diluat omne quod animum occulta inquinatio accusat. Sed post occasum solis ad castra redeat, quia, defervescente tentationis ardore, necesse est ut iterum fiduciam erga societatem bonoruad castra revertitur, qui post lamenta poenitentiae, frigescente flamma cogitationis illicitae, ad fidelium merita praesumenda reparatur; ut jam se a caeteris longe esse non aestimet, qui mundum se per obitum intimi ardoris gaudet. Sed inter haec sciendum est quod iillicitae cogitationis affligimur, quia in quibusdam terrenae conversationis actibus, quamvis illicitis libenter occupamur. Cumque vel
Abbreviated transcription (Latin):
trescere est: sanata iam peccatorum uulnera
rursus intentatione serpere. atq excorum
suggestionibus. post suꝑ ductã cutem pęniten-¬
tiȩ. fetorem culpe iterum. dolorẽq sentire.
Qua uidelicet in re et nil foris oꝑe agituꝵ:
et sola intus cogitatione peccatur: districtoq
se reatu mens obligat. nͥ hoc sollicitis lamen.¬
rit inter uos homo. qui nocturno pollutus
sit sõno egredictur extra castrã. et non reũte¬
tur priusquam ad uesꝑam lauetur aqua:
& post solis occasum regredietur in castra
Nocturnum quippe est somniũ tempta¬
tio occulta:. ꝑquam tenebrosa cogitatione
turpe aliquid corae concipit᷑.  suppiu
quod tamen corporis oꝑe¬
non expletur. Sed som¬
nio nocturno pollutus¬
egredi extra castra p̃cipitur: quia uidelicet dig¬
num est. ut qui in munda cogitatione pollu¬
itur: indignum se cunctorum fidelium soci¬
etatibꝰ arbitretur. Culpe suȩ meritum ante

Expanded text:
trescere est sanata jam peccatorum vulnera trescere est sanata jam peccatorum vulnera rursus in tentationem serpere, atque ex eorum suggestionibus, post superductam cutem poenitentiae, fetorem culpquia videlicet in re et nihil foris opere agitur, et sola intus cogitatione peccatur, districtoque se reatu mens obligat, nisi hoc sollicitis lamenrit inter vos homo qui nocturno pollutus somnio sit, egredietur extra castra, et non revertetur prius quam ad vesperam lavetur aqua. Et post solis occasum regredietur in castra. Nocturnum quippe somnium est tentatio occulta, per quam tenebrosa cogitatione turpe aliquid corde concipitur, quod tamen corporis onon expletur. 2. Snio nocturno pollutegredi extra castra praecipitur, quia videlicet dignum est ut qui immunda cogitatione polluitur indignum se cunctorum fidelium societatibus arbitretur. Culpae suae meritum ante
Abbreviated transcription (Latin):
Si peccaui tibi et adhoram peꝑcisti michi⁊
cur ab miquitate mea mundũ me ẽẽ. ñ
pateris: Ad horam dñs peccato partit. cũ
itatum culpȩ concessis ꝓtinus flecibꝰ diluit:
s ab miquicate nr̃a mundos nos ẽẽ non pati-¬
tur: quia uolentes quidem culpam facimus:
sed non numquam nolentes eius memoriã
cum delectatione toleramus. Sepe namq
hoc quod a conspectu uidicis iam fletu inter¬
ueniente deletũ ẽ.adanimum redit: &
de iucta culpa ad delectationẽ rursus inser¬
ꝑe nititur: atq inantiquo certamine re¬
diuiua pulsatione reꝑaratur: ita ut quod
prius egit incorpore. hoc inportuna cogi¬
tatione post modum uerset imente. Qđ
caute ille conspicere at hleta spiritalis noue¬
rat: qui dicebat. Conputruerunt et deterio¬
rauerunt cicatrices incȩ: a facie insipientie
ncȩ. Quid namq cicatrices. nisi sanitates st̃
tationem memoriȩ redire conspexerat: qui
cicatrices deflebat. Cicatrices quippe conpu¬

Expanded text:
Si peccavi, et ad horam pepercisti mihi, Si peccavi, et ad horam pepercisti mihi, cur ab iniquitate mea mundum me esse non pateris? - Ad horam Dominus peccato parcit, cum reatum culpae concessis fletibus diluit. Sed ab iniquitate nostra mundos nos esse non patitur, quia volentes quidem culpam fecimus, sed nonnunquam nolentes ejus memoriam cum delectatione toleramus. Saepe namque hoc quod a conspectu jam judicis fletu interveniente deletum est ad animum redit, et devicta culpa ad delectationem rursus inserpere nititur, atque in antiquo certamine rediviva pulsatione reparatur; ita ut quod prius egit in corpore, hoc importuna cogitatione postmodum verset in mente. Quod caute ille conspicere athleta spiritalis noverat, qui dicebat: Computruerunt et deterioraverunt cicatrices meae, a facie insipientiae meae . Quid namque cicatrices, nisi sanationes suntationem memoriae redire conspexerat, qui cicatrices deflebat. Cicatrices quippe compu
Abbreviated transcription (Latin):
uirtutibꝰ ditatum uel flagello ꝑcutere uel
compungere ainore non desinit. Nam si dona
p̃stat. s hunc continue restaurando non sub¬
leuat: cicius bonum ꝑditur quod non alar¬
giente custoditur. Sed ecce uir scs dum se hu¬
militer agnoscit: conferenda generaliter di¬
uinȩ miscdię secreta dep̃hendit. Cumq in¬
firmitatẽ suam ueraciter fatetur: repente
ad cognoscendam uocationem gentiũ sub sallec¬
me trepido ÷ qui et uniuersas gentes quia
colligas scio: Quod tamen incorde cȩlas: qͥa:
hoc adhuc aꝑto sermone non indicas. Sed
qui et uniuersorũ reminisceris: mne ꝓcul
dubio de uennia certum facis. Sciendum uͦ
reddimur: et post ꝑpetratas culpas ad ab¬
solutionis nr̃e fidutiã correptione. et peni¬
tentia subsequente roboramur. ꝑpetrate
ñrȩ tamen nequitie adhuc memoria tan¬
gimur: et cogitatione illicita auersi nolen¬
tesq pulsamur. Unde et apte sub iungit.¬

Expanded text:
virtutibus ditatum, vel flagello percutere, vel virtutibus ditatum, vel flagello percutere, vel compungere amore non desinit. Nam si dona praestat, sed hunc continue restaurando non sublevat, citius bonum perditur, quod non a largiente custoditur. Sed ecce vir sanctus dum se humiliter agnoscit, conferenda generaliter divinae misericordiae secreta deprehendit; cumque infirmitatem suam veraciter fatetur, repente ad cognoscendam vocationem gentium subme trepido, qui et universas gentes quia colligas scio? Quod tamen in corde celas, quia hoc adhuc aperto sermone non indicas. Sed qui et universorum reminisceris, me procul dubio de venia certum facis.  Vet. XXXIXreddimur, et post perpetratas culpas ad absolutionis nostrae fiduciam correctione et poenitentia subsequente roboramur; perpetratae tamen nostrae nequitiae adhuc memoria tangimur, et cogitatione illicita aversi nolentesque pulsamur. Unde et apte subjungit
Abbreviated transcription (Latin):
apte subiungitur. Uitam et miscdiam tri¬
biusti michi. Uita quippe tribuitur: cũ¬
inalignis mentibꝰ benignitas aspiratur. S
uita sine miscdia accipi nequaquã ualet:
quia adoptinenda dñs iusticiȩ dona non
aduiuat: si prius miscditer ante actas ne¬
quitias ñ relaxat. Uel certe uitam nobis
et miscđiam tribuit: quia ea quȩ nos mi¬
scłia ad bene uiuendũ preuenit: & iam
subsequendo custodit. Nisi entmn miscłiã
subrogit seruari non ualet uita quam p̃bae.
Ipso quippe cotidie humanȩ uitȩ usu ueteras¬
cimus: et exterioris homnus impulsu cogita¬
cione lubrica ab int̾ioribꝰ eximꝰ. E nisi nos suꝑ¬
na iusitatio. uł ad amorem conpungendo
iuuficet᷑: uł ad timorem flagellando restau¬
ret: repentino lapsu mens funditus tota des¬
truitur: quȩ longo uirtutis studio innoua¬
ta uidebatur. Unde subiungit. Et uisitatio
tua custodiuit sp̃m meum. humanum quip¬
pe sp̃m iusitatio suꝑna custodit: cum hunc

Expanded text:
apte subjungitur: Vitam et misericordiam triapte subjungitur: Vitam et misericordiam tribuisti mihi. malignis mentibus benignitas aspiratur. Sed vita sine misericordia accipi nequaquam valet, quia ad obtinenda Dominus justitiae bona non adjuvat, si prius misericorditer anteactas nequitias non relaxat. Vel certe vitam nobis et misericordiam tribuit, quia ea qua nos misericordia ad bene vivendum praevenit, etiam subsequente custodit. Nisi enim misericordiam subroget, servari non valet vita quam praebet. Ipso quippe quotidie humanae vitae usu veterascimus, et exterioris hominis impulsu cogitatione lubrica ab interioribus eximus. Et nisi nos superna visitatio vel ad amorem compungendo vivificet, vel ad timorem flagellando restauret, repentino lapsu mens funditus tota destruitur, quae longo virtutis studio innovata videbatur. Unde subjungit: Et visitatio tua custodivit spiritum meum. Humanum quippe spiritum visitatio superna custodit, cum hunc
Abbreviated transcription (Latin):
quia in eo quod ad suꝑna erigitur carnaliũ
motuũ obsidione uallatur. S tendentem
adiusticiã nequaquã intemptatione condi¬
tor deserit: qui ꝑ infufionem gr̃e & tiam
peccantẽ p̾uenit ÷ s subleuatam mentem
& ad bella exterius laxat. et interius roborat.
Unde adhuc apte subiungitur. Ossibꝰ et uer¬
uis compegisti me. Carnibꝰ et pelle uesti¬
tiur. sed ossibꝰ neriusq conpingunur: quu
et si temptatione. foris irruente concutim᷑⁊
intus tamen nos conditoris manus roborat.
ne frangamur. Carius itaq nos motibꝰ hu¬
miliat addona: sed ꝑossa uirtitũ roborat
contra temptamenta. Ait ergo. carne &
pellibꝰ uestisti me:ossibꝰ et neruis compegis¬
ti me. Acsi aꝑte dicat. Foris me ad pbationẽ
deseris: sed tamen intus neꝑeam uirtutibꝰ as¬
tringendo custodis. Qui idcirco bene uiuendi¬
nobis rectitudinẽ tribuit: quia benigne p̃te¬
rita que delinquimus parcit. Unde ad huc

Expanded text:
quia in eo quod ad superna erigitur, carnalium quia in eo quod ad superna erigitur, carnalium motuum obsidione vallatur. Sed tendentem ad justitiam nequaquam in tentatione conditor deserit, qui per infusionem gratiae etiam peccantem praevenit; sed sublevatam mentem et ad bella exterius laxat, et interius roborat. Unde adhuc apte subjungitur; Ossibus et nervis compegisti me. Carnibus et pelle vestimur, sed ossibus nervisque compingimur, quia etsi tentatione foras irruente concutimur, intus tamen nos conditoris manus roborat, ne frangamur. Carnis itaque nos motibus humiliat ad dona, sed per ossa virtutum roborat contra tentamenta. Ait ergo: Carne et pelle vestisti me, ossibus et nervis compegisti me. Ac si aperte dicat: Foras me ad probationem deseris, sed tamen intus ne peream virtutibus astringendo custodis. Qui idcirco nobis bene vivendi rectitudinem tribuit, quia benigne praeterita quae deliquimus parcit. Unde et adhuc
Abbreviated transcription (Latin):
ad aliquantulum intemptatione deserit᷑:
quasi ab humore pristino terra siccatur: ut
ifirmitatem suã derelictus sentiat: & si¬
ne infusione suꝑnȩ gr̃e quantũ homo aruit
agnoscat. Qui apte quoq reduci adpuluerẽ
dicit᷑: quia dimissus sibi cuiuslibet tempta¬
tionis aura raptatur. Sed dum relicti concu¬
tunur: eaquȩ afflati cognouimꝰ. subtilius
dona iam cogitamus. Unde sub iungit. Non¬
ne sicut lac mu̾sisti me et sicut caseũ me coagu¬
sicut lac mulgetur. quia in quadam incho¬
atioins noue teneritiuiie. & subtilitate for¬
matur. Sicut caseum coagulatur: quia in
constipatione pinguescentis cogitationis as¬
tringitur ⁊ ut nequaquã iam ꝑdesidĩa
diffluat: sed in uno amore se colligens. ad¬
solidam reformationem surgat. Perumq uͦ
ueteri caro sub murmurat: et mens bel¬
la tolerat ex homine quem foris portat. Un¬
de subiungit. Pelle et carnibꝰ uestisti me. Pei¬
le quippe et carnibꝰ interior homo uestitur:

Expanded text:
mens aliquantulum in tentatione deseritur, mens aliquantulum in tentatione deseritur, quasi ab humore pristino terra siccatur, ut infirmitatem suam derelictus sentiat, et sine infusione supernae gratiae quantum homo aruit cognoscat. Qui apte quoque reduci ad pulverem dicitur, quia dimissus sibi cujuslibet tentationis aura raptatur. Sed dum relicti concutimur, ea quae afflati cognovimus subtilius jam dona cogitamus. Unde subjungit: Nonne sicut lac mulsisti me, et sicut caseum me coagusicut lac mulgetur, quia in quadam novae inchoationis teneritudine et subtilitate formatur; et sicut caseus coagulatur, quia in constipatione pinguescentis cogitationis astringitur, ut nequaquam jam per desideria diffluat, sed in uno amore se colligens, adsolidam reformationem surgat.  Vet. XXXVveteri caro submurmurat, et mens bella tolerat ex homine quem foris portat. Unde subjungit: Pelle et carnibus vestisti me. Pelle quippe 324 et carnibus interior homo vestitur,
Abbreviated transcription (Latin):
conditionis qualitas. ꝑlac. uͦ. sequentis ordo
conceptionis ex primitur: qui ꝑ coagu¬
lationis incrementum ducitur. ut pau¬
lisꝑ n ossa roboretur. Sed angusta dei lauᷤ
ẽ. descriptio creati corꝑis: nisi etiam sub¬
sequent̃ expͥmat᷑ mira aspiratio uiui¬
ficationis. Unde et subditur. Uitam et
nobis bona conditor tribuit: si non omne
qͦd tribuerat ipse custodit. Sequitur. & uisi
replicando monstremus. Memento queso.¬
pe homo nr̃ interior existit: quia scĩ sp̃c gr̃a
terrenę menti infunditur: ut ad intellectũ
sui conditoris erigatur. humana namq co¬
gitatio quȩ peccati sui sterilitate aruit: ꝑ
fidutiam. usu continue ꝓsꝑitatis eleuamur.
Unde fit plerumq ut isdem qui subleuaue¬
rat parumꝑ sp̃c deserat: quatinus ipsum si¬
bi hominem ostendat. Qđ sc̃s uir ꝓtinus expͥ¬
mit: cum fubiungit. Et inpuluerem redu¬
ces me. Quia enim ꝑ subtractionem sp̃s. m̃s

Expanded text:
conditionis qualitas, per lac vero sequentis ordo conditionis qualitas, per lac vero sequentis ordo conceptionis exprimitur, quia per coagulationis incrementa ducitur, ut paulisper in ossa roboretur. Sed angusta Dei laus est descriptio creati corporis, nisi etiam subsequenter exprimatur mira aspiratio vivificationis. Unde et subditur: CAPUTnobis bona conditor tribuit, si non omne quod tribuit ipse custodit. Sequitur,--IBID:-replicando monstremus. 80. Hope homo noster interior existit, quia sancti Spiritus gratia terrenae menti infunditur, ut ad intellectum sui conditoris erigatur. Humana namque cogitatio, quae peccati sui sterilitate aruit, per fiduciam usu continuae prosperitatis elevamur. Unde fit plerumque ut isdem qui sublevaverat parumper Spiritus deserat, quatenus ipsum sibi hominem ostendat. Quod sanctus vir protinus exprimit, cum subjungit: Et in pulverem reduces me. Quia enim per subtractionem Spiritus
Abbreviated transcription (Latin):
itaq homo conditus est: quia quasiaqua in¬
fundit puluerem cum anima rigat carnẽ
Quod sc̃s uir bene pietati uidicis obicit: cum
postulans dicit. Memento queso quod sicut
lutum feceris me. Acsi aꝑte dicat. Infirmi¬
tatẽ carnis considera: et reatum iniquita¬
tis lãpͣsa. Ubi apte quoq mors eiusdẽ carni
adiungitur: cum ꝓtinus sub infertur. & in¬
let dicens. Mem̃to queso qđ ꝑ carnẽ aterra
uenio: et ꝑ eius interitum ad terram tendo
Materiam itaq originis et pęnam finis aspice:
qualitatem ꝓtulit hominis conditi: nunc
sub iungit cedinem ꝓpagati dicens. Nonne¬
sicut lac mulsisti me. et ficut caseum me co¬
agulasti : Pelle et carnibꝰ uestisti me: ossibꝰ
et neruis compegisti me. Plasmatꝰ quippe
homo sicut lutum factus est: ꝓpagatus aut̃
et sicut lac mulgetur semine: et sicut caseus
caagulatur in carne. Carnibꝰ et pelle induitꝰ:¬
ossibꝰ neriusq solidatur. ꝑlutum.gͦ. pͥmȩ

Expanded text:
itaque homo est conditus, quia quasi aqua initaque homo est conditus, quia quasi aqua infundit pulverem, cum anima rigat carnem. Quod sanctus vir bene pietati judicis objicit, cum postulans dicit: Memento, quaeso, quod sicut lutum feceris me. Ac si aperte dicat: Infirmitatem carnis considera, et reatum iniquitatis laxa. Ubi aperte quoque mors ejusdem carnis adjungitur, cum protinus subinfertur: let, dicens: Memento, quaeso, quod per carnem a terra venio, et per ejus interitum ad terram tendo. Materiam itaque originis, et poenam finis aspice, qualitatem protulit hominis conditi, nunc subjungit ordinem propagati, dicens: lac mulsisti me, et sicut caseum me coagulasti? Pelle et carnibus vestisti me, ossibus et nervis compegisti me. - Plasmatus quippe homo, sicut lutum factus est, propagatus autem, et sicut lac mulgetur semine, et sicut caseum coagulatur in carne. Carnibossibus nervisque solidatur. Per lutum ergo primae
Abbreviated transcription (Latin):
ura digintas fulget ꝑtmaginem: et longe
distat abeatitudinis ꝑfectione ꝑcarnem:. quia
dum sp̃s miscetur pulueri: quodam modo.
conectitur infu mitati. Quam scilicet infir¬
mitatem beatus iob piecati iudicis obicit :
sibiliter peccauerunt. quia tanto robustius
staie poterant: qͣnto eos carnis admixtio ñ
cenebat. Homo uero. idcirco post culpam
ueniam meruit: quia ꝑcarnale corpus
aliquid quo semet ipso minorẽet accȩpit.
Unde et apud respectum uidicis argum̃tũ
pietatis est hec eadem infirmitas carnis:
sicut ꝑ psalinistam dicitur. Ipse autem ẽ.
muisericors et ꝓpicius fiet peccatis eoꝵ: &
non disꝑdet eos. & multiplicauit ut auerte¬
ret iram suã ab eis: et non accendit omnem¬
in dignationem suam᷑ & rememoratꝰ. ẽ. qͥa
caro sunt. Ut lutum ergo homo factus est:
quia delimo ẽ. ad conditionẽ sũptꝰ. Lutũ qͥp¬
pe fit: cum se aqua t̾rȩ consꝑgit. Sicut lutũ

Expanded text:
nostra dignitas fulget per imaginem, et longe nostra dignitas fulget per imaginem, et longe distat a beatitudinis perfectione per carnem, quia dum spiritus miscetur pulveri, quodam modo connectitur infirmitati. Quam scilicet infirmitatem beatus Job pietati judicis objicit, sibiliter peccaverunt, quia tanto robustius stare poterant, quanto eos carnis admistio non tenebat. Homo vero idcirco post culpam veniam meruit, quia per carnale corpus aliquid quo semetipso minor esset accepit. Unde et apud respectum judicis argumentum pietatis est haec eadem infirmitas carnis; sicut per Psalmistam dicitur: Ipse autem est misericors, et propitius fiet peccatis eorum, non disperdet eos. Et multiplicavit ut averteret iram suam ab eis, et non accendit omnem iram suam, et rememoratus est quia caro sunt . Ut lutum ergo homo factus est, quia de limo est ad conditionem sumptus. Lutum quippe fit, cum se aqua terrae conspergit. Sicut lutum
Abbreviated transcription (Latin):
s cam̃ insensibilibꝰ homo p̃feratur. Cuncta
derebꝰ cet̾is scriptum est. fiat et facta̾ sunt:
neq ut aquę uolatilia. sic terra hominem ꝓ¬
tulit: s priusquam fieret. faciamus dr̃:
ut udelicet quia rationalis creatura conde¬
batur. quasi cum consilio facta uideretur.
Quasi ꝑstudium de terra plamatur: et ins¬
piratione conditoris in uirtute sp̃s uitalis eri¬
gitur ⁊ ut scilicet non ꝑ iussionis uocem s
ꝑ dignitatem oꝑationis ex isteret: qui ad
conditoris iaginem fiebat. Qđ igitur ꝑ
conditionem homo elegantius intra ciratu¬
ras cęteras accepit. Hoc in flagello positus.
pietati sui opificis opponit dicens. Manus
tuȩ plasmauerunt me et fecerunt me to¬
tum incircuitu ⁊ et sic repente precipitas
me: desiaꝑte dicat. Cur tanta uilitate des¬
picis ÷ quem cum tanta dignitate condidis¬
ti: & quem tatione rebꝰ ceteris prefers : cur
ex dolore supponis: Sed tamen hec eadem

Expanded text:
sed tamen insensibilibus homo praefertur. Cuncta sed tamen insensibilibus homo praefertur. Cuncta de rebus caeteris scriptum est, Fiat, et factum est ; neque ut aquae volatilia, sic terra hominem protulit; sed prius quam fieret faciamus dicitur, ut videlicet quia rationalis creatura condebatur, quasi cum consilio facta videretur. Quasi per studium de terra plasmatur, et inspiratione conditoris in virtute spiritus vitalis erigitur, ut scilicet non per jussionis vocem, sed per dignitatem operationis existeret, qui ad conditoris imaginem fiebat. Quod igitur per conditionem homo elegantius in terra creaturis caeteris accepit, hoc in flagello positus pietati sui opificis opponit, dicens: Manus tuae plasmaverunt me, et fecerunt me totum in circuitu, et sic repente praecipitas me? Ac si aperte dicat: Cur tanta vilitate despicis, quem cum tanta dignitate condidisti? Et quem ratione rebus caeteris praefers, cur ex dolore supponis? Sed tamen haec eadem
Abbreviated transcription (Latin):
tas mes. Acsi humiliter dicat. Quia sub usto
examine dignum non est tuȩ placationi
qđ feci: pensi inisciliter. ne. ꝑeat quod fecis¬
ti. Quibꝰ etiam uerbis. ꝑuersũ manichei dog¬
ma destruitur. qui duo eẽ. principia men¬
tiens adeo sp̃m. asathana uero. carnẽ couditã.
asserere conatur. Sc̃s et enun uir ꝓphicispẽ¬
et errorum germina pieuidens calcat dicens.
Manus tue plasmauerunt me: et fecerunt
me totum incircuitu Qui eium plasmatũ
se et factum totum incircuitu adeo asserit:
tenebrarum genti. nec inspũ suo aliquid
nec incarne reliquit.. Nam plasmatum se
ꝓpter internam imaginem retulit: factũ
uero. totum incircuitu. ineo qđ ex carnis cons¬
tat indumento. memoraiut. Notandum
asserit: miscdiȩ iudici dignitatem suȩ con¬
ditionis opponit. Quannius enum ꝑ coet̾nũ¬
patri uerbũ cuncta creata sint: inipsa tam̃
relatione creationis ostenditur: quantum
cunctis animalibꝰ quantum rebꝰ uel cȩlestibꝰ.

Expanded text:
Ac si ei humiliter dicat: Quia sub justo examine dignum non est tua placatione quod feci, pensa misericorditer, ne pereat quod fecisti. Quibus etiam verbis perversum Manichaei dogma destruitur, qui duo esse principia mentiens, a Deo spiritum, a Satana vero carnem conditam asserere conatur. Sanctus etenim vir propheet errorum genimina praevidens calcat, dicens: Manus tuae plasmaverunt me, et fecerunt me totum in circuitu. Qui enim et plasmatum se, et factum totum in circuitu a Deo asserit, tenebrarum genti 322 nec in spiritu suo aliquid nec in carne derelinquit. Nam plasmatum se propter internam imaginem retulit; factum vero totum in circuitu, in eo quod ex carnis constat indumento, memoravit.  Vet. XXasserit; misericordiae judicis dignitatem suae conditionis opponit. Quamvis enim per coaeternupatris verbum cuncta creata sint, in ipsa tamen relatione creationis ostenditur, quantum cunctis animalibus, quantum rebus vel coelestibus,
Abbreviated transcription (Latin):
tam̃ adhuc suecrescentibꝰ defiduis carnis gra
est semꝑ: qͣm iniquitatem meam ego ꝓnun¬
tio. et cogitabo ꝓpeccato meo. S ed solutis ini¬
quitatis uinculis. dimissum se nouerat: qui
exultabat dicens. Disrupisti uincula mea:
tibi sacrificabo hostiam laudis. Tunc gͥ. ad¬
plangendũ dolorem nos dñs dimittit: cum
et mala nobis quȩ feciinus demonstrat: atq
ad hȩc eadem flenda quȩ cognoscimus ad¬
uiuat. Culpas oculis obicit: et pia manu
gĩȩ iuncła cordis soluit: ut aduacationẽ
pęnitentie mens nr̃a se erigat: et carnis so¬
luta compedibꝰ. inactorem suum. libera greᷤ¬
nr̃am ipsi reprehendimus: seã tamen libent̃
agimꝰ hoc qđ in nob recte reꝓbamꝰ Ad iusticiã nõ
sp̃c erigit: ad c̃suetudinẽ caro restringit. Amori

Expanded text:
tamen adhuc succrescentibus desideriis carnis gravtamen adhuc succrescentibus desideriis carnis gravest semper, quoniam iniquitatem meam ego pronuntio, et cogitabo pro peccato meo . Sed solutis iniquitatis vinculis dimissum se noverat qui exsultabat dicens: Dirupisti vincula mea, tibi sacrificabo hostiam laudis . 94. plangendum dolorem nos Dominus dimittit, cum et mala nobis quae fecimus demonstrat, atque ad haec eadem flenda quae cognoscimus adjuvat. Culpas oculis objicit, et pia manu gratiae vincula cordis solvit, ut ad vacationem poenitentiae mens nostra se erigat, et, carnis soluta compedibus, in auctorem suum libera grese etenim vitam nostram ipsi reprehendimus, sed tamen libenter agimus hoc quod in nobis recte reprobamus. Ad justitiam nos spiritus erigit, ad consuetudinem caro restringit.
Abbreviated transcription (Latin):
rata afflictio lacrimas exprimit: ita im¬
moderata sub ducit: quia meror ipse qua¬
si sine merore fit. qui afflicti mentem
deuorans. sensum doloris tollit. Uir.g. sc̃s
feriri plusquam sufficit ꝑtimescat : dicenꝰ.
Dimitte.gͦ. me: ut plangam paululum
dolorem meum. Acsi aꝑte dicat. Flagella
tuę ꝑcussionis tẽpera ut moderatis dolo¬
ribꝰ estimare mala quȩ patior. flendo con¬
ualescam. Quod tam̃ intelligi & aliter potest.
Sepe namque peccator iniquitatis suȩ
uiculis ita constringitur: ut pondus qͥ¬
dem peccatorum toleret: sed tamen quia
tolerat ignoret. Sepe autem si cognoscat
quanto reatu p̾mitur. erumpe conatur.
et non potest: ut hunc inse mente libera.
conuersatione integra ꝑsequatur. Flere
gͦ dolorem suum non ualet: quia et ini¬
quitatis suȩ reatum considerat: et ta¬
iñ p̃ terrenȩ occupationis pondere. hanc
el gemere nequaquam uacat. Flere do¬
lorẽ suum non ualet. qui prauȩ quidẽ
consuetudim contͣ irȩ nititur⁊ sed

Expanded text:
rata afflictio lacrymas exprimit, ita immoderata subducit, quia moeror ipse quasi sine moerore fit, qui, afflicti mentem devorans, sensum doloris tollit. Vir igitur sanctus feriri plus quam sufficit pertimescit, dicens: Dimitte ergo me, ut plangam paululum dolorem meum. Ac si aperte dicat: Flagella tuae percussionis tempera, ut, moderatis doloribus, aestimare mala quae patior flendo convalescam. Quod tamen intelligi et aliter potest. Saepe namque peccator iniquitatis suae vinculis ita constringitur, ut pondus quidem peccatorum toleret, sed tamen quia tolerat ignoret. Saepe etiamsi cognoscat quanto reatu premitur, erumpere conatur, et non potest, ut hunc in se mente libera, conversione integra, persequatur. Flere ergo dolorem suum non valet, quia et iniquitatis suae reatum considerat, et tamen prae terrenae occupationis pondere hanc ei gemere nequaquam vacat. Flere dolorem suum non valet, qui pravae quidem consuetudini contraire nititur, sed
Abbreviated transcription (Latin):
sentiat. et fateatur: ꝓ qua tam̃ specialiter cul¬
pa ꝑcutitur. minime cognoscit̾. atq eo magiᷤ
inꝑcussione trepidat: quo causas sue ꝑcussi¬
onis ignorat. Pecit ut seinet ipsum sibi udex
indicet÷ quatinus quod ille aniaduertendo
ꝑcutit. hoc inse flendo et ipse castiget. Scit
namq qđ ȩquissimus uidex iniuste quem¬
piam nullomodo affligit: et magno metu
concutitur quia et dolet inuerbere. et dep̾hien¬
dere in se ꝑfecte nonualet quod de ploret.
Unde adhuc subdit᷑. Numquid bonum¬

Expanded text:
sentiat et fateatur, pro qua tamen specialiter culsentiat et fateatur, pro qua tamen specialiter culpa percutitur, minime cognoscit; atque eo magis in percussione trepidat, quo causas suae percussionis ignorat. Petit ut semetipsum sibi judex indicet, quatenus quod ille animadvertendo percutit, hoc in se flendo et ipse castiget. Scit namque quod aequissimus vindex injuste quempiam nostrum nullo modo affligit, et magno metu concutitur, quia et dolet in verbere, et deprehendere in se perfecte non valet quod deploret. Unde adhuc subditur: CAPU
Abbreviated transcription (Latin):
nera. Hinc uoce angłica ad ioħem dicitur.
Ego quos amo: arguo. et castigo. Hinc etiã
scriptum est. Quem diligit dñs castigat:
flagellat oinnem filium quem recipit. Sepe
tre pidat: et cum flagellis scinditur. supii
iudicũ incertitudine turbatur. Pau& ne intti¬
ũ seqͣntis dampnationis sit oune quod patit᷑:
& ꝑcogitationem interrogat udicem. quia
de uitȩ suȩ meritis ambigit inꝑcussione .S
cum uitȩ uirtus ad oculos mentis reducitur.:
quasi consolatio auidice respondetur. Quia
nequaquã ad ꝑdendum ꝑcutit: quem in accio¬
ne innocentiȩ feriendo custodit. Bene itaq
nunc dicitur. Indica michi cur me ita uidices.
desi aꝑte diceretur. Quia flagellando me iu¬
dicas: ostende qđ adiuditium ꝑ flagella secu¬
tũ reddas. Quod tam̃ intelligi et aliter potest.
Nam plerumq uir iustus flagella adpbatio¬
nem ꝑcipit ÷ et uitã suam subtilissima inqui¬
sitione discuciens. quamuis se peccatorem et

Expanded text:
nemur . Hinc voce angelica ad Joannem dicitur: nemur . Hinc voce angelica ad Joannem dicitur: Ego quos amo redarguo et castigo . Hinc etiam scriptum est: Quem diligit Dominus castigat, flagellat omnem filium quem recipit : trepidat; et cum flagellis cingitur, superni judicii incertitudine turbatur. Pavet ne initium sequentis damnationis sit omne quod patitur; et per cogitationem interrogat judicem, quia de vitae suae meritis ambigit in percussione. Sed cum vitae virtus ad oculos mentis reducitur, quasi consolatio a judice respondetur, quia nequaquam ad perdendum percutit quem in actionis innocentia feriendo 320 custodit. Bene itaque nunc dicitur: Indica mihi cur me ita judices. Ac si aperte diceretur: Quia flagellando me judicas, ostende quod ad judicium per flagella securum reddas. Quod tamen intelligi et aliter potest. Nam plerumque vir justus flagella ad probationem percipit, et vitam suam subtilissima inquisitione discutiens, quamvis se peccatorem et