comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
am: et imples omne animal benedictione Et
siñdas aliquantũ: das tñ: das in oportunitate.
Differs. ñ aufers: & hoc inoportunitate. Iustꝰ dñs ĩoĩb¬
quitas ñẽ Deniq om̃s scĩ intribulationib con¬
stiticti. priꝰ iusticiam eius laudauerunt: et sic
beneficia petiuerunt: Pruis dixerunt: iustũ
ẽ qđ facis: Sic rogauit daniel: sic alii scĩ. Iusta
sunt iudicia tua: bñ passi sumꝰ. recte passi sumꝰ
Non dederunt dõ inusticiã suã: ñ ei dederunt ini¬
quitatem & insipientiã. Laudauerunt primum
flagellantẽ: et sic senserunt cibantem Iustus dñs
qͣndo aliqͥd mali forte patitur: s ipsiꝰ iusticiã
laudet: & suã inusticiam accuset Iustus do
eum Et ubi ẽ illud. erit enim cum inuocabt̃
me. et non exaudiam eos: Ergo uide quod
sequitur Omnib  qui inuocant eum
inueritate. Nam multi eũ inuocant: non
inueritate. Aluid ab illo querunt: & ip¬
sum ñquerunt. Suare amas dm̃: quia dedit

Expanded text:
am, et imples omne animal benedictione.» Etsi non das aliquando, das tamen in opportunitate: differs, non aufers, et hoc in opportunitate. 21. quitas non est. Denique omnes sancti in tribulationibus constituti, prius justitiam ejus laudaverunt, et sic beneficia petiverunt. Prius dixerunt: Justum est quod facis. Sic rogavit Daniel, sic alii sancti: Justa sunt judicia tua, bene passi sumus, recte passi sumus . Non dederunt Deo injustitiam, non ei dederunt iniquitatem et insipientiam. Laudaverunt primo flagellantem, et sic senserunt cibantem: «Justus Dominus quando mali aliquid forte patitur; sed ipsius justitiam laudet, et suam injustitiam accuset: «Justus Doeum.» Et ubi est illud, «Erit enim cum invocabunt me, et non exaudiam eos» ? Ergo vide quod sequitur: «Omnibus qui invocant eum in veritate.» Nam multi eum invocant non in veritate. Aliud ab illo quaerunt, et ipsum non quaerunt. Quare amas Deum? Quia dedit
Abbreviated transcription (Latin):
ma mea dñm: Et potest caro bonum consiliũ
animȩ suggerẽ: ut multum sit edomita caro.
et adño imꝑtitis uirib nr̃e seruituti subiecta:
ut omnino ita seruiat nobis tanquam condici¬
onale mancipium: sufficit ut non impediat
Deinde km̃i. utiq consilia ameliorib petuntur.
Et si bonum quiddã ẽ. anima nĩa & bonum qͥdͥ¬
dam ẽ. caro nr̃a. quia utrumq ille creauit qui fe¬
cit omnia bona ualde: quamuis gͦ ingenerib
ꝓpriis utrumq sit bonum. tamen dicit apł̃s.
corpus quidem mortuum ẽ ꝓpt̾ peccatum:
Est itaq et ulud corpus qͥle nob̃ ꝓmutitur. &
nondum habemus : incuius redemptione spe

Expanded text:
ma mea, Dominum?» Et potest caro bonum consilium ma mea, Dominum?» Et potest caro bonum consilium animae suggerere? Ut multum sit edomita caro, et a Domino impertitis viribus nostrae servituti subjecta, ut omnino ita serviat nobis sicut conditionale mancipium; sufficit ut non impediat. Deinde, charissimi, utique consilia a melioribus petuntur. Et si bonum quiddam est anima nostra, et bonum qdam est caro nostra, quia utrumque ille creavit qui fecit omnia bona valde ; quamvis ergo in generibus propriis utrumque sit bonum, tamen dicit Apostolus: «Corpus quidem mortuum est propter peccatum.» Est utique et illud corpus, quale nobis promittitur, et nondum
Abbreviated transcription (Latin):
enim intribulationib atq intemptationibus
presentis uitȩ. uelis. nolis. conturbatur anima:
cuius ꝑturbationem in alio psalmo alloquit᷑
dicens: Quare tristis es anima mea: etqͣre.
tͣbas me: Ut autem auferat ei eandem ꝑturba¬
tionem: suggerit gaudium. nondum de re.
s de spe: et ait illi ꝑturbate & anxie. & tristi &
li Spem qͥ se erexit. in confessione constitu¬
it: quasi diceret ei anima sua: quȩ illum tri¬
stis conturbabat qͥd mͥ dicis sꝑa in dñm:
Reuocat me conscientia peccatoꝵ Ego noui qͣ
odit ds̃ peccata sua defendentẽ: sic subleuat
confitentem: Hac gͦ spe. accepta que spes non
potest ẽẽ sine gaudio. quamuis inreb simus
difficilib scđ̾m istam uitam. & plenis ꝓcellarũ
& tempestatum: hac tamen spe. erecta anima
quia gaudet inspe. sicut dic̃ apłs. spe gauden¬
tes intribulatione patientes: accepit quandã
cit: Quid dicimus fr̃s: Caro dicit lauda ani¬

Expanded text:
enim in tribulationibus atque in tentationibus enim in tribulationibus atque in tentationibus praesentis vitae, velis nolis, conturbatur anima: cujus perturbationem in alio psalmo alloquitur, dicens, «Quare tristis es anima mea? et quare conturbas me?» Ut autem auferat ei eamdem perturbationem, suggerit gaudium nondum de re, sed de spe, et ait illi perturbatae et anxiae, tristi et li» . Spem qua se erexit, in confessione constituit, quasi diceret ei anima sua, quae illum tristitia conturbabat, Quid mihi dicis, «Spera in Dominum?» Revocat me conscientia peccatorum; ego novi quae odit Deus peccata sua defendentem, sic sublevat confitentem. Hac ergo spe accepta, quae spes non potest esse sine gaudio; quamvis in rebus simus difficilibus secundum istam vitam, et plenis procellarum et tempestatum: hac tamen spe erecta anima, quia gaudet in spe, sicut dicit Apostolus, «Spe gaudentes, in tribulatione patientes» ; accepit erecticit? Quid dicimus, fratres? Caro dicit, «Lauda, ani
Abbreviated transcription (Latin):
eliciȩ sp̃s nr̃i. diuina canti¬
ca: ubi & fletus sine gaudio
nonẽ: fideli homini & pere¬
grino in scło: nulla ẽ iocun¬
dior recordatio. quã cuutati
datio ciuitatis inperegrinatione. non ẽ sine do¬
lore atq suspirio: Spes tamen certa reditꝰ nr̃i:
etiam peregrinando tristes consolatur & exhor¬
tatui Rapiant cor ur̃m uerba dĩ: et possessor ur
uendicet sibi possessionem suã idẽ. mentes ur̃as.
neauertantur in aluid Unusquisq ur̃m totus
hic sit ut hic non sit: idest totus sit inuerbo dĩ.
qđ sonat interra: ut abeo exaltetur. & non sit in
terra: Ideo enim ds̃ nobiscum: ut nos cum illo:
Qui enim ut nobiscum eẽt. descendit adnos: fac̃
ut cũ illo possimꝰ ascendere adse Interum ipse
peregrinationem nram ñ fastidiuit: qͥa nusqͥm
ẽ peregrinus qͥ condidit omĩa Ecce psalmus¬
sonat: cuiusdam uoxẽ. que si uultis ur̃a ẽ. ex¬
hortantis animam suam. adlaudandũ dm̃.
et dicentis sibi.
auda anima mea dñm: Aliquando

Expanded text:
eliciae spiritus nostri divina cantica, ubi et fletus sine gaudio non est. Fideli homini et peregrino in saeculo, nulla est jucundior recordatio, quam civitatidatio civitatis in peregrinatione, non est sine dolore atque suspirio. Spes tamen certa reditus nostri, etiam peregrinando tristes consolatur et exhortatur. Rapiant cor vestrum verba Dei, et possessor vester vindicet sibi possessionem suam, id est mentes vestras, ne avertantur in aliud. Unusquisque vestrum totus hic sit, ut hic non sit: id est, totus sit in verbo Dei, quod sonat in terra ut ab eo exaltetur, et non sit in terra. Ideo enim Deus nobiscum, ut et nos cum illo. Qui enim ut nobiscum esset, descendit ad nos, facit, ut cum illo simus, ascendere ad se. Interim ipse peregrinationem nostram non fastidivit; quia nusquam est peregrinus, qui condidit omnia. sonat: cujusdam vox est, quae si vultis vestra est, exhortantis animam suam ad laudandum Deum, et dicentis sibi, «Lauda, anima mea, Dominum.» Aliquando
Abbreviated transcription (Latin):
sterium discendum: repetendum: tenen¬
dum animo: nunꝗͣ obliuiscendum: ꝓpt̃
habundantiam temptationum inisto scło.
Quid dicam: Reuera comparandus apłs dia¬
ipse iob accepit sanitatem inoportuntate: dila¬
tus tam̃ ut ꝓbaretur: et dui sedit inuulnere &
multa dix̃ꝰ et rogabat dm̃ ut auferrent᷑ abeo ista:
et ds̃ ñ auferebat Cicius diabolum exaudiuit
adeum temptandũ: qͣm ipsum iob adsanandũ.
Discite gͦ non murmurare aduersꝰ dm̃: et qͣndo¬
ñ exaudimini. ne deficiat in uobis qđ supra scͥp¬
tum ẽ. ꝑsingulos dies benedicam te: Ipse unicꝰ
mori inmanib peccatorum: sanguine suo dełe
cyrographum mortis nr̃ȩ: Adhoc uenerat: &
tam̃ ut ostenderet exemplum patientiȩ: trans
calir iste ame Et ut impleret quamuis non ac¬
ciꝑet qđ petere uidebatur. ꝑsingłos dies bene¬
dicam te uerum ñ qđ ego uolo ait s qđ tu uis.¬

Expanded text:
sterium, discendum, repetendum, tenensterium, discendum, repetendum, tenendum animo, nunquam obliviscendum, propter abundantiam tentationum in isto saeculo. Quid dicam? Revera comparandus Apostolus diasuam. Denique ipse Job accepit sanitatem in opportunitate. Dilatus tamen, ut probaretur, et diu sedit in vulnere, et multa dixit; et rogabat Deum ut auferrentur ab eo ista, et Deus non auferebat. Citius diabolum exaudivit ad eum tentandum, quam ipsum Job ad sanandum. Discite ergo non murmurare adversus Deum, et quando non exaudimini, ne deficiat in vobis quod supra scriptum est, «Per singulos dies benedicam te.» Ipse Filiumori in manibus peccatorum, sanguine suo delere chirographum mortis nostrae; ad hoc venerat: et tamen ut tibi ostenderet exemplum patientiae, transfcalix iste a me.» Et ut impleret, quamvis non acciperet quod petere videbatur, «Per singulos dies benedicam te: Verum non quod ego volo
Abbreviated transcription (Latin):
inquit iustus. non conturbabitur: qm̃ dñs con¬
firmat manus eius E terigit om̃s elisos: om̃s
ad se ꝑtinentes: Nam ds̃ suꝑbis resistit Oculi¬
omnium inte sꝑant: et tudas escam illis in opor¬
tunitate. Prorsus tanquam reficiens egrotum.
inoportunitate: quando debet acciꝑe tuncdas:
et quod debet hoc dãs Itaq aliquando desidera¬
tur abillo. & non dat: nouit horam dandi qui
curat. Quare ista dico fr̃s: Nequis quando for¬
te non fuerit exauditus. aliquid non iniustum
petens ado. nam quando inustum aliqͥd pe¬
tit. inpenam suã exauditur: s. aliqͥd non i¬
iustum petens. si forte non fuerit ex auditus. nõn
minuatur animo: non deficiat: expectent ocłi
eius adescam. quam ille dat in oportunitate:
Quando non dat: ideo non dat. ne obsit qd dat.
Neq enim aliquid iniustum petebat apłs. qͣndo
rogauit ut auferretur abeo stimulus carnis an¬
głs sathane a quo colafirabatur: et tam̃ rogauit
et ñ accepit: quia tempꝰ adhuc erat exercende

Expanded text:
inquit, «justus non conturbabitur, quoniam Dominus confirmat manum ejus» . «Et erigit omnes elisos:» omnes ad se pertinentes. Nam Deus superbis resistit omnium in te sperant, et tu das escam illis in opportunitate.» Prorsus tanquam reficiens aegrotum in opportunitate, quando debet accipere, tunc das; et quod debet, hoc das. Itaque aliquando desideratur ab illo, et non dat: novit horam dandi, qui curat. Quare ista dico, fratres? Ne quis quando forte non fuerit exauditus aliquid justum petens a Deo: nam quando injustum aliquid petit, in poenam suam exauditur; sed aliquid non injustum petens, si forte non fuerit exauditus, non minuatur animo, non deficiat; exspectent oculi ejus ad escam, quam ille dat in opportunitate. Quando non dat, ideo non dat ne obsit quod dat. Neque enim aliquid injustum petebat Apostolus, quando rogabat ut auferretur ab eo stimulus carnis, angelus satanae a quo colaphizabatur: et tamen rogavit, et non accepit; quia tempus adhuc erat exercendae
Abbreviated transcription (Latin):
et qͥd timeas: et qͥd appetas. etquid fugias: quid
eligas. & quid reicias Tempus electionis nunc
ẽ: acceptionis postea erit. Dicatur gͦ uutus me¬
tuendoꝵ Et magnitudinem tuã inquit enar¬
rabunt eam Sic infinitam: sic qͦm̾ magnitu¬
dinis tuȩ non ẽ finis: non de uia tacebunt:
llam inquam magnitudinẽ de qua supius
dixerat. et magnitudinis tuȩ non ẽ fius. enar¬
rabunt eam Quomͦ enarrabunt eam: si finis
ñẽ: Enarrabunt eam: cum laudabunt eam.
Et quia finis eius non ẽ: sic et laudis eius non
erit finis: Probemus quia nonerit finis laudis
cius: Beati inquit qui habitant indom o tua:
inscła scłorum laudabunt te Et magnitudi¬
nem tuam illam: illam infinitam enarrabt̃¬

Expanded text:
et quid timeas, et quid appetas, et quid fugias; quid et quid timeas, et quid appetas, et quid fugias; quid eligas, et quid rejicias. Tempus electionis nunc est, acceptionis postea erit. Dicatur ergo virtus metuendorum. «Et magnitudinem tuam,» inquit, «enarrabunt eam.» Sic infinitam, sic quomodo magnitudinis tuae non est finis; non de illa tacebunt. Illam, inquam, «magnitudinem tuam,» de qua superius dixeram, «Et magnitudinis» tuae «non est finis, enarrabunt eam.» Quomodo enarrabunt eam, si finis non est? Enarrabunt eam, cum laudabunt eam; et quia finis ejus non est, sic et laudis ejus non erit finis. Probemus quia non erit finis laudis ejus. «Beati,» inquit, «qui habitant in domo tua; in saecula saeculorum laudabunt te» . «Et magnitudinem tuam» illam, illam infinitam, «enarrab
Abbreviated transcription (Latin):
decidit abeo qui fecit adea que fecit Abhis
quȩ facta sunt. gradum sibi fecit ad cum: nor
abilo adista casum Si enim amaueris hec
plus quam ulum: non habebis illum Et qͥd
t̃ ꝓddest abundare oꝑib: si te deserit oꝑator:
Certe ama & hec: sed plus illum amaꝰ et hec
ꝓpter illũ ama Annuntia uirtutem eizꝰ ma¬
gnificentiam głe scĩtatis eiꝰ loquereꝰ mirabi¬
lia cius enarraꝰ iurtutem metuendoꝵ dic.
Iste enĩ amabilis et terribilis ẽ Hon enim blan¬
ditur: et non minatur. Si non blandiretur.:
nulla eẽt exhortatio Si non minaretur: nul¬
la eẽt correctio Dicent gͦ laudatores tui iuir¬
tutẽ metuendoꝵ: uirtutẽ c̾aturȩ tuȩ punientis.
et disciplinam dantis dicent: ñtacebunt. ħ e
nim predicabunt regnũ tuũ ęternum: et tace¬
bunt ignem ȩternum Laus enim dĩ inuia te
constituens. ostendere tibi debet. et quid diligaᷤ

Expanded text:
decidit ab eo qui fecit, ad ea quae fecit. Ab his decidit ab eo qui fecit, ad ea quae fecit. Ab his quae facta sunt, gradum sibi fecit ad eum, non ab illo ad ista casum. Si enim amaveris haec plus quam illum, non habebis illum. Et quid tibi prodest abundare operibus, si te deserit operator? Certe ama et haec; sed plus illum ama, et haec propter illum ama. Annuntia virtutem ejus, magnificentiam gloriae sanctitatis ejus loquere, mirabilia ejus enarra, virtutem metuendorum dic. Iste enim amabilis est et terribilis. Non enim blanditur et non minatur. Si non blandiretur, nulla esset exhortatio; si non minaretur, nulla esset correptio. Dicent ergo laudatores tui «et virtutem metuendorum;» virtutem creaturae tuae punientis et disciplinam dantis dicent, non tacebunt. Non enim praedicabunt regnum tuum aeternum, et tacebunt ignem aeternum. Laus enim Dei in via te constituens, ostendere tibi debet et quid diligas,
Abbreviated transcription (Latin):
in opib dĩ et ipsi sunt Sui enim fecit ominiaͥ
ipse nos fecit inter omĩa ꝓinde si laudes oꝑa
dĩ: et te laudaturus es: quia et tu opus deies
Ubi ẽ ergo. non te laudet os tuum: Ecce inuen¬
tum ẽ quomꝰ & te laudare possis: et arrogans
non sis. Deum inte lauda ñ te: non quia tuta
lis es. s quia ille fecit te: non quia tu aliquid
potes: sed quia uie potest inte et ꝑte. Ac per
hoc laudabunt. et uirtutem tuam annunti¬
abunt. non suã s tuã. Discite gͦ laudare In¬
tuentes opa miramini artificem: grãs agen¬
do non arrogando. Laudate quia ipse fecit
quia sic constituit: quia talia donauit De
scĩtatis tue loquentur. & mirabilia tua nar¬
rabunt: & urtutem metuendoꝵ tuoꝵ dicent
et magnitudinẽ tuã enarrabt̃ eã memoriã
abundantiȩ suauitatis tuȩ eructabunt: Hon
nͥ tua: non nͥ tuã. Iste oꝑum considerator
uide si deflexiis ẽ aboꝑante adopus: uide si

Expanded text:
in operibus Dei et ipsi sunt. Qui enim fecit omnia, in operibus Dei et ipsi sunt. Qui enim fecit omnia, ipse nos fecit inter omnia. Proinde si laudas opera Dei, et te laudaturus es; quia et tu opus Dei es. Ubi est ergo, «Non te laudet os tuum» ? Ecce inventum est quomodo et te laudare possis, et arrogans non sis. Deum in te lauda, non te: non quia tu es talis, sed quia ille fecit te; non quia tu aliquid potes, sed quia potest ille in te et per te. Ac per hoc laudabunt te, «et virtutem tuam annuntiabunt;» non suam, sed «tuam.» Discite ergo laudare. Intuentes opera, miramini artificem; gratias agendo, non arrogando. Laudate quia ipse fecit, quia sic constituit, quia talia donavit. 8. sanctitatis tuae loquentur, et mirabilia tua narrabunt. Et virtutem metuendorum  Memoriam abundantiae suavitatis tuae eructabunt:» nonnisi tuam. Iste operum considerator, vide si deflexus est ab operante ad opus; vide si
Abbreviated transcription (Latin):
nͥ uie tantus eẽt.inuenires qđ laudares: Ineo qd̃
uides qͥd ibi laudatur: Species: utilitas: aliqua
uirtus: aliqua potentia rerum istarum.. Si
pulchritudo te delectat: qͥd pulchriꝰ faciente:
Si utilitas laudat᷑: quid ilo utiluis qui fecit
omnia: Si uirtus laudat᷑: qͥd illo potentius.
aquo facta sunt omĩa. a quo etiã facta ñ di¬
mittuntur. s reguntur. & gubernant᷑ omnia:
Non gͦ quẽad modum quidã eloquentes muti. lau¬
dantes creaturam obliuiscentes creatorẽ: ñ sic
te laudat generatio & generatio inseruis tius
cum laudat oꝑa tua S qͦm laudat: Et uir¬
tutem tuã annuntiabunt In laudatis oꝑib
tuis: uirtutem tuã annuntiabunt laudato¬
res isti. scĩ & boni. fideles. ueri laudatores. non
ingrati grẽ cũ laudant oꝑa dĩ. hȩc atq illa:
summa & ima: cȩlestia terrestria: inter ipsa
oꝑa dĩ que laudant. et se ipsos inueniunt: qͥa

Expanded text:
nisi ille tantus esset, invenires quod laudares. In eo quod nisi ille tantus esset, invenires quod laudares. In eo quod vides, quid ibi laudatur? Species, utilitas, aliqua virtus, aliqua potentia rerum istarum. Si pulchritudo te delectat, quid pulchrius faciente? Si utilitas laudatur, quid illo utilius, qui fecit omnia? Si virtus laudatur, quid illo potentius, a quo facta sunt omnia; a quo etiam facta non dimittuntur, sed reguntur et gubernantur omnia? Non ergo quemadmodum quidam eloquentes muti, laudantes creaturam, obliviscentes Creatorem; non sic te laudat generatio et generatio in servis tuis, cum laudat opera tua. Sed quomodo laudat? «Et virtutem tuam annuntiabunt.» In laudandis operibus tuis, virtutem tuam annuntiabunt. Laudatores isti, sancti et boni fideles, veri laudatores, non ingrati gratiae, cum laudant opera Dei haec atque illa, summa et ima, coelestia et terrestria, inter ipsa opera Dei quae laudant, et seipsos inveniunt, quia
Abbreviated transcription (Latin):
Haudamus nunc oꝑa dĩ: cum in hac mortalita¬
te uiuimus Et si laudamus compediti: qͦ mͦ
laudabimus coronati: Ergo hec nunc adten¬
damus in hac generatione oꝑa dñi: in cuiꝰ lau¬
de dr generatio et generatio laudabit oꝑa tua.
qm̃ magnitudinis tue non ẽ finis Oꝑa tua in¬
tueri licet: ut tu lauderis qui talia operaris:
Et uurtutem tuã annuntiabunt: Neq enĩ oꝑa
tua laudabunt: nͥ ut uurtutem tuã annuntient
ꝓponunt᷑ laudes pueris in scola: et omnia talia
ꝓponuntur quȩ laudentur: quȩ ds̃ ẽ. opatus.
Proponitur homini laus solis: laus cȩliꝰ laus
t̾rel ut adminora etiam ueniam: laus rosclauᷤ
lauri. Omnia ista oꝑa dĩ sunt Proponuntur. su¬
scipiuntur. laudant᷑. Oꝑa celebrantur: de oꝑa¬
tore tacetur E go inoꝑib uolo laudare creato¬
rem: ingratum ñ amo laudatorem Laudas qͥc¬
quio fecit: taces deillo qui fecit: Quasi uero

Expanded text:
Laudamus nunc opera Domini, cum in hac mortalitaLaudamus nunc opera Domini, cum in hac mortalitate vivimus; et si laudamus compediti, quomodo laudabimus coronati! Ergo haec nunc attendamus in hac generatione opera Domini, in cujus laude dicitur, «Generatio et generatio, laudabit opera tua;» quoniam magnitudinis tuae non est finis. Opera tua intueri licet, ut tu lauderis qui talia operaris. 7. «Et virtutem tuam annuntiabunt.» Neque enim opera tua laudabunt, nisi ut virtutem tuam annuntient. Proponuntur laudes pueris in schola, et omnia talia proponuntur quae laudentur, quae Deus est operatus: proponitur homini laus solis, laus coeli, laus terrae; ut ad minora etiam veniam, laus rosae, laus lauri: omnia ista opera Dei sunt, proponuntur, suscipiuntur, laudantur; opera celebrantur, de operatore tacetur. Ego in operibus volo laudari Creatorem; ingratum non amo laudatorem. Laudas quod fecit, taces de illo qui fecit? Quasi vero
Abbreviated transcription (Latin):
ratio Non enim tam diu dicturus erat genera¬
tio etgeneratio. qͣmdiui finiret numerũ om̃iũ
generationũ: s repeticio loquentis ininfinitũ
misit animũ cogitantis Ecce ista generatio
que nunc incarne ẽ transitura hinc sicut ue¬
nit. laudat oꝑa dĩ: & uia que succedit & credit
laudabit utiq oꝑa dĩ: et post illam erit alia: &
usq infinem scłi quam multe generationes.
Hoc significans: ait generatio et generatio lau¬
dabit oꝑa tua. An forte uas q̃slam generati¬
ones insinuare uoluit ista repeticione: Sumus
enim in hac generatione filii dr̃ erimus in alia
generatione filii resurrectionis Appellauit
scriptura filios resurrectionis: ipsam resurrec¬
tionem. regenerationem uocauit In regenerati¬
one inquit cum sederit filius hominis in ma¬
iestate sua Item in alio loco: Neq enim nubent
neq uxores ducent: cum sint filii resurrectionis
Ergo generatio et generatio laudabit oꝑa tua:

Expanded text:
ratio.» Non enim tamdiu dicturus erat, «generaratio.» Non enim tamdiu dicturus erat, «generatio et generatio,» quamdiu finiret numerum omnium generationum; sed repetitio loquentis, in infinitum misit animum cogitantis. Ecce ista generatio quae nunc in carne est, transitura hinc sicut venit, laudat opera Dei; et illa cui succedenti cedit, laudabit utique opera Dei; et post illam erit alia; et usque in finem saeculi quam multae generationes! Hoc significans ait, «Generatio et generatio laudabit opera tua.» An forte duas quasdam generationes insinuare voluit ista repetitione? Sumus enim in ista generatione filii Dei; erimus in alia generatione filii resurrectionis. Appellavit Scriptura filios resurrectionis; ipsam resurrectionem regenerationem vocavit. «In regeneratione,» inquit, «cum sederit filius hominis in majestate sua» . Item in alio loco: «Non enim nubent, neque uxores ducent, cum sint filii resurrectionis» . Ergo, «Generatio et generatio laudabit opera tua.»
Abbreviated transcription (Latin):
dinis eius ñ ẽ finis. caꝑe exeo aliqͥd possumus:
dm̃ tamen dotum caꝑe ñ possumꝰ: tanqͣm de¬
ficientes in eiꝰ magnitudine. ut reficiamur eiꝰ
mus eum oꝑantem: deconditis conditorem: de
citatura cratorem: Uideamus que hic fecerit quȩ¬
nobis nota sunt: quȩ nobis manifesta sunt Illiꝰ
i. iniensa bonitas. et interminabilis magnitu¬
do. quanta alia fecit que nos ñnouimus: quan¬
doquidem aciem ocłorũ nr̃oꝵ usq adcelum ex¬
tendimus: & a sole. ecluna. et stellis. rursus ad ter
ram ruocamus. Et hoc totum spacium ẽ ubn
uagatur acies ñas Yltra celum qͥs extendat ac
ẽ ł mentis: non dicam carnis: Ergo quantũ
nota sunt nobis oꝑa eius: laudemus eum ꝑoꝑa
eius Inuisibilia enim eis aconstitutione mun¬
di oꝑa: pea quȩ facta sunt intellecta conspiciun¬
tur. Generatio & generatio laudabit opera
tua. Omnis generatio laudabit oꝑatua: forte
enu omis generatio dicta ẽ. generatio et gene¬

Expanded text:
finis, capere ex eo aliquid possumus; Deum tamen totum capere non possumus; tanquam deficientes in ejus magnitudine, ut reficiamur ejuss laudemus operantem, de conditis Conditorem, de creatura Creatorem. Videamus quae hic fecerit, qunobis nota sunt, quae nobis manifesta sunt. Illius enim immensa bonitas et interminabilis magnitudo, quanta alia fecit quae nos non novimus? Quando quidem aciem oculorum nostrorum usque ad coelum extendimus, et a sole et a luna et a stellis rursus revocamus ad terram; et hoc totum spatium est ubi vagatur acies nostra: ultra coelos quis extendat vel aciem mentis, non dicam carnis? Ergo quantum nota sunt nobis opera ejus, laudemus eum per opera ejus. Invisibilia enim ejus, a constitutione mundi, per ea quae facta sunt intellecta conspiciuntur . «Generatio et generatio laudabit opera tua.» Omnis generatio laudabit opera tua. Forte enim omnis generatio dicta est, «generatio et gene
Abbreviated transcription (Latin):
ut eius sis & mortuus: quia p̃cio sui sanguiniᷤ
de redemit Et mortuus qͦmͦ ꝑdit scruũ mor¬
tuũ: cuius mors ẽ. p̃cium tuũ: Ideo cũ dixis¬
set siuc uiuimꝰ. siuie morimur dñi sum ꝰ ut

Expanded text:
ut ejus sis et mortuus? Quia pretio sui sanguinis ut ejus sis et mortuus? Quia pretio sui sanguinis te redemit et mortuus. Quomodo perdit servum mortuum, cujus mors est pretium tuum? Ideo cum dixisset, «Sive vivimus, sive m
Abbreviated transcription (Latin):
tudinis finis non ẽ. sufficient̃ posse laudare. Non¬
ne gͦ melius ẽ. ut quomͦ ipse ñ finitur: nec laus
ipsus finiatur.: Illiꝰ magnitudo sine fine est.
et tua laudatio sine fine sit: De magnitudine
eius qͥd dictum ẽ: Magnitudinis eiꝰ ñẽ finis.
ẽ finis: sic tue laudis non erit finis Non enim
cũ mortuus fueris in hac carne desines lauda¬
re dm̃. Dictum ẽ qͥdem ñ mortui laudabunt
te dñe: s illi dequibuc ⁊dicitur a mortuo ue¬
lut qͥ ñ sit. ꝑit confessio. ñ illi dequib ait qui
credit in me. licet moriat᷑ uiuet: qͥa & ds̃ abra¬
ham. et ds̃ ysaac & ds̃ iacob. ñẽ. ds̃ mortuoꝵ.¬
s uiuoꝵ Si enim nunquã nͥ ipsius eris: nun¬
quã alaude ipsiꝰ tacebis: Timere poteris. ne¬
dum hicuiuis ipsuis sis: & cũ mortuus fue
tͥ securitatem: Siue uiuimus dño uiuimꝰ: si¬
ue morimur. dño morimur. Siue gͦ uiuimꝰ
siue morimur. dñi sumus. Et unde factum ẽ.

Expanded text:
tudinis finis non est, sufficienter posse laudare. Nontudinis finis non est, sufficienter posse laudare. Nonne ergo melius est ut quomodo ipse non finitur, nec laus ipsius finiatur? Illius magnitudo sine fine est, et tua laudatio sine fine sit. De magnitudine ejus quid dictum est? «Magnitudinis ejus non est finis.» s magnitudinis non est finis, sic tuae laudis non erit finis. Non enim cum mortuus fueris in hac carne, desines laudare Dominum. Dictum est quidem, «Non mortui laudabunt te, Domine» : sed illi de quibus dicitur, «A mortuo, velut qui non sit, perit confessio» ; non illi de quibus ait, «Qui credit in me, licet moriatur vivet» : quia «Deus Abraham et Deus Isaac et Deus Jacob, nsed vivorum. Si enim nunquam nisi ipsius eris, nunquam a laude ipsidum hic vivis, ipsius sis; et cum mortuus fuertibi securitatem: «Sive vivimus, Domino vivimus; sive morimur, Domino morimur: sive ergo vivimus, sive morimur, Domini sumus.» Et unde factum est
Abbreviated transcription (Latin):
ultantem ne ꝑeas: Siue gͦ in eius donis siue in
eiꝰ flagellis laudas tir laus flagellantis. medi¬
cina ẽ uulneris ꝑ singłos inqͥd dies benedicam
te. ꝓrsus. ꝑsingło ᷤᷤ diẽ fr̃s benedicite: omnino qͥc¬
quid accidit benedicite dñm Et enim ne ac¬
cidat aliquid. qđ ferre ñ potestis: ipse facit. Ideo
cum timore debes eẽ qͣndo t benc ẽ neq te ad hoc
parare. q̃siuinũꝙ̃ tenꝓteris. Si .i. nunqͣ tẽptaris: nũq̃
ꝓbaris. Nonne melius est temptari & pbari: quam
quesiturus: Quantam conceptionẽ inclusit in
uno ualde: cogita quantũ uis. Qñ emm pot̃ co¬
gitari: qui capi non pot: Laudabilis ẽ. ualde: & ma¬
gnitudinis eius ñ ẽ. furis. Ideo dix̃ ualde. qͥa magnitu¬
diniꝰ eiꝰ ñ ẽ. finis: ne forte incipias uelle laudare⁊ putes
te laudando pose finireꝰ cuiꝰ magnitudo finẽ non
potest habere: Holi gͦ te putare eũ cuiꝰ magni¬

Expanded text:
ultantem, ne pereas. Sive ergo in ejus donis, sive in ultantem, ne pereas. Sive ergo in ejus donis, sive in ejus flagellis, lauda tu. Laus flagellantis, medicina est vulneris. «Per singulos,» inquit, «dies benedicam te.» Prorsus per singulos dies, fratres, benedicite; omnino quidquid acciderit, benedicite Deum. Etenim ne accidat aliquid quod ferre non potestis, ipse facit. Ideo cum timore debes esse, quando tibi bene est; neque te ad hoc parare, quasi ut nunquam tenteris. Si enim nunquam tentaris, nunquam probaris. Nonne melius est tentari et probari, quam quaesiturus? Quantam conceptionem conclusit in uno «valde?» Cogita quantum vis. Quando autem potest cogitari, qui capi non potest? «Laudabilis» est «valde; et magnitudinis ejus non est finis.» Ideo dixit, «valde;» quia, «magnitudinis ejus non est finis:» ne forte incipias velle laudare, et putes te laudando posse finire, cujus magnitudo finem non potest habere. Noli ergo te putare eum cujus magni
Abbreviated transcription (Latin):
& filii mortui sunt: Periit qđ seruabatur: pene¬
runt. quib seruabatur: nec tam̃ perit qͥ et uld
& illos dedit. Qui et ipsi filii p̃senti scło ꝑiert̃
agnoscendi & recipiendi infuturo: ile tamen
uir habens aliud unde gauderet: in qͦ uerum
erat qd̃ mͦ cominemorauimus ꝑsingłos dies
benedicam te: nunqͥd quia ille dies qͦ cuncta
ꝑierant. tristis illuxit: idco lux interior incorde
defecit: Stetit quippe in illa luce: & ait. Dñs de¬
dit. dñs abstulit: sicut dño placuit ita factũ
ẽ sit nom̃ dñi benedictum Ergo ꝑsingłos dies
laudauit: qui etiã indie tã tristi laudauit. Breue
magisterium ẽ ut semꝑ laudes dm̃: ueroq cor¬
de non falso dicas. benedicã dñm mom̃i tꝑ̃e sẽplaus¬
miscđiter dare cum dat miscdit̾ auferre cũ
tollit nec te credas amiscđia eiꝰ derelinqͥ. qͥ tͥ
aut blandit᷑ dando ne deficias: aut corripit ex¬

Expanded text:
et filii mortui sunt! Periit quod servabatur, perieet filii mortui sunt! Periit quod servabatur, perierunt quibus servabatur; nec tamen periit qui et illud et illos dedit. Et ipsi filii praesenti saeculo perierunt, agnoscendi et recipiendi in futuro. Ille tamen vir habens aliud unde gauderet, in quo verum erat quod modo commemoravimus, «Per singulos dies benedicam te;» numquid quia ille dies quo totum perierat, tristis illuxit, ideo lux interior in corde defecit? Stetit quippe in illa luce, et ait: «Dominus dedit, Dominus abstulit; sicut Domino placuit, ita factum est: sit nomen Domini benedictum» . Ergo per singulos dies laudavit, qui etiam in die tam tristi laudavit. Breve magisterium est, ut semper laudes Deum, veroque corde, non falso dicas: «Benedicam Dominum in omni tempiter dare cum dat, misericorditer auferre cum tollit; nec te credas a misericordia ejus derelinqui, qui tibi aut blanditur dando, ne deficias; aut corripit exs
Abbreviated transcription (Latin):
Non quando uolumus ad eam accedimus. qa
non inomni loco lucet Per infirmitatẽ nrãm
Forte fit ut hieme noᷤ delectet ẽẽ ĩ ipsa luce: nc̃ autẽ
ꝑestatem uidetis. qm̃ magis eum locũ quesiuimꝰ.
ut in illa luce ñstaremus Ind̾o autẽ tuo qͣndo stas.
& inlumine ueritatis eiꝰ delectaris: non queris lo¬
cum qͦ ad eum accedas: s conscientia accedit con¬
scientia recedit: Qđ dictum ẽ. accedite adeum &
illuminamini: animo dictum ẽ. non uehiculo:
affectib dictum ẽ ñ pedib. Et cũ in eo stabis. est̃
ñ patieris: Sp̃s enim spirabit tͥ: et subalis eius
sperabis uides gͦ habere te: qͦmͦ delecteris ꝑsin¬
gulos dies. Non te enim dimittit ds̃ tuus: etiã
si aliqͥd triste acciderit: Quam enim triste erat.
qđ scõ uiro iob acciderat: quã repente: quam
muita mala: quẽ admodum omnia dequibus
gaudere putabatur. non dequib gaudebat. dia¬
bolo temptante subtracta sunt: quemadmodũ

Expanded text:
Non quando volumus ad eam accedimus quia Non quando volumus ad eam accedimus quia non in omni loco lucet. Per infirmitatem nostram forte fit, ut hieme nos delectet esse in ipsa luce: nunc autem per aestatem videtis quia magis eum locum quaesivimus, ut in ipsa luce non staremus. In Deo autem tuo quando stas, et in lumine veritatis ejus delectaris, non quaeris locum quo ad eum accedas; sed conscientia accedit, conscientia recedit. Quod dictum est, «Accedite ad eum, et illuminamini» : animo dictum est, non vehiculo; affectibus dictum est, non pedibus. Et cum in eo stabis, aestus non patieris. Spiritus enim spirabit tibi, et sub alis ejus sperabis . 4. Vides ergo habere te quomodo delecteris per singulos dies. Non enim te dimittet Deus tuus, etiam si aliquid triste acciderit. Quam enim triste erat, quod sancto viro Job acciderat! Quam repente, quam multa mala! quemadmodum omnia de quibus gaudere putabatur, non de quibus gaudebat, diabolo tentante subtracta sunt! quemadmodum
Abbreviated transcription (Latin):
bio ĩ aliqͦ bono bñ tͥ erit.  qͥd tã bonũ ꝗͣ ds̃ tuus: de
qͦ dictũ ẽ nemo bonꝰ nͥ u. nus ds̃: Nã ꝗͣ sit secura
ista laudatio: & qͣm sit securum hoc bene in¬
tellige deipso bono. Nam si gaudes de bo¬
no qđ tͥ accidit ꝑdiem. fortasse transiit alio
die bonum hoc unde gaudes. Bene mͥ fuit:
bonum diẽ duxi Quia forte lucra uenerunt:
aut inuitatus es: aut inepulis du fiusti: Gau¬
des quia inȩpulis dui fiusti: alt̃ te dolet qua
ñerubuisti. Ueruntamen dequocunq tali bo¬
no gaudeas: certe transitorium ẽ: Si autem
gaudeas indño dõ tuo: audiẽs dicentem sc̃p¬
turã. delectare indño: tanto firmius gaudebis:
qͣnto ẽ ille cercior inquo gaudebis: Si enim gau¬
des de nummo: times furem Si auĩgaudes de
dõ: quid times. ne quisquam tͥ auferat deum:
Deum tibi nemo aufert: si tu eum ñ dimiseris:
Noncnuim sics̃ ds̃: quomͦ lux ista decȩlo fulgens

Expanded text:
bio in aliquo bono bene tibi erit. Et quid tam bonum, quam Deus tuus; de bio in aliquo bono bene tibi erit. Et quid tam bonum, quam Deus tuus; de quo dictum est: «Nemo bonus, nisi unus Deus» ? Nam quam sit secura ista laudatio, et quam sit securum hoc bene, intellige de ipso bono. Nam si gaudes de bono quod tibi accidit per diem, fortasse transit alio die bonum hoc unde gaudes. Bene fuit mihi, bonum diem duxi: quia forte lucra venerunt, aut invitatus es, aut in epulis diu fuisti. Gaudes, quia in epulis diu fuisti; alter te dolet, quia non erubuisti. Verumtamen de quocumque tali bono gaudeas, certe transitorium est. Si autem gaudeas in Domino Deo tuo, audies dicentem Scripturam: «Delectare in Domino» . Tanto firmius gaudebis, quanto est ille certior in quo gaudebis. Si enim gaudes de nummo, times furem; si autem gaudes de Deo, quid times? Ne tibi quisquam auferat Deum? Deum tibi nemo auferet, si tu eum non dimiseris. Non enim sic est Deus, quomodo lux ista de coelo fulgens.
Abbreviated transcription (Latin):
Quia uͦ ipse ẽ suꝑ omnia ds̃ benedictus inscła:
pe laudare: si inȩternum laudaturus es qui
laudare non uult intͣnsitu huius scłi: obmute¬
sib ꝓpe hoc dirit: ne qͥs etiã alit̃ intelligeret
qđ ait. laudabo nomen tuũ inscłm: et quere¬
ret aliud scłm qͣndo laudaret. Per singulos¬
dies inquid benedicam te: Lauda gͦ et benedic
dñm dm̃ tuũ. ꝑsingłos dies: ut cum finiti fue¬
rint singłi dies. et uenerit sine fine unus dies:
dies qͦ te ñ benedicã Nec mir̃ ẽ si leto dic tuo
benedicis dm̃ tuum Qͥd si forte aliqͥs luxertte
tristis dies: sic̃ se habent humane res. sicut ẽ
habundantia scandaloꝵᷤ sic̃ ẽ multiplicatio
temptationũ: Na si gͦ aliqͥd accidat triste ho¬
mini: desines laudare dm̃: desines benedicere
creatorem tuum: Si desinis: mentitus es dicca¬
do. ꝑsingłos dies benedicam te dñe. Si autẽ
ñ desinis: et si tͥ uidetur indie tristi maleꝰ ent

Expanded text:
quia vero ipse est super omnia Deus benedictus in saecula, pe laudare, si in aeternum laudaturus es. Qui laudare non vult in transitu hujus saeculi, obmute«vers.» 2. Ne quis etiam aliter intelligeret quod ait, «Laudabo nomen tuum in saeculum;» et quaereret aliud saeculum, quando laudaret: «Per singulos,» inquit, «dies benedicam te.» Lauda ergo et Benedic Dominum Deum tuum per singulos dies; ut cum finiti fuerint singuli dies, et venerit sine fine unus dies, dies quo te non benedicam. Nec mirum est si laeto die tuo benedicis Deum tuum. Quid, si forte illuxerit aliquis tristis dies, sicut se habent humanae res, sicut est abundantia scandalorum, sicut est multiplicatio tentationum? Quid si ergo aliquid accidat triste homini? desines laudare Deum? desines benedicere Creatorem tuum? Si desines, mentitus es dicendo, «Per singulos dies benedicam te, Domine.» Si autem non desines, etsi tibi videtur in die tristi male, erit
Abbreviated transcription (Latin):
runt populũ cui hec sunt: Oloquentes homi¬
mines uanitatem: Beatum diterunt popłm:
cui hec sunt: Ediderunt ueram dexteram mali¬
gni ꝑuersi. beneficia dĩ inuerst uestierunt. oma¬
ligni: ouamloqui: ofilii alieni Beatum dixerunt
populum cui hec sunt: Qđ adsinistram erat: ad dex¬
teram posuerunt: Beatum dircrunt populũ cui
hec sunt Quid tu dauid: quid tu corpus xp̃i: Qͥ a
uos menbra xp̃i.: Quid uos non filii alieni. s dĩ: qm̃
uaniloqui filii alieni. beatum dixcrunt populũ
cui hȩc sunt. tios quid dicitis: Beatus populus
cuius dñs ds̃ eius Habete gͦ sinistram: s insinistra
desiderati dexteram: ut ponamini addexteram.
Isinistra autem habuerunt. xp̃m. apud qͦs esun¬
uit. et dedunt ei manducare: sitiuit. potum de¬
derunt: hospes fuit. susceperunt: nudus fuit
uesticrunt: Hoc totum desinistra abstulerunt:
& addextera oꝑa transtulerunt: ut addexteram

Expanded text:
runt populum cui haec sunt.» O loquentes horunt populum cui haec sunt.» O loquentes homines vanitatem! «Beatum dixerunt populum cui haec sunt.» Perdiderunt veram dexteram; maligni, perversi, beneficia Dei inverse vestierunt. O maligni, o vaniloqui, o filii alieni! «Beatum dixerunt populum cui haec sunt.» Quod ad sinistram erat, ad dexteram posuerunt: «Beatum dixerunt populum cui haec sunt.» Quid tu, David? quid tu, corpus Christi? quid vos, membra Christi? quid vos, non filii alieni, sed Dei? Quoniam vaniloqui filii alieni «beatum dixerunt populum cui haec sunt:» vos, quid dicitis? «Beatus populus cujus Dominus Deus ipsius.» Habete ergo sinistram, sed in sinistra: desiderate dexteram, ut ponamini ad dexteram. In sinistra enim habuerunt sinistram, apud quos esurivit, et dederunt ei manducare; sitivit, potumi dederunt; hospes fuit, susceperunt; nudus fuit, vestierunt . Hoc totum de sinistra abstulerunt, et ad dexterae opera transtulerunt, ut ad dexteram
Abbreviated transcription (Latin):
scło uitam eternam Et sinistra continebo infirmi¬
tatem urãm: et dextera coronabo ꝑfectionẽ urãm
An forte apłi relinquentes omnia sua. aut pauꝑi¬
bus qđ habebant distribuentes: sine diuitus.
in hoc scło remanserunt: Et ubiẽ. ula ꝓmissio
sinistre: accipient in hoc scłocenties tantum:
Multiplicationem ꝓmisit: Et reuera qͥd de sit homi¬
ni dĩ: Si quis forte infidelis ẽ. unam domum aut
paucas habet. fideli homini totus mundus diuitia¬
rum ẽ. uide simstram eius plenã sub capite: Acci¬
piet in hoc scło centies tantum: Uide dexterã com¬
plectentem: et infuturo uitã ȩternam. Merito &
dextera eoꝵ dextera iniquitatis. Hõ gͦ eos arguo
quia filii eoꝵ uelut nouelle constabilite aiuiuen¬
tute sua: nec quia filie eoꝵ ornate sic̃ similitudo
templi : nec quia cȩtera abundantia & paxter¬
rena aderat eis: Sed quare arguo: Beatum dixe¬

Expanded text:
saeculo vitam aeternam: et sinistra continebo infirmisaeculo vitam aeternam: et sinistra continebo infirmitatem vestram, et dextera coronabo perfectionem vestram. An forte Apostoli relinquentes omnia sua, aut pauperibus quod habebant distribuentes, sine divitiis in hoc saeculo remanserunt? Et ubi est illa promissio sinistrae: «Accipiet in hoc saeculo septies tantum»? Multiplicationem promisit. Et revera, quid desit homini Dei? Si quis forte infidelis est, unam domum aut paucas habet: «Fidelis hominis totus mundus divitiarum est» . Vide sinistram ejus plenam sub capite: «Accipiet in hoc saeculo septies tantum.» Vide dexteram complectentem: «Et in futuro saeculo vitam aeternam» . Merito et «dextera eorum dextera iniquitatis.» Non ergo eos arguo; quia filii eorum velut novellae constabilitae a juventute sua, nec quia filiae eorum ornatae sicut similitudo templi, nec quia caetera abundantia et pax terrena aderat eis: sed quare arguo? «Beatum dixe
Abbreviated transcription (Latin):
eius sub capite meo: & dextera eius amplectetur
me S inistra aus subcapite: dextera suꝑ caput.
Amplectentis enim desuꝑ brachium suꝑ caput:.
sinistra autẽ subt̃ caput. Sinistra inquit eius
sub capite meo Non enim me deseret intempo¬
ralib necessariis: s tamen ipsa sinistra sub ca¬
pite erit. non capiti p̃ponetur: s erit subcapite.
et dextera eius complectetur me: pollicens uitã
eternam Ita enim sinistra sub capite si dextera
suꝑ caput impletur Qđ adthimoteum scriptũ
ẽ: ꝓmissionem habens uitȩ p̃sentis & future. Pro¬
missionem inquit habens uitȩ presentis & futti¬
re Quid inpresenti: Sinistra subcapite: Quid in
futuro: Dextera eius complectetur me Tempori
necessaria queritis: querite primum regnum dĩ.
idest derteram: et hec omnia apponentur uobis:
habebitiᷤ ħ inqͥt & diuitias et głam: et infuturo

Expanded text:
ejus sub capite meo, et dextera ejus complectetur ejus sub capite meo, et dextera ejus complectetur me.» Sinistra sub capite, dextera super caput. Amplectentis enim desuper brachium super caput, sinistra autem subter caput. «Sinistra,» inquit, «ejus sub capite meo.» Non enim me deseret in temporalibus necessariis: sed tamen ipsa sinistra sub capite erit; non capiti praeponetur, sed erit sub capite; ut dextera ejus complectatur me, pollicens vitam aeternam. Ita enim sinistra sub capite, si dextera super caput; impleturque quod ad Timotheum scriptum est: «Promissionem habens vitae praesentis et futurae» . «Promissionem,» inquit, «habens vitae praesentis et futurae.» Quid in praesenti? «Sinistra sub capite.» Quid in futuro? «Dextera ejus complectetur me.» Tempori necessaria quaeritis? «Quaerite primum regnum Dei,» id est, dexteram; «et haec omnia apponentur vobis» . Habebitis hic, inquit, et divitias et gloriam, et in futuro
Abbreviated transcription (Latin):
Quid dicimus: Hon ẽ ista felicitas: Sit. s sinistra
Quid.ẽ. sinistra: Temporalis: mortalis: corporalis:
holo illam iam defugias: s neq dexterã putes
Non enim isti ideo maligni. ideo uani. quia his ha¬
bundabant: s quia id qđ sinistrum ẽe debuit.
in dextro ponebant: Ideo et dextera eoꝵ dextera
iniquitatis: ideo os eoꝵ locutum ẽ uanitatem:
qͥa hoc indextera posucrunt. qđ insinistra ha¬
bere debuerunt: Quid enim indextera ponere
debuerunt: Dm̃: eternitatem: annos dĩ non
deficientes: dequib dicitur & anni tui non¬
Si enim diuicus fluentib cor apposueritis: qͦd
sinistrum ẽ. dextrum facietis Corrigite uos.
agnoscite sapientiam amplectentem uos: cui
dictum ẽ. sinistra eius sub capite meo. et dexte¬
ra eius complectet᷑ me Uidete amatoria scã car¬
tica: uidete cantica canticoꝵ: nuptiaꝵ cęlestiũ xͥ
et eccłie: Quid dicit sponsa de sponso: Sinistra

Expanded text:
Quid dicimus? non est ista felicitas? Sit licet, sed sinistra. Quid dicimus? non est ista felicitas? Sit licet, sed sinistra. Quid est, sinistra. Temporalis, mortalis, corporalis. Nolo illam jam diffugias, sed neque dexteram putes. Non enim isti ideo maligni, ideo vani, quia his abundabant; sed quia id quod sinistrum esse debuit, in dextera ponebant. Ideo «et dextera eorum dextera iniquitatis;» ideo «os eorum locutum est vanitatem:» quia hoc in dextera posuerunt, quod in sinistra habere debuerunt. Quid enim in dextera ponere debuerunt? Deum, aeternitatem, annos Dei non deficientes, de quibus dicitur, «Et an. Si enim divitiis fluentibus cor apposueritis, quod sinistrum est, dextrum facietis. Corrigite vos, agnoscite sapientiam amplectentem vos; cui dictum est, «Sinistra ejus sub capite meo, et dextera ejus complectetur me» . Videte amatoria sancta cantica; videte Cantica canticorum, nuptiarum coelestium Christi et Ecclesiae. Quid dicit sponsa de sponso? «Sinistra
Abbreviated transcription (Latin):
plicantes inegressib sius: boues eoꝵ crasse. Ñ ẽ ru¬
na sepis. nec exit᷑: neq clamor ĩplateis eoꝵ frgo
nonẽ. ista felicitas: Interrogo filios regni celoꝵ
interrogo ꝓgeniem resurrectionis inȩternum:
interrogo corpꝰ xp̃i: menbra xp̃i: templum
dĩ Ergo non ẽ ista felicitas. filios habere incolu¬
mes: filias ornatas: plena cellaria habundantia
pecora: nullam ruinam non dico parietis. s nec
sepis: nullum tumultum & clamorem inplates
s quietem. pacem. habundantiã. copiã rerum.
indomib incuutatib: E rgo non ẽ ista felicita
Aut debent eam iusti defugere: aut ñ ĩuenire domũ
domus abrahe habundans: auro. argento. fa mi¬
lia filiis. pecorib: honne iacob sc̃s patriarcha.
fugiens afacie esau frĩs sui in mesopotamia ser¬
uiens ditatus egressus ẽ. & egit grãs dño dõ suo
qͥa inuirga sua transiit fluuiumꝰ et regressus ẽ.
cum tanta habundantia pecorũ atq filioꝵ:

Expanded text:
es eorum crassi: non est ruina sepis, nec exitus; neque clamor in plateis eorum.» Ergo non est ista felicitas? Interrogo filios regni coelorum, interrogo progeniem resurrectionis in aeternum, interrogo corpus Christi, membra Christi, templum Dei: Ergo non est ista felicitas, habere filios incolumes, filias ornatas, plena cellaria, abundantia pecora, nullam ruinam, non dico parietis, sed nec sepis; nullum tumultum et clamorem in plateis, sed quietem, pacem, abundantiam, copiam rerum in domibus, in civitatibus? Ergo non est ista felicitas? aut debent eam justi defugere? aut non invenis et domdomus Abrahae abundans auro, argento, filiis, familia, pecoribus ? Nonne Jacob sanctus patriarcha fugiens a facie Esau fratris sui in Mesopotamiam, serviens ditatus, regressus est, et egit gratias Domino Deo suo, quia in virga sua transiit fluvium, et regressus est cum tanta abundantia pecorum atque filiorum ?
Abbreviated transcription (Latin):
bunt: qͥ sic eructuabunt: memoriam ha¬
bundantiȩ suauitatis duȩ. Quid ẽ memo¬
riam habundantiȩ suauitatis tuȩ: Quia
nos oblitus non es: cum obliti te nos fuerim̃
Omnis enim caro oblita erat dm̃ ille tameni
oꝑa sua non ẽ oblitus hec memoria eiꝰ suꝑ
nos: quia non nos oblitus ẽ: Predicanda g̃
enarranda ẽ et quia ualde dulcis ẽ man¬
ducanda et eructanda ẽ Sic manduca ut e¬
ructes: sic accipe ut des Manducas cũ discis
eructas cum doces: manducas cum audis: cructaᷤ
cum predicas: hoc tamen cructas. qđ manducasti.
Deniq ille auidissimus epulator ioħs apłs. cui non
sufficiebat ipsa mensa dñi nͥ discumberet super
pectus dñi. et dearchano eius biberet diuina se¬
creta: quid eructauit: Inprincipio erat uerbũ:
et uerbum erat apud deum Nemoriam ergo
abundantiȩ suauitatis tuȩ eruc̾tabunt Quo¬
mͦ ñ suffic̃ memoriã tuã. nec memoriã abundan¬
diȩ tuȩ.ł memoriã suauitati tuȩ. s memoriã abun¬

Expanded text:
ic eructabunt? «Memoriam abundantiae suavitatis tuae.» Quid est, «memoriam abundantiae suavitatis tuae?» Quia nos oblitus non es, cum obliti te nos fuerimus. Omnis enim caro oblita erat Deum; ille tamen opera sua non est oblitus. Haec memoria ejus super nos, quia non nos oblitus est, praedicanda est, enarranda est; et quia valde dulcis est, manducanda et eructanda est. Sic manduca, ut eructes; sic accipe, ut des. Manducas, cum discis; eructas, cum doces; manducas, cum audis; eructas, cum praedicas: hoc tamen eructas quod manducasti. Denique ille avidissimus epulator Joannes apostolus, cui non sufficiebat ipsa mensa Domini, nisi discumberet super pectus Domini , et de arcano ejus biberet divina secreta, quid eructavit? «In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum» . «Memoriam» ergo «abundantiae suavitatis tuae eructabunt.» Quomodo non sufficit, memoriam tuam, nec memoriam abundantiae tuae, vel memoriam suavitatis tuae; sed «memoria
Abbreviated transcription (Latin):
qͥd fecit: Honne scriptum ẽ. quia sumpsit ds̃
limum deterra: et formauit hominem: Ante¬
quã homo esses. limus eras: ante quã limus
esses nichil eras S non de isto solo figmento:
grãs agas artifici tuo Audi aliud exꝰ figm̃tũ¬

Expanded text:
quis fecit? Nonne scriptum est quia sumpsit Deus quis fecit? Nonne scriptum est quia sumpsit Deus limum de terra, et formavit hominem ? Antequam homo esses, limus eras; antequam limus esses, nihil eras. Sed non de isto solo figmento gratias agas artifici tuo; audi aliud figmentu
Abbreviated transcription (Latin):
si suaue & parum est. Ergo memoriam abun¬
dantiȩ suauitatis tuȩ eructabunt. quia ñ
es oblitus tu nr̃i: & non oblitus commoniusti
nos ut inos reducas inmemoriam Commemo¬
rabuntur enim & conuertentur ad dñm. uni¬
uersi fines terre. Quia ergo memoriam ha¬
bundantię suauitatis tuę eructabunt: intel¬
ligentes inse nichil bomi eẽ. qđ ate non sit: nec
potuisse conuerti ate nisi commonerentur
abste: nec reduci potuisse in memoriã tui. si
non sua fr̃s si uultis ructuare grãm: bibite
grãm Suid ẽ bibite grãm: discite grãm: in¬
telligite grãm Nos ante quam essemus omni¬
no non eramus: facti sumꝰ homines. cũ ante
nichil essemus Deinde iam ipsi homines ex
traduce uiuis peccatoris & maligni eramus:
et filii ux natura sicut & cęteri Attendamus
ergo grãm dĩ: non solum qua fecit nos: uerum
es: qͣqͥa ho.es. Inferius aliquid deo das: &
superius tibi. Totum illi. da: intoto ipsũ
lauda non cades de manu artificis Ut esses

Expanded text:
parum est. 10. Ergo, «Memoriam abundantiae suavitatis tuae eructabunt:» quia non es tu oblitus nostri; et non oblitus commonuisti nos, ut et nos reducas in memoriam. «Commemorabuntur» enim «et convertentur ad Dominum universi fines terrae» . Quia ergo «memoriam abundantiae suavitatis tuae eructabunt,» intelligentes in se nihil boni esse quod a te non sit; nec potuisse converti ad te, nisi commonerentur abs te; nec reduci potuisse in memoriam tui, si non sua. Fratres, si vultis eructare gratiam, bibite gratiam. Quid est, bibite gratiam? Discite gratiam, intelligite gratiam. Nos antequam essemus, omnino non eramus; et facti sumus homines, cum ante nihil essemus: deinde jam ipsi homines ex traduce illius peccatoris, et maligni eramus, et filii irae natura, sicut et caeteri . Attendamus ergo gratiam Dei, non solum qua fecit nos, verum es, quam quia homo es. Inferius aliquid das Deo; et superius tibi. Totum illi da, in toto ipsum lauda: non cadas de manu artificis. Ut esses