comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑibi. ¶ Accedũt dem carmĩa poetarũ
q̃ effectib nr̃is facẽ subdãt. Quib di¬
uitie uelut unicũ uite decus ornamẽ¬
tũq lauidãt᷑. Nich̾ illis meliꝰ nͨ dare ui¬
dentͬ dii ĩmortales posse u hr̃e. Regia
solis erat sublimib alta colũpins
clara micãte auro. Euisdẽ currũ a¬
spice. Aureus aris erat. cemo aureus.
ciirea sũme. Curuatura Rote. radio¬
rũ argẽteus ordo. Demq ꝙ optimũ ui¬
deri uolũt sclm̃ aureũ appellãt. Nec a¬
pd̃ grecos traicos desũt qͥ lucro ĩnocẽtiã

Expanded text:
. Accedunt deinde carmina poetarum, quae adfectibus nostris facem subdant, quibus divitiae velut unicum vitae decus ornamentumque laudantur. Nihil illis melius nec dare videntur di immortales posse nec habere. Regia Solis erat sublimibus alta columnis Clara micante auro. Eiusdem currum aspice: Aureus axis erat, temo aureus, aurea summae Curvatura rotae, radiorum argenteus ordo. Denique quod optimum videri volunt saeculum, aureum appellant. Nec apud Graecos tragicos desunt, qui lucro in
Abbreviated transcription (Latin):
tũ põderis gͣuitatisq adderẽt. ꝙͣta es¬
set cũ gr̃a auctͣas. Neõ illã amabilẽ
qͥ nõ simul uen̾abilẽ dice̾t. ¶ Siqͥs
hũana cõsueuit. Nõ ue uelut mimĩs
occursus stupefc̃s resistat. Et ut fas
sit iudisse taicitus p̾cet᷑ tñ euocãte uul
tus beĩgnitate productꝰ adoret ac sup¬
plicet et diu cõtẽplatus multũ extã¬
tẽ suꝑq mẽsurã solitorũ int̾ nos aspi¬
ci elatã oculis mite qͥdã. s nichoꝰ uiuido
igne flagrãtib. ¶Tũc demũ illam
O ꝙͣ te memorẽ iurgo nãq aut tibi
uultus mortalis nec uor hoĩem so¬
uat. Sic felir nr̃mqz leues q̃cũqz la¬
borẽ. ¶ Aderit leuabitqz si colere eã
uoluerimꝰ Colit̾ aut nõ taurorũ o¬
pimis corporib trucidatis nec auro
argẽtoqz suspẽso nec ĩ thesauros scipe
profusa. sz pia et recta uolũtate.¬
¶ Neõ ĩ ꝙͣ nõ amore eiꝰ arderet si no¬

Expanded text:
antum ponderis gravitatisque adderent ! Quanta esantum ponderis gravitatisque adderent ! Quanta esset cum gratia auctoritas ! Nemo illam amabilem, qui non simhumana consuevit, nonne velut numinis occursu obstupefactus resistat et, ut " fas sit vidisse," tacitus precetur ? Tum evocante ipsa vultus benignitate productus adoret ac supplicet, et diu contemplatus multum extantem superque mensuram solitorum inter nos aspici elatam, oculis mite quiddam, sed nihilominus vivido igne flagrantibus, tunc deinde illam m te memorem, virgo ? Namque haut tibi vultus Mortalis nec vox hominem sonat. Sis felix, nostrumque leves quaecumque laborem. Aderit levabitque, si colere eam voluerimus. Colitur autem non taurorum opimis corporibus contrucidatis nec auro argentoque suspenso nec in thensauros stipe infusa, sed pia et recta voluntate. Nemo, inquam, non amore eius arderet, si no
Abbreviated transcription (Latin):
lo. hẽo maiora q̃cures. Quere qͥd scn¬
bas nõ ꝙ̃adm. Et hoc ip̃m nõ ut scͥbas
sz ut sentias. ut illa q̃ senẜis magis
aplices tͥ. et uelut signes. Cuiꝰtũq o¬
raciõe uideris sollicitã et politã scito
aĩuz ꝙͦ nõ muꝰ ẽẽ pusillis occupatu.
Magnꝰ ille remisiꝰ loqͥt᷑ et securius.
Quecũq dicit plus hñt fiducie ꝙͣ cure
Nosti cõplures iuuenes barba et co¬
ma rutilos descapulatos. nͭͨ ab illis
sꝑaius forte nich solidũ. Or̃o cultus
oñdit illũ qͦ nõ eẽ sincerũ et hr̃e ciliud
fracti. Nõ ẽ ornamẽtũ u̾ile cõcinitas.
hĩc iusticia illĩc fortitudĩe. hĩc tẽꝑãcia
prudẽciaq lucẽtib. p̾t̾ has frugali¬
tas et cõtinẽcia et tollerãcia et libe¬
ralitas comitasqz. Et qͥs credat ĩ ho¬
ime rarũ hũcũtatis bonũ. splendorẽ
illi suũ affuderẽt. Tũc prouidẽcia cũ
elegãcia. et ex istis magnaminitas
emimnẽtissiã ꝙͣtũ di boĩ decoris illi ꝙͣ¬

Expanded text:
lo; habeo maiora, quae cures. Quaere, quid scribas, non quemadmodum; et hoc ipsum, non ut scribas, sed ut sentias, ut illa, quae senseris, magis adplices tibi et velut signes. Cuiuscumque orationem videris sollicitam et politam, scito animum quoque non minus esse pusillis occupatum. Magnus ille remissius loquitur et securius; quaecumque dicit, plus habent fiduciae quam curae. Nosti comptulos iuvenes, barba et coma nitidos, de capsula totos; nihil ab illis speraveris forte, nihil solidum. Oratio cultus ostendit illum quoque non esse sincerum et habere aliquid fracti. Non est ornamentum virile concinnitas. hinc iustitia, illinc fortitudine, hinc temperantia prudentiaque lucentibus ! Praeter has frugalitas et continentia et tolerantia et liberalitas comitasque et—quis credat ?—in homine rarum humanitas bonum, splendorem illi suum adfunderent. Tunc providentia cum elegantia et ex istis magnanimitas eminentissima quantum, di boni, decoris illi, qu
Abbreviated transcription (Latin):
cunarib ornamẽtũ tenue p̾tẽditur.
Oĩuz istorũ quos ĩcede̾ altos uides bc̃¬
teata felicitas ẽ. Inspice et scies sub
ista tenui mẽbrana digͥtatis ꝙͣtũ ma¬
li iaceat. hec ip̃a res q̃ tot magrãtus¬
et tot udices detinet q̃ et magr̃atꝰ
et iudices fac̃ pecciũa ex quo ĩ houore
cepit ẽẽ uerus rerũ honor occidit. mer¬
catoresqz et uenales ĩuicẽ ft̃ĩ ꝯ̃rimꝰ
nõ queile sit qͥcqͣd s ꝙͣti. Ad mercedẽ pn
aliqua illis spes ĩ est seqͥmur ĩ cõtra¬
riũ trãsituri si plus scelera ꝓmictãt.
¶Adiiracioẽ nobis parẽtes auri
argẽtiqz fecerũt. Et teneris ĩ fusa cu¬
piditas altiꝰ sedit. cceuitqz nobiscũ. de¬
nñ totus pplũs ĩ alia discors ĩ hoc cõue¬
uit. ħ suscipiũt. ħ suisz optãt. ħ dus
uideri uolũt cõsecrãt. Demqz eo moros

Expanded text:
cunaribus ornamentum tenue praetenditur; omnium istorum, quos incedere altos vides, bratteata felicitas est. Inspice, et scies, sub ista tenui membrana dignitatis quantum mali iaceat. Haec ipsa res, quae tot magistratus, tot iudices detinet, quae et magistratus et iudices facit, pecunia, ex quo in honore esse coepit, verus rerum honor cecidit, mercatoresque et venales in vicem facti quaerimus non quale sit quidque, sed quanti; ad mercedem pii aliqua illis spes inest, sequimur, in contrarium transituri, si plus scelera promittent. Admirationem nobis parentes auri argenti que fecerunt, et teneris infusa cupiditas altius sedit crevitque nobiscum. Deinde totus populus in alia discors in hoc convenit; hoc suspiciunt, hoc suis optant, hoc dis vider
Abbreviated transcription (Latin):
ris qͥb oẽ ludicrũ ĩ p̾cio ẽ. Parẽtib qͥp¬
pe nec nimꝰ fr̃ĩb pͥferũt ꝑuo ere ẽpta
mobilia. Qͥd ergo ĩt̾ nos et illos ĩt̾est
ut ariston ait. nͥ ꝙ nos circa tabulas
et statuas ĩsanimꝰ carius ĩepti. Illoᷤᷤ
repti ĩ lictore calculi leues et ad hũtes
uarietatis delectãt. Nos ĩgentiũ ma¬
cule colũpnarũ siue ex egipciis hare¬
nis siue ex cifrice sollitudĩs aduecte¬
q̃ porticũ aliquã uel capatẽ ppłi cena¬
cioẽ ferũt. Miraniur parietes tenui¬

Expanded text:
parentibus quippe nec minus fratribus praeferunt parvo aere empta monilia. Quid ergo inter nos et illos interest, ut Ariston ait, nisi quod nos circa tabulas et statuas insanimus carius inepti ? Illos reperti in litore calculi leves et aliquid habentes varietatis delectant, nos ingentium maculae columnarum, sive ex Aegyptiis harenis sive ex Africae solitudinibus advectae porticum aliquam vel capacem populi cenationem ferunt. Mira
Abbreviated transcription (Latin):
dirit. Gracior ẽ pulcro ueniẽs e corͤ
n̾tus. Non eĩ honestamẽto ullo eget.
Ipã magnũ sui decus ẽ et corpus su¬
ũ cõsecrat. certe claranũ nr̃m cepi ĩ¬
tueri. formosus mͥ uidet᷑ et tã rectus
corͤ. ꝙͣ ẽ aĩo. Pot ex casa uir magnꝰ
exire. põt et ex deformi huiliqz corpu¬
sculo formosus aĩs ac magnꝰ. Quos¬
dã itaq mͥ uidet᷑ ĩ ħ tales naͣ gñare. ut
approbet uͥtutẽ oĩ loco nasci. Si poss
ꝑse nudos edere aĩos fecisset. Nũc ꝙ
ampliꝰ est facit. Quosdã eĩ edit cõr¬
b ĩpeditos s nchõminꝰ ꝑrũpẽtes ob¬
stãcia. Claranus mͥ uidet᷑ ĩ exẽplar
editus ut scire posseniꝰ nõ de formita
dine cũ corpꝰ ornari . ¶ Cͣuis autẽ
pauassiõs una fecerimꝰ dies. tñ ml¬
ti nobis ẜmones fuerũt. Quos sub¬
inde ecterã et adce ꝑmictã. ¶ Hoc pͥ¬
mo die q̃sitũ ẽ quõ possint tria hoã
ẽẽ si triplex eorũ cõdicio ẽ. Quedã ut

Expanded text:
s e corpore virtus. Non enim ullo honestamento eget; ipsa magnum sui decus est et corpus suum consecrat. Aliter certe Claranum nostrum coepi intueri; formosus mihi videtur et tam rectus corpore quam est animo. Potest ex casa vir magnus exire, potest et ex deformi humilique corpusculo formosus animus ac magnus. Quosdam itaque mihi videtur in hoc tales natura generare, ut adprobet virtutem omni loco nasci. Si posset per se nudos edere animos, fecisset; nunc, quod amplius est, facit; quosdam enim edit corporibus inpeditos, sed nihilominus perrumpentes obstantia. Claranus mihi videtur in exemplar editus, ut scire possemus non deformitate dine animi corpus ornari. Quamvis autem paucissimos una fecerimus dies, tamen multi nobis sermones fuerunt, quos subinde egeram et ad te permittam. Hoc primo die quaesitum est: quomodo possint paria bona esse, si triplex eorum condicio est. Quaedam, ut
Abbreviated transcription (Latin):
moto ft̃m nõ eẽt. ¶ Hus quĩtam
plato adicit exẽplar quã ip̃e ydeã
uocat.ħ ẽ eñi ad qd̾ respiciẽs artifer
id qd destinabat effecit. Nich autẽ
ad rẽ ꝑtinet uerũ foris hẽcit exẽpl¬
ar ad qd referat oculos an itus¬
ꝙ ip̃e sibi cõcepit et posuit. ¶ Hec
exẽplaria reix oĩuz deus ĩtra se ht
nunierosqz uniu̾sorũqz agẽda sũt
et modos mẽte cõplexus ẽ. plenus
hus figuris ẽ quas plato ydeas ap¬
pellat ĩmortales ĩnuitabiles ĩ fati¬
gabiles. Itaqz hoĩes quidẽ ꝑeũt. ip̃a
autẽ hũanitas ad quã hõ effingit᷑
illa nich̾ patit᷑. ¶ Quĩq gͦ cause st̃¬

Expanded text:
moto factum non esset ? His quintam Plato adicit exemplar, quam ipse idean vocat; hoc est enim, ad quod respiciens artifex id, quod destinabat, effecit. Nihil autem ad rem pertinet, utrum foris habeat exemplar, ad quod referat oculos, an intus, quod ibi ipse concepit et posuit. Haec exemplaria rerum omnium deus intra se habet numerosque universorum, quae agenda sunt, et modos mente conplexus est; plenus his figuris est, quas Plato ideas appellat, inmortales, inmutabiles, infatigabiles. Itaque homines quidem pereunt, ipsa autem humanitas, ad quam homo effingitur, illa nihil patitur. Quinque ergo causae s
Abbreviated transcription (Latin):
Sũm extimare. Oĩa eñĩ ista ĩ q̃ dñiũ¬
et corpus et honores. ĩbecilia fluida
mortalia possessioes ĩcerte. Illa rursus
libera et ĩuicta oꝑa uͥtutis q̃ nõ ĩdeo
maigis appetenda sũt si benigniꝰ a for¬
tuna tractẽtur nec miꝰ si aliqua ũqͥ¬
tate rerũ p̾mit᷑. ¶ Qd amicicia ĩ hoĩ¬
b ẽ. hoc ĩ reb appeticio. Nõ puto mag̃

Expanded text:
um aestimare. Omnia enim ista, in quae domiet corpus et honores, inbecilla, fluida, mortalia, possessionis incertae. Illa rursus libera et invicta opera virtutis, quae non ideo magis adpetenda sunt, si benignius a fortuna tractantur, nec minus, si aliqua iniquitate rerum premuntur. Quod amicitia in hominibus est, hoc in rebus adpetitio
Abbreviated transcription (Latin):
laranũ cõdisci¬
pulũ meũ uidi
post multos ã¬
nos. Nõ puto ex¬
pectas ut adiciẽ
senẽ. sz meh̾cu¬
les uiridẽ aĩo ac
iugentẽ et cũ cor¬
pusculo suo coluctantẽ. Iniqz eĩ se nã
gessit et talẽ aũiz male collocauit a̾
fortasse uoluit h ip̃e nobis oñdere pos¬
se ĩgemũ fortissimũ ac btĩssimũ sub¬

Expanded text:
laranum,condiscipulum meum, vidi post multos annos. Non, puto, exspectas, ut adiciam senem, sed mehercules viridem animo ac vigentem et cum corpusculo suo conluctantem. Inique enim se natura gessit et talem animum male conlocavit; aut fortasse voluit hoc ipsum nobis ostendere, posse ingenium fortissimum ac b
Abbreviated transcription (Latin):
cet ꝙ plenũ ẽ. dolore corpus care.
Quid ad hãc accede̾ ĩdolenciã põt.
Aĩuis cõstat sibi et placidus ẽ. Qrͥd
accedere ad hac trã quili taite pot̾.
Quẽad serenitas celi nõ recipit
ad huc maiorẽ claritatẽ ĩ sinceris¬
simũ nitorẽ repurgata. sic bonis
corpus aĩuz q curãtis et honũ suũ
ex utroq nectẽtis ꝑfectus ẽ status.
et sũmã uoti sui ĩuenit. Sic nec
estus aĩo nec dolor corpori. Si qua
extra blandimẽta cõtĩgũt nõ augẽt
sũmũ bonũ. s ut ita dicã condiũt
et oblectãt. absolutũ eĩ illud hũaẽ¬

Expanded text:
cet, quod plenum est ? Dolore corpus caret; cet, quod plenum est ? Dolore corpus caret; quid ad hanc accedere indolentiam potest ? Animus constat sibi et placidus est; quid accedere ad hanc tranquillitatem potest? Quemadmodum serenitas caeli non recipit maiorem adhuc claritatem in sincerissimum nitorem repurgata, sic hominis corpus animumque curantis et bonum suum ex utroque nectentis perfectus est status et summam voti sui invenit, si nec aestus animo est nec dolor corpori. Si qua extra blandimenta contingunt, non augent summum bonum, sed ut ita dicam, condiunt et oblectant. Absolutum enim illud huma
Abbreviated transcription (Latin):
p̾t̾ hos ĩfans. cui ml ãplius cõtĩgit
ꝙͣ prospice̾ iuitã. Om̃s hii eque fuer̃t
mortales. ⁊ si mors aliorũ lõgiusui¬
tã passa ẽ procede̾ aliorũ medio flo¬
re p̾cidit aliorũ int̾rupit ip̃a pͥncipi¬
a. Alius ĩter cenãdo solutus ẽ. Alt̾iꝰ
cõtumacia mors sõpno ẽ. aliquẽ cõ¬
cubitus extĩoit. hus appone ferro tuͣs¬
foros aut exaĩatos ẜpontiũ morsu.
aut fractos ruuia. aut ꝑ longã uer¬
uorũ cõtractiõe extortos unuuitatĩ.
Ãliquor melior dici aliquorũ peior
ter meras uoluptates ẽ. ħ int̾ tri¬
stia et acerba. Illud fortu ẽ indul¬
gẽciã rexit. ħ molenciã domuit.
Utrũq eque bonũ ẽ. ꝙͣuis illud pla
ratõe q comictãt᷑. uirtꝰ equat int̾
nr̃a placita mireris apd̃ epiturũ du¬
o bona sũt. ex quib sũmũ illud he¬
atũqz cõponit᷑. ut corpꝰ sine dolore
sit. aĩs sine ꝑ turbacõe. hec bona
nõ crescũt s pleua sũt. Quo eĩ cres¬

Expanded text:
 hos infans, cui nihil amplius contigit quam prospicere vitam. Omnes hi aeque fuere mortales, etiam si mors aliorum longius vitam passa est procedere, aliorum in medio flore praecidit, aliorum interrupit ipsa principia. Alius inter cenandum solutus est. Alterius continuata mors somno est. Aliquem concubitus extinxit. His oppono ferro transfossos aut exanimatos serpentium morsu aut fractos ruina aut per longam nervorum contractionem extortos minutatim. Aliquorum melior dici, aliquorum peior ter meras voluptates est, hoc inter tristia et acerba. Illud fortunae indulgentiam rexit, hoc violentiam domuit. Utrumque aeque bonum est, quamvis illud planrationemque comitantur; virtus aequat inter nter nostra placita mireris; apud Epicurum duo bona sunt, ex quibus summum illud beatumque conponitur, ut corpus sine dolore sit, animus sine perturbatione. Haec bona non crescunt, si plena sunt. Quo enim cres
Abbreviated transcription (Latin):
ret alicirũ rerũ ĩequalitas ẽ. Omĩa eĩ
alici nõ ꝑtes sz accessioẽs sũt.Nũ quis
tã unquã censurã int̾ suos agit ut fi
liũ sanũ ꝙ egrũ magis diligat peo¬
cerũ ne et excelsũ ꝙͣ breuẽ aut modi¬
cũ. fetus suos nõ distĩguũt fere. et se
ĩ alimentũ ꝑit̾ oĩu sternũt. Aues
ex equo parciĩt᷑ cibos. Ulixes ad yta¬
Neõ em̃ patriã qr magna ẽ amat s
qr sua . ¶ Quorsũ ħ ꝑtinẽt. ut scias
uirtutẽ oĩa opa uelut fetus suos hus

Expanded text:
erum inaequalitas. Omnia enim alia non partes, sed accessiones sunt. Num quis tam iniquam censuram inter suos agit, ut sanum filium quam aegrum magis diligat, procerumve et excelsum quam brevem aut modicum ? Fetus suos non distinguunt ferae et se in alimentum pariter omnium sternunt; aves ex aequo partiuntur cibos. Vlixes ad IthaNemo enim patriam quia magna est amat, sed quia sua. Quorsus haec pertinent ? Ut scias virtutem omnia opera velut
Abbreviated transcription (Latin):
ẽẽ dico. qr honeste recteqz sũt. ¶ Cetin
magna hẽbũt discͥmĩa uariãte ma¬
t̾ia. q̃ mõ latior ẽ. mõ angustior. mõ il¬
lustris. mõ ignobilis. mõ ad multes
ꝑtiuẽs. mõ ad paucos. In oĩb tñ istis
id ꝙ optinũ ẽ. par ẽ. honeste sũt. tñ¬
ꝙͣ uiri boni õs pares sũt qr boni sũt
S hũt differẽcias etatis. Alius seĩ
mosus. aliꝰ defornus ẽ. hñt fortune.
Ille diues. hic pauꝑ ẽ. Ille graciosus¬
et potẽs urbibz notus et pplis. hic i¬
notus plerisqz et obscurus. S p̃ il¬
lud ꝙ boni sũt pares sũt. De boĩs ac
malis sensus nõ udicat qͥd utile sit
prouidus ẽ nec p̾titi meõr. qͥd sit cõse¬
quẽs nescit. Ex h aũt rerũ ordo series¬
q cõteritur. et unitas iute ꝑ rectũ itu¬
ra. Racõ ergo cirbitra ẽ bonorũ ac
mailorũ aliẽa et ext̾na pro iulib hẽ.¬

Expanded text:
o, qua honestae rectaeque sunt. Ceterum magna habebunt discrimina variante materia, quae modo latior est, modo angustior, modo inlustris, modo ignobilis, modo ad multos pertinens, modo ad paucos. In omnibus tamen istis id, quod optimum est, par est; honestae sunt. Tamquam viri boni omnes pares sunt, qua boni sunt. Sed habent differentias aetatis: alius seniomosus, alius deformis est; habent fortunae: ille dives, hic pauper est, ille gratiosus, potens, urbibus notus et populis, hic ignotus plerisque et obscurus. Sed per illud, quo boni sunt, pares sunt. De bonis ac malis sensus non iudicat; quid utile sit,providus est nec praeteriti memor; quid sit consequens, nescit. Ex hoc autem rerum ordo sedesque contexitur et unitas vitae per rectum itura. Ratio ergo arbitra est bonorum ac malorum; aliena et externa pro vilibus h
Abbreviated transcription (Latin):
in ego felliciorẽ putẽ mitiũ ꝯͥ sic
tractauit ignẽ ꝙͣ si illã manũ trac¬
tatori p̾stitisset. In ĩtegrũ restituit
qͥcqͥd errau̾at. Cõfecit bellũ ĩerinis
ac mancus. et illa mgnu trũca Re¬
ges duos uicit. uase. ¶¬

Expanded text:
dni ego feliciorem putem Mucium, quod sic dni ego feliciorem putem Mucium, quod sic tractavit ignem, quasi illam manum tractatori praestitisset ? In integrum restituit quidquid erraverat; confecit bellum inermis ac mancus et illa manu trunca reges duos vicit. VALE.
Abbreviated transcription (Latin):
g̾e ꝙͣ leta moderciri. cadẽ racõe fit scio.
ut aliqͥs fellicitatẽ bñ et ut calami¬
tatẽ fortiter ferat. Eque fortis ẽẽ põt
qͥ prouallo securus excubuit ullis
hostib castra tẽptãtib. et qͥ succissis
poplitibz ĩ genua se excepit. nec ar¬
ma dimisit. Macte uͥtute esto sãgni¬
nolẽtis et ex acie redeũtib Sicit᷑. Ita
q ħmagis laudauerĩ bona excita¬
ta et forcia. et cũ fortuna rirata.
Ego nõ dubitẽ qͥn mag̾ laudẽ illã
libet fortissum saluã. Scetit hostiuã
flãmarũq cõtẽptor et manũ sua
ĩ hostili foculo distilãtẽ ꝑspectauit
donec porsena cuiꝰ pene fauebat
glẽ ĩuidit. et ignẽ ĩuito eripi iussit.
h bonũ qͥdiu ĩter pͥma nõ nuniere
tãtoq manis putẽ ꝙͣ illa secura et
ĩtẽptata fortune ꝙͣto rariꝰ est hostẽ
anussa manu uicisse ꝙͣ armata.
dos ex soletis meis porrigã ut muli¬
ercula aut aliqͥs ĩ muliertulã exui¬
ro u̾sus digitulos meos ducat. Qͥd¬

Expanded text:
 laeta moderari. Eadem ratione fit, scio, ut aliquis felicitatem bene et ut calamitatem fortiter ferat. Aeque esse fortis potest, qui pro vallo securus excubuit nullis hostibus castra temptantibus et qui succisis poplitibus in genua se excepit nec arma dimisit; " macte virtute esto " sanguinolentis ex acie redeuntibus dicitur. Itaque haec magis laudaverim bona exercita et fortia et cum fortuna rixata. Ego dubitem, quin magis laudem truncam slibet fortissimi salvam? Stetit hostium flammarumque contemptor et manum suam in hostili foculo destillantem perspectavit, donec Porsenna, cuius poenae favebat, gloriae invidit et ignem invito eripi iussit. Hoc bonum quidni inter prima numerem tantoque maius putem quam illa secura et intemptata fortunae, quanto rarius est hostem amissa manu vicisse quam armata? ulos exoletis meis porrigam ? Ut muliercula aut aliquis in mulierculam ex viro versus digitulos meos ducat ? Qui
Abbreviated transcription (Latin):
ibi ꝯͥcqͣd sine illa apparet extĩgiutur
¶Nec magis ullã porcioe hñt ĩ cõ¬
moda cũ ĩ uirtutẽ ĩciderĩt ꝙͣ ĩ mari
mĩbus. ¶ Hoc ut scias ita ẽẽ ad õẽ
pulcrũ uir bonus sine illa cõcitatiõẽ
ꝑcurret. Scet illie liceat carinfex stet
tortor atqz iguis ꝑseuerabit. nec ꝯd̾
passurus s qͥd facturus sit aspiciet.
et se honesterei cãꝙͣ bono uuro credet.
utilẽ illã sibi uidicabit cuta prosꝑã.¬
En de locũ he bit apud iũ he sta
res. s criscis atq aspera. quẽ nir bo¬
nus pauꝑ aut exul aut palidus.
¶Agedũ pone ex alia parte uirũ bo¬
tẽ sz ĩ se oĩa. ut̾qz eque uir bouꝰ erit ⁊ si
boso ac uĩcto. Ergo tuã quoq uͥtutez
nõ mag̃ laudabilis si corpus illesũ ac
ĩtegrũ fortuna p̾stit̾it ꝙͣ si aliqua ꝑte

Expanded text:
ibi quicquid sine illa apparet, extinguitur; ibi quicquid sine illa apparet, extinguitur; nec magis ullam portionem habent incommoda, cum in virtutem inciderunt, quam in mari nimbus. Hoc ut scias ita esse, ad omne pulchrum vir bonus sine ulla cunctatione procurret; stet illic licet carnifex, stet tortor atque ignis, perseverabit nec quid passurus, sed quid facturus sit, aspiciet, et se honestae rei tamquam bono viro credet; utilem illam sibi iudicabit, tutam, prospndem locum habebit apud illum honesta res, sed tristis atque aspera, quem vir bonus pauper aut exul ac pallidus. Agedum pone ex alia parte virum boentem, sed in se omnia; uterque aeque vir bonus erit, etiam si bido ac vincto. Ergo tuam quoque virtutem non magis laudabis, si corpus illi tuum integr
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ qͥcqͥd oppoĩtur ⁊ si id ĩcõmodũ putat
malũ nõ putet uelut libẽs faciat. Oẽ
honestũ ĩuisũ ẽ ĩ coactũq ẽ sincerũ et
nulli malo mixtũ. ¶ Scio ꝯͥd mͥ res¬
ponderi hoc loco possit. hoc nobis ꝑsu¬
gaudio sit an ĩ eculeo iaceat ac torto¬
rẽ suũ lasset. ¶ Poterã respondẽ ꝙe
picurus qͦ ait. sapiẽtẽ si ĩ phalciri¬
dis tauro ꝑurat᷑ exclamatunrũ dulce
ẽ et ad me nich ꝑtinet. Quid imraris
si ego paria bona dico alt̾ius ĩ gaudi¬
o poĩti alt̾ius ĩter cormẽta fortissiẽ
stãtis cũ ꝙ ĩcredibilius ẽ Sicat epicu¬
rus sulce ẽẽ torreri. Et hrespondes
plĩmũ ĩtesse ĩter gaudiũ et dolorem.
Nullũ ht̃ momẽtũ uexacio et dolor
et qͥcqͥd ad ĩcõmodi ẽ. uirtute eñi obrui¬
tur. ¶ Quẽad minuta lumĩa clari¬
tas solis obscurat sic dolores mole¬
stias ĩiurias uͥtus magͥtudĩe sua e¬
lidit atq oppͥmnt. et quocũqz affulsit.

Expanded text:
ommodum putat, malum non putet, velit, libens faciat. Omne honestum iniussum incoactumque est, sincerum et nulli malo mixtum. Scio, quid mihi responderi hoc loco possit: "hoc nobis persualiquis in gaudio sit an in eculeo iaceat ac tortorem suum lasset?" Poteram respondere: Epicurus quoque ait sapientem, si in Phalaridis tauro peruratur, exclamaturum: "dulce est et ad me nihil pertinet." Quid miraris, si ego paria bona dico alterius in convivio iacentis, alterius inter tormenta fortissime stantis, cum quod incredibilius est dicat Epicurus, dulce esse torreri? Sed hoc respondeo, plurimum interesse inter gaudium et dolorem; Nullum habet momentum vexatio et dolor et quicquid aliud incommodi est; virtute enim obruitur. Quemadmodum minuta lumina claritas solis obscurat, sic dolores, molestias, iniurias virtus magnitudine sua elidit atque opprimit et quocumque adfulsit,
Abbreviated transcription (Latin):
u̾bũ ẽẽ ꝙ honestũ ẽ. Si hoc cõcesseris
õẽ hõestũ ꝑit. Qr̃ dicã. Quia nicħ hõe¬
stũ est ꝙ ab ĩuito ꝙ a coacto sit. Omñe
honestũ uolũtariũ ẽ. Admisce illi
puriciã. querelã t̾giu̾sacionẽ metũ
ꝙ ht̃ ĩ se optinũ ꝑdidit sibi plac̾e. Nõ
põt honestũ ẽẽ ꝙ nõ ẽ liberũ. Nã qui
timet ẜuit. hoẽstũ oẽ securũ ẽ. trãqͥ¬

Expanded text:
. Si hoc concesseris, omne honestum perit. Quare ? Dicam: quia nihil honestum est, quod ab invito, quod coactum fit. Omne honestum voluntarium est. Admisce illi pigritiam, querellam, tergiversationem, metum; quod habet in se optimum, perdidit, sibi placere. Non potest honestum esse, quod non est liberum; nam quod timet, servit. Honestum omne securum est, tranq
Abbreviated transcription (Latin):
extimãt᷑. ¶Uerũ una ĩducit᷑ hũaĩs
uͥtutib regula unci ẽ eiñ racõ recta si¬
plexq. Nichil ẽ diuino diuinꝰ. celesti
celestius. Mortalia minuũt᷑ cadũt de¬
trahũt᷑ crescũt exhauriũt᷑. ĩplet᷑. Ita¬
qz issis ĩ tã incerta sorte ĩ equalis est.
bonũ sine rcicõe ẽ. bonũ oẽ diuinũ est.
Nullũ porro ĩt̾ siuina discͥmĩe ẽ. gͦ
nec ĩter bona ¶Paria itaqz sũt et
gaudiũ et fortis atq obstinata torm̃¬
torũ perpessio. In utroq eñi eadẽ ẽ ã
magͥtudo. In alto remissa et leuta.
In alto pugnax et ĩtẽta. Quid tu nõ
putas parẽ ẽẽ uͥ tutẽ eiꝰ ꝯͥ fortiter ho¬
stiũ menia expugnat et eiꝰ qui obi¬
sidionẽ paciẽtissĩẽ substinet. Ut mag

Expanded text:
ucitur humanis virtutibus regula. Una enim est ratio recta simplexque. Nihil est divino divinius, caelesti caelestius. Mortalia minuuntur, cadunt, deteruntur, crescunt, exhauriuntur, inplentur. Itaque illis in tam incerta sorte inaequalitas est; bonum sine ratione est, bonum omne divinum est. Nullum porro inter divina discrimen est; ergo neenec inter bona. Paria itaque sunt et gaudium et fortis atque obstinata tormentorum perpessio; in utroque enim eadem est animi magnitudo, in altero remissa et laeta, in altera pugnax et intenta. Quid? Tu non putas parem esse virtutem eius, qui fortiter hostium moenia expugnat, et eius, qui obsidionem patientissime sustinet ? Mag
Abbreviated transcription (Latin):
nͦꝰ scipio qͥ numãciã cladit et cõpri¬
mit cogitqz ĩuictas inauꝰ ĩ exiciũ
ip̃as suũ u̾ti. Magnꝰ ille obsessorũ ã
rat. Eque reliqua qͦ int̾ se pia sũt
trãquilitas siplicitas liberalitas cõ¬
stãcia equamimitas tolerãcia. Oib
em̃ istis una uͥtus subest q̃ aĩur rectũ
et ĩ declinabilẽ pr̃ãt. ¶ Quid ergo
nͥ ĩt̾est ĩter gaudiũ et doloris ĩflexi

Expanded text:
nus Scipio, qui Numantiam cludit et conprimit cogitque invictas manus in exitium ipsas suum verti; magnus ille obsessorum anirat. Aeque reliqua quoque inter se paria sunt, tranquillitas, simplicitas, liberalitas, constantia, aequanimitas, tolerantia. Omnibus enim istis una virtus subest, quae animum rectum et indeclinabilem praestat. "Quid ergo? Nihil interest inter gaudium et dolorum inflexi
Abbreviated transcription (Latin):
Seruiãt ergo det̾iora melioribz. for¬
tes simꝰ adu̾sus fortuita. Nõ cõtre¬
miscamiꝰ ĩiurias. nõ uuluera nõ uĩ¬
cula nõ egestatem. Mors quidẽ ẽ
aut finis, aut trãsitus. Nec desmne¬
re tumeo. idem en̾i est ꝙ nõ cepisse
uec trausire qr nusꝙͣ tã anguste e¬
ro.

Expanded text:
serviant ergo deteriora melioribus. Fortes simus adversus fortuita. Non contremescamus iniurias, non vulnera, non vincula, non egestatem. Mors quid est ? Aut finis aut transitus. Nec desinere timeo, idem est enim, quod non coepisse, nec transire, quia nusquam tam anguste ero.
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ. Qd̃ si par oĩu uͥtutũ naͣ est. tria
gnͣa bonorũ ĩ equo saĩt. Ita dico ĩ eq. ẽ
moderate gaudẽ et modertite dolere.
leticia illa nõ uincit hã cũ firmita¬
tẽ sub tortore gemitus deuorãtẽ. Illa
bona optabilia st. hec mĩabilia sũt.
utraq nichominꝰ paria. Quia ꝯͥcqͥd
ĩ cõmodi ẽ intãta maioris boĩ tegit᷑.
Quisqͥs ħ ĩparia iudicat ab ipĩs uͥtu¬
tib au̾tit oculos et ext̾iora cirtũspi¬
cit. bona nera idẽ pendũt idẽ patẽt. Il¬
la falsa multũ hũt uam. Itaqz specõ¬
sa et magna cõtra uisentib cũ ad
pondus reuocata sũt fallũt. ¶ Ita
ẽ mi lucilli qͥcqͥd uera racio cõmẽdat
solidũ et eternũ ẽ firmat aĩuz actol¬
litq semꝑ futurũ ĩ excelso. ¶ Illa q̃
tenere laudãtur et uulgi sm̃a bona¬
sũt ĩflãt ĩ ambr letos. Rursus ea q̃
mẽtib et illas nõ alr̃ ꝙͣ aĩalia spẽs
ꝑiculi agitãt. Utraqz ergo res sine cã
aĩiz et diffudit et mordet nec illa

Expanded text:
. Quod si par omnium virtutum natura est, tria genera bonorum in aequo sunt. Ita dico: in aequo est moderate gaudere et moderate dolere. Laetitia illa non vincit hanc animi firmitatem sub tortore gemitus devorantem; illa bona optabilia, haec mirabilia sunt, utraque nihilominus paria, quia quidquid incommodi est, vi tanto maioris boni tegitur. Quisquis haec inparia iudicat, ab ipsis virtutibus avertit oculos et exteriore circumspicit; bona vera idem pendent, idem patent. Illa falsa multum habent vani. Itaque speciosa et magna contra visentibus, cum ad pondus revocata sunt, fallunt. Ita est, mi Lucili; quicquSOLIDUM ET ETERNUM EST, FIRMAT ANIMUM ATTOLLITQUE SEMPER FUTURUM IN EXCELSO: ILLA QUE TEMERE LAUDANTUR ET VULGI SENtos. Rursus ea, quae mentibus et illas non aliter quam animalia species periculi agitant. Utraque ergo res sine causa animum et diffundit et mordet; nec illa
Abbreviated transcription (Latin):
mẽsura ẽ. Cõstãcia nõ ht̃ quo proce¬
dat nõ magis ꝙͣ fiducia aut ueritas
aut fides. Quid aiccedere ꝑfecto põt in¬
ch̾. cuit ꝑfc̃m nõ erat cui accessit. gͦ
nec nͥtuti quidẽ. Cui si qͣd adici põt di¬
finit. honestũ quoq nullã accessionẽ
recipit. honestũ ẽ enĩ p̃p̃ ista q̃ retuli.
Quid porro decorũ et iustũ et legipti ͫ
nõ eiusdẽ ẽe forme putas c̾tis t̾mĩs
cõphensũ. Cresc̾e̾ posse ĩꝑfc̃e rei signũ
ẽ. Bonũ oẽ ĩ eadẽ cadit leges. Iũcta ẽ
pͥuata et publica utilitas tã me her¬
cules ꝙͣ ĩseꝑabile ẽ laudandũ peten¬
dũqz. Ergo uͥtutes ĩter se pares sũt et
oꝑci uͥtutũ et õs hoĩes quib ille cõtĩgeͣ.
Satorũ uõ aĩaliũq uͥtutes cũ mortales

Expanded text:
mensura est. Constantia non habet, quo procemensura est. Constantia non habet, quo procedat, non magis quam fiducia aut veritas aut fides. Quid accedere perfecto potaccessit. Ergo ne virtuti quidem, cui si quid adici potest, defuit. Honestum quoque nullam accessionem recipit; honestum est enim propter ista, quae rettuli. Quid porro ? Decorum et iustum et legitimum non eiusdem esse formae putas, certis terminis conprensum ? Crescere posse inperfectae rei signum est. Bonum omne in easdem cadit leges; iuncta est privata et publica utilitas, tam mehercules quam inseparabile est laudandum petendumque. Ergo virtutes inter se pares sunt et opera virtutis et omnes homines, quibus illae configere. Satorum vero animaliumque virtutes cum mortale
Abbreviated transcription (Latin):
tune submictẽs supͣ oĩa q̃ cõtigũt acci¬
dũtq eminẽs pulceriuꝰ cũ decore cũ
uirib sanus ac siccus ĩꝑturbatꝰ ĩ crepi¬
dus quẽ nuilla ius frãgat. quẽ nec ac¬
tollãt fortuita nec depͥmãt talis aĩus
nͥtus ẽ. hec eiꝰ ẽ facies si sub unũ ueĩat
aspectũ et semel totã se oñdat. ¶ Ce¬
t̾m multe eiꝰ spẽs sũt q̃ pro iuite uarieta¬
te et pro accioĩbz explicãtur nec minor
fit aut maior ip̃a. decresc̾e enĩ sũmũ
bonũ nõ põt. nec uͥtuti ire retro licet. s
ĩ alias atq alias qualitates cõu̾tit᷑
ad rerũ quas actura ẽ hĩtũ figurata.
Quicqͥd actĩgit ĩ silĩtudinẽ sui adducit
et tãgit accioẽs amicitias ĩterdũ domꝰ
cotas quas ĩtrauit disposuitqz et de¬
corat. Quicqͥd tractauit ad amabile
cõspicuũ miabile facit. Itaqz uis eius
et magͥtudo ultra nõ põt cõsurge̾. Qͥa
ĩcrementũ maxĩo nõ ẽ. Nich ĩueĩes rectiꝰ

Expanded text:
TUNE SE SUBMITTENS SUPRA OMNIA QUE CONTINGUNT ACCIDUNTQUE EMINENS PULCERRIMUS CUM DECORE CUM VIRIBUS SANUS AC SICCUS IMPERTURBATUS INTREPIDUS QUEM NULLA VIS FRANGAT QUEM NON ATTOLLANT FORTUITA NEC DEPRIMANT. TALIS ANIMUS virtus est. Haec eius est facies, si sub unum veniat aspectum et semel tota se ostendat. Ceterum multae eius species sunt. Pro vitae varietate et pro actionibus explicantur; nec minor fit aut maior ipsa. Decrescere enim summum bonum non potest nec virtuti ire retro licet; sed in alias atque alias qualitates convertitur ad rerum, quas actura est, habitum figurata. Quidquid attigit, in similitudinem sui adducit et tinguit; actiones, amicitias, interdum domos totas, quas intravit disposuitque, condecorat. Quidquid tractavit, id amabile, conspicuum, mirabile facit. Itaque vis eius et magnitudo ultra non potest surgere, quando incrementum maximo non est. Nihil invenies rectius
Abbreviated transcription (Latin):
tãꝙͣ prudẽter ãbulare cõpoĩte sedere
mẽtis et si tĩppeti morbo urẽte p̾cordia.
Quid ercto. Aliqͥd cõtra nam bonũ est.
Mũue. S id aliqũ cõtra naͣm ẽ ĩ quo
bonũ illud cõfistit. Uuluerari eĩ et su

Expanded text:
am prudenter ambulare, conposite sedere.mentis et sitim perpeti morbo urente praecordia. " Quid ergo ? Aliquid contra naturam bonum est?" Minime; sed id aliquando contra naturam est, in quo bonum illud existit
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ ma ĩ felici exp̾ssa tãꝙͣ tormẽtorũ pa¬
ciẽcia et ĩ morbo grarui tẽꝑãcia. Illa
bona directo optauiuiꝰ nobis. ħ sinccie
erit. ¶ Sũt adhuc t̾cia tãquã modestꝰ
ĩ cessus et cõpoĩtus ac prob uultus et
cõueniẽs prudẽti iuro gestus. quõ ista
int̾ se tria ẽc̃ possũt cũ alia optãda sĩt
alia adu̾sanda . ¶ Si uolumꝰ ista di¬
stĩguere ad pͥmũ bonũ reu̾ tanuir et
cõsideremꝰ id quale sit. ¶ Aũis ĩtuẽs
uera ꝑitus fugiendorũ ac petendorũ
nõ ex oppiniõe s ex naͣ p̾cia reb ĩponẽs
toti se ĩferẽs mũdo et ĩ õs eiꝰ actus cõtẽ¬

Expanded text:
ia infelici expressa, tamquam tormentorum patientia et in morbo gravi temperantia. Illa bona derecto optabimus nobis, haec, si necesse erit. Sunt adhuc tertia, tamquam modestus incessus et conpositus ac probus voltus et conveniens prudenti viro gestus. Quomodo ista inter se paria esse possunt, cum alia optanda sint, alia aversanda ? Si volumus ista distinguere, ad primum bonum revertamur et consideremus id quale sit: animus intuens vera, peritus fugiendorum ac petendorum, non ex opinione, sed ex natura pretia rebus inponens, toti se inserens mundo et in omnes eius actus conte
Abbreviated transcription (Latin):
et illũ respirare tere nãe spectaculo
iussit et ab extienis ad dinina di¬
misit. hec libertas eiꝰ ẽ. hec enagatõ.
Subducit ĩtmu se custodie ĩ qua
tenet᷑ et celo reficit᷑. ¶ Quẽcid cũ
artifices et alicuiꝰ rei subtilioris ĩ
ĩ pubsicũ prodeũt et ĩ aliqua regiõe
cid ppli otiũ dedicata oculos libera
luce delectãt. sic aĩ̾s ĩ hoc tristi et
ob̾scuro domicilio clausus quoc̃ pot̃¬

Expanded text:
et illum respirare rerum naturae spectaculo iussit et a terrenis ad divina dimisit. Haec libertas eius est, haec evagatio; subducit interim se custodiae, in qua tenetur, et caelo reficitur. Quemadmodum artifices alicuius rei subtilioris, in publicum prodeunt et in aliqua regione ad populi otium dedicata oculos libera luce delectant; sic animus in hoc tristi et obscuro domicilio elusus, quot
Abbreviated transcription (Latin):
quis delectat tp̃s ĩter ista cõterere.
q̃ tibi nullũ affectũ eripuĩt iuillã
cupiditatẽ abigũt. Ego quidẽ pͥora
illa ego ac tracto qͥb pacat᷑ aĩus.
et me pͥus scrutor. deiũ hũc mũdũ
Nec hoc quidẽ ego tp̃s ut existĩas ꝑdo.
Ista eñi oĩa si nõ cõcidãtur nec ĩ hãc

Expanded text:
sta conterere, quae tibi nullum affectum eripiunt, nullam cupiditatem abigunt ?" Ego quidem ut potiora illa ago ac tracto, quibus pacatur animus, et me prius scrutor, deinde hunc mundum. Ne nunc quidem tempus, ut existimas, perdo. Ista enim omnia, si non concidantur nec in
Abbreviated transcription (Latin):
id pp̃ qd faciẽtis propoĩtũ ẽ. Id ꝙ ex
istis ẽ ip̃a statua. ¶ Hec oĩa mũdꝰ
quoqz ut ait plato ht̃. facientẽ hic
deus ẽ. Ex quo fit hoc maties ẽ. for¬
bonitas ẽ. It a certe plato ait. Que
deo faciendi modũ fuit cã. Bonꝰ est.
Bono nlla cuiꝰꝙͣ bomi ĩuidici ẽ. Fe¬
cit itaq ꝙͣ optimũ potuit. ¶ Fer
ergo iuder sũam et pronũcia qͥs t̾
poĩtur turba cãre aut miniũ multa.
aut niniũ pauca cõp̾hendit. Nã si
quocũqz Remoto qͥd effici nõ põt id
cãz iudicãt ẽẽ faciendi pauca dire¬
rũt. Ponãt ĩtra cãs tp̃s. Nich sine
cp̃r̃ pot̃ fieri. ponãt locũ. Si nõ fuĩt¬
nich̾ siue ħ nec fit nec perit. Aulla
sine motu ars uulla nutacõ est.
cãm. hec sĩplex ẽẽ debet. Alã et maͣ sĩ
deus. Ita enĩ quecũq retulistis nõ st̃
multe et singlẽ cãe s ex una pendẽt
exea q̃ faciet. ¶ Formã dicis cãm
eẽ. hãc ĩponit artifer oꝑi. ꝑs cãe est

Expanded text:
 quod facientis propositum est, id quod ex istis est, ipsa statua est. Haec omnia mundus quoque, ut ait Plato, habet: facientem: hic deus est. Ex quo fit: haec materia est. ForBonitas Ita certe Plato ait: " Quae deo faciendi mundum fuit causa? Bonus est; bono nulla cuiusquam boni invidia est. Fecit itaque quam optimum potuit." Fer ergo, iudex, sententiam et pronuntia, quis tibi ponitur, turba causarum aut nimium multa aut nimium pauca conprendit. Nam si, quocumque remoto quid effici non potest, id causam iudicant esse faciendi, pauca dixerunt. Ponant inter causas tempus; nihil sine tempore potest fieri. Ponant locum; si non fuenihil sine hoc nec fit nec perit. Nulla sine motu ars, nulla mutatio est. causam. Haec simplex esse debet; nam et madeus. Ista enim, quaecumque rettulistis, non sunt multae et singulae causae, sed ex una pendent, ex ea, quae faciet. Formam dicis causam esse? Hanc inponit artifex operi; pars causae est
Abbreviated transcription (Latin):
do liberã. et aĩ remissionẽ bonorũ
suorũ cõtemplacõe gaudẽtis. Alia
sũt q̃ ꝙͣuis nolit accidere. nchõmunꝰ
laudat et probat tãꝙͣ illã quã paulo
aũ dicebã male ualitudĩs et dolorũ
grauissioꝵ perpessionẽ. In qua epi¬
curus fuit illo sũmo ac fortunatissi¬
mo die suo. ait eĩ se nesice et exulce¬
rati uẽtuis tormẽta tollerare. ult̾io¬
rẽ doloris accessionẽ nõ recipiẽcia ẽe

Expanded text:
do liberam et animi remissionem bonorum suorum contemplatione gaudentis. Alia sunt, quae quamvis nolit accidere, nihilominus laudat et conprobat, tamquam illam, quam paulo ante dicebam, malae valetudinis et dolorum gravissimorum perpessionem, in qua Epicurus fuit illo summo ac fortunatissimo die suo. Ait enim se vesicae et exul erati ventris tormenta tolerare ulteriorem doloris accessionem non recipientia, esse
Abbreviated transcription (Latin):
ad h trãffer q̃ abhoĩe facienda sũt.
Statua et inaitiaz hũit q̃ pateres
artificẽ et artificẽ qͥ matie daret fa¬
ciẽ. ergo ĩstatua mat̾ia es fuit. cã
opifex. ¶Eadẽ cõdicio rerũ oĩu ẽ.
Ex eo cõstãt quo fit et eo ꝙ facit.
Stoitis placet unã cãm ẽẽ id ꝙ fa
cit. ¶ Arx. putat cãm trib modis
dici. pͥmai ĩquit cã ẽ ip̃a mat̾ia sine
set id ex quo fũdaret᷑ duceret᷑ ue.
Scdã c̃ã artifer ẽ nõ potuiss eĩ es illd
ĩhĩtũ statue figurari nͥ accessissent
ꝑite manꝰ. Tercia cã ẽ forͣ. Neq em̃i
statua ista doriphoros aut dyado¬
menos uocaret᷑ nͥ hoc illi eẽt ĩp̾ssa
facies. Quarta cã ẽ faciendi pro¬
poĩtũ. nã nͥ hoc fuisset fc̃a non eẽt
Quod ẽ propoĩtũ. ꝙ ĩuitauit arti¬
ficẽ. ꝙ ille sequutus fecit. uel pec¬

Expanded text:
ransfer, quae ab homine facienda sunt. Statua et materiam habuit, quae pateretur artificem, et artificem, qui materiae daret faciem. Ergo in statua materia aes fuit, causa opifex Eadem condicio rerum omnium est; ex eo constant, quod fit, et ex eo, quod facit. Stoicis placet unam causam esse, idteles putat causam tribus modis dici: " Prima," inquit, " causa est ipsa materia, sine set id, ex quo funderetur ducereturve. Secunda causa artifex est. Non potuisset enim aes illud in habitum statuae figurari, nisi accessissent peritae manus. Tertia causa est forma. Neque enim statua ista doryphoros aut diadumenos vocaretur, nisi haec illi esset inpressa facies. Quarta causa est faciendi propositum. Nam nisi hoc fuisset, facta non esset. Quid est propositum ? Quod invitavit artificem, quod ille secutus fecit; vel pec
Abbreviated transcription (Latin):
cet aĩam solutã legib ẜuitutis hu¬
mane. uetas me celo ĩtesse .i. iubes¬
me uiuere capite demisso. maior sũ
liter aspicio ꝙͣ uiniculũ aliqd liberta¬
ti mee circũdatũ. hoc itaqz oppono
fortune ĩ quo resistat nec ꝑ illud
ad me ullũ trãsire uuluꝰ sino. ꝯͥcqͥd
ĩ me pot ĩuiriã pati. ħ ẽ. In ħ obno¬
uio domncilio aĩus liber hĩtat. Nũꝙͣ
me caro ista cõpellet ad metũ. nũꝙͣ
ad indig bono simulacõe. Nũꝙͣ in
honorẽ huiꝰ corpusculi mẽtiar. Cũ
iusũ erit et distraham cũ illo socie¬
tatẽ et nũc tñ dũ heremꝰ nõ erimus
equis ꝑtib socii. Aĩis ad se om̃e ius
ducet. Cõtẽptus cors sui certa liberta
ẽ. ¶ Ut ad propoĩtũ reu̾tar. huic li¬
bertati multũ cõferet et illa de qua
mõ loquebamur ĩspeccio nẽpe uniũsa
ex maͣ et ex deo cõstãt. deus ista tẽ¬
ꝑat q̃ circũfusa rectorẽ secũtur et du¬

Expanded text:
tet animam solutam legibus servitutis hutet animam solutam legibus servitutis hum Vetas me celo interesse, id est iubes me capite demisso vivere. Maior sum  aliter aspicio, quam vinculum aliquod libertati mee circundatum; cuius fortunae, in quo resistat, nec per illud ad me ullum transire vulnus sino. Quicquid in me potest iniuriam pati, hoc est. In hoc obnoxio domicilio animus liber habitat. Numquam me caro ista conpellet ad metum, numquam ad indignam bono simulationem; numquam in honorem huius corpusculi mentiar. Cum visum erit, distraham cum illo societatem. Et nunc tamen, dum haeremus, non erimus aequis partibus socii; animus ad se omne ius ducet. Contemptus corporis sui certa libertas est. Ut ad propositum revertar, huic libertati multum conferet et illa, de qua modo loquebamur, inspectio. Nempe universa ex materia et ex deo constant. Deus ista temperat, quae circumfusa rectorem secuntur et du
Abbreviated transcription (Latin):
requiescit. Sapiẽs assectatorq sapiẽ
adheret quidẽ ĩ coͤr suo s optĩa sui ꝑte
abest. et cogitacoẽs suas ad sublumm¬
a ĩtendit. Et uelut sacramẽto roga¬
tus hoc ꝙ uiuit stipendiũ putat. et
ica formatus ẽ ut illi nec amor uite
nec odiũ sit. patit᷑q mortalia ꝙͣuis
sciat ãpliora suꝑẽẽ. ¶ Int̾dices mͥ
ĩspectõe rere nae ac atoto abductũ re¬
diges ĩpartẽ. Ego nõ querã que sint
mitia unu̾sorũ. Quis rerũ formator
Quis oĩa ĩ uno mẽsa et mat̾ia ĩerti
cõuoluta discreu̾it. Nõ querã qͥ scit ar¬
tifex istius mũdi. qua racõe tãtri mͣ¬
gnitudo ĩ legẽ et ordinẽ uen̾it. qͥs spar¬
sa. collegerit cõfusa distixerit. ĩ una
deformitate iacẽtib faciẽ dimiẜit.
Uñ lux tãta fũdatur ignis sit an aͥd
igne lucidius. Ego ista nõ querã.
Ego nesciã uñ descenderĩ. Semel
hec mͥ hidenda sĩt an sepe nascendũ.
Quo hĩc iturus si. Que sedes expec¬

Expanded text:
Ep 15. Sapiens, assectatorque Sapientiae, adhaeret quidem in Corpore; sed optima sui parte abest, et cogitaa intendit. Velut sacramento rogatus hoc, quod vivit, stipendium putat. Et ita formatus est, ut illi nec amor vitae nec odium sit, patiturque mortalia, quamvis sciat ampliora superesse. Interdicis mihi inspectione rerum naturae, a toto abductum redigis in partem ? Ego non quaeram, quae sint initia universorum ? Quis rerum formator ? Quis omnia in uno mersa et materia inerti convoluta discreverit ? Non quaeram, quis sit istius artifex mundi ? Qua ratione tanta magnitudo in legem et ordinem venerit ? Quis sparsa collegerit, confusa distinxerit, in una deformitate iacentibus faciem diviserit ? Unde lux tanta fundatur ? Ignis sit, an aliquid igne lucidius ? Ego ista non quaeram ? Ego nesciam, unde descenderint ? Semel haec mihi videnda sint, an saepe nascendum ? Quo hinc iturus sim ? Quae sedes exspec
Abbreviated transcription (Latin):
Esternũ diẽ diuisi cũ ma¬
la ualitudĩe. Añ meria¬
dianũ ille me sibi uindi¬
cauit. post meridianũ mͥ cessit. Ita¬
q lectoe pͥmũ tẽp̾tuui aũiz. deide
cũ hõc recepisset. plus illi ĩꝑare au
ĩtẽtius ꝙͣ soleo dũ cũ mat̾ia diffici¬
li cõtendi et iĩci nolo. Douec ĩt̾ue¬
uerũt amici qͥ mͥ uĩ afferrẽt. In lo

Expanded text:
esternum diem divisi cum mala valetudine; antemeridianum illa sibi vindicavit, postmeridiano mihi cessit. Itaque lectione primum temptavi animum. Deinde cum hanc recepisset, plus illi imperare ausintentius quam soleo, dum cum materia difficili contendo et vinci nolo, donec intervenerunt amic
Abbreviated transcription (Latin):
nctͣiu ẽ exẽplar artifici quõ scalprũ.
quõ luua. Sinehis procede̾ ars non
nõ ẽ efficiẽs cã s suꝑueniẽs. hec at
¶ Illud uõ nõ pro solita ipĩs subti¬
litate dixerũt totũ nũdũ et cõsumci¬
tũ opus cãm eẽ. Multũ eñi ĩt̾ est ĩter

Expanded text:
ium est exemplar artifici, quomodo scalprum, quomodo lima; sine his procedere ars non non est efficiens causa, sed superveniens. Hae autem . Illud vero non pro solita ipsis subtilitate dixerunt, totum mundum et consummatum opus causam esse. Multum enim interest inter
Abbreviated transcription (Latin):
cãm et mat̾iam. Mat̾ia icicet ĩ hers
res cid oĩa ꝑata/ cessatura si nemo
moueat. Causa aũt .i. racõ mat̾i¬
az forͣt et quocũqz uult u̾sat. ex illa
uaria oꝑa producit. Esse gͦ d uñ
fiat aͥd. deinde a quo fiat. hoc cã est.¬

Expanded text:
causam et materiam. Materia iacet iners, res ad omnia parata, cessatura, si nemo moveat. Causa autem, id est ratio, materiam format et quocumque vult versat, ex illa varia opera producit. Esse ergo debet, unde fiat aliquid, deinde a quo fiat. Hoc causa est
Abbreviated transcription (Latin):
Siculuuq sorbeus q̃q hanelantem pͥmẽs.
Ditaua tantis ethue feruebit minis.
Non rapidus ãnis non procelosũ mare.
Pontusqz choro seuus aut ius ignium.
Aduita flatu possit inhibere impetum.
Irasqz nr̃as steruam et euertã omnia.
Tinut creontem et bella thesalici ducis.
A mor tiniere nemnẽ uerus pot̃.
Sz cessarit cõuictus et dederit manus.
A dire certe et cõiugem extremo alloqui.
Sermone potuit hoc qͦ extiniuit ferox.
Laxare certe tempus munitus fuge.
O euero licebat liberis unus dies.
D atus duobz non queror tempus breue.
Multum patebit faciet hic faciet dies.
Quod nullus unꝙͣ taceat ĩuadam deos.
Et cuncta quatiã.
Recipe turbatũ malis hera peccus aĩmũ mitiga.
Sola ẽ quies metũ riuna cũcta si uidero obruta.
Mecũ omĩa abeant nibere cũ pereas licet.
Quã multa sint timẽda si ꝑstas uide.
Neno potentes aggredi tutus pot̃.¬

Expanded text:
Siculumque sorbens quaeve anhelantem premens Siculumque sorbens quaeve anhelantem premens Titana tantis Aetna fervebit minis? non rapidus amnis, non procellosum mare Pontusve coro saevus aut vis ignium adiuta flatu possit inhibere impetum irasque nostras: sternam et evertam omnia. Timuit Creontem ac bella Thessalici ducis? amor timere neminem verus potest, sed cesserit coactus et dederit manus: adire certe et coniugem extremo alioqui sermone potuit— hoc quoque extimuit ferox; laxare certe tempus immitis fugae genero licebat— liberis unus dies datus est duobus, non queror tempus breve: multum patebit. faciet hic faciet dies quod nullus umquam taceat— invadam deos et cuncta quatiam. Recipe turbatum malis. era, pectus, animum mitiga. Sola est quies, mecum ruina cuncta si video obruta: mecum omnia abeant. trahere, cum pereas, libet. Quam multa sint timenda, si perstas, vide: nemo potentes aggredi tutus pot
Abbreviated transcription (Latin):
lũpna celerem quo rapis cecas pedẽ.
Resiste et iras cõpͥme/ ac retĩe ĩpetũ.
Pidi iugalis uertice aut nisi ugis.
Talis recusat huc illuc motu effero.
Furoris ore signa lĩphatici gerens.
F lãmata facies spm̃ ex alto citat.
P roclaniat o suꝑi oculos fletu rigat.
U bi se iste fluctus feãget exũdat furor.
Non facile sem uersat aut mediũ scelus.
Se unicet ire nouinius ueteres notas.
Maguũ aliquid instat efferũ ĩ mane ĩpiũ.
Uultũ furoris cerno dn fallãt metũ.
Si queris odio inisera quẽ statuas modũ.
Immitare amorẽ regias ego nõ ut faces.
Inulta paciar segnis ibit hic dies.
Tanto petitus ãbitu tanto datus.
Dum tetra celũ media libratum feret.
Nitidusqz certas mũdus euoluet uices.
Numerus haremis de erit et solem dies.
Noctem sequẽtur astra dũ sicras polus.
Uersabit artos flumina ĩpotũ cadent.
Nunꝙͣ meus cessabit in penas furor.
Crescetqz semper queqz ferarũ ĩmanitas.
Que silla que cari bis yomũ mare.

Expanded text:
lumna, celerem quo rapis tectis pedem? resiste et iras comprime ac retine impetum. ndi nivalis vertice aut Nysae iugis, talis recursat huc et huc motu effero, furoris ore signa lymphati gerens, flammata facies spiritum ex alto citat, proclamat, oculos uberi fletu rigat, ubi se iste fluctus franget? exundat furor. non facile secum versat aut medium scelus; se vincet: irae novimus veteris notas, magnum aliquid instat, efferum immane impium: vultum furoris cerno, di fallant metum! Si quaeris odio, misera, quem statuas modum : imitare amorem, regias egone ut faces inulta patiar? segnis hic ibit dies, tanto petitus ambitu, tanto datus? dum terra caelum media libratum feret nitidusque certas mundus evolvet vices numerosque harenis derit et solem dies, noctem sequentur astra, dum siccas polus versabit Arctos, flumina in pontum cadent. numquam meus cessabit in poenas furor crescetque semper, quae ferarum immanitas, quae Scylla, quae Charybdis Ausonium mare
Abbreviated transcription (Latin):
dũ aũi ad cognitarũ rerũ cõspectũ tendẽ¬
tẽ ĩsublum semꝑ hẽam ꝙͣtũ refert ĩ ea
ꝯͥd calcẽ. At nõ est ħ t̾ra frugiferarũ aut
letarũ arborũ ferax nõ mag̾s nec naui¬
gabilib fluminũ alueis irrigat᷑ ml gi
scolletui fertilis no ptiosus hic lapis
cedit᷑ nõ auri argẽtiq uene eruũtur.

Expanded text:
um rerum conspectum tendentem in sublimi semper habeam—quantum refert mea, quid calcem ? "At non est haec terra frugiferarum aut laetarum arborum ferax ; non magnis nec navigabilibus fluminum alveis irrigatur ; nihncolentium fertilis ; non pretiosus hic lapis caeditur, non auri argentique venae eruunt