comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
qͥs ẜmonẽ nr̃m ĩmitat᷑ si
qͥs ĩcessũ siqͥs uiciũ aliꝙ cors aut li¬
gue erpͥmt qͣi notiora illa fiãt ali¬
o ĩmitãte ꝙͣ nobis faciẽtib. ¶ Senec¬
tutẽ quidẽ ĩuiti audiũt et canos et¬
alia ad que uoto ꝑuenit̾ pauꝑtatis
maledictũ quosdã ꝑusit ꝙͣ sibi obie¬
cit ꝯͥsqͥs abscõdit. Itaq maͣ petulãtib
et pp̃ cõtumeliã urbans detrahit᷑ si ul¬
tro illã et pͥor occuꝑes. Nc̃o risũ p̾buit
qͥ ex se cepit. ¶Uacinũ hoĩez natũ et
ad risũ p̾buit qͥ ex et ad odiũ scurram
fuisse et uennstũ ac dicatẽ mẽorie ꝓ¬
ditũ ẽ. In pedes suos ip̃e plima dicebat
et ĩ fauces cõcissas sic umicorũ quos
plures hẽbat ꝙͣ morbos et ĩpͥmis et ce¬
roms urbanitatẽ effugit. Si ille hoc
potuit Suritia oris qͥ assidius cõui¬
cnis pudẽ Sidicerat cur is nõ possit qͥ
studus lib̾a libz et sapĩe cultu ad ali¬
tiomis ẽ eriꝑe ei qͥ fecit cõtumelie uo

Expanded text:
quis sermonem nostrum imitatur, si quis incessum, si quis vitium aliquod corporis aut linguae exprimit ? Quasi notiora illa fiant alio imitante quam nobis facientibus ! Senectutem quidam inviti audiunt et canos etalia ad quae voto pervenitur ; paupertatis maledictum quosdam perussit, quam sibi obiecit quisquis abscondit. Itaque materia petulantibus et per contumeliam urbanis detrahitur, si ultro illam et prior occupes ; nemo risum praebuit qui ex se cepit. Vatinium, hominem natum et ad risum et ad odium, scurram fuisse et venustum ac dicacem memoriae proditum est. In pedes suos ipse plurima dicebat et in fauces concisas ; sic inimicorum, quos plures habebat quam morbos, et in primis Ciceronis urbanitatem effugerat. Si hoc potuit ille duritia oris, qui assiduis conviciis pudere dedidicerat, cur is non possit, qui studiis liberalibus et sapientiae cultu ad alitionis est eripere ei, qui fecit, factae co
Abbreviated transcription (Latin):
sinẽt trãsire alni elidẽtur alii cadent.
Res ẽ inqͥeta felicitas. Ip̃a se exagi¬
tat. Mouet cerebrũ nõ uno gnͣe alios
ĩ alud irritat. hos ĩpotẽtiã alios in
luouriã. hos ĩflat hos molit et totos
resoluit. at bñ aliqͥs illam fert sic
et ĩcitẽ uocãt. Scis quosdã ꝑu̾se lo¬
qui et sugficare cõtraria felicẽ noca¬
bñt. Quid ergto erat. le issud quidẽ¬

Expanded text:
sinent transire; alii elidentur, alii cadent. Res est inquieta felicitas; ipsa se exagitat. Movet cerebrum non uno genere; alios in aliud irritat, hos in potentiam, illos in luxuriam. Hos inflat, illos mollit et totos resolvit. "At bene aliquis illam fert." Siet inertem vocant." Scis quosdam perverse loqui et significare contraria. Felicem vocabant; quid ergo ? Erat ? Ne illud quide
Abbreviated transcription (Latin):
exstuuandũ. ¶ Rabianꝰ uir egregi
et uita et sc̃ia et ꝙ pꝰ ista ẽ eloꝙ cia
quorũ disputabat expedire mag̃ ꝙͣ
cõcitare. ut posses dice̾ facultatẽ ẽẽ
illam nõ celeritatẽ. hãc ego ĩ iuro sa¬
piẽte recipio. Non exigo ut or̃o eius
sine ĩpedimẽto exeat. proferat᷑ tñ
malo ꝙͣ profluat. Go aũt magis
te detereo ab isto morbo quo nõ pot tͥ
ista res cõtingẽ alit̾ ꝙͣ si te pudere de¬
sierit. ꝑfrces frontẽ oz. et te ip̃e non
audias. Multa eĩ ĩ obẜuatus ille cur¬
a. p̾te̾a ex̾citaciõe opus ẽ cotidiana
et areb studiũ trãfferendũ ẽ a u̾ba.
hec autẽ si aderũt et poterũt sine ul
lo labore tuo decure tñ tẽꝑanda sunt.¬

Expanded text:
aestimandum. Fabianus, vir egregius aestimandum. Fabianus, vir egregius et vita et sciquoque, disputabat expedite magis quam concitate, ut posses dicere facilitatem esse illam, non celeritatem. Hanc ego in viro sapiente recipio, non exigo; ut oratio eius sine impedimento exeat, proferatur tamen malo quam profluat. Eo autem magis te deterreo ab isto morbo, quod non potest tibi ista res contingere aliter quam si te pudere desierit; perfrices frontem oportet et te ipse non audias. Multa enim inobservatus ille cura. Praeterea exercitatione opus est cotidiana et a rebus studium transferendum est ad verba. Haec autem etiam si aderunt et poterunt sine ullo tuo labore decur
Abbreviated transcription (Latin):
eĩ uder subsequi pot̾it alñ ⁊ ĩꝑitus¬
et rudis. cũ qͦ cũ illũ auit obstẽtacõ
abstulerit. aut effectus ĩpetus sui
tm̃ festmet atqz ĩgerat ꝙͣtũ aures
pati possũt Riecte gͦ facies si nõ uide
niciũ disc̾e. Qui itaqz cũ quereret᷑
quõ .p. iuncius dic̾et. assellius ait.
tratti. Nã genimus uariꝰ ait. ꝯuõ istũ
disertũ dicatis nescio tria u̾bri nõ põt
ĩg̾e̾. Quid ĩ malis tu sic dice̾ quõ
iuniciꝰ. Aliqͥs tã ĩsulsus ĩt̾uenerit
ꝙͣ qui illi singula u̾ba uellenti tãꝙͣ
mine sano uolo. Nũꝙͣ subitauit.
nũꝙͣ ĩt̾missit. semel ĩcipiebat se¬
mel desmebat. Quẽdã tñ et nacioĩ¬
b puto mag̃ aut minꝰ cõuenire. In
grecis hãt licenciã tulleris. Nos ⁊̃ cũ
scrbimꝰ int̾ pũge̾ assueuimus.
¶Cicero ꝙ nr̃ a quo romana elo¬
rat gradarius fuit. Romanꝰ ẜmo ma¬
gis se cõspicit et erstimat. p̾betqz

Expanded text:
enim iudex subsequi poterit aliquenim iudex subsequi poterit aliqucum illum aut ostentatio abstulerit aut affectus inpotens sui, tantum festinet atque ingerat, quantum aures pati possunt. Recte ergo facies, si non vidernicius dicere, qui titubat. Cum quaereretur, quomodo P. Vinicius diceret, Asellius ait: "Tractim." Nam Geminus Varius ait: " Quomodo istum disertum dicatis nescio; tria verba non potest iungere." Quidni malis tu sic dicere, quomodo Vinicius ? Aliquis tam insulsus intervenerit quam qui illi singula verba vellenti, tamquam mine sano volo; numquam dubitavit, numquam intermisit; semel incipiebat, semel desinebat. Quaedam tamen et nationibus puto magis aut minus convenire; in Graecis hanc licentiam tuleris; nos etiam cum scribimus, interpungere adsuevimus. Cicero quoque noster, a quo Romana elot, gradarius fuit. Romanus sermo magis se circumspicit et aestimat praebetque
Abbreviated transcription (Latin):
leiienda sũt q̃ me exterrẽt cõpestẽ¬
da que irritãt discutienda q̃ fallũt.
Inhibenda luxuria corripienda a¬
uaricia. Quid horũ raptĩ põt fieri.
Quis me dicus etros ĩ trã siti curat.
Quid ꝙ ne uoluptatẽ ꝯuidã ullã ht̃
talis n̾borũ sine delectu ruẽciũ stre¬
pitus. S ut plercq q̃ fieri posse nõ
credideris cognouisse satis ẽ. ita
istos qui u̾ba excuerũt habũde est
seuel audisse. Quid eñi qͥs discere
ꝯd ũnitari uelit. qͥd de eorũ aĩo iudi¬
cet quorũ or̃o ꝑturbata et ĩmissa ẽ
s ĩcitato cors ponde̾ spit᷑ ac longiꝰ
ꝙͣ uoluit esfert᷑ sic ista ditendi cele
cere. et pedetẽtĩ procedere. ¶ Quid
ergo. Nũ aliĩ et ĩsurget. Quid in s
salua dignitate morũ ꝙͣ uiolentai¬
sta et immia us exuit. hẽcit uires
magnas moderatas tñ. ꝑhẽns sit
unda nõ torrẽs. ¶ Uir ortari ꝑmis¬
sĩ tulẽ dicendi nelocitatẽ ĩreuoca¬
bilem ac sue lege uadentẽ. Ead̃z

Expanded text:
Lenienda sunt, quae me exterrent, conpescenda, quae inritant, discutienda, quae fallunt, inhibenda luxuria, corripienda avaritia; quid horum raptim potest fieri ? Quis medicus aegros in transitu curat ? Quid, quod ne voluptatem quidem ullam habet talis verborum sine dilectu ruentium strepitus ? Sed ut pleraque, quae fieri posse non crederes, cognovisse satis est, ita istos, qui verba exercuerunt, abunde est semel audisse. Quid enim quis discere, quid imitari velit ? Quid de eorum animo iudicet, quorum oratio perturbata et inmissa estsed inritato corporis pondere se rapit ac longius quam voluit effertur; sic ista dicendi celercere, et pedetemptim procedere. " Quid ergo ? Non aliquando et insurget ?" Quidni ? Sed salva dignitate morum, quam violenta ista et nimia vis exuit. Habeat vires magnas, moderatas tamen; perennis sit unda, non torrens. Vix oratori permiserim talem dicendi velocitatem inrevocabilem ac sine lege vadentem. Quemadmodum
Abbreviated transcription (Latin):
uod frequẽter mͥ scribis gra¬
cias ago. Nã quo uno mõ
ꝑotes ce mͥ ostendis. Nũꝙͣ
eplamͣ tuam accipio ut nõ protinus
una simus. Si ymagĩes nobis ami¬
corũ absenciũ iocunde sũt q̃ mcõrie
renouãt. et desideriũ absencie falso
atq ĩ aui solacio leuãt ꝙͣto iocũdio¬
res sũt licte que uera amici absen¬
tis uestigia ueras notas afferũt.
Nam ꝙ ĩ cõspectu dulcissimũ est id

Expanded text:
uod frequenter mihi scribis, gratias ago. Nam quo uno modo potes, te mihi ostendis. Numquam epistulam tuam accipio, ut non protinus una simus. Si imagines nobis amicorum absentium iucundae sunt, quae memoriam renovant et desiderium falso atque inani solacio levant, quanto iucundiores sunt litterae, quae vera amici absentis vestigia, veras notas adferunt ? Nam quod in conspectu dulcissimum est, id
Abbreviated transcription (Latin):
oratori data ẽ leis et melle dulcior
sem profluit. Sic itrqz habe istam
uĩ dicendi rapidã atq hũndantẽ ap¬
tiorẽ ẽẽ circulãti iudices ꝙͣ agẽti rẽ
magnã ac seriã docẽtiqz. Eque stil¬
lare illũ uolo ꝙͣ curere. nec extẽdat
aures nec obruat. Nã illa quoq ĩ¬
opia et exilitas minus ĩtentũ au¬
ditorẽ ht̃ cedio ĩt̾rupte carditatis.
facilius tñ incidit ꝙ expectat᷑ ꝙͣ ꝙ¬

Expanded text:
oratori data est, lenis et melle dulcior seni profluit. Sic itaque habe, istam vim dicendi rapidam atque abundantem aptiorem esse circulanti quam agenti rem magnam ac seriam docentique. Aeque stillare illum nolo quam currere; nec extendat aures nec obruat. Nam illa quoque inopia et exilitas minus intentum auditorem habet taedio interruptae tarditatis, facilius tamen insidit, quod exspectatur,
Abbreviated transcription (Latin):
a mici manus eplẽ ĩpressa pr̃at aig¬
nosce. ¶ Audisse te scribis scirapi¬
õem philozophũ cũ istuc applicuiss
solet magno uel minio cursu u̾ba
cõuellere q̃ nõ effũdit una uox s p̾¬
uit et urget. plura eĩ ueniũt ꝙͣ qͥb

Expanded text:
amici manus epistulae inpressa praestat, agnoscere. Audisse te scribis Serapionem philosophum, cum istuc adplicuisset: " Solet magno cursu verba convellere, quae non effundit una, sed premit et urguet. Plura enim veniunt q
Abbreviated transcription (Latin):
ordinẽ deserũt. hoc ẽ luxurie propoĩ¬
tũ gaudere ꝑu̾sis nec tm̃ discedere ai
recto s ꝙͣ longissĩe abire. dem̃ ⁊̃ ecõtra¬
rio stare. Non uidẽtur tͥ cõtra naͣm ui¬
uere qͥ ieium bibũt ꝯͣ uinũ recipiũt ĩ¬
anib uenis et ad cibũ ebrii trãseñt.
Atq frequẽs hoc adolescenciũ uiciũ ẽ
qui uenẽs excolũt ut ĩ ipo pene bal¬
uei limine int̾ nudos hibãt ymo potẽt.
Et sudorẽ quẽ mouerũt potioĩbz cre¬
bris ac feruẽtib subinde distrĩctãt. Pꝰ
prandiũ aut cenã bibe uulgare ẽ. hoc
pres familie rustia faciĩt et uerẽ uo¬
luptatis ignari. Merũ istud delectat
ꝙ ĩnatat cibo. ꝙ libere penetrat ad ner¬
uos. Illa ebrictas iuiuat q̃ĩ nacuuz
uenit. Nũ iuudẽtur tͥ cõtra naͣm uiuere
qͥ cõnuitãt cũ femimis uestes. Non
uiuũt cõtra naͣm qͥ spectãt ut pueri¬
cia splendeãt qpr̃e alieno. Quid fieri
etas quidẽ eripuisset. Nõ uiuũt cõtra

Expanded text:
 luxuriae propositum, gaudere perversis nec tantum discedere a recto, sed quam longissime abire, deinde etiam e contrario stare. Non videntur tibi contra naturam vivere qui ieiuni bibunt, qui vinum recipiunt inanibus venis et ad cibum ebrii transeunt ? Atqui frequens hoc adulescentium vitium est, qui vires excolunt, ut in ipso paene balinei limine inter nudos bibant, immo potent et sudorem, quem moverunt potionibus crebris ac ferventibus, subinde destringant. Post prandium aut cenam bibere vulgare est; hoc patres familiae rustici faciunt et verae voluptatis ignari. Merum illud delectat, quod non innatat cibo, quod libere penetrat ad nervos; illa ebrietas iuvat, quae in vacuum venit. Non videntur tibi contra naturam vivere qui commutant cum feminis vestem ? Non vivunt contra naturam qui spectant, ut pueritia splendeat tempore alieno? Quid fieri aetas quidem eripiet ? Non vivunt contra
Abbreviated transcription (Latin):
les hũt facies. Cõphendi eorũ gnͣa ñ
possũt. Sĩplex recti tura ẽ. multipler
praui. ꝙͣtũ ius nouas declinacioẽs
capit. Idẽ morib eueĩt naͣm sequẽti¬
ũ faciles sũt. Soluti sũt. eriguas
diffr̃as hñt. hus distorti pluriniũ
et oĩb et int̾ se dissidẽt. Causa tã p̾¬
cipua mͥ iudet᷑ huiꝰ morbi iutẽ fasti¬

Expanded text:
comprendi eorum genera non possunt. Simplex recti cura est, multiplex pravi, et quantumvis novas declinationes capit. Idem moribus evenit; naturam sequentium faciles sunt, soluti sunt, exiguas differentias habent; his distorti plurimum et omnibus et inter se dissident. Causa tamen praecipua mihi videtur huius morbi vita
Abbreviated transcription (Latin):
mõtanus illiꝰ carmẽ tollerabilis poe¬
te et amicicia tiberu notus. et frigo¬
re ortus et occasus libẽtissie ĩserebat.
Itaq cũ indigͣret᷑. quidẽ illũ toto die
recitasse. et negaret accedendũ ad re¬
possũ liberalius age̾. Parcitꝰ sũ illũ
audire ab ortu ad occasũ. Cũ hoc u̾sꝰ
recitasset. Iucipit ardẽtes pheb pro¬
duce̾ flãmas sparge̾ se rubicũda dies.
Iã tristis yrũdo argutis reditura ci¬
bos ĩmicte᷑ indis. Incipit et molli par¬
tit᷑ et ore mĩstrat. uarus eq̃s romanꝰ.
M. uacum comes cenarũ bonarũ af¬
bat᷑ exclamauit. Incipit buca dõr¬
mire. Denĩ cũ subinde recitasset. Iam
sua pastores stabulis armẽta locart.
Iam dare sopitis nou ꝑittra silẽtia t̾¬
ris ĩcipit. Idẽ narus ĩqͥs. Quid dicis.
Iã nox ẽ.Ibo et bucã salutabo. Nich
erit notiꝰ hac eiꝰ uita ĩcõtrariũ circũ¬
acta. Qͣ ut dici multi eodẽtpr̃e egert̃.¬

Expanded text:
Montanus Iulius carmen, tolerabilis poeMontanus Iulius carmen, tolerabilis poeta et amicitia Tiberi notus et frigore. Ortus et occasus libentissime inserebat. Itaque cum indignaretur quidam illum toto die recitasse et negaret accedendum ad repossum liberalius agere: paratus sum illum audire ab ortu ad occasum." Cum hos versus recitasset: Incipit ardentes Phoebus producere flammas, Spargere se rubicunda dies, iam tristis hirundo Argutis reditura cibos inmittere nidis Incipit et molli partitos ore ministrat, Varus eques Romanus, M. Vinicii comes, cenarum bonarum adbatur, exclamavit: " incipit Buta dormire." Deinde cum subinde recitasset: Iam sua pastores stabulis armenta locarunt, Iam dare sopitis nox pigra silentia terris Incipit, idem Varus inquit: " Quid dicis ? Iam nox est ? Ibo et Butam salutabo." Nihil erat notius hac eius vita in contrarium circumacta; quam, ut dixi, multi eodem tempore egerunt
Abbreviated transcription (Latin):
pͥmũt. Non uiuũt cõtra nãm qͥ poma¬
ria ĩ sũmis curribz serũt quorũ sil¬
ue ĩtectis domorũ ac fastigus nutãt
inde ortis radicib quo ĩprobe cacumi¬
na egissẽt. Non uiuũt cõtra nãm ꝯͥ
fũdamẽta t̾marũ ĩ mari iacĩt ut
lẽtia stagna fluctu ac tẽpestate fe¬
etudinẽ uelle nouissiẽ ĩ totũ ab illa
descisscũt. lucet. sõpni cp̃s ẽ. Quies
ẽ. Nũc eu̾ceamur. nc gestemur. nũc
prãdeamꝰ. Iam luy ꝓpiꝰ accedit. Tp̃s ẽ
cene. Nõ oz id facere ꝙ ppls̃. Res sordi¬
da ẽ tricta at uulgari uita uinẽ.
dies publica relĩquat᷑. ꝓpͥis nobis
ac peculiare mane ficit. Isti no de fũc¬
to mͥ loco sũt. quãtulũ em̃ ai fiuiere¬
absũt. et quidẽ acerbo. Qui ad fa¬
ces et ad cereos uiuũt. hãc uitã age̾
eodẽ tpr̃e mustos mẽimmꝰ. int̾ quos et
aciliũ bucã p̾toriũ cuiꝰ post pat̾mõiu
ĩgẽs cõsũptũ toberius pauꝑtatẽ cõsi¬
tẽti sero ĩquit exptus es. ¶Recitat

Expanded text:
t contra naturam qui pomaria in summis turribus serunt ? Quorum silvae in tectis domuum ac fastigiis nutant, inde ortis radicibus quo inprobe cacumina egissent ? Non vivunt contra naturam qui fundamenta thermarum in mari iaciunt et si calentia stagna fluctu ac tempestate feinem velle, novissime in totum ab illa desuescunt. " Lucet: somni tempus est. Quies est: nunc exerceamur, nunc gestemur, nunc prandeamus. Iam lux propius accedit; tempus est cenae. Non oportet id facere, quod populus. Res sordida est trita ac vulgari via vivere. Dies publicus relinquatur: proprium nobis ac peculiare mane fiat." Isti vero mihi defunctorum loco sunt. Quantulum enim a funerabsunt et quidem acerbo, qui ad faces et ccreoscereos vivunt ? Hanc vitam agere eodem tempore multos meminimus, inter quos et Acilium Butam, praetorium, cui post patrimonium ingens consumptum Tiberius paupertatem confitenti " sero," inquit
Abbreviated transcription (Latin):
sit. resiluit aliꝙͣtulũ. Ita
tñ ut liberale adhuc spcici¬
ũ sit si quis cũ ip̃o ut ita dicã die
surgat officiosior meliorq. Si qͥs il¬
lũ expectat. et lucẽ pͥmã exuit. durpiꝰ
qͥ alto sole semi sõpnis iacet. Cuiꝰ in¬
gilia medio die ĩcipit. Et adhuc mł¬
tis ħ añ lucanũ ẽ. Sñt ꝯͥ officia lu¬
cis noctisq ꝑũterĩt. nec añ ꝑducãt
oculos ext̾ua graues crapula ꝙͣ ap¬
pere nox cepit. Qualis illorũ cõdi
equis oriẽs ad flauit auhelis. illis
sera rubẽs accendit lumĩa uesper.
Talis eorũ cõtraria oĩb nõ regio s
uita ẽ. ¶ Sñt quida ⁊ ende urbe ãli¬
podes qͥut marcus cato ait nec ori¬
entẽ ũꝙͣ solem uiderũt nec occidentẽ.
sit qͥ nesciũt qñ et nͥ mortẽ timẽt in
ꝙͣ se uiu cõdiderũt. Tã ĩ fausti hoĩes¬
ꝙͣ nocturne aues sũt. l ĩ uino ũguẽ¬
coqz tenebras suas exigãt. lz epulis
et quidẽ ĩ multa ꝑicula distortis to¬

Expanded text:
sit. Resiluit aliquantum, ita tamen ut liberate adhuc spatium sit, si quis cum ipso, ut ita dicam, die surgat. Officiosior meliorque, si quis illum exspectat et lucem primam excipit ; turpis, qui alto sole semisomnus iacet, cuius vigilia medio die incipit; et adhuc multis hoc antelucanum est. Sunt qui officia lucis noctisque perverterint nec ante diducant oculos hesterna graves crapula quam adpetere nox coepit. Qualis illorum condicequis Oriens adflavit anhelis, Illis sera rubens accendit lumina Vesper; talis horum contraria omnibus non regio, sed vita est. Sunt quidam in eadem urbe antipodes, qui, ut M. Cato ait, nec orientem umquam solem viderunt nec occidentem. ent, in quam se vivi condiderunt ? Tam infausti quam nocturnae aves sunt. Licet in vino unguentoque tenebras suas exigant, licet epulis et quidem in multa fericula discoctis to
Abbreviated transcription (Latin):
ciões. Nolũt solita spectare quibus¬
⁊ poctandi pͥnnũ ̃ famia ẽ. hãt petũt
om̃s isti qͥ ut ita dicã recto uniũt.I¬
deo lucilli tenenda nobis uia ẽ quaz
naͣ p̾scripsit. nec ab illa declinandũ.
Illã sequẽtib oĩa facilia sũt et expe¬
dita. cõtra illã intẽtib nõ alia iuta

Expanded text:
lita peccare, quibus peccandi praemium infamia est. Hanc petunt omnes isti, qui, ut ita dicam, retro vivunt. Ideo, Lucili, tenenda nobis via est, quam natura praescripsit, nec ab illa declinandum; illam sequentibus omnia facilia, expedita sunt, contra illam nitentibus non alia vita
Abbreviated transcription (Latin):
comedũt. multi amicas hñt ut int̾
ipos nomẽ ĩueĩas. Opus ẽ nõ tũtũ
luuuriosã rẽ s notabilẽ face̾ ĩ tã oc¬
cupata ciuitate fabulas neqͥcia
aut fabulator elegãtissimꝰ hĩtasse
se supra domũ papini. Is erat ex hac
turba luci fugarũ. Audio ĩquit cir¬
ca horã sextã noctis flagellorũ sonũ.
q̃ro qͥd faciat dicit᷑ rões recipe̾. au¬
dio circa horã septimã noctis clamo¬
rẽ cõcitatũ. q̃ro qͥd sit. dr̃ uocẽ ex̾cere.
Quero circa horã octauã noctis hͥd
sit ille sonus rotarũ. uellet gestari

Expanded text:
inter istos nomen invenias, opus est non tantum luxuriosam rem, sed notabilem facere; in tam occupata civitate fabulas vulgaris erat autem fabulator elegantissimus, habitasse se supra domum S. Papini. Is erat ex hac turba lucifugarum. " Audio," inquit, " circa horam tertiam noctis flagellorum sonum. Quaero, quid faciat; dicitur rationes accipere. Audio circa horam sextam noctis clamorem concitatum; quaero, quid sit; dicitur vocem exercere. Quaero circa horam octavam noctis, quid sibi ille sonus rotarum velit; gestari
Abbreviated transcription (Latin):
ratur. Aues q̃ cõuiius cõꝑant᷑ ut ĩmo¬
te et facile piguescãt ĩ ob̾scuro c̃õti¬
uent᷑. ita siue ulla ex̾citaciõe iacẽtib
tumor pigrũ corpꝰ ĩuadit. et sub ũbra
ĩeis sagia succrescit. At istorũ corͣ.
qui se tenebris dicauerũt feda iusunt᷑.
Quippe suspectus uel tãꝙͣ morbo pal¬
lentib color ẽ. lãgiudi et euaidi al¬
bẽt. et ĩ unus caro mortitinci ẽ ¶ hoc
tiĩ mininũ ĩ illis malorũ dixerĩ ꝙͣ¬
to plus tenebrarũ ĩ aĩo c̃. Ille ĩ se stu¬
pet. ilse caligat ĩuidet cecis. Quis ũ¬
ꝙͣ oculos tenebrarũ cã hũit. Int̾rogas
quõ hec aĩo pͣuitas ficit adu̾sando diẽ

Expanded text:
antur, ut inmotae facile pinguescant, in obscuro continentur; ita sine ulla exercitatione iacentibus tumor pigrum corpus invadit, et superba umbra iners sagina subcrescit. At istorum corpora, qui se tenebris dicaverunt, foeda visuntur. Quippe suspectior illis quam morbo patientibus color est, languidi et evanidi albent, et in vivis caro morticina est. Hoc tamen minimum in illis malorum dixerim. Quanto plus tenebrarum in animo est! Ille in se stupet, ille caligat, invidet caecis. Quis umquam oculos tenebrarum causa habuit ? Interrogas, quomodo haec animo pravita
Abbreviated transcription (Latin):
cõdito. Sĩc sc̃tiora sacrorũ tm̃ mitia¬
ti scuĩt. Ita ĩ phĩa archana illa cid¬
missis receptisq ĩsacra oñdũt᷑. At
p̾cepta et alia eiꝰmoĩ prophaĩs qͦ no¬
ta sũt. ¶ Possidomiꝰ nõ tm̃ p̾cepcõe.
Nich̾ eni nos ħu̾bo uti prohibet. s ⁊̃
suassionẽ et cõsolatiõnẽ et exortacõe
nccͣiam iudicat. hus adicit cãie ĩqͥsi¬
cioẽ et phõlogiã quã qr̃ dice̾ nos nõ
cuideamꝰ cũ gͣmatici custodes latim
ẜmoĩs suo iure appellẽt ita nõ uideo.
aut ĩutilẽ fut᷑a eẽ descͥpciõe cuiꝰq uͥ¬
tutis. hãc possidomiꝰ et himologiã uocat.¬

Expanded text:
abdito. Sicut sanctiora sacrorum tantum initiaabdito. Sicut sanctiora sacrorum tantum initiati sciunt, ita in philosophia arcana illa admissis receptisque in sacra ostenduntur; at praecepta et alia eiusmodi profanis quoque nota sunt. Posidonius non tantum praeceptionem, nihil enim nos hoc verbo uti prohibet, sed etiam suasionem et consolationem et exhortationem necessariam iudicat. His adicit causarum inquisitionem, aetiologian quam quare nos dicere non audeamus, cum grammatici, custodes Latini sermonis, suo iure ita appellent, non video. Ait utilem futuram et descriptionem cuiusque virtutis; ha
Abbreviated transcription (Latin):
moria obscura q̃ extra hec sũt. Racio
aũt nõ ĩplet̾ maĩfestis. maior ẽ pars
pulcͥor q ĩ occultis ẽ. Occulta pro¬
bacionẽ exigũt. probatõ nõ sine de¬
cretis ẽ. nccĩa ergo dec̾ta sũt. ¶ Que
res cõez sensũ facit eadẽ ꝑfectũ. Cete
rarũ reꝵe ergo ꝑsuasio sine qua oĩa ĩ
aĩo natãt. ncci̾a sũt decreta q̃ dant
aĩs ĩ flexibile iudiciũ. Demq cũ mone¬
seut ex inimnieo cogitet fieri posse a¬
micũ . In illo amorẽ ĩcitet. ĩ hoc odiũ
moderet᷑. adicimiꝰ iustũ et honestũ.
Iustũ aũt honestũq de cretorũ ñorũ
cõtinet rõ. Ergo hec uccĩa ẽ sine qua
nec illa sũt. S utraq iũgamꝰ. Nãq
et sine radice ĩuti les Raini sũt et ip̃e
radices hus q̃ genuere adiuuãt᷑. Ꝙͣ¬
tũ utilitatis neuiꝰ hẽat nescire nũlli
liceat. Aperte iuuat. Cor illud quo
manꝰ uiuũt ex quo ĩpetũ sumũt quo
mouent᷑ latet. Idẽ sicẽ de p̾ceptis pos¬

Expanded text:
moria; obscura, quae extra haec sunt. Ratio autem non impletur manifestis; maior eius pars pulchriorque in occultis est. Occulta probationem exigunt, probatio non sine decretis est; necessaria ergo decreta sunt. Quae res communem sensum facit, eadem perfectum, certa rerum persuasio; sine qua si omnia in animo natant, necessaria sunt decreta, quae dant animis inflexibile iudicium. Denique cum monese, ut ex inimico cogitet fieri posse amicum, in illo amorem incitet, in hoc odium moderetur, adicimus: " iustum est et honestum." Iustum autem honestumque decretorum nostrorum continet ratio; ergo haec necessaria est, sine qua nec illa sunt. Sed utrumque iungamus. Namque et sine radice inutiles rami sunt et ipsae radices iis, quae genuere, adiuvantur. Quantum utilitatis manus habeant, nescire nulli licet, aperte iuvant; cor illud, quo manus vivunt, ex quo impetum sumunt, quo moventur, latet. Idem dicere de praeceptis pos
Abbreviated transcription (Latin):
sta int̾ se extimãt᷑ ĩspexis. Quẽa¬
d̾ folia ꝑ se uireͣ nõ possũt. ramũ de¬
siderãt cui ĩ hereãt ex quo trahãt suc¬
cum. Sic ista p̾cepta si sola sũt mar¬
cẽt ĩfigi uolũt secte. ¶ Pte̾a nõ intel¬
ligũt hn qui decreta tollũt eo ip̃o cõfir¬
mari illa quo tollũt. ¶ Quid eĩ dicũt
p̾ceptis uitã satis explicari suꝑua¬
ciõẽ et quidẽ multaq ĩuoluta sũt
iurq sũma diligẽtia aic sũma sub¬
tilitate apiũt᷑. Si probaciões nccĩe st̃

Expanded text:
inter se aestimantur, inspexeris. Quemadmodum folia per se virere non possunt, ramum desiderant, cui inhaereant, ex quo trahant sucum; sic ista praecepta, si sola sunt, marcent; infigi volunt sectae. Praeterea non intellegunt hi, qui decreta tollunt, eo ipso confirmari illa, quo tolluntur. Quid enim dicunt ? Praeceptis vitam satis explicari, supervationem et quidem multam, quia involuta sunt vixque summa diligentia ac summa subtil
Abbreviated transcription (Latin):
to quoc̃ ad alit̾ ꝙͣ cogitabas euen̾it.
Dn melius. Sic cõpoĩto nich accidet
sic a̾ cõponet᷑ si qͥd hũarũ rerũ uarie¬
tas possit cogitau̾it aũ ꝙͣ senserit.
Si et liberos et cõuigẽ et prĩmoiũ

Expanded text:
quid aliter quam cogitabas evenerit: " di melius." Sic composito nihil accidet. Sic autem conponetur, si, quid humanarum rerum varietas possit, cogitaverit, antequam senserit, si et liberos et coniugem et patrimonium
Abbreviated transcription (Latin):
rendi scĩa mollit. Idẽq et scdã grate
excipit modesteq et adu̾sa cõstãter
ac fortit. Qui lz prudẽs sit lz ex acto
faciat cũcta iudicio l nich̃ supͣ ui¬
res suais tẽptet. Non cõtĩget illi boͫ
illud ĩcegrũ et extra inias poĩtu.
nͥ certus adu̾sus ĩcerta ẽ. Siue alios

Expanded text:
rendi scientia mollit, idemque et secunda grate rendi scientia mollit, idemque et secunda grate excipit modesteque et adversa constanter ac fortiter. Qui licet prudens sit, licet exacto faciat cuncta iudicio, licet nihil supra vires suas temptet, non continget illi bonum illud integrum et extra minas positum, n
Abbreviated transcription (Latin):
ñꝙͣ credideris felicẽ quẽꝙͣ¬
ẽẽ a felicitate suspẽsũ qͥ
flagellib ĩnitit᷑. qui ciduẽ¬
ticio letus ẽ exibit gaudiũ ꝙ ĩtrau ͭ
At illud ex se ortũ fidele firmũqz est.
et crescit et ad extremũ usq proseqͥt᷑.
Cet̾a quorũ admirticõ ẽ uulgo iudi¬
ce ĩ diẽ bona sũt. ¶ Quid erto nõ u¬
sui ac uoluptati ẽẽ possũt. ¶ Quis
negat. S ita si illa ex nobis pendẽt
nõ ex illis nos. oĩa q̃ fortunã ĩ tuẽ¬
tur ita fructifera aciocũda fuĩt. Si
qͥs ht̃ illa se quoq ht̃. uec ĩ rerũ suaꝵ
potestate ẽ. Errãt eni lucilli qͥ aut
bomi aliud nobis aut mali iudicãt
tu buere fortunã. Mlafiaz dat lono¬
rũ ac malorũ et micia Rerũ apd̃
uos ĩmalũ bonũ ue exiturarũ. Ua¬
lẽtior enĩ oĩ fortuna aĩus ẽ. et in
utrãq partẽ ipe res suas ducit btẽ¬
qz ac miẜe uita sibi cã ẽ. Malus
uenerãt. Rectus atq mt̃ger corrigit
pͣua fortune et dura atqz asꝑa fer¬

Expanded text:
 credideris felicem quemquam ex felicitate suspensum. Fragilibus innititur, qui adventicio laetus est; exibit gaudium, quod intravit. At illud ex se ortum fidele firmumque est et crescit et ad extremum usque prosequitur; cetera, quorum admiratio est vulgo, in diem bona sunt. " Quid ergo ? Non usui ac voluptati esse possunt ? " Quis negat ? Sed ita, si illa ex nobis pendent, non ex illis nos. Omnia, quae fortuna intuetur, ita fructifera ac iucunda fiunt, si qui habet illa, se quoque habet nec in rerum suarum potestate est. Errant enim, Lucili, qui aut boni aliquid nobis aut malum iudicant tribuere fortunam; materiam dat bonorum ac malorum et initia rerum apud nos in malum bonumve exiturarum. valentior enim omni fortuna animus est et in utramque partem ipse res suas ducit beataeque ac miserae vitae sibi causa est. Malus venerant; rectus atque integer corrigit prava fortunae et dura atque aspera fe
Abbreviated transcription (Latin):
se unũ ẽẽ de cuiꝰ statu nõ agat᷑. Non
enĩ d q̃ri an lib̾cato s an int̾ lib̾os
sit. Inde piculorũ gladiatorũq cõtẽp¬
tus libet admiratiõe ĩuictã cõstãciã
uiri int̾ publicas minas nõ labẽtis
dicẽ. luxuriatq thoris aĩosũ pectus.
¶Proderit nõ tin quales ẽẽ soleãt
boui uiri dicẽ formãq eorũ et lima¬
mẽta deduce̾ s quales fuerĩt narra¬
re et exponeͣ. Catoĩs illud ultimũ ac
fortissimũ uulnus ꝑ ꝙ lib̾tas amis¬
sit aĩam. leln sapĩam et cũ suo sci¬
pione cõcordiã. Alt̾ius catoĩs domi
forisqz egregia fc̃a. Tuberonis lig¬
ioius cellã propoĩtã cõuiuns uasa
fictilia. Qd aliud pauꝑtatẽ ĩ capito¬
lio cõsecrare ut nullũ ad fcm̃ eiꝰ hẽa
quo illũ catonib ĩ serã. hoc parũ cre¬
dimꝰ cẽsura fuit illa nõ cena. O ꝙͣ ig¬
norãt hoĩes cupidi cclĩe qͥd illa sit a̾

Expanded text:
se unum esse, de cuius statu non agatur; non se unum esse, de cuius statu non agatur; non enim quaeri, an liber Cato, sed an inter liberos sit; inde periculorum gladiorumque contemptus. Libet admirantem invictam constantiam viri inter publicas ruinas non labantis dicere: luxuriatque toris animosum pectus. Proderit non tantum quales esse soleant boni viri dicere formamque eorum et lineamenta deducere, sed quales fuerint narrare et exponere, Catonis illud ultimum ac fortissimum vulnus, per quod libertas emisit animam, Laeli sapientiam et cum suo Scipione concordiam, alterius Catonis domi forisque egregia facta, Tuberonis ligIovis cellam adposita conviviis vasa fictilia Quid aliud paupertatem in Capitolio consecrare ? Ut nullum aliud factum eius habeam, quo illum Catonibus inseram, hoc parum credimus ? Censura fuit illa, non cena. O quam ignorant homines cupidi gloriae, quid illa sit aut
Abbreviated transcription (Latin):
uͥgilius ur̃ descripsit uirũ fortẽ. Ego
certe nõ aliã ymagniẽ magnõ uiro
dederĩ si mͥ cato expͥmẽdus ĩt̾ fra¬
gores bellorũ auiliũ ĩ pauidus et
pͥmꝰ ĩcedẽs admotꝰ iã excitꝰ alpib
cuuliq se bello ferẽs obuiũ nõ aliũ
issi ad signauerĩ uultũ nõ aliũ hĩ¬
tũ. Altius certe nẽo ĩgredi potuit
ꝙͣ qͥ simul cõtra cescirẽ põpeiũqz se
sustulit et alus cesarianas opes
qz prouocauit ouditqz aliquas ẽẽ
rei. publice ꝑtes. Nã parũ ẽ ĩ cato¬
ne discẽ nec uanos horret strepitus.
Qdu cũ ueros uicinosqz nõ horreat.
Cũ cõtra decẽ legiones et galica au¬
xi et iniota barbarica arma ciuili¬
b uocẽ liberã mictat. Et rẽ publicã
ortet᷑ ne pro libertate decidat s oĩa
exꝑiat᷑. hoẽstiꝰ ĩ ẜuitutẽ cassura ꝙͣ itu¬
ra. Quãtũ ĩ illo iugoris ac sp̃s̃ ꝙͣtũ¬
ĩpublicta trepidaciõe fiducia ẽ. Scit

Expanded text:
vergilius noster descripsit virum fortem; ego vergilius noster descripsit virum fortem; ego certe non aliam imaginem magno viro dederim. Si mihi M. Cato exprimendus sit, inter fragores bellorum civilium inpavidus et primus incessens admotos iam exercitus Alpibus civilique se bello ferens obvium, non alium illi adsignaverim vultum, non alium habitum. Altius certe nemo ingredi potuit quam qui simul contra Caesarem Pompeiumque se sustulit et aliis Caesareanas opes, que provocavit ostenditque aliquas esse et rei publicae partes. Nam parum ene dicere: " nec vanos horret strepitus." Quidni ? Cum veros vicinosque non horreat, cum contra decem legiones et Gallica auxilia et mixta barbarica arma civilibus vocem liberam mittat et rem publicam hortetur, ne pro libertate decidat, sed omnia experiatur, honestius in servitutem casura quam itura. Quantum in illo vigoris ac spiritufiducia est! Scit
Abbreviated transcription (Latin):
cit illi facies si uoles tẽpãs ẽẽ. Qui
illis abstinet. Queris ꝯd ĩt̾sit. alter
p̾cepta uͥtutis dat. alter exẽplar. De¬
scripcioẽs has ut publicanorũ utar
u̾bo hiconisio ex usu ẽẽ cõfiteor. Pre¬
ponamꝰ laudãda ĩueĩet ĩmitator.
Putas utile dari tͥ argumẽta ꝑ q̃
ĩ telligas nobilẽ equũ ne fallaris ẽp¬
turus. Ne oꝑã ꝑdas. In ignauo ꝙͣ to
ħ utilius ẽ excellẽtis aĩ notas nosse
quas ex alio ĩ se tranfferre ꝑmictit᷑.¬
¶ Cõtinuo pecoris gnosi pullus ĩ
arius altiꝰ ĩgredit᷑ et mollia crura
reponit. pͥomus et ire uiã et fliuuo
cẽptare minãtes audet et ignoto se¬
se cõnuctẽ põto. Nec uanos horret stre¬
pitus illi ardua cerius. argumẽtũ¬
qz caput. breuis aliis obessaqz t̾ga
lururiatqz thoris aĩosũ pectus aneli¬
tũ siqua sonitũ procul arma dedere.
stare loco nescit. mcat auribz et tre¬
mit artus. cõiectũqz p̾mẽs uoluit.
sub narib ignẽ. ¶ Sũ aliud agit

Expanded text:
cit: " illa facies, si voles temperans esse." Qui illis abstinet." Quaeris, quid intersit ? Alter praecepta virtutis dat, alter exemplar. Descriptiones has et, ut publicanorum utar verbo, iconismos ex usu esse confiteor; proponamus laudanda, invenietur imitator. Putas utile dari tibi argumenta, per quae intellegas nobilem equum, ne fallaris empturus, ne operam perdas in ignavo ? Quanto hoc utilius est, excellentis animi notas nosse, quas ex alio in se transferre permittitur. Continuo pecoris generosi pullus in arvis Altius ingreditur et mollia crura reponit; Primus et ire viam et fluvios temptare minantis Audet et ignoto sese committere ponti, Nec vanos horret strepitus. Illi ardua cervix Argutumque caput, brevis alvus obesaque terga, Luxuriatque toris animosum pectus Tum, si qua sonum procul arma dederunt, Stare loco nescit, micat auribus et tremit artus Conlectumque premens volvit sub naribus ignem. Dum aliud agit,
Abbreviated transcription (Latin):
tes ad uerũ redigerit.Nõ cõtingit
trãqͥlitas nͥ ĩmutabile certũq u¬
diciũ adeptis. Cet̾i decidũt subm̃ et
reponũt᷑ et ĩt̾missa appetitaq alt̾¬
nis fluctuãt. ¶ Causa iusqz iac¬
regiiĩẽ utẽtib fama. S ius eadẽ
semꝑ uelle uera oz uelis. Aduerũ si¬
ne decretis nõ ꝑueĩt᷑. Cõtinẽt iutam
bonã et malã. hõesta et turpia iu¬
sta et ĩ iusta. pia et ĩpia. uͥtutes usꝰ¬
q uͥtutũ. rerũ cõmoderacõ. possessio
existr̃acio. ac dignitatis ualitudo. iureᷤ.
forͣ sagacitas sensuũ. hec oĩa estĩa¬
cionẽ desiderãt. Sare liceat ꝙͣti qͣd¬
q ĩcẽsũ deferẽdũ sit. fulleris em̃ et

Expanded text:
res ad verum redegerit. Non contingit tranquillitas nisi inmutabile certumque iudicium adeptis; ceteri decidunt subinde et reponuntur et inter missa adpetitaque alternis fluctuantur. Causa his quae iacregimine utentibus, fama. Si vis eadem semper velle, vera oportet velis. Ad verum sine decretis non pervenitur; continent vitam. Bona et mala, honesta et turpia, iusta et iniusta, pia et impia, virtutes ususque virtutum, rerum commodarum possessio, existimatio ac dignitas, valitudo, vires, forma, sagacitas sensuum; haec omnia aestimatorem desiderant. Scire liceat, quanti quidque in censum deferendum sit. Falleris e
Abbreviated transcription (Latin):
sũt. Inquiramꝰ itaq ĩ rem diligẽter.
uerisilẽ ẽ aͥd futurũ mali. nõ statĩ
uerũ est. Quã multa nõ expettata
uenerũt. ꝙͣ multa expectata nũꝙͣ ap
paruerũt. ⁊̃ si futurũ est qͥd uuiat
dolori suo occurr̾e. Satis cito dolebis
cũ uenerit. Int̾im tͥ meliora ꝓmicte.
Quid faciet lucri tẽpus. Multa ĩter¬
ueniẽt quib uicinũ ꝑiculũ ut prope
admotũ aut subsistat aut desinat
auit ĩ alienũ caput trãseat. Incẽdiũ
ad fugã patuit. quosdã mollit̾ rui¬
na deposuit. alnĩ gladius ab ip̃a c̾¬
uite reuocatus ẽ. Aliquis carinfici
suo suꝑstes fuit. ht̃ ⁊ mala fortũa
leuitatẽ. fortasse erit. fortasse nõ erit.

Expanded text:
igenter. Verisimile est aliquid futurum mali; non statim verum est. Quam multa non expectata venerunt! Quam multa expectata nusquam conparuerunt! Etiam si futurum est, quid iuvat dolori suo occurrere ? Satis cito dolebis, cum venerit; interim tibi meliora promitte. Quid facies lucri ? Tempus. Multa intervenient, quibus vicinum periculum vel prope admotum aut subsistat aut desinat aut in alienum caput transeat. Incendium ad fugam patuit; quosdam molliter ruina deposuit; aliquando gladius ab ipsa cervice revocatus est; aliquis carnifici suo superstes fuit. Habet etiam mala fortuna levitatem. Fortass
Abbreviated transcription (Latin):
pauescimꝰ dubia pro certis. Nõ ẜuai¬
mus modũ rerũ. statĩ ĩtimorẽ ueĩt
scrupulus. ¶ Pudet me sic tecũ loqͥ
et tã leuibz remedns te refocillare.
alius dicat. fortasse nõ ueĩet. tu dic.
Quid porro si eueĩet. uidebimꝰ utrũ ue¬
met. fortasse pro me ueĩet. et mors
ista iutã honestabit. Cicuta magnũ
socratẽ cõfecit. Catoni gladiũ acerto¬
rẽ libertatis extorque. et magͣ. partẽ
detrayis glẽ. Nuiũ dui te exhortor. cũ
tibi ãmonicõe mag̃ ꝙͣ exhortacõe opꝰ

Expanded text:
pavescimus dubia pro certis. Non servpavescimus dubia pro certis. Non servamus modum rerum. Statim in timorem vertit scrupulus. Pudet me et triste tecum loqui, et tam lenibus te remediis focillare. Alius dicat: " Fortasse non veniet." Tu dic: "Quid porro, si veniet? Videbimus uter vincat. Fortasse pro me venit, et mors ista vitam honestabit." Cicuta magnum Socratem fecit. Catoni gladium adsertorem libertatis extorque; magnam partem detraxeris gloriae. Nimium diu te cohortor, cum tibi admonitione magis quam exhortatione o
Abbreviated transcription (Latin):
aͥs p̾nũciẽt cũus sibi falsas ymagi¬
nes fingit. aut u̾bũ aliꝙ dubie sigͥ¬
ficricõnis detorquet ĩ peius aut ma¬
iorẽ offensam sibi propoĩt alicuiꝰ ꝙͣ
ẽ et cogitat nõ ꝙͣtũ iratus ille sit s
ꝙͣ liceat irato. Nussa ã cã uite ẽ. nul¬
lus imẜiarũ modus si timeret᷑ ꝙͣtu
põt. hic prudẽcia prosit. hic Robur cũ.
Euidentẽ quoq metũ respue. Si mi¬
nꝰ uiciũ uicio repelle. Spe metũtẽꝑ a.
¶Nich tã certũ est exhus q̃ tiniẽ¬
tur ut nõ cõcius sit formidata sub¬
sidere et sꝑata deciꝑe. Ergo spem ac
metũ examina et quociẽs incerta
erũt oĩa tibi faue. crede ꝙ inaius.
Si plures hebebit suĩcis metus nich¬
omniꝰ ĩ hãc partẽ pociuis ĩclina et ꝑ¬
turbare te desme. ¶Ac subindeh ĩ
aĩo uolue. maorẽ partẽ mortaliũ
cũ illis nec sit quicꝙͣ mali procerto
futurũ sit estuare ac discuere. Nẽo
eñi resistit sibi cũ ceperit ĩpelli nec

Expanded text:
aenuntient, animus sibi falsas imagines fingit; aut verbum aliquod dubiae significationis detorquet in peius aut maiorem sibi offensam proponit alicuius quam est, et cogitat non quam iratus ille sit, sed quantum liceat irato. Nulla autem causa vitae est, nullus miseriarum modus, si timeatur quantum potest; hic prudentia prosit, hic robore animi evidentem quoque metum respue. Si minus, vitio vitium repelle; spe metum tempera. Nihil tam certum est ex his, quae timentur, ut non certius sit et formidata subsidere et sperata decipere. Ergo spem ac metum examina, et quotiens incerta erunt omnia, tibi fave; crede quod mavis. Si plures habet sententias metus, nihilominus in hanc partem potius inclina et perturbare te desine, ac subinde hoc in animo volve, maiorem partem mortalium, cum illi nec sit quicquam mali nec pro certo futurum sit, aestuare ac discurrere. Nemo enim resistit sibi, cum coepit inpelli, nec
Abbreviated transcription (Latin):
tibz torqueniur, aut fut̾is aut ut¬
usq. ¶ de pñtib facile iudiciũ est
si corpus tuũ liberũ est sanũ ẽ. nec
ullus ex ĩuric dolorẽ. uidebimus
quid futurũ sit. hodie iul ht̃ nego
uẽtiui mali. plerũqz eĩ suspicõib
saboramꝰ. et illudit nobis illa que
cõfit̾e bellũ sol et fama. Multo ma¬
gis autẽ singulos cõficit. Ita ẽ im
lucilli, cito accedimꝰ oppinioni nõ
coargiumꝰ illa q̃ nos ĩ metũ addu¬
puliuis motus fuga pecorũ exuit
castris. aut quos alique fabula
sine auctore sparsa cõtuit. Nescio
quomõ magis uana ꝑturbãt. uera
enĩ modũ suũ hũt. Quicqd ex ĩcerto

Expanded text:
esentibus torquemur aut futuris aut utesentibus torquemur aut futuris aut utrisque. De praesentibus facile iudicium est; si corpus tuum liberum et sanum est, nec ullus ex iniuria dolor est. Videbimus quid futurum sit. Hodie nihil negotii venturi mali. Plerumque enim suspicionibus laboramus, et inludit nobis illa, quae conficere bellum solet, fama, multo autem magis singulos conficit. Ita est, mi Lucili; cito accedimus opinioni Non coarguimus illa, quae nos in metum addupulvis motus fuga pecorum exuit castris, aut quos aliqua fabula sine auctore sparsa conterruit. Nescio quomodo magis vana perturbant. Vera enim modum suum habent; quicquid ex incer
Abbreviated transcription (Latin):
nẽcia expauisti. fortasse nũꝙͣ uen¬
tura sint certe nũꝙͣ uenerũt. Que¬
dã ergo nos magis torquẽt ꝙͣ de¬
beant. Quedã añ torquẽt ꝙͣ debe¬
ant. Quedã aͥ torquẽt cũ om̃o non
debeant. aut dolorẽ augemꝰ aut fu
giꝰ aut ꝑcipimiꝰ. Primnũ illud qr
Res ĩ cõtrou̾sia ẽ et luct̾e cõtestatẽ
hẽmus. ĩ pñcia differat᷑. Quõd ego
leue dixero tu grauissimũ ẽẽ cõtẽ¬
des. Scio alios int̾ flagella ridere
alios gemẽ sub colapho. Postea
uidebimꝰ utrũ ista sus ualeãt an
ant nõ qͥd audias s quid sencias
cogites. et cũ paciẽcia tua deliberes.
ac te ip̃c ĩterroges qͥ tua optime no¬
sti. Quid ẽ qrͣ isti mecũ plorẽt. Qͥs
ẽ ꝙ isti trepidet ꝙ cõtagiũ quoq mei
tueãt. qͣi trãsilire calamitas pos¬
sit. Est ad istic mali. an res ista ma¬
gis ĩfamis ẽ ꝙͣ mala. ip̃e te ĩterro¬
ga. Nũquid sine cã crucior et mereo

Expanded text:
nentia expavisti, fortasse numquam vennentia expavisti, fortasse numquam ventura sint, certe non venerint. Quaedam ergo nos magis torquent quam debent; quaedam ante torquent quam debent; quaedam torquent, cum omnino non debeant. mum illud, quia res in controversia est et litem contestatam habemus, in praesentia differatur. Quod ego leve dixero, tu gravissimum esse contendes; scio alios inter flagella ridere, alios gemere sub colapho. Postea videbimus, utrum ista suis viribus valeant an ant, non quid audias, sed quid sentias, cogites et cum patientia tua deliberes ac te ipse interroges, qui tua optime nosti: Quid est, quare isti me conplorent ? Quid est, quod trepident, quod contagium quoque mei timeant, quasi transilire calamitas possit ? Est aliquid istic mali, an res ista magis infamis est quam mala ? Ipse te interroga: Numquid sine causa crucior et maereo
Abbreviated transcription (Latin):
uicentib satis adu̾sus fortunã place¬
bas tibi et multo magis pꝙͣ cũ illa
manꝰ inẜuisti. iuresq exꝑtus es tuas
nos spũs ad certamẽ afferre qͥ nũꝙͣ
sugulatus ẽ. Ille qui sangĩem suũ
fudit. cuiꝰ dentes crepuere sub pagno.
ille qui supplãtatus cidu̾sariũ toto
tulit corpore nec proiecit aĩu proiectꝰ.
qui quoẽ cecidit cõtinuacior reẜte¬
uit cũ magna spe descendit ad pug¬
nã. ¶Ergo ut similitudinez istam
prosequar sepe iã fortuna sup te fuit.
nec tỹ tradidisti te sz subsiluisti et
acrior cõstitisti. Multũ eñi adicit si¬
bi uͥtus lacessita. Tũ si tibi iudetur
accipe a me auxilia quibz munire te
possis. ¶ Plura sũt lucilli q̃ nos
cerrẽt ꝙͣ que p̾mũt. et sepius oppĩcẽ
ꝙͣ re laboramius Nõ loquor tecũ stoy¬
ca lingua sz hac subiniffiore. Nos cĩ
dicimꝰ oĩa ista q̃ gemitus mugitꝰq
uera. ¶ Illud tibi p̾cipio ne sis mi¬
ser añ tpũs cũ illa que uelut ĩmi¬

Expanded text:
centibus, satis adversus fortunam placebas tibi, multo magis postquam cum illa manum conseruisti, viresque expertus es tuas,nos spiritus ad certamen afferre, qui nunquam sugillatus est. Ille qui sanguinem suum vidit, cujus dentes crepuerunt sub pugno; ille qui supplantatus adversarium toto tulit corpore, nec projecit animum projectus; qui quoties cecidit, contumacior resurrexit, cum magna spe descendit ad pugnam. Ergo, ut similitudinem istam prosequar, saepe iam fortuna supra te fuit, nec tamen tradidisti te, sed subsiluisti et acrior constitisti. Multum enim adicit sibi virtus lacessita; tamen si tibi videtur, accipe a me auxilia, quibus munire te possis. Plura sunt, Lucili, quae nos terrent, quam quae premunt, et saepius opinione quam re laboramus. Non loquor tecum Stoica lingua, sed hac submissiore. Nos enim dicimus omnia ista, quae gemitus mugitusqu, di boni, vera. Illud tibi praecipio, ne sis miser ante tempus, cum illa, quae velut immi
Abbreviated transcription (Latin):
te uagina gladiꝰ liq̃scit et ĩuiolato
ligno crcai pila ferrũ om̃e distilat.¬
stat fracto dolio unũ ned ultra tudu¬
ũ rigor isse durat. Issud eq̃ int̾ ãnotr̃¬
da ponas licet ꝙ hoĩm et cet̾orũ aĩaliũ
q̃ dicta sũt caput spectat ad exitũ ful
mĩs ꝙ oĩu ꝑcusarũ arborũ cõtra ful¬
mĩa hastule surgũt. Quid ꝙ malorũ
ẜpentiũ et aliorũ aĩaliũ quib morti¬
fera uis ĩest cũ fulmm̃e uta sũt uene¬
nũ om̃e cõsumit᷑. Uñ ĩ qͥt scis. In uene¬
natis corb u̾mis nõ nascit᷑ fulmine
gnai dãt s sepe totũ fatorũ
sequẽtui ordĩe nũciat. et quidẽ decretis
eiudẽtib lõge clariorib ꝙͣ si scriberent᷑.

Expanded text:
; manente uagina gladius ipse liquescit, et inuiolato ligno circa pila ferrum omne destilstat fracto dolio uinum nec ultra triduum ille rigor durat. Illud aeque inter adnotanda ponas licet quod et hominum et ceterorum animalium. quae icta sunt caput spectat ad exitum fulsarum arborum contra fulmina astulae surgunt. Quid quod malarum serpentium et aliorum. animalium quibus mortifera uis inest, cum fulmine icta sunt, uenenum omne consumitur? – Unde, inquit, scis? – In uenenatis corporibus uermis non nascitur .; fulmine gna dant, sed saepe longum fatorum. sequentium ordinem nuntiant, et quidem notis euidentibus longeque clario
Abbreviated transcription (Latin):
Uidã int̾ quos asclipiodatꝰ¬
ẽ iudicãt sic quorũdã quo¬
q corporũ excursu tomtru¬
a et fulmina excuti posse. Ethna a¬
lñ multo igne hũndauit. Ingẽtẽ iũ a¬
rene urẽtis effudit ĩuolutus ẽ dies pl¬
uere pplõsqz subita nor teruit. Illo tp̃r
mina q̃ cursu aridorũ corporũ fr̃a sũt.
nõ nubiũ quas u̾isilẽ ẽ ĩtũto ardore a¬
eris nullas fuisse. Aliqñ cãbises ad am¬
monẽ misit ex̾citũ quẽ arena austro
mota et more nuus ĩcidẽs terit. Dem̃

Expanded text:
uidam, inter quos Asclepiodotuest, iudicant sic quorundam quoque corporum concursu tonitrum et fulmina excuti posse. Aetna aliquando multo igne abundauit, ingentem uim harenae urentis effudit,, inuolutus est dies puluere, populosque subita nox terruit. Aiunt ae concursu aridorum corporum facta sunt, non nubium, quas uerisimile est in tanto feruore aeris nullas fuisse. Aliquando Cambyses ad Ammonem misit exercitum, quem harena austro, mota et more niuis incidens texit, deinde
Abbreviated transcription (Latin):
Ideo eiusmoĩ comtrua uẽturi p̾nũci¬
aỹbris sũt. ¶ Aliud genꝰ ĩ acre ꝙ acer¬
bũ mare dixerĩ ꝙͣ sonorũ qualẽ audi¬
re solemꝰ cũ suꝑ caput alicuiꝰ dirupta
uesica ẽ. Talia edũt tomtrua cõglola¬
cit̾ subitus et uehemẽs. Quo edito cõ¬
ciderũt hoiẽs et exãant̾. Quidã noͣ
humi stupẽt et ĩ totũ sibi excidũt qͦs
uocamꝰ atonitos quorũ mẽtes sonꝰ
motu ip̃o extenuat᷑ diffũdat᷑. Deñ
cũ maiorẽ sibi locũ q̃rit a qͥb ĩuolu¬
tus ẽ sonũ patit᷑. Qd aũt illise ꝑtes¬

Expanded text:
smodi tonitrua uenturi praenuntia imbris sunt. Aliud genus est acre, quod acerbum magis dixerim quam sonorum, quale audire solemus, cum super caput alicuius dirupta uesica est; talia eduptur tonitrua, cum conglobacitur, subitus et uehemens. Quo edito concidunt homines et exanimantur; quidam uero uiui stupent et in totum sibi excidunt, quos uocamus attonitos, uni mentem sonus motu ipso extenuatus diffundatur; deinde, dum. maiorem sibi locum quaerit, a quibus inuolutus est, sonum patitur. Q
Abbreviated transcription (Latin):
quidẽ illi licet suo arbitrio suas res or¬
lit se cõtentus ẽ. et tũ non uiuet si fu¬
erit sine hoĩe uicturus. ad amiciciaz
fert illũ nilla utilitas sua. s ncͣilis ir¬
ta dulcedo ẽ. sic amicicie. Quomõ so
ticio societritis. ꝯuõ hoĩem hoĩ naͣ cõ¬
ciliat. sic ĩ est huic quoq rei stiniulꝰ
qui nos amiciciarũ appetẽtes faciat.
Nichõminus cũ sit amicorũ amãtissi¬
nus cũ illos sibi cõꝑet sepe p̾ferat oẽ
intrei se bonũ t̾mĩabit. et dicet ꝙ stil¬
bon ille dixit. Stilbon quẽ epicuri eplã¬
illa ĩsequit᷑. hic enĩ capta pateia a¬
missis liberis amissa urore cũ exĩ¬
cendio publico solus. et tñ btũs exi¬
ret ĩ terrogãti demetrio cui cognoniẽ
ab exicio urbiũ poliorcetes fuit.
mea mecũ sũt. Ecce uir fortis ac stͤ¬
mius ip̃am hostis sui uictoriã uicit.
an uicisset. Omĩa mea metũ sũt. Iu¬

Expanded text:
quidem illi licet suo arbitrio res suas orquidem illi licet suo arbitrio res suas orlit; se contentus est et tamen non viveret, si foret sine homine victurus. Ad amicitiam fert illum nulla utilitas sua, sed naturalis inta dutitio societatis, quomodo hominem homini natura conciliat, sic inest huic quoque rei stimulus, qui nos amicitiarum adpetentes faciat. Nihilominus cum sit amicorum amantissimus, cum illos sibi comparet, saepe praeferat, omne intra se bonum terminabit et dicet, quod Stilbon ille dixit, Stilbon quem Epicuri epistula insequitur; hic enim capta patria, amissis liberis, amissa uxore cum ex incendio publico solus et tamen beatus exiret, interroganti Demetrio, cui cognomen ab exitio urbium Poliorcetes fuit, mea mecum sunt." Ecce vir fortis ac strenuus! Ipsam hostis sui victoriam vicit. an vicisset. "Omnia mea mecum sunt