comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ne sponse dentes.Iure quidem
qd̃ non exigua sit pulcridinis ratio
indentib posita: sicandidi sunt. si eqͣ¬
liter conserti. Nec tantum aptitudo:
s et utilitas nndentib placet. Quid
enim: Iohs inapocalipsi inuolutum
qd̾ sibi ab angło porrectum ẽ quomͦ
comecleret uolumen sine ydoneis ad
talem cybum dentib: Durꝰ uidebat᷑
qui illum comminuerent integrum.
⁊ mollirent durum: ut facisiꝰ de glu¬
tiri posset. Et bonus plane dens. in¬
delligentia excitata. intelligentia
sp̃ualis: que omnia duudicat discu¬
tit: omĩa ruminat. ⁊ scrutatur etiã
ꝓfunda dei. Que ctiã ip̃am in uoluti
libri medullam mandit: ⁊ intima
sapientie comedit uiscera. Stult᷑ sic̃
scptum ẽ. complicat manus suas: et corne¬
ait uscera sua. Eybus iste cruentus. cy¬
b carnalis est: cybus qui ꝑit inmo qui
ꝑiit. Quam duicius ⁊ utilius uiscera
sapiẽ commedunt᷑: et sacri u̾ba archa¬
na. Non potest cruentis attingi den¬

Expanded text:
ne sponsae dentes. Jure quidem: ne sponsae dentes. Jure quidem: quod non exigua sit pulchritudinis ratio in dentibus posita, si candidi sint, si aequaliter conserti. Nec tantum aptitudo, sed et utilitas in dentibus placet. Quid enim? Joannes in Apocalypsi involutum, quod sibi ab angelo porrectum est, quomodo comederet volumen sine idoneis ad talem cibum dentibus? Durus videbatur qui illum comminuerent integrum, et emollirent durum, ut levius deglutiri posset. Et bonus plane dens intelligentia exercitata, intelligentia spiritualis, quae omnia dijudicat, omnia discutit, omnia ruminat et scrutatur, etiam profunda Dei: quae etiam ipsam involuti libri medullam mandit, et intima sapientiae comedit viscera. Stultus, sicut scriptum est, complicat manus suas, et comedit viscera sua . Cibus iste cruentus, cibus carnalis est, cibus qui perit, imo qui perimit. Quam dulcius et utilius viscera sapientiae comeduntur, et sacri verbi arcana? Non potest cruentis attingi den
Abbreviated transcription (Latin):
in se lauet. s est mundꝰ totus. Iste pla¬
ne dignus habebitur dentib id est
letificat cor hominis: illum utiq ꝙͦ
illa nos głiadum apparet pascit: re¬
ficit dum reuelatur. Huiꝰ siquidem
głie reuelatio plena: quidẽ. nͥ sapĩa
uera. Que nos ad se pp̃amedendum in¬
uitans. non alias a nob̾ manditur. ni¬
si cum illam meditamur: uebat ui¬
tales pure mentis delicias. ⁊ indifici¬
entem refectionem. Hic gͦ purgatos
et excitatos animi sensus habeomꝰ:
non iam addiscretionem bom ⁊ mali:
s tm̃ ad ꝑceptionem tanti bono. Actite¬
mus hic crebro. quod ibi continue a¬
gemus: p̾occupemus frequent̾. in qͦ
in desinent̾ occupaudi erimus. Sum¬
mum hic nob̾ negotium sit: quod so¬
lum ibierit. Contemplatio namq
sapientie: et̾na est refectio. Nicħ omĩo
spũalib anime dentib dulcuis rumi¬
natur: quam ille panis uiuus qui
patͥ ait. Hec ẽ. uita et̾na: ut cognoscãt
p̾cedenti commendatos sermo¬

Expanded text:
in se lavet, sed est mundus totus. Iste plain se lavet, sed est mundus totus. Iste plane dignus habebitur dealbatis dentilaetificat cor hominis, illum utique pailla gloria dum non apparet, pascit; reficit dum revelatur. Hujus siquidem gloriae revelatio plena, quid est, nisi sapientia vera? Quae nos ad se ipsam edendum invitans, non alias a nobis manditur, nisi cum illam meditamur velut vitales purae mentis delicias, et indeficientem refectionem. Hic ergo purgatos et exercitatos animi sensus habeamus, non jam ad discretionem boni et mali, sed tantum ad perceptionem tanti boni. Actitemus hic crebro quod ibi continue agemus: praeoccupemus frequenter, in quo indesinenter occupandi erimus. Summum nobis hic negotium sit, quod solum ibi erit. Contemplatio namque sapientiae, aeterna refectio est. Nihil omnino spiritualibus animae dentibus dulcius ruminatur, quam ille Panis vivus, qui Patri ait: Haec est vita aeterna, ut cognoscant cedenti commendatos sermo
Abbreviated transcription (Latin):
congelate mentis frigora transiert̃.
Bene ergo detonsi et delauacro ascen¬
dunt: quasi nicħ ueteris uł sartine
uł sordis hñtez. Attendis qd̾ ñ tibi
sufficit deconderi: non sufficit ex o¬
nerari. ñ suffiit lotum ⁊ nouum fieri.
nisi statim asscendas. et spũ incedas. qͥ
cendere disponis: ascende semꝑ de laua¬
cro. semꝑ nouus et mundꝰ: laua per
singłas noctes lectum tuum lacͥmis:
aut si te pecc̃m ñ qiͣ nox in uoliit. sed
sicut nubes p̾t̾uolat: tu tamen lauare
ꝑ singłas noctes: etiam leuium uesti¬
gia delictorum lacrimis dele. Hic enĩ
inconualle lacͥmarum: locus ẽ laua¬
cri. Quid est quod sordes congestas et
pecc̃i purgamenta. futuri reseruas la¬
uacro scłi: Quid scis si nonerit illic cõ¬
flatorium magis quam lauachrum:
Namq hic facile poterant ablui: ib
ardoris purgantur. Et felix qui de
scło non quasi deceno. s qͣi de lauacro
ascendit: non hñs necesse ut aliquid

Expanded text:
congelatae mentis frigora transierunt. congelatae mentis frigora transierunt. Bene ergo detonsi et de lavacro ascendunt, quasi nihil veteris vel sarcinae vel sordis habentes. Attendis quod non tibi sufficit detonderi, non sufficit exonerari, non sufficit lotum et novum fieri, nisi statim ascendas, et spiritu incedas, cendere disponis, ascende semper de lavacro, semper novus et mundus. Lava per singulas noctes lectum tuum lacrymis. Aut si te peccatum non quasi nox involvit, sed sicut nubes praetervolat; tu tamen lavare per singulas noctes, etiam levium vestigia delictorum lacrymis dele. Hic enim in convalle lacrymarum locus est lavacri. Quid est quod sordes congestas, et peccati purgamenta futuri reservas lavacro saeculi? Quid scis si non erit illic conflatorium magis, quam lavacrum? Nam quae hic facile poterant ablui, ibi ardoris purgantur. Et felix qui de saeculo, non quasi de coeno, sed quasi de lavacro ascendit, non habens necesse ut aliquid
Abbreviated transcription (Latin):
uides quomͦ lotos et irrep̾hensibiles
ẽẽ. oporteat eos. qui aliorum excessus
debent remord̾e et corripere: Quomͦ
lotos et mundos corde. qui duum ser¬
monis dispensare debent alimoniã.
et archanos fortioris uerbi discutere
sensus: sapĩe intima rimari ⁊ rumina¬
re iuscera:. Dentes tui: sieut grex de¬
tonsarum. Quare ergo quasi grex:
utiq quod se se ñ impugnent: et ad¬
u̾sentur sibi: s in simplicitate ⁊ uni¬
tate sensus sui concinant et concor¬
dent eccłie dentes. Qualigrex detõ¬
sarum: quem ascend̾unt de lauacro.
uet̾em etenim deponentes hominẽ. et
onere suꝑuacuo leuati. ac loti: ala¬
criꝰ ad suꝑna condescendunt. Siqui¬
dem ip̃i pili uet̾es oneri iam eẽ. inci¬
piunt: cum pͥmum noua uelła ger¬
minant: cum hyems transiit. cum
ymb̾ abiit et recessit. Ideoq si uet̾i
et suꝑuacuo leuium ⁊ inanium re¬
rum uellere te in uolui ad huc neces¬
sarium ducis: ñdum tibi hymalia

Expanded text:
Vides quomodo lautos et irreprehensibiles Vides quomodo lautos et irreprehensibiles esse oportet eos, qui aliorum excessus debent remordere et corripere: quomodo lautos et mundos corde, qui divini sermonis dispensare debent alimoniam, et arcanos secretioris verbi discutere sensus, sapientiae intima rimari, et ruminare viscera. 8 Dentes tui quasi grex detonsarum. Quare ergo, quasi grex? Utique quod sese non impugnent, et adversentur 77 sibi, sed in simplicitate et unitate sensus sui concinunt et concordant Ecclesiae dentes, Quasi grex detonsarum quae ascenderunt de lavacro. Veterem enim deponentes hominem, et onere supervacuo levati ac loti, alacrius ad superiora conscendunt. Siquidem ipsi pili veteres oneri jam esse incipiunt, cum primo nova vellera germinant, cum hiems transiit, cum imber abiit et recessit. Ideoque si veteri et supervacuo levium et inanium rerum vellere te involvi adhuc necessarium ducis, nondum tibi hiemalia
Abbreviated transcription (Latin):
oꝑmexempla. sicut uellera q̃ dam
subiectis ministrant. Non tam̃ usus
dentium.inalienis tantum remorden¬
dis et conuincendis errorib estimat᷑.
Est et pocior quidã eoꝵ usus. si qͥ ydo¬
nei sunt. solidium celestis edulii mã¬
dere panem: et sublimioris doctrine.
secretos diiudicare et disserere intellec¬
tus. Quib non iam lacte opꝰ ẽ. s soli¬
do cybo ip̃mꝙ quodammꝰ attenuare.
et in firmare possunt: et quodã tem¬
peramento uł dispensationis uł dis¬
putationis. illis sobrium redd̾e. qͥ ad
solidum ꝑse in sufficientes erant. sz
tantũmͦ lactis participes. Quodã enĩ
solidiores instrum̃ti ad mandendũ
utunt᷑ ministerio. qui exercitatos ha¬
bent sensus. ad discretionem boni et
mali. immo etiam boni ⁊ boni. ñ tm̃
uidicantes int̾ noctem et diem: sed
omnem iudicantes diem. Et iure de
lauacro ascendere dicit. ut mundando
cordi studiosos ꝓbet: eo qued mundis
corde diuina sit repromissa cegnitio.

Expanded text:
operum exempla, sicut vellera quaedam, operum exempla, sicut vellera quaedam, subjecti ministrant. 7. Non tamen usus dentium in alienis tantum remordendis et convincendis erroribus aestimatur. Est et potior quidam eorum usus, si qui idonei sunt solidum coelestis edulii mandere panem, et sublimioris doctrinae secretos dijudicare et discernere intellectus, quibus non jam lacte opus est, sed solido cibo, ipsumque quodammodo attenuare et infirmare possunt, et quodam temperamento vel dispensationis vel disputationis illis sobrium reddere, qui ad solidum per se insufficientes erant, sed tantummodo lactis participes. Quodam enim solidioris instrumenti ad mandendum utuntur ministerio, qui exercitatos habent sensus ad discretionem boni et mali: imo etiam boni et boni, non tantum judicantes inter noctem et diem, sed omnem judicantes diem. Et jure de lavacro ascendere dicit, ut mundando cordi studiosos probet, eo quod mundis corde divina sit repromissa cognitio.
Abbreviated transcription (Latin):
et consummunt᷑ abinuicem. Utinã
huc usq sufficiat ut inuicem morde¬
ant et comelant. nͨ temptent ipsos
detonsarum laccrare dentes. Ipsi
doctores eccł̃ie et pp̾ositi. non ne tibi
dentes uident᷑ quidam. qui relargu¬
tionis beniuole uelud morsib subiec¬
tos conuincunt: et diuidicant: mani¬
festant. ⁊ ad meliorem emolliunt sta¬
tum: Quod si tu p̾durꝰ es ⁊emolliri ñ
potes. quid remord̾e paras: Annonre¬
mordes. qui uł mocculto de trahis uł
palam contͣdius: Quid dentem contͣ
dentẽ paras: dentẽ in ꝓbum. contra
dentem puim: Mordere potes: s consu¬
m̾e ñ potes. Dentes enim sunt. duri
sunt ⁊ firmi et detͣhentes ñ metuunt
memores se cum ꝓpħa int̃ scorpiones
et incredulos commorari. et sicut o¬
ues missos int̾ lupos: ut ip̃os lupoᷤ
inoues rationabili tollerantia et ex¬
ortatione conu̾tant. Et bene deton¬
sarum dicuntur: quod illorum nõ
sint morsus fugiendi. qui bonorũ

Expanded text:
et consumuntur ab invicem. Utinam et consumuntur ab invicem. Utinam huc usque sufficiat ut invicem mordeant et comedant, nec tentent ipsos detonsarum lacerare dentes. Ipsi doctores Ecclesiae et praepositi nonne tibi videntur dentes quidam, qui redargutionis benevolae velut morsibus subjectos convincunt, dijudicant, manifestant, et ad meliorem emolliunt statum? Quod si tu praedurus es, et emolliri non potes, quid remordere paras? An non remordes, qui vel in occulto detrahis, vel palam contradicis? Quid dentem contra dentem paras, dentem improbum contra dentem pium? Mordere potes, sed consumere non potes. Dentes enim sunt: et duri sunt et firmi; et detrahentes non metuunt, memores se cum propheta inter scorpiones et incredulos commorari ; et, sicut oves, missos inter lupos , ut ipsos lupos in oves rationabili tolerantia et exhortatione commutent. Et bene detonsarum dicuntur, quod illorum non sint morsus fugiendi, qui bonorum
Abbreviated transcription (Latin):
quennt. Inmo ip̃i ꝑsecutores infre¬
gerunt suos: ⁊ inuincibił doctrine
sermonib cmollidos. qͣi dentibus
mansos. in fidelium tͣiecerunt uni¬
tatẽ. Pecͦ dictum ẽ: macta ⁊ mandu¬
ca et moysi dentes ñ sunt moti. Den¬
munitiones. An non quidam eccłie
dentes: dequib dicit apłs. Intret
infideł et idiota diuidicat᷑ ab om̃ibꝰ.
conuincit᷑ ab omnib occulta cordis
eius manifesta fuint. Et sic cadens
in faciem: ꝓnuntiat quia uere in
uobis sit d̃s. Nolite frẽs istorum ue¬
reri morsus dentium: ñ sunt canim
s ouini. Detonsaium gregi confe¬
runtur. In canib ñ dilateratio: s
latratus commendat᷑. Canes muti di¬
cit ysaias non ualentes latrare: canc̾
impudentissimi. nesciertes saturita¬
tem. Ac si quibdam exꝓbret quod in
alt̾o secanum officio ęxuant: in alt̾o
se canes ghibeant. Latrare ñ ualen¬
tes: et ñ desinentes lacerare. Tales st̃
qui inuicem mordent et comalunt:

Expanded text:
queunt. Imo ipsi persecutores infrequeunt. Imo ipsi persecutores infregerunt suos, et invincibilis doctrinae sermonibus emollitos quasi dentibus mansos, in fidelium trajecerunt unitatem. Petro dictum est, Macta et manduca . Et Moysi dentes non sunt moti . Denebellandas munitiones. An non quidam Ecclesiae dentes, de quibus dicit Apostolus: Intret infidelis aut idiota, dijudicatur ab omnibus, convincitur ab omnibus, occulta cordis ejus manifesta fiunt, et sic cadens in faciem pronuntiat quia vere in vobis sit Deus . Nolite, fratres, istorum vereri morsus dentium: non sunt canini, sed ovini. Detonsarum enim gregi conferuntur. In canibus non dilaceratio, sed latratus commendatur. Canes muti, dicit Isaias, non valentes latrare: canes impudentissimi, nescientes saturitatem . Ac si quibusdam exprobret quod in altero se canum officio exuant, in altero se canes exhibeant: latrare non valentes, et non desinentes lacerare Tales sunt qui invicem mordent et comedunt,
Abbreviated transcription (Latin):
tantꝰ ⁊ ac̾iuis testimonioꝵ: Et simor¬
te affecti cota die. ⁊ estimati sicut o¬
ues occisionis: inomnib tñ suꝑaue¬
runt. ⁊ uelut suꝑ ascend̾unt de mon¬
te galaad. de ac̾uo martyrii. Non
enum de conseruanda corporali uita c̃¬
tamen inierunt scĩ s de uita fidei ex
qua iustꝰ uiuit: id̾oq inom̃ib suꝑant:
quib causa saluaconsistit. Qͦmͦ ñ su¬
ꝑant cũ aut ꝑsistendo inconfessione.
redditi sunt et̾nitati: aut ꝑsuadendo.
ꝑ secutores reformauerunt ueritati
Deniq et si estimati sunt. sicut oues
occisionis: quibdam tam̃ in nocuis
dentib ab infidelitatis radice hosteᷤᷤ
p̾ciderunt suos: ut int̾ eccłie uitalia
recond̾ent uiscera. Anñ hoc sibi uult
qd̾ subnectur: Dentes inquit tui:
sicut grex detonsarum. Adu̾tis qua¬
les oues iste sint: que possunt qͥdẽ
detonderi. s dentes eaium ñ posst̃
conteri. Occidi possunt: ⁊ flecti ne¬

Expanded text:
tantus et acervus testimoniorum? Etsi mortantus et acervus testimoniorum? Etsi morte affecti tota die, et aestimati sicut oves occisionis, in omnibus tamen superaverunt, et velut superascenderunt de Galaad, de acervo martyrii. Non enim de conservanda corporali vita certamen inierunt sancti, sed de vita fidei, ex qua justus vivit. Ideoque in omnibus superant quibus salva causa consistit. Qant, cum aut persistendo in confessione redditi sunt aeternitati, aut persuadendo persecutores informaverunt veritati? Denique etsi aestimati sunt sicut oves occisionis, quibusdam tamen innocuis dentibus ab infidelitatis radice hostes praeciderunt suos, ut inter Ecclesiae vitalia reconderent viscera. 6. Au non hoc sibi vult quod subnectitur? Dentes, inquit, tui quasi grex detonsarum. Advertis quales oves istae sint, quae possunt quidem detonderi; sed dentes earum non possunt conteri. Occidi possunt, et flecti ne
Abbreviated transcription (Latin):
sustinuit a peccorib adu̾sus semet ip¬
sum contͣiliuonẽ: ut ne fatigemini
aĩs urĩs deficientes. Nondũ enĩ usq
ad sangͥnẽ restitistis. Illorumeñ te¬
stimonia. p̃rogatiira qͣdã dicunt᷑ testi¬
monia. idest martyria. qui ꝓfide xp̃i
sanguinem fud̾unt. Uidete pͥmum
ip̃m inrẽm stepħmr de qnͣto lapidum
ac̾uo ascend̾it adxp̃m: quẽ ⁊ om̃s sequũ¬
tur aĩe iuiste. Quasi grex inqͥtͥ capraꝵ.
que ascend̾unt de monte galaad. Gesta¬
bant thesaur̃ fidei inuasis fictilib sed
sublimitas erat uirtutis dei. Ideo qͣi
ascendentes dicunt᷑. quod eos ñ tam¬
niũ uirtute magna. Quid hic eis aĩ.
qui nͦ unam ⁊ eam leuem ⁊ amicam
p̃positorum increpationẽ sustinent:
s adunũ austeriꝰ uerbum. tot᷑ lique¬
scit honi ꝓpositi quem sibi firmauer̃t
rigor: Istorum tot suffulta ammini¬
culis testimonia uix stare possunt:
illorum tot rep̾ssa torm̃tis ubiꝰ erupe¬
runt. Anñ qnͣtꝰ numerꝰ suppliciorũ:

Expanded text:
emetipsum contradictionem, ut ne fatigemini animis vestris deficientes. Nondum enim usque ad sanguinem restitistis . Illorum enim testimonia praerogativa quadam dicuntur testimonia, id est martyria, qui pro fide Christi sanguinem fuderunt. Videte primum ipsum martyrem Stephanum de quanto lapidum acervo ascenderit ad Christum, quem et omnes sequuntur animae justae. Quasi grex, inquit, caprarum quae ascenderunt de monte Galaad. Gestabant thesaurum fidei in vasis fictilibus, sed sublimitas erat virtutis Dei. Ideo quasi ascendentes dicuntur, quod eosnium virtute magna. Quid hic eis animi est, qui nec unam, et eam levem, et amicam praepositorum increpationem sustinent; sed ad unum austerius verbum totus liquescit boni propositi, quem sibi firmaverant, rigor? Istorum tot suffulta adminiculis testimonia vix stare possunt; 76 illorum tot repressa tormentis uberius eruperunt. An non quantus numerus suppliciorum,
Abbreviated transcription (Latin):
deum cordis ꝓposito: anime affectu
uitali: integro et rationabili qͦdam
mentis arbitrio.Ut amoris inte et
ꝓpositum sit. et ip̃m ꝓpensum sit:
et ꝑspicax sit. Bona siquidem cordis
intentio pia addeum. S quid si pi¬
gra sit. si emortua. si nicħ hñs in se
uitale. nil aĩatum: Bonagͦ inten¬
tio pura. quam uiuidam reddit:
et uelut ammatam feruida et dul¬
cis affecio. Affectum hunc qui est
ac si quedam anima boni ꝓpositi.
in format meditatio. si discretaẽ:
et refouet. si crebra ẽ. funiculo sic
tͥpliciter nexo. ad meritum reposite
corone quid ubexiꝰ: Adcꝑimentum
quid expͥssius: Anñ tͥ iudet᷑ inuita¬
re et quasi tͥplicit̃ dicere ueni. hec
tͥna diloctio: Demiq qͣi inuitat dũ
confert. ⁊ audatiam ꝓmerito:⁊ auidi¬

Expanded text:
Deum tuum cordis proposito, animae affectu Deum tuum cordis proposito, animae affectu vitali, integro et rationabili quodam mentis arbitrio; ut amoris in te et propositum sit, et ipsum propensum sit, et perspicax sit. Bona siquidem cordis in Deum intentio pia: sed quid, si pigra sit, si emortua, si nihil habens in se vitale, nil animatum? Bona ergo intentio pura, quam vividam reddit et velut animatam fervida et dulcis affectio. Affectum hunc, qui est quasi quaedam anima boni propositi, informat meditatio, si discreta est; et refovet, si crebra est. Funiculo sic tripliciter nexo, ad meritum repositae coronae quid uberius, ad experimentum quid expressius? An non tibi videtur invitare, et quasi tripliciter dicere Veni, haec trina dilectio? 4. Denique quasi invitat, dum confert et audaciam pro merito,
Abbreviated transcription (Latin):
mutꝰ ñ ẽ: usũ ht̃ uocis. Qd̃ enĩ conti¬
net oĩa: scĩam h̃t uocis. De sp̃u scͥpͥ¬
tũ ẽ hoc: ⁊ bene nostis qnͣta affinitaᷤ.
s ñ pocius identitas caritatis ad spi¬
ritũ. Illa continet oĩa: quia pleni¬
tudo legis ẽ caritas. Sp̃s loquitur
misteria: et amatoria plane loqͥt᷑
Ip̃e sp̃s reddit testimoniũ spieitui
nr̃o: utiq ⁊ blandimentum loqui po¬
test. Sonꝰ eiꝰ sensꝰ amoris ẽ: et de sid̾ii
uota instar hñt uocis. Exꝑimentũ
gracie ipm̃ est utiq quod loquitur:
qd̃ inuitat. qd̾ dicit ueni delibano. Ter
uocat fortasse iccirco: qd funiculꝰ tri¬
plex difficile rumpitur. Tenax enĩ
funicłs amor affectuose trahit: cui
est id ip̃m alloqui. quod allic̾e. Ni¬
chil amoris tenaciꝰ uinculo: nil tͣ¬
henci. Audi quomͦ lex diuina tripl¬
cẽ huiꝰ ostendit nexum iunculo
Diliges dñm dm̃ tuum ex toto corde
tuo et ex tota anima tua: et ex om̃i
mente tua. Ac si aicat. diliges anm̃

Expanded text:
continet omnia, scientiam habet vocis . De Spiritu scriptum est hoc, et bene nosti quanta sit 95 affinitas, si non potius identitas, charitatis ad Spiritum. Illa continet omnia, quia plenitudo legis est charitas . Spiritus loquitur mysteria , et amatoria plane loquitur. Ipse Spiritus reddit testimonium spiritui nostro , utique et blandimentum loqui potest. Sonus ejus sensus amoris est et desiderii, vota instar habens vocis. Experimentum gratiae ipsum est utique quod loquitur, quod invitat, quod dicit: Veni de Libano. Ter vocat, fortasse idcirco quod funiculus triplex difficile rumpitur. Tenax enim funiculus, amor. Amor affectuose trahit cui est id ipsum alloqui, quod est allicere. Nihil amoris tenacius vinculo, nil trahentius. Audi quomodo lex divina triplicem hujus ostendit nexum funiculi. Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, ex tota anima tua, et ex omni mente tua . Ac si dicat: Diliges Dominum
Abbreviated transcription (Latin):
s ñ dum apparet quid exis. Quid
putas : Simił eris mei: cum apparu¬
ero. Et nunc similitudinẽ tenes ĩ par¬
te. quia ex parte cognoscis. Reuelata
facie iangłiam meam specularis: s tñ
ad huc tranfformaris a claritate incla¬
ritatẽ. Dum tranfformaris: ñdum in¬
tegre tenes. Tranfformari ꝓfice̾ ẽ: ñ
cẽ. ꝑfectum. ꝑ fectum autem tuum ñ¬
dum tui. s iam ocłi mei uident: peneᷤ
me iam es. quał fut᷑a es. Iam in libͦ
descͥta es uite. et in manib depinxi
te: facies tua coram me semꝑ. Corã
me fulget: que in te nunc ẽ. offucata.
Iam dragniã ymaginis mee inte in¬
ueni: s adhuc quadã squalet rubigi¬
ne. et occultat᷑ species eius. Iam fides
tuis eubet in genis: ⁊ uite colorem ĩ¬
fundit: s adhuc fidei res ẽ. in occulto.
Ideo sicut fragm̃ mali piiici: sicgene
tue absq occultis tuis. Grata satis
fidei facies: s de ocultis nus mͥ appa¬
res commendabilior. Paciencie uir¬

Expanded text:
sed nondum apparet quid eris. Quis, sed nondum apparet quid eris. Quis, putas, similis mei 82 cum apparuero? Et nunc similitudinem tenes in parte, quia ex parte cognoscis. Revelata facie jam gloriam meam specularis, sed tamen adhuc transformaris a claritate in claritatem . Dum transformaris, nondum integre tenes. Transformari proficere est, non esse perfectum. Perfectum autem tuum nondum tui; sed jam oculi mei vident: penes me jam es qualis futura es. Jam in libro descripta es vitae, et in manibus depinxi te. Facies tua coram me semper, coram me fulget, quae in te nunc est obfuscata. Jam drachmam imaginis meae in te inveni, sed adhuc quadam squalet rubigine, et occultatur species ejus. Jam fides tuis rubet in genis, et vitae colorem infundit; sed adhuc fidei res est in occulto. Ideo sicut fragmen mali punici, sic genae tuae, absque occultis tuis. Grata satis fidei facies, sed de occultis tuis mihi commendabilior appares. Patientiae vir
Abbreviated transcription (Latin):
tegritas. s tm̃ fragmina ingenis spõ¬
se emin̾e dicunt᷑. Quia qd̃ ingenis
est in euidenti ẽ. Et si nouit qͥs uerã
in se iuitutis alicuiꝰ grãm: ñ qͥd uehe¬
mentiam: nunquid constantiam:
nunqͥd ꝑseuerantiã: Non ẽ. inquit
occultatum osmeum a de: qd̃ fecisti ĩ
enim tuus omnia scrutatur: etiam oc¬
cultata nr̃a. Utinam tala in me oc¬
culta multa habeam: cognita tibi
lħu bone. ⁊ cognita in thesauris meᷤ.
Piculosa repositio istorum in mea sci¬
entia: id̾o tue magis tuto illa cõmit¬
to. S non ego tam illa committo tͥ
quam tu non committismͥ. Penes te
ad huc tutius foues: quod fecisti inoc¬
culto. Nec sponse ꝑfectio tanta sinit᷑
ip̃ã patere: et ꝓdire ingenas. Sic in¬
quit gene tue: absq occultis tuis.
Sunt quedam occulta tempore cõ¬
gruo ꝓducenda in lucem: et in faci¬
em collocanda. Int̾im latent in semi¬
ne: tempore suo plenam acceptu¬
ra speciem. Nunc enim sponsa es.

Expanded text:
tegritas, sed tantum fragmina in genis spontegritas, sed tantum fragmina in genis sponsae eminere dicuntur; quia quod in genis est, in evidenti est. Et si novit quis veram in se virtutis alicujus gratiam, numquid vehementiam, numquid constantiam, numquid perseverantiam? Non est, inquit, occultatum os meum a te, quod fecisti in tibi. Spiritus enim tuus omnia scrutatur, etiam occulta mea. Utinam talia in me occulta multa habeam cognita tibi, Jesu bone, et reposita in thesauris tuis. Periculosa repositio istorum in mea scientia, ideo tuae magis tuto illa committo. Sed non ego tam illa committo tibi, quam tu non committis mihi. Penes te adhuc tutius foves quod fecisti in occulto. Nec sponsae perfectio tanta sinitur ipsi patere et prodire in genas. 4. Sic, inquit, genae tuoe, absque occultis tuis. Sunt quaedam occulta tempore congruo producenda in lucem, et in facie collocanda. Interim latent in semine, tempore suo plenam acceptura speciem. Nunc igitur sponsa es,
Abbreviated transcription (Latin):
tatis rubent colore: si penes se oꝑa ñ
iactet: ñ magnificet merita. ñ illa exi¬
nua putet: s tam exigua pudeat. Qͥs
enĩ głiabitur castum se hr̃e cor: Si ac¬
ceꝑit: quom głiabitur qͣi non accepe¬
eit: Et tamen ip̃a q̃ acceꝑit dona qͥs
indelligit: Nam si delicta ñ intelligit:
qͣnͣtominꝰ dona: Dona de sursum sunt:
descendunt a prẽ luminũ. Que uo̾d̾i
sunt: nemo nouit nͥ sp̃s d̾i. Ideo si cui
d̾s ꝑ spm̃ suum reuelat: ñ tam ip̃e no¬
uit. qmͣ sp̃s dei inillo. Nosinquit pau¬
lus accepimꝰ sp̃m qui ex d̾o ẽ: ut scia¬
mus que ad eo donata sunt nob̃. Nun¬
quid omnia: Aut si omnia scire potuit:
nunquid omnino: Ne unum qͥdem ut
arbitor ex integro. Et inflagello nõ
potuit intelligere donumi. Utiliter
ip̃a sibi conscientia ab sconditur in par¬
te.⁊ ip̃e ꝓficiendi a ctͦ. mor nimius.
incrementi sui ꝓuectus ignorat. De¬
niq ñ ip̃a uͥtutũ uelut pomorum in¬

Expanded text:
tatis rubent colore, si penes se opera non tatis rubent colore, si penes se opera non jactet, non magnificet merita, non illa eximia putet, sed tam exigua pudeat. Quis enim gloriabitur castum se habere cor? Si accepit, quomodo gloriabitur quasi non acceperit? Et tamen ipsa quae accepit dona, quis intelligit? Nam si delicta non intelligit, quanto minus dona? Dona desursum sunt, descendunt a Patre luminum. Quae vero Dei sunt, nemo novit, nisi Spiritus Dei. Ideo si cui Deus per Spiritum suum revelat, non tam ipse novit, quam Spiritus Dei in illo. Nos, inquit Paulus, accepimus Spiritum qui ex Deo est, ut sciamus quae a Deo donata sunt nobis . Numquid omnia? aut si omnia scire potuit, numquid omnino? Ne unum quidem, ut arbitror, ex integro: et si in flagello, non potuit intelligere donum. Utiliter ipsa sibi conscientia absconditur in parte, et ipse proficiendi amor nimius incrementa sui profectus ignorat. Denique non ipsa virtutum velut pomorum in
Abbreviated transcription (Latin):
eloqͥ. tã sine humilitatis iactura. qmͣ
sine dampno iu̾tatis. Et cum ꝓpͥa ex pͥ¬
m̾et: tñ nom̃ sup̾ssit. Pot̾at pleniꝰ elqui
s ip̃e ad sponse eremplum modesti pudorisco¬
suffundere: s etiam que totius conuer¬
sationis uenustat faciem. Nam sic̃ cor¬
poris ita ⁊ conu̾sationis gene sunt q̃¬
dam: inquib nicħ ẽ. eo colore graciꝰ.
sioꝑmominiũ habitus humilitatem
redoleat: si plus occultet in corde. qmͣ
ostentet in facie. Deniq ⁊ hic dicit.
Sicut fragm̃ mali punici sic gene
tue. absq occultis tuis. Bone gene q̃
sicut nicħ hñt simulatum. ita mul¬
tum hñt occultum: que sic̃ nicħ fin¬
gunt. sic nec totum effundunt: que
minꝰ pretendunt inspecie. qmͣ tenent
inuirtute. Possunt hec ad interiores
anime genas referri. que inconscĩe
facie sunt: ubi ñ homo s deus uidet.
Habet cuiusq conscĩa quandã ꝓpͥam
faciem. Eius gene ueretundo humili¬

Expanded text:
eloqui, tam sine humilitatis jactura, quam eloqui, tam sine humilitatis jactura, quam sine damno veritatis! Et cum propria expmen nomen suppressit. Poterat plenius eloqui, sed ipse ad sponsae exemplum modesti pudoris cosuffundere, sed eam quae totius conversationis venustat faciem. Nam sicut corporis, ita et conversationis genae sunt quaedam, in quibus nihil est eo colore gratius, si operum omnium habitus humilitatem redoleat, si plus occultet in corde, quam ostentet in facie. Denique et hic dicit: Sicut fragmen mali punici, sic genae tuae, absque occultis tuis. Bonae genae, quae sicut nihil habent simulatum, ita multum habent occultatum; quae sicut nihil fingunt, sic nec totum effundunt; quae minus praetendunt in specie, quam tenent in virtute. 3. Possunt haec ad interiores animae genas referri, quae in conscientiae facie sunt, ubi non homo, sed Deus videt. Habet cujusque conscientia quadam propriam faciem. Ejus genae verecundo humili
Abbreviated transcription (Latin):
dentur uelut fragniina cuidam boni
fructꝰ. Et in consequentib ad sponsũ
de᷑ qr gene eiꝰ sic̃ areole aromatũ: eo qd̃
ex arate sint et culte. ⁊ cõposite aromati¬
b confouendis. Sic et hic sponse genaᷤ:
ficut frangm̃ mali punici ẽẽ duit. Ee
bona confractio: ꝑ quam ñ mors in gͦ¬
diturꝰ s spũał fructus speumen elucet.
Gone ergo gene que ꝑ humilitatem
ita confracte sunt: ut feuctus int̾ni
ñ ꝑdant. s mag̾ ꝓdant grãm. Deniq
et ip̃a mala punica gratam modest
uultus uerecundiã. corticis rubei colo¬
re designant. Optimum plane ĩxp̃i
sponsa decoramentum uerecundia.
Uerecundia qͣi aurora q̃dã omnium
actuum. colorat pͥncipia ⁊ urgineo
uirtutes reliqͣs uenustat pudore.
Uerecundia bona sua ñ petulanter
iac̾tat: s parce eloquitur: contenta
tenuit innuisse. et cũ urget necessi¬
tas. Iħu bone qnͣta uͥq uerecundia
insermonib tuis: qmͣ ꝓpriis partꝰ
in laudib: qmͣ poteras sufficient᷑

Expanded text:
dam boni fructus? Et in consequentibus ad sponsum dicitur quia genae ejus sicut areolae aromatum , eo quod exaratae sint et cultae et compositae aromatibus confovendis. Sic et hic sponsae genas sicut fragmen mali punici esse dicit. Et bona confractio, per quam non mors ingreditur, sed spiritualis fructus specimen elucet. Bonae ergo genae, quae per humilitatem ita confractae sunt, ut fructus interni non perdant, sed magis prodant gratiam. Denique et ipsa mala punica gratam modesti vultus verecundiam, corticis rubei colore designant. Optimum plane in Christi sponsa decoramentum, verecundia. Verecundia, quasi aurora quaedam, omnium actuum colorat principia, et virgineo virtutes reliquas venustat pudore. Verecundia bona sua non petulanter jactat, sed parce eloquitur, contenta tenuiter innuisse, et cum urget necessitas. Jesu bone, quanta ubique verecundia in sermonibus tuis! quam propriis parcus in laudibus, quas poteras sufficienter
Abbreviated transcription (Latin):
loci ub̾tas arboris qualitatem redar¬
guit: de infructuositate sua. An ñ
arbor mala que t̾ram bonam occu¬
pans. fructus condignos ñ parit:
s nec ullos bone spei parturit flores.
forsitan et ficulneam illam sterilem
uicino uinee condempnabant. ꝑ¬
iniquum ẽ. in scã conu̾satione plã¬
tatum. uil scm̃ moliri: et excusatio¬
ues p̾cendentem cognatis exemplis
conuinci: ⁊ inde descensiones aispo¬
nere mordine suo unde alii ascendt᷑.
Sufficiebat tͥ qui talis es descensus
tiuis: qui bonorum ac̾uũ oꝑmquẽ
alii alacritate conscendunt. detrahe
moliris: et regulares obseruantias
immutare. quarum ⁊ numerũ ⁊ ei¬
gorem. causaris. Noli ꝓhib̾e eos qͥ bene
faciunt: si potes et ip̃e ascende. Audi

Expanded text:
loci ubertas, arboris qualitatem redarloci ubertas, arboris qualitatem redarguit de infructuositate sua. An non arbor mala, quae terram bonam occupans, fructus condignos non parit, sed nec ullos bonae spei parturit flores? Forsitan et ficulneam illam sterilem, vicino vineae condemnabant. Periniquum est, in sancta conversatione plantatum, nil sanctum moliri, et excusationes praetendentem cognatis exemplis convinci, et inde descensiones disponere in corde suo, unde alii ascendunt. Sufficiat tibi qui talis es, descensus tuus. Quid bonorum acervum operum, quem alii alacritate conscendunt, detrahere moliris, et regulares observantias immutare, quarum et numerum, et rigorem causaris? Noli prohibere eos qui bene faciunt; si potes, et ipse ascende. Audi
Abbreviated transcription (Latin):
guł dieb ex aminandi abbis astant
uidiuo: quasi ad xͥ p̾sentati tͥbunal.
Ibi qͥsq in pͥmis accusator ẽ sui: ac¬
cusandi se locum aliis p̾ripere festi¬
nant. Quid ip̃m continuũ silentiũ.
et quedam compositionis gͣuitas. ñ¬
ne totam conu̾sationẽ uenustat. et
qͣdã sc̃ĩtatis pule uestit facie: Ip̃e qͦ
nec inaceruo testimonioꝵ ẽ. tantoꝵ
sine confessione. Nam reliquie cogi
nus uidet᷑ testimonii aceruꝰ erigi :
Hisi qd̾ ñ aceruatĩ et sine ordine fi¬
unt ista s serie certa: et siuis singła ft̾
distincta temporib. Nonne testimo¬
nia hec credibilia facta sunt nimis:
eo quod domũ tuã tał decet scĩtudo
dñe: Utinã cordis mei radices suꝑ
ẽẽ. tant᷑ bone conu̾sationis tumulꝰ.
Locꝰ ẽ altꝰ ⁊ uber: qualẽ ꝓpħa comme¬
morat. Uinea fcã est dilecto. in cor¬
nu in loco ub̾i. Et magnum plans
fertił solitestimoniũ: fructuum
ꝓuent᷑ uberior. Sicut econtrario

Expanded text:
gulis diebus examinandi abbatis astant gulis diebus examinandi abbatis astant judicio, quasi ad Christi praesentati tribunal. Ibi quisque in primis accusator est sui, accusanti se locum aliis praeripere festinans. Quid ipsum continuum silentium, et quaedam compositionis gravitas? nonne totam conversationem venustat, et quadam sanctitatis pulchra vestit facie? Ipse somnec in acervo testimoniorum est tantorum sine confessione. Nam reliquiae coginus hic videtur testimonii acervus erigi, nisi quod non acervatim et sine ordine fiunt ista, sed serie certa, et suis singula sunt distincta temporibus? Nonne haec testimonia credibilia facta sunt nimis, eo quod domum tuam talis decet sanctitudo, Domine? Utinam cordis mei radices super esse tantus bonae conversationis cumulus. Locus est altus et uber, qualem propheta commemorat: Vinea facta est dilecto in cornu, in loco uberi . Et magnum plane fertilis soli testimonium, fructuum proventus uberior: sicut e contrario
Abbreviated transcription (Latin):
exiguum reputant: si a xp̃o uł te¬
nu memoria titubant. Hostis calli¬
di siquid fu̾it improbitate sugge¬
stum sibi imputant: iniqui in hac
parte estimatores. dum ꝓpͥum ar¬
bitrantur casum. quod aliene st̃
fraudis casso conatu tantum ꝓuo¬
cati. Quid cotidianus manuũ la¬
bor quo corpꝰ et satis atc̾itur: et tenu¬
iter pascitur: l. abores manuũ sua¬
rum ñ solimanducant: sed de insuf¬
ficienti parciunt᷑ egenis: ut et illis
tͥbulatio sit. dum modo aliis abun¬
dec. Int̾uallis quibdam lauant la¬
bores: s fesso corpore feruet affectus.
Iilic tacite lacͥme ubtim uoluuntur.
ꝓ deunt gemit᷑. erumpunt suspira: ut
qui uxta sedent si forte ex se frigidi
st̃ uiunus possint scintillis accendi
Quid deniq quod ñ de crastino cogi¬
tant. nec hodierno quidem: omnem
curam ꝓicientes in ip̃m qui eis p̾est:
non pͥmum s solũ q̃rentes regnũ d̾i.
Quod pene p̾terieram incapitło sin¬

Expanded text:
exiguum reputant, si a Christo vel teexiguum reputant, si a Christo vel tenui memoria titubant. Hostis callidi, si quid fuerit improbitate suggestum, sibi imputant iniqui in hac parte aestimatores, dum proprium arbitrantur casum, quod alienae sunt fraudis casso conatu tantum provocati. Quid quotidianus manuum labor, quo corpus et satis atteritur, et tenuiter pascitur? Labores manuum suarum non soli manducant; sed de insufficienti partiuntur egenis, ut et illis sit tribulatio, dummodo aliis abundet. Intervallis quibusdam levant labores, sed fesso corpore fervet affectus. Illic tacitae lacrymae ubertim volvuntur, prodeunt gemitus, erumpunt suspiria: ut qui juxta sedent, si forte ex se frigidi sint, vicinis possint scintillis accendi. Quid denique, quod non de crastino cogitant, nec de hodierno quidem? omnem curam projicientes in ipsum qui eis praeest: non praemium, sed solum quaerentes regnum Dei. Quid? quod pene praeterieram, in capitulo sin
Abbreviated transcription (Latin):
q̃ cantant᷑ u̾bis. aut ligatam tenent.
aut ad cognata relaxant: ad ꝑegͥna
nequaquam. Quod si contingat:
fugax enĩ ẽ mens humanã. quanta
staum castigant censura: et more
usuras a se reposcunt᷑. S n ip̃a com¬
munium horarum interualla noc̾t᷑
uacant. Deus bone hora illa noctis
quam sine nocte ẽ: quam nox illa
illuminatio indeliciis. Orationes il¬
le p̾uatun funit: s priuata non pe¬
tunt. Submissior quidẽ uox. s menᷤᷤ
intensior: et preces tacite multum
hñt acuminis. Deniq frequenter
bis nec eget. nec utitur. q̃ ꝓuro et
pleno fertur affectu. Amor in auribꝰ
dñi solus obstrepens. corporalium
strepitꝰ dedignatur u̾borum: q̃ sicut
in choanti excitamenta sunt. sic im¬
pedimenta solent eẽ. ꝑfecte oranti.
Quid deinde ipsis horis matutinisͤ
Quasi de recenti orationes instaurãt:
frequentant confessiones: et uerecũ¬
da s manifesta reuelatione etiam
exiguos purgant excessus. Non tñ

Expanded text:
quae cantantur verbis, aut ligatam tenent, quae cantantur verbis, aut ligatam tenent, aut ad cognata relaxant, ad peregrina nequaquam. Quod si contingat fugax est enim mens humana, quanta statim castigant censura, et morae hujus usuras a se reposcunt? Sed nec ipsa communium horarum intervalla nocturna vacant. Deus bone, hora illa noctis, quam sine nocte est, quam nox illa illuminatio in deliciis! Orationes illae privatim fiunt, sed privata non petunt. Submissior quidem vox, sed mens intensior, et preces tacitae multum habent acuminis. Denique frequenter bis nec eget, nec utitur, quae puro et pleno fertur affectu. Amor in auribus Domini solus obstrepens, corporalium strepitus dedignatur verborum, quae sicut inchoanti excitamenta sunt, sic impedimenta solent esse perfecte oranti. Quid deinde? ipsis horis matutinis quasi de recenti orationes instaurant, frequentant confessiones, et verecunda, sed manifesta revelatione etiam exiguos purgant excessus. Non tamen
Abbreviated transcription (Latin):
uitã: qͥ futm uereant᷑ iudiciũ: qͥ tandẽ
euangłica p̃cepta diuinitus data fate¬
ant᷑. Talia utinã penes me testimonia
pauca reperiant᷑: mallẽ nulla: ne mo¬
dicum frementũ. aceruũ fideliũ ope¬
rum totũ denigret. Et frẽs mei. ut mo¬
dicum glorie de communi. qui de pri¬
uato non possum. s tocius uite ur̃e¬
ordinem respexeritis. et regularis
obseruantie cursum. ñ erit exiguus
boni testimonii quẽ edificatis acer¬
uus. Nã si a nocturnis uigiliis quaᷤᷤ
impigro uelut pͥmitias quasdam li¬
conspectum diur̃i: si inquã a capite
singulos ꝑ gradus conu̾sationis diur¬
ne seriatim uelitis incede̾. quid ibire¬
periet᷑. qd̃ disciplinam ũ sonet. quod
ñ concinat fidei nr̃e: quod ñ uł cor¬
Int̾ psallendum quanta ẽ. disciplina
incorpore. ⁊ quã maior quoꝵdam in
mente: dum ne ad modicũ. uł certe
tam̃ ad modicũ. a sensu u̾borũ illam
sinunt abire:. Nam ibi idẽ in ipsis

Expanded text:
vitam, qui futurum vereantur judicium, qui tandem vitam, qui futurum vereantur judicium, qui tandem evangelica praecepta divinitus data fateantur! Talia utinam penes me testimonia pauca reperiantur: mallem nulla, ne modicum fermentum acervum fidelium operum totum denigret. 3. Et, fratres mei ut modicum de communi glorier, qui de privato non possum, si totius vitae vestrae respexeritis ordinem, et regularis observantiae cursum; non erit exiguus, quem boni testimonii coaedificatis, acervus. Nam si a nocturnis Vigiliis, quas impigro velut primitias quasdam praeliconspectum Dei: si, inquam, a capite singulos per gradus conversationis divinae seriatim velitis incedere; quid ibi reperietur quod disciplinam non sonet, quod non concinat fidei nostrae, quod non vel corInter psallendum quanta est disciplina in corpore, et quam major quorumdam in mente, dum ne ad modicum, vel certe tantum ad modicum a sensu verborum illam sinunt abire? Nam ibi, id est in ipsis
Abbreviated transcription (Latin):
cłie caluationẽ inducit: Nescit illa
decaluari: nam ⁊ capilli eius om̃s
num̾ati sunt. ad sinagogam: illa
cccłie crines. ad suum semꝑ recurrẽ¬
tos caput: circa illud ambitu amico
reuoluti. in ip̃a capitis secreta conã¬
tes intrare. Ideo capilli eius ñ de¬
cidunt: s ascendunt: ⁊ ascendunt
de monte galaad: oꝑm xp̃i maio¬
ra sibi semꝑ adimitandum exem¬
placumusantes. Utinam fidei ꝙͣ
habeo in xp̃o omnia opera mea at¬
testent᷑. ⁊ iugi ꝓfectu congesta. acer¬
uum mͥ assensionis constituant.
Quam paucos ego mͥ testimonii hꝰ
contuli sapides. Uereor equidem:
ne et incontrarium multos conges¬
serim. Quid enĩ : Nonne tͥ uidentur
ñ ꝓfide. s mag̃ cont᷑ fidem testimo¬
nia congessisse. qͥ sic uiuunt ut al¬
teriꝰ uideant᷑ fidei qmͣ xp̃iane: Deniq tales
ꝙͣ młtos uidemꝰ de quib uire diu possit.
Isti sic ñconu̾sant᷑: ut qͥ xp̃i redemp¬
tos se sangͥne credant: qui alica sꝑant

Expanded text:
clesiae calvationem inducet? Nescit illa clesiae calvationem inducet? Nescit illa decalvari. Nam et capilii ejus omnes numerati sunt. Ad Synagogam illa iEcclesiae crines, ad suum semper recurrentes caput, circa illud ambitu amico revoluti, in ipsa capitis secreta conantes intrare. Ideo capilli ejus non decidunt, sed ascendunt de monte Galaad, operum Christi majora sibi semper ad imitandum exempla cumulantes. Utinam fidei quam habeo in Christo, omnia opera mea attestentur, et jugi profectu congesta acervum mihi ascensionis constituant. Quam paucos ego mihi testimonii hujus contuli lapides! Vereor equidem, ne et in contrarium multos congesserim. Quid enim? nonne tibi videntur non pro fide, sed magis contra fidem testimonia congessisse, qui sic vivunt, ut alterius videantur fidei, quam christianae? Denique tales quam multos videmus, de quibus jure dici possit: Isti non sic conversantur, ut qui Christi redemptos se sanguine credant, qui aliam sperent
Abbreviated transcription (Latin):
dicari ⁊ qͣi in de euelli uidet᷑: ad ext̾io¬
res qͣlibet occasione uocari. Nam qui
inde sine sensu doloris effluunt. quo¬
mͦ ibi aut nati. aut radicati credentur.
Deniq qd̃ ñ decidat. capilli sponse
s assurgant: audi qd̃ sequit᷑. Capil¬
li tui sieut grex caprarum: que ascẽ¬
dunt de monte galaad. Qusi grex
caprarum. eo quod insublimib pa¬
sti ⁊ positi. ⁊ tendentes semper ad
alta ut capre: altum tñ nicħ sapiani.
s carnalis conscii sut in firmitati.
Clatam namq ip̃a descendet: asã¬
dit hũ̾ilitas. Ideo qͣi capre quodsem¬
ꝑ ⁊ alta petant: et ad infirma sua res¬
pͥectent. Et bene de monte galaad as¬
cendunt: s tñ non nͥ in monte gala¬
ad: qui testimonii aceruꝰ int̾p̾tatur.
mons cap̃ est eccłie. Noli de hoc mon¬
te defluere: si capulus es. Quid nob̾
separationẽ minaris: et uelut a¬
uulsum iria reliquorum grege ca¬
pillorum: Nunquid casus tuus ec¬

Expanded text:
dicari et quasi inde evelli videtur, ad exteriodicari et quasi inde evelli videtur, ad exteriores qualibet occasione curas vocari. Nam qui inde sine sensu doloris effluunt, quomodo ibi aut nati, aut radicati credentur? 2. Denique quod non decidant capilli sponsae, sed assurgant, audi quod sequitur: Capilli tui sicut grex caprarum, quae ascenderunt de monte Galaad. Quasi grex caprarum, eo quod in sublimibus pasti et positi, tendentes semper ad alta ut caprae, altum tamen nil sapiunt, sed carnalis conscii sunt infirmitatis. Elatio namque ipsa descendit, ascendit humilitas. Ideo quasi caprae, quod semper et alta petant, et ad infirma sua respectent. Et bene de monte Galaad ascendunt: sed tamen nonnisi in monte Galaad, qui testimonii Acervus interpretatur. mons Ecclesiae caput est. Noli de hoc monte defluere, si capillus es. Quid nobis separationem minaris, et velut avulsum iri a reliquorum grege capillorum? Numquid casus tuus Ec
Abbreviated transcription (Latin):
ocłiocłoꝵ. Quom si penne ⁊ plume incor¬
lumina. Nolo hc̃ locũ nimis urgere.
ne uos frẽs exagitare uidear. Estote
ur̃a ꝯtenti m̃sura. Nich om̃io incor¬
ꝑe colũbe officio uacat: nicħ caret
honore. Et ea q̃ abscondita st̃: ab unda¬
torẽ hñt honorẽ. Deniq ⁊ capilł spon¬
se: suus ẽ honor. St̃ mocłis p̾lati. in¬
ni discipłi: qui se capillorum more
tractabiles ⁊ flexibiles exhibent ad
omuẽ mitum magistͥ. sic̃ ad motũ
uenti. Qͥ gͣciles ⁊ spũalib extenuat
disciplinis. pene sine corpore st̃. ⁊ peni¬
tus sine carne ad omnẽ in sensibile
iniuriã: ut nͨ tondentis instrum̃ti
sentiant lesionẽ: in hoc tm̃ passio¬
nis sustinentes molestiam: si a ca¬
pite cui inheserunt contingat euel¬
li. Reliquo enim emortuo corpore.
uitalem ibi tm̃ sensũ retentant. uͥ
capiti de quo orunt᷑ iunguntur.
Qͥ ip̃o uicini cerebro. ubi sapĩe drͣ
recessus: quasi adintima ipsuis ar¬
chana nitunt᷑ intrare. Qͥb hoc era¬

Expanded text:
oculorum: quomodo si pennae et plumae in corlumina. Nolo locum hunc nimis urgere, ne vos, fratres, exagitare videar. Estote vestra contenti mensura. Nihil omnino in corpore columbae officio vacat, nihil caret honore: et ea quae abscondita sunt, abundantiorem habent honorem. Denique et capillis sponsae suus est honos. Si enini discipuli, qui se capillorum more tractabiles et flexibiles exhibent ad omnem nutum magistri, sicut ad motum venti: qui graciles, et spiritualibus extenuati disciplinis, pene sine corpore sunt, et penitus sine carne, ad omnem insensibiles injuriam, ut nec tondentis instrumenti sentiant laesionem; in hoc tantum passionis sustinentes molestias, si a capite cui inhaeserunt, contingat evelli. Reliquo enim emortuo corpore, vitalem ibi tantum sensum retentant, ubi capiti, de quo oriuntur, junguntur. Qui ipsi vicini cerebro, ubi sapientiae dicitur recessus, quasi ad intima ipsius arcana nituntur intrare: quibus hoc era
Abbreviated transcription (Latin):
q largiri. facili ad edificandum u¬
tebatur mat̾ia: s uehementiam ĩ¬
inerat intłłus: s affectio uehem̃s.
Dolendum qͥdem qd̾ tanti uiri subt᷑e
ta nobis ẽ copia: s nichominꝰ głandũ.
quod talem de ortulis nris fasciculũ¬
murre adcelestem illum ortum p̃mi¬
simus. Illic ornamentũ ẽ: qui nob̾
hic fuerat adiumentum. Et si uacua¬
ta uidentur aluearia nr̃a. Iortus nu¬
datꝰ: multos tamen reliquit mani¬
pulos. de quib potens ẽ d̾s ꝑ iurtutũ
incrementa creare fasciculos. Quod
et in tota oꝑatur eccłia. donec ꝑ succes¬
siones continuas omniũ graduum
dispensatione completa: sponse sue
iam ꝑfecte et consumate dicat. Ueni
inortum meum soror mea sponsa.
messui myrram meam cum aroma

Expanded text:
mque largiri. Facili ad aedificandum umque largiri. Facili ad aedificandum utebatur materia, sed vehementiam insed affectio vehemens. 7. Dolendum quidem quod tanti viri subtracta est nobis copia, sed nihilominus gloriandum quod talem de hortulis nostris fasciculuoelestem illum hortum praemisimus. Illic ornamentum est, qui nobis hic fuerat adjumentum. Et si vacuata videntur alvearia nostra, et hortus nudatus; multos tamen reliquit manipulos, de quibus potens est Deus per virtutum incrementa creare fasciculos. Quod et in tota operatur Ecclesia, donec per successiones continuas, omnium graduum dispensatione completa, sponsae suae jam perfectae et consummatae dicat: Veni in hortum meum, soror mea sponsa. Mess
Abbreviated transcription (Latin):
Noster autem hic fauus dequo lo¬
quimur integ̃ erat: ⁊ int̾no liquo¬
re exuberans. Olenus erat cellarumt.
hic illaq distillabat dulcedinem.
Sermonis duum assiduus oꝑator
fauos componebat. Soni faui. qͥbꝰ
adhuc integris multorum cotidie
indulcantur fauces. Melestam ñ
sectabatur subtilitatem. que plus
contentionis quam instructionis mi¬
nistrat materiam: circa moralem
oꝑosus scientiam. cultissimis illam
uerborum cellis committebat. Pru¬
dens erat eloquii mystici: quod int̾
ꝑfectos dispensabat. Lactea in salu¬
tem ⁊ consolationem paruulorum
exuberabat doctrina:cui tamen le¬
tificantis et inebriantis sermonis
unum sepe latent̾ immiscuit
Ita ẽ. Lac ip̃ius: uni optinebat uͥ¬
tutem. Simplex eius institutio.⁊
sermo lacteus: anumũ auditoris.
inquendam in ebriantem aliena¬
te m̃tis excessum furtun abripere
consueuit. Uñ qui potabatur iure
dicere poterat: quia bibi uinũ cũ
lacte. immo inlacte. Nouerat ista
temperate miscere: et in altero utẽ¬

Expanded text:
Noster autem hic favus, de quo loquimur, integer erat, et interno liquore exuberans. Plenus erat cellularum, hac illacque distillabat dulcedinem, sermonis divini assiduus operator favos componebat. Boni favi, quibus adhuc integris multorum quotidie indulcantur fauces. Molestam non sectabatur subtilitatem, quae plus contentionis, quam instructionis ministrat materiam. Circa moralem operosus scientiam, cultissimis illam verborum cellis committebat. Prudeus erat eloquii mystici, quod inter perfectos dispensabat. Lactea in salutem et consolationem parvulorum exuberabat doctrina, cui tamen laetificantis et inebriantis sermonis vinum saepe latenter immiscuit. Ita est. Lac ipsius vini obtinebat virtutem. Simplex ejus institutio, et sermo lacteus animum auditoris in quemdam inebriantem alienatae mentis excessum furtim arripere consuevit. Unde qui potabatur, jure dicere poterat; Quia bibi vinum cum lacte. Imo in lacte noverat ista temperate miscere, et in altero utru