comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
que suprascripsi que sunt aphuc mea
⁊ ea que prec̾ea uideor mͥ ex aliqͣ parce
retinere tanꝗͣ ex reliqͥus pͥstine dignita¬
tis. Neq enĩ ip̃e cesar ut multis rebus
ititelligere potui est alienus a nob et õs
fere fatuliarissimi eius casu deuincti
magnis meis ueterib offitiis me diligent̾
obseruant. ⁊ colunt. Itaq si qui mͥ erit
auditus de tus fortunis id est de tua in¬
columitate in qua sunt omnia agendi qd
quidẽ cotidie magis ex sermonib eoꝵ ad¬
ducor ut sperem agam ꝑ me ip̃e ⁊ moliar
singula ꝑ sequi non est necoeẽ uniuersũ
studiũ meũ ⁊ beniuolentiã ad te defero.
s inea int̾est hoc tuos omnes scire qd̃
tius litc̾is fieri potest ut intelligant oĩa
ciceronis patre trebiano. hoc eo ꝑtinet
ut nicħ existimẽ ẽẽ tam difficile qd̾ non ꝓ
te mͥ susceptũ iocunoũ sit futurii. antea
misisem ad te literas si genus seribendi
inuenire̾. Tali enĩ tempore aut consolari ami

Expanded text:
quae supra scripsi, quae sunt adhuc mea, quae supra scripsi, quae sunt adhuc mea, et ea quae praeterea videor mihi ex aliqua parte retinere tamquam ex reliquiis pristinae dignitatis. neque enim ipse Caesar, ut multis rebus intellegere potui, est alienus a nobis et omnes fere familiarissimi eius casu devincti magnis meis veteribus officiis me diligenter observant et colunt. itaque, si qui mihi erit aditus de tuis fortunis, id est de tua incolumitate, in qua sunt omnia, agendi, quod quidem cotidie magis ex eorum sermonibus adducor ut sperem, agam per me ipse et moliar. singula persequi non est necesse ; universum studium meum et benevolentiam ad te defero. sed magni mea interest hoc tuos omnis scire, quod tuis litteris fieri potest ut intellegant, omnia Ciceronis patere Trebiano. hoc eo pertinet, ut nihil existiment esse tam difficile quod non pro te mihi susceptum iucundum sit futurum. antea misissem ad te litteras si genus scribendi invenirem; tali enim tempore aut consolari amicorum
Abbreviated transcription (Latin):
ip̃e testis. Nam et confiliũ tuũ uł potiꝰ casusdi¬
utius in armis cuulib ꝯmorandi semꝑ michi
magno dolori fuit. ⁊ hic euentꝰ qd̾ tardius qͣ
est equũ ⁊ ꝗͣ ego uellem recuperas. fortunã
et dignitatẽ tuam michi non minori ou¬
re est ꝗͣ tibi semꝑ fuerunt casus mei. ita
et postumo leno ⁊ sestio ⁊ sapientissime
atrico nr̃o ꝓximeq theuile liberto tuo totũ
me tͥ patefeci. ⁊ hec hiis singuł sepe dixiqͣ¬
cumq re possem me tͥ ⁊ liberis tuis satis
facere cupere. Idq tu ad tuos uelim scri¬
bas. ħ quid̃ certe que inpotestaiẽ mea sũt
ut oꝑam consiliũ rem fidẽ meam sibi ad
omnes res paratam putent. Si auctorita¬
te ⁊ gratia tantũ possem qͣntũ in eare.p.
de qͣ ita meritus sum posse deberem. tu qͦ
is ẽẽs qui fiusti eum omni gratu ampłis¬
simo dignissimꝰ tumcerte ordinis tu faci¬
le pͥnceps s qm̃ eodem tempore eademq
decausa nr̃m ut̾q cecidit tͥ ⁊ illa polliceor

Expanded text:
ipse testis. nam et consilium tuum vel casus potius diutius in armis civilibus commorandi semper mihi magno dolori fuit, et hic eventus, quod tardius quam est aequum et quam ego vellem reciperas fortunam et dignitatem tuam, mihi non minori curae est quam tibi semper fuerunt casus mei. itaque et Postumuleno et Sestio et saepissime Attico nostro proximeque Theudae, liberto tuo, totum me patefeci et haec iis singulis saepe dixi, quacumque re possem, me tibi et liberis tuis satis facere cupere, idque tu ad tuos velim scribas, haec quidem certe, quae in potestate mea sunt, ut operam, consilium, rem, fidem meam sibi ad omnis res paratam putent. si auctoritate et gratia tantum possem quantum in ea re p., de qua ita meritus sum, posse deberem, tu quoque is esses, qui fuisti, cum omni gradu amplissimo dignissimus tum certe ordinis tui facile princeps. sed quoniam eodem tempore eademque de causa nostrum uterque cecidit, tibi et illa polliceor
Abbreviated transcription (Latin):
ullũ pret̾ mitemꝰ tu uiuandi ⁊ leuandi locũ.
Itaq illud alt̾m qd̃ dixi litt̾arũ genus eotidie
mͥi ut spero fiet procliuiꝰ ut ⁊ͣ polliceri possĩ
id re ꝗͣ uerbis faciam libentius. T u uelim ex¬
istimes ⁊ plures ce amicos habere potuerĩ.¬
y me concerere eoꝵ nemini. fortem fac aĩm
habeas magnũ est in uno que sunt infortu¬
natemꝑibis regentur et consiliis nostris
prouidebuntus.

Expanded text:
ullum praetermittemus tui iuvandi et levandi locum. itaque illud alterum, quod dixi, litterarum genus cotidie mihi, ut spero, fiet proclivius, ut etiam polliceri possim. id re quam verbis faciam libentius. tu velim existimes et pluris te amicos habere quet me concedere eorum nemini. fortem fac animum habeas et magnum, quod est in uno te; quae sunt in fortuna, temporibus regentur et consiliis nostris providebuntur.
Abbreviated transcription (Latin):
lexi qd̾ ⁊̃ sine luteris arbitͣbar. Te sũa cu¬
piditate affectum ẽẽ uioenti mei. Qd̾̃ ego ita
contingant ut uehement̾ uelumn ut tu .il.
doꝵ hominũ ⁊ amantiũ mei copia tamẽ erat

Expanded text:
lexi, quod etiam sine litteris arbitrabar, te summa culexi, quod etiam sine litteris arbitrabar, te summa cupiditate adfectum esse videndi mei. quod ego ita contingant, ut vehementer velim! etenim, dorum hominum et amantium m
Abbreviated transcription (Latin):
ea spe facultatũ qͣntum habeamꝰ ꝗͣ huma¬
nissue potuerĩ rescͥpsisse. s neq me hu-¬
manitate licc̾arum mearũ obligatũ pu¬
leste sunt. Simul cogitare debes meominẽ
pecuniã que ad me saluis legibus ꝑuenisset ephe¬
si apud publicanos potuisse io fuisse ss .xxii. eam
omnẽ pecuniã pompetũ abstulisse. Qd̃ ego siue
equo ammo siue inquo fero tude.ss. cũ equo aĩo
ferre debes ⁊ existimaie eo nunꝰ ad te uł de tius
cibariis uł de mea liberalitate ꝑuenisse. Qd̃ si
mͥ expensaista. ss. ꝯtulisses. tamen que tua est
suauitas quiq inme amor nolles ame hoc tẽ¬
pore existimationẽ accipere. Nam nimeratũ si
cuperem nonerat. s hec locatũ me putato
ut ego teexistimo. Ego tñ cum tulliꝰ rure re¬
dierit mittam eum ad te. Si quid ad rẽ putab̾
ꝑtinere. hanc epłam cur non scinti uelĩ
causa nulla est.
mͥ tue lutere fuerunt ex quib intel¬

Expanded text:
ea spe facultatum, quam tum habebamus, quam humaea spe facultatum, quam tum habebamus, quam humanissime potuerim, rescripsisse; sed neque tum me humanitate litterarum mearum obligatum pulestae sunt. simul illud cogitare debes, me omnem pecuniam, quae ad me salvis legibus pervenisset, Ephesi apud publicanos deposuisse; id fuisse HS x_x_i_i_; eam omnem pecuniam Pompeium abstulisse. quod ego sive aequo animo sive iniquo fero, tu de HS c_ aequo animo ferre debes et existimare eo minus ad te vel de tuis cibariis vel de mea liberalitate pervenisse. quod si mihi expensa ista HS c tulisses, tamen, quae tua est suavitas quique in me amor, nolles a me hoc tempore aestimationem accipere; nam, numeratum si cuperem, non erat. sed haec iocatum me putato, ut ego te existimo. ego tamen, cum Tullius rure redierit, mittam eum ad te, si quid ad rem putabis pertinere. hanc epistulam cur conscindi velim causa nulla est. litterae fuerunt; ex quibus intel
Abbreviated transcription (Latin):
aut ⁊̃ uelle te existimẽ si ullo mͦ facere pos¬
sim. ꝯd̾ scribis de beneficiis scito ame et cͥbu¬
nos militares ⁊ prefectos ⁊ ꝯtubernales dũ¬
tarat meos delatos ẽẽ in quo quidẽ ratio me¬
fefellit. liberum .N. tempus ad eos
existimabam dari. postea certior sum factus
xxx. dieb deferri neccẽe esse quib rationẽ
retulissem sane molestũ tuli non illa bene¬
ficia tue potius ambitioni reseruata ẽẽ
ꝗͣ mec qui ambitione uicħ uterer. de cent᷑i¬
onib tñ ⁊ de tͥbunoꝵ militariũ ꝯtub̾nali¬
b res est mintegro. Genus hoꝵ benefitioꝵ
definitũ lege non erat. & eliquũ est de sex¬
rina litt̾as ẽẽ allatas non mei errati s tiumn
quo peccatũ uidebatur eẽ. simͦ erat frĩs tui
⁊ tullii s cum id corrigi non poss qd̃ depo¬
sitis rationib ex ꝑunicia decessimus. credo
me qd̾ tͥ pro ann᷑n mei uoluntate. proq

Expanded text:
aut etiam velle te existimem, si ullo modo facere posaut etiam velle te existimem, si ullo modo facere possim. quod scribis de beneficiis scito a me et tribunos militaris et praefectos et contubernalis dumtaxat meos delatos esse. in quo quidem me ratio fefellit; liberum enim mihi tempus ad eos deferendos existimabam dari, postea certior sum factus triginta diebus deferri necesse esse, quibus rationes rettulissem. sane moleste tuli non illa beneficia tuae potius ambitioni reservata esse quam meae, qui ambitione nihil uterer. de centurionibus tamen et de tribunorum militarium contubernalibus res est in integro; genus enim horum beneficiorum definitum lege non erat. reliquum est de sesrina litteras esse adlatas, non mei errati, sed tui; in quo peccatum videbatur esse, si modo erat, fratris tui et Tulli. sed, cum id corrigi non posset, quod iam depositis rationibus ex provincia decessimus, credo me quidem tibi pro animi mei voluntate proque
Abbreviated transcription (Latin):
cunia pompiꝰ est usus ut qͣ tua deposue¬
ras festius. S hec ad te nichil intelligõ ꝑti¬
nere. Illud me non animadu̾tisse moleste
ferrem ut adscriberem te in fano pecu¬
mam iusfu meo deposuisse nisi ista pecu¬
ma gͣuissimis eẽt certissimisq monumẽ¬
meis luteris .p. festio cradita ẽẽt. que cũ
tuderem tot uestigiis impressa ut inhiis erra¬
ri non poss non adscrib̃ id qd̾ tua nicħ referebat.
Ego cam̃ adscͥpsisse mallem qu̾ io te iudeo deside¬
rare sicut scrib tͥ id cẽ referendũ idem ip̃e sentio
neq ineo quicꝗͣ ameis rationib discrepab̃t
tue. aodes enĩ tumeo iussu qd̃ ego qui non ad¬
didi nec causa est cur negeni. Nec si causa eẽt¬
sumusus quid ꝑleges liceat considerandũ esti
te certe in pecume ex actu ita efferre ex
meis rationib relatis non oporcrat nͥ quid
me fallit. sunt .i. alii ꝑitiores. Illud caue du¬
bites. qͥnego omnia faciam que int̾ee cira

Expanded text:
cunia Pompeius est usus ut ea, quam tu deposuecunia Pompeius est usus ut ea, quam tu deposueras, Sestius. sed haec ad te nihil intellego pertinere; illud me non animadvertisse moleste ferrem, ut ascriberem te in fano pecuniam iussu meo deposuisse, nisi ista pecunia gravissimis esset certissimisque monumenmeis litteris P. Sestio tradita esset. quae cum viderem tot vestigiis impressa, ut in iis errari non posset, non ascripsi id, quod tua nihil referebat; ego tamen ascripsisse mallem, quoniam id te video desiderare. sicut scribis tibi id esse referendum, idem ipse sentio, neque in eo quicquam a meis rationibus discrepabunt tuae; addes enim tu, meo iussu, quod ego, qui non addidi, nec causa est cur negem nec, si causa esset etsum usus, quid per leges liceat, considerandum est. te certe in pecuniam exactam ista referre ex meis rationibus relatis non oportuit, nisi quid me fallit; sunt enim alii peritiores. illud cave dubites, quin ego omnia faciam, quae interesse tua
Abbreviated transcription (Latin):
Lib̾alitatis qõ maiꝰ scͥbe mei bñfitio ꝗͣ meo
legatũ meum prefectũq.q. leptam maxͥ
ralamitate leuatos cum presertun non
deberent ẽẽ obligati. Diligentie gõ existi-¬
mas de tanto offitio meo tanto ⁊̃ ꝑiculo
nescisse me qͥcqͣm nec cogitauisse scribani
quicquid uoluiss cumi id mͥ ne recitauiss
quid̃ reculisse. pͣoentie cũ a me non insi¬
pient̾ excogitatam qͥd̾ putas. Nam ⁊ uolu¬
sii liberandi meũ fuit consiliũ ⁊ ut młti
tam gͣuib ualerianis precib ip̃iq t. ma¬
rio depelleret᷑ ame inita ratione. ꝯͣ quid̾
omnes non solum probant s ⁊̃ laudãt.
Et siuerñ scire uis hoc uni scribe meo
intellexi non nimiũ placere s ego putaui
cẽ uiri boni crim ppłs suũ seruaret ꝯfu¬
lere fortunis tot uł amicoꝵ uł ciuiũ.
Nam᷑ lucei ÷ ita actum est ut actore .s.ii.
pompeio ista pecrinia in fano poneretur.
Id ego agnoui meo iussi ẽẽ factum qua pe¬

Expanded text:
liberalitatis, quod mavis scribae mei beneficio quam meo liberalitatis, quod mavis scribae mei beneficio quam meo legatum meum praefectumque Q. Leptam maxima calamitate levatos, cum praesertim non deberent esse obligati; diligentiae, quod existimas de tanto officio meo, tanto etiam periculo, nec scisse me quicquam nec cogitavisse, scribam, quicquid voluisset, cum id mihi ne recitavisset quidem, rettulisse; prudentiae, †cum rem a me non insipienter excogitatam quidem putas. nam et Volusi liberandi meum fuit consilium, et, ut multa tam gravis Valerianis praedibus ipsique T. Mario depelleretur, a me inita ratio est; quam quidem omnes non solum probant, sed etiam laudant, et, si verum scire vis, hoc uni scribae meo intellexi non nimium placere. sed ego putavi esse viri boni, cum populus suum servaret, consulere fortunis tot vel amicorum vel civium. nam de Lucceio est ita actum, ut auctore Cn. Pompeio ista pecunia in fano poneretur. id ego agnovi meo iussu esse factum. qua pe
Abbreviated transcription (Latin):
ego nicħ adhibui pret̾ lectionẽ . Ita accepi
librum a meo seruo scriba ut eundem ac¬
ceperim a fr̃e tuo. Si honos is fuit maiceẽ
tͥ habere non potul. si fides maiorẽ tibi
habu ꝗͣ pene ip̃i mͥ. Si ꝑuiendũ fuit
ne quid alit̾ ac tibi ⁊ honestũ ⁊ utile eẽt
referret᷑ non habui cui potius id nego¬
tii darem ꝗͣ dedi. Illud quid̃ certũ factũ
est qd̾ lex iudebat apud duas ciuitates
loadicenseni. ⁊ apaiensẽ que nob̾ mxxnne
uidebant᷑ qm̃ ita necesse erat rationes confectas
collatasq deponeremꝰ. Itaq huc pͥmo loco pͥ¬
mũ respondeo me ꝗͣ ꝗͣ iustis decausis ratio-¬
nes deferre ꝓꝑarim ita te expectaturuͭ fus¬
se nͥ in ꝓuincia relictas rationes prolatis ha¬
berẽ. ꝗ obrem de uolusio qd̾ scribis non ÷ ra
tionũ. docuerũt .N. me ꝑiti homines in hiis
ao uolusiñ tͣnfferri nom̃ a ualerio non potu¬
cipis noĩe ex qͣ reliqũ qd̾ erat in ratiõib recu

Expanded text:
ego nihil adhibui praeter lectionem. ita accepi ego nihil adhibui praeter lectionem. ita accepi librum a meo servo scriba, ut eundem acceperim a fratre tuo. si honos is fuit, maiorem tibi habere non potui, si fides, maiorem tibi habui quam paene ipsi mihi; si providendum fuit ne quid aliter ac tibi et honestum et utile esset referretur, non habui cui potius id negoti darem, quam cui dedi. illud quidem certe factum est, quod lex iubebat, ut apud duas civitates, Laudicensem et Apamensem, quae nobis maxime videbantur, quoniam ita necesse erat, rationes confectas conlatas deponeremus. itaque huic loco primum respondeo me, quamquam iustis de causis rationes deferre properarim, tamen te exspectaturum fuisse, nisi in provincia relictas rationes pro relatis haberem, quam ob rem de Volusio quod scribis, non est id rationum; docuerunt enim me periti homines, in his ad Volusium traferri nomen a Valerio non potucipis nomine; ex qua reliquum quod erat in rationibus rett
Abbreviated transcription (Latin):
rum fuisse si qd meminisses uolintatẽ tuã
ꝯmodo meo ad eaque seͥpsisti. C õmodiꝰ equid̾
possem de singłis ad te reb scribere. si . i.
tullius scriba meus adẽẽt aquo nͥ exploratũ
est in rationib dũ taxat referendis. de cet̾is
rebus affirmare non posfn̾̃ nich eũ ferisse
scientẽ qd̾ cẽt ꝯtra aut rem existimationẽ tuã
deuisitationũ referentarũ ius uetus: mos an¬
tiquiis maneret me relaturũ rationes nisi
tecum ꝓ ꝯuinctione nr̃e necesfitudinis con¬
tulissem cum fecissemq non fuisse. Quid
gͥ fecissem ad urbẽ si ꝯsuetudo pͥstina ma
referret ad erariũ fecimn ꝓuintia. Neq
ita feci ut te ad meũ arbitriũ aducerẽ.
S tͥbui tͥ tm̃ qͣntum me tͥbuisse mĩꝗͣ me
penicebit. Totum enĩ scribam meñ quẽ tͥ
uideo nunc ẽẽ suspectũ tͥ tradidi. tuei.m.
mincliũ frẽm tuũ ad unxisti rationes
confecte me absente suintecũ. Ad quas

Expanded text:
rum fuisse, si ad me misisses, voluntatem tuam rum fuisse, si ad me misisses, voluntatem tuam commodo meo. ad ea, quae scripsisti, commodius equidem possem de singulis ad te rebus scribere, si M. Tullius, scriba meus, adesset. A quo mihi exploratum est in rationibus dumtaxat referendis de ceteris rebus adfirmare non possum nihil eum fecisse scientem, quod esset contra aut rem aut existimationem tuam; dein, si rationum referendarum ius vetas et mos antiquus maneret, me relaturum rationes, nisi tecum pro coniunctione nostrae necessitudinis contulissem confecissemque, non fuisse. quod igitur fecissem ad urbem, si consuetudo pristina manreferre ad aerarium, feci in provincia, neque ita feci ut te ad meum arbitrium adducerem, sed tribui tibi tantum, quantum me tribuisse numquam me paenitebit. totum enim scribam meum, quem tibi video nunc esse suspectum, tibi tradidi. tu ei M. Mindium, fratrem tuum, adiunxisti. rationes confectae me absente sunt tecum; ad quas
Abbreviated transcription (Latin):
ad co iurdam societatẽ: uł ꝑicłi uł labo¬
ris. cum uͦ ea tua sit uoluntas humani¬
tis beniuolentia gͥ me libent̾ amplector
talem aĩmũ. S ita non .N. dimutam pu¬
doeem inrogando meũ si feceris it qd̾ ostũ¬
dis magnam habere gr̃am si non feceris. ig¬
noscam ⁊ alt̾m timori alt̾m michi te nega¬
re non potuisse arbittor. Est enĩ profecto¬
res maxima qd̃ rectũ sit apparet quis ex¬
pediat obscurũ est. Ita tamen ut si nossimꝰ
qui ẽẽ debemꝰ. io: studio abgni ac lit̾is mĩs
pubitare non possimꝰ qͥn ea maxime condu¬
cauit que sunt rectissima. Que tu si simul
placebit statim ad me uenies. Sin idẽ place¬
bit atq eotem nec continuo pot̾it oĩa tibi
ut nota sint faciam. Quicqd statueris te
mͥ amicũ sin id qd̃ opto ⁊ iam amicissimti
iucdicabo.
nisse si eo quo constituras uenire uolu¬
isses. ꝯͣre ⁊ simei ꝯmodi causa ꝯmouere me
uolusti tñ ita existimes uelim me ante latu¬

Expanded text:
ad coeundam societatem vel periculi vel laboad coeundam societatem vel periculi vel laboris. Cum vero ea tua sit voluntas, humanitas, benevolentia erga me, libenter amplector talem animum, sed ita non enim dimittam pudorem in rogando meum: si feceris id, quod ostendis, magnam habebo gratiam, si non feceris, ignoscam et alterum timori, alterum mihi te negare non potuisse arbitrabor. est enim res profecto maxima. quid rectum sit apparet, quid expediat obscurum est, ita tamen, ut si nos ii sumus, qui esse debemus, id est studio digni ac litteris nostris, dubitare non possimus quin ea maxime conducant, quae sunt rectissima. qua re tu, si simul placebit, statim ad me venies; sin idem placebit atque eodem, nec continuo poterit, omnia tibi ut nota sint faciam. quicquid statueris, te mihi amicum, sin id, quod opto, etiam amicissimum iudicabo. nissem, si eo, quo constitueras, venire voluisses. qua re, etsi mei commodi causa commovere me noluisti, tamen ita existimes velim, me antelatu
Abbreviated transcription (Latin):
existimet᷑ omnib hiis decausis debes istam mo¬
lestiam ꝗͣ lenissime f̾re metis animꝰ erit in te
liberosꝙ tuos semꝑ quẽ tu ẽẽ us et qui esse
rebet.
tͥ eẽm carissimꝰ tam̃ eotidie magis io ꝑspi¬
tio extatq id qd̾ mͥ ostenderas quib dam licte¬
ris hoc te studiosiorẽ in me colento forte ꝗͣ in
prouincia frisses. Et simeo iuditio nichil
ad tuũ ꝓuintiale offitiũ addi potest qd̃ li¬
berius iudiciũ ẽẽ posset. Itaq me ⁊ supiorss
littere tue ad modũ delectauerunt quib
et expectatũ tueũ aduentil abste amanter
udebam ⁊ cum alit̾ res cocidifs ac putasses
te ineo consibio magnoꝑe ẽẽ letatũ. Ex hus
ꝓximis licteris magnũ cepi fructũ ⁊ iudicis
⁊ offitii titi. Inditu qd̃ intelligo te id qd̃ õs
fortassis achom ui facere debent nicħ puta¬
re utile eẽ nisi qd̃ rectum honestũ q sit
offitii qd̾ te mecũ qõ cũq cepise ꝯfili pol¬

Expanded text:
existimetur, omnibus his de causis debes istam moexistimetur, omnibus his de causis debes istam molestiam quam lenissime ferre. meus animus erit in te liberosque tuos semper, quem tu esse vis et qui esse debet. tibi essem carissimus, tamen cotidie magis id perspicio, exstatque id, quod mihi ostenderas quibusdam litteris, hoc te studiosiorem in me colendo fore quam in provincia fuisses etsi meo iudicio nihil ad tuum provinciale officium addi potest, quo liberius iudicium esse posset tuum. itaque me et superiores litterae tuae admodum delectaverunt, quibus et exspectatum meum adventum abs te amanter videbam et, cum aliter res cecidisset ac putasses, te meo consilio magno opere esse laetatum, et ex his proximis litteris magnum cepi fructum et iudici et offici tui, iudici, quod intellego te, id quod omnes fortes ac boni viri facere debent, nihil putare utile esse nisi quod rectum honestumque sit, offici, quod te mecum, quodcumque cepissem consili, pol
Abbreviated transcription (Latin):
atq obseruantia filii cui monitꝰ nullo loco
deero neq ad consolandam neq ad leuan¬
dam fortunã tuam tusi quid ad me forte
scripseris ꝑficiam ne te frustra scripsisse
arbitrere.
qui te consolari cupio consolandus
pere non hortor solum s ĩ ꝓ amore nr̃o ro¬
go atq oro te colligas uirũq te prebeas et qͣ
conditione omnes homines ⁊ quib tempo¬
rib nati sumꝰ cogites plus tͥ uirtuts tua
hominis nobilissimi ea deniq uidet᷑ ꝯditio
impendere legũ iuditioꝵ tempoꝵ ut opti¬
me actum cũ eo uideat᷑ esse qui ꝗͣ leuissima
pena ab hac re.p. discesserit tuuͦ qui et
fortuna et liberos habeas ⁊ nosceteros que
necessitudine et beniuolentia tecum iunctissimoᷤ
ꝙͣq magnã facultatẽ sis habititꝰ nob̾cum ⁊ cũ
ominib tiuis iuuendi ⁊ cum unũ fit iuditiũ
ex tam multis qd̾ reprehentat᷑ ut qd̾ una sen¬
tentia eaq ubia potentia alicuiꝰ condonatũ

Expanded text:
atque observantia fili tui monitus nullo loco atque observantia fili tui monitus nullo loco dero neque ad consolandam neque ad levandam fortunam tuam. tu si quid ad me forte scripseris, perficiam ne te frustra scripsisse arbitrere. qui te consolari cupio, consolandus pere non hortor solum, sed etiam pro amore nostro rogo atque oro, te conligas virumque te praebeas et, qua condicione omnes homines et quibus temporibus nos nati simus, cogites. plus tibi virtus tua homines nobilissimi. ea denique videtur condicio impendere legum, iudiciorum, temporum, ut optime actum cum eo videatur esse, qui quam levissima poena ab hac re p. discesserit. tu vero, qui et fortunas et liberos habeas et nos ceterosque necessitudine et benevolentia tecum coniunctissimos, quomque magnam facultatem sis habiturus nobiscum et cum omnibus tuis vivendi, et cum unum sit iudicium ex tam multis quod reprehendatur, ut quod una sententia eaque dubia potentiae alicuius condonatum
Abbreviated transcription (Latin):
res. cogitaresq ⁊ in urͣa ciuitate et inceceris
que rerũ potite sunt multis fortissimis atq
optimis iuuris iniustis uditiis itał cafus
incidisse. illud utinã neq scriberẽ ea te re
publica carere in qua neminẽ pͥdentem ho¬
minẽ res ulla telectet de tuo autẽ filio ue¬
reor ne sinich̃ ad te scͥpserim debitũ eius uir¬
tuti uidear testimoniũ non cepisse. Sinaũ
oĩa que sentio ꝑscripferim ne refrigerem
meis litteris defideriũ ac dolorẽ tuũ. s tn
pͣoentissime facias si in illius pietatẽ. uurtu¬
tem industam ubicumq ers tuã ẽẽ tecũ¬
tuut᷑ qͣmq oculis intuem᷑. Aobreni et il¬
lius eximia iurtus sũmusq inte amor mag¬
ne tͥ consolationi debet ẽẽ ut nos ceteri qͥ
te non ex fortuna s exurtute tua pendi
mines sapientis turpitudĩe non casu et de¬
licto fuo non alioꝵ inutria ꝯmoueri. Ego
⁊ memoria nr̃e uet̾is amicicie uł uircute

Expanded text:
res cogitaresque et in nostra civitate et in ceteris, res cogitaresque et in nostra civitate et in ceteris, quae rerum potitae sunt multis fortissimis atque optimis viris iniustis iudiciis talis casus incidisse. illud utinam ne vere scriberem, ea te re p. carere, in qua neminem prudentem hominem res ulla delectet ! de tuo autem filio, vereor ne, si nihil ad te scripserim, debitum eius virtuti videar testimonium non dedisse, sin autem omnia, quae sentio, perscripserim, ne refricem meis litteris desiderium ac dolorem tuum. sed tamen prudentissime facies, si illius pietatem, virtutem, industtimur quam quae oculis intuemur. quam ob rem et illius eximia virtus summusque in te amor magnae tibi consolationi debet esse et nos ceterique, qui te non ex fortuna, sed ex virtute tua pendimmines sapientis turpitudine, non casu et delicto suo, non aliorum iniuria commoveri. ego et memoria nostrae veteris amicitiae et virtute
Abbreviated transcription (Latin):
p. sesti. ⁊ pͥmis temꝑib illis quib in inui¬
diam abseus ⁊ incͥmen uocabaie defendi. et
cum intui familiarissimi iuditio ac ꝑicło
tiũ cͥmen ꝯiungeret᷑ ut potui ar curatissi¬
me te tuamq causã tutatus sum. Et̃ ꝓxi¬
me recenti ad uentu meo cum remalit᷑ in¬
sticuam offendisse̾ ac mͥ placuiss si affuissẽ
tam̃ nłła re saluti tue defi cumq eo tem¬
pore inuidia annone inimici no solũ tui
uerũ ⁊ amicoꝵ tuoꝵ iniqͥtas totius iudicii
mltaq alia rei .p. uitia plusꝗͣ causa ip̃a
ueritasq ualussent publio tuo neq oꝑa
neq consilio. neq labore neq grã neq testi¬
mittendũ ẽẽ dixi te ut hortarer rogaremq
ut ⁊ hominẽ te ⁊ iurũ ẽẽ meminisses id ẽ
ut ꝯmunẽ inceitũq casum quẽ neq ui¬
tare quisꝗͣ nr̃m nec prestare ullo pacto sa
pient̾ ferres ⁊ dolori fortit̾ ac fortune resiste¬

Expanded text:
P. Sitti, et primis temporibus illis, quibus in inviP. Sitti, et primis temporibus illis, quibus in invidiam absens et in crimen vocabare, defendi et, cum in tui familiarissimi iudicio ac periculo tuum crimen coniungeretur, ut potui accuratissime te tuamque causam tutatus sum et proxime recenti adventu meo, cum rem aliter institutam offendissem ac mihi placuisset, si adfuissem, tamen nulla re saluti tuae defui; cumque eo temporetiam amicorum tuorum, iniquitas totius iudici multaque alia rei p. vitia plus quam causa ipsa veritasque valuissent, Publio tuo neque opera neque consilio neque labore neque gratia neque testimittendum esse duxi, te ut hortarer rogaremque, ut et hominem te et virum esse meminisses, id est ut et communem incertumque casum, quem neque vitare quisquam nostrum nec praestare ullo pacto potest, sapienter ferres et dolori fortiter ac fortunae resiste
Abbreviated transcription (Latin):
da tͥ ut sit grauitas ⁊ ꝯstantie seruiendũ.
Nam qd̃ ablatura est ip̃a duit᷑nitas que maxi¬
mos luctus uetustate tollit id nos precipere
consilio prudentiaq debemus ⁊ .N. si nulla
fuit nũꝗͣ liberis amissis bello mulier aĩo qͣ
id consilio anteferre uebemꝰ neq expectare tẽ¬
poris medicinã qͣm rep̾sentare rationẽ possimꝰ.
hiis ego luteris si quid profecissẽ existimabã
optandũ quiddã me ẽe assecutũ siminꝰ forte
uelim ⁊ futurũ eẽ confidas.
obluuuione amicicie nr̃e neq int̾missiõe
consuetudinis mee suꝑiorib tempoeib ad te
nullas litteras misi s qu pͥora tempora inru
mea scͥbendo tius iniustissimis atq acer¬
bissimis inꝯmodis retardar̃ cum uͦ rater¬
uallum iam satis longũ fuiss et tuã uir¬
tutẽ animiq magnitudĩem diligentiꝰ ẽẽ m
mecũ recordatus non putaui ẽe alienũ
institutis meis hec ad te scribere ego te.

Expanded text:
da tibi ut sit gravitas et constantiae serviendum. da tibi ut sit gravitas et constantiae serviendum. nam, quod adlatura est ipsa diuturnitas, quae maximos luctus vetustate tollit, id nos praecipere consilio prudentiaque debemus. etenim, si nulla fuit umquam liberis amissis tam imbecillo mulier .animo qid consilio anteferre debemus neque exspectare temporis medicinam, quam repraesentare ratione possimus. his ego litteris si quid profecissem, existimabam optandum quiddam me esse adsecutum; sin minus forte velim et futurum esse confidas.obliuione amicitiae nostrae neque intermissione consuetudinis meae superioribus temporibus ad te nullas litteras misi, sed quod priora tempora in rume a scribendo tuis iniustissimis atque acerbissimis int intervallum iam satis longum fuisset et tuam virtutem animique magnitudinem diligentius essem mecum recordatus, non putavi esse alienum institutis meis haec ad te scribere. ego te,
Abbreviated transcription (Latin):
rei .p. q̃ qui reliq̃rit nullo modo mͥ qͥdem de¬
ceptus ẽẽ uideatur. Quit ÷ ii. ram non mͦ pu¬
dori .i. ꝓbati. lͥtuti. rectis. studiis. bonis arti¬
bus. s omnino libertati ac saluti loci: non
me hercłe quẽ qꝗͣ autiui hoc gͣuissimo et
pestilentissimo anno a dolescentulũ aut pu¬
erum mortuũ qui mͥ non ab diis inmor¬
talib ereptꝰ ex hiis miseris atq ex iniqͥssi¬
ma conditione uite iuderetur. ꝗre si detrahi
potest ne guio huis quos amasti mali putes
contigisse ꝑmultũ erit ex merore tuo de¬
minutũ. Relinqͤtur enĩ simplex illa iam
cura doloris tui que nunc cũ illis ꝯmuta¬
bit᷑ s ad te ip̃m ꝓprie referet᷑ inqua non est
iam gͣuitatis ⁊ sapientie tue ꝗͣ tu apue¬
ro p̾stitisti ferre inmoteratiꝰ casum in¬
comodoꝵ tuoꝵ qui sit ab eoꝵ quos dilex̾it
miseria maloq se nĩctus. Et enĩ cum semꝑ
te ⁊ ꝓpͥuatis in reb ⁊ publiois prestitisti tuẽ¬

Expanded text:
rei p., quae qui reliquerit nullo modo mihi quidem derei p., quae qui reliquerit nullo modo mihi quidem deceptus esse videatur. quid est enim iam non modo pudori, probitati, virtuti, rectis studiis, bonis artibus, sed omnino libertati ac saluti loci? non me hercule quemquam audivi hoc gravissimo et pestilentissimo anno adulescentulum aut puerum mortuum, qui mihi non a dis immortalibus ereptus ex his miseriis atque ex iniquissima condicione vitae videpotest, ne quid iis, quos amasti, mali putes contigisse, permultum erit ex maerore tuo deminutum. relinquetur enim simplex illa iam cura doloris tui, quae non cum illis communicabitur sed ad te ipsum proprie referetur; in qua non est iam gravitatis et sapientiae tuae, quam tu a puero praestitisti, ferre immoderatius casum incommodorum tuorum, qui sit ab eorum, quos dilexeris, miseria maloque seiunctus. etenim eum semper te et privatis in rebus et publicis praestitisti, tuen
Abbreviated transcription (Latin):
consilio uitare possimꝰ euentisq alioꝵ memo¬
ria repetendis nicħ acctoisse noui uob cogi¬
temus. Neq heeineq cetere consolationes
que sunt a sapientissimis uiris usur pate
re debere qͣntũ status ip̃e nr̃e ciuitatis et ħ
ꝓbatio tempoꝵ ꝑditoꝵ cum beatissimi
suit qui liberos non receperunt. minus ã
miseri qui tẽporib amiserũt ꝗͣ si cosoẽ bo¬
tuũ desideriũ te desideriũ moues aut
assiduarũ rerum cogitatione meres non
facile exhaupiri tͥ istu dolorem posse
unuiersum puto sin illa te rescruciat q̃
magis amoris : ut eoꝵ qui occiderunt mi¬
serias lugeas ut ea non dicam que sepissime
⁊ legi ⁊audiui nicħ mali eẽ in morte⁊ qͣsi reside¬
at sensus in mortalitas illa potiꝰ ꝗͣ mors di¬
cenda sit. sui sit amissus nulla uidet᷑ miseria
debeat que non sentiat᷑. hoo tñ nondubitãs
ꝯfirmare possum ea misceri parari impem̾̃e

Expanded text:
consilio vitare possimus, eventisque aliorum memoconsilio vitare possimus, eventisque aliorum memoria repetendis nihil accidisse novi nobis cogitemus. neque hae neque ceterae consolationes, quae sunt a sapientissire debere quantum status ipse ciuitatis et haec perturbatio temporum perditorum, cum beatissimi sunt qui liberos non susceperunt, minus autem miseri qui his temporibus amiserunt quam si eosdem botuum te desiderium movet, aut si tuarum rerum cogitatione maeres, non facile exhauriri tibi istum dolorem posse universum puto; sin illa te res cruciat, quae magis amoris est, ut eorum, qui occiderunt, miserias lugeas, ut ea non dicam, quae saepissime et legi et audivi, nihil mali esse in morte, ex qua si resideat sensus, immortalitas illa potius quam mors ducenda sit, sin sit amissus, nulla videri miseria debeat quae non sentiatur, hoc tamen non dubitans confirmare possum, ea misceri, parari, impendere
Abbreviated transcription (Latin):
ego atq tit qd̃ ne in mentẽ quid̾ nob̃ ue¬
niebat ꝓpter cotitianos metꝰ omne tempꝰ
una fuissemus. Neq me ualitudo tua
offent̾et neq te meror meꝰ qd̾ qͣntũ fieri
poterit conseqͣmur. Quid ÷ enĩ ut̾q ap¬
tius  ꝓpe diem te gͥ uidebo.¬
omnib minime sũ ad te consolan
cepidoloris ut ꝯsolatione ip̃e egerem tn
cũ longuis a sumi lugtlis acerbitate m̃s
ab eẽt dolor qmͣ tiuus statui nr̃e necessi¬
tridinis eẽ meeq in te beniuolentie ñ
tacere tanto in tuo dolore tam du s ad¬
hibere aliquam modicã cõsolationẽ
que leuare dolorẽ tuum posset siminus
ꝗͥ illa maxime quam semꝑ in ore atq
in animo hr̃e debenius. homines nos
ut ẽẽ min̾mus. Ea lege natos ut in¬
omnib telis fortune p̾posita sit uita¬
nrã noq eẽ recusandum quo minus
ea qua uati sumius conditione uiuamiꝰ¬
neue tam gratut̃ ess cafus feramꝰ quos ulło

Expanded text:
ego atque tu, quod ne in mentem quidem nobis veego atque tu, quod ne in mentem quidem nobis veniebat propter cotidianos metus, omne tempus una fuissemus, neque me valetudo tua offenderet neque te maeror meus. quod quantum fieri poterit consequamur; quid enim est tius? propediem te igitur videbo.minime sum ad te consolandcepi doloris, ut consolatione ipse egerem, tamen, cum longius a summi luctus acerbitate meus abesset dolor quam tuus, statui nostrae necessitudinis esse meaeque in te benevolentiae non tacere tanto in tuo maerore tam diu, sed adhibere aliquam modicam consolationem, quae levare dolorem tuum posset, si minus lgata quidem illa maxime, quam semper in ore atque in animo habere debemus, homines nos ut esse meminerimus ea lege natos, ut omnibnostra, neque est recusandum quominus ea, qua nati sumus, conditione uiuamneve tam graviter eos casus feramus, quos nullo
Abbreviated transcription (Latin):
quid impetliat s certe adhuc non fuimꝰ cum esse¬
mus uicini intusculato in puteolano. Nam quid
dicam inurbe in qua cum forũ ꝯmune sit ui¬
cinitas non requirit᷑ s casu nescio quo mea
tempora nr̃a etas incitit ut cum maxime
florere nos oport̾et tum uiuere ⁊̃ puderet.
qd̃ enĩ ẽẽ poterat mͥ ꝑfugiũ spoliato et do¬
mesticis ⁊ forensib ornamentis atq solatiis
littere credo quib utor assidue. Quid enĩ
aliud facere possum s nescio qͦmodo ip̃e ille
excludere me aportu ⁊ ꝑfugio iudent᷑ ⁊ qͣsi
exꝓbare qd̃ in ea uita maneã in qͣ nicħ infit
nͥ ꝓpagatio miserrimi temporis. hic tume
abẽẽ. urbe miserearis in qua domus nicħ
delectari possit summũ sit odiũ tempoꝵ
hominũ fori curie. Itaq sit litt̾is itor in
quib consumo omne tempꝰ non ut ab
hiis medicinã ꝑpetuam s ut exiguam
obliuionẽ doloris petam. Qd̃ fiegissemus

Expanded text:
quid impediat; sed certe adhuc non fuimus, cum essequid impediat; sed certe adhuc non fuimus, cum essemus vicini in Tusculano, in Puteolano; nam quid dicam in urbe? in qua cum forum commune sit, vicinitas non requiritur. sed casu nescio quo in ea tempora nostra aetas incidit, ut cum maxime florere nos oporteret, tum vivere etiam puderet. quod enim esse poterat mihi perfugium spoliato et domesticis et forensibus ornamentis atque solaciis? Litterae, credo, quibus utor adsidue; quid enim aliud facere possum? sed nescio quo modo ipsae illae excludere me a portu et perfugio videntur et quasi exprobrare, quod in ea vita maneam, in qua nihil insit nisi propagatio miserrimi temporis hic tu me abesse urbe miraris, in qua domus nihil delectare possit, summum sit odium temporum, hominum, fori, curiae? itaque sic litteris utor, in quibus consumo omne tempus, non ut ab iis medicinam perpetuam, sed ut exiguam oblivionem doloris petam. quod si id egissemus
Abbreviated transcription (Latin):
uis ut istis te molestiis laxes ⁊ ad ꝯiunctũ
nem uł tuam soliꝰ ac ꝓpͥam. Cupio non obtũ¬
dere te si non delectare nr̃o studio. Cupio deter¬
rere ne ꝑmaneas in incepto. cum due res iste¬
e contrarie ne ꝑturbant ex quib aut in altã
michi uelim si potes obtemꝑes aut in alt̾a
non offenclas.¬
amor tuus ex omnib partib se ostẽ¬
dit u hiis literis qͣs a te ꝑxime accepi non
ille ꝗ michi ignot᷑ s tamẽ gratus ⁊ optatꝰ
dicerem iocundus nͥ id uerbũ in omne tem¬
pus ꝑdidissem. Neq ob eam unam causam
qͣi suspicaris ⁊ inqua me lenissimis ⁊ aman¬
tissimis uerbis utens gͣuiter accusas s qd̾̃ illiꝰ
tanti uulueris que remedia ẽẽ debebant ea
nulla sunt. Quid enĩ: ad amicos ne confu¬
giam: qͣmulti sunt: habuimꝰ .N. fere ꝯmu¬
nis quoꝵ alii occiterunt alii nescio quo pac¬
to obduruerunt tecũ uiuere possem eqͥdẽ
⁊ ꝑ maxime uellem. uetustas. amor. ꝯsuetu¬

Expanded text:
vis, ut istis te molestiis laxes et ad convictum vis, ut istis te molestiis laxes et ad convictum nem vel tuam solius ac propriam. cupio non obtundere te, si non delectare nostro studio, cupio deterrere ne permaneas in incepto. nunc duae res istae contrariae me conturbant, ex quibus aut in altera mihi velim, si potes, obtemperes aut in altera non offendas.amor tuus ex omnibus partibus se ostendit in iis litteris, quas a te proxime accepi, non ille quidem mihi ignotus, sed tamen gratus et optatus dicerem 'iucundus,' nisi id verbum in omne tempus perdidissem, neque ob eam unam causam, quam tu suspicaris et in qua me lenissimis et amantissimis verbis utens re graviter accusas, sed quod, illius tanti vulneris quae remedia esse debebant, ea nulla sunt. quid enim? ad amicosne confugiam? quam multi sunt? habuimus enim fere communis; quorum alii occiderunt, alii nescio quo pacto obduruerunt. tecum vivere possem equidem et maxime vellem; vetustas, . amor, consuetu
Abbreviated transcription (Latin):
nuͣꝗͣ non una eẽ uideamur.¬
siui sepiꝰ ut uidi rome quia pꝰea non finsti
ꝗͣ discesserã miratꝰ sum. qd̾ itẽ nũc miror non
habeo certũ que te res huic manine retrahat.
Si solituoine delectare eũ scribas ⁊ aͥd agas eoꝵ
quoꝵ consueuisti gaudeo neq reprehẽdo tuũ
consiliũ. Nam nicħ isto potest eẽ iocundiꝰ ñ
mͦ miseris. hiis temporib eductuosis s ⁊̃ tͣnqͥl¬
lis ⁊ optatis presertim uł animo de fatigato
tuo qui non reqͥem q̃rat ex magnis occupa¬
tionib uł erudito qui semꝑ aͥd ex se ꝓmat
qd̃ alios delectet ip̃m laudib illustret. Sinaũ
dolore ⁊ angere non possũ te non si concedas qõ
sentimꝰ ut lib̾ius dicamꝰ accusare. Quid enĩ:
tusolus aꝑta non udebis qͥ ꝓpt̾ accumen occul
citudines quas eleuare tua te pͥoentia postu¬
lat qd̃ sinon possimꝰ aliqͥd ꝓficere suadendo
gr̃a contendimꝰ ⁊ rogando si quid nr̃a causa

Expanded text:
numquam non una esse videamurnumquam non una esse videamurisivi saepius, ut viderem; Romae quia postea non fuisti quam discesseram miratus sum; quod item nunc miror. non habeo certum quae te res hinc maxime retrahat. si solitudine delectare, cum scribas et aliquid agas eorum, quorum consuesti, gaudeo neque reprehendo tuum consilium. nam nihil isto potest esse iucundius non modo miseris his temporibus et luctuosis, sed etiam tranquillis et optatis, praesertim vel animo defetigato tuo, qui nunc requiem quaerat ex magnis occupationibus, vel erudito, qui semper aliquid ex se promat, quod alios delectet, ipsum laudibus inlustret. sin autdoles et angere, non possum te non, si concedis, quod sentimus, ut liberius dicamus, accusare. quid enim? tu solus aperta non videbis, qui propter acumen occultcitudines, quas elevare tua te prudentia postulat? quod si non possimus aliquid proficere suadendo, gratia contendimus et rogando, si quid nostra causa
Abbreviated transcription (Latin):
sine dolore qꝗͣ ꝗͣ tius monitis p̾ceptisq oĩs ẽ
abiciendꝰ dolor. Ergo ⁊ domestica feremus ut
censes ⁊ publica paulo ⁊̃ fortus fortasse ꝗͣ
tuip̃e qui precipis. Te .i. aliqͣ spes consolat᷑
ut scribis nos erimꝰ ⁊̃ in omĩb desperatio¬
ne fortes. ut tu tñ idem ⁊ hortaris ⁊ p̾cipis.
Das . ti mͥ iociudas recordationes ꝯscientie nr̃e
rerũq earũ qͣs te in pͥmis auctore gessimꝰ p̾¬
stitimus. gessimꝰ .N. pat̾e non minꝰ certe ꝗͣ
debuimꝰ plus ꝓfecto ꝗͣ est ab animo ciuiꝰꝗͣ aut
consilio homis postulatũ. Ignosces mͥde me
ip̃o aliquid predicanti. Qr̃ .ii. turerũ eo¬
gitatione nos leuare egͥtudine uoluisti ear̃
⁊̃ ꝯmemorationẽ lenim᷑. Itaq ut mones
qͣntũ potero me ab oĩb molestiis ⁊ angori¬
bus adducã tranfferãq animũ ad ea quib
sedere res ornant᷑ ⁊ aduerse adiuuant᷑ tecũq

Expanded text:
sine dolore; quamquam tuis monitis praeceptisque omnis est sine dolore; quamquam tuis monitis praeceptisque omnis est abiciendus dolor. ergo et domestica feremus, ut censes, et publica paulo etiam fortius fortasse quam tu ipse, qui praecipis. te enim aliqua spes consolatur, ut scribis, nos erimus etiam in omnium desperatione fortes, ut tu tamen idem et hortaris et praecipis. das enim mihi iucundas recordationes conscientiae nostrae rerumque earum, quas te in primis auctore gessimus; praestitimus enim patriae non minus certe quam debuimus, plus profecto quam est ab animo cuiusquam aut consilio hominis postulatum. ignosces mihi de me ipso aliquid praedicanti; quarum enim tu rerum cogitatione nos levare aegritudine voluisti, earum etiam commemoratione lenimur. itaque, ut mones, quantum potero, me ab omnibus molestiis et angoribus abducam transferamque animum ad ea, quibus secundae res ornantur, adversae
Abbreviated transcription (Latin):
nich im eẽ potuisset uis lit̾is gratus ad conso¬
landum autẽ cũ illa ualent que eligant copio¬
seq collegisti tum nicħ plusꝗͣ qd̃ firmitudi¬
nem gͣuitatẽq aĩ tui ꝑsperi ꝗͣ non imita¬
ri curpissimũ existimo. Itaq hoc ⁊̃ fortio¬
rem me puto ꝗͣ te ip̃m preceptorem forti¬
tudinis qd̃ tu mͥ uid̾e spem non nullam ha-¬
bere. hec aliqͣnto futura meliora. Casus .. gla¬
dratorii similitudiue ẽẽ tum rationes mea
tisputatione a te collecte uetabunt me de¬
r .p. penitꝰ diffrocre. Itaq alt̾m muiꝰ mirũ for¬
tiorem ẽẽ cũ aliqͥd speres alt̾m mirũ spe ul¬
la teneri quid̃ .ii. non ita affectũ ut id non
deletũ extinctũq ẽẽ fateare: Circu̾̃spice
omnia membͣ rei .p. que notissima st̾ tibi
nłłm reꝑies ꝓfecto qd̾ non fractũ debilita¬
tum ne sit que ꝑseq̃rer si aut melius ea ui-¬
derem ꝗͣ tuuites. Aut ꝯmemorare possem

Expanded text:
ihi esse potuisse tuis litteris gratius. ad consoihi esse potuisse tuis litteris gratius. ad consolandum autem cum illa valent, quae eleganter copioseque conlegisti, tum nihil plus quam quod firmitudinem gravitatemque animi tui perspexi; quam non imitari turpissimum existimo. itaque hoc etiam fortiorem me puto quam te ipsum, praeceptorem fortitudinis, quod tu mihi videre spem non nullam habere haec aliquando futura meliora casus enim gladiatorii similitudinesque eae, tum rationes in ea disputatione a te conlectae vetabant me rei p. penitus diffidere. itaque alterum minus mirum, fortiorem te esse, cum aliquid speres, alterum mirum, spe ulla teneri. quid est enim non ita adfectum, ut id non deletum exstinctumque esse fateare? circumspice omnia membra rei p., quae notissima sunt tibi; nullum reperies profecto, quod non fractum debilitatumve sit. quae persequerer, si aut melius ea viderem quam tu vides, aut commemorare possem
Abbreviated transcription (Latin):
confitiam ꝯmentarios rerũ omniũ si autẽ
differs me intempꝰ aliud coram tecum loqͣr
tu in terra non cessab ⁊ ea que habes insti¬
tuta ꝓ polies nosq diliges.¬
consolatio litt̾arum tuarum mͥ gra¬
tisia: declarat enĩ fũmam beniuolentiã
ꝯuinetam paripͣdentiam tñ illum frutũ
ex hiis licteris uł maximũ cxpi qd̾ ce precla¬
re res humanas ꝯtempnentẽ ⁊ optime ꝯtͣ
fcetunam paratum armatũq cognoui ꝗͣ
quio̾ lauoem sapientie autumo eẽ maximã
non aliuntoe pendere ẽ itͥnsecus aut bñ aut
male uiuenti suspensas habere rationes.
Que cogitatio eum mͥ non omnino eretoiss
⁊ enĩ penitꝰ insederat i tñ tempestatũ et
concursu calamitatũ erat aliqͣntũ labefac¬
ta atq comuilsa cui te oppitulari ⁊ iudeo
⁊ io fecisse ⁊̃ ꝓximis literis multũq ꝓfe¬
cisse sentio. Itaq sepuis hoc dicentũ tibiq
non significantũ solũ etiã declaranoũ arbite¬

Expanded text:
conficiam commentarios rerum omnium, sin autem conficiam commentarios rerum omnium, sin autem differs me in tempus aliud, coram tecum loquar. tu interea non cessabis et ea, quae habes instituta, perpolies nosque diliges.consolatio litterarum tuarum mihi gratissima est declarat enim summam benevolentiam coniunctam pari prudentia, tamen illum fructum ex iis litteris vel maximum cepi, quod te praeclare res humanas contemnentem et optime contra fortunam paratum arma tumque cognovi; quam quidem laudem sapientiae statuo esse maximam, non aliunde pendere nec extrinsecus aut bene aut male vivendi suspensas habere rationes. quae cogitatio cum mihi non omnino excidisset etenim penitus insederat, vi tamen tempestatum et concursu calamitatum is erat aliquantum labefactata atque convulsa; cui te opitulari et video et id fecisse etiam proximis litteris multumque profecisse sentio. itaque hoc saepius dicendum tibique non significandum solum sed etiam declarandum arbit
Abbreviated transcription (Latin):
etiã ut minor sit fides minor auctoritas
multi ⁊̃ reprehendant ⁊ dicant ne recon¬
diores eẽ precones. ludorũ giminicoꝵ qui
cum ceteris coronas imposuerint uictorib
eoꝵq nomina magna uoce ꝓnuntiarint
cum ipi ante ludoꝵ missionem corona donẽt᷑
alium preconẽ adhibeant ne sua uoce se ip̃i
iuctores eẽ predicent. hec nos uitare cupimus
⁊ si recipis causam mam uitabimꝰ idq ut facias
rogamus. Ac ne forte mirere cyr cum mͥ sepe
ostenderis te acuratissime nr̃oꝵ tempoꝵ con¬
filia atq euentus luteris mandaturũ a te id
nunc tantoꝑe ⁊ tam multis uerbis petamꝰ.
Illa uͦ cupiditas incendit de qua initio scrip¬
si festinationis qõ alacres animo sumus ut
cet̾i iuuentib nob̃ ex libris tuis nos cognos.¬
cant ⁊ nosmet ip̃i uiui gloriola nr̃a ꝑfruamͦ.
hiis de rebus quid actutus sis si tͥ non est mo¬
lestum rescribas mͥ uelim si .ii. suscipis causã

Expanded text:
etiam ut minor sit fides, minor auctoritas, etiam ut minor sit fides, minor auctoritas, multi denique reprehendant et dicant verecundiores esse praecones ludorum gymnicorum, qui cum ceteris coronas imposuerint victoribus eorumque nomina magna voce pronuntiarint, cum ipsi ante ludorum missionem corona donentur, alium praeconem adhibeant, ne sua voce se ipsi victores esse praedicent. haec nos vitare cupimus et, si recipis causam nostram, vitabimus, idque ut facias rogamus. ac ne forte mirere cur, cum mihi saepe ostenderis te accuratissime nostrorum temporum consilia atque eventus litteris mandaturum, a te id nunc tanto opere et tam multis verbis petamus, illa nos cupiditas incendit, de qua initio scripsi, festinationis, quod alacres animo sumus, ut et ceteri viventibus nobis ex libris tuis nos cognoscant et nosmet ipsi vivi gloriola nostra perfruamur. his de rebus quid acturus sis, si tibi non est molestum, rescribas mihi velim. si enim suscipis causam,
Abbreviated transcription (Latin):
solum suppeditatũ fuerit tuũ ficut timo¬
lenti atima eo aut ab herodoto themisto¬
oli s ⁊̃ auctoritas clarissimi ⁊ spectarissimi
uiri ⁊ in .r.p. maximis gͣuissimis que cau¬
siscogniti atq in pͥmis probati ut mͥ non
solum precontũ qd̾ cum ifisigetũ uenis¬
se alexanoer ab homero achilli tribu¬
tum ẽẽ dixit s & iam graue testimoni¬
un imꝑt̾iti clari hominis magniq uideat̃
Placet enĩ hoc corille mͥ neuianus qui ñ tm̃
laudari seletatur s addidit etiam alauda¬
to uiro qͥ si a te ñ impetro hoc est si qua
te res impedierit. neq enim fas eẽ
arbitror qui cum me rogairtẽ abste
ñ impetrre cogar fortasse face̾ qd̾ ñ
nulli sepe reprehendunt scͥbam ipse
de me. Multorum tñ exemplo clarorũ
iuirorum s quod te ñ fugit. ħ sunt iu
hoc genere utua ⁊ uerecondius ipse de
scribant neccẽ t̃ si quid ẽ laudandum ut
pretereant. siquid reprehendum ẽ. Accedit

Expanded text:
solum suppeditatum fuerit tuum, sicut Timosolum suppeditatum fuerit tuum, sicut Timoleonti a Timaeo aut ab Herodoto Themistocli, sed etiam auctoritas clarissimi et spectatissimi viri et in rei p. maximis gravissimisque causis cogniti atque in primis probati, ut mihi non solum praeconium, quod, cum in Sigeum venisset, Alexander ab Homero Achilli tributum esse dixit, sed etiam grave testimonium impertitum clari hominis magnique videatur. placet enim Hector ille mihi Naevianus, qui non tantum 'laudari' se laetatur, sed addit etiam 'a laudato viro.' quod si a te non impetro, hoc est, si quae te res impedierit neque enim fas esse arbitror quicquam me rogantem abs te non impetrare, cogar fortasse facere, quod non nulli saepe reprehendunt, scribam ipse de me, multorum tamen exemplo et clarorum virorum. sed, quod te non fugit, haec sunt in hoc genere vitia: et verecundius ipsi de sese scribant necesse est, si quid est laudandum, et praetereant, si quid reprehendendum est. accedit