comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
nã. ¶ Uolo tibi crissipi quoqz distĩc¬
cõez indicare. cut sapientẽ nulla re ĩ¬
dig̾e et tũ multis illi reb opus ẽ. Con¬
tra stulto nulla re opus ẽ. Nulla em̃ re
uti scit s omĩb eget. Sapiẽti et inãb
et oculis et multis ad cotidianũ usũ
nccͣns opus ẽ. S eget nulla re. Ege
piẽti. Eigo ꝙͣuis se ip̃o cõtẽtus sit
amicis btẽ. Sũmũ bonũ extrinsecus
ĩstrumẽta nõ querit. domi colitur ex
se totũ est. Incipit fortune ẽẽ subiectꝰ
si quã partẽ sui foris querit. Qualis
tñ futura ẽ uita sapiẽtis si sine ami¬
cis relinquat᷑ ĩ custodiã cõiectus nelĩ
aliqua gente aliena destitutus. uel
ĩ nauigacõe longa retẽtus. aut ĩ deẜ¬
tũ li tus eiectus. Qualis ẽ iouis cũ re¬
soluto nũdo et diis ĩ unũ cõfusis pau¬
lisꝑ cessante nã acquiescit sibi cogita¬
cõnib suis tradit᷑. Tale quiddã fricit
sapiẽs. In se recõditur. secũ est. ꝙͣ diu

Expanded text:
i Chrysippi quoque distinctionem indicare. Ait sapientem nulla re egere, et tamen multis illi rebus opus esse. " Contra stulto nulla re opus est, nulla enim re uti scit, sed omnibus eget." Sapienti et manibus et oculis et multis ad cotidianum usum necessariis opus est, eget nulla re. Egere pienti amicis beate. Summum bonum extrinsecus instrumenta non quaerit. Domi colitur, ex se totum est. Incipit fortunae esse subiectum, si quam partem sui foris quaerit. "Qualis tamen futura est vita sapientis, si sine amicis relinquatur in custodiam coniectus, vel in aliqua gente aliena destitutus, vel in navigatione longa retentus, aut in desertum litus eiectus?" Qualis est Iovis, cum resoluto mundo et dis in unum confusis paulisper cessante natura adquiescit sibi cogitationibus suis traditus. Tale quiddam sapiens facit; in se reconditur, secum est. Quamdiu
Abbreviated transcription (Latin):
dios ignes sine noxa corporũ trause
si totam gente ꝙͣ unũ uirũ unic̾e. hec
nor illi coĩs est cũ stoito. eque hic ĩ¬
cacta bona ꝑ cõcrematas urbes fert.
se eñi ip̃o contẽtus ẽ ħ em̃i fellicitatẽ
suã fine designat. Ne existunes nos
solos gn̾osa u̾ba iactare. et ip̃e stilbo¬
nis obuigator epicurus similẽ illi
nocẽ emis it. Quã tu boui cõsule ⁊̃ si
hũc diem iam expũxi. Si cui ĩquit
sua nõ uidẽtur ãplissima. lz tocius
mũdi dñs sit tñ miser ẽ. Uel si hoc
seias autẽ hos sensus ẽẽ cões nã .s.¬
Sictãte cipud poetã comicũ ĩueles.
non enĩ btũs est se qui btm̃ nõ putat.
Quid eñ refert qualis status tuus
sit si tibi iudet᷑ malus. Quid ergo in¬
quis. si btĩn se dixerit ille turpit̾ di¬
ues et ille multorũ dñs s plurium
ẜuus. btũs sua siña fiet. Non quid
dicat sz quid senciat refert. nec qͥd
una die sẽciat s quid assidue. Nõ
est autẽ ꝯ̃ uerrans ne ad indignu

Expanded text:
dios ignes sine noxa corporis transeusit totam gentem quam unum virum vincere ? Haec vox illi communis est cum Stoico. Aeque et hic intacta bona per concrematas urbes fert. Se enim ipso contentus est. Hoc felicitatem suam fine designat. Ne existimes nos solos generosa verba iactare; et ipse Stilbonis obiurgator Epicurus similem illi vocem emisit, quam tu boni consule, etiam si hunc diem iam expunxi. " Si cui," inquit, " sua non videntur amplissima, licet totius mundi dominus sit, tamen miser est." Vel si hoc scias autem hos sensus esse communesictante, apud poetam comicum invenies: Non est beatus, esse se qui non putat. Quid enim refert, qualis status tuus sit, si tibi videtur malus? " Quid ergo?" inquis. "Si beatum se dixerit ille turpiter dives et ille multorum dominus sed plurium servus, beatus sua sententia fiet ? " Non quid dicat, sed quid sentiat, refert, nec quid uno die sentiat, sed quid adsidue. Non est autem quod verearis, ne ad indignum
Abbreviated transcription (Latin):
cũ hr̃e uult. et uicinũ et cõtub̾male
ꝙͣuis sibi ip̃e sufficiat. Uide ꝙͣ sit se cõ¬
centus. aliqñ sui parte cõtẽtus. si illi
manũ aut hostis aut morb ĩciderit
Siquis oculũ nel oculos casus excu¬
ẜit. reliquie illi sue satiffaciẽt. et e¬
rit ĩminuto corpore et ãputato tã
letus ꝙͣ ĩ integro fuit. sz que sibi de¬
sũt et nõ desiderat. nõ deesse ma¬
uult. Ita sapiẽs se cõtentus ẽ non
le est. Amissũ equo cuõ feret sine a¬
mmieo quidẽ nũꝙͣ erit. In sua potate
ht̃ ꝙͣ cito raꝑet. Quõ si ꝑdiderit phy¬
dias statuã protinꝰ alt̾am faciet.
hic sic faciendarũ amiciciarũ arti¬
fer substituet aliũ ĩ locũ amissi.¬
cito dicã. Si illud mͥ tecũ cõuenerit
ut stati tibi soluã quod debeo et ꝙͣ¬
tũ ad hanc eplãm paria faciaus.
¶heccatũ ait. ego tͥ mõstrabo a¬
icitoriũ sine medicamẽto sine her¬
ba sine ullius uenefice carmime.
Si uis amari. ama. hẽs aũt nõ tiñ

Expanded text:
 et contubernalem, quamvis sibi ipse sufficiat. Vide quam sit se contentus; aliquando sui parte contentus est. Si illi manum aut morbus aut hostis exciderit, si quis oculum vel oculos casus excusserit, reliquiae illi suae satisfacient, et erit inminuto corpore et amputato tam laetus, quam integro fuit. Sed quae si desunt, non desiderat, non deesse mavult. Ita sapiens se contentus est, nole est: amissum aequo animo fert. Sine amico quidem numquam erit. In sua potestate habet, quam cito reparet. Quomodo si perdiderit Phidias statuam, protinus alteram faciet; sic hic faciendarum amicitiarum artifex substituet alium in locum amissi.sit; dicam, si illud mihi tecum converterit, ut statim tibi solvam, quod debeo, et quantum ad hanc epistulam, paria faciamus. Hecaton ait: " Ego tibi monstrabo amatorium sine medicamenta, sine herba, sine ullius veneficae carmine: si vis amari, ama." Habet autem non tantum
Abbreviated transcription (Latin):
et nĩ aunci fuguĩt ubi probãtur.¬
et hac ĩ re ista tot nefaria exẽpla st̃.
Ãliorũ metu relinquenciũ aliorũ me¬
tu prouidenciũ. Neccĩe ẽ inicia int̾
se et exitus cõgniãt. Qui amicus ẽẽ
cõtra amiciciã. si illũ in illa placet p̾¬
ciũ p̾ter illã. ¶ Inqͥd amicũ para ut
hẽam quẽ in euiliũ sequar. cuiꝰ me mor¬
ti et opponã et impendã. ¶ Ista quã
tu describis negociacõ est nõ amicicia
que ad cõmodũ cepit. q̃ quicqͣd cõsequ¬
cura sit spectat. Non dubie ht̃ aͥd simile
amncicie affcũs amanciũ. possis dr̃e
illã insanã emicitiã. Nũquid ergo qͥsꝙͣ
amat luca cã Nũquid ambicoĩs aut
glĩe. Ip̃e per se amor aliarũ rerũ negli¬
gens aiõs ĩ cupiditatẽ forme ñ sine
spe mutue caritatis accendit. Quidi

Expanded text:
et inde amici fugiunt, ubi probantur. Hac re ista tot nefaria exempla sunt aliorum metu relinquentium, aliorum metu prodendum. Necesse est initia inter se et exitus congruant. Qui amicus esse contra amicitiam, si ullum in illa placet praeter ipsam. In quid amicum paro? Utbeam quem in exilium sequar, cuius me morti opponam et inpendam. Ista, quam tu describis, negotiatio est, non amicitia, quae ad commodum accedit, quae quid consecutura sit spectat. Non dubie habet aliquid simile amicitiae affectus amantium; possis dicere illam esse insanam amicitiam. Numquid ergo quisquam amat lucri causa ? Numquid ambitionis aut gloriae ? Ipse per se amor omnium aliarum rerum neglegens animos in cupiditatem formae non sine spe mutuae caritatis accendit. Quid
Abbreviated transcription (Latin):
pata sollicitudo ĩgẽs oblectamẽtũ ht̃
in ip̃a occupacõe. Nemo eque delecta¬
tur qͥ ab oꝑe ꝑfecto remouit manũ.
Iam fructu artis sue fruit᷑. Ip̃i arte¬
fruebat᷑ cũ pĩge̾t et fructuosior est
adolescẽtia liberorũ. s ĩfancia dulc̃õr¬
ẽ. ¶ Nũc ad propositũ reu̾tamiur.
Sapiẽs ⁊ si cõtentus ẽ se tñ hr̃e ami
exceat amiciciã. ne tã magna uͥtꝰ
iaceat. Nõ ad ħ ꝙ dicebat e picurus
ĩ hac ip̃a epłã ut hẽat qui sibi egro
assideat. Succurrat ĩ uiicula cõiecto
uel ĩopi. S ut hẽat aliꝙ̃ cui eg ipẽ¬
assidecit. quẽ ip̃e circũuentũ hostili cu¬
stodia liberet. Qui sespectat et pp̃ h
cid amiciciã ueĩt male cogitat. quẽ¬
adz cepit sic desmet. ꝑauit amicũ
cidu̾sus uĩcula laturũ opem. cũ pri¬
niũ crepuerit catena discedet. hee st̃
amicicie quas tpr̃arias pplũs ap¬
pellat. Qui cã utilitatis assũptus
ẽ tã diu placebit ꝙͣ du utilis fu̾it.

Expanded text:
pata sollicitudo ingens oblectamentum habet in ipsa occupatione. Non aeque delectatur, qui ab opere perfecto removit manum. Iam fructu artis suae fruitur; ipsa fruebatur arte, cum pingeret. Fructuosior est adulescentia liberorum, sed infantia dulcior. Nunc ad propositum revertamur. Sapiens, etiam si contentus est seexerceat amicitiam, ne tam magna virtus iaceat, non ad hoc, quod dicebat Epicurus in hac ipsa epistula, " ut habeat, qui sibi aegro adsideat, succurrat in vincula coniecto vel inopi," sed ut habeat aliquem, cui ipadsideat, quem ipse circumventum hostili custodia liberet. Qui se spectat et propter hoc ad amicitiam venit, male cogitat. Quemadmodum coepit, sic desinet: paravit amicum adversum vincla laturum opem; cum primum crepuerit catena, discedet. Hae sunt amicitiae, quas temporarias populus appellat; qui utilitatis causa adsumptus est, tamdiu placebit
Abbreviated transcription (Latin):
In merito Rephendat ĩ qua¬
dam eplã epicurus eos qͥ di¬
cũt sapientẽ se ip̃o ẽẽ contẽ¬
tũ et pp̃ hoc amico nõ indige̾ deside¬
ras scire. hoc obicit᷑ stilboni ab epicu¬
ro et hus quibz sũmũ bonũ iusũ est
animꝰ ĩpaciẽs. In ãbiguitatẽ inciden¬
dũ est. si expͥmere affatĩ uno u̾bo ci¬
to uoluerimꝰ et ĩ pacĩam dr̃e. Poterit
enĩ cõtrariũ qd significat uolu mus
ĩtelligi. Nos eũ uolumus dr̃e qui respu¬
at oĩs mali sensũ. Accipietis qui
satiꝰ sit aut ĩ uuluerabilez aumũ dr̃e.

Expanded text:
n merito reprehendat in quadam epistula Epicurus eos, qui dicunt sapientem se ipso esse contentum et propter hoc amico non indigere, desideras scire. Hoc obicitur Stilboni ab Epicuro et iis quibus summum bonum visum est animus inpatiens. In ambiguitatem incidendum est, si exprimere ἀπάθειαν uno verbo cito voluerimus et inpatientiam dicere. Poterit enim contrarium ei, quod significare volumus, intellegi. Nos eum volumus dicere, qui respuat omnis mali sensum; accipietur is, qui satius sit aut invulne
Abbreviated transcription (Latin):
si pp̃ se ipãm expectenda ẽpõt ad illam
accedere qui se ip̃o cõtentus ẽ. Quomõ
ergo ad issam accedit. Quõ ad rẽ pul¬
cherrimã nõ lucro captus nec uarie¬
tate fortune ꝑiere itꝰ p̾ti̾tus. Detrahit
amicicie maiestatẽ suã qui illã ꝑet
ad hoc caũs. Se cõtentus ẽ sapiẽs ad¬

Expanded text:
si propter se ipsam expetenda est, potest ad illam accedere qui se ipso contentus est. " Quomodo ergo ad illam accedit?" Quomodo ad rem pulcherrimam, non lucro captus nec varietate fortunae perterritus. Detrahit amicitiae maiestatem suam, qui illam parat ad bonos casus. Se contentus est sapiens
Abbreviated transcription (Latin):
situs g̾ges plĩmũ tñ sibi ip̃e assenta¬
tus ẽ. ¶ Rogo itaq si qd hẽs remedi¬
ũ quo hãc fluctuacioe meã sistas di¬
gnũ me putes qͥ tͥ trãqͥlitate debeam.
multuosi afferẽtis scio. S ut uera
tͥ silĩtudĩe id de quo q̃ror expͥmã non
cẽ pestate ueror sz nausea. Detr ahe
gͦ ꝯͣcqͣd ħ ẽ mali et sucturre ĩ cõspectu

Expanded text:
plurimum tamen sibi ipse adsentatus est ? Rogo itaque, si quod habes remedium, quo hanc fluctuationem meam sistas, dignum me putes qui tibi tranquillitatem debeam. multuosi adferentis scio; ut vera tibi similitudine id, de quo queror, exprimam, non tempestate vexor sed nausea. Detrahe ergo quicquid hoc est mali et succurre in conspectu
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ die Ruirsus uͥ aĩus se cogitacioĩs ma¬
gͥtudĩe leuauit ãbiciosus ĩ u̾ba ẽ al¬
tiꝰq ut spare ita eloqͥ gestit et ad siͣ¬
tatẽ rerũ euit or̃o oblitus tñ legis p̾ssio¬
risq ĩditii sublums feror et ore tñ nõ

Expanded text:
itur: Rursus ubi se animus cogitationis magnitudine levavit, ambitiosus in verba est, altiusque ut spirare, ita eloqui gestit, et ad dignitatem rerum exit oratio: oblitus tum legis pressorisque judicii, sublimis feror, et ore jam non
Abbreviated transcription (Latin):
cet iũ p̾ceptorũ seqͥ et ĩmediã ire rẽ pu¬
blicã. ¶ Placet honores fascesqz nõ.s.
purpura aut aureis uͥgis abductũ ca
et crisippũ quorũ tñ nẽo ad rẽ publitã ac¬
cessit et neõ nõ misit uͥ aliqͥd aĩaz ĩsolu¬

Expanded text:
cet imperia praeceptorum sequi et in mediam ire rem pucet imperia praeceptorum sequi et in mediam ire rem publicam; placet honores fascisque non scilicet purpura aut virgis abductum capn, Chrysippum, quorum tamen nemo ad rem publicam accessit, et nemo non misit. Ubi aliquid animum insoli
Abbreviated transcription (Latin):
temoret᷑ nec accedat ĩudia ¶ Cũ bñ
ista placuerĩt p̾strĩgit aĩuz appctus a¬
liciuꝰ peda gogi diligẽtiꝰ ꝙͣ intͣ latus ue¬
stita et auro culta mãcipia et agniẽ
ẜuorũ intẽtiũ iã domꝰ eciã qua calca¬
tur p̾ciosa et diuicus ꝑ oñis ãgulos dis¬
sipatis tecta ip̃a fulgẽcia et ad secta¬
tor comesq prĩmoniorũ peũciũ ppls̃
qͥd ꝑlucẽs adymũ aquas et circũfluẽ¬
tes ipã cõima qͥd eꝑulas loquar sce¬
na sua dignas. ¶Circũ fũdit me ex lõ¬
go frugalitatis situ uemẽtẽ multo splẽ¬
dore luyuria et ũdiqz circũ sonuit pau¬
lulũ titubat acies. Facilius adu̾sus il¬
lã aĩnz ꝙͣ ocusos actosso. ¶ Recedo itaq
nõ peior s tristior n int̾ illa frmola me¬
a tã altus ĩcedo tãtusqz morsus et du¬
bitacio subit nõ qd illa meliora sit. nich
horũ me nuitat nich tñ cõcutit. ¶ Pla¬

Expanded text:
te moretur nec accendat invidia. Cum bene te moretur nec accendat invidia. Cum bene ista placuerunt, praestringit animum apparatus alicuius paedagogii, diligentius quam in tralatu vestita et auro culta mancipia et agmen servorum nitentium ; iam domus etiam qua calcatur pretiosa et divitiis per omnes angulos dissipatis tecta ipsa fulgentia et adsectator comesque patrimoniorum pereuntium populus. Quid perlucentis ad imum aquas et circumfluentes ipsa convivia, quid epulas loquar scaena sua dignas ? Circumfudit me ex longo frugalitatis situ venientem multo splendore luxuria et undique circumsonuit. Paulum titubat acies, facilius adversus illam animum quam oculos attollo. Recedo itaque non peior, sed tristior, nec inter illa frivola mea tam altus incedo tacitusque morsus subit et dubitatio, numquid illa meliora sint. Nihil horum me mutat, nihil tamen non concutit. Pla
Abbreviated transcription (Latin):
malorũ ꝙͣ bonorũ lõga cõu̾sacio amo¬
rẽ ĩducit. ¶ Hec eĩ int̾ utrũq dubn nec
ad recta fortiter nͨ ad pͣua u̾gẽtis ĩfir¬
mitas qͣlis sit nõ tã semel tͥ possũ ꝙͣ¬
ꝑꝑtes oñdere. Sicãt q̃ accidãt mͥ tu
morbo nomẽ ĩuenies.
Enet me sũmꝰ amor ꝑsy¬
monie fateor placet nõ ĩ
ãbiciõe cubile poĩtũ nõ ex
arcula plata nestis nõ ponderibz aut
nulle tormẽtis splende̾ cogẽtib exp̾s¬
sa s domestica et uilis nͭ ẜuata nec
sumẽda sollicite. ¶ Placẽt cib quẽ nõ
parẽt faĩlie nec spectẽt. Non añ multoᷤ
ĩpatus dies nͨ multorũ manib mĩstra¬
tus s ꝑabilis facilisq nicħ hñs acersi¬
ti p̾cio s nͥ licet nõ de fututꝰ nec prĩmo¬
placet mũster ĩcultus et rudis u̾mila
argẽtũ graue iustici patͥs sine ullo noĩe
artificis et mẽsa nõ uarietate macu
sita q̃ nulliꝰ cõuiue oculos uͭͦ uolupta¬

Expanded text:
malorum quam bonorum longa conversatio amomalorum quam bonorum longa conversatio amorem induit. Haec animi inter utrumque dubii nec ad recta fortiter nec ad prava vergentis infirmitas qualis sit, non tam semel tibi possum tendere ; dicam quae accidant mihi : tu morbo nomen invenies. Tenet me summus amor parsimoniae, fateor; placet non in ambitionem cubile compositum, non ex arcula prolata vestis, non ponderibus ac mille tormentis splendere cogentibus expressa, sed domestica et vilis, nec servata nec sumenda sollicite; placet cibus, quem nec parent familiae nec spectent, non ante multos imperatus dies nec multorum manibus ministratus, sed parabilis facilisque, nihil habens arcessiti pretiosive, ubilibet non defuturus, nec patrimoplacet minister incultus et rudis vernula, argentum grave rustici patris sine ullo nomine artificis, et mensa non varietate macu-sita, quae nullius convivae oculos nec volupta
Abbreviated transcription (Latin):
nu pñderẽ. Que¬
dã ĩ obscuriora⁊
ĩ recessu. Quedã
nõ cõtinua s ex
q̃ uel molestissiã
dixerĩ ut hostes uagos et ex occasioĩb
ad silictes ꝑ quos neutrũ licet nec tãꝙͣ
ĩ besso paratũ ẽẽ nͨ tãꝙͣ ĩ pace securum.
em̃ ut nõ uerũ medico fatear nͨ bona
fide lib̾atũ eis q̃ timebã et oderã nec
rursus obnoriũ me dioerĩ. In statu
uoͣ nõ pessiõ tñ mauĩe q̃rulo et moro¬
so poĩtus sũ nec egroto nec ualeo. Lõ
ẽ ꝙ dicas oĩ uͥtutũ tenera ẽc̃ pͥnci¬
pia tpr illis duramẽtũ et robur acte¬
dẽ. Nõ ignoro ⁊̃ q̃ in spẽm laborãt di¬
gnitatẽ dico et eloquẽcie famã et
qͥcqͣd ad alienũ suffragiũ ueĩt mo¬
ra cõualescẽ. Et que ueras iures pa¬
rant et q̃ ad placendũ fuco quodam
subornãt᷑ expectãt ãnos donec ꝑau¬
sati cosorẽ duc̃mtas ducat. ¶S
ego uereor ne cõsuetudo q̃ reb affert cõ¬
stanciã hoc uitiũ mͥ altius figat. Tã

Expanded text:
nu prenderem, quaedam obscuriora et in recessu, quaedam non continua sed ex quae vel molestissima dixerim, ut hostis vagos et ex occasionibus adsilientis, per quos neutrum licet, nec tamquam in bello paratum esse nec tam- quam in pace securum. enim non verum ut medico fatear ? nec bona fide liberatum me iis, quae timebam et oderam, nec rursus obnoxium ; in statu ut non pessimo, ita maxime querulo et moroso positus sum : nec aegroto nec valeo. Non quod dicas omnium virtutium tenera esse principia, tempore illis duramentum et robur accedere. Non ignoro etiam quae in speciem laborant, dignitatem dico et eloquentiae famam et quicquid ad alienum suffragium venit, mora convalescere—et quae veras vires parant et quae ad placendum fuco quodam subornant, expectant annos, donec paulatim colorem diuturnitas ducat—, sed ego vereor, ne consuetudo, quae rebus adfert constantiam, hoc vitium mihi altius figat. Tam
Abbreviated transcription (Latin):
tictatis qͦ uelocior domũ reg̾ssus ẽ pla¬
cet ĩtra parietes suos uitã cohce̾᷑ ut neõ
ullũ illis aufferat diẽ nich̃ dignũ tãto
ĩpedio rediturus sibi ip̃e auis hereat se
colat nich aliem agat nich̃ ꝙ ad iudi¬
cẽ orpectet amet̾ ex ꝑs publice pͥuateq
cure trãqͥlitas. S uͥ lectõ fortior erexit
aĩiz et aculeos subdiderũt exͣ nobilia ꝓ¬
silire libet ĩ forũ comẽdare alti uocẽ alã¬
prodẽe alicuiꝰ coħ̾cẽ ĩ foro suꝑbiã ma¬
le secũdis reb elati. ¶In studns pu¬
to neh̾cules meliꝰ eẽ res ipãs ĩtueri
teͣ ut qua dubit hac me laborata se¬
quat᷑ or̃o. ¶ Qd opus ẽ sclĩs duratu¬
ra cõponẽ. uis tu nõ id age̾ nete post̾i
taceat. Morti natꝰ es. Miꝰ molestia¬
rũ ht̃ funꝰ tacitũ. Itaq occupãdi tpr̃is¬

Expanded text:
tigatis quoque, velocior domum gradus est. Placet intra parietes suos vitam coercere : " Nemo ullum auferat diem nihil dignum tanto impendio redditurus ; sibi ipse animus haereat, se colat, nihil alieni agat, nihil quod ad iudicem spectet ; ametur expers publicae privataeque curae tranquillitas." Sed ubi lectio fortior erexit animum et aculeos subdiderunt exempla nobilia, prosilire libet in forum, commodare alteri vocem, alprodesse, alicuius coercere in foro superbiam male secundis rebus elati. In studiis puto me hercules melius esse res ipsas intueri ere, ut qua duxerint, hae inelaborata sequatur oratio : " Quid opus est saeculis duratura componere? Vis tu non id agere, ne te posteri taceant ? Morti natus es, minus molestiarum habet funus tacitum
Abbreviated transcription (Latin):
Inus ẽiã ꝙ rogo. nõ peto
ut mea paricidia uĩdicetis
s ut separetis. paricida
nõ accuso sz fugio. An iste accusatori
parcet qͥ patri nõ peꝑcit. Ergo nichil
meliꝰ ẽ int̾ testamẽtũ et eculeũ. Non
absolutus ẽ paricida s dubius. Ut cib¬

Expanded text:
inus est iam quod rogo; non peto ut me a parricida uindicetis, sed ut separetis. parricidam non accuso, sed fugio. Quando iste accusatori parcet qui patri non pepercit? Ergo nihil medium est inter testamentum et culleum ?, Non absolutus parricida, sed dubius: ut ab
Abbreviated transcription (Latin):
lis dait. Queris ꝙͣ multis nõ placcas.
Si uiu ad iecero puitida es. Noso¬
lucionẽ legi nõ ĩnocẽcie debes. Abso¬
lutus ĩquit sũ. Non abdico te p̃p̃ pa¬
ricidiũ s pp̃ alia uicia q̃ tefecerunt
tã credibilem paricidã. ¶ Alt̾a pars.

Expanded text:
Quaeris quam multis non placeas i unum adiecero, parricida es. Absolutionem legi, non innocentiae debes. Absolutus, inquit, sum. Non abdico te propter parricidium, sed propter alia uitia quae te fecerunt tam credibilem parricidam. Pars altera.
Abbreviated transcription (Latin):
uod patrie suꝑest pat̾uẽ¬
dico. Ome filio pugnãtẽ
ã lapsũ. iã pro te nescio qͥd
sine filio uiuã abdicacio mea ĩ pote¬
state abdicati ẽ. Optimꝰ uͥtutis finis
iuro forti aut diffidit aut cõsulit.

Expanded text:
uod patriae superest patri uindico. O me filio pugnante iam lassum! Iam pro te nescio, quisine filio uiuam. Abdicatio mea in potestate abdicati est. Optimus uirtutis finis iro forti aut diffidit aut consulit.
Abbreviated transcription (Latin):
lit exitus scelera qͦ ꝙͣuis citra exi¬
tũ subsiderint pumũt᷑ ũ ĩfelio uͥtus
amictit glĩe titulũ nec glĩcm uͥtu¬
hãt. Tyrãnicida pro adult̾io et tyrã¬
nus pro pudicicia. Occidisti tu ma¬
ritũ. fortuna tyrãnũ. Tyrãnũ occi¬
dẽ rei publice uoso. Occidat eũ cuus
iratus. misceat malẽdicta uulm̾b
qualia ĩ adult̾io maritus actulerat.
Ãb adult̾e osculis ad p̾miũ curris.
Nolo tyrãnicida imitet᷑ añ ꝙͣ occidat
tyrãnũ. pplũs Romanꝰ ueneno uĩti
hostẽ noluit. prodiciõe uoluit. hono¬
rabo subitũ tyrãmadiũ. nõ honora¬
bo fortuitũ nõ coactũ. ¶¬

Expanded text:
lit exitus; scelera quoque quamuis citra exilit exitus; scelera quoque quamuis citra exitum subsederint puniuntur; nec infelix uirtus amittit gloriae titulum, nec gloriam uirtubant, tyrannicida pro adulterio, tyrannus pro pudicitia. Occidisti tu maritum, fortuna tyranuum. Tyrannum cadere reipublicae uolo; occidat illum ciuis iratus, misceat maledicta uulneribus qualia in adulterum maritus adtulerat. Ab adulterae osculis ad praemium curris. Nolo tyrannicida imitetur antequam occidat tyrannum. Populus Romanus ueneno uinci hostem noluit, proditione noluit. Honorabo subitum tyrannicidium, non honorabo fortuitum, non coactum.
Abbreviated transcription (Latin):
On fecisset tyrãncidiũ nͥ¬
illũ cyrãnus armass.
Cuiꝰ adult̾ nõ fuit qͥ etiã
trrãm fuit. Imputat nobis ꝙ dep̾hẽ¬
sus ĩ adult̾io mori noluit. Tyrãm¬
cida nr̃ iure occidi potuit atyrãno.
Certaniẽ ĩ pari cõditiõe cõtractũ pu¬
blica fortuna distraxit. Nõ ĩnocẽti¬
or uicit s fortior. Tulit secũ tyrãnꝰ
gladiũ. Sic enĩ occisuri ueniũt. Cur
solus ad p̾miũ uenis. Tyrãnũ certe
occidisti cũ adult̾a. nõ loricã clipeñ¬
ne sũpsit. s tenuẽ ac p̾lucidissiã
uestẽ ꝑfusus unguẽto ĩtrauit cubi¬
culũ ĩ quo tyrãnũ nõ ẽẽ diligait᷑ ag¬
nou̾at. Tyrãmcida nr̃ ne tyrãnũ ĩue¬
niret optauit. ducat tyrãmcidã ĩ ar¬
cẽ tyrãnus nõ uror. Odiũ nõ amor.
dĩscẽsurus ferat aĩu. ferat fercũ. E¬
at illo uͥ ĩueniat tyrãnũ. Oĩa hoẽsta
oꝑa uolũtas ĩchoat. occasio ꝑficit.
depe onerata uͥtus ẽ et iã uͥ eã fefel¬

Expanded text:
on fecisset tyrannicidium, niillum tyrannus armasset. Cuius adulter non fuit qui etiam tyranni fuit? Inputat nobis quod deprehensus in adulterio mori noluit. Tyrannicida uester iure occidi potuit a tyranno. Certamen in pari condicione contractum publica fortuna distraxit. non innocentior uicit, sed fortior. Tulit secum tyrannus gladium; sic enim occisuri ueniunt. Cur solus ad praemium uenis ? tyrannum certe occidisti cum adultera. Non loricam clipeumue sumsit, sed tenuem ac perlucidam perfusus unguento intrauit cubiculum, in quo tyrannum non esse diligenter agnouerat. Tyrannicida noster ne tyrannum inueniret optauit. Ducat tyrannicidam in arcem tyrannus, non uxor, odium, non amor; ascensurus ferat animum, ferat ferrum; eat illo ubi inueniat tyrannum. Omnia honesta opera uoluntas inchoat, occasio perficit. Saepe honorata uirtus est et ubi eam fefel
Abbreviated transcription (Latin):
te mͥ oz ut obh obliger s destiato pro¬
minꝰ lassũ ꝙͣ iritꝰ redut. Alt̾ apd proxi¬
mũ circulatorẽ resedit et dũ bagus at
seũtẽ platonẽ quẽ nõ quesierat ĩueĩt.
Illũ ĩquit laudabimꝰ puerũ ꝙ ꝙͣtũ ĩ
se erat ꝙ ussus ẽ fecit. hũc felicit᷑ et ĩ¬
ertẽ castigabimꝰ. Uolũtas ẽ ꝯ̃ apd̃ nos
poiit officiũ. Cuiꝰ uite q̃ cõdicio sit ut
me debito obstrĩgat. parũ ẽ illi uelle
uͥ ꝓfuit. parũ ẽ ꝓ fuisse nͥ uoluit. Pu¬
ta ei aliquẽ donare uoluisse nec donas¬
Qui cõsumat res ẽ et añis. Quẽad eĩ
qͥ uoluit mͥ pecciũa credeͣ s nõ credidit.

Expanded text:
t ob hoc tibi obliger, sed ex destinato prominus lassus quam irritus redit ; alter apud proximum circulatorem resedit et, dum vagus atque nseuntem Platonem, quem non quaesierat, invenit. Illum, inquit, laudabimus puerum, qui, quantum in se erat, quod iussus est, fecit; hunc feliciter inertem castigabimus." Voluntas est, quae apud nos ponit officium ; cuius vide quae condicio sit, ut me debito obstringat. Parum est illi velle, nisi profuit ; parum est profuisse, nisi voluit. Puta enim aliquem donare voluisse nec donasquod consummat et res et animus. Quemadmodum ei, qui voluit m
Abbreviated transcription (Latin):
ille accepit. Oĩa ista q̃ nos tumidos
et supͣ hũana electos obluusci cogũt nr̃e
fragilitatisqz ferreis claustris custo
tũ telorũ ĩ adu̾sos fortuna cõꝑat pp̃ q̃¬
amicicie collegii federib int̾ duos cõtẽ¬
dẽtes t̾rarũ orbis eli sus ẽ. Nõ sũt ur̃a¬
sule igit reb tius et certã tͥ earũ rerũ
atqz ĩ expugnabilẽ posẜoẽz para hõestio¬
ꝙͣ dui possides sub noĩe sordido iaces.

Expanded text:
 es. Omnia ista, quae vos tumidos et supra humana elatos oblivisci cogunt vestrae fragilitatis, quae ferreis claustris custodantum telorum in aversos fortuna comparet, pamicitiae, collegii foederibus inter contendentes duos terrarum orbis elisus est, non sunt vsule igitur rebus tuis et certam tibi earum atque inexpugnabilem possessionem para honestioputas, quam diu possides, sub nomine sordido iacet.
Abbreviated transcription (Latin):
uãta u̾borũ no¬
bis pauꝑtas ĩ¬
mo egestas sit
hodierno die in¬
tellexi. Mile res
ĩciderũt cũ for¬
te de platone lo¬
queremur. q̃ noĩa desiderarẽt nec ha¬
strite fustidiũ hũc a quẽ greci cestron
uocãt pocora pũgẽtẽ et totis saltib
dissipãtẽ assiliũ nr̃ uoccibãt. hoc uir¬
gilio licet credas. Est lucũ silãri uro¬
ta illicib qz uicentẽ. plurib albur¬
nũ uolitãs cui nomẽ asilo. romanũ
ẽ. cestrũ greci u̾tere uocãtes. aisꝑ acer¬
ba sonãs quo tota exterita silius de¬
fugiũt ariuẽta. puto ĩtelligi istud u̾¬
bũ ĩt̾usse. ¶ Ne te longe differã q̃¬
dã sĩplicia ĩ usu erãt sĩt cernere fer¬
ro int̾ sedicebãt᷑. Idẽ uͥgiliꝰ hoc ꝓbat
tͣ. Ingẽtis geĩtos diu̾sis ꝑtib orbis.
int̾ se coisse uiros et cernere ferro. Qd̃

Expanded text:
uanta verborum nobis paupertas, immo egestas sit, hodierno die intellexi. Mille res inciderunt, cum forte de Platone loqueremur, quae nomina desiderarent nec hastate fastidium ? Hunc quem Graeci oestron vocant pecora peragentem et totis saltibus dissipantem, asilum nostri vocabant. Hoc Vergilio licet credas: Est lucum Silari iuxta ilicibusque virentem Plurimus Alburnum volitans, cui nomen asilo Romanum est, oestrum Grai vertere vocantes, Asper, acerba sonans, quo tota exterrita silvis Diffugiunt armenta. Puto intellegi istud verbum interisse. Ne te longe differam, quaedam simplicia in usu erant, sicut " cernere ferro inter se " dicebant. Idem Vergilius hoc probabit tibi: Ingentis genitos diversis partibus orbis Inter se coiisse vir
Abbreviated transcription (Latin):
nich coruati hũt. In rectũ iacẽt fuĩt
aut uxͣ solẽ fere ĩ nube huĩda et iam
se spargẽte. Itaq idẽ ẽ ĩ illis ꝯ ĩ arcu
color. Tñi figura nuitat qr nubiuiz
quoqz ĩ quib extendũtur alia est.

Expanded text:
nihil curuati habens: in rectum iacent. Fiunt autem iuxta solem fere in nube umida et iam se spargente. Itaque idem est in illis qui in arcu color; tantum ffigura mutatur, quia nubium quoque, in quibus extenduntur, alia est.
Abbreviated transcription (Latin):
rit scit illa ad se ꝑtinere. Tũc cõtẽp¬
int domicilii pͥoris angustias. Qͣtũ
enĩ ẽ ꝙ ab ultimis lictorib hyspanie
usqz ad iudes iacet paucissimorũ die¬
rũ spaciũ si nauẽ sius uẽtus ĩpleuit.
at illa regio celestis ꝑtrigĩta ãnos
uelocissimo syderi uiam p̾stat nũꝙͣ re¬
sistẽti sz equalit̾ cito. Illic demũ dis
sua illa reddit᷑. qr nich̾ maius excogi¬
tari põt̃. si solus ẽ oĩa. opus suũ et ex¬
tra et intra tenet. Qd ergo int̾est int̾
nãm dei et nr̃am. Nr̃ĩ pars melior aĩ
mꝰ ẽ ĩ illo nulla pars extra aĩu. To¬
tus rõ est cur interĩ tãtus ercor mor¬
ta lia tenet ut hoc quo neqz formo¬
sius ẽ qͥdꝙͣ nec dispoĩtiꝰ si ĩ propoĩto
cõstãtus. existimẽt hoĩes forturtũ
et casu uolubile. Ideoq tumultuo¬
sũ int̾ flumã nubes tẽpestates, et
cet̾a quibz t̾re ac t̾ris uicina pulsãt᷑.
nec hoc int̾ uulgũ demẽtia ẽ s sapiẽ¬

Expanded text:
Quidni quaerat? scit illa ad se pertinere. Tunc contemnit domicilii prioris angustias. Quantum enim est, quod ab ultimis littoribus Hispaniae usque ad Indos iacet? Paucissimorum dierum spatium, si nauem suus uentus impleuit. At illa regio coelestis per trigirita annos uelocissimo sideri uiam praestat, nusquam resistenti, sed aequaliter cito. Illic demum discsua illi redditur, qua nihil maius excogitari potest, sic solus est omnia, opus suum et extra et intra tenet. Quid ergo interest inter naturam Dei et nostram? Nostri melior pars animus est: in illo nulla pars extra animum; totus ratio est. Cum interim tantus error mortalia teneat, ut hoc, quo neque formosius est quidquam, nec dispositius, nec in proposito constantius, existiment homines fortuitum et casu uolubile, ideoque tumultuosum inter fulmina, nubes, tempestates, et cetera quibus terrae ac terris uicina pulsantur. Nec haec intra uulgum dementia est, sapien
Abbreviated transcription (Latin):
mus. Nõ uideo ꝙͣ sibi placeat ꝯͥ robu¬
stior ẽ ĩualitudinario. Multũ int̾est
nnit̾ uires et honã ualitudinẽ. Effu¬
gisti uicia ã non ẽ tͥ frõs uicta nec
ĩ alienã uolũtatẽ ẜmo cõpoĩtus nͦ
cor ĩuolutũ nec auaricia ꝯ̃ ꝯcͥd oĩ
b abstulit sibi ip̃i negat. nec luru¬
ria peccuma turpiter amictẽs ꝙͣ tur¬
piꝰ reparet nec abicõ q̃ te ad dignita¬
tẽ nͥ ꝑ indigna nõ ducet. ¶ Nich ad¬
huc cõsecutus es. Multa effugisti
te nũdũ. Uirtus enĩ quã affectamꝰ
magͥfica ẽ. Non qr ꝑ se btm̃i ẽ malo
caruisse. Sz qͥa aĩuz larat ac p̾pcit
ad cogniciõe celestiũ dignũq efficit
ꝯĩ cõsorciũ deo ueĩat. tũc cõsumatũ

Expanded text:
mus? non uideo quare sibi placeat, qui robustior est ualetudinario. Multum interest inter uires et bonam ualetudinem. Effugisti uitia animi:non est tibi frons ficta, nec in alienam uoluntatem sermo compositus, nec cor inuolutum, nec auariti abstulit, sibi ipsi negat ; nec luxuria pecuniam turpiter amittens, quam turpius reparet ; nec ambitio, quae te ad dignitatem nisi per indigna non ducet. Nihil adhuc consecutus es; multa effugisti, te nondum! Virtus enim ista, quam affectamus, magnifica est non quia per se beatum est malo caruisse, sed quia animum laxat, ac praeparat ad cognitionem coelestium, dignumque efficit, qui in consortium Dei ueniat.
Abbreviated transcription (Latin):
lia quorũ color aut ex ipĩs mutat᷑
cũ ira uel cupidine accẽsa cutẽ suã
uariãt hũore suffussã aut poĩciõe
lucis quã prout rectã uel obliquã
receperĩt ita colorãtur. Quid eĩ silẽ
speculis hũt nubes cũ ille nõ pluceãt

Expanded text:
lia, quorum color aut ex ipsis mutatur, lia, quorum color aut ex ipsis mutatur, cum ira uel cupidine incensa cutem suam uariant umore suffuso, aut positione lucis, quam prout rectam uel obliquam receperunt, ita colorantur. Quid enim simile speculis habent nubes, cum illa non perluceant
Abbreviated transcription (Latin):
mẽte. hee cũ sint cõuĩcta et simul col¬
locata nichõminꝰ seducũt ymagĩes
suas et ex uno turha efficiũt. Cete¬
rũ cateruã illã nõ cõtrahũt s direp¬
tã ĩ facies sĩgulas distrahũt. arcus
uno circũscriptus ductu una totiꝰ ẽ fa¬
cies. Quid gͦ ĩquit. nõ ex a quã Rupta
fistula sparsa, et remo excussa hr̃e
ꝯuidã silẽ hus quos uidemꝰ ĩ artu co¬
lorib solet. uerũ ẽ. s nõ ex hac cã ex
qua tu uideri uis qr una q̃q stila re¬
cipit ymaginiẽ solis. cicius eĩ cadũt
stelle ꝙͣ ut cõcipe ymaginẽ possint.
Qͥd ergo fit. colorẽ nõ ymagnẽ du¬
cũt aliquo mõ ut ait nero cesar diẜ¬
tissiẽ. Colla tyberiace splendẽt agi¬
ctate colũbe et uariis colorib pauo¬
nũ ceruir quoẽ aliquo deflectitur
intet. Nũ ꝙ ergo dicemꝰ specula huiꝰ¬
lores nouos trãsit. Nõ minꝰ nubes di¬
u̾sã speculis naturã hñt. Aues qͣs
retuli et cumeleõtes et reliqua aĩa¬

Expanded text:
imente; haec cum sint coniuncta et simul collocata, nihilominus seducunt imagines suas et ex uno quidem turbam efficiunt, ceterum cateruam illam non confundunt sed diremptam in facies singulas distrahunt: arcus auteur uno circumscriptus est ductu, una totius est facies. Quid ergo?, inquit. Non et aqua rupta fistula sparsa et remo excussa habere quiddam simile his, quos uidemus in arcu, coloribus solet? Verum est, sed non ex hac causa, ex qua tu uideri uis, quia unaquaeque stilla recipiat imaginem solis. Citius enim cadunt stillae, quam ut concipere imagines possint: cipiant. Quid ergo fit? Colorem, non imaginem ducunt. Alioquin, ut ait Nero Caesar disertissime, "colla Cytheriacae splendent agitata columbae" et uariis coloribus pauonum ceruix, quotiens aliquo deflectitur, nitet: numquid ergo dicemus specula eiuslores nouos trauram speculis habent quam aues, quas rettuli, et chamaeleontes, et reliqua anima
Abbreviated transcription (Latin):
extimãt policis et castoris numine.
Causa aũt melioris spei ẽ ꝙ iã appa¬
ret frãgi tẽpestatẽ et desmere uẽtos.
aliqñ ferũt᷑ ignes nõ sẽdẽt. Gilico sy¬
racusas petẽti uisa ẽ scella suꝑ ip̃am
l ĩ illa delapsis qui sepe fulminũ mͦ
dũ ignes aptus fuit. Nã sereno qͦ ce
aere mt̾ se colliso qui ⁊ si ẽlucidior
Uaudoqz ergo sũt trabes¬
qũq clipei et uastorũ yma¬
gines igniũ ubi uitalem

Expanded text:
aestimant Pollucis et Castoris numine, aestimant Pollucis et Castoris numine, causa autem melioris spei est, quod iam apparet frangi tempestatem et desinere uentos: alioquin ferrentur ignes, non sederent. Gylippo Syracusas petenti uisa est stella super ipsam licet in illa delapsis, qui saepe fulminum moddos ignes aptus fuit: nam sereno quoque aere inter se colliso, qui, etiamsi est lucidior Q,uando ergo fiunt trabesquando clipei et uastorum imagines ignibm? Ubi in talem
Abbreviated transcription (Latin):
lis fuit plus cuit irunus uitiũ. Illd
em̃ stulcissimũ ẽ existĩare aut stellas¬
decidere aut trãsilire aut aliqͥd illis
aufferri. et abradi. Nã si hoc fuiss
iã defuissẽt Nulla enĩ noy ẽ qua non
plĩmũ ire et ĩdiũ sũ iudeant᷑ abduci. At¬
qͥ quos solẽt queq ĩuemiũt᷑ loco magͥ¬
cudo sua nũc singlĩs cõstat. Sequitur
ergo ut ĩfra illa ista nascant᷑ et cito
iuit̾cidãt qr sine fũdamẽto et sede cer¬
ta sũt. Qr̃ ergo nõ ⁊̃ int̾dũ trãsferũt᷑
Quid si dicã stellas ĩterdũ nõ ẽẽ qr nõ
apparẽt. Quẽad ille latẽt et solis ful¬
gure obũbrãt᷑. sic faces qͦ trãscurũt
ĩterdũ s abscondit eas diurmn lumĩs
claritas. Si qñ tñ tãta uis emicuit
ut et adu̾sus diẽ uẽdicare fibi suũ ful
semel iuidit diurnas faces alias ab
oriẽte ĩ occidẽte u̾sas alias ab occasu
ĩ ortũ. Argumẽtũ tẽpestatis naute
insidẽtes. Adiuuari se tũc ꝑiclitãtes

Expanded text:
is fuit aut minus uirium. Illud enim stultissimum, existimare aut deciderstellas aut transilire aut aliquid illis auferri et abradi: nam si hoc fuisset, etiam defuissent; nulla enim nox est, qua non plurimae ire et in diuersum uideantur abduci. Atqui quo solet quaeque inuenitur loto, magnitudo sua singulis constat: sequitur ergo, ut infra illas ista nascantur et cito intercidant, quia sine fundamento et sede certa sunt. «Quare ergo non etiam interdiu transferuntur?». Quid, si dicas stellas interdiu non esse, quia non apparent? Quemadmodum illae latent et solis fulgore obumbrantur, sic faces quoque transcurrunt et interdiu, sed abscondit illas diurni luminis claritas. Si quando tamen tanta uis emicuit, ut etiam aduersus diem uindicare sibi fulgorem semel uidit diurnas faces, alias ab oriente in occidentem uersas, alias ab occasu in ortum. Argumentum tempestatis nautaeinsidentes; adiuuari se tunc periclitantes
Abbreviated transcription (Latin):
sta nube sbã nec corpꝰ s mendaciũ est
sine re silĩtũdo. Uis scire hoc ita ẽẽ. desi¬
net arcus si obtey̾is solẽ. Oppone ĩ ꝙͣ
soli alt̾az nubẽ istiꝰ uarietas ꝑibit. at
specula q̃ multiplicẽt õe corpus ꝙ ĩ
mutat᷑. Illud adiciã. Oĩa ꝑ aquã uidẽ¬
tib lõge ẽẽ meuora lictẽ ꝙͣuis minute

Expanded text:
stantia, nec corpus est sed mendacium et sine re similitudo. Vis scire hoc ita esse? Desinet arcus, si obtexeris solem. Oppone, inquam, soli alteram nubem: huius uarietas interibit. At specula, quae multiplicent omne corpus, quod imitantur. Illud adiciam, omnia per aquam uidentibus longe esse maiora: li
Abbreviated transcription (Latin):
to multa ꝙ appẽt asole fieri sũt pro
mile speculo ꝙ solẽ reꝑcutiat. Dem̃ ꝙ
appet nõ fieri ullũ colorẽ s spẽm ut di¬
ui falsi coloris qualẽ ut dixi colũbar
ceruix et sumit et poit ubicũqz deflec¬
tit᷑. hoc aũt ĩspeculo ẽ cuiꝰ nullus uide¬
tur color S simulacõ coloris aliem.¬
unũ tñ hoc soluendũ ẽ ꝙ nõ uisit ĩ ista
solis ymago cuiꝰ bñ exp̃mẽde capar
ẽ ita conat᷑ quidẽ redde̾ ymagniẽ qr le¬
ius ẽ mã. et cid hoc habilis. S nõ pot
qͥa enorunt᷑ facta ẽ. Si apta fabrica¬
ta foret totidẽ reddẽt solis quot hũiss
ispectores. Qd̃ qr disceruũt᷑ int̾ se nec
satis ĩuicẽ speculi intẽt Inchoãt tñ
ĩspeciẽ coloris uniꝰ abducũt nec expͥm
T qr̃ arcus nõ ĩpłet. ¶ ũt.
orbẽ s dimidia eiꝰ uidet᷑ cũ
plimũ porrigit᷑ ĩcuruat᷑q.
Quidã ita oppinãt᷑. solcũ sit multo alti¬
or nibibz a suꝑiore tñ illas ꝑcutit ꝑte.¬

Expanded text:
t: quod apparet a sole fieri; quod apparet mile speculo, quod solem repercutiat; deinde quod apparet non fieri ullum colorem sed speciem falsi coloris, qualem, ut dixi, columbarum ceruix et sumit et ponit, utcumque deflectitur. Hoc autem et in speculo est, cui nullus inditur color, sed simulatio a solis imago; cuius bene exprimendae capax non est: ita conatur quidem reddere imaginem, quia leuis est materia et ad hoc habilis, sed non potest, quia enormiter facta est. Si apta fabricata foret, totidem redderet soles, quot habuisset in se toros. Quae quia discernuntur inter se nec satis in uicem speculi nitent, incohant tantum speciem coloris unius adducunt. CAPUT 8 At quare arcus non implet orbem, sed pars dimidia eius uidetur, cum plurimum porrigitur incuruaturque? Quidam ita opinantur: "Sol, cum sit multo altior nubibus, a superiore illas tantum pe
Abbreviated transcription (Latin):
satus u̾berat᷑. Senĩ aliqñ arcũ et octidẽs
facit cũ certe ex ĩferiori ꝑte nubes fe¬
rit t̾ris ꝓpĩquis. atqͥ et tũc dimidia ꝑs
ẽ ꝙͣuis solẽ nubes et hũili et sordido
accipiãt. Nũ qui sic ĩ nubilo quo ĩspe¬
et secte pile ꝑtẽ. Que nõ põt totũ orbẽ

Expanded text:
latus uerberatur. Deinde aliquando arcum et occidens facit; tum certe ex inferiore parte nubes ferit terris propinquus: atqui et tunc dimidia pars est, quamuis solem nubes ex humili et sordido accipiant. Nostri, qui sic in nube, quomodo in speet sectae pilae partem, quae non potest totum orbem
Abbreviated transcription (Latin):
a nubibz subst meri et ꝑcuti põt. Dem̃
cũ arcũ facẽ nõ soleat nͥ adu̾sus hus
ĩ quib facit nubibz cũ breuiores dies sĩt
semꝑ est obliquus. Itaq et qualibet ꝑ¬
te diei eciã cũ altissimꝰ ẽ ht̃ aliqͣs nubes
quas ex adu̾so ferre põt ac tprĩbz esti¬
ins supͣ nr̃m uerticẽ fertur. Itaq me¬
dio die excelsissumꝰ t̾ras rectiori accipit
linea ꝙͣ ut illis nubib possit cocuri
om̃s enĩ tũc sub se habet.

Expanded text:
a nubibus sustineri et repercuti potest. Deinde cum arcum facere non soleat nisi aduersus his, in quibus facit nubibus, cum breuiores dies sunt, semper obliquus est: itaque qualibet diei parte, etiam cum altissimus est, habet aliquas nubes, quas ex aduerso ferire possit. At temporibus aestiuis super nostrum uerticem fertur: itaque medio die excelsissimus terras rectiore aspicit linea, quam ut ullis nubibus possit occurrere'; omnes enim sub se tunc habet.
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑuidẽdis illã colorũ diu̾sitas submo
ponia ꝑ uitrũ aspiciẽtib multo ma¬
iora sũt. Colũpnarũ inlualla portit᷑
lõgiores iũgũt. ¶ Ad ip̃m solũ reu̾tẽ¬
te. hũc quẽꝙ toto orbe trarũ maiorem
probat rõ acies nr̃a sic cõtrarit ut sa¬
piẽtes uiri pedalẽ ẽẽ cõcẽderẽt. Quẽ
ip̃e. Mũdũ ip̃m p̾cipiti uelocitte la¬
bentẽ et ortus occassusq int̾ momẽ¬
tũ tprĩs reuoluẽtẽ neo nr̃m sentit ꝓcẽ¬
dẽ. Quid miraris si oculi nr̃ ĩmcibi¬
lia stilicidia nõ seꝑãt et ĩgẽti spacõ
ĩtuẽtib mimitarũ ymiaginiũ discͥiẽ

Expanded text:
peruidendis illam locorum diuersitas submoupoma per uitrum aspicientibus multo maiora sunt; columnarum interualla porticus longior iungit. Ad ipsum solem reuertere: hunc, quem toto terrarum orbe maiorem probat ratio, acies nostra sic contraxit, ut sapientes uiri pedalem esse contenderent; quem isse. Mundum ipsum praecipiti uelocitate labentem et ortus occasusque intra momentum temporis reuoluentem nemo nostrum sentit procedere. Quid ergo miraris, si oculi nostri imbrium stillicidia non separant et ex ingenti spatio intuentibus minutarum imaginum discrimen
Abbreviated transcription (Latin):
as int̾est tm̃ ꝙͣtũ int̾ deũ et hoĩem.¬
¶ Alta docet quid ĩt̾ris agendũ sit.
alt̾a quid agat᷑ ĩ celo. Alt̾a eirores
nr̃os discutit et luinẽ admouet quo
nebris ereptos illo ꝑducit unde lucet.
¶Et quidẽ tũc nae rerũ gr̃as a¬
go cũ illam abhac parte nõ uideo q̃
publica ẽ s cũ secretiora eius ĩtra¬
ui cũ disco q̃ uniu̾si mat̾ia sit. qͥs
auctor sit aut custos. qͥd sit deus. to¬
tũ ĩ se ĩtendat an ad nos aliĩ respi¬
ciat faciat cotidie ad an semel fece¬
rit pars mũdi sit an mũdus. licet il¬
li hodieqz decernẽ et ex lege fatorum
ad derogare an maiestatis duu¬
nucio sit et cõfessio erroris nutaĩ¬
da fecisse. Neccĩe ẽ ei eadẽ placẽ cui
nͥ optĩa placere nõ possũt. Nec obh
unus liber et poces ẽ. Ip̃e eñ ẽ nct̃ĩ¬
tas sua. nͥ adhoc admicteret᷑ nõ fue¬
rat nasci. Quid em̃ erat. Cur ĩ nu¬
ut cibos et potiones ꝑcolarẽ ut hoc
nuir. Detrahe ħ mestĩabile bonũ. nõ

Expanded text:
nter Deum et hominem. Altera docet, quid in terris agendum sit: altera, quid agatur in coelo. Altera errores nostros discutit, et lumen admouet, quo nebris ereptos illo perducit, unde lucet. Equidem tunc naturae rerum gratias ago, cum illam non ab hac parte uideo, quae publica est, sed cum secretiora eius intraui: cum disco, quae uniuersi materia sit, quis auctor sit aut custos ; quid sit deus ; totus in se intendat, an ad nos aliquando respiciat ; faciat quotidie aliquid, an sernel fecerit ; pars mundi sit an mundus ; liceat: illi hodieque decernere, et ex lege fatorum, aliquid derogare, an maiestatis deminutio sit et confessio erroris, mutanda fecisse: necesse est enim ei eadem placere, cui nisi optima placere non possunt ; nec ob hoc minus liber et potens est: ipse enim est necessitas sua. Nisi ad haec admitterer, non fuerat nasci. Quid enim erat, cur in nuut cibos et potiones percolarem? ut hoc mur? Detrahe hoc inaestimabile bonum, non
Abbreviated transcription (Latin):
et cauã nubẽ ĩtuenuir a late̾ ut so¬
lis ymago ci late᷑ siscedat pͥorq nob̾
sit et ĩ nobis mag̾ cõu̾sa color igne¬
us a sole ẽ ceruleus a nibe ceteri u¬
triusq nuxture.
Ontra hec illa dicũt᷑. de¬
E
a lni enĩ ĩ illis simulacra
ẽẽ putãt .i. corporũ nr̃orũ figuras
a nris corbz emissas ac seꝑatas.
ip̃a aspici corͣ retorta oculorũ acie
et ĩ se rursus deflera. Alũc nich ad
rẽ ꝑtinet quõ ip̃as uideamꝰ s quõ y¬

Expanded text:
intuemur a latere, ut solis imago a nube discedat propiorque nobis sit et in nos magis conuersa. Color illi igneus a sole est, caeruleus a nube, ceteri utriusque mixturae. Contra haec illa dicuntur. De alii enim in illis simulacra cerni putant, id est corporum nostrorum figuras a nostris corporibus emissas ac separatas ipsa aspici corpora retorta oculorum acie et in se rursus reflexa. Nunc nihil ad rem pertinet, quomodo uideamus quo
Abbreviated transcription (Latin):
¶ Parianus artemidorus adicit
ad quales genꝰ nub̾ ẽẽ debeat ꝙ ta¬
lem sibi ymagmẽ reddit. Si specu¬
lũ ĩquit cõcciuũ fec̾is ꝙ sit secte pile
ps si ext mediũ cõstiteris qͥtũq uro
te sceterit uniu̾si tͥ uidebũt pͥores a¬

Expanded text:
 Parianus Artemidorus adicit etiam, quale genus nubis esse debeat, quod talem solis imaginem reddit: Si speculum, inquit, concauum feceris, quod sit sectae pilae pars, si extra medium constiteris, quicumque iuxta te steteri
Abbreviated transcription (Latin):
gi põt. Is autẽ qui fluit nec fert᷑ qͣdẽ
lumĩe. Non eñi forͣtur nec resistit qr
pͥma q̃q pars eiꝰ dissipat᷑. Nũ ꝙͣ ergo
illud sydus talẽ sibi effigiẽ circũdabͭ
nͥ cũ apparebit depsus atq ĩmotus et
obhoc custodiẽs ĩse ĩcidentẽ rotũdi li¬
neã lumĩs. ¶ Nec sine cã. Repete igi¬
tur erẽplũ ꝙ paulo añ proposui la¬
pillus ĩpiscinã aut lacũ et alliga¬
tã a quã missus creculos fucit ĩ nũa¬
biles et hoc quidẽ nõ facit ĩ flumine.
Qr̃. qr om̃ez figurã fugiẽs a quã di¬
sturbat. aliud gͦ ĩ aere eueĩt ut ille
qͥmanet possit figurari. at ille ꝯͥ ra¬
pit᷑ et cureit nõ det sui potãtẽ et oẽz
ictũ ueĩentẽq formã exturbet ¶ De
quibz dixi, corone cũ dilapse sint eq̃r

Expanded text:
gi potest; is autem qui fluit ne feritur quidem gi potest; is autem qui fluit ne feritur quidem lumine non dissipatur: numquam ergo ullum sidus talem sibi efligiem circumdabit, nisi cum aer erit densus atque immotus et ob hoc custodiens incidentem in se rotundi lineam luminis. Nec sine causa; repete enim exemplum, quod paulo ante' proposui: lapillus in piscinam aut lacum et alligatam aquam missus circulos facit innumerabiles; at hoc idem non faciet in flumine quare? Quia omnem figuram fugiens aqua disturbat: idem ergo in aere euenit, ut ille, qui manet, possit figurari, at ille, qui rapitur et currit, non det sui potestatem et omnem ictum uenientemque formam ex eo turbet. Hae, de quibus d
Abbreviated transcription (Latin):
pessit᷑. Om̃e aũt lunẽ rocũdũ ẽ. Er¬
eribet. ¶Ob hoc tales splendores gͦ¬
ci aeres uocauerũt. Quia fere t̾ren
ca et coronare uideantͬ. Nõ songe a
t̾ra fit talis effigies ꝙͣ uisus nẽ so¬
lita ĩbecilitate deceptus circa ip̃m
sydus putat poĩtã. In uicima autẽ
hereãt. ¶ In balneis qͦ circa lucernã
tale quidã aspici solent ob aeris dẽp¬
si obscuritatẽ frequẽtissĩe austro cũ
celũ maxĩe graue ẽ et spissũ. Nõ nũ¬
ꝙͣ paulatĩ diluũt᷑ et desmũt. nõ nũꝙͣ
ab aliqua ꝑte rũpũt᷑. Et iñ uẽti na¬
utici expectãt uñ cõtestus corone pe¬
riit. Si autẽ a septẽtriõe discessit a¬
quilo erit. Si ab occidente fauomius
Qd argumẽtũ ẽ int̾ eã ptẽ celi has fie¬
corouas qr nõ uẽtos quidẽ. ¶ Hus ar¬
gumẽtis ⁊ illud adite nullã coronã
colligi nͥ stabili aere et pigro uento
alit̾ nõ solet aspici. Nã qui stat aer
ĩpelli et deduci/ et ĩ aliqua faciem fĩ¬

Expanded text:
pellit; omne autem lumen rotundum est: erexibit. Ob hoc tales splendores Graeci areas uocauerunt, quia fere terendmuis cingere ea et coronare uideantur: non longe a terra fit talis effigies, quam uisus noster solita imbecillitate deceptus circa ipsum sidus putat positam. In uicinia autemhaereant: in balneis quoque circa lucernam tale quiddam aspici solet ob aeris densi obscuritatem, frequentissime autem austro, cum caelum maxime graue et spissum est. Nonnumquam paulatim diluuntur et desinunt, nonnumquam ab aliqua parte rumpuntur et inde uentum nautici expectant, unde contextus coronae periit: si a septemtrione discessit, aquilo erit, si ab occidente, fauonius. Quod argumentum est intra eam partem caeli has fiecoronas, quia ne uentos quidem. His argumentis et illud adice, numquam coronam colligi nisi stabili aere et pigro uento; aliter non solet aspici. Nam qui stat aer, impelli et diduci et in aliquam faciem fin
Abbreviated transcription (Latin):
et te cõueĩt colores illos qͥb regio celi
depĩgit᷑ a sole ẽẽ. illud unũ int̾ nos nõ
cõueĩt. Tu dicis ilłũ cosorẽ ẽẽ. ergo uide¬
ri. Qui sine ẽ sine uidet᷑ a sole ẽ. Tu uͣo
expedies qrͣ color ille subito desmat cũ
om̃s fulgores paulatĩ discutiãt᷑ ꝓme
ẽ et repẽtina eiꝰ facies et repẽtinus ĩ¬
teritꝰ. propͥũ eĩ speculi ẽ. ħ ꝙ nõ ꝑ ꝑtes¬

Expanded text:
teque conuenit colores illos, quibus caeli regio teque conuenit colores illos, quibus caeli regio depingitur, a sole esse; illud unum inter nos non conuenit: tu dicis illum colorem esse, ego uideri; qui siue est, siue uidetur, a sole est. Tu non expedies, quare color ille subito desinat, cum omnes fulgores paulatim discutiantur. Pro me est et repentina eius facies et repentinus interitus: proprium enim hoc speculi est,