comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
foris int̾ficit gladius: ⁊ domi mors
similis ẽ. Immo si foris gladius ẽ: intꝰ
gaudium. Spe inquit gaudentes:
intͥbulatione pacientes. Ad noctem
tribulatio refertur: ad lectulũ speg.
⁊ gaudium. forte ꝓp̃t hoc. ñ lectum.
est ad huc. et ex parte. Bonus gͦ lectu¬
lus ꝯscientie quies.⁊ mundicia. Cor
impii qͣi mare feruens. quod quiesce̾
ñ potest: s redundant fluctus in con¬
culcationẽ. ⁊ lutum. Est gͦ cor impii.
turbulentum. ⁊ tabidum: lutosũ.
et semꝑ secum colluctans. Si quidẽ
ñ est pax impiis. Regnum u̾o dei:
iusticia ÷ et pax. In pace inquit in
id ip̃m. dormiã. et requiescam: qm̃¬
tu dñe singlarit᷑ inspeconstitiust
me. Utrumq ꝯplectitur spei nomen.
et lectulum. ⁊ gaudium: qr in spe
gaudemus.⁊ in spe requiescimꝰ. S
unde spes. nisi desecuritate conscien¬
tie: Iure lectulum dixerim: mentẽ
securam. ⁊ liberam. Securam: ꝓpt̃
conscientie bonum. lib̾am aũt a tẽp¬

Expanded text:
Foris interficit gladius, et domi mors Foris interficit gladius, et domi mors similis est . Imo si foris gladius est, intus gaudium. Spe, inquit, gaudentes, in tribulatione patientes . Ad noctem tribulatio refertur, ad lectulum spes et gaudium. Forte propter hoc non lectum, est adhuc et ex parte. Bonus ergo lectulus conscientiae, quies et munditia. Cor impii quasi mare fervens, quod quiscere non potest, sed redundant fluctus in conculcationem et lutum. Est ergo cor impii turbulentum, et tabidum, et lutosum, et secum semper colluctans. Siquidem non est pax impiis : regnum vero Dei justitia est et pax . In pace, inquit, in idipsum dormiam et requiescam, qne, singulariter in spe constituisti me . Utrumque complectitur spei nomen, et lectulum et gaudium: quia in spe gaudemus, et in spe requiescimus. Sed unde spes, nisi de securitate conscientiae? Jure lectulum dixerim mentem securam et liberam: securam propter conscientiae bonum; liberam autem a ten
Abbreviated transcription (Latin):
u̾bi delicias: etiam cum in illas to¬
tum extendit᷑. Quomodo ñ multo
breuiꝰ : si fu̾it ad alia distentium:
Sufficiat dilecto tuo uel breuitas
ista. Nolullã mag̃ breuiare: sectulũ
cõmunicando. alt̾i. Bonaquidem ħ bre¬
uitas lectuli: que nescit nͥ ailectũ suũ.
idest xp̃m suscipere. Est enimbͤuitas. q̃
ñ nͥ illũ susciꝑe nouit: ⁊ ẽ b̾uitas. que
illũ plene susciꝑe neqͥt. Illa caritatis
est et discipline: hec uero. infirmita¬
tiset nature. Utraq breuitas indelli¬
gi potest in lectulo: uł qua cũ dilecto
plures non suscipit: uel qua nͦ illũ
plene. Magna certe uoluptas lectuli:
s magna b̾uitas: et iõ bene lectulus
mag̃ quã lec̾tus dicitur. Delectabilis
lectulus ẽ: dequo legis in ꝓũbiis. Se¬
cura mens: quasi iuige conuiuium.
foris nox. foris turbatio: s tranquil¬
litas intꝰ. qͣi quietis lectulus quidam.
Non ẽ. hic illud lamentabile dicere

Expanded text:
verbi delicias, etiam cum in illa toverbi delicias, etiam cum in illa totum extenditur. Quomodo non multo brevius, si fuerit ad alia distentum? Sufficiat dilecto tuo vel brevitas ista. Noli illam magis breviare, lectulum communicando alteri. Bona quidem haec brevitas lectuli, quae nescit nisi dilectum suum, id est Christum, suscipere. Est enim brevitas, quae nonnisi illum suscipere novit; et est brevitas, quae illum plene suscipere nequit. Illa charitatis est et disciplinae; haec vero, infirmitatis et naturae. Utraque brevitas intelligi potest in lectulo, vel qua cum plures non dilecto suscipit, vel qua nec illum plene. Magna certe voluptas lectuli, sed magna brevitas: et ideo bene lectulus magis quam lectus dicitur. 2. Delectabilis lectulus est de quo legis in Proverbiis: Secura mens quasi juge convivium . Foris nox, foris turbatio, sed tranquillitas intus quasi quietis lectulus quidam. Non est hic illud lamentabile dicere:
Abbreviated transcription (Latin):
sa sunt adiecero: in lucri rõnem ut
sic dicam referte. Quid putatis mi¬
sterii signat hoc ip̃m quoddicit. in lec¬
tulo: Laudis ne aliquid occulte con¬
tinet.: Ruuit siggillationis: Et siutrum¬
q potest. libentius tamen hic laudẽ
accipio: ⁊ iõ pͥmitꝰ in hunc sensum ĩ¬
flectamus sermonẽ. Ego plane in
hoc uerbo cohartationẽ quandam ĩ¬
intelligo: ut solisec̃ dibecto sufficiat.
Cur enim non inbono cohartacio
accipit᷑ : si stratidilatatio in obpro¬
cepisti adulterum. uides quomo ob
uirgando et expbrando stͣti dilatatõ obi¬
citur anime adultere: Bonumẽ ergo
non dilatare. s mag̃ contrahere stͣ¬
tum cogitationis: cordis lectulum.
Iõ sponsa uire sibi applaudit delec¬
tulo. Coangustatum inquit est. ꝓ¬
pħ̾a stratum. ut alt̾ discedat: et
pallium breue utrumq operire
non potest. Utrumq id ẽ. uirum⁊
adulterum. Breue enĩ ⁊ angustum
ẽ. cor hominis ad concipiendas dei

Expanded text:
sa sunt adjecero, in lucri rationem ut sa sunt adjecero, in lucri rationem ut sic dicam referte. Quid putatis mysterii signat hoc ipsum quod dicit, In lectulo? laudisne aliquod occultae continet, an suggillationis? Etsi utrumqne potest, libentius tamen hic laudem accipio: et ideo primitus in hunc sensum inflectamus sermonem. Ego plane in hoc verbo coarctationem quamdam intelligo, ut soli secum dilecto sufficiat. Cur enim non in bono coarctatio accipitur, si strati dilatatio in procepisti adulterum . Vides quomodo ob jurgando et exprobrando strati dilatatio objicitur animae adulterae. Bonum est ergo non dilatare, sed magis contrahere stratum cogitationis, et cordis lectulum. Ideo sponsa jure sibi applaudit de lectulo. Coangustatum est, inquit propheta, stratum, ita ut alter decidat: et pallium breve utrumque operire non potest . Utrumque, id est virum et adulterum. Breve enim et angustum est cor hominis ad concipiendas Dei
Abbreviated transcription (Latin):
no alicubi accipitur: cur ñ mag̃
anime: Ego beatam hanc animã
ut licent̾ loquar. ñ lapideam. sed
carneam. magis uidicauerĩ. ⁊ nicħ
hñtem in se rigoris. uł duritie: s mol¬
lem. teneram. tractabilem. ⁊ sensibilẽ
ad singłos duuni u̾bi aculeos: de¬
niq que dicat. neq caro mea enea ẽ.
s quam sp̃ualis ꝑtranseat glaliꝰ:
et caritate se uulneratam gaudeat
Iure gͦ animam suam diligere
dicit. expͥmere uolens intimam
quandam ⁊ uiuidam ⁊ animatã
affectionem erga dilectum suum
uꝗ hesterno capitulo hodi¬
eenun uobis instauramuᷤ
conuiiluim. Necemm ibi cũc¬
ta dicta sunt: que licenda occͣrunt. Qͤ¬
dã u̾o̾ nͨ tacta qͥdẽ st̃. Iua ħ sermone dis¬
cucienda suscipimꝰ. idẽ. cur discat ĩ lectu¬
lo. ⁊ ñ in lecto:⁊ cur ĩ lectulo m̃o. Hã alibi lectu¬
lũ nr̃mdice consueuit. hec reputate
uob̾ insortem. Siquid autem noue
disputationis suꝑ his que iam discuꝰ¬

Expanded text:
no alicubi accipitur, cur non magis no alicubi accipitur, cur non magis animae? Ego beatam hanc animam ut licenter loquar, non lapideam sed carneam magis judicaverim et nihil habentem in se rigoris vel duritiae; sed mollem, teneram, tractabilem, et sensibilem ad singulos divini verbi 5 aculeos. Denique quae dicat: Neque caro mea aenea est: sed quam spiritualis pertranseat gladius, et charitate se vulneratam gaudeat. Jure ergo animam suam diligere dicit, exprimere volens intimam quamdam et vividam et animatam affectionem erga dilectum suum hesterno capitulo hodiernum vobis instauramus convivium. Nec enim ibi cuncta dicta sunt quae dicenda occurrunt: quaedam vero nec tacta quidem sunt. Illa hoc sermone discutienda suscipimus, id est cur dicat, In lectulo; et non, In lecto: et cur, In lectulo meo. Nam alibi lectulum nostrum dicere consuevit . Haec reputate vobis in sortem. Si quid autem novae disputationis super iis quae jam discus
Abbreviated transcription (Latin):
solo actu. sed magis affectu. Quid
uo̾ sibi uult. quod animã ñ sp̃m dic̃:
Forte quia dilecto quemadhuc q̃re¬
bat ñdum adherebat. Quid enim
adheret dño: unus est sp̃s. Et quidẽ
nusquam intoto hoc cantico spm̃
nominat: s anima mea liquefacta
est.⁊ anima mea conturbauit me:
⁊ hoc ip̃m freqñt̃. quẽ diligit anima
mea. Id qͦ fere nusqmͣ: nisi cum abscen¬
tẽ querit. uł abẽẽ. querit᷑. Solent his
nominib gradus quidam distingui
anime ꝑfectioris: et minus ꝑfecte.
Apłs dicit. animał homo ñ ꝑcipit
que sunt sp̃s di. Ego ammã hancita
amantẽ ⁊ estuantẽ. feruentẽ. ⁊ q̃ren¬
tem. nunqm ñ spũalem dnt̾im: quippe
que licet ñdum plena uisione. uoto tñ
ꝓpensiore illi adh̾ebat. quem uehem̃t̾
lectum:sic manima suauem et tene¬
rum affectum accipere. ꝑ ꝓpħam in
promissione dñs dicit. Dabo uob̾
cor carneum. Si gͦ carnis nom̃ inbo¬

Expanded text:
solo actu, sed magis affectu. Quid solo actu, sed magis affectu. Quid vero sibi vult quod animam, non spiritum dicit? Forte quia dilecto quem adhuc quaerebat, nondum adhaerebat: qui enim adhaeret Domino, unus est spiritus . Et quidem nusquam in toto hoc cantico spiritum nominat: sed, Anima mea liquefacta est , et Anima mea conturbavit me ; et hoc ipsum frequenter, Quem diligit anima mea. Id quoque fere nusquam, nisi cum absentem quaerit, vel abesse queritur. Solent his nominibus gradus quidam distingui animae perfectioris, et minus perfectae. Apostolus dicit: Animalis homo non percipit ea quae sunt spiritus Dei . Ego animam hanc ita amantem et aestuantem, ferventem et quaerentem, nunquam non spiritualem dixerim: quippe quae licet nondum plena visione, voto tamen propensiore illi adhaerebat, quem vehementer lectum, sic in anima suavem et tenerum affectum accipere. Per prophetam in promissione Dominus dicit: Dabo vobis cor carneum . Si ergo carnis nomen in bo
Abbreviated transcription (Latin):
euitat.Caritas aũ decorde puro ⁊con¬
scientia bona: ip̃a ẽ quequerit
Sic enim h̃s. Quesiui quem diligit
anima mea.Nil bona tutius con¬
scientia. Bona ꝯscĩa audet: et cari¬
tas ardet. Illa non formidat: ista
inflammat. Illa ꝓ delicto ñ ꝯfun¬
ditur: ista confidit suꝑ dilec̃to. Mag¬
nagna uis amoris: alieno ñ intit᷑
susfragio: ꝓpͥis contenta m̾itis.
Semꝑ amari se presumit: que a¬
mare se sentit. Deniq ñ respectis a¬
liis maiestatis nominib solum
sponsa dilectum memorat: que
singlilarit̾ intꝰ tolerat estum amo¬
ris. Hoc autẽ attendendum quam
frequent dilecti recenset uocabulũ:
quocumq exmisterio. Dilectus m̃s
candidꝰ. et rubicundꝰ: et tał est di¬
lec̾tus meus. ⁊ inp̾senti. quem dili¬
git anima mea. Magna certe ser¬
monis huiꝰ gr̃a. Nec mirum si fre¬
quentat᷑ more: quod incorde feruet.
Ideo et aĩam cõmemorat. Non enim
uebo tantum diligit. s uoto: nec

Expanded text:
evitat. Charitas autem de corde puro et conevitat. Charitas autem de corde puro et conscientia bona , ipsa est quae quaerit. Sic enim habes: Quaesivi quem diligit anima mea. Nihil bona tutius conscientia. Bona conscientia audet, et charitas ardet. Illa non formidat; ista inflammat: illa pro dilecto non confunditur; ista confidit super dilecto. Magna vis amoris. Alieno non nititur suffragio, propriis contenta meritis. Semper amari se praesumit, quae amare se sentit. Denique non respectis aliis majestatis nominibus, solum sponsa dilectum memorat, quae singulariter intus tolerat aestum amoris. 8. Hoc autem attendendum quam frequenter dilecti recenset vocabulum quocunque ex mysterio. Dilectus meus candidus et rubicundus; et, Talis est dilectus meus : et in praesenti, Quem diligit anima mea. Magna certe sermonis hujus gratia Nec mirum si frequentatur in ore, quod in corde fervet. Ideo et animam commemorat. Non enim verbo tantum diligit, sed voto: nec
Abbreviated transcription (Latin):
quidem nox: quando absconderis
a contͣbatione ⁊ ab incursione yma¬
ginationum. Et quannus ñdum
absꝯderis in abscondito faciei dilecti
tui: bonum tamen ẽ. ut abscondat᷑ tͥ
facies ⁊ pompa in anium ⁊ carnaliũ
cogitationum. Nox ẽ. ut illa ñ atten¬
das ñ uideas: s tamen in hac nocte
ñ extinguet᷑ lucerna tua. ut dilectũ
queras. Utinam ego tales mͥ possim
noctes numerare: tam latebrosas.
⁊ tam luminosas. Et quis nr̃in gła¬
bitur om̃s se noctes tales hr̃e: Quis¬
quisẽ. felix ẽ: cui om̃s noctes inusum
talẽ decuerunt: qui moculto suo ni¬
chil agit occultatione dignum. unꝰ¬
quisq suam conueniat ꝯscientiam.
Qͥdenĩ mͥ aliorum ꝑcut̾e ꝯscientiã in¬
firma. Non ꝑcutio: nͨ discutio qͥdẽ.
agat in occulto. nec cogitet qͥdem:
que turpe ẽ dicere. ad talem stͣcũ
iħc declinare ñ nouit: osfendit illũ
et fugat confusa conscientia. Con¬
fusio ꝯscĩe ñ inuitat illum: s mag̃

Expanded text:
quidem nox, quando absconderis quidem nox, quando absconderis a conturbatione et ab incursione imaginationum. Et quamvis nondum absconderis in abscondito faciei dilecti tui, bonum tamen est ut abscondatur tibi facies et pompa inanium et carnalium cogitationum. Nox est ut illam non attendas, non videas; sed tamen in hac nocte non exstinguetur lucerna tua, ut dilectum quaeras. 7. Utinam ego tales mihi possim noctes numerare, tam latebrosas, et tam luminosas! Et quis nostrum gloriabitur omnes se tales noctes habere? Quisquis est, felix est, cui omnes noctes in usum talem decurrunt, qui in occulto suo nihil agit occultatione dignum. Unusquisque suam conveniat conscientiam. Quid enim mihi aliorum percutere conscientiam infirmam? Non percutio nec discutio quidem: agat in occulto, nec cogitet quidem quae turpe est et dicere. Ad talem stratum Jesus declinare non novit. Offendit illum, et fugat confusa conscientia. Confusio conscientiae non invitat illum, sed magis
Abbreviated transcription (Latin):
sponse: quia multi sunt elapsus
sponsi: multe latebre. Beata plane.
que dilecto adheret tota die: et qͥrit
illum totis noctib. Pronocent stu¬
dium tuum qui audis ista. et in¬
structꝰ exemplo sponse consurge et
tu in nocte. in pͥncipio iugiliarũ
tuarum. ⁊ effunde cortuum ut lique¬
fiat. ⁊ currat. ⁊ decureat usq in dspec¬
tum dñi tui. Illi liba pͥncipium uigi¬
lian tuaꝵ: nichil inte ꝑegͥne cure de¬
cerpant. Quere ꝑ singulas noctes di¬
lectum tuum. Quid dico ꝑ singulas.
Totas noctes in hoc opꝰ continua. Ne
cesses. et nequiescas: donec egrediat᷑
ut splendor dilectus tuus: et ut lampaᷤ
accendat᷑ tibi. Tunc poteris illud pau¬
li dic̾e̾. Nox precessit: dies autẽ appro¬
pinquauit. Nam quod sequitur. abi¬
ciamus oꝑa tenebrarum: huic ñ pot̃
nocti coaptari. Nescit enim hec nox o¬
pera tenebrarum: s magis lucem
ministrat his. qui ꝑmanent inago¬
ne quodam querendi dilectum. Bona

Expanded text:
sponsae; quia multi sunt elapsus sponsae; quia multi sunt elapsus sponsi, multae latebrae. Beata plane, quae dilecto adhaeret tota die, et quaerit illum totis noctibus. Provocent studium tuum qui audis ista, et instructus exemplo sponsae, Consurge et tu in nocte, in principio vigiliarum tuarum, et effunde cor tuum , ut liquefiat et currat, et decurrat usque in conspectum Dei tui. Illi liba principia vigiliarum tuarum: nihil in te peregrinae curae decerpant. Quaere per singulas noctes dilectum tuum. Quid dico, per singulas? Totas noctes tuas in hoc opus continua. Ne cesses et ne quiescas, donec egrediatur ut splendor dilectus tuus, et ut lampas accendatur tibi. Tunc poteris illud Pauli dicere: Nox praecessit, dies autem appropinquavit. Nam quod sequitur, Abjiciamus opera tenebrarum , huic non potest nocti adaptari. Nescit enim haec nox opera tenebrarum, sed magis lucem ministrat iis qui permanent in agone quodam quaerendi dilectum. Bona
Abbreviated transcription (Latin):
tibi refulget occasio. quomͦ et hic noc¬
dem intelligas: nisi quod q̃dam oc¬
cultiores latebre ⁊ magis abdite.⁊
accõmodate magis ad inuestigatio¬
nis et ꝯtẽplationis usũ. sub noctis
ex pͥmunt᷑ quam subumbre uoca¬
bulo. In umbͣ. rerũ iusibilium obli¬
iuonẽ aliquantam accipe: in nocte
om̃imodã. Quis mͥ dabit sic adues¬
perasc̾e: Quis inquam dabit mic hi
ut rerum temporalium memoria
obliuionis huiꝰ uergat inuesperã.
Bona qͥdẽ nox: qñ ymaginationes
uane animũ ñ uexant. nͨ uersant᷑
in eo: qñ absꝯdite sunt aboculis q̃¬
rentis dilectum. Dilectio ip̃a hanc no¬
ctem inducit: que reliqua omnia
uec respicit. nec nota reputat: dũ
illũ. qm̃diligit intenta suspirat.
ꝑnoctes inquit. Multe sunt noc̾tes
eius: nec ẽ una nox illi uigis. ⁊ ꝯti¬
nua. Noctes eiꝰ freqñt̃ int̾polantur
presentia sponsi. Cum adẽ. lux ÷ͥ: cũ
abẽ. nox ẽ. Ideo multe sunt noctes

Expanded text:
tibi refulget occasio, quomodo et hic noctibi refulget occasio, quomodo et hic noctem intelligas; nisi quod quaedam occultiores latebrae et magis abditae, et accommodatae magis ad investigationis et contemplationis usum sub noctis exprimuntur, quam sub umbrae vocabulo. In umbra, rerum visibilium oblivionem aliquantam accipe: in nocte, omnimodam. Quis mihi dabit sic advesperascere? quis, inquam, dabit mihi ut rerum temporalium memoria oblivionis hujus vergat in vesperam? Bona quidem nox, quando imaginationes vanae animum non vexant, nec versantur in eo; quando absconditae sunt ab oculis quaerentis dilectum. Dilectio ipsa hanc noctem inducit, quae reliqua omnia nec respicit, nec nota reputat, dum ad illum quem diligit intenta suspirat. 4 6. Per noctes, inquit. Multae sunt noctes ejus, nec est una nox illi jugis et continua. Noctes ejus frequenter interpolantur praesentia sponsi. Cum addest, lux est: cum abest, nox est. Ideo multae sunt noctes
Abbreviated transcription (Latin):
luuonis inuolui caligine quã me¬
morit̃ recenseri: Bonaergo nox que
prudenti obluuone dissimulat eũc¬
q̃ mundi concupiscentiã abscondit.
curam. cogitatum. hoc ẽ. enim mũ¬
dum habere absconditũ: uł mundo
abscondi. Sic etiã abscondi pot̾imus
in abscondito faciei tue dñe: ñ dico
plena notione: s tñ tota deuotione.
⁊ libera inuestigatione. ⁊ aliquanta
inuentione. Hanc absconsionẽ. hoc
secretum. has latebras. quib mun¬
diani diei. declinamus uł amorẽ. uł
ymagnationẽ. quib humanũ diẽ
aut ablatũ ñ repetimꝰ. aut oblatum¬
ñ respiumus: noctis noĩe appellari
nc̃ a sponsa cͤliderĩ. Demq insuꝑiori¬
b dic̃. Subumb᷑ eius quẽ desidera¬
uerã sedi: ⁊ fructꝰ eiꝰ dulcis guiti meo.
Fructꝰ iste suauit̾ pascit: si tñ priꝰ umbͣ
ꝓtex̾it. Bonaumbͣ: q̃ carnis prudenti¬
am obscurat. contupiscentiã refri¬
gerat. Intelligis que sit umbͣ Inde

Expanded text:
livionis involvi caligine, quam melivionis involvi caligine, quam memoriter recenseri? 5. Bona ergo nox, quae prudenti oblivione dissimulat omnquae mundi concupiscentiam abscondit, curam, cogitatum. Hoc est enim mundum habere absconditum, vel mundo abscondi. Sic etiam abscondi poterimus in abscondito faciei tuae, Domine: non dico plena notione, sed tamen tota devotione, et libera investigatione, et aliquanta inventione. Hanc absconsionem, hoc secretum, has latebras, quibus mundani diei declinamus vel amorem vel imaginationem, quibus humanum diem aut ablatum non repetimus aut oblatum respuimus, noctis nomine appellari nunc a sponsa crediderim. Denique in superioribus dicit: Sub umbra ejus quem desideraveram sedi, et fructus ejus dulcis gutturi meo . Fructus iste suaviter pascit, si tamen prius umbra protexerit. Bona umbra, quae carnis prudentiam obscurat, concupiscentiam refrigerat. Intelligis quae sit umbra? Inde
Abbreviated transcription (Latin):
illicientes de monstrauit species:
ocło dcupiscentie sollicitantẽ inges¬
sit mat̾iam. Heu me qͦm me circun¬
fulget dies ista: quomͦ affectũ ad se
meũ abripuit: qmͣ claro u̾sãtur
lumine ante m̃tis oculos: ⁊ quidẽ
satis in portune. inpacata simul ⁊
impudica. nusqmͣ fere declinandi.
nusqmͣ delitescendi copia: nulle sa¬
tis tute sunt latebre. ita uͥq erum¬
punt᷑ em̃gunt incogitatũ cuncta
siue dilegent̾ ã crectracta. siue
tacta leuit̃. Licet enim animꝰ casti¬
gatiore repellat illa ꝓposito: solo
cdã rerũ temus etiã inqͥnat attactꝰ. Nõ
imputant᷑ cũ uiolent̃ ĩportant᷑. Cul¬
pam ñ infer̃t tales cogitat᷑: aliqmͣ tñ
inuiriã irrogant affectate munditie
Qͥd cũ sextẽplatiᷤ aĩo corporee offundt̃
ẏmagines: Forte carnalẽ appetitũ
tũ. Alia turbant. alia de turpant.
alia tarclant: hoc ẽ lac̾ant. alliciũt.
a obscurari. quã ulustrari: ceca ob¬

Expanded text:
illicientes species demonstravit, oculo illicientes species demonstravit, oculo concupiscentiae sollicitantem ingessit materiam. Heu me! quomodo me circumfulget dies ista, quomodo affectum meum ad se abripuit! quam claro versantur in lumine ante mentis oculos, et quidem satis importune impacata simul et impudica! Nusquam fere declinandi, nusquam delitescendi copia; nullae satis tutae sunt latebrae. Ita ubique erumpunt et emergunt in cogitatum cuncta sive diligenter attrectata, sive tacta leviter. Licet enim animus castigatiore repellat illa proposito, solo umdam rerum tenuis etiam inquinat attactus . Non imputantur cum violenter importantur, culpam non inferunt tales cogitatus; aliquam tamen injuriam irrogant affectatae munditiae. Quid, cum se contemplanti animo corporeae offundunt imagines? Forte carnalem appetitum nt intuitum. Alia turbant, alia deturpant, alia tardant; hoc est, lacerant, alliciunt, a obscurari quam illustrari, caeca ob
Abbreviated transcription (Latin):
oꝑat᷑: Cooꝑatur plane: et accomoda¬
te satis. Sicut in sectulo sc̃e quietis
accipis ocium: sic obluuonẽ quandã
intellige innocte. Utrũq sap̃ie ⁊ cõ¬
templationis negotio. oportuntatẽ
ministrat. Nec salomon uult te scͥ
et alterut᷑ se obscurant: q̃ies dñ et
dies hominis. Siquidẽ qum alt̃ exori¬
tue: alter recondit᷑. Diem inquit
hom̃s ñ concupiui: hoc ẽ. humanũ
fauorẽ. hominũ głiam: et int̾ reli¬
quos. immo p̾eeliquis spectabilis
uideri. Recte hc̃ diẽ ꝓpħa abiurat:
qͥ ꝑturbationis ministeat mat̾iam.
Melior gͦ hec nox die: siquidẽ nox
a ꝑturbatione abscondit: dies expo¬
nit. Deniq pͥmi parentis nr̃i statĩ
ut eorum oculi in hanc aꝑti sunt
lucem: erubescentes confundebant᷑.
Quanto feliciꝰ clausa priꝰ tenuere
lumina ⁊ meliori cooꝑta nocte. pec¬
cati peuriginẽ nesciẽtes. Abinde
sumpsit hic malus dies originem.
qui iuciorum denudauit semitas:

Expanded text:
operatur? Cooperatur plane, et accommodaoperatur? Cooperatur plane, et accommodate satis. Sicut in lectulo sanctae quietis accipis otium, sic oblivionem quamdam intellige in nocte. Utrumque sapientiae et contemplationis negotio opportunitatem ministrat. Nec Salomon vult te scriet alterutro se obscurant dies Domini, et dies hominis. Siquidem dum alter exoritur, alter reconditur. Diem, inquit, hominis non concupivi, hoc est, humanum favorem, hominum gloriam; et inter reliquos, imo prae reliquis spectabilis videri. Recte hanc diem propheta abjurat, quae perturbationis ministrat materiam. Melior ergo haec nox die: siquidem nox a perturbatione abscondit, dies exponit. Denique primi parentes nostri statim ut eorum oculi in hanc aperti sunt lucem, erubescentes confundebantur . Quanto felicius clausa prius tenuere lumina, et meliori cooperta nocte, peccati pruriginem nescientes! Abinde sumpsit hic malus dies originem, qui vitiorum denudavit semitas,
Abbreviated transcription (Latin):
sp̃s. Melior tam̃ utͣq. nat᷑a coniunc¬
te: uicissim ĩ c̾m̃tis se cumulãt grãꝵ
utramq site app̾hensurũ ñ arbitrariᷤ:
sectare tu. qd̃ sponsa sectat᷑. Amplexus
q̃re dilecti. Ignorantie tue nox. immo
noc& tes ignorantiaꝵ tuaꝵ serenã tͥ
uisionẽ adimit secretorum celestium
tu suauia sequere. Quere ut ꝑsentiaᷤᷤ
illa: siscire ñ potes. Nox ñ prescribit
deliciis. Nam ⁊ ipĩs aliquociens il¬
lustrat᷑. Nox inqͥt illuminatio mea:
in deliciis meis. Indeliciisait: ñ in
scientiis. Ita et tu noctem si ñ potes
scientiis: ꝑ temꝑta illuminare deli¬
ciis. Quicquid hic uidemꝰ ꝑspecłm et
ineniginate: totum in nocte ẽ. Et
in hac nocte pot̾ ih̾c ms magis dulci
quedã asfectu suauit̾ sentiri: quam sci¬
ri adpurum. Ideo ⁊ si ñ dum adcon¬
tuitũ admutit᷑: contactũ tñ sectat᷑:
dilectũ in lectulo. ⁊ ꝑ noctes querens.
Quid si adinuentionẽ dilect ⁊ nox

Expanded text:
spiritus . Melior tamen utraque. Nam conjuncspiritus . Melior tamen utraque. Nam conjunctae vicissim incrementis se cumulant gratiarum. Utramque si te apprehensurum non arbitraris, sectare tu quod sponsa sectatur. Amplexus quaere dilecti. Ignorantiae tuae nox, imo noctes ignorantiarum tuarum, serenam tibi visionem adimit secretorum coelestium. Tu suavia sequere. Quaere ut persentias illa, si scire non potes. Nox non praescribit deliciis, nam et ipsis aliquoties illustratur. Nox, inquit, illuminatio mea in deliciis meis . In deliciis, ait; non, In scientiis. Ita et tu noctem, si non potes scientiis, pertenta illuminare deliciis. Quidquid hic videmus per speculum et in aenigmate, totum in nocte est. Et in hac nocte potest Jesus meus magis dulci quodam affectu suaviter sentiri, quam sciri ad 3 purum. Ideo etsi nondum ad contuitum admittitur, contactum tamen sectatur, dilectum in lectulo et per noctes quaerens. 4. Quid, si ad inventionem dilecti et nox
Abbreviated transcription (Latin):
affectus: et non parũ ĩpendit᷑ illi.
Sic ẽ. Quanto fu̾it expeditior animꝰ:
tanto qͥdẽ impensior erit in id quod
amat. Usu euenit: ut cum fu̾imus
ocio redditi. tunc sentiamꝰ acͥorem
morsum amoris auuni. Econtͣ ĩsen¬
sibilem pene reddit asfectũ frequenᷤᷤ
cura mundi: et qͣi callũ quẽdã m̃ti
obducit. Animũ cura inplicat: qui¬
es explicat. Explicita desid̾ia: inque
putas incrementa. ĩc dilatant: uides
quantabona ꝯtineant᷑ in lectulo. Qͥ¬
ꝙ. lib̾tas: illecebra. In lectulo enĩ qͥe¬
tis et uacuitatis: uota magis in ar¬
descunt. Locus accõmodatꝰ olectam̃¬
to caritatis: sponsam adq̃rendũ ur¬
get ardentiꝰ. Iilic enim egriꝰ caret dile¬
cto: uͥ pot̾at ub̃ius frui. In lectuloin¬
uidetur michitam aspectꝰ quam am¬
plexus sectari. Ten̾e mag̾ optat: qmͣ
intueri. Bonaquidẽ uisioẽ: s ad he¬
sio altior. Nam qi adh̾et año: unus ẽ.

Expanded text:
affectus, et non parum impenditur illi. affectus, et non parum impenditur illi. Sic est. Quanto fuerit expeditior animus, tanto quidem impensior erit in iamat. Usu evenit ut cum fuerimus otio redditi, tunc sentiamus acriorem morsum amoris divini. E contra insensibilem pene reddit affectum frequens cura mundi, et quasi callum quemdam menti obducit. Animum cura implicat, quies explicat. Explicita desideria in quae putas incrementa se dilatant? 3. Vides quanta bona contineantur in lectulo? Quies, libertas, illecebra. In lectulo enim quietis et vacuitatis vota magis inardescunt. Locus accommodatus oblectamento charitatis sponsam ad quaerendum urget ardentius. Illic enim aegrius caret dilecto, ubi poterat uberius frui. In lectulo, invidetur mihi tam aspectus quam amplexus sectari. Tenere magis optat quam intueri. Bona quidem visio est, sed adhaesio arctior. Nam qui adhaeret Domino, unus est
Abbreviated transcription (Latin):
semꝑ adlibitum: Quid inquies pac
ad lectulũ: Multũ plane scłm hc̃ mo¬
dum: qd̾ fic inleetulo su mpace dormit᷑.
ec quiescitur. In pace inquit in ip¬
sum. dormiam et reqͥescam. Quidin
libent̾ quiescat anima sc̃a. ubi locꝰ
est dilecti : In pace enĩ locus eiꝰ. Ideo
hũc tͥ locum pͥmo acquire: ut in eo
quẽ diligit anima tua. uł allapsũ
teneas: uel elapsum requiras. In
lectulo enimet secreto qͦdam mentiᷤᷤ
quiete potest inuestigari liberuis.
inueniricitius. ⁊ tucius deneri. For¬
te ⁊ diutiꝰ: si tam̃ potest du nomia¬
ri in delicus ill:que fere solent in
ip̃is int̾cidi principiis. Nam ⁊ hec
uelut inter ip̃o elapsa ãplexꝰ ⁊ fugi¬
entes insectura delicias: dilectum
rursus anxius querit: et hoc in lec¬
tulo. Sene collocaris in lectulo: sio¬
cio qͦdam aboccupationib menscua
libere feriatur. Libertate et ocio qͥd
accõmodatiꝰ ad usũ amoris. Et lib̾taᷤᷤ
illecebram parit. In ocio expeditur

Expanded text:
semper ad libitum? Quid, inquies, paci semper ad libitum? Quid, inquies, paci ad lectulum? Multum plane secundum hunc modum, quod sicut in lectulo, sic in pace dormitur et quiescitur, In pace, inquit, in idipsum dormiam et requiescam . Quidni libenter requiescat anima sancta, ubi locus est dilecti? In pace enim locus ejus. Ideo hunc tibi locum primo acquire, ut in eo, quem diligit anima tua, vel allapsum teneas, vel elapsum requiras. In lectulo enim et secreta quadam mentis quiete potest investigari liberius, inveniri citius, et tutius teneri; forte et diutius, si tamen potest diutius morari in deliciis illis quae fere solent in ipsis intercidi principiis. Nam et haec velut inter ipsos elapsa amplexus, et fugientes insectans delicias, dilectum rursus anxius quaerit, et hoc in lectulo. Bene collocaris in lectulo, si otio quodam ab occupationibus mens tua libere feriatur. Libertate et otio quid accommodatius ad usum amoris? Et libertas illecebram parit. In otio et expeditur
Abbreviated transcription (Latin):
fluida erant: et totũ hoc contigit ex
ꝯtactu fimbͥe. Quid sicapud ip̃m am¬
plexari otigisset: Non mͦ staret et ex¬
siccaretur sanguinis fluxꝰ: s emana¬
ret impetꝰ fluminis illius quod leti¬
ficat ciuitatẽ dei. Bonus gͦ tactus:
s aitrectatio melior. Inturba. in pu¬
blico. iuix tangit᷑ iħc. Ideo sponsa q̃ ñ
blicum. secretũ elegit: secretum et lec¬
tuli ⁊ noctis. bonumopꝰ. uł q̃ xere iħm.
uł tenere: s oportuntas ⁊ loci ⁊ temꝑis.
huic adhibenda ẽ. operi. Et maior q̃
⁊ ad ꝯmodatior adusumamoris. qͣm
lectuli ⁊ noctisoportunitas. Nisi qͥeta
mente q̃ri ñ pot̾ delectatio sapĩe: nͨ
Inpace enim locus eius. ⁊ habitatio eiꝰ
in syon: hoc ẽ inspecłatione. Pax p̾poni¬
tur: q̃i p̾paratio q̃dã speculationis. Ocu¬
lus turbat᷑. uł ira. uł cura. qͦmͦ lucem
illam inaccessam intuebitur que nisi
serenis ñ attingit᷑ mentibꝰ: ñ ilłł tam̃

Expanded text:
fluida erant: et totum hoc contigit ex fluida erant: et totum hoc contigit ex contactu fimbriae. Quid, si caput ipsum amplexari contigisset? Non modo staret et exsiccaretur sanguinis fluxus, sed emanaret impetus fluminis illius, quod laetificat civitatem Dei . Bonus ergo tactus, sed attrectatio melior. In turba, in publico vix tangitur Jesus. Ideo sponsa quae nblicum, secretum elegit, secretum et lectuli et noctis. Bonum opus vel quaerere Jesum, vel tenere: sed opportunitas et loci et temporis huic adhibenda est operi. Et quae major et accommodatior ad usum amoris, quam lectuli et noctis opportunitas? Nisi quieta mente quaeri non potest delectatio sapientiae,In pace enim locus ejus, et habitatio ejus in Sion , hoc est, in speculatione. Pax praeponitur quasi praeparatio quaedam speculationis. Oculus turbatus vel ira, vel cura, quomodo lucem illam inaccessibilem intuebitur, quae nisi serenis non attingitur mentibus, nec illis tamen
Abbreviated transcription (Latin):
ad lestulum sponse. ubi illa ex̃cita¬
ta et deficiens ub̾tate delectationis
obdormiuit: echausta ĩ t̾ ãplexꝰ dilec¬
ti. Oblectata obdormiuit sompnũ
dulcẽ: s exꝑgefacta ñ inuenit illũ
hec mulier deliciarum ĩ manib
suis. Gaudia itaq illa. gaudia in¬
esfabilia. silentio transiens: ĩ hanc
tñ uocẽ erupit. In lectulo meo ꝑ noc¬
bes quesiui: quem diligit aĩa mea.
Pro continuatione nc̃ ista susficiant.
Iã u̾ba singła ꝯsid̾emꝰ. In lectulo meo
ꝑ noctes q̃siui: quẽ diligitaĩa mea.
Bulce satis ẽ. te bone iħu q̃rere: dulciꝰ
tenere. In uno pius labor: inalt̾o ꝑfec¬
ta lencia. Dulcis utiq ẽ attrectatiotui.
nã ⁊ ip̃e tactꝰ. fructu non caret. Muli¬
er illa euangłica felici furto attigit
fimbͥam iħu. et statim stecit ĩ illa flu¬
xͦ sanguinis fluxus carnał illecebre.
carnał delectationis ⁊ cure. ⁊ restric¬
ta sunt ⁊ desiccata sunt q̃ priꝰ illa in

Expanded text:
ad lectulum sponsae, ubi illa exercitaad lectulum sponsae, ubi illa exercitata, et deficiens ubertate delectationis obdormivit, exhausta inter amplexus dilecti. Oblectata obdormivit somnum dulcem, sed expergefacta non invenit illum haec mulier deliciarum in manibus suis. Gaudia itaque illa, gaudia ineffabilia silentio transiens, in hanc tandem vocem erupit: In lectulo meo per noctes quaesivi quem diligit anima mea. Pro continuatione nunc ista sufficiant. 2. Jam verba singula consideremus. In lectulo meo per noctes quaesivi quem diligit anima mea. Dulce satis est te, bone Jesu, quaerere, dulcius tenere. In uno pius labor, in altero perfecta laetitia. Dulcis utique est attrectatio tui: nam et ipse tactus fructu non caret. Mulier illa evangelica felici furto attigit fimbriam Jesu, et statim stetit in illa fluxus sanguinis , fluxus carnalis illecebrae, carnalis delectationis et curae; et restricta et desiccata sunt quae prius in illa
Abbreviated transcription (Latin):
uallẽ lacͥmaꝵ. ad lectũ doloris relap¬
sa: ad lectum et ad noctẽ. de montibus
luminosr. Quid ni sic recidat ip̃a:
uͥsic recedit dilectus suus: Ille enim
sponse sue salꝰ ⁊ illuminatio. Id̾o rece¬
dente ip̃o: illa recidit ad lectulum in¬
firmitatis. ⁊ ignorantie noctem. Iã
u̾sat᷑ suꝑ stratum infirmitatis sue:
suꝑ hc̃ tñstratũ memorat᷑ dilecti. ⁊ nͣ
iã inmatutinis. s in nocte meditatꝰ
in ip̃o: querens quẽ diligit aĩa sua.
Non pigre agit in hoc lecto: ad quẽ
relapsa ẽ. Non lascuuit. ñ delectat᷑
in lecto dcupiscentie: s magis reluc¬
tatur memorata dilecti soliꝰ. Non
obnoxia infirmitati: s caritati. Sic
int̾precetur. cui sic uidet᷑: ego tñ ñ
hic accipio lectum doloris illius quẽ
amor parturit de absente sponso.
Deliciari uidetur magis uelle qm
sanari: ⁊ amicũ quesisse. ñ medicũ.
Iuita hunc sensũ sic continuare po¬
tes. De montib se raptim contulerat

Expanded text:
vallem lacrymarum, ad lectum doloris relapvallem lacrymarum, ad lectum doloris relapsa, ad lectum et ad noctem de montibus luminosis. Quidni sic recidat ipsa, ubi sic recedit dilectus suus? ipse enim sponsae suae salus et illuminatio. Ideo recedente ipso, illa recidit ad lectulum infirmitatis, et ignorantiae noctem. Jam versatur super stratum infirmitatis suae. Super hunc tamen stratum memoratur dilecti; et jam non in matutinis, sed in nocte meditatur in ipso, quaerens quem diligit anima sua. Non pigre agit in hoc lecto ad quem relapsa est. Non lascivit, non delectatur in lecto concupiscentiae: sed magis reluctatur memorata dilecti solius; non obnoxia infirmitati, sed charitati. Sic interpretetur cui sic videtur. Ego tamen non hic accipio lectum doloris, nisi forte doloris illius, quem amor parturit de absente sponso: deliciari videtur velle magis quam sanari, et amicum quaesisse, non medicum. Juxta hunc sensum sic continuare potes. De montibus se raptim contulerat
Abbreviated transcription (Latin):
casus ua¬
se uerba
aliquo¬
ciens int̾rupta uidentͤ: sicut ip̃a di¬
lecto suo. uel ex uoto fruitur. uel p̾t̾
uotum fraudatur. Nunc ut suꝑ mõ¬
tes reuertatur inuitat: nunc in lec¬
tulo q̃rit elapsum. Qmͣ hic assigna¬
bis consequentie seriẽ: que docebitur
ordinis ratio: Non uidetur ratio: s
int̾ruptio. uota amoris uniformia
ñ sũt: iõ sermo serie ñ tenet᷑. Affectꝰ ĩ
amore loquit᷑. ⁊ u̾ba int̾rumpit: qr
nec ip̃e sibi semꝑ inuno statu coh̾et.
Iure ⁊ ip̃e sponsus hẏmiulo comꝑat᷑
sic fallens ⁊ sic fugiens dilectam. ua¬
riecas hec : ñ ꝯ seqñtia: nͨ rõne caret.
uerba tam subito commutata. ꝯti¬
nuationẽ seruant: dum affectuum
ordini seruiũt. uidete iam que sit in
hac uarietate series continuationis.
Elapsus erat dilecte sue suꝑ montes
qͣi hymuilus uag̃. ⁊ uolitans: ⁊ ip̃a ad
se relapsa. De montibꝰ uł inqͥb mirabi¬
lit̾ illuminata erat. ⁊ illustrata uisioẽ
dilecti: demontib inquam ilł ad cõ¬

Expanded text:
casus vasae verba aliquoties interrupta videntur, sicut ipsa dilecto suo vel ex voto fruitur, vel praeter votum fraudatur. Nunc ut super montes revertatur invitat: nunc in lectulo quaerit elapsum. Quam hic assignabis consequentiae seriem? quae docebitur ordinis ratio? Non videtur ratio, sed interruptio. Vota amoris uniformia non sunt. Ideo sermo serie non tenetur. Affectus in amore loquitur, et verba interrumpit: quia nec ipse sibi semper in uno statu cohaeret. Jure et ipse sponsus hinnulo comparatur, sic fallens, et sic fugiens dilectam. Varietas haec nec consequentia, nec ratione caret. Verba tam subito commutata continuationem servant, dum affectuum ordini serviunt. Videte jam quae sit in hac varietate series continuationis. Elapsus erat dilectae suae super montes, quasi hinnulus vagus et volitans: et ipsa ad se relapsa de montibus illis in quibus mirabiliter illuminata erat, et illustrata visione dilecti; de montibus, inquam, illis ad con
Abbreviated transcription (Latin):
p̾sumptam a se au̾tit. Non sum
ego inquit xp̃c. Medius autem
urm̃ stat: quem uos nescitis. Nes¬
cit sinagoga ꝑtransire. s ad ce¬
terorum mensuram estimauit
illum.⁊ quasi blasphemiam op¬
ponebat ei: quia cum homo ẽẽt
se faceret dm̃. S eccłie ꝑtransiuit
fides: ⁊ inuenit illum unctum o¬
leo leticie p̾corsortib suis. Et qmͣ
uberi unccuserat oleo: de cuius
plenitudine omniũ nrm infu¬
dit uulnerib. Noseñ sumꝰ sau¬
cius ille qui descendit inericho.
qui incidit inlatrones: qui ex¬
poliatus ẽ. et uulneratꝰ ẽ: ⁊ semi¬
uiuus relictꝰ.

Expanded text:
praesumptam a se avertit: Non sum praesumptam a se avertit: Non sum ego, inquit, Christus: medius autem vestrum stat, quem vos nescitis . 5. Nescit Synagoga pertransire, sed ad caeterorum mensuram aestimavit illum: et quasi blasphemiam opponebat ei, quia cum homo esset, se faceret Deum. Sed Ecclesiae pertransivit fides, et invenit illum unctum oleo laetitiae prae consortibus suis . Et quam uberi unctus erat oleo, de cujus plenitudine omnium nostrum infudit vulneribus! Nos enim sumus saucius ille qui descendit in Jericho, qui incidit in latrones, qui exspoliatus est, et vulneratus est, et semivivus relict
Abbreviated transcription (Latin):
tate ⁊ integritate. Quia pͥter illũ
nemo mundꝰ a sorde: nemo ĩmu¬
nis corruptione. Dotatꝰ ẽ. gͦ dup¬
plici hoc numnere: p̾cessitq parti¬
ticipes suos. Itaq et reliquos õs
fides tua ꝑtranseat: ut in illo so¬
lo ꝑpendas equitatem iusticie.
et in tegritatẽ consimił nature.
S tñ paululũ ꝑtransi: qm̃ sicut
nos longe excedit iusticia. ⁊ incor¬
ruptione: sic ꝓpe factus est nature
indisferentis conditione. Nescie¬
runt uidei in illuis eximatione
ꝑtirasire moy sen. ꝑtransire ab¬
ham: ꝑtransire reliquos. uel patͥ¬
archas uel ꝓpħas: qui illum sicut
unum dereliquis estimabant. nec
aliquid hr̃e gr̃ẽ precellentis. De¬
iq dicebant. Abraham ⁊ ppħe
mortui sunt: et tudicis qui man¬
ducat nieam carnẽ ñ moritur in
et̾num : Quẽ te ip̃m faciᷤᷤ : Nolue¬
runt ioħem ꝑtransire: s dixeẽt¬
sus ẽ. tamen eos inse remanere
iohannes: s opimonẽ infideliter

Expanded text:
itate et integritate: quia praeter illum itate et integritate: quia praeter illum nemo mundus a sorde, nemo immunis a corruptione. Dotatus est ergo duplici hoc munere, praecessitque participes suos. Itaque et reliquos omnes fides tua pertranseat, ut in illo solo perpendas aequitatem justitiae, et integritatem consimilis naturae. Sed tamen paululum pertransi: quoniam sicut nos longe excedit justitia et incorruptione, sic prope factus est naturae indifferentis conditione. Nescierunt Judaei in illius existimatione pertransire Moysen, pertransire Abraham, pertransire reliquos vel patriarchas vel prophetas: qui illum sicut unum de reliquis aestimabant, nec aliquid habere gratiae praecellentis. Denique dicebant: Abraham et prophetae mortui sunt, et tu dicis: Qui manducat meam carnem, non morietur in aeternum? Quem te ipsum facis? Noluerunt Joannem pertransire, sed disus est tamen eos in se remanere Joannes, sed opinionem infideliter
Abbreviated transcription (Latin):
test: Deniq nec sponsa ꝑtransire
uult: s dicit. Tenui nec aimittam
illum. Paululum cum ꝑ transissẽ
illos: inueni quẽ diligit aĩa mea.
forte ꝓpinqui erant sponso uigi¬
les hi: quos cum paululum ꝑtnͣ¬
siss inuenit dilectũ. Quod si iuxca
diuinã eiꝰ accipimꝰ dici naturam:
iestatem illam ꝓtime accedit. Nã
⁊ si similitudo ineẽ intlłigit᷑. lon¬
ge tñ inferior et dissimilis dinosci¬
ditio: cognitio admitcit. S quis
audeat abyssum illã auie sapi¬
entie cuiꝰ ñ ẽ numerꝰ. in genio c̾ati
sp̃s ꝑceptibilem diffinire. Lucẽ
inquit apłs habitat in accessibi¬
lem: lux illa nob̾ in accessibilis
ẽ. s nos ñ sumus in accessibilos il¬
li. Propt̾ quod dic̃. Prope feci u¬
stitiam meã: et salꝰ mea ñ elonga¬
bitur. Prope fcã c̃. quia incarnata:
ꝓximior. quia reuelata: magis
autem ꝓxime facta quia donata.
s gemino hominũ genus ome
excessit pͥuilegio quantũ adhu¬

Expanded text:
test? Denique nec sponsa pertransire test? Denique nec sponsa pertransire vult, sed dicit: Tenui, nec dimittam illum. Paululum cum pertransissem illos, inveni quem diligit anima mea. Forte propinqui erant sponso vigiles hi, quos cum paululum pertransisset, invenit dilectum. Quod si juxta divinam ejus accipimus dici naturam, jestatem illam proxime accedit? Nam etsi similitudo inesse intelligitur, longe tamen inferior et dissimilis dignosciditio, cognitio admittit. 4. Sed quis audeat abyssum illam divinae sapientiae, cujus non est numerus, ingenio creati spiritus perceptibilem definire? Lucem, inquit Apostolus, habitat inaccessibilem . Lux ista nobis inaccessibilis est, sed nos non sumus inaccessibiles illi. Propter quod dicit: Prope feci justitiam meam, et salus mea non elongabitur . Prope facta est, quia incarnata: proximior, quia revelata: magis autem proxime facta, quia donata. sceptione; sed gemino hominum genus omne excessit privilegio, quantum spec
Abbreviated transcription (Latin):
ne ꝑtransit qd̃ sibi ꝓponitur. qui
ampliora sectatur: quamuis ñ cõ¬
sequit᷑ statĩ. Sponsa uero consecu
ꝑtransissem illos: inueniquẽ di¬
ugit anima mea. Qo inꝑtranseat
illos quoꝵ ⁊ scĩe ẽ. numer. ⁊ modus
mensꝰ : ⁊ ñ estimabit᷑ aliud adulum.
Nongͦ pot̃ alieno documento aut
exemplo. ex equo ꝑpendi. Reliqui
om̃s ꝑtransibiles sunt: solus iste
ꝑtransiri ñ pot̾. Deniq dic̃. Transite
ad me omnes qui concupiscitis me:⁊
a gen̾ationib meis ad implemn.¬
Transite inquit ad me: ñ ꝑtransite.
Qͦdam enĩ modo ꝑtnͣsuri pot̃: quod
imĩsũ ẽ. Mensura bona ⁊ coagita¬
ĩa ⁊ conferta: ⁊ suꝑ effluens dabit᷑
inquit in sinum ur̃m. uob̾ immen¬
sitas dispensat᷑ imm̃sura: nã in se
ĩm̃sa ẽ. Non ait replens: s suꝑ ef¬
fluens. Sigͦ m̃sura capi ñ pot̃: in¬
mensitas quando capict᷑: quo pacto
ꝑ tͣnsiri poterit quod nͨ capi plene po¬

Expanded text:
ne pertransit quod sibi proponitur, qui ne pertransit quod sibi proponitur, qui ampliora sectatur, quamvis non consequatur statim. Sponsa vero consecutpertransissem illos, inveni quem diligit anima mea. Quidni pertranseat illos, quorum et scientiae est numerusmmensus, et non aestimabitur alius ad illum. Non ergo potest alieno documento, aut exemplo ex aequo perpendi. Reliqui omnes pertransibiles sunt: solus ipse pertransiri 23 non potest. Denique dicit: Transite ad me, omnes qui concupiscitis me, et a gennsite. Quonam enim modo pertransiri potest, quod immensum est? Mensura bona, et coagitata, et conferta, et supereffluens dabitur, inquit, in sinum vestrum . Vobis immensitas dispensatur in mensura: nam in se immensa est. Non ait, Replens; sed, supereffluens. Si ergo mensura capi non potest, immensitas ipsa quando capietur? Quo pacto pertransiri poterit, quod nec capi plene po
Abbreviated transcription (Latin):
hibet: quasi auiditate et desid̾io
suꝑgrediens quicquid dici poterat.
Cum ꝑtransissem illos: inueni ꝙ̃
diligit anima mea. ꝑteansiuit
illos. uł euentillando doctͥnam: uł
estimando naturam. ꝑtransiuit
et quod potuit abillis aui: et quod
potuit in illis conspii. Quilibet
enim sint custodes isti licet cheru¬
bin int̾preteris. licet seraphin: nõ
mere.Cuncte res difficiles: nec ua¬
let eas homo ex plicare sermone.
Sitanta disficultas ẽ in reb con¬
ditis. rerum actorem quis indica¬
bit. uł digne uł plene : Ideo dicit
cum ꝑtransissem illos. Utiuam noᷤ
tales simus auditores uerbi dei. qͥ
ñ succumbamus his que dicuntur.
uel tardente ingenio. ul tepente¬
uoto:ne nos illa ꝑtranseant. ne
urãm exceilant tam auilitatem
quam capacitatem.S magis do¬
centis quam cõmonentis ꝑtranse¬
amus conatum. maiora ⁊ si ñ dũ
capientes conitientes tñ certe con¬
cupiscentes. Quadam enim ratio¬

Expanded text:
hibet, quasi aviditate et desiderio hibet, quasi aviditate et desiderio supergrediens quidquid dici poterat. Cum pertransissem illos, inveni quem diligit anima mea. Pertransivit illos vel eventilando doctrinam, vel aestimando naturam. Pertransivit et quod potuit ab illis dici, et quod potuit in illis conspici. Quilibet enim sint custodes isti, licet Cherubim interpreteris, licet Seraphim, non mere. Cunctae res difficiles, nec valet homo eas explicare sermone . Si tanta difficultas est in rebus conditis, rerum Auctorem quis indicabit, vel digne, vel plene? Ideo dicit: Cum pertransissem illos. 3. Utinam nos tales simus auditores verbi Dei, qui non succumbamus his quae dicuntur, vel tardante ingenio, vel tepentevoto; ne nos illa pertranseant, ne nostram excedant tam aviditatem quam capacitatem; sed magis docentis quam commonentis pertranseamus conatum, majora etsi nondum capientes, conjicientes tamen, aut certe concupiscentes. Quadam enim ratio
Abbreviated transcription (Latin):
ñ oras p̾ripere. nͨ succid̾e moras. Cũ
legis erudiris dexͦ: orans u̾o. fami¬
lare cum ip̃o seris colloqͥum. Et qnͣ¬
to suauioris ẽ gratie. cum illo quã
de illo loqui : Si quedam spũalium
de tͥmenta sustinent uisitationũ
ꝓpt̾ orandi ureitatẽ. qͥ lectioni uehe¬
menti uacant: qͥd dicemꝰ hisqͦ aut
indisciplinate collocutiones dissol¬
uunt. uł anxie questiones scindunt:
Oeniq monachorum ẽ. ñ colloquiũ.
s silentium: ñ questione. s quietem
sectari. Aut si admittenda inquietu¬
do: dilectionis eẽ debet. ñ contentioĩs.
Ht̃ enĩ amor sc̃s inquietudinẽ suã.
s qualem legis apud ꝓpħiam. Nõ
tacebo et non requiescam donec egre¬
diatur ut splendor iustus ciꝰ ⁊ salua¬
tor eius ut lampas accendatur. An
non similem anuni sui passionem
intimat ista cum dicit. cum ꝑtnisis¬
sem illos: fẽrebatur impetu aelen¬
tis amoris: ideoq ꝑtranssisse se ꝑ¬

Expanded text:
non horas praeripere, nec succidere moras. Cum non horas praeripere, nec succidere moras. Cum legis, erudiris de Christo: orans vero, familiare cum ipso seris colloquium. Et quanto suavioris est gratiae cum illo, quam de illo loqui? Si quaedam spiritualium detrimenta sustinent visitationum, propter orandi raritatem, qui lectioni vehementius vacant; quid dicemus de his quos aut indisciplinatae collocutiones dissolvunt, vel anxiae quaestiones scindunt? Denique monachorum est non colloquium, sed silentium: non quaestiones, sed quietem sectari. Aut si admittenda est inquietudo, dilectionis esse debet, non contentionis. Habet enim amor sanctus inquietudinem suam, sed qualem legis apud prophetam: Non tacebo, et non quiescam, donec egrediatur ut splendor justus, et salvator ut lampas accendatur . An non similem animi sui passionem intimat ista cum dicit: Cum pertransissem illos? Ferebatur impetu ferventis amoris, ideoque pertransisse se per
Abbreviated transcription (Latin):
tingimus s contempnimꝰ. Qd̃ uͦ
ꝑtransimꝰ: intelligimur illud dis¬
eutere. et quasi disquirere. et pe¬
uetrare. Nec inutilis ħ ꝑtransitio.
Daululum enim cum ꝑtransisset:
inuenit dileccum. Uidetis fratres
quid ꝓfitiat consultatio custodũ:
Deuotam s uagam animam ad in¬
uentionem dilecti ꝑducit. Utił qͥ¬
dem consultatio: et fecquenter qd̃
ñ confert eorum qui consulunt᷑ eru¬
dicio. consulentis merctur humili¬
tas. Gonum ẽ. ut sis adq̃rendũ sedul.
ñ tam̃ assiduus Nam ⁊ sponsa ñ tam
ex studio quam occasione custodes
interrogat: ⁊ id intransitu. Trahe¬
bat enĩ illã ult̾ius amor dilecti: nͨ
uacuũ ẽẽ. sinebat. exocio ꝯ ferre cũ
ill̃.Currebat incordis siti hausto
cebant ore:tendens ad illum qui
istud uos qͥ intransitu oratis. ⁊ c̃ mo¬
ra legitis: qui ad legendum ferue¬
tis. in orando tepetis. Debet lectio o¬
rationi seruire: p̾parare affectum.

Expanded text:
tingimus, sed contemnimus: quod vero tingimus, sed contemnimus: quod vero pertransimus, intelligimus illud discutere, et quasi disquirere et penetrare. Nec inutilis haec pertransitio. Paululum enim cum pertransisset, invenit dilectum. Videtis, fratres, quid proficiat consultatio custodum? Devotam, sed vagam animam ad inventionem dilecti perducit. Utilis quidem consultatio: et frequenter quod non confert eorum qui consuluntur eruditio, consulentis meretur humilitas. Bonum est ut sis ad quaerendum sedulus, non tamen assiduus. Nam et sponsa non tam ex studio, quam occasione custodes interrogat, et id in transitu. Trahebat enim illam ulterius amor dilecti, nec vacuum esse sinebat ex otio conferre cum illis. Currebat in cordis siti, hausto cebant ore, tendens ad illum qui istud, vos qui in transitu oratis, et cum mora legitis: qui ad legendum fervetis, in orando tepetis. Debet lectio orationi servire, praeparare affectum;