comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
dꝰ est qͣui tm̃ daie potuit. ⁊ qͥ tiñ dare uoluit multũ duet̃.
Tucuĩ gͦ diigens et tm̃ diligendꝰ dono suo demonstͣturant
qnͣ stulcũ est aniorem cam potentis ñ ultro ꝯcupisd̾e tam im¬
pium sit atq ꝑu̾sum tam diligentem ñ amare. Uide gͦ o
amiua impͥdens et teni̾aria iude ꝙ agas cum in hoc mondo
amari et amiare ꝯoupisos. Tdtus tͥ mond̾ꝰ wb̾iectus. p̃. ⁊ cunc̃
dico trcum mũdum. s uescioꝙͥ tux aliqͣmͣ ũdi portuicłaui
nͣ bonitate optinia antecedat. in cocietatẽ tui anoris Mii¬
t̾e̾ ñ acꝑnaris. Certesi ħ diligis : ut sp̾rect ⁊ dibge. ut fa¬
mulancia dilige. ut doua dilige. ut atram ꝙ unisi. ut mu
debeis. is ista pro illo nͨ iga cum illo. s ista pp̃uuum ⁊ ꝑ ista¬
sa s n̾etrix dicoris si nuuia dantis plusqmͣ amutts. asfe¬
cdum diligas. maiorem caritati eiꝰ nuunam faos si ⁊ oona
iiꝰ accipis. et tñ incisandinem dilectoũs ñ cependis
tes masictidnis mnoetõs sponae. daxe anã dpigare

Expanded text:
 est, qui tantum dare potuit et qui tantum dare voluit, multum dilexit. Tantum ergo diligens, et tantum diligendus dono suo demonstratur, ut quam stultum est amorem tam potentis non ultro concupiscere, tam impium sit atque perversum tam diligentem non redamare. Vide ergo, o anima imprudens et temeraria, vide quid agis, cum in hoc mundo amari et amare concupiscis. Totus tibi mundus subjectus est, et tu non dico totum mundum, sed nescio quid vix aliquam onitate optima antecedat, in societatem tui amoris admittere non aspernaris. Certe si haec diligis, ut subjecta dilige, ut famulantia dilige, ut dona dilige, ut arrham sponsi, ut mundebeat, nec ista pro illo, nec ista cum illo, sed ista propter i meretrix dicaris; si munera dantis plus quam amantis affectum diligis. Majorem charitati ejus injuriam facis, si et dona illius accipis, et tamen vicissitudinem dilectionis non impendis. t
Abbreviated transcription (Latin):
is. Noli sic face. si adhuc sore ñ potes qͣlis ille sit qͥ te diligis
consid̾a paitẽ arram qmͣ dedit. fortansis in ip̃o nuiu̾e eiꝰ ꝙ penes
te est pot̾is cognost̾e. quo asftũ illũ dilige̾ quo studio et dili
gentia te illi debeas conserudre. Insiguis est arra eiꝰ nobile
donũ eiꝰ. qr is magnũ de ent ut ꝑua daret nͨ pro ꝑuo sapiẽt
magnũ g ͦ ẽ ꝙ dedit. Quid dedit o aĩa poutꝰ tuus: Expͨtas
fortassis ⁊ uestis quid dicturꝰ sim. Cogitas aquo qͥr uaga ac¬
ceꝑis. uͨ iunenis ce aliqͦs tale hr̃e aut accepise cm̃ głbri
possis. Dicam gͥ tͥ ut stias qͥdtͥ deoit qoutꝰ tnꝰ. Repior nũ¬

Expanded text:
is. Noli sic facere. Si adhuc scire non potes qualis ille sit qui te diligit, is. Noli sic facere. Si adhuc scire non potes qualis ille sit qui te diligit, considera saltem arrham quam dedit tibi: fortassis in ipso munere ejus quod penes te est, poteris agnoscere quo affectu illum diligere, quo studio et dilgentia te illi debeas conservare. In signis est arrha ejus, nobile donum ejus, quia nec magnum decuit ut parva daret, nec pro parvo sapiens Magnum ergo est quod dedit. Quid dedit tibi anima sponsus tuus? Exspectas fortassis, et nescis quid dicturus sim. Cogitas a quo quid magni acceperis, nec invenis te aliquid tale habere aut accepisse, unde gloriari possis. Dicam igitur tibi, ut scias quid dedit sponsus tuus. Respice u
Abbreviated transcription (Latin):
emĩ foris ꝑegͥna siuulitudo uł adumbrata u̾itatis yma¬
gmatõ falłe pot̃. Quod si forte int̾na illa cua insio ꝑ
negligentiam ob stata est et temzipãm ut des expodit
ꝯtemplori ñ susfics. Cur saltem quid de te estimarẽ
abeas ex iudicio. meno non ꝑꝑendis: Sronsũ hwbes.
s uescis. pulch̾iimꝰ ẽ oĩtim. s. facieni eiꝰ ñ uiditr. Ile
ce uidit. quia uͥ teuidiss ñ ce dilig̾e̾t. Noluit. diͨ
se ip̃iũ t̾ ꝑͥcentare. s inuña misit. arrami dedit. pienꝰ
amoris siguũ dilectõius sicognoste mũ pesses. si ꝙẽm illiꝰ
udes. ũ ampluis de tua pulcͥtudine ambig̾es. Scues enim ꝙ
tam pulcħ. tan formorꝰ tam elegans tam uincꝰ in tuo aꝙectu
captus ũ ess: Si eum singularis decor ⁊ ultͣ cet̾os admirand̾
ñ trah̾e̾t. Quid gͥ ages. sũt uide̾ nlum ñ potes qͥa abseus ÷
⁊ ideo ñ times n emibescis. illi inuriam fac̾e ꝙ singłarem eiꝰ
amorem ꝯtempius. teq aliene libidim tͣpit̾ ⁊ impudice ꝑstitu¬

Expanded text:
a similitudo, vel adumbrata veritatis imaginatio fallere potest. Quod si forte interna illa tua visio per negligentiam obscurata est, et temetipsam ut decet et expedit contemplari non sufficis, cur saltem quid de te existimare debeas, ex judicio alieno non perpendis? Sponsum habes, sed nescis. Pulcherrimus est omnium, sed faciem ejus non vidisti. Ille te vidit, quia nisi te vidisset, non te diligeret. Noluit arrham dedit, pignus amoris, signum dilectionis. Si cognoscere illum posses, si speciem illius videres, non amplius de tua pulchritudine ambigeres. Scires enim quod tam pulcher, tam formosus, tam elegans, tam unicus in tuo aspectu captus non esset, si eum singularis decor et ultra caeteros admirandus non traheret. Quid igitur ages? Nunc videre illum non potes, quia absens est. Et ideo non times, neque erubescis ilamorem contemnis, teque alienae libidini turpiter et impudice prostitu
Abbreviated transcription (Latin):
uis duectõnis extingint᷑ si a reb abiectis ⁊ uilib appeci¬
ũ gͥ uctẽ ẽ ut quis semet ip̃m consid̾e̾t ⁊ cũ
cognou̾it dignitatem n ͦ inuirimi faciat amari
meptum ÷ deformia pulchris ꝯm̃ge̾. sic et oĩo moecens
est ea que ñ hũt nͥ inifimam qͣnͣdam et yuaganoriaui plꝰ¬
chritudinem pulcħrimis coeqͣre. Non uis hr̃e aĩa amo
et uince dilectum. Scis qͦr aor ignis ẽ et ignis qͥdẽ
r̾om̃tum q̃cit ut ardeat. s cane ne id iuicias ꝙ fuinũ
potꝰ aut fetorem nuustrat. Ei ius amoris ẽ ut talẽ

Expanded text:
vis dilectionis exstinguitur, si a rebus abjectis et vilibus appeti est ut quisque se ipsum consideret, et cum cognoverit dignitatem suam, ne injuriam faciat Creatori ineptum est deformia pulchris conjungere, sic omnino indecens est ea quae non habent nisi infimam quamdam et imaginariam pulchritudinemet unice electum. Scis quod amor ignis est, et ignis quidem fomentum quaerit ut ardeat. Sed cave ne id injicias, quod fumum potius aut fetorem ministrat. Ea vis amoris est, ut talem
Abbreviated transcription (Latin):
mee ñ estis. Alienas uos a sorte mea iudico. ⁊ uobiscum &¬
iuceps nullam ꝯnumonem hr̃e uolo. hẽo aliud exemplar.
ciu ꝯformari cupio. ⁊ ad illud iugit̾ reppicio. ac qnͣtũ possum
nugis semꝑ ac mag̾ exinde sinulicudinẽ tͣho. ex qͦ r didici
ꝙ uos excͥmiuare debeo. et qͣlr hoc faciam iam agnosto. h.
mira res nob̾cũ agit᷑ qmͣ ideo fortassis ũ uuraris qr uͨ dum ꝙ
dioe̾ uelim iutelligis. Cousidero naniq quałr apͥcͥipio urĩ
sennonis multa que adu̾sari iudebant᷑ dilectom̃ in mediũ
addux̾is ⁊ ꝙ ex eis ꝙ ñ infirmata. s amplsꝰ ꝓbati sit uirtꝰ
quiuuis eẽ. et singularis. dixisti iursum te ꝑfc̃e ñ diligi eo
ꝙ ad cultam electam audieras ⁊ adhuc ad chalannum as¬
simupta ñ iudisti. S cñ it̾m ostendit᷑ tanto maior erga ce
dilectio. qnͣto maior ꝑ eiꝰ paciam cuam expectat᷑ ꝑsc̾io. ad¬

Expanded text:
meae non estis. Alienas vos a sorte mea judico, et vobiscum deinceps nullam communionem habere volo. Habeo aliud exemplar cui conformari cupio, et ad aliud jugiter respicio, ac quantum possum magis semper ac magis exinde vos exterminare debeo, et qualiter hoc faciam jam agnosco. HOMO. Mira res nobiscum agitur, quam ideo fortassis non miraris, quia necdum quid dicere velim intelligis. Considero namque qualiter a principio nostri sermonid ex eis semper non infirmata, sed amplius probata sit virtus communis esse et singularis. Dixisti rursum te perfecte non diligi, eo quod ad cultum electam audieras, et adhuc ad thalamum assumptam non vidisti. Sed tamen iterum ostenditur tanto major erga te dilectio
Abbreviated transcription (Latin):
facies eiꝰ adhuc a uobis non possit uidi. uĩqmͣ tam̃ possit
p̾irutia eius eutari. Eexo autem fateor diligentiꝰ hoc
ꝯsidans timore ꝑit̾ et pudore iugenti ꝯfinidor ꝙ illum cui
tam uehemĩt̾ plac̾e̾ cupio ubiq mͥ p̾centem. et omĩa iea
cuneo qmͣ pro his que laudanda. in ine sunt. si qua sunt
plac̾e̾ poise ꝯfido. Outinam ad modicam ab oculis eiꝰ possem
abstondi. don maculas utas om̃s decͥeͥem. ⁊ sic demũ aute
heñit᷑ dicpliceo: O macłe uet̾es. o macło fece⁊ turpes qͥo
cam diu h̾etis. abite discedite. ⁊ ire pͥsliatis ampliꝰ oculos
dilecti mei offence̾. Nolite osfena̾ nosinet ip̃os ñ semꝑ
iecum ip̃o adumante manebitis qͣuiuis adhut ie pigͥtã¬
te ext̾nmari non potiustis. Ego uiram suꝑ uobis ꝙ n tene

Expanded text:
facies ejus adhuc a nobis non possit videri, nunquam tamen possit praesentia ejus evitari. Ego autem fateor, diligentius hoc considerans timore pariter et pudore ingenti confundor, quod illum, cui tam vehementer placere cupio, ubique mihi praesentem et omnia mea timeo, quam pro iis quae laudanda in me sunt si qua sunt placere posse in me confido? O utinam ad modicum ab oculis ejus possem abscondi, donec maculas istas omnes detergerem, et sic demum ante hementer displiceo? O maculae veteres, o maculae foedae et turpes, quid tandiu haeretis? Abite, discedite, et ne praesumatis amplius oculos dilecti mei offendere. Nolite fallere vosmetipsas, non semper mecum ipso adjuvante manebitis, quamvis me adhuc pigritant
Abbreviated transcription (Latin):
riam tenacem. lingan dicertam. s̾moueni gͣtam. doctͥnã
suadibilem. esficitiam in oꝑe. gr̃m in ꝯu̾catõne. ꝓuecũ¬
maudiis. estañ inceptis. coiam̃ in adu̾sis. cautelam in ꝑsꝑ
bam roduxisti me. qñ ignorabam dociuai me. qñ p̃cabam¬
iiii duxi me. qũ uera susteputi me. hec onña mͥ fecr¬
cogitare. semꝑ loqͥ. seuiꝑ grãs ag̾e̾ . ut te lauoẽ ⁊ amem
pro om̃ib bñficiis tius dũe aeus meus. Ecce habes aĩa
nea atram cuam ⁊ ui arra cuã cognostis sponsum cuũ
serua ce illi intactani. serna imponucam. serua integmͣ
su̾a inꝯcaniatam. Sx olim m̾et̾x auiti iam uͥgo ftã es
ꝙ̃ admodum amor uuiꝰ ꝯsueuit coriuptis integͥtitem rod¬
&̾ ⁊ integris caitatem ꝯs̾nare. Semꝑ aut̃ cogita qͣnͣ¬

Expanded text:
riam tenacem, linguam disertam, sermonem gratum, doctrinam riam tenacem, linguam disertam, sermonem gratum, doctrinam suasibilem, efficaciam in opere, gratiam in converudiis, effectum in coeptis, solamen in adversis, cautelam in prosbam, reduxisti me; quando ignorabam, docuisti me; qivi duxisti me; quando veni, suscepisti me. Haec omnia mihi feccogitare, semper loqui, semper gratias agere, ut te laudem et amem pro omnibus beneficiis tuis, Domine Deus meus. Ecce habes, anima mea, arrham tuam, et in arrha tua cognoscis sponsum tuum; serva te illi intactam, serva impollutam, serva integram, serva incontaminatam. Si olim meretrix fuisti, jam virgo facta es, quemadmodum amor illius consuevit corruptis integritatem reddere, et integris castitatem conservare. Semper autem cogita q
Abbreviated transcription (Latin):
Onficeor tͥ misatõnes tuas dñe deus uixꝰ. qr ñ d̾eliqui¬
s me dulcedo inte mee. ⁊ lũ ocłorum meoꝵ quid
retͥblam pro om̃ib que recͥbiusti mͥ: Uis ut diligam te᷑
Et quomiͦ diligam te : Qnͣcum diliganite : Quis sum e¬
meus. Et qnͣtum adhuc dicam: Tn es dñe deus meus.
O annia mea quid faciemꝰ dño deo utõ a quotot ⁊ tanta
bona accepimꝰ. Neq enui ꝯtentꝰ fuit eadeui q̃ ⁊ cetis
bona nobis tͥbu̾e. s ii malis quo urĩs enui singularem
dilectorem agnostimꝰ. ut eimi tã de boius qnͣ de uialis nr̃is
om̃ib singularit̾ daigamꝰ. Ti dedisti m̾ oñe ut te agnoᷤᷤ¬
cim. et p̾cet̾is multis & cius cetͣtis reuelata intelligã.
alios coetaneos meos intenebͥt ignorantie deliquisti. ⁊
mͥ pͥ illis lum̃ capĩẽ cue infudisi. Ti dedisti mͥ u̾ius cognos¬
ce̾ te puriꝰ dilige̾ te. siucius crod̾e̾ nite. ardentiꝰ ceqͥ te. Tu
dedisti michi censum capatem. intellectum faolem. meuro¬

Expanded text:
iquisti me, dulcedo vitae meae, et lumen oculorum meorum. Quid retribuam tibi pro omnibus quae tribuisti mihi? Vis ut diligam te, et quomodo diligam te? quantum diligam te? quis sum emeus, et quantum adhuc dicam? Tu es Dominus Deus meus . O anima mea, quid faciemus Domino Deo nostro, a quo tot et tanta bona accepimus? Neque enim contentus fuit eadem quae et caeteris bona nobis tribuere, sed in malis quoque nostris eum singularem dilectorem agnoscimus, ut eum tam de bonis quam de malis nostris omnibus singulariter diligamus. Tu dedisti mihi, Domine, ut te agnoscam, et prae caeteris multis de tuis secretis revelata intelligam. Alios coaetaneos meos in tenebris ignorantiae dereliquisti, et mihi prae illis lumen sapientiae tuae infudisti. Tu dedisti mihi verius cognoscere te, purius diligere te, sincerius credere in te, ardentius sequi te. Tu dedisti mihi sensum capacem, intellectum facilem, memo
Abbreviated transcription (Latin):
obsequium reddit. Sciend̾ canuen ꝙ seir iste ibisiuedi¬
nii ꝙ int̾p̾tat᷑ nocturua auis. noc fecor ad eund̾ caruulẽ
motum congrue referri potest. Qui uł ideo nodumꝰ dicit᷑
qr occultus uenit dum sul. spe necessitatis irrepit uolupta¬
cis illecebra.uł qr ꝑ delectitõm carius nascit᷑ excecatio m̃tis.
Nocturua gͦ auis est occultus et impnsꝰ tactus caruis.
Quare u̾o concupistentia cirius fetor dicatur. hoc iam
quid sit anachenia. Meinde qͥo sit anathenra auathe  ᷤ

Expanded text:
obsequium reddit. Sciendum tamen quod Seir iste ibi sine diobsequium reddit. Sciendum tamen quod Seir iste ibi sine dinir, quod interpretatur nocturna avis, vel fetor, ad eumdem carnalem motum congrue referri potest. Qui vel ideo nocturnus dicitur, quia occultus venit, dum specie necessitatis irrepit voluptatis illecebra, vel quia per delectationem carnis nascitur excaecatio mentis. Nocturna ergo avis est occultus et improvisus motus carnis. Quare vero concupiscentia carnis fetor dicatur, hoc jam quid sit anathema, deinde quid sit anathema anathematis
Abbreviated transcription (Latin):
÷ appecitꝰ carius uisacietate. Seir in ualleẽ appetitus
carnis in nomuptate. Qudndo ad inuendum tm̃caro si¬
stencamentum accepit. seir in moute est. Qñ uͦ ad ro¬
bur nutͥmentum querit. seir in campo ẽ. Qñ a. adlas¬
ciuiendum delicias pescit seir iualleẽ. Quare gͦ inmõ¬
te insuꝑabilis: Quia sustentam̃tum carins in hac adis
mortalitate de gentib necessarium eit. Quare ni campo
fortis : Quia et robur cariis aliqñ profedib aĩe ÷
ucile. Quare in uane debilis: Qua uoluptas camis
semꝑ suꝑflus est. In ualle prohibetur. in campo con
cedicui .. in campo renum itur. In ualle senut. In cam¬
po pugnat. iniuonte regnat. Inualle ẽ lux̾ia. inccĩpo
grã fucile calcatur. In campo cum difficultate iuncit᷑.
mmonte ne suꝑori ualeat ip̃e es cotidiamus nr̃ &¬
sfectus uires iugit᷑ sb̾ministrat. Qmi suꝑflua i esbeat.¬
seir in campe nincit. Qui autẽ ad sustentam̃tum tãtũ
nacure nectessaria tribuit. qͣi seir in monte exactori

Expanded text:
tate; Seir in valle est aptitus carnis in voluptate. Quando ad vivendum tantum caro sustentamentum accipit, Seir in monte est. Quando vero ad robur nutrimentum quaerit, Seir in campo est. Quando autem ad lasciviendum delicias poscit, Seir in valle est. Quare ergo in monte insuperabilis est? quia sustentamentum carnis in hac adhuc mortalitate degentibus necessarium est. Quare in campo fortis? quia et robur carnis aliquando profectibus animae utile est. Quare in valle debilis, quia voluptas carnis semper superflua est. In ceditur, in monte remuneratur; in valle servit, in campo pugnat, in monte regnat; in valle est luxuria, in campo gratia, facile calcatur; in campo cum difficultate vincitur, in monte ne superari valeat, ipse ei quotidianus nostefectus vires jugiter sSeir in campo vincit, qui autem ad sustentamentum tantum naturae necessaria tribuit, quasi Seir in monte exactori
Abbreviated transcription (Latin):
thalauio. in locis hum̃tib. In illis eĩ mentib diabolus
punsat que intꝰ a dolore diuim amoris frigide: foris nc̃
influxa carnalum uoluptatum celectotone gandent. ⁊
que sub nĩ imaritudo secuta᷑ sit ñ p̾uiderit. Cubilia gͦ
leonũ st̃ blandimenta carnalium uoluptatum. que nc̃
quid mollia indentur ꝑ exꝑientiam post u̾o cruaena
sentient᷑ per penam. Nam siquidem ĩeo cubat ⁊ dor¬
mit . qr mentib canualum nũc ꝑ delectatõm peccati
diabolus blandum se simulatis. nondum qualis futua
sit ostendit. S cũt eiugnare incipiet incipiet¬
qñ eos quos uncitis mĩc delectatõnib seducens spõ¬
taneos teriet inculpa. post aꝑte seuiens inntos
tralit ad cormenta. dequit᷑ a motib leoparior
le oparous a leone ⁊ pardo ꝓcreatur. Leo crudens ẽ¬

Expanded text:
alami, in locis humentibus . In illis enim mentibus diabolus pausat, quae intus a calore divini amoris frigidae, foris nunc influxa carnalium voluptatum delectatione gaudent, et quae subinde amaritudo secutura sit, non praevident. Cubilia ergo leonum sunt blandimenta carnalium voluptatum, quae nunc quidem mollia videntur per experientiam, post vero crudelia sentientur per poenam. Nunc siquidem leo cubat et dormit, quia mentibus carnalium nunc per delectationem peccati diabolus blandum se simulans, nondum qualis futurus sit ostendit. Sed tunc evigilare incipiet, quando eos, quos illicitis nunc delectationibus seducens spontaneos tenet in culpa, post aperte saeviens invitos trahet ad tormenta. Sequitur: A montibus leopardorum . Leopardus a leone et pardo pr
Abbreviated transcription (Latin):
ut ixcolat qͥd acceꝑit. ⁊ ñ obliuistit᷑ eum qui dedit.
loquar inquit iponsemee. si gͦ ponsus sum si ad spon¬
iter arripiit uemeusq ⁊ inoeus ponsam mox qua¬
si ex eiꝰ ꝙẽ in admiratom ductus. mł u̾ru prorupit.
ꝯiungitur. loquar ꝙ onse iee. sic std tota speciosa
es pxima mea ⁊t̾. s mud gͣtuis accipit᷑. Goca specio¬

Expanded text:
ut recolat quid acceperit, et non obliviscatur eum qui dedit. ut recolat quid acceperit, et non obliviscatur eum qui dedit. Loquar, inquit, sponsae meae. Si ergo sponsus sum, si ad sponiter arripuit, veniensque et videns sponsam, mox quasi ejus specie in admirationem ductus, in haec verba prorupit: ti hoc conjungitur: Loquar sponsae meae; sic scilicet, Tota speciosa es, proxima mea; sed illud gratius accipitur: Tota specio
Abbreviated transcription (Latin):
malics peccãt: eori delicdim nullã b cxontiñiem.
⁊ ideo pena eoꝵ remissionem br̃e ñ d. quia sine penitu¬
erint in hoc seculo plena satufactõne multandi sunt
siue ñ penituerint: plena dampnatõne in fuco scło
piuuendi ⁊ ideo bi tiles ne hic ñ in fucoͣ scło remissionẽ
accpiunt. ñ qr peitentib nenia denegetur. s qr ple
uo pccc̃o. plena retributõ &ebeatur. Ioquar inqint põ¬
ce mee. Duob modis loquit᷑ deus ad aminam. Alic̾ ad
foencariam. ⁊ alit̾ ad pponcam. Alit̾ ad fedam. Aicer
ad pulcram. Alit̾ ad pectat̾tem. ⁊ alit̾ iustificatam il¬
liꝰ foditatem increpat. huiꝰ pulcritudinem lauait:
ilam increpando muore couaitit. istam landando ad
amorem accendit. ili loquit᷑ qñ ei maoilas suas ostẽ¬
dit. isti loquit᷑ qñ donaque conculit ei ad memoriã
reducit. miꝰ tenebras illũiat ut agnostat quid sit ⁊
aefleit qd̾ fecit. istam aifeau dulcedinis int̾ne tangit

Expanded text:
 eorum delictum nullam habet excusationem, t ideo poena eorum remissionem habere non debet, quia, si poenituerint in hoc saeculo, plena satisfactione mulctandi sint: si vero non poenituerint, plena damnatione in futuro saeculo puniendi: et ideo hi tales, nec hic, nec in futuro saeculo remissionem accipiunt, non qena retributio debeatur. Loquar, inquit, sponsae meae. Duobus modis loquitur Deus ad animam: aliter item ad fornicariam, aliter ad sponsam; aliter ad foedam, aliter ad pulchram; aliter ad peccatricem, aliter ad justificatam: illius foeditatem increpat, hujus pulchritudinem laudat; illam increpando timore concutit, istam laudando ad amorem accendit. Illi loquitur, quando maculas suas ei ostendit, isti loquitur, quando dona quae contulit, ei ad memoriam reducit; illius tenebras illuminat, ut agnoscat quid sit, et defleat quod fecit; istam affectu dulcedinis internae tangit,
Abbreviated transcription (Latin):
mones. parous pp̃uarietatem ꝯgauebeticos designat.
quia qͥ uintatem fidei dui̾sis et ꝑu̾sis dognatib stiudt̃
qͣi quibrdam maculis corpus infectum gerunt. Qui
st̃ gͦ loopardi. nisi suꝑbi amatores bui scłi. qͦs pͥuũ
dubolus per coctuam ħetitor ad ꝑfidram gu̾at: ac
demoe per buiꝰ unidi amorem ad uicia inflaminat:
Montes lec pardori diuicie st̃ ⁊ pompe huiꝰ seculi.
in quib se pin̾ excollunt. et electoꝵ uitam tanto
acrius nisectantur. qͣnͣto eos in hoc scło abiectos ⁊ se
sublimes aspiciunt. Bene gͤ dicit᷑ ad ponsam. ue¬
nies et tiͣsibis ad mortem seir. ⁊ hermon. ⁊a cubi¬
Transibis ad montem seir. a cubilib leonũ. onͣsibis

Expanded text:
s propter varietatem congrue haereticos designat qui, quia unitatem fidei diversis et perversis dogmatibus scindunt, quasi quibusdam maculis corpus infectum gerunt. Qui sunt ergo leopardi nisi superbi amatores hujus saeculi, quos primum diabolus per doctrinam haereticorum ad perfidiam generat, ac deinde per hujus mundi amorem ad vitia inflammat? Montes leopardorum divitiae sunt et pompae hujus saeculi, in quibus perversi se extollunt, et electorum viam tanto acrius insectantur, quanto eos in hoc saeculo abjectos et humiles aspiciunt. Bene ergo dicitur ad sponsam: Venies, et transibis ad montem Seir et Hermon, a cubitransibis ad montem Hermon, a montibus leopardorum. S
Abbreviated transcription (Latin):
sic appetitus cariuis qͣnͣtũ ad suꝑfluitatem ꝑtinet qͣi exͣ
sensum carnis sine oetͥmento pͥciditur. s qͣntũ ad netĩ¬
tatem ꝙectat. qͣi iutracarnem ñ sine oet̾iento excirpa¬
tui tte diximiꝰ quis sit seir. muic qͥs sit mous seir.

Expanded text:
sic appetitus carnis, quantum ad superfluitatem pertinet, quasi extra sic appetitus carnis, quantum ad superfluitatem pertinet, quasi extra sensum carnis sine detrimento praeciditur, sed quantum ad necessitatem spectat, quasi intra carnem non sine detrimento exstirpatur. Ecce diximus quid sit Seir, nunc quid sit mons Seir
Abbreviated transcription (Latin):
banun ñ decandidatũ. s candidum. Uem & corde uuda¬
to ad mũdatorem cordium. ñ mũdatũ. s mundũ. Non
ꝑueuis ad me si remaues inte. Astende supͣte. ⁊ iue
seir int̾pͥtat᷑ hispidus ill pilos̾. Rnnir u̾o uodurua
auis uł fetor. ⁊est seiridem qui eds̾ .a. esou. Esau et
iacob ouo erant fr̃ẽs. Esau pͥor natus. s a postnatoia¬
cob supplantatus. Esau uenator. ⁊ studiis a grestib dedit̾
fu̾at. Ia cobuir simplex domi babitaluat. Quid ꝙ hi duo
fr̾es. uisi iotus qui in homine sunt cesignãt. hoc ẽ con¬
nastitur. em n̾o concupistentia spt̃ creroborat᷑. Conoi¬
pistencia caiius morcestit hoc ẽ esan ap̾gento iacob
supplantatur. Item ꝯcupistenꝰ caris qͣi esau uenator fo¬
delectatur. Ett g seir pilosꝰ carnis motꝰ curpis ⁊ iudecorꝰ.
est bene pilosus qr si ait pilus in carne radicem figit s
ex crescendo carnem extedit. ita catnus motus de uece¬
isitate oritur. s excrestendo in noluptatem us ꝓfluit.

Expanded text:
n decandidatum, sed candidum. Veni ad corde mundato ad mundatorem cordium, non mundatum, sed mundum. Non pervenis ad me, si remanes in te; ascende super te, Seir interpretatur, hispidus, vel pilosus. Sanir nocturna avis, vel fetor. Et est Seir idem qui Edom, id est Esau. Esau et Jacob duo erant fratres . Esau prior natus, sed a post nato Jacob supplantatus. Esau venator, et studiis agrestibus deditus fuerat. Jacob vir simplex domi habitabat. Quid autem hi duo fratres, nisi duos motus, qui in homine sunt, designant, hoc est con concupiscentia roboratur, concupiscentia carnis marcescit: hoc est Esau a post genito Jacob supplantatur. Item concupiscentia carnis quasi Esau venator fodelectatur. Est ergo Seir pilosus carnis motus turpis et indecorus. Et bene pilosus, quia, sicut pilus in carne radicem figit, sed excrescendo carnem excedit, ita carnis motus de necessitate oritur, sed excrescendo in voluptatem usque profluit.
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ abstiuentimi. coucipistentiam carius occdit. deinxeper
mundiaani cordis. ignoranciam m̃t̃is abst̾git. posti̾o qͣi
ꝓctio die ad colloqmũ iponse ueniens desidi̾o suo aĩam ac¬
tiam sigmficit. maganimutatis. et mediocͥtas collis tẽ¬
pancum hũilitatis. Itẽ ꝙ montem singulau nuͣo posuit
et cones płali siginficat qr i iortificitõne ext̾ioris de¬
ais imacipĩex ẽ bonũ ꝙ inuenimꝰ In monte murre
acopinuis fortitudinem contra catns concupistentia.
In cellib libam accipimus illũatõmi m̃cis contra igno¬
tantiam. In colloqͥo onsi: acopimꝰ cautatẽ contͣ illi¬
uolentiam et cordis obduratomi. Caritas ad qm̃ sim̃ ꝑti¬

Expanded text:
upiscentiam carnis occidit, deinde per munditiam cordis ignorantiam mentis abstergit, postremo quasi tertio die ad colloquium sponsae veniens desiderio suo animam octiam significat magnanimitatis et mediocritatis, collis temperantiam humilitatis. Item, quod montem singulari numero posuit, et colles plurali, significat quod in mortificatione exterioris deuod invenimus. In monte myrrhae accipimus fortitudinem contra carnis concupiscentiam, in collibus Libani accipimus illuminationem mentis contra ignorantiam; in colloquiis sponsi, accipimus charitatem contra malevolentiam, et cordis obdurationem. Potentia ad Patrem,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ uenire uult. ut confa̾t. altuis ꝙ abire ñ :u it nͭ noce¬
at. In hac pena moeb quid̃ acouand ẽ ñ uiedicin.a. qr qd
crucat ex morbo est quistũ ess calus ess. ⁊ pena nulla
eo ꝙ cõtrariũ illi portas ñ sticim adqͥestis. ad illum fac᷑
contradictõnem illiue piofice ingrediatur ad te. uenit
tũ ⁊ illũat te. ut iudens inte ꝙ et pͥus babelus. s non
indb is ⁊ ideo nõ maibas qr ñ attendebas. Illo uemiente
illiũaris ⁊ uiuificaris. illimimaris ut uideas. inuificaris
ut centias. Fencis enĩ ⁊ p̾sentis. Uides .n. et pͥuides malũs
uides. aliuc p̾uides. Aliud sentis. aᵈ p̾sentis. Siaes malum
⁊ ꝑ uioes malum. p̾sens uides malum. fut᷑um p̾uides. Eul¬

Expanded text:
 venire vult, ut conferat: alterius quod abire non vult, ut noceat. In hac autem poena morbus quidem accusandus est, non medicina: quia quod cruciat, ex morbo est: qui, si non esset, salus esset, et poena nulla eo quod contrarium illi portas, non statim acquiescis ad illum: sed facis contradictionem illi, ne pacifice ingrediatur ad te. Venit tamen, et illuminat te: ut videas in te, quod et prius habebas, sed non videbas: et ideo non videbas, quia non attendebas. Illo veniente illuminaris, et vivificaris: illuminaris, ut videas: vivificaris, ut sentias: sentis enim et praesentis, vides enim et praevides. Aliud vides, aliud praevides: aliud sentis, aliud praesentis. Vides malum, et praevides malum. Praesens vides malum, futurum praevides. Cul
Abbreviated transcription (Latin):
urãm. pͥmum pro te. postea prouo
suppbicantes ut salus nrã apud clemen¬
ciui cua esficotior exnstat. que se honori tuo ⁊
pro se agens postpon̾e̾ ũ cunctatur. Nicħ̾ uã peti¬
tõ affeit ꝙ aurib tue maiestatis debent oipplicere.
Ntẽ ꝯmodicati bonorem dei prepominũꝰ. salutẽ ꝓxiiiii
socianuis. Ne gͦ repellas or̃onem nr̃am quani tibr
zdei ⁊ prexiii coutas ꝯmendat. In qua ñ singula
zes ꝯmune bonũ postulantes. ꝑxiuiiũ diligimꝰ sicut

Expanded text:
Primum pro te, postea pro nosupplicantes ut salus nostra apud clementiam tuam efficacior existat: quae se honori tuo etiam pro se agens postponere non cunctatur. Nihil nostra petitio affert, quod auribus tuae majestatis debeat displicere; nostrae commoditati honorem Dei praeponimus, salutem proximi sociamus. Ne ergo repellas orationem nostram, qua tibi et Dei et proximi charitas commendatur. In qua non singulare, sed commune bonum postulante
Abbreviated transcription (Latin):
xp̃ea dicimꝰ quia manim ẽ añi forte ñ sentiretui ⁊ ins
⁊ dropicur ni ce nisi aceatur extri se. ꝓp̾ca diccit ma¬
lum audiendo. qui exiaanne forte pot̾at uontun ẽẽ
renciendo. lib̾a nos a malo. scimꝰ iam malum eẽ idc̾¬
co lib̾ari flagittamꝰ qr uislũ ẽ. liba̾ nos. scientia qͥppe
iliianinata ẽ. nt. Agnostit. s forcicuao nãdimi robora

Expanded text:
orte non sentiretur, nisi et decipitur in se, nisi doceatur extra se: propterea diseat malum audiendo; qui aestimare forte poterat bonum esse sentiendo, libera nos a malo. Scimus jam malum esse; idcirco liberari flagitamus; quia malum est libera nos. Scientia quippe illuminata e
Abbreviated transcription (Latin):
tudd. sp̃e caonsaum. Ip̃e est inteluctus. sr dẽ sapien
enĩa hec tibi sit quisibi imus ẽ. accipiendo illum qͥ diu̾tꝰ
non est tuad diu̾sa formiaris. pp̃ea multiplicitur uite
qui iuise mnis ẽ semper et idem. Qui enim est amor tuus
ip̃e eit timor tuus. Iurauit iacob laban ꝑ timorem pr̃is sui
y̾ciat. Qm enĩ ꝯsũmat ip̃e ⁊ inchoat. pͥmũ ad te uenit.
ut facut timenteni. ud unsuue ut faciat diligentem. Id
linũ est ꝙ ocłos lippientes pungat. ⁊ claros deniuloet di¬
ni te quos unũ ess si te unũ iueniret. Si sanum oculũ
hunc ꝑcipis lumen sine pena. Si a eg̾ ẽ oculus molestꝰ
fit aduentꝰ illiꝰ. Expedit tñ ut uł sic uenut. qr si non
cruciaris ñ illummaris. pugnant duo contria medicini
⁊ morb. medicina pro te. morl contͣ te. Si morho ñ re¬
sist̾e̾tur. saintas. ñ soqueretur. smedicne ñ resiste̾tur. pe¬
naũ sentiretur. pugna contͣrior pena ẽ tua. ñ tũ clinse¬

Expanded text:
tudo, ipse est consilium, ipse est intellectus, ipse est sapientia. Omnia haec tibi fit, qui sibi unus est: accipiendo illum, qui diversus non est: tu ad diversa formaris. Propterea multiplicatur in te: qui in se unus est semper et idem. Qui enim est amor tuus, ipse est timor tuus. Juravit Jacob Laban per timorem patris sui Isaac. . Qui enim consummat, ipse et inchoat. Primum ad te venit, ut faciat timentem: novissime ut faciat diligentem. Idem lumen est, quod oculos lippientes pungit et claros demulcet: diin te quoque unum esset, si te unum inveniret. Si sanum oculum habes, percipis lumen sine poena. Si autem aeger est oculus, molestus fit adventus illius. Expedit tamen, ut vel sic veniat: quia si non cruciaris, non illuminaris. Pugnant duo contraria, medicina et morbus. Medicina propter te, morbus contra te. Si morbo non resisteretur, sanitas non sequeretur. Si medicinae non resisteretur, poena non sentiretur. Pugna contrariorum poena est tua: non tamen cause
Abbreviated transcription (Latin):
nocessitati obirqͥum suscipitur. e nicmo puldans a mieo
ꝙ dulce est iufirmitati. blande sugg̾it etiami id ꝙ contes¬
sum non est uecessicati. hec est temptatõ quam falsarõ
iuticur comꝓbare. ut qiͣ id ꝙ necĩtati abitum ẽ roũabili
ut emollire animum possit ad suꝑfluitatem. Hec est
ꝑ naituem neccenitatem inxuitabili̾ accexitui. ñ tegat
ꝙ impossibile est ut ad illam nou ueuiat s cm̃mꝰ ut in
onimꝑuenimꝰ ad te. nisi ducanur a te. Ergo dux
nr̃ es tu. Duc bene qr u̾itas es. duc ad bonũ qr iuta
es. sierramꝰ te sequentes rep̾benderis cu qͥ oncatum
p̾re xebes. multa o canrunt inuia uite huiꝰ q̃ seou¬
õe̾ tonantur. s tum ẽ dirig̾e. ne seducaniur. sicut
tuĩ ẽ deffend̾ ne oppuniamin: Wide gͦ dñe ut imple¬
as ꝙ cũ eit. Tĩi ducatum ꝑopondisi curentib ad
te. duc igitur et dirigenos ue furce error tempta¬

Expanded text:
necessitati obsequium suscipitur, e vicino pulsans cum eo necessitati obsequium suscipitur, e vicino pulsans cum eo quod dulce est infirmitati, blande suggerit etiam id quod concessum non est necessitati. Haec est tentatio, quam falsa ratio nititur comprobare, ut quia id quod necessitati debitum est, rationabiliter m, emollire animum possit ad superfluitatem. Haec estper naturalem necessitatem inevitabiliter acceditur, non rogat, quod impossibile est ut ad illam non veniat, sed tantummodoenim perveniemus ad te, nisi ducamur a te. Ergo dux noster es tu, duc bene, quia veritas es, duc ad bonum, quia vita es; si erramus te sequentes, reprehenderis tu, qui ducatum praebere debes; multa occurrunt in via vitae hujus, quae seducere conantur, sed tuum est dirigere, ne seducamur, sicut tuum est defendere, ne opprimamur. Vide ergo, Domine, ut impleas, quod tuum est. Tu ducatum spopondisti currentibus ad te. Duc igitur et dirige nos, ne forte error tenta
Abbreviated transcription (Latin):
ne meucatur: in temptatõn.n seducatui ab illecebrã s¬
blandiente que sub nelmento uetĩtitis fanuliatiͥ ac¬
cedens eiucmno pulsat mentis cõnstantiam ⁊ blnde ꝓno¬
cat nritãs in excessum suꝑfluititis. Nomet idcͥco
mad longe a uatura sunt humona ⁊ ob hoc quanto nuꝰ
rõnis p̾fu̾̾it. tanto minꝰ temꝑtatõius adducunt. Temp¬
care et enim ẽ callide exꝑiri ⁊ quasi blandis quibdam
conatib premissis ante molentam impulsionem ꝓbore
quid estnuari possit de io ꝗd̾ dubuimeͭ᷑. Ubi ẽ indissimła¬
muasio nominatin. Appetitꝰ ita edeudi qr ꝑ insitam ne¬
cessitatem dominatur. tanto esficatius quid quid adduc̃
suꝑflua siuoet. quanitus ꝑ rõm ab excessu cobibeatur.
non canien ab eo qd debitum est necessitati composdaui.¬
¶ Ita ł tunc illiad sustentatõnem nature ex uecessita¬
te seruimus. qnͣdo illumꝑ immed̾icom desid̾ii fu̾orem me¬
tas uecessitatis. tͣnsire uellecognostmꝰ. pp̾ca ꝙ per debitũ

Expanded text:
nducatur in tentationem, neque seducatur ab illecebra blandiente, quae sub velamento necessitatis familiarius accedens, e vicino pulsat mentis constantiam, et blande provocat; irritans in excessum superfluitatis. Nam et idcircotia longe a natura sunt humana; et ob hoc quanto minus rationis praeferunt, tanto minus tentationis adducunt. Tentare etenim est callide experiri, et quasi blandis quibusdam conatibus praemissis, ante violentam impulsionem probare, quid existimari possit de illo quod dubium est. Ubi ergo indissimulapraevalet, invasio nominatur. Appetitus itaque edendi, quia per insitam necessitatem dominatur, tanto efficacius quidquid adducitsuperflua suadet, quamvis per rationem ab excessu cohibeatur, non tamen ab eo quod debitum est necessitati, compescitur. Itaque et tunc illi ad sustentationem naturae ex necessitate servimus, quando illum per immoderatum desiderii fervorem, metas necessita
Abbreviated transcription (Latin):
malo lauͥ uos a mlo. ħ et spam i petitõ que contͣ iaũ
luxͣie oppeniti. p̾oedens crapili alͥsegñtis libidiuis fomes
: Id post gulami recte contra lugium ad or̾oneni com̾ti¬
sit nobis ut cuicon eng̾emus adusiuu te. Si recessimꝰ a
amalo. Ette ad te clamamꝰ captun qͥ te ꝯtempsimꝰ liberi.
Ecce qͣiem dñm ꝯtempsimꝰ. Ecce qͣli tyrannio serunimus.
nimuis ad te. quia mnis nr̃is decti sumtus nicħ uos ponte
sine te. Ideo lib̾a nos tu dñe qui solus potes. lib̾a nos a

Expanded text:
o, quae contra vitium luxuriae opponitur, praecedens crapula, subsequentis libidinis fomes est. Itaque post gulam recte contra luxuriam ad orationem conversit nobis, ut cervicem erigeremus adversum te; sic recessimus a a malo. Ecce ad te clamamus captivi, qui te contempsimus liberi; ecce qualem Dominum contempsimus! ecce quali tyranno servivimus!  Ecce clamamus ad te, quia malis nostris docti sumus nihil nos posse sine te. Ideo libera nos tu, Domine: qui solus potest, libera nos a
Abbreviated transcription (Latin):
dimictimꝰ paci sumꝰ dinuit̾e. parati sumꝰ indulge̾. dnuͣ¬
timꝰ ut ñ repecamus. dimittimꝰ ut ñ succenstamus. Gi¬
biem̃ dñe cor lequicur. tibi animꝰ conficetur. Ideo ex cor¬
d dimittimꝰ. qui i tu gratum ñ hr̃es quidꝙͥ excusrtꝰ fi̾et.
si quod lingna dicit. id etiari constĩa ñ applenet. Ixo
dimittimꝰ &bitorib ntĩs. Dimictunꝰ ut ñ reqͥramꝰ ad
iundictam. dimictimꝰ ut ñ retineamus ad maliciam. pp̃ ea
nidimute sicnt dimictimꝰ uos. dimitte nt ñ retineas ad
odium dimute ut ñ exigas ad tormentum. parum est
enĩ nobis ñ ꝑimiri: nͥ m̾eamur et diligi. Idcͥ̾to uos
mus ad benignam condicõnem tuaui. Tu .ni. dixisti
tã nr̃a. si nos ad repetendos &ebitores ures auari non
ñ auanius tantam neglig̾e̾ precatem. Wretes .n. ey
om̃i parte urarciam nr̃ãm huic gͣtuita benitate tina
iduletencib qondes uemiam. Amne debita iudignacõ..

Expanded text:
ati sumus indulgere. Dimittimus ut non repetamus; dimittimus, ut non succenseamus. Tibi enim, Domine, cor loquitur; tibi animus confitetur. Ideo ex corde dimittimus, quia tu gratum non haberes quidquid extrinsecus fieret, si quod lingua dicit, id etiam conscientia non approbaret. Ideo dimittimus debitoribus nostris; dimittimus, ut non requiramus ad vindictam; dimittimus, ut non retineamus ad malitiam, Propterea tu dimitte, sicut dimittimus nos; dimitte, ut non retineas ad odium; dimitte, ut non exigas ad tormentum. Parum est enim nobis non puniri, nisi mereamur et diligi. Idcirco nos mus ad benignam conditionem tuam. Tu enim dixisti:ta nostra, si nos ad repetendos debitores nostros avari non non audemus tantam negligere pietatem. Urges enim ex omni parte malitiam nostram, hinc gratuita bonitate, qua indulgentibus spond
Abbreviated transcription (Latin):
nobis debita nrã sicut et nos duuittimꝰ abitorib nris.
ħ ẽ quinta petitõ q̃ cunt᷑ incium anoricie opponit᷑. Con¬
ceꝑat enĩ spũ desidi̾um indulgendi. qui tam fidelicer
conditõnem ꝓpoint dimitte sicut dunittimꝰ. Nos enĩ
parati sunnus dimitt̾e. Ideo secure condicõiem susti
ut implere possimꝰ ꝙ probamꝰ. ¶ Animꝰ namiq desiderio
pieus indulgoe̾ ut indulgeatur et sibi. pp̃ea pronii se
osft̾ ad condicõnem ñ p̾simiptõne uͥtutis desidi̾o bonita¬
tis. hic .ni. desid̾ium or̾onem mouet inquo uͥtus moul¬
gentie concepta est. ⁊ ip̃o conatu pietatis fligitat ut
ad iietur ad ꝑfectõnem. pp̃ea clamat. sicut dimittiꝰ.
Nos in quit dñe tua gr̃a largiente qd urmi ẽ osfi̾mus.¬

Expanded text:
itoribus nostris. Haec est quinta petitio, quae contra vitium avaritiae opponitur. Conceperat enim spiritu desiderium indulgendi qui tam fideliter conditionem proponit, dimitte sicut dimittimus. Nos enim parati sumus dimittere; ideo secure conditionem susciput implere possimus quod probamus. Animus namque desiderio piens indulgere, ut indulgeatur et sibi. Propterea et pronum se offert ad conditionem, non praesumptione virtutis, sed desiderio bonitatis. Hic enim desiderium orationem movet, in quo virtus indulgentiae concepta est; et ipso conatu pietatis flagitat, ut adjuvetur ad perfectionem; propterea clamat, sicut dimittimus. Nos, inquit, Domine, tua gratia largiente, quod nostru
Abbreviated transcription (Latin):
malum suũ actendicur. pro codem post modum malo
desid̾io sanondo orat qr insi aliquatenus ꝙ ꝑdidit senti¬
rec ꝙ patitur ⁊ ̃ doloret. Ita nec contra suꝑbiam
orare potest. nͥ qui uel cesidio hm̃litatem ht̃. nͨ contͣ
mindiam nsiqui catemi in affedum benignitatẽ pos¬
sid. Sic mansuetudane contͣ irani. sic desid̾io contra
accidiam supplicanus. Ontra auaricam orantes indł¬
gendi desid̾io attendinuir. contͣ gnlam supplicantes
concinentie appecitu inflaminami᷑. possiuo insi anior¬

Expanded text:
malum suum accenditur; eodem postmodum pro malo desiderio sanando orat; quia nisi aliquatenus quod perdidit sentiret, quod patitur non doleret. Itaque nec contra superbiam orare potest, nisi qui vel in desiderio humilitatem habet. Nec contra invidiam, nisi qui saltem in affectu benignitatem possidet. Sic mansuetudine contra iram, sic desiderio contra acediam supplicamus; contra avaritiam orantes, indulgendi desiderio accendimur; contra gulam supplicantes, continentiae appetitu inflammamur. Pos
Abbreviated transcription (Latin):
grud̾ ẽ quod ⁊ cohubendum ne ꝑsiciatur ut fiat ꝙ scͥpͥomi
est. Non regnet pociũ in ur̃o mortali corꝑe. pp̃es ut in
terra quo carnus ur̃e iegnum peccati destruatur ⁊ regñ
dei adueniat. orandum ut sicut in celo sic⁊ interrano¬
liuitas eiꝰ fiat. qr tunc ⁊ in terra regnũ eiꝰ adueuit si
motus qui ex iusticia ñ ẽ sb̾iectus tõm ñ dñatui. s sł̾nt.
Cun a homo celum qiẽ sue. ⁊ tr̾am cariis sue regno di
sbieci̾t. tunc affectu cautatis in antrora se extendens ors¬
re debetut qd̾ inse arã opante agitur eadem grã lar¬
Sente exd̾ius compleatur. fiat uoluntas tua sicit in
celo et int̾ra. Bicut angeli in celo obediunt. sic obe¬
diant hoĩes int̾ra. Et si qui inttͥa homintes ꝑ ogam celũ
fcĩ sunt. ⁊ ad celum nĩte sp̾leuati stnt. ut u eis noum¬
tas tua siat. mutentur illos qui adhuc anmo terre¬
inħent. ⁊ ct̾a st̃ ⁊ p̾codunt corae qͦ secutiͣ sunt ⁊ corpe.

Expanded text:
r, et cohibendum ne perficiatur, ut fiat quod scriptum est: Non regnet peccatum in vestro mortali corpore . Propterea ut in terra quoque carnis nostrae, regnum peccati destruatur et regnum Dei adveniat; orandum ut sicut in coelo, sic et in terra voluntas ejus fiat, quia tunc etiam in terra regnum ejus advenit; si motus, qui ex justitia non est, subjectus rationi non dominatur, sed servit. Cum autem homo coelum animae suae et terram carnis suae regno Dei subjecerit tunc affectu charitatis in anteriora se extendens, orare debet, ut quod in se gratia operante agitur, eadem gratia largiente exterius compleatur. Fiat voluntas tua sicut in coelo et in terra. Sicut angeli in coelo obediunt sic obediant homines in terra. Etsi qui in terra homines per gratiam coelum facti sunt et ad coelum mente sublevati sunt, ut in eis voluntas tua fiatdunt corde, quo secuturi sunt corpore.
Abbreviated transcription (Latin):
ut amantudinem infiuidat. Iaeo dñe difficilius uinat᷑.
Drdius excirpatui. quia nr̃is desid̾us adu̾sum nos pug¬
nat. ⁊ ad mortem. blandiente dulcedine ip̃am ecim uo¬
lunitatem penetrat. ⁊ ut postmodũ toti nate᷑ oñitur.
ipãm que totum rogit toñem uoleuta quadam pestifc
dilectõnis ꝑ suasionem uiclinait. Propt̾ea maliu ẽ libꝰ
nos a maio. Ip̃m enĩ bonum se ẽẽ muentitur dũ delectat.
nos a. maliciam eiꝰ exꝑti nillum aguostimꝰ. Idcͥto libera
nos a malo. Si ira est uexat. si inuidia tabefact ⁊
singuila queq nicia maliciam sicam ũ abidondunt. faci¬
le enĩ crgnoscit᷑ noxia. duun sentiunt᷑ antia. propt̾ei

Expanded text:
ut amaritudinem infundat. Ideo, Domine, difficilius vincitur tardius extirpatur: quia nostris desideriis adversum nos pugnat, et ad mortem blandiente dulcedine ipsam etiam voluntatem penetrat, et ut post modum toti naturae dominetur: ipsam quae totum regit rationem violenta quadam pestiferae dilectionis persuasione inclinat. Propterea malum est: libera nos a malo, ipsum enim, bonum se esse mentitur dum delectat: nos autem malitiam ejus experti, malum agnoscimus. Idcirco libera nos a malo. Si ira est, vexat; si invidia, tabefacit, et singula quaeque vitia malitiam suam non abscondunt: facile enim cognoscuntur noxia: dum sentiuntur amara. Propterea
Abbreviated transcription (Latin):
obsdnmetur. si gͦ stetiss in lĩe m̾titis unꝰ illi dies eẽt.
et ille dies et̾n̾us ess ñ hĩa hestn̾ũ uł crastnuũ Nũc aũt
quia. au̾itate deficit. recedit ab ea liuũ u̾icatis. ⁊ ñ stat
cm ea semꝑ. pp̃ ea dies eius cnͣseunt ⁊ succodunt post lu¬
men tenebre qnͣdo ꝑ apam m̾tas m̾tas relinquitur⁊
post tenebras rursum redit.lix. qñ amnia in ꝑccõ iacẽt

Expanded text:
obscuraretur; si ergo stetisset in lumine veritatis, unus illi dies esset et ille dies aeternus esset, non habens hesternum vel crastinum. Nunc autem quia a veritate deficit, recedit ab ea lumen veritatis, et non stat cum ea semper. Propterea dies ejus transeunt et succedunt post lumen tenebrae, quando per culpam veritas relinquitur; et post tenebras rursum redit lux, quando anima in peccato jacens
Abbreviated transcription (Latin):
nitꝰ diem. Nam de exti̾ori pane ⁊ exti̾ori die qmius ⁊ illi
ado sunt ⁊ adeo pem̃di sint pro iulto. nũc int̾un siletur
pp̃ intentt̃ nem melioris. Quere gͦ uitus diem q̃renitus
panem. Naui sulle qui reficitur incus est init̾ ẽ quore¬
ficitmn ⁊ intus eit aũ reficitur. Qauut hic esuriens ⁊
quent refectõnem suam uedeficiat. damut aninu.

Expanded text:
eriori die quamvis et illi a Deo sint et a Deo petendi sint nunc siletur, propter intentionem melioris. Quaere ergo intus diem, quaere intus panem. Nam si ille qui reficitur intus est, intus est quo reficitur, intus est quando reficitur. Clamat hic esuriens et quaerit refectione
Abbreviated transcription (Latin):
nr̃e que siue ex infiruntate nagire mouestur nostra ẽ
qr in nobas. siue ex incio culpe nrã ẽ quia ex nobis. ħ urã
tamꝰ naturam. Ixo ꝙ mouenar ex uatura. et si aliqnͣdo
cohibetur. numiqmͣ iputitur. In eo a. ꝙ mouet᷑ ex cul¬
paet rep̾ hensibile ẽ quo oritur ⁊ cohibendum ẽ ue oꝑet᷑.

Expanded text:
trae, quae sive ex infirmitate naturae moveatur, nostra est, quia in nobis, sive ex vitio culpae, nostra est, quia ex nobis; illa notamus naturam. Ideo quod movetur ex natura, etsi aliquando cohibetur, nunquam imputatur. In eo autem quod movetur ex culpa, et reprehensibile est quo oritur, et cohibendum est ne operetur.
Abbreviated transcription (Latin):
lum ut ad suom ren̾entidm cor suũ incłiuet. ⁊ sic̃ illuu¬
uit ad cortõnem. sic exatet ad dilectõnem. ut bu
⁊ diligas bonum. Sic humilitate suꝑueniente. su ꝑd.ri
cadet ita. ut iani letꝰ et mansuet̾ deo can̾e uipas.
Donune clamaui adte. et sauasti me. postqmͣ a deus
in te stĩficau̾it riite sc̃isicare fecit nom̃ som̃ suũ ũ hic
sitas. Mou cibi susficiat salus tua. Eetende affrctum
critatis ⁊ pro aliis clama ad illum. Sauclificet᷑ uomẽ
tinim. Ab om̃bꝰ scĩficetur ⁊ ab om̃ib glorficetur. ut
stcundũ nom̃ cuũ sit ⁊ lous cuaus iusines terre. Si gͦ
scĩficetur nom̃ tuum. Non nobis inquit dñe ñ nobis:

Expanded text:
llum ut ad cui reverentiam cor tuum inclinet; et sicut illumvit ad cognitionem, sic excitet ad dilectionem, ut humagnum, et diligas bonum. Sic, humilitate superveniente, superbia cadet, ita ut jam laetus et mansuetus Deo canere incipias. Domine, clamavi ad te, et sanasti me . Postquam autem Deus in te sanctificaverit, et te sanctificare fecerit nomen sanctum suum; non hic sistas non tibi sufficiat salus tua. Extende affectum charitatis, et pro aliis clama ad illum, sanctificetur nomen tuum. Ab omnibus sanctificetur, et ab omnibus glorificetur, ut secundum nomen tuum, sit et laus tua usque in fines terrae . Sic ergo sanctificetur nomen tuum. Non nobis, inquit, Domine, non nobis;
Abbreviated transcription (Latin):
luntas s tua. Sicut enĩ humauitas in hoĩe deo stom ppͥe¬
tatẽ nature mortilis quani portabat alius nifu̾is per
carius affectum natinaliꝰ penani fugientis ueluit aliud
suꝑiꝰ ꝑ iudiciũ rõius uisticidm amantis reprobanit. Sic
nos ꝙ ni uobis ex uicio contͣ iusticiam dei moiu̾ ci̾inus.

Expanded text:
luntas, sed tua fiat . Sicut enim humanitas in homine Deo secundum proprietatem naturae mortalis quam portabat, aliud inferius per carnis affectum naturaliter poenam fugientis voluit, aliud superius per judicium rationis justitiam amantis, approbavit; sic nos, quod in nobis ex vitio contra justitiam De
Abbreviated transcription (Latin):
dilectio cuisiuestientia excedat. quia qd secundum scĩam
ñ acatur rep̾hensbile est. eciam siex zelo iusiae oru⁊ in¬
deatur. pp̃ea argonintur qui zelũ haluerunt ñ scd̾m scren¬
tiam qui ultra illinuatõnem protrahe uolueriuit. refe¬
ctõnem. Nocte comederunt cibum qui ñ iusi in die sum̃¬
dus fur̾at. Ideo eriau̾nt ⁊ ebru fc̃i sunt ut ñ inteluge¬
rent qui facerent. propt̾ hoc panem . ii.c.d.ii.h.¬
dapanem. da refectõnem. U̾biuntuũ refectio amine
ẽ. Non enun in solo pane nunt bonio sed in omni u̾boꝙ
procedit de ori del. Ergo pascit ilbum si ait pacat panis.
qm̃ ipm u̾bum ẽ panis. Nigͦ n̾bum tuum ut reficias a¬
minas nr̃as. Quid ẽ u̾bum cuũ u̾tis. Mitte u̾tatentu¬
am in cornĩu ut reficiat ues. antte u̾itatẽ. ⁊ cũ u̾itate
cautitem. ueniat filius. uenuit cum filio sp̃e scũs. am¬

Expanded text:
dilectio tua sine scientia excedat, quia quod secundum scientiam non agitur , reprehensibile est, etiam si ex zelo justitiae oriri videatur; propterea arguuntur, qui zelum habuerunt non secundum scientiam; qui ultra illuminationem protrahere voluerunt refectionem. Nocte comederunt cibum, qui non nisi in die sumendus fuerat. Ideo erraverunt et ebrii facti sunt, ut non intelligerent quid facerent. Propter hoc panem bum tuum refectio animae est. Non enim in solo pane vivit homo, sed in omni verbo, quod procedit de ore Dei . Ergo pascit verbum, sicut pascit panis, quoniam ipsum verbum est panis. Da ergo verbum tuum, ut reficias animas nostras. Quid est verbum tuum? veritas. Mitte veritatem tuam in cor nostrum, ut reficias nos. Mitte veritatem et cum veritate charitatem. Veniat Filius, veniat cum Filio Sp
Abbreviated transcription (Latin):
Iaui isrł ipẽ ẽ ⁊ iacob. sigͦ deus iacob fecit celumt
t̾ram more et omĩa que ineis sunt. Ergo qui in pͥuci¬
pio fecit celũ ⁊ tr̾am deus ẽ isił ⁊ oeus iacob. Ibi cͤator
bic adiutor. Ibi magnus hic bonus. Quoniam bonꝰ.
Eeatus onꝰ deus iacob aduitor eiꝰ. Bonus ad tancã bo¬
nã. Bonꝰ ad bĩtudinem. Ergo siũne bonus. qr ad sĩmiũ
bonũ bonus. S forte solusił. bonꝰ ⁊ solus iaceb. beat¬

Expanded text:
nam Israel ipse est et Jacob. Si ergo Deus Jacob fecit coelum et terram mare et omnia quae in eis sunt: ergo qui in principio fecit coelum, et terram, Deus est Israel et Deus Jacob: ibi creator, hic adjutor; ibi magnus, hic bonus. Quam bonus! Beatus, cujus Deus Jacob adjutor ejus. Bonus ad tantum bonum, bonus ad beatitudinem: ergo summe bonus, quia ad summum bonum bonus. Sed forte soli