comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tia St̃ gͥ patronimicoꝵ formȩ apus grecos tres indes
quȩ đr communis apud illos. qđ in oninisermone posst̃
hac uti qua sola romanoꝵ ꝗꝗ poetȩ utunt᷑. Nlã aliis du¬
ab nõ utunt᷑. Idẽ in ut terminata quę ꝓp̾rici adis
gͥ forma dicendũ .ẽ. quia utuntͥ nr̃i Si nominatiuus est
nomico ut pelias peliades aeneas aeneades menoti¬
os menouades. Nã enides cõtra reguła aucoritate po¬
etica posuit uirgł e & a correptas in i ꝓductã cõuer¬
tens ł quasi abieneus enides sicut pelides peleus ꝓferens.
in nono sit satis enide telis. impune numanum qr pe¬
tiis sec uis. ¶Qabĩes uͦ desinentib quoꝵ genitiuus grec̾
in oẏ desinit tam inades quã inides. Inueniunt᷑ apud.
autores hippotes hipotades butes butades coryne¬
tes cori. netides. s rationabilius in ades anchises
gͦ anchisades ł anchisides debuit facere fecit aut̃ anchis¬

Expanded text:
tia. sunt igitur patronymicorum formae apud Graecos tres: in des, tia. sunt igitur patronymicorum formae apud Graecos tres: in des, quae dicitur communis apud illos, quod in omni sermone possunt hac uti, qua sola Romanorum quoque poetae utuntur. nam aliis duabus non utuntur, id est in ων terminata, quae est propria Iadis  forma dicendum est, qua utuntur nostri. si nominatiuus Graenymico, ut Pelias Peliădes, Aeneas Aeneădes, Menoetios Menoetiădes; nam Aenides magis contra regulam auctoritate poetica posuit Virgilius, e et a correptas in i productam conuertens uel quasi ab Aeneus Aenīdes, sicut a Peleus Pelīdes, proferens in nono: «sit satis, Aenide, telis inpune Numanum / oppetiisse tuis». in es uero desinentibus, quorum genetiuus Graecus in ου desinit, tam in ades quam in ides inueniuntur apud auctores Hippotes Hippotades, Butes Butades, Corynetes Corynetides, sed rationabilius in ades. Anchises ergo Anchisades uel Anchisides debuit facere, fecit autem Anchi
Abbreviated transcription (Latin):
matre aesculapius sic ide ouidius in xu metamor pho¬
seosi unde coronidẽ circũ flua thibridis alti insula ro¬
muleȩ sacris deiecerat urbis. & maiades maiȩ filius mer¬
mercurius idẽ adlantis natae filius. Ouidius in .i.
metamor phoscon sede̾ adlanciades & euntẽ multa
loquendo detinuit sermone diẽ. mneodẽ in achides ⁊ ois
filius aepaphus. quę filia fuit inachinon tulit mnaci¬
tes pagos & cõpita Circũ theside posuere. idẽ in .ui.
aeneidos tũ pendere penas ei cropidȩ iussi. Idẽ in .xiii
aencidae inferrũ ꝓlib̾tate ruebant. Itẽ in .i. defessi ae¬
neidȩ quȩ proti xiͫ lit tora cursu. Ite i octauo subito¬
quȩ nouũ cõsurgere bellũ romuli ͤ dutatio que seni
A frib fhetontides unde femininũ phetontis. Uergł in
bucolicon Tumphetuntiadas. musco circũdat amare cor¬
ticis phetontradas. tñ dixit᷑sphetonti des poetica licen¬

Expanded text:
matre, Aesculapius sic idem Ouidius in XV metamorphomatre, Aesculapius sic idem Ouidius in XV metamorphoseon: «unde Coroniden circumflua Thybridis alti insula Romuleae sacris deiecerat urbis» et Maiades, Maiae filius MerMercurius, id est Atlantis natae filius. Ouidius in I metamorphoseon: «sedit Atlantiades et euntem multa loquendo / detinuit sermone diem». in eodem Inachides, Ionis filius Epaphus, quae filia fuit Inachi: «non tulit Inachites pagos et compita circum / Thesidae posuere». idem in VI Aeneidos :«tum pendere poenas / Cecropidae iussi». idem in VIII: «Aeneadae in ferrum pro libertate ruebant». item in I: «defessi Aeneadae, quae proxima litora, cursu». idem in VIII: «subitoque nouum consurgere bellum / Romulidis Tatioque seni». a fratribus Phaethontides, unde femininum Phaethontis. Virgilius in bucolico :«tum Phaethontiadas musco circumdat amarae / corticis»; Phaethontiadas tamen dixit pro Phaethontidas poetica licen
Abbreviated transcription (Latin):
formę patronomicoꝵ significatione de nominatiua ut eu¬
ripides ꝓpriũ. non curipi filius sed ab euripo sic nomma¬
tus similit̾ tuchidides. St̃ aut̃ alia quȩ cũ sunit in aliss pa¬
tronomin᷑a in aluis accipiunt᷑ ꝓpria ut thimarcides thi¬
iom archi filius & thimarchides ꝓpriũ. & ĩn om̃ib fere fpe¬
tiebus nominũ inuenimus eiusoe fo̾rmȩ &iã ꝓpria quȩ
tñ amirtunt appellatiuoꝵ significationẽ ut magnus ad¬
iectiuũ & ꝓpriũ. Iulianus possessuuũ. & ꝓpriũ eracli¬
des patronomicũ & ꝓpriũ. sic in aliis ꝗꝗ specieb in cenies
Scire aut̃ debemꝰ abusiue &iã a matrib & regib siue
cõditorib & a fr̃ib &iã patronomica solere formari ut
latopides RATOYC idẽ latonȩ filius apollo & iliades fili¬
us iliȩ filius romulus. Ouidius in xiiui metamor pho¬
seosi ut corpora uictas inuadant portas que premant
quas obice fultas clauserat iliades. similit̾ coronides a

Expanded text:
formae patronymicorum significatione denominatiua, ut Euripides non Euripi filius, sed ab Euripo sic nominatus similiter Thucydides. sunt autem alia, quae cum sint in aliis patronymica, in aliis accipiuntur propria, ut Timarchides Timarchi filius et Timarchides proprium. et in omnibus fere speciebus nominum inuenimus eiusdem formae etiam propria, quae tamen amittunt appellatiuorum significationem, ut magnus adiectiuum et proprium, Iulianus possessiuum et proprium, Heraclides patronymicum et proprium. sic in aliis quoque speciebus inuenies. scire autem debemus, abusiue etiam a matribus et regibus siue conditoribus et a fratribus etiam patronymica solere formari, ut Latoides, Λητοῦς, id est Latonae, filius Apollo, et Iliades, Iliae filius Romulus. Ouidius in XIIII metamorphoseon :«at corpora uicta sopore / inuadunt portasque premunt, quas obice fultas / clauserat Iliades». similiter Coronides a
Abbreviated transcription (Latin):
esiuet quia nullus error erit. . Nom̃ ꝓprie uniuscuiꝰqͥ
siũ ut paulus ꝓpriũ Eognom̃ cõgnationis cõmune ut scipio¬
¶ agnom̃ ẽ qđ ab aliquo euentu inponit᷑ ut africanꝰ. isauri¬
cus. inuenimꝰ tñ multa in his quattuor spẽb ꝓpͥoꝵ nomi
in aliis loco nominũ accipiunt᷑ ut tullius seruiliuł hic
alus loco cognominũ alioꝵ agnomina ł nomina ł cõtra
Ut cicero qui primꝰ ab habitu facieinominatus ẽ agnom̃
hoc habuit familiȩ uͦ eiꝰ cognom̃ fuit. similit̾ cesar scipio.
¶Hoc aũ inter÷ int̾ ꝓpriũ & appellatiuũ qđ appellati¬
uũ paturalit̾ cõmunenĩ multoꝵ quos eade substantia

Expanded text:
desinit, quia nullus error sit. nomen est proprie uniuscuiusque desinit, quia nullus error sit. nomen est proprie uniuscuiusque suum, ut Paulus proprium; cognomen, cognationis commune, ut Scipio; agnomen est, quod ab aliquo euentu imponitur, ut Africanus, Isauricus. inuenimus tamen multa in his quattuor speciebus propriorin aliis loco nominis accipiuntur, ut Tullius Seruilius: hic aliis loco cognominis aliorum agnomina uel contra, ut Cicero, qui primus ab habitu faciei nominatus est, agnomen hoc habuit, familiae uero eius cognomen fuit. similiter Caesar, Scipio. hoc autem interest inter proprium et appellatiuum, quod appellatiuum naturaliter commune est multorum, quos eadem subs
Abbreviated transcription (Latin):
munẽ ut disciꝑlina arsiꝓpͥã ut arithinetica nicomachi.¬
grãmatica aristarchi acciount gꝰ nomini quinq spẽs gen̾ꝰ¬
figura: numerꝰ casus spẽs st̃ cõmunes tã ꝓprioꝵ quã appel¬
uilus. mons deriuatiua ut uilius montanus sub qua sunt
uitati ad cõfirma¬
ndã cõinctionẽ nomina illoꝵ
suis p̃ponebant
nominib & uiuicẽ sabini roma¬
noꝵ & exillo
cõsuetudo tenuit ut nemo roma¬
nꝰ sit absq. p̃nomine & notant᷑ ł singłis litteris ł bnus ł
t̃nis. Tũ singłis. Quando a uocali incipit p̾nom̃ utꝰ aulus
ł ab una cõsonante ut .p. publixus.t. titus. tẽ duab quan¬
do aduab cõsonantib incipit ut gn. Gneus . sp. spuri
unt cõsonantib idq ie fit differentię causa ut s ex. sextu
tul tullius ne si pͥmas solũ cõsonantes scribamꝰ t ticũ
& s sestũ significare putet᷑. Unde in marco or solum
scribimꝰ quauis a cõsonante inciꝑiͣt sillaba & in cõsonantẽ

Expanded text:
munem, ut disciplina, ars, propriam, ut arithmetica Nicomachgrammatica Aristarchi. accidunt igitur nomini quinque: species, genspecies sunt tam propriorum quam appelIulus, mons, deriuatiua, ut Iulius, montanus, sub qua sunt uitati ad confirmandam coniunctionem, nomina illorum suis praeponebant nominibus et inuicem Sabini Romanorum. et ex illo consuetudo tenuit, ut nemo Romanus sit absque praenomine. et notantur uel singulis literis uel binis uel ternis. tum singulis, quando a uocali incipit praenomen, ut A. Aulus, uel ab una consonante, ut P. Publius, T. Titus; tum duabus, quando a duabus consonantibus incipit, ut Cn. Gneus, Sp. Spuriuunt consonantibus. idque fit differentiae causa, ut Sex. Sextus, Ser. Sergius, Tul. Tullius, ne, si primam solam consonantem scribamus, T. Titum et S. Sestium significare putetur. unde in Marco M. solam scribimus, quamuis a consonante incipit syllaba et in consonantem
Abbreviated transcription (Latin):
ad aliquid dictũ. gentile patriũ int̾rogatiuũ. Infingtiuũ rela¬
tiuũ ⁊ demonstratiuũ ł similitudinis collectiuũ diuiduũ
fasticiũ generale speciale oroinale & numerale abso¬
litũ tẽporale locale. hȩ spes cõmunes s̃ & principaliũ
idẽ primȩ positionis nominũ & deriuatoꝵ. Proprie¬

Expanded text:
ad aliquid dictum, gentile, patrium, interrogatiuum, infinitum, relaad aliquid dictum, gentile, patrium, interrogatiuum, infinitum, relatiuum uel demonstratiuum uel similitudinis, collectiuum, diuiduum, facticium, generale, speciale, ordinale, numerale, absolutum, temporale, locale. hae species communes sunt et principalium id est primae positionis nominum et deriuatiuorum. propri
Abbreviated transcription (Latin):
aa poeta q n appellatiuis aũ ꝓpria ñ intelle giori at homo
un ousi ꝑ ex eentiam loci ꝓprui ĩquibdã ꝑsonii accipi an¬
sue suit primȩ positionis. siue deruiatiue ĩ enĩ que da eon¬
poralia in appellatiuis ut hõ sunt &iã in pprns uni trentius
alia incor poralia in appellatiuis ut unrtus. ii ꝑopras ut
ulit us or part puoncatra penelope ł ipsa dea Iomonlina gei
tir in ꝓprus qua in appellatiuis inueniunt᷑ ut pirrus filis
achilis ⁊ ꝙ pi riis rex epirotarũ Nepos filius filiu&
nepos luxuoriosus. Inueniunt᷑ tñ queda adiectma eno¬
nima eade ꝓpria ⁊ appellatiua ut magnus pompenis
i magiiꝰ ciuis Pi nonima ꝗꝗ tã appellatiua qua ꝓpriar
inueniunt᷑. sicut ensis gladius mucro uun atq idẽ signi¬
ficant sic publicus cornelius scipio a fricanus unũ atꝙidẽ
lignificant. ¶Alis fere om̃s spẽs in nominib inuentuntur
a ppelistium ¶unt aut̃ hȩ adiectiuũ ad aliquid dicti quasi

Expanded text:
 ut homo, uir, nisi per excellentiam loco proprii in quibusdam personis accipiansiue sint primae positionis siue deriuatiua. sunt enim quaedam corporalia in appellatiuis, ut homo, sunt etiam in propriis, ut Terentius, alia incorporalia in appellatiuis, ut uirtus, in propriis, ute tam in propriis quam in appellatiuis inueniuntur, ut Pyrrhus filius Achillis et Pyrrhus rex Epirotarum, nepos filius filii et nepos luxuriosus. inueniuntur tamen quaedam homonyma eadem propria et appellatiua, ut Magnus Pompeius et magnus ciuis. synonyma quoque tam appellatiua quam propria inueniuntur. sicut enim ensis, gladius, mucro unum atque idem significant, sic Publius, Cornelius, Scipio, Africanus unum atque idem significant. aliae fere omnes species in nominibus inueniuntur appellatiuis. sunt autem hae: adiectiuum, ad aliquid dictum, quasi
Abbreviated transcription (Latin):
sualibus p̾̃poni ut. de rege apud amicũ. couinctimm uͦ ꝑ cõpo¬
sitionẽ tã cũ habentib casus qua cũ nõ habentib. ut in do¬
ctus int̾ritus int̾curro ꝓcansul induco inspiciens sł pͥũ
ẽ cõiunctionis diũsa nomuna ł quascũq dictiones casu¬
ales ł diusa ũba ł adubia cõnngere ut & terrentius¬

Expanded text:
sualibus praeponi, ut de rege, apud amicum, coniunctim uero per composualibus praeponi, ut de rege, apud amicum, coniunctim uero per compositionem tam cum habentibus casus quam cum non habentibus, ut indoctus, interritus, intercurro, proconsul, induco, inspiciens. proprium est coniunctionis diuersa nomina uel quascumque dictiones casuales uel diuersa uerba uel aduerbia co
Abbreviated transcription (Latin):
nũ & ꝓnomina  nõmirũ inuenimꝰ declinata. quid enĩ stul¬
tuuis quã omã quȩ numeros significant nomina dicere unũ
tio facit in diqũ qualis sit dictio. debent om̃a possessiua ꝓ nomi¬
na quia nominũ declinationẽ segunt᷑ & participia in his
cõputari qđ om̃ino caret ratione. Ergo ñ dedinano ẜ ꝓprie
ẽẽ arbitror sunimatim de ceterarũ qͦs ꝓprietate partium
dutionis ꝑcurreres ꝓpriũ ẽ adũ¬
bii cũ ũbo poni nec
sine̾o ꝑfectã significatione posse
habere ur bene
facio docte lego ¶ Hoc gͦ int̾adu.¬
biũ & p̃positionẽ
ẽ qđ adũbiũ & sine casualib potẽ & p̃poni & post poni uer¬
bis. & cũ casualibus ut pone currit & currit pone uenit te¬
pure longo pꝰ & post longo tp̃r uenit. t̾reutiaus in ea del¬
scias hoc ꝑ ẽclipsin fieri ut si dicã ñ bonꝰ hõ ꝓ malus ho sub¬
Audio esppositionis aũ ꝓpͥũ ẽ separatĩ ꝗde ꝑ appositionẽ ca¬

Expanded text:
num et pronomina modo nominum inuenimus declinata. quid enim stultius quam omnia, quae numeros significant, nomina dicere, unumtio facit indicium, qualis sit dictio, debent omnia possessiua pronomina, quia nominum declinationem sequuntur, et participia in his computari, quod omnino caret ratione. ergo non declinatio, seesse arbitror, summatim de ceterarum quoque proprietate partium orationis percurrere. proprium est aduerbii cum uerbo poni nec sine eo perfectam significationem posse habere, ut bene facio, docte lego. hoc ergo inter aduerbium et praepositionem est, quod aduerbium et sine casualibus potest praeponi et postponi uerbis et cum casualibus, ut pone currit et currit pone, uenit tempore longo post et post longo tempore uenit. Terentius in adelscias hoc per ellipsin fieri, ut si dicam: non bonus homo pro malus, subaudio est. praepositionis autem proprium est separatim quidem per appositionem ca
Abbreviated transcription (Latin):
sintereat interimit una illud qđ ab eo intelligitur.
Quasi adaliquid dictũ ẽ qđ quãuis habea taliquis eo¬
trarũ & quasi semꝑ adhierens tũ ñ ipso nomine sig¬
nisieat &iã illud neq enĩ ex illo nominatione accipit
ut dies nox dextra sinistra nã quauis intereat non
inter unit secũ &iã illud quod ei adherere intelligitur
de monimo supius documꝰ qđ tñ in ꝓpriis quã in appes¬
latuus inuenitur Si nomina s̃ que sicut dixumꝰ duisu
detioi inta ut publius cotnelius scipio africanus sic̃
ꝑoriumꝰ  gentile ẽ qđ gente significat ut grecus las nẽ
Pati uĩ ẽ qđ a patria sumit᷑ ut atheniensis romanus.
Int̾ rogatiuũ c̃ qđ eũ int̾ rogatione ꝓferaro nt qus¬

Expanded text:
si intereat, interimit una illud, quod ab eo intellegitur. si intereat, interimit una illud, quod ab eo intellegitur. quasi ad aliquid dictum est, quod, quamuis habeat aliquid contrarium et quasi semper adhaerens, tamen non ipso nomine significat etiam illud: neque enim ex illo nominationem accipit, ut dies, nox, dextra, sinistra: nam quamuis intereat, non interimit secum etiam illud, quod ei adhaerere intellegitur. de homonymo superius docuimus, quod tam in propriis quam in appellatiuis inuenitur. synonyma sunt, quae, sicut diximus, diuersis tetraonyma, ut Publius Cornelius Scipio Africanus, sicut docuimus. gentile est, quod gentem significat, ut Graecus, Latinus. patrium est, quod a patria sumitur, ut Atheniensis, Romanus. interrogatiuum est, quod cum interrogatione profertur, ut qu
Abbreviated transcription (Latin):
ratiuũ & suꝑ latiuũ deminutuũi de nominatiuũ In quo intel¬
ligim cũ multis aliis ociã cõpresiuũ de quib in loco dicemu
uerbale participale aduerbiale ¶Adiectiuũ ẽ qđ qr ꝓ
ł mediũ. ł accidens unicuiq laudem ut iostus. intupera¬
tionẽ ut iniustus. mediũ ut magnus. Dicimꝰ enĩ ut ma¬
gnis uituꝑator laudantes e magnus Iatro ł sis intupe¬
altũmare piueniunt᷑ t̃n aiã in ꝓpriis qued a huicemodi
ut gradiuus mars & enosigeus neptunus & q̃uiruꝰ romo¬
lus s hȩc quia ꝓpriarũ loco accipiunt᷑ cõparari ñ posst̃
nõminũ quomͦ cõmunia adiectuia. Sumunt᷑ aũ hȩc
ia quaditate ł quantitate animi ł eorporis ł extr insec
ãccidentiũ animi ut prudens magn animꝰ corporis
ut alb longus. Extrinsecus accidentiũ ut diues felix
Ad aliquid dictũ ẽ quod sine intellectu illius ad qđ oie¬
tũ ẽ ꝓferri ñ potẽ ut filius seruus. Nla dicendo filium
&ciare patrẽ & dicendo serui dñni qꝗ intellega.. đ

Expanded text:
latiuum, diminutiuum, denominatiuum, in quo intellegimus cum multis aliis etiam comprehensiuum de quibus in loco dicemus, uerbale, participiale, aduerbiale. adiectiuum est, quod auel medium uel accidens unicuique: laudem, ut iustus; uituperationem, ut iniustus; medium, ut magnus dicimus enim magnus imperator laudantes et magnus latro uel fur uitupealtum mare. inueniuntur tamen etiam in propriis quaedam huiuscemodi, ut Gradiuus Mars et Ennosigaeus Neptunus et Quirinus Romulus. sed haec, quia propriorum loco accipiuntur, comparari non possunt, ia adiectiua. sumuntur autem haec a qualitate uel quantitate animi uel corporis uel extrinsecus accidentium: animi, ut prudens, magnanimus; corporis, ut albus, longus; extrinsecus accidentium, ut diues, felix. ad aliquid dictum est, quod sine intellectu illius, ad quod dictum est, proferri non potest, ut filius, seruus; nam dicendo filium etiam patrem et dicendo seruum dominum quoque intellego. quod
Abbreviated transcription (Latin):
& ñ eget alterius cðiunctione nominis. ut deusratio.
Temporale ẽ qdđ tẽpꝰ ostendit. ut msis annus. Locale ẽ.
qđ locũ significat ut propinquus longuiquus ꝓ ximus
medioximꝰ plautus incistellaria & ita medu deaeq su¬
ꝑi inferi & medioximi. Hȩ ut diximꝰ spẽsoẽs fere cõ¬
munes s̃ tã principaliũ quã diriuatiuoꝵ. seorsũ aũ di¬
riuatiua. spes hñt quas numerauimꝰ de quib singłis
tractabimꝰ ¶ Patronomicũ ẽ qđ ꝓpriis tantũ modo di¬
riuat᷑ patrdm nominib scđm forma greca qđ signisi¬
rat cũ genitiuo primitiui filios. ł nepotes ut eacides eaci
filius ł nepos & hac forma poetȩ maxime solent uti ꝓqua
ronia cognominib familiarũ utuntunt᷑ ut corneli i mar¬
celli. Oc̃s enĩ ab illo qui primus cornelius & qui marcel¬
lius nominatus ẽ hoc nom̃ habuert̃ quicũq eiusdẽ familiȩ
sunt. sicut oẽs minores thesei thesides greci appellant.

Expanded text:
et non eget alterius coniunctione nominis, ut deus, ratio. et non eget alterius coniunctione nominis, ut deus, ratio. temporale est, quod tempus ostendit, ut mensis, annus. locale est, quod locum significat, ut propinquus, longinquus, proximus, medioximus. Plautus in cistellaria :«at ita me di deaeque superi inferi et medioximi». hae, ut diximus, species omnes fere communes sunt tam principalium quam deriuatiuorum. seorsum autem deriuatiu a propriis tantummodo deriuatur patrum nominibus secundum formam Graecam, quod significat cum genetiuo primitiui filius uel nepos Aeacides, Aeaci filius uel nepos. et hac forma poetae maxime solent uti, pro qua Romani cognominibus familiarum utuntur, ut Cornelii, Marcelli; omnes enim ab illo, qui primus Cornelius et qui Marcellus nominatus est, hoc nomen habuerunt, quicumque eiusdem familiae sunt, sicut omnes minores Thesei Thesidas Graeci appellant,
Abbreviated transcription (Latin):
s̃ infinite atq cẽmuni sut quis qui ł qualitaris
ut qualis talis ł quantitatis ut quantus tantus. ł numeri
ut quot tot. Ex qulo ostendrt melius doctissimos artiũ serip¬
tores ut grecos int̾ nomina posuisse quãuis uetustiores a¬
pud ipsos ꝗꝗ & ꝓnomina ł articulos ea putauert᷑. Quos
gramat̾ie. latinoꝵ similit̾ sunt secuti. ẜ in cõgruũ uidetur
cum illi antiquoꝵ non recusauerint grecoꝵ &iã errores
rores grãmaticoꝵ purgauerint uestigia linquere & ñ int̾
nomina hec potius ponere de quib in ꝓ nomine latius tui¬
ctabit᷑. ¶ Collectiuũ ẽ qdđ in singłari numero multitudine
significat ut płs plebs ¶ Diuiduũ ẽ qđ a duob. ł amplio¬
rib ad singłos ht̃ relationẽ. ł plures in numeros partes
potẽ diuidi ut aal arbor ¶Speciale ẽ qđ agñe diuitur
ut ho aequus uitis laurus¶ Ordinale ẽ qđ ordinẽ signifi
strat ut unꝰ duo tres ¶ Absolutiuũ ẽ qđ ꝑ se intellegit᷑

Expanded text:
sunt infinitae atque communis, ut quis, qui; ut qualis, talis; uel quantitatis, ut quantus, tantus; uel numeri, ut quot, tot. ex quo ostenditur, melius ea doctissimos artium scriptores Graecos inter nomina posuisse, quamuis uetustiores apud ipsos quoque pronomina uel articulos ea putauerunt, quos grammatici Latinorum similiter sunt secuti. sed incongruum uidetur, cum illi antiquorum non recusauerint Graecorum etiam errorores grammaticorum purgauerunt, uestigia linquere et non inter nomina haec potius ponere. de quibus in pronomine latius tractabitur. collectiuum est, quod singulari numero multitudinem significat, ut populus, plebs. diuiduum est, quod a duobus uel amplioribus ad singulos habet relationem uel plures in numeros pares potest diuidi, ut animal, arbor. speciale est, quod a genere diuiditur, ut homo, equus, uitis, laurus. ordinale est, quod ordinem significstrat, ut unus, duo, tres. absolutum est, quod per se intellegitur
Abbreviated transcription (Latin):
Manda roꝵ qualitate ł quantitatẽ que augeri ł maonu ho¬
ue suostonte cosumptione possunt ut bonu a ãl magnusbo
sa pieris gramaticus magnus homerus. Ppriũ unatura¬
latieniascuiq priuata substantia & qualitate signisic at
a inreb: e indiuiduis quȩ philosophi a toma uocant ou
plato soerates it aq carde cõmunione naturalit Cui geue¬
nit ut multi eodẽ uno nomune ꝓprio noncupent fortiutu
orsola uore fodcia intellectu comiinis alicuꝰ substantie t¬

Expanded text:
standam eorum qualitatem uel quantitatem, quae augeri uel minui sine substantiae consumptione possunt, ut bonum animal, magnus homo, sapiens grammaticus, magnus Homerus. proprium uero naturaliter uniuscuiusque priuatam substantiam et qualitatem significat et in rebus est indiuiduis, quas philosophi atomos uocant, ut Plato, Socrates. itaque caret communione naturali. cum igitur euenit, ut multi eodem nomine proprio nuncupentur, fortuitu et sola uoce, non etiam intellectu communis alicuius substantiae
Abbreviated transcription (Latin):
uocabant. In cͦ illos adhuc seqͥmur latini. qmͣuis integros in nr̃a ñ inuenimꝰ aitidõs sigira
preposituram conunctionem uocabant ¶Quida auten⁊ nouem dicebant esse partet o¬
deliuie ⁊̃ uocibusum ⁊ int̾ietonem apud grecos qͣm nos adhuic seniamius. apud ĩ atios uero ar¬
ticulum addebant qinẽ pnrimᷤ a pud eos non muenti suprado cuimus igttur non alitar por¬
sinit disterni a sc partes orationis. nisi inmiscuuusr. ꝓpͥetates signi ficatõnum attendamꝰ E ꝑp̾um¬
poa be fine casi aꝗuisicare. hoc habent ⁊̃ infinita aiuare non sunt seanda aueto. ¶ Enricipi¬
umi u̾nt autemi sepatitt a uerbo ꝙ ⁊ casus hadet quib caret uerbii ⁊ gña ao simłiti. dinẽ uo¬

Expanded text:
uocabant, in quo illos adhuc sequimur Latini, quamuis integros in nostra non inuenimus articulos linguauocabant, in quo illos adhuc sequimur Latini, quamuis integros in nostra non inuenimus articulos linguapulantes praepositiuam coniunctionem uocabant. quidam autem nouem dicebant esse partes odebant etiam uocabulum et interiectionem apud Graecos, quam nos adhuc seruamus, apud Latinos uero articulum addebant, quem purum per se apud eos non inueniri supra docuimus. igitur non aliter possunt discerni a se partes orationis, nisi uniuscuiusque proprietates significatporibus sine casu significare. hoc habent etiam infinita, quare non sunt separanda a uerbo. participium autem iure separatur a uerbo, quod et casus habet, quibus caret uerbum,
Abbreviated transcription (Latin):
eesse suabam. Net tamĩ tempora euis. nec tenorem. nec spuitũ nec signifitaitõem cognosto
donꝰ cognou̾o dconem in qͣ ponit᷑. Nlam in ara deoꝵ a penultima ꝓducitur ⁊ cͥꝯfiectit᷑: udiatã¬
net ht aspiratõem. Cum ã significat stabulũ porcoꝵ. eadem a aulła peultima cortipit᷑: ⁊ ati¬
tari. nisi posita sit in dictione.
disfinitio or̃oris enis. cine est ge neralis. id est que in sxaes suie ꝑtes dunditur. anno¬
ratio dicitur eciam liber fectoricus. Nletũ unaciueq dict̾io hoc sepe nomune nuncuꝑat᷑ cũ
plenam ostendit sentencum. ut uerba imꝑatura ⁊ regonsuia. quie sepe ima dc̃one copler¬
tur. Ut siditam. Quid est sũmum lonum in b̾ac uita. ⁊ regpondeat quis. honestas di¬
co bona oratione respondit.
q articulis aũ ꝓnoĩa ꝯumgẽtes. finitos ea articdos apollabant. ⁊p̃os ã aracłos quib nos caremꝰ :
finitos aracłos dicebant. ł ut alii dicũt. articłos ꝯmiñabant ꝓnõib ⁊ articularia eot ꝓ noĩa

Expanded text:
esse syllabam, nec tempora tamen eius nec tenorem nec spiritum nec significationem agnosco, donec cognouero dictionem, in qua ponitur. nam in ara deorum a paenultima producitur et circumflectitur iporcorum, eadem syllaba paenultima corripitur et acutari, nisi posita sit in dictione. definitio orationis eius, quae est generalis, id est quae in species siue partes diuiditur. nam oratio dicitur etiam liber rhetoricus nec non unaquaeque dictio hoc saepe nomine nuncupatur, cum plenam ostendit sententiam, ut uerba imperatiua et responsiua, quae saepe una dictione complentur, ut si dicam: quid est summum bonum in uita? et respondeat quis: honestas, dico: bona oratione respondit. , articulis autem pronomina connumerantes finitos ea articulos appellabant, ipsos autem articulos, quibus nos caremus, infinitos articulos dicebant uel, ut alii dicunt, articulos connumerabant pronominibus et articularia eos pronomina
Abbreviated transcription (Latin):
nt̃ tñexhis qͥdã simus ⁊ caulales. ut exerceo te. it sissamꝰ. Pris doctꝰ silegas. Et ħ int̃ :
int̃ adirinctiuas ⁊ ppe causales ꝙ hȩ cũ affirinatioe illecũ dubitarioe pferuntur
possit. Neu popłm antiqͣ sub religioẽ tueri.Et  nota. aut qq̃ i neu. hic ꝓ copulati¬
uiset̃ amiunctionib Inuenit᷑ aiã ne. ꝓneq q̃ copulatiua ẽ c̃iunctio. Sub unn nega¬
noc̃ copuilat reĩ qͥ mꝰ inec. Lucanꝰ in i. Nlet se roma ferens. Cicero in ini. aiuectiua
He dici quid opꝰ ẽ. qͥnta diminutioẽ ciutũ. Ee u euncb. ñ aĩ nc̃ qͥđ ÷ utersor ultrt¬

Expanded text:
untur tamen ex his quaedam et causales, ut exerceo te, ut sis sanus; eris doctus, si legas. et hoc interest inter adiunctiuas et proprie causales, quod hae cum affirmatione, illae cum dubitatione proferuntur.possit / neu populum antiqua sub religione tueri». et nota, aut quoque et neu hic pro copulatiuis esse coniunctionibus. inuenitur etiam ne pro neque, quae copulatiua est coniunctio; sub una enim abnegatione copulat res, quomodo et nec. Lucanus in I: «nec se Roma ferens». Cicero in III inuectiuarum : «ne dici quidem opus est, quanta deminutione ciuium». Terentius in
Abbreviated transcription (Latin):
bis. ⁊̃ interrogatiuie. ⁊ infinitis relatura subumginit᷑. uel irdditiua nouina. uẜ aduerbia. ⁊ ad¬
iectiua nomina p̃ponuntur appellatiuis. ut sapiens homo. ⁊ citus ecuus. Est cmñdo auctoritas
p̃postere his utitur similit̾ igitur contũctõnes. plereq tam prepori qͣui supons possunt. s carĩ
quedam qiue semper p̃poninitur. Ut at ast. ac. aut. uel nes neq.si. quin. quatenuo. a n slue¬
⁊ s̾poni ⁊ supponi possunt uts. atq que poetice p̾ponuntur alias non uirg̃. suspicieut. alcam
lumam. ⁊ uc uoce precatur. oꝵ. Cum me ortaretur parce figaliter atq niuere. uti contentus¬
eo q̃uod̾ mĩch̃i ip̃t̃ panusset ⁊ equidem saltem. tamen. am̃quam. quando. nam. etenim itaco qñi.¬

Expanded text:
s; et interrogatiuis uel infinitis relatiua subiunguntur uel redditiua nomina uel aduerbia; et adiectiua nomina praeponuntur appellatiuis, ut sapiens homo et citus equus. est tamen quando auctoritas praepostere his utitur. similiter igitur coniunctiones pleraeque tam praeponi quam supponi possunt. sunt tamen quaedam, quae semper pet preponi et supponi possunt, ut "et", "atque" que poetice postponuntur, alias autem non, ut "suspiciens altam lunam et sic uoce precatur" et "cum me hortaretur, parce feo, quod mi ipse parasset», et equidem, saltem, tamen, quamquam, quando, quatenus, nam, eni
Abbreviated transcription (Latin):
ap. significat. ut cole pudiciciam. hec eium fundmĩtum om̃ium anini uitutu. Inuent᷑
tameu eciam copulatiua. quando. dh. siguficat grecimi coniũadrem Ut prigeniem. s enim
matiua. Ut cerenicius in andria. enim uero daue nichil los est seguicit neq saccedie ⁊ ma¬

Expanded text:
γάρ significat, ut cole pudicitiam, haec enim fundamentum est omnium animi uirtutum. inuenitur γάρ significat, ut cole pudicitiam, haec enim fundamentum est omnium animi uirtutum. inuenitur tamen etiam completiua, quando δή simatiua, ut Terentius in Andria : «enim uero, Daue, nihil loci est segnitiae neque socordiae», et ma
Abbreviated transcription (Latin):
facio. equidem facis. equidem facit dicimus. ⁊ potest ad primani ⁊ ad secondam ⁊ adcͥ¬
ciam tranffera ꝑsonam. quod minime fieret. si esre compositum ex ego ⁊ quidem. Nlemo
enim dicit. ego quidem facis. ego quidem facit. s ego quidem facio. cantumi modo ad pri¬
mam ꝑconam. ⁊ hoc usus eciam auctoꝵ approbat. Qni equidem t̃posita ego sub iungunta
Ut salustius incralinario. scinidem ego. si existimo patres conscriptonis cuciatus. Si eẽt enim
composita equidem. ⁊ ego ⁊ quidem. nuninie ei ego subiungeret᷑ Quoq qndo pro etiama
peruatua ponitur. Complectiua est. Ut uirgͥ iii.iͦ. Mlulta quoq ⁊ telio passus dum conderet
urbom. Nan egerot oium ca sensus si dixisset. multa & bello passus. Nisi quod auidam existi¬
mant. pro aduerbio similitudinis accipiatin. quom̃o itemi. Enim quoq cur sit casualis eos

Expanded text:
facio, equidem facis, equidem facit dicimus, et potest ad primam et ad secundam et ad tfacio, equidem facis, equidem facit dicimus, et potest ad primam et ad secundam et ad tertiam transferri personam, quod minime fieret, si esset compositum ex ego et quidem. nemo enim dicit ego quidem facis, ego quidem facit, sed ego quidem facio tantummodo ad primam personam. et hoc usus etiam auctorum approbat, qui equidem praepositiua ego subiungunt, ut Sallustius in Catilinario : «equidem ego sic existimo, patres conscripti, omnes cruciatus»; si esset enim composita equidem ex ego et quidem, minime ei ego subiungeretur. quoque quando pro etiam uel completiua est ut Virgilius in I: «multa quoque et bello passus, dum conderet urbem»; non egeret enim ea sensus, si dixisset multa et bello passus, nisi, quod quidam existimant, pro aduerbio similitudinis accipiatur, quomodo item. enim quoque, cum sit causalis, τὸ
Abbreviated transcription (Latin):
quidem prius fuit. ulixes uero astutus. hic quoq pro copulatina accipit᷑. quia intusꝙte &
mul sentenciam significat cum substanca. Potest cam̃ ⁊ distubutiua dici. quia distabuit di¬
uersas res. diuerti ꝑsonis. completiuam autem et̃ eciam. sauistiua ostenditu catiliirio.
uerum enmmĩ uero his diem m̃ uiuere ⁊ srui auimia uidetur. hic enim ordinatꝰ caica u̾o ad
deprecor inquid. poterat sensus etam sine eqnidem stare Si dixissec ego metuinet depretor.
s siue necessicans causa: siue ordiuatus ad didit equidens. Unde nnci nec inculit aut̃ uluero.
miseram uincens puus hec camĩ arma necesse est exꝑiare domi. Sciendum quod fidem
equidem conũctõnem composicam esse existimant. ab ego ⁊ quidem s ecrant. simplex .it.
est. ⁊ hoc maxime ex ip̃a quoq constructõne orõnis possiunus intelsigere. Nam eqnidem

Expanded text:
quidem pius fuit, Vlixes uero astutus, pro copulatiua accipitur, quia utriusque rei quidem pius fuit, Vlixes uero astutus, pro copulatiua accipitur, quia utriusque rei simul sententiam significat cum substantia. potest tamen et distributiua dici, quia distribuit diuersas res diuersis personis. completiuam esse, etiam Sallustius ostendit in Catilinario : «uerum enim uero is demum mihi uiuere et frudeprecor, inquit». poterat sensus etiam sine equidem stare, si dixisset ego merui nec deprecor, sed siue metri causa siue ornatus addidit equidem. unde nec intulit autem uel uero n XI: «me miseram, uinces! prius haec tamen arma necesse est, / experiare domi». sciendum tamen, quod quidam equidem coniunctionem compositam esse existimant ab ego et quidem; sed errant, simplex enim est, et hoc maxime ex ipsa quoque constructione orationis possumus intellegere. nam equidem
Abbreviated transcription (Latin):
lalirui: stenti ãliae taũ haudet st̾crganne sunt. Ut unrg᷑. in iħ. eneid̾. hectoris andro¬
mache phictin combu stas. Idem in ꝯͦ. tanto me cͥmnc dignĩ. hec eadem iuenicur ⁊ ꝓ
confinnatiua. Ut horadus in ns sermonum. elatuc erit fortis iustus sapient. ne criam t ret Idem
in eodem .o. sen stu̾dioꝵ qui ne puretis. diffilele ⁊ mirum odio quod phinto leonti contigit. Lerẽ
ciuia. nec dubititina. s confirmatiua÷. Uing̾ inxͦ. tanta ne me cenuit uniendi nate uoluptat. ut
pro me hostili pateret suctumtere dextra. Est enim ꝑ eciam. sola hec apositophin acaipit apͥd̾
latinos. Neene cinoc pro anuon accipiturint sio sensus. In mote uecne: predcst retten̾tucte
Complectuc sunt. uero. autem. quidem. enioq equidem. enim. namq. nam ⁊ fere q̃ c̃ꝙ c̾or¬
nnnctõnes ordinatus causa uł metri. nuna signisi catõnis necesitate. ponunt᷑. hoc nomine
tis fint. Compleciua ÷. quia ⁊ si tollitur uero significatio integra manet. Siti autem encao

Expanded text:
is Andromache Pyrrhin conubia seruas?». idem in X: «tanton me crimine dignum?». haec eadem inuenitur et pro confirmatiua, ut Horatius in II sermonum : «clarus erit, fortis, iustus, sapiens, ne etiam et rex». idem in I: «o seri studiorum, qui ne putetis / difficile et mirum, Rhodiotiua, sed confirmatiua est. Virgilius in X: «tantane me tenuit uiuendi, nate, uoluptas, / ut pro me hostili paterer succumbere dextra?» est enim pro etiam. sola haec apostrophum accipit apud Latinos. necne quoque pro an non accipitur, ut sit sensus in morte necne, prodest recte uiuere. complett ubicumque coniunctiones ornatus causa, uel metri, non significationis necessitate ponuntur, hoc nomine tis fuit, completiua est, quia et si tollatur uero, significatio integra manet; sin autem dicam Aeneas
Abbreviated transcription (Latin):
Ergo si dicam uł tuncam uł penulam alt̾utrũq ostendo. cum non addam. ułeciam timicam
osteado. uł imam rem. uelle. ux duas quod ÷ distunctuul. inueiit᷑ tam uł comunctõ etiam di¬
minutõnem significans. Uc lucamis in .uiiͦ. o felix site uł sic cua roma uideret. Dicertiue uel
electinc sunt qͣndo diuersis ꝓpositis aliquid ex eis noc elgere ostendimus. ut diues eẽ uolo ꝙp̃ pau¬
per lecenciusm andera que inhoneste hic uolui diuicias parare ꝙ̃ honeste in patria pauꝑ iunere.
est autem qm ⁊ accusaturꝰ q̃ insinus nominis ⁊ aduerbiũ similitudinis. Ut detenous m̃n ꝑhoriis

Expanded text:
ergo si dicam uel tunicam uel paenulam, alterutram ostendo; cum uero addam uel etiam tunicam, ostendo uel unam rem uelle uel duas, quod est disiunctiuum. inuenitur tamen uel coniunctio etiam deminutionem significans, ut Lucanus in VII: «o felix, si te uel sic tua Roma uideret». disertiuae uel electiuae sunt, quando diuersis propositis aliquid ex eis nos eligere ostendimus, ut diues esse uolo quam pauper. Terentius in Andria : «quae inhoneste hic uoluit diuitias parere / quam honeste in patria pauper uiuere». est autem quam et accusatiuus quae infiniti nominis
Abbreviated transcription (Latin):
siqua michi. de ce sucepta finsset. ante fugani soboles. Idem i .i. ⁊ magis acy magis qũaqͣm
prosatam incellige. similit̾ si non factis debitum reddit. aut uerbis agegtat pro saltem ũ bit sie
ciuios in eadem inueuit᷑ significatõne. Salustum in cnatilinatis. quippe scde̾ rec sapienaũ animot¬
tat ille egendi. uet hic almexat petenti. aliquiso om̃ino prrorslis quad pocest ⁊ dicet: Abnegatiũe
sunt apud grecos kai. ce ar. que uerbis cuniuite posse fica ostendunt rem. s ꝓpter aliqm cãm

Expanded text:
si qua mihi de te suscepta fuisset / ante fugam suboles». idem in II: «et magis atque magis, quamquam pro saltem intellege; similiter si non factis debitum reddis, aut uerbis age gratias pro saltem uerbis. ne quoque in eadem inuenitur significatione. Sallustius in Catilinario : «quippe secundae res sapientium animotat ille egenti nec hic abnegat petenti aliquid prorsus, quod potest et decet. abnegatiue sunt apud Graecos κέν et ἄν, quae uerbis coniunctae posse fieri rem ostendunt, sed propter causam aliquam
Abbreviated transcription (Latin):
banco. horuncr harunce
triũ gnrũ. utilli illiꝰ illi. Eteducit᷑ penultima .i. gnͣti. qͣan tñ poetȩ etiã cor¬
semꝑ penultinã. Reliqͥ u̾ casus sdm mobiliũ regulã nõum declinant. utillũ
illã illuđ. ab illo abilla abillo. Similit̾ pluralis. illi ille illa. illorͣ illarͣ illoꝵ.
in .e. qͥđi t̃minantia mascłina. mutantia. Eii .a. faciunt simuuna. ut ille
Mascłinũ ti. ab .i. fimuninũ ab .s. incrpit.hiocru & hȩc abeadẽ litta udint᷑mn
Illud itiã attendendũ. ꝙ cũ ule illud. iste ustud isid. faciunt niut᷑: ⁊ pse solũ
ꝗ anpsus uuenit᷑ auctussiffimis ꝓlatũ. noutrũ iii.vo. desininsfac̃. ERe in

Expanded text:
e trium generum: ille illius illi, et producitur paenultima i genetiui, quam tamen poetae etiam corsemper paenultimam i. reliqui uero casus secundum mobilium regulam nominum declinantur: illum illam illud, ab illo abin e quidem terminantia masculina mutatione e in a faciunt feminina: ille masculinum enim ab i, femininum ab e incipit. hic enim et haec ab eadem uidentur illud etiam attendendum, quod, cum ille illud, iste istud, is id faciant neutra, ipse solum, quod et ipsus inuenitur a uetustissimis prolatum, neutrum in um desinens facit. Tere
Abbreviated transcription (Latin):
cariturus tuiture magno ut sup̃mimorauimꝰ. Ergo casus mgis nom̃ẽ sic̃ lassus
& maxime cũ uanũ signifiunt. ut rassa frarde parat Titubi q̃q titubatꝰ facit.
Virgłin . aineidos ui stigia presso haud tenuit titubato solo. Etinaliis multis
icutrorũ ptertt participia uetustissimi protulisse. Inueniunt᷑ utdiscessus. h¬
eutro passiua quaq quȩ sunt .u. triũ tẽporũ hñt nantiamia. Ut caudeo. gaudens.
Bgtuisus gauisurus. audeo audens. ausus ausurus. ⁊oleo sosins. solitus. solit᷑us
fio. fiens. fnctus. futirus differentiȩ causa. nesi facturas dicamus. simili sit
puicipio ꝙ uenit a facio ubo qđ im actuium possidit fio ũbi unde asupino
rus nasat᷑ passiuũ p̃tirtt participium o futĩ actuũ factũ factii. facł facturꝰ:
fido quaq sidons fisus fisurus. a cd̃muni u quatuor nastunt᷑ participia pre

Expanded text:
 ut supra memorauimus. ergo cassus magis nomen est, sicut lassus, et maxime cum uanum significat, ut: «cassa fraude parat». titubo quoque titubatus facit. Virgilius in V: «uestigia presso / haud tenuit titubata solo». et in aliis multis neutrorum praeteriti participia uetustissimi protulisse inueniuntur, ut discessus, ieutropassiua quoque, quae sunt quinque, trium temporum habent participia, ut gaudeo gaudens gauisus gauisurus, audeo audens ausus ausurus, soleo solens solitus soliturus, fio fiens factus futurus differentiae causa, ne, si facturus dicamus, simile sit participio, quod uenit a facio uerbo, quod uim actiuam possidet fio uerbi, unde a supino eius nascitur passiuum praeteriti participium et futuri actiuum: factum factu, factus facturus; fido quoque fid
Abbreviated transcription (Latin):
sigurate uẽ magi dts s hec &riã denomine latiꝰ tracta tͣiuns beclinant᷑ aũ par¬
ticipia ad similitudinẽ : regulã nominũ inuĩs destuentiũ. Pinus mobiliũ excepes at
gt̃s uocalesnt̃i ei. muta uieu. Iens. eutis. quiens queuntis: quãuis plautꝰ sopitiũ¬
iruiosculaturus Et sciendũ ꝙ ñ ex onũ signisicatione omĩa tẽpora uiueniunt᷑.
Nlãcũ quinq suit signisicationes đ actiua mentra. pallua. cõmunis. deponets
ab actiua quidẽ montra p̃sentis i fiti ueniunt participia ut amans amaturus.
Inquib qr p̃titũ desicit. loco partici puubo utim̃ tionune infinito it quiamauit.¬
stantiuo : sio&eiã ubi participiũ doficit. notessario uerbũ iustuito naminsub¬
stantiuo ninctũ participie officio sungit. pasluũ quoq p̃c̾itũ ⁊ sutũ bt̃ ut amatꝰ

Expanded text:
s datiuus. sed haec etiam de nomine latius tractauimus. declinantur autem participia ad similitudinem et regulam nominum in ns desinentium uel in us mobilium, exceptis, ut s nominatiui ie mutat in eu: iens euntis, quiens queuntis, quamuis Plautuicatione omnia tempora inueniuntur. nam cum quinque sint significationes, id est actiua, neutra, passiua, communis, deponens: ab actiua quidem et neutra praesentis et futuri ueniunt participia, ut amans, amaturus. in quibus quia praeteritum deficit, loco participii uerbo utimur et nomine infinito, ut qui amauitstantiuo, sic etiam, ubi participium deficit, necessario uerbum infinito nomini substantiuo iunctum participii officio fungitur. passiuum quoque praeteritum et
Abbreviated transcription (Latin):
pures lnĩt sylłas. cicus. ł iis. cui. qͥs. hiuic inqͦ .c. padiectionẽ difirnturau¬
sa accidit᷑ as. Quã uis &. hibus ꝓhis. antiqui ꝓtulir̃ Pautꝰ in curculumi.
Eode herele uospar opono. parissimi estis hibiis. Qđ aũꝑdieresin ei.a
hiuc denouideas dari ⁊ura nepotes. Idẽ ineođẽ. Falsus huic penuas &cor
eođe. Exord ine filginscuidat nom̃ sincopes.

Expanded text:
iis, ut cui, quis, huic, in quo c per adiectionem differentiae causa accedit, his, quamuis et hibus pro his antiqui protulerunt. Plautus in Curculione : «eodem hercle uos paro et pono, parissimi estis hibus». quod per diaeresin autem huic dono uideas dare tura nepotes». idem in eodem: «falsus huic pinnas et corneodem: ex ordine fulgens cui dat nomen sinopes.
Abbreviated transcription (Latin):
mimae. Sełc uobliquis solis. tuimit. tibimt. timit. Statiꝰ in. uiiii.
ned ubitationĩ facert. cũ etium ubũ possit untelligi. sidicamꝰ tumet. Itaq
breuẽ .⁊e. syłła ꝓ. or et risolint adde auctoresł. ł ẜMEt . luc in .aidc
cipe ptta q̃ uorpora tute necesse ẽ. Iđe in eodẽ. Tumit a nobis ia qͥuis tepi
uatum. Enniꝰ. Otite tute tate tibi tanta tyrranne tulisti. alpliꝰ auitꝰ
ui.Ii. excellentium. Seutute malis hospite siutute captiuos habes. St
Nidimetoiãbici Nñ neq in alio cisu eandem łe. syłłȩ adicctionc̃ inuenũ

Expanded text:
ae obliquis solis: tuimet, tibimet Statius in VIIII ne dubitationem faciat, cum etiam uerbum intellegi possit, si dicamus tumet. itaque breuem te syllabam pro met eiecesse est». idem in eodem: «tutĕmet a nobis iam quouis tempore uatum». Ennius: «o Tite tutĕ Tati tibi tanta tiranne tulisti». Alphius Auitus in II excellentium : «seu tutĕ malis hospites, / seu tutĕ captiuos habes»; sunt enim dimetri iambici. unde neque in alio casu eandem te syllabae adiectionem inu
Abbreviated transcription (Latin):
uͦpi oͣnͣa mꝰ dem̃ostratiua ÷ ut hic iste. mͦ rilatiua ut is. ipse. mͦ p̃sins
suxeta ut isti. mꝰ absens ł longe posita ut ille Sĩ risuꝑom̃s alias partis
orñis finit ꝑsonas ꝓ nom̃ : rectissime t̃ ciarum qͦq ꝑsonarũ diffirintia
dutineto pteret̃ q ue plurimas hĩt diũsitat s. uñ ñ irrationabilit̃ t̃cias
urbas ꝑsonã infinitas apolloniꝰ dic̃ cũ nula incis cota fimiat᷑ p̃sona

Expanded text:
uero persona modo demonstratiua est, ut hic, iste, modo relatiua, ut is, ipse, modo praesens iuxta, ut iste, modo absens uel longe posita, ut ille. si enim super omnes alias partes orationis finit personas pronomen, rectissime tertiarum quoque personarum differentia distincte profertur, quae plurimas habet diuersitates. unde non irrationabiliter tertias uerborum personas infinitas Apollonius dicit, cum nulla in eis certa finiatur persona
Abbreviated transcription (Latin):
nibil ꝑieliẽ. me uide. Illa ri qͣqͥbusda uisa ÷ ration adeofirma uidec᷑ id eo
in .voi. sacore neutrũ : quia ui .us. desinit masclinũ. Nam.alius. rũ in us t᷑mi¬
net᷑ neucrũ cũ aluiđ fac̃. Omia neut᷑ pluralia similia st̃ singłribꝰ femininis.
alta. utii. & exris cõposita ut᷑que. alterut̃. neut᷑. In .is. ł in .i. unũ quis .ł. qͥ.¬
declinauerint. in uno exris magis decłinẽ nouim scn. neut̃ neutĩ neuoro

Expanded text:
nihil pericli est, me uide». illa enim quae quibusdam uisa est ratio non adeo firma uidetur, ideo in um facere neutrum, quia in us desinit masculinum: nam alius, cum in us terminetur, neutrum tamen aliud facit. omnia neutra pluralia similia sunt singularibus femininis, uter, alter et ex eis composita: uterque, alteruter, neuter; in is uel i unum, quis uel qudeclinauerint, in uno ex eis magi
Abbreviated transcription (Latin):
cart turture magno. Uirgłꝰ insd enridł imisere netinõ calã luune lugent.
Quib bã tam̃ hoc .i. cassits magis nom̃ e̾t̾ uidet᷑ ut laslu: F Inanomał quoq supͣ
dictȩ regule seruat᷑ latu laturꝰ latꝰ strens serotis screndus esũ esul. esusui
edeus edentis edendus ꝑ Et sciendũ ꝙ. sidesicient supina desiciunt &iã participia
meditatiuis ⁊ incoatiuis inquib deficiunt ilipina duoextrema quib: defici¬
entib: supͣclicto. quoq tẽpor desicuint participia. Rarisime inuenunt᷑
supͣdicta supina musu aneutras scđȩ c̃iugationis ł t̃eiȩ inuo. desinentib:
quȩ muidiuisi faciunt p̃titũ ꝑfectũ. ut lecturio esurio parturio. her¬
resco calesco feruesco amasco. miseresco. lauasco hiseo horreo. ce peorit
caleo ferueo Aupe. laten aidco iuter. albet. renuo exuo luo Rarissineit

Expanded text:
cariturus turture magno». Virgilius in II Aenecariturus turture magno». Virgilius in II Aenee uidetur, ut lassus. in anomalis quoque supra dictae regulae seruantur: latu laturus latus, ferens ferentis ferendus, esu esurus esus, edens edendus. et sciendum, quod, si deficiant supina, deficiunt etiam participia meditatiuis et inchoatiuis, in quibus deficiunt supina duo extrema, quibus deficientibus supra dictorum quoque temporum deficiunt participia. rarissime inueniuntur supra dicta supina in usu a neutris secundae coniugationis uel tertiae in uo desinentibus, quae in ui diuisas faciunt praeteritum perfectum, ut lecturio, parturio, esurio, horresco, calesco, feruesco, amasco, miseresco, labasco, hisco, horreo, tepeo, egeo, caleo, ferueo, stupeo, lateo, candeo, niteo, albeo, luo. rarissime t
Abbreviated transcription (Latin):
neutris passur ⁊ qͥb da neutris. Ipussuus ut amatu aniatꝰ. demitu domit᷑ doctu
doctus. delectu delectꝰ mersu merius. pexii petsus auditu auditꝰ sdc̃munib:
crimuatu criminatꝰ osculatu osculatꝰ. Adeponentib str. fatii. fatꝰ reti ratu¬
cenatꝰ pransu pransus. placitu placitꝰ. nuptu nuptus. Excipit᷑ mortuus a
debent : ⁊ip̃tm inoritꝰ mortuus ñ moritus facit łt̃ea dubitat᷑ utrũ potatupo¬
taturꝰ ⁊ potatꝰ scd̾m analogiã anpotu poturꝰ ꝑotꝰ pilncopã meliꝰ dicat᷑ que i
quoq modo potis gauderent intiba fibris. Lucanꝰ unu. Striniona fiegolidũ
Uix elocuta ÷ hoc foras simulonis ꝓruunt se. ab eunt lauatũ ꝑstrepunt. Unde
an paritũ pacitu unde parit᷑ erutũ erutu. unde erutꝰ anorutũ truitu
unde erint᷑. lucanꝰ in uii. Ruit̾aq sẽ ꝑstat mirũ moles. casũ casu unde. casus
ancaritũ caritũ unde carit᷑. In uenał .iiIII. Tollere dulcẽ cogitat beredom

Expanded text:
neutro-passivis, et quibusdam neutris: a passivis, ut amatu, amatus; domitu, domitus; doctu, doctus; deletu, deletus; mersu, mersus; pexu, pexus; auditu, auditus; a communibus: criminatu, criminatus; osculatu, osculatus; a deponentibus: for, fatu, fatur: coenatu, coenatus; pransu, pransus; placitu, placitus; nuptu, nuptus. Excipitur mortuus a eteritum moritus, mortuus, non moritus facit. praeterea dubitatur, utrum potatu potaturus et potatus secundum analogiam, an potu potus poturus per syncopam melius dicatur, quae in Quoque modo potus gauderent intiba fibris. Lucanus in V: Strymona sic gelidum : «uix elocuta est hoc, foras simul omnes proruunt se, / abeunt lauatum, perstrepunt». undean paritum paritu, unde pariturus, erutum erutu, unde erutus, an eruitum eruitu, unde eruiturus, Lucanus in IIII: «ruituraque semper / stat, mirum, moles»; cassum cassu, unde cassus, an caritum caritu, unde cariturus, Iuuenalis in II: «tollere dulcem / cogitat heredem,
Abbreviated transcription (Latin):
Numerus uͦ ontrinset hic inulligit᷑. quẽ hñt gnͣti pͥnutiuorũ exqͥbus
diriuiantur. Ena etiã possessũ aes demonstratio ostendit quẽ admoti
i. qͥmitiuis. Extrinsciꝰ ũ tirminatio distingint num qͦ m argña & casꝰ¬
possessionũ. Inquibus rigula eore. consequentiam seruat n obiliũ nouim.
Querit᷑ cur nr̃as & uras aplurali tantũ mͦ nũo deruiant᷑ Adq re spondẽ¬
oginit id iunctione nõum ad plenã significationẽ. Primitiua uͦ non
simꝑ. Itaq ꝑfritum ad discrutionẽ si & abis ͥ dẽ non ad̾ericas aũ. Iure gͥ
ap̃ gͣios pͥma &e seđa ꝑsona ꝓ nominũ quȩ sine dubio dinionstrattue st̃ar¬
tiđis adiungi non possunt. nec tͣcia qͣndemõstratiua est. Nã oaiToC.
decłne : Adquã duntaxat . hic .hex hoc loco. articłas accipiuntur.

Expanded text:
trinsecus hic intellegitur, quem habent genetiui primitiuorum, ex quibus deriuantur. genera etiam possessorum demonstratio ostendit, quemadmodum in primitiuis. extrinsecus uero terminatio distinguit numerum, possessionum; in quibus regula eorum consequentiam seruat mobilium nominum quaeritur cur nostras et uestras a plurali tantummodo numero deriuantur? ad quod respondenegent adiectione nominum ad plenam significationem, primitiua uero non semper. itaque perfectum ad daecos prima et secunda persona pronominum, quae sine dubio demonstratiuae sunt, articulis adiungi non possunt nec tertia, quando demonstratiua est: nam ὁ αὐτός declinatione, ad quam dumtaxat hic haec hoc loco articulorum accipiuntur: