comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Ponus s ine fr̃ qm̃ mala horret. Cui senex dixit.
& quid ẽ mala horrere: Atille nesciens qͥd illi respon¬
det. petebat dicens. Dic mͥ abba qͥd ÷ mala horre.¬
re Cui senex ait. Ille horret mala. qui ꝓpria sua
u diligit. ¶Quidam frͣ requisiuit abbatem peme-¬
malum de ꝓrimo suo: respondit senex. Ego et
imaginem perspexero. ⁊ repͣhendero me. inuenit᷑
imago frĩs mei apud me uenerabilis. Ouando aut
meam laudauero: tunc fr̃is mei iaginem pͣuã
respicio. Iunc gͦ non detrao. si semꝑ rephendero me
ipsum. Oix̃ abba eperitius. Meluis ÷ comedere
carues ⁊ uinum bib̾e: quã comedẽ in incuꝑatioẽ
carnes fr̃m. Sicut enim susurrans serpens euam
deparadiso excussit: ita qui fr̃i suo detrahit. non
solum suam s ⁊ audientis animã perdit Solebat
dicere abbas ioħs. Paruã sarcinã dimisimus .i.
nos met ipsos rep̾hendẽ. ⁊ guem portare elegimꝰ.
id ÷ ut nos iustificemus. ⁊ alios condẽpnemus. ꝑ ac

Expanded text:
oniam mala horret. Cui senex ait: Et quid est mala horrere? At ille nesciens quid ei responderet, petebat dicens: Dic mihi, abba, quid est malum horrere? Cui senex ait: Ille horret mala, qui sua peccatet diligit. 133. Quidam frater requisivit abbatem Poememalum de proximo suo ? Respondit senex: Ego et ergo meam prospexero, et reprehendero me, invenitur imago fratris mei apud me venerabilis. Quando autem meam laudavero, tunc fratris mei imaginem pravam respicio. Tunc ergo de aabbas Hyperichius: Melius est comedere carnes et vinum bibere, quam comedere in vituperatione carnes fratrum. Sicut enim susurrans serpens Evam de paradiso excussit, ita qui de fratre suo detrahit, non suam solum, sed et audientis animam perdit . 135. Solebat dicere abbas Joannes: Parvam sarcinam dimisimus, id est nos ipsos reprehendere; et gravem portare elegimus, id est ut nos justificemus, et alios condemnemus. 520 13
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ did̾it illum. Ꝙ si inuentꝰ fuerit dñs eiꝰ. redde it¬
lum. cł fectus ẽ gͦ senex ⁊ ꝑ tres dies p̃dicauit et
redđo illũ fr̃i isti. qm̃ debeo ili. Iueniens ate iu¬
tuari aut certe collere in caritate uͣn reddem ili
debitũ meũ: inueni illũ. Imiratꝰ. ẽ. senex. quẽ ad¬
modũ ⁊ debens et inuemens non stati culit eum.
⁊ reddidit. nͥ ⁊i bis reu̾sus eẽt: ⁊ tercio p̃dicasset.
Hoc aut̃ eiꝰ erat mirabue. qr siqͥs uolebat ab illo aliqͥs
mutuari: non dabat ꝑmanus suas. s dicebat fr̃i¬

Expanded text:
iderit illum, et si inventus fuerit dominus ejus, redde illum. Profectus est ergo senex, et per tres dies praedicavit, etreddo illum fratri illi, quoniam debeo illi; et veniens ad te mutuare, aut certe tollere in charitate, et reddere illi debitum meum, inveni illum. Et miratus est senex quemadmodum et debens et inveniens, non statim tulit eum, et reddiderit, nisi bis reversus esset, et tertio praedicasset. Hoc autem erat ejus mirabile, quia si quis volebat ab illo aliquid mutuari, non dabat per manus suas, sed dicebat fr
Abbreviated transcription (Latin):
opto: int̃ nos ⁊ dm̃ posumꝰ testamentũ: ut
usꝙ ad mortẽ nr̃am seculare uerbũ ñ loqͥmur
monachuis: neq secularis: s deus tantum ꝓpo¬
situm quęrit: ⁊ spͣm uitȩ omĩbus subministͣt᷑.

Expanded text:
epto, inter nos et Deum posuimus testamentum, ut epto, inter nos et Deum posuimus testamentum, ut usque ad mortem nostram saeculare verbum non loqueremur monachus, neque saecularis; sed Deus tantum propositum quaerit, et spiritum vitae omnibus ministrat.
Abbreviated transcription (Latin):
pulsare: egressa una ex illis: cũ magna eũ exul¬
tatione suscepit. Os utrasq senex conuocatas:
ita ẽ allocutus. ꝓpter uos tantũ laborem uenie̾s
ex solitudine longinca sastinui: ut oꝑa uestra
cognoscerem: quȩ michi nos condicite ac nar¬
rate. Cui sic ille dixerunt. Crede nobis scĩs¬
sime: pater. quia nec presenti nocte amari¬
torum lectulis fuimus separatȩ. Qualẽ gͦ
operam a nobis ex quiris: Sed senex p̾cibus per¬
sistebat: ut ei uitȩ suȩ ordinem declararent.
Cui tunc illȩ compulsȩ dixerunt. Nos nulla int̃
nos sumus parentelitatis affinitare coniuncte.
Contigit aut̃ ut duobus fr̃ibus ungeremur: et
neq turpe uerbũ altã dix̃ ad alt̾am. Neque
licẽ aliquando cõmisimus: s in pace hactenꝰ
relictis maritis: incongregatione religiosarũ
uirginũ ꝓficiscerem᷑. T multis p̃cibus hoc acõ.¬
iugibus nonualuimꝰ impetiare. Quo non ad¬

Expanded text:
et, egressa una ex illis, cum magna exsulet, egressa una ex illis, cum magna exsultatione eum suscepit. Quas utrasque senex convocatas ita est allocutus: Propter vos tantum laborem veniens ex solitudine longinqua sustineo, ut opera vestra cognoscerem; quae mihi vos condicite ac narrate. Cui illae sic dixerunt: Crede nobis, sanctissime Pater, quia nec praesenti nocte a maritorum lectulis fuimus separatae. Qualia ergo opera a nobis exquiris? Sed senex in precibus persistebat ut ei vitae suae ordinem declararent. Cui tunc illae compulsae dixerunt: Nos nulla inter nos sumus parentelitatis affinitate conjunctae: contigit autem ut duobus fratribus jungeremur, et neque turpe verbum altera dixit ad alteram, neque litem aliquando commisimus, sed in pace hactenuss, pariter relictis maritis, in congregatione religiosarum virginum proficisceremur, et multis precibus hoc a conjugibus non valuimus obtinere. Quo non ad
Abbreviated transcription (Latin):
postea: ⁊ ꝓfectus ẽ. cũ illis. Aubas agathon
tem dormire quantum aduirtutem meã ꝑtinuit:
nisi prius cũ illo in pace reuerterer. Trant duo
senes pariter sedentes inuna cella. ⁊ nũquã in ter
se uł qualemcumq paruã contentionem habue¬
rant. Dic̃ gͦ unus ad alterum. Faciamus ⁊ nos
uł unã litem: sicͣ ⁊ alii homines. At ille altͣ: dix̃
ei. Nescio quẽ ad modum fit lis. Dicit ei ille. Eoce
ego pono laterem istũ imedio: ⁊ dicam quia meus
es. Itu dic qͥa nonẽ ciuis: s mens ẽ. & ex hoc sit
contentio ⁊ rira: ⁊ cũ posuissent laterem in medio:
dicente uno: quia meus ẽ: ille aũt pͥmo responde¬
bat. E go meum ẽẽ spero. Cum ille altͣ iterũ diceret
non ÷ tuus s meus. Tunc ille respondit. Et si cuus ÷:
tolle illud. Q dicto: ñ inuener̃ quẽ ad modũ litiga¬
rent ¶uodã tẽpore orante beato machario abbate:
suram duarũ mulierũ ꝑuenisti: quȩ inꝓxima
pariter habitant ciuitate. Quo audito senex: exur¬

Expanded text:
it, et profectus est cum illis. 93. Abbas Agathon tem dormire, quantum ad virtutem meam pertinuit, nisi prius cum illo in pace reverterer . 515 96. Erant duo senes in una cella pariter sedentes, et nunquam inter se vel qualemcunque parvam contentionem habuerant . Dixit ergo unus ad alterum: Faciamus et nos vel unam litem, sicut et alii homines. At ille alter dixit ei: Nescio quemadmodum fit lis. Dixit ei ille: Ecce ego pono laterem in medio, et dico: Quia meus est, et tu dic: Quia non est tuus, sed meus. Et ex hoc fit contentio et rixa. Et cum posuissent laterem in medio, dicente uno: Quia meus est; ille alter primo respondebat: Ego meum esse spero. Cum ille alter iterum diceret: Non est tuus, sed meus, tunc ille respondit: Et si tuus est, tolle illum. Quo dicto, non invenerunt quemadmodum litigarent. 97. Quodam tempore orante beato Macario abbate , suram duarum mulierum pervenisti, quae in proxima pariter habitant civitate. Quo audito, senex exsur
Abbreviated transcription (Latin):
xͣ. ⁊ ꝑuenit ad patrem suum.Dix̃ abbas motues.
aĩ plus homo dõ ꝓximauerit: tantũ se peccatorẽ
iudebit. Isaias enim ꝓ pħa uidens dm̃ iniserum se ⁊ in¬
mundum uocauit. Nos gͦ non simus hic sine sollicitu¬
ame. Dic̃ enĩ script᷑a. qͥstat uideat necadat. Incerto
gͦ nauigamus in hoc mundo.Inos qͥdem quasi intͣn¬
quillo mari nauigare uidem᷑. Scłares uͦ qͥsi imꝑica

Expanded text:
 pervenit ad patrem suum. 123. Dixit abbas Muthues: Quantum homo Deo appropinquaverit, tantum se peccatorem videbit . Isaias enim propheta videns Dominum, miserum se et immundum vocavit. Nos ergo non simus hic sine sollicitudine. Dicit enim Scriptura: Qui stat, videat ne cadat . Incerti ergo navigamus in hoc mundo. Sed nos quidem quasi in tranquillo mari navigare videmur, saeculares vero quasi in
Abbreviated transcription (Latin):
illic abba pȩmen. ingͣndi ueneratione habebat᷑
abomĩbus. Cũ auͣt abba pem̃ de sichia illic subis¬
set. multi relicto illo sene. ueniebant ad hunc
⁊ ꝓꝑterea cȩpit illi. ⁊ inuidere. ⁊ de trahere.
Quod audiens abba pęm̃ c̃tristatus ÷ ⁊ dicͣ fr̃ibus
suis. Ouid faciemus. qr intribulatione miser̃
nos homines. ut illũ senẽ tãquã scm̃ relinquerẽt.
⁊ nos qͥ nichil sumus in spicerent: Ouẽ ad modũ
sanemus. hunc uirũ magnũ: Uenite gͦ fr̃s. fa¬
ciamus paucas ȩscas ⁊ portantes ꝑ gamus ad
eum. Q parũ uini. ⁊ pariter cũ eo gustemus. for

Expanded text:
illuc abbas Poemen, grandi veneratione habebatur illuc abbas Poemen, grandi veneratione habebatur ab omnibus . Cum autem abbas Poemen de Scythi illuc subiisset, multi, relicto illo sene, veniebant ad hunc, et propterea coepit illi invidere et detrahere. Quod audiens abbas Poemen, contristatus est et dixit fratribus suis: Quid facimus? quia in tribulationem miserunt nos homines, uet nos qui nihil sumus respicerent? Quomodo sanabimus hunc virum magnum? Venite ergo, faciamus parvas escas, et portantes pergamus ad eum, et parum vini, ac pariter cum eo gustemus, for
Abbreviated transcription (Latin):
tanid. Iaẽ dix̃. Qui lingam suam ñ cenuerit
intẽpore irȩ. nec passionẽ carnis suȩ atiqͥndo
poteris continere. Aubas ioħs dum sedẽt inter
st n finguu eum de ꝓpͥis cogitationibus in qͥ¬
Seneiter at ꝙ ale responsum om̃uꝰ daret. ꝗdã
sener ex inuidia dic̃ Sic ẽ. hic iohis quomodo
mulier meretrix ornans semec ipsam. ut cͣgreget sibi
amatores. Cui abba ioħis ait. Uerum dicis abba.⁊
non ẽ aliter: Nam ⁊ hoc ipsum ds̃ tibi reuelauit.
Respondit iterum ille senex dicens. Nã ⁊ uas cuũͣ
ioh̃s ueneno plenũ ẽ. At ioħs ait illi. Sic ẽ abba¬
ris sunt uides. Nam si ea quȩ intra me sunt ui-¬
des. quanto plus haberes quos diceres. I post ħ
quidã fr̃ ex discipsis eius. dicit ei. Nones cont᷑bat᷑
interius abba muerbo senis hurus: Cui ille res¬
pondit. ñ. Sed sicus sum deforis. ita sũ ⁊ intus.
rat quidam senex in egipto. ⁊ antequã ueniret

Expanded text:
tandi. Item dixit: Si quis linguam suam non tenuerit tandi. Item dixit: Si quis linguam suam non tenuerit in tempore irae, nec passionem carnis suae aliquando potet singuli eum de propriis cogitationibus inquirerent, atque ille responsum omnibus daret, quidam senex ex invidia dicit ei: Sic est hic Joannes quomodo mulier meretrix ornans semetipsam, ut congreget sibi amatores. Cui abbas Joannes ait: Verum dicis, abba, et non est aliter; nam et hoc ipsum Deus tibi revelavit. Respondit illi iterum ille senex, dicens: Nam et vas tuum, Joannes, veneno plenum est. At Joannes ait illi: Sic est, abbaris sunt vides; nam si ea quae intrinsecus sunt videres, quanto plus haberes quod diceres? Et post hoc quidam ex discipulis ejus dixit ei: Non es conturbatus interius, abba, in verbis senis hujus? Cui ille respondit; Non; sed sicut sum deforis, ita sum deintus. 93. Erat quidam senex in Aegypto, et antequam veniret
Abbreviated transcription (Latin):
uidit eũ sanguinẽ expuentẽ. ⁊ reqͥsiuit qͥd hoc
esset. Atille respondens ait. Sermo erat fr̃is
qui me contristauerat. ⁊ repugnaui ut ñ ilum
dicerem. s petiui dnm̃ ut colleret᷑ ame. factus
ẽ ille sermo sangius more meo. ⁊ post quam
ex pui illum requieni. S ⁊ ipsam cristiciã ⁊ ser¬
moneni illum oblitus sum. Quidã fr̃s uenerunt
ad quendam scm senẽ sedentẽ in solitudine. i
uenerunt in fantes pascentes pecora. ⁊ loquentes
inter se aliquotiens uerba curpia. Post quã gͦ de
singulis cogitationibus requirentes acceperunt¬
a sene responsum dicunt ei. quẽ ad modum potes
ullis ut non ita uociferent᷑:Idic̃ eis senex. Inue¬
ritate st̃s. plurimos dies habuit cogitatio mea.
uolens ulis aliquid dicere: s redarguo me ipstĩ
tputans in.si parũ hoc non porto. quẽ admo¬
Aũ si maior michi tẽptatio ad uenerit portabo
tidõ nicbil ilis dico ut fiat m consuetudopor¬

Expanded text:
vidit eum sanguinem exspuentem, et requisivit quid hoc vidit eum sanguinem exspuentem, et requisivit quid hoc esset. At ille respondit: Sermo erat fratris qui me contristaverat, et repugnavi ut non illum dicerem, sed petivi Dominum, ut tolleret a me, et factus est ille sermo sanguis in ore meo, et postquam exspui, requievi; sed et ipsam tristitiam et sermonem istum oblitus sum. 91. Quidam fratres venerunt ad quemdam sanctum senem, sedentem in solitudine ; et invenerunt infantes pecora pascentes, et aliquoties inter se loquentes verba turpia. Postquam autem de singulis cogitationibus requirentes, a sene acceperunt responsum, dicunt ei: Quemadmodum potes eis ut non ita vociferentur? Et dicit eis senex: In veritate, fratres, plurimos dies habuit cogitatio mea volens illis aliquid dicere, sed redargui memetipsum, reputans mihi: Si parum hoc non porto, quomodo, si major mihi tentatio advenerit, portabo? Et ideo illis nihil dico, ut fiat mihi consuetudo por
Abbreviated transcription (Latin):
curides:ꝰ Cui iuuenis ait. & nonuis ut rideamꝰ
cũ tribus annis mercedem desim ut hoc paterer
⁊ fanuirꝓ ipsã. Re spondit ei sener. Si potue¬
ris iniuriari ⁊ affici conuitiis:  portare ac tace¬
re. magna ẽ hec res suꝑ alia mandata. Interto¬
gantibus qͥbusdam fr̃ibus abbatẽ moysem sermonẽ:
ille hortatus ẽ discipłum suum ⁊ achariam: ut eis
aliquid diceret. Iunc ille pallium suum deposuit
sub pedes suos: ⁊ conculcauit illud ⁊ dix̃. Hisi
qͥ sic fuerit conculcatus: monachus ẽẽ ñ potest.
Dicebat abba macharius. Ille uerus ẽ monachus:
qͥ se momĩbus uincit. Nam si alium arguens ad
iracundiam moueat᷑ quis: ꝓpͥam passionẽ im¬
frẽm. S cũ tẽptassec eũ senex: repꝑit quod non
itatiment: N espondit senex. ex qͦ factus sũ mona.¬
chus. statui apudme. ut iracundia mea forasgiti
ũ uenisse. ⁊ qͥdã de patribus ad abbatẽ achillã:

Expanded text:
tu rides? Cui juvenis ait: Et non vis ut rideam, tu rides? Cui juvenis ait: Et non vis ut rideam, cum tribus annis mercedem dederim ut hoc paterer et salver per eam. Respondit ei senex: Si potueris injuriari et affici conviciis, et portare ac tacere, magna est haec res, et super alia mandata . 86. Interrogantibus quibusdam fratribus abbatem Moysen sermonem, ille hortatus est discipulum suum Zachariam ut eis aliquid diceret: Tunc ille pallium suum deposuit subtus pedes suos, et conculcavit illud, et dixit: Nisi quis sic fuerit conculcatus, monachus esse non potest . 87. Dicebat abbas Macarius: Ille vere est monachus, qui se in omnibus vincit. Nam si quis alium arguens ad iracundiam movetur, propriam passionem imsed cum tentasset eum senex, reperit quod non timent ? Respondit senex: Ex quo factus sum monachus, statui apud me ut iracundia mea foris guttCum venisset quidam de patribus ad abbatem Achillam ,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑpetrasses. Qͥ ule sermone cũ compunctus essec.
in omĩ illa regione nominatꝰ: ⁊ ꝑmultũ tẽpus de¬
uitatẽ & excutiens latrones de carcere: publice¬
liberauit eos atormentis ¶Cuiusdã philosophi
dic̃ ei philosophus. Non cͥ indulgeo: nͥ his tribus
annis portaueris onera aliorũ. Cui reuerso pꝰ
tres annos cũ iã peccato satis fecisset: dic̃ es
philosophus. Nec nunc tͥ ad huc indulgeo: nͥ aliis
tribus annis dedis mercedẽ his qui te iniuriis et
conutiis affligunt. Qđ etiam cũ ille cõplesset:
remisso peccato eius: dic̃ ei magister suus. Ueni
modo ⁊ ingredere atheniensium cnuitatẽ: ut il¬
lic sapientiam possis discere. Frat auͣt illic qͥdã
sener sapientia studiosus: & sedebat ad portam.
Omnesq ingredientes: ex periendi causa cũ tuituis
affugebat. Quoa cum eidem iuuem illic ingredi¬
enti faceret: ille exorto cachinno risit. Cui se¬
nex dirit. Quid ẽ quod agis: Ego te inuirio et

Expanded text:
perpetrasses. Quo ille sermone cum compunctus esset, perpetrasses. Quo ille sermone cum compunctus esset, in omni illa regione nominatus, et per multum tempusvitatem, et excutiens latrones publice de carcere, liberavit eos a tormentis. 84. Cujusdam philosophi dicit ei philosophus: Non tibi indulgeo, nisi in his tribus annis portaveris onera aliorum. Cui reverso post tres annos, cum jam peccato satisfecisset, dicit ei philosophus: Nec nunc tibi adhuc indulgeo, nisi aliis tribus annis dederis his mercedem qui te injuriis et conviciis affligunt. Quod etiam cum ille complesset, remisso peccato ejus, dicit ei magister suus: Veni modo et ingredere Atheniensium civitatem, ut illic sapientiam possis discere. Erat autem ibi quidam senex sapientia studiosus, et sedebat ad portam, omnesque ingredientes experiendi causa conviciis affligebat; qui cum idem juveni illic ingredienti faceret, ille exorto cachinno risit. Cui senex ait: Quid est hoc quod agis? ego te injurior, et
Abbreviated transcription (Latin):
ipsi decipiunt uos.¶Alt̾ senex siqͥs detraxisset ei:
ile festinabat si uicinus ei erat: ꝑse ipsũ bene ulũ¬
remunerare. Qđ si longius manebat: trans mute¬
ruit occidẽ me uolentee: ⁊ ego si p̃ualere potuero:
iubes occido eos: Ci ille respondit: ne facias om¬
contigerit: ꝓ fitere tͥ hoc ꝓpt̃ tua peccata uenire. Dun.¬
nȩ enim dispensationi totũ debes.  scribere.
rat quidam heremita maginus inmonte qͥ dicit᷑
at hlibeus: ⁊ uenerunt suꝑ eũ latrones. Cũ aũt
ille uocẽ fecisset de uicinis locis. fr̃s: alii conflu¬
entes: conp̃henderunt eos. Os crans missos inci-¬
uitatẽ: udex misit in carcerẽ. Fratres gͦ illi mes¬
ti facti sunt. quia ꝓpt̾ ipsos latrones traditi ẽẽnt
iudici: Iuenientes ad abbatẽ pęmenẽ: renuntia¬
uerunt ei factũ. Oscripsit adheremitã dicens.
Neminiscere pͥmã ꝓditionẽ: unde facta ẽ. ⁊ tunc¬
scdam uideb ꝓditionẽ. Nisi enĩ ꝓditus fuisses:
abinterioribus tuis: sadam ꝓditionẽ nũ quam

Expanded text:
 Alius erat senex, si quis detraxisset ei, ille festinabat, si vicinus ei erat, per seipsum bene remunerare illum; quod si longius manebat, transmitterint, occidere me volentes, et ego si praevalere potuero, jubes occidam eos? Cui ille respondit: Ne facias omcontigerit, profitere hoc tibi propter peccata tua venire, divinae enim dispensationi debes totum ascribere. 83. Erat quidam eremita magnus, in monte qui dicitur Athlibeus, et venerunt super eum latrones . Cum autem ille vocem fecisset. de vicinis locis fratres alii confluentes comprehenderunt eos. Quos transmissos in civitatem judex misit in carcerem. Fratres ergo illi moesti facti sunt, quia propter ipsos latrones traditi essent judici; et venientes ad abbatem Poemenem, renuntiaverunt ei factum. Qui scripsit ad eremitam, dicens: Reminiscere, prima proditio unde facta est? et tunc videbis secundam. Nisi enim proditus fuisses ab interioribus tuis, secundam proditionem nunquam
Abbreviated transcription (Latin):
n adꝓpͥum regressus ẽ. uicum. I fec̾ sibi illie
quoq cellulam: ⁊ recdusit semiet ipsum in ea. Post c̃¬
piis aut aliquantũ. congregati sunt senex de ilo
loco: unde egressus ẽ. Bedncentes secum etiam
ulirmi freni: cũ quo habuisset litẽ: quatinus ro¬
garent eum ut reducerent inspelancam suam.
Post quam ant̾ uicinum locum uenerunt: tan
melotes suas quam ilum frẽm ibidẽ dereliquer̾
psi quoq ꝓfecti sunt ad senem. & pulsantibus
illis: aꝑta fenestra: respex eos: ⁊ cognouit.
E dieit eio. Ubi sunt melotes ur̃e : atuli responde¬
runt Ecee bic inuicino sunt una cũ ulo fr̃e: qui
cecum iram habebat. Hoc post quam senex audi¬
uit:⁊ illos agnouit. p̃ gaudio ostium ꝑ quos
nigressus fuerat: cum securi confregit. Legitꝰ.¬
sus ueurrit usq ad iocũ: ubi erat ule fr̃. & por

Expanded text:
 fecit sibi illic quoque cellulam, et reclusit se in eam. Post tempus autem aliquantulum congregati sunt senes de illo loco unde egressus est, deducentes secum etiam illum fratrem cum quo habuit litem, quatenus rogarent eum ut rediret ad cellulam suam. Postquam autem in vicinum locum venerunt, tam melotes suas quam illum fratrem ibidem dereliquerunt; ipsi vero profecti sunt ad senem, et pulsantibus illis, aperta fenestra respexit eos, et cognovit, et dixit eis: Ubi sunt melotes vestrae? At illi responderunt: Ecce hic in vicino sunt una cum fratre illo, qui tecum iram habebat. Hoc postquam senex audivit, et illos cognovit, prae gaudio ostium, per quod ingressus fuerat, cum securi confregit, et egressus cucurrit usque ad locum ubi erat ille frater
Abbreviated transcription (Latin):
abeo. Quod cũ ille ꝑ discipulum suum audisset:
patientiam ꝑuidisset. cõpunctus aꝑuit ostium.
⁊ osculantes inuicẽ gustauerunt pariter. Dic̃ gͦ
eis ipse senex. Inueritate non sunt ea sola quȩ
audiui de uobis. s ⁊ centuplum oꝑa uidi in uob̾.
⁊ abillo die amicus karissimus factus ẽ eis.
SBAS motues aliquando edificauit sibi cellu

Expanded text:
ab eo. Quod cum ille per discipulum suum audisset, patientiam pervidisset, compunctus aperuit ostium, et osculantes se invicem, gustaverunt pariter. Dixit ergo eis ipse senex: In veritate non sunt ea sola quae audivi de vobis, sed et centuplum opera vidi in vobis. Et ab illo die amicus charissimus factus est ei. 94. Abbas Muthues aliquando aedificavit sibi cellu
Abbreviated transcription (Latin):
ingredient᷑ in regnũ dĩ ꝓpt iusticias suas: ego aut̃
solus ꝓ ptͣ peccata mea pęnã ingrediar sẽpiternã.¬
Quod uerbum ante quam qui escam sero. ex cordis mei
recenseo ueritate. Quod audiens beatꝰ antonius.
respondit ei. Fili sic estu. ut bonus aurifex. Sedẽs
indomo tua cũ requię regnum dĩ ad eptus es.
Ego aut̃ uelut sine discreciõe omẽ tempus me¬
um in solitudine couersatus. nec dum uerbi tui
assũpsi mensuram. ¶uidam frͣ requisiuit abba¬
tem pęmenem dicens. Ouid ÷ patͣ quod dic̃ apłs.
Omnia munda mundis : atille dix̃ ei. Siquis ad hũc
sermonem ꝑuenire pocuerit. ut eum intelligat.iii.¬
debu se ininore᷑ eẽ totius creaturȩ. Cui fr̃ quo mͦ
possum minorẽ me uidẽ ab eo qͥ omicida ẽ: Res¬
pondit senex. Si potuerit homo ad hũc sermo
alium. dic̃ insemet ipso. Iste quidẽ hoc solum pecca¬
tum. Ego aut̃ omĩ hora homicidium cõmitto me¬

Expanded text:
ingrediuntur regnum Dei propter justitias suas, ego autem ingrediuntur regnum Dei propter justitias suas, ego autem solus propter peccata mea poenam ingrediar sempiternam.Quod verbum antequam quiescam sero, ex cordis mei recenseo veritate. Quod audiens beatus Antonius, respondit: In veritate, fili, sicut bonus aurifex sedens in domo tua cum requie regnum Dei adeptus es; ego autem veluti sine discretione omne tempus meum in solitudine conversatus, necdum verbi tui assumpsi mensuram. 131. Quidam frater requisivit abbatem Poemenem dicens: Quid est, Pater, quod ait Apostolus: Omnia musermonem pervenire potuerit, ut eum intelligat, videbit se minorem esse totius creaturae. Cui frater: Et quomodo possum minorem me videre ab eo qui homicida est? Respondit senex: Si potuerit homo ad hunc sermonalium, dicit in semetipso: Iste quidem hoc solum peccatum fecit: ego autem omni hora homicidium committo, me
Abbreviated transcription (Latin):
lentes. qmͣ gͣui non poterat manibꝰ in ȩccłiã ꝑ culett᷑
sunt ꝓp̃i ani. Dicebat gͦ abbas machariꝰ. quia sermo
suꝑbus .⁊ malus. etiã bonos uiros. conuertit ad ma¬
lum. Sermo uͦ humilis ⁊i bonꝰ. etiã malo mutat in.
bonus ÷ etiam si bonus ẽẽ desidet. nisi ds habitaũit
imipso. Ouia nemo bonus nisi solus deus. Oportet auͣt
us nos ipsos semꝑ ueraciter mensemus. Quando enim
se quisq ueraciter rep̃hendit: mercedem ꝓpͥã non
amittit.¶Idẽ beatꝰ antoniꝰ retulit se uidisse omnes
laqueos inimici suꝑ umuersam terrã ex plicitos. Bt
cum suspirans dixisset. qͥs hos poterit transire :
Uocẽ ad se dicentẽ audiuit. Humilitas sola ꝑtransit an¬
ad designatum homiẽ fuisset ingressus. uie uiso
canto uiro obstupuit. Cui senex dix̃. Refer michi
ꝓpͥo mane consurgens. anteqͣm in oꝑa mea resudea.
dico ut om̃is ciuitas hȩc aminore usq ad maiorẽ

Expanded text:
lentes, quoniam gradi non poterat, manibus in ecclesiam pertulerunt. lentes, quoniam gradi non poterat, manibus in ecclesiam pertulerunt. sunt Christiani. Dicebat ergo abbas Macarius: Quia sermo superbus et malus etiam bonos viros convertit ad malum, sermo vero humilis et bonus etiam malos mutat in bonus est, etiamsi bonus esse desideret, nisi Deus habitaverit in ipso, quia nemo bonus nisi solus Deus. Oportet ergo ut nos ipsos veraciter semper incusemus. Quando enim se quisque reprehendit, mercedem propriam non amittit. 129. Item beatus Antonius retulit vidisse omnes laqueos inimici super universam terram extentos. Et cum suspirans dixisset: Quis hos poterit transire? vocem ad se dicentem audivit: Humilitas sola pertransit, Anenit. Cumque ad designatum hominem fuisset ingressus, ille viso tanto viro obstupuit. Cui senex dixit: Refer mihi proprio mane consurgens, antequam in opere meo resideam, dico quod omnis haec civitas a minore usque ad majorem
Abbreviated transcription (Latin):
uaritas:Quodam tempore abbas machariꝰ dum
ad montẽ nitriȩ ascendẽt. aiscipulo suo ut parum
ipsũ p̾cedet imꝑauit. Oui cũ ante illũ p̃iret: ob.
uiauit quendã sacerdotẽ idolorũ cursu cõncito
uenientem. ⁊ lignum grande portantẽ. Cti exclamãs
ait. Quo curris demonꝰ atille iratus tantis eum plagi
affecit. ut exanimẽ pene relinqueret. relicto eo:
sacerdos idolorum. iterum currebat.  gressusq parũ
obuiauit beatũ machariũ. Qui ait ad eum. Salueris
laborator. salueris. Atille ammiratus respondit.
Quid in me boni conspȩxisti. ut ita me salutes: cui se¬
nex ait. Qa uidite laborantẽ. ⁊ curris ignoranter.
Cui sacerdos ait. Q ego salutatione tua compunctus
magni dei seruũ ce ẽe̾ cognoui. ħam ait nescio quis
mirabilis monachus occurrens mͥ iniurias fecit.
pedes beati macharii. ꝓ clamabat dicens. Nisi me mo¬
nachum feceris non desistam. ꝑ gentesq pariter
uener ad locũ in quo cesus fr̃ iacebat. Quẽ utriq tol¬

Expanded text:
Quodam tempore abbas Macarius dum ad montem Nitriae ascenderet, discipulo suo ut parum praecederet imperavit. Qui cum ante illum pergeret, obvium habuit quemdam sacerdotem idolorum, cursu concito venientem, et lignum grande portantem. Cui exclamans ait: Quo curris, daemon? At ille iratus, tantis eum plagis affecit, ut exanimem pene relinqueret; et relicto eo sacerdos iterum currebat; progressusque parum, obviavit beato Macario, qui ait ad eum: Salveris, laborator, salveris. At ille admiratus, respondit: Quid in me boni conspexisti, ut me salutares? Cui senex ait: Quia vidi te laborantem, et curris ignoranter. Cui sacerdos dixit: Et ego salutatione tua compunctus magnum servum Dei te cognovi; nam alter nescio quis miserabilis monachus occurrens mihi injurias fecit, pedes beati Macarii clamabat, dicens: Nisi me monachum feceris, non desistam. Pergentesque pariter venerunt ad locum, ubi caesus frater jacebat: quem utrique tol
Abbreviated transcription (Latin):
renuntiauit seni. Cui ille respondit. Satis fac cogi
ta tua. Nã in omi tẽptatione que tͥ contingit
ꝑ hominẽ ne arguas eum: nisi tantũmͦ dic: quia ꝓptͣ¬
pr̾ecata mea contingunt michi hȩci Dicebat frequẽ
rebat dicens. Isti sunt qͥ nob̾ occasionẽ p̾bent: ad ꝓ¬

Expanded text:
t nuntiavit seni . Cui ille respondit: Satisfac cogitat nuntiavit seni . Cui ille respondit: Satisfac cogitata tua. Nam in, omni tentatione quae tibi contingit per hominepeccata mea contingunt mihi haec. 3. Dicebat frequentrebat, dicens: Isti sunt qui nobis occasionem praebent ad
Abbreviated transcription (Latin):
scurat. Si odio babuerit hõ ꝓximũ suũ. aut si ꝓ
nic hio duxerit. aut sulli iniudĩ. aut si detraxit.¬
Ideo ant hinis passionis recributio. quatuor modos ha¬
bet. Primũ excorde. Scdm exfacie. Tertiũ ex linga.
Quartũ ex facto. Sigͦ potuerit qͥs ita portare malum.
ut non ingrediat᷑ incor non peruenit usq ad faciẽ.
Si aut̃ uenerit in faciem. custodiat lingã ne loqͣtur
illud. Quod si locutits fuerit. uł hoc custodiat. ne
reddat in factum. s mox uncidat. Tres enim gͣdus
sunt hominũ. inpassionẽ ire. Nã qͥuoluntarie nocet᷑
ingerit. aut usuras exigit: hic secundũ diabolum::
suit: addens. Cupio me pater uindicare. Senex auͣt
rogabat eũ: ut derelinqueret deo uindictã. At ille
ciusti: uł oremus. Exurgens aũt senex his uerb̾:
ante pedes senis effusus: ueniã postulabat: pro¬
mutens secũ illo cui ifascebat᷑. nũquã de inceps cer¬

Expanded text:
scurat, si odio habuerit homo proximum suum, aut si pro scurat, si odio habuerit homo proximum suum, aut si pro nihilo habuerit, aut si inviderit illi, aut si detractIdeo autem passionis hujus retributio quatuor modos habet: Primum ex corde, secundum ex facie, tertium ex lingua, quartum ex facto. Si ergo potuerit quis ita portare malum, ut ne ingrediatur in cor, non pervenit usque ad faciem; si autem venerit in faciem, custodiat linguam ne loquatur illud. Quod si locutus fuerit, vel hoc custodiat ne reddat in facto, sed mox dimittat. Tres enim gradus hominum sunt in passione irae. Nam cui voluntarie nocetur ingerit, aut usuras exigit, hic secundum diabolum esnens, addebat: Cupio me vindicare . Senex autem rogabat eum, ut relinqueret Deo vindictam. At illestituisti, vel oremus. Et exsurgens senior, his verbis rater audisset, ante pedes senis effusus, veniam postulabat, promittens se cum illo cui irascebatur nunquam deinceps cer
Abbreviated transcription (Latin):
benedictus dñs in omĩbus. Quidã fr̃ ueniens
ad celã cuidã magni senis ingrediel at᷑ : i futa¬
batur enis uictum. Cum auͣt uidet senex. non
frĩ illi necessarius ẽ. Fabebat enĩ gͣnde̾ cribula¬
cionem senex: ex penuria panis. Cũ aut̃ more
retͦ  ⁊ circũdassent eũ fr̃s : ile uidens eũ frẽm
qͥ solebat ei furari panem suũ: dic̃ ei. Accede huc
arbitror me intrare in regna celorũ. Ille autẽ
cõpunctus ẽ. de hoc uerboꝰ ⁊ agens pęnitentiã.
factus ẽ. ⁊ ipse strenuus monachus: exactibus
senis quos uidit. Abbas agathon dispensabat se¬
met ipsum. ⁊ in omibus cũ discretione pollebat: tã
in oꝑe maniuĩ suarũ. qͣm inuestimento. Iaubus ati
uestibus utebat᷑: ut nec satis bone nec satis maiȩ:
cuuiquã apparerent. Mix̃ quidã senȩx. Ira perbã
quatuor res exurgit. ꝑ cupiditatẽ auaritiȩ: dan¬
dum⁊ accipiendũ. E siqͥs ꝓpͥam sententiã amans.
ut nec satis bona nec satis mala cuiqͣm appareat de.¬

Expanded text:
Benedictus Dominus in omnibus . 74. Quidam frater veniens ad cellam cujusdam magni senis, ingrediebatur, et furabatur ei victum . Cum autem videret senex, non frater ille necessarius est. Habebat autem grandem tribulationem senex ex penuria panis. Cum auteretur, et circumdassent eum fratres, ille videns eum fratrem qui solebat furari ei panem suum, dicit ei: Accede huc arbitror me intrare in regnum coelorum. Ille autem compunctus de hoc verbo, et agens poenitentiam, factus est ipse strenuus monachus ex actibus senis quos vidit. 75. Abbas Agathon dispensabat semetipsum, et in omnibus cum discretione pollebat, tam in opere manuum suarum quam in vestimento. Talibus enim vestibus utebatur, ut nec satis bonae, nec satis malae cuiquam apparerent. 76. Dixit quidam senex: Ira per has quatuor res exsurgit: per cupiditatem avaritiae, dando et accipiendo; et si quis propriam sententiam amans, ut nec satis bona nec satis mala cuiqum appareat, de
Abbreviated transcription (Latin):
tario delenticuus: ⁊ paruo aquȩ nasculo p ao¬
ratit. E unam innattam fatiens: eandem ten¬
bai lareterebat: ne tantũ mͦ toras exiret. Enas
Nacbarius cum eẽt inegipto: ⁊ egressus fuisset
de cellua sua: reuersus inuenit quendã furant
iad qd incella sua habebat. Stetit gͦ ⁊ ipse tãqui
regrinis: i caricauit animat cũ ilo. cũ mutta
reguie : iꝑdur̃ eũ dicens. Nichi hoc inmindo

Expanded text:
tario lenticulae et parvo aquae vasculo perduravit, et unam mattam faciens, eamdem texebat et retexebat, ne tantummodo foris exiret. 73. Abbas Macarius cum esset in Aegypto, et egressus fuisset de cella sua, reversus invenit quemdam furantem id quod in cella sua habebat . Stetit ergo et ipse tanquam peregrinus, et carricavit animal cum illo cum multa requie et perduxit eum, dicens: Nih
Abbreviated transcription (Latin):
opa maniũ mearũ me paseit. sũ aũt ilde ꝑnsꝰ¬
cens dicero ut ꝓpt̃ indigentes dignare sus¬
non andigens suscipio: ⁊ aliena p̃stans. uanc es¬
sus uoeuo. Bicebat autõ abbas paulris. Si alquts
ces uolueris monachus in cella fua habei iotes
eas sine quibꝰ non potest uiuere: frequenter
coeit̃ as cella egredi: ⁊ ita ademone decioitꝰ¬

Expanded text:
a manuum mearum me pascunt . Cum autem ille persistens diceret: Vel propter indigentes dignare susnon indigens suscipio, et aliena praestans, vanae 2. Dicebat autem Paulus abbas Galata: Si aliquas res voluerit monachus in cella sua habere praeter eas sine quibus non potest vivere, frequenter cogitur e cella egredi, et ita a daemoni
Abbreviated transcription (Latin):
non adquieuit petitioni eorũ. Prexerunt autẽ ado¬
lescentes ad hominẽ dei beatũ antonium. indicantes
ei ꝓ qua causa uenissent. Misit aũt beatus anto nuꝰ
⁊ uocauit eum ad se. dix̃q ei. Quare frͣ tanto tẽpo¬
re non uenisti adme: Qui respondens dixit ei. Pre.¬
cepisti michi beatissime pater. ut cũ per aliquam
occasionẽ reuelaret mͥ dñs. tunc uenirẽ ad te.
E t ece nsꝙ mine non michi reuelatum ẽ. Dici ei beatis

Expanded text:
non acquievit petitioni eorum. Perrexerunt autem adonon acquievit petitioni eorum. Perrexerunt autem adolescentes ad hominem Dei beatum Antonium, indicantes ei pro qua causa venerant. Misit autem beatus Antonius, et vocavit eum ad se, dixitque ei: Quare, frater, tanto tempore non venisti ad me? Qui respondens, dixit ei: Praecepisti mihi, beatissime Pater, ut cum per aliquam occasionem revelasset mihi Dominus, venirem ad te, et ecce usque hactenus non mihi revelatum est. Dixit ei
Abbreviated transcription (Latin):
aque. Ipse autem dix̃ eis. Si amaritudinẽ ⁊ laborem
dum habere: post exitum uitȩ hitius. non percipi¬
emus ala ȩterna ⁊ dulcia bona: nec fruemur illis
perpetuus beati paradisi deliciis. Dicebant gͦ fr̃s
quia unum paximatium.⁊ quinq oluias incibo ac-¬
capiebat: ⁊ hoc de ambulando foras. Etiam ⁊ hoc
affirmabant de eo multi scõrum patrum. quia post¬
triginta et amplius annos. ex quo egressus ẽ dedomo
parentũ suorum. nũquã ei suasum ẽ. etiã cũ de-¬
functos audisset parentoͤs suos. ut ꝑgeret adqͣui¬
rendum. seu uisitandum ꝓpinqͥs suos. Teruntamͣ
soror eius cũ ẽẽt iudua habens duos filios iam ado-¬
lescentulos : misit eos in heremũ ad requirendum
frẽm suum pior. Quicũ diuersa monasteria circuis¬
sent requirentes eum. uxtamen inuenientes illũ
dixerunt. Nosfilii sororis tuȩ sumus. quȩ minio
desiderio optat te uidere ante ęxitũ suum. Ipse uͦ

Expanded text:
aquae; ipse autem dixit eis: Si amaritudinem et laboremaquae; ipse autem dixit eis: Si amaritudinem et laboremm habere, post exitum vitae hujus non percipiemus illa aeterna et vere dulcia bona, nec fruemur illis perpetuis beati paradisi deliciis. Dicebant ergo fratres quia tantum unum paximatium et quinque olivas in cibo accipiebat, et hoc deambulando foris. Etiam et hoc affirmabant de eo multi sanctorum Patrum, quia triginta et amplius 504 annis, ex quo egressus est de domo parentum suorum, nunquam ei suasum fuisse, etiam cum defunctos audisset parentes suos, ut pergeret ad requirendum sen visitandum propinquos . Verumtamen soror ejus cum esset vidua, habens duos filios jam adolescentulos, misit eos in eremum ad requirendum fratrem suum Pior. Qui cum diversa monasteria circuissent, requirentes eum, vix tandem invenientes illum dixerunt ei: Nos filii sororis tuae sumus, quae nimio desiderio optat te videre ante exitum suum. Ipse vero
Abbreviated transcription (Latin):
requiescit anima mea. Post hȩc ille recepit codicem suũ.
Nam fr̃ isle ꝑ mansit apud beatum anastasium incellula eiꝰ
uit quidam heremitapior nomine de antiquis patri-¬
bus: quem beatus antonius adolescentem in sc̃o pro-¬
posito monachorum in struxit. Demoratus ẽ autẽ:
apudbeatum antonium paucos annos. Cumq uigin.¬
ti n quinq ẽẽt annorum. abiit ad secretum alium
heremi locum. ut solitarius habitaret. Hoc etiam uo¬
lente ⁊ consentiente beato antonio. Dix̃q ei sc̃s anto¬
nius. Uade pior. ⁊ habita ubi uolueris. & cũ tibi per al¬
quam racionabilem occasionẽ reuelauerit adñs. uemies
addme. Cũ autẽ ꝑuenisset hic ipse pior ad locũ qͥsitꝰ :
inter nitriã ⁊ heremũ sithiȩ. effodit puteũ. Cogitans
euis talis occasio. Tantũ enĩ salsa et amara inuenta ẽ ai.
Dicebant gͦ sr̃s ut recederer de loco ipso. ꝓpt̾ a maritudinẽ

Expanded text:
requiescet anima mea. Post hoc ille recepit Codicem suum; requiescet anima mea. Post hoc ille recepit Codicem suum; nam frater ille permansit apud beatum Anastasium in cellula ejus, Fuit quidam eremita, Pior nomine, de antiquis Patribus, quem beatus Antonius adolescentem in sancto proposito monachorum instruxit: demoratus est autem apud beatum Antonium annos paucos. Cumque viginti et quinque esset annorum, abiit ad alium secretum eremi locum, ut solitarius habitaret, hoc etiam volente et consentiente beato Antonio. Dixitque ei sanctus Antonius: Vade, Pior, et habita ubi volueris; et cum tibi per aliquam rationabilem occasionem revelaverit Dominus, venies ad me. Cum autem pervenisset hic ipse Pior ad locum qui situs est inter Nitriam et eremum Scythi, effodit puteum, cogitans entum meritorum ejus talis occasio; tantum enim salsa et amara inventa est aquDicebant ergo ei fratres ut recederet de loco ipso propter amaritudinem
Abbreviated transcription (Latin):
petit qui idistrait eum. Dixit autem abbas anastasius.
quia bonus ẽ codex ⁊ ualet tantum precium. Reuersus
autẽ qͥ emere uolebat dixit distrahenti. Ecce accipe p¬
tium. quia ostendi codicem abbati anastasio. ⁊ dixit in
quia bonus ẽ codex ⁊ ualec tantum. Interrogauit autem
fr̃ ille. si nichil beatus anastasius dixisset aliud. Cui res-¬
pondit ille. ⁊ ait. Crede michi. quia penitus nichil ali-¬
ud dixit. Hȩc cũ audisset frͣ ille dix̃ ei. quia iam recogi¬
taui fr̃: nolo distrahere codicẽ meũ. Cõpunctus enim
corde festinant᷑ ꝑ rex̃ ad abbatẽ anastasiũ. ⁊ ꝓstrauit
se interram ad pedes enus. ⁊ p̾cabat᷑ cum fletu ⁊ lacͥ¬
mis penitendo. ut resusciperet codicem suum. Sed
non adquiescebat ei abbas dicens. Uade cum pace fr̃
ecce iam cum uoluntate mea habe ipsum codicem.
Iile autẽ persistebat cum lacrimis petendo eum di¬
cens. Qura si non susceperis codicem dñe pater. nullo modo

Expanded text:
petit qui distrahit illum. Dixit autem abbas Anastasius: petit qui distrahit illum. Dixit autem abbas Anastasius: Quia bonus est Codex, et valet tanti. Reversus autem qui eum emere volebat, dixit distrahenti: Ecce accipe pretium, quia ostendi Codicem abbati Anastasio, et dixit mihi: Quia bonus est Codex, et valet tanti. Interrogavit autem frater ille si nihil beatus Anastasius dixit aliud. Cui respondens ille ait: Crede mihi quia nihil penitus mihi aliud dixit. Haec cum audisset frater ille, dixit ei: Quia jam recogitavi, frater, et nolo distrahere Codicem meum; compunctus enim corde. festinanter perrexit ad abbatem Anastasium, et prostravit se in terram ad pedes ejus, et precabatur cum fletu et lacrymis poenitendo, ut resusciperet Codicem suum, sed non acquiescebat ei abbas, dicens: Vade cum pace, frater: ecce jam cum voluntate mea habeto ipsum Codicem. Ille autem persistebat cum lacrymis petendo eum dicens: Quia si non susceperis Codicem, domine Pater, nullo modo
Abbreviated transcription (Latin):
tum ualide optimis. qui decem ⁊ octo ualebat solidos.
otum enim uetus et nouum testamentum habeba
di gr̃a. uidit incellulã eius codicem ipsũ. ⁊ concu¬
piuit: furatusq ẽ eũ ⁊ habiit. Supͣ memoratus
aut abbas anastasius cũ reqͥsisset eadem die ad
legendũ codicẽ suũ. ⁊ non inuenisset: intellexit
quia fr̃ ille furatus ẽẽt eum. ⁊ noluit mittere
post eum. nec requirere ipsum. ne post firiten
etiam et ꝑ iuria ad derentur. Descendens autem
fr̃ ille meam que inꝑximo erat ciuuitatem. uoluit dis¬
traere codicem illum. Petebat autem inprecio eius
solidos decem ⁊ sex. Dicit ei ille qui eum emere uolebat.
Da michi codicem ut possim ꝓbare si tantum pͣcium ualet.
Dedit gͦ codicem ut ꝓbaret eum. Statim antem frͣ ille cũ
ipso codice perręxit ad scm anastastum. ⁊ rogabat eum
dicens. Itbe considerari pater codicem istum. ⁊ existi¬
mari eum: si ualet solidos sedecim. qm̃ tantum pͣtium

Expanded text:
optimis scriptum, qui decem et octo valebat solidis, optimis scriptum, qui decem et octo valebat solidis, totum enim vetus et novum Testdi gratia, vidit in cellula ejus Codicem ipsum, et concupivit, furatusque est eum, et abiit. Supramemoratus autem abbas Anastasius, cum requisisset cadem die ad legendum Codicem suum, et non invenisset, intellexit quia frater ille furatus esset eum, et noluit mittere post ipsum, nec requirere eum, ne post furtum etiam et perjuria adderentur. Descendens autem frater ille in eam quae in proximo erat civitatem, voluit distrahere Codicem illum, petebat autem in pretio ejus solidos sedecim. Dicit ei ille qui eum emere volebat: Da mihi Codicem, ut possim probare si tanti pretii valet; dedit ergo ei Codicem ut probaret eum. Statim autem frater ille cum ipso Codice perrexit ad sanctum Anastasium, et rogabat eum dicens: Jube considerare, Pater, Codicem istum, et aestimare eum si valeat solidos sedecim, quoaniam tantum pretii
Abbreviated transcription (Latin):
fr̃s omnes timterunt ualde ⁊ ꝓsternentes interram
ueniam ⁊ mdulgentiam axp̃o dño postulabant. Ꝙ¬
collaudentes ãmirabant᷑ nimis patientiã. ⁊ humilitatẽ
frĩs eulaln. Deniq exeo honorificabant.⁊ magnis.¬
cabant eum tãquã unũ ex magnis patribus. Istos
artẽ honores ⁊ laudes non poterat sustinere fr̃
eulalius dicens. Ue michi infelici. quia ꝑ didi humilita¬
tem meam. quam pertanta tempora ad quirere auxi-¬
liante. ⁊ adinuante me. rp̃o dño festinaui. Consurgeᷤᷤ
itaq noctu egressus de monasterio. fugit in hereno:
ubi nullus eum cognosceres. ⁊ ibi inspeleo habitauit.
Noluit autem temporales laudes hominum: s celes¬
tem eternamq głam a saluatore nr̃o infuturo ꝑ¬
EATI ABBATIS Anastasii
oportet ut cognoseatis. quatenus ammirabilem
magnammitatem. ⁊ tranquillitatem anrmmi eius
considerantes. imitem exemplo. Hic itas ab bas¬
anastasius habebat codicem inpergamenis scrip

Expanded text:
fratres omnes, timuerunt valde, et prostraverunt se in terram, fratres omnes, timuerunt valde, et prostraverunt se in terram, veniam et indulgentiam a Christo ntes admirabantur nimis patientiam et humilitatem fratris Eulalii. Denique ex eo honorabant et magnificabant eum, tanquam unum de magnis Patribus; istos autem honores et laudes non poterat sustinere frater Eulalius, dicens: Vae mihi infelici, quia perdidi humilitatem meam, quam tantis temporibus acquirere, auxiliante et adjuvante me Christo Domino, festinavi. Consurgens itaque nocte, egressus de monasterio fugit in eremum, ubi nullus eum agnosceret, et ibi in spelunca habitavit. Noluit enim temporales amque gloriam a Salvatore nostro Beati abbatis Anastasii oportet ut cognoscamus, quatenus admirabilem magnanimitatem et tranquillitatem animae ejus considerantes, imitemur exemplum . Hic itaque Anastasius habebat Codicem in pergamenis valde
Abbreviated transcription (Latin):
R espondensq pater monasterii ait. Interim paucos dies
sustineamus frẽm. ⁊ postea ordinabitar de eo quod com¬
petit fieri. Hȩc dicens dimisit fr̃s. Ingressus uͦ cellulam
ꝓstranit se inoratiomibus. obsecrans miscdiam domini:
ut ei manifestare dignaretur. qui ordinare. aut difini¬
re possit de sep̾e dicto fr̃e. Tunc reuelatum ẽ ei quid age¬
ret. Conuocauit autem omnes fr̃s abbas. dixitq eis.
Credite michi fr̃s. qui magis opto mattulam fr̃is eulalii
cum humilitate. ⁊ patientia eitis. quam omnia opera eoꝵ
dum taxat quimurmurantes in cordibus suis oꝑant᷑
inmonasterium. Ut autem ostendat nobis dominus
uobis ut deferant᷑ michi mattulȩ omniũ fracrum.
Qui cum de tulissent. iussit ut accenderent ignem. et
mi fit in eum omnium fr̃m mattulas. Que stati om̃s
combustȩ sunt. p̃ter mattulam frĩs eulalii. quȩ inte-¬
gra reperta ẽ. ⁊ non ẽ combusta. Cumq hoc udissent

Expanded text:
Respondens Pater monasterii ait: Interim paucos dies Respondens Pater monasterii ait: Interim paucos dies sustineamus fratrem, et postea ordinabimus de eo quod competit fieri. Haec dicens dimisit fratres. Ingressus vero cellulam prostravit se in orationibus, obsecrans misericordiam Domini, ut ei manifestare dignaretur quid ordinare aut definire posset de saepe dicto fratre: tunc revelatum est ei quid ageret. Convocavit ergo omnes fratres abbas, dixitque eis: Credite mihi, fratres, quia magis opto mattulam fratris Eulalii cum humilitate et patientia ejus, quam omnia opera eorum duntaxat qui, murmurantes in cordibus suis, operantur in monasterio. Ut autem ostendat vobis Dominus aecipio vobis ut deferantur mihi mattulae omnium fratrum: quas cum detulissent, jussit ut accenderent ignem, et misit in eum omnium fratrum mattulas, quae statim combustae sunt, praeter mattulam fratris Eulalii, quae integra reperta est, et non est combusta. Cumque hoc vidissent
Abbreviated transcription (Latin):
uit quidam frͣ inmonasterio nomine eulalius.
culpabile ammisissent negligentes fr̃s: ex cusanteᷤ
culpas suas supradictum frͣem asserebant ẽẽ culpabilem.
Cumq argneretur a semioribus fratribus non negabat
se prosternebat se interram: et adorans eos dicebat¬
se peccasse ⁊ negligenter fecisse. Cum autem iterum
frequenter accusarent eum. ⁊ scđm regulam monas-¬
terii biduana ac triduana ieunia ei indicerent. ille omĩa
patienter tolerabat. Ignorantes autem frͣs quia hec
omnia pro humilitatis uirtute patienter sustineret.
Conuenientes partter maxime semores fr̃c ad patre
monasterii dixerunt ei. Considera pater quid faci-¬
endumẽ. Quam du enim possumus sustinere
negligentias ⁊ dampna que frͣ eulalius facit in-
monasterium: Iam pene omnia uasa. ⁊ utensilia
monasterii confracta sunt ⁊ exterminata ꝑnegli¬
gentiam eius. Quomodo gͦ iste talis tolerandrs ẽ:

Expanded text:
29. Fuit quidam frater in monasterio, nomine Eulalius, 29. Fuit quidam frater in monasterio, nomine Eulalius, culpabile admisissent fratres negligentiores, excusantes culpas suas, supradictum fratrem asserebant esse culpabilem. Cumque argueretur a senioribus fratribus, non negabat, sed prosternebat se in terram, et adorans eos, se dicebat peccasse, et negligenter fecisse. Cum autem iterum ac frequenter accusarent eum, et secundum regulam monasticam biduana ac triduana jejunia ei indicerentur, ille omnia patienter tolerabat. Ignorantes autem fratres quia haec omnia pro humilitatis virtute patienter sustineret, convenientes pariter, et maxime seniores fratres ad Patrem monasterii, dixerunt: Considera, Pater, quid faciendum sit, quandiu enim possumus sustinere negligentias et damna quae frater ille. Eulalius facit in monasterio? Jam pene omnia vasa et utensilia monasterii confracta sunt, et exterminata per negligentiam ejus. Quomodo ergo iste talis tolerandus est?
Abbreviated transcription (Latin):
xisti. Solue gͥ ⁊ dimitte eam ut pergat adlocum
senioribus misit discipulum suum ad hauriendã
aquam. ꝓlonguis autem erat puteus acella senioriꝰ.
Oblitus ẽ autem tollere funem discipulus eius: aeqͦ
hauriret aquam. Cumq peruenisset adputeum
contristatus ẽ ualde. quia longe erat cella eorum.
Quia ageret: quos euerteret nesciebat. Dubitabat
strauit se morationem cũ lacrimis dicens. Dñe
miserere michi scdm magnam miscdiam cuam
qui fecisti celum ⁊ terram: mare et omnia quȩ
in eissunt. qui fecisti mirabilia magna solus. e¬
miserere mei ꝓpter seruum tuum qui misit
me. & cum surrexisset de oratione exclamaũ
dicens. Oputee putee. misit me seruus. xp̃i abbas meus
ad haurienlam aquam. Statim autẽ ascendit aqͥ sursti.
usq ad osputei. ⁊ cum implesset laguenam suam frat᷑
ab scessit. głificans potentiam dm̃ saluatoris. A qua anͣt
putei reuersa ẽ allocum suum.

Expanded text:
xisti; solve ergo, et dimitte eam, ut pergat ad locum xisti; solve ergo, et dimitte eam, ut pergat ad locum senioribus misit discipulum suum ad hauriendam aquam . Prolongius autem erat puteus a cella senioris. Oblitus est autem secum tollere funem discipulus ejus, de quo hauriret aquam. Cumque pervenisset ad puteum, contristatus est valde, quia longe erat cellula eorum; quid ageret, quo se verteret, nesciebat, dubitabat stravit se in orationem cum lacrymis, dicens: Domine, miserere mei secundum magnam misericordiam tuam ; qui fecisti coelum et terram, mare, et omnia quae in eis sunt, qui fecisti mirabilia magna solus, miserere mei propter servum tuum qui misit me, et cum exsurrexisset ab oratione, exclamavit dicens: O putee, putee, servus Christi abbas meus misit me, ut hauriam aquam. Statim autem ascendit aqua sursum usque ad os putei, et cum implesset lagenam suam frater, abscessit glorificans potentiam Domini Salvatoris; aqua autem putei reversa est in locum suum.