comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Hhominẽ mollib uestitum: Eece qͥ
mollib uestiuntur: in domibus
regũ sunt. harundo aũt uento a¬
gitata. modo flatib erigitur: modo
fatib inclinatur. Om̃is infirmus
animꝰ qui uł derogatione deicitur. uellau¬
dibus exaltatur: harundo uento agitata
est. Quod iohannes non erat: quia infleri¬
bilem mentis uerticẽ int̾ laudes hominũ
& derogationes tenebat. S magna inquisi¬
tione res udiget: cum recti oꝑis uiam te¬
nemus. utrũ semꝑ despicere derogantium
uerba debeamus. an aliqͥndo compescere.
De qua re sciendũ est: quia linguas detra¬
hentiũ sicut nr̃o studio non debemꝰ exci¬
tare. ne ipsi ꝑeant. ita ꝑ suã malitiam
excitatas. debemꝰ equanimit̾ tolerare:
ut nobis meritũ crescat. Aliqͣndo aũt
etiam compescere. ne dum de nobis mala
disseminant. eoꝵ qui audire nos ad bo¬
na poterant corda in nocentiũ corrum¬
pant. Hinc ÷ ⁊ enim quod ioħs obtrec¬
tacoris sui linguã redarguit dicens.

Expanded text:
Hominem mollibus 1256 vestitum? Ecce qui Hominem mollibus 1256 vestitum? Ecce qui mollibus vestiuntur in domibus regum sunt. Arundo autem vento agitata modo flatibus erigitur, modo flatibus inclinatur. Omnis autem infirmus animus, qui vel derogatione dejicitur, vel laudibus exaltatur, arundo vento agitata est. Quod Joannes non erat, quia inflexibilem mentis verticem inter laudes hominum et derogationes tenebat. 17. Sed magna inquisitione res indiget, cum recti operis viam tenemus, utrum semper despicere derogantium verba debeamus, an certe aliquando compescere. De qua re sciendum est quia linguas detrahentium sicut nostro studio non debemus excitare ne ipsi pereant, ita per suam malitiam excitatas debemus aequanimiter tolerare, ut nobis meritum crescat; aliquando autem etiam compescere, ne, dum de nobis mala disseminant, eorum qui audire nos ad bona poterant corda innocentium corrumpant. Hinc est enim quod Joannes obtrectatoris sui linguam redarguit, dicens:
Abbreviated transcription (Latin):
querere. Quid enim prodest si om̃s lau¬
dent. cũ conscientia accuset: Aut qͥd
poterit obeẽ. si om̃s nobis derogent. et
gͦ iob int̾ linguas derogantiũ inflexa
mente ꝑsistens. quia in t̾ra se impug¬
nari falsis sermonib uidit: in celo
testẽ quesiuit. Hinc ẏsaias ait. Popłe
m̃s qui te beatiticarit ipsi te decipiunt
& uiã gressuũ tuoꝵ dissipant. Qui
uidelicet popłs ne uerba sue laudis
attenderet.&. in culpis altius ꝑsister&s.:¬
statim ei dicitur quẽ aspiciat ciuius
iuditium ꝑtimescat. eum subditur.
Stat ad uididũ dñs: stat ad iudican¬
dum ppłos. Ac si aꝑte diceretur. Iu¬
ditia humana cur sequeris. qui stare suꝑt
hanuẽ baptistã. ueritas ẽẽ harundi¬
nem uento agitatã negat dicens.
Quid existis uidere in deseito: ha¬
rundinẽ uento agitatã: Quod qͥa
negando dixerit non affirmando:
subiunc ta uerba testantur. Ait eni.
S quid ex istis uidere in deserto:

Expanded text:
quaerere. Quid enim prodest si omnes lauquaerere. Quid enim prodest si omnes laudent cum conscientia accuset? Aut quid poterit obesse si omnes nobis derogent, et ergo Job inter linguas derogantium inflexa mente persistens, quia in terra se impugnari falsis sermonibus vidit, in coelo testem quaesivit. Hinc Isaias ait: Popule meus, qui beatificant te, ipsi te decipiunt, et viam gressuum tuorum dissipant . Qui videlicet populus ne verba suae laudis attenderet, et in culpis altius perstatim ei dicitur, quem aspiciat, cujus judicium pertimescat, cum subditur: Stat ad judicandum Dominus, stat ad judicandos populos . Ac si aperte dicat: Judicia humana cur sequeris, qui stare te annem Baptistam Veritas esse arundinem vento agitatam negat, dicens: Quid existis videre in desertum? Arundinem vento agitatam? Quod quia negando dixerit, non affirmando, subjuncta verba testantur. Ait enim: Sed quid existis videre in deserto?
Abbreviated transcription (Latin):
tibus corinthiis paulus dicebat. M ichi
aut̃ ꝓ minimo est ut a uobis iudicer:
aut ab humano die. Qui nec in corde
suo unde se rep̃hendere potuiss inue¬
niens. adiungit. S neq me ipsũ iudico.
Uidens aũt quia ei ad ꝑfectionẽ scĩta¬
tis nec suũ iuditium sufficeret: subdit.
S non in hoc iustificatus sum. Cur uͦ
nec sibimetipsi de seipso credidit: causã
reddidit cum subiũrit. Qui aũt udi¬
cat me dñs est. Ac si aꝑte dicat. Nec meo
de me iuditio credendũ ẽẽ ex istimo:
quia ille me iudicat cuiꝰ ego iuditium
non rep̃hendo. Hinc beatus iob cũ ami¬
coꝵ derogantium linguas int̾ dolores
uulnerũ pateretur: & iacula uerboꝵ.
cogitacione ꝓtinus ad conscientiam re¬
aspexit dicens. Eccẽ enim in celo testis
m̃s : & consciꝰ ñs in excelsis. Qui etiam
subdidit. Uerbosi amici mei : ad dm̃
stillat ocłs ms̃. In om̃e enum qͦd de nob̾
re debemus. interiorẽ testem &. udicẽ

Expanded text:
tibus Corinthiis Paulus dicebat: Mihi tibus Corinthiis Paulus dicebat: Mihi autem pro minimo est ut a vobis judicer, aut ab humano die . Qui nec in corde suo unde se reprehendere potuisset inveniens, adjungit: Sed neque meipsum judico. Videns autem quia ei ad perfectionem sanctitatis nec suum judicium sufficeret, subdidit: Sed non in hoc justificatus sum. Cur vero nec sibimetipsi de seipso credidit, causam reddidit cum subjungit: Qui autem judicat me Dominus est . Ac si aperte dicat: Nec meo de me judicio credendum existimo, quia ille me judicat, cujus ego judicium non comprehendo. Hinc beatus Job cum per amicorum derogantium linguas inter dolores vulnerum pateretur jacula verborum, cogitatione protinus ad conscientiam reaspexit dicens: Ecce enim in coelo testis meus, et conscius meus in excelsis . Qui etiam subdidit: Verbosi amici mei, ad Deum stillat oculus meus . 15. In omne enim quod de nobis tem debemus, interiorem testem et judicem
Abbreviated transcription (Latin):
iugatur. Unde scĩ uiri in uocis libere in¬
crepatione suecensi: eos ad sua odia exci¬
tare non metuunt: quos dñ ñ diligere
cognoscunt. Quod ꝓpħa ardentꝰ eochibets
creatori om̃rũ quasi in munere obtulit
dicens. Nonne qui oderunt te dñe ed̾am
illos. &. suꝑ inimicos tuos tabescebam
ꝑ fecto odio oderam illos: inimici facti st̃
michi. Ac si aꝑte dicat. Pensa qͥntũ te di¬
ligo: qui tuoꝵ hostiũ exrcitare contͣ mȩ
inimicitias non ꝑtimesco. hinc iterũ
dicit. Qui retribuebant mala pro bonis
detrahebant michi: qm̃ subsequutꝰ ÷ iusti¬
ciam. Bonũ ualde ÷ quod iustus tribuit:
qͣndo male agentib libera uoce contra¬
dicit. S ꝑuersi mala ꝓ bonis retribuunt.
cum iustis derogant. quia contra eos ius¬
ticiȩ defensionem seruant. Non enim
iusti humana uiditia s ęt̾ni iudicis
examen aspiciunt: atq ideo derogantiũ
uerba coutempnunt. hinc etenĩ derogan¬

Expanded text:
jugatur. Unde sancti viri in vocis liberae injugatur. Unde sancti viri in vocis liberae increpatione succensi, eos ad sua odia excitare non metuunt, quos Deum non diligere cognoscunt. Quod Propheta ardenter exhibens, creatori omnium quasi in munere obtulit, dicens: Nonne qui oderunt te, Deus, oderam illos, et super inimicos tuos tabescebam ? Perfecto odio oderam illos, et inimici facti sunt mihi . Ac si aperte dicat: Pensa quantum te diligo qui tuorum hostium excitare contra me inimicitias non pertimesco. Hinc etenim dicit: Qui retribuunt mala pro bonis detrahebant mihi, quoniam subsecutus sum justitiam . Bonum valde est quod justus tribuit, quando male agentibus libera voce contradicit. Sed perversi mala pro bonis retribuunt cum justis derogant, quia contra eos justitiae defensionem servant. Non enim justi humana judicia, sed aeterni judicis examen aspiciunt, atque ideo derogantium verba contemnunt. Hinc etenim derogan
Abbreviated transcription (Latin):
subiungitur. cum ꝓtinꝰ subinfertur.
Quoniã increduli & subuersores sunt
tecum: & cum scorpionib habitas. Ti¬
mendi enim eeñt hi quib loqui mitte¬
batur si in fide & oꝑe dõ om̃ipotenti
placuissent. Qui aũt increduli et sub¬
uersores sunt in sius sermonib dero¬
gantes timendi ñ sunt. Quia &s stultũ
ualde ÷ si illis placere querimꝰ. qͦs non
placere dño scimꝰ. Debent aũt haberi
in metu & reuerentia uiditia iustoꝵ:
quia menbra om̃ipotentis dĩ sunt. et
hoc ipsi in t̾ra rephendunt. qͦd dñs re¬
darguit ecęlo. Nam ꝑuersoꝵ derogatio.
uitȩ nr̃e approbatio est: quia iã ostendit᷑
nos aliquid iusticie habere. si illis displi¬
cere incipimus qui ñ placent dõ. Nemo
&r enim potest in una eadẽq re: om̃ĩpoten¬
ti dño atq eiꝰ hostibus gratus existere.
Nam dñi se amicũ denegat: qui eiꝰ pla¬
cet inimico. Et inimicis ueritatis aduer¬
satur: qui eidem ueritati in mente sub¬

Expanded text:
subjungitur, cum protinus subinfertur: subjungitur, cum protinus subinfertur: Quoniam increduli et subversores sunt tecum, et cum scorpionibus habitas. Timendi enim essent hi quibus loqui mittebatur, si in fide et opere Deo omnipotenti placuissent. Quia autem increduli et subversores sunt, in suis sermonibus derogantes, timendi non sunt, quia stultum valde est si illis placere quaerimus quos non placere Domino scimus. Debent autem haberi in metu et reverentia judicia justorum, quia membra omnipotentis Dei sunt, et hoc ipsi in terra reprehendunt, quod Dominus redarguit e coelo. Nam perversorum derogatio vitae nostrae approbatio est, quia jam ostenditur nos aliquid justitiae habere, si illis displicere in ipimus qui non placent Deo. Nemo etenim potest in una eademque re omnipotenti Domino atque ejus hostibus gratus existere. Nam Deo se amicum denegat, qui ejus placet inimico. Et inimicis veritatis adversabitur, 1255 qui eidem veritati in mente sub
Abbreviated transcription (Latin):
ñ intendit. in elatione atcollitur: et
de elatione sua uelut de auctoritate glo¬
riatur. Iste uͦ nim nunꝗͣ. dum timet
ne maioris grãm amritat: atq ꝑ hoc ali¬
quid tpr̃alis dampni sustineat. seperecta
q̃ intelligit occultat. atq apud se tacitus
ipsum timorẽ quo constringitur humi¬
litatẽ nominat: s eum eui nil uult di¬
cere tacendo in cogitacione diuidicat.
fitq ut unde se humilem existimat: in¬
de grauiꝰ sit suꝑbus. Discernenda gͦ sunĩ
semꝑ libertas & suꝑbia. humilitas et ti¬
mor: ne aut timor humilitatẽ. aut su¬
ꝑbia se libertatẽ fingat. Hierechiel itaq
quia non solũ ppło s etiam semoribus
loqui mutebatur : ne incautũ timorem
humilitatẽ crederet. ut tunere ñ debe¬
at admonetur dũ dicitur. ne timeas
eos. Ac ne forte derogationis eoꝵ uerba
ꝑtimescat: ad iungitur neq sermones
eoꝵ metuas. Cur aũt linguas derogan¬
tium timere non debeat: etiam causa

Expanded text:
non intendit, in elatione attollitur, et non intendit, in elatione attollitur, et de elatione sua velut de auctoritate gloriatur. Iste vero nonnunquam dum timet ne majoris gratiam amittat, atque per hoc aliquid temporalis damni sustineat, recta quae intelligit occultat, atque apud se tacitus ipsum timorem quo constringitur humilitatem nominat. Sed eum cui nil vult dicere, tacendo in cogitatione dijudicat; fitque ut unde se humilem existimat, inde gravius sit superbus. Discernenda ergo semper sunt libertas et superbia, humilitas et timor, ne aut timor humilitatem, aut superbia se libertatem fingat. Ezechiel itaque quia non solum populo, sed etiam senioribus loqui mittebatur, ne incautum timorem humilitatem crederet, ut timere non debeat admonetur, dum dicitur: Ne timeas eos. Ac ne forte derogationis eorum verba pertimescat, adjungitur: Neque sermones eorum metuas. 14. Cur autem linguas derogantium timere non debeat, etiam causa
Abbreviated transcription (Latin):
uitiauit. Quod uidelicet uitium iã
non ex ramo s ex radice est: quia nͥ
cor intumeret. lingua minime suꝑ¬
biret. Inẽẽ gͦ ad loquendũ priori hũ¬
milis auc toritas: ineẽ aũt minori
libera humilitas debet. S sepe in ho¬
minib ipse loquendi ordo confundi¬
tur: sicut & longe suꝑius diximus.
Nam aliqͣndo quis ꝑ tumorẽ elatio¬
nis loquitur. & loqui se ꝑ auctoritatẽ
libertatis earistimat. Et aliqͣndo aliꝰ
ꝑ stultum timorẽ tacet: & tacere se
ꝑ humilitatẽ putat. Ille locũ sui re¬
giminis attendens. non metitur sensus
tumoris: iste locum sue subiectionis
considerans. timet dicerȩ bona quȩ
sentit. & ignorat quantũ caritati reus
efficitur tacendo. Sic uero sub auctorita¬
te suꝑbia. & humanus timor subhumili¬
tate se palliat: ut sepe nec ille ualeat con¬
siderare quid dõ. nec iste quid debeat ꝓcri¬
mo. Nam cum ille eos qui sibi subiecti
sunt conspicit. & ei cui om̃s subiacent

Expanded text:
vitiavit. Quod videlicet vitium jam vitiavit. Quod videlicet vitium jam non ex ramo, sed ex radice est, quia nisi cor intumesceret, lingua minime superbiret. Inesse ergo ad loquendum priori humilis auctoritas, inesse autem minori libera humilitas debet. Sed saepe in hominibus ipse loquendi ordo confunditur, sicut et longe superius diximus. Nam aliquando quis per tumorem elationis loquitur, et loqui se per auctoritatem libertatis existimat; et aliquando alius per stultum timorem tacet, et tacere se per humilitatem putat. Ille locum sui regiminis attendens, non metitur sensum tumoris; iste, locum suae subjectionis considerans, timet dicere bona quae sentit, et ignorat quantum charitati reus efficitur tacendo. 13. Sic vero sub auctoritate superbia, et humanus timor sub humilitate se palliat, ut saepe nec ille valeat considerare quid Deo, nec iste quid debeat proximo. Nam ille dum eos qui sibi subjecti sunt conspicit, et ei cui omnes subjacent
Abbreviated transcription (Latin):
cione mittitur : qui ne timeat adinone¬
tur. E.⁊ quia praui quiq bona sibilo¬
quentib alia iniqua fatiunt: & adhuc
alia minantur. ꝓpt̾ illa que faciunt
dicitur. ne timeas eos. & ꝓpt̾ hoc quod
minantur adiungitur. neq sermo¬
nes eoꝵ metuas. Uel certe quia & repro
bi mala bonis ingerunt. & eoꝵ semꝑ
actib derogant: ꝓpħa missus adionet᷑.
ne eoꝵ uł crudelitatẽ metuat. uł u̾ba
ꝑtimescat. In hoc itaq quod dicitur
ne cuneas: ꝓpħȩ datur auctoritas pre¬
dicationis. E quia om̃s qui in dõ uiuimꝰ
organa ueritatis sumꝰ: ut sepe ꝑ aliũ
michi. sepe uͦ alii loquatur ꝑ me: sic no¬
bis boni uerbi in ẽẽ auctoritas debet.
ut is qui pre est dicat recta libere. et
is qui sub ÷ inferre bona humiliter
non recuset. Bonum enĩ qͦd maiori a
minore dicitur: tunc uere bonũ ÷ si
humilit̾ dicatur. Nam si rectitudo
sentiendi humilitatẽ loquendi ꝑdi¬
derit: radicẽ sensus in ramo linguę

Expanded text:
tionem mittitur, qui ne timeat commonetionem mittitur, qui ne timeat commonetur. Et quia pravi quique bona sibi loquentibus alia iniqua faciunt et adhuc alia minantur, propter illa quae faciunt dicitur: « Ne timeas eos. » Et propter hoc quod minantur adjungitur: « Neque sermones eorum metuas. » Vel certe, quia reprobi et mala bonis ingerunt, et eorum semper actibus derogant, Propheta missus admonetur ne eorum vel crudelitatem metuat, vel verba pertimescat. In hoc itaque quod dicitur, ne timeas, prophetae datur auctoritas praedicationis. Et quia omnes qui in Deo vivimus organa veritatis sumus, ut saepe per alium mihi, saepe vero et aliis loquatur per me: sic nobis boni verbi inesse auctoritas debet, ut is qui praeest is qui subest inferre bona humiliter non recuset. Bonum enim quod majori a minore dicitur tunc vere bonum est, si humiliter dicatur. Nam si rectitudo sentiendi humilitatem loquendi perdiderit, radicem sensus in ramo linguae
Abbreviated transcription (Latin):
aut ꝑmanens aut reuertens domꝰ
exasꝑans uocatur: quia eum quẽ
ꝑ fidem susceꝑat. repellit a se prauis
morib abitatorẽ clm̃. Nam domꝰ
inhabitatur adũo. Si gͦ domꝰ qͣre
exasꝑans : Si uero exasꝑans quare
domis. que utiq iam non in habita¬
tur: S domꝰ. quia in ea ds̃ ꝑ fidem
habitare ceꝑat. Erasꝑans uero est:
quia ab ea prauis morib exiit ut
uacua remaneat. quã priꝰ celestis
inhabitator replebat. Unde etiam
sicut uitatis uoce cognouimꝰ. neqͥs¬
simus sp̃c cum septẽ aliis rediens. do¬
mũ scopis mnundatã inuenit: quia
mentẽ a uirtutib alienam replet.
Sequit ur. Et scient quia ꝓpħa fu¬
erit in medio eoꝵ. Mali scire bonos.
aut ad adiutorium salutis. aut ad
iuuentur ut surgant. aut sic dãpnẽ¬
tur ut excusatione careant. Se &eteR.¬
Tii gͦ fili hominis ne tuneas eos. neq ser¬
inones eoꝵ metuas: qm̃ increduli et
habitas. Patet ad quã ꝑuersos in p̃dica¬

Expanded text:
aut permanens, aut revertens, domus aut permanens, aut revertens, domus exasperans vocatur, quia eum quem per fidem susceperat repellit a se pravis moribus habitatorem Deum. Nam domus inhabitatur a domino. Si ergo domus, quare exasperans? Si vero exasdomus, quae utique jam non inhabitabitur, sed domus, quia in ea Deus per fidem habitare coeperat. Exasperans vero est, quia ab ea pravis moribus pulsus exiit, ut vacua remaneat, quam prius coelestis inhabitator replebat. Unde etiam sicut Veritatis voce cognovimus, nequissimus spiritus cum septem aliis rediens, domum scopis mundatam invenit, quia mentem a virtutibus alienam replet. Sequitur: « Et scient quia propheta fuerit in medio eorum. » Malis scire bonos aut ad adjutorium salutis proficerjuventur, ut surgant, aut sic damnentur, ut excusatione careant. « Tu ergo, fili hominis, ne timeas eos, neque sermones eorum metuas, quoniam incredumnentes. Patet ad quam perversos in praedica
Abbreviated transcription (Latin):
culpa defuncti sunt audire noluert̃.
Pensemꝰ gͦ quȩ uirtꝰ sit in hoc dm̃ci
sermonis defectu ut dicat. si forte uł
ipsi audiant. Nobis hoc aꝑte dicit᷑.
qui afflicti. obsessi. conclusi. omĩa
quȩ in hoc mundo habuimꝰ bona ꝑ¬
didimus. Urbes dirutas. euersa cas¬
tra. depopłatos agros. suffossas ȩccłias
uidemus: & tamen adhuc parentes
nr̃os ad iniquitates sequimur. ab eoꝵ
elatione quã uidimꝰ non mutamͦ.
Et illi quidẽ int̾ gaudia: nos uero
quod ÷ grauiꝰ & int̾ flagella peccamꝰ.
S ecce omp̃s ds̃ iniquitates iudi¬
cans : iam priores nr̃os abstulit. iã
ad uditiũ uocauit. nos adhuc ad
penitenciam expectat. nos ad reuer¬
tendũ sustinet. Et qui in illis iam ui¬
ditium exrercuit: nobis sue pacientie
longanimitatẽ p̃rogat: ne cũ nr̃is
nos prioribus ꝑdat dicens. si forte uł
ipsi audiant & si forte quiescant. quia
domꝰ exasꝑans est. Om̃ĩs anima etiã
pꝰ acceptam fidem in ꝑuersitate sua

Expanded text:
culpa defuncti sunt audire noluerunt? culpa defuncti sunt audire noluerunt? Pensemus, rogo, quae virtus sit in hoc dominici sermonis defectu, ut dicat: Si forte vel ipsi audiant. Nobis hoc nobis aperte dicitur, qui afflicti, obsessi, conclusi, omnia quae in hoc mundo habuimus bona perdidimus. Urbes erutas, eversa castra, depopulatos agros, suffossas Ecclesias videmus; et tamen adhuc parentes nostros ad iniquitates sequimur, ab eorum elatione quam vidimus non mutamur. Et illi quidem inter gaudia, nos vero, quod est gravius, et inter flagella peccamus. Sed ecce omnipotens Deus iniquitates judicans, jam priores nostros abstulit, jam ad judicium vocavit. Nos adhuc ad poenitentiam exspectat, nos ad revertendum sustinet. Et qui in illis jam judicium exercuit, nobis suae patientiae longanimitatem praerogat, ne cum nostris nos prioribus perdat, dicens: Si forte vel ipsi audiant, et si forte quiescant, quia domus exasperans est. 10. Omnis anima etiam post acceptam fidem in perversitate sua
Abbreviated transcription (Latin):
si fieri potest etiam electi. Ista gͦ dñici ser¬
monis dubitacio ex electoꝵ cordibus
designatio temptacionis fuit: quia qui
electi sunt ad ꝑsistendum. ꝑ signa p̃di¬
catoꝵ antiap̃i temptabuntur ad ca¬
dendũ. ꝑhoc gͦ qͦd dicitur. si fieri pot̾:
hoc ex pͥmitur quod electi in corde temp¬
& tam̃ dicuntur electi qr non cadunt.
Dubitacio itaq sermonis dñi: in elec¬
tis expͥmit trepidationẽ mentis. Qͦs¬
& electos nominat: quia cernit quod
infide & bono oꝑe ꝑsistunt. Unde hic
quoq dicitur. Si forte audiant. & si for¬
te quiescant. ꝑhoc enim qͦd dicitur si
forte: quia ex magna multitudine
pauci audituri sunt demonstratur.
ꝑ dubitacionẽ gͦ sermonũ. quid signi¬
ficatur aliud nisi paucitas auditoꝵ:
tum defunctoꝵ. dixrerat: mitens pro¬
pħam add filios dicat. si forte uł ipsi au¬
diant. ꝙ si forte quiescant. Quid ÷ dice¬
re uł ipsi. nisi quia eoꝵ patres qui in

Expanded text:
si fieri potest, etiam electi. » Ista ergo Dominici sersi fieri potest, etiam electi. » Ista ergo Dominici sermonis dubitatio ex electorum cordibus, designatio tentationis fuit, quia qui electi sunt, ad persistendum, per signa praedicatorum Antichristi tentabuntur ad cadendum. Per hoc ergo quod dicitur, si fieri potest, hoc exprimitur, quod electi in corde tenet tamen dicuntur electi, quia non cadunt. Dubitatio itaque sermonis a Domino, in electis exprimit trepidationem mentis; quos electos nominat, quia cernit quod in fide et bono opere persistant. Unde hic quoque dicitur: Si forte audiant, et si forte quiescant. Per hoc enim quod dicitur, Si forte, quia ex magna multitudine pauci audituri sint demonstratur. Per dubitationem ergo sermonum Dei quid significatur aliud, nisi paucitas auditorumtum defunctorum dixerat, mittens prophetam ad filios dicat: Si forte vel ipsi audiant, et si forte quiescant. Quid est dicere Vel ipsi, nisi quia eorum patres qui in
Abbreviated transcription (Latin):
ex mea uoce necesse ÷ ut loquaris. ne
contempnaris ipse qui muteris. u̾ba
mea ꝓferens ostendẽ qui misit. Secd tͣ.
Si forte uł ipsi audiant & si forte qui¬
escant: quia domꝰ exasꝑans est. Dum¬
constet quod omp̃s ds̃ omĩa sciat: mirã¬
dum ualde ÷ curdicitur. si forte audiant
& si forte quiescant. Quaꝓpt̾ sciendu.n
nobis est: quia ista dubitacio locutionis
dĩ. non ex ignorantia s eoc aliqua signi¬
ficatione descendit. Nam qͥs nestiat qͦd
qui fecit & uidet omĩa. omĩa sciatꝰ Et
ꝑ semetipsa in eũgłio u̾itas de anti xp̃i
p̃dicatorib dicit. Dabunt signa magna
&s ꝓdigia: ita ut in errorẽ inducantur
si fieri potest etiam electi. Cur hoc sub
dubitacione dicitur. cum quid futurũ
sit a dño p̃sciatur:: Unum uͦ ex duob
est. quia si electi sunt fieri non potest:
si aũt fieri pot̾ electi non sunt: & tam̃
dicitur. ita ut in errorẽ inducantuR.

Expanded text:
ex mea voce necesse est ut loquaris, nec ex mea voce necesse est ut loquaris, nec contemnaris ipse qui mitteris, verba mea proferens, ostende eum qui misit. Sequitur: « Si forte audiant, et si forte quiescant, quia domus exasperans est. » Dumconstet quod omnipotens Deus omnia sciat, mirandum valde est cur dicitur, « si forte audiant, et si forte quiescant. » Quapropter sciendum est nobis, quia ista dubitatio locutionis Dei, non ex ignorantia, sed ex aliqua significatione descendit. Nam quis nesciat quod qui fecit et videt omnia, omnia sciat? Et per semetipsam in Evangelio Veritas de Antichristi praedicatoribus dicit: « Dabunt signa magna et prodigia, ita ut in errorem inducantur, si fieri potest, etiam electi . Cur hoc sub dubitatione dicitur, cum quid futurum sit a Domino praesciatur? Unm vero ex duobus est, quia si electi sunt, fieri non potest; si autem fieri potest, electi non sunt. Et tamen dicitur, ut in errorem inducantur,
Abbreviated transcription (Latin):
cui ab angło dicitur. orationes tuȩ. &
elemosinȩ tuȩ. ascenderunt in memo¬
riam in conspectu dei. s mox ꝓ eadẽ
ascensione p̃cipitur ut ad symonem
mitat. qui et ueniens p̃dicare debeat.
constat quia hoc petiit unde meruit
excaudiri. Sequitur. Patres
domabili corde sunt: ad quos ego mit¬
tote. Eece ÷ una culpa suꝑbie. quia p̃¬
uaricati sunt pactũ: ecce alt̾a obstmatiõns qͥa usq
adiem hanc Ecce in miquitate filiorum
culpa giauis ipudentiȩ: quia dura
fatie. qm̃ mala quȩ fatiunt iam nec
erubescunt. & nunꝗͣ. uł pꝰ culpas ad
penitentiam  quia indomabili corde
sunt. Cum uero tante prauitatis
tanteq obstinationis sint hii ad qͦs
apheta mittitur. quis iam non uideat
quia ꝑsona ꝓphete atam ꝑuersis ho¬
minibus despici ualeat: S ecce aue¬
toritas ꝑsone tribuitur cum subditur.
Et dices ad eos. Hec dicit dñs ds̃. Ac si
a ꝑte diceretur. Quia exte despiceris.

Expanded text:
cui ab angelo dicitur: Orationes tuae et cui ab angelo dicitur: Orationes tuae et eleemosynae tuae ascenderunt in memoriam in conspectu Dei , et mox pro eadem ascensione praecipitur ut ad Simonem mittat, qui ei veniens praedicare debeat, constat quia hoc petiit, unde meruit exaudiri. Sequitur: VERS. 3domabili corde sunt, ad quos ego mitto te. 7. Ecce est una culpa superbiae, quia praevaricati sunt pactum. Ecce altera obstinationis, quia usque ad diem hanc. Ecce in iniquitate fculpa gravis impudentiae, quia dura facie, quoniam mala quae faciunt jam nec erubescunt, et nunquam vel post culpas ad poenitentiam redeunt, quia indomabili corde sunt. Cum vero tantae pravitatis tantaeque obstinationis sint hi ad quos propheta mittitur, quis jam non videat, quia persona prophetae etiam perversis hominibus despici valeat? Sed ecce auctoritas personae tribuitur cum subditur: « Et dices ad eos: Haec dicit Dominus Deus. » Ac si aperte diceretur: Quia ex te despicieris,
Abbreviated transcription (Latin):
dit ubi uidit: Iniqui gͦ quia in
inuisibilib cadunt. pꝰ se cadere di¬
cuntur. quia ibi corruunt. ubi qͥd
eos tunc sequitur:modo uidere non
possunt. Iusti uero quia in istis uisibi¬
lib semetipsos sponte deiciunt. ut in
inuisibilib erigantur. quasi in faciẽ
cadunt: quia timore conpuncti. ui¬
dentes humiliantur. Notandũ uero
quod dicitur. mitto ego te ad filios isrł
ad gentes apostatrices quȩ recessert̃
a me. Sicut enim duob modis a deo
ditore suo: aut fide recedit aut oꝑe.
Sicut gͦ qui fide recedit apostata est:
ita qui ad ꝑuersum opꝰ quod deseruerat
redit: ab omĩpotente dõ apostata absq
ulla dubietate deputabitur. etiam si
fidem tenere uideatur. Unũ enim
fides sine oꝑibus. nec oꝑa aduiuant
sine fide. nisi fortasse ꝓ fide ꝑcipien
da sicut cornelius qui ante ꝓ bonis
oꝑib meruit audiri quã fidelis exis¬
teret. Qua ex re colligitur. quia bona
oꝑa pro fide ꝑcipienda faciebat. Nam

Expanded text:
dit, ubi videt? Iniqui ergo quia in dit, ubi videt? Iniqui ergo quia in invisibilibus cadunt, post se cadere dicuntur, quia ibi corruunt, ubi quid eos tunc sequatur modo videre non possunt. Justi vero, quia in istis visibilibus semetipsos sponte dejiciunt, ut in invisibilibus erigantur, quasi in faciem cadunt, quia, timore compuncti, videntes humiliantur. 6. Notandum vero quod dicitur: Mitto ego te ad filios Israel, ad gentes apostatrices, quae recesserunt a me. Sicut enim duobus modis a Deo  conditore suo aut fide recedit, aut opere. Sicut ergo qui a fide recedit apostata est, ita qui ad perversum opus quod deseruerat redit, ab omnipotente Deo apostata absque ulla dubietate deputatur, etiamsi fidem tenere videatur. Unum enim fides sine operibus, nec opera adjuvant sine fide, nisi fortasse pro fide percipienda fiant; sicut Cornelius ante pro bonis operibus meruit audiri quam fidelis existeret . Qua ex re colligitur quia bona opera pro fide percipienda faciebat. Nam
Abbreviated transcription (Latin):
gressuũ id ÷ pꝰ ꝑfectionẽ boni oꝑis. in
ore accipiet etiã nouũ canticũ predica¬
tionis. Sic saulus dum suꝑb damascũ
ꝑgeret. redemptoris uoce ꝓstratus iacu¬
it. & qui p̃dicator futurus erat. ñ tñ
mar ut p̾dicars quod uiderat audiuit:
s ei iacenti dicitur. Ingredere in ciuita¬
tem: &dicetur tibi quid te oporteat fa¬
cere. Iacens gͦ hoc solum audire poturt:
ut surgens aisceret qͦd audiret: sur¬
gens uͦ hoc didicit. ut quȩ cognouera.
p̃dicaret.S querendũ nobis ÷. cur ie¬
techiel & paulus in faciem cadunt.&
de ascensore equi id÷ de eo qui in huiꝰ
mundi gła elatus ÷ dicitur. ut cadat
ascensor eiꝰ retro. Rursumq de ꝑsequir¬
torib dñi scͥptũ est. Abierunt retror¬
sum : & ceciderunt in tr̃am. Quid ẽ
hoc quod electi in faciem. & reprobi re¬
trorsum cadunt. nisi qͦd omis qui pꝰ se
cadit. ibi proculdubio cadit ubi ñ
uidet: qui uͦ ante se ceciderit. ibi ceci¬

Expanded text:
gressuum, id est post perfectionem boni operis, in gressuum, id est post perfectionem boni operis, in ore acciperet etiam novum canticum praedicationis. Sic Saulus, dum superbus Damascum pergeret , Redemptoris voce prostratus jacuit. Et qui praedicator futurus erat, non tamen mox ut praedicaret quod viderat audivit, sed ei jacenti dicitur: Ingredere in civitatem, et dicetur tibi quid te oporteat facere . Jacens ergo hoc solum audire potuit, ut surgens disceret quod audiret; surgens vero hoc didicit, ut quae cognoverat praedicaret. 5. Sed quaerendum nobis est cur Ezechiel et Paulus in faciem cadunt, et de ascensore equi, id est de eo qui in hujus mundi gloria elatus est, dicitur: Ut cadat ascensor ejus retro ? Rursumque de persecutoribus Domini scriptum est: Abierunt retrorsum, et ceciderunt in terram . Quid est hoc, quod electi in faciem, et reprobi retrorsum cadunt, nisi quod omnis qui post se cadit ibi procul dubio cadit, ubi non videt; qui vero ante se ceciderit, ibi ceci
Abbreviated transcription (Latin):
nitatis timore aliquid sentire ceꝑi¬
mus : dignũ ÷ ut ad penitençiam
cadamꝰ. Et cum infirmitatẽ nos¬
trã subtilit̃ cognoscentes. humilit̃
iacemus: ꝑ diuimi uerbi consolati¬
onem surgere ad fortia oꝑa iubem.
&ẜ eum iam in bonoꝵ oꝑum solidi¬
tate ꝑsistimꝰ: necesse ÷ ut unde nos¬
metipsos correrimus : inde iam p̃¬
dicantes &s alios leuemꝰ. Iacenti S
non p̃cipitur ut ad p̃dicationẽ ꝑgat:¬
ne infirmꝰ quisq hoc qͦd uerbo edifi¬
care potest oꝑe destruat. Unde recte
quoq ꝑpsalmistã dicitur. E duarit me
de lacu miseriȩ. & de luto fecis: & statuit
supra petram pedes meos & direxit gres¬
sus meos. & immisit in os meũ canticũ
nouũ.ymnũ dõ nr̃o. Priꝰ enim de luto
prauitatis educitur: ut eius pedes per
fidem in petra solidentur. S quia rec¬
tam fidẽ recta subseqͥ debet oꝑatio: gres¬
sus eiꝰ directi sunt. ut pꝰ directionem

Expanded text:
nitatis timore aliquid sentire coeperinitatis timore aliquid sentire coeperimus, dignum est ut ad poenitentiam cadamus. Et cum infirmitatem nostram subtiliter cognoscentes humiliter jacemus, per divini verbi consolationem surgere ad fortia opera jubemur. Et cum jam in bonorum operum soliditate persistimus, necesse est ut unde nosmetipsos correximus, inde jam praedicantes et alios levemus. Jacenti ergo non praecipitur ut ad praedicationem ne infirmus quisque hoc quod verbo aedificare potest, opere destruat. Unde recte quoque per Psalmistam dicitur: « Eduxit me de lacu miseriae et de luto faecis. Et statuit supra petram pedes meos et direxit gressus meos. Immisit in os meum canticum novum, hymnum Deo nostro. » Prius enim de luto pravitatis educitur, ut ejus pedes per fidem in petra solidentur. Sed quia rectam fidem recta subsequi debet operatio, gressus ejus directi sunt, ut post directionem
Abbreviated transcription (Latin):
tem ad me: & dicentẽ. fuli hominis
mitto ego te ad filios isrł. ad gentes
apost atrices quȩ recesserunt a me.
Sic ꝓpheta describit sua: ut signifi¬
cet nr̃a. Nam quid ÷ hoc qd̾ ei ia¬
centi dicitur. sta suꝑ pedes tuos et lo¬
quar tecũ: Qui enim iacenti loque¬
batur: eur non se nisi stanti ꝓmit¬
tit ẽẽ loquuturum: S sciendũ:
quia alia sunt quȩ iacentes. alia q̃
stantes audire debeamus. Iacenti enĩ
dicitur ut surgat: stanti aũt p̃cipi¬
tur ut ad p̃̾dicationẽ ꝓficisci debeat.
Adhuc enim nobis in infirmitatis
confusione iacentibus: preberi ñ
debet auctoritas p̃dicationis. Sed
cum iam in bono oꝑe surgimus.
cũ iam recti stare ceꝑimꝰ: dignũ ÷
ut ad lucrandos alios in p̾̃dicatione
mitti debeamus. Stans gͦ ꝓpħa uisi¬
onem sp̃alem uidit & cecidit: cadeis
uͦ admonitionis uerbũ suscepit ut
surgeret: surgens aũt p̃ceptum
audiuit ut p̃dicaret. Nam qͥ ad huc
ex suꝑbie uertice stamꝰ : cũ ĩa de et̃¬

Expanded text:
li hominis, mitto ego te ad filios Israel, ad gentes apostatrices, quae recesserunt a me. 4. Sic propheta describit sua, ut significet nostra. Nam quid est hoc quod ei jacenti dicitur: Sta super pedes tuos, et loquar tecum? Qui enim jacenti loquebatur, cur non se nisi stanti promittit esse locuturum? Sed sciendum quia alia sunt quae jacentes, alia quae stantes audire debeamus. Jacenti enim dicitur ut surgat, stanti autem praecipitur ut ad praedicationem proficisci debeat. Adhuc 1251 enim in infirmitatis confusione jacentibus praeberi non debet auctoritas praedicationis. Sed cum jam in bono opere surgimus, cum jam recti stare coeperimus, dignum est ut ad lucrandos alios in praedicationem mitti debeamus. Stans ergo propheta visionem spiritalem vidit, et cecidit; cadens vero jam monitionis verbum suscepit ut surgeret, surgens autem praeceptum audivit ut praedicaret. Nam qui adhuc ex superbiae vertice stamus, cum jam de aeter
Abbreviated transcription (Latin):
epilii miseria dolemꝰ. Nel sicut in trail¬
latione alia dicit᷑: ẜ qͥ addit scienciã addit
laborẽ. Quo enĩ scire incipimꝰ q̃ st̃ celestia
gaudia: eo magis ut erroru nr̃oꝵ laqueos
possimꝰ euadere. fendo laboramius. In mul
Ag̾ sapientia multa ÷ indignatio: qr si ẽt̃¬
na iam sapimꝰ concupiscere tpr̃alia dedig¬
namur: Si at̾naiam sapimꝰ. nosinetipsos des¬
picimꝰ egisse : hoc qͦd nos potuit ab et̾nita¬
tis amore separare. Rep̃hendit semctipsã
conscientia: accusat qͦd egit. dampnat p
penitenciã qͥd aecusat. fit riaa in aniino par¬
curiens pac̃ẽ cũ dõ. Sic haab iniqꝰ rex a pro¬

Expanded text:
exsilii miseria dolemus. Vel sicut in transexsilii miseria dolemus. Vel sicut in translatione alia dicitur: Et qui addit scientiam addit laborem. Quo enim scire incipimus quae sint coelestia gaudia, eo magis ut errorum nostrorum laqueos possimus evadere, flendo laboramus. In multa ergo sapientia multa est indignatio, quia si aeterna jam sapimus, concupiscere temporalia dedignamur. Si aeterna jam sapimus, nosmetipsos despicimus egisse hoc quod nos potuit ab aeternitatis amore separare. Reprehendit semetipsam conscientia, accusat quod egit, damnat per poenitentiam quod accusat, fit rixa in animo, parturiens pacem cum Deo. 44. Sic Achab , rex
Abbreviated transcription (Latin):
& punit flendo de factis. Suꝑnis inhiar.
trena iam omĩa ꝑ mentis despectũ calat.
Et quadiu illud qd desid̾at adhuc ꝑ spc̃m¬
ũ ht̃ Nere dulce ht̃. seseq continius la¬
mentis affligere. A. qr nec dũ se. ẽẽ. in pa¬
tria ad quã creatus ÷ uidet: in huiꝰ uite
exrilio nichil ei plus aliud q̃ͣm sua amari¬
tudo placet. Dedignatur & enĩ subiace¬
re temꝑalib. & ardent᷑ suspirat ȩtĩs.¬
Unde recte quoq ꝑ salomonẽ dic̾itur.
eo qͦd in inulta sapientia multa sit indis¬
natio & qͥ apponit scientiã apponit de¬
lorẽ. Celestia et enĩ cognoscentes: trens
anmũ subdere dedignamur. & dũ
plus saꝑe incipimꝰ: de his q̃ uale eginꝰ
nobis ipsis irascimus. Et fit inmulia
sapientia multa indignatio: qr quto
plus ꝓfitimꝰ in cognitione. tanto nobis
indignam ampliꝰ de ꝑu̾so oꝑe. Atq si
scientia dolor creseit: qr qͣutomagis edia
cognoscimꝰ. tanto magis eẽ nos in bui

Expanded text:
et punit flendo de factis. supernis inhiat, et punit flendo de factis. supernis inhiat, terrena jam omnia per mentis despectum calcat, et quandiu illud, quod desiderat, adhuc p flere dulce habet, seseque continuis lamentis affligere, et quia necdum se esse in patria ad quam creatus est videt, in hujus vitae exsilio nihil ei plus aliud quam sua amaritudo placet, dedignatur etenim subjacere temporalibus, et ardenter suspirat aetcitur: Eo quod in multa sapientia multa sit indignatio, et qui apponit scientiam apponit dolorem . Coelestia etenim cognoscentes, terrenis animum subdere dedignamur. Et dum plus sapere incipimus de his quae male egimus, nobis ipsis irascimur, et fit in multa sapientia multa indignatio, quia quanto plus proficimus in cognitione, tanto 1280 nobis indignamur amplius de perverso opere. Atque cum scientia dolor crescit, quia quanto magis aeterna cognoscimus, tanto magis esse nos in hujus
Abbreviated transcription (Latin):
facit: Unde sciendũ ÷ quia euii adhuc
p̃sens uita dulcis ÷ etiam si uerbũ dĩ loqͥ
uideatur. eleniatus &. assũptus p̃dicacor
ñ ÷. Aentẽ en ĩ quã sp̃s sc̃s replet: in a¬
maritudinẽ tp̃ralium & delectacionem
et᷑̃noꝵ cõmouet. Dulce eiuĩ ÷ ẽẽ in reb
humanis: s ei qͥ adhuc de cęlestib gaudia¬
nulla gustauit: quia qͣntominꝰ et̾n̾a in¬
telligit. tanto delectabilius in tp̃ralibus
requiescit. At si quis iam cordis ore gusta¬
uerit q̃ sit illa dulcedo cęlestiũ p̃mioꝵ.
qͥ illi ymnidiei angłoꝵ chori q̃ incõp̃ hen¬
sibilis uifio sc̃e trinitatis : huic qͣnto illd
dulce fit qͦd intus uidet. tanto in amari¬
tudinẽ uertitur om̃e qͥd foris sustiuet.
Riratur secũ de his q̃ iale egisse se reco¬
lit: &e sibimetipsi displicet. cũ ei ille pla¬
cere iã ceꝑit. qui omĩa creauit. Rep̃hen¬
dit se de cͥogitacionib. insequit᷑ de uerb̾:

Expanded text:
facit? Unde sciendum est quia cui adhuc facit? Unde sciendum est quia cui adhuc praesens vita dulcis est, etiamsi verbum Dei loqui videatur, elevatus et assumptus praedicator non est. Mentem enim quam Spiritus sanctus replet in amaritudinem temporalium delectatione aeternorum commovet. Dulce enim est esse in rebus humanis, sed ei qnulla gustavit, quia quanto minus aeterna intelligit, tanto delectabilius in temporalibus requiescit. At si quis jam cordis ore gustaverit quae sit illa dulcedo coelestium praemiorum, qui illi hymnidici angelorum chori, quae incomprehensibilis visio sanctae Trinitatis, huic quanto illud dulce fit, quod intus videt, tanto in amaritudinem vertitur omne quod foris sustinet. Rixatur secum de his quae male egisse se recolit, et sibimetipsi displicet cum ei jam ille placere coeperit, qui omnia creavit. Reprehendit se de cogitationibus, insequitur de verbis,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ in uerbis p̃dicantiũ exultat. Quia gͦ au¬
ditorib ad meliora surgentib eoꝵ quoq
p̃dicatorib gra multiplicatur: ꝓpħa dicat.
sp̃c quoq eleuauit me & assũpsit me. Inde¬
.x. enĩ p̃dicator magis ac magis eleuatur et
assumit᷑. unde auditor ad meliorẽ uitam
mutat᷑. S querendũ nobis ÷ cũ spc̃ mentẽ
ñ eleuet nisi assũpserit: cur priꝰ eleuauit
ẜ pꝰmodũ cdicit᷑ assũpsit. S hoc loco assũp¬
sit dictũ ÷ : constaut̃ tenuit. Nã sunt ñ¬
nulli qͦs eleuat sp̃s s ñ assumit: quorũ
s incellectus ad sp̃alia emicat: & camen
uita infactis carnalib remanens intellec¬
tui ñ concordat. Balaam nãq ꝑ ꝓpħiȩ
& tam̃ a t̃renis desideriis mentẽ noluit se
catione ꝑgat audiamus. Et abii amarꝰ
rissimi is cui dona scĩ sp̃s creuerant. cur
amarus abibat. an om̃e cor qͦd isdem sp̃c¬
assumit. amarũ in indignatione sui sp̃s

Expanded text:
et in verbis praedicantium exsultat. Quia ergo auet in verbis praedicantium exsultat. Quia ergo auditoribus ad meliora surgentibus, eorum quoque praedicatoribus gratia multiplicatur, propheta dicit: Spiritus quoque elevavit me, et assumpsit me. Inde enim praedicator magis ac magis elevatur et assumitur, unde auditor ad meliorem vitam mutatur. 42. Sed quaerendum nobis est, cum spiritus mentem non elevet nisi assumpserit, cur prius elevavit et postmodum dicitur assumpsit? Sed hoc loco assumpsit dictum est constanter tenuit. Nam sunt nonnulli quos elevat sed non assumit, quorum et intellectus ad spiritalia emicat, sed tamen vita in factis carnalibus remanens, intellectui non concordat. Balaam namque per propet tamen a terrenis desideriis mentem noluit sepcationem pergat argo cui dona sancti Spiritus creverant, cur amarus abibat? An omne cor quod idem spassumit amarum in indignatione sui spiritus
Abbreviated transcription (Latin):
sic̃ de hac eadẽ sc̃a eccłia scͥptũ ÷. Ruios eius
inhebrians. multiplicans generationes eiꝰ:
in stalicidiis eiꝰ letabitur cũ exorietur. Ruii
qͥppe eccłie scĩ p̃dicatores sunt: qͥ t̾rã nr̃i cor¬
dis infundunt. S cũ inhebriantur riui ge¬
nerationes eccłie multiplicantur: qr cũ ubx¬
riorẽ grãm sp̃c̃ p̃dicatores accipiunt: fideliũ
numerus augetur: sicq sca eccłia insius
stillicidiis letatur. Instillicidio et enĩ aqua
de tecto in t̾rã cadit: q̃ de celo ceciderat in
tectũ. Tectũ uͦ eccłiȩ sc̃i p̃dicatores sunt: qͥ
nos int̾cedendo & ad monit.onib inunien¬
do ꝓtegunt.S quia illoꝵ cor diuinitus in
p̃dicatione infunditur: quasi aqua de cę¬
lo uenit in tectũ. Quia uͦ nos eoꝵ uerbis
irigamur: quasi aq̃ de tecto fluit in t̾rã.
Scã itaq eccłia dũ exoritur instillicidiis
suis letatur: qr cũ infide & bonis oꝑibus
nascitur. ea q̃ accipit dona considerat:

Expanded text:
em sancta Ecclesia scriptum est: Rivos ejus inebrians multiplica generationes ejus, in stillicidiis suis laetabitur cum exorietur . Rivi quippe Ecclesiae sancti praedicatores sunt, qui terram nostri cordis infundunt. Sed cum inebriantur rivi, generationes Ecclesiae multiplicantur, quia cum uberiorem gratiam spiritus praedicatores accipiunt, fidelinumerus augetur. Quae sancta Ecclesia in suis stillicidiis laetatur. In stillicidio etenim aqde tecto in terram cadit, quae de coelo ceciderat in tectum. Tectum vero Ecclesiae sancti praedicatores sunt, qui nos intercedendo et admonitionibus muniendo protegunt. Sed quia illorum cor divinitus in praedicatione infunditur, quasi aqua de coelo venit in tectum. Quia vero nos eorum verbis irrigamur, quasi aqua de tecto defluit 1279 in terram. Sancta itaque Ecclesia, dum exoritur, in stillicidiis suis laetatur, quia cum in fide et bonis operibus nascitur, ea quae accepit dona considerat,
Abbreviated transcription (Latin):
qͦs ego mitto te. Ex quib quia multi fuerãt
credituri: acq ꝑ obȩdientiã ad fertilitatẽ¬
boni oꝑis ꝑuenturi: acerius frugũ uo¬
cantur. Quia enĩ bonȩ animę fruges ap¬
pellentur dĩ: ꝓpħa aliis testatur dicens. Sc̃s
etiam conuersȩ ad n̾dem gentes. pͥmodũ fac¬
te sunt. S quia priꝰ isrł dño credidit: rec¬
te hunc ꝓpħa frugũ eiꝰ pͥmitias appellauit.
Quia gͦ ꝓpħa inissus ñ priori ppło. s filiis
eiusoe ppłi uerba intulit: ad aceruũ frugũ
nouarũ uenit. Quid uͦ ꝑ chobar fumium
mus. ne repetendo fastidiũ generemꝰ. Seoc¬

Expanded text:
quos ego mitto te . Ex quibus quia multi fuerant quos ego mitto te . Ex quibus quia multi fuerant credituri, atque per obedientiam ad fertilitateboni operis perventuri, acervus frugum vocantur. Quia enim bonae animae fruges appellantur Dei, propheta alius testatur, dicens: Sanctus etiam conversae ad fidem gentes postmodum factae sunt. Sed quia prius Israel Domino credidit, recte hunc propheta frugum ejus primitias appellavit. Quia ergo propheta missus non priori populo, sed filiis ejusdem populi verba intulit, ad acervum frugum novarum venit. Quid vero per Chobar fluvium mus, ne repetendo fastidium generemus. Se
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓpħie miracła. hoc quoq miran¬
dũ habent libri ꝓpħarũ. qͦd siẽ in eis uer¬
ut eoꝵ ñ solũ dicta s etiã res geste ꝓpħie
sint. Unde nc̃ dr̃. ueni ad transinigra¬
tionẽ ad aceruũ nouarũ frugũ: ad eos
qui habitant uiata fluuiũ chobaR. Cum
causa exigeret ut indicare debuisser. qͥd ad
transmigrationẽ uenerit. q̃ dicendi neces¬
sitas fuit. ut ꝑ fruges locũ quoq expͥm̾et
dicens. ad aceruũ nouarũ frugũ. nisi qͦd
sepe ꝑ res is loca cause designantua: Mul¬
ti qͥppe erechiele ꝓpħante. iã captiuitatis
aniii deflurerant. atq ex his qui in capti¬
uitatẽ ducti fuerant. plures ĩa in morte car¬
nis obierant: ad quoꝵ filios loqͥ ꝓpħa ueri¬
ebat. Unde et ei suꝑiꝰ dicitus. fili hominis
mitto ego te ad filios isrł. ad gentes apostat̾¬
ces q̃ recesserunt a me. Patres eoꝵ p̃uarica¬
ti sunt pactũ meũ usq ad diem hanc. q. filii
dura ceruice &. indomabili corde sunt:: ad

Expanded text:
ae miracula, hoc quoque mirandum habent libri prophetarum, quod sicut in eis verut eorum non solum dicta, sed etiam res gestae, prophetiae sint. Unde nunc dicitur: « Veni ad transmigrationem, ad acervum novarum frugum, ad eos qui habitant juxta flumen Chobar. » Cum causa exigeret ut indicare debuisset quod ad transmigrationem veniret, quae dicendi necessitas fuit, ut per fruges locum quoque exprimeret, dicens, « Ad acervum novarum frugum, » nisi quod saepe per res et loca causae signantur? Multi quippe Ezechiel prophetante jam captivitatis anni defluxerant, atque ex his qui in captivitatem ducti fuerant, plures jam in morte carnis obierant, ad quorum filios propheta loqui veniebat. Unde et ei superius dicitur: « Fili hominis, ego mitto te ad filios Israel, ad gentes apostatrices, quae recesserunt a me. Patres eorum praevaricati sunt pactum meum usque ad diem hanc, et filii dura cervice et indomabili corde sunt, ad
Abbreviated transcription (Latin):
bene oꝑando ad statũ rectitudinis redit. In¬
babilone itaq liberatus ÷ : qͥ ꝑ diuinã gra¬
tiam ostenditur etiã de confusione saluatꝰ.
ẜpħa gͦ ad transmigrationẽ loquit᷑ : cũ illos
increpat qui ab statu rectitudinis ad erro

Expanded text:
bene obene oBabylone itaque liberatus est, qui per divinam gratiam ostenditur etiam de confusione salvatus. Propheta ergo ad transmigrationem loquitur, cum illos increpat qui a
Abbreviated transcription (Latin):
ciuitatẽ uenit.Culm̃ enĩ bone contẽ¬
plationis deseruit: atq in transinigra¬
tionẽ confusionis iacet. Quod illis se¬
pe solet euenire: qui cũ bona agunt
in his de sua uirtute głantur. Unde
psalmista ne a uisione pacis id ÷ abo
nis actib captuius ad babiloniã emigra¬
ret. dño supplicans dicit. Ad uitor m̃s
ñ emigrabo. Si eium in se confideret:
a iusticie oꝑib cadendo migrasset. Sed
neq hi qui ab statu rectitudinis in pͣua
actione ceciderunt desꝑandi sunt: qͥa
ecce ꝓpħa ad transinigrationẽ babilonie
Et uenies usq babilonẽ: ibi liberaberis.
Sepe enĩ quis postꝗͣ. in confusione uitioꝵ
ceciderit: erubescens mala q̃ ꝑpetrauit ad
penitenciã redit. seq a suis lapsib bñui¬
uendo erigit. Quid gͦ iste nisi usq ad babilo¬
nẽ uenit. &. ibi liberatus est : Q postꝗͣ con¬
fusus mente ꝑuersa ꝑpetrauit. hȩc ipsa eru¬
bescens mala que fecit se contra se erigit: et

Expanded text:
civitatem venit. Culmen enim bonae contemcivitatem venit. Culmen enim bonae contemplationis deseruit, atque in transmigratione confusionis jacet. Quod illis solet saepe evenire qui cum bona agunt, in his de sua virtute gloriantur. Unde Psnis actibus captivus ad Babyloniam emigraret, Domino supplicans dicit: « Adjutor meus non emigrabo. » Si enim in se confideret, a justitiae operibus cadendo migrasset. Sed neque hi, qui ab statu rectitudinis in prava actione ceciderunt, desperandi sunt, quia recte propheta ad transmigrationem Babyloniae Et venies usque Babylonem, et ibi liberaberis . Saepe enim quis postquam in confusionem vitiorum ceciderit, erubescens mala quae perpetravit, ad poenitentiam redit, seque a suis lapsibus bene vivendo erigit. Quid ergo iste nisi usque ad Babylonem venit, et ibi liberatus est? Qui postquam, confusus mente, perversa perpetravit, haec ipsa erubescens mala quae fecit, se contra se erigit, et
Abbreviated transcription (Latin):
effeta id: ad aꝑire dicitur: & statĩ aꝑte
sunt aures enis: ꝙ solutũ iuncłm lingu
esꝰ. Qua in re notandũ ÷: quia ꝓpt̃ clay¬
sas aures dictũ ÷ ad aꝑire.S cui aures
cordis ad obȩdiendũ aꝑte fuerint: eax sub¬
sequenti ꝓculdubio etiã linguȩ eiꝰ uincx¬
lum soluit᷑: ut bona quȩ ipse fecerit. etiã
facienda aliis loquatur. Ubi & bene ad¬
ditur: & loquebatur recte. Ille enĩ recte
loquit᷑. qui priꝰ obediendo fecerit. q̃ loq̃n¬
do admonet ẽẽ facienda. Quod uͦ ad tͣns¬
migrationẽ pͦpłi ad monendã ꝓpħa mitti¬
tur: ñ solũ ea transinigratio debet intel¬
ligi quȩ eiꝰ pͦpłi erat in corpore. s etiã quȩ
facta fuerat inmente.Ab ihrłem qͥppe
ad babiloniã uenerat. Et qͥd ierłem nisi
uisio pacis. qͥd babilonia nisi confusio uo¬
catur: Quisqͥs uͦ a rectis oꝑib in ꝑuersis.
actionib cadit. qm̃ a bons studio ad ui¬
tia defluit: quasi ab ierłm ad babiloniã

Expanded text:
r; et statim apertae sunt aures ejus, et solutum est vinculum linguae ejus. Qua in re notandum est quia propter clausas aures dictum est Adaperire. Sed cui aures cordis ad obediendum apertae fuerint, ex subsequenti procul dubio etiam linguae ejus vinculum solvitur, ut bona quae ipse fecerit etiam facienda aliis loquatur. Ubi et bene additur: Et loquebatur recte. Ille enim recte loquitur qui prius obediendo fecerit quae loquendo admonet esse facienda. 21. Quod vero ad transmigrationem populi admonendam propheta mittitur, non solum ea transmigratio debet intelligi quae ejus populi erat in corpore, sed etiam quae facta fuerat in mente. A Jerusalem quippe ad Babyloniam venerat. Et quid Jerusalem nisi visio pacis, quid Babylonia nisi confusio vocatur? Quisquis vero a rectis operibus in perversis actibus cadit, quoniam a bono studio ad vitia defluit, quasi ab Jerusalem ad Babyloniae
Abbreviated transcription (Latin):
erubescere. nec hoꝵ suꝑbiam formidare.
Dicatur gͦ. dedi fatiem tuã ut adamantẽ.
id ÷ si ab auditorib honoraris. dedi faci¬
em tuã nt̃. ꝯsilicẽ si ab auditorib con¬
culcaris atq despiceris: ut nec pillatu honore refre¬
natur liuga eruerecudia. nec ꝑ despectũ taceat
ex ĩfirmitate. Sean. Ne cimeas eo̾ neq metuas¬

Expanded text:
erubescere, nec horum superbiam formidare. erubescere, nec horum superbiam formidare. Dicatur ergo: Dedi faciem tuam ut adamantem, id est, si ab auditoribus honoraris; Dedi faciem tuam ut silicem, si ab auditoribus conculcaris atque despiceris, ut nec per illatum honorem refrenetur lingua ex verecundia, nec per despectum taceat ex infirmitate. Sequi