comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
nasci ÷ non sp̃s scĩ. Quod enim nasci ÷ ce
est ẽẽ. ⁊ aliquotiens iu aliud. Quod enim¬
spiratur: spiratur ab aliquo.⁊ spiratur
inaliqͦ Tdeo sumpta st̃ uocabula ad sig¬
nificandum id quod dicendum erat dẽ
deo ut intelligi aliqͣtenus posset : ꝗ ꝯ¬
p̃hendi non pot̾at. Item sic ab initio suã
noticiam d̾s temꝑauit ab homine: ut nec
totus manifestusee̾t nec totuᷤ ab sconditꝰ.
Si enĩ totus manifestus ẽẽt fides non
exerceret᷑. ⁊ infidelitas ꝯuincetet᷑. Siuͦ to-
tus ẽẽt absconditus fides ñ iuuaretut:
⁊ infidelitas excusaretur. Item .iiii. mo¬
dis in uisibił d̾s ad noticiam hõis egredi¬
tur duob intus. duob foris. intꝰ ꝑionẽ
⁊ aspirõnẽ. foris ꝑcreaturã ⁊ doctrinam.¬
Et ex his duo ad naturã ꝑtiuent. duo ad
grãm. Ratio ⁊ creatura ad naturam ꝑ¬
ħ in doctrina aspicienda st̃: qͥ auctoritas ꝓbat.

Expanded text:
nasci, non Spiritus sancti. Quod enim nasci est, est esse, et aliquoties in aliud. Quod enim spiratur ab aliquo spiratur, et spiratur in aliquo. Ideo sumpta sunt vocabula ad significandum id quod dicendum erat de Deo, ut intelligi aliquatenus posset quod comprehendi non poterat. Item sic ab initio suam notitiam Deus temperavit ab homine, ut nec totus manifestus esset nec totus absconditus. Si enim totus manifestus esset, fides non exerceretur et infidelitas convinceretur. Si vero totus esset absconditus, fides non juvaretur et infidelitas excusaretur. Item quatuor modis invisibilis Deus ad notitiam hominis egreditur: duobus intus, duobus foris. Intus per rationem et aspirationem; foris per creaturam et doctrinam. Ex his duo ad naturam pertinent, duo ad gratiam: ratio et creatura ad naturam perpost haec in doctrina aspicienda sunt quae auctoritas probat
Abbreviated transcription (Latin):
NTẽ omnẽ creacturam creator erat
solus quid̃ s tñ non solitarius. quia c̃
ipso erat sapientia sua. inqua oĩa ab et̾no ꝑ
ꝓuidentiam suerunt: qͥ ab ipso in tempore ꝑ
societate non eguit. qui sibi fuit sufficiens.
cui nicħ defuit: qm̃ sic̃ dictum ÷ totũ ĩ ip̃o
ꝑ ꝓuidentiam fuit: quod ab ip̃o ꝑẽentram¬
suam faciendum fuit. H̃ gͦ duo diligent̾
⁊ int̾ se distinguenda sunt: ⁊ in se ꝯsid̾an¬
da creator .s. ⁊creatura ne uł crectura et̾na
credatur. ł creaitor temporalis. In his .a. duob
C reatorem gͥ oĩi rerũ unũ ꝯfitem᷑ ⁊ ͥnũ. Unũ

Expanded text:
Ante omnem creaturam Creator erat solus quidem, sed tamen non solitarius, quia cum ipso erat sapientia sua in qua omnia ab aeterno per providentiam fuerunt quae ab ipso in tempore per societate non eguit qui sibi sufficiens fuit; cui nihil defuit, quia, sicut dictum est, totum in ipso per providentiam fuit, quod ab ipso per essentiam faciendum fuit. Haec ergo duo diligenter et inter se distinguenda sunt et in se consideranda; Creator scilicet et creatura; ne vel creatura aeterna credatur, vel Creator temporalis. In his enim duobuCreatorem igitur omnium rerum unum confitemur et trinum, unum
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ Uł EREã ꝓpt̃ simulachrum suũ quo
inuenta⁊ tͥnitas sr̃ma. ⁊ ip̃m similiter
t̾nitadem p̃ferebat: qͣsi uestigiura quod dam
uissĩme amor. siue gaudiũ mͣ̃tis ad sapĩam suãt¬
⁊ ipse solum dilectio erat: qr sñ ipso in m̃te ⁊ sapia
potentiaa qua sapia erax. de inde ip̃a sapĩa qͦ de
potentia nata fuerat. Nouissime amor qui de
potentia simul ⁊ sapĩa ꝓ cesserat. ⁊ distingue

Expanded text:
suum quo est inventa Trinitas summa et ipsum similiter trinitatem praeferebat quasi vestigium quoddam vissime amor sive gaudium mentis ad sapientiam suam; et ipse solum dilectio erat, quia sine ipso in mente et sapientia potentia a qua sapientia erat; deinde ipsa sapientia, quae de potentia nata fuerat; novissime amor qui de potentia simul et sapientia processerat. Et distingue
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ꝯtestata ÷ ^ nͣatura foris. Sicut de unitate dei¬
tatis:⁊ apparuer̃t tͥa foris signa tͥnitatis s nõ
imago ut illa que intus erant: ⁊ħ ip̃a inꝑfecta
similitudine erant. Erant eñi int̾ potentia.⁊
inimagine. ibi inueritate. Tam̃ utͦbiq erant.
zidem erant. qi hoc hic erat quod ibi erat:
S ꝙ hic erat imago etat quod ibi erat. u̾itas
fuit. rerũ i mensitas. sapĩe pulctudo. bonita¬
tis utilitas. ⁊ ñ erant ipsa signa potentia uł
sapĩa ł bonitas. s tm̃ signa hoꝵ atcestantia.
que ꝑfecto erant. neq tolłe aliquid qͥ consta¬
bant discͥta. St̃ eñi tͥa ħ que õe rõnale ꝑfi¬
ciunt. ncqsñ his ꝑfectum ÷ aliquid. Similit̃
ad omnem effectum ꝯcurrunt tͥa ħ quoꝵ siqͥd
de fu̾it : nicħ ab soluit᷑. ⁊ si ad sint parter omĩa
ꝯ sumant᷑. H ec sunt. potentia. scĩa ꝯ uoluntes.
Ex quib si collas unum aliquid. ꝑfectionem
inminuis. Si cuntta parit᷑ ꝯstituas. nichil

Expanded text:
contestata est illi natura foris, sicut de unitate deitatis. Et apparuerunt tria foris signa Trinitatis, sed non imago ut illa quae intus erant: et haec ipsa imperfecta similitudine erant. Erat enim potentia in imagine erant, ibi in veritate; tamen utrobique erant, et idem erant, quia hoc hic erat quod ibi erat. Sed quod hic erat imago erat, quod ibi erat veritas fuit rerum immensitas; sapientiae pulchritudo; bonitatis utilitas. Et non erant ipsa signa potentia vel sapientia, vel bonitas; sed tantum signa eorum attestantia, quae perfecta erant, neque tollere aliquid quae constabant discreta. Sunt enim tria haec quae omne rationale perficiunt, nec sine his perfectum est aliquid. Similiter ad omnem effdefuerit, nihil absolvitur; et si adsint pariter omnia consummantur Haec sunt potentia, scientia et voluntas; ex quibus si tollas unum aliquod, perfectionem imminuis; si cuncta pariter constituas, nihil
Abbreviated transcription (Latin):
dic̃e coneris. maꝰ ñ ÷ quod explicat᷑. Siem̃ fortẽ
tabilem. ⁊ cet̾a q̃ similia st̃ his. totum hoc
potentie. Si ꝓuidũ. si inspectorem. si scrutã¬
tem octulta. ⁊ intelligentẽ. ħ totum sapĩe :
d̃i piũ. si mansuetum. si misencordẽ. ⁊ paci¬
entem. totum hoc bonitatis ⁊. Et ñ pͣ his a¬
dic̃e u̾itas quicꝙ̃: q totum in his cominet᷑.

Expanded text:
m fortem cibilem et caetera quae similia sunt, hic totum hoc potentiae est; si providum, si inspectorem, si scrutantem occulta, et intelligentem, hoc totum sapientiae est; si pium, si mansuetum, si misericordem, si patientem, totum hoc bonitatis est. Et non potest his adjicere veritas quidquam, quia totum in his
Abbreviated transcription (Latin):
ubi diligent̾ cauendum ÷ ne in cõmunione ꝯ¬
fundat᷑. ꝙ. distinguendũ ÷ : neq in singularita¬
teri quod uni proprium est
Quod uestigium criuitatis non solũ inrõ¬
nali croatura s ⁊ incorporea iuuenitur. xxu¬
ccs de monstrauimꝰ uestigium aliquod
tͥuitatis sũme. quantũ ualet humana rõ¬
cde modico quod suũ ÷ ⁊ datum ÷ illi. ⁊ tnlla. ⁊¬

Expanded text:
i diligenter cavendum ne communione confundatur quod distinguendum est, neque singularitateri, quod uni proprium eststigium Trinitatis non solum in rationali creatura sed, etiam in corporea reperitur. Ecce demonstravimus vestigium aliquod Trinitatis summae quantum valet ratio humana de modico quod suum est, et datum est illi et
Abbreviated transcription (Latin):
ni. ⁊ tres boni. s unus benignus ⁊ unꝰ bonꝰ.
qr beniguitas una. ⁊bonitas. una in nat᷑a
humane ne eriaret indo suo. similia hõĩb q̃ ñ
erant in ip̃o atbittatns: qm̃ ab hoĩb sũpta e¬
tant uocibula quedam ñ ad ominẽ sumilimidi¬
nem s ad sigiranda q̃ di erano sup̃ homines

Expanded text:
ni et tres boni, sed unus benignus et unus bonus; quia benignitas una, et bonitas una in natura humanae ne erraret in Deo suo similia hominibus quae non erant in ipso arbitrans, quoniam ab omnibus sumpta erant vocabula quaedam, non ad omnem similitudinem sed ad sig
Abbreviated transcription (Latin):
s dic ⁊ in d̾itate p̃r. qm ibi erat aqͦ erat. ꝙ qͥ
de sub̾ia sua erat. Sicut qͥ ginguit de sua
sub̾ia gingnit. ⁊ ñ ÷ qͥ ginguit ipse quem
signit. si alt ab alt̾io: ⁊ ñ alt̾a nͦ. guignentis.
⁊ genti s erat in ħ similitudo int̾ diuina ⁊
humana⁊ ꝓpt̾ea ex hoc dictus ⁊ pat̾ ⁊ filiꝰ
uua ÷ gĩgnentis ⁊ gentͥti: ⁊ subia una. ñ aliud
d̾ea unũ in uenti st̃ in illo qr d̾s erant.quia
nnum esant totum qͥd erant: s ñ unus in

Expanded text:
et dictus in deitate Pater, quoniam ibi erat a quo erat qui de sua substantia erat. Sicut qui gignit de sua substantia gignit, et non est qui gignit ipse quem gignit, sed alter ab altero. Et non altera natura gignentis et geniti. Et erat in hoc similitudo inter divina et humana; et propterea ex hoc dictus est Pater et Filius, una est gignentis et geniti; et substantia una non alius terea unum inventi sunt in illo quod Deus erant; quia unum erant totum quod erant; sed non unu
Abbreviated transcription (Latin):
Eta incorpore uno. ⁊ figura ÷ ⁊ forina: ⁊ pulcͥ¬
tudo. tͥa ħ. Et uid̾r figura pͥma eẽ. ad subrã.
de inde forma. ⁊ exutroq pulcͥtudo.⁊ ħ .iiͦi. in
uno corpore. ⁊ unum corpꝰ. ũ utraq iratura.
imago creatoris eluceat. In pͥma ꝙ ad simili¬
tudinem: in scd̾a autẽ adsimilitudinis imi¬

Expanded text:
ta in corpore uno, et figura est, et forma et pulchritudo tria haec. Et videtur figura prima esse ad substantiam, deinde forma, et ex utroque pulchritudo: et haec tria in uno corpore et unum corpus, ut in utraque natura imago Creatoris eluceat. In prima quidem ad similitudinem; in secunda autem ad similitudinis imi
Abbreviated transcription (Latin):
plex natura ⁊ inm̃sus ⁊ et̾nus. Magnus
⁊ ñ qͣntitate. Simplex ⁊ ñ aruitate.⁊ quia
tͥnus ÷ sñ diuisione unitatis. ⁊ unꝰ sñ con¬
fusione tͥnitatis. Et quomꝰ tͥnitas summa
inuenta ÷. ꝑ eam qͦ erat imago illiꝰ innob̾:
qr disc̾ta st̃. ⁊ quo mͥ distincta st̃ qͤ in d̾o sc̃.¬

Expanded text:
plex natura: et immensus et aeternus. Magnus et non quantitate; simplex, et non parvitate. Et quod trinus est sine divisione unitatis; et unus sine confusione Trinitatis. Et quomodo Trinitas summa inventa est per eam quae erat imago illius in nobiquia discreta sunt. Et quomodo distincta sunt quae in Deo s
Abbreviated transcription (Latin):
ip̃o õe bonum ⁊. Qui cupis illi qͥ totũ ht̃ toẽ
possid: Dono bonũ optas. iusticie rectum sa¬
pietite sensum ꝑfectiom in crem̃tũ. Suꝑ ua¬
cua pietaite mouetis. Miserere potiꝰ tui. Ille
satis ht̃. Tũ illum qͥ optimꝰ ÷ melioi ÷ fac̾e
uis: Cñ gͦ dm̃ diligis diligis ⁊ bonũ tuũ ⁊̃.
qͥ diligis. ⁊ ad bonũ tuũ diligis. qr bonũ tuũ

Expanded text:
ipse est. Quid cupis illi qui totum habet, totum possidet? Bono bonum optas, justitiae rectum, sapientiae sensum, perfectioni incrementum? Supervacua pietate moveris. Miserere potius tui. Ille satis habet. Tu illum qui optimus est meliorem facere vis? Cum ergo Deum diligis tibi diligis, et bonum tuum est quod dilig
Abbreviated transcription (Latin):
Quid illi dabis : s dicis : qutãuis d are non
possum tñ optare posseĩ. Cupio ut illi bo¬
nũ euentat. possibilitas ꝙͣ mea parua ⁊ exi¬
gua ẽ. ad illum affectus autem ⁊ amor diues
uuillum. Ꝙ focẽ ñ possũ uelle possũ facere ꝙ¬

Expanded text:
Quid illi dabis? Sed dicis: Quamvis dare non possum, tamen optare possum. Cupio ut illi bonum eveniat. Possibilitas quidem mea parva et exigua est ad illum, affectus autem et amor dives in illum. Quod facere non possum, velle possum. Facere
Abbreviated transcription (Latin):
necessitate forciori subicitur: ꝗͣ ꝓfecto penam
t̃c caritas foras mittit qñ sibiectionẽ uolunta¬
riam fac̃. Quanto mag̾ c̃scit caritas. tantoma¬
ritate amat ad reuerentiã meliorẽ uoluntarꝰ.
ñ cun ad penam fortiorem inuitꝰ. q̃t̃ de x ho¬

Expanded text:
necessitate fortiori subjicitur, quia profecto poenam tunc charitas foras mittit , quando subjectionem voluntariam facit. Quanto magis crescit charitas, tanto ma perfecta charitate amat, ad reverentiam meliorem voluntarius, non timet ad poenam fortiorem invitus. Quae
Abbreviated transcription (Latin):
frui : si ñ habet᷑ uelle hr̃e. si habet᷑ uelle re¬
tinere. ꝗͣ uis ũumbonum nũꝗͣ diligi possit. nͥ
cũ habetur. neq hr̃i nͥ cũ diligitur. Bona ista
uncur. Non tale ⁊ bonũ. qͣd̃s ÷. Siamat᷑. ha¬
bet᷑. si diligr᷑: gustatur p̃sens ⁊̃ dilettioni. si po¬
des dilig̃e. potes hr̃e. si ħ das: hoc recipis. non
aluid ꝓ̃ illo q̃ritur. nec ꝓillo aliud datun:

Expanded text:
frui? Si non habetur, velle habere; si habetur, velle retinere, quamvis verum bonum nunquam diligi possit, nisi cum habetur; nec haberi nisi cum diligitur. Bona ista untur. Non tale est bonum quod Deus est. Si amatur, habetur; si diligitur, gustatur: praesens est dilectioni. Si potes diligere, potes habere. Si hoc das, hoc recipis. Non aliud pro illo quaeritur, nec pro alio aliud datur.
Abbreviated transcription (Latin):
q dulcedo ⁊ ip̃e. ⁊ bonicas ⁊ u̾itas. ꝓximũ aũ
taum dilige q receptacłm ÷ dulcedmis. ⁊ bo¬
intos ⁊ u̾statis. Et si in eo inuen̾is qͦd hr̃e deb.
dulcedinẽ ⁊ bonitatẽ. ⁊ ũitatẽ: dilige in ipso
illa ⁊ dilige ip̃m ꝑ illa. Si ã uacuũ inuem̃s
bonis suis. dole qͦd receptacłm s ane uides.:
opta ut ueniant ad eũ. ⁊ intrent ineum
bona sua. ut fiat ip̃e bonꝰ. hñs bona sita

Expanded text:
lcedo est, ipse et bonitas et veritas. Proximum autem tuum dilige, quia receptaculum est dulcedinis et veritatis, et si in eo inveneris quod habere debet, dulcedinem et bonitatem, et veritatem, dilige in ipso illas, et dilige ipsum propter illas. Si autem vacuum inveneris bonis suis, dole quia receptaculum inane vides, et opta ut veniant ad eum, et intrent in eum bona sua, ut fiat ipse bonus, habens bona sua,
Abbreviated transcription (Latin):
facis qͣntuni diligis. Si tm̃ potes ꝗͣrĩ diligis.
Tm̃ enĩ facis qͣntũ diligis: Si aũ minꝰ potes fac¬
cis tm̃ quant̃ potes. Si uͦ płꝰ potes ⁊ nuuꝰ dili¬
gis: qͣntũ diligis tm̃ facis. Quid gͥ: Ita putaᷤ
tͥ ub̾i ut dm̃ tuũ diligas ut facias ł cupias
illi bonũ. ⁊ ñ potuis ut cupias illũ bonũ.
Non illĩt masadbonũ suũ s amas illum
ad bonũ tuũ. ⁊ amas illũ bonũ tuũ. Neq .it.
sic illũ amas ad bonũ ticũ ut ab illo sit bo¬
num tuũ. ⁊ñ ille sit bonũ tuũ: Itaq amã
illũ adbonũ cuĩ ut ꝗ̃ ꝗͣ amas. sit bonũ tuũ
Si eñ illũ amare uis. ad bonũ suũ. qͥd illi bo¬
i dare potes. qͥ tu habeas. ⁊ ip̃ ñ habeat. qͥ
totũ q̃ hes ab ip̃o hs̃: Oblitꝰ es. illi discere.
ds m̃s estu: qm̃ bonoꝵ mcoꝵ ñ eges: quid gͦ

Expanded text:
facis quantum diligis. Si tantum potes quantum diligis, tantum facis quantum diligis. Si autem minus potes, facis tamen quantum potes. Si vero plus potes et minus diligis, quantum diligis tantum facis. Quid igitur? Ita putas tibi juberi ut Deum tuum diligas, ut facias vel cupias illi bonum, et non potius ut cupias illum bonum? Non illum amas ad bonum suum, sed amas illum ad bonum tuum, et amas illum bonum tuum. Neque enim sic illum amas ad bonum tuum, ut ab illo sit bonum tuum, et non ille sit bonum tuum. Itaque amas illum ad bonum tuum, ut ipse quem amas sit bonum tuum. Si enim illum amare vis ad bonum suum, quid illi boni dare potes quod tu habeas et ipse non habeat, qui totum quod habes ab ipso habes? Oblitus es illi dicere: Deus meus es tu,
Abbreviated transcription (Latin):
tadrat sadc ñ inpulcͥtudine sua. s ĩ uisticra
sira. in scitate sua. inbonitate sua. Illa dm̃.
⁊ siadeo sint extͣ dr̃e diligi possunt ⁊ sepe
uurtus eiꝰ non .s. negi borum faciunt ista boĩe
⁊ si habunda uetĩt neq̃ side suerint: malũ.
rum .⁊ ħ c̃ assint. adẽ. d̾s quia d̾c bonitas ⁊

Expanded text:
tudine sua, non in pulchritudine sua, sed in justitia sua, in sanctitate sua, in bonitate sua. Illa enim, etsi a Deo sunt, extra Deum diligi possunt, et saepe virtus ejus non sunt, neque bonum faciunt ista hominem, etiamsi abundaverint; neque si defuerint, malum. rum. Et haec cum adsunt adest Deus, quia Deus boni
Abbreviated transcription (Latin):
uił timor penam q̃ ab hõib infectur metuit:
Mundanꝰ uͭ timor hoĩb placẽ ñ ꝗuerens. tñ dispi¬
cere metuens.⁊ ip̃ fing̃ qͦd ñ ÷̃ tec̃ mñ dix ̃neganda
ũitate. ꝙͣ fallax alt̾ infalsitate teg̃nda. ⁊ ut̾q inũi¬
tate offendit. alt̾ qr timid̾ negat qͦd ⁊̃ alt̃ q ꝑu̾se¬
simulat qͥd ñ ÷. Initiał uͦ timor qi eam quam d̃s
ꝯminatur penam. declinare satagit. nequaꝗͣ s
ei qui cor intuetur. ñ satis ÷ ad ꝓbationẽ si in no¬
cens fuerit actio. nͥ ⁊̃ ipa cord̾ cogitõ añ eiꝰ ocłos
sincera atq inpolluta appareat. Quia gͦ illi dis¬
quia sub hos ꝑbonã uoliratatemi. ⁊ uirtus iniciũ

Expanded text:
vilis timor poenam quae ab hominibus infertur metuit: Mundanus vero timor, hominibus placere non quaerens, tamen displicere metuens, et ipse fingens quod non est; tam mendax in neganda veritate quam fallax in falsitate tegenda, et uterque in veritate offendit: alter, quia timide negat quod est; alter, qusileat quod non est. Initialis vero timor, quia eam qua Deus comminatur poenam, declinare satagit, nequaquam tineat, quia ei qui cor intuetur, non est satis ad probationem si innocens fuerit actio, nisi etiam ipsa cordis cogitatio ante ejus oculos sincera atque iquia sub hoc per bonam voluntatem et virtus initium
Abbreviated transcription (Latin):
dam m appet̾e. ⁊ desid̾are fac̃ p̾sidiũ. Conũtit gͦ¬
cor ad dm̃. ñ. quodã mͦ de ip̃o fugiat ad ip̃m. ħ
seqͥr timor filiał. qͥ ex succedente caritate nascit᷑.
ut ip̃m tũe nich aliud sit. ꝗͣ de gustatũ in cari¬
tate honũ iam nolle amitt̃e. ⁊ hic quid̃ amor
aliqͥd pene adiunctũ ht̃ dũ iinc̃to ambulamꝰ.
⁊pot᷑ inutͣrq ad huc pate declinare: status
inte mutabił. s cum mutabilitas nulla erit. cc̃
iiis. ⁊ tñ teuerentiam creatori exbere ñ d̾ sistemꝰ¬

Expanded text:
do appetere et desiderare facit praesidium. Convertit cor ad Deum, ut quodammodo de ipso fugiat ad ipsum, hoc sequitur timor filialis qui ex succedente charitate nascitur, ut ipsum timere nihil aliud sit, quam degustatum in charitate bonum jam nolle amittere, et hic quidem timor aliquid poenae adjunctum habet, dum in certo ambulamus, et potest in utramque adhuc partem declinare status vitae mutabilis. Sed cum mutabilitas nulla erit, tunc imus, et tamen reverentiam Creatori exhibere non desistim
Abbreviated transcription (Latin):
oꝑta si ñ potes. ħ ⁊ amare. bñ fac̃e. ⁊ bomũ
uelle. Qui ꝑsequit᷑ odit. qͥ fou ⁊ dilig̾. Si me
dilig̾e uis se me dilige. Alioqͥn qͥ amicos ꝑ se¬
queris. intincos foues malo hostem hrẽ qͣm
familiarem. Nos amorem uocamꝰ c̃ boncim
diligit᷑. cõmod̾ optatur salus querit᷑. Qui

Expanded text:
opta si non potes. Hoc est amare benefacere et bonum opta si non potes. Hoc est amare benefacere et bonum velle. Qui persequitur odit, qui fovet diligit. Si me diligere vis, sic me dilige; alioquin si amicos persequeris, inimicos foves, malo te hostem habere quam familiarem. Nos amorem vocamus cum bonum diligitur, commodum optatur, salus quaeritur. Qui
Abbreviated transcription (Latin):
tius. ⁊ cõminatione ne inp̃ceps eat. si nõ ce¬
neatur. Sic gͦ dilectio carnis inpre cepta
ponenda non suit. de qua ꝯstabat qi satis ha¬
bectur. ⁊̃ si ñ p̃ciꝑetur. De dilectione uͦ aĩe
q̃ri pot̾ utrã ĩmandato ꝯstituta sit. ⁊ si hoc
mandatur ⁊ hoĩ ut diligat aiam suã utrũ
ħ mandat᷑ aliud ab ilł duob mandatis q̃
supͣ distincta s̃ in dilectione di ⁊ꝑximi ĩ telli
gendũ sit. aut id̾ c̃ ilł. Quid ⁊ autẽ aĩam di¬
lig̾e nͥ bonũ eiꝰ amare : sic̃ eñ carnẽ suã
amare dr̃ qui bonũ illuis amat ⁊ cõmodũ
aut studiose ait. aut uoluntarie stm. itaqͦ
ficiunt. Qui ã q̃ illi nocent amat. ñ illam
amat. Qͥ dilig̃ inqͥd iniqͥtatẽ odit aĩam suã.
amas liuores ⁊ ꝑ cꝰsuras. ⁊ uuln̾a ⁊ dicis amo
carnem meã. q amor. Tu illam led̾e ⁊ afflig̾e
ñ cessas. ⁊ a mare te dicis. Si amas illam ama
bonũ illiꝰ. si amas illam bñ fac illi potes.

Expanded text:
tius et comminatione ne in praeceps eat si non teneatur. Sic ergo dilectio carnis in praecepto ponenda non fuit, de qua constabat quia satis haberetur, etiamsi non praeciperetur. De dilectione vero animae quaeri potest utrum in mandato constituta sit; et si hoc mandatum est homini ut diligat animam suam, utrum hoc mandatum aliud ab illis duobus mandatis quae supra distinctadiligere, nisi bonum ejus amare; sicut enim carnem suam amare dicitur qui bonum illius amat et commodum aut studiose agit aut voluntarie sustinet, roficiunt. Qui autem quae illi nocent amat, non illam amat. Qui diligit, inquit, iniquitatem, odit animam suam . Amas livores, et percussuras et vulnera, et dicis amo carnem meam, qualis amor? Tu illam laedere et affligere non cessas, et amare te dicis. Si amas illam, ama bonum illius, Si amas illam benefac illi si potes,
Abbreviated transcription (Latin):
in quid alienis honorẽ tuũ ⁊ annos tuos cru¬
deli. ne forte ĩpleant᷑ extͣnei uirib tuis. ⁊ labo¬
res tui suit in domo aliena. Isti gͦ st̾ alien. ⁊
ex tranei nimis remoti.⁊ longe fecisti. qͥb am¬
a nob̾ ampliꝰ. diligendi ñ st̃ qr ab illo bono ꝓpt̃
ligamus. neq illos hoĩes qui iam cũ demonibꝰ

Expanded text:
honorem tuum, et annos tuos crudeli, ne forte impleantur extranei viribus tuis et labores tui sint in domo aliena . » Isti ergo sunt alieni et extranei nimis remoti, et longe facti quibus ama nobis amplius diligendi non sunt, quia ab illo bono propter ligamus, neque illos homines qui jam cum daemonibus
Abbreviated transcription (Latin):
tis bona ꝯm̃darent᷑ ⁊ pulcͥora fierent. ꝯparde¬
cione malor ⁊ bona eẽnt mala int̾ bona qͦ ñ
erant bona qñi ex his ornarentur boua ⁊ cõ¬
iñdarentur. ⁊ ampliꝰ bonũ acciꝑent: ad deco¬
rem ⁊ pulchiitudinẽ uniu̾soꝵ. Et respexit
cuncta mordine suo ⁊ uidit bona ibi: ⁊ qͦ sͥ
quia itabonũ fuit ut uidit ⁊ uoluit qͦd fut᷑u
fuit. Et pensaiit eqͦ iudicio umu̾sa qͤ uidit.
incõplatu siro. qͦ bonũ fuit. ⁊ iustũ totũ eẽ.
Et hac ueluntate p᷑tea fecit ut bona ec̃nt.
qͦ eẽ bonũ erat sic̃ uiderat ⁊ uoluerat ⁊ ꝑmisit
ut mala eẽnt que ẽẽ bonũ erat: qͣ cũ bonis
futura eẽ. p̃uid̾at. ⁊ ut ẽẽnt ẽ bonis uoluerat
qr bonum erat. Et erat q uoluntas eiꝰ et̾uae.

Expanded text:
tis bona commendarentur, et pulchriora fierent comparatione malorum, et bona essent mala inter bona quae non erant bona. Quoniam ex eis ornarentur bona et commendarentur, et amplius bonum acciperent ad decorem et pulchritudinem universorum. Et respexit cuncta in ordine suo: et vidit bona ibi, et quae quia ita bonum fuit ut vidit et voluit quod futurum fuit. Et pensavit aequo judicio universa, quae vidit in complacito uno quo bonum fuit et justum totum esse, Et hac voluntate postea fecit ut bona essent quae esse bonum erat, sicut viderat et voluerat. Et permisit ut mala essent quae esse bonum erat, quae cum bonis futura esse praeviderat, et ut essent cum bonis voluerat quia bon
Abbreviated transcription (Latin):
qͦ subseq̃ntur intempore ꝑmissione. ⁊ oꝑatio¬
ne diuina. Que ⁊ ip̃a terũ oĩũ q̃ effectum ca¬
piunt ł subsistunt. uniu̾sitatẽ cõplectunt᷑.
nespondeant illi qͦd inunũ ÷ inutroq ⁊ indiͤ¬
sircile. ad dissimilia oĩd bñplacitũ creatoris. &
ꝓpt̾ea &̃ ip̃a duo uoluntates dñr. & ⁊ uolũtas
cũ bñplacitum eiꝰ. ⁊ uoluntas eiꝰ oꝑatio eiꝰ. ⁊ uo

Expanded text:
ubsequuntur in tempore permissione et operatione divina, quae et ipsa rerum omnium quae effectum capiunt vel subsistunt universitatem complectuntur, et respondent illi quod unum est in utroque, et indissimile ad dissimilia omnia beneplacitum Creatoris. Et propterea etiam ipsa duo voluntates dicuntur. Et est voluntas Dei beneplacitu
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ fuit mauis honũ cẽ. bonum exmalo¬
& bono ꝗͣ ex sũmo bono ꝓ quo uoluit
sũmũ bouũ ut eẽt. hoc bonum. ⁊ qͦd uoluit fu
ñ potuit. om̃e quod futurũ fuit c oet̾ne uolũ¬
tati eiꝰ displicẽ non potuit om̃e qͦd bonũ fuit.

Expanded text:
onum ex bono et malo quam ex solo bono; pro quo voluit summum bonum ut esset hic bonum, et quod voluit fuinon potuit omne quod futurum fuit, sic coaeternae voluntati ejus displicere non potuit omne quod fu
Abbreviated transcription (Latin):
tati eiꝰ quis resistit: in hoc ꝓbatum ⁊ qͦt ñ
impedit᷑ bñplacitũ eiꝰ. Ita ꝯsonat retum ef¬
fectib bñplacitũ ipsiꝰ.⁊ ip̃i effectus retum ñ
discordant ab illo Eit eñ õe qͦd uult ⁊ om̃e
quod ñ uult ñ fit. ⁊ õe qͦd uult semꝑ uult ut
fiat. qͦd ñ semꝑ ÷ aliq̃n qͦd uult. E t ħ bñpla¬

Expanded text:
In hoc probatum est quod non impeditur beneplacitum ipsius. Ita consonat rerum effectibus beneplacitum ipsius: et ipsi effectus rerum non discordant ab illo. Fit enim omne quod vult, et omne quod non vult non fit, et omne quod vult semper vult ut fiat, quod non semper est aliquando quod vult. Et hoc benepla
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓhibitio nõino certum faciunt quid sit ĩ bñ¬
placito et̾uo: donec oꝑatione ł ꝑmissione
ꝓbetur cum factum fuerit. Tunc eñi certũ:
cũ ħ fecerit d̾s siuie ꝑ miserit ut fiat & factũ
fuerit. qm̃ ubñplacito et̾no ita fuit ut ẽẽt. ut
ad huc qͥd de ip̃o diffinitum sit in bñplacito e¬
ẽ. eẽ. ⁊ bñplacitum quod futurũ ÷ anteqͣm est.
Pceptum autẽ ⁊ꝓhibitio innuunt cm̃ qm̃ ita

Expanded text:
hibitio, non omnino certum faciunt quid sit in beneplacito aeterno, donec operatione vel permissione probetur cum factum fuerit. Tunc enim certum est cum hoc fecerit Deus, sive permiserit ut fiat, et factum fuerit: quod in beneplacito aeterno ita fuit ut esset ut fadhuc quid de ipso definitum sit in beneplacito aeest esse et beneplacitum quod futurum est antequam est. Praeceptum autem et prohibitio innuunt tantum quod
Abbreviated transcription (Latin):
s alt̾utrum ħ ÷ int̾ nos hoĩes hoĩb. oues pastori¬
b sub̾u p̾latis. hũ qͥ peccĩ hñt his qui pect̾a di¬
mitt̾e potestatẽ hñt. Debitum ꝙ erat ut ꝯfessio¬
uem facturi adillũ iretis qͥ ⁊ supͣ uos. Ñ unc aũ
ꝓ indulgentie dispensatione ꝯceditur. ut peccã ura
ad inuicẽ uob̃ ꝯficemini int̾ uos. Illic ꝙ qͥ solus
ꝯfessionẽ acciꝑet. ꝯfessionẽ ñ fac̾et. qr peccã non

Expanded text:
sed alterutrum, hoc est inter vos homines hominibus, oves pastoribus, subjecti praelatis; hi qui peccata habent his qui peccata dimittere potestatem habent. Debitum quidem erat ut confessionem facturi ad illum iretis qui est super vos. Nunc autem, pro indulgentiae dispensatione, conceditur ut peccata ad invicem vobis confiteamini inter vos. Ille quidem qui solus confessionem acciperet confessionem non fa
Abbreviated transcription (Latin):
peccandi ñ infeit necessitatẽ. nec p̃destinatiodãp¬
nationis collit possibilitatẽ. uis ad huo audioe qͥ.
st̃ qui ꝑ sẽneraturi s̃. ⁊ q̃ sit unitas dilestionis e
q̃ sit unitas p̃destinationis. Scimꝰ qm̃ diligen
tant. ⁊̃ hoc ip̃m eis faciat ꝓfic̾e in bono q
humiliores redeunt: atq doctiores hoꝵ siqͥs quã
sig̃nicatis. adtimotheũ ubi cñ dictum fuiss
ymeneũ ⁊ siletũ fidem quon dã subũtẽ. moxaddi¬
tum ÷.firmũ autẽ fundam̃tum di stat hñs sig¬

Expanded text:
peccandi non infert necessitatem, nec praedestinatio damnationis tollit possibilitatem. Vis adhuc audire quid sunt qui perseveraturi sunt; et quae sit unitas dilectionis, et quae sit unitas praedestinationis. Scimus quoniam diligentant, hoc ipsum eis faciat proficere in bonum; quia humiliores redeunt atque doctiores. Horum si quisqsignati sunt ad Timotheum ubi cum dictum fuisset Hymeneum et Philetum fidem quorumdam subvertere, mox additum est: Firmum autem fundamentum Dei stat habens sig
Abbreviated transcription (Latin):
adinuicẽ facimꝰ inqͣ orone fusa ꝓ inuicem ꝓco
tidianis ⁊ leuiorib peccatis indulgentiã ⁊ remis¬
sionem cõsequim᷑. Grauioris aũ culpe reatum
cari obcinemꝰ. s dicis. Si saluari ñ pot̃. hõ nͥ con¬
siteatur peccã sua. qͥd ÷ qͦ scͥptum inuenit᷑. lacͥ¬

Expanded text:
invicem pro quotidianis et levioribus peccatis indulgentiam et remissionem consequamur; gravioris autem culpae reatum cati obtinemus. Sed dicis: Si salvari non potest homo nisi confiteatur peccata sua, quid es
Abbreviated transcription (Latin):
de p̃t̾itis doleat. ⁊ se. a futuris cnstodiat ⁊ ñꝗͣ
ad peccã redeat q̃ semel dimisit. ⁊ qͥ hoc facit
qd̾ deb fac̾e facit. ⁊ qui alit̾ facit .i. qui ad pec

Expanded text:
de praeteritis doleat, et se a futuris custodiat, et nunquam de praeteritis doleat, et se a futuris custodiat, et nunquam ad peccata redeat quae semel dimisit, et qui hoc facit quod debet facere, facit. Et qui al
Abbreviated transcription (Latin):
tarie peccantes istam hostiã ad se ꝑtiñe quia
uoluntarie peccantib iam non relinqͥt᷑ hostia
ꝓpecõo quia ñ posst̃ s eam usurpare q̃ ita ob¬
lata ÷ ur his ꝓsit qui de pecc̃is penitent. ñ qͥ
ꝑmanent inpecc̾is. Sic una u̾itate manifesta¬
ta alia qͦ in lucẽ tienit. Qd̾ ã dictũ ÷ quia ñ ÷
Qui hic penitentiã facete uolunt loc̃ hñt.
qꝑ hic locus datꝰ ÷ penitendi hõib. Qui ã hic
penitentiam fac̾e nolunt. in alia uita ⁊̃ siuo¬
luerint facere penitentiã ñ pot̾unt. ita ut
fructum hãt penitentia illoꝵ. quia loc̃ ñ ht̃.
pͥma gͦ penitentia in hac uita locũ hc̃. scd̾a
penitentia pꝰ hanc uitam locum ũ ht̃. nec fruo¬
tum ht̃. ⁊ si dolorem ht̃. ⁊̃ si Alĩ hoc dictum
intelligunt depublica penitentia ꝗͣ dñt it̾ari
ñ posse ꝓpt̃ rigorem ⁊ castigationem ne hoĩes
iõ locum ñ ẽẽ. scd̾e penitentie. quia una de¬
bet ẽẽ. penitentia hõi. quã dui uunt ut semꝑ

Expanded text:
m hostiam ad se pertinere, quia voluntarie peccantibus jam non relinquitur hostia pro peccato, quia non possunt sibi eam usurpare quae ita oblata est, ut iis prosit qui de peccatis poenitent, non qui permanent in peccatis. Sic una veritate manifesta, alia quoque in lucem venit. Quod autem dictum est quod non Qui hic poenitentiam facere volunt locum habent, quia hic locus datus est poenitendi hominibus. Qui autem hic poenitentiam facere nolunt, in alia vita etiam si voluerint facere poenitentiam non poterunt, ita ut fructum habeat poenitentia illorum, quia locum non habet. Prima ergo poenitentia in hac vita locum habet. Secunda poenitentia post hanc vitam locum non habet; nec fructum habent, etiam si dolorem habent. Alii hoc dictum intelligunt de publica poenitentia, quam dicunt iterari non posse propter rigorem et castigationem, ne homineideo locum non esse secundae poenitentiae; quia una debet esse poenitentia homini, quandiu vivit, ut semper
Abbreviated transcription (Latin):
sed̾a faciat penicentiam facit qd fac̾e ñ d̾b.
nec tñ ineo ꝙ penitet male facit. s in eo qd̃ ñ
ꝑseũat. inpenitentia male facit. qui sic dyãt
Tocũ ñ eẽ. sod̾e peuitentie. ego illũ faciliorem
inuenisde exitum puto.⁊ sñ scrupulo q̾stiomᷤ

Expanded text:
entiam, facit quod facere non debet, nec tamen in eo quod poenitet, male facit, sed in eo quod non perseverat in poenitentia male facit. Qui sic dixerit locum non esse secundae poenitentiae, ego illum faciliorem invenisse exitum puto, et sine scrupulo quaestionis
Abbreviated transcription (Latin):
ziam ñ ẽẽ. scm ũ pot̾ ⁊̃ si qd factum ÷ emendari
pot̾ ut factũ eẽ. ñ noceat q factũ ÷. sertũ ÷ qr
qui cadit resurg̾ẽ pot̃. ⁊ ñ solum resurg̾e. s & me¬
lioi resurg̃e ꝗͣ fuit cũ cecidit. Multi cecid̾unt÷
meliores surrȩxert̃. ꝗͣ fuert̃ añ ꝗͣ cecid̾unt. Me¬
liores ÷ quã futuri fuiss si ñ cecidissent. quia ad
hoc ip̃m cad̾e ꝑmissi st̃ ut ex ip̃e casu suo ⁊ tuua
erudirentur. ⁊ meliores effic̾ent᷑. Nemo tñ meli¬
qui cadit id qd̾ cadendo ꝑdit ampluis totũ recu
tionẽ adiec̾it fac̾e oĩo ñ pot̾ qͥn melior fuisset
rectionis peccare deb ꝙ qͣ semelamutitur am¬
pliꝰ ipm non recuꝑatur. quisi quieqͥd adiectum
pꝰea fuerit ꝓ reparatione ꝑditi ñ ÷ ip̃m s aliud

Expanded text:
est, etiam si quod factum est, emendari potest, ut factum esse non noceat quod factum est? Certum est quia qui cadit resurgere potest, et non solum resurgere sed etiam melior resurgere quam fuit, cum cecidit. Multi ceciderunt et meliores surrexerunt quam fuerunt antequam ceciderunt; meliores etiam quam futuri fuissent si non cecidissent, quia ad hoc ipsum cadere permissi sunt, ut ex ipso casu suo et ruina erudirentur, et meliores efficerentur. Nemo tamen meliqui cadit id quod cadendo perdit amplius totum recutionem adjecerit, facere omnino non potest, quin melior fuisset,rectionis peccare debet, quia quod semel amittitur, amplius ipsum non recuperatur, quia quidquid adjectum postea fuerit pro reparatio
Abbreviated transcription (Latin):
positum uocati sint ut siit electi. N enĩ ꝑnt filiiᷤ
ꝓ missionis si ꝑditionis. ac ꝑ hoc nullus p̾destina¬
coꝵ exbono ĩ malũ mutatus finit hanc uitam.
s quia exd̃o natus ad societatẽ filioꝵ d̾i ꝑtine¬
bat ñ peccauit usq admortem. s ueniã penitẽ¬

Expanded text:
positum vocati sunt, ut sint electi. Non enim periit filius promissionis, sed perditionis. Ac per hoc nullus praedestinatorum ex bono in malum mutatus finit hanc vitam, sed quia ex Deo natus ad societatem filiorum Dei pertinebat, non peccavit, ad mortem, sed veniam poeniten
Abbreviated transcription (Latin):
a recta intelligentta errauert̃ his ub exp̃ssũ
conuenient̾ quis dicat. Nͥam qr sc̃s ieronimus
sr̃ hc̃ locũ q̃dam ũba ãbigua exposuit qͥdã
qͥ exscͥpturis libentius mat̾tam er rous quam
edificationis assumt̃. lapsas reꝑari ñ posse co¬
uoluerit ego a puritate. xͥane fid̾i ñ discedo Ui¬
tas una ⁊̃. apłi dicente audio. Si aliudangłs e
uuangłizau̾it. anthema sit. Ego tñ sic sentio
qr aliud dr̃e uoluit. ⁊̃ si ego nesciã qͥd dicere
uoluit. Sic tñ pͥum mͥ ÷ sentire quia u̾um dix̃.
⁊̃ si forte cõpetentius ł euidentiꝰ dixisse potuissi
q̃ dit̃. Ego dictum catholici uri ad catholicã
u̾itatẽ int̾p̃tari conabor. Tñ si decoiruptione
carnis intelligit᷑ hoo stultũ ÷ sic sentire qi hõ
carnẽ suã uiciare possit. ds̃ sarare non possit.
Si de corruptione cordis intelligitur. zħ fiłr stul¬

Expanded text:
a recta intelligentia erraverunt his verbis expressum convenienter quis dicat. Nam quia sanctus Hieronymus super hunc locum quaedam verba ambigua exposuit, quidam qui ex Scripturis libentius materiam erroris quam aedificationis assumunt; lapsos reparari non posse covoluerit; ego a puritate christianae fidei non discedo. Veritas una est. Apostolum dicentem audio: Si aliud angelus evangelizaverit anathema sit . Ego tamen sic sentio quia aliquid dicere voluit, etiam si ego nesciam quid dicere voluit. Sic tamen pium est mihi sentire quod verum dixit, etiam si forte competentius vel evidentius dixisse potuisset quod dixit. Ego dictum catholici viri ad catholicam veritatem interpretari conabor. Tamen si de corruptione carnis intelligitur hoc, stultum est sic sentire, quod homo carnem suam vitiare possit, Deus sanare non possit. Si de corruptione cordis hoc intelligitur, et hoc s
Abbreviated transcription (Latin):
bonũ qͥcquid teliquũ ÷ siue bonũ siue malũ:
Ad hc gͦ occłm exqͦ solo totũ corpꝰ lucet. respicere
debuet᷑. qui in affectionib nescio qͣlib qͦs ⁊ incre¬
dulis ⁊ iniquis aliquotiens siie exit᷑a siue exu¬
su mẽe. iidemꝰ m̃itata hõĩs ꝯstituunt. pot̾ant ħͥ
satis suꝑstiçiose q̃õnes finẽ acciꝑe. si tñ finẽ acci¬
ꝑe. pot̾ant. Nunc aute q̃runt ⁊ seniꝑ querunt.
⁊nũꝗͣ inueniunt. Int̾rogant utrum dc̃ ⁊ pettͦ
digna sit ũt uid̾e possent. quare enĩ ꝑire ñ de¬
buissent simpecc̃is suis mortui fuissent s S
ꝑrre inqͥunt ñ potuert᷑ qm̃ ad uitam p̃destina

Expanded text:
bonum quidquid reliquum est, sive bonum sive malum. Ad hunc ergo oculum ex quo solo totum corpus lucet respicere debuerunt, qui in affectionibus nescio qualibus quas et incredulis et iniquis aliquoties sive ex natura sive ex usu inesse videmus, meritum hominis constituunt. Poterant his satis superstitiosae questiones finem accipere, si tamen finem accipere poterant. Nunc autem quaerunt et semper quaerunt, et nunquam inveniunt. Interrogant utrum David et Petrus esponsione digna sit utinam videre possent! Quare enim perire non debuissent si in peccatis suis mortui fuissent? Sed perire, inquiunt, non potuerunt quoniam ad vitam
Abbreviated transcription (Latin):
aliqͦ timoris ł amoris d̾i actatii ꝓ sola ꝯsuetudine
explenda ad dicenda peccã sua se inger̃t. estimãtes
se ꝓpt̃ solam ũbor ꝓlationẽ a debito pecc̃or suoꝵ
porcet ut humilit̃ qͣ fecit agnoscat. ⁊ tñ ñ sic ũt¬
cundiari ut taceat. hoc bñ nouit peccatͥx illa q̃
⁊ uenit ut pecc̃a sua se abscond̾e nolle ostend̾et.
dinis sue se attendere de monstraret. ꝓpt̾ hoc
tus penitencie hs. Si displicet t qd̾ fecisti penitẽtiã
Siquis ꝑsequeris : punis qͦ fecisti fructꝰ pentencie fa¬
cis. penitentia : factimnꝓbatio sructꝰ penitentie : de¬

Expanded text:
aliquo timoris vel amoris Dei attractu, pro sola consuetudine explenda ad dicenda peccata sua se ingerunt, existimantes se propter solam verborum prolationem a debito peccatorum suportet ut humiliter quod fecit cognoscat, et tamen non sic verecundari, ut taceat. Hoc bene novit peccatrix illa quae etiam venit ut peccata sua se abscondere nolle ostenderet dinis suae se attendere demonstraret. Propter hoc tus poenitentiae habes. Si displicet tibi quod fecisti, poenitentiam Si persequeris et punis quod fecisti, fructus poenitentiae agis. Poenitentia est facti improbatio, fructus poenitentiae est de
Abbreviated transcription (Latin):
deas. Quomͦ in qͥs c̃tus eẽ. possũ de uenia
ꝓpt̃ penitentia ⁊ satisfactionẽ ab hoĩe ĩiunctã
⁊ si illam studiose cõpleuero. cũ ip̾e hõ cin peccã
inea ꝯfiteor sepe aut ignorantia nesciat aut ne
licti debeat satifactionẽ inuing̃e: Adħ tͥb̾uit̃¬

Expanded text:
deas: Quomodo, inquis, certus esse possum de venia propter poenitentiam et satisfactionem ab homine injunctam, etiam si illam studiose complevero, cum ipse homo, cui peccata mea confiteor, saepe aut ignorantia nesciat, aut nelicti, debeat satisfactionem injungere? Ad hoc t
Abbreviated transcription (Latin):
Sepe q minꝰ fous agit᷑. efficatiꝰ intꝰ oꝑatur.
inparuo oꝑe magna de uocio ẽẽ. pot̃. hõ ui¬
det infacicie. d̾s autẽ intuetur cor. Et ut
minꝰ dicã magnũ ÷ si inhacuita ĩ ciꝑe possis.
⁊̃ siñ ꝑficias. Nam ⁊pꝰmortem ignis qͥdam pͣ¬
gatorius d̾r uͥ purgant᷑ ⁊ mundant᷑. qͥ hic
corrigi ceꝑunt. ⁊ ñ ꝑfecerunt. Qui ã in hac
uita nec inciꝑe uoluert̃ ita ꝯsũmare non
possunt.  uib ã hic correctionẽ suã inciꝑe
tio resnatur. Tam̃ tucuis oĩo ÷ ut hic ⁊ ĩqꝑe

Expanded text:
Saepe quod minus foris agitur, efficacius intus operatur. Saepe quod minus foris agitur, efficacius intus operatur. In parvo opere magna dedet in facie; Deus autem intuetur cor . Et ut minus dicam, magnum est si in hac vita incipere possis etiam si non perficias. Nam et post mortem ignis quidam purgatorius dicitur ubi purgantur et mundantur, qui hic corrigi coeperunt et non perfecerunt. Qui autem in hac vita nec incipere voluerunt, ibi consummare non possunt. Quibus autem hic correctionem suam incipertio reservatur. Tamen tutius omnino est ut hic et
Abbreviated transcription (Latin):
s de cipior inqͥs putãs me satisfecisse cũ ñ satis fe
cerun. Ille mͥ in uixit ut tm̃ fac̃em ⁊ ñ ampliꝰ mͥ
p̃cepit. Ecce totũ ꝑfeci ⁊ ñ satisfeci. Uado qͣsi seturꝰ
addm̃ putans me satis fecisse illi. c̃ ad huc tene¬
or obligatts. qi satis ñfecetin. Quare gͦ in quis
factũ ⁊̃ ut talem sacerdotẽ ñ habeam qͥmͥdi
cat hoc qͥ oportet: Audi qͣre. ꝓpt̾ peccã tria fac¬
tricte indicareris. ⁊ h m̃ueras ut nullũ habes.
Q ĩ quid scͥptura regnare facit. õem ypoctam
ꝓpt̾ peccã popłi. Et ego ait adheresc̾ẽ faciã lin¬
malicia tua ħ fec̃. inde uͥerat de uotio tua. Si
enĩ ꝑfectam de uotionẽ hũisses ⁊ nullo ãmo¬
nente cessare tñ ñ potuisses. Nunc aũ pingua
tua ⁊ nigligentia occasionem torperis que
Nec tñ dico ut desꝑes ⁊̃ si hoc ꝯtingat ut hõ
qui ext̃ius curandis nuln̾ib pecc̃oꝵ medica¬
m̃itium apponit aliqͥd minꝰ sufficiens tͥbuat.

Expanded text:
inquis, putans me satisfecisse cum satis non fecerim. Ille mihi injunxit ut tantum facerem et non amplius mihi praecepit. Ecce totum feci et non satisfeci. Vado quasi securus ad Deum, putans me satisfecisse illi cum adhuc teneor obligatus, quia satis non fecerim. Quare ergo, inquis, factum est ut talem sacerdotem non habeam qui mihi dicat hoc quod oportet? Audi quare. Propter peccata tua factricte judicareris, et hic merueras ut nullum haberes. Quia, inquit Scriptura, « regnare facit hypocritam propter peccata populi . » Et ait: « Ego adhaerescere faciam linmalitia hoc fecit, vide ubi erat devotio tua. Si enim perfectam devotionem habuisses, etiam nullo admonente cessare tamen potuisses. Nunc autem pigritia tua et negligentia occasionem tortoris quaeNec tamen dico ut desperes, etiamsi hoc contingat, ut homo qui exterius curandis vulneribus peccatorum medicamentum apponit, aliquid minus sufficiens tribuat.
Abbreviated transcription (Latin):
untur em̃ q̃dam lsmmͦi dicta ⁊ topiunt ea hoĩes
gaudentes ñ qr u̾itatem q̃rant ineis. s qi maili¬
ciam suam defend̾e uolunt exeis. Dñt enĩ qͥd
nos ꝯstringitis. qͥd nos aratis : pudenda s̃ fcã nr̃a
ñ nos ꝑmittit uerecundia eloqui. erubescimus
ꝯfit̃i qd̃ fecimꝰ. qd possumꝰ tũ facimꝰ. corꝯtritum
⁊ humiliatũ offerimꝰ dolemus ꝓeo ꝗ male egi¬
mus. lacrimas fundimus. carnis mac̾atione rea¬
tum puuimꝰ. Quid u̾ba q̃ritis uͥ oꝑa bona st̃:
hũis scͥpturam ꝯsolantẽ nos ⁊ dicentẽ. lacͥme
lauent delictũ qͦore pudor ÷ ꝯfit̾ĩ maliciã

Expanded text:
i dicta, et rapiunt ea homines gaudentes, non quia veritatem capiant in eis, sed quia malitiam suam defendere volunt ex eis. Dicunt enim: Quid nos constringitis; quid nos arctatis? Pudenda sunt facta nostra, non nos permittit verecundia eloqui, erubescimus confiteri quod fecimus. Quod possumus tamen facimus, cor contritum et humiliatum offerimus, dolemus pro eo quod male egimus, lacrymas fundimus, carnis maceratione reatum punimus. Quid verba quaeritis, ubi opera bona sunt? Habemus Scripturam consolantem nos et dicentem: « Lacrymae lavant
Abbreviated transcription (Latin):
peccã ur̃a ⁊ orate ꝓinuicẽ adqͥd : ut saluemini. Cõ¬
fitemini ut saluemini. Quid ÷ ꝯfitemini ut sal¬
uemini : ħ ⁊ ut saluamini ñ ꝯfiteamini hoc for¬
tassis tu audire noluisti qͥ latebs q̃ris. ⁊ abscon¬
dis sceła tua ut ñ iustificeris. Ñ tͥ placet q d̾r. qr¬

Expanded text:
d? Ut salvemini. Confitemini ut salvemini. Quid est confitemini ut salvemini? Hoc est non salvamini, nisi confiteamini. Hoc fortassis tu audire noluisti, quia latebras quaeris et abscondis scelera tua ut non justificeris. Non tibi placet quod
Abbreviated transcription (Latin):
onem. Audi gͦ. Aug̃ dicit. Ñ pot̃ quis iustificari
a peccõ nͥ ꝯfessus fuerit añ peccm̃. Item beda. In
eadem epła iacobi. de qna suꝑiꝰ testimoniũ sũp¬
simꝰ sñ cõfessione in qͥd neq̃unt dimitti peccata.
S inħ illa disc̃cio eẽ. deb ut cotidiana leuiaq
peccã alt̾utrum coeqͣlil confitear. ut in oĩb

Expanded text:
o. Augustinus dicit: « Non potest quis justificari a peccato nisi confessus fuerit ante peccatum. » Item, Beda in eadem epistola Jacobi, de qua superius testimonium sumpsimus: « Sine confessione, inquit, nequeunt dimitti peccata. » Si in hoc illa discretio esse dicitur, ut quotidiana leviaque peccata alterutrum coaequalibus confiteamu
Abbreviated transcription (Latin):
pͥmũ qͥd̾ s. de inde illi. Ñ enĩ anaat illũ sic̃ se. nͥ
usũ tͣnsire ñ possit. nͥ ab eo aqͦ possidet᷑: totũ reces
rem remuñationẽ aut dilectionẽ hõ se supͣ d̾ebi¬
tũ ñ extollat. nicħ ꝓximo impend̾e cogit᷑. qͦd
sui necessitati debetur. Nicħ eñ ꝓximo deb
si de ÷ effectꝰ. sufficit affectꝰ. Et fortassis ꝓpt̾ hõ
affectũ ostendendũ moyses de libro scͥpto deleri
affectus enĩ loq̃bat᷑. ⁊ qͣi dedilectione securꝰ
amrato ⁊ amanti indulcedine dilectionis de
seꝑatione cominabat᷑. ñ qr illiꝰ seꝑationẽ dili¬

Expanded text:
idem sibi, deinde illi. Non enim amat illum sicut se, nisi usum transire non possit, nisi ab eo a quo possidetur totum recessrem remunerationem aut dilectionem homo se supra debitum non extollat, nihil proximo impendere cogitur, quod sine necessitate debetur. Nihil enim proximo debet si deest effectus, sufficit affectus. Et fortassis propter hunc affectum ostendendum, Moyses de libro scripto deleri Affectus enim loquebatur, et quasi de dilectione securus amato et amanti in dulcedine dilectionis de separatione comminabatur; non quia illius separationem dili
Abbreviated transcription (Latin):
ut se ad ꝯfabulandũ hoi ꝓximũ ⁊ familiarẽ
exib̾et. ut in una eadem q: ꝑsona ⁊ suũ genꝰ hõ
inuenitet. cui fiducialit᷑ ĩ srmitatem suam
reuelaret. ⁊ supͣ hominẽ dm̃ c̃dens de accepta ab illo
remissione percõꝵ suoꝵ ñ diffid̾et. De iñ ut dispensa¬
tionis grã largius multiplicatet᷑. d̾s hõ hoĩes qui
puri hoĩes erant: participes fecit sue potestatis ut
officiũ eiꝰ inplerent penitentiũ ꝯffessionẽ scipiendo ⁊
potestatem el exercerent penitentib ⁊ ꝯfitentib
peccã remitendo. Accipite ingtud spm̃ scm̃. quoꝵ re¬

Expanded text:
ut se ad confabulandum homini proximum et familiarem exhiberet, ut in una eademque persona et suum genus homo inveniret, cui fiducialiter infirmitatem suam supra hominem Deum credens, de accepta ab illo remissione peccatorum suorum non diffideret. Deinde ut dispensationis gratia largius multiplicaretur. Deus homo homines qui puri homines erant participes fecit potestatis suae, ut officium ejus poenitentium confessionem suscipiendo, et potestatem ejus exercerent poenitentibus et confitentibus peccata remittendo. « Accipite, inquit, Spiritum
Abbreviated transcription (Latin):
meliꝰ mĩqutã cortuptũ fuisse. Est ad huc aliꝰ seusus
quẽ insupͣdicta sententia eadem u̾itate intellig̾e
possumꝰ utr̃ equali ꝯuenentia nescio. inpossibile
ẽ. inquid eos qui semel illuminati st̃. ⁊ gustauert̃
adpenitentiã. Et qͣsi causam subum x̃ qͣte eiꝰmͦi ad
it̾m mori non possum. tũ eadẽ morte amissam ttũ
redde possum. S nolo mͥ inuitiã facias quia si
salucem nã morte mea ad quisitã uoluntarie
obtuli ut de peccõ penitentes ueniam ꝯseque¬
rent̃ ñ ut uoluntarie peccantis ⁊ inpeccõ ꝑsis¬
tentes iustificarent᷑. Qui ꝯͦ de pecc̃s penitent hñt
mea hostiam expiationis. qui ã inpecc̃is suis uo¬
luntarie ꝑmanent. ñ hñt exea causam salua¬
tionis. hostia quid̃ ista daita fuit ilł ut ꝑeam ex¬
ꝑientexir de pecc̃o pecutentes.s iam nc̃ ñ relin

Expanded text:
st adhuc alius sensus quem in supradicta sententia eadem veritate intelligere possumus, utrum aequali convenientia, nescio. Impossibile est, inquit, eos qui semel illuminati sunt, et ad poenitentiam; et quasi causam subjunxit quare ejusmodi ad iterum mori non possum, tamen eadem morte, amissam iterum reddere possum. Sed nolo mihi injuriam facias; quia si salutem tuam morte mea acquisitam voluntarie obtuli, ut de peccato poenitentes veniam consequerentur, non ut voluntarie peccantes et in peccato persistentes justificarentur. Qui ergo de peccato poenitent, habent in ea hostiam expiationis. Qui autem in peccatis suis voluntarie permanent, non habent ex ea causam salvationis. Hostia quidem ista data fuit illis ut per eam expiarentur de peccato poenitentes; sed jam nun
Abbreviated transcription (Latin):
ut ꝯfiteam᷑ peccã nĩa: Si gͦ scͥptura peccata
ꝯfiteri ñ p̃cepit respondete mͦ si scͥpturam
habetis q̃ peccã iubeat tacere. Si gͦ ꝯficeri ñ
uultis quia anctoritatẽ ꝯfitendi ñ habetis.
qͣre tac̾e uultis c̃ auctoritatẽ tacendi ñ ha¬
beatis: Cũ q auctoutatẽ q̃ritis accipite
auctoritatẽ. Antiqͣ let peccã ꝯfiteri ubet.
⁊ hoĩes ad sac̃dotes. mittit. ut ꝯfiteantur
peccã sua ut ĩ dulgentiã accipiant. Illic gͦ
p̃uaricatio legis ꝯ̃festione ⁊ oblations al¬
oletur. qñ adhuc umbra suit. ⁊ adhuc ꝯfes¬
sio cͥminis potuis penam debuit ꝗͣ niu̾m expec¬
tare. Si ħ auctoritas s sufficit andite scͥptutã
manifestant. ñ tustificationẽ m̃ent᷑. s dampua¬

Expanded text:
ut confiteamur peccata nostra. Si ergo Scriptura peccata confiteri non praecipit, respondete modo si Scripturam habetis quae peccata jubeat tacere. Si ergo confiteri non vultis, quia auctoritatem confitendi non habetis, quare tacere vultis, cum auctoritatem tacendi non habetis. Tamen quia auctoritatem quaeritis, accipite auctoritatem. Antiqua lex peccata confiteri jubet, et homines ad Sacerdotes mittit, ut confiteantur peccata sua, ut indulgentiam accipiant . illic ergo praevaricatio legis confessione et oblatione aboletur, quando adhuc umbra fuit; et adhuc confessio ctare. Si haec auctoritas non sufficit, audite Scripturam, manifestant, non justificationem merentur, sed damna
Abbreviated transcription (Latin):
geret. ut ñ quasi extoita ł coacta uidetur cõfessio
tua: Iccirco qd̾ ad se ꝑtinuit officium suũ discipłis ꝑa
gendũ inuit̃ ut medicor more egros uenientes ex¬
ciꝑent ⁊ sanarẽt. Medicis gͦ dixit ut curarent s in¬
firmis ñ duit ut admedicos curandi tienirent. ħ
quasi certũ eẽ. uoluit qͥ egri libent̃ salutẽ quererent.¬
⁊ se curandos offerent. si medicos inuenirẽt ꝓpc̾ea
solos medicos monuit Infirmũ eñi ip̃e morb suits
sufficient̃ ãmonz. neq opꝰ p̾cepto ht̃ sidolet. dñ
ip̃i medici pꝰea qi negligentes incuratione sua egͦ
tos inuener̃ eos ad salutem querendam ⁊ ãmo¬
uitione sua eocitauert̃. ꝓp̃cepto attraxert̃. Confi¬
temini inqͥd apł̃s iacob altatutr̃ pecc̃a ur̃a zorate

Expanded text:
geres, ut non quasi extorta vel coacta videretur confessio tua. Idcirco quod ad se pertinuit officium suum discipulis suis peragendum injunxit, ut medicorum more aegros ad se venientes exciperent et sanarent. Medicis dixit ut curarent, sed infirmis non dixit ut ad medicos curandi venirent. Hoc quasi certum esse voluit, quod aegri libenter salutem quaererent, et se curandos offerrent, si medicos invenirent. Propterea solos medicos monuit. Infirmum enim suus morbus sufficienter admonet neque opus praecepto hoc, si dolet. Tamen ipsi medici postea, otos invenerunt, eos ad salutem quaerendam, et admonitione sua excitaverunt, et praecepto attraxerunt. Confitemini, inquit apostolus Jacobus, alterutrum peccata ve