comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
dicit. Adam ubies.: Iue uͦ ꝓditũ se sentiens. & ꝯuictũ. uno aditu obstͥͣ¬
so alias fuge latebras querit. & coercitꝰ a uoluptate ad auariciã se effim¬
dit. E enĩ prius fructũ adesũ appetiit. nc̃ folia ad umbrã querit. &
tanto ꝓfundiꝰ se a luce u̾itatis abscondit: qͣnto nequiꝰ sub studio par¬
simoniȩ uiciũ ambitionis tegit. ꝓpt̾ea infert & dicit. Cogitaui in
corde meo abstrahere a uino carnẽ meã. Quare: Ut animũ meũ in¬
qͥt tͥnsferrẽ ad sapĩam: deuitarẽq stulticiã. Bene hoc fecisti. Nemo
enĩ potest duob añis seruire. Iccirco bene fecisti. ut p̃cid̾es ate nebu¬
losat s ⁊ n brante comseiertĩã. eleEsta dioñẽ car ms q̃t nl nuenirex¬

Expanded text:
dicit: Adam ubi es? Ille vero proditum se sentiens et convictum, uno aditu obstruso, alias fugae latebras quaerit; et coercitus a voluptate ad avaritiam se effundit Etenim prius fructum ad esum expetit, nunc folia ad umbram quaerit; et tanto profundius se a luce veritatis abscondit, quanto nequius sub studio parcimoniae vitium ambitionis tegit. Propterea infert, et dicit: Cogitavi in corde meo abstrahere a vino carnem meam. Quare? Ut animum meum, inquit, transferrem ad sapientiam, devitaremque stultitiam. Bene hoc fecisti. Nemo enim potest duobus dominis servire . Idcirco bene fecisti, ut praecideres a te nebulosam et tenebrantem conscientiam, delectationem carnis, quatenus invenire
Abbreviated transcription (Latin):
ambulat. ut tuã ustabilitatẽ ostendat. Cũ deambularet dns in paradi¬
so ad aurã post meridiem. uocauit & dixit. Adam uͥ es: Non ambulau
cedebat. neq abiit in directũ elongans. quasi in reuocabilis nec reu̾sura
ualens pollutã mansionẽ sustiuere. Quid facis adam: Quare siles: Uo¬
ca discedentẽ. sequere fugientẽ. qm̃ adhuc ꝓpe est. & expectat siforitri¬
uocetur: & ido morã facit. a blande minatur. abscessam lesam se doles
& ecce ambulare ut abeat. im̃ nemo dilectionis memor. qͥ caritatis
recordet᷑. cui cordisit societatis affectꝰ. Oinfelix adam uͥ ÷ recordatio
tua: Ubi fecisti animã tuã ut ħsustineas. Dure indurate. o obduratt.
ñ te emollire potuit tanta benignitas. tanta fłama. tam ingens ardo
quia amas praurtatẽ. Ipsa aũ qͥd facit: Sequit᷑ fugientẽ: quȩ deserus
discedentẽ. Quȩ au̾sa & iniqua facientẽ: reuocat in iniqͥtate ꝑsistentẽ.
lam uͥ es Ego in qͥt scio uͥ es. tunescis. Io ues: Attenaui esati oee tnal¬

Expanded text:
am ostendat. Cum deambularet Dominus in paradiso ad horam post meridiem vocavit et dixit: Adam, ubi es? Non ambulavit, cedebat, neque abiit indirectum elongans quasi irrevocabilis, nec reversura valens pollutam mansionem sustinere. Quid facis Adam? quare siles? Voca discedentem, sequere fugientem; quoniam adhuc prope est et exspectat si forte revocetur, et ideo moram facit et blande minatur abscessum; laesam se dolenscet, ituram, et ecce ambulare ut abeat; quoniam nemo est dilectionis memor, qui charitatis recordetur, cui cordi sit societatis affectus. O infelix Adam, ubi est recordatio tua? Ubi fixisti animam tuam ut haec sustineas? Dure, indurate, et obdurate, non te emollire potuit tanta benignitas, tanta flamma, tam ingens ardor quia amas pravitatem. Ipsa autem quid facit? Sequitur fugientem quae deseruit discedentem. Quae aversa est iniqua facientem, revocat in iniquitate persistentem. dam ubi es? Ego, inquit, scio ubi es; tu nescis. Ideo ubi es? Attende ubi es
Abbreviated transcription (Latin):
lum ÷ qͦd sũt ⁊ ñ nouert̃ bouũ ẽẽ qͦd optare possint: ut se tͣns¬
ferant ad illud qm̃ in tpr̃e uoluptatis suȩ discere illud no¬
luerũt ut in tpr̃e malo reqͥesc̾e̾nt in illo. Q ido facuit qͦd
solũ nouerũt cũ male sũt nicħ ẽẽ uolũt. qr ñ nouerũt uiã aliã qͣ ef

Expanded text:
lum est, quod sunt, et non noverunt bonum esse, quod optare possint, ut se translum est, quod sunt, et non noverunt bonum esse, quod optare possint, ut se transferant ad illud; quoniam in tempore voluptatis suae discere illud noluerunt, ut in tempore malo requiescerent in illo. Et ideo faciunt, quod solum noverunt: cum male sunt, nihil esse
Abbreviated transcription (Latin):
me ad aluid ⁊ uidi calũpnias quȩ sub sole gerunt᷑ ⁊ lac̾mas
innocentũ ⁊ ꝯsolatorẽ nemine. nec posse resist̾e̾ illoꝵ uiolen¬
tiȩ cunctoꝵ auxilio destitutos. Ergo ñ putes hic patriã ẽt s
niu̾sa qm̃ id̾o factũ ÷ ut agnoscas exiliũ tuũ. ⁊ patͥam oeqͥras
aliam. Iccirco calũpiue fuit hic ⁊ opp̃ssiones inustȩ. ut im¬
petãt alii alios sine causa.⁊ oppͥmant sine mĩã infirmos insir
fortiores.⁊ ñ fert ꝯsolatõne hic inuocentib ds.qr illis alibi ser¬
uat ꝯsolatõnes suas. ⁊ nc̃ ut̾im cunctoꝵ aurilio destitutos re¬
tat᷑ . nec castigat᷑ adu̾sis. Cũ enũ dulcia uitȩ̨ huiꝰ respiciũt he
rent aĩo in illis. ⁊ dicũt satis ÷ hoc : ⁊ ñ aliud futͣm bonũ hõis
pt̃ istud futm postea. Cũ uͦ adu̾su adtenadt̾ hebetant᷑ ⁊ corri¬
unt aĩo. ⁊ corruunt diffidentia ⁊ desꝑant semet ipsos qr
spẽ aliam ñ ħnt. Et optant magis ñ eẽ qͣm male ẽẽ qr ma¬

Expanded text:
lacrymas innocentium, et consolatorem neminem; nec posse resistere illorum violentiae, cunctorum auxilio destitutos. Ergo non putes hic patriam esse. Silium tuum, et patriam requiras aliam. Idcirco calumniae fiunt hic et oppressiones injustae, ut impetant alii alios sine causa et opprimant sine misericordia infirmos fortiores, et non fert consolationem hic innocentibus Deus, quia illis alibi reservat consolationes suas, et nunc interim cunctorum auxilio destitutos retatur, nec castigatur adversis. Cum enim dulcia vitae hujus respiciuliud bonum hominis praeter istud futurum postea. Cum vero adversa attendunt, hebetantur, et corruunt animo, et corruunt diffidentia, et desperant semetipsos, quia spem aliam non habent. Et optant magis non esse, quam mala esse; quia ma
Abbreviated transcription (Latin):
riant᷑ ⁊ ñ ꝑseuerent in sinẽ. Nascunt᷑ enĩ &̃ in malis aliqũ bona a¬
liqͣ. ⁊ incipiunt qͣsi oriri ⁊ geymen facere: sednata mor arescunt
qr ñ ħnt humorẽ. Ad trmpꝰ enĩ credunt. ⁊ in tpr̃e tẽptatõius rece¬
dunt: ut tempꝰ habeant. ⁊ ñ ꝑueniant ad ȩ t̃nitatẽ. Tempꝰ nascendi.
⁊ tempꝰ moriendi. T̃ empꝰ nascendi ħo mbono pͣuis÷. cũ ꝑsubitũ m̃¬
qr ꝑsen̾antiaboni ñ ħntes ead̾e m̃tis leuitate qͣ ceꝑant. tpr̃e p̃ssure
immmentis cepta bona derelinquunt. Tempꝰ plantandi: ⁊ tempeuel¬
lendi. Plantant᷑ in malis bona. oũ ꝑ exhor tatõnẽ ł amonitõnẽ rectr̃.
aliqñ bona snc̾ipuit̃: euellunt᷑ aũ postea qñ pͣua suggestone ꝯqssati

Expanded text:
riantur, et non perseverent in finem. Nascuntur enim etiam in malis aliquando bona ariantur, et non perseverent in finem. Nascuntur enim etiam in malis aliquando bona aliqua, et incipiunt quasi oriri et germen facere; sed nata mox arescunt, quia non habent humorem. Ad tempus enim credunt, et in tempore tentationis recedunt, ut tempus habeant et non perveniant ad aeternitatem. Tempus nascendi et tempus moriendi. Tempus nascendi in erseverantiam boni non habentes, eadem mentis levitate qua coeperant, tempore pressurae imminentis coepta bona derelinquunt. Tempus plantandi et tempus evellendi. Plantantur in malis bona, cum per exhortationem vel admonitionem rectam aliquando bona suscipiunt; evellunt
Abbreviated transcription (Latin):
tũ ⁊ timori. Nã pluuã gr̃e. ⁊ stillicidia uitatis suę sieffud̾it di ur
aĩam sitientẽ. surgit messis uirtutũ ꝓuentu duplici ⁊ multiplici.
⁊ uenuit anni fecunditatis. ⁊ tpr̃a serena illucescunt. nubilo igno¬
rantiȩ depulso. Si aũ auferat b̾nficia sua iratꝰ.⁊ ꝯtineat b̾ndie¬
tõnẽ suã. ut iudicia sua exerceat. tõ tͥstia tpr̃a succedũt. ⁊ marceis̃
gramina bona siccitate: ⁊ tͥbuli. ⁊ spinę uicioꝵ mult iplicant᷑ ad
laborẽ ⁊ dolorẽ hoĩ peccatori. Et inhis om̃ib tpr̃a sua patit᷑ aq̃a
peccatrix. cȩlũ desuꝑ qͦd ꝑdidit et̾nitatis ĩmobile ꝓspectans cũ ip¬
sa deorsũ uoluat᷑ tpr̃alis: ⁊ in ea ꝑtͣnseant spaciis ⁊ m̃sur is suis.
quȩ stare ñ possũt omĩa. E icd̾o otnĩa tempꝰ ħnt: ⁊ spaciis sius tͣnͣ¬
seunt uniu̾sa sub cȩlo. Tempꝰ nascendi: ⁊ tempꝰ moriendi. hec est
sors pecc̃õꝵ in tp̃re: ut si forte in eis bona aliqͥ nascant᷑. postea mo¬

Expanded text:
tum et timori. Nam pluviam gratiae, et stillicidia veritatis suae si effuderit Deus in animam sitientem, surgit messis virtutum proventu multiplici; et veniunt anni fecunditatis et tempora serena illucescunt nubilo ignorantiae depulso. Sin autem auferat beneficia sua iratus, et contineat benedictionem suam ut judicia sua exerceat, tunc tristia tempora succedunt, et marcent genimima bona in siccitate, et tribuli et spinae vitiorum multiplicantur ad laborem et dolorem homini peccatori. Et in his omnibus tempora sua patitur anima peccatrix, coelum desuper, quod perdidit, aeternitate immobile prospectans, cum ipsa deorsum volvatur temporalis: et in ea pertranseant spatiis, et mensuris suis quae stare non possunt omnia. Et idseunt universa sub coelo. Tempus nascendi et tempus moriendi. Haec est sors peccatorum in tempore, ut si forte in eis bona nascuntur aliqua, postea mo
Abbreviated transcription (Latin):
fuisse. Eiꝰ modi itaq ꝑu̾sitates paruit de se m̃tes hominũ subsole
ut hoc oẽ ad ꝯfusionẽ omiũ accedat. qͦd homo ipse caligat ad uide¬
dũ se. Si enĩ uidet ħo qͥd ħo sit.⁊ qͣre factꝰ sit ħo. recognosc̾e̾t u¬
tiq bonũ suũ: ⁊iã ñ magis fẽlices dice̾t qͥ nicħ sit. qͣm eos qͥ sũt a¬
liqͥd. Desidionamq cũ boni affectꝰ animꝰ licet mał tẽptatõnib afflic¬
⁊ uitã p̾sentẽ fastidiret: spe tñ ꝯsolatõnis uent᷑e omĩno ẽẽ mag̃
qͣm ñ ẽẽ dilig̾et. S nc̃ ꝑu̾sitas magna excrescit in m̃tib hoũim
ignorantiũ bonũ suũ: ⁊ uanitas in ꝯsumatõne qͣmaior eẽ ñ pot̾.
Homo enĩ uanitate mutabilitatis suȩ a u̾a̾ eẽntia de fluens. sine ces¬
sue factꝰ malo suo. tande ad hoc ꝑu̾sitatis semet ip̃m p̃cipitat. ut
iã om̃ino nicħ eẽ ꝯcupiscat. S hanc insaniã multi qͣsi in mani¬
festo ꝓpositã.⁊ quȩ absꝯdi ñ possit euitare cupientes ꝯu̾tunt᷑ ut

Expanded text:
fuisse. Ejusmodi itaque perversitates pariunt de se mentes hominum sub sole, ut hoc etiam ad confusionem omnium accedat, quod homo ipse caligat ad vivendum se. Si enim videret homo quid homo sit et quare factus sit homo, recognosceret utique bonum suum, liquid. Desiderio namque tanti boni astrictus animus, licet malis temporalibus afflictus vitam praesentem fastidiret, spe tamen consolationis venturae omnino esse magis quam non esse, diligeret. Sed nunc perversitas magna excrescit in mentibus hominum ignorantium bonum suum, et vanitas in consummatione, qua major esse non potest. Homo enim suefactus malo suo tandem ad hoc perversitatis semetipsum praecipitat, ut jam omnino nihil esse concupiscat. Sed hanc insaniam multi quasi in manifesto propositam, et quae abscondi non possit, evitare cupientes, convertuntur, ut
Abbreviated transcription (Latin):
ni. dies ⁊ noctes. sem̃tes ⁊ messes: pluuȩ ⁊ siccitates. fecunditateᷤᷤ.¬
⁊ ste rilitates. Omĩa enĩ in spũaliũ nat᷑a ad ducta similitudine
corruptibiltũ noxa pecc̃i ꝑagunt᷑: ut nat᷑a ad et̾nitatẽ facta.
tiquȩ tpr̃alit tͣnsit pͣue associata. simlit̃ in alt̾atõnẽ deficiat.
Surgũt qͥppe germina uirtutũ ex radice pͥma.⁊ ꝑgt̃ ut
ores cant. ⁊ uenuit in effectũ ꝯsũmatõnis. ⁊ uenuit̃ ꝯtͣ uicioꝵ¬

Expanded text:
nses, dies, et noctes, sementes et messes, pluviae et siccitates, fecunditates enses, dies, et noctes, sementes et messes, pluviae et siccitates, fecunditates et sterilitates. Omnia enim ista in spiritualium natura adducta similitudine corruptibilium noxa peccati peraguntur, ut natura ad aeternitatem facta, ei quae temporaliter transit, prave associata similiter in alterationem deficiat. Surgunt quippe germina virtutum ex radice prima, et pergunt ut crescant, et veniant in effectum consummationis. Et veniunt c
Abbreviated transcription (Latin):
uatꝰ. subtꝰ se labentia cuncta despexit. Postqͣm aũ cor suũ declinaũ.
ut illd ꝑ ꝯcupiscentiã reb mutabilib subic̾e̾t. qͣsi de cȩlo lapsꝰ cepit¬
⁊ deorsũ cũ his qͥb inherebat defluere: ⁊ ꝑ uolumina mutabili¬
tatis suȩ ductꝰ tpr̃m mom̃ta sentire. huic mens humana tpr̃ib
obnoxia facta: ut inea ĩa mala cũ bonis uicẽ habeant. qͣm sola pͥ
bona sine ucissitudine qͥ etã ⁊ in ꝯcussã possidebant. ꝓptea omĩa
tempꝰ ħnt. ⁊ siuis spaciis transeũt unu̾isa sub cęlo: ut ille qͦ qͥ se
ꝑ amorẽ mutabilib subdidit lege alioꝵ. suę mutabilitatis flucti¬
b agitatꝰ qͥetꝰ stare ũ possit. Sĩc gͦ tpr̃a uenerunt in corde hu-¬
mano. qñ multa desicłia intͦierunt in illud. ⁊ mutabilitas illicdña¬
ricepit: ⁊ uenerunt alia.⁊ alia discesserunt. ⁊ facta÷ fluctuatõ
⁊ in ꝯstantia magna. Iã enĩ cũ mundo usibili mundꝰ inuisibilis

Expanded text:
m autem cor suum declinavit, ut illud per concupiscentiam rebus mutabilibus subjiceret, quasi de coelo lapsus coepit deorsum cum iis quibus inhaerebat defluere, et per volumina mutabilitatis suae ductus temporum momenta sentire. Hinc mens humana temporibus obnoxia facta est; ut in ea jam mala ine quietam et inconcussam possidebant. Propterea omnia tempus habent, et suis spatiis transeunt universa sub coelo, ut ille quoque qui se per amorem mutabilibus subdidit, lege aliorum suae mutabilitatis fluctibus agitatus, quietus stare non possit. Sic ergo tempora venerunt in cor humanum, quando multa desideria introicrunt in illud, et mutabilitas illic dominari coepit: et venerunt alia, et alia discesserunt; et facta est fluctuatio et inconstantia magna. Jam enim cum mundo visibili mundus invisibilis
Abbreviated transcription (Latin):
fidelitas locũ. O fiunt multi infidelos: ⁊ dicunt quis nouit hoc: Qẜ
ꝓbant certa ꝓ incertis ñ cẽ relinq̃nda. ⁊ incipiunt p̃sentia amplecti.
⁊ ea quȩ uident᷑ raꝑe ut teneant quȩ certa sunt quȩ putabant᷑ in
ut sequat᷑ m̃tes hominũ. qm̃ u hunc io du ipsȩ nutant ⁊ fluctu¬
ant in incerto uite caliginose. Dixit aũ dubitatõnẽ hominũ de
uita sua qr ignorant si ħo ħt um̃ĩto ampliꝰ ⁊ ñ inueniũt qͥs nou̾it

Expanded text:
ulti infideles, et dicunt: Quis novit hoc? Et probant certa pro incertis non esse relinquenda; et incipiunt praesentia amplecti, et ea quae videntur rapere, ut teneant quae certa sunt; et ludificantur in ut sequatur mentes hominum, quoniam in hunc modum ipsae nutant, et fluctuant in incerto vitae caliginosae. Dixit enim dubitationem hominum de vita sua, quia ignorant an habeat homo
Abbreviated transcription (Latin):
solũ eẽ qͥ tͥ laboris fruotũ in p̃senti ad usũ p̃parat. ñ eũ qͥsu oꝑis
meycede in posterum capiendam reseruat.
uis enĩ cũ adducet ut se fut᷑a cognoscat: Ex qͦ ab hac uita
semel eg̃ssus fuerit ħo ñ adducit᷑ ñ ampliꝰ nec reuocat᷑
Cult᷑ in hano uitã ut exꝑiat᷑ ⁊ sentiat rursũ quȩ a¬
gunt᷑ in hoc scło ut possit denuo delectatõnib eiꝰ ꝑfrui. ⁊ ꝑciꝑe

Expanded text:
solum esse qui sui laboris fructum in praesenti ad usum praeparat, non eum qui sui operis mercedem in posterum capiendam reservat. Quis enim cum adducet, ut post se futura cognoscat? Ex quo ab hac vita semel egressus fuerit homo, non adducitur amplius, nec revocatur ultra in hanc vitam ut experiatur, et sentiat rursum quae aguntur in hoc saeculo ut possit denuo delectationibus ejus perfrui, e
Abbreviated transcription (Latin):
corruptionẽ. Quis nouit hoc: Nontñ qr uerũ ñ est hoc: s quia occul¬
tũ ÷ ido qͥs nouit hoc : Non enĩ dirit falsũ÷ hoc: s quis nouit hoc. Nemo
hoc nouit. Non enĩ scrri pot hoc ab homine: ⁊ tñ credipot̃. Et uerũ ẽ
quia credit᷑.⁊ qͦd credit᷑ uerũ est.⁊ ipsa credulitas ñ dubia scientia sir
ma÷: ⁊ tñ nemo hominũ hoc scit. qualit̾ scunt᷑ ea quę uident᷑ ⁊ au¬
diunt᷑ ⁊ tangunt᷑ ⁊ cet̾is sensib ꝑcipiunt᷑ ⁊ qualit̃ scuint᷑ de qͥb nat᷑a
lit̃ dubitari ñ pot᷑. ⁊ quȩ in credulis &̃ dubitantib in dubitabili de¬
ratõne demonstrat᷑. Sola etũ fide hoc ꝑcipit᷑: ⁊ ido dubitatiomag
na÷ ficde ñ habentib suꝑ hoc. qr illud q̃ nesciut̃ nec de monstrari eis
pot᷑ ab his qͥ fide hoc caput. qr ipsi fide ñ capunt. Spt̾ea putantap¬
si hominẽ nicħ ꝓrsus um̃to hab̾e ampliꝰ: qr nesciunt qͦd spõ filioꝵ

Expanded text:
 verum non est, sed quia occultum est: ideo: Quis novit hoc? Non enim dixit falsum est hoc, sed quis novit hoc? Nemo hoc novit. Non enim sciri potest hoc ab homine, et tamen credi potest. Et verum est, quia creditur: et quod creditur, verum est, et ipsa credulitas non dubia scientia firma est; et tamen nemo hominum hoc scit qualiter sciuntur ea quae videntur, et audiuntur, et tanguntur, et caeteris sensibus percipiuntur; et qualiter sciuntur incredulis etiam dubitantibus, indubitabili ratione demonstrantur. Sola enim fide hoc percipitur, et ideo dubitatio magna est fidem non habentibus super hoc, quia illud nesciunt, nec demonstrari eis potest ab iis qui fide hoc capiunt, quia ipsi fidem non capiunt. Propterea putant ipsi hominem nihil prorsus jumento ha
Abbreviated transcription (Latin):
nec reducet᷑ lit post se fut᷑a cognoscat. Cẜ fieri pot̾ ut his qͥb ipe
utiq uoluit aliꝰ post ip̃m abutat᷑. ⁊ gaudeat ⁊ exultet inbonis eiꝰ
alienꝰ: ⁊ ñ possint ampliꝰ ad usũ eiꝰ reduci cũ se meͥ ablatꝰ fuerit. Prop
t ⁊ huiꝰcemodi putant hoĩes hanc eẽ partẽ suã ut fruant᷑ uolup¬
tate mundi dũ uiunt ⁊ ob hoc solũ faustos se estimant. nec fut᷑m
post hec aliqͥd cũ finẽ acceꝑit uita ista. ⁊ multiplicant ratõnes ⁊
argum̃ta. ⁊ quȩ sibi sunt tõnes coaceruant alias post alias ut se¬
ipsos decipiant.⁊ ꝯfirment᷑ corda eoꝵ in malũ: ⁊ credant qͦd falsũ
est. Et edificant m̃daciis murũ int̃ se ⁊ uitatẽ ut ñ uideant eã:
⁊ ꝓpont̃ cuncta ⁊ exqͥrut diligent̃ omĩa qͥb possint uerisimile de¬
tłi ꝯsurgit: qr in dubio hominẽ posuit ut ꝓbaret cũ nec uidẽt qͥt¬

Expanded text:
e futura cognoscat. Et fieri potest ut iis, quibus ipse uti noluit, alius post ipsum abutatur, et gaudeat, et exsultet in bonis ejus alienus, et non possint amplius ad usum ipsius reduci, cum semel ablatus fuerit. Propter hoc et hujuscemodi putant homines hanc esse partem suam, ut fruantur voluptate mundi dum vivunt; et ob hoc solum factos se existimant, nec futuros post haec aliquid, cum finem acceperit vita ista. Et multiplicant rationes, et argumenta, et quae sibi sunt rationes coacervant alias post alias, ut seipsos decipiant et confirmentur corda eorum in malum, et credant quod falsum est. Et aedificant mendaciis murum inter se et veritatem, ut non videant eam; et proponunt cuncta, et exquirunt diligenter omnia, quibus possint verisimiliter deDei consurgit; quia in dubio hominem posuit ut probaret eum, nec videret q
Abbreviated transcription (Latin):
si post mortẽ corporis sp̃e bõis sirꝑstes in uita remaneat. nc̃ ipsoꝵ uocẽ
iuapprobatõnẽ p̃sentiũ deleetatõnũ ꝓ hac ipsa sua dubitatone ac des¬
peratione uite future assumit dicens.
ep̃hendi nicħ ẽẽ meliꝰ qͣma le tari hominẽ in oꝑe suo: ⁊ hanc ẽẽ
partẽ illiꝰ. Qui enĩ fut᷑am uitã ñ credũt. hi partẽ hõis hanc¬

Expanded text:
is superstes in vita remaneat; nunc ipsorum vocem in approbationem praesentium delectationum pro hac ipsa sua dubitatione, ac desperatione vitae futurae assumit, dicens: Deprehendi: nihil esse melius quam laetari hominem in opere suo: et hanc esse partem illius. Qui eni
Abbreviated transcription (Latin):
hoĩ ñ erat: qr factꝰ fuerat homo ut ñ moreret᷑. neq in t̾rã reu̾teretꝰ
de qͣ sumptꝰ :. Ita tõ ꝑ incorruptõnẽ corporis huitulis origo tegebat᷑ ⁊
dissimulatũ erat. ꝑ ĩmortalitatẽ ne ueniret in exꝓbratõne. qr ħo simil
eẽt bestiis. neq ostende uoluit hõi ds uñ eẽt ignobilitas eiꝰ ut eũ inppsiꝰ¬
ꝯ ditõne expon̾e̾t: sed uestiuit eũ pulcritudine ĩmortalitatis. ⁊ po¬
suit seorsũ extͣ genꝰ suũ in sortẽ alt̾am. Cũ uͦ peccasset ħo d̾o pͥuaũ
eũ gła sua ⁊ remisit ad originẽ suã: ut ꝑ id qͦd ibat.agnosce̾t uñ ue¬

Expanded text:
omo ut non moreretur, neque in terram reverteretur de qua factus est. Ita tunc per incorruptionem corporis humilis origo tegebatur, et dissimulatum erat per immortalitatem ne veniret in exprobrationem quod homo similis esset bestiis; neque ostendere voluit homini Deus unde esset ignobilitas ejus, ut eum in ipsi totum exponeret. Sed vestivit eum pulchritudine immortalitatis, et posuit seorsum extra genus suum in sortem alteram. Cum vero peccasset homo Deo, privavit eum gloria sua, et remisit ad originem suam, ut per id, quo ibat, agnosceret unde ve
Abbreviated transcription (Latin):
ualde metuendu bellũ oii pot᷑ par succed̾e: neq pacẽ ilła uerã qͣm bellum
subsequens pot̃ turbare. qr cuncta quȩ tͣnseunt uana in hoc tp̃õ reputan-¬
t̃ de labore suo: nec ꝯtentꝰ sit ħo his quȩ labore suo ꝯstant. qr uana sũt
ut exercitatũ aniiũ ad ut̾iora subducat. Duas gͦ uitas supͣ distin¬

Expanded text:
valde metuendum bellum, cui potest pax succedere: neque pacem illam veram, quam bellum valde metuendum bellum, cui potest pax succedere: neque pacem illam veram, quam bellum subsequens potest perturbare: quia cuncta, quae transeunt, vana in hoc ipso reputantest de labore suo, ne contentus sit homo iis quae labore suo constant: quia vana sunt ut exercitatum animum ad interiora subducat. Duas ergo vitas supra distin
Abbreviated transcription (Latin):
fligent eũ: ⁊ factũ ÷ hoĩ bellũ cũ om̃ib quȩ in mundosut. ut dolorẽ
⁊ asflictõnẽ inueniat in eis. donec reu̾tat᷑ ad pacẽ cũ do. Tc̾ ad pacẽ
eiꝰ se ꝯponent omĩa ut subiecta sint humili: quȩ fuerant adu̾sa elato.
Primũ enĩ cucta paccata fuerant ficut in nouissimo pacabunt᷑ uni¬
u̾sa: ut in medio quȩ tnseunt incerta sorte ꝑcurrant. donec ueniat
ut ł sub iudicio cadenti inꝑpetuũ adu̾sasint onũa. ł felicit᷑ ꝯsũmato
subiecta sint uniu̾sa. Ubienĩ odiũ et̾nũ erit. illic erit ⁊ belłu ꝑpety¬
um: ⁊ uͥ erit ęt̾na dilectõ. ibi pax sempĩt̃na ꝯstabit. Neq ibi dicet᷑ tẽ¬
pus belli ⁊ tempꝰ pacis: sicut ñ dicet᷑ tempꝰ dilectõnis. ⁊ tempꝰ odii:
s erit bellũ ⁊ pax. bellũ sine fine. ⁊ sine fine par. Nonenĩ estimet ho

Expanded text:
fligerent illum: et factum est homini bellum cum omnibus quae in mundo sunt, ut dolorem fligerent illum: et factum est homini bellum cum omnibus quae in mundo sunt, ut dolorem et afflictionem inveniat in eis donec revertatur ad pacem cum Deo. Tunc ad pacem ejus se component omnia: ut subjecta sint humili quae fuerant adversa elato. Primum enim cuncta pacata fuerant, sicut in novissimo pacabuntur universa: ut in medio quae transeant incerta sorte percurrant; donec veniant ut vel sub judicio cadenti in perpetuum adversa sint omnia, vel feliciter consummatio, subjecta sint universa. Ubi enim odium aeternum erit, illic erit et bellum perpetuum: et ubi erit aeterna dilectio, ibi pax sempiterna constabit. Neque ibi dicetur tempus pacis, et tempus belli, sicut non dicetur tempus dilectionis, et tee fine pax. Non ergo existimet homo
Abbreviated transcription (Latin):
tib nob̾ occurrunt ꝓ tpr̃e se ꝯmutant. ut alt̾i in malũ cedat qͦd alt̾i
faustũ extitat: qͦd iste adu̾sũ doluit. ille sibi felicit̃ ꝓuenisse cogno¬
cat. ꝓpt̾ea in his om̃ib quȩ tprẽ tͣnseunt. tempꝰ ÷ dilectõnis. ⁊ tempꝰ
odii: ut ñ firmet cor suũ ħo adea ł dilectone ł odio quȩ possũt ⁊ odio
di: tempꝰ pacis subseqr̃. Et erat illd pͥmũ. hoc aũ nouissime ꝯmeinorai¬
tũ ÷: ut pͥncipiũ ⁊ sinis cũ mediis om̃ib laborib ⁊ ꝑ iołis ꝯcludat᷑: ut¬
uita hõis nũqͣm tuta sit: quȩ ꝑtͣnsit ut desinat. Exint em̃ ħo ut rece¬
det ⁊ ñstaret cũ do: ⁊ fecit pactũ dilectõnis. ad uoluntatẽ huiꝰ mundi
ut reqͥesc̾e̾t in ea. Et noluit ds fȩdꝰ istud slistinere ut ꝑmaneret in
ab alienatõnẽ. ⁊ suscitauit ꝯtͣ eũ quẽ ꝑu̾se dilexat ut adu̾sarent᷑. ⁊ af¬

Expanded text:
tibus nobis occurrunt, pro tempore se commutant, ut alteri in malum cedat quod alteri tibus nobis occurrunt, pro tempore se commutant, ut alteri in malum cedat quod alteri faustum exstiterat: et quod iste adversum doluit, ille sibi feliciter provenisse cognoscat. Propterea in iis omnibus, quae tempore transeunt, tempus est dilectionis et tempus odii: ut non firmet cor suum homo ad ea vel dilectione, vel odio: quae possunt et odio di, tempus pacis subsequitur. Et erat illud primum, hoc autem novissime commemoratum est: ut principium, et finis, cum mediis omnibus laboribus desinat. Exivit enim homo ut recederet, et non staret cum Deo: et fecit pactum dilectionis ad voluptatem hujus mundi, ut requiesceret in ea. Et noluit Deus foedus istud sustinere ut permaneret in abalienatione: et suscitavit contra eum quae perverse dilexerat, ut adversarentur, et af
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓptea ñ possut discerne̾ tempꝰ suũ pͥuatꝰ amor ⁊ odiũ: quia ñ secun¬
t᷑ iudiciũ iꝰticiȩ ⁊ ui̾tatis: sed suo nutuferunt᷑ in appetitꝰ pͣuos. ut
facrant quȩ uolunt. Biligt̃ ⁊ odiunt. amant ⁊ zelant. sepe quȩ ñ debeis
sepe qñ ñ debent. ⁊ ꝯfusio fit magna amoris ⁊ odii: ⁊ dis ꝑgit᷑ cor in um¬
usam uanitatẽ fugiens. quȩ recta sũt ⁊ quȩ pͣua sut̃ ꝯcupiscens. ꝓp
tea positũ ÷ tempꝰ hõi amoris ⁊ odii: ut intelligat ⁊ discernat. qñ
ex his quȩ ꝓtpr̃e bona ⁊ mala ẽẽ possut aliqͥd ł appet̾e debeat ł declina¬
re. Nam extͣ tpr̃a quȩda sunt quȩ ꝓ tpr̃e ñ mutant᷑ ut aliud ẽẽ possit̾.
⁊ sit̾ inhis bona ⁊ mala. Et quȩ bona sũt ęt̾na sũt ut semꝑ bona sit̾.
⁊ quȩ mala sũt similit̾ ȩt̾na sũt ut semꝑ sint mala. Nonde his tͥ dr
sut̃ odienda. Int̾m aũ nc̃ intpr̃e dũ cuncta incerta sũt ea quȩ tͣnseun¬

Expanded text:
ea non possunt discernere tempus suum primitus amor, et odium: quia non sequuntur judicium justitiae et veritatis, sed suo nutu feruntur in appetitus pravos, ut faciant quae volunt. Diligunt, et odiunt, amant, et zelant, saepe, quae non debent, saepe quando non debent: et confusio fit magna amoris et odii, et dispergitur cor in universam vanitatem fugiens, quae recta sunt et quae prava sunt concupisceintelligat et discernat quando ex iis, quae pro tempore bona et mala esse possunt, aliquid vel appetere debeat vel declinare. Nam extra tempora quaedam sunt quae tempore non mutantur, ut aliud esse possint: et sunt in his bona et mala. Et quae bona sunt, aeterna sunt, ut semper bona sint, et quae mala sunt, similiter aeterna sunt, usunt odienda. Interim autem nunc in tempore dum cuncta incerta sunt, ea quae transeun
Abbreviated transcription (Latin):
dit. Sic una: u̾itas: qͦc̃q sententiã ꝑ int̃p̃tatõnẽ intorseris. Mul¬
ta sũt alia quȩ forte ꝯuenient̃ in hac enum̾atõne uł distinctõe
dici potuissent: s nos fastidiũ qͣntũ possibile euitantes. adea quȩ
dicta sunt spũalit̃ exponenda ueniamus.
mĩa tempꝰ ħnt: ⁊ suis spaciis tͣnseunt uniu̾sa subsole. Sun
obedientia mandati ꝑstitisset ħo: ñ ẽẽt de num̾o illoꝵ quȩ te

Expanded text:
dit. Sic una est veritas quocunque sententiam per interpretationem intorseris. Muldit. Sic una est veritas quocunque sententiam per interpretationem intorseris. Multa sunt alia quae forte convenienter in hac enumeratione vel distinctione dici potuissent. Sed nos fastidium quantum possibile est, evitantes, ad ea quae dicta sunt spiritualiter exponenda veniamus. Omnia tempus habent, et suis spatiis transeunt universa sub coelo. Si in obedienti
Abbreviated transcription (Latin):
uoluit᷑ usq ad finẽ suũ. hnit gͦ mali septenariũ suũ. ⁊ boni similit septe¬
nariũ suũ ħnt: qr tota ħ uita. ⁊ tota maloꝵ ÷ de bono inmalui: ⁊ tota bo¬
norũ ÷ de malo inbonũ euntiũ. Cuiꝰ uite pͥncipiũ maloꝵ inbono. ⁊ finis
in malo: bonoꝵ aũ pͥncipiũ in malo ⁊ finis in bono. mediis alt̾natĩ flue¬
tuantib. Media enĩ incerta sunt. ⁊ ob hoc &̃ qͦd mediũ positũ ÷ dubie ÷
it tempꝰ spargendi lapides. ⁊ tempꝰ colligendi. ⁊ ipsũ ambiguã ex po¬
sitõnẽ susceꝑit: siue de bello suie de pace significans. ut media incer
octo erunt illa inqͥb mala postea bona noĩant᷑. ⁊ sex inqͥb pͥus bona
postea mala ꝯmemorant᷑: qr bonoꝵ uita recte ad numerũ beatitudi¬
nis tͣnsit. maloꝵ aũ intentõ sunul ⁊ uita tpr̃alitatis laborẽ ñ exce¬

Expanded text:
rovolvitur usque ad finem suum. Habent ergo mali septenarium suum, et boni similiter septerovolvitur usque ad finem suum. Habent ergo mali septenarium suum, et boni similiter septenarium suum habent; quia tota haec vita malorum est de bono in malum, et tota bonorum de malo in bonum cuntium. Cujus vitae principium malorum est in bono, et finis in malo; bonorum autem principium in malo, et finis in bono, mediis alternatim fluctuantibus. Media enim incerta sunt: et ob hoc etiam quod medium positum est, dubie est  spargendi lapides et tempus colligendi: et ipsum ambiguam expositionem suscepit, sive de bello sive de pace significans, ut media incertocto erunt illa in quibus prius mala, postea bona nominantur: et sex in quibus prius bona postea mala commemorantur; quia bonorum vita recte ad numerum beatitudinis transit, malorum autem intentio simul, et vita temporalitatis laborem non exce
Abbreviated transcription (Latin):
tate ⁊ uicissitudine eoꝵ quȩ in tpr̃e uariant᷑ distinctõnẽ qͣnda ꝓpon̾e̾t
ȩccłi astes. ꝓ exemplo uniu̾soꝵ diligent̃ exp̃ssit: ut ⁊ bonoꝵ ⁊ maloꝵ simł
sortẽ ꝓuectũq in ꝯtͣria currentẽ ostendẽt. Cũ enĩ dixisset omĩa quȩ
subcȩlo sũt tpr̃is rotatu uariari. ⁊ in ꝯtrariaferri: subumx it exẽpla.
⁊ enum̾auit multa de om̃ib. ut omiu nat᷑a patesc̾et. Et in his quȩ enu¬
mauit quȩda sut inqͥb ꝯmemorant᷑ bona ⁊ mala. quȩdã in qͥb mala⁊ bo¬
na: ut ⁊ carnaliũ ⁊ spũaliũ parit̃ statꝰ ⁊ ꝯditõ agnoscat᷑. Septẽ enĩ sũt
in qͥb bona pͥus ꝯmemorant᷑. postea mala: ⁊ it̾m septẽ in qͥb mala pͥus
dicunt᷑ postea bona. ut uniu̾sitas in utͣq parte usq infinẽ decurrat.
Septenario qͦ num̾o tota ħuita p̃sens expͥmit᷑: quȩ septẽ dierũ circło ꝓ¬

Expanded text:
tate, et vicissitudine eorum, quae in tempore variantur, distinctionem quamdam proponeret tate, et vicissitudine eorum, quae in tempore variantur, distinctionem quamdam proponeret Ecclesiastes, pro exemplo universorum diligenter expressit, ut et bonorum et malorum simul sortem provectumque in contraria currentem ostenderet. Cum enim dixisset omnia quae sub coelo sunt temporis rotatu variari et in contraria ferri, subjunxit exempla, et enumeravit multa de omnibus ut omnium natura patesceret. Et in iis quae enumeravit, quaedam sunt in quibus commemorantur bona et malaeptem enim sunt in quibus bona prius commemorantur, postea mala; et iterum septem in quibus mala prius dicuntur postea bona, ut universitas in utraque parte usque in finem decurrat. Septenario quippe tota haec vita praesens exprimitur: quae septem dierum curriculo p
Abbreviated transcription (Latin):
suã ꝯstituunt: electi aũ tẽpr̃ales dolores patient̃ sustinent. ut ad ea qͦͣ
ꝓmissa sunt gaudia çt̃nitatis possint ꝑuenire. ⁊ in eoꝵ respectu qͥcqͥd tͣn¬
sitoriũ si amarũ uidr ñ metuunt. sidulce ñ ꝯcupiscunt. Uñ acciait ut
carnalis uitȩ amatores pͥus ħant bona. deide mala accipiant: spũales
uͦ prus aduersis exerceantur. de inde ad bona ꝑtingant. Illis pͥma bona.
ultrma mala: istis pͥma mala ultina bona. S qr rursũ omĩa quȩ in tẽ¬
pore tͣnseunt ꝯfusa sunt ⁊ ꝑmixta. ut ordinẽ ñ seruent siue de bono in
malũ. siue de malo inbonũ: iccirco nẽ int̾im it̃ pͥncipiũ ⁊ sinẽ multiplex
uicissitudo incurrat. ut scił nc̃ post bona mala. nc̃ post malabona ⁊ ma¬
lis parit̃ ⁊ bonis incerta sorte ꝯtingant. Omĩa ista dũ tpr̃m uolubili¬

Expanded text:
suam constituunt: electi vero temporales dolores patienter sustinent, ut ad ea, quae suam constituunt: electi vero temporales dolores patienter sustinent, ut ad ea, quae promissa sunt, gaudia aeternitatis possint pervenire: et in eorum respectu quidquid transitorium est, si amarum videtur, non metuunt; si dulce, non concupiscunt. Unde accidit ut carnalis vitae amatores prius habeant bona, deinde mala accipiant: spirituales vero prius adversis exerceantur, deinde ad bona pertingant. Illis prima bona, ultima mala: istis prima mala, ultima bona. Sed quia rursum omnia, quae in tempore transeunt, confusa sunt et permista, ut ordinem non servent, sive de bono in malum, sive de malo in bonum, idcirco nunc interim inter principium et finem multiplex vicissitudo incurrit: ut scilicet nunc post bona mala, nunc post mala bona, et malis pariter et bonis incerta sorte contingant. Omnia ista dum de temporum volubili
Abbreviated transcription (Latin):
scctiȩ. ut iꝰticia ⁊ u̾tas adimpleat᷑. nc̃ int̾mi molestiis tẽptatõnũ ex¬
ercere: ut habeat om̃is uita. ⁊ qͦd de miscd̾ia gͣtuitũ accipiat ne boni¬
tas relinquat᷑ in cognita. ⁊ qͦd de iusticia districtũ sentiat. ut u̾itas
uideat᷑ manifesta. ꝓpt̾ea itaq ds ꝓposuit om̃i hõi ⁊ mala ⁊ bona. ut¬
utrũq demonstraret misccłia ⁊ uitatẽ. alt̾o qͦ sine nu̾to gͣtis bnfi¬
niũ tͥbuit. alt̾m qͦ malo m̾ito pęnã dignã rependat. Spt̾ea disposu¬
it ut utrũq accipiat ħo: ⁊ reliqͥd potestatẽ homini qͦd pͥus uelit
ut accipiat. Apposuit aũ ꝯditõnẽ electõnis in utͦq. ne forte excu¬
dicio u̾itatis sponte suppoueret. in fut᷑a uita torm̃ta dapnatõnis ñ senti¬
ret. Reꝓbi aũ qͥ uitã tpr̃alẽ diligunt. ⁊ eiꝰ ioꝯditatẽ uitȩ ꝑpetue gauaus
aũponunt. bona p̃sentia toto desidio amplectunt᷑. atq in eis felicitatẽ

Expanded text:
stitia et veritas adimpleatur, nunc interim molestiis tentationum exercere: ut habeat omnis vita et quod de misericordia gratuitum accipiat, ne bonitas relinquatur incognita; et quod de justitia districtum sentiat, ut veritas fiat manifesta. Propterea itaqitatem: alterum, quo sine merito gratis beneficium tribuit; alterum, quo malo merito poenam dignam rependit. Propterea disposuit ut utrumque accipiat homo; et reliquit potestatem homini quid prius velit ut accipiat. Apposuit autem conditionem electionis in utroque, ne forte excujudicio veritatis sponte supponeret, in futura vita tormenta damnationis non sentiret. Reprobi autem qui vitam temporalem diligunt, et ejus jucunditatem vitae perpetuae gaudiis anteponunt, bona praesentia toto desiderio amplectuntur, atque in eis omnem felicitatem
Abbreviated transcription (Latin):
dicat᷑ qͣsi approbet iniqͥtatẽ. impietasq apud ip̃m sit: nec cognoseat
uidiciũ uerũ. Q hoc totũ er eo orit᷑ qd sub sole impietas: inloeo ui¬
dicii ⁊ in loco rusticiȩ inqͥtas ÷: ⁊ qͣsi inuanitate quȩ sub sole con¬
fusa sint omĩa. ⁊ dissim ilit̃ curncła ꝓueniant. Q tam̃ cũ ꝯsiq̾at

Expanded text:
dicatur quasi approbet iniquitatem, et impietas apud ipsum sit, nec cognoscat dicatur quasi approbet iniquitatem, et impietas apud ipsum sit, nec cognoscat judicium verum. Et hoc totum ex eo oritur, quod sub sole impietas est in loco judicii, et in loco justitiae iniquitas, et quasi in vanitate quae sub sole est, confusa
Abbreviated transcription (Latin):
Q in ħc modũ ꝑu̾sa sũt indicia om̃ĩa sub sole. ⁊ nutant m̃tes hoĩtio.¬
⁊ imrant᷑ uͥsit udiciũ dĩ qͥħ sustinet. Adhue possumꝰ ⁊alio intellectx
fortassis ꝯmodiore sub sole in loco uidicii ĩpietatẽ. ⁊ in loco iusticis u¬
ti. Boninamq in hac uita tm̃ iudicant᷑: ut ꝓsuis erressib hic flagella
di suscipiant.ẜ ad fut᷑m p̃miũ tͣnseant purgatiores: mali uͦ qr ad fu¬
tẽ uite p̃sentis ꝓ uoto succedant. E uident᷑ dissimilit᷑ currere re¬
tbutõnes. ut boni mala. ⁊ mali bona accipiant: ⁊ impiũ ẽẽ uidici¬
ũ iustoꝵ ut oppͥmant᷑ innocentes ⁊ pęnã sustineant in iqͥrũ. ⁊ ut
punia it qͥ opant᷑ mala. Inde gͣuis ꝯcussio nascit᷑ a̾imoꝵ. ⁊ succe̾dini¬
tͦrelo pusillanimes qͥ ñ uident uͥ quȩ foris sut solũ. ⁊ putant qͣsi
as humana ñ curet.⁊ fortunȩ ꝯmiserit uniu̾sa. ⁊ nicħugiciosi¬
at. Q qͦd crudeliꝰ:. sepe intantã it᷑ ꝑu̾sitatẽ. ut blasfemet᷑ as. ⁊

Expanded text:
modum perversa sunt judicia omnia sub sole, et nutant mentes hominum, et mirantur ubi sit judicium Dei qui haec sustinet. Adhuc possumus, et alio intellectu fortassis commodiore sub sole in loco judicii impietatem, et in loco justitiae icapit praemium justi. Boni namque in hac vita tantum judicantur, ut pro suis excessibus hic flagella Dei suscipiant, et ad futurum praemium transeant purgatiores. Mali vero, quia ad futem vitae praesentis pro voto succedant. Et videntur dissimiliter currere retributiones ut boni mala, et mali bona accipiant, et impium esse judicium justorum, ut opprimantur innocentes, et poenam sustineant iniquorum, et ut puniat qui operantur iniqua. Inde gravis concussio nascitur animorum, et succenduntur zelo pusillanimes qui non vident, nisi quae foris sunt solum, et putant quasi Deus humana non curet, et fortunae commiserit universa, et nihil judicio fiat. Et, quod crudelius est, saepe in tantam itur perversitatem ut blasphemetur Deus,
Abbreviated transcription (Latin):
linqͥt᷑ ħo foris solus cũ alienis ut nicħ uideat. de suo: ut ꝓbet᷑ si forte
recordatõ in illo suꝑ÷ aliqͦ ad ꝯu̾tendũ ad reqͥsitõnẽ illiꝰ. ꝓpt̾ea nc̃ iste
nubilo int̃ iustũ ⁊ impiũ ñ discernit᷑. cũ tanta sit inuoluta caligi¬
ne nr̃a mortalitas. ut in ea ħo ẽ bestiissimił uideat᷑. Ipt̾ea ĩfert ⁊ dic.
ixi incorde meo de filiis hominũ: ut ꝓbaret eos ds. ut osten

Expanded text:
linquitur homo foris solus cum alienis, ut nihil videat de suo, ut probetur si forte recordatio in illo superest aliqua ad convertendum ad requisitionem illius. Propterea nunc iste nubilo inter justum et impium non discernitur, cum tanta sit involuta caligine nostra mortalitas, ut in ea homo etiam bestiis similis videatur. Propterea infert, et dicit: Dixi in corde meo, de filiis hominum ut probaret e
Abbreviated transcription (Latin):
a do: cũ manifestũ sit qr nullꝰ ħo fuisset bonꝰ. si millꝰ aliqũ fuis¬
set tołatꝰ malꝰ. Et tñ scandelizant᷑ infirmantiũ corda dlũ uident
in hoc inundo ĩpios ꝓsꝑari. ⁊ p̃mi innocentes: qr adea sola qͦ foris
sũt in manifesto respiciunt. ⁊ illa quȩ ł intͥnsetꝰ latent occulta.
ł in futo manifesta exhibenda seruant᷑ ñ attendt̃. Quoꝵ quere¬
la ex qͣ causa surgat. aꝑit᷑ cũ subdit᷑. Uidi subsole in loco udicii
impietatẽ: ⁊ in loco iꝰticiȩ iniqͥtatẽ. Uidi qͥrpe qͦd in hoc mundo as¬
ĩpios udices ẽẽ ꝑmisit. ⁊ potestatẽ obtu̾e ut aduẽnt᷑ ⁊ oppͥmant
innocentes. ⁊ facta houior iniꝗͣ quȩ iꝰta eẽ debuerũt : iiuhis oĩb
iqͥtas. ut ibi sit ipietas ił et̃ debuit iudiciũ: ⁊ibi iniqͥtas uͥtꝰticia.
slã qr p̃lati sũt ipii. iccireo sut ĩpii subiecti: qr nͥ illi ꝑ ĩpietatẽ i

Expanded text:
atur, cum manifestum sit quod nullus homo fuisset bonus, si nullus aliquando fuisset toleratus malus. Et tamen scandalizantur infirmantium corda, dum vident in hoc mundo impios prosperari et premi innocentes; quia ad sola ea quae foris sunt in manifesto respiciunt, et illa quae vel intrinsecus latent occulta, vel in futuro manifesta exhibenda servantur, non attendunt. Quorum querela ex qua causa surgat, aperitur cum subditur: Vidi sub sole in loco judicii impietatem et in loco justitiae iniquitatem. Vidit qopprimant innocentes, et facta hominum iniqua, quae justa esse debuerunt, et in his omnibus iquitas: ut ibi sit impietas ubi esse deberet judicium, et ibi iniquitas ubi justitia. Nam, quia praelati sunt impii, idcirco sunt i
Abbreviated transcription (Latin):
laret᷑ nec uidet illud in ꝯfusionẽ dilectõnis. s in toto ꝯspic̾e̾t illiꝰ for¬
niã quã amabat ⁊ ñ elongaret alicubi. Postea au̾tit se aĩa in abali¬
enatõnẽ amoris. ⁊ oblita est qͦd meliꝰ erat sitũ ⁊ intuita ÷ foras pulcri¬
dinẽ alienã. Et intendit in fucũ pallii sui ut se oblectaret ibi. ⁊ cepit
fornicari ad illecebras corporales: ⁊ substͣrcta ÷ ab ocłis eiꝰ dilectõspũ¬
alis. Eẜ iratꝰ ÷ d̾s ⁊ ñ placuit sibi au̾sio ista. ⁊ uoluit hoiem reuocare
in tꝰ ad id qͦd uerũ erat: ut semꝑ ñ hab̾et suꝑ unagines fucatas intint
fallaces. Ꝙ abstraxit głam indũtisui ut iret in corruptõnẽ. ⁊
ussit aiãm reu̾ti ut uegetaret illud ⁊ portaret ad ȩt̃nitatẽ: ⁊
ꝯcidit uestim̃tũ eiꝰ ut ostendet homini qr ñ eẽt in eo gła eiꝰ uͥ se bestiis sim
lem ẽẽ uic̾et. Et ceciait ħo ⁊ dilapsũ: qͦd erat t̃renũ corruptibile. ⁊

Expanded text:
laretur; nec videret illud in confusionem dilectionis, sed in toto conspiceret illius formam, quod amabat, et non elongaret alicubi. Postea avertit se anima in abalienationem amoris, et oblita est quod melius erat suum, et intuita est foris pulchritudinem alienam. Et intendit in fucum pallii sui, ut se oblectaret ibi; et coepit fornicari ad illecebras corporales, et subtracta est ab oculis ejus dilectio spiritualis. Et iratus est Deus, et non placuit ipsi aversio ista, et voluit hominem revocare intus ad id quod verum erat, ut semper non haereret super imagines fucatas intuitus fallacis. Et abstraxit gloriam indumenti ejus ut iret in corruptionem, et jussit animam reverti ne vegetaret illud, et portaret ad aeternitatem; et concidit vestimentum eilem esse videret. Et cecidit homo, et dilapsum est quod erat terrenum corruptibile, et
Abbreviated transcription (Latin):
teneat. ut spũałe uitã numqͣm inchoet: uel pͥus habitã spũał ui
tȩ studio subsequente ꝯmutet. Utͣq ħ uita sectatores ħt suos. carna¬
lis quide eos qͥ uitȩ p̾sentis gaudia diligt̃. sp̃alis uͦ eos qͥ futurȩ uitȩ
ioꝯditatẽ inqͥrunt. Quoꝵ qͥde illi blandim̃tis t̾renarũ delectatõnr̃
carnẽ fouent: hii uͦ studio uirtitũ in spe ac desid̾io fut᷑oꝵ sp̃m exer¬
cent. Cũ duob istis ppłis mundꝰ ꝑ tpr̃m mutabilitatẽ ⁊ finẽ decurrit.
doneo ueniat ut statuto pacto tꝰticiȩ amboꝵ iudiciũ fiat. Placuit

Expanded text:
teneat, ut spiritualem vitam nunquam inchoet: vel prius habitam spiritualis vitae studio subsequente commutet. Utraque haec vita sectatores suos habet: carnalis quidem eos qui vitae praesentis gaudia diligunt; spiritualis vero eos qui futurae vitae jucunditatem inquirunt. Quorum illi quidem blandimentis terrenarum delectationum carnem fovent, hi vero studio virtutum in spe ac desiderio futurorum spiritum exercent. Cum duobus istis populis mundus per temporum mutabilitatem ad finem decurrit, donec veniat ut statuto pacto justitiae amborum judicium fiat. Placuit
Abbreviated transcription (Latin):
omĩa. sic unit simul. ⁊ simmil ꝑtͣnseunt uinu̾sa. E hoc totũ fit
ut ꝓbent᷑ corda hominũ si uiuat i eis aliqͥd de cognitõne uitatis
n affectu boni qͦd absꝯditũ: siforte ex illo argum̃tũ fidi sume̾ in¬
cipiant se ẽẽ ampliꝰ quã id qͦd uiar solũ. Na extͣ nicħ uñ hoc possit
agnosci ⁊ tollunt᷑ foris argum̃ta omĩa: ut oꝑari incipiat qͦd intꝰ¬

Expanded text:
nt universa. Et hoc totum fit, ut probentur corda hominum: an vivat in eis aliquid de cognitione veritatis, et affectu boni quod absconditum est, si forte ex illo argumentum fidei sumere incipiant se esse amplius, quam id quod videtur solum. Nam extra nihil est unde hoc possit agnosci, et tolluntur foris argumenta omnia ut operari incipiat, quod int
Abbreviated transcription (Latin):
exꝑiendo qͥd possint ħ gaudii ꝯferre. his qͥmagni estimant ꝑit᷑a. Cũuͦ
habita ꝑdit: aguoscat qͥa omĩa quȩ inuito tollipotant fuerant ⁊ qͣuȩ
possidebant᷑ extͣnea. Tempꝰ custodiendi: ⁊ tempꝰ abiciendi. Bona tpr̃alia
⁊ tpr̃e suo custodienda sut qͣntũ uite tpr̃alis necessitas postulat: s qr
in morte carnis om̃e qͦd ad uitȩ carnał ioꝯditatẽ ꝑtinet necessitate
amitit᷑. dignũ ÷ ut &̃ añ mortẽ ab amore cordis uoluntate abiciat᷑.
Tempꝰ soidendi: ⁊ tempꝰ ꝯsuendi. Qui scindit. unita aiuidit: qͥaũ ꝯsu¬
it. duusa ⁊ separata ꝯuingit. Omĩa ħ inuita hominũ qͦusq mutabi¬
litati subiacet sine cessatõne agi ꝓspexat. in qͣ societas humanȩ ꝯu̾sa¬

Expanded text:
possint haec gaudia conferre iis qui magni aestimant peritura: cum vero habita perdit agnoscat quod omnia quae invito tolli poterant, fuerant etiam cum possidebantur extranea. Tempus custodiendi, et tempus abjiciendi. Bona temporalia tempore suo custodienda sunt, quantum vitae temporalis necessitas postulat; sed quia in morte carnis omne quod ad vitae carnalis jucunditatem pertinet, necessitate amittitur, dignum est ut etiam ante mortem ab amore cordis voluntate abjiciatur. Tempus scindendi, et tempus consuendi. Qui scindit, unita dividit: qui autem consuit, divisa et separata conjungit. Omnia haec in vita hominum, quousque mutabilitati sub
Abbreviated transcription (Latin):
ramplexus caroꝵ ⁊ ꝯtub̾nia societatis amicȩ. in qͣ p̃t̃ carnis expienti¬
am ꝯuinctꝰ duleis gͣtissimo fedat᷑ ꝯcessu: qr ⁊ ipsi soluunt᷑ tpr suo. ne

Expanded text:
et amplexus charorum et contubernia societatis amicae, in qua praeter carnis experientiet amplexus charorum et contubernia societatis amicae, in qua praeter carnis experientiam, convictus dulcis gratiss
Abbreviated transcription (Latin):
blanam̃ita uoluptatis au̾tant animũ in obliuionẽ ꝯditoris. salu
in p̃senti anicia uidur immod̾atiꝰ inhiet. adet̾na ea quȩ ẽt̃na sunt
ñ festinet. Proptea datũ ÷ teuipꝰ amplexandi: ⁊ tempꝰ longe fieriab
amplexib. Tempꝰ enĩ amplexandi datũ ÷. ut reparet᷑ mor talitas.
⁊ excipiat᷑ mortaliũ infirmitas: tempꝰ longe fieri ab amplexib
datũ ÷. ut du caro ad carnis delec tatõ ne substrahit᷑. ad spũale auimꝰ
delectatõnẽ nuitͥat᷑. Tempꝰ amplexandi: ⁊ tempꝰ louge fieri ab ample¬
xib. Qñ enĩ colligunt᷑ lap ides tempꝰ: amplexandi: qñ uͦ dispergun¬
t᷑ tempꝰ longe fieri ab amplexib: qm̃ iocirco tpr̃a angustiȩ data
sunt. ut caro afflicta a suis se delectatõnib temꝑet. ut post in tp̃r
gaudii ⁊ ꝯsolatõnis se cũ timore ⁊ reuentia ab excessu castiget. Sunt

Expanded text:
blandimenta voluptatis avertant animum in oblivionem Conditoris, salubblandimenta voluptatis avertant animum in oblivionem Conditoris, salubin praesenti dulcia videntur, immoderatius inhiet, ad ea quae aeterna sunt non festinet. Propterea datum est tempus amplexandi, et tempus longe fieri ab amplexibus. Tempus enim amplexandi datum est, ut reparetur mortalitas et excipiatur mortalium infirmitas: tempus longe fieri ab amplexibus datum est, ut, dum caro a carnis delectatione subtrahitur, ad spiritunutriatur. Tempus amplexandi et tempus longe fieri ab amplexibus. Quando enim colliguntur lapides, tempus est amplexandi; quando vero disperguntur, tempus longe fieri ab amplexibus: quoniam idcirco tempora augustiae data sunt, ut caro afflicta a suis se delectationibus temperet: ut post in tempore gaudii et consolationis se cum timore et reverentia ab excessu castiget. Sunt
Abbreviated transcription (Latin):
iñ itm aliud tempꝰ seqr̃ post tempꝰ istud. ⁊ noi̾ant᷑ alia que ⁊ ip̃a
tempꝰ ħnt sepe cũ his quȩ dicta sunt tpr̃ib. unũ sepe extͣ tpr̃a
ista. tpr̃e suo seorsũ alitd. Tempꝰ amplexandi: ⁊ tempꝰ fieri longe
ab amplexib. Castis amplexib datũ ÷ tempꝰ. ut seminet᷑ caro inꝑ
gatõnẽ. ⁊ humani gen̾is seges quȩ cotidie ꝑ totũ mundũ mort̾e
metit᷑ studio genatõnis reparet᷑. Pactũ enĩ institutõnis pͥmȩ qua
ex carne caro sum̃da erat sine carnis ꝯtagio. post peccm̃ pͥmȩ p̃ua¬
ricatõnis in carne pecc̃i ꝑ indulgentia ꝯfirmat᷑. ñ solũ ꝓ explendo
uens t᷑piꝰ in omẽm p̃uaricatõnẽ ꝓflueret: silicite nũqͣm laxari potu¬
isset. Prescͥbit᷑ itaq meta usq qͦ se sine pudicie dapno extende̾ possit
caruus affectꝰ. ut qͦd in matͥmonii castimonia ꝑ ꝯcessionẽ agit᷑. ⁊ si
ad infirmitatẽ ꝑtineat: ad tͦpitudinẽ tñ ñ imputet᷑. S ne rursỹ

Expanded text:
inantur alia quae et ipsa tempus habent saepe cum iis, quae dicta sunt temporibus, unum: saepe extra tempora ista tempore suo seorsum aliud. Tempus amplexandi, et tempus longe fieri ab amplexibus. Castis amplexibus tempus datum est, ut seminetur caro in propagationem, et humani generis seges, quae quotidie per totum mundum morte metitur, studio generationis reparetur. Pactum enim institutionis primae, qua ex carne caro sumenda erat sine carnis contagio, post peccatum primae praevaricationis in carne peccati, per indulgentiam confirmatur, non solum pro explendo vens turpius in omnem praevaricationem proflueret, si licite nusquam laxari potuisset. Praescribitur itaque meta usquequo se sine pudicitiae damno extendere possit carnis affectus: ut quod in matrimonii castimonia per concessionem agitur, etsi ad infirmitatem pertineat, ad turpitudinem tamen non imputetur. Sed ne rursum
Abbreviated transcription (Latin):
tempꝰ collectõnis: ut qͥete tpr̃is ꝯualescat. in hoc ip̃o admonita
saꝑe ⁊ exꝑiri qͣnta sint gaudia futę qͥetis. ut ad illa festinent uͥ

Expanded text:
tempus collectionis: ut quiete temporis convalescat in hoc ipso admonita tempus collectionis: ut quiete temporis convalescat in hoc ipso admonita sapere, et experiri quanta sint gaudia venturae quietis; ut ad illam festinet ubi