comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ut nam inceptio est amenuum łamantium
SCHESISOeMatoN est maltitudo nominum
coniunstorum quod ãhabitu copulandi. ut
mans anmanus peligna cohors festinauirum
uis. Paromoeon quũ abhisdem litteris diuer¬
sco uerba sumunsur. ut .o. tite tute Tati¬
diuersa ut merenses flores lacimanles
quũ similimodo diltiones plurimȩ finium
ut eos reduci quam se linqui deuehi quac̃
desese malui. poliptoton. est mult¬
tudo cacsuũ uari&cote distinota. ut litto¬
ra littoribus conraria flulctib: undcos
inprecor arma asmis in pugnens ipsiq:
nopot esq Hyrmos est series orationis
tenorem suumusq: adulitimũ seruans
uit principio cȩlum acterram camposq:
liquenlos Iucenem q: globum lune tptta
tori est multis nexa coniunstionib dictio
ut achamasq ethecsq pelidesq neoptode¬
est figura superiori conraria cccrensn¬
iunotionib: ut ite ferte c̃iti flamma
dac tectelao in pelliteramos
DE TROPIS
Propus est dictio trans lata a propria signi¬
ificatione adnon propriam similitudinem orna¬

Expanded text:
ut «nam inceptio est amentium, haut amantium». schesis onomaton est multitudo nominum coniunctorum quadam habitu copulandi, ut «Marsa manus, Peligna cohors, Vestina uirum uis». parhomoeon est, cum ab isdem litteris diuersa uerba sumundiuersa, ut: maerentes, flentes, lacrimantes, cum simili modo dictiones plurimae finiuntur, ut «eos reduci quam relinqui, deuehi quam deseri / malui». polyptoton est multitudo casuum uarietate distincta, ut «litora litoribus contraria, fluctibus undas / inprecor, arma armis, pugnent ipsique nepotesque». hirmos est series orationis tut In principio celum, terram, camposque liquentes: Lucentemque globum Lune Tyranna. Polisinteton est multis nexa coniunctionibus dictio, ut Adamasque, Thoasque, Pelidesque, Neoptoloest figura superiori contraria carens coniunctionibus, ut «Ite, / ferte citi flammas, date tela, impellite remos». de tropis tropus est dictio translata a propria significatione ad non propriam similitudinem orna
Abbreviated transcription (Latin):
schemaata dicnoeas. adoratores ꝑtiner
Ad grãmaticoi. lexeos quȩ cũmulta sini
exomnib: nees sariasun fere X. & VI¬
quorũ hex sun nomina PROLEM SIS
LOUGMA. YPOSEUXIS. SyLLeC PSIE
ANADYPLOSIS. AMAPHORA EPA¬
NALEMPSIS. OPISEUXIS. PARU¬
MASTA SCHESISONAMATORI. PCVI¬
MOEON.OMOEUPITOTUNI OMOUTEU¬
LECIMON. POLYPIOTON MYRMOS
POLYSYRITHETON. DIMITON
PROLEMSyS est presomnorerumo¬
ineui sequutus crumut continuo: agei in¬
uutioiugena interps&es diũ quinomina foebi
quitripodas deon lauros qui sidera sonlis. & c&le
YPOSEUNIS. est figura supenon conrcorico. ubi
diuersa uerba singulis quibusq: elausulis ꝓpriȩ¬
milium clausularum punum uerbum conglati¬
ata conceptio. ut hic illius arma hiccurrus fuit
Hoc schema late pat& ut fieri soleat
s partes orationis & ꝑ accedenlia pcortib:¬
stem syllempsis quũ singularis dictio plurad
bo adiungitur ut sin nobis mitia pomo
astanee molles &pressi copiclact is

Expanded text:
schemata dianoeas ad oratores pertinent, schemata dianoeas ad oratores pertinent, ad grammaticos lexeos. quae cum multa sint, ex omnibus necessaria fere sunt quorum haec sunt nomina: prolempsis, zeugma, hypozeuxis, syllempsis, anadiplosis, anaphora, epanalempsis, epizeuxis, paronomasia, schesis onomaton, parhomoeon, homoeoptoton, homoeoteleuton, polyptoton, hirmos, polysyndeton, dialyton. prolempsis est praesumptio rerum ordine secuturarum, ut «continuo reges inut «Troiugena interpres diuum, qui numina Phoebi, / qui tripodas, Clari laurus, qui sidera sentis» et cetera. hypozeuxis est figura superiori contraria, ubi diuersa uerba singulis clausulis smilium clausularum per unum uerbum conglutinata conceptio, ut «hic illius arma, / hic currus fuit». hoc schema ita late patet, ut fieri soleat et per partes orationis, et per accidentia partibt». synlepsis est cum singularis dictio plurali uerbo concluditur, ut «sunt nobis mitia poma, / castaneae molles et pressi copia lactis
Abbreviated transcription (Latin):
epenthesi ut audalter ꝓ audaciter : commo¬
rcot ꝓ. commoueraot. A pochophe est obla¬
tio de fine diltionis. para eogȩ conircori ao
ut achilli ꝓ achillis. ut potes pro potestisec¬
Tasis est. exctensio syllabe. conra naturã
septe dici debeat. Sistolȩ est cspeptio cor¬
ꝓducte dici debecct. DiheresIs. est disscilsio¬
syllabȩ unius in ducrfalta sicit olli res pondr
SINeRISIS. est conglutincotio duacix syllaba¬
murã falta conrana dibes es ut phecor
lypha. est ꝑ interceptionẽ concurrentĩ uo¬
caliũ lubnica quȩ dã lenirq: conlisio ut at
ea diuersa penitus dũ parte gerunus.
est consonansiũ cũ uocalib: a spere concurrun¬
um quȩdã difficilis acdura conlisio. ut mul
Thesis est lictere plitterapositio ut ou
p. illi METΑTHESIS est trans latiolituer¬
rũ in alienũ locũ nulla tam̃ ex diltione subli¬
te. ut euandse: ꝓeuander & timbre ꝓtimben
chematalex eossunt & dianoeas

Expanded text:
epenthesi, ut audacter pro audaciter, commoepenthesi, ut audacter pro audaciter, commorat pro commouerat. apocope est ablatio de fine dictionis paragoge contraria, ut Achilli pro Achillis et pote pro potest. ectasis est extensio syllabae contra naturam repte dici debeat. Systole, correptio coproducte dici debeat. Disyllabae unius in duas facta, ut olli respondit naliphe est conglutinatio duarum syllabam facta contraria diaeresi, ut Phaeton liphe est per interceptionem concurrentium uocalium lubrica quaedam lenisque conlisio, ut atque ea diuersa penitus dum parte geruntur est consonantium cum uocalibus aspere concurrentium quaedam difficilis ac dura conlisio, ut multthesis est litterae pro littera positio, ut olli pro illi. metathesis est translatio litterarum in alienum locum, nulla tamen ex dictione sublata, ut Euandre pro Euander, Thymbre pro Thymber. chemata lexeos sunt et dianoeas, sed
Abbreviated transcription (Latin):
sequutorem selanum superarse. At ꝑcom¬
mune uerbum ut siquis dicat enimincotꝰ cato
tam tenenlem. Fit & ꝑ imomã ut siquis
aciem dicat & non addcet oculorũ. aut exer¬
citus autferh: Fit pruer ea plunbus modis
quos ecensesromnes nenimis longums
non oport& DeMetaplaSES
I &a plas mus esttrans formtio quȩdõ
Lresti solutiq sermonis in altera specie
le diheresis sinerisis ec telopsis Sy¬
aliphe antirhesis. mota thesis¬
distionis lit tese autsyllabȩ ut gnacto ꝓnato
&d & ulit. ꝓ .tulit. eprntͥesis. est adpositio ad
mediam distionem liticeste a ut syllabȩ ut sel¬
liquicos ꝓreliquus induperetor ꝓin perctor
nanc alii epenthesin ali parenhesin dicun
paracoçe est adpositio adfinẽ dictionis lit¬
tere a ut syllabe ut magie ꝓmcegis &
potestor ꝓpotest. Hanc alu ꝓspecralun syr
appellan apheresis est coblatio deprincipio
distionis. Contrana. prosthes. ut mitteme
p. omitte & tei no ꝓcortemno. Syncope
est. ablatio de medico disctione. Conrana

Expanded text:
secutorem retiarium superasse; aut per commune uerbum, ut si quis dicat criminatur Cato, tam tenentem. fit et per homonyma, ut si quis aciem dicat et non addat oculorum aut exercitus aut ferri. fit praeterea plurimis modis, quos percensere omnes, ne nimis longum sit, non oportet. de metaplasmo metaplasmus est transformatio quaedam recti solutique sermonis in alteram speciele diaeresis synaeresis ecthlipsis synaliphe antithesis et medictionis litterae aut syllabae, ut gnato pro nato et tetulit pro tulit. epenthesis est appositio ad mediam dictionem litterae aut syllabae, ut relliquias pro reliquias, induperator pro imperator. hanc alii epenthesin, alii parenthesin dicunt. paragoge est appositio ad finem dictionis litterae aut syllabae, ut magis pro mage et potestur pro potest. hanc alii prosparalempsin appellant. aphaeresis est ablatio de principio dictionis contraria prosthesi, ut mitte pro omitte et temno pro contemno. syncope est ablatio de media dictione contraria
Abbreviated transcription (Latin):
lis sermo erat. boniim peratoris imperatoris
nom̃ apponitur. Adf&tabit tam̃ affluentiã
&cobsolutam elocutionem & sermonẽ natu¬
ralem conuertit. H&c caco synhaon ẽ qug ñ
ꝑnaturam scribuntur. sed ꝑquandam ad fec¬
tationem psȩpostere seribunꝰ. Aphibo¬
Lia. est dubitatio insensu. Fitaũ aut ꝑdistino

Expanded text:
lis sermo erat boni imperatoris nomen opponitur; adfectauit tamen affluentiam et absolutam elocutionem et sermonem naturalem conuertit. haec cacosyntheton est, quae non per naturam scribuntur, sed per quandam adfectationem praepostere scribuntur. amphibolia est dubitatio in sensu constit
Abbreviated transcription (Latin):
aliqui quos dicunt esse orator. hosneclegi nescio
essebarbans mos. scilic& ꝓpt̃ longas & ꝓpt̃breues sed
aliter dicuntur. Non dicuntur barbarismi. simalae
DE SOLOECISMO
iximꝰ solo eismũ esse uitiũ faltum in contextu
pcortiũ orationis. Nã si in uno uerbo faciat
uitium barbansmũ faciat simulta uerba ponat
insegra quidẽ singula. in conecioneaũ pec canha fa¬
cit solo ecismũ ut siquis dicat. plunmi hominesuenit
singula ista habentrationẽ suã. Nc̃ latina sunt omni¬
a sedipsa conexio non serespic̃. Ergo hoc uitiũ si dicim
solo &c siũ. Solo &ismꝰ diotusẽ hac causa. solo e quidã
quasi quȩ sic sonens quem admodũ illi loquebantur

Expanded text:
aliqui quos dicunt esse oratorum; hos ego nec legi nec scio aliqui quos dicunt esse oratorum; hos ego nec legi nec scio esse barbarismos, scilicet propter longas et propter breues. sed aliter dicuntur; non dicuntur barbarismi, sed malae structurae. de soloecismo diximus soloecismum esse uitium factum in contextu partium orationis. nam si in uno uerbo faciat uitium, barbarismum facit; si multa uerba ponat, integra quidem singula, in conexione autem peccantia, facit soloecismum. ut siquis dicat: plurimi homines uenit, singula ista habent rationem suam, nam Latina sunt omnia, sed ipsa conexio non se respicit. ergo uitium hoc sic dicimus, soloecismum. soloecismus dictus est hac causa: Soloe quidam quasi quae sic sonarent, quem ad modum illi male loquebantur
Abbreviated transcription (Latin):
hacuitia dociunꝵ. quo modo dicamꝰ ista ipsa uitia
seliquid alus quererda e cbstinuitse sedrihil di¬
ficile est. Potestenĩ ex difinitione illa superiora
colligere. hoc ipsũ quod diximꝰ esseba rbarismum
uitiũ factũ inuna paste orationis. Quod diximus
eẽ solo &cismũ uitiũ faltũ in conextu pcrtiũ orati¬
onis. Ergo lotacismus in barbaris moerit. Nãtitius
inuncpaste orationisẽ fastũ ẽuitiũ. Ergo lapda¬
cismꝰ inbarbaris moerit. Nã catulus H lucius inuna
paste orctionis. quando aũdico. hominẽ amicum
Non ẽ una parsorationis. sed duȩ Ergo solo&ismus
est. quando dicimꝰ musaa mabit ñ est una pars orationis
Ergo solo &is musẽ matertera tã hocuitiũ est. quam
illa conlisio. Solo &ismisuntergo uitia ista. quȩ in singu¬
lis pcestib: feccime. in put abim barbansmis. Reliqua
solo ecismis. Istis una barba nsmi grã maticor. Sunl

Expanded text:
haec uitia docuimus. quo modo dicamus ista ipsa uitia, haec uitia docuimus. quo modo dicamus ista ipsa uitia, reliquit aliis quaerendum et abstinuit se. sed nihil difficile est. potes enim ex definitione illa superiore colligere hoc ipsum. quid diximus esse barbarismum? uitium factum in una parte orationis. quid diximus esse soloecismum? uitium factum in contextu partium orationis. ergo iotacismus in barbarismo erit: nam Titius in una parte orationis est factum uitium. ergo labdacismus in barbarismo erit: nam Catullus uel Lucius in una parte est orationis. quando autem dico hominem amicum, non est una pars orationis, sed duae; ergo soloecismus est. quando dico Musa amauit, non est una pars orationis; ergo soloecismus est. mater terra tam hoc uitium est quam illa {conlisio}; sed soloecismi sunt. ergo uitia ista, quae in singulis partibus facimus, inputabimus barbarismis, reliquas soloecismis. isti sunt barbarismi grammaticorum. sunt
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯs dicere homine amicũ. uitas quidẽ moataois¬
mũ nonłam̃ uitashiatum. Nam hicetus est quan¬
do uocalem alia uocalis sequitꝰ. id est quotiens post
uocalem altera uocalis sequitꝰ Tuno grauius
tame hoc fituitium. si eacdem uocalis sequitur. Pu¬
ta musa amabit. Peius est quã qđ mus& abiit
mus a edocuit. Ergo hicetus est quotiens uocalẽ
altera uocalis sequitur. Quacsi illud uita re debe¬
rur. Conlisio est quotiens altera pans in alterã
similitudinem lit tercrum ł coeperit ł finent
Idẽst si ab ec paste in co& alicpasorationis
inquam de sut illa. a ut certe si ab ipsis syllabis inchoent
littercs secitabit. Non quidem ipsa pars orationis ab
ipsa in coauit. in quec̃ desut prior sed tam̃ om̃ quasi insyl¬
labis singulis quandam similitudinẽ haben, Ergo -bis
hoc fit uitiũ si uecbipse inco & in quã desiit siue simi¬
lit udo sit in itio uerborx. Nit donatur. Nos quidem

Expanded text:
ris dicere homine amicum, uitas quidem myotacisris dicere homine amicum, uitas quidem myotacismum, non tamen uitas hiatum. nam hiatus est, quando uocalem alia uocalis sequitur, id est quotiens post uocalem altera uocalis sequitur. tunc grauius tamen hoc fit uitium, si eadem uocalis sequatur. puta Musa amauit peius est, quam Musa habuit, Musa edocuit. ergo hiatus est, quotiens uocalem altera uocalis sequitur. quare si illud uitare debeus est uitetur. conlisio est, quotiens altera pars in alteram similitudinem litterarum uel coeperit uel finierit, id est si ab ea parte inchoet alia pars orationis, in quam desiit illa, aut certe si ab ipsis syllabis inchoent litteras recitauit Sallustius Catil. 30,1 . non quidem ipsa pars orationis ab ipsa inchoauit in quam desiit prior, sed tamen omnes quasi in syllabis singulis quandam similitudinem habent. ergo bis fit hoc uitium, siue ab ipsa inchoet, in quam desiit, siue similitudo sit in initio uerborum. ait Donatus, nos quidem
Abbreviated transcription (Latin):
auiquid dicat. lapda cismis ꝑgeminũ. L sic locun
ronani. Om̃ lacim sicloquntur. carudus maulx
Meota cismus est quotiens int̃ duas uocales .mo.
positũ exprimitꝰ. ut dicas. hominem amicum
orarore moptimum. Non enĩ uideris dicese ho¬
minemamicũ sed dicere homine mamicũ. quodẽ
in congruũ & in consonans. Similit̃ oratoremoptimũ
uideris dicese orato somoptimũ. Bonãrationẽ
dix̃ melissus. Quomodo uitandũ ẽ hocuitiũ neincr¬
ram in aliudũitium. Plerxqienĩ aut suspensione
ꝓnunlictur aut exsolutione. Suspensione ꝓnun¬
tiat sidicas hominem amicũ. inlerpon is aliquid
puta oratorem optimũ. a utcestesiuelis exclu¬
dere homine amicũ. orctoremoptimũ. Nos quid
sequidebem quid ꝑsus pensionẽ tanum modo
quaratione quasi dixeris ꝑsus persionẽ hominẽ
amicũ & hocuitium uitabis meotacismi & non
cades in aliud uitium id est in hictus. Nã si uolue¬

Expanded text:
aliquis dicat l: per geminum l sic locuntur aliquis dicat l: per geminum l sic locuntur Romani, omnes Latini sic locuntur, Catullus Metellus. myotacismus est, quotiens inter duas uocales m positum exprimitur, ut si dicas hominem amicum, oratorem optimum. non enim uideris dicere hominem amicum, sed homine mamicum, quod est incongruum et inconsonans. similiter oratorem optimum, uideris dicere oratore moptimum. bonam rationem dixit Melissus ramus in aliud uitium. plerumque enim aut suspensione pronuntiatur aut exclusione: suspensione pronuntiatur, si dicas hominem amicum {interponas aliquid puta}, oratorem optimum; aut certe, si uelis excludere, homine amicum, oratore optimum. nos quid sequi debemus? quid? per suspensionem tantum modo. qua ratione? quia si dixeris per suspensionem hominem amicum, et hoc uitium uitabis, myotacismum, et non cades in aliud uitium, id est in hiatum. nam si uolue
Abbreviated transcription (Latin):
huic syllabe quotiens mediaẽ ñ quotiens prior est
Et hoc seruase debem oucõ quando precedunt due
consonanes castius nihil castius. si dicamꝰ que sitũ
ẽ ahoc. Eccemedico sẏllabaẽ & nihi lomiñ insibilũ
uertit. Quico diximꝰ medias debere nos in sibilũ uer¬
ere iedcastius nemodic̃ n ec potest. Iam &ratiored¬
dita est. quec re non possit illi dici. quare estratio
ubiest s. est ibi non possumus. sibilum in ipsa .÷. lit¬
tera facese quõ in ipsa syllaba alitteris accipit
nibilũ Ergo quõ iã ipsa syllaba alit teris accipit
sibicu. Non deb& & a pronunictione accipere
ad sibibũ ÷pse cedast . .S. littera quõ iam ipsa sibi¬
lum habo. Lapda cismus est ille quicut ꝑunum
sed ꝑlapda cismũ. Itẽ in gemino L. quando duo¬
elles fuenn si uolueris pirguius sonare sidicas
meellus catullus. In his &iã cognoscimꝰ gentiun
uitia. iota cismis scatens a fri riro est. Mt

Expanded text:
huic syllabae, quotiens media est, non quotiens prior est. huic syllabae, quotiens media est, non quotiens prior est. sed hoc seruare debemus, etiam quando praecedunt duae consonantes, castius. nihil caest. et hoc ecce media syllaba est, et nihilo minus in sibilum non uertit, quamquam diximus medias debere nos in sibilum uertere. sed castius nemo dicit, nec potest. iam et reddita est ratio, quare non possit illud dici. quae est ratio? ubi s littera est, ibi non possumus sibilum in ipsa i littera facere, quoniam ipsa syllaba a litteris accepit sibilum. ergo quoniam iam ipsa syllasibilum, non debet et a pronuntiatione accipere, ad sibilum, si praecedat s littera, quoniam iam s ipsa sibilum habet. labdacismus est ille, qui aut per unum per labdacismum. item in gemino l {quando fuerint duo l}, si uolueris pinguius sonare, si dicamus Metelus Catulus. in his etiam agnoscimus gentium uitia; labdacismis scatent Afri, raro est ut
Abbreviated transcription (Latin):
similit̃ &iã ipsasses commutare potes na
mutase potes. mutase litrerã. Syllabã tem¬
pus. accentũ aspirationẽ ul transmutas
aut ꝓnunlictu. Si quomodo illud legim H. utio¬
rã esse. aut aspisationem. Silititerã scripto
dacbitꝰ Sia spirationẽ: ꝓnunliatu. quaratione
nes hicctus. Iota cismisun qui fium ꝑ .i. litterã
uidebimꝰ postea quomodo carere debecmꝰ Fit hoo
uitiũ quotienscũq post ti uł di sylla bã siqui
dũ est Non debemꝰ dicere it aquẽ admodũ scribitꝰ
titius sediticius media illa syllaba mutata
in sybilũ Ergo si uolueris dicere tuuł dinoli
quẽ cdmodũ scribit᷑ ꝓferre sed sibilo ꝓferse
itac ex primere debes. Uitandũ est ut syllaba ist
uertatꝰ insibilu. sedillud scine debes quia
hoc faccere deues simedi a sit. siaũ prima fuen
iprima paste orationis &iã si sequatur uocalis
nan illã uertit insibilum. Eccedies hab& post seuo¬
calem debem dicesedies sed nondicimꝰ. Adde

Expanded text:
similiter etiam ipsas res conmutare potes et transmutare, potes mutare litteram syllabam tempus accentum aspirationem uel transmutare. aut pronuntiatu, sic quo modo illud legimus, h litteram esse aut aspirationem. si littera est, scriptu dabitur; si aspiratio est, pronuntiatu {qua ratione nes hiatus. iotacismi sunt, qui fiunt per i litteram, uidebimus. postea, quo modo cauere debemus. fit hoc uitium, quotiens post ti uel di syllabam sequitur endum est. non debemus dicere ita, quem ad modum scribitur Titius, sed Titius; media illa syllaba mutatur in sibilum. ergo si uolueris dicere ti uel di, noli, quem ad modum scribitur, sic proferre, sed sibilo profer {sed ita exprimere debes, uitandum est ut syllaba illa uertatur in sibilum}. sed illud scire debes, quia tunc hoc facere debes, si media sit. si autem prima fuerit {in prima parte orationis}, etiamsi sequatur uocalis, non illam uertit in sibilum. ecce dies habet post se uocalem; debemus dicere dies, sed non dicimus. adde
Abbreviated transcription (Latin):
Git dixim breui accutũ accenlũ eẽ. Si ergo
breuis accutum accensũ bab&. Suꝑest ut in¬
positione longa acutũ habeat accentũ. Vt pu
cta positio e st longa sed quõ naturalt t̃non estlon
de acuto accenlo &ciscum flexo. Omnia ergo in ac¬
cenlib: scđm naturã colliguntur sifuerit illicuo¬
ga acutum hcob&. Ecce habes demonos yllabis
uidean modo de dissyllabis dedis sylaeie¬
nssyllaba passorcetionis non modo recipit cir
cũflexũ. ⁊ anũ & si priornaturalit̃ longa sit
& ultima naturalit̃breuis. ut meta. me na¬
turadit̃ longa est .ta naturalit̃bseuis ẽ Cisũ¬
flexũ hab& accentũ idẽ quando est trocheus
Ncoturaliter tunc circũ flexus est indissyllabis. alit̃
ñ lic& ut puta. m&a cr&a Roma. Eccemo docisxũ¬
flex usẽ t conlũ quod pnornaturalit̃ longaẽ & ulti¬
ma naturalit̃bseuis. Alt̃ uers quomodocũq: iam

Expanded text:
et diximus in breui acutum accentum esse. si ergo et diximus in breui acutum accentum esse. si ergo breuis acutum accentum habet, superest ut positione longa acutum habeat accentum. ut puta pix positione est longa; sed quoniam naturaliter non est lonactatum est de acuto accentu et circumflexo. omnia ergo in accentibus secundum naturam colliguntur. si fuerit illic uoga, acutum habet. ecce habes de monosyllabis; uideamus modo de disyllabis. disyllaba pars orationis uno mocumflexum tantum, si et prior naturaliter longa sit et ultima naturaliter breuis, ut mêta: me naturaliter longa est, ta naturaliter breuis est, circumflexum habet accentum. id est quando est trochaeus naturaliter, tunc est circumflexus in disyllabis; aliter non licet, ut puta mêta Crêta Rôma. ecce modo circumflexus est tantum, quod prior naturaliter longa est et ultima naturaliter breuis. aliter uero quomodocu
Abbreviated transcription (Latin):
& ciscum flexum. His legibus semelcaptis. Ia
modo uide cm. de singulis pastib: oret ionii
E⁊ piimũin cipiemustrabtase demono sylial
ymerea anequã atraltemx hoc ipsũ scis ede¬
bem quia positio in accensib: non conputatur
plus habecet quaenũ ad accenus ꝑtin&. Positione
longa syllaba si fuent. acsi non sit positione.
Conosyllaba passorctionis sinatur aliter
u puta dos. naturaliter longaest : Aes na¬
turaliter longaest. Spes. naturalit᷑ longa est
unde fac̃ aese. qui a dyptongusest. Mono syl
ergo pars orationis. sincaturalit̃ ꝓdo
uocalem babuerit Cirum flexũ hab& accen¬
ctum. Quod sinatur clit̃ comeptã habuerit :
acutus ent utputa. et pec. que. Primusq:
machaon. ut sit coniunstio. Quod sipositio¬
ne longasit. illud quod dixitibi sic accipitur
quasi naturaliterbieuis. Ergotalis est
positione longa qualis est naturalit̃ bseuis

Expanded text:
et circumflexum. his legibus semel captis iam et circumflexum. his legibus semel captis iam modo uideamus de singulis partibus orationis, et primum incipiemus tractare de monosyllabis. praeterea antequam tractemus, hoc ipsum scire debes, quia positio in accentibus non conputatur plus habeat, quantum ad accentus pertinet; positione longa syllaba si fuerit, talis est, ac si non sit positione longa, onosyllaba pars orationis si naturaliter ut puta dôs, naturaliter longa est; spês, naturaliter longa est; aês, naturaliter longa est unde facit aera, quia diphthongus est. monosyllaba ergo pars orationis, si naturaliter productam uocalem habuerit, circumflexum habebit accentum. quid si naturaliter correptam habuerit? acutus erit, ut puta et nec que: «primusque Machaon», ut sit coniunctio. quid si positione longa sit? illud quod tibi dixi, sic accipitur, quasi naturaliter breuis. ergo talis est positione longa, qualis est naturaliter breuis.
Abbreviated transcription (Latin):
& ane penulitim. Ett duo loci circũ flexi ultim
e penultim. Uide quanlabseuitate colligis
hancrationẽ. Apud latinos ubtima syllaba
accentũ non hab&. nonlc& separa istã ultimã
syllabã quã non lic& habere accenlũ quid nobis
relinquitꝰ. Vt accutus accenius apud latinos. du os
habeatlocos. penultimum & ane penultimum
Ciicum faexus accentus unũ habelocũ penul¬
ma. Vides ergo quan labseurtate hoc sit factũ.
Tressunloci acuti accenus apud grecos. ultimꝰ
penulitimꝰ anepenultim. Eit ciscũ flexi ac¬
timus. Remoue istĩ quȩ apud latinos accenlum
habeti unum. Oit accutus qui habuit. iII.
locos habeat .iI. T esticergo a sine non potest habese
nisi accenum acutum. quõ diximi accurũ non as¬
cendese nisiusq adtestiu locũ. Ergo testia s¬
laba tunchabes accentũ quando penultima¬
naturalit̃ breuis est. &ideo tertiahcobe acu¬
tumsonum secunda afine ut sxq & accutum

Expanded text:
, antepaenultimus, et duo loci circumflexi, ultimus , antepaenultimus, et duo loci circumflexi, ultimus et paenultimus. uide quanta breuitate colligis hanc rationem. apud Latinos ultima syllaba accentum non habet; non licet. excepta ista ultima syllaba, quam non licet habere accentum, quid nobis relinquitur? ut acutus accentus apud Latinos duos habeat locos, paenultimum et antepaenultimum, circumflexus accentus unum habeat locum, paenultimum. uides ergo, quanta breuitate hoc sit factum. tres erant loci acuti accentus apud Graecos, ultimus, paenultimus, antepaenultimus, et circumflexi actimus. remoue istum qui apud Latinos accentum habeat unum, et acutus, qui habuit tres locos, habeat duos. tertia ergo a fine non potest habere nisi accentum acutum, quoniam diximus acutum non ascendere nisi usque ad tertium locum. ergo tertia syllaba tunc habet accentum, quando paenultima breuis est. ideo tertia habet acutum solum, secunda a fine utrumque, et acutum
Abbreviated transcription (Latin):
autintestia a fine conputantur accenlus. Ad
quistã syllabã ł ad quintã ñ ascendit accenlu
Nac copudlatinos nec apud grecos sedtantum
modo .III. sun syllabȩ quȩ haben accentus.
ideo ꝓpt̃ hanc c̃uusam uide quac̃ bonambrui¬
tem in uenerun latini. Tres dixim arine
labese accentus. Ergo iii. segulȩerunt
uncerit se gula deultima. una depenuorn
unad& estia a fine. Sed quid. side .IITI IyMa¬
bis constiterit . nomen. quid si de. u. quidsid
ultra .III. syllabas. Quidopus est ut quers
ad illas superiores accenus non ascendat.
go eadẽ erit rctio in illis pluribus. qu
accenlus a fine. Ipseergo accenlus .iII. hub
cos ubtimũ. perultimũ. & anlepenultu
Sedapudgracos ubiq: inuenitꝰ acutus accentu
& inultimo. & in penultimo & in anle perul¬
mo. Discum flexus apudgrecos .ii. haoaioco
ultimũ. & penultimũ. ⁊ antũ. ad tetiu
locũ nũducõ ascendit: Tressunt esgo loci acu
coccenus apud grecos ultimꝰ penuitimus¬

Expanded text:
ibus a fine conputantur accentus. ad quartam syllabam uel ad quintam non ascendit accentus nec apud Latinos nec apud Graecos, sed tantum modo tres sunt syllabae quae habent accentum. ideo propter hanc causam uide quam bonam breuitatem inuenerunt Latini. tres diximus a fine habere accentus: ergo tres regulae erunt; una erit regula de ultima, una de paenultima, una de tertia a fine. sed quid si de quattuor syllabis constabit nomen, quid si de quinque, quiultra tres syllabas, quid opus est ut quaeras t in quinta, cum ad illas superiores accentus non ascendat? ergo eadem erit ratio in illis pluribus, quaaccentus a fine; ipse autem accentus tres habet locos; ultimum, paenultimum, antepaenultimum. sed apud Graecos ubique inuenitur acutus accentus, et in ultima et in paenultima et in antepaenultima. circumflexus apud Graecos duos habet locos, ultimum et paenultimum tantum; ad tertium locum numquam ascendit. tres sunt ergo loci acuti accentus apud Graecos, ultimus, paenultimus
Abbreviated transcription (Latin):
nes has quinq: sestan addimus aut derahimus
inmutamus. a ut transmutamꝰ. Ad dim litterã
addime syllabã addimꝰ accentũ addimꝰ tempora
addimus as pirationẽ. Quomodo ad dis syllabam
induperator ꝓ eo quodẽ imperator quomodo ad dis

Expanded text:
nem: has quinque res aut addimus aut detrahimus aut inmutamus aut transmutamus. addimus litteram, addimus syllabam, addimus accentum, addimus tempus, addimus aspirationem. quo modo addis syllabam? induperator pro eo quod est imperator. quo modo addis t
Abbreviated transcription (Latin):
quõ lit terũ solui porest uł addi uł d&rahi es
celit quifie in ꝓnandiatu. Plertq male ꝓnuntia¬
me & faccimus uitiũ a utbreuis syllaba longo
t raltu sone aut iterx longa breuiore sono.
Si quis uelit dicene. Ruoma autsiue lit dicese eequ
pro eo quod est equus. In pronunlatione hocfit.
Ergo barbarismus omnisfit. Aut ꝓnuntiatione
si addccs. puta. selliquics. Daraltione siminuas
ut porsena. Inmutatione si al terã litteram
utese : ut ordinẽ conuertas. sidicas timbre: ꝓeo
quodẽ timber Sidicas euandse ꝓeo qđ ẽ euandes
Nã alteralittera ꝓabtera adhibitꝰ sed in seordo
littera sx conuertitur. Occehabes .IIII. modos quẽ¬

Expanded text:
littera solui potest, uel addi uel detrahi. est alter, qui fit in pronuntiatu. plerumque male pronuntiamus et facimus uitium, ut breuis syllaba longo tractu sonet aut iterum longa breuiore sono: siqui uelit dicere Ruoma, aut si uelit dicere aequus pro eo quod est equus, in pronuntiatione hoc fit. ergo omnis barbarismus fit aut pronuntiatione si addas, puta relliquias; detractione, si minuas, ut Porsena; inmutatione, si alteram litteram um ordinem conuertas, si dicas Thymbre pro eo quod est Thymber, si dicas Euandre pro Euander, non altera littera pro altera adhibetur, sed ipse ordo litterarum conuertitur. ecce
Abbreviated transcription (Latin):
ut &icm in uersibus de prehendam barbarismum
Sit dicotibi inues su barbarismus est: tudi cismihi
quomodixi stimihi in soluta oratione essebeor¬
banismum inuers uesse m&a plasmũ. Ot ple¬
req dicis mihi inuersu eẽ barbarismũ. quo mo¬
do si ille ipse barbansmus qui faltus ẽ in ꝓsa.
cum cos perit transfem ꝑnecessitatem
ponitur. appara m&aplas mũene: Si aũ &
sine ipsa necessitate est positus. appar& bar¬
bansmũ esse. puta. selliquias danaum atq
enĩ naturclit̃ breuis. Est enĩ eoquodadiecit unã
litterã uirgilius. & dix̃ selliquias. Ideo adi&cit
non quo modo imperitus fuerat uoluerat adde¬
se sed quõ uoluerit occurre se necessnta. tem&n
Ergo quo astem conlempsit nelessita tem a

Expanded text:
ut etiam in uersibus deprehendamus barbarismos. ut etiam in uersibus deprehendamus barbarismos. et dico tibi: in uersu barbarismus est. tu dicis mihi: quo modo mihi dixisti in soluta oratione esse barbarismum, in uersu esse metaplasmum, et plerumque dicis mihi in uersu esse barbarismum? quo modo? si ille ipse barbarismus, qui factus est in prosa, cum coeperit transferri, pro necessitate ponitur, apparet metaplasmum esse; si autem sine ipsa necessitate est positus, apparet barbarismum esse. puta: reliquias Danaum atque enim naturaliter breuis est. ergo quod adiecit unam litteram Vergilius et dixit relliquias, ideo adiecit; non quoniam inperitus fuerat, uoluit addere, sed quoniam uoluerat occurrere necessitati metri. ergo quoniam artem contempsit necessitate
Abbreviated transcription (Latin):
le ꝑ aostẽ dicitꝰ Nã reuera barba ꝯsmꝰ ꝑ naturã
ñ potest dici Qui enĩ dic̃ mamor aut columa. p
naturã ñ pot est dici sed ꝑastem uttam̃ huc ani¬
inuenimus ipsc̃ unã pastẽ orationis uitiosã esse
Quotiens cũq solo &is mũ dicimꝰ singulas quidem
esse inle gras. sed conexionẽ ñesse inte gram.
Ncc̃ reuera singulȩ pastes inlegie sunt & multi
Orgo quotienscũq singulȩ partes inlegre sunt : sed
conexioñ ẽ inlegra. solo &ismꝰ ẽ. Quotiens fit una
pais orationis uitiosa. bcorbarismũ fac̃. & habes
rationẽ qua deprelien das quando est illud aitũ
quando illud. Preere cbarba ꝯsm dicitꝰ si fiat
in soluta oratione. Sicũ fiat in mero m&cplas¬
m̃ dicitꝰ. Puta si ego in soluta oratione uellim dice¬
re selliquicos. catilina facio barba ꝯsmũ. Sia ũ
causcom& hoo faciã. mait plasmũ facio selli¬
quics sun uersudicat. Sed plerumq: contigit

Expanded text:
le per artem dicitur. nam re uera barbarismus per naturam le per artem dicitur. nam re uera barbarismus per naturam non potest dici. qui enim dicat mamor aut columam? pnaturam non potest dici, sed per artem ninuenimus ipsam unam partem orationis uitiosam esse; quotienscumque soloecismum dicimus, singulas quidem partes esse integras, sed conexionem non esse integram. nam re uera singulae partes integrae sunt: et multi ergo quotienscumque singulae partes integrae sunt, sed conexio non est integra, soloecismus est; quotiens fit una pars uitiosa, barbarismum facit. ecce habes rationem, qua deprehendas, quando est illud uitium, quando illud. praeterea barbarismus dicitur, si fiat in soluta oratione; si autem fiat in metro, metaplasmus dicitur. puta si ego in soluta oratione uelim dicere relliquias Catilinna, facio barbarismum; si autem causa metri hoc faciam, facio metaplasmum {relliquias, si in uersu dicam}. sed plerumque contingit
Abbreviated transcription (Latin):
plerumq: uolumus aliquos reprehendere
&ipsa seprehensio ostendit nos imperit os: fac
nescio qui uiciũ & dico illi. Solo ecismũ fecisti
& foste non fecit solo acismũ sed barbarismum
a ut barban smũ fecit & dico illi quia acpro logiã
fecit. dum uolum illũ reprehendere confite¬
muresse nos uitiosos. Ergo debemꝰ singula uitia
que habent ꝓpria nomina ꝓpriis nominib: untupera¬
se. nenos in urtia trahamur ut pita quid est
barbansme & definit: bar baris mus est uitium
faltum in una paste orationis. Solo esmus est
uitium faltum in coneone pastium orationis
urputa. quandodico columa ꝓeo quod est colũna
quõ uncpars orationis & ipsa uncpa ste oratio¬
nis iamuitiũ est. dicitur barbansmꝰ. Quando dico
tionis. barbansmus est. Quodsi in conexione fiat
non dicitꝰ barbansmx sed solo ex ismͦ. ut illud
multimibi homines in iuriam fꝗcit Ecce ipsa
conexio hcbeuitiũ. Ettuidequẽ ed modũ ex pressit

Expanded text:
plerumque uolumus aliquem reprehendere, plerumque uolumus aliquem reprehendere, et ipsa reprehensio ostendit nos inperitiores. facit nescio qui uitium, et dico illi: soloecismum fecisti, et forte non fecit soloecismum, sed barbarismum; aut barbarismum facit, et dico illi quia acyrologiam fecit. dum uolumus nos illum reprehendere, nos confitemur esse uitiosos. ergo debemus singula uitia, quae habent propria nomina, propriis nominibus uituperare, ne nos in uitia trahamur. ut puta quid est barbarismus? ita definit, barbarismus est uitium factum in una parte orationis, soloecismus est uitium factum in contextu partium orationis. ut puta quando dico columa pro eo quod est columna, quoniam una pars est orationis, et in ipsa una parte orationis iam uitium est, dicitur barbarismus; quando dico tionis barbarismus est. quid si in conexione fiat? non dicitur barbarismus, sed soloecismus, ut illud, multi mihi homines iniuriam fecit. ecce ipsa conexio habet uitium. et uide quem ad modum expressit
Abbreviated transcription (Latin):
terc̃ ponimꝰ Plane cola & comata non sunt
pastes orationis. sed pastes periodi iđ non sunt
membra coninua quedã sed pastes sun continuor
membrorx ut puta. oratio quando integra est
perio dos est pastes ipsius. periodi cola & cõma¬
na. Non est caput. sed colonest Quã diuiste fu¬
auceoꝵ qui ced sunt foste misenme colasuns
ista omnia ubi ubi suspendus ẽ sensus. Ita ut ne iã
uidecciꝰ ex pl&us nec desit aliquid. colondicitur
Ergo periodos est integrao oratio. integrxca¬
put Pastes cũ ipsius capitis appellantur cola &
commota. Hoc quidẽ apud oratores in diffesens
est. apud po&ces multũ int̃ est. int̃ cola & cõmts
Namubi post duos pedes suꝑest syllaba. coma est ubi
post duos pedes nihil. colon est. ut puta. Asma ui sxq
dactili . etcenibil suꝑest sedipsi pedes finiunt ĩp¬
dicime. quotiens post pedeslegigimos suꝑ est
syllaba. Incisum dicimꝰ quotiens abi finit sensus

Expanded text:
teram ponimus. plane cola et commata non sunt teram ponimus. plane cola et commata non sunt partes orationis, sed partes periodi, id est non sunt membra quaedam continua, sed partes sunt continuorum membrorum. ut puta oratio, quando integra est, periodos est; partes ipsius periodi cola et commacero Catil. 1,1 non est caput, sed colon est, quam diu iste fuaut eorum qui adsunt forte mirantur me». cola sunt ista omnia. ubiubi suspendendus est sensus ita, ut nec iam uideatur expletus nec desit aliquid, colon dicitur. ergo periodos est integra oratio, integrum caput; partes autem ipsius capitis appellantur cola et commata. hoc quidem apud oratores indifferens est; apud poetas multum interest inter colon et comma. nam ubi post duos pedes superest syllaba, comma est; ubi post duos pedes nihil, colon est. ut puta «arma uirumqudactyli, ecce nihil superest, sed ipsi pedes finiunt ipdicimus, quotiens post pedes legitimos superest syllaba; incisum dicimus, quotiens ibi finit sensus,
Abbreviated transcription (Latin):
gsecũ. Nã in coniunctionib in mero deficiunt.
in soluta oratione seruan puta. Tanloneme :
Sisoluta e&̃ oratio. plenũ dicer&. Tanloneme
ess& men & dicera. Ergo soluitꝰ illa lox greca
in coniunstionib: inleeris pastib: orationis. Opus
ẽ ut semel ꝑcculent. si semel ꝑtulerit iam ipsa
serunt. C&erum illi accenlus suꝑfluo addunlur
Dasicn & psilen nos enĩ habemꝓ H. & ubi est H
dasian ẽ ut puta Homo ubinonẽ psile est ut puta
omen. Putasidicas ducs litteras hab& apudgrecos
Scisedebes quõ latiniipsã litterã latinã dessyllab
duob: acceniib: facer̃. H. a pudlatinos itafit. Scin
nihilest. docaquẽ admodũ distinguatꝰ codix
Siuis plonũ sensũ designare punstũpone ad sũ¬
litterã ponepuntum: It adebesdescernee
rã ponimꝓ punctum. quando mediu sẽ ut puta tan¬
tũ dixeris & tanlũ suꝑ sit ad mediã ponimus
quando paculolũ suꝑ est. & suspendũ est adimã lit¬

Expanded text:
Graecam. nam in coniunctionibus in metro deficiunt, Graecam. nam in coniunctionibus in metro deficiunt, in soluta oratione seruant. puta: «tanton' me» si soluta esset oratio, plenum diceret tantone meesset, mene diceret. ergo seruant Latini Graecain coniunctionibus; in ceteris partibus orationis opus est, ut si semel pertulerit, iam ipsam seruet. ceterum illi accentus superfluo adduntur, dasia et psile. nos enim habemus h; et ubi est h, dasia est, ut puta homo; ubi non est, psile est, ut puta omen. puta sic duas litteras habes apud Graecos. sed scire debes quoniam Latini ipsam litteram Latinam de illis duobus accentibus fecerunt. h apud Latinos ita fit ˫˧. snihil est. docet quem ad modum distinguatur codex. si uis plenum sensum designare, punctum pone ad sumlitteram pone punctum. ita debes discernertteram ponimus punctum; quando medius est, ut puta quantum dixeris tantum supersit, ad mediam ponimus; quando paululum superest et suspendendum est, ad imam lit
Abbreviated transcription (Latin):
breuem V
hoc adicccensfac. His rebus
traltatis
suꝑsun alii accenlus .iII. Yphen
Apo strophos
diastole Isti accentus quid prestan. Yphen
dicimus quando duo uerba coniungimus ne
err& puer & male ꝓnuntia ut sidiximus
iungit syllaba ulitima psecedenis uerbi pos¬
teriore sequentẽ sub iat a uirgula cisum¬
das anle tulit gressum getu. ipsas istas
subielta ista uirgula ciscumdas & dicitur
y phien. coniungit ista sio. Dastole disiungit
addimus. M iđ ciscũ flexũ uirgulã. & ita disiun¬
gimus. Est &icc̃. a postrophos a pud latinos non
facile i n omnib: inuenit᷑ nisiquẽ ad modũ semanse in
in omnib: hoc apud latinos que sise manserit
facese & dicese plenũ uerbũ a pud latinos non
soluta oratio ẽ dic̃ ceruigal. sed diõ plenaũba
Apud latinos quando a postrophos fit si passa
fuerit. passa e st penitus. siue in maro siuein
soluta oratione : It̃ in coniunctionib: seruan legẽ

Expanded text:
breuem  ̆ , breuem  ̆ , hoc adiacens fac. his rebus tractatis supersunt alii accentus tres, hyphen apostrophos diastole. isti accentus quid praestant? hyphen dicimus, quando duo uerba coniungimus, ne erret puer et male pronuntiet, ut si dicimus iungitur? syllabam ultimam praecedentis uerbi, posterioris sequentem subiecta uirgula circumdas, ante tulit gressum; te‿tu, ipsas istas subiecta ista uirgula circumdas. et dicitur hyphen, quia coniungit sic istas. diastole disiungit. addimus , id est circumflexam uirgulam, et ita disiungimus. est etiam apostrophos  apud Latinos non facile in nominibus inuenitur, nisi quem ad modum remanserit. in nominibus hoc apud Latinos. sunt enim facere et non dicere plenum uerbum apud Latinos, ut est soluta oratio est, dicit ceruical, sed dicit plena uerba. apud Latinos quando apostrophum syllaba passa fuerit, passa est penitus, siue in metrica siue in soluta oratione. item in coniunctionibus Latini seruant legem
Abbreviated transcription (Latin):
sus istase pastium. &icẽ si positio non accederit
tamen corrũpitur accenus. Puta musa muha¬
bo& accensũ adde illi istas pastes & corrumpitus
musane musaue musaq: musace. Etceilla
quȩ a breuis altima ipsahab& accentum. Et dixi¬
mus qui a quando penultimabseuis fuerit. Tunc
tertia a finehabebit accentũ. &itam̃ & corrup¬
tuminuenimus. Ecceuides quantũ ualent iste
pasti culȩ in quansũ possint ut &icõbreuissit. iđ
syllaba que naturalit̃breuis ẽ cogit habere
accentũ Non ncturalit̃ sed causa istarum. Nã
& musa illa syllaba que prior est ipsa habe
accenlũ si addas. que aut ue. Sidicas musaq:
Quod siuis codicem distinguese distingue quan¬
douis acutũ accenũ facere. lin eã a sin istra
paste index tercõ pastẽ sursum ducrto.  Quan¬
douis grauẽ asumma sinix traindexterã discen¬
dito. I. Quotiens uis cincũflexũ degraui & de
acutofao. A quo tiens uis lons¬
hoc adiacens fac. Qucon douis

Expanded text:
sus istarum partium. etiam si positio non accederet, sus istarum partium. etiam si positio non accederet, tamen corrumperetur accentus. puta Musa, Mu habet accentum; adde illi istas partes, et corrumpitur, Musáne Musáue Musáque Musáce: ecce illa quae est breuis ultima ipsa habet accentum. et diximus quia, quando paenultima breuis fuerit, tunc tertia a fine habebit accentum; et tamen ecce corruptam inuenimus. ecce uides, in quantum ualeant istae particulae, in quantum possint syllaba quae naturaliter breuis est cogatur habere accentum, non naturaliter, sed causa istarum. nam ecce Musa, illa syllaba quae prior est ipsa habet accentum. si addas que aut ue, si dicas Musaque  accentum. quod si uis codicem distinguere, ita distingue. quando uis acutum accentum facere, lineam a sinistra parte in dexteram partem sursum ducito; quando uis grauem, a summa sinistra in dexteram descendito; quotiens uis circumflexum, de graui et de acuto fac; quotiens uis lonhoc adiacens fac; quotiens uis
Abbreviated transcription (Latin):
ma syllaba inuenitꝰ accenus. Orgo iste sunt duȩ
pastes tantũ quȩ causa discreionis corrũ puntre¬
gulã pronuniatio fsequener corrũpit : ut puta
dolctus quȩ syllaba hab& accenlũ. Doc quõ prior
syllaba semꝑ hab& accensũ. ultima enĩnũ quam
hab&. aut inuensũ aut in ꝓsco. adde illi coniunstionẽ
&uides quõ ꝑde priorsyllaba accenlum ut puta
Doltusq: palemor. Iam incipit non in doc eẽ accen¬
tus sed in .tus. Ecce altima syllaba hcob& accen¬
tum. Et qui a sun pastes quȩ ad ditȩ corrũ punt
segulas. No n enim om̃ corrũpun sed sunt pastes
quȩ additȩ
corrumpun ut sunt istȩ
Ne quando
est coniunstio. ecelicobes unũ
habes duo que &cebabes tres
bes quat tuor. Istȩ sun quecor¬
rũpun regulas accenuũ. Puta primo adde istas
om̃ pastes. primo. Ne. Ecce iã ñ hab& accentum.
po sed .mus. ecce corrũpit & si dicas primus ue
&cecorrũ pit. primusq primoce. & corrumpit
Sed foste di casmibi sed positio corrũpit non acces¬

Expanded text:
istae sunt duae partes tantum, quae causa discretionis corrumpunt regulam. pronuntiatio frequenter corrumpit, ut puta doctus. quae syllaba habet accentum? doc, quoniam prior syllaba semper habet accentum. ultima enim numquam habet aut in uersu aut in prosa. adde illi coniunctionem, et uides quoniam prior syllaba perdet accentum, puta doctusque Palaemon. iam incipit non in doc esse accentus, sed in tus; ecce ultima syllaba habebit accentum. et quae sunt partes quae additae corrumpunt regulas? non enim omnes corrumpunt, sed sunt partes quae additae corrumpunt. et sunt istae: ne, quando est coniunctio, ecce habes unam; habes duas; que, ecce habes tres; bes quattuor. istae sunrumpunt regulas accentuum, puta primus, add accentum pri, sed mus, ecce corrumpit; et si dicas primúsue, ecce corrumpit; primúsque, primúsce, ecce corrumpit. sed forte dicas mihi: sed positio corrumpit, non acces
Abbreviated transcription (Latin):
ta plicimus sed barbaro lexis. Omnis barbans¬
mus fit duobi modis aut ꝓnunictu aut scripto
proranitu si addaslitteram ł dara has
Ad das sidilos selliquias ꝓreliquias. Darchas
cas. Porsen c. ꝓeo qđẽ porsenna
Anon t arquinius. Hanc spe

Expanded text:
taplasmus, sed barbarolexis. omnis barbaristaplasmus, sed barbarolexis. omnis barbarismus fit modis duobus, aut pronuntiatu aut scriptu: pronuntiatu, si addas litteram uel detrahas; addas, si dicas relliquias pro reliquias; detrahas, si dicas Porsena pro eo quod est Porsenna { nec non et Tarquinius Ve
Abbreviated transcription (Latin):
mũ. Puta dico. quomodo. ca¬
tilina. si quis dicat. barbans¬
mũ fac̃ in hoc uersa quaratio
ut addat illi. Li. illc̃ litterã. quo modo enim
pos sumꝰ dicese ita inmaro. cũ &ic̃ sine ipsa
stase potuissa Nonergo habuit seprebensio¬
nem. que &icõ inuessu possit esse: si nonint̃po¬
ner& aliã illi lititerã. Pr&erea queritur
quẽ ad modũ fiat in pere grinis uerbis. Sienim
latin fuent sermo appellatur barbaris mus
Si pere grinus fuerit. appella tꝰ barba ros lexis
ut puta siquis dicat. mastruga magalia. ca¬
teia. acinaces. Mastruga suga dicitꝰ lingua
sardorx. Magalia dicunꝰ case lingua a frosx
Gat eia. telum dicime lingua ꝑsarx. Acinaces
dicinx gladium. lingua medorx.
In bistic
uerbis siquis peccauerit. non dicit fecisseb arba¬
rismum. non dic̃ fecisse m&a plasmũ. Sed dic̃
fecirse barbaros lex is. Siquisuelit dicere
mastruga aut cateia. a ut magalia. Si pec¬
cauert in isttis uerbis ñ dicitꝰ barbarismͦ a ut me¬

Expanded text:
mus. puta dico quo modo: Catilinna siqui dicat, barbarismum facit in hoc uersu. qua ratione? ut addat illi li n illam litteram? quo modo enim possum dicere ita et in metro, cum etiam sine ipsa stare potuisset? non. ergo habuit reprehensionem, quia etiam in uersu posset esse, si non interponeretur alia illa littera. praeterea quaeritur, quem ad modum fiat in peregrinis uerbis. si enim Latinus fuerit sermo, appellatur barbarismus; si peregrinus fuerit, appellatur barbarolexis, ut puta siqui dicat mastruga magalia et cateia. mastruga sagum dicitur lingua Sardorum; magalia dicuntur casae lingua Afrorum; cateia telum dicimus lingua Persarum; acinaces dicimus lingua Medorum in istis uerbis siqui peccauerit, non dicitur fecisse barbarismum, non dicitur fecisse metaplasmum, sed dicitur fecisse barbarolexin siqui uelit dicere mastruga aut cateia aut magalia, si peccauerit in istis ipsis uerbis, non dicitur barbarismus aut me
Abbreviated transcription (Latin):
tum.
hcobebunt. Pro ut fuent illa syllaba
si dicas. inter ea loci Interea una pac&s orationisẽ
Loci una pars orationis ẽ. Quando iam sio ut raq: di¬
cis ut ꝓunasin ambȩ pastes anũhabebun accenlũ
Orgo duȩ pastes orationis. quando unũ faciunt

Expanded text:
tum habebunt, prout fuerit syllaba illa. si dicas interea loci, interea una pars orationis est, loci una pars orationis est. quando iam sic utramque dicis, ut pro una sint, ambae partes unum habebunt accentum. ergo duae partes orationis quando u
Abbreviated transcription (Latin):
ergo sed ñnaturalit̃ hab& illa ubtima syllaba
accentũ sed ꝓpt̃ discreionẽ. Nã quo modo potest
fien utista ultima syllaba. ha bect accentum
cũ dixenm in ultima syllaba nũquã inuenir
possim᷑ accenlũ. Nam quando dicimus  pone
ultima habere accenlum. Non ideo dicimus quia
sic deb&dici ut sit discr&io Item quando dicimus
ergo nonideo dicimꝰ quia sicdeb& dici sed ut sit

Expanded text:
 sed non naturaliter habet illa ultima syllaba accentum, sed propter discretionem. nam quo modo potest fieri ut ista ultima syllaba habeat accentum, cum dixerimus in ultima syllaba numquam inueniri posse accentum? nam quando dicimus poné {ultimam habere accentum}, non ideo dicimus, quia sic debet dici, sed ut sit discretio. item quando dicimus ergô, non ideo dicimus, quia sic debet dic
Abbreviated transcription (Latin):
punt segulas. I. suns tansũ Distinstio discr&o
pronunictio. Heȩt res corrũpun regulas. quõ
dixim distinstio corrũpit regulas. Uide tomx̧ quo
modo simale distinguas potest errase puer &
dicese interea loci. & facese in deducospastes
or̃ cũ debecos subt̃ facese. yphen. quid sit aũ
yphen dicemꝰ postea. Ergodeb& yphen de orsũ
faccere &l conestese utrumq sidicas. Viri diq
in littose conspicitursus. Potest deistis duab
unã facese. Ergo distinltio corrũpitistas regu¬
las Idem discseio potest causa discsetioms cor¬
rumpese istas segalas. ut pone & pone Sidip¬
ens pone. sp̃sepositio. Sidixeris pone erit uer

Expanded text:
nt tantum, distinctio, discretio, pronuntiatio; hae tres res corrumpunt regulas. quoniam diximus, distinctio corrumpit regulas, uideamus quo modo. si male distinguas, potest errare puer et dicere interea loci et facere inde duas partes orationis, cum debeas subter facere hyphen. quid sit autem hyphen, dicemus postea. ergo debes hyphen deorsum facere et conectere utramque. si dicas «uiridique in litore conspicitur sus», potest de istis duabus unam facere. ergo distinctio corrumpit istas regulas. item discretio potest causa discretionis corrumpere istas regulas, ut poné et pône. si dixeris poné, erit praepositio; si dixeris pône, er