comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ eas p̾sentes apud se intuent᷑.
qͥ illa p̾dicunt. Loquat᷑ mͥ ali¬
quod exẽplum: tanta retũ nu¬
metositas. Intueor autorã. ori¬
turum solem ꝓnuntio. Qd̃ ĩ¬
tueor p̾sens ẽ: qd̃ ꝓnuntio futu¬
rũ. N sol futurus qͥ iam est:
s ortus eius quia ñdum ẽ. Ta¬
mẽ etiã ortum ip̃m nͥ animoi¬
maginarer. sicut modo cum id
loquor: ñ eum possem p̾dicare.
S nec ip̃a aurora qͣm in celo u¬
deo sol ortus ẽ. qmuis eũ prece¬
dat: nec illa imaginatio in ani¬
mo meo q̃ duo p̾sentia c̾nunt᷑:
ut futurus ille añ dicat᷑. futu¬
ra ergo ñdum sunt. Et si ñdum
sunt: ñ sunt. Et si non sunt: ui¬
ẽ modus. quo doces animas ea q̃
futura sunt. Dociusti enim ꝓphe¬
tas tuos. Qͥs nam ille modꝰ est qͦ
potest. Nimis longe ẽ modus
iste ab acie mea. Inualuit ex me.
ñ potero ad illum. potero aũ ex
te. cum deleris tu dulce lumen
occultoꝵ oculoꝵ meoꝵ. Quod a
nũc liquet ⁊ claret: nec futura

Expanded text:
et eas presentes apud se intuentur, et eas presentes apud se intuentur, qui illa praedicunt. loquatur mihi aliquod exemplum tanta rerum numerositas. intueor auroram: oriturum solem praenuntio. quod intueor, praesens est, quod praenuntio, futurum: non sol futurus, qui iam est, sed ortus eius, qui nondum est: tamen etiam ortum ipsum nisi animo imaginarer, sicut modo cum id loquor, non eum possem praedicere. sed nec illa aurora, quam in caelo uideo, solis ortus est, quamuis eum praecedat, nec illa imaginatio in animo meo: quae duo praesentia cernuntur, ut futurus ille ante dicatur. futura ergo nondum sunt, et si nondum sunt, non sunt, et si non sunt, uiest modus, quo doces animas ea quae futura sunt? docuisti enim prophetas tuos. quisnam ille modus est, qpotest. nimis longe est modus iste ab acie mea; inualuit ex me, nec potero ad illum; potero autem ex te, cum dederis tu, dulce lumen occultorum oculorum meorum. Quod autem nunc liquet et claret, nee futura
Abbreviated transcription (Latin):
sensus p̾tereundo fixerunt. Pu¬
eritia quippe mea q̃ iam ñ est.
in memoria mea Utrũ similis
sit causa etiã p̾dicandoꝵ futu¬
roꝵ. ut rerũ que ñdũ sunt iam
existentes presentant᷑ imagines.
confiteor deus ms nescio. Illud
sane scio. nos plerũq p̾medita¬
ri futuras actiones nostras. eã¬
q p̾meditationẽ esse p̾sentem.
actionẽ aut̃ qmͣ p̾meditamur
ñdum esse quia futura est. Qͣ
tum aggressi fuerimꝰ ⁊ quod pre¬
meditamur agere ceperimꝰ. tũc
erit illa actio. quia tunc ñ futu¬
ra s p̾sens ẽ. Quo quomodo se
ita habeat archana p̾sentio fu¬
turoꝵ: uideri nͥ quod ẽ ñ poteli
Quod aut̃ iam ẽ: ñ futurũ s
p̾sens ẽ. Cũ gͦ uideri dicunt᷑ fu¬
tura. ñ ip̃a q̃ nũdũ sunt idẽ q̃¬
na forsitan uident᷑ q̃ iam sunt.
Ideo ñ futura s p̾sentia sunt:
iã uidentib ex quib futura p̾¬
dicant᷑ animo concepta. Que
rursum conceptiones iã sunt:

Expanded text:
sensus psensus peritia quippe mea, quae iam non est, in memoria mea. utrum similis sit causa etiam praedicendorum futurorum, ut rerum, quae nondum sunt, iam exsistentes praesentiantur imagines, confiteor, deus meus, nescio. illud sane scio, nos plerumque praemeditari futuras actiones nostras eamque praemeditationem esse praesentem, actionem autem, quam praemeditamur, nondum esse, quia futura est; quam cum aggressi fuerimus et quod praemeditabamur agere coeperimus, tunc erit illa actio, quia tunc non futura, sed praesens erit. Quoquo modo se itaturorum, videri nisi quod est non potest. Quod autem iam est, non futurum sed presens est. Cum ergo videri dicuntur futura, non ipsa, que nondum sunt, sed na forsitan videntur; que iam sunt: non ideo futura, sed <presentia> sunt iam videntibus, ex quibus futura predicantur animo concepta. Que rursus conceptiones iam sunt,
Abbreviated transcription (Latin):
sa sunt. s ex aliquo ꝓcedit occul¬
to. quomodo ex futuro sit presẽs:
⁊ in aliquod recedit occultũ. cum
ex p̾senti fit preteritũ: Nam uͥ
ca uiderunt qui futura ceciner̃t:
si nondum sunt: Neq erũ po¬
test uideri id quod non est. Et
qͥ narrant preterita. ñ utiq ue¬
ra narrarẽt. si animo illa non c̾¬
nerẽt: que si nulla essent. c̾ni uti¬
q non possent. Sunt gͦ ⁊ fut᷑a
⁊ p̾terita. Sine me dñe ampliꝰ
querere. S pes mea: ñ conturbe¬
tur intentio mea. Si enĩ sunt
futura ⁊ p̾terita: uolo scire uͥ sĩt.
Qd̃ si nondum ualeo: scio tñ
ubicumq sint. ñ ibi ea futura
esse aut preterita s p̾sentia. Nã
si ⁊ ibi futura sunt: ñdum ibi
sunt. Si ⁊ ibi preterita sũt: iã ñ
ibi sunt. Ubicũq gͦ sunt. ñ st̃¬
u̾ba narrant᷑. ex memoria ꝓfer̃¬
tur. ñ res ip̃e q̃ preterierunt. s
u̾ba concepta ex imaginib eaꝵ
q̃ in animo uelut uestigia per

Expanded text:
sa sunt, sed ex aliquo procedit occulsa sunt, sed ex aliquo procedit occulto, cum ex futuro fit praesens, et in aliquod recedit occultum, cum ex praesenti fit praeteritum? nam ubi ea uiderunt qui futura cecinerunt, si nondum sunt? neque enim potest uideri id quod non est. et qui narrant praeterita, non utique uera narrarent, si animo illa non cernerent: quae si nulla essent, cerni omnino non possent. sunt ergo et futura et praeterita. Sine me, domine, amplius quaerere, spes mea; non conturbetur intentio mea. si enim sunt futura et praeterita, uolo scire, ubi sint. quod si nondum ualeo, scio tamen, ubicumque sunt, non ibi ea futura esse aut praeterita, sed praesentia. nam et si ibi futura sunt, nondum ibi sunt, si et ibi praeterita sunt, iam non ibi sunt. ubicumque ergo sunt, vera narrantur, ex memoria proferuntur non res ipse, que preterierunt, sed verba concepta ex ymaginibus earum, que in animo velut vestigia per
Abbreviated transcription (Latin):
sit esse qd̃ longum sit: iam su¬
periorib uocib clamat. p̾sens
tẽpus longum se esse non posse.
la tẽpoꝵ: ⁊ cõparamus sibimet.¬
⁊ dicimus alia longiora. ⁊ alia
breuiora. Metimͦ etiã qnͣto sit
breuius aut longuis illud tẽp
qͣm illud. ⁊ respondemꝰ duplũ
esse hoc uł triplum. illud aut̃
sĩplũ. aut tãtũ hoc esse quantũ
illucl. S pretereũtia metim᷑ tẽ¬
pora: cũ sentiendo metimur. P̾¬
terita uero q̃ iam non sunt. aut
futura q̃ ñdum sũt qͥs metiri
potest nͥ forte audebit quis di¬
cere metiri posle qd̾ ñ est: Cũ gͦ
p̾terit tẽpus sentiri ⁊ metiri po¬
test: cũ aut̃ p̾terierit qm̃ ñ est
non potest. Quero pat̾ non af
firmo. ds m̃s p̾side mͥ. ⁊ rege me.
Quis nam ẽ qui dicat mͥ ñ es¬
se tria tẽpora sicut pueri didici¬
mus puerosq docuimus. p̾teri¬
tũ presẽs ⁊ futurũ. s tãtũ p̃sẽs¬
qm̃ illa duo non sunt: An ⁊ ip¬

Expanded text:
sit esse quod longum sit; jam susit esse quod longum sit; jam superioribus vocibus clamat praesens tempus, longum se esse non posse. la temporum, et comparamus sibimet, et dicimus alia longiora, et alia breviora. Metimur etiam quanto sit brevius aut longius illud tempus quam illud; et respondemus duplum esse hoc vel triplum, illud autem simplum, aut tantum hoc esse quantum illud. Sed praetereuntia metimur tempora cum sentiendo metimur; praeterita vero quae jam non sunt, aut futura quae nondum sunt, quis metiri potest, nisi forte audebit quis dicere metiri posse quod non est? Cum ergo praeterit tempus, sentiri et metiri potest; cum autem praeterierit, quoniam non est, non potest. CAPUT firmo: Deus meus, praeside mihi et rege me. Quisnam est qui dicat mihi non esse tria temus puerosque docuimus, praeteritum, praesens et futurum, sed tantum praesensm illa duo non sunt? an et ip
Abbreviated transcription (Latin):
ip̃m. quia nec unus dies totuᷤ
c̃ presens. Nocturns enim ⁊
diurnis horis omnib iugñi
quatuor expletur. Quarum
pͥma ceteras futuras habet. no¬
uissima preteritas: aliqua uero
int̾ iactarum añ se p̾teritas. pꝰ
le futuras.⁊ ip̃a hora fugitiui
particuł agitat᷑. Quicquid ei
auolauit preteritum ẽ. quicqͥd
ei restat futurũ. Siquid intel¬
ligit᷑ temporis quod in nullas
iam uel ĩminutissimas mom̃¬
toꝵ partes diuidi possit: id so¬
lum ẽ quod p̾sens dicat᷑. O tñ
ita raptim a futuro in p̾teritũ
tnsuolat: ut nulla morula ex¬
tendat᷑. Nam si extendit᷑ diui¬
ditur in pret̾itum ⁊ futurum.
Presens aut̃ nlłm habet spa¬
tium Ubi ẽ gͦ tempus: ꝙ lõgũ
dicamus an futurũ: Non qͥ¬
dẽ dicimꝰ longum ẽ. quia ñdũ
ẽ qd̃ longũ sit: s dicimꝰ longũ
erit. Quando gͥ erit: Si enĩi
tunc cum adhuc futiuꝵ erit ñ
futuro qđ ñdum ẽ esse iam ce¬
perit ⁊ presens fc̃m erit ut pos¬

Expanded text:
ipsum, quia nec unus dies totus ipsum, quia nec unus dies totus est praesens. nocturnis enim et diurnis horis omnibus uiginti quattuor expletur, quarum prima ceteras futuras habet, nouissima praeteritas, aliqua uero interiectarum ante se praeteritas, post se futuras. et ipsa una hora fugitiuis particulis agitur: quidquid eius auolauit, praeteritum est, quidquid ei restat, futurum. si quid intellegitur temporis, quod in nullas iam uel minutissimas momentorum partes diuidi possit, id solum est, quod praesens dicatur; quod tamen ita raptim a futuro in praeteritum transuolat, ut nulla morula extendatur. nam si extenditur, diuiditur in praeteritum et futurum: praesens autem nullum habet spatium. ubi est ergo tempus, quod longum dicamus? an futurum? non quidem dicimus: longum est, quia nondum est quod longum sit, sed dicimus: longum erit. quando itunc cum adhuc futurum erit, non efuturo, quod nondum est, esse jam coeperit, et praesens factum erit, ut pos
Abbreviated transcription (Latin):
alt̾ presens: cet̾i futuri. Atq ita¬
si medioꝵ quelibet cẽtenarii hꝰ
nu̾i annũ p̾sentẽ posuerimus:
añ illum p̾teriti erunt. pꝰ illũ
futuri. Quo cͥca centũ anni p̾¬
sentes esse non poterũt. Uide sal¬
tem utrũ qui agit᷑ unus ipse
sit p̾sens. Et eius enĩ si pͥmꝰ agi¬
tur mẽsis: futuri sunt ceteri.
Si secundus: iam ⁊ pͥmus pre¬
teriit:⁊ reliqui nondum sunt.
Ergo net annus qui agitur: to¬
tus est p̾sens. Et si non totꝰ est
presens: ñ annus ẽ presens. Du¬
odecim enĩ menses: aunus est.
Quoꝵ quilibet unus mensis
qui agit᷑ presens ẽ. ceteri aut̃
p̃teriti aut fut᷑i: qͣnqͣm neq
mensis qui agit᷑ presens est
s unꝰ dies. Si pͥmus: futuris
ceteris. Si nouissimꝰ. p̾teritis
cetetis. Si medioꝵ quilibet: int
preteritos ⁊ furturos. E cte p̃sens
tẽpus quod solum inuenieba¬
nius longum appellandum.
uix ad unius diei spacium cõ¬
tractum.S discutiamꝰ etiam

Expanded text:
alter praesens, ceteri futuri. atque itaalter praesens, ceteri futuri. atque ita mediorum quemlibet centenarii huius numeri annum praesentem posuerimus: ante illum praeteriti erunt, post illum futuri. quocirca centum anni praesentes esse non poterunt. uide saltem, utrum qui agitur unus ipse sit praesens. et eius enim si primus agitur mensis, futuri sunt ceteri, si secundus, iam et primus praeteriit et reliqui nondum sunt. ergo nec annus, qui agitur, totus est praesens, et si non totus est praesens, non annus est praesens. duodecim enim menses annus est, quorum quilibet unus mensis, qui agitur, ipse praesens est, ceteri aut praeteriti aut futuri. quamquam neque mensis, qui agitur, praesens est, sed unus dies: si primus, futuris ceteris, si nouissimus, praeteritis ceteris, si mediorum quilibet, inter praeteritos et futuros. Ecce praesens tempus, quod solum inueniebamus longum appellandum, uix ad unius diei spatium contractum est. sed discutiamus etiam
Abbreviated transcription (Latin):
esse longũ: qñ erat quod esset
longum. Preteritũ uero iã ñ e¬
rat. Unde nec longũ esse pot̾at:
qd̃ omnino non erat. Non gͦ di¬
camꝰ longũ fuit p̾teritũ tempꝰ.
Neq enim inueni qd̾̃ fuerit lõ¬
gum. qñ qd preteritũ ẽ non ẽ.
s dicamꝰ longum fuit illd̃ p̾sẽs
tempus. quia cũ p̾sens esset lõ¬
gũ erat. Nondũ enĩ preterierat
ut ñdum eẽt: ⁊ ideo erat quod
longuni esse posset. Postea uero
quam preteriit: simul ⁊ longũ
esse destitit: qd̾ esse destitit. Ui¬
deamus gͦ anima humana.u¬
trum et presens tempus possit
esse longum. Datũ enim tibi ẽ
sentire moras. atꝙ metiri. Quid
respondebis mͥ: An centũ anni
presentes. longũ tẽpus ẽ: Uide
prius utrũ possint p̾sentes esse
centũ anni. Si enĩ primꝰ eoꝵ ã¬
nus agitur: ip̃e presens ẽ. Nona¬
guita uero ⁊ nouẽ futuri sunt:¬
⁊ ideo nondum sũt. Si aũ scd̃s
annus agitur iam uiꝰ ẽ pret̾itꝰ

Expanded text:
esse longum, quando erat, quod esset esse longum, quando erat, quod esset longum: praeteritum uero iam non erat; unde nec longum esse poterat, quod omnino non erat. non ergo dicamus: longum fuit praeteritum tempus; neque enim inueniemus, quid fuerit longum, quando ex quo praeteritum est non est, sed dicamus: "longum . fuit illud praesens tempus", quia cum praesens esset, longum erat. nondum enim praeterierat, ut non esset, et ideo erat, quod longum esse posset; postea uero quam praeteriit, simul et longum esse destitit, quod esse destitit. Videamus ergo, anima humana, utrum praesens tempus possit esse longum: datum enim tibi est sentire moras atque metiri. quid respondebis mihi? an centum anni praesentes longum tempus est? uide prius, utrum possint praesentes esse centum anni. si enim primus eorum annus agitur, ipse praesens est, nonaginta uero et nouem futuri sunt, et ideo nondum sunt: si autem secundus annus agitur, iam unus est praeteritus,
Abbreviated transcription (Latin):
nitas. Si gͦ presens ut tempus
sit ideo fit quia in p̾teritũ tͣnsit:
qũ ⁊ hoc esse dicimus. cui cau¬
sa ut sit. illa ẽ qua non erit: ut
scilicet ñ uere dicamꝰ tempꝰ esse.
nͥ qͥa tendit ñ esse: ⁊ tñ dicimꝰ
lõgum tẽpus. ⁊ breue tẽpus: neq
hoc nͥ de p̾terito aut futuro di¬
cimꝰ. Preteritũ tempꝰ longũ u̾bi
gr̃a uocamus añ centum ãnos:
futurũ itidẽ longũ pꝰ centũ ã¬
nos. Breue aũ p̾teritũ sicut pu¬
ta dicimꝰ añ decem dies: ⁊ breue
futurũ post decẽ dies. S quo pa¬
cto longũ: aut breue quod ñ est:
Preteritum enĩ iam non ẽ: ⁊ fu¬
turũ nondum ẽ. Non itaq di¬
camus longũ est: s dicanus de
pret̾ito longum fuit. ⁊ de futuro
longũ erit. Dñe d̾s m̃s lux mea:
nonne ⁊ hic ueritas tua deride¬
bit hominẽ. Ꝙ enim longum
fuit pret̾itũ tẽpus: cũ iã esset
p̾teritũ longũ fuit. an cũ adhuc
presens esset: Tunc enĩ poterat

Expanded text:
nitas. si ergo praesens, ut tempus nitas. si ergo praesens, ut tempus sit, ideo fit, quia in praeteritum transit, quomodo et hoc esse dicimus, cui causa, ut sit, illa est, quia non erit, ut scilicet non uere dicamus tempus esse, nisi quia tendit non esse. Et tamen dicimus longum tempus et breue tempus neque hoc nisi de praeterito aut futuro dicimus. praeteritum tempus longum uerbi gratia uocamus ante centum annos, futurum itidem longum post centum annos, breue autem praeteritum sic, ut puta dicamus ante decem dies, et breue futurum post decem dies. sed quo pacto longum est aut breue, quod non est? praeteritum enim iam non est et futurum nondum est. non itaque dicamus: longum est, sed dicamus de praeterito: longum fuit, et de futuro: longum erit. domine meus, lux mea, nonne et hic ueritas tua deridebit hominem? quod enim longum fuit praeteritum tempus, cum iam esset praeteritum, longum fuit, an ante, cum adhuc praesens esset? tunc enim poterat
Abbreviated transcription (Latin):
ra tu es: nec aliquo tẽpore non
erat tẽpus. Nullo gͦ tẽpore ñ
feceras aliqͥd. qͥa ip̃m tempꝰ tn
fec̃as. ⁊ nulla tẽpora tͥ coet̾na st̃.
qͥa tu ꝑmanes. At illa si ꝑma¬
c̃ enim tempus: Quis hoc fa¬
cile breuit̾q explicauerit: Q̾s
hoc ad u̾bum de illo ꝓferendũ
uł cogitacione comprehẽ derit:
Quid aũ familiariꝰ ⁊ notius in
loquendo cõmemoramꝰ qͣm tẽpꝰ:
⁊ intelligimus utiq cũ id loqͥm᷑
intelligimꝰ etiam cum alio loquẽ¬
te id audimus. Quid ẽ gͦ tempꝰ:
Si nemo ex me q̃rat scio: si q̃ren¬
ti explicare uelim nescio. Fident̾
tamẽ dico scire me. Qd̃ si nichil
E̾ si nichil adueniret: ñ esset fu¬
turum tẽpus. Et si nichil esset:
ñ esset presens tempꝰ. Duo gͦ illa
tẽpora pret̾itum ⁊ futurũ quomͦ¬
sũt: qñ ⁊ p̾teritũ iã ñ est. ⁊ futu¬
rum nondum ẽ: Presens aut̃ si
semꝑ eẽt p̾sens. nec in p̾teritum
tͣnsiret: iam ñ esset tempꝰ s eter¬

Expanded text:
ra tu es, nec aliquo tempore non ra tu es, nec aliquo tempore non erat tempus. Nullo ergo tempore non feceras aliquid, quia ipsum tempus tu feceras. et nulla tempora tibi coaeterna sunt, quia tu permanes; at illa si permaest enim tempus? quis hoc facile breuiterque explicauerit? quis hoc ad uerbum de illo proferendum uel cogitatione conprehenderit? quid autem familiarius et notius in loquendo conmemoramus quam tempus? et intellegimus utique, cum id loquimur, intellegimus etiam, cum alio loquente id audimus. quid est ergo tempus? si nemo ex me quaerat, scio; si quaerenti explicare uelim, nescio: fidenter tamen dico scire me, quod, si nihil : si nihil adveniret, non esset futurum; et si nihil esset, non esset presens tempus. Duo ergo ista tempora, preteritum et futurum quomsunt, quando et praeteritum iam non est et futurum nondum est? praesens autem si semper esset praesens nec in praeteritum transiret, non iam esset tempus, sed aeter
Abbreviated transcription (Latin):
terire potuerũt tẽpora aũqͣm
fac̾es tempora. Si aut̃ añ celũi
t̾rã ulłm erat tempus: cur q̃ri¬
tur qd̾ tunc faciebas: None¬
uim erat tũc uͥ non erat tẽpꝰ.
nec tu tempore tẽpora p̾cedis.
Alioquĩ ñ omĩa tẽpora preced̾es. s
p̾cedis omĩa tẽpora p̾terita celsi¬
tudine semꝑ p̾sentis et̾nitatis: ⁊
luperas omnia futura. ⁊ qr illa
futura sunt ⁊ cũ uenerĩt p̾terita
erunt: tu aut̃ idem ip̃e es ⁊ ãri
tui ñ deficient. Anni tui nec eũt.
nec ueniunt. Isti enĩ nr̃i ⁊ eunt¬
⁊ ueniunt. Ut om̃s ueniant ãni
tes auenientib exclubunt᷑ qͥ a
ñ tͣnseunt. Isti aũ nr̃i omĩs eũt:
cum om̃s ñ erũt. Anni tui di¬
es unus. ⁊ dies tuus ñ cotidie
s hodie: qͥa hodiernꝰ tuus ñ ce¬
dit cͣstino. neq enĩ succedit hest̾¬
no. Hodiernius tuus et̾nitas.
Ideo coet̾num genuistr: cui di¬
xisti ego hodie genui te. Omĩa
tẽpora tu fecisti. ⁊ añ omĩa tẽpo¬

Expanded text:
aeterire potuerunt tempora, antequam aeterire potuerunt tempora, antequam faceres tempora. si autem ante caelum et terram nullum erat tempus, cur quaeritur, quid tunc faciebas ? non enim erat tunc, ubi non erat tempus. Nec tu tempore tempora praecedis: alioquin non omnia tempora praecederes. sed praecedis omnia praeterita celsitudine semper praesentis aeternitatis et superas omnia futura, quia illa futura sunt, et cum uenerint, praeterita erunt; tu autem idem ipse es, et anni tui non deficient. anni tui nec eunt nec ueniunt: isti autem nostri eunt et ueniunt, ut omnes ueniant. annites a uenientibus excluduntur, quia non transeunt: isti autem nostri omnes erunt, cum omnes non erunt. anni tui dies unus, et dies tuus non cotidie, sed hodie, quia hodiernus tuus non cedit crastino; neque enim succedit hesterno. hodiernus tuus aeternitas: ideo coaeternum genuisti, cui dixisti: ego hodie genui te. omnia tempora tu fecisti et ante omnia tempo
Abbreviated transcription (Latin):
dẽt̾ dico: añqͣm faceret d̾s ce¬
lũ ⁊ t̾rã ñ faciebat aliqͥd. Si enĩ
fatiebat qͥd nͥ ereaturã
fatiebat: Et utinã su sciã qͥc¬
quid utilit̾ cupio: quẽ admo¬
dũ scio. qd̾ nulla fiebat treat᷑a.
añqͣm fieret ulla creatura. At
si cuiusqͣm uolatilis sensus
uagat᷑ ꝑ imagines retro tẽpo¬
rũ ⁊ te deũ omnipotentem ⁊ oĩ¬
creantẽ ⁊ omĩ tenentẽ celi ⁊ t̾re
artificem ab opere tanto añqͣm
id faceres. ꝑ innumerabilia se¬
cula cessasse mirat᷑. euigilet.
atq attendat. quia falsa mira¬
tur. Nam unde poterãt ĩnu¬
merabilia secula. transire q̃ ip¬
se non feceras cũ sis omĩum
scłoꝵ auctor ⁊ conditor: Aut q̃
tẽpora fuissent: q̃ abste condi¬
ta non essent: Aut quom p̾ti¬
rissent: si ñquam fuissent:
Cum gͦ sis operator omniũ tẽ¬
poꝵ: si fuit aliqd̃ tẽpus añꝙͣ
faceres celum ⁊ t̾rã: cur dicit᷑
qd̃ ab opere cessabas: Id ip̃m
enim tẽpus tu feceras: nec p̾¬

Expanded text:
 dico: antequam faceret deus caelum et terram, non faciebat aliquid. si enim faciebat, quid nisi creaturam faciebat? et utinam sic sciam, quidquid utiliter scire cupio, quemadmodum scio, quod nulla fiebat creatura, antequam fieret ulla creatura. At si cuiusquam uolatilis sensus uagatur per imagines retro temporum et te, deum omnipotentem et omnicreantem et omnitenentem, caeli et terrae artificem, ab opere tanto, antequam id faceres, per innumerabilia saecula cessasse miratur, euigilet atque adtendat, quia falsa miratur. nam unde poterant innumerabilia saecula praeterire, quae ipse non feceras, cum sis omnium saeculorum auctor et conditor? aut quae tempora fuissent, quae abs te condita non essent? aut quomodo praeterirent, si numquam fuissent? cum ergo sis operator omnium temporum, si fuit aliquod tempus, antequam faceres caelum et terram, cur dicitur, quod ab opere cessabus? id ipsum enim tempus tu feceras, nec pr
Abbreviated transcription (Latin):
benti ut esset ueluti t̾re. aut la¬
pidi. aut ligno. aut auro. aut id
genus rerum cuilibet. Et unde
ista essent: nͥ tu fecisses ea: Tu fa¬
bro corpus. tu animũ mẽbris ĩ¬
peritãtem fecisti. tu materiam
unde facit aliquid. tu ingeniũ
quo artẽ capiat. ⁊ uideat intus
quid faciat foris. tu sensum cor¬
poris quo interp̃te traitiat ab
animo ad materiam id qd faĩ
⁊ renũtiet animo qͥd fc̃m sit: ut
ille intꝰ consulat p̾sidentẽ sͥ u̾ita¬
ũ. an bene fc̃m sit. Te laudant
hei omĩa creatorẽ ominiũ: s tu
qͦmͦ facis ea: Quomͦ fecisti d̃s
celum ⁊ terrã: Non utiq in celo
ueq in terra. fecisti celum ⁊ t̾rã
neq in aere aut in aquis: qm̃ ⁊¬

Expanded text:
benti, ut esset, ueluti terrae aut labenti, ut esset, ueluti terrae aut lapidi aut ligno aut auro aut id genus rerum cuilibet. et unde ista essent, nisi tu instituisses ea? tu fabro corpus, tu animam membris imperitantem fecisti, tu materiam, unde facit aliquid, tu ingenium, quo artem capiat et uideat intus quid faciat foris, tu sensum corporis, quo interprete traiciat ab animo ad materiam id quod facit, et renuntiet animo quid factum sit, ut ille intus consulat praesidentem sibi ueritatem, an bene factum sit. te laudant haec omnia creatorem omnium. sed tu quomodo facis ea? quomodo fecisti, deus, caelum et terram? non utique in caelo neque in terra fecisti caelum et terram neque in aere aut in aquis, q
Abbreviated transcription (Latin):
dicerem. uerũ dicis. Cum gͦ illũ
interrogare non possim. te quo
plenus uera dix̃ ueritas. rogo
te d̾s m̃s. rogo ꝑce peccatis meis.
⁊ qͥ illi seruo tuo dedisti hec dic̃e
da ⁊ hec mͥ intelligere. Ecce sũt
etiam qd̃ se ip̃a non fecerunt.
Ideo sumꝰ: qͥa fc̃a sumꝰ. Non gͦ
eramꝰ añquam essemus: ut fieri
possemus a nobis. Et uox dicẽ¬
tiũ ẽ ip̃a eudentia. Tu gͦ dñe fe¬
cisti ea. qͥ pulcher es. pulchra sũt
eñ qͥ bonus es bona sunt enim
qͥes. sunt enĩ. Nec ita pulchra st̃.
nec ita bona sunt. nec ita sunt si¬
cut conditor eoꝵ quo cõparato nͭ
pulchra sunt. nec bona sunt. nͨ
ram. ⁊ q̃ machina tã grandis o¬
perationis tue: Non enĩ sicut
homo artifex formãs corpꝰ de cor¬
pore arbitratu anime ualentis
ĩpon̾e ut cũq speciem qm ceruit
in semetip̃o interno ocło. Et ũ¬
de hoc ualeret: nͥ qͥa tu fecisti eã
Tĩponit speciẽ iam existẽti ⁊ ha¬

Expanded text:
dicerem: "uerum dicis." quum ergo illum dicerem: "uerum dicis." quum ergo illum interrogare non possim, te, quo plenus uera dixit, ueritas, rogo, te, deus meus, rogo, parce peccatis meis, et qui illi seruo tuo dedisti haec dicere, da et mihi haec intellegere. Ecce sunt etiam, quod se ipsa non fecerint: "ideo sumus, quia facta sumus; non ergo eramus, antequam essemus, ut fieri possemus a nobis. " et uox dicentium est ipsa euidentia. tu ergo, domine, fecisti ea, qui pulcher es: pulchra sunt enim; qui bonus es: bona sunt enim; qui es: sunt enim. nec ita pulchra sunt nec ita bona sunt nec ita sunt, sicut tu conditor eorum, quo conparato nec pulchra sunt nec bona sunt nec  quae machina tam grandis operationis tuae? non enim sicut homo artifex formans corpus de corpore arbitratu animae ualentis imponere utcumque speciem, quam cernit in semet ipsa interno oculo — et unde hoc ualeret, nisi quia tu fecisti eam? — et imponit speciem iam exsistenti et ha
Abbreviated transcription (Latin):
in quo sunt om̃s thesauri sapi¬
entie scientie absconditi. Ip̃m q̃¬
ro in libris tuis. Moyses de il¬
lo scͥpsit. Hoc ip̃e ait: hoc ueri¬
tas ait. Audiam ⁊ intelligam.
qͦ mͦ in principio fecisti celum ⁊
t̾ram Scripsit hoc moyses. scͥpsit
⁊ abiit: tͣusiit hinc ad te. Neq
enĩ nũc añ me ẽ. Nã si esset te¬
nerẽ eũ ⁊ rogarẽ eũ ⁊ ꝑ te obsecra¬
rẽ. ut mͥ ista panderet. ⁊ p̾berem
aures corporis mei sonis erũpẽ¬
tib ex ore eius. Et si hebrea uoce
loqueret᷑. frustra pulsaret sẽsum
meum. nec inde mentẽ meã qͥc¬
qͣm tangeret. Si aut̃ latine: scirẽ
quid diceret. S unde scirẽ an ue¬
rum diceret: Qd̃ si ⁊ hoc scirem:
nũ ab illo scirẽ: Intꝰ utiq mͥ ãtꝰ
in domicilio cogitatõis. nec he¬
brea nec greta nec latina. nec bar¬
bara ueritas sine oris ⁊ lingue
organis sine strepitu sillabatũ
diceret. uerũ dicit. ⁊ ego statim
certus confident᷑ illi homini tuo

Expanded text:
in quo sunt omnes thesauri sapiin quo sunt omnes thesauri sapientiae et scientiae absconditi. ipsos quaero in libris tuis. Moyses de illo scripsit: hoc ipse ait, hoc ueritas ait. Audiam et intellegam, quomodo in principio fecisti caelum et terram. scripsit hoc Moyses, scripsit et abiit, transiit hinc a te ad te neque nunc ante me est. nam si esset, tenerem eum et rogarem eum et per te obsecrarem, ut mihi ista panderet, et praeberem aures corporis mei sonis erumpentibus ex ore eius, et si hebraea uoce loqueretur, frustra pulsaret sensum meum nec inde mentem meam quicquam tangeret; si autem latine, scirem quid diceret. sed unde scirem, an uerum diceret? quod si et hoc scirem, num ab illo scirem? intus utique mihi, intus in domicilio cogitationis nec hebraea nec graeca nec latina nec barbara ueritas sine oris et linguae organis, sine strepitu syllabarum diceret: "uerum dicit" et ego statim certus confidenter illi homini tuo
Abbreviated transcription (Latin):
i terram usq ad regnum tuũ ꝑ¬
petuũ sc̃e ciuitatis tue dñe mi
sere mei: ⁊ exaudi desideriũ me¬
um. Outo enĩ qd̾ ñ sit de t̾ra. ñ
de auro ⁊ argento ⁊ lapidibz aut
decoris uestib aut honoribꝰ ⁊ po¬
testatib aut uoluptatib carmᷤᷤ
neq de necessariis corpori ⁊ hu¬
ic uite peregͥnationis nr̃e. q̃ om¬
nia nobis apponunt᷑ q̃rentib
regnũ ⁊ iusticiã tuã. UIide dñe
d̾s m̃s: unde sit desideriũ meũ.
Narrauerũt mͥ iniusti delecta¬
tiones suas. s ñ sicut lex tua do¬
scdĩe tue. iuuenire me gratiam
añ te. ut aperiant᷑ mͥ pulsanti
interiora sermonũ tuoꝵ. Obsecͦ
dextere tue filiũ homĩs quẽ cõ¬
firmasti tͥ mediatorẽ tuũ. ⁊ nr̃m
ꝑ quem nos q̃sisti ñ q̃rentes te.
⁊ me unicũ tuũ ꝑquẽ uocasti ĩ
adoptionẽ ppłm credentiũ in qͦ
⁊ me: ꝑ eũ te obsecro qui sedet ad
dext̾am tuã ⁊ int̾pellat ꝓ nobis.

Expanded text:
et terram, usque ad regnum tecum pet terram, usque ad regnum tecum perpetuum sanctae ciuitatis tuaeere mei, et exaudi desiderium meum. Puto enim quod non sit de terra, non de auro et argento et de lapidibus, aut decoris vestibus, aut honoribus et potestatibus, aut voluptatibus carnis, neque de necessariis corpori, et huic vitae peregrinationis nostrae, quae omnia nobis apponuntur quaerentibus regnum et justitiam tuam. Vide, Domine Deus meus, unde sit desiderium meum. Narraverunt mihi injusti delectationes, sed non sicut lex tua, Dosericordiae tuae invenire me gratiam ante te, ut aperiantur pulsanti mihi interiora sermonum tuorum. Obsecro dexterae tuae, filium hominis, quem confirmasti tibi mediatorem tuum et nostrum, per quem nos quaesisti non quaerentes te, et me, unicum tuum, per quem uocasti in adoptionem populum credentium, in quo et me: per eum te obsecro, qui sedet ad dexteram tuam et te interpellat pro nobis,
Abbreviated transcription (Latin):
ms lux cecoꝵ ⁊ uirtꝰ infirmoꝵ.
Statimq lux uidentium. ⁊ uir¬
tus fortium animã meã ex au¬
di clamantẽ in ꝓfundo. Nã nͥ
adsint ⁊ in ꝓfundo aures tue: qͦ
ibimus ⁊ clamabimꝰ. Tuui ẽ
dies ⁊ tua ẽ nox. Ad nutum tu¬
re inde spatiũ meditationibus
urĩs in abdita legis tue: neq ad¬
u̾sus pulsantes claudas eam. Ne¬
q enim frustra scribi uoluisti
tot paginai opaca secreta. Aut
ũ habent ille silue c̾uos suos re¬
cipientes se in eas ⁊ resumẽtes ⁊
ambulantes. ⁊ pascentes. recũbẽ¬
tes ⁊ ruminantes: O dñe ꝑfice
me: ⁊ reuela mͥ eas. Ecce uox tua
gaudium meũ: uox tua suꝑflu¬
intiũ uoluptatũ. Da qd amo.
Amo enim. Et hoc tu dedisti. N
dona tua deseras: nec horã tuã
sꝑnas sitiẽtem. Confiteor tͥ qͥcqͥd
inuenero in libris tius. ⁊ audiã
uocẽ laudis. ⁊ te bibam: ⁊ consi¬
derem mirabłia de lege tua. Ab
usq ĩ pͥncipio in quo fecisti celũ

Expanded text:
mens, lux caecorum et uirtus infirmorum mens, lux caecorum et uirtus infirmorum statimque lux uidentium et uirtus fortium, adtende animam meam et audi clamantem de profundo. nam nisi assint et in profundo aures tuae, quo ibimus? quo clamabimus? tuus est dies et tua est nox: ad nutum ture inde spatium meditationibus nostris in abdita legis tuae neque aduersus pulsantes claudas eam. neque enim frustra scribi uoluisti tot paginarum opaca secreta, aut non habent illae siluae ceruos suos recipientes se in eas et resumentes, ambulantes et pascentes, recumbentes et ruminantes. o domine, perfice me et reuela mihi eas. ecce uox tua gaudium meum, uox tua super affluentiam uoluptatum. da quod amo: amo enim. et hoc tu dedisti. ne dona tua deseras nec herbam tuam spernas sitientem. confitear tibi quidquid inuenero in libris tuis et audiam uocem laudis et te bibam et considerem mirabilia de lege tua ab usque principio, in quo fecisti caelum
Abbreviated transcription (Latin):
meditari in lege tua. ⁊ in ea tͥ
confiteri scientiam ⁊ ĩperitiã
meã. pͥmordia illuminationis
tue ⁊ reliquias tenebrarum me¬
arum: quousq deuoret᷑ a fortitu¬
dine infirmitas: ⁊ nolo in aliud
defluant hore quas inuenio li¬
beras a necessitatib refitiendi cor¬
poris. ⁊ iuitentionis animi ⁊ ser¬
uitutis quam debemus homi¬
nibus. ⁊ quã non debemus et
tamẽ reddimus. Dñe d̾s m̃s ĩ¬
tende orationi mee ⁊ miscd̃ia tua
exaudiat desideriũ meũ. qm̃ ñ
frat̾ue caritati: ⁊ uides in corde
meo quia sic ẽ. ut sacrificem fa¬
mulatum cogitationis ⁊ lingue
mee: ⁊ da quod offeram tibi. In¬
ops enim ⁊ pauꝑ sum. tu diues
ui omnes inuocantes te. qͥ securꝰ
curã nostri geris. Circũcide ab oĩ
temeritate ab omĩq mendatio.
int̾iora ⁊ ext̾iora labia mea. Sĩt
caste delitie mee. scͥpture tue. Nec
fallar in eis: nec fallã ex eis. Do¬
mine. attende ⁊ mise̾re. dñe d̾s̃

Expanded text:
meditari in lege tua et in ea tibi meditari in lege tua et in ea tibi confiteri scientiam et inperitiam meam, primordia inluminationis tuae et reliquias tenebrarum mearum, quousque deuoretur a fortitudine infirmitas. et nolo in aliud horae diffluant, quas inuenio liberas a necessitatibus reficiendi corporis et intentionis animi et seruitutis, quam debemus hominibus et quam non debemus et tamen reddimus. Domine deus meus, intende orationi meae, et misericordia tua exaudiat desiderium meum, quoniamfraternae caritati: et uides in corde meo quia sic est. sacrificem tibi famulatum cogitationis et linguae meae, et da quod offeram tibi. inops enim et pauper sum, tu diues in omnes inuocantes te, qui securus curam nostri geris. circumcide ab omni temeritate omnique mendacio interiora et exteriora mea, labia mea. sint castae deliciae meae scripturae tuae, nec fallar in eis nec fallam ex eis. domine, adtende et miserere, domine dens
Abbreviated transcription (Latin):
xi ⁊ dicam: amore amoris tui
fatio istud. Nam ⁊ oramus: ⁊
tam̃ ueritas ait. nouit pat̾ uest̾
quid uobis opus sit: pͥusquam
petatis ab eo. Affectum gͦ nr̃m.
patefecimus in te. confitendo ti¬
bi miserias nras. ⁊ misericordias
tuas suꝑ nos ut liberes nos om¬
nino quia cepisti. ut desinamꝰ
qm̾ uocasti nos ut simus pau¬
peres sp̃u. ⁊ mites ⁊ lugentes. ⁊
esurientes ac sitientes iusticiã
⁊ misericordes ⁊ mundicordes. ⁊
pacifici. Ecce narraui tibi multa
que potui. ⁊ que uolui qm̃ tu
prior uoluisti ut confiterer tͥ do¬
mino deo meo qm̃ bonus es qͦ¬
niã in scłm misccł̃ia tua. Qñ
aut̃ suffitio lingua calami enũ¬
tiare omĩa hortamenta tua. et
om̃s t̾rores tuos. ⁊ consolationes
⁊ gubernationes quib me ꝑdu¬
xisti p̾dicare u̾bum tuum ⁊ sacͣ¬
mentũ tuum dispensare ppło
tuo: Et si sufficio hec enuntia¬
re ex ordine caro mͥ. ualent stil¬
le tẽporum. ⁊ olim in arclesco

Expanded text:
xi et dicam: amore amoris tui xi et dicam: amore amoris tui facio istuc. nam et oramus, et tamen ueritas ait: nouit pater uester quid uobis opus sit, priusquam petatis ab eo. affectum ergo nostrum patefacimus in te confitendo tibi miserias nostras et misericordias tuas super nos, ut liberes nos omnino, quoniam coepisti, ut desinamusquoniam uocasti nos, ut simus pauperes spiritu et mites et lugentes et esurientes ac sitientes iustitiam et misericordes et mundicordes et pacifici. ecce narraui tibi multa, quae potui et quae nolui, quoniam tu prior uoluisti, ut confiterer tibi, domino deo meo, quoniam bonus es, quoniam in saeculum misericordia tua. Quando autem sufficio lingua calami enuntiare omnia hortamenta tua et omnes terrores tuos et consolationes et gubernationes, quibus me perduxisti praedicare uerbum et sacramentum tuum dispensare populo tuo? et si sufficio haec enuntiare ex ordine, caro mihi ualent stillae temporum. et olim inardesco
Abbreviated transcription (Latin):
rare nob̾ nͥ caro fieret ⁊ habita¬
ret in nob̾. Conterritꝰ peccatis.
meis ⁊ mole miserie mee agita¬
ueram in corde meditatꝰq fue¬
ram fugam insolitudinem: s
ꝓhibuisti me ⁊ confortasti me
us est: ut qui uiuunt iã ñ sͥ ui¬
uant. s ei qui ꝓ ip̃is mortuus ẽ.
Ecte domine iacto in te curã meã
ut uiuam: ⁊ considerabo mirabi¬
lia de lege tua. Tu scis ĩperitiã
meã ⁊ infirmitatẽ meã: doce me
⁊ sana me. Ille tius unicꝰ in quo
sunt omnes thesauri sapientie
⁊ scientie absconditi. redemit me
sanguine suo ñ calum nientur
um.⁊ manduco. ⁊ bibo. ⁊ erogo ⁊
pauꝑ cupio saturari. ex eo int̾ il¬
mine cum tu¬
a sit et̾nitas:
ignoras q̃ tͥ
dico: Aut ad tempus uides qd̃
fit in tẽpore: Cur gͦ tͥ tot rerũ
narrationes digero: Non utiq
ut ꝑ me noru̾s ea s affectũ me¬
um excito in te. ⁊ eoꝵ qͥ hec le¬
gunt ut dicamꝰ omnes magnꝰ
dũs ⁊ laudabił ualde. Iam di¬

Expanded text:
rare de nobis, nisi caro fieret et habitarare de nobis, nisi caro fieret et habitaret in nobis. Conterritus peccatis meis et mole miseriae meae agitaueram corde meditatusque fueram fugam in solitudinem, sed prohibuisti me et confortasti me us est, ut qui vivunt, jam non sibi vivant, sed ei qui pro ipsis mortuus est . Ecce, Domine, jacto in te curam meam ut vivam, et considerabo mirabilia de lege tua . Tu scis imperitiam meam et infirmitatem meam: doce me, et sana me. Ille tuus Unicus in quo sunt omnes thesauri sapientiae et scientiae absconditi , redemit me sanguine suum et manduco et bibo et erogo et pauper cupio saturari ex eo inter ilmine, cum tua sit aeternitas, ignoras, quae tibi dico, aut ad tempus uides quod fit in tempore? cur ergo tibi tot rerum narrationes digero? non utique per me noneris ea, sed affectum meum excito in te et eorum, qui haec legunt, ut dicamus omnes: magnus dominus et laudabilis ualde. iam di
Abbreviated transcription (Latin):
nos amasti pastor bone. qui
filio tuo unico ñ peptisti: ẜ
ꝓnob̃ impiis tͣdidisti eum. Qͦmͦ
nos amasti: ꝓ quibz ille non rapi¬
uã arbitratus ẽ esse se eqͣlẽ tibi:
Factus aut̃ subditus usq ad mor¬
tẽ mortẽ aut̃ crucis. unꝰ ille in mor¬
tuis liber. potestatem habens po
uẽdi aĩam suam. ⁊ potestatem ha¬
bens iterũ sumendi eã ꝓ nob̃ tͥ
uictor ⁊ uictima.⁊ ideo uictor qͥa
uictima. ꝓ nob̃ tͥ sacerdos ⁊ sacri¬
ficium.⁊ ideo sacerdos quia sa¬
crificiũ: fatiens tͥ nos de seruiˢ
filios. de te nascendo nob̃ serui¬
endo. Merito mͥ spes ualida in
illo ẽ: qd̃ sanabis om̃s languos¬
res meos ꝑ eum qui sedet ad dex¬
terã tuã. ⁊ te int̾pellat ꝓ nobis.
Alioquin desperarẽ. Multi enĩ
⁊ magni sunt ilem languores¬
mei multi sunt ⁊ magni: s ã¬
plior ẽ medicina tua. Potuimꝰ
putare u̾bũ tuũ remotũ esse a S¬
coniunctione hominis ⁊despe¬

Expanded text:
nos amasti, Pater bone, qui nos amasti, Pater bone, qui Filio tuo unico non pepercisti, sed pro nobis impiis tradidisti eum! Quomodo nos amasti pro quibus ille non rapinam arbitratus esse aequalis tibi, factus est subditus usque ad mortem crucis ; unus ille in mortuis liber , potestatnendi animam suam et potestatem habens iterum sumendi eam, pro nobis tibi uictor et uictima, et ideo uictor, quia uictima, pro nobis tibi sacerdos et sacrificium, et ideo sacerdos, quia sacrificium, faciens tibi nos de seruis filios de te nascendo, tibi seruiendo. merito mihi spes ualida in illo est, quod sanabis omnes languores meos per eum, qui sedet ad dexteram tuam et te interpellat pro nobis: alioquin desperarem. multi enim et magni sunt idem languores, multi sunt et magni; sed amplior est medicina tua. potuimus putare uerbum tuum remotum esse a coniunctione hominis et despe
Abbreviated transcription (Latin):
habere cum deo: ut qͥa carnis.
mortalitate non tegitur ꝓ ĩmor¬
tali se ostentet. S quia stipendi¬
um pectati mors ẽ hoc habet cõ¬
mune cũ hominib unde simł
dampnet᷑ in mortẽ. Uerax aut̃
mediator quem secreta tua mise¬
ricordia demonstrasti humilib
⁊ misisti: ut eiꝰ exẽplo etiã ip̃am
discerent huĩlitatem. mediator
ille dei ⁊ hominũ homo xp̃c.
ih̾c iit̾ mortales peccatores ⁊ ĩ¬
mortalem iustum apparuit. mor¬
tał cũ hominibus uistus cum
deo: ut qm̃ stipendium iusticie
uita ⁊ pax ẽ. ꝑ iusticiã coniũctã
deo euacuaret mortẽ iustifica¬
toꝵ ĩpioꝵ qm cum ilł uoluit
habere cõmunẽ. Hic demonstt᷑
est antiquis sanctis: ut ita ip¬
si ꝑ fidem future passionis eiꝰ
sicuti nos ꝑ fidem p̾terite sal¬
ui fierent. In quantũ enĩ homo
in tantũ mediator. in qͣntũ au̾
u̾bum. ñ medius. qͥ a equalis
deo ⁊ ds̃ apud deũ: ⁊ simul
cũ sp̃u sancto unus d̾s. Qͦmͦ

Expanded text:
habere cum deo, ut quia carnis habere cum deo, ut quia carnis mortalitate non tegitur pro immortali se ostentet. sed quia stipendium peccati mors est, hoc habet commune cum hominibus unde simul damnetur in mortem. Verax autem mediator, quem secreta tua misericordia demonstrasti humilibus et misisti ut eius exemplo etiam ipsam discerent humilitatem, mediator ille dei et hominum homo Christus lens inter mortales peccatores et immortalem iustum apparuit: mortalis cum hominibus, iustus cum deo, ut quoniam stipendium iustitiae uita et pax est, per iustitiam coniunctam deo euacuaret mortem iustificatorum impiorum, quam cum illis uoluit habere communem. hic demonstratus est antiquis sanctis, ut ita ipsi per fidem futurae passionis eius sicut nos per fidem praeteritae salui fierent. in quantum enim homo, in tantum mediator; in quantum autem uerbum, non medias, quia aequalis deo et deus apud deucum Spiritu sancto unus Deus. 69. Quomodo
Abbreviated transcription (Latin):
enim te querebant doctrine fasty
exerentes potius qͣm tondentes
pectora ⁊ adduxerunt sͥ ꝑ simi¬
litudinẽ cordis sui conspiranteᷤᷤ
⁊ sotias superbie sue potestates a¬
eris huius: a quib ꝑ potentias
magicas deciperentur. querenteᷤᷤ
mediatorẽ ꝑ quẽ purgarent᷑ ⁊ ñ
crat. Diabolus enĩ erat tͣnsfigu¬
rans se in angłm lucis. ⁊ mul
tum illexit suꝑbam carnem: ꝙ
carneo corpore ip̃e non esset. Erãt
enĩ illi mortales. ⁊ peccatores: tu
aũ domine cui reconciliati suꝑ¬
be querebant ĩmortał ⁊ sine pec¬
cato Mediator aut̃ int̾ dm̃ ⁊
homines oportebat ut haberet
aliquid simile deo. aliqͥd si¬
mile hominibus.
ne utroq hominibꝰ.
simil̾. longe esset a
deo. aut uiutroq deo
simił. longe esset ab hominibꝰ.
atq ita mediator non esset. Fal¬
lax itaq mediator quo ꝑfecta
uidicia tua. suꝑbia mereret᷑ il¬
lud. unũ cũ hominib habet
id ẽ pectatum. aliud uideri uult

Expanded text:
enim te quaerebant doctrinae fastu enim te quaerebant doctrinae fastu exserentes potius quam tundentes pectora et adduxerunt sibi per similitudinem cordis sui conspirantes et socias superbiae suae potestates aeris huius, a quibus per potentias magicas deciperentur, quaerentes mediatorem, per quem purgarentur, et non erat. diabolus enim erat transfigurans se in angtum illexit superbam carnem, quod carneo corpore ipse non esset. Erant enim illi mortales et peccatores; tu autem, Domine, cui reconciliari superbe quaerebant, immortalis et sine peccato. Mediator autem inter Deum et homines oportebat ut haberet aliquid simile Deo, aliqmile hominibus, ne in utroque hominibus similis longe esset a deo aut in utroque deo similis longe esset ab hominibus atque ita mediator non esset. fallax itaque ille mediator, quo per secreta iudicia tua superbia meretur indui, unum cum hominibus habet, id est peccatum; aliud uideri uult
Abbreviated transcription (Latin):
erũnosis ponderib ⁊ resorbeor so¬
litis ⁊ teneor: ⁊ multum fleo. s
multũ teneor. Tantum consue¬
tudinis sarcina digna ẽ. Hic es¬
se ualeo nec uolo: illic uolo nec
ualeo. SNiser utrobiq. Ideoq cõ¬
sideraui languores pectatorum
am. Uidi enim splendorẽ tuũ cor¬
de sautio: ⁊ reꝑcussus dixi. Q̾s
illuc potest: Siectus sum a facie
oculoꝵ tuoꝵ. Tu es ueritas. suꝑ
omnia p̾sidens. At ego ꝑ auariti¬
am meam ñ amittere te uolui.
s uolui tecum possidere menda¬
ciũ: sicut nemo uult ita falsũ
dicere. ut nesciat ip̃e quid
uerũ sit. It aq ami¬
site: quia non dig¬
naris cum mẽdatio
possideri. Quẽ inueni¬
rẽ: qui me reconciliaret tͥ: Am¬
biendũ mͥ fuit ad angelos: Qͣ
prece quib satͣmentis: Multi
conantes ad te redire neq ꝑ se
ipsos ualentes sicut audio tẽpta¬
uerunt hec: ⁊ inciderunt in desi¬
derium curiosarũ uisionũ. ⁊ dig¬
ni habiti sunt illusionib. Clati

Expanded text:
aerumnosis ponderibus et resorbeor soaerumnosis ponderibus et resorbeor solitis et teneor et multum fleo, sed multum teneor. tantum consuetudinis sarcina digna est! hic esse ualeo nec uolo, illic nolo nec ualeo, miser utrubique.. Ideoque consideraui languores peccatorum am. uidi enim splendorem tuum corde saucio et repercussus dixi: quis illuc potest? proiectus sum a facie oculorum tuorum. tu es ueritas super omnia praesidens. at ego per auaritiam meam nonJamittere te uolui, sed uolui tecum possidere mendacium, sicut nemo uult ita falsum dicere, ut nesciat ipse, quid uerum sit. itaque amisi te, quia non dignaris cum mendacio possideri. Quem inuenirem, qui me reconciliaret tibi? ambiendum mihi fuit ad angelos? qua prece? quibus sacramentis? multi conantes ad te redire neque per se ipsos ualentes, sicut audio, temtauerunt haec et inciderunt in desiderium curiosarum uisionum et digni habiti sunt inlusionibus. elati
Abbreviated transcription (Latin):
re conatus sum excipiens alia
nuntiantib sensibus ⁊ int̾rogãs
alia metũ cõmixta sentiens. ip̃oᷤ¬
q nuntios dinoscens atq duui¬
merans: iamq in memoria elatiᷤ
opib alia ꝑtractans. alia recondẽs
alia eruens. Nec ego ip̃e cum ħ
agerẽ id ẽ us mea qua id agebã
nec ipsa eras tu: qͥa lux es tu ꝑ¬
manẽs qͣm de omnib consule¬
bam an essent qͥd essent. qnti
pendenda essent. Et audiebam
docentẽ ac iubentem: ⁊ sepe istud
facio. Hoc me delectat: ⁊ ab actio¬
nib necessitatis qͣntum relaxa¬
ri possum ad istã uoluptatem
refugio. Neq ui his omnib
q̃ ꝑcurro consulẽs te inuenio. tu¬
tum locũ anime mee nͥ in te qͦ
colligãt᷑ sparsa mea: nec a te qͥc¬
quã recedat ex me. Et aliqͣn¬
doĩ tromittis me in affectum
mł tum musitatum introrsꝰ
ad nescio qͣm dulcedinẽ: q̃ si ꝑfi¬
ciat᷑ in me. nescio quid erit. quod
uita ista ñ erit. S recido in hec.

Expanded text:
re conatus sum, excipiens alia re conatus sum, excipiens alia nutantibus sensibus et interrogans, alia mecum conmixta sentiens ipsosque nuntios dinoscens atque dinumerans iamque in memoriae latis opibus alia pertractans, alia recondens, alia eruens: nec ego ipse, cum haec agerem, id est uis mea, qua id agebam, nec ipsa eras tu, quia lux es tu permanens, quam de omnibus consulebam, an essent, quid essent, quanti pendenda essent: et audiebam docentem ac iubentem. et saepe istuc facio; hoc me delectat, et ab actionibus necessitatis quantum relaxari possum, ad istam uoluptatem refugio. neque in his omnibus, quae percurro consulens te, inuenio tutum locum animae meae nisi in te, quo colligantur sparsa mea nec a te quicquam recedat ex me. et aliquando intromittis me in affectum multum inusitatum introrsus ad nescio quam dulcedinem, quae si perficiatur in me, nescio quid erit, quod uita ista non erit. sed reccido in haec
Abbreviated transcription (Latin):
de ñ bonis qͣsi bonis uerum etiã
de bonis tuis quasi suis. aut etiã
sicut de tius s tãqͣm ⁊ meritis
suis. aut etiam sicut ex tua gra¬
gaudentes s aliis inuidentes ea
In his omnibus atq huiꝰcemodi
ꝑicul ⁊ laborib uides tremorem
cordis mer: ⁊ uulnera mea mag̾¬
subinde a te sanari mͥ cum ñ ĩ¬
fligi sentio. Ubi non mecũ am¬
bulasti ueritas. docens qͥd caue¬
am ⁊ qͥd appetã: cum ad te refer¬
rem inferiora uisa mea q̃ potui.
teq consulere: Lustraui mun¬
dum foris sensu quo potui: ⁊ at¬
tendi uitã corporis mei de me.
sensũq ip̃os meos. Iude ingres¬
sus sum in recessus memorie mei
multiplices amplitudines ple¬
nas miris modis copiarũ innu¬
merabilium ⁊ consideraui ⁊ expa¬
ui: ⁊ nichil eoꝵ discern̾e̾ potui si¬
ne te. ⁊ nichil eoꝵ esse te inue¬
ui. Nec ego ip̃e inuentor qui ꝑ¬
agraui oinnia ⁊ distinguere et
ꝓ suis queq dignitatib estima¬

Expanded text:
de non bonis quasi bonis, verum etiam de non bonis quasi bonis, verum etiam de bonis tuis quasi suis; aut etiam sicut de tuis, sed tanquam ex meritis suis; aut etiam sicut ex tua grgaudentes, sed aliis invidentes ea. In his omnibus atque hujusmodi periculis et laboribus vides tremorem cordis mei; et vulnera mea magsubinde a te sanari quam mihi non infligi sentio. Vbi non mecum ambulasti, ueritas, docens quid caueam et quid appetam, cum ad te referrem inferiora uisa mea, quae potui, teque consulerem? lustraui mundum foris sensu, quo potui, et adtendi uitam corporis mei de me sensusque ipsos meos. inde ingressus sum in recessus memoriae meae, multiplices amplitudines plenas miris modis copiarum innumerabilium, et consideraui et expaui et nihil eorum discernere potui sine te et nihil eorum te esse inueni. nec ego ipse inuentor, qui peragraui omnia et distinguere et pro suis quaeque dignitatibus aestima
Abbreviated transcription (Latin):
alium eadem iniquitate coram
me iacit᷑: An ⁊ hoc nescio: Etiã¬
ne id restat ut ipse me seducam
⁊ uerũ non faciam coram te in
corde ⁊ lingua mea: Insaniam
istam dñe longe fac a me: ne o¬
leum peccatoris mͥ sit os meum.
ad ĩpinguãdum caput meum.
Egenus ⁊ pauꝑ ego sum ⁊ me¬
lior in occulto gemitu displicẽs
mͥ. ⁊ q̃rens misccłiam tuam do¬
nec reficiat᷑ defectus mis: ⁊ ꝑfici¬
atur usq in pacẽ qͣm nescit ar¬
rogantis oculus. Sermo aut̃
ore ꝓcedens ⁊ fc̃a q̃ innotescũt
hominib hñt tẽptationem ꝑi¬
culosissimam ab amore laudi ͤ
q̃ ad pͥuatam qͣndam excellen¬
tiam contrabit. ⁊ mendicata.
suffragia tẽptat: ⁊ cum a me
in me arguit᷑. eo ipso quo ar¬
guit᷑. Et sepe homo de ip̃o uane
tationis malum quo manescũt
qͥ placẽt sͥ de se: qͣmius aliis uł
placeant uł displiceant nec pla¬
cere affectent ceteris. S sibi pla¬
centes multũ tͥ displicent. ñ tm̃

Expanded text:
alium eadem iniquitate coram alium eadem iniquitate coram me iacitur? an et hoc nescio? etiamne id restat, ut ipse me seducam et uerum non faciam coram te in corde et lingua mea? insaniam istam, domine, longe fac a me, ne oleum peccatoris mihi sit os meum ad inpinguandum caput meum. Egenus et pauper ego sum et melior in occulto gemitu displicens mihi et quaerens misericordiam tuam, donec reficiatur defectus meus et perficiatur usque in pacem, quam nescit arrogantis oculus. sermo autem ore procedens et facta, quae innotescunt hominibus, habent temptationem periculosissimam ab amore laudis, qui ad priuatam quandam excellentiam contrahit emendicata suffragia: temtat et cum a me in me arguitur, eo ipso, quo arguitur, et saepe de ipso uanae tationis malum, quo inanescunt qui placent sibi de se, quamvis aliis vel non placeant, vel displiceant, nec placere affectent caeteris. Sed sibi placentes multum tibi displicent, non tantum