comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
uͦ morum ꝑtinet ad prudentiã
ueram. Intelligentiam puram
dicimꝰ. que ẽ sine ammixtione i¬
maginationis: prudentiam aut̃
ueram. ad differentiam eiꝰ quȩ
dr prudentia carnis. Pruden¬
tia uera est. de acquirendis. mul¬
tiplicandis. conseruandis ueriᷤ
bonis: prudentia autem carnis
est. de bonis transitoriis: sedm
quam. filii huius scł̃i dicuntur
prudentiores filiis lucis. Tociẽs
gͦ iosephsuꝑ collum beniamin
ruit: quotiens meditatio in cõ¬
templationem desut. Tunc
beniamin frẽm suum suꝑseru¬
entem excipit: qñ ex studio me¬
ditationis animus in contempla¬
dionem surgit. Tunc bemamin
& ioseph oscła iungunt : qͣndo
diuina reuelatio. & humana
ratiocinatio. in una ueritatis at¬
testatione consentiunt. uidesne
quomꝰ diuina seͥptura circa u¬
nam eandemq rem significati¬
onis modum alt̾nat. ubiq tam̃
aliquid adiungit. unde senfũ
suum ex toto latere non sinat:
In morte rachel. contemplatio

Expanded text:
vero morum pertinet ad prudentiam vero morum pertinet ad prudentiam veram. Intelligentiam puram dicimus, quae est sine admistione imaginationis; prudentiam autem veram, ad differentiam ejus quae dicitur prudentia carnis. Prudentia vera est de acquirendis, multiplicandis, conservandis veris bonis; prudentia autem carnis est, de bonis transitoriis, secundum quam filii hujus saeculi dicuntur prudentiores filiis lucis . Toties ergo Joseph super collum Benjamin ruit, quoties meditatie in contemplationem desinit. Tunc Benjamin fratrem suum super se ruentem excipit, quando ex studio meditationis, animus in contemplationem surgit. Tunc Benjamin et Joseph oscula jungunt, quando divina revelatio et humana ratiocinatio in una veritatis attestatione consentiunt. Videsne quomodo divina Scriptura circa unam eamdemque rem significationis modum alternat, ubique tamen aliquid adjungit unde sensum suum ex toto latere non sinat. In morte Rachel contemplatio
Abbreviated transcription (Latin):
in egyptum descende: nͥ ab ȩt̾noꝵ
contemplatione. ad temporalia
contemplanda. intuitum mentis
reuocare. & ab et̾nitatis luce qͣsi
de cȩli u̾tice usq ad mutabilita¬
tis tenebras intelligentiȩ radios
deponere. & in tanta alt̾nantiũ
rerum confusione diuinorum
iudicioꝵ rationem ꝑpendere.⁊
ex magna parte penetrare: Et
quid est quodioseph & beniam.¬
in conueniunt. ⁊ oscła iunguñ:
nͥ quod meditatio & contempla¬
tio sepe inuicem sibi cum ronis
attestatione occurrunt: Nam
quantum ad gnalem considati¬
onem ꝑtinet: sic̃ ꝑ beniamin
gr̃a contemplationis: sic ꝑ ioseph
intelligi ualet gr̃a meditationis.
designat᷑ intelligentia pura: ꝑ
ioseph tͦi prudentia uiera. ł ben.¬
iamin scilicet illud genꝰ contẽ¬
plationis. quod est de inuisibi¬
libus: ꝑ ioseph iltd genus medi.¬
tationis. quodd est inmorib. Cõ¬
prehensio siquidem rerum in.¬
uisibilium ꝑtinet ad intelli¬
gentiam puram: cir cuispectio

Expanded text:
in Aegyptum descendere, nisi ab aeternorum in Aegyptum descendere, nisi ab aeternorum contemplatione, ad temporalia contemplanda, intuitum mentis revocare, et ab aeternitatis luce, quasi de vertice coeli, usque ad mutabilitatis tenebras, intelligentiae radios deponere, et in tanta alternantium rerum confusione, divinorum judiciorum rationem perpendere, et ex magna parte penetrare? Et quid est quod Joseph et Benjamin conveniunt, et oscula jungunt, nisi quod meditatio et contemplatio saepe invicem sibi cum rationis attestatione occurrunt? Nam quantum ad generalem considerationem pertinet, sicut per Benjamin gratia contemplationis, sic per Joseph intelligi valet gratia meditationis. designatur intelligentia pura, per Joseph vero prudentia vera. Per Benjamin, scilicet illud genus contemplationis, quod est de invisibilibus; per Joseph, illud genus meditationis quod est in moribus. Comprehensio siquidem rerum invisibilium pertinet ad intelligentiam puram, circumspectio
Abbreviated transcription (Latin):
reclamare uidet᷑. Hec sunt ita¬
q duo gña illa contemplationũ:
quorum unum ad mortem ra¬
chel. alt̾m ꝑtinet ad beniamin
excessum. In pͥmobeniamin int̾¬
ficit matrem. ubi omnem suꝑ¬
gredit᷑ rationem: in scđo autẽ
etiam se ipsum excedit: ubi in
eo qͦd ex diuina reuelatione cog¬
noscit.humane intelligentie
modum trans cendit. Hoc aut̃
non solum in beniamin.s ⁊ in
omnib eius fr̃ib oportet atcen¬
deRe : immo in innumeris scͥp¬
turarum locis diligenter ob¬
seruare: qͦm soleat scͥptura di¬
uina circa eandem rem nunc
significationem extende. mͦ re¬
stringere. uł etiam mutare. Solet aũt
hoᷤ alt̾nantiũ significationur: ano¬
dos modis multis det̾minaRe:
aliis quibq circumstantiis.
sensum suum aꝑire. P locum
det̾minat᷑: sicut ẽ illud. uͥ ben¬
lamin in egyptum descendisse
legit᷑. P actum. sicut ibi. ubi io¬
seph & beniamin in mutuos
amplexus ruunt: ⁊ alterna¬

Expanded text:
reclamare videtur. Haec sunt itareclamare videtur. Haec sunt itaque duo genera illa contemplationum, quorum unum ad mortem Rachel, alterum pertinet ad Benjamin excessum. In primo Benjamin interficit matrem, ubi omnem supergreditur rationem; in secundo autem etiam seipsum excedit, ubi in eo, quod ex divina revelatione cognoscitur, humanae intelligentiae modum transcendit. Hoc autem non solum in Benjamin, sed et in omnibus fratribus oportet attendere, imo et in innumeris Scripturarum locis, diligenter observare, quomodo soleat Scriptura divina, circa eamdem rem, nunc significationem extendere, modo restringere, vel etiam mutare. Solet autem hos alternantium significationum modos, modis multis determinare, aliis quibusque circumstantiis, sensum suum aperire. Per locum determinatur sicut est illud, ubi Benjamin in Aegyptum descendisse legitur. Per actum, sicut ibi, ubi Joseph et Benjamin, in mutuos amplexus ruunt, et alterna
Abbreviated transcription (Latin):
sum. Possumus tam̃ ꝑ mortem ra¬
chel.⁊ ꝑ excessum beniamin.di¬
uersa contemplationum gna
non inconuenient̾ intelligere:
constat siquidem duo contem.¬
plationum gn̾a. supͣ rationem
ẽe: ⁊ utrumq adbeniamin ꝑti¬
nere. Q pͥmum qͥdem ẽ supͣ ratio¬
nem. s ñ p̃t̾ rationem: scdm aut̃
& supra rationem & p̾t̾ rationẽ.
Illa sane supra rationem. s pret̾
rationem non funt: que quam¬
uis ratio patit᷑ ẽẽ: nulla t̃i humana
ratione inuestigari uł conuinci
possunt. Illa tam̃ dicimꝰ ⁊ supͣ ratio¬
nem. ⁊ p̃t̃ rationem ẽẽ: quib uide¬
tur omnis ratio humana contͣ¬
ire. Qualia sunt ea que de tͥnita¬
tis unitate credim᷑. ⁊ multa que
de corpore xp̃i indubitata fidei
auctoritate tenemus. Qͦd enim
inuna & simplici eẽntia. triplex
ꝑsona sit: ł quod unum idemq
corpꝰ eodem in tempore in diu̾siᷤ
locis ẽẽ possitͥ nulla humana r̃õ
patit̃. & huiꝰmodi assertionibus
omnis absq dubio ratiocinatio

Expanded text:
um. Possumus tamen per mortem Rachel, et per excessum Benjamin, diversa contemplationum genera, non inconvenienter intelligere. Constat siquidem duo contemplationum genera, supra rationem esse, et utrumque ad Benjamin pertinere. Et primum quidem est supra rationem, sed non praeter rationem; secundum autem et supra rationem et praeter rationem. Illa sane supra rationem, sed praeter rationem non sunt; quae quamvis ratio patitur esse, nulla tamen ratione investigari vel convinci possunt. Illa autem dicimus, et supra rationem, et praeter rationem esse quibus videtur omnis ratio humana contraire. Qualia sunt ea, quae de Trinitatis unitate credimus, et multa quae de corpore Christi indubitata fidei auctoritate tenemus. Quod enim in una, et simplici natura triplex persona sit, vel quod unum idemque corpus eodem in tempore, in diversis locis esse possit, nulla humana ratio patitur, et hujusmodi assertionibus omnis absque dubio ratiocinatio
Abbreviated transcription (Latin):
sorum qͦq rationalium concursus.
spontaneo nutu fit: ut iure conuo¬
catio dicipossit. Uides gͦ qͣnͣtum sit
int̾ conuocationem ⁊ cong̾gatio¬
nem: int̾ eccłiam ⁊ synagogam.Si
gͥ ꝑsenseris desidia tua circa ext̾ioreᷤ
delectationes affici. & cogitationes
tuas in eis iugit̃ occupari: cũ magna
sollicitudine compelle intrare: ut
possis saltem ex eis int̾im synagogã
face. Quotiens enim euagationes
mentis in unum colligimꝰ. ⁊ omnes
cordis motꝰ in uno ȩt̾nitatis desid̃io
figimꝰ: quid aliud quam de illa
int̾na familia synagogam facimꝰ:
Scum iam illa desidioꝵ nrorum
cogitationumq frequentia. illius
int̾ne dulcedinis degustatione al¬
lecta. ad nutum rationis sponte
occurrere.⁊ mintimis fixa stare di¬
dicerit: eccł̃iȩ utiq nomine ult̾ius
digne censeri pot̾it. Discamꝰ gͦ so¬
la int̾iora bona amare: discamus
sola illa frequentiꝰ cogitare:⁊ qͣles
beniamin diligere scimꝰ: ꝓculdu¬

Expanded text:
sorum quoque rationalium concursus, sorum quoque rationalium concursus, spontaneo nutu fit, ut jure convocatio dici possit. Vides ergo quantum sit inter convocationem et congregationem, et inter Ecclesiam et Synagogam. Si igitur praesenseris desideria tua circa exteriores delectationes affici, et cogitationes tuas, in eis jugiter occupari, cum magna sollicitudine compelle intrare, ut possis saltem ex eis interim Synagogam facere. Quoties enim evagationes mentis, in unum colligimus, et omnes cordis motus in uno aeternitatis desiderio figimus, quid aliud quam de illa interna familia Synagogam facimus? Sed cum jam illa desideriorum nostrorum, cogitationumque frequentia, illius internae dulcedinis degustatione allecta, ad nutum rationis, sponte occurrere, et in intimis fixa stare didicerit, Ecclesiae utique nomine, ulterius digna censeri poterit. Discamus ergo sola interiora bona amare, discamus sola illa frequentius cogitare, et quales Benjamin diligere scimus, procul du
Abbreviated transcription (Latin):
ñ solum desidioꝵ. uertimetiam co¬
gitationum: ut discat uerum bo¬
num solum amare.⁊ ipsum solũ
indesuent̾ cogitare. In eccłiis in¬
quit bñdicite deo. In hac namq
gemina eccłia cogitationum uidl̃
⁊ desidiorum. in hac gemina unani¬
mitate studioꝵ ⁊ uoluntatum. ben¬
lamin in excelsum rapit᷑: & mens
diuinitꝰ afflata in suꝑna eleuatur.
Ibi inquit beniamin adolescentulꝰ:
in mentis excessu.Uͥ putas.nisi in
eccliis: In eccłiis b̃ndicite deo. dño
de fontib isrł. Ibi beniamin ado¬
lescentulus. in m̃tis excessu. Priꝰ tñ
est cuiq ut faciat de cogitationibꝰ
uł desidiis suis synagogam: quam
eccłiam. Nostis satis qd̃ synagoga
congregatio: eccłia int̾ptat᷑ comio¬
catio. Aluid ẽ. sine uoluntate seu
contͣ uoluntatem aliqua inunũ
cogere: atq aliud ꝑse ipsa ad nu¬
tum iubentis sponde occtirrere. In¬
sensibilia ce bruta cong̾gari possuñ
conuocari autem ñ possunt. S ⁊ ip¬

Expanded text:
non solum desideriorum, verum etiam conon solum desideriorum, verum etiam cognitionum, ut discat verum bonum, solum amare, et ipsum solum indesinenter cogitare: In ecclesiis, inquit, benedicite Deo . In hac namque gemina ecclesia, cogitationum videlicet et desideriorum, in hac gemina unanimitate studiorum et voluntatum, Benjamin in excelsum rapitur, et mens divinitus afflata in superna elevatur: Ibi, inquit, Benjamin adolescentulus in mentis excessu . Ubi putas nisi in ecclesiis? In ecclesiis, benedicite Deo, Domino de fontibus Israel. Ibi Benjamin adolescentulus in mentis excessu. Prius tamen est cuique ut faciat de cogitationibus, vel desideriis suis Synagogam, quam Ecclesiam. Nostis satis quod Synagoga congregatio, Ecclesia interpretatur convocatio. Aliud est sine voluntate seu contra voluntatem, aliqua in unum cogere, atque aliud per seipsa ad nutum jubentis, sponte occurrere. Insensibilia, et bruta congregari possunt, convocari autem non possunt. Sed et ip
Abbreviated transcription (Latin):
nis euolat: In he montem dñs
descendit: moyses ascendit. In
hoc monte. de tabnacłi constru¬
ct̾ione dñs docuit: moyses didi¬
cit. Quid ꝑ tab̃nacłm fȩderis:
nͥ statꝰ intelligit᷑ ꝑfectionis: Qͥ gͥ
montem ascendit: qui diligent̃
attendit. qͥ diutꝰ querit. qͥ tande
inuenit qualissit: restat ut ex
diuina reuelatione cognoscat qͣ¬
lis ẽẽ debeat: quale mentis edifi¬
cium do p̃parare. qͥb obsequiis de¬
um placare oporteat. Mens gͥ qͦ¬
adhuc ꝑuaria desidia spargit᷑:
que uariis cogitationib huc il¬
lueq distrahit᷑: q̃n putas hanc
grãm accipere merebit᷑: Que ñ¬
dum p̾se ipsam in unum colligere
que nondum nouit ad seipsam
intrare: qn pot̾it ad ea que supͣ ip¬
sam sunt contemplatione ascen¬
conggare. studeat euagationes
mentis restringere assuescat in
intimis suis immorari: ext̾iora oĩa
obliuisci: qͥ ad celestrum contem¬
plationem anhelat: qͥ in diumnoꝵ
noticiam suspirat. faciat eccłiam.

Expanded text:
nis evolat? In hunc montem Dominus nis evolat? In hunc montem Dominus descendit, Moyses ascendit. In hoc monte, de tabernaculi constructione, Dominus docuit, Moyses didicit. Quid per tabernaculum foederis, nisi status intelligitur perfectionis? Qui igitur montem ascendit, qui diligenter attendit, qui diutius quaerit, qui tandem invenit qualis sit, restat ut ex divina revelatione cognoscat qualis esse debeat, quale mentis aedificium Deo praeparare, quibus obsequiis Deum placare oporteat. Mens adhuc per varia desideria spargitur, quae variis cogitationibus huc illucque distrahitur, quando putas hanc gratiam accipere merebitur? Quae nondum potest seipsam in unum colligere, quae necdum novit, ad semetipsam intrare, quando poterit, ad ea quae supra seipsam sunt contemplatione ascencongregare, studeat evagationes mentis restringere, assuescat in intimis suis immorari, exteriora omnia oblivisci, qui ad coelestium contemplationem anhelat, qui in divinorum notitiam suspirat. Faciat ecclesiam
Abbreviated transcription (Latin):
ficit. humana ratio fuccumbit.
Merito talis reuelatio non ẽ fac¬
ta nͥ in monte: neq enim mist̾ĩ
huius tam ꝓfunda sublimitas.⁊
tam sublimis ꝓfunditas debuit
manifestari inualle. Qui enim
conu̾satione uel cogitatione ad¬
huc in imo sunt. huiꝰ muneris
dignatione indignos se ẽẽ osten¬
dunt. Ascendat ergohomo ad
cor altum: ascendat in montem
istum: si uult illa caꝑeͥ siuult
illa cognosc̾e que sunt suy sen¬
sum humanum.Ascendat ꝑse
met ipsum: fupra semet ipsum.ꝑ
cognitionem sui: ad cognitionẽ
dei. Discat pꝰ homo in di imagi¬
ne: discat in eiꝰ similitudine:
quid debeat de deo cogitare.
Montis ascensiout dictum est.
ꝑtinet ad cognitionem sui: ea
que supra montem gerunt᷑ ꝓ
uehunt ad cognitionem di. Il¬
lud ad ioseph. ista ad beniamin
ꝑtinere dubium ñ est. Ante
beniamin ioseph nasei necesse ẽ.
Mens qͥ se ad sui considationẽ
ñ subleuat: qñ ad ea que supra
ipsam sunt penna contemplatio¬

Expanded text:
ficit, humana ratio succumbficit, humana ratio succumbMerito talis revelatio non est facta nisi in monte neque enim mysterii hujus, tam profunda sublimitas, et tam sublimis profunditas debuit manifestari in valle. Qui enim conversatione vel cogitatione adhuc in imo sunt, hujus muneris dignatione indignos se ostendunt. Ascendat ergo homo ad cor altum ascendat in montem istum, si vult illa capere, si vult illa cognoscere, quae sunt supra sensum humanum. Ascendat per semetipsum supra semetipsum. Per cognitionem sui, ad cognitionem Dei. Discat prius homo in Dei imagine, discat in ejus similitudine quid debeat de Deo cogitare. Montis ascensio, ut dictum est, pertinet ad cognitionem sui, ea quae supra montem geruntur, provehunt ad cognitionem Dei. Illud ad Joseph, ista ad Benjamin pertinere dubium non est. Ante Benjamin Joseph nasci necesse est. Mens quae se ad sui considerationem non sublevat, quomodo ad ea quae supra ipsam sunt, penna contemplatio
Abbreviated transcription (Latin):
complacui. ut inde det᷑ intelligi
qr quomͦ pat̾ sͥ complacet in filio:
sic sibinimirum complacet in
spuscõ. Quid hoꝵs rec̾tius dicit᷑:
An potiꝰ totum hoc quam unum
hoꝵs aliquod singłarit̾ intelligit᷑:
Hadhuc u̾ba alit̾atq alit̾ distin¬
gui possent: si ad mist̾ii ꝓfundi¬
tatem intimandam minus ista
sufficerent. Certum autem est.
qr quicquid horum eligit᷑: uni
it. si recte intelligat᷑. Nam illud
diu̾sitatem oftendit: unus enim
atq idem sibi ipsi. ⁊ pat̾ ⁊ filiꝰ eẽ
ñ posset. d qͥs sensꝰ hoc capiat : qͦ¬
modo unus ad alium sit alius
inꝑsona. idem in ẽentia: Si ex¬
emplum queris: nusquam crea.¬
turaꝵs inuenis. quod tͥ satisface̾
ualeat: si rationem confulas: oĩs
humana ratio reclamat. In tm̃
enim ẽ ista assertiosupra omnẽ
ei ratio adquiesceret : nͥ ad huius
rei certitudinem fides eam suble¬
uaret. Mito gͦ in huiꝰ mist̾ii reue¬
latione auditor cadit. sensus de¬

Expanded text:
complacui, ut inde detur intelligi, complacui, ut inde detur intelligi, quia quomodo Pater sibi complacet in Filio, sic sibi nimirum complacet in Spiritu sancto. Quid horum rectius dicitur? An potius totum hoc, quam unum horum aliquod singulariter intelligitur? Haec adhuc verba aliter atque aliter distingui possent, si ad ministerii profunditatem intimandam, minus ista sufficerent. Certum est autem, quia quidquid horum eligitur, uniit, si recte intelligatur. Nam illud diversitatem ostendit: unus enim atque idem sibi ipsi, et Pater et Filius esse non posset. Sed quid sensus hoc capiat, quomodo unus ad alium sit, alius in persona, idem in essentia? Si exemplum quaeris, nusquam creaturarum invenis, quod tibi satisfacere valeat, si rationem consulas, omnis humana ratio reclamat. Intantum enim est ista assertio, supra omnem ei ratio acquiesceret, nisi ad hujus rei certitudinem fides eam sublevaret. Merito ergo in hujus mysterii revelatione auditor cadit, sensus de
Abbreviated transcription (Latin):
Aliud est dicere complacui. ⁊ ali¬
ud est dicere complacuit: & tam̃
hoc unꝰ: aliud alt̾ euangłista ꝑofuit.
Consequens ẽ autem. ut si ibi uera¬
cit̾ dictum ẽ complacui:. sensus qͥ
ab alio euangłista pontt᷑ possit ut¬
racit̾ intelligi: s ñ pot̃ conuerti.
& absq contradictione in ipso mͥ
complacuit. quoipse mͥ cõpla¬
cui: s nonstatim in qͦcunq mͥ cõ¬
placuit. in illo ipse mͥ complacui.
Si gͥ complacui ibi dictum ñ eẽt:
nullom euangłista hoc dicere ay¬
deret. Hic est inquit filiꝰ m̃s. in qͦ
mͥ complacui. Certe si filiꝰ aliud ꝙͣ
pat̾ ẽẽt: posset patͥ in filio compla¬
cere:. s ipse pat̾ sibi in filio compla¬
cere non posset. Quid est dicere
complacti: nͥ qͦ mͦ placui michi in
memet ipeo. ita plactu mͥ in filior
Anforte in eo quod dicit mͥ compla¬
cui. in hoc suo bñplacito socium
se hab̾e ostendit: Qͥa quomͦ patͥ
complacet infilio: sic in filio com¬
placet &e sp̃uisc̃õ. uł forte iccircodr

Expanded text:
placui, et aliud est dicere complacuit: et tamen hoc unus, illud alter evangelista posuit. Consequens est autem ut, si ibi veraciter dictum est complacui, sensus qui ab alio evangelista ponitur, possit veraciter intelligi, sed non potest converti. Vere et absque contradictione, in ipso mihi complacuit, in quo ipse mihi complacui, sed non statim in quocunque mihi complacuit, in illo ipse mihi complacui. Si igitur complacui ibi dictum non esset, nullo modo evangelista hoc dicere auderet: Hic est, inquit, Filius meus in quo mihi complacui. Certe si Filius aliud quam Pater esset, posset Patri in Filio complacere, sed ipse sibi Pater in Filio complacere non posset. Quid est dicere complacui, nisi quomodo placui mihi, in meipso, ita placui mihi in Filio. An forte in eo quod dicit, mihi complacui, in hoc suo beneplacito socium se habere ostendit? Quia quomodo Pater complacet in Filio, sic in Filio complacet et Spiritui sancto. Vel forte idcirco dicitur
Abbreviated transcription (Latin):
ratur: qui talis sponsȩ dulcedine
fruit᷑: & int̾ humeros illiꝰ reqͥescẽs.
eiꝰ amore iuigit̾ delectat᷑. Quã pu¬
tas frequentes mentis excessꝰ patit᷑:
quam sepe in extasim raptꝰ supͣ se¬
ipsum ducit᷑: dum pulchritudi¬
nis eiꝰ magnitudine attonitꝰ. in eiꝰ
ammiratione suspendit᷑.⁊ implet̾
absq dubio quod de eo legit᷑. ben¬
iamin adoles centulus inmentis
excessuᷤ. Notandum sane: quomͦ
S occurrant destimonia sc̃pt̃aꝵ
Quod enim ꝓpħa. ꝑrachelis int̾itũ:
quod euangłista designat. ꝑ casũ¬

Expanded text:
ratur, qui talis sponsae dulcedine ratur, qui talis sponsae dulcedine fruitur, et inter humeros illius requiescens, ejus amore jugiter delectatur. Quam putas frequentes mentis excessus patitur, quam saepe in extasim raptus, supra seipsum ducitur, dum pulchritudinis ejus magnitudine attonitus, in ejus admiratione suspenditur, et impletur absque dubio quod de eo legitur: Benjamin adolescentulus in mentis excessu. Notandum sane quomodo sibi occurrant testimonia Scripturarum. Quod enim propheta per Rachelis interitum, quod evangelista designat
Abbreviated transcription (Latin):
soror mea es:⁊ prudentiam uoca¬
ui amicam meam Uultis atidire
quam non possit fastidire huius
dilecꝰte sue pulchritudinem : qͣm̃
sororem ⁊ amicam uocat ꝓpt̾ ca¬
stam ⁊ ardentissimam dilectionẽ
Intrans in domum meam inquit:
conquiescam cum illa. Ñ enim
habet amaritudinem conu̾satio
illius. nec tedium conuictꝰ ipsiꝰ.
s leticiam ⁊gaudium.⁊ in amicicia
illiꝰ delectatio bona. Dicat quisq
qͦd sentiat: ego aliam causam ñ in¬
uenio qͤ illum intͥnsecꝰ ita ligatum
teneat: ut nec ad modicum qͥdem
exire ualeat. Unum autem scioq
quisquis huiꝰmi amice desidiofla¬
grat: quanto eam familiariꝰ nouit.
tanto ampliꝰ amat: & qͦ frequentiꝰ
eiꝰ fruit᷑ amplexib eo tiehementiꝰ
eiꝰ desidio estuat. Eiꝰ siquidem fre¬
quens contubnium solet sane desi¬
derium ñ minuere s augere: ce a¬
moris incendium acriꝰ inflamma¬
re. Mirum gͦ ñ est cur iste beniamin
tota die quasi m thalamo commo¬

Expanded text:
soror mea es, et prudentiam vocasoror mea es, et prudentiam vocavi amicam meam . Vultis audire quod non possit fastidire hujus dilectae suae pulchritudinem, quam sororem et amicam vocat, propter castam et ardentissimam dilectionem? Intrans in domum meam, inquit, conquiescam cum illa. Non enim habet amaritudinem conversatio illius, nec taedium convictus ipsius, sed laetitiam, et gaudium, et in amicitia ipsius delectatio bona . Dicat quisque quid sentiat, ego aliam causam non invenio, quae illum intrinsecus ita ligatum teneat, ut nec ad modicum quidem exire valeat. Unum autem scio, quia quisquis hujusmodi amicae desiderio flagrat, quanto eam familiarius novit, tanto amplius amat, et quo frequentius ejus fruitur amplexibus, eo vehementius ejus desiderio aestuat. Ejus siquidem frequens conturbernium, solet sane desiderium, non minuere, sed augere, et amoris incendium acrius inflammare. Mirum ergo non est, cur iste Benjamin, tota die quasi in thalamo commo
Abbreviated transcription (Latin):
Nenĩ int̾noꝵ contemplatione beniamin
nr̃ delectabilit requiesceret: de
eo ꝓculdubio ꝑ moysen scͥptum
non eẽt. Beniamin ait amantis¬
simus domini. habitabit in eo confi-¬
dent̾. tota die quasi in thalamo cõ¬
morabit᷑. u int̾ humeros illiꝰ requi¬
escet. Quid putas cause est. quod
iste beniamin tota die in thalamo
moram facit: quod ibi iugit̾ reqͥ¬
escitͥ in t̃m ut nec ad horam saltẽ
exire uelit: Illud autem scimus.
qͦd in thalamis soleant sponsus &
sponsa simul morari: amoris obse¬
quiis in alt̾utrum occupari: mu¬
tuis amplexib ⁊ alt̾na caritate cõ
foueri. Mirande gͥ pulchritudi¬
nis. ⁊ forme singłaris ni fallor p̾ro¬
gatiua pollet.quecunq sit illa
beniamin nr̃i dilecta. cuiꝰ contu¬
bernium nunqͣm fastidire ual&:
a cuiꝰ amplexib nec ad horam ab¬
esse uolet.S si iamuocem illam¬
huiꝰ beniamin ẽẽ. agnoscimus:
qͣnte pulchritudinis sit eiꝰ dilecta
minime dubitamꝰ. Dixi sapientiȩ.

Expanded text:
n interiorum contemplatione, Benjamin noster delectabiliter requiesceret, de eo procul dubio per Moysen scriptum non esset: Benjamin, ait, amantissimus Domini habitabit in eo confidenter, tota die quasi in thalamo commorabitur, et inter humeros illius requiescet . Quid putas causae est quod iste Benjamin tota die in thalamo moram facit, quod ibi jugiter requiescit, intantum ut nec ad horam saltem exire velit? Illud autem scimus quod in thalamis soleant sponsus et sponsa simul morari, amoris obsequiis, in alterutrum occupari, mutuis amplexibus, et charitate alterna confoveri. Mirandae ergo pulchritudinis, et formae singularis, ni fallor, praerogativa pollet, quaecunque sit illa Benjamin nostri dilecta, et cujus contubernium nunquam fastidire valet, et a cujus amplexibus, nec ad horam abesse volet. Sed si jam vocem hujus Benjamin, esse noscimus, quantae pulchritudinis sit ejus dilecta minime dubitamus: Dixi sapientiae,
Abbreviated transcription (Latin):
cem non hñt: Neꝙ enim ducit
eos xp̃s: qui ascendere non uult.
nͥ cum discipłis tͥb. Iungat ergo
studiolectionis studium oꝑis.⁊
orationis: qui xp̃m querit hab̃e
ducem itin̾s. ductorem ascen¬
sionis. Absq dubiosine ingen¬
ti ex̾citio. sine frequenti studio.
sine ardenti desicłio ad ꝑfecꝰ¬
tam scĩe altitudinẽ mensñ sub¬
sequit᷑ qui uiam u̾itatis haud¬
quod multi montis huius iam
sec̾dunt app̾hendisse sup̾ma: eũ
constet. eos eiꝰuix tetigisse ext̾ma.
Sit tͥ certum signum qr montis
huius u̾ticem minime app̃hendi¬
sti. si xp̃m clarificatum ñdum ui¬
dere meruisti. Mox ut te dux tu¬
us xp̃s collocau̾it insummo: ap¬
paret tͥ in habitu alio. & te corã
induit᷑ lumine sic̃ uestimento.
sic̃ euangłista testat᷑. frunt mox
uestimenta eiꝰ albasiẽnix: & qͣlia
non p̃ fullo face̾ suꝑ t̾ram: qr ille
diumne sapientie splendor. q̃ ab
alto specłationis u̾tice ꝓspicit᷑: om¬

Expanded text:
cem non habent? Neque enim ducit cem non habent? Neque enim ducit eos Christus, qui ascendere non vult, nisi cum discipulis tribus. Jungat ergo studio lectionis studium operis et orationis, qui Christum quaerit habere ducem itineris, ductorem ascensionis. Absque dubio sine ingenti exercitio, sine frequenti studio, sine ardenti desiderio, ad perfectam scientiae altitudinem, mens non subsequitur, qui quod multi montis hujus jam se credunt apprehendisse suprema, cum constat eos ejus vix tetigisse extrema. Sit tibi certum signum quia montis hujus verticem minime apprehendisti, si Christum clarificatum nondum videre meruisti. Mox ut te dux tuus Christus collocaverit in summo, apparet tibi in habitu alio, et te coram induitur lumine sicut vestimento, et sicut evangelista testatur, fiunt mox vestimenta ejus alba sicut nix, et qualia non potest fullo facere super terram, quia ille divinae sapientiae splendor, qui ab alto speculationis vertice prospicitur, om
Abbreviated transcription (Latin):
tͥb discipłis in h̾e montem ascen¬
hoc oꝑe docem᷑: quod sine tͥplici
studio. add huiꝰ cognitionis celsi.¬
tudinem ñ ꝑducim̃i. E studium
oꝑis. ꝑstudium meditationis. ꝑ
studium orationis paulatim ꝓ¬
ad ꝑfectionem cognitionis. Oul¬
ta enim exꝑim᷑ oꝑando. multa
inuenimꝰ inuestigando: multa
extorquemꝰ orando.Innumera
siquidem. que nec ꝑ exꝑientiã
oꝑis. nec ꝑ inuestigationem ra¬
tionis inuenire ualemꝰ:. ꝑimpor¬
tunitatem or̾onis edoceri m̾em᷑.
ex reuelatione diuie inspirati¬
onis. His tͥb comitib sibi adiũẽ¬
tis. ueritas in nobis ꝓficit. & in
alta se attollit: & eousq se ꝑ co¬
tidiana incrementa exaltat: do¬
nec p̃dicti montis u̾ticem tangai.
O quam multos hodie uidemus
studiosos in lectionẽ. desidiosos
in oꝑe. tepidos in oratione: p̾su¬
mentes tamen montis huius ea¬
cumina posse app̾hendere. S qñ
queso app̃hendent: qui xp̃m du¬

Expanded text:
tribus discipulis in hunc montem ascentribus discipulis in hunc montem ascenhoc opere docemur, quod sine triplici studio ad hujus cognitionis celsitudinem non perducitur. Per studium operis, per studium meditationis, per studium orationis paulatim pad perfectionem cognitionis. Multa enim experimur operando, multa invenimus investigando, multa extorquemus orando. Innumera siquidem, quae nec per experientiam operis, nec per investigationem raionis invenire valemus, per importunitatem orationis, edocere meremur, ex revelatione divinae inspirationis. His tribus comitibus sibi adjunctis, veritas in nobis proficit, et in alta se attollit, et eousque se per quotidiana incrementa exaltat, donec praedicti montis verticem tangat. O quam multos hodie videmus, studiosos in lectione, desidiosos in opere, tepidos in oratione, praesumentes tamen montis hujus cacumina posse apprehendere. Sed quando, quaeso, apprehendent, qui Christum du
Abbreviated transcription (Latin):
rore currunt: illisolisine impedi¬
qͥ at̾uitate ducunt᷑. Quis quis ad
alta ꝓpas̾. securꝰ eassite p̾cedit u̾itas:
namsine ipsa . frustͤ laboras. Tam ñ
neris: difficultas ascensionis: au¬
dice attende qͥs sit fructꝰ ꝑuentioĩs.
In buius montis cacumine iħs tnͣs¬
figurat᷑. in ipso moys es cum helya
uidet᷑. i sine indice tit̾q cognos cit᷑:
in ipso uox patͥs ad filium audit᷑.
Quidhorum ñ mirabile: qͥd hoꝵ
figuratum: ascende in montem istũ.
disce cognos c̾e te ipsum. Uisuiddẽ ⁊
absq ullo indice cognosc̾e moysẽ
&e helyam : uis absꝙ doct̾ore sine
expositore intelligere legem & ꝓ¬
phetiam: ascende in montem istũ.
disce cognosc̾e te ipsum. uis audi¬
re pat̾ni secreti archanum: ascen¬
de inmontem istum: disce cogno¬
cere te ipsum. De celo enim des
ualeat montis htuꝰ ascensio: quã
utilis sit sui ipsius plena cognitio:¬
S quid hoc eẽ dicimꝰ. quod sine

Expanded text:
rore currunt, illi soli sine impedirore currunt, illi soli sine impediqui a veritate ducuntur. Quisquis ad alta properas, securus eas, si te praecedit veritas: nam sine ipsa frustra laboras. Tam nonneris, difficultas ascensionis, audi et attende quis sit fructus perventionis. In hujus montis cacumine Jesus transfiguratur; in ipso Moyses cum Elia videtur, et sine indice uterque cognoscitur, in ipso vox Patris ad Filium auditur. Quid horum non mirabile? quid horum sfiguratum? Ascende in montem istum, disce cognoscere teipsum. Vis videre et absque ullo indice cognoscere Moysen et Eliam, vis absque doctore, sine expositore intelligere legem et prophetiam? Ascende in montem istum, disce cognoscere teipsum. Vis paterni secreti arcanum, ascende in montem istum, disce cognoscere teipsum. De coelo enim descvaleat montis hujus ascensio, quam utilis sit suis ipsius plena cognitioSed quid hoc esse dicimus, quod sine
Abbreviated transcription (Latin):
in habitare & requiescere. o quanta
qualisq beatitudo. Qͥs ad idoꝑis
idoneꝰ: qͥs hoc munere dignus :
Dñe qͥs ascendet. dñe. qͥs stabit in
tuam. ⁊u.t: ipsa me ded. ⁊ ad. in m
u̾itas in hc̃ montem deducit. & ad¬
ducit. ipsa ducit ipsa est que ꝑduc̃t
Libent̾ seqͦr t̾utatem: ñ habeo suspec¬
tumtalem ducem. Nouit u̾itas
duce: nes cit u̾itas seducere. S qͥd
est u̾itas: Quid tu dicis doctor
bone. doctor xp̃e:. qͥd est ueritas:
Egosum inquit uia: uitas & uita.
Sequat᷑ gͦ u̾itatem: qui uult ascen¬
dere in montem. Sequere xp̃m: qͥ¬
cumq cupis ascende in montem
istum. Docente euangłista didici¬
mus. qi assumpfit iħs discipłos su¬
os. petrum uidelicet. iacobum. &
ioħ̃m: & duxit eos in montem excel¬
sum seorsum. Ducunt᷑ gͦ discipuli
iħu sursum & seorsum: ut possint
app̃hende montem istum excelsũ.
uia ardua: uia sec̾tã. ⁊ multis in¬
cognita: que ducit ad montis hꝰ
fastigiã. Illi soliut arbit᷑r. sine er¬

Expanded text:
inhabitare, et requiescere, o quanta, qualisque beatitudo! Quis ad id opus idoneus, quis hoc munere dignus? Domine, quis ascendet; Domine, quis stabit in tuam, ipsa me dedveritas in hunc montem deducit, et adducit? Ipsa ducit, ipsa est quae perducit. Libenter sequor veritatem non habeo suspectum talem ducem. Novit veritas ducere, nescit veritas seducere. Sed quid est veritas? Quid tu dicis, doctor bone, doctor Christe, quid est veritas? Ego sum, inquit, via, veritas et vita . Sequatur ergo veritatem, qui vult ascendere in montem. Sequere Christum, quicunque cupis ascendere in montem istum. Docente evangelista, didicimus? Quia assumpsit Jesus discipulos suos, Petrum videlicet, Jacobum et Joannem, et duxit eos in montem excelsum seorsum . Ducuntur ergo discipuli Jesu sursum et seorsum, ut possint apprehendere montem istum excelsum. Via ardua, via secreta et multis incognita, quae ducit ad montis hujus fastigia. Illi soli ut arbitror, sine er
Abbreviated transcription (Latin):
tis: inhabitare & requiescere. ẽ felici¬
tatis. Utrumq utiq magnum: utr̃q
ammiratione dignum. Utrumq ꝓ¬
pheta mirat᷑: s illud ꝓ magnitudi¬
ne difficultatis: istud ꝓ magnitudi¬
ne iocunditatis. Ammiratio difficul¬
tatis ẽ illa exclamatio. Qͥs ascendet

Expanded text:
tis; inhabitare et requiescere, est felicitis; inhabitare et requiescere, est felicitatis. Utrumque utique magnum, utrumque admiratione dignum. Utrumque Propheta miratur, sed illud pro magnitudine difficultatis, istud pro magnitudine jucunditatis. Admiratio difficultatis est illa exclamatio: Quis ascendet
Abbreviated transcription (Latin):
ascens ione defecert᷑ ꝓpt̾ nimium
laborem ascendendi: multiab ar¬
duo eiꝰ u̾tice otiꝰ descenderunt ꝓpter
laborem standi. Hoc fortas sis eis in¬
tolerabile uidebat᷑. qm̃ñ solum in
hc̃ montem nͥ ꝑ magnum laborem
non ascendit᷑. uerum etiam ñ sine
magna difficultate ibi immorari
ñ dat᷑. S forte iam ascendisti. iam
ibistare didicisti: nec hoc sufficiat
tͥ. Disce ibi habitare.⁊ mansionem
face̾. ⁊ qualicunq m̃tis euagatiõe
abstractꝰ illuc semꝑ redire. absq
absq ulla laboris difficultate pos¬
sis ibi assiduus ẽẽ: qͥnimmo ꝑ ena
potiꝰ tͥ sit alibi qm ibi moram aliꝙͣ
facere. Mira iocunditas. in hoc mon¬
te. sine labore morari posse. petͦ at¬
testante: qui tanta ⁊ tam insolita
suauitate allectꝰ exclamat. bonum
ẽ nos hic ẽẽ. O felicem. qui potuit
inh̃c montem ascendere:⁊ mente
requiescere. O quam magnum: o
quiescere. Ascendere & stare. ẽ uirtu¬

Expanded text:
ascensione defecerunt, propter nimium ascensione defecerunt, propter nimium laborem ascendendi, multi ab arduo ejus vertice ocius descenderunt, propter laborem standi. Hoc fortassis eis intolerabile videbatur, quoniam non solum in hunc montem, nisi per magnum laborem non ascenditur, verum etiam sine magna difficultate ibi immorari non datur. Sed forte jam ascendisti, jam ibi stare didicisti, nec hoc sufficiat tibi. Disce ibi habitare et mansionem facere, et qualicunque mentis evagationem abstractus illuc super redire. Absque absque ulla laboris difficultate possis ibi assiduus esse, quinimo poena potius tibi sit alibi, quam ibi moram aliquam facere. Mira jucunditas in hoc monte sine labore morari posse. Petro attestante, qui tanta et tam insolita suavitate allectus, exclamat: Bonum est nos hic esse . O felicem qui potuit in hunc montem ascendere, et mente requiescere! O quam magnum! O quiescere. Ascendere et stare, est virtu
Abbreviated transcription (Latin):
si adse ipsos inueniendos eorum as
studia sufficerent: si se ipsos plene
cognosc̾ent: nunquam idola co¬
liissent. nunqm c̾ature collum
inclinarent. nunquam contra
creatorem ceruicem erigerent. H
defecerunt scrutantes scrutinio.
Hic inquam defecertint: & in hc
montem minime ascende potu¬
erunt. Ascendat ho ad cor altũ:
& exaltabit᷑ ds. Disce hõ cogitare.
disce cognosce te ipsum: & ascen¬
disti ad cor altum. Quantum co¬
tidie in tui cognitione ꝓficis:
tm̃ adaltiora semꝑ tendis. Qui
ad ꝑfectam cognitionem sui ꝑ.¬
uenit: iam montis u̾ticem app̃¬
hendit. Oquam rari sunt. uel
qr nolunt uł qi nequeunt: qui
huc usq ascendunt. Rarum
ualde in hc̃ montem ascendere:
s multo rariꝰ in eiꝰ u̾tice stare. &
ibi moram face: rarissimum
autem ibi habitare.⁊ mente
reqͥescere. Qͥs inquit ascendee
in montm ddomini: aut qͥs stabit in
Instando qͥdem labor. s in ascenden¬
domaior. Multi quidem in ipsa

Expanded text:
si ad seipsos inveniendos, eorum eis si ad seipsos inveniendos, eorum eis studia sufficerent, si seipsos plene cognovissent nunquam idola coluissent, nunquam creaturae collum inclinassent, nunquam contra Creatorem cervicem erexissent. Hic defecerunt scrutantes scrutinio. Hic, inquam, defecerunt, et hunc in montem minime ascendere poterant. Ascendat homo ad cor altum, et exaltabitur Deus . Disce homo cogitare, disce cogitare teipsum, et ascendisti ad cor altum. Quantum quotidie in tui cognitionem proficis, tantum ad altiora super tendis. Qui ad perfectam sui cognitionem pervenit, jam montis verticem apprehendit. quia nolunt, vel quia nequeunt qui hucusque ascendunt. Rarum valde in hunc montem ascendere, sed multo rarius in ejus vertice stare, et ibi moram facere; rarissimum autem ibi habitare et mente requiescere: Quis, inquit, ascendet in montem Domini, aut quis stabit in In stando quidem labor, sed in ascendendo major. Multi quidem in ipsa
Abbreviated transcription (Latin):
incipiamꝰ: magna est distantia
int̾ corpꝰ &e corpus. Siquidem sunt
corpora t̾restria.sunt & corpora
celestia. Maior tamenẽ distantia
cuilibet corporis ad sp̃m: quam
quoꝵlibet & quamlibet dissumi
sunt irrationales: alii sunt ratio¬
nales. Ocłos gͦ quasi in imo defix¬
os hab̾e uident᷑: qͥ sola adhuc cor¬
porea mirant᷑. S iam qͣsiad alta
ascendunt: qͥ se ad sp̃ialium inue¬
stigationem conu̾tunt. Animus qͥ
ad scientie altitudinem nitit᷑ as¬
cendere: pͥmum & pͥncipale sit ei
studium. se ipsum cognoscere. Mag¬
na altitudo scientie: semet ipsum
ꝑfecte cognouisse. Mons magnꝰ &
altꝰ. plena cognitio rationalis sp̃s.
Omnium mundanaꝵ scientiar
cacumina. monsiste trans cendit:
omnem phylosophiam. omnem
mundi scientiam ab alto despicit:
Quid tale aristotiles. quid tale pla¬
to inuenit: qͥd tanta phylosophors
tͣba tale inuenire potuit: Nere &
absq dubiosi h̃c montem ingenii
sui acumine ascende potuissent:

Expanded text:
incipiamus, magna est distantia incipiamus, magna est distantia inter corpus et corpus. Siquidem sunt corpora coelestia, sunt et corpora terrestria. Major tamen est distantia cujuslibet corporis ad spiritum, quam quorumlibet, et quamlibet dissimilsunt irrationales, alii sunt rationales. Oculos ergo quasi in imo defixos habere videntur, qui sola adhuc corporea mirantur. Sed jam quasi ad alta ascendunt, qui se ad spiritualium investigationem convertunt. Animus qui ad scientiae altitudinem nititur ascendere, primum et principale sit ei studium seipsum cognoscere. Magna altitudo scientiae seipsum perfecte cognovisse. Mons magnus et altus, plena cognitio rationalis spiritus. Omnium mundanarum scientiarum cacumina mons iste transcendit, omnem philosophiam, omnem mundi scientiam ab alto despicit. Quid tale Aristoteles, quid tale Plato invenit, quid tanta philosophorum turba, tale invenire potuit? Vere, et absque dubio, si hunc montem ingenii sui acumini ascendere potuissent,
Abbreviated transcription (Latin):
atq alit̾ cernit᷑ ꝑ contemplatio¬
nem. Prima gͦ uisio. ad pͥmum ce¬
lum: scda ad scđm: t̾cia ꝑtinet ad
t̾cium. Prima ẽ infra rationem: t̾¬
cia supra rationem. Ad ꝑrimum
itaq & scđm contemplationis ce¬
lum. homines sane ascendere pos¬
sunt: s ad ilłd quod est supra ratio¬
nem. nͥ ꝑ m̃tis excessum supra se ip¬
sos rapti nunqͣm ꝑtingunt. Quod
au̾t ꝑ beniamin illud contempla¬
tionis genꝰ quod supͣ rationem est.
intelligere debeamus: ex matͥs eiꝰ
morte conuenient satis conicere
turaꝵ cognitio angusta ẽ & in gno
lacet: & t̾re more in celi respectu.
uix puncti uicem tenet. Ad cogni¬
tionem siquidem creatoris. qͣnta¬
libet cognitio creat᷑aꝵ. quid ali¬
ud est quam quod t̾ra ad celum:
quod centrum ad totiꝰ circłi am¬
bitum: Ht̃ tam̃ hec t̾ra. habet ħ
inferior inferioꝵ scientia. monteᷤᷤ
& colles: campos ⁊ ualles. Scdm
differentiam creaturarum: erit ⁊
diffra scientiaꝵs. Ut enim ab imo

Expanded text:
 contemplationem. Prima ergo visio ad primum coelum, secunda ad secundum, tertia pertinet ad tertium. Prima est infra rationem, tertia supra rationem. Ad primum itaque et secundum contemplationis coelum, homines sane ascendere possunt, sed ad illud quod est supra rationem, nisi per mentis excessum supra seipsos rapti nunquam pertingunt. Quod autem per Benjamin illud contemplationis genus, quod supra rationem est, intelligere debeamus, ex matris ejus morte convenienter satis conjicere turarum cognitio angusta est, et in imo jacet, terrae morae in coeli respectu, et vix puncti vicem tenet. Ad cognitionem siquidem Creatoris, quantalibet cognitio creaturarum, quid aliud est quam quod terra ad coelum, quod centrum ad totius circuli ambitum? Habet tamen haec terra, habet haec inferior inferiorum scientia, montes et colles, campos et valles. Secundum differentiam creaturarum, erit et differentia scientiarum. Ut enim ab imo
Abbreviated transcription (Latin):
breuit concludam: debet hic nost̾
ioseph totum int̾ioris ⁊ ext̾ioris hoĩs
statum ⁊ habitum in quantum poᷤ¬
sibile ẽ. plene cognoscere: nec solũ
qualis sit. uerum cẽ qualis ẽẽ de¬
beat subtilit̾ querere: diligenter
plenam cognitionem sui. sic̃ ꝑut̾i
subleuat᷑ ad contemplationem dei. Sic
enim ꝑ ioseph gr̃am disc̾tionis: sic ꝑ
beniamin intelligim grãm contem¬
plationis. Ut̾q de eadem matre nas¬
cit᷑: qr ⁊ dei cognitio & sui ex rõne
ꝑcipit᷑. Longe pꝰ iosephbeniamin
gignit᷑: qr animꝰ qͥ in sui cognitione
diu ex̾citatꝰ pleneq eruditꝰ ñ est addi
cognitionem ñ sustollit᷑. Frust᷑ cordis
ocłmerigit ad uidendum dm̃: qui ñ¬
dum idoneꝰ ẽ ad uidendum se ipsũ.
Priꝰ discat homo cognoscere inui¬
sibilia sua: quam p̃sumat posse app̃¬
hendere inuisibilia diuina. Prius
est. ut cognoscas inuisibilia sp̃s tui:
qm possis ẽẽ idone ad cognoscenda
inuisibilia d̃. Alioqͥn.si ñ potes cog

Expanded text:
breviter concludam, debet hic noster Joseph totum interioris et exterioris hominis statum et habitum inquantum possibile est, plene cognoscere, nec solum qualis sit, verum etiam qualis esse debeat subtiliter quaerere, diligenter plenam cognitionem sui, sicut per usublevatur ad contemplationem Dei. Sicut enim per Joseph gratiam discretionis, sic per Benjamin intelligimus gratiam contemplationis. Uterque de eadem matre nascitur quia et Dei cognitio, et sui ex ratione percipitur. Longe post Joseph Benjamin gignitur, quia animus qui in sui cognitione diu exercitatus, pleneque eruditus non est, ad Dei cognitionem non sustollitur? Frustra cordis oculum erigit ad videndum Deum, qui nondum idoneus est ad videndum seipsum. Prius discat homo cognoscere invisibilia sua, quam praesumat posse apprehendere invisibilia divina. Prius est ut cognoscas invisibilia spiritus tui, quam possis esse idoneus ad cognoscendum invisibilia Dei. Alioquin si non po
Abbreviated transcription (Latin):
dorum: ad ipsum ꝓuidentia fut᷑oꝵ.
Ad eiꝰ officium ꝑtinet. diligenter
attendere. frequent̾ discutere qͣntũ
animus cotidiȩ ꝓficiat. uł qͣntum
forte deficiat: qͥb cogitationibus
magis incur set᷑: qͥb affect̾ib freqͤnti
tangit᷑. Ipse debet non solum uitia
cordis. uerumetiam inualitudines
corꝑis. ꝑfect̾e cognosc̾e. ⁊ scđm quod
unum qͦdq exigit. salutis remedia
querere: quesita adhib̃e. Ipsum nos¬
se oportet. ñ solum uitia sua. s ⁊ gr̃a¬
rum mun̾a. ⁊ uirtutum m̾ita: s ce
ipsa diligent̾ distinguere. ⁊ que sĩt

Expanded text:
dorum, ad ipsum providentia futurorum. dorum, ad ipsum providentia futurorum. Ad ejus officium pertinet diligenter attendere, frequenter discutere, quantum animus quotidie proficiat, vel quantum forte deficiat, quibus cogitationibus magis incursetur, quibus affectibus frequentius tangatur. Ipse Joseph debet non solum vitia cordis, verum etiam invalitudines corporis perfecte cognoscere, et secundum quod unumquodque exigit, salutis remedia quaerere, quaesita adhibere. Ipsum nosse oportet non solum vitia sua, sed et gratiarum munera et virtutum merita, sed et ipsa dili
Abbreviated transcription (Latin):
qr deo p̃ omnib odiosum: de qͦ ioseph
fr̃s suos apud patrem accusat. sicut
script̾a ipsa manifeste declarat. cũ
dicat. Accusauit ioseph fr̃s suos
apd̃ patrem. cͥmine pessimo. Uitium
quod d̾s singłarit̾ detestat᷑: nullũ
aliud qͣm ypocrisis rectꝰ intelligit᷑.
dugustino nanq attestante. simula¬
ta ȩquitas ñ ẽ ȩquitas. s duplex ini¬
quitas. Hoc uicium ꝑ ioseph detegit᷑.
q̃n insidians malum ꝑ disc̾tionem
dep̃hendit᷑ ⁊ arguit᷑. Hoc uitiũ te
filios corrumpit. hoc uidium tunc
pat̾ corrigit. qͣn affectum tangens
duriꝰ pulsat. duiti occupat: uerun¬
tam̃ animum usq ad consensum ñ
hoc uitium. s quodlibet insidians
malum ⁊ latens adhuc ꝓuide cir¬
cumspicere caute ꝓuide: callidȩ
dep̃hendere: citi detegere: acerbiꝰ
arguere. Ad officium ios ephspec¬
tat eura ⁊ custodia omnium fr̃m
suoꝵ: ad ipsum spect̾at disciplina
singłoꝵ : ad ipsum dispositio geren¬

Expanded text:
quia Deo prae omnibus odiosum, de quo Joseph quia Deo prae omnibus odiosum, de quo Joseph fratres suos apud patrem suum accusat, sicut Scriptura ipsa manifeste declarat, cum dicit: Accusavit Joseph fratres suos apud patrem crimine pessimo . Vitium quod Deus singulariter detestatur, nullum aliud quam hypocrisis rectius intelligitur. Augustino namque attestante, simulata aequitas non est aequitas, sed duplex iniquitas. Hoc vitium per Joseph detegitur, quando insidians malum per discretionem deprehenditur, et arguitur. Hoc vitium tunc filios corrumpit, hoc vitium tunc pater corrigit, quando affectum tangens durius pulsat, diutius occupat, verumtamen animum usque ad consensum non hoc vitium sed quodlibet insidians malum, et latens adhuc provide circumspicere, caute praevidere, callide deprehendere, citius detegere, acerbius arguere. Ad officium Joseph spectat cura, et custodia omnium fratrum suorum, ad ipsum spectat disciplina singulorum, ad ipsum dispositio geren
Abbreviated transcription (Latin):
nifeste ꝓnunciet. ꝙr oderant eum
fr̃s stiͣnec pot̾ant ei quiequam pa¬
cifice loqͥ. Monita enim iosephui¬
dent᷑ eisualde grauia: dura insti¬
tuta: confilia importabilia. Qͥd
enim duriꝰ qͥd difficiliꝰ. quam nil
faciendum negligere.⁊ in omni
suo fact̾o nunqͣm modum ꝑt̾ba¬
re. nunqͣm ordinem confundere:
nun quam mensuram excedere:
Crede mͥ. nicħ a se anim difficiliꝰ
extorquet: qm ut in oĩ affectione
sua modum seruet. Sepe ⁊ enim
fr̃s ioseph magnum aliquid moli¬
entes. dum eis undiq acclamatur.
euge.euge: solent ñ solum ad mu¬
tilia. uerum ⁊̃ ad impossibilia co¬
natꝰ sui manꝰ extende. frequenter
siqͥdem animi affect᷑. ex huiꝰmodi
adulantium acclamatione. ad im¬
moderatam p̾sumptionum auda¬
clam effrenat᷑: immo etiam multo¬
ciens ꝑ ipsam mentis intentione de¬
prauata. usq ad ypocͥsis crim̃ dedu¬
cit᷑. atq deicit᷑. Hoc ẽ ilłd crimen
pessimum ⁊ p̾cȩt̾is abhominandũ.

Expanded text:
nifeste pronuntiet, qui oderant eum nifeste pronuntiet, qui oderant eum fratres sui, nec poterant ei quidquam pacifice loqui. Monita enim Joseph videntur eis valde gravia, dura instituta, consilia importabilia. Quid enim durius, quid difficilius, quam nil faciendum negligere, et in omni suo facto nunquam modum perturbare, nunquam ordine confundere, nunquam mensuram excedere? Crede mihi, nihil a se animus difficilius extorquet, quam ut in omni affectione sua modum servet. Saepe etenim fratres Joseph magnum aliquid molientes dum eis undique acclamatur: Euge, euge, solent non solum ad inutilia, verum etiam ad impossibilia conatus sui manus extendere. Frequenter siquidem animi affectus ex hujusmodi adulantium acclamatione, ad immoderatam praesumptionum audaciam effrenatur, imo etiam multoties mentis intentione depravata usque ad hypocrisis crimen deducitur atque dejicitur. Hoc est illud crimen pessimum et prae caeteris abominandum
Abbreviated transcription (Latin):
rant: qr aut spontanea uolunta¬
te. aut coacti necessitate. qnͣdoq
disctioni obtemꝑant̃. ꝑ disc̾tionẽ
siqͥdem sol ille mundi intellectuał.
int̾ior ille ocłs cordis. intentio ui¬
delicet mentis dirigit᷑: ꝑ disc̾tionẽ
ipsade qͣ orit᷑ subtilitas rationis
acuit᷑. ꝑ disctionem tota illa uir¬
tutum frna germanitas modifi.¬
catur: & uirtutum quelibet. q̃ eiꝰ
consilioñ ad quiescit. qͥse discre¬
tioni non subdit. citꝰi uirtutis
nom̃ amittit. Ipse est. qui fr̃m
suoꝵ negligentias ñ negligit:
ipse ẽ qui eoꝵ excessus arguit.
psop̃sente. ñ licet eis qͥcquam ultͣ
uires p̃sumere: ipso p̃sente nichil
ꝑ negligentiam p̃t̾mittere. In eiꝰ
p̃sentia ñ eislicet siue ad dext̾am
siue ad sinistram declinare. nil
segnit̾. nil p̃cipitant̾ ag̾e̾: nil
ante tempꝰ p̃sumere: nil ultra
temporis oportuntatem differ¬
re. Hinc illa int̾ ipsum ⁊ fr̾s discor¬
dia grauis. & ira pene implacabił:
de qua scͥptura non tacet:cum ma¬

Expanded text:
rant, quia aut spontanea voluntate, aut coacti necessitate quandoque discretioni obtemperant. Per discretionem siquidem sol ille mundi intellectualis interior ille oculus cordis intentio videlicet mentis dirigitur, per discretionem de qua oritur subtilitas rationis acuitur, per discretionem illa tota virtutum fraterna germanitas modificatur, et virtutum quaelibet quae ejus consilio non acquiescit, quae se discretioni, non subdit, citius virtutis nomen amittit. Ipse est qui fratrum suorum negligentias non negligit, ipse est qui eorum excessus arguit. Ipso praesente, non licet eis quidquam ultra vires praesumere; ipso praesente, nihil per negligentiam praetermittere. In ejus praesentia non eis licet sive ad dexteram sive ad sinistram declinare, nil segniter, nil praecipitanter agere, nil ante tempus praesumere, nil ultra temporis opportunitatem differre. Hinc illa inter ipsum et fratres discordia gravis, et ita pene implacabilis, de qua Scriptura non tacet, cum ma