comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
animis. nͨ alta nimis de celestily nͨ t̾rena cõuenit p̃di¬
care. s mediocͥter. ut inicia eoꝵ mores q desid̾ant edoc̾̃i
Coruꝰ dũ pullos suos uid̾it albi coloris. nullis eos cibis a¬
lit. s tantũ ad tñdit. donͦ pat̾no colore nigrescãt. ⁊ sic il¬
los frequenti cibo reficit. Ita ⁊ eccłie doctor strenuꝰ nisi
eos qͦs docet uid̾it ad suam similitudinẽ penitencie cõ¬
fessione nigresc̾e̾. ⁊ nitore scłari deposito lamĩtat̾onis ha¬
bitũ de peccati recordatõne induere. utpote adħͤ ext̾i̾orib
ħẽ carnalib ñ aperit intelligencie spiriralis ꝓfunda mi¬
st̾ia. ne dũ audita ñ capiũt: pͥus incipiãt cõtep̃nere. ꝗͣ
uenerari mandata celestia: Alit̾ agendũ ẽ erga eos qui
nr̃o cõmittunt᷑ regimini si offendũt. atq alit̾ cũ his
qͥ nob̾ cõmissi ñ st̃. qͥ si iusti st̃. uenerandi st̃. si uͦ desiqt̃.¬
ut ꝑ eos infra positi facilius doceant᷑ Unde ⁊ apłs:. Hec

Expanded text:
enit praedicare: sed mediocriter, ut initia eorum moresque desiderant, edoceri. Corvus dum suos pullos viderit albi coloris, nullis eos cibis alit: sed tantumdem attendit, donec paterno colore nigrescant, et sic illos frequenti cibo reficit. Ita et Ecclesiae doctor strenuus, nisi eos quos docet viderit ad suam similitudinem poenitentiae confessione nigrescere, et nitore saeculari deposito, lamentationis habitum de peccati recordatione induere, ut pote adhuc exterioribus, hoc est carnalibus, non aperit intelligentiae spiritalis profundiora mysteria, ne dum audita non capiunt, prius incipiant contemnere quam venerari mandata coelestia. 6. Aliter est agendum erga eos qui nostro committuntur regimini, si offendunt, atque aliter cum his qui nobis commissi non sunt; 331 qui si justi sunt, venerandi sunt; si vero deliut per eos infra positi facilius doceantur. Unde et Apostolus
Abbreviated transcription (Latin):
on st̃ ꝓmouendi ad regimen eccłie. qͥ adhͨ uiciis sub¬
iacent: Hinc ẽ ꝙ p̃ceptũ ẽ: dd̾ ñ edificare sibi templũ
qr sangͥnũ uir. belli frequẽtia eẽt. Qua fig᷑a illi spiritalit̃
h ẽ. ne eccłiã doc̃e p̾sumat: Nõ debet honoris ducatũ susci¬
pere. qͥ nescit subiectos tͣmite uite melioris p̃iie Noq enĩ
Qsq ad ħ p̃ficit᷑. ut subditoꝵ culpas corrigat. ⁊ ip̃e uiciis ser¬
uiat. Qui regunen sac̃dotii cõtendit appet̾e. aute iuse discu¬
ciat. si uita houori sit cõgrua Qd̾ si ñ discrepat. humilit̃
ad id qd uecatur accedat Reatũ qͥppe culpe geminat. siqͥs
cũ culpa ad sacerdotale culm̃ aspunt: Heu me miserũ. in¬
culpa. susceptũ gregẽ relinq̃re ampliꝰ reformido. Undiq ini¬
ser timeo. sie in tanto rei discͥmine qͥd seqͣr ignoeo: Uniꝰciꝰq

Expanded text:
omovendi ad regimen ecclesiae, qui adhuc vitiis subjacent. Hinc est quod praeceptum est David non aedificare visibile templum, quia sanguinum vir belli frequentia esset. Qua figura illi spiritaliterhoc est, ecclesiam docere praesumant. Non debet honorem ducatus suscipere, qui nescaeficitur, ut subditorum culpas corrigat, et ipse vitiis serviat. 3. Qui regimen sacerdotii contendit appetere, ante se discutiat si vita honori sit congrua; quod si non discrepat, humiliter ad id quod vocatur accedat. Reatum quippe culpae geminat, si quisque cum culpa ad sacerdotale culmen aspirat. Heu! me miserum inculpa susceptum gregem relinquere, amplius reformido: undique miser metuo, et in tanto rei discrimine quid sequar ignoro. 323
Abbreviated transcription (Latin):
ui p̾ficit᷑ ad regim̃ talit̾ erga discipliuã subditoꝵ
p̾stare se debet. ut ñ solũ auctoritate. s ⁊̃ humi¬
litate ciarescat. s tñ ita sit in eo uͥtus humilitatis ne dis¬
soluat᷑ uita subditoꝵ ĩ uiciis. atq auctoritas potefiatis¬
ita adsit. ne ꝑ tumorẽ cordis seu̾itas existat ĩmod̾at̾oniᷤᷤ.
militas. loco tñ necessario libere tͣngͣssores iusticie. incͤ¬
pabant: Aliqnͣdo ⁊̃ subditis nos oꝑtet auimo ẽẽ humi¬
on om̃ib una eadẽ q doctͥna ẽ adhibenda. s ꝑ qͣ¬
litate moꝵ diu̾sa exhortatio erto doctoris: Nã
Siõ ꝑiti medici ad uarios corꝑis morbos diu̾so medi¬
camine suiũt. ⁊ ut iux᷑ uulu̾um uarietatẽ medicina
di̾sa sit. sic ⁊ doc̾tor eccłie singłis quib q cõgͣũ doctri¬

Expanded text:
 etc. ad regimen, taliter erga disciplinam subditorum praestare se debet, ut non solum auctoritate, verum etiam humilitate clarescat. Sed tamen ita erit in eo virtus humilitatis, ne dissolvatur vita subditorum in vitiis: atque ita auctoritas aderit potestatis, ne per tumorem cordis severitasmilitas, loco tamen necessario libere transgressores justitiae increpabant. Aliquando etiam subditis nos oportet animo esse humion omnibus una eademque doctrina est adhibenda, sed pro qulitate morum diversa exhortatio erit dictorum. Nam igit. Sicut periti medici ad varios corporis morbos diverso medicamine serviunt, ita ut, juxta vulnerum varietates, medicina diversa sit, ita et doctor Ecclesi
Abbreviated transcription (Latin):
rouidũcia plerumq diuini cõsilii ordinant᷑ p̃po¬
siti. mundana ⁊ ext̾iora sectantes. ut dũ temꝑali¬
bus rebus se totos inpendũt. spiritales tuciorẽ uitam cõ¬
templatõnis ex̾ceant: Quia dura fit qͥete uiu̾e uolũciũ
sartina curarũ episcopaliũ. ꝓuidet sepe deus curis dedi
curant. spiritales rebus int̾ĩorib sñ impeduñto rerũ t̾re¬
narũ deseruiãt Dei gͦ ordinatõnẽ accusat a qͦ insticuũt᷑

Expanded text:
c. plerumque divini consilii ordinantur praepositi, mundana et exteriora sectantes, ut dum temporalibus rebus se totos impendunt, spiritales tutiorem vitam contemplationis exerceant. Quia durae sunt quiete vivere volentibus sarcinae curarum episcopalium, providet saepe Deus curis deditcurant, spiritales rebus interioribus sine impedimento rerum terrenarum deserviant. Dei ergo ordinem accusant, a
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ mores. ⁊ qͦs ante cõglutinatos caritate habuerut. pꝰꝙͣ
ad culm̃ houoris uenerũt. amicos habe despiciut¬
int̾ fictos beneficio ad iungit᷑. Nõ st̃ fideles ĩ amicicia.
qͦs inimiꝰ ñ grã copulat: Nã cito deserũt. nͥ semꝑ accepe¬
rũt Dilectõ enũ q̃ mun̾e glutinat᷑. eodẽ suspenso dissol¬
uit᷑. Illa uera ẽ amicicia. q̃ nichil q̃rit de reb amici.
amicicia ex necessitate uel iudigencia nascit᷑. ut sit per.
ĩ malo utunt᷑. ñ sibi amici s inimici existunt.
Cõcordia maloꝵ cõtͣria ẽ bonis. ⁊ sic̃ optatũ ẽ ut boni pa¬
cẽ habeat inuicẽ. sic optandũ ut mali inuicẽ sint
discordes: Unauimitatẽ qͥ ppe ualoꝵ bonis ẽẽ cõtͣriã
paulꝰ apłs approbat. qͥ ualos cõtͣ se diuidit: quos in
suã necẽ cõcordasse cõspexit Inde ⁊ in lege mare rubꝵ¬

Expanded text:
 mores: et quos ante glutinatos charitate habuerunt, postquam ad culmen honoris veniunt, amicos habere despiciuinter fictos beneficio adjungitur. 2. Non sunt fideles in amicitia, quos munus, non gratia copulat. Nam cito deserunt, nisi semper acceperint. Dilectio enim quae munere glutinatur eodem suspenso dissolvitur. Illa vera est amicitia, quae nihil quaerit ex rebus amici, amicitia ex necessitate vel indigentia nascitur, ut sit per qalo utuntur, non sibi amici, sed inimici existunt. 2. Concordiam malorum contrariam esse bonorum. Et sicut optandum est ut boni pacem habeant in invicem, sic optandum est ut mali invicem sint discordes. Unanimitatem quippe malorum bonorum esse contrariam, Paulus apostolus approbat, qui malos contra se dividit, quos in necem suam concordasse conspexit . Inde et in Lege mare Rubr
Abbreviated transcription (Latin):
lio. ꝙ adh rep̾hũdit in semet ipso Qui ũacit̾ uult fra
t̃nan corriꝑe ac sanare infirmitatẽ. talẽ se p̾stare fra¬
t̾ue utilitati studeat: ut eũ quẽ corripere cupit. humi¬
li corde adinoueat. ⁊ ħ faciens ex cõpassione qi cõmunis
ꝑiculi. ne focte ⁊ ip̃e subiciatur tẽptatõni Sicut iuiri
spiritales alieni peccati emendatõnẽ expectant. ita pro¬
t̾ui delinqñtib deridũdo insultat̃. ⁊ qnͣtũ in ipsis est. eos
iusanabiles putãt. nͨe declinãt cor ad cõpaciendũ mĩam.¬
s suꝑbientes decestantur. atq blasphemat. Nõ mĩꝙͣ ac¬
cid it u iut̃ amicos aliqͣ redargutõnis enutͥta discordia
niaiorẽ pea caritatẽ parturiat. utpote cũ corrigint᷑ ea
eiulatõne admonitꝰ suscipit. S torreptꝰ postinodũ gr̃as

Expanded text:
lio quod adhuc reprehendit in semetipso. 2. Qui veraciter fraternam vult corripere, ac sanare infirmitatem, talem se praestare fraternae utilitati studeat, ut eum quem corripere cupit humili corde admoneat, et hoc faciens ex compassione quasi communis periculi, ne forte et ipse subjiciatur tentationi. 3. Sicut viri spirituales alieni peccati emendationem exspectant, ita protervi delinquentibus deridendo insultant, et, quantum in ipsis est, eos insanabiles putant; nec declinant cor ad compatiendi misuperbientes detestantur atque blasphemant. 4. Nonnunquam accidit ut inter amicos aliqua redargutionis enutrita discordia majorem postea charitatem parturiat, utpote dum 320 corriguntur ea emulatione
Abbreviated transcription (Latin):
bra inficiunt᷑ Unde ⁊ scͥptũ ẽ: Om̃e capd̾ langͥoũ. ⁊ om̃eer
merens a planta pedis usq ad ũticẽ. ñ ẽ in eo sanitas: Ca¬
pud enĩ langͥdũ. doctor ẽ agens peccatũ Cuiꝰ malũ ad cor¬
pus ꝑuenit. dũ eo aut peccante. aut pͣue docũte pestifer
languor ad ꝑlebes subditas tnͣsit: Uet̾iores sũt qͥ sũ doctͥnis siuc
sine eremplis. uitã mores q bonoꝵ corrũpũt. hiis qͥ sub¬

Expanded text:
 Unde et scriptum est: Omne caput languidum, et omne cor maerens, a planta pedis usque ad verticem non est in eo sanitas . Caput enim languidum doctor est agens peccatum; cujus malum ad corpus pervenit, dum eo vel peccante, vel prave docente, pestifer languor ad plebes subditas transit. Deteriores sunt qui sive doctrinis, sive exemplis, vitam moresque bonorum corrumpunt, his q
Abbreviated transcription (Latin):
Ir ecclesiasticꝰ. ⁊ cͧcifigi mundo ꝑ mortificatõnẽ ꝓͥe carnis de¬
bet. & dispensatõnẽ eccłiastici ordiuis. sic̃ ex dĩ uoluntate
ꝓuen̾it. uolus quidẽ. s humilis gub̾nandã suscipiat. Mul¬
stantes. p̃eẽ ⁊ ꝓdeẽ aliis nolũt. ⁊ dũ eis regimen aimarũ ĩ¬
ponit᷑ renuũt. cõsulciꝰ arbitͣntes ociosã uitã ag̾e. ꝙͣ lucͥs ani¬
marũ insist̾e.ꝙ. tñ decepti agut ꝑ acum̃tũ diaboli fallũtis
eos ꝑ spẽm boni. ut dũ illos a pastorali officio rethit. neqͣꝓͣ
ꝓficiant qͥ eoꝵ u̾bis atq exemplis instrui pot̾ant. Sc̃i ui¬
ri neqͣꝙͣ occupatonũ scłariũ curas appetũt. s occulto ordĩe
sibi suꝑ impositas gemũt Et qͣnis illas ꝑ meliorẽ intñtõ¬
nẽ fugiãt. tñ ꝑ subditã mentẽ portant Quas qͥdẽ sũmoꝑe

Expanded text:
arnis debet, et dispensationem ecclesiastici ordinis, si ex Dei voluntate provenerit, nolens quidem, sed humilis gubernandam suscipiat. 2. Mulstantes, praeesse et prodesse aliis nolunt; et dum eis regimen animarum imponitur, renuunt, consultius arbitrantes otiosam vitam agere, qumarum insistere. Quod tamen decepti agunt per argumentum diaboli, fallentis eos per speciem boni; ut dum illos a pastorali officio retrahit, nequaquam proficiant qui eorum verbis et exemplis instrui poterant. Viri sancti nequaquam occupationum saecularium curas appetunt, sed occulto ordine sibi superimpositas gemunt. Et quamvis illas per meliorem intentionem fugiant, tamen per subditam mentem portant. Quas quidem summope
Abbreviated transcription (Latin):
malũ qͥs inferat. alt̾um. ut bonũ impendat Primũ
ut caueat ledere. seqñt̾: ut discat p̾stare Amicicia ẽ animoꝵ
societas Hec qͥppe a duob incipit: Nã minꝰ ꝙͣ int̾ uos dilectio

Expanded text:
317 malum quis inferat; alterum, ut bonum impendat. Primum, 317 malum quis inferat; alterum, ut bonum impendat. Primum, ut caveat laedere; sequenter, ut discat praestare. 2. Amicitia est animorum societas. Haec quippe a duobus in
Abbreviated transcription (Latin):
deplorandi st̃. qͥ odio in fr̃e cabescut. ⁊ cõtra alios ꝑui¬
ciosũ animũe dolũ seruãt: A regno enĩ dĩ se separant. qͥ
semet ipsos a caritate dissociant Sic̃ mat̾ eccłia pͣue ab
hominib hereticis p̾mit᷑. s tñ eos ad se uenientes benigna
mus: reu̾tũtes mat̾na unitatõne amplecti debemꝰ Cito ẽ
ignoscñdũ cuiqͣ. dũ ueniã postulat. Nõ enĩ possũt pecca¬
ta dimitti ei qͥ in se peccanti debita ñ dimittit: Cormã enĩ
uob̾ indulgencie deus ex nũto cõdit̾onis nr̃e imposuit. dũ
ita orare nos p̾cipit. Dimitte nob̾ debita nr̃a. sic̃ ⁊ nos dimit¬
dam de suis cõfidñtes m̃itis pigͤ in se delinquẽtib ueniã pre¬
stant. s nichil ꝓficit cẽ illibatũ a culpa: qͥ ñ ẽ paratus ad ue¬
niã. dũ pociꝰ hec magna sit culpa. qnͣdo tardius relaxant᷑
frat̾na delicta Qui fratin sibi tardiꝰ recõciliat. dm̃ sibi tar¬
dius placat: Frustra enĩ ꝓpiciari sibi dm̃ q̃rit. qui cito pla

Expanded text:
deplorandi sunt qui odio in fratre tabescunt, et contra alios perniciosum odium animi servant. A regno enim Dei se separant qui semetipsos a charitate dissociant. Sicut mater Ecclesia grave hominibus haereticis premitur, sed tamen eos ad se venientes benigna mus, revertentes materna imitatione amplecti statim debemus. Cito est ignoscendum cuiquam, dum veniam postulat. 5. Non enim posse peccata dimitti ei qui in se peccanti debita non dimittit. Formam enim nobis indulgentiae Deus ex merito conditionis nostrae imposuit, dum ita orare nos praecipit: Dimitte nobis debita nostra, sicut et nos dimitdam de suis confidentes meritis, pigre in se delinquentibus veniam praestant, sed nihil proficit esse illibatum a culpa, qui non est paratus ad veniam; dum potius haec magna sit culpa, quando tardius relaxantur fraterna delicta. 7. Qui fratrem sibi tardius reconciliat, Deum sibi tardius placat. Frustra enim propitiari sibi Deum quaerit, qui cito plac
Abbreviated transcription (Latin):
rũ uitã maculat. sic̃ q̃rebant ostiũ sodomite. qͦ domũ loh
nocituri intͦirẽt Illi uͦ cecitate erroris parietes uidebant.
ostrũ ñ ĩueniebat᷑ Nõ alit̾ ĩuidi uidñdo uelut parietẽ
raudulũcie genꝰ in modũ pharetre. simula¬
s subcilit̾ insidiarũ sagitas celat. ut falsã faciat secͤita¬
tem. decipiat q callide eum cõtͣ quẽ molitur occulte. Ca
uendꝰ ẽ ĩiinicꝰ qͥ manifestus ẽ. s magis ille qͥ uid̾i ñ potest.
pellimꝰ: Raro nocetur homo ab extͣueis. si sui eũ ñ ledant.

Expanded text:
rum vitam maculent, sicut quaerebant ostium Sodomitae; ut Domum Lot rum vitam maculent, sicut quaerebant ostium Sodomitae; ut Domum Lot nocituri introirent. Illi vero caecitate erroris parietes videbant, ostium non inveniebant . Non aliter invidi videndo velut pariete raudulentiae genus in modum pharetrae subtiliter insidiarum sagittas celat, ut falsam faciat securitatem, decipiatque callide eum contra quem molitur occulte. 2. Cavendus est inimicus qui manifestus est, sed magis ille qui videri non potest. pellimus. 3. Raro nocetur homo ab extraneis, si sui eum non laedant.
Abbreviated transcription (Latin):
diaboli. de qͦ scͥptũ ẽ Om̃e sublime uidet. ⁊ ip̃e ẽ rex suꝑ
omĩes filios suꝑbie. Nulla ẽ uirtꝰ q̃ ñ habeat cõtͣriũ in¬
iudie malũ. sola miseria caret ĩuidia. qr nemo ĩuidet
misero: cui reu̾a ũ liuor obicit᷑. s sola miscdĩa adhibetur.
Multi ⁊ bouos unitari uolũt. ⁊ de bouoꝵ ꝑfectibus ĩuidie.
liuore tabescũt: Quo fit ut uͦ illi corrigant᷑ a malo suo.
s ꝑ ĩiudñciã sudẽt̾iorent᷑. ⁊ bouos a recto studio qnͣtũ in ip¬
sis ẽ si potuerit᷑ depͣuare conentur: Qnͣdo malos boni ꝑfi¬
c̃e uidũt. ñ scandalitant᷑. s quẽ sint finẽ habituri maxi¬
ne cogitãt. ħ om̃is ĩuidꝰ alienis uͥtutib prestat qd bea¬
to iob satan p̾sticit: Nã dũ emulat᷑ ꝓsꝑitatib cõmouet¬
adu̾sa. s unde eũ credidit diabolus posse ꝓst̾ñe. inde eiꝰ
aucda st̃ nũta. atq uide claruerũt ꝓbabiliora paciencie
dociuñta Ita reqͥrũt ĩuidi aditũ male fame ꝑ quã bono¬

Expanded text:
ipse est rex super omnes filios superbiae . » Nulla est virtus, quae non habeat contrarium invidiae malum. Sola miseria caret invidia, quia nemo invidet misero, cui revera non livor objicitur, sed sola misericordia adhibetur. Multi et bonos imitari nolunt, et de bonorum perfectibus invidiae livore contabescunt. Quo fit ut nec illi corrigantur a malo suo, sed per invidiam deteriorentur, et bonos a recto studio quantum in ipsis est, si potuerint, depravare conentur. 315 6. Quando malos boni proficere vident, non scandalizentur; sed quem sint finem habituri maxime cogitent. 7. Hoc omnis invidus alienis virtutibus praestat, quod beato Job Satan praestitit . Nam dum aemulatadversa, unum eum credidit diabolus posse prosterni, in eo aucta sunt merita, atque inde claruerunt probabiliora patientiae documenta. Ita requirunt invidi aditum malae famae, per quam bono
Abbreviated transcription (Latin):
tatis ẽ q̃ d̾o hominẽ uuingit. cet̾um iac̾tancia oculos qͥb ds
uidi pot̾at claudit: Sicut solis radiꝰ dũ cõspicit᷑ acies ocu¬
li hebetat᷑. sic ⁊ qͥ ĩmodate altiora sciutat᷑. ab intũt̾one ueri
obtundit᷑. Sic̃ aqͥla ex alto ad escas collabit᷑. sic homo de
alto boue cõu̾satõnis ꝑ carnalẽ appetitũ ad ĩferiora demer¬

Expanded text:
tatis est, quae Deo hominem jungit. Caeterum jactantia oculos, quibus Deus videri poterat, claudit. 17. Sicut solis radius dum conspicitur, acies oculorum hebetatur sic et qui immoderate altiora scrutatur, ab intentione veri obtunditur. 18. Sicut aquila ex alto ad escas collabitur, sic homo de alto bonae conversationis per carnalem appetitum ad inferiora demer
Abbreviated transcription (Latin):
turna eẽ ñ possũt. Nõ eoꝵ desperanda ẽ salus. qͥ adis aiqͥs
t̾renũ sapiũt. dũ possint ⁊ ĩ occutais agere: unde iuftifiant
Hii enĩ meliores st̃ ipocͥtis. eo ꝙ mali st̃ ĩ aꝑto.⁊ ĩ occulto
boni Ipocͥte uͦ ĩ occulto mali st̃ ⁊bonos se palã ostñdut.
Ipoc̾tam iustus arguere ꝓhibetur. ne detĩoi castigat᷑ etistat
dicente salomone. Noli arguere derisorẽ ne odit te:¬

Expanded text:
e non possunt. 7. Non eorum desperanda est salus, qui adhuc aliquid terrenum sapiunt, dum possint et in occultis agere unde justificentur. Hi enim meliores sunt hypocritis, eo quod mali sint in aperto, et in occulto boni. Hypocritae vero in occulto mali sunt, et bonos se palam ostendunt. 8. Hypocritam justus arguere prohibetur, ne deterior castigatus existat, dicente Salomone: Noli arguere derisorem, ne oderit te
Abbreviated transcription (Latin):
dit. ⁊ inde se applicat unde aptũ hominẽ ad peccandũ
inspet̾it: Ex ea parte honimes diabolus tẽp̃tat: qͣ cos
ꝑ excrescentẽ humorẽ facile inclinari ad uicia cõspicit.
ut scd̃m humoris cõsparsiouẽ: adhibeat ⁊ tep̃tatõnem.
sione ꝓpͥa sustinet. s qnͣtũ ualet cõtͣ id ꝙ tolerat pugnet
Nã si cõpassioni credit᷑. tep̃tatõni ł uicio neqͣꝙͣ resistit᷑
Id̾o diabolus in sacͥs eloquiis behemot .i. animal dicitur.
qr de celis lapsus ad t̾ras cecidit. Iõ leuiathã .i. serpens de
aquis. qr ĩ huiꝰ scłi mari uolubili u̾satur astucia Auis
mari iusaua iactet᷑ fuctuatõne Ex eo enĩ ꝙ ꝑ m̾bra
sua diabolus operat᷑. sortit᷑ uocabula. ita ut ꝙ singłi a¬
gũt incitante illo ipse nominet᷑ ex eo Quẽ enĩ ñ deci¬
nͨ sic decipit. insidiat᷑ unde auis ẽ. ħ ẽ suꝑbie ruiua: u¬

Expanded text:
dit, et inde se applicat, unde aptum hominem ad peccandum dit, et inde se applicat, unde aptum hominem ad peccandum inspexerit. Ex ea parte homines diabolus tentat, qua eos per excrescentem humorem facile inclinari ad vitia conspicit, ut secundum humoris conspersionem adhibeat et tentationem. sione propria sustinet; sed, quantum valet, contra id quod tolerat pugnet. Nam si conspersioni ceditur, tentationi vel vitio nequaquam resistitur. 27. Ideo diabolus in sacris eloquiis Behemoth, id est, animal dicitur, quia de coelis lapsus ad terras cecidit. Ideo Leviathan, id est, serpens de aquis, quia in hujus saeculi mari volubili versatur astutia. Avis mare insana jactatur fluctuatione. Ex eo enim quod per membra sua diabolus operatur, sortitur vocabula, ita ut quod singuli agunt incitante illo, ipse nominetur ex eo. Quem enim non decinec sic decipit, insidiatur ei unde avis est, hoc est superbiae ruina. U
Abbreviated transcription (Latin):
Godẽ blandim̃to decipiunt᷑ nẽ ꝑ diabolũ homines. q ꝓ
thoplausti ĩ paradiso it decepti Młtis enĩ uicioꝵ p̃sti¬
giis. iñtes repboꝵ ꝑtẽp̃tando deludit. Nc̃ eiũ ꝓmissis
decipit. nc̃ reb tͣnsicoriis qͣi necessariis illidit᷑. nc̃ eciã
ipsa infu̾i supplicia qͣi leuia ⁊ tͣnsitoria sugg̃it. qͣtiuꝰ
iisoꝵ corda ĩ cupiditatẽ iasciuiã q dissoluat. secũ ꝙ
ad tarcara ducat. Arguũta machinat̾onũ malarũ¬
ꝙ cogitatõnũ semina q̃ ĩ cordib hominũ diabolus fũ¬
dit. ita sepe undiq captã implicãt m̃tem: ut qͣcõq ꝑte
euadere tẽptau̾it. sine ꝑiculo exire ñ possit. ueluti si
iures s facere. ꝙ si fec̾is pecces. si ñ fec̾is: reus ꝑiurii sis:
In tanto gͦ mali discͥmĩe ut euadendi aditus pateat.
minora pociꝰ eligenda st̃: ut maiora uitentur: Biabo¬
lus qũ deciꝑe quẽqͣ q̃rit. pͥus naturã uniꝰcuiꝰq inten¬

Expanded text:
 homines quo protoplasti in paradiso sunt decepti. Multis enim vitiorum praestigiis mentes reproborum pertentando deludit. Nunc enim promissis decipit, nunc rebus transitoriis quasi necessariis illicit. Nunc enim ipsa inferni supplicia quasi levia ac transitoria suggerit, quatenus miserorum corda in cupiditate lasciviaque dissolvat secumque ad tartara ducat. Argumenta tentationum malarumque cogitationum, semina quae in corda hominum diabolus fundit, ita saepue tentaverit, sine periculo exire non possit: veluti si jures hoc facere; quod si feceris pecces; si non feceris, reus perjurii sis. In tanto ergo mali discrimine ut evadendi aditus pateat, minora potius eligenda sunt, ut majora vitentur. Diabolus quando decipere quemquam quaerit, prius naturam uniuscujusque inten
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ ꝯparatõnẽ rerũ facile capunit᷑. Nã sepe sub specie aua
instruere solet collatõ: ita ꝯtent̾o destruit: Hec enĩ reli¬
cto sũsu u̾itatis. lites generat. ⁊ pugnãdo u̾bis ⁊̃ in dñi
blasphemiã: Inde hereses.⁊ scisma qͥb subũtit᷑ fides. ñi¬
tas cccrũpit᷑. scindit᷑ caritas Cõtenciosoꝵ studiũ ñ ꝓu̾ita

Expanded text:
parationem rerum facile capiuntur. Nam saepe sub specie alia instruere solet collatio, ita contentio destruit. Haec enim, relicto sensu veritatis, lites generat, et pugnando verbis etiam in Deum blasphemat. Inde et haereses, et schismata, quibus subvertitur fides, veritas
Abbreviated transcription (Latin):
inala agũt. ⁊ bona ꝓfitñt᷑ ꝑ ostũtat̾onẽ qͥppe boni apparẽt.
ꝑ actonẽ uͦ mali enstunt. Omĩa posst̃ a simplicib uicia
ꝑpet᷑ri.simulatio uͦ ⁊ hipocsis ñ cõmittit᷑ uͥ a male astutis.
ꝑ calliditatẽ ualentib uicia sub specie uͥtutũ celare. ⁊ nõ
ũam scĩtatẽ obicere Sci ñ solũ głam supͣ modũ siñ om

Expanded text:
mala agunt, et bona profitentur. Per ostentationem quippe boni apparent, per actionem vero mali existunt. Omnia possunt ex simplicibus vitia perpetrari, simulatio et hypocrisis non committitur, nisi a male astutis, per calliditatem valentibus vitia sub specie virtutum celare, et non veram sanctitatem objicere. Sancti non so
Abbreviated transcription (Latin):
Sepe uanã głam cõtep̃ñdo ĩ aliud genꝰ elatouis maditur.
dũ inse qͥsꝙ głat᷑. pro eo qr cõtẽpnat ab honimib laudem.
Quib dã cõcessũ ẽ tm̃ bñ agere. ⁊ fructũ bonis oꝑis ñ haber̾e.
qd̾ ip̃i sibi auferut. ꝑ studiũ humane iactãcie Semꝑsuã
aspiaiant festtatẽ. qͥ uane gle fauores diligũt. ⁊ ꝑdidise boñ
opꝰ doleant: qd ꝑ humana ostñtatõne fecerũt: Amator uane głe
unde possit semꝑ laudari. agere ñ qͥescit. ⁊ subiude ili uires
uanitatis pͣuiis appetitus auger: Boui oꝑis nichoatio ñ debet
ciciꝰ palã ad hominũ cogitatonẽ uenire. ne dũ boni inchoatio
humanis ocłis reserat᷑. a u̾itate ꝑfect̾onis manescat ceptio scĩ¬
tatis Ante matinitatis enĩ tempꝰ messes florentes cito ꝑeut̃
g̾mina ꝙ ĩutilia fiuĩt. Uirtutes scõꝵ ꝑ ostũtat̾onis appetitũ

Expanded text:
contemnendo in aliud genus elationis inciditur, dum in se quisque gloriatur pro eo quod contempserit ab hominibus laudem. Quibusdam concessum est tantum bene agere, et fructum boni operis non habere, quem ipsi sibi auferunt per studium humanae jactantiae. Semper suam aspiciant foeditatem qui vanae gloriae favores diligunt, et perdidisse bonum se opus doleant, quod pro humana ostentatione fecerunt. Amator vanae gloriae unde possit semper laudari agere non quiescit, et subinde illi vires vanitatis pravus appetitus auget. Boni operis inchoatio non debet palam citius ad hominum cognitionem venire, ne dum boni inchoatio humanis oculis reseratur, a virtute perfectionis inanescat coeptio sanctitatis. Ante maturitatis enim tempus messes florentes cito pereunt, semina quoque inutilia fiunt. Virtutes sanctorum per ostentationis appetitum
Abbreviated transcription (Latin):
tione humana. uitanda Ille ã debet publicare bonũ ꝙ agit.
qͥ ꝑfecta humilitate fundatꝰ. uulla iã elatõne cõtingit᷑. Nã¬
is qui se uitlligit adhͦ amore laudis pulsari. facta bona in
occulto agat. ue forte ꝙ egerit ꝑdat: Int̾dũ uiri scĩ dũ cu¬
piũt funditꝰ suã mutabilitatẽ corrigere. aliqnͣdo tumore
tangunt᷑ elatõnis. sue ꝯscii actõnis ⁊ iusticie. s ab huiꝰ sub¬
sidãtõne custodiũt. ne dũ alios a t̾rena int̾ncione erigũt.
ipsi in t̾reue laudis appetitu dem̃gant᷑. Quidã incauta¬

Expanded text:
 agit, qui, perfecta humilitate fundatus, nulla jam elatione contingitur. Nam qui se intelligit adhuc amore laudis pulsari, facta bona in occulto agat, ne forte quod egerit perdat. 11. Interdum viri sancti, dum cupiunt funditus suam mutabilitatem corrigere, aliquando tumore tanguntur elationis suae conscii 312 actionis justitiae, sed ab hujus subsideratione custodiunt, ne dum alios a terrena intentione erigunt, ipsi in terrenae laudis appetitu demergantur. 13. Qu
Abbreviated transcription (Latin):
uocat cupiditas scłi. qͥ ꝓuid̾e obliuiscũt᷑ uoti. qr capiũtur
illecebͥs uanitatis: Queꝯq mens ꝓcellis mũdi huiꝰ ĩuolũ¬
is. lignũ cõscũde crucis. ut a mari .i. tẽpestate huiꝰ sełi
libereris. nullꝰ enĩ te a lacu moctis humane samabit.¬
uͥ xp̃s eruerit. Qui scło renũciare disposuit. tnͣqͦssionis¬
metu reatu astringit᷑. si uotũ mutau̾it. Atrocit̃ enĩ
in discussione diuini iudicii arguendi st̃. qͥ qd ꝓfessi¬
one spopõderãt: implere oꝑe cõtẽpserut̃ Mirabilit̃ cõ¬
paratur similitudo a uoluptatib iũdi conanti ad dĩ
dĩ redire. reuitentib eũ cupiditatib scłi. ei qͥ dotmitas

Expanded text:
 voti, quia capiuntur illecebris vanitatis. 2. Quaecunque mens procellis mundi hujus involveris, lignum conscende crucis, ut a mari, id est, tempestate hujus saeculi libereris. Nam nullus te a lacu mortis humanae salvabitus eruerit. 3. Qui saeculo renuntiare disposuit, transgressionis reatu astringitur, si votum mutaverit. Atrociter enim in discussione divini judicii arguendi sunt, qui, quod professione spoponderant, implere opere contempserunt. 4. Mirabiliter comparatur similitudo a voluptatibus mundi conanti redire ad Deum, retinentibus eum cupiditatibus saeculi, ei qui dorm
Abbreviated transcription (Latin):
s dũ ꝓpinqͦꝵ utilitates ꝓcurant. a. d̾ĩ amore se separat̃. Uir
spinitaus ita ꝓdeẽ debet sue ꝓpinqͥtati. ut dũ illis grãm
carnis p̃stare studet: ipse a spiritali ꝓposito ñ decliuet.
animas ꝑdid̾unt. Int̾dũ ordinata discret̾o ẽ dũ negat᷑ paren
ti: ꝙ prestat᷑o extraneo. ut nou̾is ñ ꝓhiberi pietatis offm̃.
s negari carnalitatis affectũ Parentib enĩ carnalit̾ p̃¬
stat᷑. ꝙ ettͣneis pie impendit᷑. Sicut nr̃a nob̾ ñ odienda
ẽ anima. s eiꝰ carnales affectũs odio debemꝰ habere. iͥ nͨ pa¬
rentes odio a nob̾ habñdi sũt. s eoꝵ inpedim̃ta q̃ nos ab iti¬
nere recto p̃̾pediũt. dũ tñ dñs iꝰ p̃cepit nob̾ parentes odi
cas designasse allophiloꝵ: arcͥam dĩ portantes. Iã sicut
ille pignoꝵ affectib a recto itin̾e minime disgresse sũt.

Expanded text:
sed dum propinquorum utilitates procurant, a Dei amore se separant. 4. Vir spiritualis ita prodesse debet suae propinquitati, ut dum illis gratiam carnis praestare studet, ipse a spirituali proposito nequaquam suas perdunt. 5. Interdum ordinata discretio est, dum negatur proximo quod praestatur extraneo, ut noveris, non prohiberi pietatis officium, sed negari carnalitatis affectum. Proximis enim carnaliter praestatur, quod extraneis pie impenditur. 6. Sicut nostra nobis non odienda est anima, sed ejus carnales affectus odio debemus habere, ita nec parentes odio a nobis habendi sunt, sed eorum impedimenta, quae nos ab itinere recto praepediunt, dum tamen Dominus ita praecipiat nobis parentes odircas designasse Allophylorum, arcam Dei gestantes. Nam sicut illae pignerum affectibus a recto itinere minime digressae sunt,
Abbreviated transcription (Latin):
neget S qͥd ẽ se ip̃m abnegare. nͥ uoluptatib ꝑropͥis
renunciare. ut qͥ suꝑb erat. sit humilis: Qui iracundꝰ ẽ.¬
eẽ studeat mansuetꝰ. Nã si ita qͥsq renunciet om̃ib q̃
possidet ut suis ñ renũciet morib: ñ ẽ xp̃i discipulus:
Qui enĩ renũciat reb suis sua abnegat. qͥ uͦ renũciat p᷑¬
uis morib. semet ipm .s. abnegat Uñ ⁊ dñs: Qui uult
inqͥt pꝰ me uenire. ab neget semet ipm̃: de¬

Expanded text:
neget. Sed quid est seipsum abnegare, nisi voluptatibus propriis renuntiare? Ut qui superbus erat, sit humilis; qui iracundus, esse studeat mansuetus. Nam si ita quisque renuntiet omnibus quae possidet, ut suis non renuntiet moribus, non est Christi discipulus. Qui enim renuntiat rebus suis, sua abnegat; qui vero renuntiat moribus pravis, semetipsum abnegat. Unde et Dominus: Qui vult, inquit, post me venire, abneget semetipsum
Abbreviated transcription (Latin):
affectus: ut ñ desꝑet p̾cis effectũ: Inauit̾ a̾ oramꝰ. si spei
nichil dubitans: Nã qͥ dubitat similis ẽ unde maris q̃
uento fiur atq disꝑgit᷑. Diffidñcia orit᷑ impetndi orata:
si se auimꝰ sũciat cca peccandi affectonẽ u̾sari. Nõ eñĩ
potest habere p̾cis c̾tam fiduciã. qͥ adħ ĩ p̾ceptis di pigͥtat.
⁊ pecc̃i recoedatone delectat. Qui a p̃ceptis dĩ au̾tit᷑. ꝙĩ¬

Expanded text:
affectus, ut non desperet precis effectum. Inaniter autem oramus, si spei ue in fide nihil dubitans ; nam qui dubitat similis est undae maris, quae a vento fertur, atque dispergitur. 16. Diffidentia nascitur impetrandi orata, si se adhuc animus sentiat circa peccandi affectionem versari. Non enim potest habere precis certam fiduciam, qui adhuc in praeceptis Dei pigritat, et pecc
Abbreviated transcription (Latin):
id̾o q scłi huiꝰ blandicias calcãt. ut uaudiores ad uitã illã
de huiꝰ uite mortificatõne ꝯsurgat. Cũcta qͥppe temꝑalia
qͥb dã pennis subleuatꝰ erigit᷑.⁊ ĩ quo lapsus erat. ꝑ gemi¬
tũ cõspicit. ⁊ ubi peruem̾it cũ gaudio magno intñdit:
Qui uͦ a cõtẽplatõnis reqͥe resiȩtus. ĩ curis huiꝰ scłi incidit.¬

Expanded text:
ut validiores ad vitam illam de hujus vitae mortificatione consurgant. Cuncta quippe temporalia, quibusdam pinnis, sublevatus erigitur, et in quo lapsus erat, per gemitum conspicit, et ubi pervenerit, cum gaudio magno intendit. Qui vero, a contemplationis req
Abbreviated transcription (Latin):
d̾ant ñ solũ mores eoꝵ. s ⁊ cõsortia fugiant: Quidã eciã
corꝑant̾ seꝑari desid̾ant ab iniqͥs. ut eoꝵ ñ imioluãt ᷑ deli¬
de uel oꝑe. ⁊ licet sepe ĩ medio carualiũ uitã d̾s ꝓtegat
electoꝵ. tñ satis rarũ ẽ. ut qͥs int̾ scłi uoluptates positꝰ.
a uiciis maneat illibatꝰ In quib ⁊ si ñ cito implicat᷑
aliqnͣdo tñ abstrahit᷑ Neq enĩ diu tutꝰ eẽ pot̾it. qͥ ꝑicu¬
lo proximꝰ fuerit. Uiasine offñdiculo uita monachi. sñ
cupiditatis ⁊ tumoris inpedim̃to Dũ enĩ qͥsq a cõsorcio¬

Expanded text:
derant, non solum mores eorum, sed et consortia fugiant. Quidam etiam corporaliter separari desiderant ab iniquis, ut eorum non involvantur delide vel opere. Et licet saepe in medio carnalium vitam Deus protegat electorum, tamen satis rarum est ut quis inter saeculi voluptates positus a vitiis maneat illibatus, in quibus etsi non cito implicetur, aliquando tamen attrahitur. Neque enim diuturnus esse poterit, qui periculo proximus fuerit. 3. Via sine offendiculo, vita monachi sine cupiditatis et timoris impedimento. Dum enim quisq
Abbreviated transcription (Latin):
cecreto ꝯtẽplatonis eg̃diunt᷑ ad publicũ actõnis. ita rursꝰ
głam oꝑant᷑. Sic̃ aqͥle moris ẽ. semꝑ oculũ ĩ radio solis
figere ñ desiectere. nͥ e ce soliꝰ obtñtu: ita ⁊ sc̃ a ꝯtẽplatõne
ad actualẽ uitã int̾dũ reflectunt᷑. ꝯsid̾antes illa sĩna.
sic eẽ utilia. ut tñ ista humilia sĩt paululũ nr̃e indigñ¬
u̾ant̃ incedit. ĩ cõtẽplat̾one a̾ sese ꝑ int̾ualla resumit. qi
diut᷑uitate ꝯtẽplandi lassat᷑. uisio animaliũ q̃ ĩ erechie

Expanded text:
secreto contemplationis egrediuntur ad publicum actionis, ita rursus ris est semper oculum in radium solis infigere, nec deflectere, nisi escae solius obtentu: ita sancti a contemplatione ad actualem vitam interdum reflectuntur, considerantes illa summa sic esse utilia, ut tamen ista humilia sint paululum nostrae indigenveranter incedit; in contemplatione autem sese per intervalla resumit, quia diuturnitate contemplandi lassatur. 9. Visio animalium in Ezechiele,
Abbreviated transcription (Latin):
u̾tati ced̾e nesciat. ipsã q rectã doct̾nã euacuare ꝯten¬
dant. In disputatõne fideliũ cauenda ẽ ꝓpositõnũ arti¬
ficiosa subtilitas. q̃ callidis obiectõnib recia tendit. Ica
lio eget Qd si fu̾it naturalit̾ tardior. freqñti cũ medi¬
tarõne acuit᷑. ac legñdi assiduitate colligit᷑ Sepe ꝓlixa
lecto. longitudinis causa memoriã legñtis oblitt̾at Qd
sibreuis sit. sũmoto q libro sũtencia recͣctet᷑ ĩ animo. t̃
sine labore legit᷑. ⁊ ea q̃ lecta st̃ recolũdo memoria mini¬
me excidut̃ Acceptabilior ẽ sñsib lectio tacita. ꝙͣ aꝑta:
Ampliꝰ enĩ intlłectꝰ instruit᷑. qnͣdo uax legñtis qͥescit.⁊
sub silñcio lingua mouet᷑ Nã clare legendo ⁊ corpꝰ las¬
satur. ⁊ uocis acuiuen obtundit᷑: De Contemplatone

Expanded text:
t, ipsamque rectam doctrinam evacuare contendant. 300 6. In disputatione fidelium cavenda est propositionum artificiosa subtilitas, quae callidis objectionibus retia tendit; ita lio eget. Quod si fuerit naturaliter tardior, frequenti tamen meditatione acuitur, ac legendi assiduitate colligitur. 8. Saepe prolixa lectio longitudinsi brevis sit, submotoque libro sententia retractatur in animo, tunc sine labore legitur: et ea quae lecta sunt recolendo, memoria minime excidunt. Acceptabilior est sensibus lectio tacita, quam aperta. Amplius enim intellectus instruitur, quando vox legentis quiescit, et sub silentio lingua movetur. Nam clare legendo, et corpus lassatur, et vocis acumen obtunditur. Dixit abbas Pe
Abbreviated transcription (Latin):
uo sũsu ñ sapiũt. s eas ad errorẽ pͣue intł¬
ligencie ducũt. neq semet ipsos earũ sñsib subdũt. s
eos qͣi ĩ laberinto implicẽt. a qͦ exire uix ualũt Ganta
ẽ hereticoꝵ calliditas. ut falsa ueris. mala ꝙ boius ꝑnus¬
ceant. salutarib q reb plerũq erroris sui uirꝰ int̾serut.
qͦ faciliꝰ possĩt pͣuitatẽ ꝑu̾si dogniatis sub specie u̾i̾tatis
sua dicta ꝯsͥcͥbũt. ut indubitant̃ lecta credant᷑ ñ nꝙͣ. ⁊̃
blasphemias suas latñti dolo ĩ libͥ mõꝵ inserũt. doctnã¬

Expanded text:
o sensu sapiunt, sed eas ad errorem plligentiae ducunt; neque semetipsos earum sensibus subdunt, sed eos quasi labyrintho implicent, a quo exire non valeant. Tanta est haereticorum calliditas, ut falsa veris malaque bonis permisceant, salutaribusque rebus plerumque errorum virus interserant, quo facilius possint pravitatem perversi dogmatis sub specie persuaderesua dicta conscribunt, ut indubitanter lecta credantur. Nonnunquam blasphemias suas latenti dolo in libris nostrorum in
Abbreviated transcription (Latin):
uacuata ẽ: sic̃ scͥtũ ẽ Nõne stultã fecit ds sapĩam huiꝰ¬
uidet᷑ alis indigna Eo si animo humili miftĩa eius
intendãt: ꝯfestĩ adu̾tũt qnͣtũ excelsa st̃ q̃ in illis despici¬
unt: In lectõne ũ u̾ba. s u̾itas ẽ amãda Sepe ã repe¬
nitur simplicitas u̾idica. ⁊ ꝯposita falsitas. q̃ hominẽ

Expanded text:
vacuata est, sicut scriptum est: Nonne stultam fecit Deus sapientiam huvidetur illis indigna. Quod si animo humili mysteria ejus intendant, confestim advertunt quam excelsa sunt quae in illis despiciunt. 8. In lectione non verba, sed veritas est amanda. Saepe autem reperitur simplicitas veridica, et composita
Abbreviated transcription (Latin):
intima ꝑuenit. qñ d̾i grã m̃tẽ uit̾ius ut intilligat tã¬
git: Sicut enĩ quodã flãma caritatis sue dñs illuĩat.
ut uitalit̾ sapiãt: ita qͦsdã frigidos torpentesq desent.
ut sũ sũsu ꝑsistãt. Pleriq ĩ acumĩe intlłigñdi uiua¬
ces exsistũt. s loquendi inopia augustiant᷑. qͥdã uͦ ĩ utͥsq
pollũt. qr ⁊ sciendi copiã ⁊ dicendi efficaciã hũt:¬

Expanded text:
igat, tangit. 2. Sicut enim quosdam flamma charitatis suae Deus illuminat, ut vitaliter sapiant, ita quosdam frigidos torpentesque deserit, ut sine sensu persistant. 3. Plerique acumine intelligendi vivaces existunt, sed loquendi inopia angustantur. Quidam vero in utrisque pollent, quia et sciendi copiam, et dicendi efficaciam h
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ si ñ ꝑ naturã. ꝑ assiduitatẽ tñ lectõnis augm̃tãt Nã
ꝗͣuis sũsus hebetudo sit. frequẽs tñ lecto intlłigñciã ad¬
hibet: Sic̃ qͥ tardꝰ est ad capiendũ ꝓ intñt̾one tñ boni
studii p̃̾miũ ꝑcipit. ita qͥ p̃stitũ sibi a dõ ingeniũ intł¬
ligñcie negligit: ꝯdẽpnatõnis reꝰ exstit. qr donũ ꝙ aoce
pit despicit. ⁊ ꝑ desidiã derelinqͥt. Quidã d̾i iudicio do¬
nũ scĩe ꝙ negligũt. accipiũt. ut duriꝰ de reb creditis pu
habeant retributionis:De doctrina sire bracia¬

Expanded text:
etsi non per naturam, per assiduitatem tamen lectionis augmentatur. Nam quamvis sensus hebetudo sit, frequens tamen lectio intelligentiam auget. 7. Sicut qui tardus est ad capiendum, pro intentione tamen boni studii praemium percipit, ita qui praestitum sibi ex Deo ingenium intelligentiae negligit, condemnationis reus existipit, despicit et per desidiam derelinquit. Quidam Dei judicio donum scientiae quod negligunt, accipiunt, ut durius de rebus creditis punhabeant retributionis. Donum sine adjuva
Abbreviated transcription (Latin):
hominẽ ad amorẽ dĩ ꝑducit: Excitati enĩ sepe illiꝰ smone sb̾¬
thum᷑ a desidĩo uite mũdane. atq accensi ĩ amorẽ sapĩe:
tanto uana spes mortalitatis huiꝰ nob̾ uilescit. qnͣto am¬
plius legendo spes et̾ua claruerit: Gemuũ ẽ lectõnis stu¬
diũ. pͥmũ qͦmͦ scͥture intelligant᷑. sedm. qͦ utilitate ł dig

Expanded text:
tati enim saepe illius sermone, subtrahimur a desiderio vitae mundanae; atque accensi in amorem sapientiae, tanto vana spes mortalitatis hujus nobis vilescit, quanto amplius legendo spes aeterna claruerit. 5. Geminum est lectionis studium: primum, quomodo Scripturae intelligantur; secundum, qua utilitate
Abbreviated transcription (Latin):
eã. p̃miũ ĩ eis qͥ eã bñ uiuendo custodiũt. penã uͦ. qͥ eã ma¬
le uiuendo ꝯtẽp̃nũt Omĩs qͥ a p̾ceptis d̾i discedit oꝑe. qͦciẽs
eadẽ dĩ p̃cepta leg̾e̾ uel audire potuerit: corde suo rep̃hñsꝰ
uñ ⁊ dd̾ ꝓpħa dep̃cat᷑ diceus Tc̃ ñ ꝯfundar. dũ respicio ĩ oĩa
mandata tua Grauit̾ nãq unꝰqͥsq ꝯfundit᷑. qnͣdo mãdata
d̾ĩ uel legendo. ł audiendo respicit. q̃ uiuendo ꝯtẽp̃nit: Cor
miliaritate. si c̃ scͥptũ ẽ: Ama illã. ⁊ exaltabit te.
glificaberis ab ea. cũ eã fueris amplexatꝰ Qnͣto qͥsq mag̃

Expanded text:
is qui eam bene vivendo custodiunt; poenam vero eis qui eam male vivendo contemnunt. 8. Omnis qui a praeceptis Dei discedit opere, quoties eadem Dei praecepta legere vel audire potuerit, corde suo reprehensus  propheta deprecatur dicens: Tunc non confundar, dum respicio in omnia mandata tua . Graviter namque unusquisque confunditur quando mandata Dei vel legendo, vel audiendo respicit, quae vivendo contemnit. Cordmiliaritate, sicut est scriptum: Ama illam, et exaltabit te; glorificaberis ab ea, cum eam fueris amplexa
Abbreviated transcription (Latin):
⁊m̃te. Sic̃ or̃õnib regiui᷑. ita psalmoꝵ studiis delectam᷑:
Psanaendi enĩ utilitas. tͥstia corda ꝯsolat᷑ Gratõres m̾tes
facit ⁊ fastidiosos oblectat.⁊ mertes exsusscitat. pecc̃ores
ad lau̾ita inuitat Nã ꝙͣ uis dura sĩt carualia corda. sta¬
tĩ ut psalmi dulcedo insonuerit. ad affectũ pietatis a¬
pacto modulatõne canentis maior ĩuascit᷑ ꝯpũcto cordis
Multi enĩ reperiunt᷑ qͥ cantꝰ suauitate ꝯmoti sua cͥmi¬
na plangũt. atq ex ea parte magis fiectũt᷑ ad lacͥmuas.
ex qua psallãtis insonuerit dulcedo suauissima Ot̃o t̃¬

Expanded text:
regimur, ita psalmorum studiis delectamur. Psallendi enim utilitas tristia corda consolatur, gratiores mentes facit, fastidiosos delectat, inertes exsuscitat, peccatores ad lamenta invitat. Nam quamvis dura sint carnalium corda, statim ut psalmi dulcedo intonuerit, ad affectum pietatis apacto modulatione canentis major nascitur compunctio cordis. Multi enim reperiuntur qui, cantus suavitate commoti, sua crimina plangunt, atque ex ea parte magis flectuntur ad lacrymas, ex qua psallentis insonuerit dulcedo suavissima. 33.
Abbreviated transcription (Latin):
manib ad dm̃i. ne de negligñcia mandatoꝵ corde rep̾hñ¬
dam᷑. dũ salutẽ ñrã obtmere. aut sola orõne: aut sola
oꝑatõne ꝯtũdimꝰ Postꝙͣ bonũ opꝰ agimꝰ. lacͥme ot̾onũ
fundãt᷑ ut m̃itũ actõnis hu̾ilitas impeit p̃cis Culpabi¬
liter manꝰ ad dñ expandit. qui facta sua orando iactãt̾
pdit. sc̃ ꝑhariseꝰ in cẽplo iactant᷑ orabat. seq magis ꝙͣ. dm̃
ee oꝑib iustis laudam uolebat: Quoꝵdã orõ ĩ peccm̃ ꝯu̾di¬

Expanded text:
mi, ne de negligentia mandatorum corde reprehendamur, dum salutem nostram obtinere sola oratione aut sola Postquam bonum opus agimus, lacrymae orationum fundantur, ut meritum actionis humilitas impetret precis. 20. Culpabiliter manus ad Deum expandit, qui facta sua orando jactanter prodit, sicut Pharisaeus in templo jactanter orabat, seseque magis quam Deum de operibus justis lauda
Abbreviated transcription (Latin):
in eos erpe me Promde tardiꝰ exaudiũt᷑ qͦrdã or̃ones.
ut dũ differinit᷑. forciꝰ ex̾citate maiorib p̾miis cumulent᷑.
gxemplo ruinarũ. ⁊ rep̃hũsione messiũ. in qͥb qnͣto tar¬
diꝰ sata semimata exeunt: tanto ad frugẽ cumłaciꝰ crescũt.
Tciens orantes ñ cito exaudim᷑: nr̃a nob̾ facta ĩ ocuł ꝓpona¬
mꝰ. ut ħ ipsũ ꝙ differim᷑. diuine reputem᷑ iusticie. ⁊ culpe¬

Expanded text:
s eripe me . » Proinde tardius exaudiuntur quorumdam orationes, ut dum differuntur, fortius excitatae majoribus praemiis cumulentur, exemplo pruinarum et repressione messium; in quibus quanto tardius sata semina exeunt, tanto ad frugem cumulatius crescunt. Quoties orantes non cito exaudimur, nostra nobis facta in oculis proponamus, ut ipsu
Abbreviated transcription (Latin):
sint: difficile ẽ tñ ut semꝑ sint Mens q̃ añ oronẽ uacans
a do ilicitis cogitatõnib occupat᷑. dũ ĩ orõnẽ uen̾it. ꝯfessĩ
ili imagines rerũ qͥs nuꝑ cogitauit occͤrũt. aditũ q p̃¬
cib obstruut. ne se mens lib̾a ad celeste desid̾iũ erigat:
Durgandus ẽ itaq pͥinũ auimꝰ. atq a tẽporaliũ rerũ cogi¬
tatõnib seg̃gandꝰ. ut p᷑a acies cordis ad dm̃ uere ⁊ simpli

Expanded text:
 Mens quae ante orationem vacans a Deo in illicitis cogitationibus occupatur, dum in orationem venerit, confestim illi imagines rerum quas nuper cogitavit occurrunt, aditumque precis obstruunt, ne se mens libera ad coeleste desiderium erigat. 10. Purgandus est itaque primum animus, atque a temporalium rerum cogita
Abbreviated transcription (Latin):
ñ ꝑfecta p̃sũtis uite repetit desid̾ia. in qͥb ⁊ si ñdũ semo¬
nachꝰ alliget oꝑe. iã tñ aiuigat cogitatõnis amore. Lõ¬
ge tͥppe a d̾o ẽ animꝰ. cui hec adhͦ uita dulcis ẽ. Iste eñĩ
qͥd de suꝑnis appetat. qͥd de infimis fugiat. nescit. Nã
us qͥb inheret. dolere debet. ꝓpt̾ ħ enĩ ⁊ iacob apłs dicit
Miseri estote. lugete. ⁊ plorate. Risus ur̃ in luctũ cõu̾¬
tetur. ⁊ gaudiũ ĩ merorẽ. Hino ⁊̃ dñs: Beati qͥ lugẽt.

Expanded text:
aesentis vitae repetit desideria; in quibus etsi nondum se monachus alliget opere, jam tamen alligat cogitationis amore. Longe quippe a Deo est animus, cui haec adhuc vita dulcis est. Iste enim quid de supernis appetat, quid de infimis fugiat, nescit. Nam ius quibus inhaeret dolere debet. Propter hoc enim et Jacobus apostolus dicit: Miseri estote, lugete, et plorate, risus vester in luctum convertatur, et gaudium in moerorem . Hinc etiam Dominus: Beati
Abbreviated transcription (Latin):
nẽ se subdat: Quia freqñs or̃o uicioꝵ impug¬
natõnẽ extinguit. tã ꝑseueraut̃ iutendere oportet
animũ nrm orando atq pulsando qͦusq importu¬
nas desid̾ioꝵ carnaliũ suggestiones q̃ ñis opstre¬
punt sñsib foctissima intentõne suꝑemꝰ. ac tãdiu
insist̾e: qͦusq ꝑsistũdo uĩcamꝰ Nã negligentes
orat̃õnes uͦ ab ipso homine impetͣre ualut qd̃
uolunt. Qnͣdo qͥsq orat scm̃ ad se spm̃ uocat. at
uii

Expanded text:
nem se subdat, quia frequens oratio vitiorum impugnationem exstinguit. Tam perseveranter intendere oportet animum nostrum orando, atque pulsando, quousque importunas desideriorum carnalium suggestiones, quae nostris obstrepunt sensibus, fortissima intentione superemus: ac tandiu insistere, quousque persistendo vincamus. Nam negligentes orationes nec ab ipso homine impetrare valent quod volunt. Quando quis orat, sanctum ad se spiritum advocat: at ubi
Abbreviated transcription (Latin):
qͥt errare fecerũt sop̃nia.⁊ illusioues uaue. Porro q̃dã
in lege de iosep^ͥ filio iacob qͥ sõpnio fr̾ib p̃ferendꝰ p̃dicit᷑.
uel sicut ĩ euãgłio de iosepħ sp̃oso marie.qͥ ut fug̾et cõ
cogitatõne ⁊ reuelatõne. daniele dicente. Tu inqͥt ret
cogitare cepisti ui stratu tuo qͥd eẽt fut᷑um pꝰ hec. ⁊ qͥ re¬
uelat mistĩa ostũdit tͥ q̃ uentura st̃ Et enĩ sepe ea ĩ¬

Expanded text:
quit, errare fecerunt somnia, et illusiones vanae. Porro quaedam erendus praedicitur . Vel sicut in Evangelio de Joseph sponso Mariae, qui ut fugeret cum cogitatione et revelatione, Daniele dicente: Tu, inquit, rex, cogitare coepisti in stratu tuo quid esset futurum post haec, et qui revelat mysteria ostendit t
Abbreviated transcription (Latin):
oend̾at. ruriꝰ erigit᷑. qd̃ fieri ĩ actiua uita ñ potest. de qͦsi
qͥͣsq reflectat ueil ad modicũ. statĩ uicioꝵ recipit᷑ luxu O
culus dexter scandalitatis quẽ euelli dñs p̾cepit. uita ꝯ¬
templatiua ẽ. duo oculi in facie: actiua uita ⁊ cõtẽpla¬
tiua ĩ homine. Qui gͥ ꝑ cõcẽplatõnẽ docebit errorẽ. me
liꝰ si euellit cõtemplatonis oculũ. seruat sibi unũ uite
actualis obtutũ. ut sit utilius illi ꝑ simplicẽ acłonẽ ire
ad uitã. ꝙͣ ꝑ cõtemplatõnis errorẽ mitti ĩ gehẽnã Se¬
pe mens ad sũma ab imis erigit᷑. ⁊ sepe a sũmis ad infima
pondere carius inclinata refiectit᷑ Multos d̾s ex carna¬
lib sua gr̃a uisitat.⁊ ad ꝯtẽplatõnis fastignũ eleuat.

Expanded text:
activa vita non potest, de qua si quisque reflectat vel ad modicum, statim vitiorum excipitur luxu. 10. Oculus dexter scandalizans, quem evelli Dominus praecepit , vita contemplativa est. Duo oculi in facie, activa vita et contemplativa in homine. Qui igitur per contemplationem docebit errorem, melius est si evellat contemplationis oculum, servans sibi unum vitae activae obtutum, ut sit utilius illi per simplicem actionem ire ad vitam, quam per contemplationis errorem mitti in gehennam. 11. Saepe mens ad summa ab imis erigitur, et saepe a summis ad infima pondere carnis reclinata reflectitur. 12. Multos Deus ex carnalibus sua gratia visitat, et ad contemplationis fastigium elevat.
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ipsa talis angustia ad m̾itũ ꝓficit: Nã siue in a¬
nimo sen ĩ coꝵꝑe ꝑ instinctũ ĩ mundoꝵ spirituũ q̃¬
libet adu̾sa iustꝰ patit᷑. ex d̾i utiq ꝑmissu id patitur:
Quo si ħ ipsũ ad dĩ głam humił referat. ⁊ dicat ꝙ pro
corporis passione iob dixit. si bona suscepunꝰ de manu
dũi. mala ã qͣre ñ suscipiamꝰ. iste ñ separat᷑ a d̾o. s con¬
tis perire uite et̾ue ñ potest. qr pius dũs ad dap̃nat̾o¬
nẽ culpe ñ reputat. ꝙ de sue magiestatis ꝑmissu no

Expanded text:
in animo, sive in corpore, per instinctum immundorum spirituum quaelibet adversa justus patiatur, ex Dei utique permissu id patitur. Quod si hoc ipsum ad Dei gloriam humilis referat, et dicat quod pro corporis passione Job dixit: Si bona suscepimus de manu Domini, mala quare non suscipiamus ? iste non separatur a Deo, sed contis perire vitae aeternae non potest, quia pius Dominus ad damnationem culpae non reputat quod de suae majestatis permiss