comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ditatib tiuis erit fius ffran. nec egere nec
habundare. n ͨ pesse: nec subesse alus fims est
meꝰ. Aug̃. Numanitatẽ exuas oportet
et deꝰ fia̾s. ut tibi nõ egere cõtingat. Anigno¬
ras ex cunctis aĩalib egentissimũ esse hodemã¬
stran. Audieiã sepissime sed integrare meoiã
uelim. Aug. Aspice nudũ et infdrnẽ inter
uagitꝰ et ac̾mas nascentem: exiguo lacte
sõlandũ tremulũ atq reptãtem opis ĩdigrñ
subiectum passionb ĩnumeris cõsilnt̃opero
altͣna leticia et tu̾sticia fluctuantẽ. Ipor¬
tentemq arbitrn appetitꝰ cohibere nestum
quid quãtũne sibi expediat quis cibo potiuꝙ
modꝰ ignorãtem Cii almiẽta corꝑio cefis
amman̾tib in aperto posita multo laboret
coquirenda sũs. quẽ somnus inflat: cibꝯdisted᷑
porꝰ p̃cipitat uigilie ex tenuant. fames
eotrahit sitis arefacit. auidũ trudũq fa¬
stidientem possessa ꝑdita deplorãtẽ. et pre¬

Expanded text:
ditatibus tuis erit finis? Nec egere, nec ditatibus tuis erit finis? Nec egere, nec abundare: nec preesse nec subesse aliis, finis est meus. Humanitatem exuas oportet et deus fias, ut tibi non egere contingat. An ignoras ex cuntis animalibus egentissimum esse hominem? Audieram sepissime, sed integrari memoriam velim. Aspice nudum et informem inter vagitus et lacrimas nascentem, exiguo lacte solandum, tremulum atque reptantem, opis indigum subiectum passionibus innumeris, consilii inopem, alterna letitia et tristitia fluctuantem, impotentem arbitrii, appetitus cohibere nescium; quid quantum ve sibi expediat, quis cibo potuique modus ignorantem; cui alimenta corporis, ceteris animalibus in aperto posita, multo labore conquerenda sunt; quem somnus inflat, cibus distendit, potus precipitat, vigilie extenuant, fames contrahit, sitis arefacit; avidum timidumque, fastidientem possessa, perdita deplorantem et pre
Abbreviated transcription (Latin):
inclmauit auctãs. quos tibi quidẽ incultare
nõ actinet. Ita ꝙuis turba deorũ ridicłosa
sit: hec tamẽ uatũ opimio hand ꝓrsq̃ msẽsata
est. qm̃ ego si ad unũ retulerim deũ̃ a qͦ om̃ns
oportina subuẽtio est. nõ me delirare qͥdem
arbitior: isi tibi Alit̾ uideat᷑. Aug̃. Ego Ita
esse nõ nego. sed qr tempꝰ tã iniq paciaris
indignor. Uinu̾sã enĩ etatem tuam honestis
olmi cuuis destmnaueras. si quid i aliis coactꝰ
expenderes id tempꝰ ꝑditum iudicabas. nũc
uo̾ tãtũ honestati tribuis: ꝙͣtũ tibi reliquũ
fecit auaricie studium. Quis nõ ad etatem
prouectiorẽ ꝑurnisse cupiat: que sic cõsilia
homnnũ alt̾nat. Sed quis cuit fuis: aut quis
modꝰ. p̃lige tibi metã. Ad qm dũ ꝑueneris
subsistas et aliqñ respites. Scis illud hũano
ore prolatum oraculi unn habere. semꝑ auarꝰ
eget. certum uoto pete fmem. quis autẽ cupi¬

Expanded text:
inclinavit autoritas, quos tibi quidem inculcare inclinavit autoritas, quos tibi quidem inculcare non attinet. Ita, quamvis turba deorum ridiculosa sit, hec tamen vatum opinio haud prorsus insensata est; quam ego, si ad unum retulerim Deum, a quo omnis oportuna subventio est, non me delirare quidem arbitrabor, nisi tibi aliter videatur. Ego ita esse non nego, sed quod tempus tam inique partiaris indignor. Universam enim etatem tuam honestis olim curis destinaveras; sic, quid in aliis coactus expenderes, id tempus perditum iudicabas; nunc vero tantum honestati tribuis, quantum tibi reliquum fecit avaritie studium. Quis non ad etatem provectiorem pervenisse cupiat, que sic consilia hominum alternat? Sed quis erit finis aut quis modus? Prefige tibi metam, ad quam cum perveneris subsistes et aliquando respires. Scis illud humano ore prolatum oraculi vim habere: semper avarus eget; certum voto pete finem. Quis autem cupi
Abbreviated transcription (Latin):
cogita q̃so acrit̾ atq oculqs mẽtis intende le
eos c̾tũradiãtis auri fulgor impediat quociẽs
uncis auaricie tractꝰ ab altissimis curis ad
hec infiora diu̾teris. nonne de celo in t̾ras p̃ci¬
pitem cortuisse: remotisq siderib ĩ ꝓfundisi¬
mã uoragnem demersũ te essẽ cognostis. fran.¬
Cognosco eq̃dem et dici nõ poss ꝙ̃ grauiter
pcipitatꝰ allidor. Aug̃ Quid gͦ totiẽs exꝑ¬
cus nõ metius. et cum fu̾is erectꝰ ad supna
nõ tenaciꝰ pedem figis. ffran. Nitor quippe
Sed qm̃ hũane condtionis concutit᷑ mcitab :¬
muitꝰ auellor. nec em̃ sine tã uetrs poctas
geminum parnasi collem duob diis dedicasse
Iuspicor. Eed ut ab appolline quẽ deũ ingeni
uocabant. int̾nũ animi p̾sidiũ a bacho aut
rerũ ext̾narum sufficientiã implorarent. In
qm sentenciã me nõ modo rerum exꝑiencia
magistra: sed crebra ctiã doctissimoꝵ hom̃

Expanded text:
Cogita, queso, acriter atque oculos mentis intende, nec Cogita, queso, acriter atque oculos mentis intende, nec eos circumradiantis auri fulgor impediat: quotiens uncis avaritie tractus ab altissimi scuris ad hec inferiora diverteris, nonne de celo in terras precipitem corruisse, et e mediis sideribus in profundissimam voraginem demersum te esse cognoscis? Cognosco equidem, et dici non posset quam graviter precipitatus allidor. Quid ergo totiens experta non metuis? et cum fuens erectus ad supera, non tenacius pedem figis? Nitor quippe, sed quoniam humane conditionis concutit necessitas, invitus avellor. Nec enim sine causa veteres poetas geminum Parnassi collem duobus diis dedicasse suspicor, sed ut ab Apolline, quem deum ingenii vocabant, internum animi presidium, a Bacho autem rerum externarum sufficientiam implorarent. In quam sententiam me non modo rerum experientia magistra, sed crebra etiam doctissimorum hominum
Abbreviated transcription (Latin):
des hũanas miscẽs fortuna coegerit medioc̾ta¬
tẽ sane in oĩ statu expetẽd̾ censeo. Non
ig᷑ ad illoꝵ statuta te ⁊euoco: qͥ auĩt. sat̾ est
uite hom panis et aqͣ nemo adhuc pauꝑ ẽ.
intra que quisq de sideriũ suũ clausit. cũ ipo
Ioue de felicitate cõtendet. nec mediũ uite hom̃
fluuium cereremq cõstituo. Sũt em̃ ut magͥfice
sic aurib homi importune peridem: odiose
sentencie. Itaq infirmitati tue morẽ ingerã
prinamte naturam non doceo s frenare Suf¬
ficiebant tua quidem usib ncc̃s si tu ip̃e tibi
suffecisses. Nũt aũt ip̃e ꝙͣ pateris indigentiã
pepisti. Cumulacõnem em̃ opũ nccitate at
solicitudinẽ cumulare:. Iam totiens disputatũ
est. ut ampliorib Iam nõ egeat argumentis
mirus error: et miseranda detitas: p̃clauisste
nature: ac celestis origiis hũanũ ammnid te¬
lestib neglectis: met allis ihiare terrestrib

Expanded text:
res humanas miscens fortuna coegerit. Mediocritares humanas miscens fortuna coegerit. Mediocritatem sane in omni statu expetendam censeo. Non igitur ad illorum statuta te revoco qui aiunt: "Satis est vite hominum panis et aqua; nemo ad hec pauper est, intra que quisquis desiderium suum clausit, cum ipso Iove de felicitate contendet"; nec modum vite hominum "fluvium Cereremque" constituo. Sunt enim ut magnifice sic auribus hominum importune pridem odioseque sententie. Itaque, ut infirmitati tue morem geram, exinanire naturam non doceo, sed frenare. Sufficiebant tua quidem usibus necessariis, si tu ipse tibi suffecisses; nunc autem ipse quam pateris indigentiam peperisti. Cumulationem enim opum necessitatem ac solicitudinem cumulare, iam totiens disputatum est, ut amplioribus non egeat argumentis. Mirus error et miseranda cecitas, preclarissime nature ac celestis originis humanum animum, celestibus neglectis, metallis inhiare terrestribus.
Abbreviated transcription (Latin):
adiumenta cõquiro. quid hic tamͦ rep̃hensible
est: Augu. Oridiculas curas insanãq negli¬
genciã. Panxie cogitare. quo uel nũꝙͣ forte
pͥuenturꝰ. certe ul ubi breuissĩo tp̃re ꝑmãsurꝰ
sis. Illiꝯ aũt obliuuisci quo et ꝑuenire nccium
sit: et irremeable ꝑuenisse. Sed ille mos uestꝰ
execiandꝰ. Tiãsitoria curatis. et̾na negligitꝭ.
In eoquidẽ quod de semili pauꝑtate clipeum
q̃ris errori inhesit: credo tibi Uirgilianũ illꝰ
atq ĩops ĩopis ia metuẽs formica senecte.
Itaq illam tibi uite magistrã delegisti. excu¬
sabilior dicẽte datirico. ffrigꝰq famẽq for¬
mica tãdem qͥdã expauere magist᷑. ac si nõ
tutꝰ in formice magisteriũ abin̾ti. reꝑies nncħ
miseriꝰ: nichil amenciꝰ: ꝙ̃ semꝑ pauꝑiẽ pati
ne qͣndo paciaris. quid gͦ pauꝑiem ne suades.
optarem qͥdem mĩme tollerare sũmoꝑe .Si sit

Expanded text:
adiumenta conquiro, quid hic tam reprehensibile adiumenta conquiro, quid hic tam reprehensibile est? O ridiculas curas insanamque negligentiam, id anxie cogitare, quo vel nunquam forte perventurus, certe vel ubi brevissimo tempore permansurus sis; illius autem oblivisci, quo et pervenire necessarium sit, et irremeabile pervenisse. Sed ille mos vester execrandus est; transitoria curatis, eterna negligitis. In eo quidem quod de senili paupertate clipeum queris errori, inhesit, credo, tibi virgilianum illud atque inopis metuens formica senecte. Itaque illam tibi vite magistram delegisti, excusabilior dicente Satyrico: frigusque famemque formica tandem quidam expavere magistra. At si non totus in formice magisterium abiisti, reperies nichil miserius, nichil amentius quam semper pauperiem pati ne quando patiaris. Quid ergo? Pauperiem ne suadeo? Optare quidem minime; tolerare summo opere, si sic
Abbreviated transcription (Latin):
tue hĩtꝰ et u̾b̾a cestant᷑ Quid em̃ ibi mise¬
riarum nõ bidisti ꝑtinacissimꝰ adu̾sꝰ infeli¬
cit᷑ experta. et adhuc hesitas peccatorũ
forsan illigatꝰ nexib ac paciẽte deo: ut ubi
sub aliena ferula puericiã exegisti ibidem tui uiris
effectꝰ imẜabilem cõteras se̾nectutem. Certe
ego p̾sens aderã: cum adhuc adolescentulũ
te nulla cupiditas nulla prorsꝰ tangebat
ambicio cũ ciuiꝯdã magmi futuri uiri specimẽ
p̃ferebas. Nũc mutatis morib infelix quo mag
ad t̾minũ aꝓpmqͣs: co uiatici reliquũ cõqͥris¬
et actenciꝰ. Quid suꝑest ig insi ut in die
mortis que forte iam iuxta est : et ꝑfecto ꝓcul
esse nõ põt: aurũ siciens: calendario semiuiuꝰ
in combans. di quidẽ qd̾ ꝑdies singłos crescit
suprema die neccesse est ad sũmũ et augeri
uetitum ꝓuenit ĩcremẽtũ. ftran. denectutu
pauperiem añ prospiciẽs: si fatigate etati

Expanded text:
tue habitus et verba testantur. Quid enim ibi misetue habitus et verba testantur. Quid enim ibi miseriarum non vidisti, pertinacissimus adversus infeliciter experta! et adhuc hesitas, peccatorum forsitan illigatus nexibus, ac favente Deo ut, ubi sub aliena ferula pueritiam exegisti, ibidem, tui iuris effectus miserabilem conteras senectutem. Certe ego presens aderam, cum adhuc adolescentulum te nulla cupiditas, nulla prorsus tangebat ambitio, cum cuiusdam magni futuri viri specimen preferebas. Nunc mutatis moribus, infelix, quo magis ad terminum appropinquas, eo viatici reliquum conquiris attentius. Quid superest igitur nisi ut in die mortis, que forte iam iuxta est et profecto procul esse non potest, aurum sitiens kalendario semivivus incumbas? siquidem quod per dies singulos crescit, supremo die necesse est ad summum et augeri vetitum pervenerit incrementum. Senectutis pauperiem ante prospiciens si fatigate etati
Abbreviated transcription (Latin):
tans: et solis musis comitantib nusꝙyͣ solꝰ.
demq ungiliam soms exemplo. Qui regũ
eqͣbat ope̾s aĩo seraq reuertens. Noct
Domum dapib mẽsas ouerabat meptu.
sub occasũ solis augustam domũ repetens
et tius contentꝰ bonis. nũd̃d nõ tibi omĩu
mortaliũ longe ditissimꝰ. et plane feli¬
cissimꝰ uidebaris. ffran. Heu michi nũc
recolo: atq illius tpris cõmemoratiõne sus.¬
piro. Aug̃. Quid suspiras: aut quis t̾ deme¬
ipse tuus quem puduit tãdii nature lue legi¬
bus parere quiq frenũ nõ fregisse: crediditꝰ
huitutis: Is modo te raptat᷑ uiolentꝰ: Et
insi habenas contrahas p̃cipitaturꝰ ad
mortem ex quo pmũ cepisti ramoꝵ tuorũ
bacebas fastidire amittusq simplicior et
agrestium hominũ sorduit cõuictꝰ. In medios
urbiũ tumultꝰ ur̃gente cupiditate relapsꝰ
es: ubi ꝙ lete ꝙͣq trã quille degas: frontis

Expanded text:
tans, et, solis Musis cornitantibus, nusquam solus? tans, et, solis Musis cornitantibus, nusquam solus? Denique virgiliani senis exemplo qui regum equabat opes animo, seraque revertens nocte domum, dapibus mensas onerabat inemptis sub occasum solis angustam domum repetens et tuis contentus bonis, nunquid non tibi omnium mortalium longe ditissimus et plane felicissimus videbaris? Hei michi! nunc recolo, atque illius temporis commemoratione suspiro. Quid suspiras, aut quis tibi, demeipse tuus, quem puduit tam diu nature sue legibus parere quique frenum non fregisse credidit servitutem. Is modo te raptat violentus, et, nisi habenas contrahis, precipitaturus in mortem. Ex quo primum cepisti ramorum tuorum bachas fastidire, amictusque simplicior et agrestium hominum sorduit convictus, in medios urbium tumultus, urgente cupiditate, relapsus es, ubi quam lete quamque tranquille degas frontis
Abbreviated transcription (Latin):
blitꝰ erior obstreꝑet ad ppłlares mores: uel
ad ip̃sius forte qui loquebat᷑. amimũ respe¬
yit poeta dum diceret. Dictum infelicem
tellꝯr lapidosaq corona. Dant ⁊ami et uulsit
pastunt radicib herbe. Tibi ꝯtra fatuaris
oportet: nchil tali uictu dulciꝰ nichiles
suauiꝰ. si tius: et nõ insamentis uulgi legibus
Uiuas. Quũ gͦ. te crucias: N ad nãm tuã te mete¬
ris. Iam pridem diues eras: s ad ppłi plausum
diues esse nũꝙͣ pot̾i̾s. semꝑ aliquid restabit
quod sequẽs ꝑ cupiditatum obruta. rapiaris.
Uneministi quãta cũ uoluptate reposto: quõ¬
dam rure uagabaris: et nũc herbosis pra¬
torum choris accubans. murmur aque luctã¬
tis hatiriebas: nũc apertis collibus residẽs
subiectã planciem libero metiebaris intu¬
tu. Nuc in apice uallis umbraculo dulor
sapore correptꝰ optato silencio fruebaris
nunꝙͣ ociosꝰ mẽte aliquid altum semꝑ ag̾i¬

Expanded text:
blicus error obstreperet. Ad populares mores vel blicus error obstreperet. Ad populares mores vel ad ipsius forte, qui loquebatur, animum respexit poeta dum diceret: victum infelicem tellus lapidosaque corna dant rami, et vulsis pascunt radicibus herbe. Tibi contra fatearis oportet nichil tali victu dulcius nichilque suavius, si tuis et non insanientis vulgi legibus vivas. Quid ergo te crucias? Si ad naturam tuam te metiris, iampridem dives eras; si ad populi plausum, dives esse nunquam poteris, semperque aliud restabit, quod sequens per cupiditatum abrupta rapiaris. Meministi quanta cum voluptate reposto quondam rure vagabaris, et nunc herbosis pratorum thoris accubans murmur aque luctantis hauriebas, nunc apertis collibus residens subiectam planitiem libero metiebaris intuitu; nunc in aprice vallis umbraculo dulci sopore correptus optato silentio fruebaris; nunquam otiosus, mente aliquid altum semper agi
Abbreviated transcription (Latin):
dubie spe pendulus hore. Et qr ꝓpositum
est michi ut ait idem: nec turpen senectam
degorẽ nec tithara carentem. Et multum
Uercor uite prolixioris insidias. longe in utq
mithi ip̃e prouideo. Et musarũ studis rei fa¬
miliarii curas intersero. uerũ id ago tam segint̃
Ut euident appareat me coactum ad isttit
descendẽ. Augu. Intelligo ꝙ alte in cor tuũ.
ista penetiarmt. quib excusatio querepto
amentie. Curaũt nõ ẽq datiricũ illud p̃tor¬
coactas. Cum furor haud dubius: cum sit maĩ¬
festa fienesis. ut locuples moraus exurꝑ
reis stratis: obsitum mori. sepulttro iacire
marmoreo. linquẽ successorib de opulenta
hereditate c̃tamen. Iulasq Ideo quib ista paãt᷑
Quucias concupistis: sr̃uacuus labor et si¬
quid michi credis insanus. Iam si ad cõmunẽ
hom̃ respitis naͣm: nosti eam paucis eẽ ami¬
tentam. sm ad ꝓpriam cogitando reflectheris:
uix natꝰ est cui panciora suffice̾nt. iisi pu¬

Expanded text:
dubie spe pendulus hore. Et quia propositum dubie spe pendulus hore. Et quia propositum est michi, ut ait idem, nec turpem senectam degere nec cithara carentem, et multum vereor vite prolixioris insidias, longe in utrunque michi ipse provideo, et Musarum studiis rei familiaris curas intersero; verum id ago tam segniter ut evidenter appareat me coactum ad ista descendere. Intelligo quam alte in cor tuum ista penetrarint, quibus excusatio quereretur amentie. Cur autem non eque satyricum illud precorcoactas, cum furor haud dubius cum sit manifesta phrenesis, ut locuples moriaris egenti reis stratis obsitum mori, sepulcro iacere marmoreo, linquere successoribus de opulenta hereditate certamen. Illasque ideo, quibus ista parantur, divitias concupiscis. Supervacuus labor et, siquid michi credis, insanus. Iam si ad comunem hominum respicis naturam, nosti eam paucis esse contentam; sin ad propriam cogitando reflecteris, vix natus est cui pauciora sufficerent, nisi pu
Abbreviated transcription (Latin):
un᷑ dixĩt n ͨ mimus et comicũ id. Obseqͥlĩ
amicos: ui̾tas odium parit. d dic oro: quorsu
hee sollicitudines et edentes amiũ curer
quid ncce erat in tã breuib uite spacirs :¬
tã longas spes ordiri uite summa breius
spem non uetat nchoare longã: legis sẽꝑ
ista sed negligis. respondebi ut arbitrõr
amicoꝵ te caritate compelli . Et pulchrĩ
errori nomen inuemes atq demençia ꝙ̃ta
est. ut alti sis amicꝰ: tibi ep̃i bellũ ett
nimicicias indice̾. stran. Nõ sũ tam illiborał
et inhumanꝰ: ut non me contingat aĩtoꝵ
conciliat. sũt enim quos sũspiciã: q ueneror :
quos amem: quosue miseriar amicos. ex adu̾so
aurem nec a deo lib̾alis sum ut ꝓptꝰ amicos
me ꝑditum eam. Haud quo dixerĩ pro uictu
quõtidiano preparare aliquid mem optat.
Atq hoc studio. ut qm̃ horacii Iaculis me ppetis
horacianus clipeus me tegat. Sit bona libꝵ
et prouise frugis in anum. Copia nen fluitem:

Expanded text:
verum dixerit. Nec minus et comicum illud: obsequium verum dixerit. Nec minus et comicum illud: obsequium amicos veritas odium parit. Sed dic oro: quorsum he solicitudines et exedentes animum cure? Quid necesse erat in tam brevibus vite spatiis tam longas spes ordiri? Vite summa brevis spem nos vetat inchoare longam. Legis semper ista, sed negligis. Respondebis, ut arbitror, amicorum te caritate compelli, et pulcrum errori nomen invenies. Atqui dementia quanta est, ut alteri sis amicus, tibi ipsi bellum et inimicitias indicere! Non sum tam illiberalis et inhumanus ut non me contingat amicorum conciliat. Sunt enim quos suspiciam, quos venerer, quos amem, quos ve miserear. Ex diverso autem nec adeo liberalis sum, ut propter amicos me perditum eam. Haud hoc dixerim. Pro victu quotidiano preparare aliquid mens optat; atque hoc studeo ut quoniam Horatii iaculis me petis, horatianus clipeus tegat sit bona librorum et provise frugis in annum copia, ne fluitem
Abbreviated transcription (Latin):
dicito. modo ne accuses muidie. Augꝰ Utma
non t magꝰ suꝑbia ꝙͣ iiuidia nociu̾ss. hoc
em̃ c̾mie ⁊ me iudice liber es sed alia q̃da
dicturꝰ sum ffran. Nulla me deiceps accusa¬
tione turbaueris. dic ingenne quid est qdͥ me
trãsũsum agat. Aug Rerum tPr̃alium appe¬
titus ffran. Appage obsecto: nchil unꝙͣ absur¬
dius audiui. Aug Repente turbatꝰ et ꝓpt
ꝓmissionis oblitꝰ es sam iniuidie mẽtio nuua
est. fran. Ast auaricie: aqͦ cmme nestior
an remotior quisꝙͣ sit: Augꝰ. Multũ te iustifi¬
cas. s michi crede non es ab hac peste: ut
tibi uideris : alienus. ffran. Ego ne ab auari¬
cit labe ĩmunis sum. Augꝰ. Ne ab ambitiõẽ
quidem. fran. Age iam urge ingemima: accu¬
satoris officiũ imple: quid iãm noui uulneris
inflige̾ uelis expecto Aug. ꝓprie quidẽ uita¬
til testimoniũ accusatiõe et uuluꝰ appellasti.
uiꝰ ost eñ illud satiricũ. Accusator erit qͥ

Expanded text:
dicito, modo ne accuses invidie. . Utinam dicito, modo ne accuses invidie. . Utinam non tibi magis superbia quam invidia nocuisset. Hoc enim crimine me iudice liber es. Sed alia quedam dicturus sum. Nulla me deinceps accusatione turbaveris. Dic ingenue quicquid est, quod me transversum agat. Rerum temporalium appetitus. Apage obsecro; nichil unquam absurdius audivi. Repente turbatus et proprie promissionis oblitus es! Iam invidie mentio nulla est! At avaritie, a quo crimine nescio an remotior quisquam sit. Multum te iustificas. Sed michi crede, non es ab hac peste, ut tibi videris, alienus. Ego ne ab avaritie labe non immunis sum? Ne ab ambitione quidem. Age, iam urge, ingemina, accusatoris officium imple; quid iam novi vulneris infligere velis expecto. Proprie quidem veritatis testimonium accusationem et vulnus appellasti. Verum est enim satyricum: accusator erit qui
Abbreviated transcription (Latin):
laqͥueos et uncula nota timemꝰ. Lib̾tat
onꝯ quod nũc sumꝰ illud amamꝰ: Preclare
quidem: modo quod alios dice̾ facis: ip̃e tibi
dice̾s unũ u̾bum quod̾ ex ommi smone tuo
tibi fortassis humilinũ: michi aũt arrogã¬
tissimũ uidet᷑: dissimulare nõ ualeo. fran.¬
Doleo si suꝑbe aliqͥddixi at si factorum
dictorumue moderator est ammꝰ⁊ nnchil me
arrogans dixisse ip̃e michi testis est. Aug¬
Mult̾o quid importumus suꝑbie genus et
alios deprimẽ ꝙͣ seipm̃ debitomag actolle̾
Longeq maliussem cetos magnificares te
ꝯtemptu suꝑbissĩe tibi clipeum huimilitatꝭ
assumeres fran. Ut uoles accipe. ego nec
michi nec alis multũ tribuo pig̾ꝰ referre
quid de maiore ꝑte hom̃ senciamꝰ expertꝰ.
Aug̃. Scipm̃ sperne tutissimũ est. Alios uõ ꝑicłosis¬
simũ: atq uanissimũ. Sed ꝓgrediamur ad reliq.
scis quid te aliud au̾tit. Ftran. Quidquid libuerit

Expanded text:
laqueos et vincula nota timemus libertatis laqueos et vincula nota timemus libertatis onus: quod nunc sumus illud amamus. Preclare quidem, modo quod alios dicere facis ipse tibi diceres. Unum vero, quod ex omni sermone tuo tibi fortassis humillimum michi autem arrogantissimum videtur, dissimulare non valeo. Doleo si superbe aliquid dixi; at si factorum dictorum ve moderator est animus, nichil me arrogans dixisse ipse michi testis est. Multo quidem importunius superbie genus est alios deprimere, quam se ipsum debito magis attollere; longeque maluissem ceteros magnificares, te contemptu superbissime tibi clipeum humilitatis assumeres. Ut voles accipe. Ego nec michi nec aliis multum tribuo; piget referre quid de maiore parte hominum sentiam expertus. ipsum spernere tutissimum est; alios vero periculosissimum atque vanissimum. Sed progrediamur ad reliqua. Scis quid te aliud avertit? Quicquid libuerit
Abbreviated transcription (Latin):
iora sum genitꝰ qm ut su mancipium.
corꝑis mei.I. rofecto enĩ: sũma insama est hom̃i¬
hĩtant membra gemenciũ. Si quis in carcerem
tenebrosum atq humentẽ olentẽq pesti fere
ad breue tempꝰ intrusus sit: none si nõ despi¬
ciat intactum se. ꝙ̃tũ possibile fu̾it ab ommi
parietum et soli contagione Suabit. et iamã
egressurꝰ intentis aurib libatoris sui expec¬
tabit aduẽtũ. ꝙ sihis curis abiectis: cenoq
et horrore tarceris delibutus extre metuat᷑.
ac pigendis ordmandisq circa se membrige
omẽm curam studiosus impendat. loci stillãtꝭ
nam frust᷑ superare meditans. Nũquid nõ mĩto
insanus uiderat᷑ et miser. nempe uos carce̾m
ur̃m et nostis et amatis. Ha miseri et moꝵ
uel educendi: certe uel extrahendi heretis:
ieo exornando solliciti: qm odisle decu̾at.
Sicut tu ip̃e in affrica tua dcipionis illiuis
magin prẽm loquẽtem induxisti. O dimꝰ

Expanded text:
iora sum genitus quam ut sim mancipium iora sum genitus quam ut sim mancipium corporis mei". Profecto enim summa insania est homihabitant, membra comentium. Siquis in carcerem tenebrosum atque humentem olentemque pestifere ad breve tempus intrusus sit, nonne, si non desipiat, intactum se, quam possibile fuerit, ab omni parietum et soli contagione servabit et, iamiam egressurus, intentis auribus liberatoris sui expectabit adventum? Quodsi, his curis abiectis cenoque et horrore carceris delibutus, exire metuat, ac pingendis ornandisque circa se menibus omnem curam studiosus impendat, loci stillantis naturam frustra superare meditans, nunquid non merito insanus videatur et miser? Nempe vos carcerem vestrum et nostis et amatis, ah miseri! et mox vel educendi certe vel extrahendi heretis in eo exornando soliciti quem odisse decuerat. Sicut tu ipse in Africa tua Scipionis illius magni patrem loquentem induxisti: odimus et
Abbreviated transcription (Latin):
tidianas eius riunas sentiẽtem: deꝰ meli¬
ora fuit hec puero fateor cura pectenti ca¬
pitis uultꝰ ornandi. uorum hoc cũ primis
annis simł euauuit. req ipsã nũc exꝑior
illud. Domiciam pͥncipis: qui in epła ad
amicã de seipo scribens q̃iensq corporee
pulchritudims prerapidam fugam. scias
inquit nilgraciꝰ decore nl bremꝰ Augu
Copiose possũ adu̾sꝰ ista disserẽ. malo tũ
tibi cõscientia tua ꝙͣ ẜmo meꝰ incuciat
pudorem. nõ agam ꝑtmacit᷑ neq tormẽtis
u̾bum extorq̃bo. qd̾ generosi solent ultores:
simplici negociatione cõtentꝰ. p̃cabor:. ut
posse ac omimi studio declines: ꝙ hactenus
te nõ admisisse contendis. Si qñ aut̃ uultꝰ
tur species temptare amimũ forte ceperit
occ̾rat: qualia mox eadem futura sint mẽb
q̃ nũc placent: ꝙͣ feda: ꝙͣ tristia : ꝙ tibi ip̃i
si reuidere posses horrenda. tecũq hoc int̾
philo sophicũ illud freꝙ̃tꝰ ingenima ad ma¬

Expanded text:
tidianas eius ruinas sentientem? Deus melitidianas eius ruinas sentientem? Deus meliora. Fuit hec puero, fateor, cura plectendi capitis, vultus ornandi; verum hoc cum primis annis simul evanuit, reque ipsa nunc experior illud Domitiani principis, qui in epystola ad amicum de se ipso scribens querensque corporee pulcritudinis prerapidam fugam: "Scias" inquit "nil gratius decore, nil brevius". Copiose possem adversus ista disserere; malo tamen tibi conscientia tua quam sermo meus incutiat pudorem. Non agam pertinaciter, neque tormentis verum extorquebo; quod generosi solent ultores, simplici negatione contentus precabor ut post hac omni studio declines quod hactenus te non admisisse contendis. Siquando autem vultus tui species tentare animum forte ceperit, occurrat qualia mox eadem futura sint membra que nunc placent, quam feda, quam tristia, quam tibi ipsi, si revidere possis, horrenda; tecumque hec inter philosophicum illud frequenter ingemina "Ad ma
Abbreviated transcription (Latin):
bus illam meis non posse suffice̾: insi teme¬
tandi ꝓpositũ tibi sit: stis me ꝑuitatis mee
michi constiũ semꝑ fuisse. et si quid forte
michi uisꝰ sum potuit hoc interdum aliene
ruditatis consideratione cõtinge̾. Eo emĩ ꝙ lepe
dicẽ soleo ꝑuentũ est. ut iuxt̾a uulgatũ Cice¬
roms dictum. pociꝰ alioꝵ imbecillitate quã
nostra uirtute ualeamꝰ. quid aũt et si habũde
cõtigissent ista q̃ narras. quid michi tã mag̾m¬
ficũ ꝯtulissent ut hunc suꝑbiendũ foret᷑. nõ
sum tam meepsiul ĩmemor: neq tã leuisi
ut his me aurem agitandum p̃beam. ꝙͣtulid
eni. uel ingeniũ: ue stiencia. uel eloquẽtia
ꝓfu̾t: nullum lacerãtib aminũ morbuss
afferens remeduu. qm̃ rem in epistola q̃dam
me diligencius q̃ stum fuisse cõmemi. Iam
quod de corꝑeis bonis qͥsi serio dixisti: pene
in risum excitauit me. ne in hoc mortali
et caduco corpusculo: spem posuisse. quo¬

Expanded text:
bus illam meis non posse sufficere? Nisi tenbus illam meis non posse sufficere? Nisi tentandi propositum tibi sit, scis me parvitatis mee michi conscium semper fuisse, et siquid michi forte visus sum, potuit hoc interdum aliene ruditatis consideratione contingere. Eo enim, quod sepe dicere soleo, perventum est ut, iuxta vulgatum Ciceronis dictum, potius "aliorum imbecillitate" quam "nostra virtute valeamus". Quid autem, etsi abunde contigissent ista que narras, quid michi tam magnificum contulissent, ut hinc superbiendum foret? Non sum tam mei ipsius immemor, neque tam levis, ut his me auris agitandum prebeam. Quantulum enim vel ingenium vel scientia, vel eloquentia profuerit, nullum lacerantibus animum morbis afferens remedium! quam rem in epystola quadam me diligentius questum fuisse commemini. Iam quod de corporeis bonis quasi serio dixisti pene in risum excitavit. Me ne in hoc mortali et caduco corpusculo spem posuisse, quo
Abbreviated transcription (Latin):
subruentis: extremi non decuit obliuisti. fixũq
alta sub mẽte geri debut illud satiricũ. Mori
sola fatet᷑ ꝙͣtula sint hom corpuscula. hec
i fallor sunt qui te suꝑbis flatib clatũ.
huilitatem condictionis tue considerare pro¬
hibent: mortisq remĩsei Sunt et alia q̃ iam
huic exeqͥ fert amimꝰ. ftran. Dubsiste pati¬
bulum q̃so: ne tanta mole rerũ obrutꝰ neq̃a
respõsurꝰ surge̾. Augꝰ. Dic age subsistam
libens. stran. In admiracõnẽ me nõ modicã
coegisti. młta michi obiciẽs: q̃ nũꝙͣ in ammũd
meum destendisse sum cõscus. meue uisue
eiꝯ ngemo: ac ꝓfecto nullũ ingenioli mei
si nũ est: insi hoc unũ. nullã me in eo po¬
suissẽ fiduciã. ego ne librorũ ex lectione
suꝑbior fiam: que michi sic̾ sciẽtie modicũ
muexit: sic curarũ matĩa młtarũ cam
ingue gloriã sectatꝰ dicor: qui ut tu ipe
memorasti nichil mag̾ indigner: ꝙ̃ cõcepti¬

Expanded text:
subruentis extremi non decuit oblivisci, fixumque subruentis extremi non decuit oblivisci, fixumque alta sub mente geri debuit illud satyricum: ... Mors sola fatetur quantula sint hominum corpuscula... Hec, nisi fallor, sunt que te superbis flatibus elatum humilitatem conditionis tue considerare prohibent, mortisque reminisci. Sunt etiam alia, que iam hinc exequi fert animus. Subsiste paululum, queso, ne tanta mole rerum obrutus nequeam responsurus assurgere. Dic age: subsistam libens. In admirationem me non modicam coegisti, multa michi obiciens, que nunquam in animum meum descendisse sum conscius. Me ne fisum ais ingenio? At profecto nullum ingenioli mei signum est, nisi hoc unum, nullam me in eo posuisse fidutiam. Ego ne librorum ex lectione superbior fiam, que michi sicut scientie modicum invexit, sic curarum materiam multarum? An lingue gloriam sectatus dicor qui, ut tu ipse memorasti, nichil magis indigner, quam concepti
Abbreviated transcription (Latin):
ualitudo prosꝑior: Aut nchil imbecilliꝰ fa¬
tigatio ex leub causis obrepens: et insultꝰ
morborũ uarii. Et uermiculoꝵ morsꝰ seu loiis¬
simꝰ afflatꝰ. atq hiuꝰ gn̾is mult̾a cõfirmãt
Au forme forsan fulgore deciperis. et ꝓpri
uultꝰ colorem seu limamẽta conspiciens:
Habes cui ihies. quod mireris. quod mulceat. qd̾
delectet. Neq te marcissi terruit fabulat nec
quid esses: introrsus uilis consideratio corporee
feditatis admonuit. extioris cutis contentus
aspectu : oculosq mẽtis ultra nõ porrigis. atq
huꝰ qͦͦ caducũ tore p̃cipitẽq flosculum. Et si
alia que ĩnumerabłia sunt argumẽta cessarẽt
ip̃e tibi etatis in qͥetꝰ cursꝰ: ꝑ singłos aliquid
decerpens: dies lute clarius ostende debiuisset.
et si forte. quod dicc̾ nõ audebis/ adu̾sꝰ etatẽ
et morbos cetera formã corꝑis alterancia
tibi ip̃e uidereris indonntꝰ ac illiꝰ saltem cũcta

Expanded text:
valitudo prosperior? At nichil imbecillius. Favalitudo prosperior? At nichil imbecillius. Fatigatio ex levibus causis obrepens, et insultus morborum varii, et vermiculorum morsus, seu levissimus afflatus, atque huius generis multa consternant. An forme forsan fulgore deciperis, et proprii vultus colorem seu lineamenta conspiciens, habes cui inhies, quod mireris, quod mulciat, quod delectet? Neque te Narcissi terruit fabella, nec quid esses introrsus virilis consideratio corporee feditatis admonuit? Exterioris cutis contentus aspectu, oculos mentis ultra non porrigis. Atqui huius quoque caducum fore precipitemque flosculum, etsi alia, que innumerabilia sunt, argumenta cessarent, ipse tibi etatis irrequietus cursus, per singulos aliquid decerpens dies, luce clarius ostendere debuisset. Etsi forte quod dicere non audebis adversus etatem et morbos ceteraque formam corporis alterantia tibi ipse videreris indomitus, at illius saltem cunta
Abbreviated transcription (Latin):
Inq his castris est qui illis faueat sic̃ in illis
forsitã qui nob. Quod de Plutarco illustri
pho quidã referũt. Demiq deneca noster:
et si cicerom deferat ut dixi : coactꝰ maiestate
tam predulcis eloquii. In reliquis tamẽ gͤtie
palmam defert. Cicerom cõtrariũ uidetur.
Si uõ meum his de rebus iudiciũ expectas:.
utrũq ueridicũ p̃m̃cio. Et qui greciã. et q̃
ytaliam u̾borũ dixit mopem. Q side̾ his
sperare alie. Qͣtũ tibi p̃terea in hac re fi¬
dendũ uirib t̾iuis sit. ubi tote proũcie: cuiꝰ
perigua porciuncula es : hanc ẜmõis uides
esse penuriã tecũ ip̃e considã. Pudebit tãtĩ
tpris cõsumpsisse in eã rem: qm et asseque
Impossibile: et assecutũ essẽ uanissimũ sit.
ut uero iam hinc ad alia ꝑtractanda trãsge¬
diar: corꝑis huiꝰ bonis extolleus: nec que
te c̾tumstent: deinde ꝑccula cerms. Quid
aũt tuo tibi placet in corꝑe: robur ne an

Expanded text:
inque his castris est qui illis faveat, sicut in illis inque his castris est qui illis faveat, sicut in illis forsitan qui nobis; quod de Plutarcho, illustri philosopho, quidam referunt. Denique Seneca noster, etsi Ciceroni deferat, ut dixi, coactus maiestate tam predulcis eloqui, in reliquis tamen Grecie palmam defert. Ciceroni contrarium videtur. Si vero meum his de rebus iudicium expectas, utrunque veridicum pronuntio, et qui Greciam et qui Italiam verborum dixit inopem. Quod si de his sperare alie? Quatenus tibi preterea in hac re fidendum viribus tuis sit, ubi toti provincie, cuius perexigua portiuncula es, hanc sermonis vides esse penuriam, tecum ipse considera. Pudebit tantum temporis consumpsisse in eam rem, quam et assequi impossibile, et assecutam esse vanissimum sit. Ut vero iam hinc ad alia pertractanda transgrediar: corporis huius bonis extolleris? Nec que te circumstent deinde pericula cernis? Quid autem tuo tibi placet in corpore? robur ne an
Abbreviated transcription (Latin):
Seneca quid̃ illos ubis ditiores estimat. At
Marcꝰ dulliꝰ in p̾mordio oꝑis quod de bonoꝵ
et maloꝵ finib edidit. Ego. in qͥt mirari nõ
queo unde hoc. si tam miolens domesticaꝵ
rerũ fastidium: nõ est om̃o hic dicendi lotul.
s ita sencio et sepe disserui latinã lĩguam
nõ modo mopem. Ut uulgo putarẽt:sed locu¬
pletiorẽ etiã esse ꝙͣ grecam. Et idem tum lepe
alias cũ in tusculano suo disputãs exclamauit.
O uboꝵ mops quib hũndare te seꝑ putas¬
giocia. Dixit hec uir ille fidentissit̾. Ut qͥ se latie̾
eloquẽtiẽ principẽ sciret : audiretq de huute
reigłia. Iam tunc bellum grecie mouerer uix
id quod ab codemseneca. greti smomis mina¬
grbcie aut opponat aut p̃ferat: cirta Cite¬
ronẽ effloruit magna laus sed sine ulla dubi¬
tatione uerissima. Est g ͦ ut uides de eloꝙ̃tie
pncipatu: nõ tm̃ int̾ nos et grecos. s inter
nostrorũ etiã doctissimos magna contẽtio.

Expanded text:
Seneca quidem illos verbis ditiores extimat; at Seneca quidem illos verbis ditiores extimat; at M. Tullius in primordio operis quod De bonorum et malorum finibus edidit: "Ego" inquit "satis mirari non queo unde hoc sit tam insolens domesticarum rerum fastidium. Non est omnino hic docendi locus, sed ita sentio et sepe disserui, latinam linguam non modo non inopem, ut vulgo putarent, sed locupletiorem etiam esse quam grecam". Et idem, cum sepe alias, tum in Tusculano suo disputans exclamavit: "O verborum inops, quibus abundare te semper putasGrecia". Dixit hec vir ille fidentissime, ut qui se latine eloquentie principem sciret, auderetque de huius rei gloria iam tunc bellum Grecie movere; iuxta id quod ab eodem Seneca, greci sermonis miraGrecie aut opponat aut preferat, circa Ciceronem effloruit". Magna laus, sed sine ulla dubitatione verissima. Est ergo, ut vides, de eloquentie principatu non tantum inter nos et Graios, sed inter nostrorum etiam doctissimos magna contentio;
Abbreviated transcription (Latin):
in morem. quab auint uiq̃ in ꝑuciem pp̃rni
cantꝰ dulcedine delectari. Et hoc quidẽ tibi
sepe ꝯtingit in rebus quotidiams et uulgarib.
quo magꝭ erubestẽs: qͣs tuo młiores arbitra¬
bariseloquo. eas te uerbis eqͣre nequiuisse.
Quã młta sũt aut in rerũ nã quib nominãdis
ꝓprit uoces desut. ꝙ multa p̃terea q̃ ꝙͣꝙͣ
sius uocabulis discernant᷑ ÷ tamen ad eorum
dignitatem x̾bis amplectãdã ante ullã expa¬
enciã sentis eloquẽtiã non ꝑuenire mortaliũ
Quotiens u ͦ te qͣrentẽ audiui: quotiẽs tacitũ
indignãteq ꝯspexi : quod que clarissiã. coc¬
gintuq facilima essent: animo cogitanti.
nc lingua : nec calamꝰ sufficiẽt᷑ exp̾me̾t. Que
est ig ista eloquencia : tam angusta tam
fragilis : que net cũcta complectit᷑ et q̃ t
fu̾t complera non stangit. Greci uobũ. uos
uitissim grecis uerboꝵ penuriã. soletis obicere.

Expanded text:
in morem, quas aiunt usque in perniciem proprii in morem, quas aiunt usque in perniciem proprii cantus dulcedine delectari? Et hoc quidem sepe tibi contigit in rebus quotidianis atque vulgaribus, quo magis erubesceres, quas tuo inferiores arbitrabaris eloquio eas te verbis equare nequivisse. Quam multa sunt autem in rerum natura, quibus nominandis proprie voces desuis vocabulis discernantur, tamen ad eorum dignitatem verbis amplectendam ante ullam experientiam sentis eloquentiam non pervenire mortalium. Quotiens ego te querentem audivi, quotiens tacitum indignantemque conspexi, quod que clarissima cognituque facillima essent animo cogitanti, ea nec lingua nec calamus sufficienter exprimeret. Que est igitur ista eloquentia, tam angusta, tam fragilis, que nec cunta complectitur et que fuerit complexa non stringit? Greci vobis, vos vicissim Grecis, verborum penuriam soletis obicere.
Abbreviated transcription (Latin):
agit furor. Si cũ omis eui clarorũ hom̃
gesta menneritis: quid uos quotidie agitis
dion curatis. De eloquio quid dicã. insi ꝙ
tu ip̃e fateberis. Sepe te quidem eiꝰ fidu-¬
cia fuisse delusim. Quid aut actinẽt: audi¬
entes forsã aꝓꝓbasse que dice̾s: s te iudice
dãpnabãt᷑. Qͣius em̃ audienciũ plausus
nõ sꝑnẽdꝰ eloquencie fructꝰ esse uideatur.
Si trmmiẽ iplius oratoris plausꝰ interior desit:
ꝙtulũ uoluptatis p̾̃stare põt strepitꝰ ille
uulgaris. Quo ͦ aũt alios loquẽdo mulcebis.
nis te pͥmũ ip̃e ꝑmulseris. Idc̃to sane nõnũꝙͣ
sꝑata eloquencie glĩa frusttꝰ es: ut facilico¬
g noser̾s argumẽto ꝙͣ uentosã mepcia suꝑbires.
quid em̃ q̃so puerilius: mio u̾oꝰ quid insamius.
ꝙm tanta rerũ om̃iũ incuria: tantaq legintie
u̾borũ studio tempꝰ impendẽ. et lippis oculis
nũꝙ sua probra cernentem: tãtã uoluptatẽ

Expanded text:
agit furor? Si, cum omnis evi clarorum hominum agit furor? Si, cum omnis evi clarorum hominum gesta memineritis, quid vos quotidie agitis non curatis? De eloquio quid dicam, nisi quod tu ipse fateberis; sepe te quidem eius fidutia fuisse delusum? Quid autem attinet audientes forsitan approbasse que diceres, si te iudice damnabantur? Quamvis enim audientium plausus non spernendus eloquentie fructus esse videatur, si tamen ipsius oratoris plausus interior desit, quantulum voluptatis prestare potest strepitus ille vulgaris? Quomodo autem alios loquendo mulcebis, nisi te primum ipse permulseris? Idcirco sane nonnunquam sperata eloquentie gloria frustratus es, ut facili cognosceres argumento quam ventosa ineptia superbires. Quid enim, queso, puerilius imo vero quid insanius quam, in tanta rerum omnium incuria tantaque segnitie, verborum studio tempus impendere et lippis oculis nunquam sua probra cernentem, tantam voluptatem
Abbreviated transcription (Latin):
morituri corꝑis delectaris. Em̃uero sentis
ingeniũ in q multis te sepe destituat. Quot
sũt arciũ species: in quib uilissimoꝵ acumẽ
hominũ equare non poł̾is: ninꝰ dixi. Aĩalia
ignobilia et pusilla reꝑies: quoꝵ oꝑa nullo
studio queal mutari. Iuut et ingemo gliare.
Lectio aũt ista quid profuit. Ex multis eñ
que legistis: ꝙͣtum est qd̾ inheserit anmo.
quot radices egerit᷑ quod fructũ proferat
tempestiuũ. Excute pectꝰ tuũ acriter:
Inuemes cũcta q̃ nosti. N ad ignorata refe¬
rant᷑. Eam ꝓportiõe obtinere qm collatus
occeano riuulus estuuis siccandꝰ ardoribuss.
ꝙͣꝙ uł multa nosse quid releuat. Si cũ celi
terreq ambitũ. Si cũ maris spaciũ et astroꝵ
cursq: herbarũq untutes: ac lapidũd: et
nature secreta didiceritis. uobis estis ĩcogͬti
Si cũ rectam uirtutis ardue semitã sẽpturis
ducibꝰ agnoueritis: obliquo calle transu̾sos

Expanded text:
morituri corporis delectaris. Enimvero sentis morituri corporis delectaris. Enimvero sentis ingenium in quam multis sepe destituat, quot sunt artium species, in quibus vilissimorum acumen hominum equare non poteris. Minus dixi: animalia ignobilia et pusilla reperies, quorum opera nullo studio queas imitari. I nunc, et ingenio gloriare! Lectio autem ista quid profuit? Ex multis enim, que legisti, quantum est quod inheserit animo, quod radices egerit, quod fructum proferat tempestivum? Excute pectus tuum acriter; invenies cunta que nosti, si ad ignorata referantur, eam proportionem obtinere quam collatus Occeano rivolus estivis siccandus ardoribus. Quanquam vel multa nosse quid relevat si, cum celi terreque ambitum, si, cum maris spatium et astrorum cursus herbarumque virtutes ac lapidum et nature secreta didiceritis, vobis estis incogniti? Si, cum rectam virtutis ardue semitam scripturis ducibus agnoveritis, obliquo calle transversos
Abbreviated transcription (Latin):
tibi q ne pꝰ illoi corruas. sũmoꝑe prouidẽd̾
est. Quãmulta sũt que animũ tuũ Rinestis
alis extollunt. et sub insite nobilitatis obtẽtu
tociens ex pr̃e frabilitatis ĩmemorẽ fatigãt:
occupant: ctũuoliũt: aliud cogitare non
smũt suꝑbientem fidentẽq suis̾ uirib. et usq
ad creatoris odium placẽtem sibi: qmꝙͣ grandia
eqͣlia tibi fingis essent. Non in srbiã tamẽ.
s in hũilitate induce̾ debuissent memorãtem.
nullis tius meritis illa tͥ singłauia cõtigisse.
Quid em̃ ne dicã eterno: s tpr̃ali dño obse¬
quẽtiores fec̾it subiectorũ aĩos: ꝙͣ in illospͤtata¬
lib̾a̾litas nullis suorũ mĩtis excitata. Student
em̃ bñ factis subsequi quã p̃uenire debuerant.
Nũc uo̾ facilime licebit ꝙͣ pusilla sũt: quib
suꝑbis intellige̾ fidis ingemo: et liberorum̃
lectione multoꝵ gloriaris eloquio. et forma

Expanded text:
tibique ne post illos corruas summo opere providendum tibique ne post illos corruas summo opere providendum est. Quam multa sunt que animum tuum funestis alis extollunt et sub insite nobilitatis obtentu, totiens experte fragilitatis immemorem fatigant, occupant, circumvolvunt, aliud cogitare non sinunt, superbientem fidentemque suis viribus, et usque ad Creatoris odium placentem sibi! Que, quanquam grandia et qualia tibi fingis essent, non in superbiam tamen sed in humilitatem inducere debuissent, memorantem nullis tuis meritis illa tibi singularia contigisse. Quid enim ne dicam eterno, sed temporali domino obsequentiores fecerit subiectorum animos, quam in illo spectataliberalitas nullis suorum meritis excitata? Student enim benefactis subsequi quem prevenire debuerant. Nunc vero facillime licebit quam pusilla sunt, quibus superbis, intelligere. Fidis ingenio et librorum lectione multorum; gloriaris eloquio, et forma
Abbreviated transcription (Latin):
lubris ad qm te intor actollẽ. quot adu̾santib
cogitatiomb uicta sit ffran. Perhorresto graui
qm̃ si ꝑiculum moũ magnũ semꝑagnoui:
tu q illud tãtum suꝑ estimacioe meã esse ais
ut relpectu eius quod timere de bui nchil pene
tinuermm quid Iam sper reliquud est. Augu¬
Ultimũ maloꝵ om̃iũ desꝑacio est. ad qͣm neõ
umꝙͣ insi añ tempꝰ accessit. Ideoq hoc ĩ p̃ii
scias uelim: nichil esse desꝑand̾. ftran. Scie¬
bam. Ded mr̃oriã terror abstulerat. Augu¬
Nũc ad me oculos ammũq cõu̾te: Et uł fa¬
miliarissimi tibi uatus ubo utar. Aspice qui
coeant ppłi que menia clausis ferrũ acu̾ant
portis in te excidimq cuoꝵ. uide quos tibi
mũdꝰ laq̃os tendit: quot manes species ctũ¬
uolant: quod suꝑuacue premũt cure. Priiũ
quidem ut inde inciũ faciã. unde ab mitio crea¬
turarũ om̃iũ: illi nobilissu sps corruerũt.

Expanded text:
lubris, ad quam te nitor attollere, quot adversantibus lubris, ad quam te nitor attollere, quot adversantibus cogitationibus victa sit. Perhorresco gravim si periculum meum magnum semper agnovi tuque illud tanto super extimationem meam esse ais ut respectu eius quod timere debui nil pene timuerim, quid iam spei reliquum est? Ultimum malorum omnium desperatio est, ad quam nemo unquam nisi ante tempus accessit; ideoque hoc in primis scias velim: nichil esse desperandum. Sciebam, sed memoriam terror abstulerat. Nunc ad me oculos animumque converte, et ut familiarissimi tibi vatis verbo utar: aspice qui coeant populi, que menia clausis ferrum acuant portis in te excidiumque tuorum. Vide quos tibi mundus laqueos tendit, quot inanes spes circumvolant, quot supervacue premunt cure. Primum quidem, ut inde initium faciam unde ab initio creaturarum omnium illi nobilissimi spiritus corruerunt,
Abbreviated transcription (Latin):
est: ꝙtum ue fiducie p̃fuit emĩ nõ
leue salutis iudiciũ: Ipes languẽtis.¬
ftran. Quid de me sperẽ nõ haber.
spes mea deꝰ est. Aug̃. dapient̾ nũc ad rẽ
redeo. multa te obside̾nt: multa c̾cũstrepũt.
Tuq ip̃e quot adhuc. Aut quã ualidis hosti¬
bus circũsidearis ignoras. Quod ig̃ euenire
sol condensã procul aciem cernenti. Ut
ꝯtemptꝰ paucitatis hostiũ fallat᷑. quo uero
ꝓpius accesserit. ꝙͦ districtuis subiecte ocu¬
lis cohortes affluxerũt. prestringẽte ocłos
fulgore metꝰ crescat. et minꝰ debito tiuisse
pen̾iteat. Idem t̾ euentuꝵ reor: ubi añ oclõs
tuos huic atq illunic premencia teq c̾cũ fallãcia
mala coniecero: pudebit te minus doluisse minque
metuisse ꝙ decuit: parciisq mirabi̾s. aminũ
tã multis obsessum: ꝑ medios hostiũ cuncos erũ¬
ꝑe nequiuisse. Uidebis ꝓfecto. Cogitatõ illa sa¬

Expanded text:
est quantum ve fidutie? Prefert enim non est quantum ve fidutie? Prefert enim non leve salutis indicium spes languentis. Quid de me sperem non habeo: spes mea Deus est. Sapienter. Nunc ad rem redeo. Multa te obsident, multa circumstrepunt, tuque ipse quot adhuc aut quam validis hostibus circumsidearis ignoras. Quod igitur evenire solet condensam procul aciem cernenti, ut contemptus paucitatis hostium fallat; quo vero propius accesserint, quoque distinctius subiecte oculis cohortes effulxerint, prestringente oculos fulgore, metus crescat et minus debito timuisse peniteat, idem tibi eventurum reor. Ubi ante oculos tuos hinc illinc prementia teque circumvallantia, mala coniecero, pudebit te minus doluisse minus ve metuisse quam decuit, parciusque miraberis animum, tam multis obsessum, per medios hostium cuneos erumpere nequivisse. Videbis profecto cogitatio illa sa
Abbreviated transcription (Latin):
sinatur aminꝯ accessit. Inq altũ naturali
descendit acumme. stare ibi nõ ualens: tur¬
ba curarum uariarum pellente resileat. Ex
quo fit ut tã salutare ꝓpositũ niia nobilit᷑e
fatistat orit᷑ . q illa intestina discordia: de
qua multa iamdiximꝰ Illaq amme sibi ira¬
seentis anxietas. Dum horret sordes suas. ip̃a
nec diluit uias tortuosas agnoscit: nͨ desierit
Impendensq picłm metuit: nec declmat. stran.
Heu michi misero nũc ꝑfunde manũ ĩ uulnꝰ
adegisti. Illic dolor mẽꝰ hĩtat. istuc mortẽ
metuo. Aug̃. Bene habes: torpor abcessit.
d quomã sam satis hodiernũ colloquiũ absq
int̾missiõe protulimꝰ. Reliq̾s si placet in diem
ꝓximũ dilatis: nũc aliꝙͣtisꝑ in silencio respi¬
demus stran. Peroportima quidem lãgori
meo quies et silencium.
Liber sedui incipit
ugustmus. Satis ne feriati sumꝰ. stran.
u̾t libet quidẽ. Aug. Quid tͥ mũ am̃

Expanded text:
sinatur, animus accessit, inque altum naturali sinatur, animus accessit, inque altum naturali descendit acumine, stare ibi non valens, turba curarum variarum pellente, resiliat. Ex quo fit ut tam salutare propositum nimia mobilitate fatiscat, oriturque illa intestina discordia de qua multa iam diximus, illaque anime sibi irascentis anxietas, dum horret sordes suas ipsa nec diluit, vias tortuosas agnoscit nec deserit, impendensque periculum metuit nec declinat. Heu mi misero! Nunc profunde manum in vulnus adegisti. Istic dolor meus inhabitat, istinc  torpor abscessit. Sed quoniam iam satis hodiernum colloquium absque intermissione protulimus, reliquis, si placet, in diem proximum dilatis, nunc aliquantisper in silentio respiremus. Peroportuna duo quidem languori meo: quies et silentium. LIBER INCIPIT SECUNDUS Satis ne feriati sumus? Ut libet quidem. Quid tibi nunc animi