comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
acceptabilis. qm̃ iocunda qmͣ celebͥs:
Cum enuim sit p̃ciosa in conspectu
dñi mors seui eius: nullatenꝰ est ne¬
gligenda mortalibꝰ. Net sepelienda
tanti uiri memoria. negligentie
tumuio: nͨ obliionis ẽ tumulanda
seputhro. Amplectandum in oĩb
d̾antibꝰ frustum. Nec decet illos corꝑe¬
um eiꝰ obitũ obliuisci. qui ipsuis ui¬
tam nouerunt sp̃alem: qm deuota
deo. qmͣ pura sͥ. qmͣ fu̾it utilis ⁊ fruc¬
tuosa qmͣpłimis. ueruntñ clultior
satis ⁊ longe eis dieb etiam iotuntli¬
or hocdierna memoria :qui inserti in
illuis tam bone oluie puguelinẽ:
etiam nunc ab ip̃a sc̃a radice portan¬
tur. Suꝑ om̃s aut̃ cdulcissima euis.
⁊ omnimodis debet esse deuota : qui
memoriã abundantie suauitatis ꝙͣ
aliqñto gustauert̃ ⁊ ruminant et
etuatuant: dum sͥ recolunt. ⁊ reserũt
aliis que de illo dei hoĩe uiderunt ⁊ au¬
dierunt ⁊ ⁊ manus illoꝵ forsitan trat¬
tauere. Euismodi enĩ secum loquunt᷑

Expanded text:
m jucunda, quam celebris! Cum enim sit pretiosa in conspectu Domini mors servi ejus; nullatenus 1310 est negligenda mortalibus, nec sepelienda tanti viri memoria negligentiae tumulo, nec oblivionis est tumulanda sepulcro. Amplectendum in omnibuderantibus fructum. Nec decet illos corporeum ejus obitum oblivisci, qui ipsius vitam noverunt spiritualem; quam devota Deo, quam pura sibi, quam fuerit utilis et fructuosa quamplurimis. Verumtamen dulcior satis, et longe eis debet esse jucundior hodierna memoria, qui inserti in illius tam bonae olivae pinguedine, etiam nunc ab ipsa sancta radice portantur. Super omnes autem dulcissima ejus et omnimodis debet esse devota, qui memoriam abundantiae suavitatis, quam aliquando gustaverunt, et ruminant, et eructant, dum recolunt et referunt aliis, quae de illo Dei homine viderunt, et audierunt, et manus illorum forte contrectaverunt. Ejusmodi enim secum loquuntur,
Abbreviated transcription (Latin):
cis donũ eiusdẽ sc̃i patͥs m̾itis ap̃p̃¬
hendit. Porro supͣdicte ordinem
usionis. idem ipse tex richero ab¬
bati saluatõis ore ꝓpͥo diligent̃ ex¬
posuit qͥ eã pꝰmodum ingallicanis
partib fidelit ñtiauit. ħ̃o utiq
testimonii boni ⁊ du̾satõis hone¬
ste. tam am̃dacii suspitione remo¬
tus. qm̃ a uite corruptõib alienꝰ:¬

Expanded text:
cis donum ejusdem sancti Patris meritis apprehendit. Porro supradictae ordinem visionis idem ipse rex Richero abbati Salvationis ore proprio diligenter exposuit, qui eam postmodum in Gallicanis partibus fideliter nuntiavit; vir utique testimonii boni et conversationis honestae, tam a mendacii suspicione remotus quam a vitae corruptionibus alien
Abbreviated transcription (Latin):
Menento itaq amice dei mem̃to
agnum quocũq uadit. Tu illius
peclissetus tu nobis patronus. int̃
ꝓfusas ad sepulchrũ tuũ alumni
gregis p̃ces ꝑfer. Impetra ospira

Expanded text:
Memento itaque, amice Dei, mementAgnum quocumque vadit. Tu illi pedissequus; tu nobis patronus, oratiperfusas ad sepulcrum tuum alumni gregis preces perfer; impetra ut cons
Abbreviated transcription (Latin):
sũmitate uirtutũ positꝰ. semꝑ quo
crescere posset inuenit.Iam uͦ sub ex-¬
hortatõe ip̃uis. qͥs anxius ñ dolorẽ
suũ sp̃uit: Qs feris morib ñ insani¬
am execratꝰ est: Quis lasciuus luxu
in se tam plenã hũit: ut ip̃am spe¬
a. cialĩt excolere ⁊ possidere tanꝙͣ
unicam putaret᷑. Non facile qͥcꝙͣ
imꝓbe mortẽ. nec expauit. Nã quẽ
uiu̾e int̃ qquelibet grauia in xp̃i
seruitute non piguit: ad nouã
uitam ꝑ ꝯmunẽ ilła noue uite
ianuam transire ñ timuit. Pre¬
meditata illi ultima hõim neces¬
sitas: ñ repentina aduenit. Non
illum siquidẽ aliqͣ extͥnsetꝰ suꝑue¬
niens egritudo. ñ subitꝰ febrium
estus absorbuit ⁊ s diu dilata ĩfir¬
mitas nimio dudum ꝓpͥo sui uigo¬
re contracta. ⁊ adhuc remissioni
parum acqͥescendo ingrauescens:¬

Expanded text:
summitate virtutum positus, semper quo summitate virtutum positus, semper quo crescere posset invenit. Jam vero sub exhortatione ipsius quis anxius non dolorem suum sprevit? Quis feris moribus non insaniam abominatus est? Quis lascivus luxurin se tam plenam habuit, ut ipsam specialiter excolere et possidere tamquam unicam putaretur. In nullo vitae aliquando mortem nec expavit. Nam is quem vivere inter quaelibet gravia in Christi servitute non piguit, ad novam vitam per communem illam novae vitae januam transire non timuit. Praemeditata enim illi ultima hominum necessitas, non repentina advenerat. illum siquidem aliqua extrinsecus superveniens aegritudo, non subitus febrium aestus absorbuit; sed diu dilata infirmitas, nimio dudum propositi rigore contracta, et adhuc remissioni parum acquiescendo ingravescens
Abbreviated transcription (Latin):
nem. Int̾ea ego dilectissimi ꝑstrin¬
gem potius cuncta qmͣ referens:
de sollertissimo patre ur̃o eaq̃ erãt
uob̃ nota replicaui. uidistiꝰ enum
dilectissimi illam sollicituduus
uigilantiã. illud discipline studuim:
illas pietatis lacͥmas illã iugem ⁊ ꝑ¬
petuam mentis serenitatẽ ciũ testi¬
monium uultus immutabilis erat:
Audistis qͦ os illud congruens uite. ĩ
quo erat conscĩa purificati pectoris.
sermonis loculentia. uidistis illam
latitudinem karitatis.que tanta in
illo fuit. ut non in nu̾to si caritas ip̃a
expͥmenda esset in uultum: huius
potissimũ pingi debere uultu uide¬
retur. Quis unqͣm illum sufficient̃
uidisse sͥ uisus est:Tui non loco om¬
nium affectuũ fuit: Quis ita mixtã
hylaritate disciplinã ꝓpinauit: Quẽ
non cum ip̃ius qui corrigebat᷑ uo¬
iuptate correxit. Qnͣdo leticia illiꝰ
cia non salubris: Qs eum ñ altiorẽ
inuenit. qm pͥus uiderat: Semꝑ in

Expanded text:
nem. 14. Interea ego, dilectissimi, perstrinnem. 14. Interea ego, dilectissimi, perstringens potius cuncta quam referens de solertissimo Patre vestro, ea quae erant vobis nota, replicavi. Vidistis enim, dilectissimi, illam sollicitudinis vigilantiam, illud disciplinae studium, illas pietatis lacrymas, illam jugem ac perpetuam mentis serenitatem, cujus testimonium vultus immutabAudistis quoque os illud congruens vitae, in quo erat consentanea puritas pectoris, sermonis luculentia. Vilatitudinem charitatis, quae tanta in illo fuit, ut non immerito, si charitas ipsa exprimenda esset, in vultum hujus potissimum pingi debere vultu videretur. Quis unquam illum sufficienter vidisse sibi visus est? Cui non loco omnium affectuum fuit? Quis ita mistam hilaritate disciplinam propinavit? Quem non cum ipsius, qui corrigebatur, voluptate correxit? Quando laetitia illius tia non salubris? Quis eum non altiorem invenit, quam prius viderat? Semper in
Abbreviated transcription (Latin):
is. s archa pectoris condi m̾erentur:
Inde est qd̃ płi̾mi ea in scͥpta sensib
ferunt: ⁊ ad testimoniũ amoris sui
libentissime ꝓferunt. Deniq quis
unqͣm tantos sͥ amicoꝵ p̃sentibus
alligauit officiis: qnͣtos qͥ se dilige¬
rent ⁊auilissime desid̾arent ha¬
buit ignotos: Int̾ea ego dum mł¬
timodã eius in om̃s grãm memoro.
in me infinitã cur̃a pretermito:
in xp̃o salutis attulerit: qm inter
lius in om̃s caritas. qd̃ sine iniudia
dixĩm. qnͣtum in me adiecerat. et
uius blandim̃tis suis fec̾at. Aluit
studebat infund̾e. Preꝑasset me ꝓ¬
fecto uob̃. ⁊ desid̾io ur̃o lignum de¬
disset: ⁊ successore sͥ ydoneũ erudis¬
tum amisistis boni: si reintegratũ
quia stumulando aĩos ur̃os ad duet¬
tionem paruitatis mee declit.ne a se¬
pulcro illuis longuis abessem. illd̾
etiã uob̾ orantib donet. ne auiis
illius longe recedam ⁊ s quicqͥd illũ
egisse cognouero: sine ex ploratione
aut disceptatõe factoꝵ agere festi¬

Expanded text:
 arca patula conderentur. Inde est, quod plurimi ea scripta sensibus ferunt, et ad testimonium amoris sui libentissime proferunt. Denique quis unquam tantos sibi amicorum praesentium alligavit affectus, quantos qui se diligerent, avidissime desiderarent, habuerit ignotos? 13. Interea ego, dum multimodam ejus in omnes gratiam memoro, in me infinitam curam praetermitto: in Christo salutis attulerit, quam inter lius in omnes charitas quod sine invidia dixerim, quantam in me adjecerat; et vius blandimentis suis fecerat? Aluit studebat infundere! Praeparasset me profecto vobis, et desiderio vestro dignum dedisset, successorem sibi idoneum erudistum amisistis boni, si redintegratum qui stimulando animos vestros ad dilectionem parvitatis meae, dedit ne a sepulcro illius abessem, illud etiam vobis orantibus donet, ne a viis illius longe recedam; sed quidquid illum egisse cognovero, sine exploratione aut disceptatione factorum agere festi
Abbreviated transcription (Latin):
Relinquit᷑ uegetatũ semꝑ sp̃u: ple¬
num gr̃e corpꝰ exanune. Integrum
siquidẽ uultꝰ decorẽ: facies om̃ib
grata seruauit. Probe uos ista
nostis: ⁊ młto plemiꝰ uob̾ ꝙͣ sermo
sufficit aĩoꝵ meditatõe descͥbitis
Neq ullus ñ magno sͥ dãpno affi¬
ci uisus est: si conspectu corꝑis sacͥ
caruit. si non uti quenq aut re¬
amictu eiꝰ palliis fides. que p̃ciosis¬
simis mun̾is loco: habuit aliquã¬
de uelaminib illiꝰ simbriam G¬
decerpisse. Certauit in execuuis
illius ũr affectꝰ. ꝓ magno mun̾e¬

Expanded text:
Relinquitur vegetatum semper spiritu, plenum gratiae corpus exanime: integrum siquidem vultus decorem facies omnibus grata servabat. Probe vos ista nostis, et multo plenius vobis quam sermo sufficit animorum meditatione describitis. 35. Neque ullus non magno sibi damno affici visus est, si conspectu corporis ejus caruit, si non, ut quemque aut reamictu suo palliis fides, quae pretiosissimi muneris loco habuit aliquam velaminum illius fimbriam decerpsisse. Certavit in exsequiis illius vester affectus.
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ celestibꝰ studiis mancipata. ab ĩp̃o
uł nubila uł serenitatẽ m̃tiũ qͣi a
petuliari in xp̃o sole susciꝑet. ip̃oq
ogruo. ꝯgrueret. inspirante reua¬
plo ⁊ ammonitõt firmata: ⁊ in ua¬
riis karismatũ donis. ⁊ humilitate
⁊ mansuetudine.⁊ caritate ñ ficta.
⁊ una capitis gs̾a in diu̾sitate m̃broꝵ.
Magna illi int hec erga ad uenas.
⁊ holpites cura. In iqualore heremi
luo oꝯspectu delicias ministrabat. t̃e
pͥmum agnitos tanꝙͣ dudũ suos.
cum tanto gaudio ⁊ alac̾tate sus-¬
tasset. Nulluis pene angustie ad
litt̾arum officia ꝑlata sunt. Quib
ille qm nouis assatib uariata redde¬
bat: qmͣ gͣuia. qm̃ blanda. ꝙͣ dulcia.

Expanded text:
et coelestibus studiis mancipata, ab ipso et coelestibus studiis mancipata, ab ipso vel nubila, vel serenitatem mentium quasi a speculari in Christo sole susciperet, ipsoque congruo congrueret, inspiranti reveplo et admissione firmata, et in variis charismatum donis, et humilitate, et mansuetudine, et charitate non ficta: et una capitis gloria in diversitate membrorum. Magna illi inter haec erga advenas et hospites cura: in squalore eremi, suo conspectu delicias ministrabat, tunc primum agnitos tanquam dudum suos, cum tanto gaudio et alacritate sustasset. Nullius pene angustiae adlitterarum officia perlata sunt. Quibus ille quam novis affatibus variata reddebat, quam gravia, quam blanda, quam dulcia!
Abbreviated transcription (Latin):
est: huic hec esca ñ congruit. Ille ab
alio lesui est.Graue qd̾ hic intulit:
ñ mnus graue qd̃ iste sensit iniu¬
riam. Grandis instantia opꝰ est ut
offensa gr̃am ꝯseqͣtur: ⁊ hic sͥ illatã
putet: hic aut̃ se grauissinĩa intu¬
lisse suspiret. Hec illi iugis oꝑa iu¬
gis utentio erat. leiuigare om̃ib
iugum xp̃i ⁊ quicqͥd diabolus in¬
ietisset auert̾e̾: discusso culparum
nubilo. gr̃arum serena reuocare.
innouare gaudia: ⁊ ad xp̃i desicłium
desc̾e. hinc illud erat qd̃ oĩs ogregat̃o¬
diuine cupida seruitutis. ad nomen
ipsius ex diu̾sis t̾rarum partibꝰ coi¬
lecta: tam morib qm linguis disso¬
na. in illiꝰ conspirabat amor̃e. Om̃s
dũm. õs patr̃e uocabant. in illo sͥ
pat̾am ac ꝓpincss: ⁊ oĩa simul red¬
dita ꝯputantes. Didit̾ant om̃s ip̃o
re. ut sic̃ sol celi faciem. ꝓ sola sua
aut oblcuritate aut serenitate mu¬
tat: ita congregat᷑o illa celũ sitiẽs.

Expanded text:
est, huic esca non congruit, ille ab est, huic esca non congruit, ille ab alio laesus est. Grave quod hic intulit, non minus grave quod iste sensit injuriam. Grandi instantia opus est, ut offensa gratiam consequatur: et hic sibi illatam putet; hic autem se gravissimam intulisse suspiret. » Haec illi jugis opera, jugis intentio erat, levigare omnibus jugum Christi; et quidquid diabolus injecisset, avertere: discusso culparum nubilo gratiarum serena revocare; innovare gaudio, et ad Christi desiderium descere. 12. Hinc illud erat, quod omnis congregatio cupida servitutis, ad nomen ipsius ex diversis terrarum partibus collecta, tam moribus quam linguis dissona, in illius conspirabat amorem. Omnes dominum, omnes patrem vocabant, in illo sibi patrem, ac propinquos, et omnia simul reddita computantes. Didicerant omnes, ipso re: ut sicut sol coeli faciem, pro sua sola aut obscuritate, aut serenitate vestit; ita congregatio illa coelum sitiens,
Abbreviated transcription (Latin):
illi cure fuerit ne quẽ tristicia affli¬
geret. ne cogitatio scłaris urgeret:
qm̃ facile ꝑspexerit qd quenq
uexaret. qmͣ singłoꝵ mentes m̃te
gestaret qnte pret̾ea pietatis dis¬
pensatõe ꝓuideret. ne quẽ nimii
labores grauarenͭ: ne qͥs nimia qͥ¬
ete torpesc̾et. Ipsos si ddici potest sin¬
głoꝵ fr̃m somnos pio pensauit affec¬
tu: ualentes corꝑe adesidia semper
discutiens: feruentes sp̃u. cogebat
ad requiem. Oĩuim uires. oĩum anĩos.
oĩum stomachos. in stinctu ut credo di
tot simul officia compleui̾t: tam ua¬
ria p̃sertim infirmitate uexatꝰ. fortis¬
simos quosq. ⁊ recenti adhuc ꝯu̾sa¬
tione p̃ualidos: in ieiumis uigłiisq
impar uirib pari lege comitatus
est Infirmos. ip̃e infirmior uisitau
Refrig̾ium aĩarum suul ꝓuidit
⁊ corꝑum. Et ne cuiꝙͣ minus fuiss
impensum. anĩo semꝑ recurrebat:
hic alget. hic cogitat. Illi labor gͣuis

Expanded text:
illi curae fuerit, ne quem tristiilli curae fuerit, ne quem tristigeret, ne cogitatio saecularis urgeret. Quam facile perspexerit quid quemque vexaret, tamquam singulorum mentes mente gestaret. Quanta praeterea pietatis dispensatione providit, ne quem nimius labor gravaret, ne quis nimia quiete torpesceret. Ipsos, si dici potest, singulorum fratrum somnos pio pensavit affectu. Valentes corpore a desidia semper excutiens, ferventes spiritu cogebat ad requiem. Omnium vires, omnium animos, omnium stomachos instinctu, credo, Dei tot simul officia compleverit, tam varia praesertim infirmitate vexatus. Fortissimos quosque, et recenti adhuc conversatione praevalidos in jejuniis vigiliisque, impaInfirmos ipse infirmior visitans, refrigerium animarum simul providit et corporum; et ne cuiquam minus fuisset impensum, animo semper recurrebat: « Hic alget, hic cogitat, illi labor gravis
Abbreviated transcription (Latin):
tationib ꝑmoueret: łm or̃one cõ¬
string̾et. Oĩum em̃ ille pasliones.
suas crediait. ⁊ tanꝙͣ suas fleuit:
⁊ ꝓfectus laboresq oĩum suos ꝯpu¬
tauit: sciens gaudere cum gauden¬
tib. flere cum flentibꝰ. Simul ⁊ uir¬
tutes ⁊ uicia õium: in m̾tisui cu¬
mulũ transferebat. Sicut eñi uirt̾
ad uirtutẽ excitat: ita mifatio mi¬
seris ĩpensa fructificat. Ment ergo
in singłis plusꝙͣ singłi sibi. Singłoꝵ
enĩ salus: unam illiꝰ głam struit:
Impiger. festinus infatigabilis. perse
spexerat: hunc secreto. hunc pała.
hunc seuerꝰ. ħc blandꝰ aggreditur:
⁊ ad castigandi immutatõem: ipsã
plerũq faciem castigatõis ĩmutat
Inde illud erat qd ñ facile quenꝙ̃
tantũ uel amari uidemꝰ ułtimeri:
Ita enim duos hos affectus in uno qͦ
suoꝵ collocabat: ut amor suus delicti
metum. ⁊ timor discipline amorẽ
introduceret. Incredibile est qnͣte

Expanded text:
tationibus promoverit, Deum oratione contationibus promoverit, Deum oratione constringeret. Omnium enim ille passiones suas credidit, et tanquam suas flevit, et profectus laboresque omnium computavit suos, sciens gaudere cum gaudentibus, flere cum flentibus. Simul et virtutes, et vitia omnium in meriti sui cumulum transferebat. Sicut enim virtus ad virtutem excitat: ita miseratio miseris impensa sanctificat. Metit ergo in singulis plus quam singuli sibi. Singulorum enim salus summam illi gloriam struit. Impiger, festinans, infatigabilis perseveamque conspexerat. Hunc secreto, hunc palam; hunc severus, hunc blandus aggreditur, et ad castigandi immutationem, ipsam plerumque faciem castigationis immutat. Inde illud erat, quod non facile quemquam tantum vel amari vidimus, vel timeri. Ita enim duos hos affectus in unoquoque suorum collocabat, ut amor suus dilecti metum, et timor disciplinae amorem introduceret. 11. Incredibile est quantae
Abbreviated transcription (Latin):
ñ mitigauit: Quotiens de inimanib
beluis mittes fent columbas. Qmͣ
amaros int̃dum mores xp̃i dulce¬
dine aspersit. ⁊ qͦrum prauitas sibi¬
met ip̃is penalis fuerat: eoꝵ post¬
modũ gr̃a oblectam̃to oĩb erat:
rant. Nam uelut educti in nouam
lucem antiquũ illũ dui insidien¬
tium errorũ cart̾em detestabant᷑.
Pulsa est ꝑ or̃ones ip̃iuis uaria pes¬
tis aĩoꝵ amaritudo asperitas et
rabies locum dabant libertati. qm
xp̃c obtulerat: ⁊ delectabat reqͥes
post longant ⁊grauem pharaonic̃a
seruitutẽ. Stupenda ⁊ ammirabił
ꝑmutatio. Non circeo ut aiunt po¬
cło ex oĩb feras: s ex feris hoĩes xp̃c.
tanꝙͣ dulcissimũ pocłm ip̃o munstnͣ¬
te faciebat. Quid eñi ñ obtineret
illa instantia cum alaiͥtate ꝯiunc¬
ta Aut qui lapides ñ in abrahe fili¬
os u̾terent᷑: ubi tanta in expolien¬
dis mentibꝰ officina uirtutũ: Si mi¬
nus hoĩem ad salutẽ suam exhor¬

Expanded text:
non mitigavit? quoties de immanibus non mitigavit? quoties de immanibus belluis quam mites fecit columbas? quam amaros interdum movit et Christi dulcedine aspersit; et quorum gravitas sibimetipsis poenalis fuerat, eorum postmodum gratia oblectamento omnibus erat? rant. Nam velut educti in novam lucem, antiquum illum diu insidentium errorum carcerem detestabantur. 10. Pulsa est per orationes ipsius varia pestis animorum. Amaritudo, asperitas, et rabies locum dabant libertati, quam Christus obtulerat: et delectabat requies post longam et gravem Pharaonicam servitutem. Stupenda et admirabilis permutatio! Non circeo, ut aiunt, poculo ex hominibus feras, sed ex feris homines Christi, tanquam dulcissimum poculum ipso ministrante, faciebat. Quid enim non obtineret illa instantia cum alacritate conjuncta? Aut qui lapides non in Abrahae filios verterentur , ubi tanta in 1314 exspoliendis mentibus officina virtutum? Si minus hominem ad salutem suis exhor
Abbreviated transcription (Latin):
tiplicabat᷑. dissemĩabat᷑. ⁊ fama ĩ
ult̾iora queq ferebat᷑. Tota erga
illũ patͥa: obsequiis ⁊ amore et
honore certabat. Pauebat ille m¬
terea głam suã. ⁊ honorẽ bone
conu̾satõis longe lateq diffusũ. liet
ad dei laudem referret: sibi tam̃ ua¬
nitatis ꝑicłm metuebat in ferre ꝑ¬
cepisse se in uita sua mercedẽ pu¬
taba ͭ Certatim iam illi om̃is regio
q̃rentes dm̃ cligebat. Hunc expeciit
qͥ hunc expetiuit: inuenit. Illic eñi
ille totꝰ uigebat. Pectus suũ qĩ p̃celsam
arcem. ⁊ splendidissimũ templum
insed̾at. Iuic castitas. sc̃itas. fides. sa¬
pientia. ⁊ uirtus habitauit. Ibi iusti¬
cia fulsit. ⁊ u̾itas. Itaq uelut effu¬
sis ulius patentibꝰq brachiis. in ã¬
plexum suũ om̃s: hoc ẽ in amorẽ
xp̃i inuitabat. Om̃s undiq ad illũ
certatim ꝯfluebant. Et eñi q̃ ad huc
terra que natio in monast̾io illiuis
ciues suos ñ habet᷑. Qũe ille rabidũ

Expanded text:
ltiplicabatur, disseminabatur, et fama in ltiplicabatur, disseminabatur, et fama in ulteriora quaeque ferebatur. Tota erga illum patria obsequii amore et honore certabat. Pavebat ille interea gloriam suam; et honorem bonae conversationis longe lateque diffusum licet ad Dei laudem referret, sibi tamen vanitatis periculum metuebat inferre: percepisse se in vita sua mercedem putabat. Certatim jam illi omnis regio quaerentes Deum dirigebat: hunc expetiit qui hunc expetiit, invenit. Illic enim totus ille vigebat. Pectus suum quasi praecelsam arcem et splendidissimum templum insederat. Illic castitas, sanctitas, fides, sapientia, et virtus habitavit: ibi justitia fulsit et veritas. Itaque velut effusis ulnis, patentibusque brachiis in amplexum suum omnes, hoc est, in amorem Christi invitabat. Omnes undique ad illum certatim confluebant. Etenim quae adhuc terra, quae natio in monasterio illius cives suos non habet? Quem ille rabidum
Abbreviated transcription (Latin):
uocati : sicut collegio illũ. ita ⁊ uir¬
tute comitati sunt. Hint iam int
cibus durior. cuiꝰ sermo blandior.
cui amictꝰ asꝑior: quis loqͥ rarius.
quis orare crebrius posset.Quem
minꝰ moueret inuiria: quẽ mag̃
sͥ detraxisset. Cui in ore rarior mũ¬
dus: cui frequentior xp̃c. Quis in
illa sublimitate uirtutũ sibimet¬
ip̃i minor uideret᷑ ⁊ ⁊ qͦ mag̃ mu̾to
ascend̾et: hoc mag̃ cõpunctõe de¬
cresc̾et. Iamq illoꝵ grauitas. que
simul matitas: qmͣ rara femĩarũ
uisitatio etiã ꝓximaꝵ: ⁊ que int̃
tot uirtuteᷤs totuis uanitatis fuga
Industria hoꝵ electis dei templũ
extitat᷑: apta monachoꝵ tecta con¬
surgunt. Ubi angłica ab illis uita
in t̾̃ris cducebat᷑. in młta pacientia.
in uigłiis. in ieiunis. inscientia.
in longanimita. in suauitate. in¬
sp̃u sc̃o: in karitate ñ futa. i u̾¬
bo u̾itatis. in uirtute dei. Int̾ea a¬
mor in illum õium crescebat: mł¬

Expanded text:
versionem, sicut collegio illum, ita et virversionem, sicut collegio illum, ita et virtute comitati sunt. 9. Hinc jam inter cibus durior, cujus sermo blandior, cujus amictus asperior; quis loqui rarius, quis orare crebrius posset; quem minus moveret injuria, quem magis sibi detraxisset; cui in ore rarior mundus, cui frequentior Christus: quis in illa sublimitate virtutum sibimetipsi minor videretur; et quo magis merito ascenderet, hoc magis compunctione decresceret. Jam quae illorum gravitas, quae simul maturitas, quam rara feminarum visitatio, etiam proximarum, et quae inter tot virtutes totius vanitatis fuga! Industria horum electis Dei templum excitatur, apta monachorum tecta consurgunt, ubi angelica ab illis vita in terris ducebatur, in multa patientia, in vigiliis, in jejuniis, in scientia, in longanimitate, in Spiritu sancto, in charitate non ficta, in verbo veritatis, in virtute Dei. Interea amor in illum omnium crescebat, mu
Abbreviated transcription (Latin):
salus gaudiũ. mͥ inuͥtutibꝰ uoluptas.
mͥ xp̃c thesaurus sit. Pensabit michi
gaudia meroribꝰ. dabit ⁊ in hac uita
discipline studiis oblectari ⁊ orna¬
ri: ⁊ int̾ hec dignũ fieri celestibus
regnis. Nec longas talis meclitatio
moras ꝑtulit: s ilico infłamam cõ¬
u̾sionis nutrita huiꝰ modi fom̃tis scin¬
tilla ꝓrupit. Iugum dñice seruitu¬
tis subdita ceruice suscipiens ingũ
libertatis excussit: intelligens sũmũ
esse captuitatis genus licentiã iuũẽ¬
tutis. Transfertur ad nitorẽ mentis
uestiũ splendor: ceruitis lactee decus
palliis rigentib occupatur. Tran¬
sit leticia in grauitatẽ. Membrorũ
iugor animi ugore mutat᷑. uirtꝰ
corꝑis in uirtutẽ ip̃c migrat. Palles¬
cit ieiunio spetiosa facies. ⁊ pͥus suc¬
ci plena: fit pleua grauitatis. Et qͥd
plura: Cõtus ex alio alius ostendit᷑:
Assistit tyranni suo dñs. osolat᷑: nec
dissimulat g̾manos suos incollegiũ

Expanded text:
salus, gaudium; mihi in virtutibus, voluptas; salus, gaudium; mihi in virtutibus, voluptas; mihi thesaurus sit. Pensabit mihi gaudia moeroribus: dabit et in hac vita, disciplinae studio oblectari, et ornari; et inter haec dignum fieri coelestibus regnis. » Nec longas talis meditatio moras pertulit, sed illico in flammam conversionis nutrita hujusmodi fomentis scintilla perrumpit. Jugum Dominicae servitutis subdita cervice suscipiens, jugum libertatis excussit, intelligens summum esse captivitatis genus licentiam juventutis. Transfertur ad nitorem mentis vestium splendor; cervicis lacteae decus palliis rigentibus occupatur; transit laetitia in gravitatem: membrorum vigor animi vigore mutatur. Virtus corporis in virtutem spiritus migrat: pallescit jejunio speciosa facies; et prius succi, fit plena gravitatis. Et quid plura? totus de alio alius ostenditur. Assistit tironi suo Dominus, et consolatur: nec dissimulat germanos suos in collegium
Abbreviated transcription (Latin):
compellans. Delectat hec uita:sed
decipit. Alia in eccłiis p̃cepta recitã¬
tur: alia ibi inaurib meis mandata
sonuerunt. Illic modestia ⁊ otinen¬
tia ⁊ pudor tradit᷑: hic luxuria effre¬
nata nutrit᷑. Illic adeternũ regnũ
xp̃c inuitat: hic diabolus ad tẽꝑa¬
le sollicitat. Om̃e qd̃ inmundo est
uanitas ⁊ concupiscentia ocłoꝵ: et
mundus transit ⁊ concupiscentia
euis. Qui aut̃ fecerit uoluntatẽ
uet̾num manet. Festinemꝰ ergo
erui ab his laqueis: dũ adhuc mi¬
soluunt᷑. facilius est tenera uelłe:
qmͣ robusta suctid̾e. In monte sal¬
uam fac aĩam tuã: ne forte appre¬
sito serpit uoluptatis uenenum:
libertaᷤ. Alii aurũ argentũq miren¬
tur. Dñant᷑ ut uideo metalla clomi¬
nantib. Alii p̃dia atq mancipia ñ
sñ animi sui captiuitate possideãt
Aui honorib gaudeant: ⁊ honorem
in se diuine ymaginis p̃mant. Michi
satis est mancipium ñ ẽẽ uicioꝵ: mͥ

Expanded text:
compellans: « Delectat haec vita, sed compellans: « Delectat haec vita, sed decipit. Alia in ecclesiis praecepta recitantur; alia ibi in auribus mandata sonuerunt. Illic modestia, continentia, et pudor traditur: hic luxuria effrenata mittitur. Illic ad aeternum regnum Christus invitat: hic diabolus ad temporale sollicitat. Omne quod in mundo est, vanitas et concupiscentia oculorum. Et mundus transit et concupiscentia ejus: qui auernum. Festinemus ergo erui ab his laqueis, dum adhuc misolvuntur. Facilius est tenera evellere quam robusta succidere. In monte salvam fac animam tuam, ne forte appreCito serpit voluptatis venenum, libertas. Alii aurum argentumque mirantur: dominantur, ut video, metalla dominantibus. Praedia atque mancipia non sine animi sui captivitate possideant alii, honoribus gaudeant, et honori in se divinae imaginis praeferant. Mihi satis est mancipium non esse vitiorum; mihi
Abbreviated transcription (Latin):
tute transcend̾it. maiorq semꝑ in¬
uentꝰ sit. Prorsus diuino quedã pe¬
dagogio elucatũ putes Intrau̾at .n.
gr̃a sua oĩim sensus. Et cũ eũ sͥ xp̃c
dus tenebat. Alios dulcedo sua alliga¬
uerat. alios collegii blancdim̃tũ de¬
ticiis ammiratio scłarium uirtutũ
tenebat. Quot illi iure pͥoris grane
fuerant: tot a conu̾sione iuncłis
retrahebat᷑. Cõmune qd̃dam decus.
p̃ripi õs timebant. Et uere qͥi unꝙ̃
illum habitꝰ ñ qͣi ꝓpͥus accepit: Qs
aliq̃n amictus ñ ornauit: Itaq uelut
splendidissim̃ã gẽmam. ⁊ cõmune
õĩum detus: eripi sͥ simul putabãt.
Neq immutanda ħ oĩa ⁊ reforman¬
da in melius ut uidimꝰ: s qͣi morif᷑a
credebant. Nec imm̃to eũ scłaris gła¬
s axp̃o p̃ripi tumebat: quẽ int̃ reli¬
qͦs ornatissimos iuuenes uelut uni¬
cum complectebat᷑. uerum fastidie¬
bat adolescens. quo grandeui delec¬
tabant᷑ : tali se semꝑ adhortatione

Expanded text:
tutem transcenderit, majorque semper intutem transcenderit, majorque semper inventus sit, ut prorsus divino quodam paedagogio educatum putem. Intraverat enim gratia sua omnium sensus; et cum eum Christusdus tenebat. Alios dulcedo sua alligaverat, alios collegii blandimentum decitus admiratio saecularium virtutum tenebat. Quot illi jura prioris gratiae fuerant, tot a conversione vinculis retrahebatur. Commune quoddam decus praeripi omnes timebant. Et vere quis unquam illum habitus non quasi proprius accepit? Quos aliquando amictus non ornavit? Itaque velut splendidissimam gemmam et commune omnium decus sibi simul putabant eripi, neque immutanda haec omnia et reformanda in melius, ut vidimus, sed quasi moritura credebant. Nec immerito eum saecularis go praeripi timebat, quem inter reliquos ornatissimum invenit, velut unicum amplectebatur. 8. Verum fastidiebat adolescens, quo grandaevi delectabantur, tali se semper adhortatione
Abbreviated transcription (Latin):
eloquentie auctor atting̾e̾t. ñ solũ
nichil fatundia ornaret: s iuctus
mat̾ie mole succumb̾et. uester me
amor ꝓuocat. ũr affectꝰ de illo aliqͥd
loquendi fiduciã subministrat. f
iacet u̾bis eleuabit᷑ reb. ⁊effusa in
cipline. quoꝵ laudandã receꝑint
uitã. pat̾am pͥus originẽ p̃dicare:
ut qd̃ in ꝓpriis uirtutibꝰ deest. in patrũ
tatis est int̃ dei famulos cõputari:
nec add̾e quicqm nob̾ ad dignitatem
hanc t̾rene originis decus nͥ contẽp¬
elegit sola xp̃i pat̃nitate censeri. Pre¬
t̃mitto itaq ꝯmemorare auita illuis
scłarium honoꝵ insignia. ⁊ familie
sue nobilitatẽ maiore gen̾ositate pec¬
toris fastiditã: nec placuisse illũs de
suꝑuacuis suoꝵ honorib. qui ꝑ amo¬
rem ui̾tatis iam suos ñ optabat. Ad
illud potiuis meus sermo festinat. qm̃
dulcissima infantia. qmͣ modesta pu¬
eritia. qmͣ grauis adoiescentia fu̾it:
qm om̃s etatum gradum suꝑa uir¬

Expanded text:
eloquentiae auctor attingeret, non solum eloquentiae auctor attingeret, non solum nihil facundia ornaret, sed victus materiae mole succumberet. Vester me amor provocat, vester affectus de illo aliquid loquendi fiduciam subministrat. Anjacet verbis, elevabitur rebus, et effusa in ciplinae, quorum laudandam receperint vitam, patriam prius et originem praedicare; ut quod in propriis virtutibus deest, in patrum tatis est inter Dei filios computari, nec addere nobis quidquam ad dignitatem terrenae originis decus, nisi contempelegit sola Christi paternitate censeri. Praetermitto itaque commemorare avita illius saecularium honorum insignia, esuae nobilitatem majori generositate pectoris fastiditam, nec placuisse illum sibi de supervacuis suorum honoribus, qui per amorem veritatis jam suos non optabat. Ad illud potius meus sermo festinat, quam dulcissima infantia, quam modesta pueritia, quam gravis adolescentia fuerit, quam omnes aetatum gradus supra vir
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓpriis cogitatõib eloquent᷑. Scͥptura
quodam loco continet. Sapientia ĩ
exitu canit. Hoc est dic̾e: sapientis
conu̾satio in consũmatõis fine lau¬
datur. ũn ⁊ in alio loco. Ne laudes
ret. Lauda pt᷑ mortẽ. In uiuentis .ii.
laudib. ⁊ laudato locus uane exul¬
tatõis osferf᷑: ⁊ laudaton maxime
nota assentationis affigit᷑. Multi eñi
modis utile est laudare defunctũ:
Orimũ qr dũ ab est cui gratificari
laudatõe possimus:necesse est ut
ad largitorẽ gr̃e clm laus tota re¬
ferat᷑. Deinde quia sola uirtutisam¬
catõis. iactantie uatua. Merita qͦ
plures sua laude ꝓficiunt. Nec uere¬
bor ne nimis forsitan fauorabilit
ñ inferius dici suis uirtutibꝰ potest.
nemo est qui illũ ñ suũ computet.
suũ senserit. suũq credid̾it. Non tñ
ego ingenii fiducia. neq fhetꝰ elo¬
quio. ad aitingendã tanti uri tu¬
tam manũ mitto. qmͣ siquis pͥsce

Expanded text:
propriis cogitationibus eloquentur. Scriptura propriis cogitationibus eloquentur. Scriptura quodam loco 1312 continet: Sapientia in exitu cernitur, hoc est dicere: Sapientis conversatio in consummationis fine laudatur. Unde et in alio loco: Ne laudes,ret, Lauda post mortem. Viventis enim laudibus laudato locus vanae exsultationis offertur, et laudatori maxime nota assentationis affigitur. 6. Multis enim modis utile est laudare defunctum. Primum, quia dum abest cui gratificari laudatione possumus, necesse est ut ad largitorem gratiae Deum laus tota referatur. Deinde, quia sola virtutis adationis, jactantia vacuat merita; in plures sua laude proficiunt. Nec vereor ne nimis forsitan favorabiliter non inferius dici suis virtutibus potest, nemo est qui illum non suum computet, suum senserit, suumque crediderit. Non tamen ego ingenii fiducia, neque fretus eloquio, ad attingendam tanti Viri vitam manum mitto: quam si quis priscae
Abbreviated transcription (Latin):
gr̃a ad sermonẽ trahit: hunic ad sin¬
gultũ retrahunt dampna ꝯmunia.
Ignoscite itaq si diripientibꝰ sͥ duobꝰ
his affestib mentẽ meã oris mei offi
negat. Quicqͥd recordatio in laudis
partib sugg̾it: totũ sͥ int̃ damna
num̾ans dolor uendicat. Qnͣquã
⁊ si adesset mͥ serenitas m̃tis. ⁊ famu¬
latu idoneo menti lingua seruiret.
nunquid abundantius laus eiꝰ pro¬
ferri sermonib meis potãt. qmͣ in
ur̃is sensibꝰ manet᷑. Nemo est ut pu¬
to cui ñ illiꝰ uiri gr̃a maior octurrat:
qmͣ possit opulentissima ciuiꝰlibet
ꝓferre facundia. Quia gͦ ut scͥpt᷑a
loquit᷑ memoria iustoꝵ cũ laudibꝰ
semꝑ est. nec potest quisꝙͣ mĩtorum
illustriũ uiros ñ cum laude memo¬
rare: ꝓferam ut facultas dat᷑ aliqͣ ex
his que de illo duestionis ur̃e corda
meditant᷑. Aduuiabunt sensus ur̃i
conatus meos. ⁊ quicqͥd sermoni m̃o
expedire difficile est: ur̃a sͥ pectora

Expanded text:
gratia ad sermonem trahit; hinc ad singratia ad sermonem trahit; hinc ad singultus retrahunt damna communia. Ignoscite itaque, si diripientibus sibi duobus his affectibus mentem meam, oris mei officnegat. Quidquid recordatio in laudis partibus suggerit, totum hoc sibi inter damna numerans dolor vindicat. Quamquam etsi adesset mihi serenitas mentis, et famulatu idoneo menti lingua serviret, num abundantius laus ejus proferri sermonibus meis poterit, quam in vestris sensibus manet? Nemo est, ut puto, cui non illius viri gratia major occurrat, quam possit opulentissima cujuslibet proferre facundia. Quia ergo, ut Scriptura loquitur, memoria justorum cum laudibus semper est , nec potest quisquam meritorum illustrium viros non cum laude memorare, proferam, ut facultas datur, aliqua ex his quae de illo dilectionis vestrae corda meditantur. Adjuvaconatus; et quidquid sermoni meo expedire difficile est, vestra sibi pectora
Abbreviated transcription (Latin):
gnoscite dilectissimi
diem publicis fideli¬
um memoriis osecra¬
tum: qͥ mͥ qmdiu
hos cacducos iute huiꝰ
dies d̃s indulserit. semꝑ quidẽ acerbi¬
tatib grauis. plenus tam̃ ⁊ dignitatis
aduenit. Hodie ille sc̃e recordatõis
eccłie huiꝰ pat̃. corꝑe exutꝰ. quicquid¬
ad clausulam elocutõis adietero. ab¬
surdum pot̾it iudicari. Siem̃ dix̾o
ad astra migrauit: ille etiã dũ int¬
ris moraret᷑ int̃ splendidissima illa
dei astra numeratꝰ est. Addam. xp̃o
astitit: Qnͣdo aũt ei hic in uita sua
ñ astitit. cuiꝰ om̃is uita illã helye uo¬
cem habuit. uiuit dñs cui asto ho¬
die: Dicam t̾rena deseruit ⁊ cuiuis
ut apł̃s ait tota ꝯu̾satio semꝑ in ce¬
lis fuit: Similit̃ itaq qnͣtũ certo
animus meus habet. quicqͥd de tali
uiro dicendum occurerit᷑ ip̃a sui
magnitudine congruo exitu caretz
Compugnant merorib gauclia. Ta¬
lis reminisci lulce est:tali carere.
supplitum. Dupplex itaq mat̾ia me
ꝓuocat. Illinc me laudum suarum

Expanded text:
gnoscitis, dilectissimi, diem publicis fidelium moeroribus consecratum, qui mihi quamdiu hos caducos vitae hujus dies Dominus indulserit, semper quidem acerbitatibus gravis, plenus tamen dignitatis adveniet. Hodie enim ille sanctae recordationis Eccad clausulam elocutionis adjecero, absurdum poterit judicari. Si enim dixero: Ad astra migravit, ille, etiam dum in terris moraretur, inter illa splendidissima astra Dei numeratus est. Addam: Christo astat? Quando autem ei in vita sua non astitit? Cujus omnis vita illam Eliae vocem habuit: Vivit Dominus cui asto hodie . Dicam: Terrena deseruit, cujus, ut Apostolus ait, conversatio semper in coelis fuit ? Similiter itaque, quantum animus meus habet, quidquid de tali viro dicendum occurrerit, ipsa sui magnitudine congruo exitu caret. Compugnant moeroribus gaudia. Talem reminisci dulce est; tali carere supplicium. 2. Duplex itaque materia me provocat. Illinc me laudum suarum
Abbreviated transcription (Latin):
ces. in ip̃a eos oꝑis exetutõe p̃cedant:
porro dñatões gradu subluniore ilł
etiam sͥ obedientib mira qͣdam po¬
tentia ⁊ auctoritate p̃mineant. Uñ
etiam int̃ hoĩes ip̃os crelimꝰ ad pͥn

Expanded text:
ces in ipsa ejus operis executione praecedant. ces in ipsa ejus operis executione praecedant. Porro dominationes gradu sublimiore illis etiam sibi obedientibus mira quadam potentia et auctoritate praeeminent. Unde etiam inter homine
Abbreviated transcription (Latin):
trine eius insignia qñ suffic̾e̾t: Itaq
melius arbitram᷑ hanc ei suarũ lau¬
dum ced̾e portionẽ. ut sp̃alis eiꝰ doct᷑¬
na quẽ longe ala intentõe scͥplisse
constat: ex litt̾is tñ ꝓpriis innotescat
Nam ⁊ lut̾na cum ad hoc magis ut
cet̾a uideant᷑ actensa fui̾t: latere tñ
ip̃a ñ pot̾i̾t. Nobis int̾im ꝯmemoras¬
se sufficiat qd̵ m̾ito credit᷑ in ut̃oq
celestium nuntioꝵ ordĩe ostitutus:
qͥ mutroq docendi gen̾e fu̾it tam
fidelis. tã efficax tã deuotꝰ. Sane per
eos sp̃c quos uirtutes appellant mul¬
tiplicia aiunt signa fieri: ꝑ potesta¬
tes demonia coherteri. Qd̃ si eisdem
ꝯnum̾ant᷑ ordinib qͥ eisdẽ pollent
oꝑib: liquet ꝓfecto qd̃ a neutro ⁊̃
siquidẽ in ut̾sq miracłis enituisse
cognoscitur. Int̾ pͥncipatꝰ ⁊ dñatões
facienda disponant : ⁊ tanqͣm stre¬
nui quidã diuinoꝵ exertituũ clu¬

Expanded text:
ejus insignia quando sufficeret? Itaque ejus insignia quando sufficeret? Itaque melius arbitramur hanc ei suarum laudum cedere portionem, ut spiritualis ejus doctrina, quoniam longe alia intentione scripsisse constat, ex litteris tamen propriis innotescat. Nam et lucerna cum ad hoc magis, ut caetera videantur, accensa fuerit, latere tamen ipsa non poterit. Nobis interim commemorasse sufficiat quod merito creditur in utroque coelestium nuntiorum ordine constitutus, qui in utroque docendi genere fuerit tam fidelis, tam efficax, tam devotus. Sane per eos Spiritus, quos Virtutes appellant, multiplicia aiunt edi signa: per Potestates, daemonia coerceri. Quod si eisdem connumerantur ordinibus, qui eisdem pollent oe in utrisque miraculis enituisse 1318 cognoscitur. Inter Principatus et Dominationes facienda disponant, et tanquam strenui quidam divinorum exercituum du
Abbreviated transcription (Latin):
esras. cum karitate eum uocare ad oła
magnanimĩt ei legunũa modica mit¬
tere : ⁊ exigua omunicare pulmenta:
Sic ⁊ legituni fidem seruare diugii.
nec ingratos diuino b̃nficio metas tns¬
gredi indulgentie salutaris. Terrenis
etiã dicimꝰ stipendia ministrare terre¬
siedd̾t illi uel detimas sñ fraude: qͥ istiꝰ
pot̾at. ⁊ iam nouẽ partes qmͣ agricola
sͥ uel decimã uendicare Ip̃e eñi ⁊ t̾ram
condidit. ⁊ lacertos dedit.⁊uires con¬
tulit laboranti: ip̃e etiã iasta semĩa
gelu stringit. pluuiis rigat. uernali
fouet temꝑie. sole torret estiuo. Alio¬
quin ꝑdit ⁊ qͥ arat laborem suũ. ⁊ qͥ¬
tum.Sortilegos etiam ⁊ eoꝵ sacͥlega
carmina studiose monebat oportere
caueri:nec debere eos nocentes ͥ. cum
ñ possent gladiis. labiis insectari: nͨ
fraudendo inuicem in magna ꝑnici¬
em modica lucra sectari: s illiꝰ memi¬
paruitas nr̃a deficiens. ad maiora doc¬

Expanded text:
escas, cum charitate eum vocare ad olera; escas, cum charitate eum vocare ad olera; magnanimiter ei legumina modica mittere, et exigua communicare pulmenta. Sic et legitimi fidem servare conjugii; nec ingratos divino beneficio, metas transgredi indulgentiae salutaris. Terrenis etiam dominis stipendia ministrare terrere illi, vel decimas sine fraude, qui justius poterat etiam novem partes, quam agricola sibi vel decimam vindicare. Ipse enim et terram condidit, et lacertos dedit, et vires contulit laboranti. Ipse etiam jactata semina gelu constringit, pluviis rigat, vernali fovet tepore, sole torret aestivo. Alioquin perdit, qui arat, laborem suum, nitum. Sortilegos etiam et eorum sacrilega carmina studiose monebat oportere cavere: nec debere eos nocentes sibi, cum non possent gladiis, labiis insectari, nec fraudando invicem in magnam perniciem modica lucra sectari: sed illius memiparvitas nostra deficiens, ad majora
Abbreviated transcription (Latin):
sumi scõs ⁊ sũmos sensisse doctores: electo
pͥncipales ⁊ sũmi nuntii: qd̃ ꝑ illos mi¬
uora credant᷑. ꝑ istos sũma quedam
⁊ p̃cipua nuntiari. Nichilominꝰ õs in
electis hõib inuenire ẽ alios qͥ licet mi¬
nus eruditi parua capiant. fidelit̃
t̃n ꝓximis quib possunt tadẽ ip̃a an¬
nuntiant. alios qui subluniora q̃dã¬
dia ꝑfectis ⁊ capatiorib qͥbq omu¬
nicant: ut illi quidẽ huic tͣnseant ad
angłicum ordiñẽ obtineant. istunt̃
archangłos mansionẽ. Neutrũ aut̃
doctne genus huic b̾issimo patͥ nr̃o
nec in eruditis tam̃ ⁊ pariuilis condes¬
cend̾e renuebat. At illud meo forsitan
⁊tunc extitit mirabilꝰ ⁊ nunc sapit
meminisse delectat: quẽ ad mod̾ ille
hoĩes rusticanos ⁊ mulier cłas pauꝑes
ad congrua sͥ humanitatis officia
ꝓuocabat. Nunirũ docebat ilos cum
uicino alt̾i suus ut assolet panis defi
alias forsitan occupatꝰ ñ preꝑauerat

Expanded text:
simi, sanctos et summos sensisse doctores, electorsimi, sanctos et summos sensisse doctores, electorPrincipatus, summi nuntii; quod per illos minora credantur, per istos summa quaedam et praecipua nuntiari. Nihilominus etiam in electis hominibus invenire est alios, qui licet minus eruditi parva capiant, fideliter tamen proximis quibus possunt, eadem ipsi annuntiant: alios, qui sublimiora quadia perfectis et capacioribus uidem hinc transeunt ad angelicum ordinem, obtinent isti inter Archangelos mansionem. Neutrum autem doctrinae genus huic beatissimo Patri nostro dnec ineruditis tamen et parvulis condescendere renuebat. At illud in eo forsitan tunc exstitit mirabilius, et nunc sapit meminisse delectat, quemadmodum iste homines rusticanos, et mulierculas pauperes ad congrua sibi humanitatis officia provocabat? Nimirum docebat illos, cum vicino alteri suus, ut assolet, panis deficalias forsitan occupatus, non praeparaverat
Abbreviated transcription (Latin):
rufum. martyrũ supparẽ fecit apłicũ
uirũ excellens doctrina ꝓbauit. sic eiꝰdẽ
uos imitatio tam ipsirs desid̾abili cõ¬
tubernio qmͣ scõꝵ oĩum feliti cõsortio
⁊ b̾a uisione donauit. Nimirũ ñ int̾
eos solos quos p̃diximꝰ. eundẽ patr̃e ur̃m
si metũ fr̃es in hac parte sentitis: aut
quer̾e studebitis aut inuenire sꝑabi¬
tis. Multaᷤ ille in domo pris. ut a mltis
młtum expectatꝰ aduenit:mansioẽs
bͥꝑatas inuenit. Nisi forte ambigimꝰ
felicit̃ eũ in ꝓpħico cuneo ẽẽ susceptũ:
credibile cuiꝙͣ uideat᷑. scõs etiã pat̾ar¬
chas ut pͥmũ ille uir dĩ celeste pala¬
tium ⁊ diuinũ introiit templũ: gra¬
tant̃ ei suũ ñ mͦ aperuisse liiũ. sed
annuisse ꝯsessũ. Siqͥdẽ ñ indignũ indi¬
cant in illo sacͦ num̾o sui senatꝰ ascͥbi:
incuꝰ iemĩe tantas undiq gentes uisdẽt¬
nec inuident b̃ndici. Nostis etiã cdilectis¬

Expanded text:
rufum martyrum supparem fecit, apostolicum rufum martyrum supparem fecit, apostolicum virum excellens doctrina probavit: sic ejusdem vox in utero tam 1317 ipsius desiderabili contubernio, quam saeculorum omnium consortio et beata visione donabit. Nimirum non eos solos, quos praediximus, eumdem Patrem, si mecum, fratres, in hac parte sentitis, aut quaerere stupebitis, aut invenire sperabitis. Multas ille in domo Patris, ut a multis multum exoptatus advenit, mansiones sibi paratas invenit: nisi forte ambigimus, feliciter eum in prophetico cuneo esse susceptum, credibile cuiquam videatur, sanctos etiam patriarchas, ut primum ille Vir Dei coeleste palatium et divinum introivit templum, gratanter ei suum non modo aperuisse sinum, sed annuisse consessum. Siquidem non indignum judicarunt in illo sacro numero sui senatus ascribi, in cujus semine tantas undique gentes videntnec invident benedici. 18. Nostis etiam, dilectis
Abbreviated transcription (Latin):
utero apparuisse cognouimꝰ. Felix
qui int celestis sponsi m̃bra tam ce¬
lerit suo ꝯformatꝰ est capiti: ut quẽ¬
admodum ille canclidꝰ ⁊ rubicundꝰ.
electus p̃dicat᷑ ex milibꝰ. sic iste suo
utiq modo candidꝰ: ⁊ si ñ passione
rubicundꝰ. patientia tñ subrufus
extit̾it. Oportet aut̃ nos qͦ km̃i umi¬
tatores eiꝰ esse: sic̃ ⁊ ip̃e xp̃i. Nõne eñi
⁊ si ñ aliis. uob̾ tam̃ apłs est ᷑ honne
signa apłatus eiꝰ uos estis ante cdm̃ͦ
qui in locis hodie tam innumeris sub
umbra nõis eiꝰ uiuunt int̃ gentes tã
diu̾sas pleriq etiã barbaras ⁊ ꝑu̾sas:
utinam ñ degeneres uos ꝓbetis filios tan¬
ti. pat̾s: s candidos insc̃imonia. subru¬
fos inpatientia. latrantes zelo ordinis:
feruore iusticie. uoce lib̾a u̾itatis. Sic̃
enim eundẽ patrẽ candor excellens tociꝰ
sue ou̾satõis ⁊ uite confessorib scĩs ⁊
electis uirginibꝰ sociauit. dorsũ qͦ sub¬

Expanded text:
utero apparuisse cognovimus. Felix, utero apparuisse cognovimus. Felix, qui inter coelestis sponsi membra, tam celeriter suo conformatus est Capiti, ut quemadmodum ille candidus et rubicundus, electus praedicatur ex millibus : sic iste suo utique modo candidus, et sine passione rubicundus, patientia tamen subrufus exstiterit. Oportet autem nos quoque imitatores ejus esse, sicut et ipse Christi. Nonne enim, etsi non aliis, nobis tamen apostolus est? Nonne signa apostolatus vos estis ante Deum? qui in locis hodie tam innumeris sub umbra nominis ejus vivunt, inter gentes tam diversas, plerumque etiam barbaras et perversas. Utinam non degeneres vos praebeatis filios tanti Patris, sed candidos in sanctimonia, subrufos in patientia, latrantes zelo Ordinis, fervore justitiae, voce libera veritatis. Sicut enim eumdem Patrem candor excellens totius suae conversationis et vitae, confessoribus sanctis et electis virginibus sociavit, dorsum quoque sub
Abbreviated transcription (Latin):
sponsus in cantico canticoꝵ. Sicut
uita coccinea labia tua: ⁊ eloquiũ
tuũ dulce. Dautis siquidẽ u̾bis fer¬
uor incolore coctineo ⁊ in uitta subti¬
litas. ⁊ latitudo. s ⁊ cogitationũ cor¬
di cohibitio. tanꝙͣ capilloꝵ capitis
colligatio: euident̃ aut̃ et exp̃sse elo¬
quii est om̃data dulcedo. Cuiꝰ autem
doctrina. tam feruens. tam subtilis.
tam copiosa. tam utilis: tam dulcis
deniq ⁊ acceptabił fuit. E qͥd dicimꝰ
qd̾ incorꝑe toto candido. dorst uisus est
habuisse subrufum: Candor eñĩcasti¬
tas.candor innocentia uite.candor cor¬
ꝑis. puritas est actõis. Qͥd aũt rubor:
ñne martyrium: Qd̾ si rufus apparu¬
isset. ñne martir fuisset: Nam dorso
portant᷑ onera: dorsum ad flagella p̃
fessor iste sustinens. qm martyr ictũ
ꝙͣ grauia. ñ uniꝰ ictus mortificatõe.
s longa sui corꝑis mac̾atõe sustinu¬
it: non unm̾to forsitan sĩc̃ beatum
laurentiũ apłoꝵ supparẽ canimus.

Expanded text:
Cantico canticorum: Sicut vitta coccinea labia tua, et eloquium tuum dulce . Paucis siquidem verbis fervor in colore coccineo, in vitta subtilitas et latitudo, sed et cogitationum cordis cohibitio, tanquam capillorum capitis colligatio, evidenter autem et expresse eloquii est commendata dulcedo. Cujus autem doctrina tam fervens, tam subtilis, tam copiosa, tam utilis, tam dulcis denique et acceptabilis fuit? 17. Sed quid dicimus, quod in corpore toto candido dorsum visus est habuisse subrufum? Candor enim castitas; candor, innocentia vitae; candor corporis, puritas est actionis. Quid autem rubor est? Nonne martyrium? Quid si rufus apparuisset, nonne martyr fuisset? Nam dorso portantur onera, dorsum ad flagella prafessor ista sustinens, quam martyr ictum quam gravia, non unius ictus mortificatione sed longa sui corporis maceratione sustinuit: non immerito forsitan, sicut beatum Laurentium Apostolorum supparem,
Abbreviated transcription (Latin):
inde qui sic in oĩb ⁊ int̃ om̃s requi¬
em inuenit: sic agnũ sequit᷑ qͦtũq
ierit. felix qui sic multipliciũ meri¬
torum p̾mia recipit: ut młtomag̃
nichil ei iam desit in ulla gła ⁊ cui
nichil in ulla gr̃a añ defu̾i̾t. Cet̾um
suꝑ his om̃ib cliuisionibꝰ gr̃arum

Expanded text:
inde, qui sic in omnibus et inter omnes requiinde, qui sic in omnibus et inter omnes requiem invenit; sic Agnum sequitur quocumque ierit Felix qui sic multiplicium meritorum praemia recipit: ut multo magis nihil ei jam desit in ulla gloria, cui nihil in ulla gratia ante defuerit. Caeterum super his omnibus divisionibus gratiarum
Abbreviated transcription (Latin):
Nam cherubin quidem plenitudi¬
nem scĩe. seraphin aut̃ ardentes uł
incendentes auint designare. Qd̾ si
credimꝰ ad eosdem ordines ꝑtinere.
eos quib inueniunt᷑ eorundẽ int̃¬
pretatões nominũ ꝯuenire: ñ nos
oportet nec suꝑ his quidẽ orcdinib
sũmis atq suppremis ambig̾e qͥn
beatꝰ pater ⁊ pastor nr̃ locũ habeat
inutroq. Nimirum qmͣ plenꝰ scĩa
fui̾t: usq hodie sciunt qͥ de pleni¬
tudine eius accipiunt. Quẽ ad mod
aut̃ uł magis qm̃ supͣ modũ ⁊ amã¬
do arserit. ⁊ alios loquendo accend̾it:
uos potissimũ meministis. qͥ sepuis ex¬
ꝑiendo ꝓbastis: ut uobiscũ nnisallor
tacita cogitatõe dicatis. Nonne cor
nostrũ ardens erat in nob̾ dũ loque¬
ret᷑ nob̾: Quotiens ex hoc auditorio.
⁊ qui tepidus forsitan introiuit. nõ
mediocter inflãmatꝰ exiuit. Ignitũ¬
enim eius eloqͥum uehement̃:⁊qͥs
ꝑ illud dilectione fraglaret: selix ꝓ¬

Expanded text:
Nam Cherubim quidem plenitudiNam Cherubim quidem plenitudinem scientiae, Seraphim autem ardentes, vel incendentes aiunt designare. Quod si credimus ad eumdem ordinem pertinere eos, quibus inveniuntur eorumdem interpretationes nominum convenire; non nos oportet, nec super hoc quidem ordinibus summis atque supremis ambigere, quin beatus Pater et pastor noster locum habeat in utroque. 21. Nimirum quam plenus scientia fuerit, usque hodie sciunt qui de plenitudine ejus acceperunt. Quemadmodum autem, vel magis quam supra modum et amando arserit, et alios loquendo accenderit, vos potissimum meministis, qui saepius experiendo probastis, ut vobiscum, ni fallor, tacita cogitatione dicatis: Nonne cor nostrum ardens erat in via, dum loqueretur nobis? Quoties ex hoc auditorio, et qui tepidus forsitan introivit, non mediocriter inflammatus exivit? Ignitum ejus eloquium vehementer: et quis illud dilectione flagraret? Felix pro