comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
git. ĩ manitatis ĩ aĩo. stuporis ĩ corpe. ¶ G¬
uideam᷑ ne ħ̾ or̾o sit hoĩnũ. assentãtiũ ur̃e
ĩ becillitati ⁊ indulgñtiũ młtitudi. N os añt
audeamꝰ ñ solũ ramos ãputare miseriaꝵ. s
oĩs radicũ fibras euelłe. Tam̃ aliꝗd relinq̃t᷑
fortasse ite ẽ alte stirpes stulticie: s relinq̃t᷑
id sobũ qd eĩt neccͣium. Ild̾ ꝗd̾ sic habeto. nͥ

Expanded text:
ngit, immanitatis in animo, stuporis in corpore. inum adsentantium nostrae inbecillitati et indulgentium mollitudini; nos autem audeamus non solum ramos amputare miseriarum, sed omnis radicum fibras evellere. tamen aliquid relinquetur fortasse; ita sunt altae stirpes stultitiae; sed relinquetur id solum quod erit necessarium. Illud quidem sic habeto, nisi
Abbreviated transcription (Latin):
na est. siñ ab his uoluptarus. Quã eĩ isti
bonoꝵ copiã dñt. fac sane eẽ sũmũ bonũ
ñ dolere ꝙͣquã id ñ nocat᷑ uoluptas.

Expanded text:
na est, non ab his voluptariis. quam enim isti bonorum copiam dicunt? fac sane esse summum bonum non dolere—quamquam id non vocatur voluptas,
Abbreviated transcription (Latin):
pã. Culpã aũ nuilla ẽẽ. cũ id qd̾ ab hõie ñpotu¬
ĩt p̃stari. euen̾it. ⁊ lã reuocat᷑o illa quã affert s
acontuẽdis nos malis auocct: nuilla ẽ
opmem᷑. dissimi latõ uł oblimo. lacerãt. uecãt
stimłos ad mouẽt. ignis adhibẽt. respitare nõ

Expanded text:
 esse, cum id. quod ab homine non potuerit praestatis evenerit. nam revocatio illa, quam affert, cum a contuendis nos malis avocat, nulla est,opinemur, dissimulatio, vel oblivio. Lacerant, vexant, stimulos admovent, i
Abbreviated transcription (Latin):
nunissẽ iro: fut̾as mec̾ ꝯm̃tabar miserias.
Aut mortẽ ac̾bã. aut exilii mestã fugã. aut
sẽꝑ aliꝙͣ molẽ meditabar mali. Ut siqua ĩnec¬
ta diritas casu foret: ne me ĩpatũ c̾a lac̾aret
repens. ¶ Qd̾ autẽ theseꝰ a docto se audisse dic̃
id d̾ se ip̃o loqr̃ euripedes. fuea̾t eĩ auditor ma¬
xagore. quẽ fer̃ nũtiata morte filu dixisse.i
Sciebã me genusse mortalẽ. Que uox de
ratio ad minuend̾ dolore. sint sẽpoĩa hõi
humana meditata. Et ni mirũ s est illa pre¬
uxoris mortẽ. aut morbũ filie ꝯmunia eẽ.¬

Expanded text:
minisse/m viro, Futu/ras mecum co/mmentabar mi/serias: Aut mo/rtem acerbam aut e/xili maesta/m fugam Aut se/mper aliquam mo/lem meditaba/r mali, Ut, si/ qua invecta di/ritas casu/ foret, Ne me i/nparatum cu/ra lacerare/t repens. quod autem Theseus a docto se audisse dicit, id de se ipso loquitur Euripides. fuerat enim auditor Anaxagorae, quem ferunt nuntiata morte filii dixisse: sciebam me genuisse mortalem. quae vox decratio ad minuendum dolorem, sint semper omnia homini humana meditata. et nimirum haec est illa praeuxoris mortem, aut morbum filiae: Communia e
Abbreviated transcription (Latin):
fuisse sccͣte. eod̾ semꝑ se iudisse exeũtẽ illũ
domo: ⁊ reuentẽ. ⁊ec uͦ ea fr̃os erat. que. m
cͣssi illiꝰ uet̾is. quẽ semel ait ĩ oĩ uita risisse lu¬
ciliꝰ. S tnͣqlla ⁊ serena. sic eĩ accepimꝰ. Iure a
ea̾t sẽꝑ id̾ uoltꝰ. c̃ m̃tis a qua is fingit᷑. nulla
fieret mutatõ. ¶Quare. accipio qd̾ a cyre¬

Expanded text:
tem illum domo, et revertentem, nec vero frons erat, quae M. Crassi illius veteris, quem semel ait in omni vita risisse Lucilius: sed tranquilla, et serena, Sic enim accepimus. Iure autem erat semper idem vultus, cum mentis, a qua is fingitur, nulla fieret mutatio. Quare accipio equidem a Cyre
Abbreviated transcription (Latin):
nͨ deos extimesce̾t. ¶Habes formã epicuri
uite beate. ub̾ zenonis exp̃ssã. nich̾ ut pos¬
sit negari. Qͥd gͦ. huiꝰ ne iute ꝓpoĩto aut
cegitõ. aut thiestẽ leuare pot̾it. aut cetar
de quo paulo an dixi. aut telamonẽ pulsu

Expanded text:
nec deos extimesceret. habes formam Epicuri vitae beatae verbis Zenonis expressam, nihil ut possit negari. Quid ergo? huiusne vitae propositio et cogitatio aut Thyestem levare poterit aut Aeetam, de quo paulo ante di
Abbreviated transcription (Latin):
qui ꝓpt̾ tenutatẽ male rẽ gessit qd̾ ẽ stulticie
frugi appellari solet. Eotres uͥtutes. fortitudi¬
nẽ. iusticiã. pͣdentiã: frugalitas ꝯplexa est.
petentis reg̾e. ⁊ sedare. sẽpq au̾santẽ libidi¬
ni mod̾atã in oĩre ẜuare ꝯstantia. Cui cõtra¬
nũ uiciũ neꝗtia dr̃. ¶ Erugalitas ut opmor
afruge. qua nich̾ meliꝰ at̾ra. Neꝗt.a ab eo ⁊¬
si erit hoc fortasse duriꝰ. s tẽtemꝰ. Iuszsse pu¬

Expanded text:
qui propter temeritatem male rem gessit, quod est stultitiae, frugi appellari solet, eo tris virtutes, fortitudinem iustitiam prudentiam, frugalitas complexa est petentis regere et sedare semperque adversantem libidini moderatam in omni re servare constantiam. cui contrarium vitium nequitia dicitur. frugalitas, ut opinor, a fruge, qua nihil melius e terra, nequitia ab eo etsi erit hoc fortasse durius, sed temptemus: lusisse pu
Abbreviated transcription (Latin):
mĩa egͥtudo ẽ ex alt̾iꝰ rebꝰ adu̾sis. sic iniudñtia
egͥtudo ẽ. ex alt̾iꝰ reb sccłis. In quẽ gͥ cadit mi¬
sereri: in eund̾ eĩ ĩuid̾e. Nõ cadit aũ ĩuidere
ĩ sapientẽ.gͦ. ne misereri qd̾. Qd̾ si hec referre
sapies̃ soleret. miserere eĩ soleret. Ab est aũ
a sapiente egͥtudo.
latiꝰ aliqñ dicenda st̃: ⁊ diffusiꝰ. Sẽtentus
tñ eoꝵ utñdũ potissimũ. ꝗ maxĩe forti.
et ut ita dica nirili utunt᷑ rõne atq sẽtẽcia
ilã ꝑipatetici familiares nri ꝗb nicħ̾ est
ub̾ius. nich̾ eruditiꝰ. nicħ gramꝰ. mediocͥtates.
Omẽ enĩ malũ oe̾ mediocre. magñ ẽ. Nos aũ
id agimꝰ ut id insapĩe nuilũ sit õm̃o. Nã ut
corpꝰ eĩ si medioc̾t᷑ egrũ est sañ est. sic ĩ aĩo
ista medioc̾tas caret sanitate. ¶Itaq p̃cla¬
re nr̃i. ut alia młta molestiã. sollicitudinẽ.
angorẽ. ꝓpt̾ similitudinẽ corꝑũ egroꝵ egͥtu¬

Expanded text:
ia aegritudo est ex alterius rebus adversis, sic invidentia aegritudo est ex alterius rebus secundis. in quem igitur cadit misereri, in eundem etiam invidere; non cadit autem invidere in sapientem: ergo ne misereri quidem. quodsi aegre ferre sapiens soleret, misereri etiam soleret. abest ergo a sapiente aegritudo. latius aliquando dicenda sunt et diffusius; sententiis tamen utendum eorum potissimum, qui maxime forti et, ut ita dicam, virili utuntur ratione atque sententia. nam Peripatetici, familiares nostri, quibus nihil est uberius, nihil eruditius, nihil gravius, mediocritates omne enim malum, etiam mediocre, malum est; nos autem id agimus, ut id in sapiente nullum sit omnino. nam ut corpus, etiamsi mediocriter aegrum est, sanum non est, sic in animo ista mediocritas caret sanitate. itaque praeclare nostri, ut alia multa, molestiam sollicitudinem angorem propter similitudinem cor
Abbreviated transcription (Latin):
stribute st̃.Nã duc st̃ ex opimone boni. qnͣ¬
tũ alt̾a uoluptas gestiẽs. idẽ p̃t̾ mod̾ elata
leticia. opimone p̾sentis magni alicuiꝰ bo¬
n. alt̾a cupiditas. q̃ recte uł libido dici põt
q̃ est ĩ mod̾ata appeticio opinati magͥ hom.
stiẽs. ⁊libido bonoꝵ opimioe turbat: ut duo re
magni mali p̾sũtis. Et qd̾ recens opimo talis
mali: ut ĩ eo rectũ uid̾at᷑ oẽ angi. Id aũ ẽ. ut is
qui doleat. oportere opinet̾ se dolore. ¶ His aũ
pt̃batõnib quas ĩuita hõiũ stulticia. qͣiͣ qͣsdã
furias ĩmittit atq ĩcitat. oĩb uirib atqr opi¬

Expanded text:
 sunt ex opinione boni; quarum altera, voluptas gestiens, id est praeter modum elata laetitia, opinione praesentis magni alicuius boni, altera, cupiditas, quae recte vel libido dici potest, quae est inmoderata adpetitio opinati magni boni stmagni mali praesentis, et quidem recens opinio talis mali, ut in eo rectum videatur esse angi, id autem est, ut is qui doleat oportere opinetur se dolere. his autem perturbationibus, quas in vitam hominum stultitia quasi quasdam Furias inmittit atq
Abbreviated transcription (Latin):
Ergo eĩ egͥtudine. Et st̃ illa sapientis¶Ab¬
erit gͥ osapiente egͥtudo. Itaq ñ inscite he¬
racleuntes dionisius ad ea disputat. q̃ apd̾
homer̃ achilles q̃rit᷑: hoc ut opinor mͦ. Cor¬
q meũ penitꝰ. t̃gescit instib iris. c̃ decore
atq oĩ me orbatũ laude recordor. Nlũ manꝰ
affecta recte est. c̃ itumore ẽ:Aut nõ aliqd̾
appiã m̃brũ tumidũ ac fgidũ. ñ uiciose se
ht: Sic gͥ inflatꝰ ⁊ tumẽs aĩus: ĩ uitio est.¬
scit. ñꝙͣ tumet. ¶ At iratꝰ aĩmꝰ. eiꝰ modi est.
scit. Propͥũ ẽ eĩ irati cupe. a qͦ leoꝰ uid̾at᷑. ei
ꝙͣ maxiuũ dolorẽ ĩminere. Qͥ aũ id ꝯcupie¬
nt: eũ necẽe est sud ꝯsecutꝰ sit. magno ope
letur. ¶ Ex quo fit. ut alieno malo gaude¬
at. qd̾ qm̃ nõ cadit ĩsapientẽ. ne ut irascat᷑
ꝗd̾ cadit. ¶ Sin aũ cad̾et ĩsapientẽ egͥtu¬
do. cad̾et eĩ iracũdia. Qͥ qui uacat. egritu¬
dine eĩ uacabit. Et eĩ si sapiens ĩ egritudie¬

Expanded text:
ergo etiam aegritudine. et sunt illa sapientis: aberit igitur a sapiente aegritudo. Itaque non inscite Heracleotes Dionysius ad ea disputat, quae apud Homerum Achilles queritur hoc, ut opinor, modo: Corque meum penitus turgescit tristibus iris, Cum decore atque omni me orbatum laude recordor. num manus adfecta recte est, cum in tumore est, aut num aliud quodpiam membrum tumidum ac turgidum non vitiose se habet? sic igitur inflatus et tumens animus in vitio est.scit, numquam tumet; at irati animus eius modi est: scit; proprium est enim irati cupere, a quo laesus videatur, ei quam maxumum dolorem inurere. qui autem id concupierit, eum necesse est, si id consecutus sit, magno opere laetari. ex quo fit, ut alieno malo gaudeat; quod quoniam non cadit in sapientem, ne ut irascatur quidem cadit. sin autem caderet in sapientem aegritudo, caderet etiam iracundia; qua quoniam vacat, aegritudine etiam vacabit. Et
Abbreviated transcription (Latin):
iora q̃dã.tabẽ cruciatũ. afflictõnẽ. feditatẽ. lac̾¬
at. ex est aĩmũ planeq ꝯfic̃. hanc nͥ exenmꝰ sic.
ut ab uamꝰ miseria carere ñ possumꝰ ¶ Atq ħ
sit. ut magnũ qͦda malũ adeẽ ⁊ nrg̾e iud̾at᷑u.i¬
¶ Epicuro aũ placet. opimonẽ mali egͥtudinẽ
eẽ natã . ut ꝗcũq ĩtueat᷑ ĩ aliqd̾ mai malũ si
id sibi accidisse opinet᷑. sic ꝯtinuo ĩ egͥtudinẽ.
Cyremaci. ñ oĩ inalo egͥtudinẽ effici censent.
s inspato: ⁊ nec opinato malo. Est id ꝗdẽ nõ
mediocre ad egͥtudinẽ augendã. Uident᷑ eĩ oĩa re¬
pentina gͣuiora. Et ħ ⁊ illa iuire laudãt᷑. Ego c̃
genui: tũ morituros sciui. ⁊ ei rei sustuli: p̃¬
t̾ea ad troiã c̃misi ob defendendã gͥciã. sciebã
me ĩmortiferũ bellũ. ñ ĩ epłas mitte. ¶ Hecg¬

Expanded text:
um adflictationem foeditatem, lacerat exest animum planeque conficit. hanc nisi exuimus sic ut abiciamus, miseria carere non possumus. Atque hoc sit, ut magnum quoddam malum adesse et urgere videatur. Epicuro autem placet opinionem mali aegritudinem esse natura, ut, quicumque intueatur in aliquod maius malum, si id sibi accidisse opinetur, sit continuo in aegritudine. Cyrenaici non omni malo aegritudinem effici censent, sed insperato et necopinato malo. est id quidem non mediocre ad aegritudinem augendam: videntur enim omnia repentina graviora. ex hoc et illa iure laudantur: E/go cum genui, tu/m morituros sci/vi et ei rei su/stuli. Prae/terea ad Troia/m cum misi ob de/fendendam Grae/ciam, Sci/bam me in morti/ferum bellum, no/n in epulas mi/ttere. haec
Abbreviated transcription (Latin):
de umu̾sa pħia. qnto ope expetenda eẽt ⁊ co¬
lenda. satis ut arbitror dictũ ẽ ĩhortẽsio ¶ De
maxinus aũ reb. nicħ fere int̾misimꝰ. pea
nͨ disputare nec scͥbere. His aũ libris exposita
sũt ea. q̃ a nob̾ cũ familiarib nrĩs ĩtuscłano
erãt disputata. ¶ S qm duob supiorib de
morte ⁊ de dolore dictũ ẽ. tciꝰ dies disputõnis
ħt̾ciũ uolum̃ efficiet. ut eĩ in achad̾miã nr̃a
discendimꝰ ĩclinato iã ĩpꝰ mendiañ tẽpꝰ die. po¬
posci eoꝵ aliquẽ qui aderãt cãm disserendi.
tũ res acta sic est.Uiͦ.
dines. libidineo iracũdie. Hec eĩ fere sũt huiꝰ
modi. q̃ g̾ci pathe appellãt. Ego poterã morbos.
et id u̾bũ eẽt e u̾bo. s ĩcõsuetudinẽ nr̃am ñ
cad̾et.i lã misereri. in uid̾e. gestire. letari ħ
oĩa morbos g̾ci apellãt. motꝰ aĩ. rõi ñ obtẽp¬
antis. N os aũ bos eosd̾ motꝰ ꝯcitati aĩ. recte
ut opinor pt̃batõs dix̾imꝰ. Morbos aũ ñ satis

Expanded text:
sophia, quanto opere et expetenda esset et colenda, satis, ut arbitror, dictum est in Hortensio. de maxumis autem rebus nihil fere intermisimus postea nec disputare nec scribere. his autem libris exposita sunt ea quae a nobis cum familiaribus nostris in Tusculano erant disputata. sed quo niam duobus superioribus de morte et de dolore dictum est, tertius dies disputationis hoc tertium volumen efficiet. ut enim in Academiam nostram descendimus inclinato iam in postmeridianum tempus die, poposci eorum aliquem, qui aderant, causam disserendi. tum res acta sic est: Videdines libidines iracundiae? haec enim fere sunt eius modi, quae Graeci pa/qh appellant; ego poteram morbos, et id verbum esset e verbo, sed in consuetudinem nostram non caderet. nam misereri, invidere, gestire, laetari, haec omnia morbos Graeci appellant, motus animi rationi non obtemperantis, nos autem hos eosdem motus concitati animi recte, ut opinor, perturbationes dixerimus, morbos autem non satis
Abbreviated transcription (Latin):
ens nacabit. Ueri eĩ simile illd̾ ẽ qui sit
tẽpans. quẽ gͥcie u ꝙ pona appellant.
equid̾. tũ tẽꝑantiã. tũ mod̾atõ appellare. ñ ñꝙͣ
Dei mod̾stiã. ¶ Si haud scio. an recte ea uͥtus.
frugalitas appellari possit. Qd̾ ang̾ti ap̃g̾cos
ualet. qui frugi hõies xpnciaioye appellãt.
idẽ tãtũmͦ util.¶ At illd̾ ẽ latiꝰ. Oĩs eĩ abstinẽ¬
tia. oĩs ĩ nocentia q̃ apd̾ gcos usitatũ nom̃ nł
u̾tutes frugalitas ꝯtinet. q̃ nͥ tãta eẽt. ⁊ si his
pisonis cognom̃ tãto oꝑe laudatũ. ¶ Gr qr ñ qͥ

Expanded text:
ens vacabit. Veri etiam simile illud est, qui sit temperans— quem Graeci sw/frona appellant equidem tum temperantiam, tum moderationem appellare, non numquam etiam modestiam; sed haud scio an recte ea virtus frugalitas appellari possit, quod angustius apud Graecos valet, qui frugi homines xrhsi/mous appellant, id est tantum modo utilis; at illud est latius; omnis enim abstinentia, omnis innocentia quae apud Graecos usitatum nomen nuvirtutes frugalitas continet. quae nisi tanta esset, et si is Pisonis
Abbreviated transcription (Latin):
t nr̃o more nos diximꝰ. epicurei dicãt
suo. S q̃ dicãt. uid̾amꝰ quomͦ neglegamꝰ.
Pͥncipio male rep̃hendũt p̃meditatonẽ
d reꝵ futuraꝵ. nicħ est eĩ qd̾ tã obtñdat eleuet¬
qr egͥtudinẽ: quã ppetua ĩ oĩ uita cogitatõ.

Expanded text:
tro more nos diximus, Epicurii dicunt suo; sed quae dicant, videamus, quo modo, neglegamus. Principio male reprehendunt praemeditationem rerum futurarum. nihil est enim quod tam optundat elevetque aegritudinem quam pe
Abbreviated transcription (Latin):
tiã. eandẽq dem̃tiã. ¶ Ex quo ĩtelligend̾ est
eos ꝗ h reb noĩa posuere. sensisse hoc id̾ qd̾
a scctate acceptũ diligent̾ stoici retinuert.
oĩs ĩsipientis ẽẽ nõ sanos. Qͥo est eĩ aĩuo
mali q̃ morbo. Murbos aũ hos pt̃batos motꝰ¬
ut mͦdixi. pħi appellãt. ⁊ lõ mag̃ ẽ sanꝰ. ꝙͣ id

Expanded text:
tiam eandemque dementiam. ex quo intellegendum est eos qui haec rebus nomina posuerunt sensisse hoc idem, quod a Socrate acceptum diligenter Stoici retinuerunt, omnis insipientes esse non sanos. qui est enim animus in aliquo morbo—morbos autem hos perturbatos motu
Abbreviated transcription (Latin):
ti p̾dones ĩsequat᷑. de ꝗ dixit. ecce te nam. p̃sto
ẽ ꝗ eccipiat. ueldelfinꝰ. ut arionẽ metumeũ. ł
equi pelopis illi neptumi. ꝙ pundas cũrꝰ sus¬
pensos rapuisse dñr. excipient te. ⁊ qͦ uelis i¬
ꝑferent. omnẽ omittas timorẽ: sic urgẽtiba
aspis. ⁊ odiosis dolorib. si tanti nõ sĩt ut fe¬
rendi sint. qͦ sit ꝯfugiend̾. tu uides. ¶ Hec fe¬
re hoc tp̃re putaui ẽẽ dicenda: s tu fortasse in
sentia ꝑ manes. Niͦ.¬
Imme uͦ. meq biduo duaꝵ rex qd¬

Expanded text:
 insequantur, deus qui dixerit: eice te navi; praesto est qui excipiat: vel delphinus, ut Arionem Methymnaeum, vel equi Pelopis illi Neptunii, qui per undas currus suspensos rapuisse dicuntur, excipient te et quo velis perferent, omnem omittat timorem, sic urguentibus asperis et odiosis doloribus, si tanti sint, ut ferendi non sint, quo sit confugiendum, tu vides. Haec fere hoc tempore putavi esse dicenda. sed tu fortasse in sententia permanes. Minime vero, meque biduo duarum
Abbreviated transcription (Latin):
sit ut aĩus de se ip̃e tũ iudicet: cũ id ip̃m qͦ ui¬
dicat᷑ egͦtet. Qd̾ sitał nos nat᷑a gemuss. ũ eã
.ipãm ĩtueri ⁊ pspic̾e. ead̾q optima duce cursũ
ite cõfic̾e possemꝰ. haut erat sane. qd̾ ꝗsꝙͣ rõ¬
. ne ac doctͥna reqreret.⁊ lã puulos nob̾ dedit¬
S ignicłos. qͦs celerit̾ mał morib opĩonib qr
depͣuatio sic restinguimꝰ ut nusꝙͣ nat̾e̾ lum̃
appareat. Gũt eĩ ĩgenus nrĩs semina ĩnata.
u̾tutũ q̃ si adholescelic̾e̾t. ip̃a nos ad beatã in¬
.tã natã ꝑduc̾et.⁊ lc̃ aũ simulatq editi ĩlucẽ
et suscepti sumꝰ. ĩ oĩ ꝯtinuo pͣuitate. ⁊ sũma

Expanded text:
 id ipsum, quo iudicatur, aegrotet. Quodsi talis nos natura genuisset, ut eam ipsam intueri et perspicere eademque optima duce cursum vitae conficere possemus, haut erat sane quodoctrinam requireret. nunc parvulos nobis dedit igniculos, quos celeriter malis moribus opinionibusque depravati sic restinguimus, ut nusquam naturae lumen appareat. sunt enim ingeniis nostris semina innata virtutum, quae si adolescere liceret, ipsa nos ad beatam vitam natura perduceret. nunc autem, simul atque editi in lucem et suscepti sumus, in omni continuo pravitate
Abbreviated transcription (Latin):
nec uͥ nͨ qualia eẽnt: funditꝰ alni eu̾tert suas
curtates. alui ipi occiderẽ. ¶Atqr hi qd̾ op¬
tima petẽtes: nõ tã uolũtate quã c̃sus erro¬
re falunt᷑. Qͥd. qͥ pecume cupiditate. quo
iuptatũ libidine ferũt᷑ quoꝵq ita ꝑturbant᷑
ãi ut ñ młtũ absint ab insania. qd insipiẽtib
trũ qd̾ minꝰ noceãt aĩ egͦtiones ꝙͣ corpis: an
ꝗd̾ corꝑa curari possint aĩoꝵ nulla medicina
est. ¶At ⁊ morbi puitiosiores. pluresq sũt
cñ. ꝙ corpis. hi eĩ ip̃i odiosi st̃: ꝙ ad aĩum pti¬
nẽt. eũqr sollicitãt. Animꝰq eger ut ait eniiiͦ.

Expanded text:
erterunt suas civitates, alii ipsi occiderunt. atque hi quidem optuma petentes non tam voluntate quam cursus errore falluntur. quid? qui pecuniae cupiditate, qui voluptatum libidine feruntur, quorumque ita perturbantur animi, ut non multum absint ab insania, quod insipientibus trum quod minus noceant animi aegrotationes quam corporis, an quod corpora curari possint, animorum medicina nulla sit? at et morbi perniciosiores pluresque sunt animi quam corporis; hi enim ipsi odiosi sunt, quod ad animum pertinent eumque sollicitant, animusque aeger
Abbreviated transcription (Latin):
lic iudeo nõ posse deb̾i. Ma. ¶Ita ꝓrsus.
Et illd̾ qdẽ añ meridiẽ ħ eod̾ tp̃r sicꝰ faciemꝰ.
tiusq optumis studiis obseqnem᷑. Eepuc̃¬
Llid cause putem.
cur cũ ꝯstemꝰ ex aĩo
et corpe. cõpis c̾an¬
di tuendiq cã. q̃si¬
tilitas. deoꝵ ĩmõta¬
lur ĩuentioni ꝯsec¬
nec tã desid̾ata fit antiq iuenta. nec tã culta

Expanded text:
ideo non posse deberi. Ita prorsus; et illud quidem ante meridiem, hoc eodem tempore. Sic faciemus tuisque optumis studiis obsequemur. Qute, causae putem, cur, cum constemus ex animo et corpore, corporis curandi tuendique causa quaesitilitas deorum inmortalium inventioni consecnec tam desiderata sit, ante quam inventa, nec tam cu
Abbreviated transcription (Latin):
sũma manite u̾sat᷑. ꝯsectat᷑q uullã emmẽtẽ
effigiẽ uͥtutis. s adũbratã ĩmaginẽ głe. Est
eĩ gła. solida q̃dã res. ⁊ exp̃ssa. ñ adũbrata.
ea est ꝯsentiens laus bonoꝵ . ãcorrupta uox
tene indicantiũ: de excellente uͥture. Ea uiͣ¬
tuci resonat tãꝙͣ imago gle: q̃ qi recte factor¬
M
plerũq comes est: ñ est homs uiri repudiã¬
da. Illa aũ que se eiꝰ mutatͥcẽ ẽẽ uolt. temera ia

Expanded text:
tem effigiem virtutis, sed adumbratam imaginem gloriae. est enim gloria solida quaedam res et expressa, non adumbrata; ea est consentiens laus bonorum, incorrupta vox bene iudicantium de excellenti virtute, ea virtuti resonat tamquam imago; quae quia recte factorum plerumque comes est, non est bonis viris repudianda. illa aute
Abbreviated transcription (Latin):
ten̾ent uuln̾a ecepert̃ fortit̾ ⁊ tulert̃: idem
omissa ꝯtũtione. dolorẽ morbi ferre ñ posst̃.¬
⁊ leqr eĩ illũ quẽ facile tulerãt. rõne aut sa¬
pĩa tulerãt: s studio potiꝰ ⁊ gła. Itaqr barbari
aĩosi. prudẽtes. ut ẽ captꝰ hõiuũ: satis hostem
aspic̾e ñpossũt. Eidẽ morbos tolerant᷑ atqr hu¬
mane fert. ¶ At cĩbri ⁊ celtiberi. ĩp̃lus ecul¬
tãt. lam̃tat᷑ ĩ morbo. i licħ eĩ pot ẽẽ equabile. ꝙ¬
ñ acta rõne ꝓficiscat᷑. ¶S cũ uideas eos ꝗant
studio aut opinione ducant᷑ ĩ eoꝑseqñdo at¬
q adipiscendo: dolore ñ frãgi. debeas existima
Tantulũ tam̾ eẽ. ut auirtute ita obruat᷑. ut
nusꝙͣ appareat: q̃ meditare q̃so nectes ⁊ dies.
latiꝰ eĩ manabit hec rõ: ⁊ aliqñ maiorẽ locũ qͣ
de uno dolore occupabat.⁊ lã sioĩa fugiende i¬
t̃pitudinis adipiscendeq honestatis causa
faciemꝰ: nõ mͦ stimłos doloris: s eĩ fortune fł¬

Expanded text:
tenerent, volnera exceperunt fortiter et tulerunt, idem omissa contentione dolorem morbi ferre non possunt; neque enim illum, quem facile tulerant, ratione aut sapientia tulerant, sed studio potius et gloria. itaque barbari animosi, prudentes, ut est captus hominum, satis, hostem aspicere non possunt: eidem morbos toleranter atque humane ferunt. at Cimbri et Celtiberi in proeliis exultant, lamentantur in morbo. nihil enim potest esse aequabile, ne proficiscatur. sed cum videas eos, qui aut studio aut opinione ducantur, in eo persequendo atque adipiscendo dolore non frangi, debes existimartantulum tamen esse, ut a virtute ita obruatur, ut nusquam appareat. quae meditare quaeso dies et noctes. latius enim manabit haec ratio et aliquanto maiorem locum quam de uno dolore occupabit. nam si omnia fugiendae turpitudinis adipiscendaeque honestatis causa faciemus, non modo stimulos doloris, sed etiam f
Abbreviated transcription (Latin):
płimos aũ annos inph̾ia cõsũpsi. nͨ ferte pos¬
sũ. malũ ẽ gͥ dolor. ẽñ cleantẽ c̃ pede t̾rã pcus¬
iss uorsũ ex epigoneis fer̃ dixisse.Audis ne
hec amphiarae sub t̾rã abdite. zenonẽ sigͥca¬
bat. aquo illũ de genͣare dolebar. ¶ At ñ nr
possidomꝰ quẽ ⁊ ipe sepe uidi. ⁊ id dicã qd̾ sole¬
bat narrare pompeiꝰ. se cũ roduĩ ueniss decedes
asiria: audire uoluisse possidoniũ. S cũ audis¬
set eũ gͣuit̾ ẽẽ egrũ. qd̾ uehem̃t̾ eiꝰ artꝰ laborarẽt.
uoluisse tam̃ nobilissimũ pħym insere. Quẽ

Expanded text:
ferre possum. malum est igitur dolor. tum Cleanthem, cum pede terram percussisset, versum ex Epigonis ferunt dixisse: audi/sne haec, Amphiara/e sub terram a/bdite? Zenonem significabat, a quo illum degenerare dolebat. at non noster Posidonius; quem et ipse saepe vidi et id dicam, quod solebat narrare Pompeius, se, cum Rhodum venisset decedens ex Syria, audire voluisse Posidonium; sed cum audisset eum graviter esse aegrum, quod vehementer eius artus laborarent, voluisse tamen
Abbreviated transcription (Latin):
lectulo: Ad pb̃yos me reuocas. qui maciẽ
ñ sepe ꝓdeunt. eꝗb hõ sane leius heracleun¬
tes dionisiꝰ. cũ acenone fortis ẽẽ didicisset:
adolore diductꝰ est. Nã cũ rex renibꝰ laboraret:
ip̃o inemlatu clamitabat. falsa ẽẽ illa q̃ ante
de dolore ipẽ sensiss. Quẽ cũ cleantes ⁊ discipłs
regaret. q̃ nã rõ eũ de sũtentia deduxiss: re¬

Expanded text:
phos me revocas, qui in aciem non saepe prodeunt. e quibus homo sane levis, Heracleotes Dionysius, cum a Zenone fortis esse didicisset, a dolore dedoctus est. nam cum ex renibus laboraret, ipso in eiulatu clamitabat falsa esse illa, quae antea de dolore ipse sensisset. quem cum Cleanthes condiscipulus rogaret, quaenam ratio eum de sententia deduxisset, re
Abbreviated transcription (Latin):
bat. Cuiꝰ ĩ primis laudabat illd̾. qd dr̃et eos¬
dẽ labores ñ eẽ eque gͣuis: imꝑaton ⁊ militi
qd̾ ip̃e honos laborẽ lemorẽ fac̾e̾t imꝑatõriũ.
G tam̃ hoc euenit ut ĩuolgꝰ ĩsipientiũ: opinio
ualet honestatis. cũ ipãm uidere ñ possint.¬

Expanded text:
ebat, cuius in primis laudabat illud, quod diceret eosebat, cuius in primis laudabat illud, quod diceret eosdem labores non esse aeque gravis imperatori et militi, quod ipse honos laborem leviorem faceret imperatorium. sed tamen hoc evenit, ut in vulgus insipientium opinio valeat honestatis
Abbreviated transcription (Latin):
cutꝰ eẽt. molesteq se dixiss ferre. qd̾ eũ ñ poss
audire: ait ille. T uis inqt potes. nͨ omittã ut
dolor corꝑis efficiat: ut frustͣ tantꝰ uir adme
uen̾it. Itaq narrabat eũ grauit̾ ⁊ copiose de
hoc ip̃o. nicħ ẽẽ bonũ nͥ qd̾ eẽt honestũ: cubã¬
tẽ disputauisse. Cũq qiͣ faces ei doloris ãmo¬
u̾ent᷑. sepe dixisse. nicħ̾ agis dolor. ꝙͣuis sio
clari ⁊ nobilitati labores. ꝯtẽpnendo fut ⁊̃
tolerabiles.
Idemus ne ut aput qͦs eoꝵ ludor̃ ꝗ gi
nici noĩant᷑ magnꝰ sit honos. nullũ ab
bis ꝯ und̾ c̾tam̃ descendãt deuitan dolo¬
em. ¶ Apd̾ qͦs aũ uenandi ⁊ equitandi laus
iuget. qͥ hãc pecessũt nullũ fuguit dolorem.
¶Qͥd de mĩs ãbicionib ꝗd de cupiditate honoꝵ
loquar. Que flãma est ꝑ quã ñ cucurrert hi
qui bec olĩ puc̃tis singuł colligebãt. ¶ Itaq
sẽp affricanꝰ sccͣticũ xenefontẽ ĩ manib hẽ¬

Expanded text:
se dixisset ferre, quod eum non posset audire, at ille: tu vero inquit potes, nec committam, ut dolor corporis efficiat, ut frustra tantus vir ad me venerit. itaque narrabat eum graviter et copiose de hoc ipso, nihil esse bonum nisi quod esset honestum, cubantem disputavisse, cumque quasi faces ei doloris admoverentur, saepe dixisse: 'nihil agis, dolor! quamvis sis clari nobilitatique labores contemptu fiunt etiam tolerabiles. Videmusne ut apud quos eorum ludorum, qui gymnici nominantur, magnus honos sit, nullum ab is, qui in id certamen descendant, devitari dolorem? apud quos autem venandi et equitandi laus viget, qui hanc petessunt, nullum fugiunt dolorem. quid de nostris ambitionibus, quid de cupiditate honorum loquar? quae flamma est, per quam non cucurrerint i qui haec olim punctis singulis colligebant? itaque semper Africanus Socraticum Xenophontem in manibus hab
Abbreviated transcription (Latin):
ulixes. ꝙͣquã gͣuit c̾mmꝰ ictũ: nimis pene
ligit poeta prudẽs. ferendi doloris ꝯsuetu¬
dinẽ ẽẽ ñ ꝯtẽpnẽdã magistm. Atq ille nõ
ĩmod̾ate. magno ĩ dolore. Retinete. tenete
cior. Incip̃labi. dem̃ ilico desut. Oꝑite. ab¬
scedite. iã iã mittite.⁊ lã attrectatu ⁊ qͦssii.
seuũ ãplificatis dolorẽ ¶Uides ne ut omr¬
tuerit. ñ sedatꝰ corꝑis: s castigatꝰ aĩ dolor.
Itaq ĩ extremis ipts alios qͦ obungat.
idq moriẽs. Conq̃ri fortuam adu̾sã. ñ la

Expanded text:
i/mus ictum, nimis pae/ne legit poëta prudens ferendi doloris consuetudinem esse non contemnendam magistram. atque ille non inmoderate magno in dolore: Retine/te, tenete! cior. incipit labi, deinde ilico desinit: Operi/te, abscedite ia/m iam! Mitti/te! nam attrectatu e/t quassu Saevum a/mplificatis dolo/rem. videsne, ut obmutuerit non sedatus corporis, sed castigatus animi dolor? itaque in extremis Niptris alios quoque obiurgat, idque moriens: Co/nqueri fortu/nam adversam, no/n la
Abbreviated transcription (Latin):
nos ꝗdẽ uidem᷑ neminẽ. s pħoꝵ sẽtencus
quał futurꝰ sit: si mͦ aliq̃n fuei̾t. exponit᷑.
Is gͥ. sine ea ratio q̃ erit ĩ eo ꝑfecta atq ab¬
soluta. sic illi ꝑti ĩꝑabit ĩ fetiori: ut iustꝰ
pariẽs ꝓbis filus nutu qd̾ uolet cõficiet. ⁊¬
nullo sabore nulla molestia. Eiget ip̃e se. su¬
scitabitꝰ. ĩstruet. armabit. ut cãꝙͣ hosti. sic
obsistat dolori. Que st̃ ista arma: Contẽptis.
cõfirmatio. sermoq intimꝰ. Cũ ip̃e secũ. ca

Expanded text:
s hic futurus sit, si modo aliquando fuerit, exponitur—, is igitur sive ea ratio, quae erit in eo perfecta atque absoluta, sic illi parti imperabit inferiori ut iustus parens probis filiis; nutu, quod volet, conficiet, nullo labore, nulla molestia; eriget ipse se, suscitabit, instruet, armabit, ut tamquam hosti sic obsistat dolori. quae sunt ista arma? contentio confirmatio sermoque intumus, cum ipse secum: 'ca
Abbreviated transcription (Latin):
neste uͭ zeno ꝓponat᷑ eleates. ꝗ ꝓpessus est
oĩa potĩ ꝙͣ osciꝰ oldelende trrãnidis iudica¬
ret. ¶De naxarco democͥtio cogitet᷑. ꝗ cũ
cyrri ĩ manꝰ tymocteontis regis ĩcidisset.
nullũ genꝰ supplicu dep̃catꝰ est neq recusa¬
uit. ¶ Cillanꝰ indꝰ. ĩ dectꝰ ac barbarꝰ. ĩ radici¬
b caucasi natꝰ. sua uolũtate uiuꝰ ꝯbustꝰ ẽ.
¶Nos si pes ⁊doluit. si dens. s fac totũ dołe
corpꝰ. ferre ñ possumꝰ. Opinio ẽ q̃dã effemi¬
nata ac leuis. nͨ dolore mag̃ ꝙͣ eadẽ ĩ no¬
luptate. qua c̃ liq̃scimꝰ fluimꝰq mollicia :
apis aculeũ sine clamore ferre ñ possumꝰ.
At uͦ .G. mariꝰ rusticanꝰ uir. s plane uir cũ
secaret᷑ ut supͣ dixi. pͥncipio uetuit se alli

Expanded text:
nimo: Zeno proponatur Eleates, qui perpessus est omnia potius quam conscios delendae tyrannidis indicaret; de Anaxarcho Democritio cogitetur, qui cum Cypri in manus Timocreontis regis incidisset, nullum genus supplicii deprecatus est neque recusavit. Callanus Indus, indoctus ac barbarus, in radicibus Caucasi natus, sua voluntate vivus combustus est; nos, si pes condoluit, si dens sed fac totum dolere corpus , ferre non possumus. opinio est enim quaedam effeminata ac levis—nec in dolore magis quam eadem in voluptate—, qua cum liquescimus fluimusque mollitia, apis aculeum sine clamore ferre non possumus. at vero C. Marius, rusticanus vir, sed plane vir, cum secaretur, ut supra dixi, principio vetuit
Abbreviated transcription (Latin):
sit q̃rimꝰ abhis ꝗb qd̾ honestũ sit sũmũ bo¬
nũ. qd̾ t̃p̃e.: sũmũ indet᷑ malũ. His tu p̾sñti¬
b gem̾e ⁊ iactare te nõ audebis. ꝓfecto. lo¬
ros lacedemonie adolescentis olympie bar¬
baros ĩ arena iud̾is. excipiẽtis gͣuissimas
plagno. ⁊ ferentis scilẽtio. si te forte dolor ꝑ
uellerit: ex clamab̾ ut mulier. ñ ꝯstant̾ ⁊ se¬
clare feres. fieri ñ põt. nat᷑a ñ patit᷑. ¶ Audio
pueri fert̃ gładucti. fert̃ alii pudore. alii mł¬
qͦt locis ꝑferat᷑ nat᷑a patiat᷑. Illauͦ ñ mͦ patiat᷑.¬

Expanded text:
bus, quod honestum sit, summum bonum, quod turpe, summum videtur malum. his tu praesentibus gemere et iactare te non audebis profecto; loros Lacedaemone, adulescentis Olympiae, barbaros in harena videris excipientis gravissimas plagas et ferentis silentio, si te forte dolor aliquis pervellerit, exclamabis ut mulier, non constanter et sedate feres? fieri non potest; natura non patitur. audio. pueri ferunt gloria ducti, ferunt pudore alii, mutot locis perferatur, natura patiatur? illa
Abbreviated transcription (Latin):
xa ꝑ se. ⁊ ꝓg̾ssa longiꝰ. fit ꝑfecta u̾tus. Hec ũ
ĩpet illi ꝑarti aĩ q̃ obedire debet: id uidend̾ est
iiro ¶Quonã mͦ ĩꝗes. Uelut dñs seruo
uelut ĩpator militi. uelut parẽs filio. si tur¬
pissime se illa pars aĩ geret: quã dixi eẽ
mollẽ. si se lam̃tis muliebrit̾ lacͥmisq de¬
det. iuinciat᷑ ⁊ ꝯstrĩgat᷑. amicoꝵ ꝓpinquoꝵ¬
q custodus. Sepe enĩ iudemꝰ fractos pudo¬
rẽ: q̃ rõne nulla iunc̾ent᷑. ¶Ergo hos qd̾
ut famłos: uĩclis ꝓpe ac custodia. Qui aũ
er̃t firmores. nͨ tam̃ robustissimi: hos ad¬
monitu oportebit ut bonos milites re¬
uotatos dignitatẽ tueri. Nõminis inp̾tͥo
ille sapiẽtissimꝰ g̾cie sanciꝰ lam̃tator uł mo¬
dice. potĩ. pedetent̾i inꝗt ite: ⁊ sedato nisu
ne succussu arripiat maior dolor. ¶ Pacuri
bͥ melĩ ꝙͣ sophocles. Apd̾ illũ enĩ per quam

Expanded text:
xa per se et progressa longius fit perfecta virtus. haec ut imperet illi parti animi, quae oboedire debet, id videndum est viro. quonam modo? inquies. vel ut dominus servo vel ut imperator militi vel ut parens filio. si turpissime se illa pars animi geret, quam dixi esse mollem, si se lamentis muliebriter lacrimisque dedet, vinciatur et constringatur amicorum propinquorumque custodiis; saepe enim videmus fractos pudore, qui ratione nulla vincerentur. ergo hos quidem ut famulos vinclis prope ac custodia, qui autem erunt firmiores nec tamen robustissimi, hos admonitu oportebit ut bonos milites revocatos dignitatem tueri. non nimis in Niptris ille sapientissimus Graeciae saucius lamentatur vel modice potius: pedetemptim, inquit, ite et sedato/ nisu Ne su/ccussu arripia/t maior Dolor Pacuvius hoc melius quam Sophocles; apud illum enim perquam
Abbreviated transcription (Latin):
se ⁊ dr̃e. s nos abeo denderi puto. Egosĩũ
dororẽ. sunmũ aũ dico etiã si decẽ atomis est
possũ bonos uiros noĩare. ꝗ cõ plures annos
dolorib podagre crucrent̾ maxinnis. S hõ
tis modũ: ut scĩa ꝗd sũmũ dicat ĩ dolore. ꝗd
centẽ: cogamiꝰq cõfiteri nõ eẽ abeo dolorio
remedia q̃renda. qui dolorẽ maloꝵ oĩũ ma¬
t̾m dix̾it. ꝙͣuis idẽ forticłm se ĩtorminib ⁊

Expanded text:
ere, sed nos ab eo derideri puto. ego summum dolorem—summum autem dico, etiamsi decem atomis est possum bonos viros nominare, qui complures annos doloribus podagrae crucientur maximis. sed homo tis modum, ut centem cogamusque confiteri non esse ab eo doloris remedia quaerenda, qui dolorem malorum omnium maxumum dixerit, quamvis idem forticulum se in torminibus et
Abbreviated transcription (Latin):
dere opinor in sapientẽ egͥtudinẽ
tibi dixisti ud̾i. Di. ¶ Et ne ita exu¬
stumo. Ma. ¶ Humanũ id ꝗd̾ qd̾ ita
ceustumas. N enĩ silice nati sumꝰ. s ẽ nat᷑abi
le maĩs tenerũ ꝗddã atq molle. qd̾ egͥtudi¬
ne tãꝙͣ tẽpestate quatiat᷑. ⁊ lec ab surde erau¬
tor ille. qui nr̃a achademia uł in pͥmis fuit
nobił. Mmime ĩꝗt assentior his. ꝗistã ne¬
scio ꝙͣ indolentiã magnoꝑe laudãt. q̃ nͨ põt

Expanded text:
udinem tibi dixisti videri. Et vero ita existimo. Humanum id quidem, quod ita existumas. non enim silice nati sumus, sed est naturale in animis tenerum quiddam atque molle, quod aegritudine quasi tempestate quatiatur, nec absurde Crantor ille, qui in nostra Academia vel in primis fuit nobilis, minime inquit adsentior is qui istam nescio quam indolentiam magno opere laudant, quae nec potest
Abbreviated transcription (Latin):
ꝗd uelit. si satio bis factũ sit. se uelle dec̾b̾e
turpit᷑. Quis cũ decubuiss fertũ recipe ius
etudo ualet. ¶Ergo hoc pot̾it sãnio spurtꝰ
hõ uita illa dignꝰ. locoq iir natꝰ ad głam.
et rõne corroboret. ¶Crudele gladiatoꝵ
spectacłm ⁊ ĩ humanũ ñ nullis uid̾i solet.
Et ad huc scio an ita sit. ut nc̃ fit. Cũ uoͣ
sontes ferro deptignabãt aurib fortasse
młte. ccłis qd̾ nulla pot̾at ẽẽ fortior ꝯtͣ do¬
lorẽ ⁊ morte disciplina.
ne dixi. Agesis nc̃ de rõne uideamꝰ.
nͥ qd ius adħ.Uiͦ. ¶ Ego ne ut te int̾¬
pellẽ. ne h ꝗde uellẽ. ita me ad c̾dendũ tua
duc̃ orõ. Ma. ¶ Sit ue gͥ malũ dole̾. nͨ ne

Expanded text:
d velint: si satis is factum sit, se velle decumbere.turpiter? quis, cum decubuisset, ferrum recipere iusetudo valet. Ergo hoc porerit: Sammis spurcus bomo, vita illa dignus locoque: vir natus ad gloriam, et ratiorecorroboret? crudele gladiatorum spectaculum, et inhumonum nonnullis videri solet: et haud scio, an ita sit, ur nunc sit, cum vero lontes ferro depugnabant, auribus fortasse multae, oculis quidem nulla poterar esse fortior contra dolorem et mortem disciplinne dixi. age sis, nunc de ratione videamus, nisi quid vis ad haec. Egone ut te interpellem? ne hoc quidem vellem: ita me ad credendum tua ducit oratio. Sitne igitur malum dolere necne
Abbreviated transcription (Latin):
leb̾t᷑ ne faciamꝰ: In pͥmisq iefutet᷑ ac reiciat᷑
pbilocreteꝰ ille clamor. ¶Ingemisc̾e ñ ñ ꝙͣ
uiro ꝯcessũ s̃. idq raro. eiulatꝰ. ne mulieri i¬
ĩtendat ad firmitatẽ. Ut uistadio cursores
ex clamãt quã maxume posst̃. facuĩt id̾ cũ

Expanded text:
liebriterve faciamus, in primisque refutetur ac reiciatur liebriterve faciamus, in primisque refutetur ac reiciatur Philocteteus ille clamor. Ingemescere non numquam viro concessum est, idque raro, eiulatus ne mulieri qintendat ad firmitatem, ut in stadio cursores exclamant quam maxime possunt. faciunt idem, cum
Abbreviated transcription (Latin):
fortitudĩe. ꝗd magnitudĩe aĩ dignissimũ fit
ñ solũ aĩum cõpͥmit: s ĩ iꝑm̃ dolorẽ nescio
quo pacto mitiorẽ fucit. ¶Ut enĩ fit ĩ p̃lio ut
ignauus miles ac timmidꝰ. siniuilac id̾it hostẽ
abiecto scuto fugiat ꝙͣtũ possit. obeã causã
ꝑeat ñ nũꝙͣ. etiã ĩtegro corpore. cũ ei ꝗstet̾it
nicħ̾ tale euen̾it. Sic qui doloi̾s spẽm ferre n
posst̃. abitiũt se. atq ita afflicti. ex aĩati iacẽt.
Qͥ aũ restitert discedt sepissime supiores.i
cõtentis corꝑib faciliꝰ ferũt᷑. remissis oppri¬
mũt. sinullime aĩmꝰ ĩtensione sua depellit.
onmẽ p̃ssũ ponderũ. remisione aũ sic urgetur
ut se neq̃ at extolłe. Et si u̾ͥrũ q̃rimꝰ ĩ oĩbus
officus ꝑseqñtis aĩ est adhibenda ꝯtñreĩo. fa
est sola officii: tãꝙͣ custodia. ¶ G hec qdẽ in
dolore maxume est ꝓuidend̾. neqd ab iecte.
ne ꝗd timide. neꝗd ignatie. neꝗd seruilit̾. mu¬

Expanded text:
fortitudine, quid magnitudine animi dignissimum sit, non solum animum comprimit, sed ipsum etiam dolorem nescio quo pacto mitiorem facit. ut enim fit in proelio, ut ignavus miles ac timidus, simul ac viderit hostem, abiecto scuto fugiat quantum possit, ob eamque causam pereat non numquam etiam integro corpore, cum ei qui steterit nihil tale evenerit, sic qui doloris speciem ferre non possunt, abiciunt se atque ita adflicti et exanimati iacent; qui autem restiterunt, discecontentis corporibus facilius feruntur, remissis opprimunt, simillime animus intentione sua depellit pressum omnem ponderum, remissione autem sic urgetur, ut se nequeat extollere. et si verum quaerimus, in omnibus officiis persequendis animi est adhibenda contentio; ea est sola officii tamquam custodia. sed hoc idem in dolore maxume est providendum, ne quid abiecte, ne quid timide, ne quid ignave, ne quid serviliter mu
Abbreviated transcription (Latin):
eũ ip̃m cui se ec̾cebit ĩplorabit. ferre ũ posse
clamabit. Consuetuduns magna uis est.
puoctãt uenatores ĩ niue ĩ mõtid urise pati¬
unt᷑ ¶ Iñ pugiles cestib ꝯtusi. nec ĩgemisct̾
ꝗd̾. S qd hos quib olimpioꝵ iuuctoria cõso¬
latꝰ ille antiq̃ undet᷑: Gladiatoe̾s. aut ꝑditi

Expanded text:
eum ipsum, cui se exercebit, inplorabit, ferre non posse clamabit. consuetudinis magna vis est: pernoctant venatores in nive in montibus; uri se patiuntur Indi; pugiles caestibus contusi ne ingemescunt quidem. sed quid hos, quibus Olympiorum victoria consulatus i
Abbreviated transcription (Latin):
sñtiũt. s mori malt̾. quã tantũ mͦ de digni¬
tatis gradu demou̾i. fulgentes gladios ho¬
stiũ uidebat decii. cũ maciẽ eoꝵ uruebãt. his
lauabat cẽm uuln̾ũ metũ: nobilitas moͬtis
et gła. ¶Nũ tũ ĩgemuisse epaminondã pu¬
tas. cũ una c̃ sangiñe uitã effluere sentiret.
Imꝑantẽ eĩ patͥai lacedemonus relinq̃bat: ꝙͣ
acceꝑat ẜuientẽ. ¶ Hec st̃ solatia. ħ fomẽta

Expanded text:
si sentiunt, sed mori malunt quam tantummodo de dignisi sentiunt, sed mori malunt quam tantummodo de dignitatis gradu dimoueri. Fulgentes gladios hostium uidebant Decii cum in aciem eorum irruebant. His levabat omnem volnerum metum nobilitas mortis et gloria. num tum ingemuisse Epaminondam putas, cum una cum sanguine vitam effluere sentiret? imperantem enim patriam Lacedaemoniis relinquebat, quam acceperat servientem. haec sunt solacia, haec fomenta
Abbreviated transcription (Latin):
Sic uox. sic cͦsso. sic plaga. ħ grauior. cũe
missa ꝯtentiꝰ. Cuꝰ ꝯtentõis c̃ tãta ius sit. si
gemitꝰ indolore ad ꝯfirmand̾ aĩum ualebit.
utem̃. Sin erit ille gemitꝰ lam̃tabił. si inbecillꝰ
si abiectꝰ. si flebis. ei qui se dederit: uix eũ uirũi
uolumꝰ. Qͥd est eĩ fletu muliebri iuro t̾pius¬
¶ Atq ħ p̃ceptũ qd̾ de dolore dat᷑: patet latiꝰ. Oĩbꝰ
enĩ reb ñ solũ dolori. simili ꝯtentõe aĩ resistẽ¬
dũ est. Ita ex ardescit. libido ꝯcitat᷑. in eãd̾ artẽ
ꝯfugiend̾ ẽ: ead̾ st̃ arma siuñda. S qm̃ de dolo¬
re logm̃. illa omittã. ¶Ad ferendũ gͥ dolore
placide atq sedate: plurim̃ ꝑficit toto pectore
ut dr̃ cogitare. quã id honestũ sit. Sumꝰ eĩ nata
ut añdici. dicend̾ eẽ eĩ sepi̾. studiosissimi. appe
re. ⁊ ppeti. Ex hoc c̃su atq impetu aĩoꝵ: adue¬
rã laude atq honestate. illa ꝑicła adeunt᷑ in
p̃lus. Nõ sentiũt uiri fortes inacie uuln̾a. ul

Expanded text:
sic vox, sic cursus, sic plaga hoc gravior, quo est missa contentius. cuius contentionis cum tanta vis sit, si gemitus in dolore ad confirmandum animum valebit, utemur; sin erit ille gemitus elamentabilis, si inbecillus, si abiectus, si flebilis, ei qui se dederit, vix eum virum dvolumus? quid est enim fletu muliebri viro turpius? atque hoc praeceptum, quod de dolore datur, patet latius: omnibus enim rebus, non solum dolori, simili contentione animi resistendum est. ira exardescit, libido concitatur: in eandem arcem confugiendum est, eadem sunt arma sumenda. sed quoniam de dolore loquimur, illa omittamus. Ad ferendum igitur dolorem placide atque sedate plurimum proficit toto pectore, ut dicitur, cogitare, quam id honestum sit. sumus enim natura, ut ante dixi—dicendum est enim saepius—, studire et perpeti. Ex hoc cursu atque impetu animorum ad ueram laudem atque honestatem illa pericula adeuntur in proeliis. Non sentiunt uiri fortes in acie uulnera, uel
Abbreviated transcription (Latin):
si inocuł młtitudinis: tam̃ eiꝰ uidicio stare nolĩ
lec qd̾ illa putet. idẽ putare pulcherimũ. ĩuo
tibi iudicio ẽ utend̾. tibi si recta ꝓbanti place¬
bis. tu ñ mͦ te nic̾is. qd̾ paulo añ p̃cipiebam.
s oĩs ⁊ oĩa. ¶ Hoc gͥ tibi ꝓpone. ãplitudinẽ

Expanded text:
s multitudinis, tamen eius iudicio stare nolim nec, quod illa putet, idem putare pulcherrimum. tuo tibi iudicio est utendum; tibi si recta probanti placebis, tum non modo tete viceris, quod paulo ante praecipiebam, sed omnis et omnia. hoc igitur tibi propone: amplitudinem
Abbreviated transcription (Latin):
effici uolũt nõ ẽẽ malũ dolorẽ. Ego illd̾ qe¬
eiꝰ uisisse ⁊ spẽ mon̾i hoĩes. dico uehem̃tius.
dolorẽqr eiꝰ omẽ eẽ tollerabilẽ. ¶Uñ gͥ or¬
diar. an eadẽ breuit̾ attĩgã q̃ mͦ dixi. qͦ
faciliꝰ orõ ꝓgredi possit longiꝰ. Int̾ oĩs gͥ ħ¬

Expanded text:
effici volunt, non esse malum dolorem. ego illud, queius visione et specie moveri homines dico vehementius, doloremque eius omnem esse rolerabilem. Undeigitur ordiar? an eadembreviteraitingam, quae modo dixi quo facilius oratio progredi possit longius? Inter
Abbreviated transcription (Latin):
qua. aut pigricia. aut ignauia aut tale ali¬
ꝗd appareat. Maximeq curandũ ẽ: ut eos
quib cũ ẜmonẽ cõferemꝰ ⁊ uereri ⁊ diligẽ
uideam᷑. De obiurgationibus
rie. In quib utendũ ẽ fortasse ⁊ uocis
tentione maiore.⁊ u̾boꝵ gͣuitate acri¬
Sore. ¶ IDagendũ ⁊̃: ut ne ea facere uideam
genus castigandi raro inuitiq ueniemuᷤᷤ.
nec ũquã nͥ necessario: si nulla reꝑit᷑ aliai
medicina. ¶ S tñ ira ꝓtul absit. cũ qͣ nich
recte fieri. nich̃ ꝯsiderare põt. ¶Magna a
parte clem̃ti castigatione licet uti. grauita¬
te tñ adiũcta : ut ⁊ seueritas ad hibeatur. ⁊ cõ¬
tumelia repellat᷑. Atq ⁊̃ illd̾ ipm̃ qd̾ ac̾bita¬
tis ht̃ ob urgatio. sigͥficandũ ẽ. iꝑiꝰ id cã
qui obnirget᷑ eẽ susceptũ. ¶ Rectũ est aut̃¬
⁊̃ in ilł ꝯtentionib q̃ cũ inimicissimis fuit. ⁊̃
fiũt: ea nõ ꝯstant̾ fieri possũt. neq his qui as

Expanded text:
qua aut pigritia aut ignavia aut tale aliqua aut pigritia aut ignavia aut tale aliquid appareat, maximeque curandum est, ut eos, quibuscum sermonem conferemus, et vereri et diligere videamur. Obiurgationes riae, in quibus utendum est fortasse, et vocis contentione maiore, et verborum gravitate acriore. Id agendum etiam, ut ea facere non videamur  nos ad hoc genus castigandi, raro invitique veniamus, nec unquam nisi necessario, si nulla reperietur alia medicina: sed tamen ita procul absit, cum qua nihil recte fieri, nihil considerate potest.Magna autem parte clementi castigatione licet uti, gravitate tamen adiuncta; ut severitas adhibeatur, et contumelia repellatur. Atqui etiam illud ipsum quod acerbitatis habeat obiurgatio, significandum est, ipsius causa, qui obiurgetur, susceptum esse. Rectum est autem in illis contentionibus, fiunt, ea nec constanter fieri possunt, neque his, qui as
Abbreviated transcription (Latin):
cissitudinẽ ñ inꝙͣ putet. ¶Ac uideat ĩ pri¬
mis quib de reb loquat᷑. Si seriis: seuerita¬
tẽ adhibeat. Si iocosis: leporẽ. In pͥmisq ꝓ¬
uideat. ne ẜmo uiciũ aliꝙ indicet ĩ eẽ in mo¬
rib. Ꝙ maxĩẽ tũ solet euenire cũ studiose d̾
absentib detrahendi causa. aut pridiculum.
aut se uere. maledice c̾tumelioseq dr̃. ¶Ha¬
bent᷑ aũt plerũq ẜmones aut de domesticis
negocus. aut de re puͫ. aut de artiuĩ studiis
atq doctrina. Danda gͥ oꝑa est. ut q̃ si ab erra¬
re ad alia ceꝑit. ad ħ reuocet᷑ oratio. S ut cũq
aderũt. neq eĩ õs hisdẽ de reb nec omĩ tepore
suit: ita sit desinendi modꝰ. Ꝙ ꝑt̾batiões fu¬
rectissime p̃cipit᷑. ut ꝑturbationes fugi¬
amue.i. motus aĩ nimios. rationi nõ
obtẽꝑantes: sic eiꝰ modi motib ẜmo debet
Uuacare. ne aut ira existat Aut cupiditas ali¬

Expanded text:
icissitudinem non iniquam putet; ac videat in priicissitudinem non iniquam putet; ac videat in primis, quibus de rebus loquatur; si seriis, severitatem adhibeat, si iocosis, leporem; in primisque provideat, ne sermo vitium aliquod indicet inesse in moribus; quod maxime tum solet evenire, cum studiose de absentibus detrahendi causa aut per ridiculum aut severe maledice contumelioseque dicitur. Habentur autem plerumque sermones aut de domesticis negotiis aut de re publica aut de artium studiis atque doctrina. Danda igitur opera est, ut, etiamsi aberrare ad alia coeperit, ad haec revocetur oratio, sed utcumque aderunt; neque enim isdem de rebus nec omni tempore fuerit, ita sit desinendi modus. Sed quraecipitur, ut perturbationes fugiamus, id est motus animi nimios rationi non optemperantes, sic eius modi motibus sermo debet vacare, ne aut ira exsistat aut cupiditas ali
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ uoce aũt duo seqm̾. ut clara sit ⁊ sua¬
altexꝰ ex̾citatio augebit. alt̾um imitacio p̃ssi
loquẽtiũ ⁊ lenit̾. Quod funt ĩ catuł. ut eos exq¬
Oysito iudicio putares uti literaꝵ quãꝙͣ erãt lite¬
rati. s ⁊ alii. ¶ Hi au̾t optune uti lingua
latina putabant᷑. Sonus erat dulcis littere
neq exp̃sse neq opp̾sse. ne aut obscurũ eẽt. aũ
putidũ. sine ꝯtencione uox. nec languens n
canora. Ub̾ior oratio.L. crassi nec minꝰ stũ.
s bñ loqñdi de catuł opinio: ñ minor ¶Sa¬
le uͦ ⁊ facetiis cesar catuli patns fr̃ uicit om̃s
ut ĩ illo ip̃o forensi gnͣe dicendi. ꝯtentiones
alioꝵ ẜmone uincere. ¶ In oĩb gͥ his elabo¬
randũ ẽ. si ĩ oĩ re ꝗd deceat exꝗrimus. Sit gͦ
hic ẜmo ĩ quo socratici maxime excellũt. le¬
nis minimeq ꝑtinax. Insit ĩeo lepos. nͨ uero
tã quã ĩpossessionẽ suã uen̾it. excludat alios.
s cũ reliquis ĩ reb. tũ ⁊̃ inẜmene cõmuni u¬

Expanded text:
in voce autem duo sequamur, ut clara sit, ut suaalterum exercitatio augebit, alterum imitatio presse loquentium et leniter. Nihil fuit in Catulis, ut eos exquisite iudicio putares uti litterarum, quamquam erant litterati; sed et alii; hi autem optime uti lingua Latina putabantur; sonus erat dulcis, litterae neque expressae neque oppressae, ne aut obscurum esset aut putidum, sine contentione vox nec languens nec canora. Uberior oratio L. Crassi nec minus faceta, sed bene loquendi de Catulis opinio non minor. Sale vero et facetiis Caesar, Catuli patris frater, vicit omnes, ut in illo ipso forensi genere dicendi contentiones aliorum sermone vinceret. In omnibus igitur his elaborandum est, si in omni re quid deceat exquirimus. Sit ergo hic sermo, in quo Socratici maxime excellunt, lenis minimeque pertinax, insit in eo lepos; nec vero, tamquam in possessionem suam venerit, excludat alios, sed cum reliquis in rebus, tum in sermone communi v
Abbreviated transcription (Latin):
nob̾ met ipĩs siꝗd delinꝗt᷑. Itaq facillime corti¬
gunt᷑ indiscendo: quoꝵ uicia imitant᷑ emĩdã¬
Et uero alienũ est. iendi eit pitidentes.
adea eligenda q̃ dubitationẽ afferunt.
enĩ pars eo fere deferri solet. quo anatura i
quisq sentiat. Ut enĩ pictores ⁊ hi qui sigña
id corrigat᷑. hiq ⁊ secũ ⁊ ab alus ꝗd ĩ eo pet¬
catũ sit exꝗrũt. sic alioꝵ iudicio ꝑmulta nob̾
et facienda. ⁊ ñ facienda. ⁊ mutanda ⁊ corigẽ

Expanded text:
nobismet ipsis, si quid delinquitur. Itaque facillime corrinobismet ipsis, si quid delinquitur. Itaque facillime corriguntur in discendo, quorum vitia imitantur emendanest ad ea eligenda, quę dubitationem afferunt, enim pars eo fere deferri solet, quo a natura iquisque sentiat. Ut enim pictores et ii, qui signa fid corrigatur, iique et secum et ab aliis, quid in eo peccatum sit, exquirunt, sic aliorum iudicio permulta nobis et facienda