comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
teritis anxiꝰ :. id secũ cogitat & reuoluit.
neforte parũ defleuerit p̾̃terita. ne for¬
te ñdũ satis fecerit ꝓ innumeris debitis
suis. ne forte magis ad ueteres iniqͥta¬
tes. noua suꝑ posuerit uulnera: ne suꝑan
tiqͣs conscientie maculas recentia ad huc
crimina in p̾sserit. & conuersionis nomen
assũpserit. ad hoc ut grauiꝰ sub sacra ꝓfes¬
sione delinqueret. Aliqͣnti sufficerẽ nob̾
putamꝰ qͦd ad secretũ istu  conscendimꝰ. qͦd
locũ habitũq Putauimꝰ. qͦd hic aliqͣntũ
tẽꝑis uiximꝰ. spẽ om̃em in annoꝵ. nume¬
ro collocantes. Ac sic ꝑniciosa nosmet ip¬
sos ꝑsuasione fallentes. putamꝰ de omibꝰ¬
nos debitis transegisse. putamꝰ qͦd mala n
obliti sumꝰ. credimꝰ quod de memoria di¬
uinȩ seueritatis elapsa sint. S ñ ita est
Om̃a apud illũ collecta. om̃a apud illũ
reposita: atq signata st̃. Audiamꝰ qͥd dic̃
ille qͥ cũ ipso diabolo manu ad manũ

Expanded text:
teritis anxius est, id secum cogitat ac revolvit, teritis anxius est, id secum cogitat ac revolvit, ne forte parum defleverit praeterita; ne forte nondum satisfecerit pro innumeris debitis suis; ne forte magis ad veteres iniquitates nova superposuerit vulnera; ne super antiquas conscientiae maculas recentia adhuc crimina impresserit, et conversationis nomen ad hoc assumpserit, ut gravius sub sacra professione delinqueret. Aliquanti sufficere nobis putamus, quod ad secretum istud conscendimus, quod locum habitumque mutavimus, quod hic aliquantulum temporis viximus, spem omnem in annorum numero collocantes. Ac sic perniciosa nosmetipsos persuasione fallentes, putamus nos de omnibus debitis transegisse, putamus quod mala nostra obliti sumus, credimus quod de memoria divinae severitatis elapsa sint. Sed non ita est. Omnia apud illum collecta, omnia apud illum reposita atque signata sunt. Audiamus quid dicit ille qui cum ipso diabolo manu ad manum
Abbreviated transcription (Latin):
gua portio cũ timore dñi. quã thesauri ma¬
gni sine timore.: Intelligamꝰ itaq qͣntũ
nob dñs pia uocatione contulerit. Nume¬
remꝰ si possumꝰ. ex illo tẽꝑe ex qͦ hic conuer¬
sari uidem᷑ qͣnta peccata lucri fecerimꝰ. de
qͣntis fraudibꝰ. de qͣntis adult̾iis. rapinis ꝑui¬
mͦ in malis nr̃is. & aĩas nr̃as cotidianis uio¬
laremꝰ maculis. cotidianis confoderemꝰ uul¬
nerib. & ita ut nec sentiremꝰ : Habet enĩ
hoc infelix consuetudo peccandi. ut qͣntũ
ãpliꝰ qͥsq peccauerit. tantũ minꝰ peccata ip¬
sa intelligat. & tantũ eũ plus peccare dele¬
pit peccandi delectatio. statĩ futuri iudi¬
cii diẽ abscondit obliuio. E contrario aut̃.
qͣnto qͥsq sollicitior cirra se fuerit tanto¬
plus metuit. sic̃ ait scriptura. Sapiens ti¬
suspirat malis. ita de futuris ꝑicłis ꝑ ui¬
gili sollicitudine contremiscit. qͥ de p̃¬

Expanded text:
gua portio cum timore Domini, quam thesauri magua portio cum timore Domini, quam thesauri magni sine timore. Intelligamus itaque quantum nobis Dominus pia vocatione contulerit, numeremus, si possumus, ex illo tempore ex quo hic conservari videmur, quanta lucrifecerimus: de quantis fraudibus, de quantis adulteriis, rapinis, perjumur in malis nostris, et animas nostras quotidianis violaremus maculis, quotidianis confoderemur vulneribus? et ita, ut nec sentiremus. Habet enim hoc infelix consuetudo peccandi, ut quantum amplius quisque peccaverit, tanto minus peccata ipsa intelligat, et tanto plus eum peccare delepit peccandi delectatio, statim futuri judicii diem abscondit oblivio. Econtrario autem quanto quisque sollicitior circa se fuerit, tantoplus metuit, sicut ait Scriptura: Sapiens tisuspirat malis, ita de futuris periculis pervigili sollicitudine contremiscit, qui de prae
Abbreviated transcription (Latin):
tiũ tenebre exteriores. dura seꝑatio a dul¬
ctusq lugentiũ collegiũ triste miseroꝵ.
& a beata patria et̃nũ teterrimȩ nocꝰ tis
exiliũ: Quã lugubre erit homini. dm̃
tes. ita in defesso studio laboremꝰ. ut qͦd no¬
bis c̃tulit uidicatꝰ. integrũ in nob̾ iuueni¬
cimꝰ quidẽ spuali militie cui nos
mancipauimꝰ magnã ẽẽ. in futurum
repositã remuneratid̾nẽ. S sy bene respici¬
amꝰ in hoc ipso oꝑe qͦd agimꝰ. qͦdã m etiã¬
despicere. & do seruire cepisse. euasisse
uitioꝵ infelicissimũ dñatũ. effugissegulȩ
atq luxuriȩ fedissimã seruitutẽ. Qd gͦ:
Nonne iã pars p̾mii ÷ nichil hab̾e cõmune
cũ mundo. uanarũ rerũ cupiditatibꝰ ñ ex¬
cruciari. sceleribꝰ ñ admisceri. & in innocentia
diẽ transigere. beate castitati oꝑam dare.
głose pauꝑtatis sufficientiã cũ timore dũi
posside. de qͥ loqͥtur sapientia. melior : exi¬

Expanded text:
tium tenebrae exteriores, dura separatio a dultium tenebrae exteriores, dura separatio a dulctusque lugentium, collegium triste miserorum, et a beata patria aeternum teterrimae noctis exsilium? Quam lugubre erit homini Deum tes, ita indefesso studio laboremus, ut quod nobis contulit judicatus, integrum in nobis inveniScimus quidem spiritali militiae cui nos mancipavimus, magnam esse in futurum repositam remunerationem. Sed si bene respiciamus in hoc ipso opere quod agamus  Fortdespicere et Deo servire coepisse; evasisse vitiorum infelicissimum dominatum, et fugisse gulae atque luxuriae foedissimam servitutem. Quid ergo? na pars praemii est nihil habere commune cum mundo, vanarum rerum cupiditatibus non excruciari, sceleribus non admisceri, et in innocentia diem transigere, beatae castitati operam dare, gloriosae paupertatis sufficientiam cum timore Domini possidere? de qua loquitur Sapientia: Melior est exi
Abbreviated transcription (Latin):
tẽpore fac turi sumꝰ. qͣndo ẽt᷑ illos cru¬
cifixi dñi liuores. notȩ peccatoꝵ nr̃oꝵ
ac macule libidinũ ꝓferentur.  Aut quo
putas uultu respiciet᷑ redẽptio nr̃a ꝑditio¬
nẽ nr̃am. Tanto grauiora ert̃ humana
delicta. qͣnto maiora se ostendi ut di¬
uina beneficia. Uerendũ ÷ aut̃ ne illã
uocẽ resurrectionis p̾ciosa crucis uestigia
ptestantẽ. etiã in iudicio suo ad uasa iniqͥta¬
tis ꝓlaturus atq dic turꝰ sit. Infer digitũ
tuũ huc: & uide manꝰ meas. & affer ma¬
nũ tuã & mitte in latꝰ meũ. & agnosce
ꝗͦ ꝓ te & a te impietas humana ꝑtulerĩ.
Iua utiq clauoꝵ. signa bonis salutaria ma¬
lis t̾ribilia. quȩ usq ad diẽ iudicii ñ delen¬
tur. sine dubio obicienda seruant᷑. Q qͥd
pꝰt hec sequitur nisi illud int̾ positũ. int̾
uuios & mortuos expauescendũ chaos ua¬
stũq discrimen. exclusȩ a natura uiuen¬

Expanded text:
tempore facturi sumus, quando contra illos crutempore facturi sumus, quando contra illos crucifixi Domini livores notae peccatorum nostrorum ac maculae libidinum proferentur? Aut quo putas vultu respiciet redemptio nostra perditionem nostram? Tanto graviora erunt humana delicta, quanto majora se ostenderunt divina beneficia. Verendum est autem ne illam vocem resurrectionis pretiosa crucis vestigia protestantem, etiam in judicio suo ad vasa iniquitatis prolaturus atque dicturus sit: Infer digitum tuum huc, et vide manus meas, et affer manum tuam, et mitte in latus meum , et agnosce quae pro te et a te, impietas humana, pertulerim. Illa utique clavorum signa bonis salutaria, malis terribilia, quae usque ad diem judicii non dolentur, sine dubio objicienda servantur; et quid post haec sequitur, nisi illud interpositum inter vivos ac mortuos expavescendum chaos, vastumque discrimen exclusae a natura viven
Abbreviated transcription (Latin):
nͥ & anime qͦq ieiuniũ ꝑ abstinentiam
uitioꝵ fuerit sotiatũ. Quid enĩ iuuat
si sit qͥspiã corꝑe castꝰ & m̃te pollutꝰ. qͣm
malitia depͤuat quẽ furor iracundiȩ fa¬
cib exagitat. quẽ suꝑbia om̃i dĩ gr̃a spo¬
liat. quẽ mdaciis uł maledictis un¬
gua cõmaculat. nͥne ipse se fallit. ñne
ipse se irridet ac decipit. si credat se so¬
lis ieiuniis ac uigiliis scĩficandũ.  iccir¬
co dilectissumi ita corpꝰ exerceamꝰ ieiniis.
ut ratẽ purgemus a uitiis. Cogitemꝰ illiꝰ
iudicis in cessant̃ aduentũ: qͥ utinã sic nos
paratos inueniat. qͦmͦ nemo potest dubita¬
re qͦd ueniat. Qđ si requiras qͦmͦ ueniat:
illo utiq corꝑe. quod ꝓ nr̃a salute suscep¬
tũ. ꝓnris criminibꝰ ad dictũ. ꝓ nr̃a ab¬
solutione dãpnatũ: & ꝓ nr̃oꝵ uulnerũ¬
in elicina. lancea clauisq confixũ ÷ Prima
enĩ erit inreos intoleranda sententia. re¬
uerendarũ p̾sentia cicatricũ. Qd gͥ illo

Expanded text:
 abstinentiam vitiorum fuerit sociatum. Quid enim juvat, si sit quispiam corpore castus, et mente pollutus, quem malitia depravat, quem furor iracundiae facibus exagitat, quem superbia omni gratia Dei exspoliat, quem mendaciis vel maledictis lingua commaculat? Nonne ipse se fallit; nonne ipse se irridet ac decipit, si credat se sac vigiliis sanctificandum? Et idcirco, dilectissimi, ita corpus exerceamus jejuniis, ut mentem purgemus a vitiis. Cogitemus illius judicis incessanter adventum, qui utinam sic nos paratos inveniat, quomodo nemo potest dubitare quod veniat. Quod si requiras quomodo veniat? illo utique corpore quod pro nostra salute susceptum, pro nostris criminibus addictum, pro nostra absolutione damnatuedicina lancea clavisque confixum est. Prima enim erit in reos intoleranda sententia reverendarum praesentia cicatricum. Quid igitur illo
Abbreviated transcription (Latin):
at appetitũ: & qͣnto qͥs auidiꝰ de sapi¬
entiȩ bonis hauserit. tanto plꝰ hauri¬
re desideret: sicut ipsa de se sapientia
loquit᷑. Qui edit me ad huc esuriet.
cat in nouissimo uita nr̃a. Queramꝰ
usq infinẽ. unde sine fine gauđe
meream᷑ͣ. S esto. Non possumꝰ exerce¬
re corꝑis labores. conferamꝰ nos ad
sp̃ualiũ bonoꝵ desideriũ. ad cõpun¬
c̾tionis &e caritatis augm̃tũ.Si coti¬

Expanded text:
at appetitum. Et quanto quis avidius de sapiat appetitum. Et quanto quis avidius de sapientiae bonis hauserit, tanto plus haurire desideret, sicut ipsa de se Sapientia loquitur: Qui edit me, adhuc esuriet. cat in novissimo vita nostra. Quaeramus usque in finem, unde sine fine gaudere mereamur. Sed esto, non possumus exercere corporis labores, conferamus nos ad spiritalium bonorum desiderium, ad compunctionis et charitatis augmentum. Si quoti
Abbreviated transcription (Latin):
se tradiclisse captiuũ c̃stat. qͥ de hominũ
uiti is & passionibꝰ ac ꝑditione letat᷑. ꝙ
eiꝰmodi animȩ. eueniet illa sententia ł ec
rita. Nec de nob aliqͥd p̾sumamꝰ: qͥa di ÷
om̃e qͦd possumꝰ. Simꝰ itaq fr̃s in oꝑe dĩ
in deficientes ꝓpt̾ ȩternã retribitionẽ: &
cotidie ad meliora tendamꝰ. Ipsa enĩ app̃¬
hendendi auiditas. ipsa consuetudo ꝓfici¬
endi: sẽꝑ nos ad maiora ꝓuocabit. Q᷑ ubi
uiderit ds̃ deuotionẽ animi: ardentiorẽ
insinuabit affectũ. Et qͣntũ nos addideri¬
mꝰ ad studiũ: tantũ ille apponet aduito
Quantũ nos apposuerimꝰ ad diligenti¬
ã. tantũ ille addet ad gr̃am. sicut ipse¬
dicͤ. Qui ht dabit᷑ illi. & suꝑabunda¬
bit. Et alio loco dic̃. Posu adiutoriũ
suꝑpotentẽ. Gr̃a gͦ de gr̃a nascitur. o
ꝓfectus ꝓfec tib seruiunt. lucra lucris.
plus conetur ce delec tet᷑ ad qrere: ut
aquisitionis lucruĩ acquirendi nutri¬

Expanded text:
se tradidisse captivum constat, qui de hominum se tradidisse captivum constat, qui de hominum vitiis et passionibus ac perditione laetatur, et ejusmodi animae eveniet illa sententia: Peccrita, nec de nobis aliquid praesumamus, quia Dei est omne quod possumus; simus itaque fratres in opere Dei indeficientes, propter aeternam retributionem, et quotidie ad meliora tendamus. Ipsa enim apprehendendi aviditas, ipsa consuetudo proficiendi semper nos ad majora provocabit: et ubi viderit Deus devotionem animi ardentiorem, insinuabit affectum; et quantum nos addiderimus ad studium, tantum ille apponet ad adjutorium; quantum nos apposuerimus ad diligentiam, tantum ille addet ad gloriam. Qui habet, dabitur illi, et superabundabit , et alio loco dicit: Posui adjutorium super potentem . Gratia ergo de gratia nascitur, et profectus profectibus serviunt; lucra lucris, plus conetur et delectetur inquirere, ut acquisitionis lucrum acquirendi nutri
Abbreviated transcription (Latin):
tĩ mẽ penitudo huiꝰ momordit. crastan¬
ta mͥ huiꝰ uitiĩ facilitas ueniet. & quȩdã
ut sic dixerĩ suauitas: ut reuocare me
abillo & continere ñ possi. Ita enĩ eue¬
nit. ut qui pͥmo temꝑe em̃dare nolu¬
it: incipiat inseqͣnti nec uelle. nec posse.
erbi gra. Suꝑbiȩ adqͥescere cepi. regilla
uiolaui. seniorẽ lesi: uniorẽ. destruxi.
Si ñ statĩ mẽ penituit tã grauit̾ fuisse
p̾uentũ. ita de die in diẽ libentissime
me rapiet ipsa iuolentia ẽsuetudinis. &
ĩpetꝰ passionis: ut iã nec delinqͤre me in¬
telligã. nec peccare mẽ sentiã. Obscurat
enĩ atq obruit intellec tũ onꝰ delicti
assiduitas delinquendi. Et enĩ ita cor ne¬
gligentiꝰ obturatur. ut hoc ipsũ si se ñ hu
se credat. insultet & dicat. Quã constan¬
t̃ illi restiti. ꝗͣ bene n ad qͥeui. qͣnta au¬
ctoritate respondi. Putabat qͦd me sẽꝑ
illi humiliare deb̾em. Qđ qͥ fac̃: diabolo

Expanded text:
tim me poenitudo vitae hujus momordit, cras tantim me poenitudo vitae hujus momordit, cras tanta mihi hujus vitii facilitas veniet, et quaedam ut sic dixerim suavitas, ut revocare me ab illo et continere non possim. Ita enim evenit, ut qui primo tempore emendare noluerit, incipiat in sequenti nec velle nec posse. Verbi gratia, superbiae acquiescere coepi, regulam violavi, seniorem laesi, juniorem destruxi. Si non statim me poenituit tam graviter fuisse praeventum, ita de die in diem libentissime me rapiet ipsa violentia consuetudinis, et impetus passionis, ut jam nec delinquere me intelligam, nec peccare me sentiam. Obscurat enim atque obruit intellectum onus delicti, assiduitas delinquendi, etenim ita cor negligentiis obduratur, ut hoc ipsum si se non humse credat, insuper insultet et dicat: Quam constanter illi restiti, quam bene non acquievi, quanta auctoritate respondi? Putabat quod me semper illi humiliare deberem. Quod qui facit, diabolo
Abbreviated transcription (Latin):
ciat ꝓficiendi. nullũq t̾minũ constituat
ad quirendi. cũ sibi dici audiat. P ara in
exitu oꝑa tua: & it̾um. Non ueteris usq
ad morte iustificari. Q it̾um. Sapientia in
exitu canet᷑. Qnto gͦ plꝰ ꝓficimꝰ. tanto
plus humiliem᷑. quia quãnto ꝓlꝰ humili¬
ati fuerimꝰ tanto plus ꝓficiem᷑. Nullꝰ ille
senior tã in doctꝰ appareat: ut putet qͦd
ile enĩ bene. ꝓficit. ille bene consũmat:
qͥ cotidie sic agit. qͥsi sẽꝑ incipiat. Quão¬
brem augm̃ta meritoꝵ: incitam̃ta de¬
bent. ẽẽ. ꝓfec tuũ. Scriptura uͦ ꝓnunti¬
ans de his qͥ dũ pͥmas negligentias p̾ter¬
mittunt. in alias atq alias sẽꝑ incurrt̃:
ita ait. Peccator adiciet ad peecandũ. De
ꝑfec tu uͦ dr̃. Q sc̃s adhuc scificet᷑. Uideamꝰ
pͥmũ qͥd ÷ peccator adiciet ad peccandum¬
Uerbi gr̃a. Mali cuiꝰ libet aut obtrec tatio¬
nis passio impugnare me cepit.Si ñ sta¬

Expanded text:
ciat proficiendi, nullum terminum constituat ciat proficiendi, nullum terminum constituat acquirendi, cum sibi dici audiat: Para in exitu opera tua; Et iterum: Non verearis usque ad mortem justificari. Et iterum: Sapientia in exitu canitur. Quanto ergo plus proficimus, tanto plus humiliemur: quia quanto plus humiliati fuerimus, tanto amplius proficiemus. Nullus illi senior tam indoctus appareat, ut putet, quod st. Ille bene proficit, ille bene consummat, qui quotidie sic agit, quasi semper incipiat. Quamobrem augmenta meritorum incitamenta debent esse profectuum. Scriptura vero pronuntians de his qui dum primas negligentias praetermittunt, in alias atque alias semper incurrunt, ita ait: Peccator adjiciet ad peccandum . De sanctus adhuc sanctificetur . Videamus primum quid est, peccator adjiciet ad peccandum? v. g., mali cujuslibet aut obtrectationis passio impugnare me coepit; si non sta
Abbreviated transcription (Latin):
in tantũ obȩtliet ds̃ orationibꝰ nr̃is. Uide¬
amꝰ qͦm acceptabilia st̃ dño oꝑa uł ieiu
nia eoꝵ. qͥsius potiꝰ quã senioꝵ uolun¬
tatib obsequuntur. Clamant illi. Qre
ieiunauimꝰ & nescisti. humiliauimꝰ ani¬
mas nr̃as & ñ aspexisti. Ꝙ ille respon¬
untur uoluntates ur̃ȩ. Uidemꝰ ꝑ in obe¬
dientiã animarũ oꝑã ñ respici. ieiunia ñ
audiri: uota ñ suscipi. Unde nos ãpliꝰ il¬
liꝰ mandata secꝰ temͣ. qͥ ad hoc ad nos ecȩlo
descendit. ut nͨ solũ nos redimeret inor¬
tis p̾cio. sed etiã ut uitȩ edificaret exẽplo.
&e cũ illo dicamꝰ. Ego ñ ueni facere̾ uo¬
luntatẽ meã. s uoluntatẽ eiꝰ qͥ misit me
patris. Ire aut̃ p̾t̾ uoluntates ꝓpͥas tã
dãpnatione peccati irroget dicens. q di
misi eos scđm desideria cordis eoꝵ quã¬
eta in conspectu dei. nichil obȩdientiȩ¬
nior ÷ tantũ plus debetstudere edifi¬
cationi & ꝑfectioni. Nullũ sibi finẽ fa¬

Expanded text:
ne dubium non est quod vires inobedientibus divinitus subtrahuntur, sicut et ille qui non habebat in nia eorum qui suis potius quam seniorum voluntatibus obsequuntur. Clamant illi: Quare jejunavimus, et nescisti? humiliavimus animas nostras, et non aspexisti? Et ille respontur voluntates vestrae . Videmus per inobedientiam animarum opera non respici, jejunia non audiri, vota non suscipi. Unde nos amplius illius mandata sectemur, qui ad hoc ad nos e coelo descendit, ut non solum nos redimeret mortis pretio, sed etiam ut vitae aedificaret exemplo; et cum illo dicamus: Ego non veni facere voluntatem meam, sed voluntatem illius qui misit me, Patris . Ire autem post voluntates proprias tam damnatione peccati misi illos secundum desideria cordis eorum. Quamrecta in conspectu Dei, nihil obedientist, tanto plus debet studere aedificationi et perfectioni. Nullum sibi finem fa
Abbreviated transcription (Latin):
sumꝰ necessariis.s rursũ ꝑ cordis teporẽ
abundantiã ꝗͣ. in scło reliqͥmꝰ desideramꝰ
Unde ñ satis ꝓdest qͦd a nob̾ qualescũꝙ fa¬
cultates exclusimꝰ. quando ipse in nob re¬
sederunt cupiditates. Inde ÷ qͦdint̾dũ de
rebꝰ paruissimis excitam᷑. & uiliũ rerũ ap¬
petitu uilissimas intentiones mouemꝰ. hoc
ra retinemꝰ. Q̾ int̾ hec qͦmͦ exultat ad¬
uersariꝰ nr̃. qͣndo nos uidet ad hoc maxi¬
ma contẽpsisse ut in minimis deformius

Expanded text:
teporem abundantiam, quam in saeculo relinquimus, desideramus. Unde non satis prodest quod a nobis qualescumque facultates exclusimus, quando ipsae in nobis resederunt cupiditates. Inde est quod interdum de rebus parvissimis excitamur, et pro vilium rerum appetitu vilissimas intentiones movemus. Hoc ra retinemus; et inter haec quomodo exsultat adversarius noster, quando nos videt ad hoc maxima contempsisse, ut in minimis deformius
Abbreviated transcription (Latin):
dit suꝑbiã. cuiꝰ patientia ꝓximi extin¬
guit iracundiã. cuiꝰ obȩdientia pigritiã
alteriꝰ tacite increpat. cuiꝰ feruor mner¬
tiaᷤ alieni. teporis ex suscitat. qͥ proximi
solationis atq edificationis illuminat.
Melior hic ꝗͣ. ille qͥ fr̃em suũ paululũ
ab aliqͦ contristatum. ñ iã solatio porre¬
cta manu subleuat. s magis titubantẽ
sicut parietẽ inclinatũ maliloqͥoꝵ ĩpul¬
citat ut auidat. sic armat ut ꝑunat.
Itaq fr̃s cui mala ꝓpͥa ñ sufficiunt. ille
sic agit: ut iudiciuĩ etiã aliene ꝑditio¬
tidie resecemꝰ & circũcidamꝰ passiones
ma nr̃a peiora prioribꝰ. Ceplic̃ om̃ .uii.

Expanded text:
dit superbiam, cujus patientia proximi exstindit superbiam, cujus patientia proximi exstinguit iracundiam, cujus obedientia pigritiam alterius tacite increpat, cuius feruor inertiam alieni teporis exsuscitat, qui proximi solationis atque aedificationis illuminat. melius est huic quam illi, qui fratrem paululum ab aliquo contristatum non tamen solacio suo porrecta manu non subleuat, sed titubantem sicut parietem inclinatum maleloquiorum impulcitat, ut allidat, sic armat, ut perimat. Itaque, fratres, cui mala propria non sufficiunt, ille sic agit, ut iudicium etiam alienae perditiotidie resecemus et circumcidamus passiones,ma nostra peiora prioribus. et qui
Abbreviated transcription (Latin):
in medio positi agere studeamꝰ. ne uitia
nr̃a alioꝵ uirtutibꝰ noceant. ne alioꝵ
feruorẽ tepor nrͣ debilitet. ne alioꝵ p̾ati
militatẽ suꝑbia nr̃a depͣuet. ne alioꝵ sa¬
nitatẽ infirmitas nr̃a corrũpat. ne alioꝵ
pulcritudinẽ feditas ur̃a c̾taminet. nea¬
lioꝵ ardentes ex tinguamꝰ lãpadas si nr̃as
illuminare non possumꝰ. & quidẽ stul¬
tȩ ille uirgines quãlibet stultę ẽent.
non tam̃ alienas extinguere .s suas illu¬
nuinare cupiebant. Icło ad istarũ simili¬
tudinẽ. si cui nr̃m de ẽ. pinguissima gra
humilitatis. si fidi ignis. si flaina feruoris.
si oleũ caritatis. siłum discretionis. ue¬
niat ad eos qͦs magis abundare ꝑspexerit.
ce gram ui se ꝓxitni ñ auferendo s imitan¬
considerantiũ multitudo. s qͣnti ad eum
ẽspererint. tantis munera sua cõmoclat.
&e ipse sẽꝑ integer ꝑmanet. Benedic tas
illa cło anima. cuiꝰ humilitas altiꝰ confun¬

Expanded text:
in medio positi agere studeamus, ne vitia in medio positi agere studeamus, ne vitia nostra aliorum virtutibus noceant, ne aliorum fervorem tepor noster debilitet, ne aliorum virmilitatem superbia nostra depravet, ne aliorum sanitatem infirmitas nostra corrumpat, ne aliorum pulcliorum ardentes exstinguamus lampades, si nostras illuminare non possumus. Et quidem stultae illae virgines, quamlibet stultae essent, non tam alienas exstinguere, quam suas illuminare cupiebant . Et ideo ad istarum similitudinem, si cuiquam nostrum deest pinguissima gratia humilitatis, si fidei ignis, si flamma fervoris, si oleum charitatis, si lumen discretionis, veniat ad eos quos magis abundare perspexerit, et gratiam in se proximi non auferendo, sed imitanconsiderantium multitudo. Quanti ad eum perspexerint, tantis munera sua commodat, et ipse tamen integer perseverat. Benedicta a Deo illa anima, cujus humilitas alterius confun
Abbreviated transcription (Latin):
aut cũ grandi fructu autꝰ cũ grandi ꝑi¬
culo. uł diligentes uł etiã negligentes st̃.
Inde felix: ilia aĩa quȩ dũ bene in congre¬
gatione uersatur. multoꝵ gaudiũ ÷ & plu¬
rimi ex ea uł ȩdificantur. uł illuminan¬
t᷑. Sono enĩ eiꝰ dũ multi cõmunicant ad¬
dit᷑. Ad qͦd etiã sapientis illiꝰ sententia res
picit. F ili si sapiens fueris. tͥ & ꝑximis tu¬
is ꝓficies. Itaq si in congregatione positꝰ
obedientiã tenuit. si humilẽ patientẽq
se p̾buit: qͣntos edificauit. tant sfene¬
rauit. qͣntũ bonũ ex se ꝓximis cõm̃da¬
uit. tairtũ in sua lucra conuertit. Si uͦe
contrario ꝑ in obedientiã uł ꝑ suꝑbiam
suã alios qͦd facile euenire solet ad ma
ꝑicłm dãpnationis incurrit. qͥntis detri¬
m̃to fuit de tantis cdãpua contraxit. &
peccatũ qͦd ab illo semel ꝓcessit. ad eum
multiplicit᷑ redundauit. Quãobrẽ sic̃
ille ualde admirandꝰ atq laucdandꝰ: cu

Expanded text:
ctu aut cum grandi periculo uel diligentes uel etiam neglegentes sumus. unde felix est illa anima, quae, dum bene in congregatione uersatur, multorum gaudium est et plurimi ex ea uel aedificantur uel illuminantur. bona enim, dum multis communicantur, adduntur. ad quod etiam sapiepicit: Fili, si sapiens fueris tibi, et proximis tuis . Itaque si in congregatione positus obedientiam tenuit, si humilem patientemque se praebuit, quantos aedificavit, tantis feneravit; et quantum bonum ex se proximis commodavit, tantum in sua lucra convertit. Si vero econtrario per inobedientiam vel superbiam suam alios quod facilius evenire solet ad mapericulum damnationis incurrit; de quantis detrimentum fuit, de tantis damna contraxit; et peccatum quod ab illo semel processit, ad eum multipliciter redundavit. Quamobrem sicut ille valde admirandus atque laudandus est,
Abbreviated transcription (Latin):
utiq conseqͥ. ẽ. faciliꝰ quã enarrare. Cui
erit cursus sine t̾mino. usus sine fastidio.
refectio sine cibi ad uitorio. requies sine
noctis otio. etas sine senio. in deficiens sub
uultu dĩ claritas. & sub antiqͥs ꝑpetuis¬
q gaudi is sẽꝑ noua iocunditas. ac sine ul¬
lo amittendi ꝑiculo secura felicitas. Hu¬
gustare cðnem᷑. & exelusa de sensibꝰ nr̃is
scłariũ uł colloqͥoꝵ uł desiderioꝵ. ama¬
ritudine. quendam beatitudiuis illi
odorem totis ad nos cordibꝰ attͣhamꝰ. &e
discuss o om̃i torpore. om̃i pigritia. curꝰ
mat᷑ ÷ infidelitas. illa iã hilaritate. illa
alacritate dño ac dõ nr̃o illoq gaudio
seruamꝰ. qͦ gaudio ad munera sua ipso in¬

Expanded text:
utique consequi est facilius quam enarrari; cujus utique consequi est facilius quam enarrari; cujus erit cursus sine termino, usus sine fastidio, refectio sine sibi adjutorio, requies sine noctis otio, aetas sine senio, indeficiens sub vultu Dei claritas, et sub antiquis perpetuisque gaudiis semper nova jucunditas, sine ullo amitiendi periculo secura felicitas. Huraegustare conemur, et exclusa de sensibus nostris saecularium vel colloquiorum vel desideriorum amaritudine, quemdam beatitudinis illius odorem totis ad nos cordibus attrahamus; et discusso omni torpore, omni pigritia, cujus mater est infidelitas, illa jam hilaritate, illa alacritate Domino ac Deo nostro, illoque gaudio serviamus, quo gaudio ad munera sua ipso in
Abbreviated transcription (Latin):
su ne tristes. ne ingrati. inuitiq uenia¬
mꝰ &e ñ respiciat deus ad munera quȩ
negligenti ac uili animo offeruntur :
Non enĩ homini s illi potiꝰ fides nostra
seruiturã se. ẽe̾. ꝓmisit. cui ad mortẽ usq
seruire. uł ipsã ĩpendisse animã parũ de¬
ipsi angłi ĩpares se confitent᷑. cui pꝰtremũ
cũ totũ debeatur nichil tam̃ gratis solui¬
tur. s remunerationẽ qͣsi ipse uicissim de¬
bitor factꝰ reddit ꝓ exsolutione debitoꝵ.
& ꝓ exiguis ĩmensa restituet ł hac enĩ
misera uita laboribꝰ & doloribꝰ plena. in qͦ
&eꝰ usus breuis ÷ &e ipsa breuitas incerta. qͣ.
utiq uitã etiã si auc tori suo offerre dis¬
simulet deuotio uoluntatis continuo a
nob̾⁊ ex ac tura lex mortis & qͦd ñ datur
ex uoto soluit᷑ ex debito ꝓ hac itaq uita
dabit illã uitã quę nec ocło potest cerni.
nec tacita mentis cogitatione ꝑtingi. Qͥm

Expanded text:
lsi, ne tristes, ne ingrati invitique venialsi, ne tristes, ne ingrati invitique veniamus, et non respiciat Deus ad munera quae negligenti ac vili animo offeruntur? Non enim homini, sed illi potius fides nostra servituram se esse promisit, cui ad mortem usque servire, vel ipsam iipsi angeli impares confitentur. Cui postremum cum totum debeatur, nihil tamen gratis solvitur, sed remunerationem quasi ipse vicissim debitor factus reddit, pro exsolutione debitorum, et pro exiguis immensa restituet. Pro hac enim misera vita, et laboribus et doloribus plena, in qua et usus brevis est, et ipsa brevitas incerta, quam utique vitam etiamsi auctori suo offerri dissimulet devotio voluntatis, continuo a nobis est exactura lex mortis, et quod non datur ex voto, solvitur ex debito. Pro hac itaque vita dabit illam vitam quae nec oculo potest cerni, nec tacita mentis cogitatione pertingi. Quam
Abbreviated transcription (Latin):
tati oꝑam dantẽ. Hȩc st̃ p̃cipua sacrificia.
hȩc pinguia holocausta: quȩ in conspec¬
tu dñi in odore suauitatis ascendt̃. Cia¬
fr̃s. hoc etiã maxime studeamꝰ. ut illa
quȩ in honore dei nr̃i agimꝰ cũ claro a¬
gamꝰ animo cũ fidi gaudio. &e cũ bono
deuotȩ uoluntatis affec tu. Quicqͥd
uͦ inuiti atq cõpulsi facimꝰ nouerimꝰ nos
ex eo ñ solũ nullũ hab̾e fructũ. s ma¬
utiq suꝑiores ꝑsonȩ a clientibꝰ sus ex¬
pet tare consueuerunt. Nonne si nos ui¬
deret homo illȩ debitũ sibi officiũ in¬
quã excoli ꝓnuntiaret. &e eiꝰ modi ue¬
gͥligenti atq indeuoto. offensã potiꝰ cre¬
derͥet referendã ẽe. quã gr̃am. Si gͦ cul¬
tus atꝙ honor hominis deuotionẽ fidẽ
hilaritatẽ requirit ubi utiq int̾dũ me¬
ciositas ipsa conseqͥtur. s hoc solũ fruct̾
⁊si mereatur susceptꝰ uocari. quantona¬
gis nos in houore dĩ nr̃i obseruare debe¬
snꝰ ne ad obsequia eiꝰ in deuoti atq copu¬

Expanded text:
eti operam dantem. Haec sunt praecipua sacrificia, haec pinguia holocausta, quae in conspectu Domini in odorem suavitatis ascendunt. Hoc etiam maxime studeamus, ut illa quae in honorem Dei nostri agimus, cum hilari agamus animo, cum fidei gaudio, et cum bono ac devotae voluntatis affectu. Quidquid vero inviti atque compulsi facimus, noverimus nos ex eo non solum nullum habere fructum, sed mautique superiores personae a clientibus suis exspectare consueverunt: nonne si nos viderit homo ille debitum sibi officium insquam excoli pronuntiaret, et ejusmodi negligenti atque indevoto offensam potius crederet esse referendam quam gratiam? Si ergo cultus atque honor hominis devotionem, fidem, hilaritatem requirit, ibi utique interdum meciositas ipsa consequitur, sed hoc solum fructus est, si mereatur susceptus vocari. Quanto magis nos in honore Dei nostri observare debemus, ne ad obsequia ejus indevoti atque compu
Abbreviated transcription (Latin):
nauẽ mergere ñ potuerit᷑. saltẽ ex detri¬
m̃tis &e dapnis quȩ abundant in scło. io¬
cundissimã p̾dã referat. Iimittit pͥmu
intentiones diuersas. indignationes. ani¬
mositates. ut dũ homo qͦd semel desti¬
nauit atq inferuore definiuit ĩplere
nichilo iã ꝓfutura penitudo succedit. Hic
sumꝰ. & toti ñ sumꝰ. Aut enĩ cordis cogitati¬
ouibꝰ uari is & ĩꝓbis atq in honestis agita¬
m᷑. aut uenenatis linguȩ gladiis iuilne¬
ram᷑. ꝓ minimis &e pariussimis rebꝰ scanda¬
lizantes. int̾dũ etiã qͦd monachũ ñ decet.
in lites & iurgia ꝓrumpentes. Intdũ ꝓ¬
fessionẽ nr̃am regulȩ transgressione ui¬
olamꝰ. furtũ inferre p̃positis ñ tutes.¬

Expanded text:
navem mergere non potuerit, saltem ex detrinavem mergere non potuerit, saltem ex detrimentis et damnis, quae abundant in saeculo, jucundissimam praedam referat. Immittet primum intentiones diversas, indignitates, animositates: ut dum homo quod semel destinavit, atque in furore definivit, implere nihilo jam futura poenitudo succedit. Hic sumus, et toti non sumus. Aut enim cordis cogitationibus variis et improbis atque inhonestis agitamur, aut venenatis linguae gladiis vulneramur, pro minimis et parvissimis rebus scandalizantes, interdum etiam quod monachum non decet in lites et jurgia prorumpentes, interdum professionem nostram regulae transgressione violamus, furtum inferre praepositis,
Abbreviated transcription (Latin):
ud sernare curemꝰ. Hoc solũ nob in
cõpendiũ erit &e gaudiũ. qͦd hic dño
uxerunꝰ. Idõq qͣ. dui. hic consistis. in ar¬
bitrio : cũ uelis ad scłm declinare. Cũ uͦ
declinaueris. iã difficile ac pene ĩpossi¬
bile erit. ad locũ istũ uł cogitar respi¬
cere. Qđ si aliqͥs idõ securũ se putat de
hoc loco aliqͣndo posse discedere qm
hic bene cucurrerit. qͦd hic multum
iaborauerit. hic talis hoc agit. qͦmͦ si ali¬
qͥs oneratã mercib nauẽ de portu soluat.
& tẽpestatibꝰ tradat: & ad scopulos atq ad
saxa detorqueat. Quanto itaq labora¬
mꝰ. tanto cautiores. eẽ. debemꝰ ꝓ ficientibꝰ
enĩ insidiat᷑ inimicꝰ. &e ubi uidet aliqͣm
spẽ. aliqͦ gr̃am. ibi tanꝗͣ. leo rugiens &¬
circuens ad inuadendũ pdã tõtꝰ incum¬
bit. Q idõ qͥa hic positis nocere ñ p̃ualet
uult aliqͦs minꝰ cautos ꝑcogitationesac
diuersas tẽptationes ex hoc loco qͦdã mͦ qͦ¬
lud de loco suꝑiori confligere. ut etiã si

Expanded text:
servare curemus. Hoc solum nobis in compendium erit et gaudium, quod hic Domino vixerimus. Ideoque quamdiu hic consistimus, in arbitrio est, cum velis ad saeculum declinare. Cum vero declinaveris, jam difficile ac pene impossibile erit ad locum istum vel cogitatione respicere. Quod si aliquis ideo securum se putat de hoc loco aliquando posse discedere, quoniam hic bene cucurrerit, quod hic multum laboraverit, hic talis hoc agit, quomodo si aliquis oneratam mercibus navem de portu solvat, et tempestatibus tradat, et ad scopulos atque ad saxa detorqueat. Quanto magis itaque laboramus, tanto cautiores esse debemus. Proficientibus enim insidiatur inimicus, et ubi videt aliquam spem, aliquam gratiam, ibi tacircuiens ad invadendam praedam totus incumbit. Et ideo quia hic positis nocere non praevalet, vult aliquos minus cautos per cogitationes ac per diversas tentationes ex hoc loco quodammodo, qualut de loco superiori confligere, ut etiamsi
Abbreviated transcription (Latin):
tia int᷑ sẽ tenet. Itaq ut dixi fr̃s. hic sumꝰ.
&e toti ñ fumꝰ Q qͥiit᷑ muros positi uix re¬
sistimꝰ. in scło expositi qͥd faciemꝰ. Qualit᷑
stare poter̃ in fluc tu. atq in ipso collir¬
ctantuĩ tẽpestatũ ĩpetu. qͥ tã grauit̃ ꝑicli¬
tantur in portu : Idõq in qͣntũ possuni
stabiles simꝰ. in hoc tranquulissimo sinii
ualibet negligens. qualibet tepidꝰ nͥui
uacuũ currit. q ad palinã consũmationis

Expanded text:
vitia intra se tenet. Itaque ut dixi, fratres, hic sumus, et toti non sumus; et qui intra muros positi vix resistimus, in saeculo expositi quid faciemus? Qualiter stare poterunt in fluctu, atque in ipso colluctantium tempestatum impetu, qui tam graviter periclitantur in portu? Ideoque in quantum possumus, stabiles simus, in hoc tranquillissimo sinu quamlibet negligens, quamlibet tepidus non in vacuum cucurrit, qui ad palmam consummationis
Abbreviated transcription (Latin):
se riuulũ recipiat. & absorbeat. atq ei
nec nom̃ relinquat: Nlescio ad quȩ lucia
uelimꝰ in hoc scło uiuere. Na cu hic gran¬
cie putet᷑ dãpnũ ñ cotidie aliqͥd adquire¬
re. illic grandis questꝰ eẽ putandus ÷ ut
ad qͥsita nͥ ꝑdere. Hic in quã graue detii¬
mtũ creditur ñ cotidie ꝓficere. ibi uͦ sũ¬

Expanded text:
se rivulum recipiat et absorbeat, atque ei se rivulum recipiat et absorbeat, atque ei nec nomen relinquat. Nescio ad quae lucra velimus in saeculo vivere: nam cum hic grande putetur damnum non quotidie aliquid acquirere, illic grandis quaestus est putandus vel acquisita non perdere. Hic, inquam, grave detrimentum creditur, non quotidie proficere: ibi vero su
Abbreviated transcription (Latin):
annos dño ĩpendissemꝰ. cui utiq totũ
nos scimꝰ debe qđ uiuimꝰ. & ut satis unũ
remꝰ. qͥa spes nr̃ȩ om̃s in consũmatione
atq in fine consistunt. Qd mͥ ꝓst᷑ si mͥ¬
sata iuridantia in herbis spem̃ messis
ostendant. & me sub ipso falcis tẽꝑe su¬
bita ut aeris in tẽꝑie uł pluiuarũ in¬
undatione decipiant:ud mͥ ꝓderit si
uinea spem om̃em in flore ꝓmittat. &¬
uł ferarũ incursio uł uastitas grandi
cat.  doq om̃is ꝓsꝑitas. om̃isq laboꝵ
felicitas in fine consistit. Cũ aut̃ etiã il¬
lis dolendũ sit qͥ huic pꝰ multa labor
stipencdia pꝰ aliquantũ annoꝵ spaciũ p
aliquibꝰ affectuũ desidđiis abstrahuntur:
qd de illis erit qͥ hic .iiiͬI. aut .u. annos
longissimũ tẽpꝰ credunt. & om̃em reli¬
quȩ uitȩ tractũ in scłi uanitate con¬
siimunt. cũ etiã unus annus scłi. labores
re: os in heremo ad qͥsitos ita possit absume¬
re. qmꝰ si mare magnũ paruissimũ int᷑

Expanded text:
annos Domino impendissemus, cui utique totum nos scimus debere quod vivimus, et ut satis unum remus, quia spes nostrae omnes in consummatione atque fine consistunt. Quid mihi sata viridantia in herbis spem messis ostendant, et me sub ipso falcis tempore subita vel aeris intemperies, vel pluviarum inundatio decipiat? quid mihi proderit, si vinea spem omnem in flore promittat, vel ferarum incursio, vel vastitas grandincat? Ideoque omnis prosperitas omnisque laborum felicitas, in fine consistit. Cum autem etiam illis dolendum sit qui hinc post multa laborum stipendia, post aliquantum annorum profectum, aliquibus desideriis abstrahuntur: quid de illis erit qui hic quatuor aut quinque annos longissimum tempus credunt, et omnem reliquae vitae tractum in saeculi vanitate consumunt, cum etiam unus annus saeculi labores nostros in eremo acquisitos ita possit absumere, quomodo si mare magnum parvissimum intra
Abbreviated transcription (Latin):
pede. iã ꝑiculũ euasisse se credat. cũ iu
Sic nos etiã si magna pars uitȩ istiꝰ ꝓsꝑe
ma minet᷑. ¶s in acie positꝰ. ante. finem
certaminis aut ante uic toriȩ securita¬
tem arma deponat. Nemo gͦ securũ
deb̾e. ẽẽ. se uidicet. anteꝗͣ ad fine̾ felici
consũmatione ꝑueniat. Nec hoc nobis
sufficere putemꝰ ad plenã salutẽ. qͦdint̃
seruos dĩ uł habitatione censem᷑. uł no¬
mine cõputam᷑ͦ: qͦd in insula iiuere atꝙ

Expanded text:
pede, jam periculum evasisse se credat, cum in Sic nos etiamsi magna pars vitae istius prospere ma minetur. Quis in acie positus, ante finem certaminis, aut ante victoriae securitatem arma deponat? Nemo ergo securum debere esse se judicet, antequam ad finem felici consummatione perveniat. Nec hoc nobis sufficere putemus ad plenam salutem, quod inter servos Dei vel habitatione censemur, vel nomine computamur:
Abbreviated transcription (Latin):
ant. totũ tamen hoc p̾nimia cordis in¬
dignatione ñ sentis. Hoc enĩ ait sermo
diuinꝰ. Tempore enĩ discessionis. multa
ꝓmittit inimicꝰ. ꝑ suadet sibi se illuc qͦ
tendit maiorẽ ꝓfectũ. multã gr̃am
atq rerũ om̃iũ abundantiã reꝑturũ: ac
se tanꝗͣ angłm suscipiendũ. Q̾ pꝰ hec qͣn¬
doq anxietate repletꝰ & pace nudatus.
memor qͦmͦ. ꝓfectus sui studiũ & sacrũ
ouile resiquerit. tc̃ animaduertit. & qͣ¬
si sedata tẽꝑis sui tẽpestate. tc̃ uidet qͥd
mali de se gesserit. Tc̃ recognoscit qͥd ꝑi¬
culi in currit. cũ de loco ad quẽ cũ gau¬
dio uenerat siue pace & cũ scandalo dis¬
cessit. Tc̃ se sera penitentia suꝑ ruina sua
penitet. ac deflet. sic̃ quȩdã aues quȩ p̃
dolore suꝑ eos qͦs occiderint flere dicun¬
tur. Q hȩc om̃a animȩ detrim̃ta ex
in obedientiȩ malo eueniunt. O be¬
dientes aut̃ & humiles anime mul¬

Expanded text:
ant, totum tamen hoc prae nimia cordis inant, totum tamen hoc prae nimia cordis indignitate non sentis. Hoc ait sermo divinus: Tempore enim discessionis multa promittit inimicus; persuadet sibi se illic quo tendit majorem profectum, multam gratiam atque rerum omnium abundantiam reperturum, ac se tamquam angelum suscipiendum. Et post haec quando anxietate repletus, et pace nudatus, memor quomodo profectus sui studium, et sacrum ovile reliquerit, tunc animadvertit, et quasi sedata temporis sui tempestate, tunc videt quid mali de se gesserit, tunc recognoscit quid periculi incurrit, cum de loco ad quem cum gaudio venerat, sine pace et cum scandalo discessit. Tunc se sera poenitentia super ruinas suas poenitet ac deflet. Sicut quaedam aves quae prae dolore super eos quos occiderint flere dicuntur; et haec omnia animae detrimenta ex inobedientiae malo edientes autem et humiles animae, mul
Abbreviated transcription (Latin):
in domũ illã quȩ sine obedientiȩ fundam̃¬
dicat aliqͥs. Nũqͥd statĩ de hoc loco discede.
sa ñ ꝑeat tam̃ iac turã maximã de onere
ac de mercibꝰ suis faciat. & ipsa ad portũ ua¬
cua atq in anis ꝑueniat. Sic ñ grande gau
men atq habitũ suȩ ꝓfessionis custodire
uideat᷑. anima uͦ negligentiis eiꝰ tabescat ac
defluat. Et qͥd grautꝰ. quã ut subito tanqͣ
ales repentinꝰ eradiceris de loco adꝙ. te dñs
tuus uocauerat. in qͦ te pͥmũ illuminauerat.
in ꝗͣ te pꝰ mala scłi quasi in portũ de graui
tempestate induxerat. obliuisci subito fr̃¬
nã societatẽ & c̃solationẽ obliuisci locũ il¬
eras.Aues ipse diligunt nidos suos. Amant
fere loca in qͥb nutritȩ st̃. amant cubilia
&e pascua. & ꝗͣlibet naturali libertate¬
passiuis ꝑ diuersa rapiantur excursibꝰ.
tione munitꝰ: ita int̾dũ sensu alienꝰ effi
fragia atq animȩ detrimenta te rapi¬

Expanded text:
in domum illam, quae sine obedientiae fundamein domum illam, quae sine obedientiae fundamedicat aliquis: Numquid statim de hoc loco discederesa non pereat, tamen jacturam maximam de onere ac de mercibus suis faciat, et ipsa ad portum vacua atque inanis perveniat; sic non grande gaudmen atque habitum professionis suae custodire videatur, anima vero ejus negligentiis tabescat ac defluat; et quid gravius quam ut subito tamquam ales repentinus eradiceris de loco ad quem te Dominus tuus vocaverat, in quo te primum illuminaverat, servitute deprimitur. Clamat autem in tempestate induxerat, oblivisci subito fraternae societatis et consolationis; oblivisci loci ileras? Aves ipsae diligunt nidos suos, amant ferae loca in quibus nutritae sunt, amant cubilia et pascua; et quamlibet naturali libertatepassivis perversa rapiantur incursibus,tione munitus, ita interdum sensu alienus efficfragia atque animae detrimenta te rapi
Abbreviated transcription (Latin):
ceamꝰ. nichil tam c̃dignũ merito ꝑ cęle¬
stib bonis cõpensard ce offerre uale¬
bimꝰ Non ualent uitȩ p̃sentis obseqͥa.
et̾nȩ uitȩ gaudiis cõparari. Lassescant
licet membra iugiliis. pallescant licet
ora ieuiniis. ñ erunt tamen condigne
passiones huiꝰ temꝑis. ad futuraͣ głoriã
que reuelabitur in nob. Pulsemꝰ gͦ kmi
et eiꝰmodi animabꝰ qͦd domui qͤ supͣ ha¬
renã ȩdificata ÷. Hec enĩ parabola. ma¬
xime ad inobedientes respicit. Sic enĩ le¬
giinꝰ. Om̃is qͥ audit uerba hȩc. & ñ facit
ea. similabitur uiro stulto. qͥ edificauit
rcł. Id÷ cũ influxerint stillicidia passionũ.
cũ aduenerint flumina. torrentes. atq um¬
petꝰ tribulationũ. ex multitudine negle¬
gentiarũ cũ flauerint uenti illi utiq qͥ in
aere isto uolitant parati ad xp̃i areã uenti¬
landã. sicubi inueniant paleas qͣs ad ludi¬
briũ suũ rapiant atq disꝑgant. tẽ irruent

Expanded text:
ceamur, nihil tamen condignum merito pro coeleceamur, nihil tamen condignum merito pro coelestibus bonis compensare et offerre valebimus. Non valent vitae praesentis obsequia aeternae vitae gaudiis compensari. Lassescant licet membra vigiliis, pallescant licet ora jejuniis, non erunt tamen condignae passiones hujus temporis ad futuram gloriam quae revelabitur in noet hujusmodi animabus, quod domui quae super arenam aedificata est: haec enim parabola maxime ad inobedientes respicit. Sic enim legimus: Omnis qui audit verba mea haec, et non facit ea, similabitur viro stulto qui aedificavit Id est, cum influxerint stillicidia passionum, cum advenerint flumina et torrentes atque impetus tribulationum, ex multitudine negligentiarum; cum flaverint venti, illi utique qui per istum aerem volitant, parati ad Christi arcam ventilandam sicubi inveniant paleas qbrium suum rapiant atque dispergant, tunc irruent
Abbreviated transcription (Latin):
nec auditu ꝑcipi. nec cogitatu cop̾hen¬
di posst̃. Pet̾ite inquit ceꝰ accipietis. que¬
rite & inuenietis: pulsate & aꝑietiu.
uob̾. Id ÷ ut petamꝰ orando. queramꝰ la¬
borando: pulsemꝰ desiderando. pulse¬
inꝰ ꝓficiendo: pulsemꝰ ꝑseuerando. &e
in spem cęlest uĩ ꝓmissoꝵ tanto inecte¬
mur studio. tautoq in ardescamꝰ affectu:
ut cũ p̾mioꝵ dignitate desidioꝵ ma¬
gnitudo concordet. Non uult ds̃ nr. bo¬
na sua nimia inueniendi facilitate ui¬
lescere. Preciosa &e concupiscibilis merees
cupidũ amatorẽ. & auidũ negotiatorẽ
requirit. Ergo ille tantoꝵ. munerũ re¬
ꝓmissor: ñ uult in oꝑe suo tepidũ. despi¬
cit fastidiosũ. recusat coactũ. respuit
in deuotũ. Lentũ enĩ & parũ gratum.
querere gr̃am duuni muneris. maxi¬
ma: in iuria remuneratoris. Erg̃o to¬
tis licet & animȩ & corꝑis laboribꝰ de¬
sudemꝰ. totis licet obedientiȩ uiribꝰ exer¬

Expanded text:
nec auditu percipi, nec cogitatu comprehennec auditu percipi, nec cogitatu comprehendi possunt. Petite, inquit, et accipietis, quaerite et invenietis, pulsate et aperietur vobis ; id est, ut petamus orando, quaeramus laborando; pulsemus desiderando, pulsemus proficiendo, pulsemus perseverando; et in spem coelestium promissorum tanto incitemur studio, tantoque inardescamus affectu, ut cum praemiorum dignitate desideriorum magnitudo concordet. Non vult Deus noster bona sua nimia inveniendi facilitate vilescere; pretiosa et concupiscibilis merces cupidum amatorem et avidum negotiatorem requirit. Ergo ille tantorum munerum repromissor non vult in opere suo tepidum, despicit fastidiosum, recusat coactum, respuit indevotum. Lentum enim et parum gratum quaerere gratiam divini muneris, maxima est injuria remuneratoris. Ergo totis licet et animae et corporis laboribus desudemus, totis licet obedientiae viribus exer
Abbreviated transcription (Latin):
litate cõmutet. amore pauꝑtatis ac
sufficientie affluentiã suꝑet. iuuolen¬
tiam sobrietate. luxuriam castitate
cõmutet. & homo subito in uirũ al¬
terum transformetur. & qͦdã mn altͣ
reddatur ex altero. Ae sic a talib ꝑ
uiolentiã regnũ cęleste diripitur. Duo
aut᷑ sunaud unentiȩ crucis genera.
quȩ ꝑtactũ. ꝑ gustũ. uisũq decipiunt:
sensũ iurilit᷑ reuocare. ac uiolent᷑ abstra¬
here. Alterum abstinentie crucis genꝰ
.c̃. p̾ciostꝰ atq sublimiꝰ. Motꝰ animi rege¬
nare. litigare cotidie cont᷑ uitia sua.
increpare̾ quadã censura atq austeri¬
tate uirtutis. & rixã quodã m cũ hoĩe
interiore conserere. Hȩc fac̃. qͥ ꝑrupto
passionũ muro iuolent᷑ ad cęloꝵ regna
conscendit. Ad quȩ uos ꝑducere in suo
uuentes timore dignetur qͥ regnat
sermo chinꝰ. qualit̾ nos accingere de¬
beamꝰ ad in quirenda ꝓmissa sua. & ob¬
Atinenda illa bona quȩ nec uisu capi

Expanded text:
litate commutet, amore paupertatis ac litate commutet, amore paupertatis ac sufficientiae affluentiam superet, vinolentiam sobrietate, luxuriam castitate commendet, et homo subito in virum alterum transformetur, et quodammodo alter reddatur ex altero; ac sic a talibus per violentiam regnum coeleste diripiatur. Duo autem sunt abstinentiae et crucis genera: quae per tactum, per gustum visumque decipiunt, sensum viriliter revocare, ac violenter abstrahere. Alterum abstinentiae et crucis genus est pretiosum atque sublime, motus animi regenare, litigare, quotidie contra vitia sua, increpare se quadam censoria austeritate virtutis, et rixam quodammodo cum homine interiore conserere. Haec facit qui, perrupto passionum muro, violenter ad coelorum regna conscendit. Ad quae vos perducere in suo viventes timore dignetur qui regnatsermo divinus, qualiter nos accingere debeamus ad inquirenda promissa sua, et obtinenda illa bona quae nec visu capi,
Abbreviated transcription (Latin):
animas nr̃as cibis cęlestibꝰ satiamꝰ. ut
nẽ cȩli dedit eis. panẽ angłoꝵ mandu¬
cibũ qui reficit. & ñ deficit . s usu suo
ꝓficit. &e suis crescit expensis. Hoc pane
de nob̾ dici possit. Regnũ cȩloꝵ. ium
patit᷑. & iuolenti diripiunt illud. Qst̃
iuolenti. nosse debemꝰ. Scimꝰ qͥa mens hu¬
mana diuersis huiꝰ mundi illecebris
& concupiscentiis delinita fugit labo¬
rẽ & expetit uoluptatẽ: & uixͦ ad cluci¬
clucdat. S cũ ceꝑit cogitare ultime
diei necessitatem. ac flituri iudiciĩ pon
passionibꝰ. iui fac̃ pͥstinis studiis suis.¬
& uiolent᷑ se iuncere melioris uite
mutatione contendit. Non enĩ sine
uiolentia fieri potest. ut de abundan¬
tia &e de diuitiis ad fame̾ & sitĩ. ad ab¬
stinentiã &e crucẽ transeat. ut somne
priꝰ atq otio amicã carnẽ contritio¬
ne uigiliisq conficiat. Non inquã
sine uiolentia fieri potest. ut unꝰ qͥs¬
q iracundiã patientia. suꝑbiã humil¬

Expanded text:
 satiamus, ut nem coeli dedit eis, panem angelorum manducibum, qui reficit et non deficit, sed usu suo proficit, et suis crescit expensis. Hoc pane de nobis dici possit: Regnum coelorum vim patitur, et violenti diripiunt illud . Qui sint violenti, nosse debemus. Scimus quia mens humana diversis mundi illecebris et concupiscentiis delinita fugit laborem, et expetit voluptatem, et vix adducicludat: sed cum coeperit cogitare ultimi diei necessitatem, ac futuri judicii pondupassionibus, et vim facit pet violenter se vincere melioris vitae mutatione contendit. Non enim sine violentia fieri potest, ut de abundantia et de divitiis ad famem et sitim, ad abstinentiam et crucem transeat; ut somno prius atque otio amicam carnem; contritione vigiliisque conficiat; non, inquam, sine violentia fieri potest, ut unusquisque iracundiam patientia, superbiam humi
Abbreviated transcription (Latin):
hanc scolã cernimꝰ c̃gregatos. nͥ qͦd uehe
mentiꝰ in nob̾ negligentias nr̃as ꝓfessa ꝑ¬
fectio.qͦ. nec assupta c̃dẽpnat. qͥa scđin
scripture. fidẽ qͥ multũ ꝓmittunt. mul¬
tũ necesse ÷ ut repetat᷑ ab eis. O qͥntis ꝓ¬
derit. & qͣntis et ontrario oberit loci huiꝰ
oportunitas. & c̃gruȩ habitationis occasio
Non enĩ in hoc loco uixisse.s in hoc loco be¬
ne egisse laucdandũ : Nã qͥd nob habi¬
tationis huiꝰ secretũ ꝓdest. qͥndo tyran¬
laudabiles heremite qͥ extra mundũ uos¬
ẽẽ. eredimꝰ ꝑ diuersarũ passionii uitia
mundũ intra nos inclusũ tenemꝰ itaut
qͥ putabamꝰ nos p̾cibꝰ nr̃is scło ipsi posse
÷ qͦd illa anima quȩ ꝑ concupiscentiã
scłariũ uoluptatũ possessio efficitur
mundane c̃uersationis. ñ potest effici
regnũ diuinitatis.Idõq fr̃s. uidete uo¬
cationẽ uiam. Uenire quidẽ ad here¬

Expanded text:
hanc scholam cernimus congregatos, nisi quod vehanc scholam cernimus congregatos, nisi quod venegligentias nostras professa perfectio, quam nec assumpta condemnat. Quia secundum Scripturae fidem, qui multum promittunt, multum necesse est ut repetatur ab eis. O quantis proderit, et quantis e contrario oberit loci hujus opportunitas, et congruae habitationis occasio! Non enim in hoc loco vixisse, sed in hoc loco bene egisse, laudandum est. Nam quid bonis habitationis hujus secretum prodest, quando tyranlaudabiles eremitae, qui extra mundum esse nos credimus, per diversarum passionum vitia mundum intra nos inclusum tenemus, ita ut qui putabamus nos precibus nostris saeculo ipsi posse est quod illa anima quae per concupiscentiam saecularium voluptatum possessio efficitur mundanae conversationis, non potest effici regnum Divinitatis. Ideoque, fratres, videte vocationem vestram. Venire quidem ad ere