comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
fectus deposuer̃t s ita ut nõ fit
ill̃ securitatis sue c̾ta posst̃ possu̾̃t
eñ ĩ eatẽ relabi. eeitiũ uero ex¬
tra multa ⁊ magila uitia ẽ. s nõ
extra dm̃a. Effugit auaricia
sed iram ad huc sentit. Iam nõ
nũc ambitionẽ. Iam nõ cocupisc¬
it. s ad huc tuet. et inpõ metu
ad queda satis firmus ẽ. quibꝰ¬
dam ceclit. Mortem cõptenit.
dolorem reformidat. De ħ loco
aliquid cogitemus. Bene nõb̾.¬
cũ agitur si in hũc admittimur
numerum. Magna fecitate na¬
secundus occupat᷑ gracdus. S
ne hic quitẽ comptenẽdus ẽ co-¬
lor t̾cius. Cogita quantu cuta
te uideas maloꝵ. aspice quã
sit nephas sine exemplo quãtũ
coticdie nequitia ꝑfitiat quãtũ
publice pͥmatũ q peccetur in¬
testiges satis nos consequi si
int̾ pessimos nõ sumꝰ. Ego uͦ ĩ
quis spero me posse ⁊ amplioris
sta colimꝰ quãtũ uacat. At quã
grante p̾mium expectat si occu¬

Expanded text:
 mala et adfectus deposuerunt, sed ita, ut non sit  mala et adfectus deposuerunt, sed ita, ut non sit illis securitatis suae certa possessio. Possunt enim in eadem relabi. Tertium illud genus extra multa et magna vitia est, sed non extra omnia. Effugit avaritiam, sed iram adhuc sentit; iam non nunc ambitione; iam non concupiscit, sed adhuc timet. Et in ipso metu ad quaedam satis firmus est, quibusdam cedit. Mortem contemnit, dolorem reformidat. De hoc loco aliquid cogitemus. Bene nobiscum agetur, si in hunc admittimur numerum. Magna felicitate nasecundus occupatur gradus; sed ne hic quidem contemnendus est color tertius. Cogita, quantum circa te videas malorum, aspice, quam nullum sit nefas sine exemplo, quantum cotidie nequitia proficiat, quantum publice privatimque peccetur; intelleges satis nos consequi, si inter pessimos non sumus. " Ego vero," inquis, "spero me posse et amplioris sta colimus, quantum vacat. At quam grande praemium expectat, si occu
Abbreviated transcription (Latin):
ilł ad huc in exꝑta ficlucia ẽ bonũ
suum nõ dum inusu hñt. Iam
tam̃ ulla. que fugert̃ decit̾e nõ
possunt. Iam ibi st̃ unte nõ ẽ re¬
tro lapsus s ħ illas de se nõ clu
liquent. Qs̃ in quadã epła scͥpsis.¬
se me menuni. stire se nestiunt
Iam contingit illis bono suo
ꝓncientium genus de qͦ locutus
iam effugisle morbos animi af¬
fectus nõ dum ⁊ ad huc inlibni.¬
costare quia nemo sit extͣ ꝑitulũ
malitie. nisi qui totã eã excussit.
Morbi st̃ inuet̾ata uicia. ⁊ clura.
ut auaritia. ut ambicio ni mia.
Postquan h̃ animũ implicueĩt
appetua eius mala ceꝑunt. Ut
maius ita finiamiꝰ. Ninis immi¬
nere leuit petẽtas uł extoto non
petencus. uit inmagno hãbet̾ ina¬
liquo h̃nda uł̃ in nullo. Affectus
funt motus aũ imꝓbabiles su¬
frequentes negletti q fec̾e mor¬
bum. sicut clistallatõ una nec ad¬
huc in morẽ ad cluctam tussim fa-¬
cit assiclua ⁊ uetꝰ ptisim. Itaq qͥ¬
bos sunt. Affectus adhuc sentiũt

Expanded text:
adhuc inexperta fiducia est. Bonum suum nondum in usu habent, iam tamen in illa, quae fugerunt, decidere non possunt. Iam ibi sunt, unde non est retro lapsus, sed hoc illis de se nondum liquet; quod in quadam epistula scripsisse me memini, " scire se nesciunt." Iam contigit illis bono suo hoc proficientium genus, de quo locutus iam effugisse morbos animi, adfectus nondum, et adhuc in lubrico stare, quia nemo sit extra periculum malitiae, nisi qui totam eam excussit.morbi sunt inveterata vitia et dura, ut avaritia, ut ambitio; nimio artius haec animum inplicuerunt et perpetua eius mala esse coeperunt. Ut i mavis, ita finiamus: nimis inminere leviter petendis vel ex toto non petendis, aut in magno pretio habere in aliquo habenda vel in nullo. Adfectus sunt motus animi inprobabiles, sufrequentes neglectique fecere morbum, sicut destillatio una nec adhuc in morem adducta tussim facit, adsidua et vetus phthisin. Itaque qubos sunt, adfectus adhuc sentiunt
Abbreviated transcription (Latin):
depͥmãt. Talis animꝰ uirtus ẽ. ħ
eius ẽ facies si sub unũ ueniat as¬
pectum. ⁊ semł̃ tota se ostendat.
tur nec minor fit aut maioi ip̃a
Decͤsc̾e enĩ sũmũ bonũ nõ potest
nec uirtia ire retͦ licet. s malias
adq alias qualitates ꝯu̾tit᷑ ad
rerũ quas actura ẽ hĩtũ figura¬
ta Quicquid attig̾ insimilitu¬
clinẽ sui ad dluc̃ ⁊ tinguit actõ¬
nes amicicias int̾elum toituis
tõtas. quas infuit dispoĩt adq
condetorat. Quequid tracta¬
uit. id amãbłe conspiciũ mira¬
ble fac̃. I taq ius eius ac mag¬
nitudo ultͣ nõ pot̾ surge. qñ ĩ¬
cremẽtũ maxõ nõ ẽ. Nich inue¬
nies rectiꝰ recto nõ magis qͣm
Om̃is inmodo ẽ uirtũ. Modo cͥ¬

Expanded text:
deprimant; talis animus virtus est. Haec deprimant; talis animus virtus est. Haec eius est facies, si sub unum veniat aspectum et semel tota se ostendat.  explicantur; nec minor fit aut maior ipsa. Decrescere enim summum bonum non potest nec virtuti ire retro licet; sed in alias atque alias qualitates convertitur ad rerum, quas actura est, habitum figurata. Quidquid attigit, in similitudinem sui adducit et tinguit; actiones, amicitias, interdum domos totas, quas intravit disposuitque, condecorat. Quidquid tractavit, id amabile, conspicuum, mirabile facit. Itaque vis eius et magnitudo ultra non potest surgere, quando incrementum maximo non est. Nihil invenies rectius recto, non magis quam Omnis sine modo est virtus; modo ce
Abbreviated transcription (Latin):
detur pͥma bona sunt. tamqͣm ga-¬
uctium. Pax salus patͥe. Quedã
inscd̾a in mat̾ia infelici exp̃ssa. tã¬
qͣm torm̃toꝵ paciẽtia. ⁊ inmorbo
gͣiu temꝑãcia. ¶la bona cdirecto ep
tamus ħ si necc̃e erit. Sunt ad huc
t̾ca. tamqͣm modestꝰ incesꝰ ⁊ cõpoĩtꝰ
gestus. Quomͦ ista ntͣq bo. na
ẽẽ possunt cum aria optanda sit
alia au̾sanda. Si uolumus ista
cdistinguere ad pͥmũ bonũ re¬
u̾tamur ⁊ considemus id quale
sit. Animꝰ intuens uera: ꝑitꝰ fu¬
gientoꝵ ac petetoꝵ. nõ exopinio¬
ne s ex naͣ p̾cia rẽb imponẽs:
toti se inferẽs munto ꝯ inomĩs
eius actus ꝯtemplatõnẽ suam
nuittẽs cogitatõnib actõnibq ĩ¬
tentus. ex equo magnus ac uehe¬
mens. asꝑis blancdiq parit̾ inuic.¬
tus. neutͥ se fortune fu̾mittẽs supͣ
om̃a que contingũt accidunt q
trepictus quẽ nulla uis frangat.
quẽ nec attollant fortuita. nec

Expanded text:
detur, prima bona sunt, tamquam gadetur, prima bona sunt, tamquam gaudium, pax, salus patriae; quaedam secunda, in materia infelici expressa, tamquam tormentorum patientia et in morbo gravi temperantia. Illa bona derecto opaec, si necesse erit. Sunt adhuc tertia, tamquam modestus incessus et conpositus gestus. Quomodo ista inter se paria esse possunt, cum alia optanda sint, alia aversanda ? Si volumus ista distinguere, ad primum bonum revertamur et consideremus id quale sit: animus intuens vera, peritus fugiendorum ac petendorum, non ex opinione, sed ex natura pretia rebus inponens, TOTI SE INFERENS MUNDO ET IN OMNES EIUS ACTUS CONTEMPLACIONEM SUAM MITTENS COGITACIONIBUS ACTIONIBUSQUE INTENDENS EX QUO MAGNUS AC VEHEmens, asperis blandisque pariter invictus, neutri se fortunae summittens, supra omnia quae contingunt acciduntque trepidus, quem nulla vis frangat, quem nec adtollant fortuita nec
Abbreviated transcription (Latin):
simu sub qualib cute late̾. Uicit
tam̃ omĩa impelim̃ta. ⁊ ad cet̾a
cõtempnẽda: ad cõtemptũ sui ue¬
nit. Errare mͥ uisꝰ ẽ qui dixit.
Gratior ẽ pulcͦ ueniẽs e corꝑe uͭ¬
tus. Nõ eͥ ullo honestam̃to eget
ip̃a ⁊ magnũ suũ tecꝰ ẽ. ⁊ corpꝰ
suum consetͣt. Certe claranũ
nrm̃ cepi intueri. formosꝰ
mͥ uitetur ⁊ tam rectꝰ corꝑe
qͣm ẽ animo. Pot̾ ex casa ma-¬
magnus. Ouosdam itaq m
uitet᷑ in hoc tales naͣ generare.
ut appbet uitutẽ omi loco na¬
sci. Si poss ꝑ se nudos sere ani¬
mos feciss. Nũc qd̾ amplius ẽ
facit. Oesdam e ecdit corꝑib
impeclitos s nichominꝰ prum¬
pentes obstantia. Claranus mͥ
uitet᷑ in exemplar eclitꝰ. ut scire
possemus nõ deformitate corꝑis
fedan animũ: s pulcͥtucline ani¬
mi corpꝰ ornan. Qi uis aũ pa¬
cisimos una fec̾imꝰ clies tñ mul¬
ti nob̾ ẜmones fuerũt. qͦs sub in̾
egeram ⁊ ad te ꝑmittã. H pͥmo

Expanded text:
um sub qualibet cute latere. Vincit tamen omnia inpedimenta et ad cetera contemnenda a contemptu sui venit. Errare mihi visus est, qui dixit gratior et pulchro veniens e corpore virtus. Non enim ullo honestamento eget; ipsa magnum sui decus est et corpus suum consecrat. Aliter certe Claranum nostrum coepi intueri; formosus mihi videtur et tam rectus corpore quam est animo. Potest ex casa vir mamagnus. Quosdam itaque mihi videtur in hoc tales natura generare, ut adprobet virtutem omni loco nasci. Si posset per se nudos edere animos, fecisset; nunc, quod amplius est, facit; quosdam enim edit corporibus inpeditos, sed nihilominus perrumpentes obstantia. Claranus mihi videtur in exemplar editus, ut scire possemus non deformitate corporis foedari animum, sed pulchritudine animi corpus ornari. Quamvis autem paucissimos una fecerimus dies, tamen multi nobis sermones fuerunt, quos subinde egeram et ad te permittam. Hoc primo
Abbreviated transcription (Latin):
me. Nõ ẽ ꝓficiendł cã uenire ad
me uel. Erras qui hinc aliquid
auxilu sꝑas. Non metlitꝰ s eger h
habitat. Malo illa cũ dlistessens di¬
cas. Ego istum beatũ hoĩnẽ puta¬
bam ⁊ eruclitum erexͥam aures
testitutꝰ sum. Nich uidi. Nicħ aucdi.
Si ħ sentis si ħ loquens aliquidi
ꝓfectũ ẽ. Malo ignoscas ocio meo.
qͣm inuideas. Ociũ inquis seneca
cõmendas mͥ ad epicureas uoces
do. in quo maiora agas ⁊pultͥora
qm̃ que reliquisti. Pulsare suꝑbes
potentioꝵ fores digere inlittas
senes orbos. Plurimum in foro po¬
sse. inuittiosa potẽtia ac breuis ẽ
⁊ si uerũ estimes sordida. qlle me
gr̃a forensi longe añ cetet᷑. Ille sti¬
pencius militanb a quesita ꝑ hoc
dignitate. Ile elientiũ t̾da. Esti
tãti abom̃ib uinci dũ ame form

Expanded text:
od proficiendi causa venire ad me velis. Erras, qui hinc aliquid auxilii speras; non medicus, sed aeger hic habitat. Malo, cum discesseris, dicas: " ego istum beatum hominem putabam et eruditum. Erexeram aures; destitutum sum. Nihil vidi, nihil audii, Si hoc sentis, si hoc loqueris, aliquid profectum est. Malo ignoscas otio meo quam invideas. "Otium," inquis, "Seneca, commendas mihi? Ad Epicureas voces do, in quo maiora agas et pulchriora quam quae reliquisti; pulsare superbas potentiorum fores, digerere in litteram senes orbos, plurimum in foro posse invidiosa potentia ac brevis est et, si verum aestimes, sordida. Ille me gratia forensi longe antecedet, ille stipendiis militaribus et quaesita per hoc dignitate, ille clientium turba; est tanti ab omnibus vinci, dum a me fo
Abbreviated transcription (Latin):
reatum enĩ illud uno loco posi¬
humanoꝵq nõ p̃t effici. Sequi¬
tur illud qd̾ me resposurũ eẽ cu¬
tebam. Non afligitur sapiẽs liło¬
rum ãmissione nõ amicoꝵ. So¬
tẽ eñ animo fert illoꝵ mortẽ quo
suam expectat. Non magis hanc
timet qͣm illam dolet. Uirtusi
eñ ꝯueientia ostat. Ommia oꝑai¬
ip̃ius cum ea ꝯcordant ⁊ ogruĩt.

Expanded text:
no loco posihumanorumque non potest effici. Sequitur illud, quod me responsurum esse dicebam. Non adfligitur sapiens liberorum amissione, non amicorum. Eodem enim animo fert illorum mortem, quo suam expectat. Non magis hanc timet quam illam dolet. Virtus enim convenientia constat; omnia opera eius cum ipsa concordant et congruunt.
Abbreviated transcription (Latin):
tõns inesplitabilẽ facit. Una h
ia ẽ ad tuta uadencli. ext̾nia tes¬
pic̾e. et honesto cõtemptũ ẽẽ. Na
qui aliquid uͥtute meliꝰ putat. an
ullũ pot̾ illam bonum ad ħ que a
foituna spergunt᷑ sinũ expanctĩt
⁊ solicitꝰ missilia eius expectat hãc
ymaginẽ. animo tuo ꝓpone. Lu¬
tos face foitunam. ⁊ inhũc mor¬
talium cetũ honores cliuicias gͣ-¬

Expanded text:
t inexplicabilem fecit; una haec via est ad tuta vadenti, externa despicere et honesto contentum esse. Nam qui aliquid virtute melius putat aut ullum praeter illam bonum, ad haec, quae a fortuna sparguntur, sinum expandit et sollicitus missilia eius expectat. Hanc enim imaginem animo tuo propone, ludos facere fortunam et in hunc mortalium coetum honores, divitias, g
Abbreviated transcription (Latin):
am que iam mͥ segnis ac lenta est
euocauit. O uuid ni tu mi lucilli i
maximũ putes instrum̃tũ b̾ate ui-¬
te hanc ꝑsuasionẽ. unũ bonum eẽ
qd̾ honestũ ẽ. Nam qui alia bona
iuelcat. infortune uenit potestat᷑
alieni arbitͥi fit. Qui om̃e bonuz
honesto circũstͥpsit intra se felix ẽ.
Is ãmissis lib̾is mestꝰ. hͥ solacitꝰ :¬
egris ħ turpibꝰ ⁊ aliqua sparsis in¬
famia t̾stis. Illum uitebis aliene
uxoris amore cruciani illum sue.
Non de erit quẽ repulsa cdistorqueo
Enint qͦs ip̃e honor ueret. a uo
maxima ẽ exom̃i mortalium poꝰf̾la

Expanded text:
meam, quae iam mihi segnis ac lenta est, meam, quae iam mihi segnis ac lenta est, evocavit. Quidni tu, mi Lucili, maximum putes instrumentum beatae vitae hanc persuasionem, unum bonum esse, quod honestum est ? Nam qui alia bona iudicat, in fortunae venit potestatem, alieni arbitrii fit; qui omne bonum honesto circumscripsit, intra se est felix. Hic amissis liberis maestus, hic sollicitus aegris, hic turpibus et aliquam passis infamiam tristis. Illum videbis alienae uxoris amore cruciari, illum suae. Non deerit quem repulsa distorqueat; erunt quos ipse honor vexet. Illa vero maxima ex omni mortalium populo
Abbreviated transcription (Latin):
pautiores annos t̾minata uͥtus
ẽ. sic ds̃ nõ uint̃ sapiẽtem felicita¬
tem ã siuincit etate. Non ẽ urrtꝰ
maior que longior. Iupit̾ omĩa ht.
s nempe aliis tracłit h̾nda. Ad ip¬
surm hͥ unus usꝰ ꝑtinet. qd̃ utẽta
om̃i ca ẽ. Sapiens tam equo÷
animo omla ap̃ alios uidet. ꝯtẽp¬
nit ꝙ ꝗͣ iupit᷑ ⁊̃ ħ se magis suspi.¬
cit̃ qd̵ iupit᷑ uti ilł nõ pet̾ sapiẽs
non uult. Credamꝰ ħ. itaq xestio iͥ¬
mõstrãti. pulcherrimũ it̾ ⁊ clamãti.
et ascentencłib manũ porrigunt.¬
Minũs. Miranis hominẽ ad t̾os ue:
Deos ad homines uenit. Imo qu
ẽ ꝓpiꝰ in homines uenit. Nulla sine
t̾o mes bona ẽ. Semina incorpĩb
humanis cliuina dasꝑsa sunt. que
si bonus cultor excip̃. simstia origi.¬
ni ꝓdeunt. et paria his exqusbus
oita s̃ surgunt. Si malus: nõ ałr
qͣm humus stenlis. ac t̾ra palusts.
ac de iñ ereat purgam̃ta frugibus.
pła tua deletauit me. et marte¬
tem extitauit. memonã qͦ me

Expanded text:
minata virtus est, sic deus non vincit sapientem felicitate, etiam si vincit aetate. Non est virtus maior, quae longior. Iuppiter omnia habet, sed nempe aliis tradidit habenda; ad ipsum hic unus usus pertinet, quod utendi omnibus causa est. Sapiens tam aequo animo omnia apud alios videt contemnitque quam Iuppiter et hoc se magis suspicit, quod Iuppiter uti illis non potest, sapiens non vult. Credamus itaque Sextio monstranti pulcherrimum iter et clamanti: et ascendentibus manum porrigunt. Miraris hominem ad deos ire ? Deus ad homines venit, immo quod est propius, in homines venit; nulla sine deo mens bona est. Semina in corporibus humanis divina dispersa sunt, quae si bonus cultor excipit, similia origini prodeunt et paria iis, ex quibus orta sunt, surgunt; si malus, non aliter quam humus sterilis ac palustris necat ac deinde creat purgamenta pro frugibus.a tua delectavit me et marcentem excitavit, memoriam quoque
Abbreviated transcription (Latin):
honestã uitã exeuntiũ annoꝵ
num̾o: i qͣntum uoles corripe
do lacius uirtꝰ functit᷑. regna. ur¬
bes ꝓuincias temꝑat. fert leges
colit amicicias. int̾ ꝑpinquos ⁊¬
lib̾os cdispensat officia. Modo at¬
to fine arcundat᷑ pauptatis. exs¬
lii orbitatis. Non tam̾ minor ẽ
si exaltiore fastigio in pͥuatũ ex
ĩ humilẽ subcluat᷑ ex publico et
spacioso uire inangustias domus
ul angu̾ coit. Eque magna est
⁊̃ s inse recessit umẽnq exclusa.
Nichominus eñi magni sp̃c ẽ et

Expanded text:
Honestam vitam ex centum annorum numero in quantum voles corripe do latius virtus funditur, regna urbes provincias temperat, fert leges, colit amicitias, inter propinquos liberosque dispensat officia, modo arto fine concluditur paupertatis exilii orbitatis. Non tamen minor est, si ex altiore fastigio in privatum, ex regio in humile subducitur, ex publico et spatioso iure in angustias domus vel anguli coit. Aeque magna est, etiam si in se recessit undique exclusa. Nihilominus enim magni spirit
Abbreviated transcription (Latin):
tli aut̃ solucõ ẽ ista ꝯfessio. Cõ¬
sitedit᷑ gͦ multũ se deb̾e ei cuꝰ
git illi pingue otiũ ⁊ arbitͥu
sui t̃mpis ⁊ in pturbata pbli¬
cis occupatõib quies. Omeli¬
bee d̾s nob̾ ħ otia fecit. Namq
ent ille mͥ semꝑ ds̃. Si illa i¬
quoq otia multũ auctori suo
tebent quoꝵ minꝰ ħ maximũ ẽ.
Ille meos errare boues ut cnis
⁊ ip̃m lut̾e que uellẽ calamo
ꝑmisit ag̾sti. qͣnti estimamꝰ ħ oti¬
um. qd̃ inł̾ t̾os agit᷑ qd̃ deos facit᷑.
Ita caco hucilli et te incelũ ꝯtẽpla¬
no uoco Solebat xestiꝰ clice ioue¬
nõ plus posse qͣm bonũ urũ. Pła
iuppit̾ ht que prẽt hom̃ib s in¬
t cluos uinos nõ melor. qui lo¬
cupletioi. nõ magis qͣm int ẽluos
quib par scĩa regeta sub̾naculũ
ẽ. meliorẽ clixeris cui maius spe¬
ciosuiꝰq nauigiũ ẽ Iupit̾ quo añ¬
e. Sapiã nichilo se minoris exi¬
stimat. qd̾ uͥtutes eiꝰ spacio bre¬
uiores cluclunt᷑. Quem admo¬

Expanded text:
 solutio est ipsa confessio. Confitebitur ergo multum se debere ei, cuius git illi pingue otium et arbitrium sui temporis et inperturbata publicis occupationibus quies. O Meliboee, deus nobis haec otia fecit: Namque erit ille mihi semper deus. Si illa quoque otia multum auctori suo debent, quorum munus hoc maximum est: Ilet ipsum Ludere quae vellem calamo permisit agresti; quanti aestimamus hoc otium, quod inter deos agitur, quod deos facit? Ita dico, Lucili, et te in caelum compendiario voco. Solebat Sextius dicere Iovem plus non posse quam bonum virum. Plura Iuppiter habet, quae praestet hominibus, sed inter duos bonos non est melior, qui locupletior, non magis quam inter duos, quibus par scientia regendi gubernaculum est, meliorem dixeris, cui maius speciosiusque navigium est. Iuppiter quo anest; sapiens nihilo se minoris existimat, quod virtutes eius spatio breviore cluduntur. Quemadmo
Abbreviated transcription (Latin):
suas p̾cipitat adq urget. Nec
unqͣm inmocica clurarũt. nͥ illa
mod̾atͥe ratõ ꝯpestuit. H mul¬
taꝵ tͥ urbium ostendet enẽtus.
que inipõ flore luxuriosa imꝑi¬
cia ceciterũt. ⁊ quicquid uͥtute
partũ erat intẽꝑantia corruit.
Adu̾sus hos casus muniecui su¬
mus. Nullus aũ ꝯͣ fortunã in¬
expugnabił murus ẽ. Intꝰ instru.¬
amur. Si illa ꝑs cuta ẽ: pul¬
sar homo pot̃. capi nõ pot̾. Od̾

Expanded text:
s praecipitat atque urget. Nec umquam inmodica durarunt, nisi illa moderatrix ratio conpescuit. Hoc multarum tibi urbium ostendet eventus, quarum in ipso flore luxuriosa imperia ceciderunt et quicquid virtute partum erat, intemperantia corruit. Adversus hos casus muniendi sumus. Nullus autem contra fortunam inexpugnabilis murus est; intus instruamur. Si illa pars tuta est, pulsari homo potest, capi non potest. Quod
Abbreviated transcription (Latin):
nec infingitꝰ nec auget᷑. In suo m
ꝑmanet uͥcumq fortuna suges¬
sit. Siue ulli senͣtus longa concͥ¬
gat siue citͣ senectutẽ finitus ẽ
eadẽ mẽsiũ sũmi boni ẽ qͣm us
etatis diu̾sa sit. Utrum maiorẽ
aut minorẽ cͥculũ scͥbas. ad spa¬
cium eius ꝑtinet. nõ adforiam.
Licet alt̾ diu manserit. altum
ma fuit. ORiod rectũ ẽ nec mag̾

Expanded text:
nec infringitur nec augetur; in suo modo permanet, utcumque fortuna se gessit. Sive illi senectus longa contigit sive citra senectutem finitus est, eadem mensura summi boni est, quamvis aetatis diversa sit. Utrum maiorem an minorem circulum scribas, ad spatium eius pertinet, non ad formam. Licet alter diu manserit, alterum ma fuit. Quod rectum
Abbreviated transcription (Latin):
⁊̃ si ꝓbati alia conclitõ e ĩhiis
que ablata inslocũ suũ aliquid
in cõmoda substitiuint tamqͣm bo¬
na ualitudo uiciata in mala tͣns
affecte. Nõ tm̃ uelocitas ꝑit po¬
plitib intisis s debilitas ꝓilla
subiit. Hoc nõ ẽ ꝑicłm inhiis q̃
paulo ant̾ retulimus. Quare si
lib̾os extuli in illoꝵ locum un¬
pietas succedit. Dem̃ nõ amico¬
rum ilł aut lib̾oꝵ int̾itꝰ s corpu
ẽ. Bonum aut̃ uno modo ꝑit si
in mãlũ tͣnsit. Q d̾ nafa nõ patit᷑.
incorruptũ manet. Deiñ ⁊̃ si ami¬
uoto prĩs lib̾i ẽ qd̾ illoꝵ expleat
locum. Q uod sit quenis: O d̾
illos quoq bonos fec̾at uͥtus.
ħ ricħ uacare patit᷑ loci. totum
animũ tenet. desid̾ium tollit. so¬
la satis ẽ. Oñium eͥ bonorum
uis ⁊ ongo inp̃a ẽ. Quid refert
an aqͣ decurens int̾cipiat᷑ adq
abeat. si fons exquo flu̾at sal¬
uus ẽ. Non clices uitã iustiorez
saluis lib̾is qͣm anucis. nec or¬
clinatorẽ. nec prutentiorẽ. nec

Expanded text:
cio est in iis, quae ablata in locum suum aliquid incommodi substituunt; tamquam bona valitudo vitiata in malam tranadficit ; non tantum velocitas perit poplitibus incisis, sed debilitas pro illa subit. Hoc non est periculum in iis, quae paulo ante rettulimus. Quare ? Si liberos extuli, in illorum locum impietas succedit. Deinde non amicorum illic aut liberorum interitus, sed corporum est. Bonum autem uno modo perit, si in malum transit; quod natura non patitur, incorruptum manet. Deinde voto patris liberi, est quod illorum expleat locum. Quid sit quaeris ? Quod illos quoque bonos fecerat, virtus. Haec nihil vacare patitur loci, totum animum tenet, desiderium omnium tollit; sola satis est, omnium enim bonorum vis et origo in ipsa est. Quid refert, an aqua decurrens intercipiatur atque abeat, si fons, ex quo Auxerat, salvus est ? Non dices vitam iustiorem salvis liberis quam amissis nec ordinatiorem nec pr
Abbreviated transcription (Latin):
mus ab homune uincit᷑: Sũmu
bonum iaĩo ꝯtineamꝰ. Obsolesde
si ab optima nñ ꝑte ad pessina
transit. et transfertur ad sensus
qui agiliores s̃ inanimalib mu-¬
tis. Nõ ẽ sũma felicitatis nr̃e
in carne ponẽda. Rona illa qͥ ua
que racio dat. solida ac sempitra
que cat̾e nõ possunt. nec decste
quitẽ aut miriui. Cet̾a opuno¬
ne bona sunt. et nom̾ quidem
uocentur. et ut mã lingua laqͣt¬

Expanded text:
us ab homine vincitur. Summum bonum in animo contineamus; obsolescit, si ab optima nostri parte ad pessimam transit et transfertur ad sensus, qui agiliores sunt animalibus mutis. Non est summa felicitatis nostrae in carne ponenda; bona illa sunt vera, quae ratio dat, solida ac sempiterna, quae cadere non possunt, ne decrescere quidem aut minui. Cetera opinione bona sunt et nomen quidem vocentur et, ut
Abbreviated transcription (Latin):
minuta compsit. que ꝓximis uul¬
gus optat. ꝑit gr̃a. et relato grẽ
estimat ᷑ labor. si quicquã p̾ciosius
fide nouimꝰ. si nõ optima spͨtamꝰ.
S ut ista p̾t̾eã. aut ista bona nõ
sunt. que uocant᷑ aut homo feli
ad illum nec ep̃laꝵ leticia nec o.¬
pes. nec quicqͣm ex his hominẽ
inescãtib et uĩli uoluptate cdu¬
centib ꝑtinet. Etgo aut incre-¬
dibile ẽ bona deo de ẽẽ: aut ħ i
ip̃m argum̃tũ ẽ bona nõ eẽ q̃ d̾o
desunt. Adice qd̾ multa q̃ bona
uideri uolunt. animalib qͣm ho-¬
mini pleniora contingũt. Ilai
cibo aiicliꝰ utunt᷑. uen̾e nõ eque
fatigant᷑. utium ilł maior ẽ et eĩ¬
bilior firmitas. Sequit᷑ nt mui¬
to feliciora sint homine. Nam si
nequitia. sine frauclib tezimi
fruunt᷑ uoluptatib qͣs ex facui

Expanded text:
minuta contempsit, quae pro maximis volgus optat; perit gratia et relatio gratiae, si timemus laborem, si quicquam pretiosius fide novimus, si non optima spectamus. Sed ut illa praeteream, aut ista bona non sunt, quae vocantur, aut homo felicad illum nec epularum lautitiae nec opes nec quicquam ex his hominem inescantibus et vili voluptate ducentibus pertinet. Ergo aut non incredibile est bona deo deesse aut hoc ipsum argumentum est bona non esse, quod deo desunt. Adice, quod multa, quae bona videri volunt, animalibus quam homini pleniora contingunt. Illa cibo avidius utuntur, venere non aeque fatigantur, virium illis maior est et aequabilior firmitas. Sequitur, ut multo feliciora sint homine. Nam sine nequitia, sine fraudibus degunt. Fruuntur voluptatibus, quas et magis
Abbreviated transcription (Latin):
sat̾onez unuisi ꝑtin̾e ⁊ ex his:
ẽẽ que cursũ mnuncdi officiũ q
conssmãt plateat homĩ quicqͥd
deo placuit. Obħ se ip̃m sua que
miretur. qd̾ nõ pͭ uinci. qd̃ ma¬
la ip̃a sũb se ten qd̾ racõe qͣm
ualentius nicħ ẽ casũ toloremq
⁊ inuiriam subizit. Ama rõnez
Huius te amor ꝯͣ clinissima ar¬
mabit. Catuloꝵ amor inuen̾abła¬
feras impingit. ferasq ⁊̃ incõsultꝰ
impetꝰ p̾stat ĩ domitas. quuẽilia
nõ nũqͣm ingenia cupido głre ĩ
in contẽptũ tam ferri qͣm igni-¬
um misit. Spẽs quosdam ad q
umbra uͥtutis inmortẽ uolũtari.¬
am truc̾ait. O uanto his om̃ib i
forcior rõ ẽ. qͣnto constancior.
tanto uehementiꝰ ꝑmetꝰ ip̃os ⁊
ꝑicula exibit. Nich agitis inqͥd
qd̾ negatis ullum eẽ maius ho.¬
nesto bonũ. Non faciet aͥ a fortu
na ħ munitõ tutos ad fortuita
et ĩmunes. Nicitis eͥ int̾ bona
eẽ lib̾os pios ⁊ bñ moratam pa¬
tͥam ⁊ parentes bonos. Hoꝵ ꝑi¬

Expanded text:
ationem universi pertinere et ex iis esse, quae cursum mundi officiumque consummant. Placeat homini, quicquid deo placuit; ob hoc ipsum se suaque miretur, quod non potest vinci, quod mala ipsa sub se tenet, quod ratione, qua valentius nihil est, casum doloremque et iniuriam subigit. Ama rationem ! Huius te amor contra durissima armabit. Feras catulorum amor in venabula inpingit feritasque et inconsultus impetus praestat indomitas; iuvenilia nonnumquam ingenia cupido gloriae in contemptum tam ferri quam ignium misit; species quosdam atque umbra virtutis in mortem voluntariam trudit. Quanto his omnibus fortior ratio est, quanto constantior, tanto vehementius per metus ipsos et pericula exibit. "Nihil agitis," inquit, "quod negatis ullum esse aliud honesto bonum; non faciet vos haec munitio tutos a fortuna et inmunes. Dicitis enim inter bona esse liberos pios et bene moratam patriam et parentes bonos; horum peri
Abbreviated transcription (Latin):
uni mͥ orũt᷑. Annõ temꝑan¬
tiq annũ t̾̃o pͥuatĩ obligat sum.
quã ius nicħ in meũ honoiẽ de¬
scͥpta sunt ⁊stulta auaritia mor¬
quifꝗͣ suũ crectit eẽ qd̾ publicũ
ẽ. At ile sapiens nich̃ iud̃icat
suum mag̃ qͣm cuiꝰ illi cum hu¬
mano gn̾e ꝯsortium ẽ. Nec eñ

Expanded text:
temperantique annum deo privatim obligatus sum, quamvis nihil in meum honorem discripta sint. Stulta avaritia morquicquam suum credit esse, quod publicum est. At ille sapiens nihil iudicat suum magis quam cuius illi cum humano genere consortium est. Nec enim
Abbreviated transcription (Latin):
Itass exina ꝓteunt płes. de m̃ ip̃i
ro toto animo incũbam. et si hanc
rẽ molestã ꝯposuero studio me da¬
bo. Nõ cũ riocai̾us philosophã dũ ẽ.
Ornĩa alia negligẽda ut huic assi-¬
deamꝰ. cui nullũ tp̃c satis magnũ ẽ.
q̃ si apueritia usq ad longissimos
humani eui t̾minos. iuta ꝓdrcit᷑.
Nõ multũ refert utrum õmittas
philosophiã. in int̾nuttas ał uͥ eͥ¬
unt. us ad iniꝗa sua retͦnt. qd̃ aoti¬
nuatõne cliscessit. Resistenctum iͥ
occupatõib nec explicande s sb̾mo¬
uende s̃. Ep̃c quitẽ nullũ paꝵ ẽ ito¬
rieũ stuclio salutari. At qui mũlti
t illa nõ student. ꝓpt̾ que fatiencdĩ
ẽ. Incide aͥd qd̃ impectiat. nõ quid̾
eum cuiꝰ animꝰ in om̃i negotio letꝰ

Expanded text:
itaque ex una exeunt plures. Deinde ipsi ro, toto animo incumbam " et "si hanc rem molestam composuero, studio me dabo." Non cum vacaveris, philosophandum est; omnia alia neglegenda, ut huic adsideamus, cui nullum tempus satis magnum est. etiam si a pueritia usque ad longissimos humani aevi terminos vita producitur. Non multum refert, utrum omittas philosophiam an intermittas; non eunt, usque ad initia sua recurrit, quod a continuatione discessit. Resistendum est occupationibus, nec explicandae, sed submovendae sunt. Tempus quidem nullum parum est idoneum studio salutari; atqui multi inter illa non student, propter quae studendum est. " Incidet aliquid, quod inpediat." Non quidem eum, cuius animus i
Abbreviated transcription (Latin):
ceteamꝰ itaq abistis luclis. ⁊ de¬
mus raptorib locum. Illi spectẽt
bona pendẽtia. ⁊ ip̃i mag̃ pẽdeãt.
Quicumq beatꝰ t̾e ꝯstituet. unũ
ẽe bonum putet qd̾ honestũ ẽ
Nam si ullum aliud existimat.
pͥmũ male de ꝓuidentia iudicat.
quia multa incõmoda iuris ĩstis
acciclunt. ⁊ quia quicquid nob̃
tecdit breue ẽ ⁊ exiguum si cõꝑ¬
pare muncli totiꝰ euo. Ex hac
deploratõne nascit᷑ ut in grati
diuinoꝵ int̾p̃tes simus. Q ueri¬
unserta ⁊ abitura ꝯtingant. Iñ ẽ
qd̾ nec iuu̾e nec mori uolumꝰ. uite
nos ocdium tenet. timor mortis.
Nutat om̃e consiliũ nͨ impłe
resistat uoluntas nr̃a qr ultra sum¬
nium nõ ẽ locus. Quenis quare
uiitus nullo egeat᷑ p̾sentibus ga¬
uteat nõ concupiscit absentia. nich
nõ illi magnũ ẽ quia satis. Ad ħ i
cliscet̾e iuditõ nõ pietas hortabr
enti pacienda sͥ ex his que mala
liocant᷑. multa impedẽda ex his
quib incdulgemꝰ tanqͣm bonis.

Expanded text:
cedamus itaque ab istis ludis et demus raptoribus locum; illi spectent bona ista pendentia et ipsi magis pendeant. Quicumque beatus esse constituet, unum esse bonum putet, quod honestum est. Nam si ullum aliud esse existimat, primum male de providentia indicit, quia multa incommoda iustis viris accidunt et quia, quicquid nobis dedit, breve est et exiguum, si compares mundi totius aevo. Ex hac deploratione nascitur, ut ingrati divinorum interpretes simus; queriincerta et abitura contingant. Inde est, quod nec vivere nec mori volumus; vitae nos odium tenet, timor mortis. Natat omne consilium nec inplere resistat voluntas nostra, quia ultra summum non est locus. Quaeris, quare virtus nullo egeat ? Praesentibus gaudet, non concupiscit absentia. Nihil non illi magnum est, quod satis. Ab hoc discede iudicio; non pietas constabit, enti patienda sunt ex iis, quae mala vocantur; multa inpendenda ex iis, quibus indulgemus tamquam bonis.
Abbreviated transcription (Latin):
cumspiciẽtiũ ẽ et ad om̃e streps.¬
tum. cutũ agenda cerure. Nisi hti¬
mor e pectore eiectꝰ ẽ palpitantli
p̾cortiis uiuit᷑. Occurrent acti in
exilium et euoluti bonis. qd̾ gen
inopes. Occuͣrent naufragi. similia¬
ue naufragiis passi. quos aut põl¬
ris ira. aut inuiclia ꝑniciosum or¬
timis telum i nopinantes seciuos¬
que teiecit ꝓcelle more. q̃ impa se¬
teni ficlucia solet ei̾ng̾e. aut fulmi¬
ris sũbiti. ad cꝰ ictũ q̃ uicina treme¬
runt. Nam ut illic quisquis abit̃
ꝓpior stetit ꝑcusso simił obstupile
sic inhis ꝑ aliquã uĩ accitẽtibus
unũ calamitas opprimit. cetos:
metꝰ. paremq passis tstitiã facit.
pesse pati. Omĩum aiõs mala
aliena repẽtina sollicitant. quem:¬
admoctu aues ⁊̃ inanis funde so¬
nus t̾ritat. ita nos nõ ad ictĩl tñ
eragitamꝰ s ad crepitũ. Non põt̃ gͦ

Expanded text:
rcumspiciendum est et ad omnem strepitum circumagenda cervix; nisi hic timor e pectore eiectus est, palpitantibus praecordiis vivitur. Occurrent acti in exilium et evoluti bonis. Occurreninopes. Occurrent naufragi similiave naufragis passi, quos aut popularis ira aut invidia, perniciosum optimis telum, inopinantes securesque disiecit procellae more, quae in ipsa sereni fiducia solet emergere, aut fulminis subiti, ad cuius ictum etiam vicina tremuerunt. Nam ut illic quisquis ab igne propior stetit, percusso similis obstipuit, sic in his per aliquam vim accidentibus unum calamitas opprimit, ceteros metus, paremque passis tristitiam facit pati posse. Omnium animos mala aliena ac repentina sollicitant. Quemadmodum aves etiam inanis fundae sonus territat, nos ita non ad ictum tantum exagitamur, sed ad
Abbreviated transcription (Latin):
affliges tibi ita ut excit̾e non po¬
ssint. Q ñ illa exꝑiens: Non e
ut cet̾a memone traclidisse sa¬
tis ẽ. Inoꝑe temptanda sunt. Nõ
ẽ heatus quiscit illa: s qui facit.
Qd gͦ infra illum nulli gͣaus st̃:
stati ad sapienciã p̃ceps ẽ: Non
ut extumo. Nam qͥ ꝑficit in nume¬
ro quitẽ scultoꝵ est. Magno tñ
int̾ uallo ab illis declucit᷑. Int ipos
tam̃ ꝓficientes sunt magna elis¬
cͥmina. Int classes ut quĩbdam
placet diuidunt᷑. Pͥmi sunt qui
sapĩa nõ clum hñt. s iam in uici¬
nia eius costitert. Tam̃ q̃ qd̾ ꝑpe ẽ¬

Expanded text:
adfiges tibi ita, ut excidere non poadfiges tibi ita, ut excidere non possint ? Quando illa experieris ? Non enim ut cetera, memoriae tradidisse satis est; in opere temptanda sunt. Non est beatus, qui scit illa, sed qui facit. " Quid ergo ? Infra illum nulli gradus sunt? Statim a sapientia praeceps est?" Non, ut existimo. Nam qui proficit, in numero quidem stultorum est, magno tamen intervallo ab illis diducitur. Inter ipsos quoque proficientes sunt magna discrimina. In tres classes, ut quibusdam placet, dividuntur: primi sunt, qui sapientiam nondum habent, sed iam in vicinia eius constiterant. Tamen e
Abbreviated transcription (Latin):
uit. qui ⁊ cum uideas illũ et cũ
auelias idem ẽ. Non delectẽt u̾ba
quentia nõ sollicito pot̾. si aut pa¬
rata ẽ aut ꝑuo constat. absit. ꝯ
res pulcherrimas ꝓsequatur.
Sit tał ut res potiꝰ quã se osten¬
dat. Alie artes ad ingeniũ tote
ꝑtinẽt. hͥ animi negociũ agitur.
Nec querit eger meclicũ eloquẽ¬
tem. si si ita competit ut itemi
ille qui sanare pot̾. copiose dei
his que faciẽda sunt ddisserat i¬
io boni consulet. ne tam̃ erit qͣ¬
re gratulet᷑ sͥ quod incident in.
meclicũ ⁊̃ d̾esertum. H eñ tale ẽ.
quał si ꝑitꝰ gub̾nator ⁊̃ formosꝰ
ẽ. Quid aures meas scalpis:
Quid oblectas. Aluid agitur i
utendꝰ secandꝰ. abstinendꝰ. sum.
Adħ adlũbitꝰ es curare debes
mor̃bum uentrẽ grauẽ. publi.¬
cum. Tantũ negotii habes qͣn¬
tum impestilencia medicus. Clra
u̾ba occupatꝰ es. Iam auctum gau¬
te si sufficis reb. Quanto tam
inulta clisces quanto que diceris

Expanded text:
vit, qui, et cum videas illum et cum vit, qui, et cum videas illum et cum audias, iquentia non sollicito potest, si aut parata est aut parvo constat, adsit et res pulcherrimus prosequatur. Sit talis, ut res potius quam se ostendat. Aliae artes ad ingenium totae pertinent, hic animi negotium agitur. Non quaerit aeger medicum eloquentem, sed, si ita conpetitle, qui sanare potest, compte de iis, quae facienda sunt, disserat, boni consulet. Non tamen erit, quare gratuletur sibi, quod inciderit in medicum etiam disertum. Hoc enim tale est, quale si peritus gubernator etiam formosus est. Quid aures meas scabis ? Quid oblectas ? Aliud agitur; urendus, secandus, abstinendus sum. Ad haec adhibitus es. Curare debes morbum veterem, gravem, publicum. Tantum negotii habes, quantum in pestilentia medicus. Circa verba occupatus es? Iamdudum gaude, si sufficis rebus. Quando, quae multa disces ? Quando, quae didiceris,
Abbreviated transcription (Latin):
serit. Sotem modo ut animos li¬
bent̾ egros et captantes cãs to.¬
loris uet̾a adq oblittata ꝯtͥstẽt.
Et que p̃tierũt et que fut̾a st̃
ab st̃. Neutͣ senciamꝰ. Non est aũ
nͥ ex eo quod sentias dolor.
mitti quereris. Quis eñ ac¬
cͤate loquit᷑ nͥ qui nult putite
putarẽ nec supplot̾em petẽ nec
manũ iactarẽ non attolle̾m uo.¬
cem. si ista oratorib reliquissez.
otentꝰ sensꝰ meros ad te ꝑtulisse.
quos nec exornassẽ. nec ab ieci¬
ssem. H unũ plane tͥ approbar᷑.
uellẽ. omĩa me illa sentire q̃
dic̾em. nec tm̃ sentire s amãr
alit̾. homiẽs amitã alit̾ lib̾os
oscłant᷑ eam̃ in hoc quoq ã¬
plexu tam sc̃o ⁊ mod̾ato satis
apparet ⁊ affectus.Non mei¬
uolo que te reb tam magnis eli¬
cent᷑. Neq enĩ philosophia ĩ genio
renunciat. Multũ tam̃ oꝑe inpen¬
sũma. Quod sentimꝰ loquam᷑ ꝙ
loquimur senciamꝰ concordet ẜmo
cum uita. Ille prnissũ suũ imple¬

Expanded text:
serit; eodem modo fit, ut animos libenter aegros et captantes causas doloris vetera atque obliterata contristent. Fit quae praeterierunt et quae futura sunt, absunt; neutra sentimus. Non est autem nisi ex eo, quod sentias, dolor.mitti querens. Quis enim accurate loquitur, nisi qui vult putide putarem, nec supploderem pedem nec manum iactarem nec attollerem vocem, sed ista oratoribus reliquissent!, contentus sensus meos ad te pertulisse, quos nec exornassem nec abiecissem. Hoc unum plane tibi adprobare vellem: omnia me illa sentire, quae dicerem, nec tantum sentire, sed amare. Aliter homines amicam, aliter liberos osculantur; tamen in hoc quoque amplexu tam sancto et moderato satis apparet adfectus. Non mehlo, quae de rebus tam magnis dicentur; neque enim philosophia ingenio renuntiat. Multum tamen operae inpensumma: quod sentimus loquamur, quod loquimur sentiamus; concordet sermo cum vita. Ille promissum suum inple
Abbreviated transcription (Latin):
accede ꝑfecto pot̾. Nich. aut
ꝑfectũ nõ erat. aũ accessit. gͦ nͨ
uituti quitẽ aũ siquid acti¬
cłi poẽr defuit. Honestũ quoq
nullã accessionẽ recipit. Hones
porro: Decoꝵ arustũ ⁊ legitr¬
sse inꝑfecte rei signũ ẽ. Ronum¬

Expanded text:
fecto potest ? Nihil, aut perfectum non erat, cui accessit. Ergo ne virtuti quidem, cui si quid adici potest, defuit. Honestum quoque nullam accessionem recipit; honestporro ? Decorum et iustum et legitisse inpe
Abbreviated transcription (Latin):
mosiꝰ a m̾catore qͣm auectore so¬
uitur uotum. et ipĩs mertatori
estusiꝰ gratꝰ ẽ. qui otores ac puir¬
puras ⁊ auro pensanda portabe.
qͣm qui uilissima q̃q ꝯ sabune b.¬
co futura ꝯgesserat sic hꝰ pacis b¬
neficiũ ad om̃s ꝑtinẽs alti ad
eos ꝑuenit. qui illa bñ utuntͤ
Multi eͥ sunt ex his togatis ubi
pax oꝑosior bello ẽ. Anitem exl¬
stimas ꝓ pace deb̾e eos. qui illã i¬
ebͥetati aũ libiclini impenãuit᷑
auͥ aliis uiciis que uł bello rum¬
penda st̃. Nisi forte tam uuqui

Expanded text:
catore quam a vectore solvitur votum, et ex ipsis mercatoribus effusius gratus est, qui odores ac purpuras et auro pensanda portabat quam qui vilissima quaeque et saburrae loco futura congesserat; sic huius pacis beneficium ad omnes pertinentis altius ad eos pervenit, qui illa bene utuntur. Multi enim sunt ex his togatis, quibus pax operosior bello est. An idem existimas pro pace debere eos, qui illam ebrietati aut libidini inpendunt aut aliis vitiis, quae vel bello rumpenda sunt ? Nisi forte
Abbreviated transcription (Latin):
cia uero ꝑpea ip̃a quĩb extolat
se mirat᷑ q contẽta ẽ. Et illa qͥ¬
dem quib głatur libent̾ facit.
Si uͦ aliquod timẽt malũ eo ꝓ¬
inde clum expectat qͣi ueniss ur¬
getur̃. quicquid ne pariatꝰ timet.
curtũt. quedam eñ segnicia ĩu¬
us in est asñ labore ullo laxi¬
tuto. ⁊oscitatõ ⁊ horror m̃bra ꝑ¬
currẽs. sic infirm animꝰ młto
anqͣm opprimat᷑ mał quatitur p̃¬

Expanded text:
a ipsa, quibus extollit se miraturque, contempta est et ne illa quidem, quibus gloriatur, libenter facit. Si vero aliquod timetur malum, eo proinde, dum expectat, quasi venisset, urgetur et quicquid ne patiatur timet, aecurrunt, quaedam enim segnitia enervis est et sine labore ullo lassitudo et oscitatio et horror membra percurrens; sic infirmus animus multo ante quam opprimatur malis quatitur
Abbreviated transcription (Latin):
tem cã qua pcetis. s ut inbecillita¬
tis nr̃e aminicła sit. aut diceritẽ
a aucletẽ in rẽ p̃sentem adclucãt.
Sextiũ enĩ cum maxime lego.
mazo abillo posita ire qͣdrato
agmine ex̾citũ. uͭ hostis abonũ
tutes suas undiq ex̃pancit ut
uͥcumq infesti aliqͥd oritra illic
parata p̾sicdia sĩt. ⁊ ad nutũ regẽ¬

Expanded text:
inbecillitatis nostrae adminicula sint, ut et dicentem et audientem in rem praesentem adducant. Sextium ecce cum maxime lego, it me imago ab illo posita: ire quadrato agmine exercitum, ubi hostis ab omni rtutes suas undique expandat, ut ubicumque infesti aliquid orietur, illic parata praesidia sint et ad nutum regen
Abbreviated transcription (Latin):
nr̃a ẽẽ nõ ꝑtes et si apd̃ nos
sint. Int̾ sũ biecta ⁊ humilia nu¬
mentur ꝓpt̾ qd̃ nemo se attolle
debeat. Q uid enĩ stultiꝰ ẽ qua¬
ut aliquẽ eo sͥ plac̾e qd̾ ip̃e no
fecit: Otnĩa ista nob̾ accedant nõ
quis illa siñ rõne possedit: non
tliu tenuut. Ipa eñ se felicitas nͥ
temꝑatur p̃mit si fugacissimus
licitatẽ mollit̾ licuit. Cet̾i cum
his int̾ que eminuere labunt᷑.
et illos tegrauant ip̃a que extu¬
łant. Iteo ad hĩtebitur prdẽcia
que moc̾ium ilł ac ꝑsimoĩam

Expanded text:
ra nos esse. Etiam si apud nos sint, inter subiecta et humilia numerentur propter quae nemo se adtollere debeat. Quid enim stultius quam aliquem eo sibi placere, quod ipse non fecit ? Omnia ista nobis accedant, non quis illa sine ratione possedit, non diu tenuit, ipsa enim se felicitas, nisi temperatius premit. Si fugacissimis licitatem molliter licuit; ceteri cum iis, inter quae eminuere, labuntur et illos degravant ipsa, quae extulerant. Ideo adhibebitur prudentia, quae modum illis aut parsimoniam
Abbreviated transcription (Latin):
nũc qd magͣ ⁊ u̾a bona nõ sic di¬
uidunt᷑. ut exignũ insingłos
cadat ehd unum quẽq tota ꝑue¬
niunt. Qecongiatio tm̃ ferunt
homines qͣntum incapita ꝓmis.¬
sum ẽ. Epulum ⁊ iusc̾atio et
quicquit aliud manu capitur.
distetut ĩ ꝑtes. Ad ħ indiuiciua
bona pax ⁊ lib̾tas tam om̃iũ tota
qͣm singłoꝵ g̃. Cogitat itaque¬
sapiẽs ꝑ quẽ gͥ hoꝵ usus fructꝰ¬
q contingat. ꝑ quẽ nõ adarma
ilũ nec ad ẜuandas iugilias.
nec ad tuenda menia. ⁊ multi.¬
pex belli tͥbutũ publica nectĩ¬
tas uocet. agitq gub̾natori sus
grãs. Hoc tocet ph̾ya p̃cipue.

Expanded text:
a bona non sic dividuntur, ut exiguum in singulos cadat; ad unumquemque tota perveniunt. Ex congiario tantum ferunt homines, quantum in capita promissum est. Epulum et visceratio et quicquid aliud manu capitur, discedit in partes. At haec individua bona, pax et libertas, et tam omnium tota quam singulorum sunt. Cogitat itaque, per quem sibi horum usus fructusque contingat, per quem non ad arma illum nec ad servandas vigilias nec ad tuenda moenia et multiplex belli tributum publica necessitas vocet, agitque gubernatori suo gratias. H
Abbreviated transcription (Latin):
uoluᷤtate cliritimꝰ. statĩ ad rapiña
alt̾iꝰ erecti ⁊ attoniti. ħ sapienti ñ
eueit. plenus ẽ. q̃ si qͥd obuenit
secure extip̃ ac reponit. Lenicia fi¬
nit᷑ maxꝰ. ꝯtinua sua. ht aliquis bo¬
nam uoluntatẽ. Ht̃ ꝓfectum. s
cui multum desit a sũmo. Hic te¬
pͥmit᷑ alt̾nis: ex tollit᷑. ac modo in
celum alleuat᷑. moto defert᷑ adt̾tã.
Inperctitis ac rulib nullus p̾cipita

Expanded text:
ittimus statim, ad rapinam alterius erecti et adtoniti." Hoc sapienti non evenit; plenus est. Etiam si quid obvenit, secure excipit ac reponit. Laetitia fruitur maxima, continua, sua. Habet aliquis bonam voluntatem, habet profectum, sed cui multum desit a summo; hic deprimitur alternis et extollitur ac modo in caelum adlevatur, modo defertur ad terram. Imperit
Abbreviated transcription (Latin):
sti aliqn canẽ nussa adnõ frustra
panis au carnis aꝑto ore captãtẽ.
quicquid excep̃ ꝓtinus integrum
deuorat. et semꝑ at spẽ uentumn
hibat. Itẽ euenait nob̾ quicquid

Expanded text:
sti aliquando canem, missa a domino frustra panis vel carnis, aperto ore captantem: quicquid excepit protinus integrum devorat et semper ad spem futuri hiat. Idem evenit nobis: quicquid
Abbreviated transcription (Latin):
qr ircipit semꝑ a sine. At ille uͥ
sincerus ꝯputꝰ. qui reliquid et
curiam ⁊foꝵ. et om̃e amĩ stͣconẽ
rei publice. ut ad ampliora sece¬
t̾et. diligit eos ꝑ quos ei ħ fat̾e
tuto lic. solunq eis gratuitum
testimoniũ redc̃it. et magnam
tem nescientib reddet. Quẽ ad.¬
moclũ p̃ceptores suos uen̾at᷑ ac
suspicit. quoꝵ bñficio illis inui¬
is exit. sic ⁊os sub qͦꝵ tutela p.¬
sitꝰ ex̾cet artes bonas: Uerim

Expanded text:
 a fine. At ille vir sincerus ac purus, qui reliquit et curiam et forum et omnem administrationem rei publicae, ut ad ampliora secederet, diligit eos, per quos hoc ei facere tuto licet solusque illis gratuitum testimonium reddit et magnam rem nescientibus debet. Quemadmodum praeceptores suos veneratur ac suspicit, quorum beneficio illis inviis exit, sic et hos, sub quorum tutela positus exercet artes bonas. " Verum
Abbreviated transcription (Latin):
eoꝵ moͦs teuen̾ãt p̃nsa. ex quibꝰ
quedã aliud egentib inciderunt.
quedã que uimuis captabent᷑ am
misa. et tlum auide rapiunt᷑ expul.¬
sa secnt. Nulli u̾o q̃ cui rapina
felitit᷑ cessit. gauddium rapti clia¬
iar inpost̾um Itaq purc̾ẽtissi inꝰ
quisq cũ priłi incluci iudet mu-

Expanded text:
 prensa. Ex quibus quaedam aliud agentibus inciderunt, quaedam, quia nimis captabantur, amissa et, dum avide rapiuntur, expulsa sunt. Nulli vero etiam cui rapina feliciter cessit, gaudium rapti duravit in posterum. Itaque prudentissimus quisque cum primum induci vide
Abbreviated transcription (Latin):
oꝑis. Aut fer sentenciã aut qd fa
lectat tempꝰ int̾ ista ꝯt̾er que tͥ
nullũ affectũ exipiunt. nulla cupi.¬
cditatẽ abig̃t: Ego quitẽ pora il¬
La ago accͣcto quib pacat᷑ auimus.
⁊ me pͥu̾s scrutor. de iu hirat mi¬
ꝑdo. Ista eͥ omĩa si nõ ꝯcidãti
nu̾c in hãc subtilitatẽ ⁊nuti lẽ al¬
strah ant᷑. attollunt ⁊ leuant au
qui grani saitiã p̾ssus explican
cp̃ ⁊ ten̾ti ad illa quor fuir su
corpꝰ ħ arimi poncns ac penat̾
accessit philosophia ⁊ illũ respi¬
rare retũ ne spͨtaclo uissit ⁊ atii¬
ns ad eliuina elimisit. hlib̾tas tꝰ¬

Expanded text:
is. Aut fer sententiam aut, quod lectat tempus inter ista conterere, quae tibi nullum affectum eripiunt, nullam cupiditatem abigunt ?" Ego quidem ut potiora illa ago ac tracto, quibus pacatur animus, et me prius scrutor, deinde hunc muperdo. Ista enim omnia, si non concidantur nec in hanc subtilitatem inutilem distrahantur, attollunt et levant animum, qui gravi sarcina pressus explicari cupit et reverti ad illa, quorum fuit. Nam corpus hoc animi pondus ac poena est; st, nisi accessit philosophia et illum respirare rerum naturae spectaculo iussit et a terrenis ad divina dimisit. Haec libertas
Abbreviated transcription (Latin):
Eba cãiũ aũ nimuũ młta. aũnimi.¬
lim pauca. cop̃henclit. Nam si cocũ:¬
que remoto quid effici non pot̾ id
cãm uiclicãt eẽ faciencdi. Pauca di.
nant motũ. Nicħ sine ħ net fit.
nec ꝑit. sllla sine mota ars nulla
mutato ẽ. S nos ñt pͥmant et
gen̾alẽ querimus cã ħ simplex de¬
bet eẽ. Nam ⁊ mat̾ia simples ẽ. Qͤ¬

Expanded text:
turba causarum aut nimium multa aut nimium pauca conprendit. Nam si, quocumque remoto quid effici non potest, id causam iudicant esse faciendi, pauca dixenant motum; nihil sine hoc nec fit nec perit. Nulla sine motu ars, nulla mutatio est. Sed nos nunc primam et generalem quaerimus causam. Haec simplex esse debet; nam et materia simplex e
Abbreviated transcription (Latin):
tuna. Semꝑ ⁊ ilq tͣnquillũ ẽ. no
eñ exalieno peridet. nec fanuorẽ
fortune. au homĩs expͤtat. tome¬
stica illi a leticia felicitas ẽ. S¬
ret ex animo suntraret. Ibi nas¬
citur. Aliqñ extͥnsetu quo amone¬
atur mortalitatis uit̾ueĩt s idle¬
ue et qd sũanã cute stringat. al.¬

Expanded text:
tuna, semper et ubique tranquillus est. Non enim ex alieno pendet nec favorem fortunae aut hominis expectat. Domestica illi felicitas est; exiret ex animo, si intraret; ibi nascitur. Aliquando extrinsecus, quo admoneatur mortalitatis, intervenit, sed id leve et quod summam cutem stringat. Al
Abbreviated transcription (Latin):
U. gͦ ce s̾ ut plato ddicit. id ex qͦ.
id aqͦ: idãd qd. in qͦ id adi qd̃. id
ꝓpt̾ qd̾ noiussime id qd̃ ex his est.
Tanqͣm instatua qr d̾ hanc loqui
cepimus id ex quo: es ẽ to aquo:
artifex ẽ. id in quo: forma ẽ que
aptat᷑. illi id ad quod: exemplar ẽ
qd̾ imitat᷑ is qui fac̃ Id ꝑꝑ quod.
ut ait plato ht facientẽ: hͥ deus ẽ.

Expanded text:
usae sunt, ut Plato dicit: id ex quo, id a quo, id in quo, id ad quod, id propter quod. Novissime id quod ex his est. Tamquam in statua, quia de hac loqui coepimus, id ex quo aes est, id a quo artifex est, id in quo forma est, quae aptatur illi, id ad quod exemplar est, quod imitatur is, qui facit, id propter quod fut ait Plato, habet: facientem: hic deus est.
Abbreviated transcription (Latin):
in sptone rerm neͣ actoto abclac¬
tum iecliges inꝑte: Ego nõ querã
que sicut iracia uniusoꝵ. quis re¬
ium formator quis omia irbimo⁊
mersa ⁊ matia merti qꝯuoluta dlis¬
teu̾it. Non querã quis sit istius
atifer munc. qua rõne tanta ma¬
sparsa collegent. ꝯfusa clistre̾it.
inuna deforrrtate iatenitib faciẽ
diniCit. unde lix tanta tundatꝰ.
ignis sit an aliquid igne lucitti¬
Uetas me celo int̾esse idẽ uibe me
niue capite de misso. Maior sum
⁊ ad maiora geĩtꝰ. qͣm ut mancipiũ
aspito qͣm runcłm aliqd̾ lib̾tati i¬
mee cirtudatũ. ħ itaq oppono foi¬
tune. in quo resistat. nec ꝑilid̾ ad
ad metũ. nunqͣm ad inc̃ligatn botio

Expanded text:
one rerum naturae, a toto abductum redigis in partem ? Ego non quaeram, quae sint initia universorum ? Quis rerum formator ? Quis omnia in uno mersa et materia inerti convoluta discreverit ? Non quaeram, quis sit istius artifex mundi ? Qua ratione tanta masparsa collegerit, confusa distinxerit, in una deformitate iacentibus faciem diviserit ? Unde lux tanta fundatur ? Ignis sit, an aliquid igne lucidiVetas me caelo interesse, id est iubes me vivere capite demisso? Maior sum et ad maiora genitus, quam ut mancipium aspicio quam vinclum aliquod libertati meae circumdatum. Hoc itaque oppono fortunae, in quo resistat, nec per illud ad ad metum, numquam ad indignam bono