comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
laqueum incurrat: scit esurire. Quẽ
gͦ nec in abundantia suꝑbia eleuat. nec
in necessitate cupiditas irritat: nouit
abundare. nouit penuriam pati. Qui
cum statim subdet oĩa possum. ne ele¬
uationis uba ẽẽ credemus: adiunxit¬
inqͦ. In eoqui me confortat. Ccce ramꝰ¬
uiriditate ꝑmansit. In altum enĩfurgẽs
aresceret: si se a radice diuisisset. Sibi enĩ
nicħ tͥbuit: qui omĩa se posse ñ inse s in
eo qui se confortat fatet᷑. Hinc & inde gͦ
p̃dicator eggiꝰ fortis existit: quem nec a¬
bundantia in stiꝑbiam. nec inopia ad
auariciam ꝑtrahit. Discamꝰ itaq fr̃s ñ
solũ in ꝓsꝑis s in adu̾sis qͦq gr̃as agere. Pa¬
ter enim nob̃ ex pietate sua fc̃s ẽ conditor
ñr. nos qͦq filios adoptiuos ad hereditatẽ
regni cȩlestis nutrit: & ñ solum donis re¬
ficit: s &iam flagellis erudit. de abun¬
iscamus gͥ abundare: dantia.¬
ut cuncta que ab eo accipimus cũ

Expanded text:
laqueum incurrat, scit esurire. Quem laqueum incurrat, scit esurire. Quem ergo nec in abundantia superbia elevat, nec in necessitate cupiditas irritat, novit abundare, novit penuriam pati. Qui cum statim subdiderit: Omnia possum, ne elationis esse verba crederemus, adjunxit: in eo qui me confortat. Ecce viriditate permansit. In altum enim surgens aresceret, si se a radice divisisset: sibi enim nihil tribuit, qui omnia se posse, non in se, sed in eo qui se confortat, fatetur. Hinc et inde ergo praedicator egregius fortis existit quem nec abundantia in superbiam, nec inopia ad avaritiam pertrahit. Discamus itaque, fratres, non solum in prosperis, sed in adversis quoque gratias agere. Pater enim nobis ex pietate sua factus est Conditor noster, nos quoque filios adoptivos ad haereditatem regni coelestis nutrit, et non solum donis reficit, sed etiam flagellis erudit. Discamus igitur abundare, ut cuncta quae ab eo accipimus cum
Abbreviated transcription (Latin):
nam fñs ars ẽ aliqͣ humiliari ⁊ abun¬
dare. & saqari & estirire. abundare
& penuriam patiᷤ. ut ꝓ magnose scire
ista tantꝰ p̃dicator insinuet: Cordis
omnino. & mira discipline scientia:
que nob toto cordis est adnisu discen¬
da. Quem enim penuria sua ñ frangit.
a gr̃arum act̾ione ñ retrahit. in reruin
temporalium desidio ñ accendit: scit
humiliari. Hoc enimloco dic̃ apl̃s
humiliari penuriam ꝑpeti: nã statĩ
e contrario stibiunx̃. Scio &e abunda¬
re. Quienim reb acceptis non excol¬
litur. qͥ eas adusum uane głe non in¬
torquet. qͥ solus non possidet qͦd accep̃.
s hoc eum indigentib miscđit̾ diui¬
dit: scit abundare. Qi acceptis alim̃¬
tis non ad ingurgitationem uentris
utit᷑ s ad reparationem uirtutis: nec
plus carni tͥbuit qm necessitas petit. scit
saciari. Qͥ alimentoꝵ inopiam sine
murmuratione tolerat. nec ꝓ necessita¬
tibus uictꝰ agit aliqͥd unde aĩa peccati

Expanded text:
nam, fratres, ars est aliqua humiliari et abunnam, fratres, ars est aliqua humiliari et abundare, et satiari et esurire, abundare et penuriam pati, ut pro magno se scire ista tantus praedicator insinuet? Cordis omnino et mira disciplinae scientia, quae nobis toto cordis est adnisu discenda. Quem enim penuria sua non frangit, a gratiarum actione non retrahit, in rerum temporalium desiderium non accendit, scit humiliari. Hoc enim loco dicit Apostolus humiliari, penuriam pati, nam statim e contrario subjunxit: Scio et abundare. Qui enim rebus acceptis non extollitur, qui eas ad usum vanae gloriae non intorquet, qui solus non possidet quod accepit, sed hoc cum indigentibus misericorditer dividit, scit abundare. Qui acceptis alimentis non ad ingurgitationem ventris utitur, sed ad reparationem virtutis, nec plus carni tribuit quam necessitas petit, scit satiari. Qui alimentorum inopiam sine murmuratione tolerat, nec pro necessitatibus victus agit aliquid unde anima peccati
Abbreviated transcription (Latin):
uIII.
cio & humiliari: scio & abtindare.
Omnes qui ad celestem patriam ten¬
dimus. ex dextro & er sinistͦ lat̾e fortitudi¬
nem hab̃e debemꝰ: a dertͦ qͥdem ne ꝓsꝑa
nos extollant : a sinistͦ tͦi. ne nos adcisa de¬
iciant. In utraq parte fortis paul erat.
cum diceret. ꝑ arma iusticie a dextris
& a sinistͥs: ꝑ głam &e ignobilitatem. ꝑ
infamiam & bonam famam: ut seduc¬
tores & ueraces. Non hc̃ adũsa frange¬
bant: non in mentis tumore ꝓsꝑa suble¬
uabant: fortis in adũsitate. & humilis
ꝑmanebat in ꝓsꝑitate. Ad ẽẽ gͥ semper
nr̃is m̃tib debet & in adu̾sis fidutia. &
in ꝓsꝑis timor: ne aut adu̾sa in desꝑatio¬
nem ꝑtrahant. aut ꝓsꝑa animum insoi
fiduciam extollant. Hinc ẽ qͦd idem p̃¬
dicator eg̾gius dicebat. Scio & humilia¬
ri. scio & abundare : ubiq & in omĩb
institutꝰ sum: & saciari & esurire. &
abundare. & penuriam pati: omnia
possum in eo qͥ me confortat. Nunqͥd¬

Expanded text:
III.-- Scio humiliari, et scio abundare . Omnes qui ad coelestem patriam tendimus, ex dextro et sinistro latere fortitudinem habere debemus: a dextro quidem, ne prospera nos extollant, a sinistro vero, ne nos adversa dejiciant. In utraque parte fortis Paulus erat, cum diceret: Per arma justitiae a dextris et a sinistris: per gloriam et ignobilitatem, per infamiam et bonam famam, ut seductores et veraces . Non hunc adversa frangebant, non in mentis tumore prospera sublevabant, fortis in adversitate, et humilis permanebat in prosperitate. Adesse igitur semper nostris mentibus debet et in adversis fiducia, et in prosperis timor: ne aut adversa in desperationem pertrahant, aut prospera animum in sui fiduciam extollant. Hinc est quod idem praedicator egregius dicebat: Scio et humiliari, scio et abundare. Ubique et in omnibus institutus sum, et satiari, et esurire, et abundare, et penuriam pati: omnia possum in eo qui me confortat. Nunquid
Abbreviated transcription (Latin):
ad memoriam ꝑfectionem reduxit
oꝑis: cum iam p̃uidit ad largitatis
spacium minime subeẽ tempꝰ oꝑa¬
tionis. Dic̃ enim dumuiurm debemꝰ¬
a memoria bona nr̃a repellere ne ex¬
tollant: ita ayꝓpinquante eritu ple¬
runq ea ad memoriam iuste reuoca¬
nrus. ut uidelicet fiduciam p̃beant.
& desꝑatum timorem p̃mant. Qͥ ⁊ si
corinthiis enumerando bona sua nar¬
rauit: illos confirmare ñ se ostendẽ
studuit. Nam qr eadem bona non in
se s in domino atcendet. patefacta tͥbui¬
latione ꝓpͥe temptationis edocuit :
qua exp̃ssa subiunxit. Ap̃t qͦd placeo
mͥ in infirmitatib meis. Ut gͦ discipłos
instrueret. de se summa referebat:
ut uͦ se custodiret in humilitate. con¬
siderationis ocłm ñ inuirtutib suis
s in infirmitatib fixerat. Hñt itaq
sc̃ĩuiri ꝓpͥum. ut bona quidem que
agant uideant: ⁊ tam̃ cũ ꝑegerint
abeoꝵ memoria ocłos auertant.

Expanded text:
ad memoriam perfectionem reduxit ad memoriam perfectionem reduxit operis, cum jam praevidit ad largitatis spatium minime subesse tempus operationis. Sicut enim dum vivimus, debema memoria repellere ne extollant, ita appropinquante exitu, plerumque ea ad memoriam juste revocamus, ut videlicet fiduciam praebeant et desperatum timorem premant. Qui etsi Corinthiis enumerando bona sua narravit, illos confirmare non se ostendere studuit. Nam quia eadem bona non in se, sed in Domino attenderet, patefacta tribulatione propriae tentationis edocuit, qua expresse subjunxit: Propter quod placeo mihi in infirmitatibus meis . Ut ergo discipulos instrueret, de se summa referebat; ut vero se custodiret in humilitate, considerationis oculum non in virtutibus suis, sed in infirmitatibus fixerat. Habent itaque sancti viri proprium, ut bona quidem quae agunt videant, et tamen cum peregerint, ab eorum memoria oculos avertant.
Abbreviated transcription (Latin):
erultent. S si uerielecti sunt. ab eo
in quo sibi placent mentis ocłos diũ¬
tunt: omnem in se de ꝑactis bonis
lȩticiam depͥmunt: & de his que se
minus egisse intelligunt. tͥsticiam
requirtint. Indignos se estimant᷑:¬
& pene soli bona fua non uident.qͤ
in se uidenda omnib ad exemplũ
ꝑbent. Hinc ẽ quod paulus dum ex¬
pleta in se bona postponeret. ce sola
adhuc reliqua que ẽent explenda
cogitarẽ dix̃. fñs ego me ñ arbitror
apprehendisse. Hinc est quodut pos¬
set se de bonis que agebat humilia¬
re. studebat ad animum p̾t̾ita ma¬
la reducere dieens. Qui p᷑ fuiblas¬
phemus &e ꝑsecutor & contumelios
Qui& si aliquando dixit bonum
certamen certaui.cursum consũi¬
maui. fidem seruaui. intuendum
summoꝑe est: qm̃ illud eo tempore
intulit. quo iam ex corpore disces¬
surum se ẽẽ cognouit. Ibi quippe
p̃misit dicens. Ego enim iam delibor.
& tempꝰ resolutionis mee instat. Tẽ gͥ

Expanded text:
exsultent. Sed si veri electi sunt, ab eo exsultent. Sed si veri electi sunt, ab eo in quo sibi placent mentis oculos divertunt: omnem in se de peractis bonis laetitiam deprimunt, et de his quae se minus egisse intelligunt tristitiam requirunt. Indignos se aestimant, et pene soli bona sua non vident quae in se videnda omnibus ad exemplum praebent. Hinc est quod Paulus dum expleta in se bona postponeret, et sola adhuc reliqua quae essent explenda cogitaret, dixit: Fratres, ego me non arbitror apprehendisse. Hinc est quod ut posset se de bonis quae agebat humiliare, studebat ad animum praeterita mala reducere, dicens: Qui prius fui blasphemus, et persecutor, et contumeliosus . Qui etsi aliquando dixit: Bonum certamen certavi, cursum consummavi, fidem servavi , intuendum summopere est quoniam illud eo tempore intulit quo jam ex corpore discessurum se esse cognovit. Ibi quippe praemisit, dicens: Ego enim jam delibor, et tempus resolutionis meae instat . Tunc igitur
Abbreviated transcription (Latin):
cum aliqua bona faciunt. iniquita¬
tum suars ꝓtinꝰ obluiscuntur: & cor¬
dis ocłm in considatione bonorum
oꝑm que exhibent figunt: atq eo se
iam scõs existimant: quo tut̃ bona
que agt̾ malorum suors in quibus
fortassis adhuic implicati sunt. memo¬
riam declinant.Qui scilicet si di¬
strictionem iudicis uigilanter at¬
denderent. plus de malis fuuis metue¬
rent quam de bomis imꝑfectis exul¬
tarent: plus inspicerent quod de his
que adhuc eis agenda sunt debitoreᷤ
denent᷑. quam quod oꝑantes q̃dam iã
debiti partem soluunt. Neq enim ab¬
lolutus est debitor qui multa red¬
nec ad bratuum uictorie ꝑuenit. qͥ in
magna parte spectacł uelocit̾ eueur¬
rit. s iuxta metas ueniens in hoc qͦd
reliquum est defecit. Ampliꝰ qͥ debemꝰ
inspicere que bona necdum fecimus
quam ea que iam nos fecisse gaudemꝰ.
Perunq tam̃ hoc uitio temptantur
electi. plerunq eorum cordi suggerit:
ut bona que fecerint ad animum re¬
uocent & iam leticia securitatis

Expanded text:
a bona faciunt, iniquitatum suarum protinus obliviscuntur, et cordis oculum in consideratione bonorum operum quae exhibent figunt, atque eo se jam sanctos existimant, quo inter bona quae agunt malorum suorum in quibus fortassis adhuc implicati sunt memoriam declinant. Qui scilicet si districtionem Judicis vigilanter attenderent, plus de malis suis metuerent quam de bonis imperfectis exsultarent; plus inspicerent quod de illis quae adhuc eis agenda sunt debitores tenentur, quam quod operantes quaedam jam debiti partem solvunt. Neque enim absolutus est debitor qui multa rednec ad bravium victoriae pervenit qui in magna parte spectaculi velociter currit, si juxta metas veniens in hoc quod reliquum est deficit. Amplius igitur debemus inspicere quae bona necdum fecimus quam ea quae jam nos fecisse gaudemus. Plerumque enim hoc vitio tentantur etiam electi: plerumque eorum cordi suggeritur ut bona quae fecerint ad animum revocent, et jam laetitia securitatis
Abbreviated transcription (Latin):
bus exemplum uite. similis in derra ñ
est: quia omnis homo tantummodo ẽ
homo. ipse autem d̃s & homo: &e quã¬
uis adoptiuus quisq filiꝰ ad ꝓcipiendam
diuinitatem ꝓficiat: nequaquam tamen
ut d̾s nat᷑alit̾ eẽt accepit. Deo itaq formĩ
serui hominis accipiente. nec maiestati
iniuriam intulit humilitas assumpta
carnis: qr & ut seruanda susciꝑet. nec
tamen habita ꝑmutaret. nec diuina
humanitate minuit. nec humana diui¬
nitate consumpsit. qr sic̃ ꝑpaulum or¬
arbitratꝰ est eẽ se equalem deo. s semet¬
ipsum ecinanruit formam serui accipi¬
ens. Q semetipsum exinanisse ẽ: ab utui¬
sibilitatis sue magnitudine. se uisibi¬
lem demonstrasse. ut serui forma te¬
geret hoc quod incireumscͥpte omnia
ex cliuinitate penetraret. Qualit̾ sea

Expanded text:
bus exemplum vitae: cui similis in terra non est, quia omnis homo tantummodo est homo, ipse autem Deus et homo; et quamvis adoptivus quisque filius ad percipiendam divinitatem proficiat, nequaquam tamen ut Deus naturaliter esset, accepit. Deo itaque formam servi accipiente, nec majestati injuriam intulit humilitas assumpta carnis, quia et ut servanda susciperet, nec tamen habita permutaret, nec divina humanitate minuit, nec humana divinitate consumpsit, quia sicut per Paulum arbitratus est esse se aequalem Deo, sed semetipsum exinanivit formam servi accipiens , ei semetipsum exinanisse, est ab invisibilitatis suae magnitudine se visibilem demonstrasse, ut servi forma tegeret hoc quod incircumscripte omnia ex divinitate penetraret. Dei a
Abbreviated transcription (Latin):
patre sine tempore. ex matre nasci dig¬
natus est in tempore: quem firmiter̃
&e ueraciter debemꝰ eredere. deifilium
ẽẽ patri coet̾num & coequalem et̾nitate
sube. S fortasse tacita questione pulsat᷑
aliqͥs: quomͦ filius patͥ possit ẽẽ equał.
Qua in re humana natura quod ad¬
mirando non ualet comp̃hendere:
restat ut hoc sͥ ẽẽ credibile ex alia sei¬
at admiratione: habet enim qͦͣd ad
hec sͥ respondeat sub breuitate. Con¬
stat nanq qm ipse creauit matrem:
in cuiꝰ utero uirgineo erearet᷑ ex hu¬
manitate. Quid gͦ mirum si equał
est patͥ. qui prior ẽ matre: Paulo qͦq
attestante dichcimꝰ: xp̃m dei uirtutẽ
& di sapientiam. Qui gͦ filium mi¬
norem putat. patͥ specialit̃ derogat.
cuiꝰ sapientiam ẽẽ ei inequalem fa¬
tetur. Quis &e enim homo potens fer¬
ret ȩquammit̾ siquis ei diceret: mag¬
nus quidem es. s tamen sapientia tua
de minor est: Ipse qͦq dñs dicit. Ego
& pat̾ unum fumꝰ. Qł rursum ait. Ra¬

Expanded text:
Patre sine tempore, ex matre nasci dignatus est in tempore. Quem firmiter et veraciter debemus credere Dei Filium esse Patri coaeternum et coaequalem aeternitate substantiae. Sed fortasse tacita quaestione pulsatur aliquis, quomodo Filius Patri possit esse aequalis. Qua in re humana natura quod admirando non valet comprehendere, restat ut hoc sibi esse credibile ex alia sciat admiratione: habet enim quod ad haec sibi respondeat sub brevitate. Constat namque quoniam ipse creavit matrem, in cujus utero virgineo crearetur ex humanitate. Quid ergo mirum, si aequalis est Patri qui prior est matre? Paulo quoque attestante, didicimus Christum Dei virtutem et Dei sapientiam . Qui ergo Filium minorem putat, Patri specialiter derogat, cujus sapientiam esse ei inaequalem fatetur. Quis etenim homo potens ferret aequanimiter, si quis ei diceret: Magnus quidem es, sed tamen sapientia tua te minor est? Ipse quoque Dominus dicit: Ego et Pater unum sumus . Et rursum ait: Pa
Abbreviated transcription (Latin):
siit. dicamꝰ ueriꝰ semꝑ natꝰ. Non autem
possumꝰ dicere semꝑ nascit᷑. ne imꝑfec¬
tus ẽẽ uideat᷑. At uͦ ut et̾nus ualeat de¬
signari. & ꝑfectꝰ: & semꝑ dicamꝰ & natꝰ.
Natꝰ ad ꝑfectionem ꝑtinet. & semper
ad ȩt̾nitatem. ut quocunq mͦ illa ẽen¬
tia sine timore & temporali ualeat de¬
signari sermone. Quamuis hoc ipsũ
quod ꝑfectum dicimꝰ. multum ab illiꝰ
u̾itatis exp̃ssione deuiamꝰ: qr qd fc̃m ñ
est. ꝑfectum cdici non potest. Et tamen

Expanded text:
siit, dicamus uerius semper nasci. Non autem siit, dicamus uerius semper nasci. Non autem possumus dicere 'semper nascitur', ne imperfectus esse uideatur. At uero ut aeternus designari, et perfectus, semper dicamus, et natus. Natus ad perfectionem pertinet et semper ad aeternitatem: ut quocunque modo illa essentia sine tempore, et temporali valeat designari sermone, quamvis hoc ipso quod perfectum dicimus, multum ab illius veritatis expressione deviemus, quia quod factum non est perfectum dici non potest. Et tamen
Abbreviated transcription (Latin):
se consid̾ant. de uͥtutib his in qͥb p̃ua¬
lent se minime ertollant: dumq de
infirmitate trepidant hoc qͦq ubi fortes
negat᷑: ut dum iste considerat bonum
quodhabes ⁊ ipse ñht̃. te sibi in cogitatio¬
ne p̃ferat: & rursum dum tu hab̾e illũ
conspicis quod ipse ñ habes. te illi in co¬
gitatione tua postponas: & fiat quod p̃¬
dict̾um ẽ. Suꝑ ioressib inuicem arbi¬
trantes. Mira qͥppe dispensatione om̃ps
d̾s sic in electis suis sua dona disponit:
ut & istidet qͦd illi denegat. & alt̾i maiꝰ
qͦd alt̾iminꝰ tͥbuat: qͣtinꝰ dum uel iste cõ
hunc maiꝰ accepisse considerat quod sib
minꝰ adee pensat. dona dei alt̾ in alt̾o id
est uicissim omnes admirent᷑: ce ex hac
iudicio prelatum putet. De diuina &¬
uicum in forma dei ẽẽt: non rapi¬
nam arbitratꝰ est ẽẽ se equalem deo.
pientia di est. de patre ante tempora
natꝰ est: ł potiꝰ qr nec cepit nasci nec de

Expanded text:
se considerant, de virtutibus his in quibus praevase considerant, de virtutibus his in quibus praevalent se minime extollant, dumque de infirmitate trepidant, hoc quoque ubi fortes negatur, ut dum iste considerat bonum quod habes et ipse non habet, te sibi in cogitatione praeferat. Et rursum, dum tu habere illum conspicis quod ipse non habes, te illi in cogitatione tua postponas, et fiat quod praedictum est: Superiores sibi invicem arbitrantes. Mira quippe dispensatione omnipotens Deus sic in electis suis sua dona disponit, ut et isti det quod illi denegat, et alteri majus quod alteri minus tribuat; quatenus dum vel iste hunc majus accepisse considerat, quod sibi minus adesse pensat, dona Dei alter in altero, id est, vicissim omnes admirentur, atque ex judicio sibi praelatum putet. Alis cum in forma Dei esset, non rapinam arbitratus est esse se aequalem Deo . sapientia est, de Patre ante tempora natus est; vel potius
Abbreviated transcription (Latin):
uꝑiores sibi inuicem arbitrantes.
Hoc ẽẽ ꝓpͥum specimen solet electorum:
qd de se semꝑ sentiunt infra qm sunt. Hĩc
salomon ad sapientiam paruulos uocat
dicens. Siquis est paruulus: ueniat ad
tam. Qͥ enim necdum semetipsum des¬
picit: humilem d̃ sapĩam ñ app̃hendit.
Hmc magist᷑ gentium dic̃. facti sumus
paruuli in mechour̃m. Hinc discipłos
admonens ait.Suꝑiores sͥ inuicem ar¬
bitrantes. Nã qi unꝰqͥsq iniquuᷤ ĩ feriorẽ
se omnem quem cogitat putat: e diu̾¬
soiustꝰ studeat: ut suꝑiorem quemli¬
bet ꝓximum atcendat. Ac nedum se
alii alt humiliat. iret alt̾ in elationem.
bͥnutiamq partem admonet dicens. su¬
periores sibi inuicem arbitͣntes: ut in
cogitationib cordis. & ego illum mͥ p̃¬
feram & txicissim ille me s: ut cum ab utͣ¬
nuliꝰ honore subleuet᷑. Cuenire autem
lectis solet. ut eum multarum gratia
iurtutum polleant. unum eos uł tenuis¬
simum uitium ualde defatigans pulset:
qͣtinꝰ dum ex quadam parte infirmari

Expanded text:
iores sibi invicem arbitrantes . Hoc esse proprium specimen solet electorum, quod de se semper sentiunt infra quam sunt. Hinc Salomon ad sapientiam parvulos vocat, dicens: Si quis est parvulus, veniat ad eam . Qui enim necdum semetipsum despicit, humilem Dei sapientiam non apprehendit. Hinc magister gentium dicit: Facti sumus parvuli in medio vestrum . Hinc discipulos admonens, ait: Superiores sibi invicem arbitrantes. Nam quia unusquisque iniquus inferiorem se omnem quem cogitat putat, e diverso justus studet ut superiorem quemlibet proximum attendat. Ac ne, dum se alii humiliat, iret alter in elationem, bene utramque partem admonet, dicens: Superiores sibi invicem arbitrantes, ut in cogitationibus cordis, et ego illum mihi praeferam, et vicissim ille me sibi, ut cum ab utr impenso honore sublevetur. Evenire autem electis solet ut cum multarum gratia virtutum polleant, unum eos vel tenuissimum vitium valde fatigans pulset, quatenus dum ex quadam parte infirmari
Abbreviated transcription (Latin):
lecti dei duris molestie iuncłis
in hac uita ligant᷑: q̃m aohuc
corruptionis fue pęna depri.¬
muntur. Csurire qͥppe. sitire. lassescere
uincła corruptionis sunt. S cum cor¬
ruptibili carne exiim᷑⁊ quasi abhis qͥb
nẽ astringim᷑ molestie uincłis relaxam᷑.
Presentari nanq iam deo cupimus: s
adhuc mortalis corporis obligatione p̃¬
pedimur. Iure gͦ uineti ici debemus:
qm̃ adhuc incessum nr̃i desidii ad dñi
lib̃m non habemꝰ. Unde b̃n patilus ec̾na
desid̾ans. s tam̃ adhuc corruptionis sue

Expanded text:
lecti Dei duris molestiae vinculis in hac vita ligantur, quoniam adhuc corruptionis suae poena deprimuntur. Esurire quippe, sitire, lassescere, vincula corruptionis sunt, sed cum corruptibili carne exuimur, quasi ab his quibus nunc astringimur molestiae vinculis relaxamur. Praesentari namque jam Deo cupimus, sed adhuc mortalis corporis obligatione praepedimur. Jure ergo vincti dici debemus, quoniam adhuc incessum nostri desiderii ad Dominum liberum non habemus. Unde bene Paulus aeterna desiderans, sed tamen adhuc corruptionis
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓpt̾ xp̃m detrimenta. Quas adhric for¬
titudines in semetipso insinuat. uehe¬
mentius extinct̾as: cum subdit: Ppt̾ qm
omnia detͥmentum feci: & arbitror ut
stercora. Morttus uͦ fortitudinib quid
exam inis pendeat ostendit: qui ilico
subrungit dicens. Ut xp̃m luerifaciã.
& inuemar uillo non habens eam iu¬
sticiam que ex lege est. s eam que ex
tide est iħu xp̃i. Ecce collatis eiꝰ testi¬
monus. paulum ad alta suspensum.
mundo mortuum destati sumꝰ: qr dum
m̃tis intentionem ad alta subleuauit.
omnem in se fortitudinem ext̾ioris

Expanded text:
tum detrimenta. Quas adhuc fortitudines in semetipso insinuat vehementius exstinctas, cum subdit: Propter quem omnia detrimentum feci, et arbitror ut stercora. Mortuis vero fortitudinibus, quam exanimis pendeat, ostendit qui illico subjungit, dicens: Ut Christum lucrifafaciam, et inveniar in illo non habens eam justitiam, quae ex lege est; sed eam quae ex fide est Jesu Christi . Ecce collatis ejus testimoniis Paulum ad alta suspensum mundo mortuum testati sumus, quia dum mentis intent onem ad alta sublevavit, omnem in se fortitudinem exterioris
Abbreviated transcription (Latin):
ebreus ex hebreis. scłm legem pha¬
riseus. Scĩuiri certissime sciunt.
quia requiem in hac tuta nequaquam
hab̾e possunt: & iceirco sibi fuspendiũ
inferunt. qr nimirum desidia trena
deserentes. animum ad alta tollunt.
Ommne quippe qͦd suspendit᷑: ꝓculduibio
ab imiis eleuat᷑. Suspens gͥ elect̾ der
mortem fortitudini sue carnis infer̃t.
ce amore fuꝑne patrie in uirtutam stu¬
diis accincti. hoc quod fordes prius in
intndo fuerant uincło humilitatis in¬
sequunt᷑. Intueri libet qͦm animam
suam paulꝰ fuspenderat: qͥ dicebat
fortitudinis ad memoriam reuocans.
numerabat dicens. Hebreus ex hebreiᷤᷤ
sedm legem phariseꝰ: scd̾m emulatio¬
nem ꝑsequens eccłiam di.S suspendiũ¬

Expanded text:
ebraeus ex Hebraeis, secundum legem Pharisaeus . Sancti viri certissime sciunt quia requiem in hac vita nequaquam habere possunt, et idcirco sibi suspendium inferunt, quia nimirum desideria terrena deserentes, animum ad alta tollunt. Omne quippe quod suspenditur, procul dubio ab imis elevatur. Suspensi igitur electi Dei mortem fortitudini suae carnis inferunt, et amore supernae patriae in virtutum studiis accincti, hoc quod fortes prius in mundo fuerant vinculo humilitatis insequuntur. Intueri libet quomodo animam suam Paulus suspenderat, qui dicebatfortitudinis ad memoriam revocans numerabat, dicens: Hebraeus ex Hebraeis, secundum legem Pharisaeus, secundum aemulatiopersequens Ecclesiam Dei. S
Abbreviated transcription (Latin):
agni uocati sunt. ꝑ hanc cę̧nam
nuptiarum agni. ȩt̾̃num &e ulti¬
mum conuiuium designat᷑: ad qͦd
quisqͥs semel intrau̾it. ult̾ius non
exibit. Iccirco autem hoc ultimũ
conuiuiam dei. non prandium s
cȩna uocatur : quia post pͣndium
cȩna. post cȩnam uero nullum conui¬
uium restat. Et quia ȩt̃num ħconui¬
uium. nob̃ in extremo p̃parabitur: rec¬
tum fuit ut hoc non prandrum sed
cena uocaret᷑. Iccirco gͦ ioħs non ad
prandium. s ad cȩnam uocatos nar¬
rat: quia nimirum in fine diei con¬
uiuium cęna ẽ. Qui gͦ finito p̃sen
tis uite tempore ad refectionem suꝑ¬
ne contemplationis ueniunt: non ad
agni prandtum. s ad cȩnam uocantur.
Illogͥ ultimo conurtuo de p̾sentia ue¬
ritatis epulabunt᷑: qui nunc ꝑfectio¬
nis studio t̾rena transcendunt. qͦs
mundi huiꝰ amor non ligat: quib
& siuteumq ꝑ temptamenta obstre¬
pit: cepta tam̃ eoꝵ desidia non re¬
tundit. Illos tunc int̾na refect̾io re¬

Expanded text:
nam nuptiarum Agni aeternum et ultimum convivium designatur, ad quod quisquis semel intraverit, amplius non exibit. Idcirco autem hoc ultimum convivium Dei non prandium, sed coena vocatur, quia post prandium coena, post coenam vero nullum convivium restat. Et quia aeternum Dei convivium nobis in extremo praeparabitur, rectum fuit ut hoc non prandium, sed coena vocaretur. Idcirco ergo prandium sed ad coenam vocatos narrat, quia nimirum in fine diei convivium coena est. Qui ergo finito vitae praesentis tempore ad refectionem supernae contemplationis veniunt, non ad agni prandium, sed ad coenam voIllo ergo ultimo convivio de praesentia veritatis epulabuntur, qui nunc perfectionis studio terrena transcendunt, quos mundi hujus amor non ligat; quibus etsi utcunque per tentamenta obstrepit, coepta tamen eorum desideria non retundit. Illos tunc interna refectio re
Abbreviated transcription (Latin):
tere: s uenerari nos c̃uenit ãmiratiõe.
Nemo gentilitatẽ discutiat assũptã:
& iudeã ꝑditã. Nemo discutiat cur
uidaico stante popło dudũ ininfide¬
litate gentilitas iacuit: & cur ad fidẽ
gentilitate surgente. uidaicũ popłm
infidelitatis culpaꝓstrauit. Nemo di¬
seutiat cur aliꝰ trahat᷑ ex dono: & aliꝰ
repellat᷑ ex m̾ito. Consiliũ sũme ce
occulte uirtutis. satisfactio sit aꝑtę rõ

Expanded text:
tere, sed venerari nos convenit admiratione. tere, sed venerari nos convenit admiratione. Nemo gentilitatem discutiat assumptam, et Judaeam perditam. Nemo discutiat cur, Judaico stante populo, dudum in infidelitate gentilitas jacuit, et cur ad fidem gentilitate surgente Judaicum populum infidelitatis culpa prostravit. Nemo discutiat cur alius trahatur ex dono, et alius repellatur ex merito. Consilium summae et occultae virtutis satisfactio sit
Abbreviated transcription (Latin):
gendilitas cordo humił. pecc̾orũ suoꝵ
ꝯfessiones aꝑit. Nã sic̃ a uuln̾e thit ab
intimis uirꝰ incute: ita in c̾fessione
pec̃ci dũ secreta pandunt̃ inꝓublicũ
quasi mali humores auiscerib intimiꝰ
foras ꝓrũpunt. Et bene ꝑdiuitẽ splen¬
dide uiuentẽ suꝑbia iud̃oꝵ. pulcero¬
sũ uͦ lazarũ qͥ aduitꝰ int̃p̃tat᷑ humili¬
tas designat᷑ gentiũ: qͥa dũ iudei in
gla uite p̾sentis suꝑbientes. humilita¬
tis dñice celsitudinẽ. & abiecta facta
que inse ille ostendit intellig̾e despexe¬
runt. gentiles pecc̃a sua c̃fitentes. ad
rt̃. & illis cadentib in locũ eorũ pau¬
ꝑes id ẽ spũ humiles subrogati st̃.
Lum̃ enĩ intelligentiȩ humilitas ape¬
rit: suꝑbia abscondit. Nã secretũ qd¬
dã ẽ pietatis: & tanto minꝰ adillud
animꝰ ꝑuenit. qͣndomagis intum escit:
q̃m eo ipso foras repellit̾ qͣnto insaniꝰ
inflat᷑. Imm̃sa uͦ ꝓfundaq di iuidicia
debemꝰ phorrescere. nec ea rõne discu¬

Expanded text:
gentilitas corde humilis peccatorum suorum confessiones aperuit. Nam sicut in vulnere trahitur ab intimis virus in cute, ita in confessione peccati, dum secreta panduntur in publicum, quasi mali humores a visceribus intimis foras prorumpunt. Et bene per divitem splendide viventem superbia Judaeorum, per ulcerosum vero Lazarum, qui adjutus interpretatur, humilitas designatur, quia dum Judaei, in gloria vitae praesentis superbientes, humilitatis dominicae celsitudinem et abjecta facta quae in se ille ostendit intelligere despexerunt, gentiles peccata sua confitentes ad venerunt, et illis cadentibus, in locum eorum pauperes, id est spiritu humiles, subrogati sunt. Lumen enim intelligentiae humilitas aperit, superbia abscondit. Nam secretum quoddam est pietatis; et tanto minus ad illud animus pervenit, quanto magis intumescit, quoniam eo ipso foras repellitur, quanto insanius inflatur. Immensa vero profundaque Dei judicia debemus perhorrescere, nec ea ratione discu
Abbreviated transcription (Latin):
nobis post perpetrata que ꝓhi¬
buit. adhuc penitentie remediũ
ostendit. Armilla dñs maxillam
leuiathan ꝑforat: quomam inef¬
fabili miscdie sue potentia. sic ma¬
licie antiqͥ hostis obuuiat. ut eos ali¬
quando etiam quos iam cepit amt¬
tat. Et quasi ab ore illius cadunt:
qui post ꝑpetratas culpas ad inno¬
centiam redeunt. Quis enim ore
illius semel raptus. maxillam eiꝰ
euaderet: si ꝑforata non esset:
An non in ore petrum denuit: cy
negauit᷑. Anñ in ore dd̃ tenuit: cũ m
tantã se luxurie uoraginẽ mersit:
nulla ꝯmittat: S hĩc cognoscimꝰ qͣnt
redẽptori gn̾is human debitores sum.
qͥñ solũ nos in ore leuiachã ire ꝓhibus.

Expanded text:
nobis post perpetrata quae prohinobis post perpetrata quae prohibuit adhuc poenitentiae remedium ostendit. Armilla Dominus maxillam Leviathan perforat, quoniam ineffabili misericordiae suae potentia sic malitiae antiqui hostis obviat, ut eos aliquando etiam quos jam cepit amittat. Et quasi ab ore illius cadunt qui post perpetratas culpas ad innocentiam redeunt. Quis enim ore illius semel raptus maxillam ejus evaderet, si perforata non esset? Annon in ore Petrum tenuit cum negavit ? Annon in ore David tenuit, cum in tantam se luxuriae voraginem mersit ? nulla committat? Sed hinc cognoscimus quantum Redemptori generis humani debitores sumus, qui non solum nos
Abbreviated transcription (Latin):
tibi. remittuntur
ei peccata mult
quoniam dilexit
fratre⁊ carissimi superna
medicina occurrit: quoniam
de dit homin
preceptum ne peccet.
& tamen peccant
oe dit reme a
per penitentiam ne desperet.
Hinc est quod ma ria
mag dalete que
fuerat in ciuitat
peccatrix ad uitam
post culpa peniten¬
tiam agenre oit:
Q eam de faueibir
antiqui serpenti
manus redemptorr
eripuit
uirde
bene ad beatum iob uoce
domimea dieitur
Iunquid capies leuiathan
hamo: aut armilla ꝑforabis
maxillam eius: Per leuiathar
quippe quod additamentum eoꝵ
dicitur. antiquus ille serpens de¬
uorator humani generis designo¬
tur. Qui dum se uiuinitatem
homini addere spospondit : im¬
mortalitatem sustulit ÷ qui pre¬
primo homini propinauit.
dum se sequentibus pessima
persuasione multiplicat: penas
eis sine cessatione coaceruat. Ar¬
milla ubi ponitur: ambien do
constringit. Quid gͥ ꝑ armillã
nisi circumplectens nos diuma
miscora designat᷑: Que leuia¬
than istius maxillam ꝑforat : dum

Expanded text:
 Remittuntur ei peccata multa, quoniam dilexit fratres charissimi, superna medicina occurrit, quoniam dedit homini praeceptum ne peccet, et tamen peccanti dedit remedia per poenitentiam ne desperet. Hinc est quod Maria Magdalene, quae fuerat in civitate peccatrix, ad vitam post culpas poenitentiam agens rediit, et eam de faucibus antiqui serpentis manus Redemptoris eripuit. Unde bene ad beatum Job voce dominica dicitur: Nunquid capies Leviathan hamo: aut armilla perforabis maxillam ejus ? Per Leviathan quippe, quod additamentum eorum dicitur, antiquus ille serpens devorator humani generis designatur, qui dum se divinitatem homini addere spopondit immortalitatem sustulit, qui praeprimo homini propinavit, dum se sequentibus pessima persuasione multiplicat, poenas eis sine cessatione coacervat. Armilla ubi ponitur ambiendo constringit. Quid igitur per armillam nisi circumplectens nos divina misericordia designatur? Quae Leviathan istius maxillam perforat, dum
Abbreviated transcription (Latin):
pęnitentie posuit ꝙͣ ꝓpenitentiã uiu̾e
pꝰ lapsũ fec̃ꝰ Si aliqͥs libidinis igne suc¬
census carnis mundiciã ꝑdidit. aspi¬
ciat mariã: quȩ inse carnis amorẽ ig¬
ne diuini amoris excoxit. Aduos gͥ fr̃s¬

Expanded text:
e post lapsum fecit. Si aliquis libidinis igne succensus carnis munditiam perdidit, aspiciat Mariam quae in se carnis amorem igne divini amoris excoxit. Ad vos igitur
Abbreviated transcription (Latin):
mulierẽ peccałcẽ uob̃ in exẽplũ imitati¬
onis anteferce. Redẽptoris nr̃i uestigia
q̃ peccando ctẽpsistis amate: quȩq uos
in adolescentia. q̃q in iuuenture deliqͥs¬
se meministis deflece: morũ opũq ma¬
culas lacͥmis t̃gue. Reu̾tentes nos dñs cle¬

Expanded text:
lierem vobis in exemplum imitationis anteferte. Redemptoris nostri vestigia, quia peccando contempsistis, amate; quaeque vos in adolescentia, quaeque in juventute deliquisse meministis, deflete; morum operumque maculas lacrymis tergite; nam revertentes nos Dominus cle
Abbreviated transcription (Latin):
iherechiI e ii.
It stans retro lx i.¬
secus pedes ihesu: lacri¬
mis cepit rigare pedes eius.
Ommpotensdeus & ipse
implet mentes sanctorum de¬
Srderio celesti : & ipse
impletae exair dit
ipse enim creat in sanctorum
cor dibue amorem. &
ipeze ex amantibus cordibus
Suscipit precem. Negatio¬
nem Quam petrus fleuit
amare: Sed tameN illic pre¬
mittitur. quia ihes
res pexit petrum.Uenit
marra mag daleNe
post mult a⁊ maeu las
culpe: ad pede redempto¬
Ris nostri cum lacrimis.
ded quis illam intus
infit oit: nisi qui benigne
forie Suescepit
Quie illam ad lacramas
per compunctiot ir
piritum urgebat
nisi qui hanc exterus
coram Simul recumbentibus
ao ueniam recipiebat
Redemptor igitur
noster peccatrici
mulier ment em
extrahebat cum
de culpa compungeret
due zcipiebat
ut a culpa liberaret
Quicquid enim it
anc torum uirtutibus
agitur÷ euu est
gratie qui merit
largitue¬

Expanded text:
III.-- Et stans retro secus pedes Jesu, lacrymis coepit rigare pedes ejus . Omnipotens Deus et ipse implet mentes sanctorum desiderio coelesti, et ipse impletas exaudit: ipse enim creat in sanctorum cordibus amorem, et ipse ex amantibus cordibus suscipit precem. Negationem suam Petrus flevit amare, sed tamen illud praemittitur: quia Jesus respexit Petrum . Venit Maria Magdalene post multas maculas culpae ad pedes nostri Redemptoris cum lacrymis. Sed quis illam intus infundit nisi qui benigne foris suscepit? Quis iliam ad lacrymas per compunctionis spiritum urgebat, nisi qui hanc exterius coram simul recumbentibus ad veniam recipiebat? Redemptor igitur noster peccatricis mulieris mentem extrahebat, cum de culpa compungeret, suscipiebat ut a culpa liberaret. Quidquid enim in sanctorum virtutibus agitur ejus est gratiae qui merita largitu
Abbreviated transcription (Latin):
eleuet: cum sollerter uidet. qͥa
nos tanto uerius quanto & inte¬
rius indigentes sumus.¬
Ium intrasset luii.¬
iħs in domum euius dam
principis pharis eor sabbato
manducare panem: ecce quidã
ydropicus erat ante illum.
Quem apprehendens sanauit:
ac dimisit. Redemptor nost̾
ante pharisei domum ydropi¬
cum curat : ut contra auariciã
disputaret. Scriptum est. Au¬
diebant autem hec omnia pħã
risei qui erant auari: & deride¬
bant illum. Quid est ergo qd
ante pharis ei domum ydropicꝰ
curatur. nisi quod per alterius
egritudinem corporis. in altero
exprimitur egritudo cordis:
ydropicus quippe quo ampliuis
biberit. amplius sitit: quia &
omnis auarus ex potu sitm mul¬
tiplicat : qui cum ea que appetit
adertus fuerit. ad appetenda alla
amplius anhelat. Qui enim ad¬
ipiscendo plus appetit: huies:¬
tis ex potu ere

Expanded text:
elevet, cum solerter videt quia elevet, cum solerter videt quia nos tanto verius quanto et interius indigentes sumus.Cum intrasset Jesus in domum cujusdam principis Pharisaeorum sabbato manducare panem, ecce quidam hydropicus erat ante illum. Quem apprehendens, sanavit ac dimisit . Redemptor noster ante Pharisaei domum hydropicum curat, ut contra avaritiam disputaret. Scriptum est: Audiebant autem omnia haec Pharisaei, qui erant avari, et deridebant illum . Quid est ergo quod ante Pharisaei domum hydropicus curatur, nisi quod per alterius aegritudinem corporis in altero exprimitur aegritudo cordis? Hydropicus quippe quo amplius bibit, amplius sitit, sic et omnis avarus ex potu sitim multiplicat, quia cum ea quae appetit adeptus fuerit, ad appetenda alia amplius anhelat. Qui enim adipiscendo plus appetit huic sitis ex potu cre
Abbreviated transcription (Latin):
qui abundantes aspicimur. si lar¬
giri negligimus: quandoq inopes
erimus. Qui itaq ntine tempora¬
le subsidium pauꝑi tͥbuit. ab eo pꝰ¬
modum ꝑpetua recepturꝰ ÷ ut ita
dicam quasi ad frugem terram
excolit : que quod acceperit ub ius
reddit. Restat ergo ut minquam
elatio surgat ex munere: quando
uidelicet diues ex eo quod pauperi
tbuit. agit ut imꝑpetuum pauꝑ
non sit. Quis quis autem suꝑ
eum eui aliquid donauit fastu
se elationis excollit. maiorem
culpam intrins ecus superbien¬
do peragit: quam extrinsecus
largiendo mercedem. stcq ipse
bonis interioribus nudus. cum
nudum despicit uestiens: eoq
agit ut se ipso deterior fiat: quo
se indigenti proximo meliorem
putat. Minus quippe in ops est
qui non habet uestem. quam qͥ
humilitatem.Unde neces se est.
ut cum nature nostre consortes
exteriora non habere conspicimꝰ.
quam multa nobis desint int̾iora
bona pens emus: quatinus sese
super inopes cogitatio nostra non

Expanded text:
qui abundantes aspicimur, si larqui abundantes aspicimur, si largiri negligimus quandoque inopes erimus. Qui itaque nunc temporale subsidium pauperi tribuit, ab eo postmodum perpetua recepturus, ut ita dicam, quasi ad frugem terram excolit, quae quod acceperit uberius reddit. Restat ergo ut nunquam elatio surgat ex munere quando videlicet dives ex eo quod pauperi tnon sit. Quisquis autem super eum cui aliquid attribuit, factu se elationis extollit, majorem culpam intrinsdo peragit quam extrinsecus largiendo mercedem. Fit ipse bonis interioribus nudus cum nudum despicit vestiens, eo quod agit, ut seipso deterior fiat, quo se indigenti proximo meliorem putat. Minus quippe inops est qui non habet vestem quam qui humilitatem. Unde necesse est ut cum naturae nostrae consortes exteriora non habere conspicimus, quam multa nobis desint interiora bona pensemus, quatenus sese super inopes cogitatio nostra non
Abbreviated transcription (Latin):
t̾ea sc̃ ñnulli qͥ pietatis suȩ uiscera ten¬
dere usq ad incognitos nesciũt: s sold
quos per assidurtatem noticie didi¬
terint miserentur: apud quos ni¬
mirum plus familiaritas quam na¬
tura ualet: dum quibus dam neces¬
saria non quia homines sed quia
noti sunt largiuntur. Q pud piam
igitur mentem plus debet natura
ualere quam noticia: quamquam
& unus quisq qui indiget. eo ip¬
so quo homo est. ei iam nicognitꝰ
non est. Multum autem ad e do¬
mandam dantis suꝑbiam ualet:
si cum t̾rena tribuit. uerba sollicite
magistri celestis penset. qui ait. fa¬
cite uobis amicos de manimona
miquitatis. ut cum defeceritis re¬
cipiant uos in eterna taber nacła.
Si enm eorum amiciciis eterna
tabnacula adquirimꝰ: dantes pro¬
culdubio pensare debem. quia
patronis munera podiꝰ offerimus.
quam egenis dona largimur. Hĩc
dantia ur̃e inopie sit supplem̃tum:
ut uidelicet solliette ꝑpendamus.
qr & eos quos n̾e inopes cernimus.
abundantes qñq uidebimus: &

Expanded text:
e nonnulli, qui pietatis suae viscera tendere usque ad incognitos nesciunt, sed solis quos per assiduitatem notitiae didicerint miserentur, apud quos nimirum plus familiaritas quam natura valet, dum quibusdam necessaria, non quia homines sunt, sed quia noti sunt, largiuntur. igitur mentem plus debet natura valere quam notitia, quanquam et unusquisque qui indiget eo ipso quo homo est etiam incognitus non est. Multum autem ad edomandam dantis superbiam valet, si, cum terrena tribuit, verba sollicite magistri coelestis penset, qui ait: Facite vobis amicos de mammona iniquitatis, ut cum defeceritis, recipiant vos in aeterna tabernacula. Si enim eorum amicitiis aeterna tabernacula acquirimus, dantes procul dubio pensare debemus, quia patronis munera potius offequam egenis dona largimur. Hinc dantia vestrae inopiae sit supplementum . Ut videlicet sollicite perpendamus quia et eos quos nunc inopes cernimus, abundantes quandoque videbimus; et 693
Abbreviated transcription (Latin):
nexe debent in ẽe. ut uicaria se ful¬
ciant ꝑ oꝑa: qͣtinꝰ nec humilitas
cũ uen̾at᷑ ꝓcimũ largitatis grãm de¬
serat: nec pietas cũ largit᷑ erga indi¬
gentiã intumescat. Itaq ꝓrimi hu¬
militatẽ pietas fusciat: humilitas
pietatẽ: ut cũ ĩdigentẽ reb necessa¬
rus nat᷑e tuȩ c̃sortẽ uides. nec ꝑpieta¬
tẽ desinas reg̾c: nec psuꝑbiã negligã
uen̾ari quẽ regis. Nã st̃ ñnulli qͥ
mox ut ab egenis frĩb fuerint neces

Expanded text:
debent inesse, ut vicario semper fulciantur opere, quatenus nec humilitas cum veneratur proximum largitatis gratiam deserat, nec pietas cum largitur erga indigentiam intumescat. Itaque proximi humilitatem pietas fulciat, humilitas pietatem; ut cum indigentem rebus necessariis naturae tuae consortem vides, nec per pietatem desinas regere, nec per superbiam negligas venerari quem regis. Nam sunt nonnulli qui mox ut ab egenis fratribus fuerint ne
Abbreviated transcription (Latin):
cebat. Hic si eẽt ꝓpħa. sciret utiq quȩ &
qͦlis ẽ mulier quȩ tangit eũ: qͥa peccatxẽ.
S lauit lacͥmis maculas cordis & corpo¬
ris. & redẽptoris sui uestigia tetigit: quȩ
ltin̾a sua pua dereliqͥt. Sedebat adpedes
ism: u̾bũq de ore uliꝰ audiebat. Iiuen
ladheserat. cũ sepultꝰ ec̾t mortuũ q̃ rebat:

Expanded text:
si esset propheta, sciret utique quae et qualis est mulier quae tangit eum, quia peccatrix est . Sed lavit lacrymis maculas cordis et corporis, et Redemptoris sui vestigia tetigit, quae sua itinera prava dereliquit. Sedebat ad pedes Jesu, verbumque de ore illius audiebat. Viventi adhaeserat
Abbreviated transcription (Latin):
culta inuitat. & nulla aperta
uerecundia recardat: sicut de qͦ¬
dam iniquo iudice diectur. dm̃
non timebat & hominem non re¬
uerebatur ⁊ quoniam a perpe¬
trandis malis nec timore domi¬
ni: nec homintim pudore refre¬
nab a T UR.
Socayit dominum Lx¬
Uhesum quidam de phariseiˢ:
ut manducaret cum illo. Et
discumbente eo in domo pharisei:
ecce mulier que erat in ciuitate pec¬
catrix attulit alabaustrum unguen

Expanded text:
culta invitat, et nulla aperta culta invitat, et nulla aperta verecundia retardat. Sicut de quodam iniquo judice dicitur: Deum non timebat, et hominem non reverebatur; quoniam a perpetrandis malis nec Dei timore, nec hominum pudore refrenabatur. Rogavit Dominum Jesum quidam de Pharisaeis, ut manducaret cum illo. Et discumbente in domo Pharisaei ecce mulier quae erat in civitate peccatrix, attulit alabastrum unguen
Abbreviated transcription (Latin):
abundantia. non extollat gloria.
Si quibus libet ex bonis affluen¬
tibus intus intumes ermus : deo
des pecti sumus. Hȩc ergo fratre
cogitate: hec intentione tota pen¬
sate: nolite in proximis uestras
huius mundi bona uenerari. hoc
propter deum honorate in hõibꝰ
quibus tamen non estis comnus¬
si: quod ad imaginem dei sunt fac¬
ti. Quod tunc in proximis uere
seruatis: si apud uos metipsos
prtus in corde non tumes eitis.
Nam qui se ad huc proreb trans¬
itoriis excollit: nescit in ꝓximo
quid maneat uenerari. Nolite.
ergo in uobis metips is pensare
quod habetis. sed quod estis ÷ &
in eternitatis amore cor figite:
ut dum adipisci terrena culmi¬
na contemnitis: perueniatis
ad gloriam quam per fidem
deNietI8.
hominem ñ reuerebatur.
Sunt quidam qui postquam
deum in mente contemps erint.
multomagis humana iubicia
speruunt: & omne malum quod
appetunt. audaciter peragere ñ
eruibescunt. Quos ad perpe¬
trandum malum inigu itas oc-¬

Expanded text:
abundantia, non extollat gloria. abundantia, non extollat gloria. Si quibuslibet ex bonis affluentibus intus intumescimus, Deo despecti sumus. Haec ergo, fratres, cogitate, haec intentione tota pensate, nolite in proximis vestris hujus mundi bona venerari, hoc propter Deum honorate in hominibus, quibus tamen non estis commissi, quod ad imaginem Dei sunt facti. Quod tunc in proximis vere servatis, si apud vosmetipsos prius in corde non intumescitis. Nam qui se adhuc pro rebus transitoriis extollit, nescit in proximo quod maneat venerari. Nolite ergo in vobismetipsis pensare quod habetis, sed quid estis, et in aeternitatis amore cor figite, ut dum adipisci terrena culmina contemnitis, perveniatis ad gloriam quam per fidem tenetis. hominem non reverebatur . Sunt quidam qui postquam Deum in mente contempserint, multo magis humana judicia spernunt, et omne malum quod appetunt audacter peragere non erubescunt. Quos ad perpetrandum malum iniquitas oc
Abbreviated transcription (Latin):
uod hominibus altum est:
abhominabile est apud dm̃.
Quia in hominibus non natu¬
ram qua ad unaginem dei facti
sunt. sed honores uenera mur
&e diuitias: si quilibet pauper
ut ad eum ire deberemus nos¬
nobis in cogitatione tacrta respon¬
deretꝰ. Non eas. quia temetipsum
degeneras. honor tuus despicitur.
contemnimus: qui de terra
sumus. Quid autem apud dm̃
uilius. quid esse potest despee¬
dius. quam apud homines ho¬
norem seruare: & interni te¬
stis oculos non timere: Unde
in sacro euangelio ad phariseos
ait. Uos estis qui iustificatis uos
coram hominib. deus autem
nouit corda ur̃a: quia quod ho¬
minibus altum est. abhomina¬
bile est apud deum. Notate fr̃s
mimbus altum est. abhomina¬
bile est apud deum. cogitatio
cordis nostri tanto apud deum
in imo est. quanto hominibus in
alto. & humilitas cordis nostri
tanto apud dm̃ in alto est: quanto
hominibus in imo. Des piciamꝰ
ergo si quid boni gerimꝰ ⁊ nulla nos
nostra inflet operatio: non rerum

Expanded text:
uod hominibus altum est, abominabile est apud Deum . Quia in hominibus non naturam, qua ad imaginem Dei facti sunt, sed honores veneramur et divitias, si quilibet pauper ut ad eum ire deberemus, psuperbia in cogitatione tacita responderet dicens: Non eas, quia temetipsum degeneras, honor tuus despicitur, contemnimus, qui de tsumus! Quid autem apud Deum vilius, quid esse potest despectius, quam apud homines honorem servare, et interni testis oculos non timere? Unde in sacro Evangelio ad Pharisaeos ait: Vos estis qui justificatis vos coram hominibus. Deus autem novit corda vestra, quia quod hominibus altum est, abominabile est apud Deum. Notate, fratminibus altum est abominabile est apud Deum, cogitatio cordis nostri tanto apud Deum in imo est, quanto hominibus in alto; humilitas cordis nostri tanto apud Deum in alto est, quanto hominibus in imo. Despiciamus ergo si quid boni gerimus, nulla nos nostra inflet operatio, non rerum
Abbreviated transcription (Latin):
Hanc quam lucas peccatricem
nominant. illam esse mariam cre¬
dimus: de qua marcus septem de¬
monia eiecta fuisse testatur. Et qͥd
per septem demonia: nisiunius a
designantur uitia: Quia enim
Septem diebus omne tempus
comprehenditur: recte
septenaNo numero uniuer¬
ditas figuratur. Septem
ergo demonia Maria habuit:
plena fuit.ded ecce quia
turpitiroinis Sue maculas
adpexit. lauanda ad fontem
mis ericor die cuturrit: con¬
uiuantes non erubuit.
Nam quia semetipsam grauit̾
erubes cebat intus : nichil esse
credidit quod uerecundaretur

Expanded text:
 quam Lucas peccatricem nominat, illam esse Mariam credimus de qua Marcus septem daemonia ejecta fuisse testatur. Et quid per septem daemonia, nisi universa vitia designantur? Quia enim septem diebus omne tempus comprehenditur, recte septenario numero universitas figuratur. Septem ergo daemonia Maria habuit, plena fuit. Sed ecce quia turpitudinis suae maculas aspexit, lavanda ad fontem misericordiae cucurrit, 1594 convivantes non erubuit. Nam quia semetipsam graviter erubescebat intus, nihil esse credidit quod verecundaretur
Abbreviated transcription (Latin):
ene semꝑ epulas sequit᷑ loq̃ei¬
tas: cumq uent̾ reficit᷑. ling̃
diffrenat᷑. Nisi enimgule deditos
immodata loquacitas raꝑet. diue
ile qmi epulatꝰ cotidie splendide
ađr in lingua gratuiꝰ non ardet: nec aꝙͣ
peceret dicens. Pat̾ abraham miserere

Expanded text:
ene semper epulas sequitur loquecitas, cumque venter reficitur lingua disfrenatur. Nisi enim gulae deditos immoderata loquacitas raperet, dives ille qui epulatus quotidie splendide dicitur, in lingua gravius non arderet, nec aquam peteret, dicens