comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
se regũ uidisse patͥam. eo qd̃ fere om̃s
tales ẽẽnt illit: quał eẽt solus pirrꝰ
ĩ epiro. ł reliqͣ grecia. Audita gͦ ꝯstan¬
cia fabricii: Inq̃t rex. ħ ẽ utiq ille
fabricius. qui cdifficiliꝰ a uͥtute: qͣm
sar augustus. Germanit᷑. eo bello
qͦ uictis hostib germanici cognom̾
meruit. c̃ ĩfinib copiaꝵ castella po¬
neret ꝑ fructib locoꝵ. que uallo ꝯp̾¬
iusticie fama omiũ fidẽ astͥuxit. Qͥd
de continentia clicam. reꝵq ꝯtẽptũ.
quandoqͥdem plutarchi strategẽmati-¬
ca ñnulla ꝓmisi: Martũ. catonem aod̃
uino qͦ remiges contẽptum fuisse tͣait᷑
Atthiliꝰ regulus cũ sũmis reb p̃fuiss.
acdeo pauꝑ fuit. ut se coniugem libe¬
rosq tolłaret agello. qui colebatur
ꝑ unũ mllicũ. Eui audita morte: sq̃p¬
sit senatui cde successore sͥ creando. ⁊ des¬
tituns reb obitu s̾ui nct̾iam ẽẽ p̃sen¬
ciam suam. Gneius scipiopꝰ res ꝑsꝑe
ĩ hispania gestas ĩ sũma pauꝑtate

Expanded text:
gum vidisse patriam, eo quod fere omnes tales essent illic, qualis esset solus Pyrrhus in Epiro, vel reliqua Graecia. Audita ergo constantia Fabricii, inquit rex: « Hic est utique ille Fabricius, qui difficilius a virtute, quam rator Caesar Augustus Germanicus, eo bello quo victis hostibus Germanici cognomen meruit, cum in finibus copiarum castella poneret, pro fructibus locorum, quae vallo comprjustitiae fama omnium fidem astrinxit. Quid de continentia dicam, rerumque contemptu, quandoquidem Plutarchi strategematica nonnulla promisi? M. Catonem eodem vino, quo remiges, contentum fuisse traditur. Attilius Regulus, cum summis rebus praefuisset, adeo pauper fuit, ut se, conjugem, liberosque toleraret agello, qui colebatur per unum villicum. Cujus audita morte, scripsit senatui de successore sibi creando, et destitutis rebus obitu servi, necessariam esse praesentiam suam. C. Scipio post res prospere in Hispania gestas, in summa paupertate
Abbreviated transcription (Latin):
⁊̃ uisum est. ut te c̾ciorem fac̾emꝰ. ne
qd himodi si accidiss ur̃o ꝯsilio factũ
putarent ciuitates. citure qd̃ nob̾ non
placet ꝑmissis. aut p̾cio. aut doł pug¬
nare. Eu nͥ caues iacebis. Quid referã
qd̃ cum ei regni medietatem pirrͦ obtu¬
liss. ut pacem condicionib equis ad¬
mitt̾et: contẽptꝰ est. S nͭ regni medie¬
tatem ad qͥeuit acciꝑe: ut amiticiã

Expanded text:
etiam visum est, ut te certiorem faceremus, ne etiam visum est, ut te certiorem faceremus, ne quid hujusmodi, si accidisset, nostro consilio factum putarent civitates, sciturae quod nobis non placet promissis, aut pretio, aut dolis pugnare. Tu, nisi caves, jacebis. » Quid referam, quod cum ei regni medietatem Pyrrhus obtulisset, ut pacem conditionibus aequis admitteret, contemptus est. Sed nec regni medietatem acquievit accipere, ut amicitiam
Abbreviated transcription (Latin):
ciũ foret ꝯstitueret᷑. Quo facinore fa¬
britꝰ eg̾e. uictoriam suam ñ arbit᷑t᷑.
regi medicum decexit. Atq ea fide
neruit ut ad amiciciam romanoꝵ
appetendam ꝯpelłet pirrũ. Pace me¬
a deceicẽt ĩ casu isto. Nalerꝰ maximꝰ
⁊ laudĩ qͣ drigariꝰ ꝯtendentes de nõie
⁊ officio ꝓditoris. An timocares fu̾it
iuxta ualeriũ p̾r illiꝰ. qͥ ĩ regis ꝯuiuio
põcła ministrabat. An scdm qͣdriga¬
riũ uicias medicꝰ: ñ młtũ curo. dũ mͦ
ꝯstat ꝯsules romanoꝵ eo sbegisse pir¬
rius refert. Consules romani salt dic̃t.
pirro regi. Nos ꝓ tuis iniuriis ꝯt inuo
aĩo ꝯmoti. ĩimicicit᷑ tecũ bellare stu¬
dem. s cõmuniis exemplis ⁊ fidei. Ergo
uisum est. ut te saluũ nelimꝰ. qͦ sit ꝙ̃
armis possimꝰ uinc̾e. Ad nos uenit ni¬
cias familiaris tuus. qui sͥ a nob̃ p̾mi-¬
um pet̾et si te clam int̾feciss. Id nõs
negamꝰ uelle. neue ob eam rem qͥcqm
ꝯmoddi exsp̃taret dent̾icianimꝰ. Simł

Expanded text:
ium foret, constitueretur. Quo facinore Fabricius egere victoriam suam non arbitratus, regi medicum detexit. Atque ea fide meruit, ut ad amicitiam Romanorum appetendam, compelleret Pyrrhum. Pace mea decertent in casu isto Valerius Maximus, et Claudius Quadrigarius, contendentes de nomine et officio proditoris. An Timochares fuerit juxta Valerium pater illius, qui in regis convivio pocula ministrabat, an secundum Quadrigarium Nicias medicus, non multum curo, dummodo constet consules Romanorum eo subegisse Pyrrius refert.-- « Consules Romani salutem dicunt Pyrrho regi. Nos pro tuis injuriis continuo animo commoti, inimiciter tecum bellare studemus, sed cum muniis exempli et fidei. Ergo visum est ut te salvum velimus, quo sit, quem armis possimus vincere. Ad nos venit Nicias familiaris tuus, qui sibi a nobis praemium peteret, si te clam interfecisset. Id nos negavimus velle, neve ob eam rem quidquam commodi exspectaret, denuntiavimus. Simul
Abbreviated transcription (Latin):
uł eum suo mucrone ingulet. ob cuiꝰ
defensionem ab eodem tracditum. tͥ
gladium accepisti. Rem nãq publi¬
cam frui iure pupilli ꝑcelebre est. ⁊
eam tũt demum recte ꝓcede: cum ca¬
pul eiꝰ se ĩutile ẽẽ cognoscit. nͥ fide¬
lit̾ membris coh̾eat. hec ulle ⁊ quidẽ
erencia fidelis. ⁊ firma ẽẽ ñ potest:

Expanded text:
vel eum suo mucrone jugules, ob cujus vel eum suo mucrone jugules, ob cujus defensionem, ab eodem traditum tibi gladium accepisti. Rem namque publicam frui jure pupilli percelebre est, et eam tunc demum recte procedere, cum caput ejus se utile esse cognoscit, nisi fideliter membris cohaereat. » Haec ille, et quidem erentia fidelis et firma esse non pot
Abbreviated transcription (Latin):
etur. Cũ eĩ moriet᷑ h̃o: ħ̾editabit serpu̾¬
tes. ⁊ bestias ⁊ u̾mes. Nũcquit q̃so pau¬
ꝑes opͥmunt᷑ iniuriis. attenuant᷑ ex¬
actõnib. rapinis multiplicib spoliant᷑.
iubentur in se concurere ppłi. ⁊ orbem
concut̾e ut potentib isti succecdant h̾e¬
des: Isti nãq succedũt omnib iure suo.
ñ desid̾at᷑ solepnitas testamenti. ab
ĩtestato eiñgunt. uelis nolis hos ħebis
h̾edes. In słarib litt̾is fert᷑ dixisse plato.
ꝑinde est cum sb̾ditos opͥmit magistt᷑.
ac si capud corꝑis intumescat. ut a m̃¬
bris. aut omnino. aut su molestia fer¬
ri ñ possit. hanc añ passionem sine
grauissimo dolore membroꝵ tollerari.
ł curari inpossibile est. Si uͦ incurabił
fuerit passio: sic uiuere qm mori mise¬
rius. Miseris aũ nithil utiluis est: qm
ut cũq finire miseriam. Idem qͦ dlix¬
isse legitur. Eñ ĩ sb̾iectos potestas senit:
tdem est. ac si tutor. pupillum ꝑ seqͣt᷑.

Expanded text:
r. Cum enim morietur homo, haereditabit serpentes, et bestias, et vermes . Nunquid, quaeso, pauperes opprimuntur injuriis, attenuantur exactionibus, rapinis multiplicibus spoliantur, jubentur in se concurrere populi, et orbem concutere, ut potentibus isti succedant haeredes? Isti namquo succedunt omnibus jure suo, nec desideratur solemnitas testamenti, ab intestato emergunt; velis nolis, hos habebis haeredes. In saecularibus litteris fertur dixisse Plato: « Perinde est cum subditos opprimit magistratus, ac si caput corporis intumescat, ut a membris aut omnino, aut sine molestia ferri non possit. Hanc autem passionem sine gravissimo dolore membrorum tolerari vel curari, impossibile est. Si vero incurabilis fuerit passio, sic vivere quam mori miserius est. Miseris autem nihil utilius est quam utcunque finire miseriam. » Idem quoque dixisse legitur: « Cum in subjectos potestas saevit, idem est ac si tutor pupillum persequatur,
Abbreviated transcription (Latin):
onem exc̾cẽt. ⁊ rõciniis suis liligent̾
inuigilant. Eitt̾e gͦ lapidem ĩ ac̾uũ
qͦ regitur rõ calculandi: est totamt᷑¬
bare calculi rõnem. Et honorẽ ꝯferre
ĩsipienti est: rei publice subu̾t̾e uitã.
R ĩpossibile est ut alios utilit̾ regat:
quem ꝓpͥus subu̾tit error. Ait ẽi. Uͣbi
ñ est gubernator: ppłs corruet. Q
alibi. Rex insipiens ꝑdet ppłm suũ:
⁊ ciuitates ihabitabuntur suꝑ sen¬
sum pͣdenciũ. Om̃s potentatus bre¬
uis uita. langor plixior grauat me

Expanded text:
onem exercent, et ratiociniis suis diligenter invigilant. Mittere ergo lapidem in acervum, quo regitur ratio calculandi, est totam turbare calculi rationem: et honorem conferre insipienti, est reipublicae subvertere vitam. Et impossibile est, ut alios utiliter regat, quem proprius subvertit error. Ait enim: Ubi non est gubernator, populus corruet . Et alibi: Rex insipiens perdet populum suum, et civitates habitabuntur super sensum prudentium. Omnis potentatus vita
Abbreviated transcription (Latin):
suos ĩ glia. Si a ñ audierĩt: transi¬
bunt ꝑ gladiũ. ⁊ consumentur stulti¬
cia. Uidef ne. inutiliũ regũ duplicem
exitũ: Aut eĩ ꝑ gladiũ transeunt: aut
tudinem iniquitatum suaꝵ potentes
potent̾ puniunt᷑. S ⁊ st ulticia con-¬
sumit impios: ꝙ ĩ dep̾ssione ppłi robͣ
pͥncipis en̾uatur. Popłs namꝙ ꝯtͥtꝰ¬

Expanded text:
suos in gloria. Si autem non audierint, transisuos in gloria. Si autem non audierint, transibunt per gladium, et consumentur stultitia . Videsne inutilium regum duplicem exitum? Aut enim per gladium transeunt, aut tudinem iniquitatum suarum, potentes potenter puniuntur. Sed et stultitia consumit impios, quia in depressione populi robur principis enervatur. Populus nam
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ celaui in sinu meo iniquitatem
meam. Si expani ad multitudinẽ
nimiam. ⁊ despͨcio ꝓpi̾tquoꝵ t̾ruit
me. ⁊ non magis tacui. nͨ egressussũ
⁊ cũ ip̃a sulti eꝰiꝰ deslent. si fructꝰ eius
cõmedi absq pecunia. ⁊ aĩam agͥ¬
colaꝵ eius afflixi: ꝓ frumento oriat᷑
mͥ tͥbulus. ⁊ ꝓ ordeo spina. An ñ cre-¬
dis eum ambulare in latitudine
deliciaꝵ dei. qui de corde puro. ⁊ ꝯ¬
scĩa bona. ⁊ fide ñ ficta. sb inp̾cacio¬
ne tanta de se ista fatetur: Quis
ĩ tanta uͥtutum luce ñ iuidet: Ni¬
miũ plane hebes est. ⁊ obstm ĩgenii.
cua ꝑ se ista ñ lucent. In unũ ħ plu¬
rima congeruntur quoꝵ uł unũ
cebem quenidam illust rare suffi¬
ceret. Si pͥncipes plura leg̾e ł audire fa¬
stidiunt: saltem ħ tantillum legant
audiant. ⁊ in qͥsicõne diligñti. discuci.¬
ant. dũ imitentur. Sequitur ẽĩ ĩ eod̾.
Si aulierĩt reges. ⁊ obiuau̾int uocem
ãm̃i: cõplebunt dies suos ĩ bono. ⁊ amnos

Expanded text:
et celavi in sinu meo iniquitatem meam. Si expavi ad multitudinem nimiam, et despectio propinquorum terruit me: et non magis tacui, nec egressus sum uctus ejus comedi absque pecunia, et animam agricolarum ejus afflixi, pro frumento oriatur mihi tribulus, et pro hordeo spina . Annon credis eum ambulare in latitudine deliciarum Dei, qui de corde puro, et conscientia bona, et fide non ficta, sub imprecatione tanta de se ista fatetur? Quis in tanta virtutum luce non videt? Nimium plane hebes est, et obtusi ingenii, cui per se ista non lucent. In unum hic plurima congeruntur, quorum vel unum, orbem quemdam illustrare sufficeret. Si principes plura legere, vel audire fastidiunt, saltem hoc tantillum legant, audiant, et inquisitione diligenti discutiant dum imitentur. Sequitur enim in eodem: Si audierint reges, et observaverint vocem Domini, complebunt dies suos in bono, et annos
Abbreviated transcription (Latin):
opinatitur: uirtutes ei legit ux cõmendas¬
se. scĩssunꝰ papa gregorius. ⁊ susis ꝓ eo lacri¬
nus: inferoꝵ conpescuisse incenilia. dño
remun̾ante ĩ misccł̃ia ub̃i. iusticiam
quam uidue flenti exhibuerat traianꝰ.
eũ eĩ ioratus ĩꝑator iam cqui ascendiss
ad bellum ꝓfectur᷑ uidua ap̃hñso pede
illuis miserabilit̾ lugens. sͥ iusticiam fie¬
ri peciit. de hiis qͥ filium suũ optimum
⁊ innocentissimũ iuuenẽ iniuste occi¬
derant. Eu inqͥt auguste ĩꝑas. ⁊ ego tã
at᷑cem iniuiriam pacior: Ego inqͥt ĩꝑa¬
tor satiffaciam tͥ cũ rediero. Quid inqͥt
illa si ñ recdieris: Successor meus ait tra¬
ianus eam faciet tͥ. Et illa. Quid tͥ ꝑde¬
rit. si alius bñfec̾it: Tu mͥ debitor es. ẜm̃
oꝑa mercedem receptur᷑. frans utiq est.
nolle redde. qd̃ debetur. Successor tuus
ininriam pacientib ꝓ se tenebitur. Ee
ñ liberabit iusticia alicna. Bene age¬

Expanded text:
opinantur, virtutes ejus legitur commendasopinantur, virtutes ejus legitur commendasse sanctissimus papa Gregorius, et fusis pro eo lacrymis, inferorum compescuisse incendia, Domino remunerante in misericordia uberi justitiam, quam viduae flenti exhibuerat Trajanus. Cum enim memoratus imperator, jam equum ascendisset, ad bellum profecturus, vidua apprehenso pede illius, miserabiliter lugens, sibi justitiam fieri petiit, de his qui filium ejus optimum, et innocentissimum juvenem injuste occiderant: « Tu, inquit, Auguste, imperas, et ego tam atrocem injuriam patior?--Ego, inquit imperator, satisfaciam tibi cum rediero.--Quid, inquit illa, si non redieris?--Successor meus, ait Trajanus, satisfaciet tibi. » Et illa: « Quid tibi proderit, si alius benefecerit? Tu mihi debitor es, secundum opera mercedem recepturus. Fraus utique est, nolle reddere quod debetur. Successor tuus injuriam patientibus, pro se tenebitur. Te non liberabit justitia aliena. Bene age
Abbreviated transcription (Latin):
orbis cõlebrabat. ⁊ titum amorem hu̾ani geu̾¬
is. suai .i. delitias iocunda memoria uenerat᷑
Ego hiis omnib traianũ p̾ferre ñ du÷ tbi¬
to. qui ĩ soliꝰ uͥtutis cultu regni ꝯstitit Eit
magestatem. et chitũ iuxta. qui ree te fe¬
c̾it: regem arbitratur. Eale est illud.. qd̃
sũb nõie tehodosii p̃cipit cladianus: En
licet extremos late dũere ꝑindos. Ee medus.
te mollis arabs. te seres adorent. Si metu¬
is. si pͣua cupis si duc̾is ira: Seruicii paci¬
ere iugum. tollerabis iniqͣs. Int̾uis leges.
tũt oĩa iura teniebis. eũ ptt̾is rex ẽẽ tui.
ꝓcliuior usus. In peiora clatur. suadet q
licencia luxum. Illecebris q effrena fa¬
uet. tũt uiuere caste. Asꝑus: cũ ꝓmptã
uenꝰ. tũ cduri ire. Consulitur: cũ pena pa¬
tet. s compͥme motꝰ. N tͥ qͥd liceat: s qͥd
fecise decebit. occurat. mentẽq domet
respͤtus honesti.
It uero in laude traianc faciliͦ
adqͥescat qui alios ei p̾ferendos.

Expanded text:
orbis concelebrat, et Titum amorem humani generis, suas scilicet delicias, jucunda memoria veneratur. Ego his omnibus Trajanum praeferre non dubito, qui in solius virtutis cultu, regni constituit majestatem. Ethicum juxta qui recte fecerit, regem arbitratur. Tale est illud quod sub nomine Theodosii praecipit Claudianus: Tu licet extremos late dominere per Indos, Te Medus, te mollis Arabs, te Seres adorent, Si metuis, si prava cupis, si duceris ira, Servitii patiere jugum, tolerabis iniquas Interius leges, tunc omnia jure tenebis Cum poteris rex esse tui: proclivior usus In pejora datur, suadetque licentia luxum, Illecebrisque effrena favet, tunc vivere caste Asperius, cum prompta Venus: tum durius irae Consulitur, cum poena patet: sed comprime motus, Nec tibi quid liceat, sed quid fecisse decebit Occurrat, mentemque domet respectus honesti. Ut vero in laude Trajani facilius acquiescant, qui alios ei praeferendos
Abbreviated transcription (Latin):
non credatur. Et lux uultꝰ mei ñ ca¬
debat in terram. Risit forte uir iustꝰ.
s eum ĩ hilaritate temꝑał inepcia nulla
resoluit. ⁊ qͥcqͥd t̾renũ erat. ĩ morib uul¬
tum uerebatur austerum. Si uoluis¬
sem ire ad eos: sedebam pͥmꝰ. Prima
siquidem cathedra dignꝰ erat. qͥ alios
tantarum uirtutũ itin̾e p̾cedebat.
Cũt sederet qͣi rex famulantib aliic:
latͥmas merencĩum abst̾gebat. Iocũ¬
da quidem condusio. cum potestas
publica sic studet p̾ ẽẽ: ut inuniu̾si¬
tate sua tͥstem aliquem ẽẽ ñ paciat᷑.
Qua uͦ arte id fiet: morał campus
subitus exequitur. ẽanta qͥd̃ amẽĩta¬
te floꝵ ⁊ fructuũ ub̾tate. ut siqͥs eũ
ingreditur: paradisi se d̃eliciis gau¬
deat int̾ẽẽ. Cqiraris forte. ⁊ attonit᷑
obstupescis. quẽquam ĩ exilio carnis
hꝰ. tante dulcedinis ẽẽ participem
⁊ celestium tiuium ẽẽ conciuem. S
an ita ẽẽ possit: ex oꝑib uiri iusti
tu ip̃e diiidica. Si negaui qua uo¬

Expanded text:
non credatur. Et lux vultus mei non cadebat in terram. Risit forte vir justus, sed eum in hilaritate, temporalis ineptia non resolvit, et quidquid terrenum erat in moribus, vultum verebatur austerum. Si voluissem ire ad eos, sedebam primus. Prima siquidem cathedra dignus erat, qui alios tantarum virtutum itinere praecedebat. Cum sederet quasi rex famulantibus aliis, lacrymas moerentium abstergebat. Jucunda siquidem conclusio; cum potestas publica sic studet praeesse, ut in universitate sua tristem aliquem esse non patiatur. Qua vero arte id fiet, moralis campus subjectus exsequitur, tanta quidem amoenitate florum, et fructuum ubertate, ut si quis eum ingreditur, paradisi se deliciis gaudeat interesse. Miraris forte et attonitus obstupescis, quemquam in exsilio carnis hujus, tantae dulcedinis esse participem, et coelestium civium esse concivem. Sed an ita esse possit, ex operibus viri justi tu ipse dijudica. Si negavi quod vo
Abbreviated transcription (Latin):
ranseo ad obsidionẽ chinonis qr
ibi anglos ⁊ nor mannos quos ĩa
se nullꝰ ignorat. Nã sileo de nãneto ⁊
angloꝵ eẽt formidim. Hoc ip̃m aut
ueritus aut amor ⁊ nͥtute abiectus.
ĩ certũ eñĩ ẽ. Illustͥs blesensiũ ⁊ carno¬
tensiũ comes castra q̃ pupillaris eta¬
tis temiꝑe amissa fu̾ant. ducatui nor¬
mannorᷤ restituit.
ꝯngum ẽ. si inilita gestatati pͥnci

Expanded text:
ranseo ad obsidionem Chinonis, quia ibi Anglos et Normannos, quos jamse, nullus ignorat. Nam sileo de Nanneto, et Anglorum esset formidini. Hoc ipsum aut veritus, aut amore et virtute allectus incertum est enim illustris Blesensium et Carnotensium comes castra, quae pupillaris aetatis tempore amissa fuerant, ducatui Normannorum restituit. Longum est si inclyta gesta tanti princi
Abbreviated transcription (Latin):
penulancia mulieris atq pecũie
magnidine ictꝰ expauidq demõstenes
au̾tit᷑ ⁊ cliscedẽs. ego inqͥt peniterexãti
nͦ enio. Uis ne ꝓximiora: Nosti quis
dixerit qr hẽt hoc uoluptas oĩs sti¬
mulis agit fruentes. apũq par uo¬
lantũ. nͥ gͣta mella fudit. fugit ⁊¬
nimis tenati ferit icta corda mor¬
su. Initia namiq cupidinis dulcia
sunt suꝑ ⁊ mel ⁊ fauũ. At nouissi¬
ma eiꝰ qͦ uis absincio amariora sũt.
Bͥs ẽ em̃ sinis ꝯfabulatiõis ꝯuinioꝵ.¬

Expanded text:
petulantia mulieris atque pecuniae petulantia mulieris atque pecuniae magnitudine ictus, expavidusque Demosthenes avertitur, et discedens: « Ego, inquit, poenitere tanti non emo. » Visne proximiora? Nosti quis dixerit, quia habet hoc voluptas omnis: Stimulis agit furentes, Apumque par volantum, Ubi grata mella fudit, Fugit, et nimis tenaci Ferit icta corda morsu. Initia namque cupidinis, dulcia sunt super mel et favum: at novissima ejus quovis absinthio amariora sunt. Quis est enim finis confabulationis
Abbreviated transcription (Latin):
lib̾et̾ ad mittit qͥu pꝰteriorib gra¬
uius uuln̾et᷑ iux euadit. uilus.
⁊ alloqͥum cõtactus. ⁊ oscła. ft̃m
sic̾ se p̾ceclũt ordine: ita ex uetesui¬
tate doloris in ferunt partũ. uolup¬
tatis siqͥdẽ finis: penitenciaẽ. Si
mͥ uõ credis. ł demonstem crede qͥ
sans urbane hoc taicli dicit᷑ respõ¬
dille. Hec aũ tais corinthia obele¬
ganciam uenustateq forme gran-¬
dem pecum̾a dem̾ebat. Conuentꝰq
ad eam diuorꝰ hoĩm ex õĩ gretia
celẽbres erant. nͨ ad mittebat nͥ qͥ
dabat q̃ poscebantur poscebat aũ
illa nimũ qͣntũ. hĩc natũ est fre¬
qu̾es illud ꝓu̾biũ apd̾̃ grecos.
frustra qͥs chorinthũ tendit ad
taidem nͥ q̃at aut uelit dare qd̵
poscit᷑. Ad hanc ille de mõstenes
clancł̃o adit. ⁊ uͭ copiam sui fa¬
ceret: pecit. At tais hoc qͣntum
poposcit qd̃ nr̃atis nũmi denariũ
fatat decies mille. Eqͥturq medie¬
tati talenti maioris. qd̾ nr̃atis
deuarii.ii. milia claudit. Tali

Expanded text:
terioribus gravius vulneretur, vix evadit. Visus, et alloquium, contactus, et oscula, factum. sicut se praecedunt ordine, ita et ex necessitate doloris inferunt partum. Voluptatis siquidem finis, poenitentia est. Si mihi non credis, vel Demostheni crede, qui satis urbane hoc Laidi dicitur respondisse. Haec autem Lais Corinthia ob elegantiam venustatemque formae grandem pecuniam demerebat. Conventusque ad eam divorum hominum ex omni Graecia celebres erant, nec admittebat nisi qui dabat, quae poscebatur. Poscebat autem illa nimium quantum. Hinc natum est frequens illud proverbium apud Graecos: « Frustra quis Corinthum tendit ad Laidem, nisi queat, aut velit dare, quae poscitur. » Ad hanc ille Demosthenes clanculo adit, et ut copiam sui faceret, petit. At Lais hoc quantum poposcit, quod nostratis nummi denarium faciat decies mille, aequaturque medietati talenti majoris, quod nostratis denarii viginti millia claudit. Tali
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯplexũ pectine serum falsis in¬
anis uite ob dux̃ imagimbꝰ ⁊
uestibus fulgebam de auratis
cͥtum datus uarietate. Nõ dixit
adme ꝯfluebant um diq mdici
mime ba lat̾nes. ħ genꝰ om̃e ue¬
natores clatnosi dulchorarii
mendaces histͥones nam ⁊ para¬
siti edaces merettes dolose. Ru¬
migeruli. falsiloqͥ ⁊ relatores
aũ ꝯtentores in anium sabulaꝵ.
Nõ dicit leones. ursos alobam

Expanded text:
complexum pectine serum, falsis incomplexum pectine serum, falsis inanis vitae obduxit imaginibus, et vestibus fulgebam deauratis, circumdatus varietate. Non dixit: Ad me confluebant undique Mendici, mimi, balatrones, hoc genus omne, venatores clamosi, dulcorarii mendaces, histriones vani, et parasiti edaces, meretrices dolosae, rumigeruli, falsiloqui, et relatores, aut concentores inanium fabularum. Non dicit: Leones, ursos alebam
Abbreviated transcription (Latin):
fenerator ũ plꝰ recipiat: in t̾clũ
aliquid p̾largitur. usi cocus. Mu¬
nera ꝙ senibus uidinsq ingen¬
cia mittis: iuste munificũ gargi¬
liãne uotem. Sordiluis nicħ est
nicħ ẽ spurciꝰuno qui potes insidi¬
as dona uocare tuas. Sic auidis
fallax indulget piscibꝰ hamꝰ. cal¬
lida sic stultas decipit esca fcras
Od lit largiri. qͥd sit donare doce¬
bo sinoscis. dona gargilianemͥ.
Deflecte ocłos ad eñ qui u̾mibꝰ
lcatens iacet instqui lino. ⁊ testa
fluent̾e de corꝑe samẽ radit. Audi
qͥd loquatur iir iustus ⁊ timens
dm̃. ⁊ recedens amalo. Nõ raic di¬
cit. cithara. ⁊ lira. plalt̾ium. ⁊ san¬
buca. ⁊ o m̃e genꝰ musicorꝰ incon¬
unuiis meis. Nõdicit epulabar
cotidie splendide gustus ꝑ orm̃a
elem̃ta queres. sollicitudine mł¬
ta. ꝯtrahens uñ ꝯficerent᷑ st̾co¬
ra. aũnent̾ distentꝰ facilie in li¬
bidinas despumaret. Nõ dicit in¬
duebar purpͤa ⁊bisso oꝑe ue plu¬
mario affectãsqnod in lotis acus

Expanded text:
 recipiat, interdum aliquid praelargitur. Unde coquus: Munera quod senibus, viduisque, ingentia mittis, Vis te munificum, Gargiliane, vocem. Sordidius nihil est, nihil est te spurcius uno, Qui potes insidias dona vocare tuas. Sic avidis fallax indulget piscibus hamus, Callida sic stultas decipit esca feras. Quid sit largiri, quid sit donare docebo, Si nescis, dona, Gargiliane, miDeflecte oculos ad eum qui vermibus scatens, jacet in sterquilinio, et testa fluentem de corpore saniem radit. Audi quid loquatur vir justus, timens Deum, et recedens a malo: non utique dicit: Cithara, et lyra, et psalterium, et sambuca, et omne genus musicorum in conviviis meis. Non dicit; Epulabar quotidie splendide, gustus per omnia clementa quaerens, sollicitudine multa contrahens, unde conficerentur stercora, aut venter distentus facile in libidinem dispumaret. Non dicit: Induebar purpura et bysso, opereve plumario, affectans quod in locis acus
Abbreviated transcription (Latin):
impͣlet. nec urget᷑ que ꝑia ĩ idrui
ꝙ se̾ nollet urgeri E st itaq in
hospitẽ ꝑegͥnũ oĩs humanitas
⁊ sobria lib̾alitas excenda ⁊ indi¬
gene hospiti gr̃am plemorem
referre debet: tenaci bñficior̾ me¬
ad u̾se rel̃gionis. ñ pcedentis ĩi¬
micicie titulus ꝑmit. Nam
⁊ bͣs oregoriꝰ. gneocesariensis epe
cum urgẽte tẽꝑis ⁊ ꝓcelle angͦ¬
tia in alpibꝰ int̾ceptus in fanũ
apolims qͥi ab indigenis coleba¬
tut diu̾tiss ⁊ a sac̾dote loci lic
ꝓfano officiosissime exceptuls
eẽt hospicio memor offici ⁊ hos¬
picii apollinẽ q̃m suspe̾derat
aresposis ⁊ ludificacionibꝰ aĩaꝵ
sacdotis p̾cibꝰ relaxan̾it Siqͥdem
ap̃ eusebiũ cesariensem in ectłia.¬
stica historia pot̾unt ħ plemꝰ
inueniri. Eoq refente ꝯstat ꝙ
sac̾dos q̃iulus beatũ gͦgoriũ ꝑ¬

Expanded text:
impellit, nec urget quempiam in id, in impellit, nec urget quempiam in id, in quod se nollet urgeri. Est itaque in hospitem peregrinum omnis humanitas, et sobria liberalitas exercenda, et indigenae hospiti gratiam pleniorem referre debet, tenaci beneficiorum meadversae religionis, nec praecedentis inimicitiae titulus perimit. Nam et beatus Gregorius Neocaesariensis episcopus, cum urgente temporis et procellae angustia, in Alpibus interceptus, in fanum Apollinis, qui ibi ab indigenis colebatur divertisset, et a sacerdote loci, licet profano officiosissime exceptus esset hospitio, memor officii et hospitii, Apollinem quem suspenderat a responsis, et ludificationibus animarum, sacerdotis precibus relaxavit. Siquidem apud Eusebium Caesariensem in ecclesiastica historia poterunt haec plenius inveniri. Eoque referente constat, quod sacerdos querulus beatum Gregorium p
Abbreviated transcription (Latin):
i uuriã. Discipuli quoq ꝑͦsuasi¬
ombus usi sunt: ut dũm uolẽ¬
tem ire longlus hospicio detin̾ẽt.
⁊ nob̾ hospisalitatis formam
p̾scͥbentes ex empło coegerunt
eum. iusiq sñt ei locũ cefsisse
pͥmũ.: que post mod̾ agnouer̃t
dũm inf̾ractione ꝑanis. Alias
namq delicias msi qs forte ne¬
cessitas exigebat ei nõ legimꝰ
fuifse appositas. dritãma qͦ nr̃a
ꝑro dux̃ albanũ ab officio hospita¬
nis insignẽ qui se ip̃m maliut ti¬
rannoꝵ exponere celis. qm hos
infra qͣtriduũ hospicio suscepis¬
sent. Criminis it ꝯtͣhebat notã.
quisqͥs añ qͥntũ diem hosti .i. ꝑ
obeqͥtatẽ hospitibus exhibenda
hostis dicẽbatur antiqͥtꝰ. quẽ mͦ
humanꝰ. d̾ iuire antiqͦ iniquus
est. Declarant ħ legũ tabule
⁊titulꝰ uiris: qui est statutus
dies cũ hoste. Q uͦ humauitatẽ
exhibet hospiti ⁊ caritatem
in hos pites intera sua. s memor
officii sidiscretus ÷. ad tͣpia non

Expanded text:
injuriam. Discipuli quoque persuasiinjuriam. Discipuli quoque persuasionibus usi sunt, ut Dominum, volentem ire longius, hospitio detinerent, et nobis hospitalitatis formam praescribentes exemplo, coegerunt eum, visique sunt ei locum cessisse primum, quem postmodum agnoverunt Dominum in fractione panis. Alias namque delicias, nisi quas forte necessitas exigebat, ei non legimus fuisse appositas. Britannia quoque nostra produxit Albanum, ab officio hospitalitatis insignem, qui se ipsum maluit tyrannorum exponere telis quam hospinfra quatriduum hospitio suscepissent. Criminis enim contrahebat notam, quisquis ante quintum diem hosti, id esob aequitatem hospitibus exhibendam, hostis dicebatur antiquitus, quem modo humanus, de jure antiquo iniquus est. Declarant hoc legum tabulae, et titulus juris, qui est statutus dies cum hoste. Qui vero humanitatem exhibet hospiti, et charitatem in hospites viscera sua, sed memor officii, si discretus est, ad turpia non
Abbreviated transcription (Latin):
gͣdiuntur. Et descendentes seͥ¬
bunt᷑ quos ad uisitation̾ẽ ⁊ p̾bẽ¬
dam mat̾iam ꝓm̾endi. ad ꝯspectũ
fidelis prĩs familias gr̃a destina¬
uit. sis ⁊ iste pͥmo tͥbũ suam ag¬
noscit. q̃ dñm spetiałr agnosce¬
bat. ⁊ ĩea ip̃a illos cet̾is p̃fert. ñ
quos sangins aut lenocima mũ¬
di exinaniti cõmedant: s quos di¬
uinꝰ timor illustrat. Non utiq
lent̾ loqͦs ⁊ uauiloqͦs uir sc̃s as¬
ciuit. s eos qͥd̃i quem colebat ĩ¬
maginẽ p̃ferebant. S nũqͥd diei
festinitas fr̃m cetus. aũ opulen¬
cia edulior. a gerendis ꝓ more
sc̃m hoĩan retardauit᷑. Utiq ĩ
ip̃a leticia ꝯuiuantiũ ĩ crepat᷑
a fr̾ibꝰ hebreũ qũe ab impiis ꝑcus¬
sum audierat. post soł occubitũ
qr añ ñ licuit: ꝓfectus : sepẽlire.
Nec u̾itꝰ est offẽnsã pͥncipis. dum
expleret offm karitatis: ille
plane ꝯsmislil. qͥ ĩse ⁊ sobole
qmͣ in hospicibꝰ retiꝑe maluit:
a ꝯcinibus luxutiosis insigniia

Expanded text:
descendentes scribuntur, quos ad visitationem, et praebendam materiam promerendi, ad conspectum fidelis patrisfamilias gratia destinavit. Sic et iste primo tribum suam agnoscit, quae Dominum specialiter agnoscebat, et in ea ipsa illos caeteris praefert, non quos sanguis, aut lenocinia mundi exinaniti commendant, sed quos divinus timor illustrat. Non utique ventriloquos et vaniloquos vir sanctus ascivit, sed eos qui Dei, quem colebat, imaginem praeferebant. Sed nunquid diei festivitas, fratrum coetus, aut opulentia eduliorum, a gerendis pro more sanctum hominem retardavit? Utique in ipsa laetitia convivantium increpatus a fratribus, Hebraeum, quem ab impiis perculsum audierat, post solis occubitum, quia ante non licuit, profectus est sepelire. Nec veritus est offensam principis, dum expleret officium charitatis; illi plane consimilis, qui in se, et sobole, quam in hospitibus recipere maluit a concivibus luxuriosis insignem
Abbreviated transcription (Latin):
tans gr̃am: augłos in hospicrũ
huilitate uictos ⁊ p̃cibꝰ intͦdut̃.
Eis tñ incentiua gule neqͣqͣm
apponit. nͨ uitulũ quem de ar¬
mento tollit: inpendiis rer
⁊ cocoꝵ arte fecit ẽẽ troianũ.
Loth qͦ luxurie ꝑunitores an¬
gelos deuotione urgente in do¬
mũ suam egit. ⁊ licet eis ad
gulam alĩa ue luxuria nõ ser¬
uiret nicħ tam̃ de fuit karita¬
tu adeo qͥdẽ. ũ sodonitaꝵ furo¬
riu̾gines filias qmͣ hospites mal¬
let expon̾e. Cũ in domo tobie di¬
es festus ag̾etur: uade inquit
⁊ ad huc aliquos de tͥbu nr̃a ti¬
mentes dm̃. neq u diem festũ
agi posse putabat. nͥ aliqueni

Expanded text:
in hospitium, humilitate victos et precibus, introducit. Eis tamen incentiva gulae nequaquam apponit, nec vitulum quem de armento tollit, impendiis rerum, et coquorum arte fecit esse Trojanum. Loth quoque luxuriae punitores angelos, devotione urgente, in domum suam egit, et licet eis ad gulam, aliamve luxuriam non serviret, nihil tamen defuit charitati: adeo quidem, ut et Sodomitarum furori virgines filias, quam hospites mallet exponere. Cum in domo Tobiae dies festus ageretur: Vade, inquit, et adduc aliquos de tribu nostra, timentes Deum ; neque enim diem festum agi posse putaba
Abbreviated transcription (Latin):
ti credo ⁊ fateor cohere. Cicero mͥ
testis ÷ ⁊ iliꝰ cesar. ⁊ alii quos ne¬
mo tenatitatis in sumuslare p̃su¬
met A̾du̾sus hãc ml̃ta suꝑius
dicta sunt. ⁊libalitatis officia.
ex libris oftoꝵ facile innocescẽt.
uͣ tñ libalitatis ingenue facies
de nudetur: modꝰ ille largiendi
no bilior ⁊ laudabilior .℥. ⁊ absq¬

Expanded text:
ti credo et fateor cohaerere. Cicero mihi ti credo et fateor cohaerere. Cicero mihi testis est, et Julius Caesar, et alii, quos nemo tenacitatis insimulare praesumet. Adversus hanc multa superius dicta sunt, et liberalitatis officia ex libris Officiorum facile innotescent. Ut tamen liberalitatis ingenuae facies denudetur, modus ille largiendi nobilior et laudabilior est, et absq
Abbreviated transcription (Latin):
tione de clamacionũ scblariũ
illustrauit.⁊ qͦs de nat᷑alibꝰ q̃stio¬
mb edlidit. ⁊ qͦs de ph̃ia parñ diligẽ¬
tes arguit qͥntilianꝰ uͥt fedeł cus¬
toi uͥtutis. ubiq uicioꝵ hostis oc
minit in ꝓrimo inuenalis. sic.
ftontonis plata  ꝯ nulsaq mar¬
mora clamant Semꝑ eũ inqͣm
sic asserit umu̾sos ext̾mminare
errores: si aurea uideat᷑ scla re¬
formare. ⁊ deoᷤ ab humano gu̾e
exubantes . eiꝰ oꝑa reuo catoi ho¬
mimbꝰ ꝯtͣcta societate miscerẽ.
Consentiam facile litt̾atiorẽ extitisse
quintilianũ ⁊ acumine ⁊ grauita¬
te dicendi p̾ced̾e̾. At ille diligencior
est ⁊ qͣntum in rethoritis uintitur.
tantũ iuncit in ethica. Ip̃e qͦ qͥnti¬
lianus in magnis ⁊ p̾cipuis boĩs
frugalitat̾e ducit. ⁊ in cõmenda¬
cione tantus est: uͥ uł solus pos¬
sit suffic̃e. Qͥs tñ ÷ qͥ ñ laudet:
Dis nõ eam netessaria cretlit: Ne
tũ aluxuriosis arguar auarus
frugalitatis laudator: eã liberalita¬

Expanded text:
amationum scholarium illustravit, et hi quos de naturalibus quaestionibus edidit, et quos de philosophia parum diligentes arguit Quintilianus; ubique fidelis custos virtutis, ubique vitiorum hostis occminit in primo Juvenalis sic: Frontonis platani, convulsaque marmora clamant; semper eum, inquam, sic asserat univeros exterminare errores, ut aurea videatur saecula reformare, et deos ab humano genere exsulantes, ejus opera revocatos, hominibus contracta societate miscere. Consentiam facile litteratiorem exstitisse Quintilianum, et acumine, et gravitate dicendi praecedere. At ille diligentior est, et quantum in rhetoricis vincitur, tantum vincit in ethica. Ipse quoque Quintilianus in magnis et praecipuis bonis frugalitatem ducit, et in commendatione ejus tantus est, ut vel solus possit sufficere. Quis tamen est qui non laudet? Quis non eam necessariam credit? Ne tamen a luxuriosis arguar avarus frugalitatis laudator, eam liberalita
Abbreviated transcription (Latin):
ũqͦ põdẽ ẽe repensñ. hat a sc̃o ui¬
ro ad apolline suũ epłã reportaũ.¬
bregoriꝰ apollini. ꝑ mitto te redi¬
re ad locũ tuũ ⁊ ag̾e q̃ ꝯsueiusti.
Cũ gͦidolo sac̾dos epłamreddidis¬
set solutꝰ demõ responsis more
solito ludificare cepit. uñ sac̾doᷤᷤ
ad miratꝰ illiꝰ maiestatẽ. cͦserui
hunules possũt lic ⁊̃ diis genciũ
imꝑare. ⁊ u̾bo suspende̾ ⁊ torqͥre cõ¬
infide ⁊ religione ꝓfetit. uͭ beato
gregorio credatur inregine.
Gneocesarieũ eccłie successisse.
Et sit qͥdẽ sedulitas hospitis hu¬
mane pͥꝰ deinde salubt᷑ remu̾¬
ata÷. Postremo. ⁊ si urbanta¬
tis inħospites ex̾cende apd̃ othi¬

Expanded text:
uo pondere esse repensum, hanc a sancto viro ad Apollinem suum epistolam reportavit.--Gregorius Apollini: « Permitto te redire ad locum tuum, et agere quae consuevisti. » Cum ergo idolo sacerdos epistolam reddidisset, solutus daemon responsis more solito ludificare coepit. Unde sacerdos admiratus illius majestatem, cujus servi humiles possunt sic etiam diis gentium imperare, et verbo suspendere et torquere, conin fide et religione profecit, ut beato Gregorio credatur in regimine Neocaesariensis Ecclesiae successisse. Et sic quidem sedulitas hospitis humane prius, deinde salubriter remunerata est. Postremo etsi urbanitatis in hospites exercendae apud ethi
Abbreviated transcription (Latin):
NIam si iul eqͣliũ ꝯtempliss
sipar nõ ꝯcupiss. si ñ oĩa sua a¬
mass. si rerꝵ pond̾amimitissimis
⁊ seu̾iore gu̾e satis firmatis legẽ¬
cium. Multa ⁊ ut dixi ꝓbanda
ineo. mlta ⁊̃ admiranda sunt.
Rlig̾e uͦ cure sit: ꝙ utina ipse
fetiss. Digna ⁊ fuit illa natura
que meliora uellet ꝙ uoluit effe¬
cit. ħ insenetam qͥntilianꝰ. S an
do corruptam: ne qͣqͣm arbitror d̾¬
tͣhendũ. Moralia gͦ eiꝰ p̾cepta ad
litatis oriri. legant᷑ epłe eins. libri
debñficiis. aut clementia. illiq qͦs¬

Expanded text:
Nam si nil aequalium contempsisset, Nam si nil aequalium contempsisset, si non concupisset, si non omnia sua amasset, si rerum pondera minutissimis et severiore genere satis firmatis legencium. Multa enim, ut dixi, probanda in eo, multa etiam admiranda sunt. Eligere vero curae sit, quod utinam ipse fecisset. Digna enim fuit illa natura, quae meliora vellet; quod voluit, effecit. Haec in Senecam Quintilianus; sed an do corruptam, nequaquam arbitror detrahendum. Moralia ergo ejus praecepta admlitatis oriri. Legantur epistolae ejus, libri de beneficiis, aut clementia, illi q
Abbreviated transcription (Latin):
re ad seu̾iora iudicia contendo. t̾
iam solus hic fere inmansb ad¬
holescenciuim fu̾it. Qũe nõ eqͥd̃
conabar om̃o extitt̾e: s potiorib
p̾ferri ñ sinebam. Quos ille ñ
destit᷑at incessere. cũ diussi sibi
ꝯscuis gn̾is: placere se malicẽdo
posse. in qͥbꝰ illi placerẽt diffide̾t.
Amabant eum mag̾ qm imi¬
tabantur. tantũq ab illo deflu¬
ebant: quatũ ille ab antiqͥs des¬
ceuderat. Foret it optanclum.
pares ac salte. ꝓximos illi uiro
fieri. S placebat ꝓpf so la uicia
⁊ ddease. quisq dirigebat et¬
fingenda q̃ poterat. Demde cum
se iactaret cod̃ mͦ dic̃e senetam
in famabat. Cuius ⁊ młte aliqͥn
⁊ magne uͥtutes fuerunt inge¬
mũ fatile ⁊ copiosũ plurimum
studii. mułta reꝵꝰ cognicio.ĩ qͥ
tũ aliqñ ab hiis quib inqͥrenda
qued̾a mãdabate de ceptus ÷ lrac¬
tauit ⁊̃ omñe fe̾ studioꝵ mat̾i
clareq sentencie. młta ⁊ mor
cibus uiciis. Uelles i eũ suo in¬
genio dixisse. alieuo iudicio.

Expanded text:
re ad severiora judicia contendo, cum jam solus hic fere in manibus adolescentum fuerit. Quem non equidem conabar omnino excutere, sed potioribus praeferri non sinebam, quos ille non destiterat incessere, cum diversi sibi conscius generis, placere se in dicendo posse, in quibus illi placerent, diffideret. Amabant eum magis quam imitabantur, tantumque ab illo defluebant, quantum ille ab antiquis descenderat. Foret enim optandum, pares ac saltem proximos illi viro fieri. Sed placebat propter sola vitia, et ad ea se quisque dirigebat effingenda, quae poterat. Deinde cum se jactaret eodem modo dicere, Senecam infamabat. Cujus et multae alioquin, et magnae virtutes fuerunt, ingenium facile et copiosum, plurimum studii, multa rerum cognitio, in qua tamen aliquando ab iis, in quibus inquirenda quaedam mandabat, deceptus est. Tractaviclaraeque sententiae, multa etiam morum cibus vitiis. Velles enim eum suo ingenio, dixisse alieno judicio.
Abbreviated transcription (Latin):
lib̾alitas illustrat᷑. Nlunqͥd i ñ
hiis largitas ẽe põt: humerus
in qͥd meus a nuctura suaca¬
dat. ⁊brachiũ meũ cũ ossibꝰ ꝯt̾at᷑
si negaui ꝙ uolebant pauꝑibus.
Si ꝯcłos indne exspectare feci.
si comedi hucellam meam so¬
lus ⁊ ñ comedit pupillus exea.
Qiforis mansit ꝑ egͥmis. ⁊ hosti¬
um meñ nͥ pacuit matori. Si

Expanded text:
liberalitas illustratur? Nunquid fere sine his largitas esse potest? Humerus, inquit, meus a junctura sua cadat, et brachium meum cum ossibus conteratur, si negavi, quod volebant, pauperibus. Si oculos viduae exspectare feci, si comedi buccellam meam solus, et non comedit pupillus ex ea. Si foris mansit peregrinus, et ostium meum non patuit viatori. Si
Abbreviated transcription (Latin):
mus fuisse uideatur. Eñ laudis fuisle
auidissimũ ł exeo ꝯstat qd cũ theodoc¬
ti discipło libros artis oratorie ũ cas ede¬
ret ꝯcessisset moleste ferens pͦca tantũ
landis ⁊ głie titulũ se alii cessisse ꝓpͥo
de his intheadoctis libus dictum adiecit.
¶Uñ ualerius maximꝰ. nͥme tam late
⁊ tam patentis scientie uerecundia te
stabiliendi mores alcioris aĩ pho
qͥ ꝯtemptũ eius intͦduc̾e conant᷑ nog¬
ligitur. Nam ⁊ uolũnbꝰ noĩa sua
diligent̾ adicuuit. uͭ qd̃ ꝓ fessione
uant. usurpatione memorie as¬
seqͣntur. Hic ÷ cuiꝰ disputationibus
effectũ ÷: ut achadenna ioueatur

Expanded text:
mus fuisse videatur. Eum laudis fuisse mus fuisse videatur. Eum laudis fuisse avidissimum, vel ex eo constat, quod cum Theodocti discipulo libros artis oratoriae ut eos ederet concessisset, moleste ferens postea, tantum laudis et gloriae titulum se alii cessisse, proprio de his in Theodoctis libris dictum adjecit. Unde Valerius Maximus: Nisi me tam latae et tam patentis scientiae verecundia tencujus stabiliendi mores altioris animi phqui contemptum ejus introducere conantur, negligitur. Nam et voluminibus nomina sua diligenter adjiciunt, ut quod professione levant, usurpatione memoriae assequantur. Hic est cujus disputationibus effectum est, ut Academia moveatur
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ex othericũ dr̃ distiuxisse. Nam fa
miliares ⁊ qͣsi domestici ad mittebã¬
tur magͦatica. Exotherica nͦ ñ mͦ exͣ¬
neis: s hospitibꝰ patebant ⁊ ꝑegͥnis.
fuerunt qui eum in cubi demonis
ailium cred̾e̾nt. ꝓpt̃ agilitatem corꝑis
ꝑspicacia ingem̃r ⁊ głie appetitum.
qña młtiplici industa oĩbꝰ preriꝑe ꝯ
lueuerat. Bostatur de eo ualerus mex¬
mus. qi sup̃me uite reliquias senilibꝰ
ac rugosis meubris insu̾mo litarũ
ocio iux custodiens a deo ualenter ꝓsa
lute prĩc incubuit. uͭ cam ab hostibꝰ
armis solo eqͣtam in lectulo athemeu¬
si iaccns quid̃ macedonũ manbꝰ quibꝰ
abiecta erat eriperet. Ita urbe strata
atq eu̾sa. alexandriq familiaritate
qͣrestituta ẽ: aristotilis uotũ ÷ opus. Li¬
cet aũ nõim ⁊ u̾borũ turbator habe¬
atur: nõ mͦ subtilitate qua cunctis ce¬
lebris ẽ. s ⁊ mira suantate dicendie¬
ualuit. ad eo qͥd̾e̾. nͭ placomi m̾ito ꝓxi¬

Expanded text:
exotericum dicitur distinxisse. Nam et exotericum dicitur distinxisse. Nam et familiares et quasi domestici admittebantur in acroatica; exoterica vero non modo extraneis, sed hospitibus patebant, et peregrinis. Fuerunt qui eum Incubi daemonis filium crederent, propter agilitatem corporis, perspicaciam ingenii, et gloriae appetitum, quam multiplici industria omnibus praeripere consueverat. Testatur de eo Valerius Maxmus, quia supremae vitae reliquias senilibus ac rugosis membris in summo litterarum otio vix custodiens, adeo valenter pro salute patriae incubuit, ut eam ab hostilibus armis solo aequatam, in lectulo Atheniensi jacens, Macedonum de manibus, quibus objecta erat, eriperet. Ita urbe strata atque eversa, Alexandrique familiaritate qua restituta est, Aristotelis notum est opus. Licet autem nominum et verborum turbator habeatur, non modo subtilitate, qua cunctis celebris est, sed mira suavitate dicendi evaluit, adeo quidem, ut Platoni merito proxi
Abbreviated transcription (Latin):
ol ecelso insus est cecidisse. qua
di extuictam deflouerũt. qui ad ths¬
nuni sapiencie cu ille dip̾sederat lua
arbitrabantur studia refenda. S cũ
ei aristotiles discipłs iur excellentis
ingenii ⁊ platoni impar eloqͥo. l mł̾¬
tos facile suꝑans indocendi officium
successiss et: quasi matutinũ sidꝰ effussit
ad cõtuendam m̾tatis spẽm mentes ho¬
minũ reꝑauit. Sectam hͥ ꝑ ipathetica
ꝯdilit sic iq dictamꝰ qd̾ ambulanĩ
disputare ꝯsucuerat.: płimos cliscipło ᷤᷤ¬
p̾dara fama excellens ⁊ arce suadeu¬
di. nno ad huc p̃ceptore in sũa hesim
ꝯgregauit. Bractauit qͥdem om̃s ph̾e¬
partes ⁊ p̾cepta declit insinglas s p̾ce.
teris sic pacionalẽ redegit in ius suum
ñ apossessione illiꝰ indeatur om̃s alioᷤ
m̾uerit. Sic eni urbs romam. maro
ca arist̾t nt̃ntiũ placito ꝯtͣctum est.
fuit aũ facundꝰ eloqͥo. s ub̾ior sensibꝰ
⁊ doctus oĩũ sentenciis obmare. h ÷
qui pͥmꝰ studior genera magͦnicum.

Expanded text:
ol e celo visus est cecidisse qua ddi exstinctam defleverunt, qui ad thronum sapientiae, cui ille diu praesederat, sua arbitrabantur studia praeferenda. Sed cum ei Aristoteles discipulus, vir excellentis ingenii, et Platoni impar eloquio, sed multos facile superans, in docendi officium successisset, quasi matutinum sidus effulsitad contuendam veritatis speciem, mentes hominum reparavit. Sectam hic Peripateticam condidit, sic utique dictam, quod deambulans disputare consueverat, plurimosque discipulos praeclara fama excellens et arte suadendi, vivo adhuc praeceptore in suam haeresim congregavit. Tractavit quidem omnes phingulas, sed prae caeteris sic rationalem redegit in jus suum, ut a possessione illius videatur omnes alios meruerit. Sicut enim urbs Romam, Maronca Aristotelem utentium placito contractum est. Fuit autem facundus eloquio, sed uberior sensibus, et doctus omnium sententiis obviare. Hic est qui primus studiorum gener
Abbreviated transcription (Latin):
eu̾encia gͦ que corꝑalit̾ in¬
pendit᷑. aut ĩ ꝑsonis ꝯsistit.
a natura. ãut ab oficio. aut a morib.
aut a condicione. aut a fortuna. Na¬
Ttura parentes uen̾am ⁊ lib̾os. ⁊ qͦs nob̾
caro coniũxit. It puta uxorem. cog¬
natos. ⁊ asfines. Nñ ⁊ genciũ iure re-¬
ceptum est. eo qd̃ ꝑ eque fit apd̃ om̃s
gentes. Ad hoc ⁊̃ ⁊ diuino uire urge¬
mͣ qui scͥptum nouimꝰ honora pa¬
trem tuũ. ⁊ mr̃em ut sis longenus
suꝑ t̾ram. Et qͥ pr̃i ł mr̃i maledixe¬
rit: morte morietur. Lib̾os nͥ mltũ
rens uxori sue. ut sĩt duo ĩ carne
una. Non tñ ĩ hc ꝑte diuine legis
mandata desũt. ⁊ si ꝓpt̾ nat̾e stimulũ
qui satis urget. rarius iserantur: ꝑten¬
cluntur tñ ad cognatos ⁊ affines: qͦs ꝑ se
nat᷑a cõmenclat.

Expanded text:
erentia ergo quae corporaliter ipenditur, aut in personis consistit, a natura, aut ab officio, aut a moribus, aut a conditione, aut a fortuna. Natura parentes veneramur et liberos, et quos nobis caro conjunxit, utputa uxorem, cognatos et affines. Unde et gentium jure receptum est, eo quod peraeque fit apud omnes gentes. Ad hoc etiam divino jure urgemur, qui scriptum novimus: Honora patrem tuum et matrem, ut sis longaevus super terram: et qui patri vel matri maledixerit, morte morietur . Liberos non multum rens uxori suae, ut sunt duo in carne una . Non tamen in hac parte divinae legis mandata desunt, etsi propter naturae stimulum, qui satis urget, rarius inserantur, protenduntur tamen ad cognatos et affines, quos per se natura commendat.
Abbreviated transcription (Latin):
ueri eccliam ꝑfidiam inpugnare
sacdociũ uen̾ari. pauꝑm ꝓpulsare
iniurias. pacare ꝓuiciam. ꝓ fr̃ib nͭ sa¬
cramenti docet ꝯceptio fund̾e sangͥnẽ. ⁊
si opꝰ est aĩam pon̾e. Exultationes dĩ in gut¬
ture eor̾: ⁊ gl̃adii aucipites in mambus¬

Expanded text:
ueri Ecclesiam, perfidiam impugnare, sacerdotium venerari, pauperum propulsare injurias, pacare provinciam, pro fratribus, ut sacramenti docet conceptio, fundere sanguinem, et, si opus est, animam ponere. Exaltationes Dei in gutture eorum, et gladii ancipites in ma
Abbreviated transcription (Latin):
mosa seruat᷑. Nicħ tutũ est in quo tociuᷤ
pensatonẽ domꝰ &e languons solacia ducũt᷑
serinis fidelis pensat obediens auctorita¬
que ĩeo se estimat dñam. si adu̾sũ uiri fa¬
ciat uoluntatẽ id qd̾ placet. ñ qd iubet᷑.
Aslidere aũ egrotanti magis posi amici
& u̾ule bñficiis obligati. qmͣ illa que nob
uendat illuniem. & sollicitudine iactans lan¬
guentis animã desꝑatone ꝯturbi. Qd̾silan¬
guerit: egrotandũ ẽ. & ñꝙͣ ab eiꝰ lectulo rece¬
dendũ. Aut si bona fu̾it ce suainis uror que
tñ rara auis est. cũ parturiente gemimꝰ cum
ꝑiclitante torquemu. Sapiens autẽ ñꝙͣ
solus ẽẽ potest. hẽt secum om̃s qui s̃. quiq
unqmͣ fner̃t boni. ⁊ aĩm lib̾m quocumq iuib

Expanded text:
mosa servatur. Nihil tutum est, in quod totius mosa servatur. Nihil tutum est, in quod totius pensationem domus et languoris solatia, servus fidelis dispensat, obediens auctoritaque in eo se estimat dominam, si adversus viri faciat voluntatem; id est quod placet, non quod iubetur. Assidere autem egrotanti magis possunt vernule beneficiis obligati, quam illa que nobis uendat illuuiem, et sollicitudinem iactans, languentis animum desperatione perturbet. Quod si languerit, coaegrotandum est et numquam ab eius lectulo recedendum. Aut si bona fuerit et suauis uxor, quae tamen rara aut uix est, cum parturiente gemimus, cum periclitante torquemur. Sapiens autem numquam esse solus potest. Habet secum omnes qui sunt quique umquam fuerunt boni, et animum lib
Abbreviated transcription (Latin):
uxor no ostenditur. ne ante displiceat quã
chritudo laudanda. ne si alt̾am aspexeris. se
estimet clisplic̾e. Uocanda domina. celebran¬
dus nathalis eiꝰ. Iurandũ ꝑ salute eiꝰ. ut
sit suꝑstes: optandũ. honoranda nutrix
formosus assecla. & ꝓcurator calamistratꝰ
ce ĩ longam securamq libidinẽ exeptꝰ spa¬
do.S quib nom̃ib adult̾i delitescunt. qͦs¬
cumq illa dilex̾it: gͣtis amandi. Si totã¬
er domũ regenda ꝯmiseris: seriuendꝰ es. Si
aliquid tuo arbitrio reseruau̾is: fidẽ sͥhre
&e ariolos & institores gẽmaꝵ sericaꝵq ue
suspic̃onis est iniuria. u̾m qͥd ꝓdest ⁊̃ dili¬
gens custodia. cum uxor inpudica custodi¬
dica dicenda est. cui cũ licuit peccare: no¬
luit. Pulchra cito adamat᷑ͫ feda facile ꝯtu¬
piscit. Difficile custodit᷑ qm plures amãt
Nolestum est posside qd nemo hr̃e dignat᷑.
Inmaiore tñ miseria deformis. hc̃t᷑. qm for¬

Expanded text:
uxor non ostenditur, ne ante displiceat, quam uxor non ostenditur, ne ante displiceat, quam , et pulchritudo laudanda: ne si alteram aspexeris, se existimet displicere. Vocanda domina, celebrandus natalis ejus, jurandum per salutem illius, ut sit superstes optandum; honoranda nutrix formosus assecla, et procurator calamistratus, et in longam securamque libidinem exsectus spado: sub quibus nominibus adulteri delitescunt. Quoscumque illa dilexerit, ingratis amandi. Si totam domum regendam ei commiseris, serviendum est. Si aliquid tuo arbitrio reservaveris, fidem sibi et hariolos et institores gemmarum sericarumque suspicionis injuria. Verum quid prodest etiam diligens custodia, cum uxor servari impudidica dicenda est, cui licuit peccare si voluit. Pulchra cito adamatur, foeda facile concupiscit. Difficile custoditur, quod plures amant. Molestum est possidere, quod nemo habere dignetur. Minore tamen miseria deformis habetur, quam for