comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
suam non sołu occultã comm̃ dauit dicens. intende animȩ met ⁊ redime eam.
uerũ etiã manifestã scđm corpꝰ adiciens ꝓpt̃ inimicos meos erue me. ita &
his futuras quasda calamitates p̃dicit occultas: dequibꝰ paulo ante loquebat᷑
Nam quotus quisq ẽ qͥ intelligat infelicitatẽ hominis cuiꝰ cor iã cecatũ ẽ Tol¬
lantur illi ocłi corꝑis. om̃s homines miserũ dicunt: ꝑdat ocłos m̃tis. s tam̃
circũ fluant oĩa habundantia rerũ. felicẽ appellant: s qui similit̃ m̃tis ocłos

Expanded text:
suam non solum occultam commendavit dicens, Intende animae meae, et redime eam; suam non solum occultam commendavit dicens, Intende animae meae, et redime eam; verum etiam manifestam secundum corpus, adjiciens, Propter inimicos meos erue me: ita et his futuras quasdam calamitates praedicit occultas, de quibus paulo ante loquebatur. Nam quotusquisque est, qui intelligat infelicitatem hominis cujus cor jam caecum est? Tollantur illi oculi corpoporis; omnes homines miserum dicunt: perdat oculos mentis, sed tamen circumfluat omni abundantia rerum; felicem appellant, sed qui s
Abbreviated transcription (Latin):
s̃ sͥ scandału. Obscurent᷑ oculieo ne uideant :: dorsũ eix semꝑ incurua. Et¬
hoc c̃sequens ẽ. Nam quoꝵ fuerint ocłi obscurati ne uidcant : sequit᷑ ut dorsũ
eoꝵ incuruet᷑. Vnde hoc. Quia cũ cessauerint suꝑna cognosce necesse ẽ ut de
inferiorib: cogitent. Qui bene audiunt sursũ cor: curuũ dorsũ ñ habent. Precta
qͥppe statura t̃: expertat spem repositã sͥ incelo: marime si p̃mitat thesaurũ
suũ qͦ sequat᷑ eor eiꝰ at uͦ qui futurȩ uitȩ spẽ ñ intelligunt. iã excecati dein fe
riorib: cogitant : ⁊ hocẽ habe dorsũ curuũ . dquo morbo dns mulierẽ ilła
liberauit. Alligauerat enĩ ilła satanas annis decẽ ⁊ octo:⁊ eã curatã erexit.
Et qͥa sabbo faciebat. scandalihati s̃ iudĩ. Bene scandalihati s̃ deilla crecta. ipsi
uo aũ fugituri s̃. Inccłũ. Tuibies. In infernũ. ddes. Pennas suas nołt accrpe
ut uolent indirectũ: cõp̃hendat eos indignatio irȩ tuȩ ñ eos ꝑmittat effu

Expanded text:
scurentur oculi eorum, ne videant; et dorsum illorum semper incurva. Hoc consequens est. Nam quorum oculi fuerint obscurati, ne videant, sequitur ut dorsum illorum incurvetur. Unde hoc? Quia cum cessaverint superna cognoscere, necesse est ut de inferioribus cogitent. Qui bene audit, Sursum cor, curvum dorsum non habet. Erecta quippe statura exspectat spem repositam sibi in coelo; maxime si praemittat thesaurum suum, quo sequatur cor ejus . At vero qui futurae vitae spem ngitant: et hoc est habere dorsum curvum; a quo morbo Dominus mulierem illam liberavit. Alligaverat enim eam satanas annis decem et octo; et eam curvatam erexit, et quia sabbato faciebat, scandalizati sunt Judaei: bene scandalizati sunt de illa erecta, ipsi Quo autem fugituri sunt? In coelum? Tu ibi es. In infernum? Ades . Pennas suas nolunt recipere, ut volent in directum: Comprehendat eos indignatio irae tuae; non eos permittat effug
Abbreviated transcription (Latin):
tanꝗͣ illi ꝑsecutores xp̃i: Ninꝰ enĩ peccauert̃ iudĩ crucifigentes int̾ra ambu¬
lantẽ : ꝗͣ qͥ c̃tẽpnunt incelo sedentẽ. Qd̃ gͦ fecert̃ iudĩ ut mescã ꝗͣ iã acceꝑat
darent bibenđu amarũ ilłu potũ. hoc faciunt qͥ male uiuendo scandału in¬
ferunt eccłie. hoc faciunt hetici amaricantes s̃. ñ exaltent᷑ insemetipsis. Dañ
fel suꝑ tamiocundu cib̾u: s. qͥd facit dñs. Non admittit ad corpꝰ suũ. Hoc sa¬
cram̃tũ ipse dñs qñ illi obtulert̃ poranđu fel: gustauit & noluit bibere. Si
ñ eos pat̾em᷑ : nec om̃inogustaremꝰ Quia uͦ necesse ẽ cos pati: necesse ẽ gustar
S qͥ a inm̃bris xp̃i talescẽ ñ posst̃ gustari posst̃ recipi in corpꝰ ñ possunt.
Et dederunt inescã meã fel: ⁊ insiu mea potauert̃ me accto. Sitiebã : ꝓacetũ accepr.
Noc ẽ fĩde illoꝵ desideraui: & uetustatẽ inueni fiat m̃sa eoꝵ corã ipsis inmuser

Expanded text:
s in terra ambulantem, quam qui contemnunt in coelo sedentem. Quod ergo fecerunt Judaei, ut in escam quam jam acceperat darent bibendum amarum illum potum, hoc faciunt qui male vivendo scandalum inferunt Ecclesiae: hoc faciunt haeretici amaricantes; sed non exaltentur in semetipsis . Dant fel super tam jucundum cibum. Sed quid facit Dominus? Non admittit ad corpus suum. Hoc sacramento ipse Dominus, quando illi obtulerunt fel, gustavit, et noluit bibere . Si non eos pateremur, nec omnino gustaremus: quia vero necesse est eos pati, necesse est gustari. Sed quia in membris Christi tales esse non possunt, gustari possunt, recipi in corpus non possunt. Et dederunt in escam meam fel, et in siti mea potaverunt me aceto. Sitiebam, et acetum accepi; id est fidem il
Abbreviated transcription (Latin):
ustinui qͥ simul at̾staret᷑: ñ fuit: ⁊ ꝯsolantes & ñ inueni. Intendamꝰ diligen¬
tius: ⁊ uidebimꝰ eũ sustinusse qͥ simul atͥstaret᷑: ñ fuisse. Contstabantur
enĩ illi carnalit̃ deuita mortali q mutanda fuerat morit.⁊ reparanda
resurrectione. Hinc erat illa tͥsticia. Deillis enĩ cẽ debuit. qui ceti mcilicũ occi¬
derunt: qͥ tanꝗͣ ꝑniciose febrientes frenctici faciebant iniuriã ci. aqͦ illis fue¬
rat salus allata. Ille uolebat curare: illi seiuire. Eic iͥsticia medico. Quere utrũ
inuenit huiꝰ tͥsticie comitẽ Non enĩ ait sustinui qͥ cont̾staret᷑ ⁊ ñ fuit: s. qͥsi¬
mul c̃t̾staret᷑ id ẽ exea re qͣ ego cont̾starer & ñ inueni. Petrus certe plurimũ
amauit. : influctus calcandos se sine dubitatione ꝓiecit. ⁊ ad uocẽ dni lib̾atus
ẽ : eũ ductũ ad passionẽ amoris audatia ꝯsecuiꝰ tñ t᷑batus ter negauit.¬

Expanded text:
simul contristaretur, et non fuit; et consolantes, et non inveni. Intendamus diligentius, et videbimus eum sustinuisse qui simul contristaretur, et non fuisse. Contristabantur enim illi carnaliter de vita mortali, quae mutanda fuerat morte, et reparanda resurrectione: hinc erat illa tristitia. De illis enim esse debuit, qui caeci medicum occiderunt, qui tanquam perniciose febrientes phrenetici, faciebant injuriam ei a quo illis fuerat salus allata. Ille volebat curare, illi saevire: hinc tristitia medico. Quaere utrum invenerit hujus tristitiae comitem. Non enim ait, sustinui qui contristaretur, et non fuit; sed, qui simul contristaretur, id est, ex ea re, qua ego, contristaretur, et non inveni. Petrus certe plurimum amavit, et in fluctus calcandos se sine dubitatione projecit, et ad vocem Domini liberatus est : et eum ductum ad passionem, amoris audacia consecutus, tamen turbat
Abbreviated transcription (Latin):
tauit. Fũtura ista p̃uĩdit. fũtura ista p̃dixit. Honeñĩ ueñ ad aliod.
Si mori nol¬
let: nec nasci uellet. sausa resurrectionis utrũq fec̃. Duo enĩ
qͣđa nobis
ingenere humano nota erant: unũ aũ incognnũ. Nasci qͥ ppe
homines &
mori sciebamꝰ : resurgẽ & in ȩt̾nũ uiu̾e nesciebamꝰ Ut ostende¬
ret nob̾ qd̾̃ ñ noueramꝰ : suscepit duo ꝗͣ noueramꝰ. Ad hoc gͦuenit: Obꝓbriũ
expectauit cor meũ : miseriã. S miseriã cuiꝰ. Expectauit enĩ miseriã: s
magis crucifigentiũ : magis ꝑseqͣntiũ: ut in illis eẽt miseria in illo miscđia.
Al iseriã qͥppe illoꝵ miserans. ctiã pendens incruce: pat̃ inquit ignosce illis. qͥa
nesciunt qͥd faciunt. Obꝓbriũ expectauit cor meũ: miseriã. Et sustinui qͥ

Expanded text:
tavit? Futura ista praevidit, futura ista praedixit. Non enim venit ad aliud. tavit? Futura ista praevidit, futura ista praedixit. Non enim venit ad aliud. Si mori nollet, nec nasci vellet: causa resurrectionis utrumque fecit. Duo enim quaedam nobis in genere humano nota erant, unum autem incognitum. Nasci quippe homines et mori sciebamus; resurgere et in aeternum vivere nesciebamus. Ut ostenderet nobis quod non noveramus, suscepit duo quae noveramus. Ad hoc ergo venit. Opprobrium exspectavit cor meum et miseriam. Sed miseriam cujus? Exspectavit enim miseriam, sed magis crucifigentium, magis persequentium; ut in illis esset miseria, in illo misericordia. Miseriam quippe illorum miserans etiam pendens in cruce: Pater, inquit, ignosce illis, quia nesc
Abbreviated transcription (Latin):
fronte obꝓbriũ sołu poterat obici. Nã nec ofusio poterat et̃ inc̃scientia iã
sanata: nec uerecundia in frome tã lib̾a. S cũ obiceret᷑ qͥb̾dã qdđ xp̃mmn¬
t̃fecerint: merito compuncti s̃ mala ꝯscientia⁊ salubrit̃ ꝯfusiatq ꝯu̾si
publice me tam̃ corã impiis confiteri erubescunt : plus apud se ualente lingua
humana ꝗ ꝓmissione diuina. Sidett gͦ cos. Et comm̃dant᷑ tales dõ: ñ ut sic relin¬
quat ẜ ut cos adiuuando ꝑficiat. Bix̃ enĩ quiđa credens: titubans. Credo dne:
adiuua incredulitatẽ ineã. In conspertũ tuoom̃s tͥbulantes me. Qͣt m sit obꝓ¬
brium tu
nosti : qrt confusio tu nosti: qͣre uerecundia tu nosti. Ergo eruc
me ꝓpter
inimicos meos: ꝗ̾a tu nosti ista mea illi ñ nort̃. dc ꝑ hoc qͥa ipsi
inc̃spertu
ꝓpt̃ inimicos meos. Obꝓbriũ expectauit cor meũ & miseriã.

Expanded text:
fronti opprobrium solum poterat objici. Nam nec confusio poterat esse in conscientia jam fronti opprobrium solum poterat objici. Nam nec confusio poterat esse in conscientia jam sanata, nec verecundia in fronte tam libera. Sed cum objiceretur quibusdam qfecerint; merito compuncti sunt mala conscientia, et salubriter confusi atque conversi,publice me tamen coram impiis confiteri erubescunt, plus apud se valente lingua humana quam promissione divina. Videte ergo eos: et commendantur tales Deo, non ut sic relinquat, sed ut eos adjuvando perficiat. Dixit enim et quidam credens, et titubans: Credo, Domine; adjuva incredulitatem meam . In conspectu tuo sunt omnes tribulantes me. Quare mihi sit opprobrium, tu nosti; quare confusio, tu nosti; quare verecundia, tu nosti: ergo erue me propter inimicos meos, quia tu nosti ista mea, illi non norunt; ac per hoc, quia ipsi in conspectu rs. 21. Opprobrium exspectavit cor meum et miseriam.
Abbreviated transcription (Latin):
briũ. Qa ꝯfusio. Qd uerecundia: Obꝓbriũ ẽ : qđ obicit inimicꝰ. Confusio ẽ
qͣ mordet ꝯscientiã. Uererundia c̃ ꝗͣ facit ingenuã frontẽ. ctiã defalsi cͥminis
obiectione crubesee Non ẽ crim̃. dut sicrim̃ ẽ ñ ẽ illiꝰ cuiꝰ obicit᷑ S tñ infir¬
mitas hum ani animi plerũq uerecundat᷑ etiã cũ falsũ obicit᷑ ñ qͥa obiectũ
ẽ s qa creditũ. Omã hȩc s̃ in corꝑe dni. Nã c̃fusio in illo ñ pot̾at eẽ. in qͦ cul¬
pa ñ inueniebat᷑. Obiciebat᷑ crim̃ xp̃ianis. hoc ipsũ qd xp̃iana ce̾̃nt. Illa qͥdẽ
euã ꝗsa erat : fortes libent̃ accipiebant : ⁊ sic accipiebant. ut om̃ino denomine
dni suiꝰ erubesc̾ent. Oꝑuerat enĩ irreuerentia faciẽ eoꝵ: habentiũ frontem
pauli dicentis. Non enĩ erubes codeeugłio. Uirtꝰ enĩ dĩ ẽ: insalutẽ om̃icrednti
Ipaule ñ ne tues adorator crucifiri. Parũ ẽ in qͥt inde mͥ ñ erubesce̾. Immo

Expanded text:
d verecundia? Opprobrium est quod objicit inimicus. Confusio est quae mordet conscientiam. Verecundia est quae facit ingenuam frontem etiam de falsi criminis objectione erubescere. Non est crimen; aut etsi crimen est, non est illius cui objicitur: sed tamen infirmitas humani animi plerumque verecundatur, etiam cum falsum objicitur; non quia objectum est, sed quia creditum. Omnia haec sunt in corpore Domini. Nam confusio in illo non poterat esse, in quo culpa non inveniebatur. Objiciebatur crimen Christianis, hoc ipsum quod Christiani essent. Illa quidem gloria erat: fortes libenter accipiebant, et sic accipiebant, ut omnino de nomine Domini sui non erubescerent. Operuerat enim irreverentia faciem ipsorum, habentium frontem Pauli dicentis: Non enim erubesco de Evangelio; virtus enim Dei est in salutem omni credenti . O Paule, nonne tu es adorator Crucifixi? Parum est, inquit, inde mihi non erubescere; imo
Abbreviated transcription (Latin):
amarũ ꝓpt̾ merorẽ : acctũ ꝓpt̃ eoꝵ uetustatẽ Namq legimꝰ illi qͥdẽ oblatũ
fel. sic̃ eugłm loquit᷑ : s. inpotũ ñ inescã. Ueruntñ sic accipiendũ ẽ impletũ.
qđ hic fuerat ante p̃dictũ. dedert̃ in escã meã fel. ⁊ imisto ipsofacto ñ sołu
in hoc dicto mysteriũ reqͥrere debemꝰ. secreta pulsare. uełu templi conscissũ
in t̾re: uidẽ ibi sacram̃tũ. ł qđ ita dictũ ẽ. uł qđ ita factũ ẽ. Bedert̃ inqͥt in
escã meã fel. Non ipsũ qđ dedert̃ esca erat. potus enĩ erat: s inescã dedert̃.
¶ d iã dñs escã acceꝑat:: in ipsã iniectũ ẽ fel. Acceꝑat enĩ ipse escã suauẽ qnͣ¬

Expanded text:
 oblatum fel, sicut Evangelium loquitur ; sed in potum, non in escam. Verumtamen sic accipiendum et impletum quod hic fuerat ante praedictum, Dederunt in escam meam fel: et in isto ipso facto, non solum in hoc dicto, mysterium requirere debemus, secreta pulsare, velum templi conscissum intrare, videre ibi sacramentum, vel quod ita dictum est, vel quod ita factum est. Dederunt, inquit, in escam meam fel. Non ipsum quod dederunt esca erat; potus enim erat: sed in escam dederunt; quia jam Dominus escam acceperat, et in ipsam injectum est fel. Acceperat
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ corpꝰ sic̃ cõm̃dauimꝰ ut qͥb: da locis capitis u̾ba cognoscatis. ꝗͦ aũ dicta fuerint
ita ut capiti conuenire ñ possint adcorpꝰ referatis. sic enĩ loquit᷑ xp̃c tanqͣm¬

Expanded text:
et corpus; sicut commendavimus, ut quibusdam locis, capitis verba cognoscatis; quae autem dicta fuerint et corpus; sicut commendavimus, ut quibusdam locis, capitis verba cognoscatis; quae autem dicta fuerint ita ut capiti convenire non possint, ad corpus referatis. Sic enim loquitur Christ
Abbreviated transcription (Latin):
die locuti sumꝰ caritati ur̃e hodie nob̵ explicanda remanserat :¬
& uideo tempꝰ eẽ reddendi debiti. si tñ eiꝰ ꝓlixitas ñ nos euã hodre
debitores reliqͣrit. Itaq hoc p̃loqͦr ⁊ peto. ne diuturnũ sermonẽ
in his ꝗͦ manifesta s̃ expectetis. Ita enĩ possumꝰ inobscuriorib neces¬
sitate inmorari ⁊ fortasse supplere qđ debemꝰ: ut aliis diebꝰ alia debe¬
amꝰ aliaq reddamꝰ Nideamꝰ q̃ q̃ serunt᷑. Postea ꝗͣ dix̃ neq coartet suꝑ me
puttus ossuũ qđ hesterno die cõm̃dauimꝰ cartiati ur̃e ut omi animi inten¬
tione. ⁊ fide pietatis caueamꝰ. ne hoc maledictũ suꝑueniat nob̾. tẽ enĩ eoartat
puteus suꝑ hominẽ ossuũ .i. ꝓfunditas iniqͥtatis. qñ ñ sołu mersus inpeccaus
iacet s. etiã ꝑdit aditũ c̃fessionis. qͣndo aũ diẽ. ho peccator sũ radiat᷑ aliqͦ lumi¬
ne etiã ꝓfunditas putei : sequit᷑ qͦ int̃ passiones clamans dns nr̃ iħc xp̃c caput

Expanded text:
die locuti sumus Charitati Vestrae, hodie nobis explicanda remanserat. Et video esse tempus reddendi debiti, si tamen ejus proliritas non nos etiam hodie debitores reliquerit. Itaque hoc praeloquor, et peto ne diuturnum sermenem in his quae manifesta sunt exspectetis. Ita enine possumus in obscurioribus necessitate immorari, et fortasse supplere quod debemus, ut aliis diebus alia debeamus, aliaque reddamus. Videamus ergo quae sequuntur. Posteaquam dixit, Neque coarctet super me puteus os suum; quod hesterno die commendavimus Charitati Vestrae, ut omni animi intentione et fide pietatis caveamus ne hoc maledictum superveniat nobis. Tunc enim coarctat puteus super hominem os suum, id est profunditas iniquitatis, quando non solum mersus in peccatis jacet, sed etiam perdit aditum confessionis. Quando autem dicit homo, Peccator sum; radiatur aliquo lumine e
Abbreviated transcription (Latin):
uultis nosse istaꝵ cõpedu g̃untatẽ. Inde đr. corpꝰ qđ corrũpit᷑ aggͣuat animã.
Qndo hõies in scło diuites ẽẽ uołt: istis cõpedibꝰ pannos ꝗͦrt̃. S sufficiant panni
compedes tuas onerare desidera s. Intali qͦ custodia ł sole cõpedes remaneant :
sufficiat diei malicia sua. Beista malicia clamamꝰ ad dnm: quõ exaudiuit
pauꝑes dñs: ⁊ compeditos suos ñ spreuit. Laudent ilłuceli ⁊t̾ra. mare ⁊ oĩa
repentia incis. Nere diuitiȩ huꝰ pauꝑis iste s̃. osiderare creaturã.⁊ laudare
creatorẽ. Laudent ilłu cęli ⁊ t̾ra. mare ⁊ oiã repentia ineis. Et creatã ista sola
aliud. Quõ ds saluũ faciet

Expanded text:
orrumpitur, aggravat animam . Quando homines in saeculo divites esse volunt, istis compedibus pannos quaerunt. Sed sufficiant panni lua quaeris, compedes tuas onerare desideras. In tali ergo custodia vel solae compedes remaneant. Sufficiat diei malitia sua . De ista malitia clamamus ad Deum: Quoniam exaudivit pauperes Dominus; et compeditos superis istae sunt, considerare creaturam et laudare Creatorem. Laudent illum coeli et terra, mare et omnia repentia in eis. Et creatura sola ista aliud: Quoniam Deus salvam faciet
Abbreviated transcription (Latin):
qͥbꝰ antiochus seuens etiã matrẽ ad hibuit. cuiꝰ blandim̃tis ad amatorẽ
uitȩ au̾terent᷑ : amando uiuerent hominibꝰ do morerent᷑ dtilla mat᷑
iã ñ euȩ s mat̾ ecclis similis. quoscũ dolort peperat ut uiuo agnoscĩt
fuit illoꝵ libatio. beniq ipse antiochus aqͦ occisi s̃: uisus ẽ s aliqͥd fecisse qđ
eiꝰ crudelitas dictabat ł potiꝰ incitabat. at uͦ tres pueri decam ino ignis aꝑie
libati s̃. qa ⁊ corpꝰeoꝵ ẽrutũ ẽ salus cor publica fuat. Iuligͦ s̃ in occulto coronati
isti mapto libati: om̃s tñsaluati. Qsaũ fructꝰ lib̾ationis triũ pucroꝵ. Qre coꝵ
corona dilata ẽ. Ipse nabuchodonosor su̾sus ẽ ad dm ipsoꝵ: eũq p̃dicauit
qͥ eruit seruos suosꝗͣ c̃tempserat cũ eos miserat incaminũ. Est gͦ lib̾atio oc cul¬
ta: ẽ & libatio manifesta. lib̾atio occulta ad animã: lib̾atio manifesta etiã
ad corpꝰ ꝑtinet. In occulto enĩ aĩã lib̾at᷑ : inmanifesto corpꝰ. Porro sina ẽ: in hoc

Expanded text:
e converterentur, et amando vivere hominibus, Deo morerentur. At illa mater, jam non Evae, sed matri Ecclesiae similis, quos cum dolore pepererat ut vivos agnosceret, fuit illorum liberatio: denique ipse Antiochus, a quo occisi sunt, visus est sibi aliquid fecisse quod ejus crudelitas dictabat, vel potius incitabat . At vero tres pueri de camino ignis apelto coronati, isti in aperto liberati; omnes tamen salvati. Quis autem fructus liberationis trium puerorum? Quare eorum corona dilata est? Ipse Nabuchodonosor conversus est ad Deum ipsorum, eumque praedicavit, quia eruit servos suos; quem contempserat, cum eos miserat in caminum. Est ergo liberatio occulta; est liberatio manifesta. Liberatio occulta ad animam, liberatio manifesta etiam ad corpus pertinet. In occulto enim anima liberatur, in manifesto corpus. Porro si ita est, in hoc
Abbreviated transcription (Latin):
qͦ ꝓfec̃ et in affectionibꝰ tius garriã. ñ in affectionibꝰ meis. Es uiuit sine affe¬
affectiones: Uere hoc putaui. s putare audeb̾a. qtł affectiones habeat tabula
theatrũ uenatio aucupiũ piscatꝰ. & ñ habeant oꝑadi. ⁊ ñ habeat meditatio
dĩ int̾iores affectiones qͣsda suas cũ inspicit᷑ mũdus. & ponit᷑ añ ocłos specta¬
cułu nat᷑ẽ rerũ. & in his qͣrit᷑ artifea & inuenit᷑ nusꝗͣ displicens & suꝑ or̃a pla¬

Expanded text:
fecit. Et in affectionibus tuis garriam: non in affectionibus meis. Quis vivit sine affeaffectiones? Vere, hoc putabis, et putare audebis, quod affectiones habeat tabula, theatrum, venatio, aucupium, piscatus, et non habeant opera Dei? et non habeat meditatio Dei interiores affectiones quasdam suas, cum inspicitur mundus, et ponitur ante oculos spectaculum nat
Abbreviated transcription (Latin):
aduiet dñs. uox tonitrui tui inrota. Solebamꝰ pueri susprcari eũ audi¬
remꝰ tonitrua decęlo. qͣsi uehicula destabulo ꝓcessisse. Labent enĩ tonitrua
qͣnda c̃cussionẽ simile uehiculis. Nũ qͥd ad ista puerilia redituri sumꝰ ut
intelligamꝰ uac tonitrui tu in rota. qͣsi aliqͣ uehicula habeat d̾s. innubibꝰ.
& tnsitꝰ uehiculoꝵ ilłu strepitũ concitet. Absit hoc. puerile ẽ. uanũ nugato¬
ruĩ. Cd ẽ hoc uox tonitrui tui in rota. uoluit᷑ uar tua. Neq hoc intelligo.
Cd faciemꝰ. Int̾̃rogemꝰ ipsũ ydithun neforte ipse eaponat qđ dix̃ uor in qͥt
tonitrui tui in rota. N intelligo. audiã qͥd dicis. apparuert̃ fulgura tua
in rota. apparuert̃ fulgura tua orbi t̃ra: Nubes illi in rota circuiert̃ or¬
be t̃rai Circũ iert̃ tonando ⁊ corus cando. abyssũ cõmouert̃. Eceptis tonue¬
it̃miracłis coruscauert̃. In omnẽ enĩ t̾̃rã eaut sonꝰ eq & infines orbis t̃rȩ

Expanded text:
Adjuvet Dominus. Vox tonitrui tui in rota. Solebamus pueri suspicari, cum audiremus tonitrua de coelo, quasi vehicula de stabulo processisse: habent enim tonitrua quamdam concussionem similem vehiculis. Numquid ad ista puerilia redituri sumus, ut intelligamus, Vox tonitrui tui in rota; quasi aliqua vehicula habeat Deus in nubibus, et transitus vehiculorum illum strepitum concitet? Absit. Hoc puerile est, vanum, nugatorium. Quid est ergo, Vox tonitrui tui in rota? Volvitur vox tua. Neque hoc intelligo. Quid faciemus? Interrogamus ipsum Idithun, ne forte ipse exponat quod dixit: Vox, inquit, tonitrui tui in rota. Non intelligo: audiam quid dicis: Apparuerunt fulgura tuain rota: apparuerunt fulgura tua orbi terraram. Nubes illae in rota circumierunt orbem terrarum; circumierunt tonando et coruscando, abyssum commoverunt, praeceptis tonuerunt, miraculis coruscaverunt: in omnem enim terram exiit sonus eorum, et in fines orbis terrae
Abbreviated transcription (Latin):
titudo. & claudicans ia cob femorrs latitudo. latitudo eñ femoris. intelli¬
git᷑ inmultitudine gn̾is. Et facta ẽ inmaiore parte issłitarũ. turba qͦda
uana⁊ insiprens. gͦ ñ agnosc̾e̾t uestigia xp̃i in aqͥs. Deduxisti sic̃ oues ple¬
be tuã ⁊ ñ te cognouert̃. Tanta cũ illis bona fecisti. mare diuisisti. int̃aqͦs
ꝑarida traiecisti ꝑ seqͣntes inimicos fluetibꝰ oꝑuisti. indeserto egentibꝰ
manna pluist. deducens eos inmanu moẏsi & aaron. & ex pulert̃ te ase.
ut inmari eẽt uia tua. & uestigia tua ñ cognoscerent.

Expanded text:
titudo, et claudicans Jacob femoris latitudo . Latitudo enim femoris intelligitur in multitudine generis, et facta est in majori parte Israelitarum turba quaedam vana et insipiens, bem tuam, et non te cognoverunt. Tanta cum illis bona fecisti! mare divisisti, inter aquas per aridam trajecisti, persequentes inimicos fluctibus operuisti, in deserto egentibus manna pluisti, deducens eos in manu Moysi et Aaron; et expulerunt te a se, ut in mari esset via tua, et vestigia tua non cognoscerent.
Abbreviated transcription (Latin):
s̃. q timuert̃ uidert̃ te aqͣ ds ar timuert̃ ⁊ c̃turbatȩ s̃ abyssi. Quȩ s̃ abyssi¬
aittudines aqua Esͥ ñ turbat᷑ inppłis cũ c̃scientia pulsatur: Queris alttudi¬
nẽ maris. qͥd ꝓfundiꝰ humana c̃scientia. Ista ꝓfunditas turbata ẽ. qñ in bracho
suo redemit ppłm suũ ds. Quomꝰ ẽ turbatȩ s̃ abyssi endo õs ẽscientias suas
uocẽ dedert̃ nubes. Inde isti sonitꝰ aqua inde abyssq ꝑturbatio qr uocẽ de¬
dert̃ nubes. Quȩ nubes. p̃dicatores u̾bi ueritatis. Euȩ nubes. De qͥbꝰ minat᷑ cui

Expanded text:
timuerunt. Viderunt te aquae, Deus, et timuerunt, et conturbatae sunt abyssi. Quae sunt abyssititudines aquarum. Quis non turbatur in populis, cum conscientia pulsatur? Quaeris altitudinem maris, quid profundius humana conscientia? Ista profunditas turbata est, quando in brachio suo redemit populum suum Deus. Quomodo turbatae sunt abyssi? Quando omnes conscientias suas Vocem dederunt nubes. Inde iste sonitus aquarum, inde abyssorum perturbatio, quia vocem dederunt nubes. Quae nubes? Praedicatores verbi
Abbreviated transcription (Latin):
qđ ibi ẽ. Certe hoc colis. de qͦ alibi dictũ ẽ. Om̃s dii gentiũ demonia. dut ydo¬
la colis. aut demonia. Nec ydola. nec dȩ monia inqͥt. Et qͥd colis. Stellas. sołe.
lunã. ista celestia. Qttomeliꝰ qͥ fec̃ & t̃rena ⁊celestia. Os d̾s magnꝰ sic̃ d̾s nr̃.¬
aiã. solus faciens. dudiert̃ surdi uid ert̃ cȩci. ẽualuert̃ languidi. surre¬
xert̃ mortui. c̃strieti s̃ paralẏtici. S̾ miracła ista tc̃ in corꝑibꝰ uideamus
inaiã. Sobriis̃. paulo ante ebriosi fideles s̃. paulo añ adoratores simulaer&
ressuas donant paupibꝰ qͥ alienas antea rapiebant. Es ds magnꝰ sic̃ đo nrͣ.¬

Expanded text:
quod ibi est? Certe hoc colis quod alibi dictum est: Quoniam dii gentium daemonia . Aut idola colis, aut daemonia. Nec idola, nec daemonia, inquit. Et quid colis? Stellas, solem, lunam, ista coelestia. Quanto melius qui fecit, et terrena, et coelestia! Quis Deus magnus sicut Deus nosanima, solus faciens. Audierunt surdi, viderunt caeci, convaluerunt languidi, surrexerunt mortui, constricti sunt paralytici. Sed miracula ista tunc in corporibus: videamus in anima. Sobrii sunt, paulo ante ebriosi; fideles sunt, paulo ante adoratores simulacrorum; res suas donant pauperibus, qui alienas ante rapiebant: Quis Deus magnus, sicut
Abbreviated transcription (Latin):
Ergo honeste uiuentes. in cõꝑatione uite impiq. indie sumꝰ S iste di¬
es uitȩ fideliũ ñ sufficit huie ydithun. Transilire uult & istũ diẽ. donec
ueniat ad ilłu diẽ uͥ noctis tẽp̃tationẽ nulła om̃imno formidet. Hic enĩ
ꝗͣuis dies sit uita fideliũ. tẽptatio ẽ uita humana suꝑ t̾rã. nox & dies.
dies in cõꝑatione infideliũ. noc. in cõꝑatione angłq Nabent enĩ diẽ
angłi quẽ nos ñ du habemꝰ. lã nos habemꝰ. ꝗͦ ñ habent infidelef s: ñ du
corã hominibꝰ. ut uideamini ab eis. alioqͥn ñ habebitis mercedẽ apd pa¬
trẽ ur̃m Cũ gͦ facitis elemosinã ait. manꝰ ille s̃ qͣrentes d̾nm. noli tuba

Expanded text:
e viventes, in comparatione vitae impiorum, in die sumus. Sed iste die viventes, in comparatione vitae impiorum, in die sumus. Sed iste dies vitae fidelium non sufficit huic Idithun; transilire vult et istum diem, donec veniat ad illum diem, ubi noctis tentationem nullam omnino formidet. Hic enim quamvis dies sit vita fidelium, tentatio est vita humana super terram . Nox, et dies: dies in comparatione infidelium; nox in comparatione Angelorum. Habent enim diem Angeli quem nos nondum habemus: jam nos habemus quem non habent infideles; sed nondum coram hominibus, ut videamini ab eis; alioqui non habebitis mercedem apud Patrem
Abbreviated transcription (Latin):
manibꝰ qͣrere : ꝑtinet sic̃ diai oꝑibꝰ qͣrere. Qndo hoc: nocte. Qd ẽ nocte: in
hoc scło. Nox enĩ ẽ ante ꝗͣ effulgeat dies inaduentu clarificato dni nr̃i
ꝑmaneremꝰ. Petrus enĩ diẽ . Et nos habemꝰ certiorẽ ꝓphicũ sermonẽ. cui
benefacitis intendentes uelut lucernȩ lucenti in obscuro loco donec di
lnterĩ in hac nocte luc̾na ñ desit. Et hoc ẽ fortasse qđ nc̃ facimꝰ has lit¬
teras exponendo. lucernã inferimꝰ. ut in hac nocte gaudeamꝰ qͦ qͥđe de
dr: Nã ipsa uita fideliũ in cõꝑatione infideliũ dies ẽ. Quomͦ aut̃ sit nocc
iã diximꝰ & ostendimꝰ pet̾ apłi testimoniũ. qͥ qͥđe etiã luc̾nã nomina¬
uit. & de ipsa lucna nos ammonuit. ut intendamꝰ eia ꝓpħico sermoni
donec dies lucescat. & lucifer oriat᷑ incordibꝰ nris. Quomͦ aut̃ iã uita
fideliũ dies sit in cõꝑatione uite impiq paulus ostendit. abieiamꝰ in¬
qͥt oꝑa tenebra & induam᷑ arma lucis. sic̃ indie honeste ambulemꝰ

Expanded text:
manibus quaerere? Pertinet, sicut dixi, operibus quaerere. Quando hoc? Nocte. Quid est, nocte? In hoc saeculo. Nox enim est antequam effulgeat dies in adventu clarificato Domini nopermaneremus. Petrus enim dicit: Et nos habemus certiorem propheticum sermonem, cui bene facitis intendentes, velut lucernae lucenti in obscuro loco, dm in hac nocte lucerna non desit. Et hoc est fortasse quod nunc facimus: has Litteras exponendo, lucernam inferimus, ut in hac nocte gaudeamus. Quae quiddicitur. Nam ipsa vita fidelium in comparatione vitae infidelium dies est. Quomodo autem sit nox, jam diximus, et ostendimus Petri apostoli testimonio: qui quidem etiam et lucernam nominavit, et de ipsa lucerna nos admonuit ut intendamus ei, id est prophetico sermoni, donec dies lucescat, et lucifer oriatur in cordibus nostris. Quomodo autem jam vita fidelium dies sit in comparatione vitae impiorum, Paulus ostendit: Abjiciamus, inquit, opera tenebrarum, et induamur arma lucis; sicut in di
Abbreviated transcription (Latin):
N hoc inuenit iste insilentio. Cd enĩ dic̃. N in et̃nũ repellet d̾s. & ñ appo
nat ut beneplaceat ei adhuc .i. ut beneplaceat ei adhuc repellere. ⁊ inet̃¬
nũ repellere ñ apponet. Necesse ẽ ut reuocet ad se seruos suos. necesse ẽ ut
recipiat fugitiuos redeuntes addnm. necesse ẽ ut exaudiat uoeẽ cõpedittꝑ
Nin et̃nũ repellet d̾s. & ñ apponet ult̃ ut beneplaceat ei adhuc dut infi
nẽ miãm suã abscidet agn̾atione ingn̾ationẽ. aut obliuscet᷑ misereri ds.
Ruius currit. fons ipse siccauit: Aut obluuscet᷑ misereri d̾s. aut c̃tinebit in

Expanded text:
n hoc invenit iste in silentio. Quid enim dicit? Non in aeternum repellet Deus; et non apponet ultra ut beneplaceat ei adhuc: id est, ut beneplaceat ei adhuc repellere, et in aeternum repellere non apponet. Necesse est ut revocet ad se servos suos, necesse est ut recipiat fugitivos redeuntes ad Dominum, necesse est ut exaudiat vocem compeditorum: Non in aeternum repellet Deus; et non apponet ultra ut beneplacnem misericordiam abscidet a generatione in generationem? aut obliviscetur misereri Deus? iviscetur misericordiam? Rivus currit: fons ipse siccabitur? Aut obliviscetur misereri Deus? aut continebit in
Abbreviated transcription (Latin):
so tͣnsilente. Nã ut etiã tͣnsiliret. & adista ꝑueniret. miracłm di fuit. Quan¬
do intꝰ garriuit cũ spũ suo. ut tͣnsiliret. & ipsũ spm suũ. & indi oꝑribꝰ delecta¬
ret᷑. ipse ibi fec̃ mirabilia. S qͥd fec̃ ds. Notã fecisti in ppłis uirtutẽ tuã. Inde
c̃gregatio ista asaph tͣnsiliens. qr notã fec̃ inppłis uirtutẽ suã. Quã uirtutẽ
suã notã fec̃ inppłis. Nos aut̃ p̃dicamꝰ xp̃m eruerfixũ. uideis qͥde scandalu.¬

Expanded text:
t: quando intus garrivit cum spiritu suo, ut transiliret et ipsum spiritum suum, et in Dei operibus delectaretur, ipse ibi fecit mirabilia. Sed quid fecit Deus? Notam fecisti in populis virtutem tuam. Inde congregatio ista, Asaph transiliens, quia notam fecit in populis virtutem suam. Quam virtutem suam notam fecit in populis? Nos autem p
Abbreviated transcription (Latin):
do d̾m delectatꝰ fuerat. rursꝰ garriendo defecerat. Qd seqͥt. Antici pauert᷑
uigilias õs inimici mei. Uigilauert̃ suꝑme õs inimici mer Plus me uigila

Expanded text:
do Deum delectatus fuerat, rursus garriendo defecerat; quid sequitur? Anticipaverunt do Deum delectatus fuerat, rursus garriendo defecerat; quid sequitur? Anticipaverunt vigilias omnes inimici mei. Vigilaverunt super me omnes inimici mei: plus me
Abbreviated transcription (Latin):
illq aliqͣ delectatione p̃sũpserat. Uident᷑ enĩ aliqͣndo uisti hor̃es & gau¬
det᷑ ad eos. & necesse ẽ ut gaudeat̃. quõ carttas sine gaudio talis e̾e ñ potẽ
c̃tingu. qͣnta leticia ibi erat tantꝰ meror accedit. tta ut postea iã ti¬
meat homo laxare habenas gaudio timeat se letiere cõmutere. ne
qͣntomagis letatꝰ fuerit tanto ampliꝰ si aliqͥd c̃tigerit ẽtabescat. Per¬
cussus gͦ scandalis habund antibꝰ qͣsi multis uulneribꝰ. clausit se cont᷑
humanã c̃solationẽ & negaũ ẽsolari animã ipsiꝰ Et unde uitã. Uñ
respiratio. Memor fui di & delectatꝰ sũ. N frustra manꝰ oꝑate fuexãt
inuenerant magnũ c̃solatorẽ N qͥescendo memor fui & delectatꝰ
latꝰ ẽ ipse secutꝰ ait. Garriui in ipsa ẽsolatione. Memor factꝰ di delectatus
garriui. Qdẽ garriui. letatꝰ sũ. exultaui loqͣndo. Garruli enĩ ppͥe dicunt᷑.
qͦ uulgo uerbosi appellant᷑ accedente letcia. nec ualentes nec uolentes ta

Expanded text:
sumpserat. Videntur enim aliquando justi homines, et gaudetur ad eos; et necesse est ut gaudeatur, quoniam charitas sine gaudio talis esse non potest: contingit, quanta laetitia ibi erat, tantus moeror accedit; ita ut postea jam timeat homo laxare habenas gaudiorum, timeat se laetitiae committere, ne quanto magis laetatus fuerat, tanto amplius si aliquid contigerit, contabescat. Percussus ergo scandalis abundantibus, quasi multis vulneribus, clausit se contra humanam consolationem, et negavit consolari anima ipsius. Et unde vita? unde respiratio? Memor fui Dei, et delectatus sum. Non frustra manus operatae fuerant; invenerant magnum consolatorem. Non quiescendo memor fui Dei, et delelatus est iste, secutus ait, Garrivi. In ipsa consolatione memor factus Dei, delectatus garrivi. Quid est, garrivi? Laetatus sum, exsultavi loquendo. Garruli enim proprie dicuntur, qui a vulgo verbosi appellantur, accedente laetitia nec valentes nec volentes tac
Abbreviated transcription (Latin):
ceptꝰ. Quanta tam̃ iste idithun ꝑtulerit in hae t̃ra & in hac nocte & qͦmͦ
habuerit. qͦdamͦ t̾nsiendi necessitatẽ. impingentibꝰ atq pungentibꝰ deor sũ
tͥbulationibꝰ ut necesse fuerit tnsilire urtentissime audiamꝰ. Negaui c̃sola¬
ri animã meã. Iantũ tediũ hic me occupaũ. ut ẽtra oẽm ẽsolationẽ clau¬
deret se anima mea. Niuc tali unde tediũ. Fortasse qr uinea qͣndinata ẽ.
aut qr oleũ ñ puenit. aut qr iundemia apluuia int̃cepta ẽ. Unde hiuic te¬
diũ. dudi hoc exalio psalmo. Ipsiꝰ enĩ & ibi uox ẽ. Tediũ detenuit me apec¬
catoribꝰ derelinqͣntibꝰ legẽ tuã. Tanto gͦ tedio de huiꝰ modi malo affectũ se
iste dic̃. ut negaret c̃solari animã ipsiꝰ. ꝓpe absorbuerat eũ tediũ ac
tͥsticia. Que eũ om̃ino qr irreparabilit̃ merserant negarat consolari.
c̃t̾staret᷑. & ñ inuenerat: Quo enĩ se uerteret ad consolationẽ ꝗͤ occupa¬

Expanded text:
ceptus. » 5. Quanta tamen iste Idithun pertulerit in hac terra, et in hac nocte, et quomodo habuerit quodammodo transiliendi necessitatem, impingentibus atque pungentibus deorsum tribulationibus, ut necesse fuerit transilire, intentissime audiamus. Negavit consolari anima mea. Tantum taedium hic me occupavit, ut contra omnem consolationem clauderet se anima mea. Huic tali unde taedium? Fortasse quia vinea grandinata est, aut quia olea non provenit, aut quia vindemia a pluvia intercepta est. Unde huic taedium? Audi hoc ex alio psalmo. Ipsius enim et ibi vox est: Taedium detinuit me, a peccatoribus relinquentibus legem tuam . Tanto ergo taedio de hujusmodi malo affectum se iste dicit, ut negaret consolari anima ipsius. Prope absorbuerat eum taedium, tristitiaque eum omnino irreparabiliter merserat; negat se consolari. contristaretur, et non invenerat ? Quo enim se verteret ad consolationem, quem occupa
Abbreviated transcription (Latin):
utta humana suꝑ t̾rã. Ipsa uita tẽpiatio ẽ. Si gͦ tẽptatio. utiq tͥbulatio
Inbac q tͥbulatione. hoc ẽ inhac uita. đm exqͥsiuit iste t̾nsiliens. Quomͦ
bat ut contrectando inueniret qđ ꝑdiderat. ut manibꝰ qreret nũmũ.
aurũ argentũ uestẽ ł siqͥd tale ẽ qđ manibꝰ teneri possit. quãꝙ̃ & ipse dñs¬
nr̃ ihe xp̃c. uoluit se manibꝰ in qͥri. qͣndo dubitanti discrpło ercatrices
ostendit. S̾ nũ qͥd cũ ille exclamasset tangens ereatrices uulnerũ eiꝰ dns

Expanded text:
o est: si ergo tentatio, utique tribulatio. In hac igitur tribulatione, hoc est in hac vita, Deum exquisivit iste transiliens. Quomodbat, ut contrectando inveniret quod perdiderat; ut manibus quaereret nummum, aurum, argentum, vestem, quidquid tale est quod manibus teneri possit. Quanquam et ipse Dristus voluit se manibus inquiri, quando dubitanti discipulo cicatrices ostendit. Sed numquid cum ille exclamasset tangens cicatrices vulnerum ejus
Abbreviated transcription (Latin):
serutabar sp̃m meũ. Et qͥd inuenisti: ñ in et̃nũ repellet d̾s. Tediũ inuenerat¬
in hac uita. nusꝗ̃ fida. nusꝗ̃ securã c̃solationẽ. Ad qͦscũq horẽs intendebat.
scandałi in eis inueniebat. aut timebat. Nusꝗͣ gͦ securꝰ. Tacere illi mału erat
ne sileret ab onis. loqͥ & foris garrire molestũ erat. ne anticiparent uigilias

Expanded text:
scrutabar spirituscrutabar spirituin hac vita; nusquam fidam, nusquam securam consolationem. Ad quoscumque homines intendebat, scandalum in eis inveniebat, aut timebat. Nusquam ergo securus. Tacere illi malum erat, ne sileret a bonis: loqui et foris garrire molestum erat, ne anticipantes vigilias
Abbreviated transcription (Latin):
& annꝙ et̃nq memor fuit. Et meditatꝰ sũ nocte cũ corde meo. Ne enĩ illi
całupniosus tendiculas u̾bꝙ reqͥreret. incorde suo meditatꝰ ẽ. Garrieba.
scrutaret᷑ iste t̃rã ut uenas auri inueniret. nemo eũ desipere dic̾et. im¬
mo sapientẽ multi dic̾ent qͥ uellent adaurũ ꝑuenire. Quanta ħo habet
intꝰ & ñ fodit. Serutabat᷑ iste sp̃m suũ. & cũ ipso spũ syo loqͦbat᷑. & in ip
sa locutione garriebat. Se ipsũ int̾rogabat. se ipsũ examinabat. inse ui¬
dex erat. & seqͥt᷑. Sorutabar spm̃ meũ. Timenđu ne inipso spu suo rema
ibi solꝰ insilentio cognat annos et̃nos. Et p̃serutabar in qͥt spm̃ meũ. Et
hio tim̃du ne inspũ suo remaneat. & ñ sit t̃nsiliens. lã tantũ meliꝰ ag
ꝗͣ foris agebat. Transcendit aliqͥd. Et hinc uideamꝰ qͦ. ñ enĩ cessat iste tn¬
siliens. donec ueniat infinẽ uñ habet titułu psalmꝰ. Garrieb̾a inqͥt. &

Expanded text:
 9 vers. 7. Et meditatus sum nocte cum corde meo. Nemo illi calumniosus tendiculas verborum requirit, in corde suo meditatus est. Garriebam. scrutaretur iste terram, ut venas auri inveniret, nemo eum desipere diceret; imo sapientem multi dicerent, qui vellet ad aurum pervenire: quanta homo habet intus, et non fodit? Scrusa locutione garriebat. Seipsum interrogabat, seipsum examinabat, in se judex erat. Et sequitur: Scrutabar spiritum meum. Timendum ne in ipso spiritu suo remanubi solus in silentio cogitat annos aeternos: Et perscrutabar, inquit, spiritum meum. Et hic timendum ne in spiritu suo remaneat, et non sit transiliens. Jam tamen melius agit quam foris agebat. Transcendit aliquid: et hinc videamus quo. Non enim cessat iste trsiliens, donec veniat in finem unde habet titulum Psalmus: Garriebam, inquit, et
Abbreviated transcription (Latin):
ne tremuert̃. gm̃ ñ erant pleni illo ꝗ ñ inuocauert̃ . Non gratis ama¬
uert̃ ut amissis tp̃ralibꝰ rebꝰ possent dic̾e. Src̃ dno placuit ita factũ ẽ.
sit nom̃ dni benedictũ. Ergo ista uox mea inqͥt adđm. & adtendit
hoc facis indie tͥbulationis tuȩ : uide qͥd ea qͥras. Si carcer fac̃ t̃bulati¬
onẽ erire de cart̾e exqͥris. Si febris fac̃ tͥbulationẽ. sanitatẽ eaqͥris. Si
fames fac̃ tͥbulationẽ. saturitatẽ ea qͥris. S dapna faciunt tͥbulationẽ
lucrũ eaqͥris. Si ꝑegrinatio faẽ tͥbulationẽ. cuittatẽ tuȩ carnis eaqͥris. Et̃
qͥll cuneta cõmemorẽ. Aut qͣndo cuncta cõmemorẽ. Uis ẽẽ t̃nsiliens. in

Expanded text:
nt, quoniam non erant pleni illo quem non invocaverunt. Non gratis amaverunt, ut amissis temporalibus rebus possent dicere: Sicut Domino placuit, ita factum est; sit nomen Domini benedictum . Ergo iste, Vohoc facis? In die tribulationis tuae, vide quid exquiras. Si carcer facit tribulationem, exire de carcere exquiris: si febris facit tribulationem, sanitatem exquiris: si fames facit tribulationem, saturitatem exquiris: si damna faciunt tribulationem, lucrum exquiris: si peregrinatio facit tribulationem, civitatem tuae carnis exquiris. Et quid cuncta commemorem, aut quando cuncta commem
Abbreviated transcription (Latin):
rare adno. & ipsũ d̾nm ñ desiderare. qͣsi uͦ suauiꝰ e̾e possit qđ dat ꝗ̃ ip¬
t̃nsiliens qͥd dic̃ : uoce mea add̾nm clamaui. Et ne arbitreris uocẽ ip¬
siuis qͣ clamauit ad d̾nm ꝓpt̃ aliud emissã. ꝗ̃ ꝓpt̃ ipsũ dnm. secutuo
ad aliud ẽ ñ addm adhoc enĩ ẽ uor. ꝓpt̃ qł edit᷑ uor. Iste uͦ qͥ dm
gratis amabat qͥ uoluntarie do sacͥficabat qͥ tͣnsilierat qͥeqͥd in fra ẽ ni¬
uor mea in qͥt ad dñm. Et nũqͥd sine causa. uide qͥd seqͥt᷑. Et adtendit

Expanded text:
ipsum Dominum non desiderare; quasi vero suavius esse possit quod dat, quam iptransiliens quid dicit? Voce mea ad Dominum clamavi. Et ne arbitreris vocem ipsius qua clamavit ad Dominum, propter aliud emissam quam propter ipsum Dominum, secutus ad aliud est, non ad Deum. Ad hoc enim est vox, propter quod editur vox. Iste vero qui Deum gratis amabat, qui voluntarie Deo sacrificabat , qui transilierat quidquid infra est, niVox mea, inquit, ad Deum. Et numquid sine causa? Vide quid sequitur: E
Abbreviated transcription (Latin):
ita inscribit᷑ infinẽ ꝓydithun psalmꝰ ipsi
asaph. Infinẽ qͥd sit nostis. finis enã legis xp̃o ad
usticiã om̃i eredenti. Ydithun int̃p̃tat᷑ t̃nsili¬
ens asaph c̃gregatio. łoqͥt᷑ hic gͦ c̃gregatio t̃nsiliens.
siliamꝰ ñ habebimꝰ Psalma teatus ipse demonstrat
Et enĩ tãdu tnsiltre debemꝰ qͥcqͥd nos impedit. qͥeqͥd
irretit qͥcqͥd uisco qͦła illigat & on̾e agg̃uat. uolatũ
Anr̃m donec ꝑueniamꝰ adid qđ suffic̃. ult̃ qł nihil

Expanded text:
ita inscribitur: In finem, pro Idithun, Psalmus ipsi Asaph. In finem quid sit, nostis: Finis enim Legis Christus ad justitiam omni credenti . Idithun interpretatur Transiliens siliamus non habebimus, Psalmi textus ipse demonstrat. Etenim tamdiu transilire debemus quidquid nos impedit, quidquid irretit, quidquid visco quodam illigat, et onere aggravat volatum nostrum, donec perveniamus ad id quod suff
Abbreviated transcription (Latin):
bulantis. Deduxisti sic̃ oues pleb̾e tuã. inmanu moysi & aaron. Quare hoc
addiderit. indagare aligͣntũ difficile ẽ. ddiuuate gͦ nos intentione ur̃ã. qr
pꝰ ipsos duos uersus finis erit & psalmi : sermonis. ne forte cũ aliqͥd restare
arbitramini timore laboris minꝰ ad p̃sens ad tendatis. Cũ dixisset in mari
uia tua. quł intelligimꝰ ingentibꝰ. & semite tuȩ in aqͥs multis. qđ intelligimꝰ
in ppłis multis adiunã. ⁊ uestigia tua ñ cognoscent᷑. & qͣr ebamꝰ aqͥbꝰ ñ cog¬
noscerent᷑: subrec̃ ẽtinuo. deduxisti sic̃ oues pleb̾e tuã inmanu moysi & aa¬
ron.i. abista plebe tua gͦ deducta ẽ inmanu moysi & aaron uestigia tua ñ
cognoscent᷑. Quaregͦ positũ ẽ nͥ in crepandi ⁊ ex ꝓbrandi eausa inmari ẽ uia

Expanded text:
 Deduxisti sicut oves plebem tuam, in manu Moysi et Aaron. Quare hoc addiderit, indagare aliquantum difficile est. Adjuvate ergo nos intentione vestra, quia post ipsos duos versus finis erit, et Psalmi, et sermonis; ne forte cum aliquid restare arbitramini, timore laboris minus ad praesens attendatis. Cum dixisset, In mari est via tua, quod intelligimus, in gentibus; et semitae tuae in aquis multis, quod intelligimpulis multis, adjunxit: Et vestigia tua non agnoscentur. Et quaerebamus a quibus non agnoscerentur; et subjecit continuo, Deduxisti sicut oves plebem tuam, in manu Moysi et Aaron: id est, ab ista plebe tua quae deducta est in manu Moysi et Aaron, vestigia tua non cognoscentur. Quare ergo positum est, nisi increpandi
Abbreviated transcription (Latin):
tͣnsierit. Ipsa deniq una syllaba si duas litt̾as habeat. ñ sonat posterior
litt̾a nͥ pͥor abierit. Ca gͦ tenemꝰ de his annis. dnni isti mutabiless̃. anni
et̃ni cogitandi ͣ anni qͥ stant. qͥ ñ uenientibꝰ & ab euntibꝰ diebꝰ ꝑ agunt᷑. an¬
ni de qͥbꝰ alio loco scͥptã dic̃ do. Tu aut̃ ide ipse es. & anni tui ñ deficient.

Expanded text:
transierit: ipsa denique una syllaba, si duas litteras habeat, non sonat posterior transierit: ipsa denique una syllaba, si duas litteras habeat, non sonat posterior littera nisi prior abierit. Quid ergo tenemus de his annis! Anni isti mutabiles sunt: anni aeterni cogitandi sunt, anni qui stant, qui non venientibus et abuentibus diebus peraguntur; anni
Abbreviated transcription (Latin):
his annis manet . Ecce loqͣndo dicimꝰ hoc anno. & qͥd tenemꝰ de hoc annop̃tes
unũ diẽ in qͦ sumꝰ Nã suꝑiores dies anni huiꝰ iã t̾nsiert̃. nec tenent᷑ futuri
aut̃ ñ du uenert̃ in uno die sumꝰ. : dicimꝰ hoc anno. Immo dic hodie. si aliꝗd
uis p̃sens dice Nã de toto anno ꝗͥd p̃sens tenes. Qcqͥd de ille p̃teritũ ẽ iã ñ ẽ.
Qeqͥd deillo fut᷑um ẽ ñdu ẽ. Quomͦ hoc anno . Corrigi locutionẽ uis. Dedie
uerũ dieis hoc die .: Tã dicã rursꝰ & hoc attende qł hoc die horȩ matutinȩ
tͣnsiert̃. hore fut᷑ẽ ñ du uenert̃. Et hoc corrigȩ. Nac hora dic. Et de ista hora
qͥd tenes.: Mom̃ta eiꝰ qͣda iã tͣnsiert̃. ꝗͣ fut᷑a s̃ ñ du uenert̃. Hoc mom̃to die.
Quomom̃ito du sẏllabas loqͦs: si duas syllabas dicã. alt̾a ñ sonat nͥ cũ illa

Expanded text:
his annis manet? Ecce loquendo dicimus, Hoc anno; et quid tenemus de hoc anno, praeter his annis manet? Ecce loquendo dicimus, Hoc anno; et quid tenemus de hoc anno, praeter unum diem in quo sumus? Nam superiores dies anni hujus jam transierunt, nec tenentur; futuri autem nondum venerunt. In uno die sumus, et dicimus, Hoc anno: imo dic, Hodie, si aliquid vis praesens dicere. Nam de toto anno quid praesens tenes? Quidquid de illo praeteritum est, jam non est; quidquid de illo futurum est, nondum est: quomodo, Hoc anno? Corrige locutionem: Hodie, dic. Verum dicis, Hodie, jam dicam. Rursus et hoc attende, quod hodie horae matutinae jam transierunt, horae futurae nondum venerunt. Et hoc ergo corrige: Hac hora, dic. Et de ista hora quid tenes? Momenta ejus quaedam jam transierunt; quae futura sunt nondum venerunt. Hoc momento, dic. Quo momento? Dum syllabas loquor, si duas syllabas dicam, altera non sonat, nisi cum illa
Abbreviated transcription (Latin):
ipsa locutione plac̾e̾ hõrbꝰ ñ tam̃ desitiit. ñ cessaũ ut conaret᷑ & hoc ipsũ
tnscendere st̃ qͥd dic̃ Cogitaui dies antiqͦs. lã iste uelut qͥ napulauerit¬
foris tulit se intro. Insecretario suȩ m̃tis agit. & qił ibi agat dicat nobis.
sognaui dies antiqͦs Bene ẽ gͦ illi Uidete qͣ cogitat rogo uos. Intꝰ ẽ apd̾
se cogitat dies antiqͦs. Nemo illi dic̃ malediaxisti. nemo ei dic̃ multũ¬
locutꝰ es. nemo er dic̃. ꝑu̾se sensisti Ita sit ei bene secũ. ad iuet ds. eogitet di¬
es antiqͦs & dicat nob̾ in ipso interiore suo cubiculo qͥd egerit. qͦ ꝑuenerit. qͥd
se forinsecus strepitu. ab om̃i humana rerũ tumultu intꝰ regͥescat qͥ cogia¬
reuult annos istos et̃nos Nũqͥd anni inqͥbꝰ sumꝰ et̃ni s̃. aut in qͥbꝰ fuert̃ maio
res nr̃i aut in qͥbꝰ futuri s̃ posteri nr̃i. absit ut ȩt̃ni earistiment᷑. Qd enĩ de

Expanded text:
ipsa locutione placere hominibus; non tamen destitit, non cessavit ut conaretur et hoc ipsum ipsa locutione placere hominibus; non tamen destitit, non cessavit ut conaretur et hoc ipsum transcendere. Et quid dicit? foris, tulit se intro, in secretario suae mentis agit. Et quid ibi agat dicat nobis: Cogitavi dies antiquos. Bene est illi. Videte quae cogitat, rogo vos. Intus est, apud se cogitat dies antiquos. Nemo illi dicit, Male dixisti; nemo illi dicit, Multulocutus es; nemo illi dicit, Perverse sensisti. Ita sit ei bene secum, adjuvet Deus: cogitet dies antiquos, et dicat nobis in ipso interiore cubiculo suo quid egerit, quo pervenerit, quid  forinsecus strepitu, ab omni rerum humanarum tumultu intus requiescat, qui cogitare vult annos istos aeternos. Numquid anni in qures nostri, aut in quibus futuri sunt posteri nostri? Absit ut aeterni existimentur. Quid enim de
Abbreviated transcription (Latin):
dic̃ uixta illud. Et̃ mũdus eũ ñ eognoũ. Iałe mũdu illi regt̃ qͥ ñ cognoscunt
aep̃m sont̾ hos habemꝰ inimicitias ꝑpetuas. Deniq qͣslibet habeas in imici¬
tias adu̾s hor̃em cogitas finire.Siue illiꝰ satis factione si ipse te lesit siue
miei mei. Plus illi uigilauert̃ ad decipiendu. ꝗͣ ego ad custodienda me
antici pauert̃ uigilias õs inimioi mei. Quomͦ enĩ ñ antici pauert᷑ uiqi¬
lias. qͥ ubiq scandala uͥq muscipulas posuert̃ . Tediũ inẽ cordi metu¬
endu ẽ ne absorbeat tͥsticia leticiã. metuendu ẽ ne garriendo deficiat
sp̃e tuus. anticipauert̃ uigilias õs inimici mei. Deniq inipsa garruli¬
tate du loqͦͣris & securꝰ loqͣris. qͣnta plerũq inuenuint᷑ qͥ uelint tene¬
re inimici & rep̃hendẽ uñ ueliit etiã criminari ac całupniari Ho
lupnias qͤrerent ad inuenire & iuenirent ñ ẽlocutꝰ Nũ ꝗ̃ tam̃ iste
tnsiliens cessat in se. Et si forte agarrulitate cessauit ꝗͣ surrepserat ei de

Expanded text:
 mundus eum non cognovit : talem mundum illi regunt, qui non cognoscit Christum. Contra hos habemus inimicitias perpetuas. Denique quaslibet habeas inimicitias adversus hominem, cogitas finire; sive illius satisfactione, si ipse te laesit; sive mici mei. Plus illi vigilaverunt ad decipiendum, quam ego ad custodiendum me: Anticipaverunt vigilias omnes inimici mei. Quomodo enim non anticipaverunt vigilias, qui ubique scandala, ubique muscipulas posuerunt? Taedium inest cordi; metuendum est ne absorbeat tristitia: in laetitia metuendum est ne garriendo deficiat spiritus tuus: Anticipaverunt vigilias omnes inimici mei. Denique in ipsa garrulitate, dum loqueris, et securus loqueris, quanta plerumque inveniuntur quae velint tenere inimici et reprehendere, unde velint etiam criminari et calumniari: Hoc lumnias quaererent et invenirent, non est locutus. Nunquam tamen iste transiliens cessaret in se: et si forte a garrulitate cessavit, qua subrepserat ei de