comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Cũ aut̃ resurrexerit caro nr̃a. ut iã istis ñ indigeamꝰ : habebit locũ qͣndã ꝙ̃
statũ incorruptionis suc Sic & anima nr̃a habebit cibũ suũ ipsũ u̾bũ di. ꝑ
qđ facta sunt orã. Iam̃ grãs illi: quia mͦ in hac hemo ñ nos deserit. siue dan¬
do nob̃ qd̃ carni necessariũ ẽ siue dando nobis qd animȩ necessariũ ẽ. Et qͣn¬
corrum pam᷑: : obliuiscam̃ eũ. Subtrahit nob̃ aliqͣndo q necessaria s̃. &
p̃parat noscuĩda hereditati. incorrupubili & magne. Si unã cupã. aut unã
selła tuã. aut siquid habes indomo tua. cogitas dimitt̾e filio tuo. ⁊ ne ꝑdat
illud erudis cũ.: flagellis eũ ad disciplinã corrigis. ne ꝑdat nichil tuum
qđ ⁊ ipsc hic dimissurus c̃. sic̃ & tu: ñ uis ut noserudiat pat̾ nr̃ in flagellis
etã necessitatũ. aut tͥbulationũ qui nob̾ tałe hereditatẽ daturus c̃ qͣ tran¬

Expanded text:
Cum autem resurrexerit caro nostra, ut jam istis non indigeamus, habebit locum quemdam et Cum autem resurrexerit caro nostra, ut jam istis non indigeamus, habebit locum quemdam et statum incorruptionis suae: sic et anima nostra habebit cibum suum, ipsum Verbum Dei, per quod facta sunt omnia . Tamen gratias Deo, qui modo in hac eremo non nos deserit; sive dando nobis quod necessarium est carni, sive dando nobis quod animae necessarium est: et quacorrumpamur, et obliviscamur eum. Subtrahit nobis aliquando quae necessaria sunt, et Praeparat enim nos cuidam haereditati incorruptibili et magnae. Si unam cuppam, aut unam cellam tuam, aut si quid habes in domo tua, cogitas dimittere filio tuo, et ne perdat illud, erudis eum, et flagellis eum ad disciplinam corrigis, ne perdat nihil tuum, quod et ipse hic dimissurus est, sicut et tu; non vis ut nos erudiat Pater noster in flagellis etiam necessitatum aut tribulationum, qui nobis talem haereditatem daturus est, quae tran
Abbreviated transcription (Latin):
Apparui t̃ qͥd ẽ. Vt uideres me. Et ido uidisti me: ut iuderẽ te. apparui tͥ ut uðrẽ
Nondix̃. apparui tͥ ut uideres : s apparuitͥ ut uiderẽ potentiã tuã ⁊ głam tuã.
Unde & apłs. Nunc aut̃ in qͥt cognoscentes dm: immo cogni ađo. Prius enĩ
apparuistis đo: ut posset uob̾ apparere ds. St uidert̃ poitntiã tuã ⁊ głam tuã
Aeuera inisto deserto. idẽ in ista heremo. si tanꝗͣ ab heremo erigat homo. qđ
ro mea. ne forte uł necessaria carnis ab aliis petat & ñ adõ. aut ñ desideret
ilła resurrectionẽ carnis. ꝗͣ nob̾ ꝓmitut ds. cũ ꝗͦ iste se crexerit. habebit
ẽ ante illã resurrectionẽ habet solatia ista quibꝰ uiuimꝰ: pant̾ aqͣm. uinũ.
fructus oliue. ista oĩa solatia : subsidia si nos deserant. utiq durare ñ pos¬
sumꝰ ꝗͣuis ñ du rcceꝑit caro ista sanitatẽ ilła ꝑfectã. ubi nulła patict᷑ an¬
tia orationis. solatia disputationis. Sic s̃ ista animȩ nr̃e : q̃mͦ illa carni nr̃c

Expanded text:
Apparui tibi, quid est? Ut videres me: et ideo vidisti me ut viderem te. Apparui tibi, ut viderem. Non dixit. Apparui tibi, ut videres; sed, Apparui tibi, ut viderem potentia. Prius enim apparuistis Deo, ut possit vobis apparere Deus. Ut viderem potentiam tuam, et gloriam tuam. Revera in isto deserto, id est in ista eremo, si tanquam ab eremo exigat homo quod ro mea; ne forte vel necessaria carnis ab aliis petat et non a Deo, aut non desideret illam resurrectionem carnis quam nobis promittit Deus: cum ergo se erexerit, habebit est, ante illam resurrectionem habet solatia ista quibus vivimus, panem, aquam, fructus, vinum, oleum ista omnia solatia et subsidia si nos deserant, utique durare non possumus quamvis nondum receperit caro ista sanitatem illam perfectam, ubi nullam patietur antia orationis, solatia disputationis: sic sunt ista animae nostrae, quomodo illa carnis nostrae.
Abbreviated transcription (Latin):
qd nob̾ seruat. Cogiemꝰ aut̃ ꝗͦdonat: malis: & hinc intelligamꝰ qͥd seruet
bonis. Que donat᷑ malis uidett. Bonat illis luct̃ istã. uidett qͥa uident

Expanded text:
quod nobis servat. Cogitemus autem quae donat et malis, et hinc intelligamus quid servet quod nobis servat. Cogitemus autem quae donat et malis, et hinc intelligamus quid servet bonis. Qu
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ dicit. Leuantes puras manꝰ sine ira & disceptatione : ut cũ leuas manꝰ¬
tuas addm. uoniant tͥ inm̃tẽ oꝑa tua. Quia enĩ manꝰ istȩ leuant᷑ ut im¬
petres qđ uis: ipsas manꝰ cogitas inbonis oꝑib: exercere. ne erubescant
leuari adđm In nomine tuo leuabo manꝰ meas. Iste p̃ces nr̃e s̃ in hac
idumea. in hoc deserto. int̾ra sint aqͣ. ⁊ sine uia : ubi nob̃ uia xpc ẽ s. ñ
in nomine tuo. Quid petã. Eia fr̃s. qͣndo leuatis manꝰ. querite qͥd petatis. ab
om̃i potente enĩ petitis: aliqͥd magnũ petite: ñ qͥlia petunt. qͥ ñdu credidert̃.
Nidets qͣla dent᷑ & impiis. Pctiturus es ado pecuniã: nunqͥd ñdonat ilła &
secleratis qͥ inilłu ñ credunt: Qd qͦ magnũ petiturus es. qͦd donat: malis :
S ñ t̾ displiceat: qͥa ꝗͦ donat & malis tamfriuola s̃. ut: malis donari digna
dona t̾rena: s. uidete qr & ꝗͦ donat malis. ñ ꝓmagno habenda s̃. Est aliud

Expanded text:
t: Levantes puras manus, sine ira et disceptatione . Ut cum levas manus ad Deum, veniant tibi in mentem opera tua. Quia enim manus istae levantur ut impetres quod vis, ipsas manus cogitas in bonis operibus exercere, ne erubescant levari ad Deum. In nomine tuo levabo manus meas. Istae preces nostrae sunt in hac Idumaea, in hoc deserto, in terra sine aqua, et sine via, ubi nobis Christus est in nomine tuo? quid petam? Eia, fratres, quando levatis manus, quaerite quid petatis; ab Omnipotente enim petitis. Aliquid magnum petite; non qualia petunt qui nondum crediderunt. Videtis qualia dentur et impiis. Petiturus es a Deo tuo pecuniam? Numquid non donat eam et sceleratis qui in illum non credunt? Quid ergo magnum petiturus es quod donat et malis? Sed non tibi displiceat, quia quae donat et malis tam frivola sunt, ut et malis donari digna dona terrena; sed videte quia quae donat et malis non pro magno habenda sunt. Est aliud
Abbreviated transcription (Latin):
re uelletꝰ ñ eẽt iniustũ. ¶d enĩ tã iustũ ꝗͣ ut pumiat᷑ peccator: Cũ iustũ sit
ut puniat᷑ pcecator: ptinuit ad mĩam ipsiꝰ: ñ punire pcecatores ẜ. iustif¬
uitas. Quasuitas. Quas sibi homines elegert̃. Alius elegit sͥ uitã negotiandi. aliꝰ
rusticandi. aliꝰ uitã fentrandi. alius militandi alius ilła. aliꝰ ilła. Biu̾se s̃
Nonenĩ ego possẽ laudare dm: n mͥdonaret laudare se posse. Quõ melior ẽ¬

Expanded text:
 esset injustum. Quid enim tam justum, quam ut puniatur peccator? Cum justum sit ut puniatur peccator, pertinuit ad misericordiam ipsius non punire peccatorem, sed justifis melior super vitas. Quas vitas? Quas sibi homines elegerunt. Alius elegit sibi vitam negotiandi, alius vitam rusticandi, alius vitam fenerandi, alius vitam militandi; alius illam, alius illam. Diversae sunt Non enim ego possem laudare Deum, nisi mihi donaret laudare se posse. Quoniam melior e
Abbreviated transcription (Latin):
ubinullus hominũ habitat: insuꝑ & sinc uia & sine aqͣ. Stinã uel iuam
haberet ipsũ desertũ: ut iã illud homo incurrens ł nosset qua indexire.
Non uidet hominẽ ad solaciũ: ñ uidet uiã qͣ careat deserto. Ergo ibi deuertit.
res u̾bi sui. & dedit nob̾aquã indeserto. implens spũ seõ p̃dicatores suos.
ut fieret in eis fons aꝗͣ salientis inuitã et̃nã. Eece habemꝰ hic oĩa : ẜ ñ s̃ de
deserto. E rgo ꝓprictatẽ deserii pͥus cõm̃dauit psalmꝰ: ut & tu cũ audisses
bueres deserto. s illi qͥ te usitare dignatꝰ ẽ indeserto. Sic inscõ apparui tͥ
ut uiderẽ potentiã tuã : ꝗłam tuã. Primo sitiuit aiã mea & caro mea mul¬

Expanded text:
ubi nullus hominum habitat; insuper, et sine via, et sine aqua. Utinam vel viam ubi nullus hominum habitat; insuper, et sine via, et sine aqua. Utinam vel viam haberet ipsum desertum! utinam illuc homo incurrens, vel nosset qua inde exiret! Non videt hominem ad solatium, non videt viam qua careat deserto. Ergo ibi divertit. res verbi sui; et dedit nobis aquam in deserto, implens Spiritu sancto praedicatores suos, ut fieret in eis fons aquae salientis in vitam aeternam . Et ecce habemus hic omnia; sed non sunt de deserto. Ergo proprietatem deserti prius commendavit Psalmus, ut et tu cum audisses bueres deserto, sed illi qui te visitare dignatus est in deserto. 9. Sic in sancto apparui tibi, ut viderem potentiam tua
Abbreviated transcription (Latin):
potestatib huiꝰ scłi. Sunt enĩ qͥ qñ famẽ patiunt᷑ inisto scłodimittunt đm
& rogant mercunũ aut rogant̃ iouẽ ut det illis. aut aliꝗͣ creaturã cęlestẽ.
aut aliqͣ demonia similia : & do ñ sitat carorpsoꝵ. Qui aũ dositiunt. undiq
debent sitire & aĩa & carne. qͥa & aĩȩ ds dat panẽ suũ. idẽ u̾bũ u̾itatis. &
carnids dat ꝗͦ necessaria s̃. quia ds fecit & animã & carnc̃ ꝓpt̃ carnẽ tuã ro¬
gas demonia. Nunquid animã tuã ds fecit : & carnt̃ tuã de monia fecerunt :
Qui ftcit animã. ipse fecit & carnẽ Qui fec̃ ambas res: ipse pascit ambas res.
U trumq nrm do sitat: & ex labort multipliei simplicit᷑ satict᷑ Nbi aũ sitt
anima nr̃a & mnultiplicit̃ caro nr̃a. ñ eiueũq s tͣ dne idȩ̃ dõnr̃o. Ubisitt
Inttra deserta: & sine uia. & sinc aqua. Scłm istud dirimꝰ: ipsa ẽ idumca: hoc
ẽ desertũ idumce unde titułũ psalmꝰ acccpit. Int̾ra descria. Parũ ẽ descrta

Expanded text:
potestatibus hujus saeculi. Sunt enim qui, quando famem patiuntur in isto saeculo, dimittunt Deum, et rogant Mercurium, aut rogant Jovem ut det illis, aut quam dicunt Coelestem, aut aliqua daemonia similia: non Deo sitit caro ipsorum. Qui autem Deo sitiunt, undique debent sitire, et anima, et carne: quia et animae Deus dat panem suum, id est verbum veritatis; et carni Deus dat quae necessaria sgas daemonia: numquid animam Deus fecit, et carnem tuam daemonia fecerunt? Qui fecit animam, ipse fecit et carnem: qui fecit ambas res, ipse pascit ambas res. Utrumque nostrum Deo sitiat, et ex labore multiplici simpliciter satietur. 8. Ubi autem sitit anima nostra, et multiplicit ipsa est Idumaea, hoc est desertum Idumaeae, unde titulum Psalmus accepit. In terra deserta. Parum est, deserta,
Abbreviated transcription (Latin):
inistis om̃ib: multiplicibꝰ defectionib nr̃is. sitimꝰ in ilła corruptionẽ. Et si
caro nr̃a multiplictt̃ sitat dõ. in ista ẏdumea. in isto deserto. ꝗͣ multiplient᷑

Expanded text:
in istis omnibus multiplicibus defectionibus nostris sitimus illam incorruptionem; et sic in istis omnibus multiplicibus defectionibus nostris sitimus illam incorruptionem; et sic caro nostra multipliciter s
Abbreviated transcription (Latin):
Alodo enĩ excorruptione fragilitatis si ñ manducemꝰ. deficimꝰ & esurimꝰ si
ñ bibamꝰ. deficimꝰ & sitimꝰ: si diu uigilemꝰ. deficimꝰ : dormimꝰ : si diudor¬
miamꝰ deficimꝰ iđo uigilamꝰ : si diu manducemꝰ & bibamꝰ. ꝗͣ uis ꝓpt̃ refe¬
ctionẽ manducemꝰ & bibamꝰ. ipsa diut᷑na refectio. defectio ẽ Si diu stemꝰ.
fatigam̃. idõ sedemꝰ. & si diu sedeamꝰ & ibi fatigam. & id̾osurgimꝰ Beinde
udete qã nullus ẽ carnis nr̃e status. Quomͦ infantia uolat inpueritiã:
& qͣris infantiã & ñẽ infantia. qr iã ꝓinfantia pueritia ẽ. Et ntrũ ipsa
migrat in adolescentiã. Queris pueritiã: & ñ inuenis. adolescenfit iuueni
ueris adolescentẽ : & ñẽ. Iuuenis fit senex. Queris iuuenẽ : ñ inuenis. Et senex
morit᷑. Qris senẽ : & ñ inuenis. Honstat ꝗͦ ctasnr̃a. Ubiq fatigatioẽ ubiq lassi¬
tudo ubiq: corruptio. Attendenies qͣlẽ nob̵ spẽ resurrectionis ꝓmitat ds.

Expanded text:
anducemus, deficimus et esurimus; si non bibamus, deficimus et sitimus; si diu vigilemus, deficimus et dormimus: si diu dormiamus, deficimus; ideo vigilamus: si diu manducemus et bibamus; quamvis propter refectionem manducemus et bibamus, ipsa diuturna refectio defectio est: si diu stemus, fatigamur: ideo sedemus: et si diu sedeamus, et ibi fatigamur, et ideo surgimus. Deinde videte quia nullus est carnis nostrae status: quoniam infantia avolat in pueritiam; et quaeris infantiam, et non est infantia, quia jam pro infantia pueritia est: iterum et ipsa migrat in adolescentiam; quaeris pueritiam, et non invenis: adolescens fit juvenis; quaeris adolescentem, et non est: juvenis fit senex; quaeris juvenem, et non invenis: et senex moritur; quaeris senem, et non invenis. Non stat ergo aetas nostra: ubique fatigatio est, ubique lassitudo, ubique corruptio. Attendentes qualem nobis spem resurrectionis promittat Deus,
Abbreviated transcription (Latin):
Lut si incendat᷑ aliquis mortuus. aut si canes dilanient cũ : putatis qͥa in de-
ñ erit resurrect᷑us. Om̃a qͣ disc̃punt᷑ & infauillas qͣsda putrescunt: integra
sdo. In illa enĩ elem̃ta mundieunt: unde pͥmo uenerĩ. qͣndo facti sumus.
Non illa uidemꝰ s. tñ ds unde scit ꝓduc̃ illa: qr & ante ꝗͣ ẽet horũ qͥd: unde
sciebat ꝓdurit nos. Talis gͦ resurrectio carnis nob̃ ꝓmittit᷑: ut ꝗͣ uis ipsa sit¬

Expanded text:
Aut si incendatur aliquis mortuus, aut si canes dilanient eum, putatis quia inde non erit resurrecturus? Omnia quae discerpuntur et in favillas quasdam putrescunt, integra Deo sunt. In illa enim elementa mundi eunt, unde primo venerunt, quando facti sumus: non illa videmus; sed tamen Deus unde scit producet illa, quia et antequam essemus, unde sciebat
Abbreviated transcription (Latin):
alii pagani dormientes.⁊ ad sonũ iugiliarũ ur̃arũ eaxcitent᷑: ⁊ ipsi excutiant
somnũ. & incipiant in xp̃o uob̾cũ dicẽ. Bs d̾s ms̃. ad te deluce uigilo. Sinuit
t anima mea. Ecce illud desertũ ydumct. Sidete qͦmͦ hic sitit: ẜ uide qͥd hic
bonũ ẽ Sitiuit t̾. Sunt enĩ quisitiunt: s̃ ñdõ. Omnis qͥ sͥ uult aliqͥd prestari:
in ardore ẽ desiderii. Ipsũ desidenũ sitis c̃anime. Et uideus qͣnta desideria
sunt in cordibꝰ hominũ. Aliꝰ desiderat aurũ aliꝰ argentũ: aliꝰ possessiones. aliꝰ¬

Expanded text:
alii, Pagani dormientes, et ad sonitum vigiliarum vestrarum excitentur, et ipsi excutiant somnum, et incipiant in Christo vobiscum dicere: Deus, Deus meus, ad te de luce vigilo. 5. Sitivit tibi anima mea. Ecce illud desertum Idumaeae. Videte quomodo hic sitit: sed videte quid hic bonum est, Sitivit tibi. Sunt enim qui sitiunt, sed non Deo. Omnis qui sibi vult aliquid praestari, in ardore est desiderii: ipsum desiderium sitis est animae. Et videte quanta desideria sint in cordibus hominum: alius desiderat aurum, alius desiderat argentum, ali
Abbreviated transcription (Latin):
do redeamꝰ. ⁊ ibicũ illis fonte d̾nico u̾itatis & et̃nitatis aliqͣndo saturcmur:
I odoqͦ sitiat anima nr̃a: und ⁊ caronr̃a sitit. & hoc multiplicit᷑. Multiplicit̃
t inqt sitit & caro mea: qr & carni nr̃e ꝓmittit᷑ resurrectio. Quomͦ animȩ
nr̃e ꝓmittit᷑ beatitudo : sic & carni nr̃e ꝓmittit᷑ resurrectio. Resurrectio
carnis talis nob̾ ꝓmittit᷑. audite & discnt & tenete. ꝗͣ sit spes xp̃ianorũ:
felicitatẽ. ꝗͣ plerũq habent & lat̾nes & scelerau. Ad aliã felicitatem
nos sumus xp̃iani: ꝗͣ tunc accipiemꝰcũ uita ista scłi huiꝰ tota transierit. Ergo
ꝓmittt᷑ nob̾ e carnis resurrectio: & talis resurrectio carnis nob̾ ꝓmittit᷑ ut
caro quidẽ ista ꝗͣ mͦ portamꝰ resurgat infinc̃ Nec incredibile uobis uideat᷑.¬

Expanded text:
do redeamus, et ibi cum illis fonte dominico veritatis et aeternitatis aliquando saturemur. do redeamus, et ibi cum illis fonte dominico veritatis et aeternitatis aliquando saturemur. Modo ergo sitiat anima nostra: unde et caro nostra sitit, et hoc multipliciter? Multipliciter tibi, inquit, et caro mea. Quia et carni nostrae promittitur resurrectio. Quomodo animae nostrae promittitur beatitudo, sic et carni nostrae promittitur resurrectio. Resurrectio carnis talis nobis promittitur: audite, et discite, et tenete quae sit spes Christianorum, , quam plerumque habent et latrones et scelerati. Ad aliam felicitatem nos sumus christiani, quam tunc accipiemus, cum vita ista hujus saeculi tota transierit. Ergo promittitur nobis et carnis resurrectio; et talis resurrectio carnis nobis promittitur, ut caro quidem ista
Abbreviated transcription (Latin):
Quã multiplicit̃ tͥ: caromea. Parũ ẽ ꝗͥa sitiuit aia mea : sitiuit : caro mea.
Pura. Si aĩa sitt dõ: qͦmͦ ⁊ carositit dõ. Quando enĩ caro sitit. aqͣm istã siit:
qñ aĩa siit fontẽ sapienue sitit. Bcipsofonte in ebriabunt᷑ aĩe nr̃e: sic̃ dic̃ aliꝰ
psalmꝰ. In ebriabunt᷑ ab ub̃tait domꝰ tue: & torrente deliciax tuax potabis eos.
Sitienda ẽ qͦ sapientia. sitienda ẽ iusticia. Honea satiabimͣ ñ ea implebim᷑: ñ
cũ fuerit finita ista uita. ⁊ uenerimꝰ ad illud qđ ꝓmisit đs. ꝓmisit enĩ ds equa¬
litatem angłoꝵ. Et mͦ anꝗłi. ñ sitiunt qͦmͦ nos: ñ csuriunt qͦmͦ nos: s habent
saginã ui̾tait̃ lucis in mortalis sapientie: ido beati s̃. & detanta beatitudine
qr in illa ciuitate s̃ ierłm celesti und nos mͦ ꝑegͥnam. attendunt nos ꝑegͥnos
& miserant᷑ nos: & iussu di auxiliant᷑ nob. ut adilła patriã cõmunt̃ aliqͣn¬

Expanded text:
a sitivit anima mea, sitivit et caro mea. Porro si anima sitit Deo, quomodo et caro sitit Deo? Quando enim caro sitit, aquam sitit; quando anima sitit, fontem sapientiae sitit. De ipso fonte inebriabuntur animae nostrae, sicut dicit alius psalmus: Inebriabuntur ab ubertate domus tuae, et torrente deliciarum tuarum potabis eos . Sitienda est ergo sapientia, sitienda est justitia. Non ea satiabimur, non ea implebimur, nisi cum fuerit finita vita ista, et venerimus ad illud quod promisit Deus. Promisit enim Deus aequalitatem Ansaginam veritatis, lucis, immortalis sapientiae. Ideo beati sunt; et de tanta beatitudine, quia in illa sunt civitate Jerusalem coelesti, unde nos modo peregrinamur, attendunt nos peregrinos, et miserantur nos, et jussu Domini auxiliantur nobis, ut ad illam patriam communem aliquan
Abbreviated transcription (Latin):
Nũqͥd corꝑe dormientẽ excitabat apłs. Sexcitabat animã dormienit᷑ qñ
a̾hoc cã ex entabat. ut illuminarit᷑ arp̃o. Ergo seđm ipsasuigilias dic̃ ist
somno excitaret. Illuminat enĩ animas xp̃e ꝓ fac̃ eas uigilare. Si autẽ
lum̃ suũ detͣhat obdormiunt. ido illidr in alio psalmo illumina oculos
meos neumquã obdormiã inmorte. aut si ab illo au̾se obdormiunt. p̃sens ẽ illis
lumen.  ñ possunt uidẽ quia dormiunt: qͦmͦ & corꝑe qͥ dormit int̃dic̃ lam
ortus ẽ sol. iã diescalet: & ille tanꝗͣ innocie ẽ q̾a iã ñ uigilat: ut uideat iã ortũ

Expanded text:
Numquid corpore dormientem excitabat Apostolus? Sed excitabat animam dormientem, quando ad hoc eam excitabat ut illuminaretur a Christo. Ergo secundum ipsas vigilias dicit istde somno excitaret. Illuminat enim animas Christus, et facit eas vigilare: si autem lumen suum detrahat, obdormiunt. Ideo enim illi dicitur in alio psalmo: Illumina oculos meos, ne unquam obdormiam in morte . Aut si ab illo aversae obdormiunt, praesens est illis lumen, et non possunt videre, quia dormiunt. Quomodo et corpore qui dormit inter diem; jam ortus est sol, jam dies calet, et ille tanquam in nocte est, quia n
Abbreviated transcription (Latin):
bitur omĩs qui iurat impso. Quia sͥ clegit xp̃m. ñ uulpẽ. Qui a qͣndo illi iu¬
dei insultauert̃ tunc dedit ille unde redimerem᷑: adipsũ gͦ ꝓtinemꝰ qui nos
redemit. qui ꝓnob̾ mundu uicit ñ armatomilite . s irrisa cruce. Rex uero
letabit᷑ indo. laudabit᷑ omis qui iurat inco. Qui iurat inco. Tui pollicct᷑
eiuitã suã : qui uouet illi ne reddet. qui fit xp̃ianꝰ. Hoc ẽ qd̾ ait. Laud abit᷑

Expanded text:
bitur omnis qui jurat in ipso? Quia sibi elegit Christum, non vulpem; quia quando illi Judaei insultaverunt, tunc dedit ille unde redimeremur. Ad ipsum ergo pertinemus qui nos redemit, qui pro nobis mundum vicit, non armato milite, sed irrisa cruce. Rex vero laetabitur in Deo: laudabitur omnis qui jurat in ipso. Quis jurat in eo? Qui pollicetur ei vitam suam,
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ singillatim etiã mͦ patit᷑. Quis cnĩ ꝑtinens ad xp̃m ñ uariis tẽpranonib
agitatur : Et cottidie agit eũ illo diabolus ⁊ angłi eiꝰ ut ꝑu̾tat᷑ qualibet᷑ cupi¬
ditate qͣlibet suggestione: aut ꝓmissione lucri uł t̃rore dampni. uł ꝓmissi¬
one uite. ł t̃rore mortis: aut alicuiꝰ potentis inimicituis. aut alicuiꝰ potentis
amititus. Omib modis instat di abolus qͤm ad modũ decipiat. & in ꝑsecutiõib
uiuimꝰ. : habemꝰ ꝑpetuos inimicos. diabołu & angłos cꝰ: ẜ ñ timeamꝰ. Sic s̾t
diabolus ꝙ angłi eiꝰ. qͣsi milui. Subilliꝰ galline alis simꝰ: & ñ nos potẽ contin¬

Expanded text:
etiam modo patitur. Quis enim pertinens ad Christum, non variis tentationibus agitatur, et quotidie agit cum illo diabolus et angeli ejus, ut pervertatur qualibet cupiditate, qualibet suggestione, aut promissione lucri, vel terrore damni, vel promissione vitae, vel terrore mortis, aut alicujus potentis inimicitiis, aut alicujus potentis amicitiis? Omnibus modis instat diabolus, quemadmodum dejiciat; et in persecutionibus vivimus, et habemus perpetuos inimicos, diabolum et angelos ejus: sed non timeamus. Sic sunt diabolus et angeli ejus, quasi milvi: sub illius gallinae alis sum
Abbreviated transcription (Latin):
bant implctũ. in spũ futurũ uidebant: & nos mͦ legimꝰ & audimꝰ alectoribꝰ
disputamꝰ illa : & qͥmꝰ s̃ in scͥpturis. sic ea uidemꝰ impleri ꝑtotũ orbe terrarũ.
Quisinde ñ gaudeat. Quis ñ & ea ꝗͣ ñdu uenert̃ uentura speret. ꝓpt̃ illa que
iã tantũ impleta s̃. Modo enĩ fr̃s uidetis. qͥa totus mundus. tota tra. om̃s
quid : hoc delibro uob̾ legimꝰ: & ñ ante oculos urõs fit. Hoc gͦ totũ qđ uidetis
ante ocłos urõs fieri. scͥptũ ẽ ante inm̃sa uolumina annoꝵ ꝑistos quos mͦ
legimus. qͣndo iã ista impleri uidemꝰ. S quõ scͥpta s̃ & illa ꝗͤ ñ du uenerunt.¬

Expanded text:
 in spiritu futurum videbant: et nos modo legimus et audimus a lectoribus; disputamus illa; et quomodo sunt in Scripturis, sic ea videmus impleri per totum orbem terrarum. Quis inde non gaudeat? Quis non et ea quae nondum venerunt ventura speret, propter illa quae jam tanta impleta sunt? Modo enim, fratres, videtis quia totus mundus, tota terra, omnes quid et hoc de libro vobis legimus, et non ante oculos vestros fit? Hoc ergo totum quod videtis ante oculos vestros fieri, scriptum est ante immensa volumina annorum per istos quos modo legimus, quando jam ista impleri videmus. Sed quoniam scripta sunt et illa quae nondum venerunt
Abbreviated transcription (Latin):
tam in actionib. Si diufuerit intenta anima in actionib: corpꝰ fragile &
t̃renũ ñ ilłã capit. ñ ilła sustinet ꝑ petuo agentẽ ::deficit & succumbit.
Ld̾o ds donauit somnũ corꝑi qͦ reparent᷑ mnbra corꝑis: ut possint uigilantẽ
animã sustinere. Illud aũ cauere debemꝰ: ne ipsa anima nr̃a dormiat.
Al alus enĩ ẽ somnus animȩ : bonꝰ somnꝰ corpis. quore parat᷑ ualitudo corꝑis.
Somnꝰ aut̃ animȩ ẽ obliusci d̾m suũ. Quecũq aĩa oblita fucrit đm suũ dor¬

Expanded text:
tam in actionibus: si diu fuerit intenta anima in actionibus, corpus fragile et tam in actionibus: si diu fuerit intenta anima in actionibus, corpus fragile et terrenum non illam capit, non illam sustinet perpetuo agentem; et deficit, et succumbit. Ideo Deus donavit somnum corpori, quo reparantur membra corporis, ut possint vigilantem animam sustinere. Illud autem cavere debemus, ne ipsa anima nostra dormiat; malus enim est somnus animae. Bonus somnus corporis, quo reparatur valetudo corporis. Somnus autem animae est oblivisci Deum suum. Quaecumque anima oblita fuerit Deum suu
Abbreviated transcription (Latin):
ubi patim᷑ tantos labores. ⁊ ubi tantis necessitatib subditi sumꝰ. idumeę
nomine posse significari : : hic ẽ desertũ ubi multũ siut᷑. & audituri estis
uoces mͦ sitientis indeserto. Si aut̃ nos cognoscamꝰ sitientes. cognoscemꝰ &
bibentes: quia qui sitit inisto scło. infuturo scło saciabit᷑ dicente dno. Beati
qui esuriunt: sitiunt iusticiã : quõ ipsi saturabunt᷑. Ergoin hoc scło ñ debemꝰ
quasi amare saginã. Hic sitiendu ẽ alibi saginabim᷑. N odoaũ ut ñ deficiam
in istodeserto. asꝑgit nobis rorẽ u̾bi sui: ñ nos dimittit prsus arescere: ut
ñ sit nobis appeticio. ẜ. ut sic sitiamus ut bibamꝰ. Ut aut᷑ bibamꝰ aliqͣ gr̃ã
eius asꝑgimur: tamen sitmus. Et quid dieit anima nr̃a dõ.
Vtiq ñ dormirt. Quidẽ dormure: Est somnꝰ anime : ẽ somnꝰ
corꝑis. Somnũ corꝑis om̃s debemꝰ habere: quia siñ habtat᷑
somnꝰ corꝑis. deficit homo. deficit ipsũ corpꝰ. Non enĩ potẽ¬

Expanded text:
Idumaeae nomine significari. Et hic est desertum ubi multum sititur, et audituri estis vocem modo sitientis in deserto. Si autem cognoscamus nos sitientes, cognoscemus nos et bibentes. Quia qui sitit in isto saeculo, in futuro saeculo satiabitur, dicente Domino: Beati qui esuriunt et sitiunt justitiam, quia ipsi saturabuntur . Ergo in hoc saeculo non debemus quasi amare saginam. Hic sitiendum est; alibi saginabimur. Modo autem ut non deficiamus in isto deserto, aspergit nobis rorem verbi sui, et non nos dimittit prorsus arescere, ut non sit de nobis repetitio, sed ut sic sitiamus, ut bibamus. Ut autem bibamus, aliqua gratia ejus aspergimur; tamen sitimus. Et quid dicit anima nostra DeoUtique non dormire. Quid est dormire? Est somnus animae, est somnus corporis. Somnum corporis omnes debemus habere; quia si non habeatur somnus corporis, deficit homo, deficit ipsum corpus. Non enim pote
Abbreviated transcription (Latin):
đm: gͣtis inuocare. ꝓinde deqͥbꝰda qͥd dictũ ẽ. Dñm ñ inuocauer̃t. Quasi dnm
sͥ inuocart uidebant᷑: & petebant deheditatibꝰ cũ deamplianda pecunia. deꝓ
longa uita ista decct̾is temꝑalibꝰ reb̾ꝰ. Et qͥd deillis sc̃ptura diẽ. Bñm ñ inuocauer.
Iđo ꝗd seqͥt᷑: ibi timuert̃ timore : ubi ñerat timor. Qd ẽ ubi ñ erat timor.: ñe illis
subtraheret᷑ pecunia. nealiqͥd indomo eox minꝰ fiert : postremo ne minꝰ annoꝵ

Expanded text:
 quid dictum est? Dominum non invocaverunt. Quasi Dominum  quid dictum est? Dominum non invocaverunt. Quasi Dominum sibi invocare videbantur; et petebant eum de haereditatibus, de amplianda pecunia, de prolonganda vita ista, de caeteris temporalibus rebus: et quid de illis Scriptura? Dominum non invocaverunt. Ideo quid sequitur? Ibi timuerunt timore, ubi non erat timor . Quid est, ubi non erat timor? Ne illis subtraheretur pecunia, ne aliquid in domo eorum minus fieret; postremo ne minus annorum
Abbreviated transcription (Latin):
possidert totã adde & ccłu. plus ẽ qui fecit ecłu a t̾rã. Dicamꝰ fit̃ Inistis huma¬
nis coniugus c̃siderate castũ cor qͣle sit adđm. Certe humana c̃iugia s̃. Non di¬
ligit urorẽ suã: qui ꝓpt̃ dotẽ ilłã dilig̃. Non maritũ caste diligit: qͣ ꝓpt̾ea dilig̃¬
mmulti ꝓseͥpti acastis uxoribꝰ ampliꝰ dilecti s̃. ꝓbata s̃ multa casta c̃iugia cala¬
mitatib maritox. Ne aliud amare ꝗͣ maritos putarent᷑ : ñ sołu deseruert̃. s
ampliꝰ obsecutȩ s̃. Si gͦ marit᷑ carnalis g̃us diligit᷑ si caste diligit᷑ & uxor car
nalis g̃tis diligit᷑. si caste diligit᷑. ds qͦm diligendus ẽ uerꝰ & uerax animȩ mari
ad plem sempit̃ne uite fecundans & sttriles nos ñ eẽ ꝑmittens. Ilłu gͦ sic dili¬
gamꝰ. ut aliud p̃t̃ ipsũ ñdiligat᷑. & fit innob̾ qđ diximꝰ. qđ cantauimꝰ : qã & hic

Expanded text:
possidere totam, adde et coelum: plus est qui fecit coelum et terram. Dicam, fratres: in istis humapossidere totam, adde et coelum: plus est qui fecit coelum et terram. Dicam, fratres: in istis humanis conjugiis considerate cor castum quale sit ad Deum. Certe humana conjugia sunt: non diligit uxorem suam, qui propter dotem illam diligit; non maritum caste diligit, qmulti proscripti, a castis uxoribus amplius dilecti sunt? Probata sunt multa casta conjugia calamitatibus maritorum: ne aliud amare quam maritum putarentur, non solum non deseruerunt, sed amplius obsecutae sunt. Si ergo maritus carnalis gratis ditis diligitur, si caste diligitur: Deus quomodo diligendus est, verus et verax animae maritus ad prolem sempiternae vitae fecundans, et steriles nos non esse permittens? Illum ergo sic diligamus, ut aliud praeter ipsum non diligatur; et fit in nobis quod diximus, quod cantavimus, quia et hic
Abbreviated transcription (Latin):
Tulit om̃a demediocetã qͣ dat d̾s: & dedit ipsũ dm. Omã quippe illa fr̃s qͦ com¬
memorauert̃ filii alieni ds dat : s. & alieniꝰ dat s & malisdat s & blasphemis
dat: qͥ sołc̃ suũ facit oriri suꝑ bonos & malos. & pluit suꝑiustos & iniustos.¬
seruat sc ipsũ: malis aũ ignẽ sempiĩnũ. Est gͦ małũ qd ñdat bonis: & ẽ bonũ
qđ ñdat malis. Sunt qda media & bona & mala: quȩ dat bonis & malis.
Qd gͦ: decultudĩ mercedẽ ñ habebimꝰ. habebimꝰ plane: s. ipsũđm ꝗͣ colimus.
Ip̃se nob̾ merces erit: qa̾ udebimꝰ cũ sicuti ẽ. Adtende ꝗa mercedẽ consequeris.
me ipsũ illi. Si namas: paruũ c̃. Si amassi suspiras. si gratis colis cũ aquo
gͣtis emptus es. ñ eũ enĩ ꝓmerueras ut te redimeret si c̃sideras te. beneficiis
ciꝰ suspiras. & inqͥctũ cor habes desidio eiꝰ. Noli extͣ aliqͥd ab eo ꝗͣrere: ipse
t suffic̃. qͣntũ libet sis auarus: suffic̃ t̾ ds. Et enĩ auaritia t̾ramqͥrebat

Expanded text:
Tulit omnia de medio caetera quae dat Deus, et dedit ipsum Deum. Omnia quippe illa, fratres, quae commemorarunt filii alieni, Deus dat; sed et alienis dat, sed et malis dat, sed et blasphemis dat, qui solem suum oriri facit super bonos et malos, et pluit super justos et injustosservat seipsum, malis autem ignem sempiternum. Est ergo malum quod non dat bonis, et est bonum quod non dat malis: sunt quaedam media, et bona et mala, quae dat et bonis et malis. 17. Dei cultu non habebimus? Habebimus plane, sed ipsum Deum quem colimus. Ipse nobis merces erit, quia videbimus eum sicuti est . Attende quia mercedem consequeris. meipsum illi . Si non amas, parum est: si amas, si suspiras, si gratis colis eum a quo gratis emptus es, non enim eum promerueras ut te redimeret, si consideratis in te beneficiis ejus suspiras, et inquietum habes cor desiderio ejus; noli extra eum aliquid ab eo quaerere, ipse tibi sufficit. Quantumlibet sis avarus, sufficit tibi Deus. Etenim avaritia terram quaerebat
Abbreviated transcription (Latin):
tuit qđ datus es. Qd dat̾us es qđ abillo ñ accepistr qͥd enĩ habes qđ ñ accepisti
Decorde dabis: ipse dedit fidẽ spẽ karitatẽ: hoc ꝓ latus hoc sacficatu ses. S plane
illa om̃a cet̾ã potẽ tͥ auferre inimicꝰ inuito : hoc auferre ñ potẽ nͥ uolenti Illa
ꝑdet & inuit. Et uolens habere aurũ ꝑdet aurũ: & uolens habere domũ pdet

Expanded text:
tuit quod datarus es. Quid datarus es quod ab illo non accepisti? Quid enim habes quod non accepisti tuit quod datarus es. Quid datarus es quod ab illo non accepisti? Quid enim habes quod non accepisti ? De corde dabis? Ipse dedit fidem, spem et charitatem: hoc prolaturus, hoc sacrificaturus es. Sed plane omnia illa caetera potest tibi auferre inimicus invito, hoc auferre non potest nisi volenti. Illa perdet et invitus; et volens habere aurum, perdet aurum, et volens habere domum, perdet
Abbreviated transcription (Latin):
domos. austrat oĩa : nũqͥd aufert uota ꝗͣ in me s̃. ꝗͣ redda laudis dõ. p̃missus
tẽptare tẽptator sem̃ uirũ iob: uno puncto tempis abstulit oĩa: qͥcqd facultarũ
habuerat ademit: ab stulit heditatẽ int̃fecit hedes: ncq hoc paulat̃ s cat̾uat̃¬
uno retu. uno impetu. ut om̃a subito enunuarent᷑ ablatis om̃ib: solus remansit
iob s. inillo erant uota laudis ꝗͤ redderet dõ: in illo plane erant. drcã scĩ pectonꝰ
fur diabolus ñ inuaserat : plenuserat unde sac̾ͥficaret. dudiꝗͤ habebat: audi qͦ
ꝓtulit. Dñs dedit. d̾ns abstulit : sic̃ dñoplacuit ita factũ ẽ sit nom̃ dni benedictũ
diuitias int̾iores : qͦ fur ñ accedit. Ipse dederat đs̃ unde accipiebat: ĩpse ditaue¬
rat unde illi offerebat qđ amabat. laudẽ ate qͣrit d̾s : c̃fessionẽ tuã qͣrit ds.
S deagro aliqͥd dat᷑us es: ipse pluit ut haberes. Bearca dat᷑us es aliqͥd: ĩpse insti¬

Expanded text:
ia: numquid aufert vota quae in me sunt, quae reddam laudis Deo? Permissus est tentare tentator sanctum virum Job: uno puncto temporis abstulit omnia, quidquid facultatum habuerat ademit, abstulit haereditatem, interfecit haeredes; neque hoc paulatim, sed catervatuno ictu, uno impetu, ut omnia subito nuntiarentur. Ablatis omnibus solus remansit Job; sed in illo erant vota laudis quae redderet Deo, in illo plane erant: arcam sancti pectoris sui fur diabolus non invaserat, plenus erat unde sacrificaret. Audi quae habebat, audi quae protulit: Dominus dedit, Dominus abstulit; sicut Domino placuit, ita factum est: sit nomen Domino benedictum . O divitiae interiores, quo fur non accedit! Ipse dederat Deus unde accipiebat; ipse ditaverat, unde illi offerebat quod amabat. Laudem a te quaerit Deus, confessionem tuam quaerit Deus. Sed de agro tuo aliquid daturus es? Ipse pluit ut haberes. De arca daturus es aliquid? Ipse insti
Abbreviated transcription (Latin):
magistrũ. & fecert̃ qͥ nos p̃cessert̃ infamilia ipsiꝰ: patres qͥđẽ nr̃i s. tñ ꝯserui nr̃i.
S ẽsiderans infirmitatẽ tuã deficis sub p̃cepto. c̃fortar̾e in exemplo. Setiã exemplũ
adie multũ ẽ : adẽ ille qͥ p̃buit erempłu. ut p̃beat auxiliũ. dudiamꝰ qͦ ĩ isto psalmo
Oportune nãq accidit & illo ꝓcurante ut ei c̃sonaret eugłm. cõm̃dans nob̾ dilectio¬
nẽ xp̃i. qͥ animã suã posuit ꝓnob̾: ut & nos animã nr̃am ꝓfr̃ibꝰ ponamꝰ. Concorda¬
nosse ñ dubito. caput ẽ ipse saluator nr̃. passus sub pontio pilato: qͥ nc̃ p̾caꝗͣ
resuritxit amortius sedet addexitrã pat̾s. corpꝰ aut̃ eiꝰ c̃ ȩccłia. ñ ista aut illa ẜ to

Expanded text:
Magistrum, et fecerunt qui nos praecesserunt in familia ipsius, patres quidem nostri, Magistrum, et fecerunt qui nos praecesserunt in familia ipsius, patres quidem nostri,  etiam exemplum ad te multum est? Adest ille qui praebuit exemplum, ut praebeat et auxilium. Audiamus ergo in isto psalmo: opportune namque accidit, et illo procurante, ut ei consonaret Evangelium, commendans nobis dilectionem Christi, qui animam suam posuit pro nobis, ut et nos animam nuod bene vos nosse non dubito: caput est ipse Salvator noster, passus sub Pontio Pilato, qui nunc postea resurrexit a mortuis, sedet ad dexteram Patris: corpus autem ejus est Ecclesia; non ista, aut
Abbreviated transcription (Latin):
iħc xͨ ds̃ apud patrẽ ħo apud nos: ex nob̾ipsis iã circa derterã patͥs.
Audistis qͣntũ nos diligat. Nã sue karitatis m̃surã & ipse di xit
& nob̃ indix̃: mandatũ suũ dic̃seẽ ut nos inuicẽ diligamꝰ. Et neqͤreͣmꝰ dubitan
tes & estuantes qͣntũ nos debeamꝰ inuicẽ dilig̾e. qͣntaq illa sit ꝗͦ dõ placet kari¬
tatis ꝑfecta m̃sura. ea enĩ ꝑfecta ẽ qͦ maior eẽ ñ potẽ. exp̃ssit ip̃se docuit & ait.
Haiorẽ hac caritatẽ nemõ habet: ꝗͣut animã suã ponat qͥs ꝓamicis suis. fẽcit
ipse qđ docuit : fecert̃ apł̃i qđ abillo didicer̃t. & nobͣ faciendu p̃dicauert̃. faciamꝰ
& nos: qͥa & siñ sumꝰ qđ ille scđm id qđ ereauit nos. quod ille tñ sumꝰ scđm id
qđ factus ẽ ꝓpt̃ nos. Et si solus fecisset: forte nemo nr̃m audere deberet imitari.
Ita enĩ ille hoerat: ut & d̾s cẽt. S in eoqđ hoerat imitati s̃ serui dnm & discpłi

Expanded text:
 Deus apud Patrem, homo apud nos, ex nobis ipsis, jam circa dexteram Patris, audistis quantum nos diligat. Nam suae charitatis mensuram, et ipse dixit, et nobis indixit, mandatum suum dicens esse ut nos invicem diligantaque illa sit quae Deo placet charitatis perfecta mensura, ea enim perfecta est, qua major esse non potest, expressit ipse, docuit, et ait: Majorem hac charitatem nemo habet, quam ut animam suam quis ponat pro amicis suis . Fecit ipse quod docuit, fecerunt Apostoli quod ab illo didicerunt, et nobis faciendum praedicaverunt. Faciamus et nos; quia etsi non sumus quod ille secundum id quod creavit nos, quod ille tamen sumus secundum id quod factus est propter nos. Et si solus fecisset, forte nemo nostrum deberet audere imitari; ita enim ille homo erat, ut et Deus esset: sed in eo quod homo erat, imitati sunt servi Dominum, et discipuli
Abbreviated transcription (Latin):
uomꝰ ꝗͦ hic ñtimebo qͥd faciat m̃ caro: Qđ tͥ faciet tu ipse paulo anit dicisti
c̃culcauit tͥbulauit: nihil facret cũ ista faciet Respeẽ adiunũ qđ manat de
calcatura & respond̃. Plane ꝯculcauit plane tͥbulauit: ẜ qͥd m̃ faciet: uua
erã: uinũ ero. Indõ sꝑaui ñ timebo: ꝗͥd faciat mͥ caro. Tota ddie u̾ba mca ab¬
hominabant᷑ Sic̃ nostis dientt ueritatẽ p̃dicate uertatẽ adnunciate xp̃m
paganis: annuntiate ȩccliam hc̃tieis annuntiate om̃ib salutẽ. Cont̃ dicuit.
ab hominant᷑ u̾ba mea. Scũ u̾ba mea ab hominant᷑: ꝑ putamꝰ ab hominañs
ñ cũ inqͦ laudabo sermones meos. tota dic ũba mea ab hominabant᷑. Sufficiat
saltẽ ab hominent᷑ u̾ba. nihil ult̃ ꝓgradiant᷑: rep̃hendant respuant. Absit.
t qͥd dicã hoc. q̃n u̾ba respiunt qñ uba ab hominant᷑ qͥ uba aefonte uentaus
emianant: qͥd faciant illi ꝑꝗͣ u̾ba ipsa dñr: quid: n qđ sequit᷑ Adu̾sũ me om̃a

Expanded text:
o hic, non timebo quid faciat mihi caro? Quid tibi faciet? Tu ipse paulo ante dixisti, Conculcavit me, tribulavit me: Nihil faciet cum ista faciet? Respexit ad vinum quod manat de calcatura, et respondit: Plane conculcavit, plane tribulavit; sed quid mihi faciet? Uva eram, vinum ero: In Deo sominabantur. Sic sunt, nostis. Dicite veritatem, praedicate veritatem, annuntiate Christum Paganis, annuntiate Ecclesiam haereticis, annuntiate omnibus salutem: contradicunt, abominantur verba mea. Sed cum verba mea abominantur, quem putamus abominantur, nisi eum in quo laudabo sermones meos? Tota die verba mea abominabantur. Sufficiat saltem, abominentur verba, nihil ultra progrediantur, reprehendant, respuant. Absit. Utquid dicam hoc? Quando verba respuunt, quando verba abominantur, quae verba de fonte veritatis emanant, quid fac
Abbreviated transcription (Latin):
d̃ĩ inira eiꝰ deducti: idẽ int̾bulationibꝰ t̃riti & fide impleti Adhoc enĩ exaggi¬
tat iͥbulatio: ut exinaniat uas qđ plenũ ẽ nequitia. ut impleat᷑ gr̃a. Inira
enuntio uitã meã tͥ. Itane uͦ ds ignorabat: qđ dederat: q̃d ẽ hoc qđ illi enuntiaᷤᷤ
Socere uisdm Absit. Ergo qͥdait: enuntiaui tͥ: an forte qͥa t̾ ꝓdest. qđ ꝓnuntia¬
ui uitã meã & qͥd ꝓdest dõ.: lucris di ꝓdest. Enuntiaui do uitã meã: qa uiu̾e¬
sua s adlucra illiꝰ. Quid enĩ ait ip̃se apłs. Ido xͦ mortuus ẽ & resurrẽr: ut qui¬

Expanded text:
Domini, in ira ejus deducti, id est tribulationibus territi, et fide impleti! Ad hoc enim exagiDomini, in ira ejus deducti, id est tribulationibus territi, et fide impleti! Ad hoc enim exagitat tribulatio, ut exinaniat vas quod plenum est nequitia, ut impleatur gratia. In enuntio vitam meam tibi. Itane vero Deus ignorabat quod dederat? Quid est, quod illi enuntias? Docere vis Deum? Absit. Ergo quid ait, Enuntiavi tibi? An forte, Quia tibi prodest quod enuntiavi vitam meam? Et quid prodest Deo? Lucris Dei prodest. Enuntiasua, sed ad lucra illius. Quid enim ait ipse Paulus? Ideo Christus mortuus est et
Abbreviated transcription (Latin):
dam pnarct᷑: nihil boni aitulit . & saluus factꝰ ẽ. ꝓnichilo saluos facies eos. Non
ł afferent hyrcos arietes thauros. ñ dona & ornam̃ta afferent templo tuõ ñ
aliqͥd det̃scientia bona libaminis suꝑ fundunt. totũ inillis tetrũ. totũ asꝑum.
totũ detestandu: & cũ illi ad te nihilafferant unde saluent᷑: pnihilo saluos facies
eos: idẽ gratis data grã tua. Qd ille adtulerat lat᷑ ad crucẽ. Defauce iniudiciũ:
imples tͣbulatiombꝰoiã: ut intͥbulationibꝰ positi homines recurrant adte:
ne deliciis & sccuritate ꝑu̾sa seducant᷑ ate. Ira uidet᷑. s pat̃na. Prascit᷑ pat̃ filio :¬
contemptori p̃ceptoꝵ suoꝵ. iratꝰ ei colaphihat cedit. aurẽ uellit: manu trahit. s¬
ad scołã ducit. Inira ppłos deduces. Quã multi inq̾ssi s̃. ꝗͣ multi impleuert̃ donũ

Expanded text:
damnaretur; nihil boni attulit, et salvus factus est. Pro nihilo salvos facies eos. Non damnaretur; nihil boni attulit, et salvus factus est. Pro nihilo salvos facies eos. Non ad te afferent hircos, arietes, tauros, non dona et aromata afferent in templo tuo, non aliquid de conscientia bona libaminis superfundunt; totum in illis asperum, totum tetrum, totum detestandum: et cum illi ad te nihil afferant unde salventur, Pro nihilo salvos facies eos, id est gratis data gratia tua. Quid ille latro attulerat ad crucem? De fauce in judicium, Imples tribulationibus omnia, ut in tribulationibus positi homines recurrant ad te, ne deliciis et securitate perversa seducantur. A te ira videtur, sed paterna. Irascitur pater filio contemptori praeceptorum suorum: iratus ei eum colaphizat, caedit, aurem vellit, manu trahit, ad scholam ducit. In ira populos deduces. Quam multi ingressi sunt, quam multi impleverunt domum
Abbreviated transcription (Latin):
lent & abscondent: nempe dolosi. nẽpe simulatores atq insidiatores s̃: tuora
peis & noli dicẽ. Numqͥd & tałe hominẽ ds correcturus ẽ: tam mału tã ꝑu̾sũ.
Noli desꝑare: ꝗͣ roges attende ñ ꝓqͦ roges. Magnitudinẽ morbi iudes: potentiã
medici ñ uides. Incolent & abscondent : sic̃ sustinuit aĩa mea. Sustine ora.
Et qͥd fit Anihilo saluos facies eos. Sic illos saluos facies ut nihil tͥ sit: idẽ ut
do: qͣuis nos stupeamꝰ inspiciendo. Est & aliꝰ sensus in hoc u̾su. ꝓnichilo saluos
facies eos. Nullis eox meritis p̃cedentibꝰ saluos facies cos. Qui pͥus fui blasphemꝰ in¬
qͥt & ꝑsecutor & inuiriosus: accipieb̾a liti̾as asac̃dotib ut ubicũq inuenirẽ
xp̃ianos alligart̃ & adducerẽ. Utiq ut alligaret & adducet pͥmo incolebat &
abscondebat. Nulla qͦ huiꝰ bona merita p̃cesserant: ĩmmo talia p̃cesserant deqͥb

Expanded text:
lent et abscondent, nempe dolosi, nempe simulatores atque insidiatores sunt: tu ora lent et abscondent, nempe dolosi, nempe simulatores atque insidiatores sunt: tu ora pro eis, et noli dicere, Numquid et talem hominem Deus correcturus est, tam malum, tam perversum? Noli desperare: quem roges attende, non pro quo roges. Magnitudinem morbi vides, potentiam medici non vides? Incolent et abscondent: sicut sustinuit anima mea. Sustine, ora: et quid fit? Pro nihilo salvos facies eos. Sic illos salvos facies, ut nihil tibi sit, id esdo, quamvis nos stupeamus inspiciendo. Est alius sensus in hoc versu, Pro nihilo salvos facies eos: nullis eorum meritis praecedentibus salvos facies eos. Qui prius fui blasphemus, inquit, et persecutor et injuriosus . Accipiebat litteras a sacerdotibus, ut ubicumque inveniret Christianos, alligaret et adduceret . Utique ut alligaret et adduceret, primo incolebat, et abscondebat. Nulla ergo hujus bona merita praecesserant, imo talia praecesserant de quibus
Abbreviated transcription (Latin):
eiꝰ ꝗͣ rep̃hendis: ne forte te aliqͥd salubrit̃ doceat. Et qͥd me inqͥt salubrit̃ pot̾it
dotere. qͥ sic lapsusẽ in u̾bo. Hoc ipsũ forte te salubrit̃ docet: ne sis auceps ũboe
ẜ collector p̃ceptix. Ipsi calcancũ meũ obseruabunt: sic̃ sustinuit anima mea.
Noc dico qđ sustinui loqͣbat᷑ ẽxꝑt̾ sic̃ sustinuit aĩa mea. Incolent & ab scon¬
dent: om̃s sustineat aĩa mea. Foris lat̾nes. int occultantes sustineat. Fõrinsec¬
ueniens qͣsi fluuiꝰ uenit temptatio. inpetra te inueniat: inpingat ñ deiciat:
fundata ẽ domꝰ sup̃ pctrã. Intꝰ c̃ incolet & abscondet: ut palea tꝰ uicinẽt᷑. Intret
tritura boũ. intrent t̾ture tempiationũ: u purgaris. illa cõminuit᷑. Sic̃ susti¬
nuit anima mea. ꝓnihilo saluos facies cos. Docuit & ꝓistis orart. Nempe inco¬

Expanded text:
ejus quem reprehendis, ne forte te aliquid salubriter doceat. Et quid me, inquit, salubriter poterit ejus quem reprehendis, ne forte te aliquid salubriter doceat. Et quid me, inquit, salubriter poterit docere, qui sic lapsus est in verbo? Hoc ipsum te forte salubriter docet, ne sis auceps verborum, sed collector praeceptorum. Ipsi calcaneum meum observabunt. 11. Sicut sustinuit anima mea. Hoc dico quod sustinui. Loquebatur expertus: Sicut sustinuit anima mea. Incolent et abscondent. Omnes sustineat anima mea; foris latrantes, intus occultantes sustineat. Forinsecveniens, quasi fluvius venit tentatio: in petra te inveniat, impingat, non dejiciat; fundata est domus supra petram . Intus est, incolet et abscondet: ut palea tibi vicinetur, intret tritura boum, intret tribula tentationum; tu purgaris, illa comminuitur. 12. nuit mea, pro nihilo salvos facies eos. Docuit et pro ipsis orare. Nempe inco
Abbreviated transcription (Latin):
idosꝑabo ñtime bo: qͥd faciat mͥ caro. Ipsi calcaneũ meũ obseruabunt.
E tenĩ sicincolent & abscondent: ut obseruent ubi ħolabat᷑ Inteni s̃ adcalca¬
neũ qñ fiat bonꝰ lapsus ut pede teneant ad runã. aut pede subponant ad offen¬
sionẽ : certe ut inueniant qđ accusent. Et qͥs ita ambulet ut nusqͣ labat᷑ certe
qđ cito fit inlingua. Et enĩ seͥptũ ẽ Siqͥs lingua ñ offendꝰ hic ꝑfectus ẽ uir:
uis tande se audeat dicẽ aut putare ꝑfectũ. Ergo necesse ẽ ut aliqͥs labat᷑ in
ipsicapiunt᷑ ut ꝑ eant. ꝗͣ alios capiant ut ꝑdant᷑ . Etenĩ recurrit ho incor suũ:
ñ debiu hodixi: s. subdodixi: qͥ c̃firmat ambulantẽ minat᷑ erranti ignoscit
agnoscenti. reuocat linguã. reuocat lapsũ. Iustꝰ enĩ septies cadet & resurget.
impri uͦ infirmabunt᷑ inmalis. Hongͣ timeat unꝰqͥsq nrm callidos insecta¬
tores.: aucupes u̾box dinumeratores pene syllabarũ & p̃uaricatores p̃ceptox

Expanded text:
i, non timebo quid faciat mihi caro. 10. Ipsi calcaneum meum observabunt. Etenim sic incolent et abscondent, ut observent ubi homo labitur. Intenti sunt ad calcaneum, quando fiat lapsus, ut pedem teneant ad ruinam, aut pedem supponant ad offensionem, certe ut inveniant quod accusent. Et quis ita ambulet ut nusquam labatur? Certe quod cito fit vel in lingua. Etenim scriptum est: Si quis in lingua non offendit, hic perfectus est vir . Quis tandem se audeat dicere aut putare perfectum? Ergo necesse est ut aliquis labatur in ipsi capiantur et pereant, quam alios capiant ut perdant. Etenim recurrit homo in cor suum, non debui, homo dixi, sed sub Deo dixi. Qui confirmat ambulantem, minatur erranti, ignoscit agnoscenti, revocat linguam, revocat lapsum. Justus enim septies cadet et resurget, impii vero infirmabuntur in malis . Non ergo timeat unusquisque nostrum callidos insectatores, aucupes verborum, dinumeratores pene syllabarum, et praevaricatores praeceptorum.
Abbreviated transcription (Latin):
his qui fuert̃ antt nos. & his qͥ futuri s̃ pꝰ nos usq infinẽ scłi. tota enĩ eccłia c̃stans
exom̃ibꝰ fidelibꝰ qa fideles om̃s membra s̃ xp̃i. habet illud caput positũ incęlis
uoces corꝑis. Holuit enĩ loqͥ separatĩ : qã noluit eẽ separatus dic̃s. sece ego uo¬
biscũ sũ usq inẽsũmationẽ scłi. Si nob̾cũ ẽ: loquit᷑ innob̾ loquit᷑ denob̾. loqͥt᷑
ꝑnos. qa & nos loquim in illo. & iđo uerũ loquim̃ qͥa in illo loqͥm̃. Nã qñ in
dicimꝰ afine dicimꝰ. S alit̃ dicimꝰ finitꝰ ẽ panis: alit̃ dicimꝰ. finita ẽ tunica finitꝰ
ẽ panis qͥ manducabat᷑: finita ẽ tunica qͣ texebat᷑ Panis qͦ finuꝰ ẽ ut õsumeret᷑:

Expanded text:
ante nos, et his qui futuri sunt post nos usque in finem saeculi. Tota enim Ecclesia constans ex omnibus fidelibus, quia fideles omnes membra sunt Christi, habet illud caput positum in coeliset voces corporis. Noluit enim loqui separatim, quia noluit esse separatus, dicens: Ecce ego vobiscum sum usque ad consummationem saeculi . Si nobiscum est, loquitur in nobis, loquitur de nobis, loquitur per nos; quia et nos loquimur in illo: et ideo verum loquimur quia in illo loquimur. Nam quando in dicimus, a fine dicimus. Sed aliter dicimus, Finitus est panis; aliter dicimus, Finita est tunica: finitus est panis qui manducabatur, f
Abbreviated transcription (Latin):
ñ ꝗͣibu .xͥ. S si ꝓpt̾ra enuntias uitã tuã ut tͥ ꝓsit & aliis ñ psit: tͥ ilła enun¬
tias ñ do. Si aũ sic enuntias uitã tuã ut alios etiã inuites ad accipienda utã
ꝗͣ & tu accepisti. enuntias uitã. tuã illi aqͦ accepisti: & habebis mercedẽ ampli¬
orem. qͥa exeo qđ accepisti ñ ingratꝰ ertiusti. Bs uitã meã enuntiauitͥ. Posuisti
qͥa sic̃ ꝓmiseras hoc egisti Bixisti te exauditurũ flentẽ c̃redidi fleuiꝰ exauditꝰ sũ
Conũtant᷑ inimici meiretrsũ. Noc apsis ꝓdest: ñ male illisoptat. Et enĩ p̃cedere
uolt: ido corrigi nołt. Nones inimicũ tuũ ut bene uiuat. ut se corrigat: ille
ꝯtempnit. ille resput u̾b̾u tuũ. Eece qͥ me monet: cece aqͦ auditũs sũ p̃cepta

Expanded text:
 . Si propterea enuntias vitam tuam ut tibi prosit, et aliis non prosit, tibi illam enuntias, non Deo: si autem sic enuntias vitam tuam, ut alios etiam invites ad accipiendam vitam quam et tu accepisti, enuntias vitam tuam illi a quo accepisti, et habebis mercedem ampliorem, quia et ex eo quod accepisti non ingratus exstitisti. Deus, vitam meam enuntiavi tibi. Posuisti one tua. Quia sic promiseras, hoc egisti. Dixisti te exauditurum flentem: credidi, flevi, exauditus sum; Convertantur inimici mei retrorsum. Hoc ipsis prodest, non male illis optat: etenim praecedere volunt, ideo corrigi nolunt. Mones inimicum tuum ut bene vivat, ut se corrigat: ille contemnit, ille respuit verbum tuum: Ecce qui me monet, ecce a quo auditurus sum praecepta