comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
casibi de cogitatioe ac p̃destinatiõe diuina. de liber¬
dine tue portio est / quãꝙͣ angusto limide tp̃ris sep
tIm̃ aliꝗd deliberare conabimͣ / Quod si te misi¬
musia carminis ꝯblectam̃eta delectãt / hãc oportet
paulisꝑ differas uolutate. dũ nexas sibi ordine ꝯ

Expanded text:
casibus, de cognitione ac praedestinatione divina, de ar- bnae tuae portio est, quamquam angusto limite temporis saepti tamen aliquid deliberare conabimur. Quodsi te musici carminis oblectamenta, delectant, hanc oportet paulisper differas voluptatem, dum nexas sibi ordine
Abbreviated transcription (Latin):
catulus licet ĩ curuli nomũ scc̾etẽ struma tam̃ apel¬
it Pides ne quãtũ malis dedecus aditiat digͥtates s
atꝗ nunꝰ eoꝵ patebit ĩdigͥtas si nullis honorib in¬
clarescãt. ¶Tunt quoq nũ tade̾ tot ꝑiculis. adduci po¬
tiusti sut cũ decorato gerẽ magistra tũ putares scũ¬
iͥ eo met̾e neꝗssimi scũre delatorisq respiceres

Expanded text:
Catullus licet in curuli Nonium sedentem strumam tamen appellat. Videsne quantum malis dedecus adiciant dignitates? Atqui minus eorum patebit indignitas si nullis honoribus inclarescant. Tu quoque num tandem tot periculis adduci poisti, ut cum Decorato gerere 5 magistratum putares, cuntem nequissimi scurrae, delatorisque respiceres?
Abbreviated transcription (Latin):
tic̾e prudentẽ. Postremo felix auõ bono deuios
bladitus trahit. adu̾sa plerũq ad uera dona re¬
duces unco retrahit / An hoe int̾ miuima exstiman¬
dũ putas ꝙ amicoꝵ tibi fideliũ mẽtes hec asꝑa
hec orribilis fornina detexit. hec tibi certy tos
sodaliũ uultutus anbigosq secreuit discedẽs
suos abstulit. tuos reliꝗt. Quãti p̾tii hoc in reger
⁊ ut uidearis fortunus natus emisses. nc̃ ⁊ amissas opes
desine querẽ quod p̃tiosissimũ diuitiarũ genus est a¬

Expanded text:
tione prudentem. Postremo felix a uero bono deuios blanditiis trahit, aduersa plerumque ad uera bona reduces unco retrahit. An hoc inter minima aestimandum putas quod amicorum tibi fidelium mentes haec aspera, haec horribilis fortuna detexit? Haec tibi certos sodalium uultus ambiguosque secreuit, discedens suos abstulit, tuos reliquit. Quanti hoc integer , ut uidebaris tibi, fortunatus emisses? Nunc amissas opes querere: quod pretiosissimum diuitiarum genus est, a
Abbreviated transcription (Latin):
cosde q tenebrosis noctib cõdere. Nicet anno t̾re uulꝰ¬
tum nũc florib frugibq redimere Inũc nubib fri¬
gorib q cõfũdere ¶Ius est mari nũc strato equ̾ore
blandiri nũc ꝓcedlis ac fluctibꝰ ĩhorrescere. Nos
ad cõstatiã nr̃is morib alienã ĩexpleta hõiu cupiditaᷤᷤ
alligabit hec nr̃a uis est Chũc ꝯtinuũ ludũ ludimꝰ
rotã uolubili orbe u̾samꝰ sinfima sũmis. sũma in¬
fimis mutare gaudemus ¶Asçede si placet set ea le

Expanded text:
condere. Licet anno terrae uultum nunc floribus frugibusque redimire, nunc nimbis frigoribusque confundere. Ius est mari nunc strato aequore blandiri, nunc procellis ac fluctibus iuborrescere. Nos ad constantiam nostris moribus alienam inexpleta hominum cupiditas alligabit? Haec nostra uis est, hunc continuum ludum ludimus; rotam uolubili orbe uersamus, infima summis summa infimis mutare gaudemus. Ascende si placet, sed ea le
Abbreviated transcription (Latin):
eie to porib. Quarũ motus ꝗd hãt iocũditatis¬
tũ exitus reminisci libidinũ  uolet intelliget᷑.
Que li beatos explicare possũt . nichil cause ẽ
ꝗn pecudes quoq ba beate ẽẽ dic̃ãt᷑.Quaꝵ oĩs
ad explẽdã corporalẽ lacunã festinat ĩtentio.
¶Honestissima ꝗdẽ ꝯiugis foret liberoꝵq iocũdi¬
tas/ s nimie. enãtura dictũ est / nescio quẽ filios
ĩ uenisse tortores. Q uor ꝙͣ sit mordax quecũq
ꝯditio. neq alias exꝑtu te neq ñc̃ anxiũ necesse
est ãmoneresi quo eurspidis mei sẽtẽtiã approbo
ꝗ carẽte lib̃ris infortunio dixit ẽẽ felicem.

Expanded text:
Quarum motus quid habeat iucunditatisquisquis reminisci libidinum suarum volet, intelleget. Quae si beatos explicare possunt, nihil causae est, quin pecudes quoque beatae esse dicantur. quarum omnis ad explendam corporalem lacunam festinat intentio. Honestissima quidem coniugis foret liberorumque iucunditas, sed nimis e natura dictum est nescio quem filios invenisse tortores; quorum quam sit mordax quaecumque condicio, neque alias expertum te neque nunc anxium necesse est ammonere. In quo Euripidis mei sententiam probo, qui carentem liberis infortunio dixit esse felicem.
Abbreviated transcription (Latin):
Si uitiis pe peiora fouẽs¬
Quid aũt de copotis uolupratib loquar quarũ
appetetia ꝗdẽ plena est anxietatis. satieras uõ
penitẽne.Quãtos ille morbos/. quã ĩtollerabiles
anuqͣuasi quẽdã fructũ nequitie fruẽtiũ solẽt re

Expanded text:
i uitiis peiora fouem de corporis uoluptatibus loquar, quarum appetentia quidem plena est anxietatis, satietas uero paenitentiae? Quantos illae morbos, quam intolerabiles dolores quasi quendam fructum nequitiae fruentium solent re
Abbreviated transcription (Latin):
uernaliũ floꝵ mutabilitate fugatior¶ Quod si
anstotiles ait linceis oculis hoĩes uterẽt᷑ ut eoꝵ
uisuꝰrt obstãtia queq penetraret / ñc ĩtrospectis
uiscerib illud alcibiadis suꝑfitie pulcerimum
corpus turpissimũ uideret̃ ¶ Igit̾ te pulcrũ uidei̾
nõ tua nͣa s oculoꝵ spectãtiũ redidit ĩfirmitas
G extimare quã uultis nimiũ corpons bona
dũ sciatis quẽcũq miramini triduane febris
igniculo posse disolui. ¶Ex ꝗb oĩb illud redi

Expanded text:
uernalium florum mutabilitate fugacior! Quod si? uernalium florum mutabilitate fugacior! Quod si? ut Aristoteles 1 ait, Lynceis oculis homines uterentur, ut eorum uisus obstantia penetraret, nonne introspectis uisceribus illud Alcibiadis superficie pulcherrimum corpus turpissimum uideretur? Igitur te pulchrum uideri non tua natura, sed oculorum spectantium reddit infirmitas. Sed aestimate quam uultis nimio corporis bona, dum sciatis hoc quodcumque miramini triduanae febris igniculo posse dissolui. Ex quibus omnibus illud redi
Abbreviated transcription (Latin):
apiũ q paruolatiũ erit pcta roda morsu
Fichil gͥ dubiũ est / qn bec ad beatitudine uic
deuia quedã sĩt. Nec pduce quẽquã eo ualeant᷑
cte malis sĩt breuissime mõstãbo.¶ Quid eĩ pec¬
cuniã ncꝰ ꝯgregare conaberis / s eripies habeti
digͥtatib t fulgere uelis/dãti suplicabis. et
ꝗ p̾ire cet̾is honore cupis. poscedi humilitate
uilesces. potẽtia desideras subietoꝵ ĩsidus/. obno¬
distractus securus ẽẽ desistis. uoluptariã uitam
degas / s ꝗs nõ sꝑnat atq abitiat uilissime fraga¬
lissimeq rei corporis seruũ.¶Iam uoͬ ꝗ bona p̾se
coporis feni quã exigua. quã fragili posessice̾
nitutur. Nũ elephantos eĩ molestauros robore.
suꝑare pot̾itis/ nõ tygres uelocitate p̃ibitis dre¬
spicite celi spatiũ firmirate tudine̾ celeritate.
⁊ aliquãdo desinite uilia mirari. A quidẽ cclum
nõ his potius est quã sua qua regitur ratice midn¬
rãdũ. forme uo nitor ut rapidus est /uelor.⁊

Expanded text:
a corda morsu. Nihil igitur dubium est quin hae ad beatitudinem uiae deuia quaedam sint nec perducere quemquam eo ualeant citae malis sint, breuissime monstrabo. Quid enim? Pecuniamne congregare conaberis? Sed eripies habenti. Dignitatibus fulgere uelis? Danti supplicabis et qui praeire ceteros honore cupis, poscendi humilitate uilesces. Potentiamne desideras? Subiectorum insidiis obnoa quaeque distractus securus esse desistis. Voluptariam uitam degas? Sed quis non spernat atque abiciat uilissimae fragilissimaeque rei corporis seruum? Iam uero qui bona prae se corporis ferunt, quam exigua, quam fragili possessione nituntur! Num enim elephantos mole, tauros robore re potentis, num tigres uelocitate praeibitis? Respicite caeli spatium, firmitudinem, celeritatem et aliquando desinite uilia mirari. Quod quidem caelum non his potius est quam sua qua regitur ratione mirandum. Formae uero nitor ut rapidus est, ut uelox et
Abbreviated transcription (Latin):
que iuditio ꝓueĩt nec unqu̾ã firma ꝑdurat ͭ Pa noͣ¬
qua sit mane ꝗͣ futile futile nobilitatis nomen¬
quis ^ uideat. Qͣue si ad claritudinẽ refertur lalie¬
na est uidet᷑ nãq ẽẽ nobilitas / quedã de meritis
ueniẽs lꝗus paretũ. Quod si claritunẽ p̃dicatio
facit Iilli sĩt clari nege̾ estiꝗ pͥdic̾at᷑. Quare splẽ¬
didu te /si niã nõ hẽs /aliena claritudo nõ efficit.
Quod si quid est ĩ nobilitate bonũ Iid arbitror eẽ¬
solũ ut ĩposita nobilib netessitudo uideat᷑ ne a

Expanded text:
 judicio provenit, nec unquam firma perdurat. Jam verquam sit inane, quam futile nobilitatis nomenquis non videat? quae si ad claritudinem refertur, aliena est. Videtur namque esse nobilitas, quaedam de meritis veniens laus parentum. Quod si claritudinem praedicatio facit, illi sint clari necesse est qui praedicantur; quare splendidum te, si tuam non habes, aliena claritudo non efficit. Quodsi quid est in nobilitate bonum, id esse arbitror solum, ut imposita nobilibus necessitudo uideatur ne a
Abbreviated transcription (Latin):
it esfecit¶ Que est igit᷑ ista potẽtia quã ꝑtime¬
scũt habe̾tes qu̾a nec cũ hr̃e uelis. tutussis pl¬
⁊ cũ deponẽ cupias uitare nõ possis ¶An p̾sidio
sũt amici quos nõ uͥtꝰ s fortuna cõsaliar.¶ s
quẽ felicitas amicũ fecir ĩfortuniũ fatiet ini¬
micũ. Que uõ pestis efficatior ad nocendum

Expanded text:
itus est? Que est igitur ista potentia quam pertimescunt habentes? Quam nec cum habere velis tutus sis, et cum deponere cupias uitare non possis? An praesidio sunt amici quos non uirtus sed fortuna conciliat? Sed quem felicitas amicum fecit infortunium faciet inimicum. Quae uero pestis efficacior ad nocendum
Abbreviated transcription (Latin):
n qͣuo abstulerũt. quo ꝗd tuͣpuꝰ excogitari põt.
Sã ꝗ falso pͬdicat ssuis ip̃i necesse est laudibus¬
ba erubescat.¶Que si q̃ meritis ꝯquesire sĩt ꝗd tñ
ipiẽtis adiecerĩt ꝯsciẽne ꝗ bonũ suũ nõ ppłaꝵ ri
adremmore s ꝯscĩe ueritate metit squod hoc ip̃m ꝓpa¬

Expanded text:
nibus abstulerunt. Quo quid turpius excogitari potest? Nam qui falso praedicantur suis ipsi necesse est laudib erubescant. Quae si etiam meritis conquisitae sint, quid tamen sapientis adiecerint conscientiae, qui bonum suum non populari rumore sed conscientiae ueritate metitur? Quodsi hoc ipsum p
Abbreviated transcription (Latin):
ꝗ quos t̾ret ip̃e plus metuit  Ꝙ ut potẽs ẽẽ ui¬
deat᷑ ĩ ẜuientũ manu situs est. Mã ꝗd ego de re¬
gũ familarib dixexã cũ regna ip̃a t̾ate inbecilli¬
tatis pley na demostrẽ: qͦ qui dẽregia potestaᷤᷤ se¬
pe in columis. sepe aũt lapsa ꝓste̾nit¶ Sero se¬
necã familiarẽ p̃ceptorẽa suũ ad elig̾de mortis
coegit arbitriñ¶Papinianũ diu int̾ aulicos ppoeme¬
tentẽ militũ gladiis antonius obiecit sat᷑ ut̃q me
potẽtic sue renutiare uoluerut. quoꝵ seneca opes

Expanded text:
 quos terret, ipse plus metuit, qui ut potens esse videatur, in servientium manu situm est? 200 Nam quid ego de regum familiaribus disseram cum regna ipsa tantae imbecillitatis plena demonstrem? quos quidem regia potestas saepe incolumis, saepe autem lapsa prosternit? Nero Senecam familiarem, praeceptoremque suum ad eligendae mortis coegit arbitrium. Papinianum 5 diu inter aulicos potentem, militum gladiis Antoninus objecit. Atqui uterque potentiae suae renuntiare voluerunt, quorum Seneca opes
Abbreviated transcription (Latin):
ugtt ͣgasse nom̃ pulcrũ uidet᷑/ Cõ sequẽs est ut fedum¬
ns ꝰ nõ extẽdisse iudicer̃ / s cũ uti paulo añ diserui plu¬
s res gẽtes eẽ necẽ sit ad quas unuꝰ fama hoĩs neq̃¬
at ꝓuerre/ quo fit ut quẽ tu  extimas esse
gloriosũ ꝓxima parte t̾rarũ uidet᷑ ingłosus. Inte

Expanded text:
s est ut foedum non extendisse iudicetur. Sed cum, uti paulo ante disserui, plures gentes esse necesse sit ad quas unius fama hominis nequeat peruenire, fit ut quem tu aestimas esse gloriosum proxima parte terrarum uideatur inglorius. Inte
Abbreviated transcription (Latin):
ait / Dedit eĩ ꝓuidena creatis a se reb hãc uł maxi¬
t qͥma manedu causã. ad possũt ñalit̾ mar nere desi¬
derẽt. Quare nichil est ꝙͣ ullo pĩo queas dubitae
cũcta que sũt appetere nalit̾ cõstãtiã pͥmanẽdi de¬
uitare ꝑnitie. Cõfitor ĩquã / Nũc me ĩdubitato
cernere que dudũ indubitata idebãt᷑ ¶ Quod aũt
inꝗt subsistere ac ꝑmãnert appetit ad unũ ẽẽ desi¬

Expanded text:
 maximam manendi causam ut quoad possunt naturaliter manere desiderent. Quare nihil est quod ullo modo queas dubitare cuncta quae sunt appetere naturaliter constantiam permanendi, deuitare perniciem. – Confiteor, inquam, nunc me indubitato cernere quae dudum incerta uidebantur. – Quod autem, inquit, subsistere ac permanere petit id unum esse desi
Abbreviated transcription (Latin):
lubritas uoluptate / ꝗbus oĩb sola beatitudinẽ desideraiͣ¬
liquet / Ha quod quisq p̾cetis petit. id sumũ ẽẽ honũ¬
iudicat. S sumũ bonũ heatitudinẽ difiniuimꝰ Quãe

Expanded text:
lubritas uoluptatem. Quibus omnibus solam beatitudinem desideraliquet; nam quod quisque prae ceteris petit id summum esse iudicat bonum. Sed summum bonum beatitudinem esse definiuimus; quare
Abbreviated transcription (Latin):
gore fugli gq nec socratis uenenũ / nec cenoniso
rormẽta quonia sũr ꝑegrina nouisti at cauos aꝑ se¬
necas ar soranos quoꝵ nec ꝑutusta ĩle ĩlecebriᷤᷤ me¬
moria est /saire putusti. Quos nichil aliud ĩclade̾
detraxit nisi ꝙ nr̃is morib ĩstituti studus ĩ ꝓboꝵ
dissimillimi uidebãt᷑ ¶taq nichil est ꝙ anure si ĩ
hoc salo uite circũ flãtib agitemur ꝓcellis. ꝗb hoc

Expanded text:
gorae fugam nec Socratis uenenum nec Zenonis tormenta, quoniam sunt peregrina, nouisti, at Canios, at Senecas, at Soranos, quorum nec peruetusta nec incelebris memoria est, scire potuisti. Quos nihil aliud in cladem detraxit nisi quod nostris moribus instituti studiis improborum dissimillimi uidebantur. Itaque nihil est quod ammirere si in hoc uitae salo circumflantibus agitemur procellis, quibus hoc
Abbreviated transcription (Latin):
oquit. Na in bĩ adu̾sitate fortunẽ ĩfelicis¬
simum est genus ĩfortunii recordari felice̾ fuisse.¬
S quod̾ ĩꝗt false opiniõĩs suplitiũ luis. id re¬
bus iure imputare nõ possis. Nã si te ħ ĩ ane nom̃
fortuite felicitatis mouet.qu̾a plurinus maximis ꝙ
abũdes reputes liceti¶ Ĩ git᷑ si quod an oi fortuo e eue

Expanded text:
coquit; nam in omni aduersitate fortunsimum est genus infortunii fuisse felicem. – Sed quod tu, inquit, falsae opinionis supplicium luas, id rebus iure imputare non possis. Nam si te hoc inane nomen fortuitae felicitatis mouet, quam pluribus maximisque abundes mecum reputes licet. Igitur si quod in omni fortunae tu
Abbreviated transcription (Latin):
oculo ꝑstrixit. Si numerũ modũq letoꝵ tibi tristi¬
um ue cõsideres ad huc te felice̾ negare nõ possis. ⁊¬
Quod si id circo te fortunatũ⁊ ẽẽ nõ extimes qͣm que¬
t tũc leta uide sa uidebãt᷑ habierũt/ nõ est quod te
miserũ putes. qͣm que nũc crelunt᷑ mesta p̃tereunt
san tu ĩ hãc uite scen̾a nũc pͥmu subitus ospes ueĩsti.
ulla ne hũanis reb in ẽẽ ꝯsfãtiã reris. scũ ip̃m sepe
hoĩe uelor hora adisso̾uat. nã ⁊ si rara est fortuitis ma¬
nẽdi fides ultimus tãtũ dies uite mors quedã fortu¬
ne est q̃ manẽtis. Quid gͥ referre putas tłi ne il¬
lam moriendo deseras ante illa fugiendo. Ilena¬

Expanded text:
oculo praestrinxit. Si numerum modumque laetorum tristiumve consideres, adhuc te felicem negare non possis. Quodsi idcirco te fortunatum esse non aestimas, quoniam, quae tunc laeta videbantur, abierunt. non est. quod te miserum putes, quoniam, quae nunc creduntur maesta, praetereunt. An tu in hanc vitae scenam nunc primum subitus hospesUllamne humanis rebus inesse constantiam reris, cum ipsum saepe hominem velox hora dissolvat? Nam etsi rara est fortuitis manendi fides, ultimus tamen vitae dies mors quaedam fortunae est etiam manentis. Quid igitur referre putas, tunc illam moriendo deseras an te illa fugiendo?
Abbreviated transcription (Latin):
qua in quã me noͣ m̃o ea que ꝯclusa sũt sũma  rationũ¬
uerũ multo magis hec ip̃a ꝗb utens u̾ba delectãt/ ut ali
quãdo stultitiã magna lacesete suis pude̾at.saccepisti ĩ ꝗt
ĩ fabulis lacessẽtes cełũ giga̾tes . s illos quoq un cõdi¬
gnu fuit benigna fortitudo dix disposuit ¶S uis ne ra¬
tioẽs ipãs ĩuicẽ collidanꝰ forsitã huiꝰ mõi cõflictation e
pulra quedã ueritatis santilla disiliat./ Tuo ĩquã ar¬

Expanded text:
Quam, inquam, me non modo ea, quae conclusa est, summa rationuuerum multo magis haec ipsa quibus uteris uerba delectant, ut tandem aliquando stultitiam magna lacerantem sui pudeat. Accepisti, inquit, in fabulis lacessentes caelum Gigantas; sed illos quoque, uti condignum fuit, benigna fortitudo disposuit. Sed uisne rationes ipsas invicem -collidamus? Forsitan ex huius modi conflictatione pulchra quaedam veritatis scintilla dissiliat. — Tuo, inqua
Abbreviated transcription (Latin):
minis arguimur sũma queris senatũ dicimͣ saluu¬
ẽẽ uoluisse modũ desideras . delatore ne documenta
deferer ꝗm senatũ maiestatis reu̾ faceret ĩpedisse
crinunamur. Quid igit̾ o magistra cẽses ĩfitiabimͣ¬
crp obi pudori siius lar uolui neca quam
enl desistã fatebimur s ĩpediẽdi desatoris oꝑa
cessabit Ian optasse illiꝰ ordinis salurẽ nefas uocabo¬
ĩile ꝗoe̾ suis de me decretis uti hoc nefas eẽt effecerat

Expanded text:
minis arguimur summam quaeris? Senatum dicimur salvuse. 52 Modum desideras? delatorem, ne documenta deferret, quibus senatum majestatis reum faceret, impedisse criminamur. Quid igitur, o magistra, censes? infitiabimbi pudori simus? At volui, nec unquam velle desistam. Fatebimur? sed impediendi delatoris opera 5 cessabit. An optasse illius Ordinis salutem nefas vocaboquidem suis de me decretis, uti hoc nefas esset, effecerat
Abbreviated transcription (Latin):
se secun s nequent.¶De hĩc  potestate glanesn ͦ:
an tu potẽtẽ cẽses que uides uelle quod nõ possit
efficere / potentẽ cẽses ꝗ satellite latus ambit/

Expanded text:
se securi, sed nequeunt; dehinc de potestate gloriantur. An tu potentem censes quem uideas uelle quod non possit efficere, potentem censes qui satellite latus ambit
Abbreviated transcription (Latin):
ses ĩuicta te ĩ firmitate ruerẽt᷑. agnoscis nͣe me. quid
taces/. pudore an stupore siluisti. Malle pudore. S te ur

Expanded text:
ses invicta firmitate tuerentur; agnoscis ne me? taces? Pudore an stupore siluisti? Mallem pudore, sed te ut
Abbreviated transcription (Latin):
tatis ita prescĩa futuroꝵ nichil huis que uen¬
tura iuĩt necitatis ĩportat/ S hoc inquis ip̃m du¬
bitat᷑ /an caꝵ rerũ que nccios exitus nõ hr̃ent
ulla possit ẽẽ p̾notio. dissolnare ⁊ eĩ uidẽt᷑/ pu¬
tasq si p̾uideant᷑ ꝯsequi nccitate̾ si nocitas de¬
sit nuinime p̾sciri. nichilq scĩa ꝯp̾hendi posse
nisi certũ. Ꝙ si qui incerti sũt exitus. ea qua¬
si certa pͥuide̾t᷑/ oppinoĩs ee̾ calligine̾/ nõ p̾scĩe
ueritate̾ Ialit eĩ ac sese res hãt arͣbit᷑ri. ab inte¬
gritate scĩe credis ẽẽ diu̾su. Cuiꝰ erroris cã est¬

Expanded text:
t ita praescientia futurorum nihil his quae uentura sunt necessitatis importat. Sed hoc, inquis, ipsum dubitatur an earum rerum quae necessarios exitus non habent ulla possit esse praenotio. Dissonare etenim uidentur, putasque si praeuideantur consequi necessitatem, si necessitas desit minime praesciri, nihilque scientia comprehendi posse nisi certum. Quodsi quae incerti sunt exitus ea quasi certa prouidentur, opinionis id esse caliginem non scientiae ueritatem; aliter enim ac sese res habeat arbitrari ab integritate scientiae credis esse diuersum. Cuius erroris caus
Abbreviated transcription (Latin):
tñ bonũ sp̃mũ repetit s uelut hebrists domũ quo tra¬
.r pnte xeuitat igrat ¶No eĩ uident᷑ erare hii ꝗ nichilo
i digere nitũt̃ / at ꝗ nõ ẽ aliud ͤ quo ꝙ eque ꝑti¬
ficere beatitudinẽ possit quã copiosus bonoꝵ oi̾u¬
status snẽc alien egẽs sibi ip̃t sufitiẽs spõ uo̾ la¬

Expanded text:
 quo tramite revertatur, ignorat. Num enim videntur errare hi qui nihilo digere nituntur? Atqui non est aliud, quod aeque perficere beatitudinem possit, quam copiosus bonorustatus, nec alieni egens, sed sibi ipse sufficiens. Num vero la
Abbreviated transcription (Latin):
unibiatiles digͥtatos nõ posse cõtige̾ sic coliges
Si ꝗs mulciplici ꝯsulatu fũctus si barbaras naticẽs
forte deuenerit uenerãdũ ne barbaris honor fatiet
atꝗ si hoc naͣle munus digͥtatib foret ab offitio suo
quoqͦ gẽtiũ nullo m̃o cessarẽt  sicut ignis uͥq terarũ
nũquã tñ calere desistit/ S comã qͣm id eis nõ ꝓpͥa
uis is hõius fallax ãnettit oppinio uanescũt illico cim
ad eos uenerĩt ꝗ digͥtates eas eẽ nõ estimãts S ħ aput
exrrancas natioes. Int eos uoͣ aput quos orte̾ sũt nõ
ꝓpetuo durãt. arꝗ ꝑfectura magna oli potestas ñc c̃
ĩ ane nom̃ ⁊ senatorii cẽsus gͣuis sarcina. Si quis
ꝯdã ppłi curasset annonã magnus habebat᷑ / nũe ea
p̃fectura abiectus ut eĩ paulo añ diximꝰ ꝙ nichil habe¬
bat ꝓpͥi deçcoris oppiniõẽ utẽtiũ ñc splẽdorẽ accipit

Expanded text:
bratiles dignitates non posse confingere, si qui multiplici consulatu functus in barbaras nationes forte deuenerit, uenerandumne barbaris honor faciet? Atqui si hoc naturale munus dignitatibus foret, ab officio suo quoquo gentium nullo modo cessarent, sicut ignis ubique terrarum numquam tamen calere desistit, sed quoniam id eis non propria uis sed hominum fallax adnectit opinio, uanescunt ilico, cum ad eos uenerint qui dignitates -eas esse non aestimant. Sed hoc apud exteras nationes. Inter eos uero apud quos ortae sunt 3 num perpetuo perdurant? Atqui praetura magna olim potestas nunc inane nomen et senatorii census grauis sarcina; si quis populi quondam curasset annonam, magnus habebatur, nunc ea praefectura quid abiectius? Vt enim paulo ante diximus, quod nihil habet proprii decoris, opinione
Abbreviated transcription (Latin):
s. fortune spectat euẽtũ eaq tm̃ iudicat ẽẽ p̾uisa qͥ
felicitas ꝯmẽdauerit. quo fit ut extimatio bona pͥma
õiu deserar ĩ felices ¶qui nũc ppłi rumores quã dissone
multiplices q sentẽtiespiget reministi hoc t̾atũ dixe¬
rim ulunã eẽ auerse fortune sarcinã ut dũ miẜis
aliquod crim̃ asfigit /que ꝑterũt meriuise crecutius
Et ego ꝗde bonis oĩb pulsus / digͥtatib exutus/ exa

Expanded text:
 fortunae spectat euentum eaque tantum iudicat esse prouisa quae felicitas commendauerit. Quo fit ut existimatio bona prima omnium deserat infelices. Qui nunc populi rumores, quam dissonae multiplicesque sententiae, piget reminisci. Hoc tantum dixerim ultimam esse aduersae fortunae sarcinam, quod dum miseris aliquod crimen affingitur, quae perferant meruisse creduntur. Et ego quidem bonis omnibus pulsus, dignitatibus exutus, ex
Abbreviated transcription (Latin):
hũana disꝑtit et dũ rei qͥue ꝑtib caret. ꝑtẽ conat
adipisci/ Nec portioe que nulla est nec ip̃a ꝙͣ mi¬
tias inquit petit penurie fug̾a/ De potętia nichil
amittat. S hoc mõ nec sufficietia ꝗdez ꝯq̃git ci que
u̾alẽti deserit: quẽ molestia pũgitꝰ q̃ uilitas abicit.
quẽ recodit scuritas  Q uo solũ posse desiderat pro¬
fugat opesI despicit uoluptates/ honorẽ q potẽtia ca
egear ut anxictatib mordeat᷑ /cũ q hec depellere ne¬
queat ⁊̃ id ꝙ marime patebat potẽs esse desistar
Similit̾ ratiocinari de honorib głoia uoluptatib licet
ar cet̾is petit nec illud ꝗdẽ quod desiderat ap̾hendits quid
igit᷑ inquãsi ꝗs cũta simul cupiat adipiscit. sũmã quide
ille beatitudinis uelit. S nũ ĩhis ea reꝑiet que demon¬
sta̾uimus id quod pollicent᷑ nõ posse ꝯferre: minime ĩ¬
quã. In his igit᷑ que singula quedã expetẽdoꝵ prestãe

Expanded text:
humana dispertit et dum rei quae partibus caret partem conatur adipisci, nec portionem, quae nulla est, nec ipsam, quam mitias, inquit, petit penuriae fuga, de potentia nihil amittat. Sed hoc modo ne sufficientia quidem contingit ei quem ualentia deserit, quem molestia pungit, quem uilitas abicit, quem recondit obscuritas. Qui uero solum posse desiderat profligat opes, despicit uoluptates honoremque potentia caregeat, ut anxietatibus mordeatur, cumque haec depellere nequeat etiam id quod maxime petebat, potens esse, desistat. Similiter ratiocinari de honoribus, gloria, uoluptatibus licet; e ceteris petit ne illud quidem quod desiderat apprehendit. – Quid igitur, inquam, si qui cuncta simul cupiat adipisci? – Summam quidem ille beatitudinis uelit; sed num in his eam repperiet quae demonstrauimus id quod pollicentur non posse conferre? – Minime, inquam. – In his igitur quae singula quaedam expetendorum praestare
Abbreviated transcription (Latin):
atq tuo splecore mica tu nãq serenũ¬
Tu requies traquilla pͣns/ te cernere finis¬
pncipiu uector dux semita /e tminus ide̾
Quoniã igit̃ aue sit ĩꝑfecti qugiã ꝓñ ꝑfecti lo¬
ni forma uidisti Nũc demõstandũ reor / quonã
hec felicitatis ꝑfectio cõstituta sit ¶In quo illud

Expanded text:
atque tuo splendore mica; tu namque serenutu requies tranquilla piis, te cernere finisncipium, uector, dux, semita, terminus idem. Quoniam igitur quae sit imperfecti, quae etiam perfecti boni forma uidisti, nunc demonstrandum reor quonam haec felicitatis perfectio constituta sit. In quo illud
Abbreviated transcription (Latin):
Que no erterue pepulerũt fingere gause.
Muterie fsuitns hopus uerũ insira sũmi.
Foima boni liuode carẽs tu cũcra suꝑno¬
Nuicis ab exemplo/ pͥulcru pulcerimꝰ ip̃eꝰ.
Mu̾du mete gerẽs  similiq ymagine formas¬

Expanded text:
quem non externae pepulerunt fingere causae materiae fluitantis opus uerum insita summi forma boni liuore carens, tu cuncta sducis ab exemplo, pulchrum pulcherrimus ipse m mente gerens similique in imagine forma
Abbreviated transcription (French):
Perfectasq iubẽs ꝑfectũ absoluere partes.¬
Tu numeris elemeta ligas tu frigora flãmis.¬
arnida coueniat liquidis ne purior ignis
Eu lebsaut mersas. deducãt põdera tras
Tu tplias mediã ne cũcta mouete.
Cõneites aiam ꝑ ꝯsona mebra resolui
Que cosecta auogꝰ motũ glomierauir ue orbea.¬

Expanded text:
Perfectasque jubens perfectum absolvere partes.Tu numeris elementa ligas, ut frigora flammis,niant liquidis: ne purior ignis euolet aut mersas deducant pondera terras. Tu triplicis mediam naturae cuncta mouentem conectens animam per consona membra resoluis; quae cum secta duos motum glomerauit in orbe
Abbreviated transcription (Latin):
li causaꝵ ꝯnectioẽ ꝯstrigit . qua cũ ab ĩmobilł
ꝓuidẽtie proficisc̃ãt᷑ exordiis ip̃as quoq ĩ muta¬
billes a ẽẽ neceͣ est .Ita eĩ res optime regunt
si manẽs ĩ duena mete sinplicitassi declinabil¬
lez cãꝵ ordinẽ ꝓmat hic uõ ordo res mutabi¬
les ⁊ aliꝰquin temere fiuturas propͥaãcomuta¬
billitate coherceat. Quo fit ut tã ⁊ si uobis he.
ordinẽ minime ꝯsiderare ualẽtib cõfusa om̃ia
ꝑturbata q uideant᷑ I nichilominꝰ tñ suus mo
berinie demõstãtu est bonũ querẽtes prauus er¬
ror au̾tit /ne dũ ordo de sũmi boni cardine pro¬
fitrc̃s a suo quodã deflectat᷑ exordio. Que uoͣ
inqes. potest ulla iniquior ẽẽ ꝯfusio / qua ut
hoĩes degũt. ut quos ꝓbos ĩpbos ue cẽsuerũt
eos quoq ut extimabãt Iẽẽ necesse sit Iat qui
⁊̃ hec hõiu iuditia depͥuͣgnãt /⁊ quos alu pre¬
mioalii suplitio dignos arbitr̃at᷑./ S ꝯcedamꝰ

Expanded text:
li causarum conexione constringit; quae cum ab immobilis prouidentiae proficiscatur exordiis, ipsas quoque immutabiles esse necesse est. Ita enim res optime reguntur si manens in diuina mente simplicitas indeclinabilem causarum ordinem promat, hic uero ordo res mutabi alioquin temere fluituras propria incommutabilitate coherceat. Quo fit ut, tametsi uobis hunc ordinem minime considerare ualentibus confusa omnia perturbataque uideantur, nihilo minus tamen suus moddemonstratum est, bonum quaerentes prauus error auertit, nedum ordo de summi boni cardine proficiens a suo quoquam deflectat exordio. Quae uero, inquies, potest ulla iniquior esse confusio quam ut t eos quoque uti existimant esse necesse sit? Atqui in hoc hominum iudicia depugnant et quos alii praemio alii supplicio dignos arbitrantur. Sed concedamus
Abbreviated transcription (Latin):
ad ħ medicus ꝗ sanitatis ip̃iuꝰ atq egritudi¬
nis modũ teꝑam̃etũq dignoscit / minime mi

Expanded text:
At hoc medicus, qui sanitatis ipsius, atque aegritudinis modum temperamentumque dignoscit, minime mir
Abbreviated transcription (Latin):
mo mobilitatis excedũt. Na orbiũ circa eũdẽ
cardidẽ sese u̾tẽtiu ꝗ est ĩtimus ad sinpli¬
citate medietatis accedit. cet̾oꝵq extra locatoꝵ¬
uelut cardo quidã cira ca qu̾e u̾sẽtur eyistitsEx¬
timus uio maiore ambitu rotatus/ quãto a pue¬
ti media ĩ diuinitate discedit: tãto ampliorib
spatus explicat᷑ Si quid uõ illi se medio ꝯnecͤ¬
tat ⁊ sotiet ĩsimplicitate cogit̾/ diffũdiq ac
diffiuere cessat¶ Simili rõe ꝙ lõgius a pͥmau
mete discedit smaiorib fati nexib implicatur
ac rãto aliꝗd fati liberũ est / quãto illũ reꝵ car

Expanded text:
bilitatis excedunt. Nam ut orbium circa. eundem cardinem sese vertentium, qui est intimus. ad simplicitatem medietatis accedit ceterorumque extra locatoluti cardo quidam, circa quem versentur, exsistit, extimus vero maiore ambitu rotatus, quanto a puncti media individuitate discedit, tanto amplioribus spatiis explicatur. si quid vero illi se medio conectat et societ, in simplicitatem cogitur diffundique ac diffluere cessat, simili ratione, quod longius a prima mente discedit, maioribus fati nexibus implicatur ac tanto aliquid fato liberum
Abbreviated transcription (Latin):
lertiasseu aliꝗb hoꝵ seu oĩb fatalis series texit᷑
illud certe manifestũ est ĩ mobillẽ sinplice̾q ge¬
diuina sinplicitas gerẽda disposuit mobilẽ ne
xũ atq ordine̾ tp̃rale̾/ quo fit ut omĩa que fa¬
to subsũt ꝓuidẽtie quoq subiecta sint. cui ip̃m¬

Expanded text:
lertia, seu aliquibus horum seu omnibus fatalis series texitur, lertia, seu aliquibus horum seu omnibus fatalis series texitur, illud certe manifestum est immobilem simplicemque gediuina simplicitas gerenda disposuit mobilem esse nexum atque ordinem temporalem. Quo fit, ut omnia quae fato subsunt, prouidentiae quoque subiecta sint, cui ipsum etiam
Abbreviated transcription (Latin):
cõspererit Inã ꝓuidetia est ip̃a illa diuina rõ in sũpis¬
õiu pͥncipe cõstituta / que cũcta disponit: fatũ uo̾
ĩherẽs reb mobilib dispositio ꝑ quã ꝓuidẽtia sins
singula digerit ĩ motũ locis/ formis hac tp̃rib
distributa. ut ꝑ hec rp̃ralis ordinis explicatio ĩ
diune mẽtis adunata ꝯspectu ꝓuidẽtia sit/ eadem
uoͣ adunatio digesta atq explicata fatũ uocetuꝵ¬
Que iu̾l sa licet sĩt altu tnͣ pẽdet ex alto/ Ordo nã¬
q falis ex ꝓuidẽtie siplicitate ꝓcedit. Sicut eĩ arti¬
fex fatiende rei formã m̃ete ꝑspitiẽs mouet operis
effectũ ⁊ quod sĩplicit᷑ p̾sentarieq ꝓspexerat ꝑ tp̃rales
plicit᷑ ac tpĩalit̾ aministrat. Siue gͥ famulãtibus
quibusda ꝓuide̾tie diuine spiritib fatũ exercet᷑
seu aĩalseu tota ĩẜuic̃te nͣa seu celestiũb syderũ
motib seu angellica uͥtutesseu demonũ uaria so¬

Expanded text:
erbis: Nam prouidentia est ipsa illa diuina ratio ionstituta quae cuncta disponit, fatum uero inhaerens rebus mobilibus dispositio, per quam prouidentia suis singula digerit in motum locis, formis ac temporibus distributa, ut haec temporalis ordinis explicatio in diuinae mentis adunata prospectum prouidentia sit, eadem uero adunatio digesta atque explicata temporibun pendet ex altero; ordo namque fatalis ex prouidentiae simplicitate procedit. Sicut enim artifex faciendae rei formam mente praecipiens mouet operis effectum et quod simpliciter praesentarieque prospexerat per temporales pliciter ac temporaliter amministrat. Siue igitur famulantibus quibusdam prouidentiae diuinis spiritibus fatum exercetur seu anima seu tota inseruiente nmotibus, seu angelica virtute, seu Daemonum varia so
Abbreviated transcription (Latin):
de sapiẽtib rei ꝓlubice ncciam causa eẽ monuisti Ine
ĩprobis flagitiosisꝙ ciuib urbiũ relicta gubernacula
pste bonis ac ꝑnitie ferent./ hãc igit̾ auctortatẽ grutꝰ

Expanded text:
dae rei publicae necessariam causam esse monuisti, ne improbis flagitiosisque ciuibus urbium relicta gubernacula stem bonis ac perniciem ferrent. Hanc igitur auctoritatem secut
Abbreviated transcription (Latin):
cũ tecũ neͣ secreta rimarer. Cũ mͥ syderũ uias cũ¬
radio describeres Cũ mores nr̃os totiusq uite
ratioẽ ad celestis ordinis exenplar formares hec¬
ane p̾mia referimus tibi dbsequẽtes. ¶atqui iuhãc
sẽtẽtiã ore platonis sancxisti beatas fore res plubi¬

Expanded text:
cum tecum naturae secreta rimarer, cum mihi siderum vias radio describeres, cum mores nostros totiusque vitae rationem ad coelestis ordinis exemplar formares? 44 Haeccine praemia referimus tibi obsequentes? Atqui tu hanc sententiam Platonis ore sanxisti, beatas fore respub
Abbreviated transcription (Latin):
es mali ¶Hec ego ꝗdẽ negauerĩ. G hec eͥoꝵ  poten¬
tia nõ a uirib s ab ĩbecillitate desce̾dit Possũt
eĩ mala que minime ualerẽt / si ĩbonoꝵ effitientia¬
uisset. que posibilitas eos eiudẽtius
nichil demostrat. Nã si ut paulo ᷤ añ collegimꝰ malũ
nichil est Cũ mala tãtũ nõ possint /nichil posse in

Expanded text:
egauerim, sed haec eorum potentia non a uiribus sed ab imbecillitate descendit. Possunt enim mala quae minime ualerent, si in bonorum efficientiissent. Quae possibilitas eos euidentius nihil posse demonstrat. Nam si, uti paulo ante collegimus, malum nihil est, cum mala tantummodo p
Abbreviated transcription (Latin):
possis effice̾. Tu mo quẽ extimaueris ne moreris/ pͥ
alt̾um demostrat᷑ ex alt̾oNã cũ bonũ malũq ꝯͣria
sint /si bonũ potẽs eẽ ꝯstiterit / liquet ĩbecillitas mali
at si fragillitas clarescat mali boni firmitas nota
est. G uti nr̃e sẽtentie fides habũdãtior sit alt̾u¬
tro calle ꝓceda nuc hinc nc̃ inde ꝓposita ꝯfirmãs
Duꝯ sũt ꝗb oĩs humanoꝵ actuũ ꝯstat effectus. uo¬
lũtas scilicet ac potestas. Quoꝵ si alt̾utrũ desit.
nichil est quod explicari queat. definẽte ⁊ enis
si potestas absit uolũtas frustra sit/ quo fir ut siꝗdẽ
uideas adipisci uelle ꝙ minime adipisscat᷑/ hinc op¬
tnẽdi ꝙ uoluerit defusse ualentia dubitare nõ
possis ꝑspicuũ est ĩquã nec ullo mo negari pot̾
quẽ uõ effecisse ꝙ uoluerit uideas nũ ⁊ iã potuisse

Expanded text:
possis efficere; tu modo quem excitaueris ne moreris. Prialterum demonstratur ex altero. Nam cum bonum malumque contraria sint, si bonum potens esse constiterit, liquet inbecillitas mali; at si fragilitas clarescat mali, boni firmitas nota est. Sed uti nostrae sententiae fides abundantior sit, alprocedam nunc hinc nunc inde proposita confirmans. Duo sunt, quibus omnis humanorum actuum constat effectus, uoluntas scilicet ac potestas, quorum si alterutrum desit, nihil est quod explicari queat. Deficiente etenimat si potestas absit uoluntas frustra sit. Quo fit ut, si quem uideas adipisci uelle quod minime adipiscatur, huic obtinendi quod uoluerit defuisse ualentiam dubitare non possis. – Perspicuum est, inquam, nec ullo modo negari potest. – Quem uero effecisse quod uoluerit uideas, num etiam potuisse
Abbreviated transcription (Latin):
ĩquã ¶Meministi ne igit᷑ inꝗt suꝑiorib ratiõĩb ẽẽ
collectũ ĩtẽtioe omẽ uolũtatis hũane que diu̾¬
sis studiis agit᷑ ad beatitudinẽ festinare. Memi¬
ni inqũa illud quoq eẽ demõstratũ / Nũ recordaris
bt̃itudinẽ ip̃m et̃ bonũ /eoq m̃o cũ br̃itudo petitũ
ab oĩb desiderari bonũ. Mininime ĩ quã recordor.ꝙ.
id memorie fixũ teneo. Om̃es igit᷑ hoĩes boni pa¬
rit̾ ac mali ĩdiscreta ĩtentioe̾ ad bonũ ꝑuenire ni
mali ẽẽ nõ possẽt. Ita est/ Cũ gͥ utriq bonũ petãt

Expanded text:
stine igitur, inquit, superioribus rationibus esse collectum intentionem omnem uoluntatis humanae, quae diuersis studiis agitur, ad beatitudinem festinare? – Memini, inquam, illud quoque esse demonstratum. – Num recordaris beatitudinem ipsum esse bonum eoque modo, cum beatitudo petitur, ab omnibus desiderari bonum? – Minime, inquam, recordor, quoniam id memoriae fixum teneo. – Omnes igitur homines boni pariter ac mali indiscreta intentione ad bonum peruenire nitmali esse non possent. –Ita est. – Cum igitur utrique bonum petant,
Abbreviated transcription (Latin):
luce resplẽdeat / iquo ꝑspicuu est inũquã bonis¬
ymia / nũqua sua scelerib deẽẽ suplitia Merũ ⁊¬
ci que gerut / illud ꝓpt̃ quod una queqͥ res ge¬
ritur eiusde rei p̃miũ eẽ nõ ĩiuria uideri põt
Uti curẽti ĩstadio ꝓpt̾ quã cuͣrir̃ iacet p̃mium
corona . S bt̃ĩtudinẽ ẽẽ id ip̃m bonũ ꝓpt̾ quod
oĩa gerũt᷑ oste̾dimꝰ Est gͥ hũanis actib ip̃m bon¬
uelũti p̾miũ cc̃e ꝓpositu /at ꝗ hcc a bonis nõ pot
separari/neq eĩ bonus ultra iure uocabitur
qui careat bono. Quãre probos mores sua p̃mi
nõ relĩquũt ¶Quatũlibet gͥ seuiãt malissapieriti
tm̃ corona nõ decidet /nec arescer. Neq eĩ probis
aĩs ꝓpͥum decus aliena decerpit ĩꝓbitas .Q si ex¬
trinsecus accepto letaret/ poterat ħ uł aliuꝰ quis¬
piamiuł ip̃e ⁊̃ qui cõtullisset aufere. S qm̃ id
sua ꝗ cuique probitas ço cõfert/ tũ suo p̾mio ca¬

Expanded text:
luce resplendeat? In quo perspicuum est numquam bonismia, numquam sua sceleribus deesse supplicia. Rerum etenim quae gerentur illud propter quod unaquaeque res geritur eiusdem rei praemium esse non iniuria uideri potest, uti currendi in stadio propter quam curritur iacet praemium corona. Sed beatitudinem esse idem ipsum bonum propter quod nia geruntur ostendimus; est igitur humanis actibueluti praemium commune propositum. Atqui hoc a bonis non potest separari – neque enim bonus ultra iure uocabitur, qui careat bono –; quare probos mores sua praemia non relinquunt. Quantumlibet igitur saeuiant mali, sapienti tamen corona non decidet, non arescet; neanimis proprium decus aliena decerpit improbitas. trinsecus accepto laetaretur, poterat hoc uel alius quispiam uel ipse etiam qui contulisset auferre; sed quoniam id sua cuique probitas confert, tum suo praemio ca
Abbreviated transcription (Latin):
ni ꝯpotẽ p̃mu iudicet exꝑtẽ¶at cuiꝰ p̃mii om̃iu
pulcerimi maximiq Memẽto ⁊ eĩ illiꝰ corolarii
quod paulo ãn p̾cipuũ dedi at sic collige/ Cũ ip̃m
bonũ bt̃tudo sit tonos oẽs eo ip̃o ꝗͦd boni sĩt fici̾ba¬
tos liquet./ S ꝗ beati sũt deos ee ꝯuenit / Est igu̾

Expanded text:
ni compotem praemii iudicet expertem? At cuius praemii? Omnium pulcherrimi maximique; memento etenim corollarii illius quod paulo ante praecipuum dedi ac sic collige. Cum ipsum bonum beatitudo sit, bonos omnes eo ipso quod boni sint fieri beatos liquet. Sed qui beati sint deos esse conuenit. Est ig
Abbreviated transcription (Latin):
merãda. Expetẽdaq oĩa referri a ad bonũ ue¬
lud ad quoddã neͣ sue cacumen ostẽdimꝰ: s pa¬
trandi sceleris possibillitas referri nõ põt. expe
Liquet gͥ maloꝵ possibillitatẽ nõ eẽ potentia.
Ex ꝗb õib bonoꝵ quidẽ potẽtia / maloꝵ u̾s minime
aubitabillis apparet ĩfirmitas uerãq illã platõis ẽẽ
setenã liquet solos ꝙ desiderẽt face̾ posse sapiẽntes

Expanded text:
omniaque expetenda referri ad bonum uelut ad quoddam naturae suae cacumen ostendimus. Sed patrandi sceleris possibilitas referri ad bonum non poliquet igitur malorum possibilitatem non esse potentiam. us bonorum quidem potentia, malorum uero minime dubitabilis apparet infirmitas ueramque illam Platonis esse sententiam liquet solos quod desiderent facere posse sapientes,
Abbreviated transcription (Latin):
scelesti uirib õib iudeant᷑ eẽ deserti .¶Cur ẽĩ relic¬
ta uitute uitia sectant᷑/ Inscitia ne est ħ bonorũ¬
S ꝗd deneruatuiꝰ eᷤ ignorãtie cecitate / anscetãd.¬
nouerũt s trãsusus eos libido p̃cipitat/ Sic qͦq¬
intẽꝑantia fragiles ꝗ obsuctari uitio nequeñt
ansiẽtes uolẽtes q bonu̾ deserũr/ ad uitia deflie¬
tũt. s ħ m̃o nõ solũ pote̾tes eẽ s oĩno eẽ desi stũt:¬
Ꝙ ꝗdẽ ciupiã mirũ tor forte uideat̃ / ut malos qui
plures hõiu sũt/ cosde nõ ẽẽ dicamꝰ qs ita se se
res ht̃. Na ꝗ mali sũt/ eos malos eẽ nõ ab uno
s eoste ẽẽ pure a atq sinplicit̾ nego nar uti
cidauer hõĩe mortuũ dixeris . siplicit̃ ũo hoĩe¬
appellare nõ poñis.Ita uitiosos malos ꝗde ẽt̃
decesserĩ s eẽ absolute nequeã ꝯfiteri. Est eĩ que¬

Expanded text:
scelesti idem uiribus omnibus uideantur esse deserti. Cur enim relicscelesti idem uiribus omnibus uideantur esse deserti. Cur enim relicta uirtute uitia sectantur? Inscitiane bonorumd eneruatius ignorantiae caecitate? An sectanouerunt, sed transuersos eos libido praecipitat? Sic qemperantia fragiles, qui obluctari uitio nequeunt. An scientes uolentesque bonum deserunt, ad uitia deflectunt? Sed hoc modo non solum potentes esse, sed omnino esse desinuntdem cuipiam mirum forte uideatur, ut malos, qui plures hominum sunt, eosdem non esse dicamus; sed ita sese res habet. Nam qui mali sunt eos malos esse non abnuo; sed eosdem esse pure atque simpliciter nego. Nam uti cadauer hominem mortuum dixeris, simpliciter uero hoappellare non possis, ita uitiosos malos quidem esse concesserim, sed esse absolute nequeam confiteri. Est enim qu
Abbreviated transcription (Latin):
le offitiũ nõ est idẽ ip̃m conãt᷑ adipisa.an tu alit̾
extimas o minime ĩquã.Ina̾ q̃ quod ẽ ꝯsequens
patet. Ex hiso eĩ que cõcesserĩ bonos ꝗdẽ potẽtes
malos uoͣ n eẽ necesse ẽ ĩbecilles. Recte inquit
p̾cũris id quod ut medici sperare solẽt ĩditiũ est
ẽĩ quãta iuitiosoꝵ hõiu pateatͥ firmitas/ ꝗ nec ad
hoc ꝗdẽ ꝑuenire queũt ad quod eos nalis dic
auct/ ac pene ꝯpellit ĩtentio et ꝗd si hoc ta miagno
ac pene ĩ uicto p̾euntis neͣ dexerẽt᷑ auxilio/ Conside̾a
uõ quãta scelleratos hoĩes habeat ĩpotetia / neq eĩ le¬
uia aut ludrica p̃mia petut que cõseꝗ atq optinere
Nec ĩ eo miseris cõtĩgit effectus ꝙ solũ ꝑaĩes ͥs¬
noctesq molui̾t᷑ In qͣua re bonoꝵ uire seminẽt
Sicut eĩ eũ qui pedib ĩcedẽs / ad eu locũ usq ꝑ¬
uer̾e potiusset quo nichil ultenuꝰ ꝓuiũ iaceret in¬
cessui anbulãdi potẽtissimũ eẽ cẽseres Ita eũ ex

Expanded text:
le officium non est, idem ipsum conantur adipisci; an tu aliter existimas? – Minime, inquam; nam etiam quod est consequens patet. Ex his enim quae concesserim bonos quidem potentes, malos uero esse necesse est imbecilles. – Recte, inquit, praecurris idque, uti medici sperare solent, indicium est enim quanta vitiosorum hominum pateat infirmitas, qui ne ad hoc quidem pervenire queunt, ad quod eos naturalis ducit, ac pene compellit intentio. Et quid? si hoc tam magno ac pene invicto praeeuntis naturae desererentur auxilio? Considera vero quanta sceleratos homines habeat impotentiapetunt quae consequi atque obtinere nec in eo miseris contingit effectus quod solum dies noctesque moliuntur; in qua re bonorum uires eminent. Sicut enim eum qui pedibus incedens ad eum locum usque peruenire potuisset quod nihil ulterius peruium iaceret incessui ambulandi potentissimum esse censeres, ita eum qui
Abbreviated transcription (Latin):
ꝗdẽ impleat ꝓpositũ suũ s imitet᷑ ĩmplẽte. quem¬
nã hoꝵ ualẽtiorẽ ẽẽ decernis ¶ Et si cõiecto ĩqu̾a ꝗd
Eiꝰ q rei pedũ offitiũ ẽẽ nͣaͣle no dubitas / nec ħ ꝗde
inquã. Si quis igit᷑ incedere pedib ualẽs ambulet
aliuꝰq cui hoc narurale pedũ desit offitiũ manibus
nitẽs ł ambulare conet᷑. quis hoꝵ iure ualentior
potẽs sit eo ꝗdẽ nequear ualẽtior sit nullus am¬

Expanded text:
quidem impleat propositum suum sed imitetur implentem, quemnam horum ualentiorem esse decernis? – Etsi coniecto, inquam, quid – Eiusque rei pedum officium esse naturale num dubitas? – Ne hoc quidem, inquam. — Si quis igitur pedibus incedere valens ambulet aliusque, cui hoc naturale pedum desit offi- cium, manibus nitens ambulare conetur, quis horum iure valentior potens eo, qui idem nequeat, valentior sit, nullus am
Abbreviated transcription (Latin):
stat ẽẽ nͣa ut quotiẽs abiecerĩt ueras falsis oppi¬
nioĩb inducãt᷑. Ex quib orta ꝑturbationũ calligo
uerũ illũ ꝯfũdit intuitũ. hãc paulisꝑ lenib medio

Expanded text:
onstat esse naturam ut quotiens abiecerint ueras, falsis opionstat esse naturam ut quotiens abiecerint ueras, falsis opinionibus induantur, ex quibus orta perturbationum caligo uerum illum confundit intuitum, hanc paulis
Abbreviated transcription (Latin):
quoq respõdeas uelĩ. hõie ne te ẽẽ meministis ꝗ̃d ni
inquã meminerĩ .¶ꝗd igit̾ hõ sit poteris ne proferre/.
heccine interogas an ẽe̾ me sciam rationale ał ⁊ mor¬
rale/ scio ⁊⁊ id me eẽ ꝯfiteor. Et illa in ꝗd ne te aliud
aliã uł maximã causa / ꝗͥd ip̃e nosce desisti QQuare ple¬
nissime uł egritudinis tue rõeuł ad ditũ recoͣalis¬
sit rerũ finis ignoras. ne quã hoĩes atq nefarios po
extimas sine rectore fluitare. Magne um̃ nio adx
morbũ uerũ ad ĩteritũ quoq cause sũt. ¶S sospitis
auctori grates referro. ꝙ te nõ dũ totũ naͣ destituit
habenius maximũ tue fomite̾ salutis. uera̾ de mũdi
gubnaticẽ sẽtẽtia /ꝙ eã nõ cauu temeritati s diui¬
ne rõni subdit᷑ã credis. Nicħ gͥ ꝑtimesscas nã tibi
ex hac minima sintilla uitalis calor illuxerit. ¶S qm
firmioirib remediis nõ dũ tp̃s est /⁊ ẽa mẽtium ꝯ¬

Expanded text:
quoque respondeas uelim: hominemne te esse meministi? – Quidni, inquam, meminerim? – Quid igitur homo sit poterisne proferre? – Hocine interrogas, an esse me sciam rationale animal atque mortale? Scio, et id me esse confiteor. – Et illa: Nihilne aliud aliam uel maximam causam; quid ipse sis nosse desisti. Quare plenissime uel aegritudinis tuae rationem uel aditum reconcili quis sit rerum finis ignoras, nequam homines atque nefarios potaestimas sine rectore fluitare: magnae non ad morbum modo, uerum ad interitum quoque causae. Sed sospitatis auctori grates quod te nondum totum natura destituit. Habemus maximum tuae fomitem salutis ueram de mundi gubernatione sententiam, quod eam non casuum temeritati sed diuinae rationi subditam credis; nihil igitur pertimescas, iam tibi ex hac minima scintillula uitalis calor illuxerit. Sed quoniam firmioribus remediis nondum tempus est, et eam mentium c
Abbreviated transcription (Latin):
etiã tam ⁊ si est ĩnuosus exercitus sꝑne̾dus tñ ẽ
quia nullo duce regit᷑ / s errore tm̃ tem᷑e passim
limphante raptãt¶ Qui si ꝗn ꝯtra nos atie strues¬
ualẽtior ĩcubuerit. nr̃a qde dux copias suas ĩ ar¬
tus eoq uallo muniti quo crasanti stultie aspira¬
re fas non sit.

Expanded text:
em tametsi numerosus exercitus, spernendus tamen est, quoniam nullo duce regitur, sed errore tantum temere ac passim lymphante raptatur. Qui si quando contra nos aciem struenincubuerit, nostra quidem dux copias suas itus, eoque vallo muniti, quo grassanti stultitiae aspirare fas non sit.
Abbreviated transcription (Latin):
ginabilẽ sensibilẽq ẽẽ rẽ nullus ignorat / qd̾
illa ymaginatioẽ /uł sẽsu uł rõali ꝯceptiõe / ꝯside¬
rat ymaginatio queq tã ⁊ si ex sensib uisẽ¬
di formãdiq figuras sũpsit exordiũ/ sẽsu tñ
absente sensibilia queq̃ collustat no sensibilli
s ymaginaria rc̃e iudicãdi. Uides ne᷑ igit᷑ ut igͦ

Expanded text:
us ignorat, quod illa non imaginatione, vel sensu, sed rationali conceptione considerat. Imaginatio quoque tametsi ex sensibus visendi, formandique figuras 20 sumpsit exordium, sensu tamen absente sensibilia quaeque collustrat, non sensibili, sed imaginaria ratione judicandi. Videsne igitur, ut in
Abbreviated transcription (Latin):
bona possũt ẽẽ diu̾sas ar ꝗͣ ⁊ betitudine̾ ⁊ deũ
sũmũ bonũ ẽẽ colligimus. Quare ip̃a nece̾
est sũmã ẽẽ bt̃itudine̾ que sit sũma diuinitas/
tis p̃poitis aliꝗd ĩferre que porismata ip̃i uo¬
cãt. Ita ego q̃que ueluti eoiquilanit tibi dabo.
Nã qm̃ dr̾itudinis adeptice̾ fui̾t hoĩes beati/
br̃itudoͬ est ip̃a diuinitas/ diuinitatis adepticẽ
iusti sapĩe sapientes fuĩt ta diuinitatem
adeptos./ deos fieri simili ratiõe neccͣ est or̃is
Et pulaũ in quã est ħ atq p̃tiosũ siue pe¬
ratio ꝑ suadet. Et ꝗd inqu̾ã¶Cũ multa ꝗdẽ inquit
bt̃itudo ꝯtine̾ uideat᷑ utrũ ne ħ oĩa ueluti unum¬
corpus beatitudinis quadã ꝑtiũ uarietate cõ¬
iũgãt. Ian sit eoꝵ aliꝗd q. bt̃itudinis substãtia
rerũ comemoraticẽ parefaceres¶Nõ ne ĩ ꝗt ut̃itu¬
dinẽ bonũ ẽẽ cẽsemꝰ. ac sumũ ĩquã ꝗde addas

Expanded text:
a possunt esse diuersa. Atqui et beatitudinem et deum summum bonum esse collegimus: quare ipsam necesse est summam esse beatitudinem quae sit summa diuinitas. tis propositis aliquid inferre, quae porismata ipsi uocant, ita ego quoque tibi ueluti corollarium dabo. Nam quoniam beatitudinis adeptione fiunt homines beati, beatitudo uero est ipsa diuinitas, diuinitatis adeptione iusti, sapientiae sapientes fiunt, ita diuinitatem adeptos deos fieri simili ratione necesse est. Omnis Et pulchrum, inquam, hoc atque pretiosum siue poratio persuadet. – Quid? inquam. – Cum multa, inquit, beatitudo continere uideatur, utrumne corpus beatitudinis quadam partium varietate conjungant, an sit eorum aliquid, quod beatitudinis substantiam rerum commemoratione patefaceres. Nonne, inquit, beatitudinem bonum esse cens