comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ucłium ẽ. Uoluptatĩb ħ nomẽ l¬
posuit. ⁊ qd uõluit exp̃ssit. signifi¬
cauit eñ homĩes malo suo letos.
Tam̃ ego nõ inm̾ito clir̾im cepisse
me maguã ex ep̃ła tua uõluptate.
hõ gaudeat tñ affectũ eiꝰ inpoten¬
tem ⁊ ĩcliu̾sum statĩ in clinat᷑um
uõluptatẽ uoco opinioẽm falsi
boni motã inmo ⁊ eratã ⁊ u̾nocu¬
cã. S ut ad ꝓpositũ reu̾tar. auel
quid me inepła tua delectau̾it.
H̾s u̾ba inpotestate̾. uõ effert te
or̃o. nec longius qͣm desti nasa
tͣhit. Mũlti s̃ qͥ ad id qd̾ nõ ꝓpol¬

Expanded text:
udium est. Voluptatibus hoc nomen inposuit et quod voluit expressit. Significavit enim homines malo suo laetos. Tamen ego non inmerito dixeram cepisse me magnam ex epistula tua voluptatem; homo gaudeat, tamen adfectum eius inpotentem et in diversum statim inclinaturum voluptatem voco, opinione falsi boni motam, inmoderatam et inmodicam. Sed ut ad propositum revertar, audi, quid me in epistula tua delectaverit: habes verba in potestate. Non effert te oratio nec longius quam destinasti trahit. Multi sunt, qui ad id, quod non p
Abbreviated transcription (Latin):
m̃te ꝓmisisti bonum urũ sacͣ¬
m̾to ligatꝰ es. Deridebͭ se siquis
Nolo te decipi. Eatem honestissimi
huiꝰ ⁊ illiꝰ tͦpissimi actoram̃ti u̾bas̃.
uri uinciri ferro q necai. Abill̃ qͥ
manꝰ harene locant ⁊ecluc̃ acbi¬
bunt que ꝑsanguinẽ reodant: ca¬
uet᷑ ut isti uł inuiti paciantur ãter
ut uolẽs lib̃isq patiais. Illis licet
Tu neq sũmittes. nec uitã rogãb̾.
Recto tͥ inuictoq morienciũ est.
Qu porro ꝓtẽ paucos cues aut an¬
g̾e nõ potes neccãtes. potes uinc̾e.
Fiat uia ⁊ hanc tͥ uia dabit philo.¬
sophia. Ad hãc te ꝯfer suus saluuꝰ
ẽẽ. si secus. si beatꝰ. Deniq siuis ẽẽ¬
qd̾ matimũ ẽ lib̃. ħ ꝯting̾e alit̾ non
pot̾. humił res ẽ stulticia. aiecta sor¬
clida. ẜuil. młti affectib ꝯ seuissirais
subieta. Hos tam graues dños in¬
t̾dum parit̾. climittit a te sapĩa q̃
sola lib̾tas ẽ. Cona ad hanc fert
uia. ⁊ quidẽ recta. Non aberrãb̾ ua¬

Expanded text:
misisti virum bonum, sacramento rogatus es. Deridebit te, si quis Nolo te decipi. Eadem honestissimi huius et illius turpissimi auctoramenti verba sunt: " Uri, vinciri ferroque necari." Ab illis, qui manus harenae locant et edunt ac bibunt, quae per sanguinem reddant, cavetur, ut ista vel inviti patiantur; a te, ut volens libensque patiaris. Illis licet tu neque summittes nec vitam rogabis. Recto tibi invictoque moriendum est. Quid porro prodest paucos dies aut angere non potes necessitates, potes vincere. Fit via vi. Et hanc tibi viam dabit philosophia. Ad hanc te confer, si vis salvus esse, si securus, si beatus, denique si vis ee aliter non potest. Humilis res est stultitia, abiecta, sordida, servilis, multis affectibus et saevissimis subiecta. Hos tam graves dominos, interdum pariter, dimittit a te sapientia, quae sola libertas est. Una ad hanc fert via, et quidem recta; non aberrabis. Va
Abbreviated transcription (Latin):
Ille qd teb sola pͭ uoluntatẽ ꝑsolu̾e.
Imores fortuna ius nõ ht. Hos dispo.¬
nat ut qͣm tranquillissimꝰ ille animꝰ ad
ꝓfectũ ueniat qui nec ablatum sͥ quic-¬
qͣm sentit. nͨ adiectũ. s ineotẽ hĩtu i¬
quocumq res cecdũt. Q̃ui sine aggerũt᷑
uulgaria bona supͣ res suas eminet.
siue aliqͥd existis uł om̃ia extussit mi-¬
nor ñ fit. Si inpatͥa natꝰ eẽt: artum
infans statim tent̾et. Si auorũ nr̃o.¬

Expanded text:
ille quod debet, sola potest voluntate persolvi. In mores fortuna ius non habet. Hos disponat, ut quam tranquillissimus ille animus ad perfectum veniat, qui nec ablatum sibi quicquam sentit nec adiectum, sed in eodem habitu ocumque res cedunt. Cui sive adgeruntur vulgaria bona, supra res suas eminet, sive aliquid ex istis vel omnia casus excussit, minor non fit. Si in Parthia natus esset, arcum infans statim tenderet; si in
Abbreviated transcription (Latin):
cuuliũ ⁊ infelicis adq ĩ grate statõ¬
ius ptũa retessisse. Tam̃ inlla late.¬
b̃ inqͣm nos timor ac lassiticto ꝯiec̃
int̾clum retruscit ambitõ. Nõ enim
excisa tesiit s fatigata. aũ q̃ abiet¬
ta reb parum sibi cetentib. Itẽ te
luxuria dito. que uitet᷑ aliqt̃ ccti
clisse. te rñ srugalitate ꝓfesfos sol¬
licitat adq in meclia parsimoniai
uoluptates nõ dampnatas. s relic.¬
tas petit. ⁊ quitẽ eo ueheniẽtiꝰ. quo
occultiꝰ. Omĩa eñ uicia maꝑto leuio.¬
ora s̃. Moibi qrioq tr̃ sanitatẽ in¬
clinãt. cum exabt̾ito erumpunt ac
receptui cermimꝰ. si spetõsa ꝯtẽpsi¬
mus. ut paulo ante clicebam nu¬
La res auocabat Nullus honunũ
auuit q concetus int̾rumpet togi¬
tatões bonas. solidas qui iã ⁊ cͥtas.
leue illud ingeniũ ẽ nec sese ad hue

Expanded text:
ivilium et infelicis atque ingratae stationivilium et infelicis atque ingratae stationis paenitentia secessisse, tamen in illa latebra, in quam nos timor ac lassitudo coniecit, interdum recrudescit ambitio. Non enim excisa desit, sed fatigata aut etiam obirata rebus parum sibi cedentibus. Idem de luxuria dico, quae videtur aliquando cessisse, deinde frugalitatem professos sollicitat atque in media parsimonia voluptates non damnatus, sed relictas petit, et quidem eo vehementius, quo occultius. Omnia enim vitia in aperto leniora sunt; morbi quoque tunc ad sanitatem inclinant, cum ex abdito erumpunt ac receptui cecinimus, si speciosa contemnimus, ut paulo ante dicebam, nus avocat, nullus hominum aviumque concentus interrumpit cogitationes bonas, solidasque iam et certas. Leve istud ingenium est, nec sese adhuc
Abbreviated transcription (Latin):
quoq insõpnia tam tbulẽta sũt
qͣm chies. Illa tͣnquillitas u̾a est:
inqua bona mẽs explicat᷑. Aspice
illũ cra sõpnus laxe domus filentio
querit᷑. cuiꝰ aures ne qͥs agitet sonꝰ
sum accedentiũ ꝓpiꝰ uestigiũ ponit᷑.
ħ nempe u̾sat᷑ adq illuc sõpnũ ĩt̾
egͥtudines lenẽ coptans. Qͤ nõ
auclit auclis se se querit᷑. Qͥd ĩ tã
putas eẽ. Animꝰ illi obstrep̃. ħ pla.¬
cancdus ẽ. Huius cõpescẽda secli¬
tõ ẽ. quẽ nõ ẽ qd̃ existimes placi¬
clum si iacet corpꝰ. Int̾lum quies
inquieta ẽ. Et iteo ad rerumi
actꝰ extitancdi ac tͣctatoe bonarũ
artiũ occupancn sumꝰ. quotiẽs nos
male ht inertia sui impatiẽs. Mag-¬
ni imꝑatores cum male parere
uulitẽ uidẽt: aliqͦ labore compescũt.
et expeclitõnib tetinent. Numꝙͣ ua¬
cat lasciuire cdistrictis. rucħq tam
c̾tum ẽ qͣm ocii nausiam negotioi
eliscuti. Sepe uitemꝰ tecliũ reium

Expanded text:
quoque insomnia tam turbulenta sunt quoque insomnia tam turbulenta sunt quam dies. Illa tranquillitas vera est, in quam bona mens explicatur, Aspice illum, cui somnus laxae domus silentio quaeritur, cuius aures ne quis agitet sonussum accedentium propius vestigium ponitur; huc nempe versatur atque illuc, somnum inter aegritudines levem captans. Quae non audit, audisse se queritur. Quid in causa putas esse ? Animus illi obstrepit. Hic placandus est, huius conpescenda seditio est, quem non est quod existimes placidum, si iacet corpus. Interdum quies inquieta est. Et ideo ad rerum actus excitandi ac tractatione bonarum artium occupandi sumus, quotiens nos male habet inertia sui inpatiens. Magni imperatores, cum male parere militem vident, aliquo labore conpescunt et expeditionibus detinent; numquam vacat lascivire districtis nihilque tam certum est quam otii vitia negotio discuti. Saepe vide
Abbreviated transcription (Latin):
det᷑ qͣm crepitꝰ. qlla eĩ animũ ad¬
duc̃. hic tm̃ aures implet ac u̾¬
b̾at. Inhis que me sine atiocatõ.¬
ne cutũstrepũt essedas tͣnscurrẽ.¬
tes pono ⁊ fabrum inqui linum
et serrarium uicinũ aut hũc qui
ad metam sudantẽ tabłas exꝑit᷑
⁊ tibias. nͨ cantat. s exclamat. Et¬
ciam auic molestior mͥ sonus qui
int̾mitat᷑ sub iñ qͣm qͥ continua.¬
tur.S. iai me sic adomĩa ista .¬
dlurara. ut anclire uil pausanuz
possim uote acͥbissima renngib
modos dantẽ. Anirañ eͥ cogo ͥ ĩ
tentũ ẽẽ nec uocari adextͥna oĩa.
licet foris resonent cdum intꝰ ni¬
chil tumultꝰ at. tlum int̾ se non
rixent᷑ tupiclitas ⁊timor. clum i¬
auaricia lixuria q nõ ał desidãt
nec alt̾a alt̾am uexet. Nam quid ꝓtẽ
totiꝰ regionis silentiũ. si affectꝰ fre¬
munt. Omĩa noctis erant tacita
ꝯposita quieto falsũ ẽ. Nulla placi
hibet molestiam nõ tołat. ⁊ solici¬
tudines mutat. Nam dornuenti

Expanded text:
quam crepitus. Illa enim animum adducit, hic tantum aures implet ac verberat. In his, quae me sine avocatione circumstrepunt, essedas transcurrentes pono et fabrum inquilinum et serrarium vicinum, aut hunc, qui ad Metam Sudantem tubulas experitur et tibias, nec cantat, sed exclamat. Etiamnunc molestior est mihi sonus, qui intermittitur subinde quam qui continuatur. Sed iam me sic ad omnia ista duravi, ut audire vel pausarium possim voce acerbissima remigibus modos dantem. Animum enim cogo sibi intentum esse nec avocari ad externa; omnia licet foris resonent, dum intus nihil tumultus sit, dum inter se non rixentur cupiditas et timor, dum avaritia luxuriaque non dissideant nec altera alteram vexet. Nam quid prodest totius regionis silentium, si adfectus fremunt ? Omnia noctis erant placida composta quiete. Falsum est. Nulla placidhibet molestiam, non tollit, et sollicitudines mutat. Nam dormientium
Abbreviated transcription (Latin):
ut cepisti extołe te: nõ p̾. Nunc e
amas me: amicus nõ es. Quid gͦ:
milia. Qui amicus ẽ amat. Qai
amat nõ utiq amitꝰ ẽ. Itaq anuo¬
nicħ aliud obħ ꝓfice. ut amare ẽlis¬
cas. festina gͦ lum mͥ ꝓficis ne
istuc alt̾i ciclicis. E go quitẽ p̾cł¬
pio iam fructran. cum mͥ fingo
uno os animo futuros a quicquit
etati mee uigoris abscessit: it ad
me ex tua qͣmqͣm nõ młtũ abẽ
redituim. S tñ re qͦq ipã ẽẽ lets

Expanded text:
ut coepisti excolere te, non potest. Nunc enim amas me, amicus non es. "Quid ergo? milia. Qui amicus est, amat; qui amat, non utique amicus est. Itaqunihil aliud, ob hoc profice, ut amare discas. Festina ergo, dum mihi proficis, ne istuc alteri didiceris. Ego quidem percipio iam fructum, cum mihi fingo uno nos animo futuros et quicquid aetati meae vigoris abscessit, id ad me ex tua, quamquam non multum abest, rediturum. Sed tamen re quoque ipsa esse laetus
Abbreviated transcription (Latin):
illud quidẽ curo qd̃ quibdam nimis
horridi animi uitet᷑ ⁊ ret̾ri. Anstõ
aiebat malle se atolescentez tͥstem
qͣm hilarem ⁊ amabilẽ tͣbe. Comũ
enim bonum fieri qd̃ recens clurũ
⁊ aspum uisũ ẽ. nõ pati estatẽ. qt̃
in tolio placuit. Si eũ tͥstẽ appellẽt

Expanded text:
illud quidem curo, quod quibusdam nimis horridi animi videtur et tetrici. Ariston aiebat malle se adulescentem tristem quam hilarem et amabilem turbae. Vinum enim bonum fieri, quod recens durum et asperum visum est; non pati aetatem, quod in dolio placuit. Sine eum tristem appellent
Abbreviated transcription (Latin):
de clie totõ. Illum tulauda ⁊irns¬
tare. quem nõ piget mon cũ iu¬
iurtus cum eiciaris exire. Tam̃ ẽ
et ħ uirtus. Eicior quitẽ s tamꝗͣ
exeam. ⁊ ideo nõqͣm eicit᷑ sapiẽs.
qr eici ẽ iñ expelli. uñ inuitꝰ fac̃
recedas. nicħ inuitꝰ fac̾ sapiẽs

Expanded text:
de die toto. Illum tu lauda et imide die toto. Illum tu lauda et imitare, quem non piget mori, cum iuvirtus cum eiciaris exire ? Tamen est et hic virtus; eicior quidem, sed tanquam exeam. Et ideo numquam eicitur sapiens, quia eici est inde expelli, unde invitus reced
Abbreviated transcription (Latin):
sp̃c ille qd̾ sepe conat᷑ꝰ ẽ. hylarem
cuistulit. Ego uͦ ⁊ ip̃a suffocatõne ñ
desũ cogitatõnib letis acfortĩb ac.¬
quiesc̾e. Od hoc est in qͣni. Tam se¬
pe mors exꝑit᷑ me. faciat At ego il¬
lam cliu exptꝰ sum. Qñ inquis:
Anqͣm nasc̾et᷑. Mors ẽ nõ eẽ. Id qͣ¬
le scit iam scio. ħ erit pꝰ me quod
añ me fuit. Si quid inhac re tor¬
remꝰ inlucem. At qui nullã sensimꝰ
tunc uexatõnẽ. rogo nõ stultissi.¬
erramꝰ. qd̾ mortẽ uidicamꝰ sequi cũ
illa ⁊ p̾cessit ⁊ secuta sit. Quicqͥd
añ nos fuit mors ẽ. Quid ẽ refert
nõ incipias an tesinas. Utͥusq rei
ħͥ ẽ effectꝰ. nõ ẽẽ. His ⁊ eiustnodi ex.¬
hortatõnũb tacitis scl̃ nam u̾bis
locus nõ erat. alloqͥ me nõ tesii de¬
iñ paulatĩ suspirium illud qd ẽẽ
iam anelitꝰ ceꝑat: int̾ualla maio¬
ia fecit ⁊ retardatũ ẽ ac remãsit.
me recire. Nõ trepidabo ad extre¬
ma. iam p̃paratꝰ sum nich cogit

Expanded text:
natus est. Hilarem distulit. Ego vero et in ipsa suffocatione non desii cogitationibus laetis ac fortibus adquiescere. " Quid hoc est ? " inquam. " Tam saepe mors experitur me ? Faciat; ego illam diu expertus sum.Antequam nascerer. Mors est non esse; id quale sit, iam scio. Hoc erit post me, quod ante me fuit. Si quid in hac re torremus in lucem; atqui nullam sensimus tunc vexationem. Rogo, non stultissierramus, quod mortem iudicamus sequi, cum illa et praecesserit et secutura sit. Quicquid ante nos fuit, mors est. Quid enim refert, non incipias an desinas, cum utriusque rei hic sit effectus, non esse ? His et eiusmodi exhortationibus, tacitis scilicet, nam verbis locus non erat, adloqui me non desii. Deinde paulatim suspirium illud, quod esse iam anhelitus coeperat, intervalla maiora fecit et retardatum est ac remansit. me recipe; non trepidabo ad extrema, iam praeparatus sum, nihil cogito
Abbreviated transcription (Latin):
tam irato mari natũ ut uͥq nari¬
naiigare tebuero uicesimo anno
ꝑuenias. Ut pͥmũ stomachũ quẽ
scis nõ cum mari nausiã effuge col¬
llegi ut corpꝰ unctõnẽ recreaui.
cepi mecũ cogitare quanta nos
poralium que sb̾ iñ ãmonẽt sui. nͥ
ddum illoꝵ que eo mag̾ latẽt qui
maiora s̃. Leius aliqua mõtiuncla
decip̃. s cui rerũ ⁊ uea̾ febris exar
torquet. Pedes tolent. articłi pun¬
gi unglas sentiunt. adhuc cdissimł̃a¬
mus ⁊ au calũ extorsisse diximꝰ nos
aũ inex̾citatõẽ aliqua laborasse. Du¬
bio ⁊incipiẽte morbo quentur no.¬
mẽ qui uͥ ad altaria cep̃ uttend̾e ⁊
utrosq petes destros fecit necr̃e ẽ¬

Expanded text:
tam irato mari natum, ut ubique nautam irato mari natum, ut ubique naunavigare debuero, vicensimo anno perveniam. Ut primum stomachum, quem scis non cum mari nausiam effugere, collegi, ut corpus unctione recreavi, hoc coepi mecum cogitare, quanta nos rporaliuedum illorum, quae eo magis latent, quo maiora sunt. Levis aliquem motiuncula decipit; sed cum crevit et vera febris exars excipit Pedes dolent, articuli punctiunculas sentiunt; adhuc dissimulamus et aut talum extorsisse dicimus nos aut in exercitatione aliqua laborasse. Dubio et incipiente morbo quaeritur nomen, qui ubi etiam talaria coepit intendere et utrosque dextros pe
Abbreviated transcription (Latin):
eo ꝓcessisiẽ ut mea nicħ ĩtesset ut
utrum irẽ aũ redirẽ. pͥmũ eqͣlitas
illa q̃ me corruꝑat ꝑuit. Nõ dum
erat tempestas s iam incli nafo ma¬
ris ac subiñ crebͥo. fluctus. Cepi
gub̾natorẽ rogare ut me inaliquo
lictore expon̾et lebat ille asꝑa eẽ
⁊inportuosa litora nec quicqͣm se
eque intepestate tim̾e qͣm t̾ra. Pe-¬
ius aut̃ uexabar. qͣm ut mͥ ꝑicłm
succurrẽt. Nausia eͥ me segͥs et si¬
ne exitu torquebat. quebilẽ mo¬
uet nec estundit. Institi namq gu¬
b̾natore a illum uellet nollet coe-¬
gi pet̾e litus. Cuiꝰ ut uiciniam at-¬
tingimꝰ. nõ expͤto ut quicquã exp̃¬
ceptis uͥgilii fiat. Obutant pelago
ꝓras. auͥ anchora d̾ ꝓra iaciat᷑. Me¬
mor artificii mei uet̾is aͥ uetꝰ fngi¬
tas me passum clũ ꝑasꝑa crepo dũ
uiam quero. ddum facio. Intelleri ñ
inm̾ito nautis t̾ram tim̾i. Increli¬
blia sũt q̃ tuleri cum me ferre nõ
possem. Illd̃ scito ulixẽ nõ fuisse

Expanded text:
sissent, ut mea nihil interesset, utrum irem an redirem, primum aequalitas illa, quae me corruperat, periit. Nondum erat tempestas, sed iam inclinatio maris ac subinde crebrior fluctus. Coepi gubernatorem rogare, ut me in aliquo litore exponeret. Aiebat illo aspera esse et inportuosa nec quicquam se aeque in tempestate timere quam terram. Peius autem vexabar, quam ut mihi periculum succurreret. Nausia enim me segnis haec et sine exitu torquebat, quae bilem movet nec effundit. Institi itaque gubernatori et illum, vellet nollet, coegi, peteret litus. Cuius ut viciniam attigimus, non expecto, ut quicquam ex praeceptis Vergilii fiat, Obvertunt pelago proras aut Ancora de prora iacitur, memor artificii mei vetus frigitas me passum, dum per aspera erepo, dum viam quaero, dum facio ? Intellexi non inmerito nautis terram timeri. Incredibilia sunt, quae tulerim, cum me ferre non possem ; illud scito, Vlixem non fuisse
Abbreviated transcription (Latin):
insenatu candidto uocẽ ⁊ marũ
ag̾e uitit̾ maiora agunt. iiuna
faciẽlꝰ e. ⁊ aliquid ut institui ꝓ
hac epła dependetẽclũ. Io nõd̾ mo
fiet. ad huc epucunum ꝯplicam. cꝰ
hanc uocem hocherno die legi Ply¬
losophie ẜuias oꝑtet ut tͥ ꝯtingat
u̾a lib̾tas. Non ddiffert᷑ incliẽ qui
se illi subiecit et tradidit circum¬
agit᷑. Hoc enim ip̃m agit᷑ ph̾re
siuit lib̾tas ẽ. pot fieri ut me i¬
t̾roges. qr̃ ab epycuro tã młta be¬
ẽ qr̃ tu istas epyci uoces putes tẽ
Nõ attingã trogicas. nõ togatas

Expanded text:
in senatu candidato vocem et manum agere videntur, maiora agunt; humana faciendus est et aliquid, ut institui, pro hac epistula dependendum. Id non de meo fiet; adhuc Epicurum complicamus, cuius hanc vocem hodierno die legi: " Philosophiae servias oportet, ut tibi contingat vera libertas." Non differtur in diem, qui se illi subiecit et tradidit; statim circumagitur. Hoc enim ipsum philosophiae servire libertas est. Potest fieri, ut me interroges, quare ab Epicuro tam multa bee tu istas Epicuri voces putes esse, Non adtingam tragicos nec togatas
Abbreviated transcription (Latin):
transu̾so ag̾e felicitas. ał saltĩ rectis.
Non n̾tit fortuna s c̾uulat et alli.¬
clit. Hanc gͦ sanam ac salubrẽ for¬
main inte tenete ut cor ꝑi tm̃ in¬
dulgeatis. qͣntũ bone ualituclini
satis ẽ. Dunꝰ tractandus ẽ ne aĩo
male pareat. Cib famẽ setet potio
sitimi extĩguat. Uestis arteat fugꝰ.
Domus munim̃tũ sit adu̾s infe¬
sta corꝑis. Hanc utrũ cespes ere¬
x̾it an uaniꝰ lapis gentis aliene
nicħ int̾ ẽ. Scito te tã bñ hoĩem
culmo ꝙͣ auro regi. Contẽpnite
omĩa q̃ suꝑuacuus laboi uelut¬

Expanded text:
sos agere felicitas, aut saltim rectis rtit fortuna, sed cernulat et allidit. Hanc ergo sanam ac salubrem formam vitae tenete, ut corpori tantum indulgeatis, quantum bonae valitudini satis est. Durius tractandum est, ne animo male pareat. Cibus famem sedet, potio sitim extinguat, vestis arceat frigus, domus munimentum sit adversus infesta corporis. Hanc utrum caespes erexerit an varius lapis gentis alienae, nihil interest; scitote tam bene hominem culmo quam auro tegi. Contemnite omnia, quae supervacuus labo
Abbreviated transcription (Latin):
inm̃is ulc̾ib efficaces exꝑtus. que
q̃ si ꝑsanata nõ s̃. serꝑe tesierunt.
Rectum it̾ qd̾ sero cognoui. ⁊ lap.¬
sus erranto: aliis monstro. Clamo.
uitate quecũq ulgo placẽt. que
casꝰ attribuit. ad omẽ fortuitu
bonum suspitiosi pauidiq subsisti¬
ste. Et fera ⁊ piscis spe aliqͣ oblec¬
tante tecipit᷑. Miuia ista fortune

Expanded text:
in meis ulceribus expertus, quae etiam si persanata non sunt, serpere desierunt. Rectum iter, quod sero cognovi et lassus errando, aliis monstro. Clamo: "Vitate, quaecumque vulgo placent, quae casus adtribuit. Ad omne fortuitum bonum suspitiosi et pavidi subsistite: et fera et piscis spe aliqua oblectante decipitur; munera ista fortune que
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓtẽe płib possem. s lullus mͥ ꝑotiũ
cuies ereat. Partẽ noctiũ stuliis ue.¬
clico. nõ uaco sopno s succũbo. et ocu¬
los iugilia fatigatos catẽtesq ĩ oꝑe
tetineo. Secessi nõ tm̃ abhoĩb s are.¬

Expanded text:
 possem. Nullus mihi per otium dies exit. Partem noctium studiis vindico. Non vaco somno sed succumbo, et oculos vigilia fatigatos cadentesque in opere detineo. Secessi non tantum ab hominibus, se
Abbreviated transcription (Latin):
meriusti nuẜ ut ħ spectes: Occite.
u̾bera. ure. Quar̾ tã timite oct᷑rit
plagis agit᷑ in uuln̾a. Mutuos ic¬
tus nudis ⁊ obriis pectorib exci.¬
piunt. Int̾missum ẽ spectacłm.
Interim iugulẽnt᷑ hoies ne nich
agat᷑. Age ne ħ quitẽ intelligis.
mala exempla ineas redumdare
que faciunt. Age diis in mortali.¬
bus gram̃ ꝙ eũ tocetis ẽẽ crute.¬
lem qui nõ pot̾ discer̃. Subduced
ppłos ẽ tener animus. et paꝵ . il̃¬
tar̃s tenar recti. Facile transit᷑
ad plures. Socrati ⁊ catoni ⁊ lelio
excut̾e mortẽ suã dissimił mul.¬
tituto potiuss. Ateo nemo nrm̃¬
lic ał ꝗ cũ maxime concĩnamꝰ
ingeniũ ferre impetũ uicioꝵ tã
magno comitatu ĩ ruenciũ pot̾

Expanded text:
meruisti miser, ut hoc spectes ? " Occide, meruisti miser, ut hoc spectes ? " Occide, verbera, ure ! Quare tam timide incurrit Plagis agatur in vulnera, mutuos ictus nudis et obviis pectoribus excipiant." Intermissum est spectaculum: "interim iugulentur homines, ne nihil agatur." Age, ne hoc quidem intellegitis, mala exempla in eos redundare, qui faciunt ? Agite dis inmortalibus gratias, quod eum docetis esse crudelem, qui non potest discere. Subducendus populo est tener animus et parum tenax recti; facile transitur ad plures. Socrati et Catoni et Laelio excutere morem suum dissimilis multitudo potuisset; adeo nemo nostrum, qui cum maxime concinnamus ingenium, ferre impetum vitiorum tam magno comitatu venientium potest.
Abbreviated transcription (Latin):
pnosũ bonis morib qͣm ĩ aliquo
spectacło resit̾e. Tunc eñi
ꝑ uoluptatẽ faciliꝰ uicia sb̃rep̃t
Qͥd me existimas clic̾e: Auarici
reteo. ambitidsioi. luxͣiosior. s ĩ¬
t̾ homines fui. Casu inmenclia.¬
nũ spetacłm incidi lusus ẽpectãs
⁊ sales ⁊ aliquid laram̃ti quo
hominũ ocłi abhumano cruore
aquiescant. Contͣ ẽ. Qaucqͥd ante
pugnatũ ẽ nũa fuit. Nunc obmi¬
ssis nugis mera homiclia sunt.
Nich̾ h̾nt quo tegant᷑ at ictum
totis corꝑib expoĩti. Nuiꝙͣ frustra
manꝰ mittunt. hoc płiq orclina.¬
niꝰ pͥtib ⁊ postulaciis p̾ferũt.
Quid iu p̾ferant: Non galea nõ
scuto repellit᷑ ferrum. qͦ indum̃¬
ta quo artes. Omĩa ista mortis
in ore sunt. Mane leonib et
ursis hoĩes mericlie spectato¬
rib sius obiciunt᷑ Int̾fectores
int̾fectis iubent obin. ⁊ uictorẽ¬
o inaliam tetinẽt cedem. Oritus
pugnanciũ mors ẽ ferro ⁊ igne
ille meruit ut pat̾et᷑ hoc. Tu quid

Expanded text:
mnosum bonis moribus, quam in aliquo spectaculo residere. Tunc enim per voluptatem facilius crimina subrepunt. Quid me existimas dicere? Avarior redeo, ambitiosior, luxuriosior, imter homines fui. Casu in meridianum spectaculum incidi lusus expectans et sales et aliquid laxamenti, quo hominum oculi ab humano cruore adquiescunt; contra est. Quicquid ante pugnatum est, misericordia fuit. Nunc omissis nugis mera homicidia sunt. Nihil habent quo tegantur, ad ictum totis corporibus expositi numquam frustra manum mittunt. Hoc plerique ordinariis paribus et postulaticiis praeferunt. Quidni praeferant? Non galea, non scuto repellitur ferrum. Quo munimenta ? Quo artes ? Omnia ista mortis morae sunt. Mane leonibus et ursis homines, meridie spectatoribus suis obiciuntur. Interfectores interfecturis iubent obici et victorem in aliam detinent caedem. Exitus pugnantium mors est; ferro et igne ille, meruit ut hoc pateretur; tu quid
Abbreviated transcription (Latin):
unũ ħ epła indebitũ soluet. duo ĩ
ancessũ accipe. Democritꝰ ait. unus
quis fuit ambigit᷑ enĩ te auctote.
cũ queteret᷑ ab illo quo tanta dilr¬
gencia artis spectaret at paucissimno
satis ẽ imus. satis ẽ nlłs. E gregie
hoc tͥcur Epicurꝰ cu̾ imi exconsorti
Ego nõ multis stͥ. Satis eͥ magnũ
alt̾ alti theatrũ sumꝰ. Ista mi lucilli
cur placeat tͥ: Si is es qu̾e intelligãt
mlti introrsꝰ bona tua spectant. ooe¬

Expanded text:
ula in debitum solvet, duo in antecessum accipe. Democritus ait: " Unquis fuit, ambigitur enim de auctore, cum quaereretur ab illo, quo tanta diligentia artis spectaret ad paucissimos satis est unus, satis est nullus." Egregie hoc tertium Epicurus, cum uni ex consortibego non multis, sed tibi; satis enim magnum alter alteri theatrum sumus." Ista, mi Lucili,cur placeas tibi, si is es, quem intellegant multi ? Introrsus bona tua spectent.
Abbreviated transcription (Latin):
cusputare. Qd̾ face te uellẽ. si hates
ist ppło itoneã m̃tem. flemo ẽ qͥ in¬
telig̾e te possit. aliqͥs fortasse unus
aut alt̾ incitet. ⁊ hic ip̃e formanciꝰ
t enit instituẽclus q ad intellectum
tui. Cui gͦ inquis ista didici: Nonẽ
ti s ne soli mͥ eliclic̾m hodie. ꝯm¬

Expanded text:
re; quod facere te vellem, si haberes isti populo idoneam mercem; nemo est, qui intellegere te possit. Aliquis fortasse, unus aut alter incidet, et hic ipse formandus tibi erit instituendusque ad intellectum tui. " Cui ergo ista didici ? " Non est sti. Sed ne soli mihi
Abbreviated transcription (Latin):
Uid t̾ uitandũ p̃cipue existimeᷤ
q̃ris. Turbã. Nõ dum illi tuto
ꝯmittis. Ego certe ꝯfitebor ĩbecil¬
litatẽ meã. nũqͣm mores quos ex¬
tuli refero. aliqͥo ex eo qd̃ ꝯposui
tũbat᷑. aliqͥd ex his q̃ fugaui recit
O d̾ egris euenit. quos longeua
ĩ becillitas usq ad̾o affec̾. ut nus¬
quam siñ offensa ꝓferant᷑. hoc actr¬
cdit nob̃ quoꝵ aĩ exlongo moibo
refitiunt᷑. Inimica ẽ młtoꝵ ꝯu̾satõ.¬

Expanded text:
uid tibi vitandum praecipue existimes, quaeris ? Turbam. Nondum illi tuto committeris. Ego certe confitebor inbecillitatem meam: numquam mores, quos extuli, refero. Aliquid ex eo, quod conposui, turbatur; aliquid ex iis, quae fugavi, redit. Quod aegris evenit, quos longa inbecillitas usque eo adfecit, ut nusquam sine offensa proferantur, hoc accidit nobis, quorum animi ex longo morbo reficiuntur. Inimica est multo
Abbreviated transcription (Latin):
mͣ aueis uite eͥ eius int̾fuit secͤ¬
ta ꝓspexit obsuaũ illũ an ex formula
Ria uiu̾et plato: et anstotilesi
om̃is incliuersũ itura sapiẽtium
turoa płꝰ exmorib ꝙͣ ex u̾bis socri¬
tis trar̃. eetͦtoꝵ et ermachũ ⁊ po:¬
lienũ magnos uiros nõ scola epi

Expanded text:
 audisset; vitae eius interfuit, secreta perspexit, observavit illum, an ex formula sua viveret. Platon et Aristoteles et omnis in diversum itura sapientium turba plus ex moribus quam ex verbis Socratis traxit; Metrodorum et Hermarchum et Polyaenum magnos viros
Abbreviated transcription (Latin):
Multos t dabo. qͥ nõ amito s nõ anni¬
aicia caruert hoc nõ potest accit̾e
cũ aũos ĩsocietatẽ honesta cupien¬
ci par uoluntas trabit. euud iu̾ ũ
posit Sciunt eͥ ipos omĩa ht̃e co¬
munia. Et quite mag̃ adisas To

Expanded text:
ultos tibi dabo, qui non amico, sed amicitia caruerunt. Hoc non potest accidere, cum animos in societatem honesta cupiendi par voluntas trahit. Quidni non possit? Sciunt enim ipsos omnia habere communia, et quidem magis adversa. Co
Abbreviated transcription (Latin):
enũtiem reitiã. ilulliꝰ boni sine so¬
cio iocuba posesio ẽ aata rtaqi
ipõs tͥ libͥros. ⁊ ne mltũ oꝵ sitn
poritas dũ pasum ꝓfutiua sectaris.
im pona notas. ut ad ip̃ãm ꝓtinus
que ꝓbo imuror accedas plus tũ¬

Expanded text:
ne socio iucunda possessio est. Mittam itaque ipsos tibi libros et ne multum operae inpendas, dum passim profutura sectaris, inponam notas, ut ad ipsa protinus, quae probo et miror, accedas. Plus t
Abbreviated transcription (Latin):
clea senẽ fac̾e ⁊ ĩpłe uitã: non
ãni adiciendũ s cupilitatibus
dethendu. Has uoces nõ ẽ qd̃
epicuri ẽẽ iudices. pũblice sũt.
Quod fien insenatu solet faci¬
enclu qͦ ĩ philosophia exiffimo.
Cum censuit aliquis qd̃ erꝑte
seqͦi. ꝓ eo libentiꝰ epichuri eg̾gia
dccã ꝯmemoro ut isti quid ad
illum ꝯfugiunt. spe mala induc.¬
ti. qͥ uelam̃tũ se ip̃os uitioꝵ suo.¬
rum hĩturos existimãt. ꝓbant
hospitał humanꝰ. ⁊ te polẽnta ex¬
cipiet. ⁊ aqͣm qͦ large ministrabit
uritãt inquid hi hortuli famez s
extingunt nͨ maiorẽ ip̃is potiorĩb
sitim faciunt. s nͣali et gͣtuito re.¬
meclio sedãt. In ac uoluptate ꝯse¬
nui. d̾ his tecum desid̾iis loquor.¬
q̃ ꝯsolatonẽ ñc recipiũt. quib dã.¬
clum ẽ aliquid ut desinant. Nam
de illis exͣ orclinariis q̃ lib clifferre
licet castigare ⁊ oppͥm̾e: hoc unũ
omone fatiam. Ista uõluptas.
naͣlis ẽ. nõ nc̃caria huic nich de¬

Expanded text:
facere et inplere vitam, non annis adiciendum est, sed cupiditatibus detrahendum. Has voces non est quod Epicuri esse iudices; publicae sunt. Quod fieri in senatu solet, faciendum ego in philosophia quoque existimo: cum censuit aliquis, quod ex parte . Eo libentius Epicuri egregia dicta commemoro, ut istis, qui ad illum confugiunt spe mala inducti, qui velamentum ipsos vitiorum suorum habituros existimant, probem hospitalis, humanus, et te polenta excipiet et aquam quoque large ministrabit inritant," inquit, " hi hortuli famem, sed extinguunt. Nec maiorem ipsis potionibus sitim faciunt, sed naturali et gratuito remedio sedant. In hac voluptate consenui." De his tecum desidquae consolationem non recipiunt, quibus dandum est aliquid, ut desinant. Nam de illis extraordinariis, quae licet differre, licet castigare et opprimere, hoc unum commonefaciam: ista voluptas naturalis est, non necessaria; huic nihil de
Abbreviated transcription (Latin):
tuna ꝓtulit quicũq m̃bra as
ꝑtes aliene potẽcie fuer̃t.
hoꝵ grã iuguit. comꝰ frequen¬
tata ẽ dũ ip̃i fecerũt. Post ipõs
cito memoria tefecit. Ingeĩo.¬
rum cressit cligͣtio. nͨ ĩpĩs tm̃
honor hẽt᷑. s quicqd illoꝵ memo.¬
rie adhesit. excipit᷑. Ne gͣtis ito.¬
meneus ĩ epłam mea ueĩt ip̃e
eam d̾ suo redimet. Adhũc epi¬
churꝰ illa noblẽ suiam scͥpsit
qua hortat᷑ ut pitoclea locuple¬
tẽ. nõ publica nõ ãcipiti ma
faciat. Siuis inquit pitocle&
diuitẽ face: nõ pecunie adicien.¬
dum. s cupictitati te thenctũ ẽ.
Et aꝑcior ista suĩa ẽ. quã ut in¬
t̾p̾tanda sit ⁊ dissertior quã ut ad¬
iuuanda. hoc te ãmoneo ne istud
tm̃ exstimes. d̃ diniciis cdrm̃.
Q uotũq trãstułis i dẽ poterid Si
us pitoclea honestũ fac̾e: nõ
hononb aditiendu ẽ. s cupidi.¬
tati det᷑bendñ ẽ. Siius pitocle.¬
a ẽẽ inppetua uoluptate. nõ uo¬

Expanded text:
bra ac partes alienae potentiae fuerunt, horum gratia viguit, domus frequentata est, dum ipsi steterunt; post ipsos cito memoria defecit. Ingeniorum crescit dignatio nec ipsis tantum honor habetur, sed quicquid illorum memoriae adhaesit, excipitur. Ne gratis Idomeneus in epistulam meam venerit ipse eam de suo redimet. Ad hunc Epicurus illam nobilem sententiam scripsit, qua hortatur, ut Pythoclea locupletem non publica nec ancipiti via faciat. "Si vis," inquit, " Pythoclea divitem facere, non pecuniae adiciendum, sed cupiditati detrahendum est." Et apertior ista sententia est quam ut interpretanda sit, et disertior quam ut adiuvanda. Hoc unum te admoneo, ne istud tantum existimes de divitiis dictum; quocumque transtuleris, idem poterit. Si vis Pythoclea honestum facere, non honoribus adiciendum est, sed cupiditatibus detrahendum. Si vis Pythoclea esse in perpetua
Abbreviated transcription (Latin):
trapas ⁊ regẽ ip̃m: ex qͦ idomenei
tituł petebat᷑ obliuio alta apta¬
supp̾ssit. Nom̃ attici ꝑire octeronis
epłe nõ sinũt. Nich illi ꝓfuisset ge¬
cesar ꝓ nepo. Int̾ tam magͣ noĩna
tac̾etur: nͥ cicero illũ applicuisset.
ꝑfunda suꝑ nos altitudo tpris ue¬
niet. pauca ingenia caput exetẽt.
stẽt ac se diu uendicabũt. Qdꝰ
epichurns ał amico aĩo suo po¬
tto liuilli. habeo ap̃ post̾os gram:
possum mecũ cliratura noiã et̾in¬
cere. Uirgiliꝰ nr̃ luobe memoni.¬
am et̾nam ꝓmisit. ⁊ prãt. fortu¬
nati ambo. si qͥd mã camĩa possu̾t.

Expanded text:
trapas et regem ipsum, ex quo Idomenei trapas et regem ipsum, ex quo Idomenei titulus petebatur, oblivio alta suppressit. Nomen Attici perire Ciceronis epistulae non sinunt. Nihil illi profuisset gesar pronepos; inter tam magna nomina taceretur, nisi sibi Cicero illum adplicuisset. Profunda super nos altitudo temporis veniet, pauca ingenia caput exerent stent ac se diu vindicabunt. Quod Epicurus amico suo potto, Lucili. Habebo apud posteros gratiam, possum mecum duratura nomina educere. Vergilius noster duobus memoriam aeternam promisit et praestat: Fortunati ambo ! Siquid mea carmina possunt.
Abbreviated transcription (Latin):
ũ istis t nͣegociũ iudicas de
quib scͥpsens. Maximum nego¬
cium reꝵ hes tu tͥ molestꝰ es Quid
uel nescis. Melius ꝓbas honesta
qͣm seq̃ris. CUites uͥ sit posita feli.¬
citas. s ad illã puenire nõ autes.
Quid aut̃ qd̾ te impetliat. qi paꝵ ip̃e
chspicis. cdicam magna ẽẽ existimas
q̃ relictus es Et cũ ꝓposuisti tͥ illa
securitatẽ ad quã transit᷑us es. re.¬
tinet retinet te hꝰ uite a qua reces¬
surꝰ es fulgor. tamqͣm insorclida
⁊ õbicura casurũ. Erras lucilli. ex
hac uita ad illam ascenclit. O ud̃
int ẽ int̾ splendore ⁊ lucẽ cum ħ
c̾tam onginẽ hãt ac suam. iue ni.¬
faciet. quisquis obstit̾it. Illa suo
lu̾e illustris ẽ. Otuclia tua tecla.¬
churi referã. cũ ydomeneo
scͥb̾et. et illum aiuta speciosa aofi.¬
delẽ stabłe ꝙ gła reuocaret. rigite
tt potẽcie ministrũ ⁊ magͣ trrãte.¬
nͥ epichutꝰ illum lict̾is suis inclic̾ti.¬
sset: Om̃s illos megisthanas ꝯsa¬

Expanded text:
 esse negotium iudicas, de quibus scripseras ? Maximum negotium tecum habes; tu tibi molestus es. Quid velis nescis; melius probas honesta quam sequeris; vides, ubi sit posita felicitas, sed ad illam pervenire non audes. Quid sit autem, quod te inpediat, quia parum ipse dispicis, dicam. Magna esse haec existimas, quae relicturus es, et cum proposuisti tibi illam securitatem, ad quam transiturus es, retinet te huius vitae, a qua recessurus es, fulgor tamquam in sordida et obscura casurum. Erras, Lucili; ex hac vita ad illam adscenditur. Quod interest inter splendorem et lucem, cum haec certam originem habeat ac suam ille nifaciet quisquis obstiterit; illa suo lumine inlustris est. Studia te tua claEpicuri referam. Cum Idomeneo scriberet et illum a vita speciosa ad fidelem stabilemque gloriam revocaret, rigidae tunc potentiae ministrum et magna tractnisi Epicurus illum litteris suis incidisset ? Omnes illos megistanas et sa
Abbreviated transcription (Latin):
et senece at paulũ. Inquil cum
eẽt. Neronis mag̾r. ⁊ illiꝰ temꝑis
ap̃ suos. cuiꝰ sit paul xpianos. Hic¬
añ biennium quã petrꝰ ⁊ paulꝰ
t̾fectꝰ ẽ.¬

Expanded text:
et Senecae ad Paulum. In quibus cum esset Neronis magister, et illius temporis apud suos, cujus sit Paulante biennium quam Petrus et Paulterfectus e
Abbreviated transcription (Latin):
p̾me gͦ qd̾ cepisti. ⁊ fortasse ꝑclu¬
cers ad sũmũ. aut eo qd̃ sũmu
nõ clum ẽẽ solus intelligas. Qͥd
liari: Turba ista cũ ate pasti de¬
sierit. ip̃a te pascet. aut tu qdͥ
pn̾ficio tuo nõ potes scire: pau¬
ꝑtatis scies. Illa uͦs c̾tosq ami¬
cos retinebit. Discedet quisquis
obhoc unum amanda pauꝑtas ꝙ
a quib ameris ostentet᷑ Oqͣnto il¬
le ueniet dies. quo nemo inhonorẽ
tiu̾ mẽtiat᷑. Huc gͦ cogitatõnes tue
tendant ħ cura. ħ opta. omĩa alia
uota. deo remissurꝰ ut contẽptus sis
temetip̃o ⁊ exte nascẽtib bonis.
Que pot̾ ẽẽ felicitas ꝓpior: Reclige
te ad parua exquib cad̾e nõ possis
Id q ut libẽtiꝰ facias ad ħ ꝑtinebit
pentet epycurꝰ Magnificẽtior mͥ c̾te
sno tuus in grabato uidebit᷑ ⁊ ui
tur. Ego certe alir nõ audio. qd̾¬

Expanded text:
quod coepisti, et fortasse perduceris aut ad summum aut eo, quod summum nondum esse solus intellegas. " Quid liari ?" Turba ista cum a te pasci desierit, ipsa se pascet, aut quod tu beneficio tuo non potes scire, paupertatis scies. Illa veros certosque amicos retinebit; discedet quisquis ob hoc unum amanda paupertas, quod a quibus ameris ostendet ? O quando ille veniet dies, quo nemo in honorem tuum mentiatur! Huc ergo cogitationes tuae tendant, hoc cura, hoc opta, omnia alia vota deo remissurus, ut contentus sis temet ipso et ex te nascentibus bonis. Quae potest esse felicitas propior? Redige te ad parva, ex quibus cadere non possis, idque ut libentius facias, ad hoc pertinebit dependet Epicurus. " Magnificentior, mihi crede, sermo tuus in grabato videbitur et id probabuntur." Ego certe aliter audio, q
Abbreviated transcription (Latin):
ra ac clifficilia iuelicamꝰ. Poti extitã.¬
da ẽ sopno ⁊ uellicacddus animus.
ꝯstituisse. Nemo nascit᷑ diues. Ois¬
quis erit inluc̃e uissꝰ ẽ lacte ⁊ pãno.
ẽẽ ꝯtẽptus. Ab hus untiis nos reg
capiunt. Gale

Expanded text:
ra ac difficilia iudicamus. Potius excitandus e somno et vellicandus est animus aum constituisse. Nemo nascitur dives. Quisquis exit in lucem, iussus est lacte et panno esse contentus; ab his initiis nos regna non capiunt. VALE
Abbreviated transcription (Latin):
nuclũ qͣnto minꝰ cum ĩ stram̃tis¬
uilib cubantẽ. nõ p̾ceptor ueri s
testis ẽ Quid gͦ. Non licet diui¬
tias in sinu positas cõtep̾n̾e. Qt
ni liceat: Et ille ingẽtis aĩ ẽ qui
illas cͥcurfusas s̃ multũ diuq
miratꝰ. qd̃ ad se uen̾int ricet: suasq
c̃ n̾o corrumpi c̃liuitiaꝵ ꝯtub̾nio.
miagnꝰ ille qͥ incnutiis pauꝑ est.

Expanded text:
 quanto minus quam stramentis, incubantem; non praeceptor veri, sed testis est. " Quid ergo ? Non licet divitias in sinu positas contemnere ? " Quidni liceat ? Et ille ingentis animi est, qui illas circumfusas sibi, multum diuque miratus, quod ad se venerint, ridet suasque est non corrumpi divitiarum contubernio; magnus ille, qui in divitiis pauper est.
Abbreviated transcription (Latin):
scio ego epichuri angis siiste pauꝑ
ꝯtemꝑtus sit diuicias simillos in¬
citerit. Itaq iutͦq mes estimãda
ẽ inspicienciũq anille pauptati ĩ¬
culgeat. an ħ cluutis no in c̃iulgeat.
Alioquĩ leue argrmtu ẽ bone
uõluntatis grabatꝰ. aut pãnus.
nͥ apparuit aliquẽ nõ ncc̃itate illã set
malle. C et̾um magne itoł ẽ. ad ista
nõ ꝓperare tamqͣm meliora s p̃paritã¬
quã ad facilia. Et sunt lucilli facilia.
Cum uͦ młto añ mecitatꝰ actessens

Expanded text:
iste pauper contempturus sit divitias, si in illas inciderit; itaque in utroque mens aestimanda est inspiciendumque, an ille paupertati indulgeat, an hic divitiis non indulgeat. Alioquin leve argumentum est bonae voluntatis grabatus aut pannus, nisi apparuit aliquem illa non necessitate pati, sed malle. Ceterum magnae indolis est ad ista non properare tamquam meliora, sed praeparari tamquam ad facilia. Et sunt, Lucili, facilia; cum vero multo ante meditatus accesseris,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝗ aliqũ fias tuus: gaudeo. Mea eͥ
gła erit. si te istinc uͥ sine spe exe¬
unchi fluctas exͣxero. Illud autez
te mi lucilli rogo adq hortor ut
et exꝑim̃tu ꝓfectꝰ tui capias nõ
orõne ñ scͥpto. s aĩ firmitate cu¬
piclitatũ diminutõẽ. Uerba reb
ꝓba. Alurd ꝓpositu ẽ de clamãti¬
bus ⁊ ascẽsicẽ corone captãtibus.

Expanded text:
 aliquando fias tuus, gaudeo. Mea enim gloria erit, si te istinc, ubi sine spe exeundi fluctuaris, extraxero. Illud autem te, mi Lucili, rogo atque hortor, utet experimentum profectus tui capias non oratione nec scripto, sed animi firmitate, cupiditatum deminutione; verba rebus proba. Aliud propositum est declamantibus et adsensionem coronae capta
Abbreviated transcription (Latin):
et ħ exg̾ ut ad legẽ sua quisq ui¬
uat. nͥ oroĩ uita clissentiat. ut.
ip̃a ĩ t̾ se uuita uniꝰ sine orãiũ acci¬
onũ ciscensione coloris sit. Maxi.
mu ħ ⁊ officium sapie et ĩditiu.
s itẽq sit. Quis ħ pr̃abit: Pauci
h clico. sapientẽ uno semꝑ iturũ
graclu. s una uia. Obsua itaq nõ¬
quid uestis tua. domꝰq enssentaãt
nõ quid ĩte lib̾ał sis: in tuos sor¬
diclus. nõ quid cenes frugałr.
eclifices luxiose. Unã semł ad qͣm
uiuas regłam prente. et hanc ui.
tam tua ereqͣ. Quidã se domi cõ¬
trahunt. cdilatãt foris et extẽdt̃
tis animi ac nõ clũ hñtis tenorẽ
cam uñ sit ista in cõstãtia ꝯdissi¬
nit sͥ quid uelit. nͨ si ꝓposuit ꝑse¬

Expanded text:
et hoc exigit, ut ad legem suam quisque vivat, ne orationi vita dissentiat, ut ipsa intra se vita unius sit omnium actionum sine dissensione coloris. Maximum hoc est et officium sapientiae et indicium, sibi idemque sit. "Quis hoc praestabit?" Pauci, hoc dico, sapientem uno semper iturum gradu, sed una via. Observa te itaque, numquid vestis tua domusque dissentiant, numquid in te liberalis sis, in tuos sordidus, numquid cenes frugaliter, aedifices luxuriose. Unam semel ad quam vivas regulam prende et ad hanc omnem vitam tuam exaequa. Quidam se domi contrahunt, dilatant foris et extenduntum vacillantis animi ac nondum habentis tenorem cam, unnit sibi quid uelit, nec si proposuit, perse
Abbreviated transcription (Latin):
młtu ꝯferãt rucdib ad hucꝰ extͥni.¬
secꝰ anscultantib. facilius eͥ singła
insidt cͥcum scͥpta ⁊ carminis modo
inclusa. Iteo puei̾s ⁊ sententias etdi¬
scendas damꝰ ⁊ has qͣs g̃ti chrias
uocant. qi ꝯplecti illas puerlł ani.¬
mus pͭ. qui plus qui plꝰ ad huc nõ
cap̃ cͥti ꝓfectꝰ Uetos captare flos¬
culos fpe ẽ ⁊ fullcire se notissimis
ac paucissienis uotib a memoria
strare. Sibi iannitat᷑. dicat ista ñ
teneat. Turpe eͥ seni aũ ꝓspiciẽti
senͤtutẽ excom̃tario saꝑe. ħ zenon

Expanded text:
multum conferant rudibus adhuc et extrinsecus auscultantibus; facilius enim singula insidunt circumscripta et carminis modo inclusa. Ideo pueris et sententias ediscendas damus et has quas Graeci chrias vocant, quia conplecti illas puerilis animus potest, qui plus adhuc non capit. Certi profectus viro captare flosculos turpe est et fulcire se notissimis ac paucissimis vocibus et memoria stare; sibi iam innitatur. Dicat ista, non teneat. Turpe est enim seni aut prospicienti senectutem ex commentario sapere. " Hoc Zenon
Abbreviated transcription (Latin):
resco ⁊ exulto ⁊ clscussa senectutel
recalesco quotiẽs ex his que agis
aũ scͥhis intlłigo qͣntum te ip̃e nã
fͣbam olim reliq̃ras aͥ suꝑte geris
Si agͥcolã arbor ad fructũ ꝑducta
telectat si pastor ex fetib g̾gis sui i¬
capit uoluptatẽ. si alupnum suum
riemo alit̾ intuet᷑. quã ut adolescẽ¬
tiam illiꝰ suã iuclicet. quid euenue
credis his qui ingenuia eclucaiiunt.
a que ten̾a formau̾unt aduslta subi¬
to uidẽt. Assero te mͥ meũ opꝰ eẽ.
Ego cum uidissez indolem tuam
i nieci manũ exhortatus sum.
adclicli stimulos nec lente ire pis¬
sus sum. s sb̾iñ incitaui ⁊ nũc ubͥ
facio. s iam hortor currẽtẽ hortoi
⁊ inuice hortãtem. Qd aliud in.
nidiũ octupare clicunt᷑. ita res aĩo
ꝯstat. Itaq ꝑs magͣ bonitatis est
uelle fiei bonum. Scis quẽ bonũ
dicam: ꝑfectum. ab solutum qͤm
malũ fac̾e ulła us nlła necc̃itas
fcã dcã q tua int̾ se ꝯgruant. ac
tespondeant sͥ. ⁊una forma ꝑtussa

Expanded text:
resco et exulto et discussa senectute recalesco, quotiens ex iis, quae agis ac scribis, intellego, quantum te ipse, nam turbam olim reliqueras, superieceris. Si agricolam arbor ad fructum perducta delectat, si pastor ex fetu gregis sui capit voluptatem, si alumnum suum nemo aliter intuetur quam ut adulescentiam illicaverunt et quae tenera formaverunt adulta subito vident ? Adsero te mihi; meum opus es. Ego quom vidissem indolem tuam, inieci manum, exhortatus sum, addidi stimulos nec lente ire passus sum, sed subinde incitavi; et nunc idem facio, sed iam currentem hortor et invicem hortantem. "Quid aliud?" inqumidium occupare dicuntur; ista res animo constat. Itaque pars magna bonitatis est velle fieri bonum. Scis quem bonum dicam ? Perfectum, absolutum, quem malum facere nulla vis, nulla necessitas facta dictaque tua inter se congruant ac respondeant sibi et una forma percussa
Abbreviated transcription (Latin):
Cui illas assignabimꝰ: zenoni.
an cleanti. an crispo. an panetio.
an possitonio. Nõ sumꝰ sb̾ lege. s̾
quisq se uincdicat. Ap̃ istos quic¬
quid h̾macꝰ clx̃. quicquid mnetͦto¬
rus ad rmũ refert᷑. Omĩa q̃ quis¬
q inillo ꝯtub̾nio locutꝰ ẽ unius
ductu ⁊ auspitus dcã sũt. Nou
possumꝰ ĩ qͣm lic temptemꝰ ecluc̃e
aliquid ext̾ata reꝵ eqͣlium młti¬
trictine. Pauꝑis ẽ numm̾are pecꝰ
Qͦcũq misis ocłm. id tͥ occurret.
qd emin̾e poss. nͥ int̾ pana leg̾et᷑.
Or̃ depone istam spẽ. pse te suma¬
t̃ tegtare ĩ genia maximoꝵ ui¬
roꝵ. Tota tͥ inspiciẽda. s̃ tota tͣc¬
tanda. Res gitur aꝑliniam̃ta
sua ingenii opꝰ nectit᷑. exqͦ nicħ sb̾¬
anci si ne tuina pͥ. Nec recubo qͦ i
minꝰ singla m̃bra dum mͦ inip̃o ⁊¬
hontũe ꝯsit̾es. Nõ ẽ formosa cuiꝰ la

Expanded text:
cui illas adsignabimus ? Zenoni cui illas adsignabimus ? Zenoni an Cleanthi an Chrysippo an Panaetio an Posidonio ? Non sumus sub rege; sibi quisque se vindicat. Apud istos quicquid Hermarchus dixit, quicquid Metrodorus, ad unum refertur. Omnia quae quisquam in illo contubernio locutus est, unius ductu et auspiciis dicta sunt. Non possumus, inquam, licet temptemus, educere aliquid ex tanta rerum aequalium multitudine. Pauperis est numerare pecus. Quocumque miseris oculum, id tibi occurret, quod eminere posset, nisi inter paria legeretur. Quare depone istam spem, posse te summatim degustare ingenia maximorum virorum; tota tibi inspicienda sunt, tota tractanda. Res geritur et per lineamenta sua ingenii opus nectitur, ex quo nihil subduci sine ruina potest. Nec recuso, quo minus singula membra, dummodo in ipso ho
Abbreviated transcription (Latin):
E siteras his quoq epłis sic̾
pͥorib asscͥbi aliquas uoces ꝓ¬
cerum nr̃oꝵ. Non fuert cͥta floscu¬
los occupati totꝰ ꝯtestꝰ illoꝵ umł¬
notabłia sunt. Nõ ẽ amiratoi un
arbor uͥ meãdem altitudiinẽ tota
silua surrexit. Ouismodi uocibus
referta s̃ tarmina referte historie.
Itaq nolo illas epicini existines
ẽẽ publice sunt ⁊ maxne nr̃e¬
s uullo mag̾ annotaut᷑ que ra¬
qr muũ ẽ fortit̾ aliquid dici ab
homiẽ moliciẽ ꝓfesso. Ita eͥ pliq
uidicãt. Ap̃ me epicurus ẽ ⁊ for¬
tis lic manulat̾ sit. fortituto
⁊ incdast̾ ⁊ ad bellum ꝓita mẽs.
tam imꝑidnas ꝗͣ ĩalte cinctos ca¬
dit. Nõ ẽ gͦ qd̾ exigas er̾ta erepe¬
tita. Continuum ẽ ap̃ nrõs. qͥc¬
quid ꝰ alios excͥpit᷑. Nõ hẽmꝰ itaq
istaͥ ochieferia nͨ emptorẽ tecipi¬
rit p̃ter illa que infronte suspẽsa
s̾. Ip̃is ꝑmittimꝰ uñ uelĩt sume
eremplana. Puta nos uelle sin¬
głares sentẽtias extꝰba separe.

Expanded text:
esideras his quoque epistulis sicut prioribus adscribi aliquas voces nostrorum procerum. Non fuerunt circa flosculos occupati; totus contextus illorumnotabilia sunt. Non est admirationi una arbor, ubi in eandem altitudinem tota silva surrexit. Eiusmodi vocibus referta sunt carmina, refertae historiae. Itaque nolo illas Epicuri existimes esse; publicae sunt et maxime n illo magis adnotantur, quia raquia mirum est fortiter aliquid dici ab homine mollitiam professo. Ita enim plerique iudicant. Apud me Epicurus est et fortis, licet manuleatus sit. Fortitudo et industria et ad bellum prompta mens tam in Persas quam in alte cinctos cadit. Non est ergo quod exigas excerpta et repetita; continuum est apud nostros quicquid apud alios excerpitur. Non habemus itaque ista ocliferia nec emptorem decipirit, praeter illa, quae in fronte suspensa sunt. Ipsis permittimus, unde velint sumere exemplaria. Puta nos velle singulares sententias ex turba separare;
Abbreviated transcription (Latin):
sic uiue. uite ne te illa res de¬
pͥmat uotoꝵ tuoꝵ ueterum. lic¬
de his gr̃am facias: alia de integro
suscipe. Roga bonã m̃tẽ bonã ua¬
litudinẽ animi: de inceps tu̾c cor¬
pors. O uid ni tu ista uota sepe fa¬
cias Audact̾ dm̃ roga. nicħ illum te
alieno rogat᷑us es. S ut more.
meo cum aliqͦ munusculo epłam
mittã uerum ẽ qd̃ ap̃ athenotoꝵ

Expanded text:
sic vive; vide ne te ulla res desic vive; vide ne te ulla res deprimat. Votorum tuorum veterum licet dis gratiam facias, alia de integro suscipe; roga bonam mentem, bonam valitudinem animi, deinde tunc corporis. Quidni tu ista vota saepe facias ? Audacter deum roga; nihil illum de alieno rogaturus es. Sed ut more meo cum aliquo munusculo epistulam mittam, veru
Abbreviated transcription (Latin):
auĩt huiꝰ ip̃iꝰ stilbonis auclitor
cuiꝰ m̃tionẽ pͥore epła feti. cũ au¬
diss atolescentulũ secͤto ambulãtẽ
int̾rogauit quid illic solus facẽt
Mecum inquid loquor. Cui crates.
Caue in quit rogo. et cdiligent̾
attẽde. ne cũ hor̃e malo loqua.¬
ris. Lugentẽ timẽtẽq custocli¬
re solemus ne solitudine utatͥ.
Nemo ẽ ex inprutẽtib qui relĩ¬
qui sͥ tebeat. Tunc mala conssba
futura ꝑicła struunt. tu̾c cupiddi¬
tates u ꝓbas orclinant. Tunc
quicquid aut metu aut putore
celabat aĩus exponit.Tinc au¬
datiã acuunt libidinẽ uritãt.
iracuncliam instigant. Deniq
qd̾ unũ solitudo ħt cõmoctũ
nicħ ulli ꝯmite̾e. nõ tim̾e inditẽ
ꝑ iostultꝰ ipẽ se ꝓcdit. uide itaq
quio de te sperẽ ĩ mo qͥd sponde¬
am tͥ. Spes eñ inc̾ti boni nom̃
ẽ. Nõ inueĩo cũ qͦ te mali ẽe qͣm
tetũ. Repeto memoriã qͣm mag.¬
tum. Iste homo nõ ẽ unus e
ppło̾. ad salutẽ spectat. Sic loq̃te

Expanded text:
auditor, cuius mentionem priore epistula feci, cum vidisset adulescentulum secreto ambulantem, interrogavit, quid illic solus faceret ? " Mecum," inquit, " loquor." Cui Crates " Cave," inquit, " rogo, et diligenter adtende; cum homine malo loqueris." Lugentem timentemque custodire solemus, ne solitudine male utatur. Nemo est ex inprudentibus, qui relinqui sibi debeat; tunc mala consilia futura pericula struunt; tunc cupiditates improbas ordinant; tunc quicquid aut metu aut pudore celabat, animus exponit, tunc audaciam acuit, libidinem inritat, iracundiam instigat. Denique quod unum solitudo habet commodum, nihil ulli committere, non timere indicem, perit stulto; ipse se prodit. Vide itaque, quid de te sperem, immo quid spondeam mihi, spes enim incerti boni nomen est: non invenio, cum quo te malim esse quam tecum. Repeto memoria, quam magtum. Iste homo non est unus e populo, ad salutem spectat." Sic loquere,