comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
sibroꝵ istic mõpiã eẽ
quereris. Nõ refert ꝙͣ
multos. s ꝙͣ bonos hẽas.
lectio ẽta ꝓdest. uai̾a delec¬
cat. Qui quo destĩnauit
uiã. nõ ꝑ młtas uaget᷑. Non
ire istut s errare est. Uellẽ
in quis mag̾ cõsiliũ in ꝙͣ li¬
bros dares. Ego uõ quoscũq
habeo mitte̾ paratus sũ.
et totũ horreũ excutere.
aie quoq isto si possem tnͣs¬
ferrem. ⁊ inisi mature te
finẽ officii sperarẽ ĩpetra¬
turũ: hanc senilem expe¬
dicõnem indixissem michi
Nec me caribdis ⁊ scylla
et fabulosũ illud fretũ
deterrere potuissẽt. tnͣs¬
natassem ista nõ sdlũ tra¬
iocissem: dũmodo er cõ¬
plecti possem ⁊ pñs esti¬
mare qͣnͣtũ amimo creus¬
ses. Ceterũ qd libros meos
tibi mitti desideras: nõ ma¬
gis ideo me disertũ puto ꝙͣ
formosũ puttirẽ: si ymagi¬
nẽ meã peteres. Indulgẽ¬
ciẽ scio istud ẽẽ nõ iudicii.
Et si modo iudicii est. in¬
dulgencia tibi imposuit.

Expanded text:
stic inopiam esse querens. Non refert, quam multos, sed quam bonos habeas; lectio certa prodest, varia delectat. Qui, quo destinavit, viam, non per multas vagetur. Non ire istuc, sed errare est. "Vellem," inquis, "magis consilium mihi quam libros dares." Ego vero quoscumque habeo, mittere paratus sum et totum horreum excutere. Me quoque isto, si possem, transferrem, et nisi mature te finem officii sperarem inpetraturum, hanc senilem expeditionem indixissem mihi nec me Charybdis et Scylla et fabulosum istud fretum deterrere potuissent. Tranassem ista, non solum traiecissem, dummodo te conplecti possem et praesens aestimare, quantum animo crevisses. Ceterum quod libros meos tibi mitti desideras, non magis ideo me disertum puto quam formosum putarem, si imaginem meam peteres. Indulgentiae scio istud esse, non iudicii. Et si modo iudicii est, indulgentia tibi inposuit.
Abbreviated transcription (Latin):
te deterreãt : quo miñius
seruis tius hilarẽ tr p̃stes:
et nõ suꝑbe saꝑiorẽ. Colat̃¬
te pociꝰ ꝙͣ timeant. Dicet
aquis nuc̃ me uoctie̾ adi
pilleũ seruos: ⁊ dnõs de
fastigio suo deicure qd̾ dixi.
erit obliuistet᷑ id dm̃ parũ
nõ ess qd dnõ sat est. Qai
colitur. t auiat᷑. Non potest

Expanded text:
e deterreant, quo minus servis tuis hilarem te praestes et non superbe superiorem; colant potius te quam timeant. Dicet aliquis nunc me vocare ad pilleum servos et dominos de fastigio suo deicere, quod dixi: erit, obliviscetur id dominis parum non esse, quod deo sat est. Qui colitur, et amatur; non potest
Abbreviated transcription (Latin):
splendidis sordidisq alt̾ua¬
ca seriẽs. Non faicit nobi¬
lem acriũ plenũ frimosis
ymaginibus Nemo ĩ ntis
glorĩã uixit. nͨ qd̾ ance nos
fuit: nostrũ est aminꝰ
polus sid liber int̾ ingenuos.
Quõ inquis : si mala bonaq
nõ ppło auctore distnyxeris.
Intuẽdũ est iõ unde nem¬
aut᷑ s quo eant. Gi quid
est qdꝰ niccim benitã potest
face id bonũ est suo iure.
depranaiꝰ eñi ĩ malũ ñ pot̃.
iudese cigo iñ quo eera¬
tue: cũ om̃s bẽatã it̃tim
optent: Qd̾ in strum̃ta
petut̃ fugiut. Nam̃ cum
sũma bcẽ uite sit solida se¬
curltas. ⁊ enis inconcus¬
sa fiducia : solliditudinis
colligut̾ cr̃usas.t ꝑ msi¬
rut sacinas᷑ ẜ trahunt.
Ica longius ab effectu eiꝰ
qd petunt semꝑ abscedunt.
et quo plus oꝑe impendũt.
Hoc se magis ĩpedĩt. et fe¬
runt᷑ retro: qd̾ euemit in
laberinto ꝓperantib. Ipã
nos uelocitas iplicat. uale.

Expanded text:
splendidis sordidisque alternasplendidis sordidisque alternata series. Non facit nobilem atrium plenum fumosis imaginibus. Nemo in nostram gloriam vixit nec quod ante nos fuit, nostrum est; animusolus sis liber inter ingenuos. " Quomodo?" inquis. Si mala bonaque non populo auctore distinxeris. Intuendum est non unde veniant, sed quo eant. Si quid est, quod vitam beatam potest facere, id bonum est suo iure. Depravari enim in malum non potest. Quid est ergo, in quo erratur, cum omnes beatam vitam optent ? Quod instrumenta petunt, fugiunt. Nam cum summa vitae beatae sit solida securitas et eius inconcussa fiducia, sollicitudinis colligunt causas et per insierunt sarcinas, sed trahunt; ita longius ab effectu eius, quod petunt, semper abscedunt et quo plus operae inpenderunt, hoc se magis impediunt et feruntur retro. Quod evenit in labyrintho properantibus; ipsa illos velocitas inplicat. VALE.
Abbreviated transcription (Latin):
romanꝰ eoͥ ⁊ ad huc̃ ordĩ¬
nẽ tua or ꝑduxit idustria.
Ait me hercule. młtis qua¬
tuordecĩ gradꝰ clausi se Iõ
om̃o curia admittit. Castra
quoq quos ad laborẽ e ꝑi¬
culũ recipiut̃: fastidiõse le¬
gant. Bona mense omñuꝰ
pacet. om̃s ad hoc sum ꝰno¬
cius socrates fuit. deantes
aquã traxit. et rigaudo hor¬
culo loctunt manꝰ. platonẽ
nõ accepit nobilẽ pħia s
res hiis te posse fi̾ parem ͦ
Dm̃s hii maiores tui sũt:
si te ilł geris dignũ. Se¬
res autẽ: si hoc ꝓciu ꝰ cibi
ip̃e ꝑsuaseris a nullo te no¬
bilitate superari. Omĩb
nobis totidem ante nos
sũt. nulliꝰ nõ origo: ultra
encorĩam iacet. Platon
ait uemmiẽ ragrm nõ ex
Omya ista longa uai̾etas
miscuit. ⁊ suessĩ deorsũ.
fortuna uersauit. Qiis
ẽ grnerosq̃ ad iurtuteni.
Bñ a nacã ꝯosĩtus. hoc
unũ int̾ẽdũ est᷑. alioquĩ
sr ad uetema renotas: ne¬
est lesper nõ mãdi oreu usq
in hoc tpt̃ ꝑduxit nos ex

Expanded text:
hunc ordinem tua te perduxit industria; at mehercules multis quattuordecim clausa sunt; non omnes curia admittit; castra que, quos ad laborem et periculum recipiant, fastidiose legunt. Bona mens omnibus patet, omnes ad hoc sumus nocius Socrates non fuit. Cleanthes aquam traxit et rigando horto locavit manus. Platonem non accepit nobilem philosopres his te posse fieri parem ? Omnes hi maiores tui sunt, si te illis geris dignum; geres autem, si hoc protinus tibi ipse persuaseris, a nullo te nobilitate superari. Omnibus nobis totidem ante nos sunt; nullius non origo ultra memoriam iacet. Platon ait neminem regem non ex Omnia ista longa varietas miscuit et sursum deorsum fortuna versavit. Quis est generosus ? Ad virtutem bene a natura conpositus. Hoc unum intuendum est; alioquin si ad vetera revocas, neest. A primo mundi ortu usque in hoc tempus perduxit nos ex
Abbreviated transcription (Latin):
suꝑfuerit: s id uos hẽbitis¬
conu̾te mencẽ. Huic asside.
hauc cole. Ingrus int̾uallũ
int̾ er t ceteros fiatr Om̃s
mortales eno antecedes : nõ
multo dii te antecedet᷑. Que¬
ris quid uit̾ te et illos iñ¬
erut. At me hercule. mag¬
in aetificis est clausisse to¬
tũ in exigno. Tautũ sapiẽ¬
cĩ sua qnͣtũ deo oĩs etabppa¬
tet. Est q̃quid quo sapiẽs
antrcedit deũ. Ille ne bñfi¬
cĩo nõ cuet. suo sapiens.
Ecce res magna. hrẽ ñbe
deudã. Nullũ telũ iñ corꝑe
eius sedet. aium̃ca ẽ. solida
quedã defatigat: ⁊ uelut
leuĩa tela lassos iclud. Que¬
tam discutit: Tn eũ usq
qui miserat respuit. Uale.
Senecci lucilio słm Epła
nũcatũ dederat mala
ualitudo: repẽte me ĩuasit.¬

Expanded text:
superfueritsuperfueritconverte mentem, huic adside, hanc cole; ingens intervallum inter te et ceteros fiet. Omnes mortales multo antecedes, non multo te di antecedent. Quaeris, quid inter te et illos inerunt. At mehercules magni artificis est clusisse totum in exiguo. Tantum sapienti sua, quantum deo omnis aetas patet. Est aliquid, quo sapiens antecedat deum: ille naturae beneficio non timet, suo sapiens. Ecce res magna, habere inbdendam. Nullum telum in corpore eius sedet; munita est, solida. Quaedam defetigat et velut levia tela laxo sinu eludit, quaedam discutit et in eum usque, qui miserat, respuit. VALE. Seneca Lucilio suo salutem mmeatum dederat mala valitudo; repente me i
Abbreviated transcription (Latin):
exgor ut errores noos coar¬
guere possimꝰ. Sola atc̃ nos
ph̃ia excitabit. sola soninũ
excuciẽt grauẽ. Illi te totũ
dedica. dignꝰ illa es: Illa
digna te esti. Ite iñ complexũ
alter altirius. Om̃ibꝰ aliĩs̃
reb te nega fortitꝰ aparte.
rau est ꝗd p̃cari phylosophe¬
ris. Si eger esses: curã in¬
t̾misisses rei faniliaris. et
forntia tibi negocia yxcidis¬
sent. nec quẽ qui tanti pu¬
tares cui aduocatus ĩ re¬
missione descende̾s. Iauto
aiõ id ageres ut ꝙͣ primũ
morbo liberareris. Quid
ergo. Num et nĩc idem sti¬
tiẽs. Onnã ĩpedimẽta di¬
mitte: q uaca bone menti.
Nemo ad illã ꝑuenit occũ¬
patus. Exercet pħia regnũ
suũ.at tempq nõ accipͭ
Nõ st res subsiciua. ordi¬
naria est. duã est adestt.
iũbet. Alexander cuidã cĩui
id accreperẽ qd dedissetis:
s ut id haberetis qdꝰ reli¬
quisseni. Idem pħia ĩ reb
tempus acceptuea qd̾ uoliꝰ

Expanded text:
ergo, ut errores nostros coarergo, ut errores nostros coarguere possimus. Sola autem nos philosophia excitabit, sola somnum excutiet gravem. Illi te totum dedica. Dignus illa es, illa digna te est; ite in conplexumcomplexum alter alterius. Omnibus aliis rebus te nega, fortiter, aperte. Non est quod precario philosopheris. Si aeger esses, curam intermisisses rei familiaris et forensia tibi negotia excidissent nec quemquam tanti putares, cui advocatus in remissione descenderes. Toto animo id ageres, ut quam primum morbo liberareris Quid ergo ? Non et nunc idem facies ? Omnia inpedimenta dimitte et vaca bonae menti: nemo ad illam pervenit occupatus. Exercet philosophia regnum suum; dat tempus, non accipit. Non est res subsiciva, ordinaria est; domina est, adesse iubet. Alexander cuidam civitaid acciperem, quod dedissetis. sed ut id haberetis, quod reliquissem." Idem philosophia rebus tempus acceptura, quod vobis
Abbreviated transcription (Latin):
co magis latẽt quo maiora
sũt̃. leui saltẽ motũnicula
decipit. s cũ creuit̾: Nuera
febris exaesit. t̃ dueo ⁊ ppes¬
sio sui confessionẽ exep̃mit.¬
Pedes dolent. artituli pũcti¬
mgulas sentiũt. Adhuc dis¬
simulamꝰ. ⁊aut talũ dici¬
coẽ aliq̃ laborasse. Dubio
t incipiente morbo q̃rit᷑ no¬
men. Qui ubi ut talaria ce¬
perit intende̾. ⁊ utrosq dex¬
tros pedes ferierit: necesse
est podagrã fateri. Cont᷑.
uenit ĩ hiis morbis qͥb ꝰ af¬
ficiũt᷑ aĩe. Quo quis perꝰ
se habet᷑ mĩnus sentit. Nõ
est qd̾ mireris lucili hmẽ Nã
qui leuit̾ dormit. et spẽs
sedm̃ quiẽtẽ capit : aliqũ
uormire se dormiens cogi¬
tat./ Bituis sopor q̃ som¬
niã extinguit. anuĩq alciꝰ
mergit : ꝙͣ ut uti ullo m̃tel¬
lectu sui possit. Quae̾ uicia.
sua nemo conficet᷑  quia t̃¬
nuc in ilł estr Sonmium
narrare iugilantis ẽ. et ui¬
aa sua conficeri sanitatis
iudieiũ est. Exꝑgiscamiur

Expanded text:
eo magis latent, quo maiora eo magis latent, quo maiora sunt. Levis aliquem motiuncula decipit; sed cum crevit et vera febris exarsit, etiam duro et perpessicio confessionem excipitPedes dolent, articuli punctiunculas sentiunt; adhuc dissimulamus et aut talum tione aliqua laborasse. Dubio et incipiente morbo quaeritur nomen, qui ubi etiam talaria coepit intendere et utrosque dextros pedes fecit, necesse est podagram fateri. Contra evenit in his morbis, quibus adficiuntur animi; quo quis peius se habet, minus sentit. Non est quod mireris, Lucili carissime. Nam qui leviter dormit, et species secundum quietem capit et aliquando dormire se dormiens cogitat; gravis sopor etiam somnia extinguit animumque altius mergit, quam ut in ullo intellectu sui sit. Quare vitia sua nemo confitetur ? Quia etiamnunc in illis est; somnium narrare vigilantis est, et vitia sua confiteri sanitatis indicium est. Expergiscamur
Abbreviated transcription (Latin):
Nausea enĩ me soguis hec
et siune exitu torquebat.
que bilem mouet u ᶜ ffũdi¬
Institi itaq gub̾natori. et illũ
uellet nollet coegir ut peteret
litus. Cuius ut uicimã attigi¬
mus : nõ expecto ut quitqũ
ex p̃crptis uiegilii fiat. Obuꝰ¬
tant pelago ꝓzas. aut ancho¬
ra de prora iaciatue. aiemor
actificii mei uetus frigide cul¬
tor. mĩtto me ĩ mare. quõ psy¬
chro lutam decet gausapatus.
Que putas me passũe dũ per
aspera eripior. dũ uiã quero.
dũ facio. Intellexi nõ ĩnu̾to
nautis terram timeri. Incre¬
dibilia sũt que tulerun: cũ
me ferre nõ possim Illud sti¬
to ulyeem nõ fuisse tã ieritũ
marinator ut ubiq naufgia
faceret. s auseator erat. Et
ego quociũs nauigare debue¬
ro. uicesimo ãno ꝑueniã: ut
p̾mũ scomachũ quẽ scis nõ cũ
mari nauseam effugrꝰ collegi.
et corpus unttione recreaui.
Hoc cupi mecũ cogitare. quͣta
uio eciã corꝑalui. que subiide
admouẽt sui ne dũ illoꝵ que

Expanded text:
haec et sine exitu torquebat, quae bilem movet nec effInstiti itaque gubernatori et illum, vellet nollet, coegi, peteret litus. Cuius ut viciniam attigimus, non expecto, ut quicquam ex praeceptis Vergilii fiat, Obvertunt pelago proras aut Ancora de prora iacitur, memor artificii mei vetus frigidae cultor mitto me in mare, quomodo psychrolutam decet, gausapatus. Quae putas me passum, dum per aspera erepo, dum viam quaero, dum facio ? Intellexi non inmerito nautis terram timeri. Incredibilia sunt, quae tulerim, cum me ferre non possem ; illud scito, Vlixem non fuisse tam irato mari natum, ut ubique naufragia faceret; nausiator erat. Et ego quocumque navigare debuero, vicensimo anno perveniam. Ut primum stomachum, quem scis non cum mari nausiam effugere, collegi, ut corquanta vio, etiam corporalium, quae subinde admonent sui, nedum illorum, quae
Abbreviated transcription (Latin):
ris spacii natura derisit. Ali¬
ud ex hoc infanciã fetit. Aliud
puericiã. Aliud a dolescẽtiam
aliud mctinacõnẽ qudã ab
adolescẽtia ad senectutẽ. Ali¬
ud ipam̃ seuectutẽ: in quĩ
augustas quosdã gradꝰ po¬
suit᷑. modo te prosecutꝰ sũ
Et cũ hoc modo ecatis nr̃e
bona porcio est. ciui ꝰbreuita¬
tem aliquãdo futueã cogi¬

Expanded text:
ris spatii natura derisit; aliris spatii natura derisit; aliud ex hoc infantiam fecit, aliud pueritiam, aliud adulescentiam, aliud inclinationem quandam ab adulescentia ad senectutem, aliud ipsam senectutem. In quam angusto quodam quot gradus posuit! Modo te prosecutus sum; et tamen hoc "modo" aetatis nostrae bona portio est, cuius brevitatem aliquando defecturam cogi
Abbreviated transcription (Latin):
aut seruuli famitiaris amis¬
sio. aut uestis. aut domꝰ reno¬
uat. Etce campana : et ieiẽ
ueapolis et pompeioꝵ tuoꝵ
cõspectus nc̃redibile est. quĩ re¬
cens desideriũ tui fecerint᷑. Io¬
cus michi in ocuł es cũ maxiẽ
a te discedo. iudeo lacrĩmas
conbibentẽ. t affectib tius ĩt
ipam̃ cohertionẽ exeũtib nob
satis resistentẽ apodo amisisse
ce iudeor. Quid em̃ͤ Num
modo estͤ Si recorderis modo
apud sociõnẽ plim puer sedi.
modo causas ageꝰ cepi. modo
desii. uelle agere. modo desii
posse Infmita est uelocitas
tprĩõ. Que mag̾ apparet
respitiẽtibꝰ. Naui ad pñtia
intrntos frillit. Adeo p̃cipitis
fuge transitus leuis est Cau¬
sam huiꝰ reĩ querisͤ Quitqd
tꝑris tirisit: codem loco est
parit᷑ aspicit̾. una iacet.õ¬
nia in profũdũ cadut᷑. alio¬
quĩ nõ pnt longa int̾ualla
eẽ in ea re que tota breus
et ad huo puncto nm̃iꝰ. d hoo
niimũ specie quadã longio¬

Expanded text:
aut servulus familiaris amisaut servulus familiaris amisso aut vestis aut domus renovat. Ecce Campania et maxime Neapolis ac Pompeiorum tuorum conspectus incredibile est quam recens desiderium tui fecerint; totus mihi in oculis es. Cum maxime a te discedo. Video lacrimas conbibentem et adfectibus tuis inter ipsam coercitionem exeuntibus non satis resistentem. Modo amisisse te videor. Quid enim non " modo " est, si recorderis ? Modo apud Sotionem philosophum puer sedi, modo causas agere coepi, modo desii velle agere, modo desii posse. Infinita est velocitas temporis, quae magis apparet respicientibus. Nam ad praesentia intentos fallit; adeo praecipitis fugae transitus lenis est. Causam huius rei quaeris ? Quicquid temporis transit, eodem loco est; pariter aspicitur, una iacet. Omnia in idem profundum cadunt. Et alioqui non possunt longa intervalla esse in ea re, quae tota brevis et adhuc puncto minus. Sed et hoc minimum specie quadam longio
Abbreviated transcription (Latin):
discrntes ab ingẽtib ꝓmissis̃.
et graudia locuti effecturos
uos. ut si magis auri fuigor
ꝙͣ sladii p̃scriugat oculos
meose ut iĩgenti cõscãtia.
cimont. calcem ad gniati¬
coꝵ elomẽta descẽditis.Ed
dicitis ͤ. Sic itue ad astra.
mittit: ut parẽ deo faciat.
ad hoc niuitatus sũ: ad
hoc ueni. fidem p̃sea qnͣ¬
cũ potes. ¶ Eego mi luci¬
li reduc te ab istis excep
nitatẽ. Eciã si młtũ suꝑcẽt
etatis : ꝑce dispẽsandũ :¬
rat: ut sufficeret necessa¬
riĩs. Nunt que demencia
est suꝑuacua distere. in
tanta temꝑis egestate:
Nale. Senectiluci¬
lio suo salutẽ. Epła.l.¬
It quidẽ nii lucili supi¬
nus. t negligẽo: qui ĩ
amci memoriã ab aqua re¬
giõne admonitus ceducit᷑.
Camẽ repositũ in aiõ nr̃o
desideriũ loca int̾dũ fami¬
liaria ouocant. nec extnictani
memoriã reddũt: s quiestẽtẽ
irritant. Sicut dolorẽ lugeu¬
ciũ t̾ si mĩtigatus est temꝑe.

Expanded text:
disceditis ab ingentibus promissis disceditis ab ingentibus promissis et grandia locuti, effecturos vos, ut non magis auri fulgor quam gladii praestringat oculos meos, ut ingenti constantia timent calcem, ad grammaticorum elementa descenditis ? Quid dicitis ? Sic itur ad astra ?mittit, ut parem deo faciat. Ad hoc invitatus sum, ad hoc veni; fidem praesta. Quantum potes ergo, mi Lucili, reduc te ab istis exceptnitatem. Etiam si multum superesset aetatis, parce dispensandum erat, ut sufficeret necessariis; nunc quae dementia est supervacua discere in tanta temporis egestate ? VALE. Seneca Lucilio suo salutem Est quidem, mi Lucili, supinus et neglegens, qui in amici memoriam ab aliqua regione admonitus inducitur; tamen repositum in animo nostro desiderium loca interdum familiaria evocant nec extinctum memoriam reddunt, sed quiescentem inritant, sicut dolorem lugentium, etiam si mitigatus est tempore,
Abbreviated transcription (Latin):
Intre spes opes ꝙ suc̃ Rogĩt᷑
ut ex tanta illos uolutacõe
extrahas. ut disiectis ⁊ er¬
rantibꝰ clacũ uerĩtatis lu¬
men ostendas. Dic quid
natura necessaeiũ fecerit :
acerta et implicita eoꝵ qui
opĩniom plus ꝙͣ ne credid̾ant.
si priuo docueris ꝙ̃ partẽ eoꝵ
leuatura siñt. Quid iscoꝵ
cupiditates demit quid tẽ¬
perat. Utinã tm̃ prodessent.¬
ꝙ̃cũ nocent. Hoc cibi cũ uoles
mamfescissimũ faciãm. com¬
minui et debilitari genero¬
sã indolem ĩ ĩstas argucias
cõiectam. Ppudet diceꝰ cont᷑
fortuuã militaturis que por¬
rigat̾ tela. ꝙ̃admodꝰ illos sub¬
oruẽt᷑. Ihac ad sũmũ bonũ
gre et turpes infamesꝙ eciã
ad albũ sedentibꝰ ꝯecepcõnes.
Quid enĩ aliud agitio. cũ eũ
quẽ int̾rogatis: sciẽtes in
fraudẽ iuducitis. ꝙͣ ut fre¬
liuula cecidisse uideat᷑. S
quẽadꝰ illos p̃tor: sichos phia
in integrũ resticuit. Qui

Expanded text:
in te spes opesque sunt. Rogant, in te spes opesque sunt. Rogant, ut ex tanta illos volutatione extrahas, ut disiectis et errantibus clarum veritatis lumen ostendas. Dic, quid natura necessarium fecerit, qacerba et inplicita eorum, qui opinioni plus quam naturae crediderunt.si prius docueris, quam partem eorum levatura sint. Quid istorum cupiditates demit ? Quid temperat ? Utinam tantum non prodessent! Nocent. Hoc tibi, cum voles, manifestissimum faciam, comminui et debilitari generosam indolem in istas argutias coniectam. Pudet dicere, contra fortunam militaturis quae porrigant tela, quemadmodum illos subornent. Hac ad summum bonum sive nive" et turpes infamesque etiam ad album sedentibus exceptiones ? Quid enim aliud agitis, cum eum, quem interrogatis, scientes in fraudem inducitis, quam ut formula cecidisse videatur ? Sed quemadmodum illos praetor, sic hos philosophia in integrum restituit. Quid
Abbreviated transcription (Latin):
re᷑ Qd̾ in̾ ex ista sentẽtia
ꝑiculũ ĩmĩnet qd̾ ĩ cõmodũ e
Sine dubio uerendũ est ne
quãdo in muserpula syllabas
capiari. aut ne qñ si negli¬
gencior fuero cascũ libesco¬
medat. Nisi forte acucior
ila collectiõ. strus sillaba et
sillaba aͥ caseũ nõ rodit. muo
ergo caseũ nõ rodit. O pue¬
riles mẽpcias in hoc suꝑcĩ¬
lia subduxĩmꝰ. Iu hoc bar¬
bam demisimꝰ. hoc est qd̾
Aliũ diuĩtie uł aliene tor¬
quet̃ uł sue. Ille malã for¬
tunã hortet. hic se felici¬
eati sue subduceꝰ cupit. huc̃ ͥ¬
hoiõs male hũc: illũ dnĩ.
Quid m̾ lusoria ista cõpo.¬
iis: nõ est iocandi locus.
ad miseros aduocatꝰ .s. Opẽ
laccieũte naufragis. captis.
egris egr̃tib. iñtente secu¬
ri subiectũ p̃stantib capt
pollicicꝰ es. Quo diu̾tiris.
qRuid agis: Hic cũ quo lu¬
dis timet. Gucturre. Erd¬
Dnis undiq ad te manꝰdẽ¬
dut̃. perdite uio peritu¬
req auxiliũ aliqd̾ ĩplorat᷑.

Expanded text:
ex ista inscientia periculum inminet ? Quod incommodum ? Sine dubio verendum est, ne quando in muscipulo syllabas capiam aut ne quando, si neglegentior fuero, caseum liber comedat. Nisi forte illa acutior est collectio: " Mus syllaba est. Syllaba autem caseum non rodit; mus ergo caseum non rodit." O pueriles ineptias! In hoc supercilia subduximus ? In hoc barbam demisimus ? Hoc est, quod alium divitiae vel alienae torquent vel suae. Ille malam fortunam horret, hic se felicitati suae subducere cupit. Hunc homines male habent, illum di. Quid mihi lusoria ista conponis ? Non est iocandi locus; ad miseros advocatus es. Opem laturum te naufragis, captis, aegris, egentibus, intentae securi subiectum praestantibus caput pollicitus es. Quo diverteris ? Quid agis ? Hic, cum quo ludis, timet; succurre, †quidad te manus tendunt, perditae vitae perituraeque auxilium aliquod inplorant,
Abbreviated transcription (Latin):
q̃ culit adininĩtulo dedii¬
cit. Nũ quis huit illã p̃fer¬
ret iũtrm. cuĩ auree aus
aurea folia depẽdẽt᷑ ꝓp̾a
uiẽtus est iñ uĩte fertilits.
In homine id quaꝵ laudã¬
dũ st qd̾ ipĩus est. fanũ.¬
liam formosã h e domũ
pulcrã. młtũ serit młtũ¬

Expanded text:
 tulit, adminicula dedu tulit, adminicula deducit; num quis huic illam praeferret vitem, cui aureae uvae, aurea folia dependent ? Propria virtus est in vite fertilitas, in homine quoque id laudandum est, quod ipsius est. Familiam formosam habet et domum pulchram, mu
Abbreviated transcription (Latin):
Itaq maiore sui parte illic
est uude destendit. Quẽadꝰ
radiĩ solio cõtuugut quidẽ
terrã. s ibĩ sut̃ iuide mĩctũ¬
t̾: sic aimꝰ magnꝰ ac sa¬
cer. et i hoc demissꝰ ut ꝓpiꝰ¬
quidẽ diuina nossemꝰ. Con¬
u̾ratur quidẽ nobiscũ. ẜ heret
origini sue Illiuc pẽdet. il¬
luc spectat ac int̃it᷑ Ipis
est ergo hic ammꝰ quĩ uł.¬
lo bono nisi suo mtrt᷑ Qd
na laudare ͤ Quid eo de¬
mentius: quĩ ea mĩratur
que ad aliũ tñsferri ꝓti¬
nus possutͣ Ion facuit᷑
meliorẽ quũ aurei. fren.
⁊lliter leo aurea iuba ĩnĩ¬
titue dũ contrectat᷑. et ad
paciẽuciã recipiẽdĩ orna¬
menti cogitur fatigatꝰ:
Hic scilicet inpetu acer
qualẽ illũ nã eẽ uoluit.
specios exhorrido. cuiꝰhic
decor ÷ nõ sine tĩiore aspi¬
ci: p̃fert᷑ illi langudo et
bracteato Neno głari iusi
suo d. Uiteni laudaꝰ si
fructu palmites ouerrit.
si iptĩ pondera ad ficĩ eoꝵ¬

Expanded text:
Itaque maiore sui parte illic Itaque maiore sui parte illic est, unde descendit. Quemadmodum radii solis contingunt quidem terram, sed ibi sunt, unde mittuntur; sic animus magnus ac sacer et in hoc demissus, ut propius divina nossemus, conversatur quidem nobiscum, sed haeret origini suae; illinc pendet, illuc spectat ac nititur, nostest ergo hic animus ? Qui nullo bono nisi suo nitet; quid na laudare ? Quid eo dementius, qui ea miratur, quae ad alium transferri protinus possunt ? Non faciunt meliorem equum aurei freni. Aliter leo aurata iuba mittitur, dum contractatur et ad patientiam recipiendi ornamenti cogitur fatigatus,ritus; hic scilicet inpetu acer, qualem illum natura esse voluit, speciosus ex horrido, cuius hic decor est, non sine timore aspici, praefertur illi languido et bratteato. Nemo gloriari nisi suo debet. Vitem laudamus, si fructu palmites onerat, si ipsa pondere ad terram eo
Abbreviated transcription (Latin):
os protegenciũ submouẽs.
illa ꝓceritas silue. ⁊ secre¬
cũ locĩ. ⁊ admiracõ umbre
in aperto tam deuse acq
contiñue: fidẽ tibi ioi¬
nis facit᷑. Et si quis specꝰ
saxis pemĩtꝰ exesis / mõtẽ
suspendit᷑. ñ manitfactꝰ.
s naͣlibꝰ caĩs in tantam
laxitatẽ excauatꝰ: anĩ¬
mũ tuũ quadã religioĩs
noꝵ fluminũ capita ue¬
neramue. Subita ex ab¬
dito uasci annus cruptio
aras h. Colunt᷑ aquarũ
calentiũ fontes. et stag¬
ĩmensa altrendo sacraut
Si hoiem̃ uderis int̾ritũ
pericuł. intactũ cupidita¬
tib. int̾ adũia felicẽ in
mediis tẽpestatib placĩ¬
dũ. ex suꝑiore loco hoĩes
uidentrm .i. quo deos: num
subibit te ueneracio eiꝰͤ
Num dices. ista res maior
est alcior ꝙ ꝙͣ ut credi sił
huit iñ quo ẽ corpusculo
possit: Dis istuc diuina
desceudit. Annnũ exoellẽ¬
uimora transeũdẽ. quitqd
celescis potentia agitat.
Nõ põt̃ res tanta sine ad¬
miniculo numinis stare.

Expanded text:
os protegentium submovens: illa proceritas silvae, et secretum loci, et admiratio umbrae, in aperto tam densae, atque continuae; fidem tibi Numinis facit. Et si quis specus, saxis penitus exesis, montem suspenderit, non manu factus, sed naturalibus caussis, in tantam laxitatem excavatus: animum tuum quadam religionis norum fluminum capita veneramur; subita ex abdito vasti amnis eruptio aras habet; coluntur aquarum calentium fontes, et staginmensa altitudo sacravit Si hominem videris interritum periculis, intactum cupiditatibus, inter adversa felicem, in mediis tempestatibus placidum, ex superiore loco homines videntem, ex aequo deos, non subibit te veneratio eius ? Non dices: " Ista res maior est altiorque quam ut credi similis huic, in quo est, corpusculo possit ? Vis isto divina descendit." Animum excellenminora transeuntem, quicquid caelestis potentia agitat. Non potest res tanta sine adminiculo numinis stare.
Abbreviated transcription (Latin):
dem hodiẽ uelis que herĩ.
aputacio uolũtatis iudicat
animũ natare aliubi atq
aliubi appare̾ ꝑut culit uẽ¬
cus. Non uagatur: qdꝰ fix¬
ũ atq fiudatũ est. Istud sa¬
pienti ꝑfecto contĩgit ali¬
qͣtemus et ꝑficientĩ ꝓuec¬
to q. Quid ergo nt̾est᷑ ħ
cõmouet᷑ quidẽ nõ camiẽ tnͣ̃
sit: ẜ suo loco mutat ille
u ᷑ cõmouet᷑ quidẽ. Uale.
micũ cuũ hortare: ut
istos magno a lõ con¬
tep̃nat: qui illũ obiuegat᷑.
ꝙ unibrã et ociũ peciẽrit.
qdꝰ dignitatẽ suã descitue¬
rit. et qdꝰ plus consequi pos¬
set: p̃culerit quiẽtẽ oĩb.
Quã ntilit᷑ suũ negociũ ges¬
serit: cotidie illis ostrntet.
hii quib muidet᷑. nõ desmẽt
transire. alii elident᷑. alii caidẽt̃.
fes est inquieta felicitas. ipa
se exagitut. mouet cerebrũ
nõ uno gene̾. Elios ĩ aliud
ieritat. hos ĩ potenciã. illos
in luxuriam. hos ĩflat. illos
mollit. et cotos resoluit. At

Expanded text:
dem hodie velis, quae heri. dem hodie velis, quae heri. Mutatio voluntatis indicat animum natare, aliubi atque aliubi apparere, prout tulit ventus. Non vagatur, quod fixum atque fundatum est. Istud sapienti perfecto contingit, aliquatenus et proficienti provectoque. Quid ergo interest ? Hic commovetur quidem, non sit, sed suo loco nutat; ille ne commovetur quidem. VALE. Amicum tuum hortare, ut istos magno animo contemnat, qui illum obiurgant, quod umbram et otium petierit, quod dignitatem suam destituerit, et cum plus consequi posset, praetulerit quietem omnibus; quam utiliter suum negotium gesserit, cotidie illis ostentet. Hi, quibus invidetur, non desinent transire; alii elidentur, alii cadent. Res est inquieta felicitas; ipsa se exagitat. Movet cerebrum non uno genere; alios in aliud irritat, hos in potentiam, illos in luxuriam. Hos inflat, illos mollit et totos resolvit. "At
Abbreviated transcription (Latin):
negociũ ago. hrẽ te amĩcũ
uolo. Qd̾ continge̾ michi
insi pebgis ut cepisti ex co¬
lere ter nõ potest. Nuc̃ eñ
amas me: s amĩcus nõ es
Quid ergo. Het iñter
se diu̾ra sut̃: ⁊ Immo dis¬
ob hoc profice. ut amare
discas. ffestina ergo duni
michi proficis: ne istue
ateri didiceris. Ego q̾dẽ
ꝑcipio iam fructũ. cũ mͥ
fingo mio nos aiõ futuros
et quitquid etati meeui¬
goris abscessit: id ad me ex
tua ꝙ̃ꝙͣ nõ multũ ab est re¬
diturũ. S taniẽ re qͦq
ad nos ex hiis quos amainꝰ
eciãm absentib gaudiũ.
s id leue et cuamdũ. CCon¬
spectus. et pñcia. ⁊ cõuer/¬
sacio h aliquid uiue uolup¬
tatis. Utiq si nõ tãtũ quẽ
uelis iudeas. Affer itaq
te michi ingens iumi  et
quo magis instes. cogita tr
mortalẽ eẽ. me senem ꝓd¬
pera ad me: s ad te prius̃
ꝓficisoere. rante oiã hoc
cuea : ut constes tibi. Quo¬
ciẽno experĩri uoles an a¬
quid aptũ sit: obẜua an ca¬

Expanded text:
negotium ago; habere te amicum volo, quod contingere mihi, nisi pergis ut coepisti excolere te, non potest. Nunc enim amas me, amicus non es. "Quid ergo? Haec inter se diversa sunt ? " Immo disob hoc profice, ut amare discas. Festina ergo, dum mihi proficis, ne istuc alteri didiceris. Ego quidem percipio iam fructum, cum mihi fingo uno nos animo futuros et quicquid aetati meae vigoris abscessit, id ad me ex tua, quamquam non multum abest, rediturum. Sed tamen re quoque ad nos ex iis, quos amamus, etiam absentibus gaudium, sed id leve et evanidum; conspectus et praesentia et conversatio habet aliquid vivae voluptatis, utique si non tantum quem velis, videas. Adfer itaque te mihi ingens munus, et quo magis instes, cogita te mortalem esse, me senem. Propera ad me, sed ad te prius. Profice et ante omnia hoc cura, ut constes tibi. Quotiens experiri voles, an aliquid actum sit, observa, an ea
Abbreviated transcription (Latin):
qd̾ tu nulli narraueras : Is
qui seit płiniũ rumor. Quid
ergo inq̃uis: cantris sũ. ut
possĩ yxcitare rumorẽ e Nõ
st quo te ad huc locũ res¬
piciens metiaris. Ad iscũ res¬
pice ĩ quo moracis. Quitqd
int̾ uic̃ĩna eniinete magnũ
est illic ubĩ eiinet. Nã mag
Nais que ĩ flimime magna.
ĩ mari paeuula est Subua.¬
culũ qd̾ alteri naui magnũ:
altiꝰ exiguũ ẽ. Tu nuc iꝑuiũ

Expanded text:
d tu nulli narraveras ? Is qui scit plurumum, rumor. "Quid ergo?" inquis, "Tantus sum, ut possim excitare rumorem?" Non est quod te ad hunc locum respiciens metiaris; ad istum respice, in quo moraris. Quicquid inter vicina eminet, magnum est illic, ubi eminet. Nam magnNavis, quae in flumine magna est, in mari parvula est. Gubernaculum, quod alteri navi magnum, alteri ex
Abbreviated transcription (Latin):
insaniã que cũ płimis la¬
ceñms̃ amittimi ꝰ: seies ñ
s opinĩonẽ dap̃m. Niemo
illa perisse sencit: s cogi¬
tat. Qui se h: nich ꝑdi¬
dit. S quoto cuiq hrẽ se
contigit : ale. Sẽneci
lucilio suo salutẽ Epła xliii.

Expanded text:
quae cum plurumis lacrimis amittimus; scies non sed opinionem damni. Nemo illa perisse sentit, sed cogitat. Qui se habet, nihil perdidit. Sed quoto cuique habere se contigit ? VALE. Seneca Lucilio suo salutem Quomodo hoc
Abbreviated transcription (Latin):
qd ea sola putauuiꝰ emi
ipos̃ impendimꝰ. que euic
ꝑ illis̾ eet̾ danda. si amenũ
aliqdꝰ fructuosũ ne p̃diũ.
ad ea paratissimi sumus
ꝑuenire cũ sollicitudiẽ. cũ
ꝑiculo. cũ iactura pudoi̾s
tlibeatis t ꝓpris. Adeo nichꝰ¬

Expanded text:
quod ea sola putamus emi, quod ea sola putamus emi, ipsos inpendimus. Quae emere pro illis esset danda, si amoenum aliquod fructuosumve praedium, ad ea paratissimi sumus pervenire cum sollicitudine, cum periculo, cum iactura pudoris et libertatis et temporis; adeo nih
Abbreviated transcription (Latin):
uires sue placuerit: ꝙ̃ illa
q̃ iã fulicitas aperuit.Iu¬
scrã ilł explicãde nequitiẽ
desut̃. Sic̃ trito serpens
eciã pestifera tractat᷑. dũ
riget frigore nõ desut illi
toꝵ crudlitas ac ambicio
et luxuria ut pariã pessi¬
mis audeat. fortime fauo¬
er deficitue. Endẽ uelle
subaudi cognosces: da posse
qnͣcũ uolut. ¶ Meministi
cũ quẽdã affiruiares eẽ
inĩ tua ptãte: dyxisse me
uolaticũ eẽ at leuẽ . ⁊ te
nõ pedem eiꝰ tene ẜ pẽtiã.
mẽtitꝰ sũ. pluiua tẽbat᷑
quã remisit ac fugit. Scis f
quos postra tibi exhibuit
ludos. quã młta ĩ ccipad
suũ casura tep̃tarit᷑. Iso
suũ euere. Non cogitabat
ꝙͣ onerosa cent̃ que pete¬
bat: ⁊ si suguacua nĩ eent̃.
Hoc itaq in hiis que affec¬
tamus acq labore mag¬
no contrndimꝰ: ĩspicr̾ debe¬
aut plus ĩcõmodi. Quedã
suꝑuacua sũt.quedã tauti
et g̃tita nob̾ udent᷑ que
cacissiẽ constat᷑. Ex eo
licet scupor nost̾ appareat

Expanded text:
s suae placuerint, quam illa, quae iam felicitas aperuit. Instrumenta illis explicandae nequitiae desunt. Sic tuto serpens etiam pestifera tractatur, dum riget frigore; non desunt tunc torum crudelitas et ambitio et luxuria, ut paria pessimis audeat, fortunae favore deficitur. Eadem velle sic subinde cognosces : da posse, quantum volunt. Meministi, cum quendam adfirmares esse in tua potestate, dixisse me volaticum esse ac levem et te non pedem eius tenere, sed pennam. Mentitus sum ? Pluma tenebatur, quam remisit et fugit. Scis, quos postea tibi exhibuerit ludos, quam multa in caput suum casura temptaverit. Non suum ruere. Non cogitabat, quam onerosa essent, quae petebat, etiam si supervacua non essent. Hoc itaque in his, quae adfectamus, ad quae labore magno contendimus, inspicere debeaut plus incommodi. Quaedam supervacua sunt, quaedam tanti et gratuita nobis videntur, quae carissime constant. Ex eo licet stupor noster appareat,
Abbreviated transcription (Latin):
riũ esti nõ uttq bonũ est
cadem iulissima. Remo co¬
usq dignitatẽ boni igno¬
rat: ut illud ad hec ĩ diẽ
utilia demittat. Qd ergo.
sum eo pocius curã cñs¬
feres: ut oudas oĩb mag¬
no tprĩs impendio queri
suꝑuacua: et młtos traĩ¬
sisse uitã : dũ uite ĩstrã
conquirũt᷑ Recognose
singulos. considã rmu̾sas.
Nu̾lius nõ uita spectat ĩ
crascinũ. Quid iñ hoc sit
mali queris. Infirero.
Non enĩ uiuũt s uicturi
sut̃. Dmĩa differut. Etiã¬
si actenderem i: tamẽ iĩta¬
eantes ꝙͣ aliena tnͣscuerͭ
et ultimo die fiit᷑ omni
dũ gxcedã que nõ da sinis¬

Expanded text:
est, non utique bonum est, eadem vilissima. Nemo usque eo dignitatem boni ignorat, ut illud ad haec in diem utilia demittat. Quid ergo? Non eo potius curam transferes, ut ostendas omnibus magno temporis inpendio quaeri supervacua et multos transisse vitam, dum vitae instrumenta conquirunt ? Recognosce singulos, considera universos; nullius non vita spectat in crastinum. Quid in hoc sit mali, quaeris? Infinitum. Non enim vivunt, sed victuri sunt. Omnia differunt. Etiamsi adtenderemus, tamen nos vtantes quasi aliena transcurrit et ultimo die finitur, omni dum excedam, quae non debet sinis
Abbreviated transcription (Latin):
conuenire. In grecis hũcli¬
cenciã tulerit᷑. Rod tͥ cũ st̃¬
Cicero quoq nẽ a quo ro¬
mana eloꝙ̃cia exiliuit: gra¬
dacius fuit. Romanꝰ seruio
magis se circũspicit e esti¬
mat p̃betq estĩmãdũ. ffa¬
uianus uis egregiꝰt utat
stiẽncia. ⁊ qd̾ post ista di elo¬
quẽcia quoq disputabat
xepedite magis ꝙͣ cõcitate
ut posses dice facilitatẽ cẽ
illã nõ celeritatẽ. Hhac̃.¬
go ĩ uiro saplẽte recipio.¬
ñ exigo. ut orõ eiꝰ siẽ ĩpe¬
dimẽto exeat. ꝓfurat᷑ tñ
malo ꝙ̃ ꝓfluat. Eo a̾ ma¬
gis er detrrreo ab istomor

Expanded text:
convenire; in Graecis hanc licentiam tuleris; nos etiam cum scrCicero quoque noster, a quo Romana eloquentia exiluit, gradarius fuit. Romanus sermo magis se circumspicit et aestimat praebetque aestimandum. Fabianus, vir egregius et vita et scientia et, quod post ista est, eloquentia quoque, disputabat expedite magis quam concitate, ut posses dicere facilitatem esse illam, non celeritatem. Hanc ego in viro sapiente recipio, non exigo; ut oratio eius sine impedimento exeat, proferatur tamen malo quam profluat. Eo autem magis te deterreo ab isto mor
Abbreviated transcription (Latin):
concumeliosꝰ fuit: ꝙͣ i
quosdrĩ noluptates sue
sũt᷑ Quoꝵ in potẽtie¬
as sane atq ĩsane libi¬
dini ob hoc mniũ possis
ignostere: qd que frcere
pacĩt᷑. ¶ec ĩmierito
hi illos furor uerat .ꝓct̃e
et enĩ ĩ mumensli exeat cu¬
piditas: que nalẽ modũ
transilit. Ille enĩ h suũ
siniẽ. In ama et ex liludi¬
ne orta: sine c̾mmo sũt̃.
Recessaria metit᷑ utilitas
suꝑuacua quo redigio᷑
quib ĩ ꝯ suetudiuẽ adductio
cace̾ nõ put̾. Et ob hoc n¬
uc ilł que saꝑuacua fuerat̃
facta siut uecessai̾a. Seruiut̃
itaq uolupttitib suis. nõ fru¬
unt᷑. Et mala sua. qd mualoꝵ
ultĩũ ẽ amat. Tũc a̾ ẽ con¬
sũiuata ĩfelicitas: ubi tͤpia
nõ solũ delectat᷑ : ẜ t̾ placẽt.
Et desiuit eẽ remedio locꝰ:
ubi que fuerãt̃ uĩtia moro

Expanded text:
contumeliosus fuit quam in quosdam voluptates suae sunt ? Quorum inpotentiae atque insanae libidini ob hoc unum possis ignoscere, quod quae fecere patiuntur. Nec inmerito hic illos furor vexat; necesse est enim in inmensum exeat cupiditas, quae naturalem modum transilit. Ille enim habet suum finem, inania et ex libidine orta sine termino sunt. Necessaria metitur utilitas; supervacua quo redigis ? quibus in consuetudinem adductis carere non possunt, et ob hoc mut illis quae supervacua fuerant, facta sint necessaria. Serviunt itaque voluptatibus, non fruuntur, et mala sua, quod malorum ultimum est, et amant. Tunc autem est consummata infelicitas, ubi turpia non solum delectant, sed etiam placent, et desinit esse remedio locus, ubi quae fuerant vitia, mo
Abbreviated transcription (Latin):
diaõ. aiulta cĩ mobser¬
uatus ille cuesꝰ feret: que
rep̃hende̾ uelis. Nõ potest
inꝙͣ tibi continge res ista
salua ue̾cundia. Ptr̃a exͥ¬
citatõne opus est cotidia¬
na. et a reb studiũ craus¬
ferendũ est aduba .Hec at̃
eciã si aderut̾ et potreut
sue ullo cuo labore decurre¬
re. tamẽ tr̃ꝑauda sũt. Nam
p̃admod̾ sãprenti iur̃o ĩdessq
modestior cõuenit: ita orõ
p̃ssa. nõ audax. Sĩma ergo
sũmarũ: hec erit. Eardilo¬

Expanded text:
dias. Multa enim inobservatus ille cursus feret, quae reprehendere velis. Non potest, inquam, tibi contingere res ista salva verecundia. Praeterea exercitatione opus est cotidiana et a rebus studium transferendum est ad verba. Haec autem etiam si aderunt et poterunt sine ullo tuo labore decurrere, tamen temperanda sunt. Nam quemadmodum sapienti viro incessus modestior convenit, ita oratio pressa, non audax. Summa ergo summarum haec erit: tardilo
Abbreviated transcription (Latin):
cultiꝰ. Rem dictã ex qͣmo¬
inuenies quĩ possit aperto
ostio uiuere.auitores
constiã urã nõ suꝑbia opposet
Sic un̾um Ir ut dephendi
sit subito aspici. Quid at̃
ꝓdest erconde̾ se: et oculos
honũ auresq iitareͬ Bo¬
na constiã turbã aduocat.
mala eciã iu solitudiẽ aux¬
ia atq sollicita est. Sĩ hões¬
ea suc q̃ fricis: om̃s sciant
Sĩ cuepia : quid refret ne¬
minẽ stire: cũ tu stias᷑
O te miserũ: si cõs p̃nis
huc̃ testeni. Wale.¬
Serũ tu m̾ te pusillũ
facis: et dicio maligniꝰ
tecũ egisse nam priuo :
Deiude fortunã. cũ possio
exuuere te uulgo et ad
felicitatẽ hom̃i maximã
emerge. i quid ad¬

Expanded text:
cultius. Rem dicam, ex qua moinvenies, qui possit aperto ostio vivere. Ianitores conscientia nostra, non superbia opposuit; sic vivimus, ut deprendi sit subito adspici. Quid autem prodest recondere se et oculos hominum auresque vitare ? Bona conscientia turbam advocat, mala etiam in solitudine anxia atque sollicita est. Si honesta sunt quae facis, omnes sciant, si turpia, quid refert neminem scire, cum tu scias ? O te miserum, si contemnis hunc testem ! VALE.terum tu mihi te pusillum facis et dicis malignius tecum egisse naturam prius, deinde fortunam, cum possis eximere te vulgo et ad felicitatem hominum maximam emergere. Si quid
Abbreviated transcription (Latin):
ornatos et in angustũ coac¬
tos ego uere componã. S uide
ne plus ꝓfutura sit racio o.¬
dinaria ꝙͣ hec. q̃ nũc uilgo
bremariũ dicit᷑. olimi cũ la¬
tine loq̃remi sũmariũ uoca¬
lut᷑. Illa res dicenti magis
nccͣia est. hec scienti. Illa
enĩ docet hec ãmonet. Or̃
ut̾usq rei tibi copiã faciã
cũ a me nõ est qd illũ aut
illũ exigas. Qui toto rẽ
dat: ignotus est. Scribã
ergo qd̾ us. s meo more.
interimi multos h quoꝵ
scripta nescio an satis or
te coget. Sĩ udĩs ꝙͣ multi
tibi laboa̾uerĩt. concupistes
dida. araguaꝵ reꝵ spẽs ad
se uocat et extollit.. Quẽ¬
admodũ flãma surgit in
rectũ. iatere ac depͥmi nõ
potest ñ magis ꝙ̃ quiestere.
Icti nẽ animꝰ ĩ motu ẽ. eo
mobilior et actuosior q̃ uehe

Expanded text:
ordinatos et in angustum coactos ego vero conponam. Sed vide, ne plus profutura sit ratio ordinaria quam haec, quae nunc vulgo breviarium dicitur, olim cum latine loquerentur, summarium vocabatur. Illa res discenti magis necessaria est, haec scienti. Illa enim docet, haec admonet. Sed utriusque rei tibi copiam faciam. Tu a me non est quod illum aut illum exigas; qui notorem dat, ignotus est. Scribam ergo quod vis, sed meo more; interim multos habes, quorum scripta nescio an satis ordte coget, si videris, quam multi tibi laboraverunt. Concupisces dida; magnarum rerum species ad se vocat et extollit. Quemadmodum flamma surgit in rectum, iacere ac deprimi non potest, non magis quam quiescere; ita noster animus in motu est, eo mobilior et actuosior, quo vehe
Abbreviated transcription (Latin):
secũde uote. Iã ille alt̾
fortasse tãꝙꝙ feuixe seuiel
anuo quĩgr̃tesio nastit᷑
Net est mirũ ex int̾uallo
magna generaci. aredio¬
cria et in turbã nasoetia se¬
pe fortuua ꝑducie eemna
nõ ip̃a raritate cõmẽdat.
Si sor mltũ adhuc ab est
ab eo qd̾ ꝑficet᷑ et si sciret
quid eẽt̃ ur bonus : nõ dumi
eẽ se credetꝰ.forcasse t̃ fieri
posse desperaret. Atmale
exiscimat de malis. Hoc eciã
pena nequiciẽ est: ꝙ qd̾ sibi
ac suis displicrt. Atodigros
qui subita et magͣͦ potẽtia
nupocent᷑ utunt᷑. Idem faci¬
ent: cũ idẽ potuerunt. asul¬
coꝵ quia nbecillia suc latẽt¬

Expanded text:
e notae. Nam ille alter fortasse tamquam phoenix semel anno quingentesimo nascitur. Nec est mirum ex intervallo magna generari; mediocria et in turbam nascentia saepe fortuna producit, eximia vero ipsa raritate commendat. Sed iste multum adhuc abest ab eo, quod profitetur. Et si sciret, quid esset vir bonus, nondum esse se crederet, fortasse etiam fieri posse desperaret. " At male existimat de malis." Hoc etiam poena nequitiae est quam quod sibi ac suis displicet. " At odit eos, qui subita et magna potentia inpotenter utuntur." Idem faciet, cum idem potuerit. Multorum, quia inbecilla sunt, late
Abbreviated transcription (Latin):
nomẽ est. Int̾ decrepitos
me munera: ⁊ exͣma tran¬
sigentes. Grãs cũ michi
apud te ago: nõ sencio ĩ
aõ etatis iniuriã : cũ sẽ¬
ciam ĩ corꝑe. Tantũ iũ¬
cia et uicioꝵ mĩstia se-¬
nuerũt. iget añmꝰ
et griudet. nõ mltũ sibi
cõ cũ corꝑe magnã pairtie¬
oueris sui posait. Exultat
et iñ fricit contͦuersiã de se¬
uectute. huc̃ ait eẽ florẽ
suũ. Cedamꝰ illi. bono suo
utaturIre ĩ dogitationẽ
uiuat. et dispice quid ex
hac tranquillitate ac mo¬
destra morr sapiẽcie debeã.
quid etati. ⁊ diligẽt᷑ excu¬
te : que nõ possim faceͬ. que

Expanded text:
nomen est; inter decrepitos nomen est; inter decrepitos me numera et extrema tangentis. Gratias tamen mihi apud te ago; non sentio in animo aetatis iniuriam, cum sentiam in corpore. Tantum vitia et vitiorum ministeria senuerunt; viget animus et gaudet non multum sibi esse cum corpore. Magnam parteoneris sui posuit. Exultat et mihi facit controversiam de senectute. Hunc ait esse florem suum. Credamus illi; bono suo utatur. Ire in cogitationem iubet et dispicere, quid ex hac tranquillitate ac modestia morum sapientiae debeam, quid aetati, et diligenter excutere, quae non possim facere, quae
Abbreviated transcription (Latin):
tantũ ut sit tibi ⁊ͥ cui reue¬
rencia. licet dimictas peda¬
gogũ: interĩ a̾ quoꝵ te aut¬
toritate custodi. Aut rato
illesit. aut scipio. autleliꝰ
Dũ te efficis eũ. ciõ quo
pectare ñ audeas. cũ effe¬
ceris: et aliqͣ ceperit apud
ce tui eẽ dignacio: inapiã
tibi ꝑmitte̾ qd̾ idẽ suadet
epycurus.  uc̃ p̃ci pue in
tripõ secede: cũ ẽẽ cogeris
cueba. Dissilez te fi młtis
oportet : dũ tibi tutũ non
sit a te recede. Circũspitr
siugulos. nemo est: cui non
sacius sit cũ quolib ẽẽ qmͣ
secũ. Tuc̃ p̃cipue ĩ tripõ
secede: cũ eẽ cogi̾s ĩ tur¬
ba: si bonus uir. si quiẽtus.
si trmperãs. Alioquĩ ĩtue¬
bam tibi a te recedendũ
esti Istic malo uiro ꝓpius
es. Uale. Eẽneca lucilio
odo dicebã tibi ĩ ꝯspcũ
cẽ me senectutis. Iã
uereor. ne senectutẽ post me
reliq̃rim. Alud iã hiis an¬
nis certe huit corꝑi uocti¬
bulũ cõuenit. qmĩ q̃dẽ sen ͨ¬
tus lasse etatis nõ fracte

Expanded text:
t tibi etiam tui reverentia, licebit dimittas paedagogum; interim aliquorum te auctoritate custodi, aut Cato ille sit aut Scipio aut Laeliudum te efficis eum, cum quo peccare non audeas. Cum hoc effeceris, et aliqua coeperit apud te tui esse dignatio, incipiam tibi permittere, quod idem suadet Epicurus: " Tunc praecipue in te ipse secede, cum esse cogeris in turba." Dissimilem te fieri multis oportet. Dum tibi tutum non est ad te recedere, circumspice singulos; nemo est, cui non satius sit cum quolibet esse quam secum. " Tunc praecipue in te ipse secede, cum esse cogeris in turba"; si bonus vir, si quietus, si temperans. Alioquin in turbam tibi a te recedendum est; istic malo viro propius es. VALE. Seneca Lucilio odo dicebam tibi, in conspectu esse me senectutis; iam vereor, ne senectutem post me reliquerim. Aliud iam his annis, certe huic corpori, vocabulum convenit, quoniam quidem senectus lassae aetatis, non fractae,
Abbreviated transcription (Latin):
u̾ba nõ proitere et pedetip̃ aler¬
tim procedeꝰ. Quid eego
moꝵ ꝙͣ molenta ista ⁊ nĩ¬
mĩa uis exuit. habeat
uires magnas: moderatas
tamen. Pechemñs situudar
nõ torrrus. Uix oratori¬
ꝑmiserim talẽ discẽdi ue¬
locittitr̃. ireuocabilẽ ac¬
sine lege uadentẽ./ Quẽad
ciñ iudex subsequi potit᷑ ãqñ
eciã imperitꝰ et eudis: dũ
quoq cũ illũ aut ostẽtacio
absculerit. aut ffectꝰ ĩpetꝰ¬
sui cm̃ festinet atq ingerat.
quͣtũ aures patĩ pũt. Rectr
ergo faciẽs si nõ uideris
lucrio si ncce est uł pub
uimĩcius diceret: asellius
ait. tractim. Ram geminꝰ
uariꝰ ait. quõ illũ disertũ
dicatis nestio. triã u̾ba ñ
pocest iungere. Quid in
malis tu sit dicere quõ
uinicius : Aliquis tã insul¬
sus int̾uenerit ꝙͣ qui illi
singula u̾ba uellenti tanꝙͣ
dictacet nõ diceret.ait.
Dic. uł nũꝙͣ dicas. Namq
hacteri cursũ. suis tꝑrib

Expanded text:
verba, non proicere, et pedeteverba, non proicere, et pedetem procedere. " Quid ergo m violenta ista et nimia vis exuit. Habeat vires magnas, moderatas tamen; perennis sit unda, non torrens. Vix oratorirmiserim talem dicendi velocitatem inrevocabilem acne lege vadentem. Quemadmodum enim iudex subsequi poterit aliquando etiam inperitus et rudis ? Tum quoque, cum illum aut ostentatio abstulerit aut affectus inpotum festinet atque ingerat, quantum aures pati possunt. Recte ergo facies, si non videris lueris, si necesse est, ut Vinicius diceret, Asellius ait: "Tractim." Nam Geminus Varius ait: " Quomodo istum disertum dicatis nescio; tria verba non potest iungere." Quidni malis tu sic dicere, quomodo Vinicius ? Aliquis tam insulsus intervenerit quam qui illi singula verba vellenti, tamquam dictaret, non diceret, ait: " Dic, numquid dicas." Nam Q. Hateri cursum, suis temporibus
Abbreviated transcription (Latin):
Quomõ aut rege̾ pocest.
qui regi nõ potest᷑ Quid
qdꝰ hec oracõ que sanãdis
mẽtibꝰ adhibet᷑ descende
in nos debet᷑ Remedia
nõ prosut : nisi ĩmorent᷑.
aiultũ p̃te̾a h manitatis
et uani. Plus sonat. ꝙͣ ua¬
let. Lemẽda sũt que me
extrrrent. ¶ompescenda
que irrieant. discuciẽda
que frllut. Iuhibenda luxu¬
ria corripienda auarĩcia.
Quid hor captũ pot̾ fieri᷑
Quis medicꝰ egrol ĩ trãsitu
curatͤ Quid qd̾ ne uolupta¬
cẽ quidẽ ullã h talis u̾borũ
sũa delectu euentiũ strepitꝰe ae
S ut plerriq quo fieri posse
nõ crederes cognouisse sacis
st: ita istos qui u̾ba ꝯxer/¬
cuerut̃ : habũde ẽ seuil au¬
disse. Quid enĩ quid discel
quid nuitari uelitr quid de
coꝵ ammno udicet: quorũ
prodiue currentiũ nõ ubi
tato corporis ponde̾ serpit.
aclongius ꝙͣ uoluit effrt᷑.
sic ista discrudi celerĩtas:
n ͨ in sua ꝑtãte est. n saciõ
decora pħie. que pone̾ deb

Expanded text:
o autem regere potest, quae regi non potest ? Quid, quod haec oratio, quae sanandis mentibus adhibetur, descendere in nos debet ? Remedia non prosunt, nisi inmorantur. Multum praeterea habet inanitatis et vani, plus sonat quam valet. Lenienda sunt, quae me exterrent, conpescenda, quae inritant, discutienda, quae fallunt, inhibenda luxuria, corripienda avaritia; quid horum raptim potest fieri ? Quis medicus aegros in transitu curat ? Quid, quod ne voluptatem quidem ullam habet talis verborum sine dilectu ruentium strepitus ? Sed ut pleraque, quae fieri posse non crederes, cognovisse satis est, ita istos, qui verba exercuerunt, abunde est semel audisse. Quid enim quis discere, quid imitari velit ? Quid de eorum animo iudicet, quorum proclive currentium non ubi tato corporis pondere se rapit ac longius quam voluit effertur; sic ista dicendi celeritas nec in sua potestate est nec satis decora philosophiae, quae ponere debet