comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
demonũ calliditate conceptꝰ: Ñ enĩ par¬
ua desꝑatione deicim: considerantes eũ
labores tantos quos ꝑ quinqͣginta annõ
in hac heremo tã laudabilit̾ exegit. ig¬
norantiȩ huiꝰ uicio ñ solũ penitꝰ ꝓ ni¬
chilo ꝑdidisse: s etiã ꝑpetuę mortis in¬
currisse discrimen. Unde gͦ uł cur ei
hic tã gins error irrepserit: pͥmũ deside ra¬
mus agnoscere: de inde q̃sumꝰ edoceri
quẽadmodũ ad illã orationis qͣlitatẽ
de qua pͥdẽ ñ solũ copiose s etiã mag¬
nifice disputasti ꝑuenire possimꝰ In ł
enĩ ꝓficit in nob̾ admirabilis illa colla¬
tio: ut stuporẽ tantũ ͤ mentis incuteret.
ñ quẽ admodũ eã ꝑficere uł app̃hendẽ
ualeremꝰ ostenderet:saac.
Iou est mirandũ hominẽ siplicis
simũ & de substantia ac natura di¬
uinitatis ñꝗͣ penitꝰ crudicũ. rusticitatis
uicio & c̃suetudine erroris antiqui usq
nẽ detineri uł decipi potuisse. & ut

Expanded text:
daemonum calliditate conceptus. non enim pardaemonum calliditate conceptus. non enim parua desperatione deicimur considerantes eum labores tantos, quos per quinquaginta annos in hac heremo tam laudabiliter exegit, ignorantiae huius uitio non solum penitus perdidisse, sed etiam perpetuae mortis incurrisse discrimen. nnde ergo uel cur ei hic tam grauis error inrepserit, primum desideramus agnoscere. deinde quaesumus edoceri quemadmodum ad illam orationis qualitatem, de qua pridem non solum copiose, sed etiam magnifice disputasti, peruenire possimus. in hoc enim profecit in nobis admirabilis illa conlatio, ut stuporem tantummodo mentis incuteret, non quemadmodum eam perficere uel adprehendere ualeremus ostenderet. ISAAC: Non est mirandum hominem simplicsimum, et de substantia ac natura Divinitatis nunquam penitus eruditum, rusticitatis vitio ac consuetudine erroris antiqui usque nunc detineri et decipi potuisse, et ut
Abbreviated transcription (Latin):
subtͣcto ad alt̾iꝰ scripture cextũ nesciens
stupensq deuoluit᷑. Cũq illud in se¬
met ipsa ceꝑit uolutare. nec dũ illo ad
integrũ uentilato. ab orta alt̾iꝰ testimo¬
nii memoria: medicationẽ mat̾iȩ pͥoriᷤᷤ
excludit: Dehacqͦ ad alterã subintͣnte
alia meditatione tͥnfert᷑. E ita animꝰ
semꝑ rotatꝰ de psalmo ad psalmũ. de

Expanded text:
subtracto ad alterius scripturae textum nesciens subtracto ad alterius scripturae textum nesciens stupensque deuoluitur. cumque illud in semet ipsa coeperit uolutare, necdum illo ad integrum uentilato oborta alterius testimonii memoria meditationem materiae prioris excludit. de hac quoque ad alteram subintrante alia meditatione transfertur, et ita animus semper de psalmo rotatus ad psalmum, de
Abbreviated transcription (Latin):
ac uisibiles effecta mat̾ias. gemitib menar¬
rabilib atq suspiriis emitcit ad dm̃i Germanꝰ
Ion solũ nob̃ tͣditionẽ spũalis huiꝰ qͣm
poposcimꝰ disciplinȩ: s ipsã plane ꝑfec¬
tionẽ satis aꝑte atq dilucide putamꝰ exp̃s¬
sam: Quid enĩ pot̾ ẽẽ ꝑfectiꝰ quid ue
sublimiꝰ. quã clĩ memoriã tã c̃pendiosa
meditatione c̃plecti. atq uniꝰ u̾sicłi uo¬
lutatione a cunctis uisibiliũ t̾minis
emigͣre. & quodãmͦ affectus orationũ eunc¬
tarsi breui sermone concludere: Et ic¬
circo unũ qđ suꝑ÷ adhuc nobis p̃camͣ ex¬
poni quẽ adinodũ hẽ eundẽ u̾siculũ quẽ
nobis uice formulȩ tͣdidisti. stabilit̾ reti¬
nere possimꝰ᷑ ut sic̃ ꝑ d̃i gr̃am sumꝰ a scła¬
riũ cogitationũ ineptiis lib̾ati. ita sp̾ua¬
les quasq inmobilit̾ retentemꝰ: . XIII.¬
Um enĩ capitulũ cuilibet psalmi
mens nr̃a c̃ceꝑit: insensibilit̾ eo

Expanded text:
ac uisibiles effecta materies gemitibus inenarac uisibiles effecta materies gemitibus inenarrabilibus atque suspiriis profundit ad deum. GERMANVS : Non solum nobis traditionem spiritalis huius quam popoadmus disciplinae, sed ipsam plane perfectionem satis aperte atque dilucide putamus expressam. quid enim potest esse perfectius quidue sublimius quam dei memoriam tam conpendiosa meditatione conplecti atque unius uersiculi uolutatione a cunctis uisibilium terminis emigrare et quodammodo affectus orationum cunctarum breui sermone concludere ? et idcirco unum quod superest adhuc nobis precamur exponi, quemadmodum hunc eundem uersiculum quem nobis uice formulae tradidisti stabiliter retinere possimus, ut sicut per dei gratiam sumus a saecularium cogitationum ineptiis liberati, ita spiritales quasque inmobiliter retantemus. Cum enim capitulum cuiuslibet psalmi mens nostra conceperit, insensibiliter eo
Abbreviated transcription (Latin):
humana fragilitas. sei imꝑuida fefellerit
ignoratio. decantantes reminiscam̃: Om̃s
namq hos affectus in psalmis inuenimꝰ
exp̃ssos. ut ca quȩ incurrerint uelut in
speculo purissimo ꝑuidentes efficatiꝰ
agnoscamꝰ. ⁊ ita magistͥs affectib eruditi.
ñ ut audita. s tanꝗͣ ꝑspecta palpemꝰ nec
tanꝗͣ memoriȩ c̃mendata.s. uelut ipsi re¬
rũ naturȩ insita de int̾no cordis partu¬
riamꝰ affectu. ut eoꝵ sensus ñ cextu lecti¬
onis. s exꝑientia p̃cedũte penetremꝰ: atq
ita add illã orõnis incorruptionẽ mens nr̃a ꝑ
ueniet. ad quã in suꝑiore tͣctatu qͣntũ dñs
donare dignat᷑ ÷ ordo collationis ascendit.
q̃ ñ solũ nulliꝰ imaginis occupat᷑ intuitii.
s eciã nulla uocis nulla u̾boꝵ ꝓsecutione
distinguit᷑. Ignita uͦ mentis intentione ꝑ
ineffabilẽ cordis excessũ. inexplebili sp̃c ala¬
critate ꝓfert᷑ quã q meus extͣ oiũs sensus¬

Expanded text:
humana fragilitas seu inprouida fefellerit humana fragilitas seu inprouida fefellerit ignoratio, decantantes reminiBcamur. omnes namque hoe adfectus in Psalmis inuenimus expressos, ut ea quae incurrerint uelut in speculo purissimo peruidentes efficacius agnoscamus et ita magistris adfectibus eruditi non ut audita, sed tamquam perspecta palpemus, nec tamquam memoriae conmendata, sed uelut ipsi rerum naturae insita de interno cordis parturiamus adfectu, ut eorum sensus non textu lectionis, sed experientia praecedente penetremus. atque ita ad illam orationis incorruptionem mens nostra perueniet, ad quam in superiore tractatu, quantum dominus donare dignaquae non solum nullius imaginis occupatur intuitu, sed etiam nulla vocis, nulla verborum prosecutione distinguitur, ignita uero mentis intentione per ineffabilem cordis excessum inexplebili spiritus alacritate profertur, quamque mens extra omnes sensus
Abbreviated transcription (Latin):
cotidie geri ẽpleriq cognoscat. Tc̃ enĩ scͥp¬
turȩ diuine nob̃ clariꝰ ꝑpacescunt. & qͦ¬
dãmꝰ earũ uenę medulle.q pandunt᷑:¬
qͣndo expientia nr̃a earũ ñ tant̃ ꝑcipit¬
s etiã p̃uenit nocionẽ. sensusq u̾boꝵ ñ
ꝑ expositionẽ nob̃ s ꝑ documenta reseran¬
tur: Qundẽ namq recipientis cordis af¬
fectũ quo quisq decantatꝰ. uł c̃scriptꝰ ÷ psal¬
mus: uelut auctores eiꝰ facti p̃cedimꝰ magiᷤ
intellectũ ipsiꝰ. ꝗͣ. sequim᷑: idẽ. ut pꝰ dictoꝵ
uirtutẽ ꝗͣ noticiã colligentes. quid in
nob̃ gestũ sit. uł cotidianis gerat᷑ incur-¬
sib suꝑueniente eoꝵ meditatione qͦdã¬
modo recordem᷑. & quid nob̃ uł negligen¬
tia nr̃a peꝑerit. uł diligentia c̃quisierit
uł ꝓuidentia diuina c̃tulerit. uł instiga¬
tio fraudauerit mimici. uł subgͣxerit᷑
lubrica ac subtilis obliuio. uł intulerit

Expanded text:
cotidie geri inplerique cognoscat. tunc enim scripcotidie geri inplerique cognoscat. tunc enim scriptnrae diuinae nobis clarius perpatescunt et quodammodo earum uenearum non tantum percipitsed etiam praeuenit notionem, sensusque uerborum non per expositionem nobis, sed per documenta reserantur. eundem namque recipientes cordis affectum, quo quisque decantatus uel conscriptus est psalmus, uelut auctores eius facti praecedemus magis intellectum ipsius quam sequemur, id est ut prius dictorum uirtutem quam notitiam colligentes, quid in nobis gestum sit uel cotidianis geratur incursibus superueniente eorum meditatione quodammodo recordemur, et quid nobis uel neglegentia nostra pepererit uel diligentia conquisierit uel prouidentia diuina contulerit uel instigatio fraudauerit inimici uel subtraxerit lubrica ac subtilis obliuio uel intulerit
Abbreviated transcription (Latin):
ce passionis p̃dictiq u̾sicłi incessabili me¬
ditatione munit᷑. infestantis inimici de¬
lida qui fecerunt in petͥs domos suas. q
re uera quid inualidiꝰ xp̃iano. quid infir¬
miꝰ monacho. cui ñ solũ nulla inuiriarũ
uindicta suppedicat. s nec leuis quidẽ
tacitaq c̃motio. saltẽ intͥnsecꝰ pullula¬
re Concedit᷑: Quisqͥs aut̃ ex hoc ꝓficiens
statu ñ solũ umocentiȩ simplicitatẽ pos¬
sidet: s etiã discretionis uirtuce munitꝰ.
uirulentoꝵ serpentiũ ext̾minator effec¬
tus ẽ. habens concͥtũ sathanã sub pe¬
dib suis. E ad figurã racionat ccrui.
mentis alacͥtate ꝓuenit: pascet᷑ in ꝓphe¬
ticis atq apłicis montib id . ẽ. excelsissi¬
mis eoꝵ ac sublimissimis sacramentis:
sitos. s uelut a se editos quasi orationẽ ꝓ¬
pͥã ꝓfunda cordis c̃punctione deꝑmat᷑
uł certe ad suã ꝑsonã estimet eos fuisse

Expanded text:
nicae passionis, praedictique versiculi incessabili menicae passionis, praedictique versiculi incessabili meditatione munitus, infestantis inimici delida qui fecerunt in petris domos suas. Et revera quid invalidius christiano, quid infirmius monacho, cui non solum nulla injuriarum vindicta suppeditat, sed ne levis quidem tacitaque commotio saltem intrinsecus pullulare conceditur? Quisquis autem ex hoc proficiens statu, non solum innocentiae simplicitatem possidet, sed etiam discretionis uirtute munitus uirulentorum serpentium exterminator effectus est habens contritum Satanan sub pedibus suis, et ad figuram rationa- . bilis cerui mentis alacritate peruenit, pascetur in propheticis atque apostolicis montibus, id est excelsissimis eorum ac sublimissimis sacramentis.  conpositos, sed uelut a se editos quasi orationem propriam profunda cordis conpunctione depromat uel certe ad suam personam aestimet eos fuisse
Abbreviated transcription (Latin):
pauꝑtas ꝗͣ illiꝰ qui nichil ^ psidii. nicħ
uiriũ habere cognoscens. de aliena lar¬
gitate cotidianũ poscit auxiliũ. & uitã
suã atq substantiã singłis quibq mo¬
mentis diuina ope intelligens susten¬
tari. uerũ se mendicũ dñi ñ inmerito
ego aut̃ mendicꝰ & pauꝑ sũ. ds̃ adiuiua
me: ac sic ad illã qͦ multiformẽ scientiã
dĩ ipso illuminante conscendens. inci¬
piet deinceps sublimiorib ac sanctiorib
mist̃is saginari. scdm illud qđ dr̃ ꝑ ꝓpħã:¬
Montes excelsi ceruss. pet᷑ refugiũ erinacus
Qb satis ꝓpͥe hiuc quẽ diximꝰ sensui coaptat᷑.
eoqđ quisquis in simplicitate atq inno¬
centia ꝑseuerans. nulli est noxiꝰ uł molestꝰ.
s sua tant̃ simplicitate c̃cẽptꝰ solũmͦ sẽ
ab insidiantiũ p̃da desidãt c̃cucari: uelit
erinaciꝰ spũalis effectꝰ igi euangłicȩ illiꝰ pe¬
tre uelamine ꝓtegat᷑. id ẽ memnoria dñi

Expanded text:
paupertas quam illius, qui nihil se praesidii, nihil paupertas quam illius, qui nihil se praesidii, nihil uirium habere cognoscens de aliena largitate cotidianum poeoit auxilium, et uitam suam atque substantiam singulis quibusque momentis diuina ope intellegens sustentari uerum se mendicum domini non inmerito ego autem mendicus et pauper sum: deus adiuuat me. ac sic ad iliam quoque multiformem scientiam dei ipso inluminante conscendens incipiat deinceps sublimioribus ac sacratioribus mysteriis saginari secundum illud quod ontes excelsi ceruis: petra refugium erinaceis. quod satis proprie huio quem diximus sensqi coaptatur, eo quod quisquis in simplicitate atque innocentia perseuerans nulli est noxius uel molestus, sed sua tantum simplicitate contentus solummodo se ab insidiantium praeda desiderat contutari, uelut erinaceas spiritalis effectus iugi euangelicae illius petrae uelamin
Abbreviated transcription (Latin):
deducat: hic te om̃ĩ tempore ꝓsequat᷑.
Nc̃ medicab̾is scđm p̃ceptũ legislatoris
sedens in domo. & ambulans in itine.
dormiens atq consurgens: hc̃ scͥbes in
limine & ianuis oris tur̃ hc̃ in parie¬
tib dom̃ tuȩ. ac penet᷑bilib tui pec¬
toris collocabis. ita ut hic ad orationẽ
ꝓcunti sit tibi acclinis decarita is
& ex inde consirgenti acq acd om̃s usos
uite necessarios incedñti fiat erec ta
& iugis oratio
stã mens indesinent̃ formulã teneat.
donec usu eiꝰ incessabili & uigi medi¬
tatione firmata. cunctarũ cogitatioñ
diuicias amplasq substantias abiciat
ac refutet. atq ita u̾sicłi huiꝰ pauꝑta¬
te constricta. ad illã euangłicã bea¬
titudinẽ quȩ int̾ cet̾as beatitudines
pͥmatũ tenet ꝓna facilitate ꝑueniat
ꝓpheticũ implebit eloquiũ: łauꝑ &
inobs laudabunt nomen dñi Et re
uera quȩ maior ac sanctior pot̃ eẽ

Expanded text:
deducat, hic te omni tempore prosequatur; deducat, hic te omni tempore prosequatur; hunc meditaberis secundum praecepta legislatoris, sedens in domo et ambulans in itinere, dormiens atque consurgens; hunc scribes in limine et januis oris tui; hunc in parietibus domus tuae ac penetralibus tui pectoris collocabis, ita ut haec ad orationem procumbenti sit tibi acclivis decantatio; et exinde consurgenti atque ad omnes usus tae necessarios incedet iugis oratio. Istam, istam mens indesinenter formulam teneat, donec usu eius incessabili et iugi meditatione firmata cunctarum cogitationum diuitias amplasque substantias abiciat ac refutet, atque ita uersiculi huius paupertate constricta ad illam euangelicam beatitudinem, quae inter ceteras beatitudines primatum tenet, prona facilitate perueniat.propheticum inplebit eloquium: pauper et inops laudabit nomen domini. et re nera quae maior aut sanctior potest esse
Abbreviated transcription (Latin):
in ꝓsꝑis ne extollam: incessabili ugi¬
tate fũdũda est: huiꝰ inꝗͣ u̾sicłi mecdica¬
tio in cuo pectore indirupta uoluat᷑:
h c̃ in oꝑe quolibet seu ministĩo uł iti¬
nere constitut᷑. decantare ñ desinas
ħe & doriiens. & refidens. & in ultimis
naturȩ necessitatib ineditare: hȩc
uolutatio cordis uelut formula tibi sa¬
lutaris effecta. ñ solũ illesũ ab om̃i
demonũ incursione eustodiet. s etiã
cunctis te uiciis t̾renȩ contagionis ex¬
puirgans. ad illas inuisibiles theorias
celestes q ꝑducet. atq ad illũ ineffa¬
bilẽ ac ꝑpaucis exꝑtũ ꝓuehet orati¬
onis ardorẽ hc̃ u̾siłũ meditanti tibi
sonnꝰ irreppat: donec incessabili eiꝰ
exercitatione formatꝰ. etiã ꝑ soporẽ
eũ decantare consuescas hic tͥ exꝑge¬
facto pͥmꝰ occurrat. Iste ͤiugilantis cogi¬
tasiores anticipet uniu̾sas. Iste te de
tuo surgentẽ cubicło. curuatione ge¬
nuũ tͣdat. atq illic deincers ad opꝰ actũꝙ

Expanded text:
nec extollamur incessabili iogitate fundenda est. huius, inquam, uersiculi meditatio in tuo pectore indisrapta uoluatur. hunc in opere quolibet seu ministerio uel itinere constitutus decantare non desinas. hunc et dormiens et reficiens et in ultimis naturae necessitatibus meditare. haec uolutatio cordis uelut formula tibi salutaris effecta non solum inlaesum ab omni daemonum incursione custodiet, sed etiam cunctis te uitiis terrenae contagionis expargans ad illas inuisibiles theorias caelestesque perducet atque ad illum ineffabilem ac perpaucis expertum prouehet orationis ardorem. hunc uersiculum meditanti tibi somnus inrepat, deaec incessabili eius exercitatione formatus etiam per soporem eum decantare consuescas. hic tibi expergefacto primus occurrat, iste euigilantis cogitationes anticipet oniaenas, iste te de tuo surgentem cubili oaruationi genuum tradat atque iliiae deinceps ad omne opus
Abbreviated transcription (Latin):
qua diximꝰ disciplina et intentione sp̃s
exhibentes. efficat᷑i pot̾imꝰ uirtute can¬
tare. Dirigat᷑ oratio mea sic̃ incensũ
in conspectu tuo. elematio manuũ
mearũ sacͥtĩciũ uespertinũ Qđ etiã¬

Expanded text:
qua diximus disciplina et intentione spiritus qua diximus disciplina et intentione spiritus exhibentes, efficaci poterimus virtute cantare: Dirigatur oratio mea sicut incensum in conspectu tuo, elevatio manuum mearum sacrificium vespertinum .
Abbreviated transcription (Latin):
tantũ ⁊ intenta mente peticiones nr̃as
soli pandimꝰ dõ. ita ut ne ipsȩ quidẽ
ticionis agnoscere: Proppt᷑ qđ eũ sũmo
est orandũ silentio. ñ solũ ne fr̃es adstan¬
tes nr̃is susurriis uł clamorib aduocemꝰ.
& orantiũ sensib obstrepam᷑: s ut ipsos qͦ
inunicos nr̃os. qui orantib nob̃ maxime
insidiant᷑. lateat nr̃e peticionis intentio
ta enĩ enĩ p̃ceptũ illud implebunꝰ: Ab ea
quȩ dormit in simi tuo. custodi claustͣ
oris tui Ob qđ frequent̃ quidẽ. s bre¬
uit̾ orandũ ẽ. ne ĩmorantib nob̃ insere¬
re aliquid nr̃o cordi insidiator possit
inimicꝰ Istud namq uerũ sacͥficiũ ẽ.: qr
taris oblatio: ista sunt pura libamina
istud sacͥficiũ iusticie: istud est sacͥficiũ
laudis: heȩ uere ⁊ pinguꝰ hostiȩ: Ista st̃
holocausta medullata. q̃ contͥtis et hu¬
miliatis cordib offerunt᷑. quȩq hac

Expanded text:
tantum, et intenta mente petitiones nostras tantum, et intenta mente petitiones nostras soli pendimus Deo, ita ut ne ipsae quidem titionis agnoscere. propter quod cum summo est orandum silentio, non solum ne fratres adstantes nostris susurris uel clamoribus auocemus et orantium sensibus obstrepamus, sed ut ipsos quoque inimicos nostros, qui orantibus nobis maxime insidiantur, lateat nostrae petitionis intentio. ita enim praeceptum illud inplebimus: ab ea, quae dormit in sinu tuo, custodi claustra oris tui. Ob quod frequenter quidem, sed breuiter est orandum, ne inmorantibus nobis inserere aliquid nostro cordi insidiator possit inimicus. istud namque est sacrificium uerum, quia taris oblatio, ista sunt pura libamina, istud sacrificium iustitiae, istud sacrificium laudis, hae sunt uerae ac pingues hostiae, ista sunt holocaustmiliatis cordibus offeruntur; quaeque hac
Abbreviated transcription (Latin):
ita & filius suscitatũ se templũ sui cor¬
poris ꝓtestat᷑. Soluite inquit templũ
hoc: ⁊ ego in tͥb dieb suscitabo illud
Et iccirco his q̃ p̃diximꝰ exemplis dñicis
eruditi. cunctas obsec̾tiones nr̃as sumili nos
qͦ debemꝰ oratione concludere. & hanc uo¬
cẽ cunc̾tis peticionib nr̃is semꝑ adum¬
gere: Lierũtñ ñ sic̃ ego uolo. s sic̃ tu Satiꝰ
uͦ constat. illũ tͥne curuationis numũm
qui solet in ꝯgregationib fr̃m ad condu¬
dendã siuaxim celebrari: eũ qui intento
animo supplicat obseruare ñ posse:
Inte om̃ia sane illud euangłicũ p̃cep¬
tũ diligentiꝰ obseruandũ est. ut intͣa¬
tes in cubiculũ nr̃m. clauso hostio oremꝰ¬
cor nr̃m penitꝰ amouentes. secreto qͦdãmͦ
ac familiarit̾ p̃ces nĩas soli dõ reseraoꝰ.
Clauso hostio oramꝰ: cũ strictis labiis omĩq
silentio supplicamꝰ. ñ uocũ. s cordiũ scru¬
tatori In abscondico oramꝰ: qͣndo corde

Expanded text:
uscitaturum se templum sui corporis protestatur soluite, inquiens, templum hoc, et ego in tribus diebus suscitabo illud. et idcirco his quae praediximus exemplis dominicis eruditi cunctas obsecrationes nostras simili nos quoque debemus oratione concludere et hanc uocem cunctis petitionibus nostris semper adiungere: uerumtamen non sicut ego uolo sed sicut tu. satis uero constat illum trinae curuationis numerum, qui solet in congregationibus fratrum ad concludendam synarin celebrari, eum qui intento animo supplicat obseruare non posse. Ante omnia sane illud euangelicum praeceptum diligentius obseruandum est, ut intrantes in cubiculum nostrum cluso ostio cor nostrum penitus amoventes, secreto quodam modo ac familiariter preces nostras Domino referamus. Clauso oramus ostio, cum strictis labiis nostris omnique silentio supplicamus, non vocum, sed cordium scrutatori. In abscondito oramus, quando corde
Abbreviated transcription (Latin):
duiq sit ꝓtͣcta collatio: ꝓ sublimitate
tñ ac difficultate mat̾iȩ paucis admo¬
dũ credimꝰ disputatũ.
Dis sc̃ĩ ysaac sermonib stupefacti po¬
cius ꝗͣ repleti: uesꝑtina synaxi celebta.
sopori paululũ menbia lauxauimꝰ. pͥ¬
moq diluculo sub placito plenioris tͣctat᷑
itm reu̾suri ad nr̃a discessimꝰ. tã ꝑceptoꝵ
adquisitione ꝗͣ de ꝓmissoꝵ securitate gau¬
dentes: Excellentiã siquidẽ oratiomꝰ nob̃¬

Expanded text:
iuque sit protracta conlatio, pro sublimitate tamen ac difficultate materiae paucis admodum credimus disputatum. His sancti Isaac sermonibus stupefacti potius quam repleti uespertina synaxi celebrata sopore paululum membra laxauimu3, primoque diluculo sab placito plenioris tractatus iterum reuersuri ad nostra discessimus tam de praeceptorum adquisitione quam de promissorum securitate gaudent
Abbreviated transcription (Latin):
uolentis sita est potestate Procerto
aut̃ ñ sc exaudicudũ supplicans quisq
ñ dubitet: cũ se dubitauĩt exaudiri:
Qđ aut̃ infatigabilit̾ sit dño supplicandĩ.
etiã illo beati danielis docem᷑ exemplõ qd̾
ex auditꝰ ã pͥma die qua cepit orare. pꝰ
pͥmũ ⁊ uicesinũ diẽ ꝯseqr sue peticiomꝰ
effectũ. Uinde nos qͦ ñ debemꝰ a cepta ora¬
tionũ nrarũ intentione cessare. si nos tar¬
Idius exaudiri senserunꝰ. ne forte aut ex¬
auditionis gr̃a dispensatione dñi utilit̾
differat᷑. aut angls diuinũ ad nos benefi¬
cuĩ delaturꝰ. a facie om̃ĩpotentis eg̾ssus.
resistente diabolo demoret᷑ Quẽ certũ ÷
tͣnsinissũ mimeris desidiũ ingerere ñ pos¬
se. si nos a ꝓpositȩ peticionis intentione
cessare repperit. Qd̃ etiã supͣdicto ꝓphe
ꝓculdubio accidere potuisset: nͥ uirtute
inẽꝑabili in pͥmũ atq uicesimũ diẽ ora¬

Expanded text:
uolentis sita est potestate. pro certo uolentis sita est potestate. pro certo autem non exaudiendum se supplicans quisque non dubitet, cum se dubitauerit exaudiri. quod autem infatigabiliter sit domino supplicandum, etiam illo beati Danihelis docemur exemplo, quod exauditus a prima die qua coepit orare post primum et uicensimum diem consequitur suae petitionis effectum. onde nos quoque non debemus a coepta orationum nostrarum intentione cessare, si nos exaudiri tardius. senserimus, ne forte aut exauditionis gratia dispensatione domini utiliter differatur ant angelus diuinum ad nos beneficium delatnms a facie omnipotentis egressus resistente diabolo demoretur: quem certum est transmissum muneris desiderium ingerere non posse, si nos a propositae petitionis intentione cessasse reppererit. quod etiam supra dicto prophetae procul dubio accidere potuisset, nisi uirtute inconparabili in primum atque uicensimum diem ora
Abbreviated transcription (Latin):
quicqͥd oratꝰ fuerit reꝓmittit᷑ ꝰ id cͥco absq
hesitationis infidelitate  insistendũ ẽ. ob¬
tent᷑osq nos earũ iugitate cuncta q̃ scdm̃
dm̃ poposcerimꝰ minime dubitandũ Hor¬
tat᷑ enĩ nos dñs uolens ea quȩ st̃ ȩt̾na ce¬
lestia q p̃stare: ut eũ importunitate nr̃a
qͦdãmͦ coartemꝰ. qui importunos nos ñ¬
mͦ ñ despic̃ nec refutat. s etiã in uitat¬
& laudat. eisq p̃stiturũ se quicqͥd ꝑseue¬
rant̾ sꝑauerint. benignissime pollicet᷑
dicens: Petite & accipietis. Querite & inue¬
nietis. Pulsate ⁊ aꝑiet᷑ uob̃ Om̃is qui
petit accipit. & qui querit inuenit. &
pulsanti aꝑiet᷑. Et itm omĩa q̃c̃q petie¬
ritis in oratione credentes accipietis.
et nicħ impossibile erit uob̃ Q iccirco
si cuncte nos exauditionũ qͣs p̃diximꝰ
cause omnino deficiunt. saltẽ animet
importunitatis instantia. quȩ absq ulla
uł m̾iti uł laboris difficultate in cuicq

Expanded text:
fuerit repromittit? et idcirco absque haesitationis infidelitate precibus insistendum est obtenturosque nos earum iugitate cuncta quae secundum deum poposcerimus minime dubitandum. hortatur enim nos dominus uolens ea quae sunt aeterna caelestiaque praestare, ut eum inportunitate nostra quodammodo coartemus, qui inportunos non modo non despicit nec refutat, sed etiam inuitat et laudat, eisque praestiturum se quidquid perseueranter sperauerint benignissime pollicetur dicens: petite, et accipietis: quaerite, et inuenietis: pulsate, et aperietur uobis. omnis enim qui petit apulsanti aperietur, et iterum: omnia quaecumque petieritis in oratione credentes accipietis. et nihil inpossibile erit uobis. et idcirco si cunctae nos exauditionum quas praediximus causae omnino deficiunt, saltim animet inportunitatis instantia, quae absque ulla uel meriti uel laboris difficultate in cuiuscumque
Abbreviated transcription (Latin):
dñicꝰ nominauit: Am̃ enĩ dico uob̃. qͥa
si ñ ꝓpt̃ amicitiã. uł ꝓpt̾ importunita¬
tẽ eiꝰ surget. & dabit illi qͣntũ opꝰ habu¬
erit: Habes ui elemosinarũ fructu: In¬
clude inquit elemosinã in sinu pauꝑis.
& ipsa ðrabit ꝓ te in tempore tͥbulatio¬
nis. Habes in emendatione uite & oꝑib
impietatis. solue fasciculos depͥmentes :
Et pꝰ pauca. quib infructuosi ieiunii
sterilitas castigat᷑ Cunc inquit inuo
Et itm: Ne afflixeris aduenã: quia si cla¬
mauerit ad me exaudiã eir̃ qͥa miseri¬
cors sũ Uidecis gͦ quot modis optinea¬
tur exauditionis gr̃a ut nullus ad im¬
petͣnda ea quȩ salutaria sunt & ȩt̾na.
conscientiȩ suȩ desꝑatione frangat᷑: Lit¬

Expanded text:
dico uobis, quia si non propter amicitiam, uel propter inportunitatem eius surget et dabit ei quantum opus habuerit. habes in elemosynarum fructu: include, inquit, elemosynam in corde pauperis, et ipsa exorabit pro te in tempore tribulationis. habes in emendatione uitae et operinpietatis, solue fasciculos deprimentes. et post pauca quibus infructuosi ieiunii sterilitas castigatur: tunc, inquit, inuoet iterum: ne adflixeritis aduenam, quia si clamauerit ad me, exaudiam eum, quia misericors sum. uidetis ergo quot modis obtineatur exauditionis gratia, ut nullus ad inpetranda ea quae salutaria sunt et aeterna conscienti
Abbreviated transcription (Latin):
mo pͥmo canit᷑ Quia cinerẽ sic̃ panẽ
manducabã: et poculũ meũ cũ fletu
miscebã: Quas certũ est ñ illo affectu
ꝓmi. quo in sexto psalmo ex ꝑsona pe¬
nitentis emergunt: s ꝓ anxietatib uitȩ
huiꝰ ⁊ angustiis atq erũpnis. quib iusti
in hoc mundo positi depͥmunt᷑. Qđ etiã
psalmi ipsiꝰ ñ solũ textꝰ. s etiã titulus
euident̾ ostendit. qui ex ꝑsona pau¬
peris illiꝰ de quo in euangłio dr̃. beati
ita describit᷑: Oracio pauꝑis cũ anxiatꝰ
fuerit. & corã dõ effuderit p̃cẽ suã: Ab
bis g̃ lacmis multũ distant illȩ lacͥmȩ:
quȩ obturato corde de siccis ocłis ex pͥmunt᷑.
Quas licet ñ penitꝰ infructuosas e̾e̾ creda¬
mus bono enĩ ꝓposito earũ attẽptat᷑
emissio. ab his p̃sercĩ qui nec dũ uł ad
scientiã ꝑuenere ꝑfẽctã. uł pͥstinoꝵ seu
p̃sentiũ uicioꝵ potuert̃ ad purũ labe¬

Expanded text:
mo canitur, Quia cinerem sicut panem manducavi, et poculum meum cum fletu miscebam. Quas certum est non illo affectu promi quo in sexto psalmo ex persona poenitentis emergunt , sed pro anxietatibus vitae hujus atque angustiis et aerumnis, quibus justi in hoc mundo positi deprimuntur. Quod etiam psalmi ipsius non solum textus, sed etiam titulus evidenter ostendit , qui ex persona pauperis illius de quo in Evangelio dicitur, Beati ribitur: Oratio pauperis cum anxiatus fuerit, et coram Deo effuderit precem suam. Ab his ergo lacrymis multum distant illae, quae obdurato corde de siccis oculis exprimuntur, quas licet non penitus infructuosas esse credamus: bono enim proposito earum attentatur emissio. Ab his praesertim qui necdum, vel ad scientiam pervenire perfectam, vel pristinorum, seu praesentium vitiorum potuer
Abbreviated transcription (Latin):
tionẽ eiꝰ ñ sufficere: nisi nob̃ hodie qͦ
sunilit̾ fuerit attͥbutꝰ: omĩ q nos tẽpr̃
hanc orationẽ debere ꝓfundere indi¬
gentia eiꝰ cotidiana conmoneat: q ñ ẽ
dies ui quo ñ opꝰ sit nob̃ huiꝰ esu ac ꝑcep¬
tione. cor int̾ioris nr̃i hominis confir¬
mare: licet istud qđ dr̃ hodie. & ad p̃¬
sentẽ uitã possit intelligi. id ẽ. dũ ĩħ¬
fut᷑o ẽẽ p̃standũ s rogamus. ut eũ nob̾
hodie largiaris: quia nisi eũ quis in hac

Expanded text:
sufficere, nisi nobis hodie quoque similiter fuerit adtributus. omnique nos tempore hanc orationem debere profundere indigentia eius cotidiana conmoneat, quia non est dies quo non opus sit nobis huius esu ac perceptione cor interioris nostri hominis confirmare, licet istud quod dicitur hodie et ad praesentem uitam possit intellegi, id est: dum ifuturo esse praestandum, sed rogamus ut eum nobis hodie largiaris; quia nisi eum percipere qu
Abbreviated transcription (Latin):
tentia: Non est inquit ꝑfecta oratio:
in qua se monachꝰ uł hoc ipsũ qđ orat
intelligit. Et ut nos qͦ sedm̃ mensurã
tenuitatis nr̃e huic admirande senten¬
tiȩ superadicere aliqͥd audeamꝰ᷑: oratio¬
indicia ꝓferemꝰ: De exauditiotus indicio
ũ orantes nos nulla int̾pellauĩt hesi¬
tatio. & fiduciã peticionis nr̃e qͣdã
desꝑatione deiecerit. s optinuisse nos in
ipsa effusione orationis qđ poscimꝰ sense¬
rimꝰ. ñ ambigamus p̃ces nr̃as ad dm̃ effica¬
cit̾ penet᷑sse: Tantũ quis exaudiri atq
optinere merebit᷑: qͣntũ uł inspici se a
dõ. uł dm̃ credidĩt posse p̃stare: In retͣcta¬
bilis namq est illa dñi nr̃i sententia: Q¬
cũq orantes petitis: credite qͥa accipietiᷤ ⁊ ueniet

Expanded text:
tentia: non est, inquit, perfecta oratio, tentia: non est, inquit, perfecta oratio, in qua se monachus uel hoc ipsum quod orat intellegit. et ut nos quoque secundum mensuram tenuitatis nostrae huic admirandae sententiae superadicere aliquid audeamus, oratioII. De exauditionis indicio. Cum orantes nos nulla interpellaverit haesitatio, et fiduciam petitionis nostrae quadam desperatione dejecerit; si obtinuisse nos in ipsa orationis effusione quod poscimus senserimus, non ambigamus preces nostras ad Deum efficaciter penetrasse. Tantum enim quis exaudiri atque obtinere merebitur, quantum vel inspici se a Deo vel Deum crediderit posse praestare. Irretractabilis namque est Domini nostri illa sententia, Quaecumque orantes petitis, credite quia accipietis, et venient
Abbreviated transcription (Latin):
iã tͣnsiere uirtutũ. neqͣꝗͣ debet
hoc mn extorqueri ꝓfusio lacmarũ Nec
exterioris hominis magnoꝑe affectandi
sunt fletꝰ qui etiã si fuerint ut c̃q ꝓ
enĩ supplicantis animũ siuis conatib
distrahentes humiliabunt. atq ad hu¬
mana demergent. et ab illa celesti sub¬
lumnitate deponent. in qͣ attonita menꝰ
orantis indeclinabilit̾ debet ee defixa.
eãq compellent p̃cũ suarũ intentiõe
laxata gͣ steriles & coacticias lacͥ marũ
gut tulas egͥtare: Sententia abb̃is suꝑ orationis
ñ meã uob̃ s deati antonii sententiã
ꝓferã. Quẽ ita ñnũꝗͣ in oratione nouimꝰ
ꝑstitisse. ut eodẽ in excessu mentis fr̃e¬
quent̾ orante. cũ solis ortus cepisset in¬
fundi. audierimꝰ eũ in feruore sp̃s ꝓcla¬
mantẽ: Quid me impedis sol. qui ad hoc
iã oriris ut me ab huiꝰ ueri luminis
abstͣħas claritate: Ciuiꝰ etiã hȩc qͦ ÷ suꝑ¬
oracioni fine. celestis e plꝗͣ humana sen¬

Expanded text:
ransiere uirtutum nequaquam debet hoc modo extorqueri profusio lacrimarum nec exterioris hominis magno opere adfectandi sunt fletus, qui etiamsi fuerint utcumque penim supplicantis animum suis conatibus detrahentes humiliabunt atque ad humana demergent et ab illa caelesti sublimitate deponent, in qua adtonita mens orantis indeclinabiliter debet esse defixa, eamque conpellent precum suarum intentione laxata erga steriles et coacticias lacrimarum guttulas aegrotare. En meam vobis, sed beati Antonii sententiam proferam; quem ita nonnumquam in oratione novimus perstitisse, ut eodem in excessu mentis frequenter orante, cum solis ortus coepisset infundi, audierimus eum in fervore spiritus proclamantem: Quid me impedis, sol, qui ad hoc jam oriris, ut me ab hujus veri luminis abstrahas claritate? Cujus etiam haec quorationis fine caelestis et plus quam humana sen
Abbreviated transcription (Latin):
dic i omiũ p̃tendere moliant᷑ qͣui qͦ mad¬
modũ iudicatus sit suppliçib suis uolu¬
it p̃monstrare: Dũ enĩ gͣ eos ñ uult
ĩmuttis atq inexorabilis inuenirr̃ formã
iudicii sus designauit: ut quẽ ad modũ nos¬

Expanded text:
dici omnium praetendere moliantur, qui quemaddici omnium praetendere moliantur, qui quemadmodum iudicaturus sit supplicibus suis uoluit praemonstrare. dum enim erga eos non uult inmitis atque inexorabilis inueniri, formam sui iudicii designauit, ut que
Abbreviated transcription (Latin):
biles inueniri Quisqͥs gͥ in se delinquen¬
ti fr̃i ñ ex corde remiserit: ñ indulgen¬
tiã s condempnationẽ dep̃catione hac
sibimet impetͣbit: sua q ꝓfessione semet
ipsũ poscet duriꝰ iudicari: dicens Remit¬
te mͥ: sic̃ & ego remisi: Qd cũ illi sedm̃
suã peticionẽ fuerit recõpensatũ: quid
aliud subseqr̃. quã ut exemplo suo ĩpla¬
cabili ira & irremissa sentencia puniat᷑
Ideo q̃ si clem̃ter uolumꝰ udicari: nos qͦ
erga illos qui in nos deliquert᷑. oportet ẽẽ
clem̃ces Tancũ enĩ remittet᷑ nobis. qͣnt̃
nos remiserimꝰ ris. qui nob̾ qͣcũq maligni¬
tate nocuerunt Qđ formidantes ñ¬
nulli. cũ in eccła hec oratio ab uniu̾sa
plebe concunt᷑. hc̃ locũ taciti p̃t̾mittuĩs:
ne scilicet semet ipsos obligare pociꝰ ꝗͣ
excusare sua ꝓfessione uideant᷑: ñ initel¬
ligentes. qđ frust᷑ cauillationes has u¬

Expanded text:
biles inueniri. quisquis igitur in se delinquenbiles inueniri. quisquis igitur in se delinquenti fratri non ex corde remiserit, non indulgentiam, sed condemnationem deprecatione hac sibimet inpetrabit, suaque professione semet ipsum poscet dirius iudicari dicens: remitte mihi sicut et ego remisi. quod cum illi secundum suam petitionem fuerit repensatum, quid aliud subsequetur quam ut exemplo suo inplacabili ira et inremiesa sententia puniatur ? ideoque si clementer uolamus iudicari, nos quoque erga illos qui in nos deliquerunt oportet esse clementes. tantum enim remittetur nobis, quantum nos remiserimos eis qui nobis quacumque malignitate nocuerunt. quod formidantes nonnulli, cum in ecclesia haec oratio ab uniuersa plebe concinitur, hunc locum taciti praetermittunt, ne scilicet semet ipsos obligare potius quam excusare sua professione uideantur, non intellegentes quod frustra cauillationes has iu
Abbreviated transcription (Latin):
bilẽ morũ nr̃oꝵ instiͭ uit disciplinã. de¬
ꝑ necessicatẽ tͣditȩ formulȩ qua se p̃cip̃
a nob̃ semꝑ orari. ire parit̾ ac tͥsticiȩ
euellit radices. s &̃ occasionẽ rogantib
tͥbuit. eisq reserat uiã qua clemens ac
piũ erga se ꝓuocent dĩ iudiciũ ꝓmul¬
gari: & quodãmͦ potestatẽ tͥbuit. qua
uiddicis nr̃i possimꝰ temꝑare sentenciã¬
ad ueniã delictoꝵ nr̃oꝵ exemplo eũ nr̃e
remissionis artantes: dũ dicimꝰ ei. diuiit¬
te nob̾ siẽ & nos dimittimꝰ. Itaq secur᷑
hiiꝰ orationis fiducia: de suis adinussis
ueniã postulabit: quisqͥs remissus erga
suos dũtaxat ñ erga dñi sui extitĩt de¬
bitores: Solemꝰ etenĩ ñnulli. qđ est de¬
terius. gͣ illa quidẽ quȩ committunt᷑ ad
iniuriã dĩ. qͣnius magnoꝵ sint cͥminũ
placidos nos ac dementissimos ȩxibere:
gͣ nr̃arũ uͦ uł pariussimarũ offensionũ
debita ex actores inmittes atq mexora¬

Expanded text:
sciplinam ac per necessitatem traditae formulae, qua se praecepit a nobis semper orari, irae pariter ac tristitiae euellit radices, sed etiam occasionem rogantibus tribuit eisque reserat uiam, qua clemens ac pium erga se prouocent dei indicium promulgari, et quodammodo potestatem tribuit qua indicis nostri possimad ueniam delictorum nostrorum exemplo eum nostrae remissionis artantes, dum dicimus\' ei: dimitte nobis sicut et nos dimisimus. itaque securus huius orationis fiducia de suis admissis ueniam postulabit, quisque remissus erga suos dumtaxat, non erga domini sui extiterit debitores. solemus etenim nonnulli, quod est deterius, erga illa quidem quae admittuntur ad iniuriam dei, quamuis magnorum sint criminum, placidos nos et clementissimos exhibere, erga nostrarum uero uel paruissimarum offensionum debita exactores inmites atque inexora
Abbreviated transcription (Latin):
orationis instiͤuit ita dicens: Pat̃ nr̃. Cũ
q uniu̾sitatis dñi ac dñm patrẽ nr̃m ẽẽ.
uoce ꝓpͥa confitem᷑: ꝓfecto de conditione
seruili in adoptionẽ filioꝵ nos ꝓfitem᷑
ascitos. adicientes deinde qui es in celis. ut
conmorationẽ uitȩ p̃sentis qͦ in hac degimꝰ
terra. uelut peregͥnã atq a nr̃o patre
uos longissime seꝑantẽ. sũmo horrore
uitantes. ad illã pociꝰ regionẽ in qua pa¬
trẽ nrm coninorari fãtem᷑. sũmo desiłio
ꝓperemꝰ: nichil q adinittamꝰ eiꝰmodi qđ in¬
dignos nos hac nr̃a ꝓfessione ac nobilita¬
te tante adoptionis efficiens: & heredita¬
te pat̾na uelut degen̾es pͥust: & irã nos
faciat iusticie eiꝰ ac seueritatis incurrere:
In quẽ filioꝵ ordinẽ gͣdũq ꝓuectr̃ illa
continuo que est in bonis filiis pietate
flagͣbimͣ: ut iã ñ ꝓ nr̃is utilitatib s ꝓ nr̃i¬

Expanded text:
orationis instituit dicens: pater noster. cum orationis instituit dicens: pater noster. cum ergo uniuersitatis deum ac dominum patrem nostrum esse uoce propria confitemur, profecto de condicione seruili in adoptionem filiorum nos profitemur adscitos, adicientes deinde: qui es in caelis, ut conmorationem uitae praesentis qua in hac degimus terra uelut peregrinam atque a nostro patre nos longissime separantem toto horrore uitantes ad illam potius regionem, in qua patrem nostrum conmorari fatemur, summo desiderio properemus nihilque admittamus eiusmodi, quod indignos nos hac nostra professione ac nobilitate tantae adoptionis efficiens et hereditate paterna uelut degeneres priuet et iram nos faciat iustitiae eius ac seueritatis incurrere. in quem filiorum ordinem gradumque prouecti illa continuo quae est in bonis filiis pietate ftagrabimus, ut iam non pro nostris utilitatibus,
Abbreviated transcription (Latin):
emplis: ꝑ illã scilicet oracionẽ ꝗͣ ad finẽ
euangłii scdm̃ ioħm. legimꝰ eũ copiosisi¬
me ꝓfudise: Ee cuiꝰ textu quia longũ
est uniu̾sa ꝑcurri: diligens inquisitor bec
ita ẽẽ lectionis illiꝰ scrie. potĩt edoceri Quẽ
quatuor supplicationũ species aliꝗͣtũ im¬
dit q deberi eas ñnũ ꝗͣ sinul sub ardore unꝰ
supplicationis offerri ita diceus. S in omi
oratione & obsecͣtione cũ gr̃arũ actione.
postulationes ur̃e innotescant ap̃ dm̃ P
qd uoluit nos specialius crudire: qđ & ĩ
oratione. & obsecͣtione. gr̃arũ actio debeat
cũ postulatione misceri. De oratione diica¬
Dec itaq supplicationũ gen̾a subluior
adhuc stat᷑ ac p̃celsior subsequit᷑: qui
contẽplatione dĩ soliꝰ ⁊ caritatis ardore for¬
mat᷑. ꝑ quẽ ineus in illiꝰ dilectione resoluta.
atq rciecta: familiarissime dõ uelut patͥ
ꝓpͥo peculiari pietate colloq̃r Quẽ statũ
debe nos diligent̃ expet̾e: formula dñice

Expanded text:
illam scilicet orationem quam ad finem Evangelii secundum Joannem legimus eum copiosissime profudisse. Ex cujus textu quia longum est universa percurrere, diligens inquisitor haec ita esse lectionis ipsius serie poterit edoceri. Quem quatuor supplicationum species aliquantum imditque debers: sed in omni oratione et obsecratione cum gratiarum actione petitiones uestrae innotescant apud deum. per quod uoluit nos in hoc specialius erudire, quod et in oratione et in obsecratione gratiarum actio debeat cum postulatione misceri. Haec itaque supplicationum genera sublimior adhuc status ac praecelsior subsequetur, qui contemplatione dei solius et caritatis ardore formatur, per quem mens in illius dilectionem resoluta atque reiecta familiarissime deo uelut patri proprio peculiari pietate conloquitur. quem statum debere nos diligenter ezpetere formula dominicae
Abbreviated transcription (Latin):
Uemnadinodũ aut̃ uł quib modis iste
ipse c̃punctiones de intimis anime con¬
clauib ꝓferant᷑: ñ minoris difficultatis
est indagare: Freqnt᷑ enĩ ꝑ iesfabile gau¬
diĩi ⁊ alactatẽ sp̃c salubrime ꝯpunctõĩs frucł
emergit ita ut &̃ ĩclamores qͣsdã intolerabił gau¬

Expanded text:
uemadmodum vero, vel quibus modis istae ipsae compunctiones de intimis animae conclavibus proferantur, non minoris difficultatis est indagare. Frequenter enim per ineffabile gaudium et alacritatem spiritus saluberrimae compunctionis fructus emergit, ita ut eti
Abbreviated transcription (Latin):
cit᷑ questio Si enĩ oramꝰ ne ꝑmittamͣ
temptari: & unde erit ĩ nob uutꝰ c̃stancie
comꝓbanda. scdm̃ illã sentenciã Onũs
beatus uir qui suffert temptationẽ:
Non gͦ fonat ne nos inducas in temptatio¬
nẽ. id. ẽ : ñ ꝑmittas nos aliqͣndo temptari:
s ne ꝑmittas nos in temptatione positõ.
in temptationẽ Non enĩ dedit insipi¬
entiã dõ: nec ad illã ad ꝗͣ tͣhebat᷑ tẽpta
bat᷑ temptatoris uoluntatẽ. ore impio
blasphemꝰ intͣuit: Temptatꝰ ÷ abrabã:
temptatꝰ est ioseph S neuter illoꝵ in¬
S: libera nos ã malo id est. ñ ꝑmittas nos
a diabolo temptari supͣ id qđ possumꝰ s
fac cũ temptatione & exitũ: ut sustine¬

Expanded text:
citur quaestio. Si enim oramus ne permittamur tentari, et unde erit in nobis virtus constantiae comprobanda, secundum illam sententiam: Omnis beatus uir qui suffert temptationem? non ergo hoc sonat ne inducas nos in temptationem, id est: ut non permittas nos aliquando temptari, sed: ne permittas nos in temptatione positos in temptationem. non enim dedit insipientiam deo nec ad illam ad quam trahebatur temptatoris uoluntatem ore impio blasphemus intrauit. temptatus est Abraham, temptatus est Ioseph, sSed libera nos a malo, id est, ne permittas nos a diabolo tentari supra id quod possumus: sed cum tentatione et exitum da, ut sustine
Abbreviated transcription (Latin):
uiuib effudat aci clm̃. Int̾dũ uͦ tanta ꝯpuncłõis ba¬
bundantia ac dolore suppletͣ: ut alias eã digerere
ee qͥde ꝯpũctoi affecͥtũ ex pͥarte aliq̃ mea qͦ. exigui¬
tã ñ ignorat : Freqñt̃ enĩ recordatiõe cͥelictoꝵ meoꝵ
obortĩ lacemuĩita sũ ħ ĩeff abili ut p̃fatꝰ es gauclio usitan¬
te dño uegetat᷑: ut desꝑare me illoꝵ ueniã ñ debe. leti¬
cie ipsi magnitudo dictaret Quo statu nicħ repr cẽ

Expanded text:
bilibus effundat ad Deum. Interdum vero tanta compunctionis abundantia ac dolore suppletur, ut alias eam digerere em conpunctionis affectum ex parte aliqua mea quoque exiguitas non ignorat. frequenter enim recordatione delictorum meorum obortis lacrimis ita sum hoc ineffabili ut praefatus es gaudio uisitante domino uegetatus, ut desperare me illorum ueniam non debere laetitiae ipsius magnitudo dictaret. quo statu reor nihil esse
Abbreviated transcription (Latin):
sol licitũ. ꝗͣ nos ipsos ẽẽ ꝓ nob̃ Uł certe
fieri. & ad agnitionẽ ueritatis uenire:
De qua etiã uoluntate ysaias ꝓpħa ex ꝑ¬
sona dĩ patͥs Et om̃is inquit uoluntas
mea fiet. Dicentes gͦ ei. fiat uoluntas tua
sic̃ in celo ⁊ in t̾ra: hoc eũ aliis u̾bis ora¬
mus. ⁊ ut sic̃ hii qui in celo sunt. ita om̃s
qui in t̾ra consistunt. tua pat̃ agnitione
suꝑsubstantialẽ da nobis hodie: Qđ
aliꝰ euangłista cotidianũ dix̃. Illud nobi¬
litatis ac substantie eiꝰ signisicat qͣͥlitatẽ:
qu a scilicet suꝑ om̃s substancias sit. atq
om̃s creacuras sublimitas magnificentie eiꝰ de s̃
utilitatẽ exp̃sit: Nã cũ dic̃ cotidianũ.: os¬
tendit. qđ sine ipso neqͣ qͣm ullo die spũalẽ

Expanded text:
sollicitum quam nos ipsos esse pro nobis. uel certe sollicitum quam nos ipsos esse pro nobis. uel certe fieri et ad agnitionem ueritatis uenire. de qua etiam uoluntate Esaias propheta ex persona dei patris et omnis, inquit, uoluntas mea fiet. dicentes ergo ei fiat uoluntas tua sicut in caelo et in terra hoc eum aliis oramus uerbis, ut sicut hi qui in caelo sunt, ita omnes qui in terra consistunt tua, pater, agnitione supersubstantialem da nobis hodie, quod alius euangelista cotidianum dixit. illud nobilitatis ac substantiae eius significat qualitatem, qua scilicet super omnes substantias sit atque omnes creaturas sublimitas magnificentiae eius ac sutilitatis expressit. nam cum dicit cotidianum, ostendit quod sine ipso
Abbreviated transcription (Latin):
tũ uob̃ regnũ a constitutione mundi.
Intentis illuc qͦdãmͦ obtutib ac defixsis.
desidans ⁊ expectans. dicensq ad eũ: ad¬
ueniat regnũ tuũ Nouit enĩ testi¬
monio conscientie sue. cũ apparuerit
mox eiꝰ se futũ eẽ consortẽ: Hec enĩ di¬
cere uł optare cͥminosoꝵ nullꝰ audebit:
qͥa nec uidere cͥbunal iudicis uolet quisq
sub aduentu eiꝰ nec palmã nec p̃mia suis
meritis: s penã nouit pociꝰ repensandã:
filioꝵ est. fiat uoluntas tua. sic̃ in celo &
in terra:  lon pot̾ eeͤ iã maior oratio. ꝗͣ
optare ut terrena mereant᷑ celestib cocqͣri.
Nam quid ÷ aliud dic̃ẽ. fiat uoluntas tua sic̃
in celo ⁊ in t̾ra: ꝗͣ ut sint homines simileᷤ
angłis. ut sic̃ uoliuitas dĩ ab ilł implet᷑
in cęlo: ita ẽ hii qui in t̾ra sunt. ñ fuã s
eiꝰ uniu̾si faciant uoluntatẽ: Hoc qͦ ne
eũ ꝓ suoꝵ salute & conmodis ꝓuidũ atq

Expanded text:
tum uobis regnum a constitutione mundi, tum uobis regnum a constitutione mundi, intentis illud quodammodo obtutibus ac defixis desiderans et expectans dicensque ad eum: ueniat regnum tuum. nouit enim testimonio conscientiae suae, cum apparuerit, mox eius se futuram esse consortem. haec enim dicere uel optare criminosorum nullus audebit, quia nec uidere tribunal iudicis uolet, quisque sub aduentu eius non palmam nec praemia suis meritis, sed poenam nouit protinus repensandam. iorum est: fiat uoluntas tua sicut in caelo et in terra. non potest esse iam maior oratio quam optare, ut terrena mereantur caelestibus coaequari. nam quid est aliud dicere fiat uoluntas tua sicut in caelo et in terra quam ut sint is, et sicut uoluntas dei ab illis inpletur in caelo, ita etiam hi qui in terra sunt non suam, sed eius uniuersi faciant uoluntatem? hoc quoque eum pro suorum salute et commodis prouidum atque
Abbreviated transcription (Latin):
istud qđ dr̃. sc̃ ificet᷑ nom̃ tuũ: etiã talit̾
accipi:. Sc̃ificatio dĩ: etiã nr̃a ꝑfectio ÷
Itaq dicentes ei. sc̃ificet᷑ nomen tuũ: aliss
uerbis hoc dicimꝰ: Tales nos facito pat̃:
ut sc̃ĩficationẽ tuã uł intelligere qͣnta sit.
uł capere mereamͣ: uł certe ut in nr̃a
conuersatione sp̃uali sc̃s appareas. Qd̾
tc̃ efficatit̾ implet in nob̃: qͣndo uideñ
homines oꝑa nr̃a bona. & głificant pa-¬
trem nr̃m qui in celis ÷
Scda peticio mentis purissimȩ: aduc¬
n̾ire iãiamq regnũ sui patͥs exoptat: Uel
istud scilicet quo cotidie xp̃c regnat in
sc̃ĩs. Qo ita fit: cũ diaboli imꝑio ꝑ extinc¬
łionẽ fetentiũ uicioꝵ de nr̃is cordib
pulso. ds̃ in nob̃ ꝑ uircutũ bonã flãglan¬
tiã ceꝑit dñari: & de uicta fornicatione
castitas. suꝑato furore tͣnquillitas. sunulq¬
etiã calcata suꝑbia humilitas in nr̃a
mente regnauerit: uł certe illud qđ
Uenite bñdicti patͥs mei possidete para¬

Expanded text:
liter accipi: sanctificatio dei nostra perfectio est. itaque dicentes ei sanctificetur nomen tuum aliis uerbis hoc dicimus: tales nos facito, pater, ut sanctificationem tuam uel intellegere quanta sit uel capere mereamur, uel certe ut in nostra conuersatione spiritali sanctus appareas. quod tunc efficaciter inpletur in nobis, quando uident homines opera nostra bona et glorificant patrem nostrum qui est in caelis. Secunda petitio mentis purissimae aduenire iam iamque regnum sui patris exoptat, uel istud scilicet quo cotidie Christus regnat in sanctis quod ita fit, cum diaboli imperio per extinctionem faetentium uitiorum de nostris cordibus pulso deus in nobis per uirtutum bonam fragrantiam coeperit dominari et deuicta fornicatione castitas, superato furore tranquillitas, calcata superbia humilitas in nostra mente regnanerit, uel certe illud quouenite benedicti patris mei, possidete para
Abbreviated transcription (Latin):
psalmo. Ds̃ d̃s meus respice in me: Quare
ine dereliqiusti: Aliaq his sinulia: Oracio:
cũ dicit: Ego clarificaui te suꝑ t̾rã opꝰ
consũmaui. qđ dedisti mͥ ut facerẽ: Siue
illud Et ꝓ ilł sc̃ĩfico me ipsũ: ut sunit & ipsi
sc̃ificati in ueritate Postulatio est. cũ dic̃.
Pat᷑ quos dedisti mͥ uolo ut ubi ego sũ. & ip¬
si sunt mecũ: ut uideant głam meã ꝗ̃
dedisti mͥ: Uł certe cũ dic̃ lat̾ ignosce
illis. ñ enĩ sciunt quid faciunt Gr̃arũ
actio est. cũ dic̃ Conficebor tibi pat̾ dñe
cęli & t̾re: qui abscondisti hȩc a sapientib¬

Expanded text:
psalmo: deus deus mens respice me: quare medereliquisti? aliaque his similia. oratio est cum dicit: ego clarificaui te super terram, opus consummaui quod dedisti mihi ut facerem, siue illud: et pro eis sanctifico me ipsum, ut sint et ipsi sanctificati in ueritate. postulatio est cum dicit: pater, quos dedisti mihi, nolo ut ubi ego sum et ipsi sint mecum, ut uideant gloriam meam quam dedisti mihi, uel certe cum dicit: pater, ignosce eis: non enim sciunt quid faciunt. gratiarum actio est cum dicit: confiteor tibi pater, domine caeli et terrae, quia abscondisti haec a sapientib