comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Hucdines parit uenite cspti
Quos falax ligat inprobis catenis.¬
Terenas habitas libido metes¬
hie erit uobis requies laboꝵ
hic portus placida mane̾s quiete
Hoc pates unũ miseris asilũ. a. refugiũ¬
¶Nõ ꝗcquid tagus Aureis arenis.¬
Donat aut hermus rutilãte ripa.¬
Cãdidis miscẽs uirides lapillos
Infimis tellus aluit cau̾nis
Uitat oscuras aĩe xuinas

Expanded text:
ariter venite capti, Quos fallax ligat improbis catenisrenas habitans libido meHic erit vobis requies laborum, Hic portus placida manens quiete, Hoc patens unum miseris asylum. Non quidquid Tagus aureis areniDonat, aut Hermus rutilante ripa,Candidis miscens virides lapillos,Infimis tellus aluit cavernis. Vitat obscuras animae ruinas
Abbreviated transcription (Latin):
audire desidero¶C uiꝰ discretioe rei sic accipe
Si hec oĩa bt̃ituiius mẽbra forẽt /a se quoq
ĩuicẽ discreparẽt. Hec est eĩ ꝑtiũ nͣa ut unũ
strata sũt. Minime igit᷑ mẽbra sũt. alioꝗn
exuno mẽbro btĩtudo uidebit᷑ eẽ coiuĩcta.
quod fieri nequit sid ĩquã ꝗdẽ dubiũ nõ¬

Expanded text:
audire desidero. – Cuius discretionem rei sic accipe. Si haec omnia beatitudinis membra forent, a se quoque inuicem discreparent; haec est enim partium natura ut unum strata sunt. Minime igitur membra sunt; alioquin ex uno membro beatitudo uidebitur esse coniuncta, quod fieri nequit. – Id quidem, in
Abbreviated transcription (Latin):
de rerũ pͥncipe loquamͣ deo figat ꝗ põt/ quis
hec diuersa ꝯiũxerit Postremo quod a quali¬
bet re diu̾sũ est Iid nõ est illud a quo ĩtelligit᷑
eẽ  diu̾su Quare quod a sũmo bono diu̾sil
esc sui nã id nõ sũmũ honũ nõ est ꝙ nefas est de
deo cogitare. Quo nichil ꝯstat ẽẽ p̾statius / Oĩo eĩ
nulliuꝰ rei ña suo pͥncipio melior pot̾ĩt existere quãe
ꝙ õĩu  pͥncipiũ sit/ id q̃ sui substãtia sũmũ esse
bonũ uerissima ratioe̾ cõcluserimus srectissime ĩꝙ̃

Expanded text:
de rerum principe loquamur Deo, fingat qui potest, quis haec diversa conjunxerit? Postremo quod a qualibet re diversum est, id non est 5 illud, a quo intelligitur esse diversum. Quare quod a summo bono diversum est sui natura, id summum bonum non est: quod nefas est de Deo cogitare, quo nihil constat esse praestantius. Omnino enim nullius rei natura suo principio melior poterit existere, quare quod omnium principium sit, id etiam sui substantia summum esse bonum 10 verissima ratio
Abbreviated transcription (Latin):
dent̃ fiãt /nulla dubitatio est Inã illud quoq
ꝙ ĩpbis nũc tristia / nũc optata ꝓueniu̾t ex eisdẽ
ducit᷑ cãis/ ac de tristib quide nemo miratur¬
ꝙ eos male male mal meritos ceͬs exstimant
Quoꝵ ꝗde suplitia rũ cet̾os a scellerib det̾rẽt
tũ ip̃os ꝗb inueniuit᷑ emẽdãt./leta uoͣ magnũ
bonis argumẽtũ locũt᷑ ꝗd de huiuiꝰ mõi felicitater
debeãt iudicare quã fapulari sepe ĩꝓbis cernãt
In quã re illud q̃ dispesari credo ꝙ est forsitan
alicuiꝰ tã p̾ceps atq ĩ ip̃a oportuna nͣa ut eũ in
scelera potuꝰ exacerbare possit rei familiaris ĩ¬
opia ihuiꝰ morho ꝓuidẽtia collate peccunie remedio¬
suã cõparãs forsiran ꝑtimescit / nec cuiꝰ rei iocũdus
usus est sit tristis amissio Mutab it igit̾ mores
ac dũ fortunã meruit anuttere neqͣuitia derelin¬
quet. alios ĩ clad̾e merit̾a p̾cipita uit ĩ digne acta
felicitas. Quibdã ꝑmissu est puniẽdi uis exer¬

Expanded text:
uidentur fiant, nulla dubitatio est. Nam illud quoque, quod improbis nunc tristia nunc optata proueniunt, ex eisdem ducitur causis; ac de tristibus quidem nemo miratur, quod eos male meritos omnes existimant. Quorum quidem supplicia tum ceteros ab sceleribus deterrent, tum ipsos quibus inuehuntur emendant; laeta uero magnum bonis argumentum loquuntur, quid de huiusmodi felicitate debeant iudicare quam famulari saepe improbis cernant. In qua re illud etiam dispensari credo, quod est forsitan alicuius tam praeceps atque inportuna natura ut eum in scelera potius exacerbare possit rei familiaris inopia j huius morbo prouidentia collatae pecuniae remediosua comparans, forsitan pertimescit, ne cujus ei jucundus usus est, sit tristis amissio. Mutabit igitur 25 mores, ac, dum fortunam metuit amittere, nequitiam derelinquit. 299 Alios in cladem meritam praecipitavit indigne acta felicitas. Quibusdam permissum puniendi jus, ut exer
Abbreviated transcription (Latin):
torter ac medicator mẽtiũ deus qui cũ exalta ꝓ¬
uidetie specuła respicit ꝗd unniciliq ꝯueiat ag¬
scit Iet ꝙ. querre nouit acomodat ħ es fit illud
fatał ordine nis ĩsigne miraculũ cũ asciente.
gerit ꝙ stupeat ignorates / nã ut pauea quert rno¬
rõ ualet huana/ de diuina ꝓfũdite tate ꝑstriga
de hec que tu iustissimũ ⁊ equiẜuatissimũ pu¬
tas oĩa scienti ꝓuidẽtie diuersu uidet᷑ ca uic
morigeratꝰ ut deo diuinũ iuditiũ parit᷑ hũanũꝙ
ꝯsentiãt si aĩ uirib ẽ infirmus cui si ꝗd eueiat
adu̾si desinet collere forsitan ĩnocẽtiã ꝑ ꝙͣ nõ
potuit retinere fortunã Parcit itaq sapiẽs di¬
spesatio ei quẽ detĩore face̾ possit adu̾sitas/ ne
cui nõ ꝯuei̾t laborare patiat. Est alus cũcria
uͥtutib absolutus santusq ac deo ꝓximꝰ hũc
ꝯtĩgi ꝗblibet adusis nefas ꝓuidẽtia iudicat
adeo ut ne corporeis quide morbis agitari sinat.

Expanded text:
um ex alta prouidentiae specula respexit, quid unicuique conueniat agnoscit et quod conuenire nouit accommodat. Hic iam fit illud fatalis ordinis insigne miraculum, eum ab sciente geritur quod stupeant ignorantes. Nam ut pauca quae ratio ualet humana de diuina profunditate perstringam, de hoc quem tu iustissimum et aequi seruantissimum putas omnia scienti prouidentiae moratus utest animi viribus infirmus: cui, si quid eveniat rsi, desinet colere forsitan innocentiam per quam non potuit retinere fortunam. Parcit itaque sapiens dispensatio ei quem deteriorem facere possit adversitas, ne cui non convenit laborare patiatur. Est alius cunctis virtutibus 30 absolutus, sanctusque ac Deo proximus: hinc contingi quibuslibet adversis nefas Providentia judicat, adeo, ut ne corporeis quidem morbis agitari sinat.
Abbreviated transcription (Latin):
machinas uł ingenio ꝯp̾hendere uł explicare
ẜmone. Hec tantũ ꝓspexisse suffitiat ꝙ narũ
õiu ꝓditor deus ide ad bonũ dirige̾s cũcta
disponat. dũ que ea ꝓtulit ĩ sui similitudine̾
retinere festinat. malũ om̃e de rei publice ĩ
sue terminis ꝓ fatalis seriez neccessitatis elu¬
minat. quo fit ut que ĩ terris habũdare credũt᷑
si disponẽte ꝓuidẽtiã spectes. nichil usquam
mali perpẽdes. S uideoͣ te dudũ ex podere que¬
stionis oneratũ ⁊ rõnis ꝓlixitate faticatum
edaliqu̾a carminis expetare dulcedinẽ. accipe gͥ
haustu quo refectus firmior interiora cõtendas.

Expanded text:
machinas vel ingenio comprehendere vel explicare sermone. Hoc tantum perspexisse sufficiat, quod naturarum omnium proditor deus idem ad bonum dirigens cuncta disponat dumque ea, quae protulit in sui similitudinem, retinere festinat, malum omne de rei publicae suae terminis per fatalis seriem necessitatis eliminet. Quo fit, ut, quae in terris abundare creduntur, si disponentem providentiam spectes, nihil usquam mali esse perpendas. Sed video te iam dudum et pondere quaestionis oneratum et rationis prolixitate fatiga-tum aliquam carminis exspectare dulcedinem; accipe igitur haustum, quo refectus firmior in ulteriora contendas.
Abbreviated transcription (Latin):
u̾gastũ ĩbecillia ipꝙ fortunas ĩpetũ fatientẽ ouiuꝰ
ex cepi/ quotiẽs trigilla regie p̃poĩtũ domus al ĩcepta
ꝑpetrata ia prorsus ĩunta ĩio liuria deieci.Quotiẽs
miseros quos ĩfinits caliapnis ĩpunita barbaroru
inꝑ auaritia uerabat obieta ꝑiculis auete ꝑrotexi

Expanded text:
onigastum in imbecilli cuiusque fortunas impetum facientem obuius excepi, quotiens Trigguillam regiae praepositum domus ab incepta, perpetrata iam prorsus iniuria deieci, quotiens s infinitis calumniis impunita barbarorum semper auaritia uexab
Abbreviated transcription (Latin):
p̾sidio. fatiũt ĩdigẽtes. Quis aũt modus quopelat᷑
diuitiis ĩdig̾ctia. Nũ eĩ diuites esurire possũt nõ sitie
ĩs possũt nũ frigus hibernũ pecuniosoꝵ mẽbra nõ sẽtiũt.
Set adest ĩquies opulẽtis quo fame̾ satiẽt. quo friguꝰ
sitim q depellãt. hoc m̃o ꝯsolari ꝗdẽ diuituis ĩ digẽtia po̾t.
aufẽri peĩtus nõ põt. Nã si ħ hyans sẽꝑ atq aliꝗd po¬

Expanded text:
sidio faciunt indigentes. Quis autem modus est quo pellatur diuitiis indigentia? Num enim diuites esurire nequeunt? Num sitire non possunt? Num frigus hibernum pecuniosorum membra non sentiunt? Sed adest, inquies, opulentis quo famem satient, quo sitim frigusque depellant. Sed hoc modo consolari quidem diuitiis indigentia potest, auferri penitus non potest. Nam si haec hians semper atque aliquid po
Abbreviated transcription (Latin):
est. Ie ppilione uõ atq gaudetiũ cũ ob ĩnumeras
multiplices q fraudes ire ĩ exiliũ regia cesura de¬
creuiisset Icũq illi parere nollẽtes /sacrary sese

Expanded text:
est. Opilionem vero, atque 50 Gaudentium, cum ob innumeras multiplicesque fraudes ire in exsilium regia censura decrevisset, cumque illi parere nolentes, sacrarum sese
Abbreviated transcription (Latin):
me uilissimoꝵ sp̃uum p̾sidia captare/ que tu ĩ hãc
ecellẽtiã cõponebas Iut cõsimilẽ deo face̾s. Preterea¬
pmnetral ĩnocẽs domus honestissimoꝵ cetits amicoꝵ
socer simachus a etiã sanctus ⁊⁊ eque actu ip̃o reue¬
redus ab õi nos huuiꝰ cͥminis suspice̾ tice̾ defendũt
So nefas illi uõ de te rãti criminis fide̾ capiũtatq.
hoc uidebimur affines fuisse malefitio q tuis ĩbuti di¬
sciplinis. tuis ĩstituti morib sumus Ita no satis nͥ¬

Expanded text:
hanc excellentiam componebas, ut consimilem Deo faceres. 59 Praetereapenetral innocens domus, honestissimorum coetus amicorum, socer etiam Symmachus sanctus, et aeque ac tu ipsa reverendus, ab omni nos hujus criminis suspicione defendunt. 60 Sed o nefas! illi vero de te tanti criminis fidem capiunt, atque hoc ipso videbimur affines fuisse maleficio, quod tuis imbuti disciplinis, tuis instituti moribus sumus. Ita non est satis n
Abbreviated transcription (Latin):
nichilq in tp̃r ꝯstitutũ ꝙ totũ uite sue spa¬
riũ parit̾ possit amplectiss crastinũ ꝗd̾ uiũ non¬
dum apprehendit hesterniũ uõ ĩa ꝓclidit ho

Expanded text:
 in tempore constitutum, quod totum vitae suae spatium pariter possit amplecti, sed crastinum quidem nondum apprehendit, hesternum vero iam perdidit
Abbreviated transcription (Latin):
excogitari põt Nam uł ad nichilũ cũcta referũt᷑
Et uno ueluti u̾tice destituta sine rectore fluitabũt
aut si est aquod uniu̾sa festinẽt/ id erit õĩu sũmũ

Expanded text:
excogitari potest; nam uel ad nihil unum cuncta referuntur et uno ueluti uertice destituta sine rectore fluitabunt quid est ad quod uniuersa festinant id erit omnium summu
Abbreviated transcription (Latin):
spẽs at si distribute segregateq ꝑtes corpos distra¬
xerit unitatẽ desinit eẽ ꝙ fuerat seoq m̃o ꝑcurẽti ce¬
rera ꝓculdubio patebit subsistere unũ quoda dũ unũ
est. Cũ uoͣ unũ eẽ desinit int̾ire. ls Considerati ĩquã
mͥ pła minime aliud uider᷑. psest ne igit᷑ inꝗt quod
ĩ quãtũ naͣlit̾ agat relicta substitẽtli appetẽtia ue¬
nire ad int̾itũ coruptioe q desideret Ibs Si aĩalia
ĩquã cõsiderẽ que hñt aliquã nolẽdi uolẽdiq nͣa

Expanded text:
e segregataeque partes corporis distraxerint unitatem, desinit esse quod fuerat. Eoque modo percurrenti cetera procul dubio patebit subsistere unumquodque, dum unum est, cum uero unum esse desinit, interire. Consideranti, inquam, mihi plura minime aliud uidetur. Estne igitur, inquit, quod in quantum naturaliter agat relicta subsistendi appetentia uenire ad intentum corruptionemque desideret? Si animalia, inquam, considerem quae habent aliquam uolendi nolend
Abbreviated transcription (Latin):
dubitari ullo mõ põtqrua igͣ cũ discrepãt min¬
me dona sũt/ Cũ uoꝰ unũ ẽe ceperĩt bona fiũt. nou¬
ne ħ ut bona sĩt unitatis fieri adepticẽ ꝯtĩgit. Ita
ĩquã uidet̃/ S om̃e ꝙ bonũ est. boni ꝑticipatione
bonũ eẽ cõcedis an minime ita est. Oportet igit
ĩquã nequeo. Inosti ne igit᷑ ĩquit qe qͥuod est ta
diu mane̾ arq subsistere quã diu sir unu S ĩ ti̾re
atque disolui parit̾ eum unũ ẽe destiterit i quoͣ mo¬
Iũt ĩ aialib iquit cũ ĩ unũ oceut ac ꝑmanẽt aĩa cor¬
pusq id aĩal uoc̾at᷑ / Cu̾ uo̾ ħ unitas utriuiꝰq seꝑatiõe

Expanded text:
 cum discrepant minime bona sunt, cum uero unum esse coeperint, bona fiunt; nonne haec ut bona sint, unitatis fieri adeptione contingit? Ita, inquam, uidetur. Sed omne quod bonum est boni participatione bonum esse concedis an minime? Ita est. Oportet igituinquam, nequeo. Nostine igitur, inquit, omne quod est tam diu manere atque subsistere quam diu sit unum, sed interire atque dissolui pariter atque unum destiterit? Quonam modo? Vt in animalibus, inquit, cum in unum coeunt ac permanent anima corpusq
Abbreviated transcription (Latin):
dubito/ psatꝗ nõ est qͣ de ħ qruppe possis ambagere
Cũ herbas atq arbores ĩtuearis pͥmũ sibi ꝯuenietib
ĩnasa locis ubi quãtũ earũ na qͥat cito exarescere
atq ĩterire nõ possĩt. Nã alie ꝗdẽ capis alie mon¬
tib oriunt᷑./ alias ferũt paludes Ialie saxis herent¬
aliarũ fecũde sũt Isteriles harene. quas si ĩ alia ꝗspiã
loca tran ferre conet᷑ arescat. S dat cuiq nͣa ꝙ¬

Expanded text:
dubito. Atqui non est quod de hoc quoque possis ambigere, cum herbas atque arbores intuearis primum sibi conuenientibus innasci locis, ubi quantum earum natura queat cito exarescere atque interire non possint. Nam aliae quidem campis aliae montibus oriuntur, alias ferunt paludes, aliae saxis haerentaliarum fecundae sunt steriles harenae, quas si in alia quispiam loca transferre conetur, arescant. Sed dat cuique na
Abbreviated transcription (Latin):
uident᷑. quasi uõ nos ea que p̾rouidẽtia futura eẽ
p̾noscit / nõ ẽẽ euẽrura credamꝰ ac nõ illud potuꝰ
arbitremur licet eueniat /nichil tñ ut euenirẽt
sui nͣa ncc̾itatis huissel ꝙ hĩc facile perpẽdas licebu
plura eĩ ⁊ dũ fuerĩt subiecta ceculis ĩtuemur ut¬
ea que in quadrs gu memiorãdis atq ficoae¬

Expanded text:
asi uero nos ea quae prouidentia futura esse praenoscit non esse euentum credamus ac non illud potius arbitremur, licet eueniant, nihil tamen ut euenirent sui natura necessitatis habuisse; quod hinc facile perpendas licebit. Plura etenim dum fiunt subiecta oculis intuemur, utea quae in quadrig
Abbreviated transcription (Latin):
ueris stituit bella duob.
An nulla est discordia ueris.
Semꝑ sibi certa coherent.
S mẽs cetis obruta mẽbris.¬
Nequit opressi luminis igne ultes¬
Beruz tenues noscere nexu
S cur tãto flagrat amore

Expanded text:
eris statuit bella duobus, An nulla est discordia veris, Semperque sibi certa cohaerent? Sed mens, caecis obruta membris,Nequit oppressi luminis igne Rerum tenues noscere nexus. 331 Sed cur tanto flagrat amore
Abbreviated transcription (Latin):
ꝗb ꝑfurbare ꝯiecto. Nimiũ in quã ad u̾sari ac repugͥre
uidet̃ p̃nos scere uniu̾sa deũ. Et ẽẽ ullũ libertans ar¬
bitrũ. Nãsi cũcta ꝓspicit deus neque falli ullo mo
põ̾t euenire nẽce est id quod ꝓuidẽtia dei future u ẽẽ
nescia falli ꝓuidetia diuina presẽs erit. Nã si alior sũ
quã ꝓuise sũt detor quere ualẽt /Nõ iã erit futuri
firma p̃sciẽtia. s oppinio potiuꝰ incerta ꝙͣͣ deo credere
nefas iudico neq eĩ illã probe rõẽ quã ꝗdã credũ
hũc questiois nodũ disoluere/ aitrĩ nõ ideo ꝗd cẽ¬
u̾eturũ ꝗa id ꝓuidẽtia dei futurũ eẽ ꝓspexerit s ꝯͣrio

Expanded text:
urbere, coniecto. – Nimium, inquam, aduersari ac repugnare uidetur praenoscere uniuersa deum et esse ullum libertatis arbitrium. Nam si cuncta prospicit deus neque falli ullo modo potest, euenire necesse est quod prouidentia futurum esse as nisi quam nescia falli prouidentia diuina praesenserit. Nam si aliorsum quam prouisa sunt detorqueri ualent, non iam erit futuri firma praescientia, sed opinio potius incerta; quod de deo credere nefas iudico. Neque enim illam probo rationem qua se quidam credunt hunc quaestionis nodum posse dissoluere. Aiunt enim non ideo qu
Abbreviated transcription (Latin):
Ueri tectas reperire notas. qd¬
Scitne quod appetit auxia nosce¬
S qͥs nota scire laborat.¬
ar si nescit quid ceca petit
Qui senuͣ ꝗdquid nestius oꝑtet.
at ꝗs ualeat nescita sequi
Queat ignarus noscere formã.
ancũ mẽte cerneret altã  pr uorat

Expanded text:
Veri tectas reperire notasScitne quod appetit anxia noss nota scire laborat si nescit, quid caeca petit? Quis enim quidquam nescius optet? s valeat nescita sequi? Queat ignarus noscere formam? An cum mentem cerneret altam, Parit
Abbreviated transcription (Latin):
est agitata tibiq ip̃i res diu ꝓrsus multũ est
quesita/ s haut quã ꝙ ab ullo urm hactenus satis
diligent᷑ ac firmit̾ est exspedita euiꝰ caliginis cã
plicitatẽ nõ põt admoneri. Que si ullo mo cogi¬
tari queat/ nichil ꝓrsus reliquet᷑ anbigui. Quod
ita demũ patefacere atq expedire tẽptabo si pͥus
ea que ꝗb moueris expediero. Quero eĩ curilla
tiam nõ ẽẽ futuris reb cã necessitatis extimas i¬
chil inpediri p̾scientia arbitrii libertatẽ putat nes
cĩ tu aliunde argumẽtũ futuroꝵ necessitatis trahis
nisi ꝙ ea que p̃sciunt᷑ nõ euenire nõ possũt. si gͥ
p̃notio nullã futuris reb adicit necessitatẽ ꝙ tu
etiã paulo añ patefaziebas quid eĩ q uolurari feni

Expanded text:
er agitata tibique ipsi res diu prorsus multumque quaesita, sed haudquaquam ab ullo vestrum hactenus satis diligenter ac firmiter expedita. Cuius caliginis causa plicitatem non potest admoueri, quae si ullo modo cogitari queat, nihil prorsus relinquetur ambigui. Quod ita demum patefacere atque expedire temptabo, si prius ea quibus moueris expendero. Quaero enim, cur illam tiam non esse futuris rebus causam necessitatis existimat, nihil impediri praescientia arbitrii libertatem putat. Num enim tu aliunde argumentum futurorum necessitatis trahis, nisi quod ea quae praesciuntur non euenire non possunt? Si igitur praeuotio nullam futuris rebus adicit necessitatem, quod tu etiam paulo ante fatebare, quid est quod uoluntarii exi
Abbreviated transcription (Latin):
equissimũ iudicat᷑ uł puniri in probos uł remu¬
nerari ꝓbos. Quos ad alt̾rutrũ nõ propͥa mittit
uolũtas s futuri cogit᷑ certa nccͣiͣtas. nec uitia
gͥ nec uͥtutes ꝗdquid fuerĩt. s õĩu meritoꝵ potius
mixta atq indiscreta ꝯfusio quoq nichil scelera¬
tius excogitari põt./ Cũ exꝓuidẽtia reꝵ oĩs ordo.
quisq uł q̃ depͥcet̃ quod optãda oĩa series indefle¬
xa cõnectit./ auferet̃ igit᷑ uni cũ illud int̾ hõĩnes
deũq cõmertiũ sperãdi silicet ac dep̾candi si quidẽ
iuste humilitatis p̾tio ĩextimabillẽ gradũ diui¬
ne gr̃e ꝓmeremur. qui solus modus est quo cũ
de colloqui hoĩes posse uideant/ illi ꝗ in e aceesse ⁊
luci pͥus ẽẽ queq̃ quã inꝑẽt ip̃a supplicãdi rõne¬

Expanded text:
aequissimum iudicatur, uel puniri improbos uel remuaequissimum iudicatur, uel puniri improbos uel remunerari probos, quos ad alterutrum non propria mittit uoluntas sed futuri cogit certa necessitas. Nec uitia igitur nec uirtutes quicquam fuerint, sed omnium meritorum potius mixta atque indiscreta confusio; quoque nihil sceleratius excogitari potest, cum ex prouidentia rerum omnis ordo quisque uel etiam deprecetur quando optanda omnia series indeflexa conectit? Auferetur igitur unicum illud inter homines deumque commercium, sperandi scilicet ac deprecandi, si quidem iustae humilitatis pretio inaestimabilem uicem diuinae gratiae promeremur; qui solus modus est quo cum deo colloqui homines posse uideantur illique inaccessae luci prius quoque quam impetrent ipsa supplicandi r
Abbreviated transcription (Latin):
nefas s uoce ꝓferre / at si ita uti sũt / ita ea fu¬
tura ẽẽ decernit ut eque uł fieri uł nõ fieri pos¬
stabile ꝯp̃hendit. at aut ꝗd hoc refert uaticinio
illo ridicło terisie. Quidꝗd dicã aut erit aut nõ
Quid q̃ diuina ꝓuidẽtia hũana oppinice̾ p̾stiterit
si uti omes ĩcerta iudicat. quoꝵ est ĩcertus euẽtuꝰ.
Ꝙ si aput illũ rerũ o̾iu certissimũ fonte̾/ nichil ĩ¬
certi ẽẽ põt certus eoꝵ est euẽtus q̃ futura firmiter
ille p̾scierit. Quare nõ est hũanis ꝯsilus actioĩb q
libertas. Quas diuina mẽs sine falsitatis errore
cũcta ꝓspitiẽs ad unũ alligat ⁊ cõstrigit cuẽtũ¬
Quo semel recepto quãtus occasus hũanaꝵ reꝵ ꝯse¬
quat̃ liquet frustra eĩ bonis malisq p̾ma pene ue
p̃ponũt᷑ que nullus meruit liber ac uolũtarius
morus aĩoꝵ idq oĩu uidebit᷑ iniquissimũ ꝙ ne

Expanded text:
nefas est, sed etiam uoce proferre, At si ita uti sunt, ita ea funefas est, sed etiam uoce proferre, At si ita uti sunt, ita ea futura esse decernit, ut aeque uel fieri ea uel non fieri posstabile comprehendit? Aut quid hoc refert uaticinio illo ridiculo Tiresiae Quicquid dicam aut erit aut non? Quid etiam diuina prouidentia opinione praestiterit si uti homines incerta iudicat quorum est incertus euentus? Quodsi apud illum rerum omnium certissimum fontem nihil incerti esse pille praescierit. Quare nulla est humanis consiliis actionibusque libertas quas diuina mens sine falsitatis errore cuncta prospiciens ad unum alligat et constringit euQuo semel recepto quantus occasus humanarum requatur liquet. Frustra enim bonis malisque praemia poenaeue proponuntur quae nullus meruit liber ac uoluntarius motus animorum. Idque omnium uidebitur iniquissimum quod nunc
Abbreviated transcription (Latin):
ri causa illiuꝰ eẽ sũme ꝓuidẽtieIad ħ sicuti cu
quid eẽ scio idipum ẽẽ nccͣe est IIta cũ quid
futurũ noui idip̃m futurũ eẽ nccͣe est. Sic fit
igit᷑ ut euẽtus p̃site rei nequeat euitan. Postreo
si ꝗd aliꝗs aliorsũ atq sese res ht̃ existimet. Id nõ
mo scĩa nõ est S oppinio falax ab scĩe uĩtate lõ¬
ge diu̾sa quare sicu ꝗd ita futurũ est ut eiꝰ certus
ac nȩgcessaruiꝰ nõ sit euẽtus ide uẽturũ eẽ p̾sciri
qui poterit./ Sicut eĩ scĩa ip̃a ĩꝑmixta est falsitati
ita id quod ab ea ꝯcipit᷑. ẽẽ alit̾ quã cõcipitur
nequit. Ea nãq cã est cur mẽdatiꝰ sciẽtia careat
quod ita rẽ quãꝙͣ hr̃e nc̃ce est uti c̃am sese hr̃e scĩa
ꝯpͥhendit/. Quid gͥ quonã mõ deus hec ĩcerta fu¬
tura p̃noscit. Nã si ĩ euitabillit̃ euẽtura cẽse quẽ
ĩ nõ euenire possibille est fallit᷑ ꝙ nõ sẽtire modo

Expanded text:
sicuti cum quid esse scio, id ipsum esse necesse est, ita cum quid futurum noui, id ipsum futurum esse necesse est. Sic fit igitur ut euentus praescitae rei nequeat euitari. Postremo si quid aliquis aliorsum atque sese res habet existimet, id non modo scientia non est, sed est opinio fallax ab scientiae ueritate longe diuersa. Quare si quid ita futurum est ut eius certus ac necessarius non sit euentus, id euenturum esse praesciri qui poterit? Sicut enim scientia ipsa impermixta est falsitati, ita id quod ab ea concipitur esse aliter atque concipitur nequit. Ea namque causa est cur mendacio scientia careat, quod se ita rem quamque habere necesse est uti eam sese habere schendit. Quid igitur? Quonam modo deus haec incerta futura praenoscit? Nam si incuitabiliter euentura censet quae etiam non euenire possibile est, fallitur; quod non sentire modo
Abbreviated transcription (Latin):
At uulgus ita nõ respicit.Quid igit᷑ / Hiis ne acce¬
damus Iquos beluis similes eẽ mostraumꝰ. Quid si ꝗs
amisso penitus uisu ip̃m ⁊̃ se hũisse ĩtuitũ obliuisceret.¬
eade cecos putarem ¶Na ne illud quide ad quiescẽt
ꝙ eque ualidis rõnũ nitit̃ firmamẽtis / ĩfelitiores cos qe
ꝗ fatũt quã ꝗ patiãt̃ iniuriã uelle inꝙͣ has ip̃as anidẽ

Expanded text:
At uulgus ista non respicit. Quid igitur, hisne accedamus quos beluis similes esse monstrauimus? Quid, si quis amisso penitus uisu ipsum etiam se habuisse obliuiscereteadem caecos putaremus? Nam ne illud quidem adquiescent quod aeque ualidis rationum nititur firmamentis: infeliciores eos esse qui faciant quam qui patiantur iniuriam. Vellem, inquam, has ip
Abbreviated transcription (Latin):
rue curatioĩs ĩtelliga̾. Tũ il uoͣ arbitratu tuo ĩquã que
uoles me ut responsurũ regato¶Tũ illa hucane in¬
quid mũdũ temerariis agi fortuiris q casib putas.
an ullũ credis ei regim̾ inee̾ ratioĩs. sat̃ꝗ inꝗͣ. nullo
extimaueri mõ ut t̾a certa fortuita remeritate moue¬
ant̾. uerũ oꝑi suo ꝯditorẽ p̃sidere deu scio. Nec u̾ꝗͣ
fuerit dies qui ab hac ueritate sentẽtie de pellat.¶ Ita
est ĩquid. nã id q̃ p᷑aulo añ ceͣcͣiᷤmiͣstiᷤ. hõĩes q tãtum
diuine Qxortes cure ẽẽ dẽplorasti. Nã de ceteris ꝗ rc̃e
regerent᷑ nil mouebare /Pape aũt ueheme̾t᷑ admiror
ꝑscrutemur. nescio quid ab ẽe cõgeto H dic michi
qm adeo mũdũ regi nõ amibigis quib ⁊ guberaculis

Expanded text:
Tu uero arbitratu, inquam, tuo quae uoles ut responsurum rogato. Tum illa: Huncine, inquit, mundum temerariis agi fortuitisque casibus putas, an ullum credis ei regimen inesse rationis? Atqui, inquam, nullo existimauerim modo ut fortuita temeritate antur. verum operi suo conditorem praesidere deum scio nec umquam fuerit dies, qui me ab hac sententiae veritate depellat. — Ita est. inquit; nam id etiam paulo ante cecinisti hominesque tantum divinae exsortes curae esse deplorasti. Nam de ceteris, quin ratione regerentur, nihil movebare. rapae autem vehementer ammiror,rum altius perscrutemur; nescio quid abesse coniecto. Sed dic mihi, quoniam deo mundum regi non ambigis, quibus etiam gubernaculis
Abbreviated transcription (Latin):
mo muse seuientis uti que celũ tͬras quoq pax rege¬
tumultus ĩcubuit/ aiu̾su te dolor ita merorq distraũt
uti nũc mẽtis es nõ dũ te ualidiora remedia ꝯt̾igũt.
Itaq paulisꝑ leniorib fomẽtis utemur ut que intu¬
mor̃e ꝑturbatioib influẽtib ĩ duerũt ad recipiendũ

Expanded text:
mo musae saeuientis, uti quae caelum terras quoque pax regemo musae saeuientis, uti quae caelum terras quoque pax regetumultus incubuit diuersumque te dolor, ira, maeror distrahunt, uti nunc mentis es, nondum te ualidiora remedia contingunt. Itaque lenioribus paulisper utemur, ut quae in tumorem perturbationibus influentibus in- duruerunt, ad acrioris
Abbreviated transcription (Latin):
munitioe ꝯtinet᷑. nullus metus est ne exul ẽẽ me¬
reptur. at quisꝗs ĩ eã hĩtare uoluerit uelle desierit
parit᷑ desinit etiã mereri ¶ Itaq nõ rã me loci huuiꝰ
quã tua faties mouet ¶Nec bibͥiotece potiuꝰ ꝯtos ebore
ac uitro parietes quã tue mẽtis sedem requiro. In q̃
nõ libros s id quod libris p̾tiũ facit. libroꝵ ꝯdam
meoꝵ sentẽtias collocauis Et tu quidẽ de tuis ĩ cõe
bonũ ĩmeritis uera ꝗde.s pro multidine gestoꝵ
tibi pauea dixisti. De obiectoꝵ tibi uł honestate
uł falsitare cũctis nota memorasti. de scelerib fraudi¬
bus q delatoꝵ recte tu quidẽ stricã actigendũ purasti
ꝙ ea melius uberiuꝰ q recognosc̾e̾tis oĩa uulgi ore &¬
lebrent᷑. Increpuisti q̃ uehenẽter ĩ iusti fe̾m senatu de
nr̃a ⁊̃ criminaticẽ doluisti lese quoq oppinioĩs dãpna
fleuisti. Postremus dolor aduersus fortunã incanduit
Cõquestusq es ne equa meritis p̾mia pesare/ In exstre¬

Expanded text:
munimine continetur, nullus metus est ne exsul esse mereatur; at quisquis inhabitare eam uelle desierit pariter desinit etiam mereri. Itaque non tam me loci huius quam tua facies mouet nec bibliothecae potius comptos ebore ac uitro parietes quam tuae mentis sedem requiro, in qua non libros sed id quod libris pretium facit, librorum quondam meorum sententias collocaui. Et tu quidem de tuis in commune bonum meritis uera quidem, sed pro multitudine gestorum tibi pauca dixisti. De obiectorum tibi uel honestate uel falsitate cunctis nota memorasti. De sceleribus fraudibusque delatorum recte tu quidem strictim attingendum putasti, quod ea melius uberiusque recognoscentis omnia uulgi ore celebrentur. Increpuisti etiam uehementer iniusti factum senatus. De nostra etiam criminatione doluisti, laesae quoque opinionis damna fleuisti. Postremus aduersum fortunam dolor incanduit conquestusque non aequa meritis praemia pensari in extre
Abbreviated transcription (Latin):
Hec ubi ꝯtinuato dolore delatraui illa uultu placido
nichilq meis questioib mota ¶Cũ te ĩꝗd mestũ la¬
crimãtẽq tȩ uidisse illico miẜũ exulẽq cognoui.
S quã lõgĩquu eẽt exiliũ nisi tua prodidisset or̾o
nesciebã. s quã ꝓcul a patria nõ ꝗde pulsus es s ab¬
errasti. at si te pulsu extimari mauis te potuiꝰ ip̾e pe¬
pulisti. Nã id quidẽ de te nuꝙͣ. cuiqu̾ã fas fuisset. Si
eĩ cuius oriundus sis patrie reminiscare nõ uti a te¬
niensiũ ꝯdã multitudinis imꝑio regit᷑. R& PTH R oꝵ p¬
pulsioe̾ letat̃. Cuius agi frenis atq tẽperare iustitie
sũma lib̾tas est Ian ĩgnoras illã tue ciuitatis anti¬
quissimã legẽ qua sancitũ est ei uis exulare nõ ee̾ ĩ
ea. Quisꝗs setẽ fũdare uoluerit. nã qui uallo eiꝰ ac

Expanded text:
Haec ubi continuato dolore delatraui, illa uultu placido nihilque meis questibus mota: Cum te, inquit, maestum lacrimantemque uidissem, ilico miserum exsulemque cognoui. Sed quam id longinquum esset exilium, nisi tua prodidisset oratio, nesciebam. Sed tu quam procul a patria non quidem pulsus es sed aberrasti; ac si te pulsum existimari mauis, te potius ipse pepulisti. Nam id quidem de te numquam cuiquam fas fuisset. Si enim cuius oriundo sis patriae reminiscare, non uti Atheniensium quondam multitudinis imperio regitur, sed εἶς pulsione laetetur; cuius agi frenis atque obtemperare iustitiae summa libertas est. An ignoras illam tuae ciuitatis antiquissimam legem, qua. sanctum est ei ius exulare non esse quisquis in ea sedem fundare maluerit? Nam qui uallo eius ac
Abbreviated transcription (Latin):
q fluitãtes ꝑdirissimũ que̾q nouis delatioe frau¬
dib ĩminãre Niacere bonos nr̃i discriminis t̾rore ꝓ¬
stratos. flagitiosu quẽq ad audendũ ꝗdẽ facinus¬
nõ m̃o ĩpunitate ad effitiendũ p̾miis incitari¬
Insoptes aũt nõ m̾o ĩ securitate ueꝵe op̃a defesiar¬

Expanded text:
 fluitantes, perditissimum quemque nouis delationum fraudibus imminentem, iacere bonos nostri discriminis terrore prostratos, flagitiosum quemque ad audendum quidem facinus impunitate, ad efficiendum uero praemiis incitarinsontes autem non modo securitate, uerum ipsa etia
Abbreviated transcription (Latin):
tonor̃ gnite seuir io ip̃m eis licere noluisseri
ex ꝑte sceleratoꝵ hõius pena releuar᷑/ er eĩ ꝙ ĩere¬
est malos cũ cupita ꝑfecerit/ qũa si ea que cu¬
puĩt implere nõ possint ¶na si nuserũ est uolu¬
isse praual potuisse miserius est. Sine quo
uoluntis misere lãgueret ⁊ effectus łIraq ai
sua singuł miseria sit tripliai ĩfortunio negesse¬
e est urgeant̃ quos uideas scelus uelle posse ꝑ¬
ficeres accedo ĩquas s utꝗ ħoc ĩfortunio cito ca¬
reãt patradi sceleris possibilitare deserti uehemẽ¬
ter exopto cabũt inꝗͣtꝰ ꝯ ciqꝰ quã uł tu forũta
uelis uł sese extimãt ẽẽ carituros / neq eĩ est ⁊¬
aliud in tã uite breuib metis ita serũ ꝙ expre¬
tare lõgũ in mortalis p̾serti animꝰ putet. Q uo¬
rũ maga gna spes ⁊ excelsa facinoꝵ machinal re¬
pẽtino atq ĩsperato sepe fine destruit/ quod ꝗͦ
illis miserie mocũ statuitnã si nequa miseri

Expanded text:
onorum pernicie saeuit, id ipsum eis licere noluissem. ex parte sceleratorum hominum poena releuetur. Etenim quod increest malos cum cupita perfecerint quam si ea quae cupiunt implere non possint. Nam si miserum est uoluisse praua, potuisse miserius est, sine quo uoluntatis miserae langueret effectus. Itaque cum sua singulis miseria sit, triplici infortunio necesse est urgueantur quos uideas scelus uelle, posse, perficere. – Accedo, inquam, sed uti hoc infortunio cito careant patrandi sceleris possibilitate deserti uehementer exopto. – Carebunt, inquit, ocius quam uel tu forsitan uelis uel illi sese aestiment esse carituros; neque enim est aliquid in tam breuibus uitae metis ita serum tare longum immortalis praesertim animus putet. Quorum magna spes et excelsa facinorum machina repentino atque insperato saepe fine destruitur. Quod quidem illis miseriae modum statuit; nam si nequitia miseros
Abbreviated transcription (Latin):
q fore si diuturnior estꝰ ĩfelicissimã uoͣ si eẽt eterna
Post hec miẜiores eẽ ĩꝓbos ĩiusta in punitate dimissga
quã iusta ĩ ulticẽ punitos./ Cui snĩe ꝯsequ̾es ut tũ de¬

Expanded text:
mque fore, si diuturnior; infelicissimam vero, si esset aeterna: mque fore, si diuturnior; infelicissimam vero, si esset aeterna: post haec miseriores esse improbos, injusta impunitate dimissos, quam justa ultione punitos. Cui sententiae consequens est,
Abbreviated transcription (Latin):
scilior que rõe istie iustinie hona est sidẽq cu
suplitio carẽt. i est aliꝗd ult̾iuꝰ malis ip̃a ĩpuni¬
tas quã ĩniquitastis merito malũ eẽ ꝯ fesss
puniti ss puniri ĩpdos iustũ esthĩpunitos uo
elabi ũquu eẽ manifestũ est /Quis id neget
S ne illud ꝗde ait quisquã negabit bonũ cẽ¬
om̃e ꝙ iustũ est  ꝯtͣ᷑q quod ĩiustũ est malũ
liquere respõdi s e ego ista ꝗdez ꝯsequetia
sũt cis que paulo am añ ꝯclusa sũt Is queso
corpus relinquis. et magna ꝗͣde inꝗt quorũ
alia pefiali a cerbitate alia uo pũga coria cle¬
mẽtia corngi puto/ S nũc de hiis disserere ꝯ¬
siliũ nõ est. Fid uo̾ hactenꝰ egimꝰ ut ĩdigͥssima
tibi uidebat᷑ maloꝵ potestas Iẽa nullã ẽẽ cogͦ¬
sceres Quosq ĩpunitos querebare uideres.¬
nũ qu̾a ĩ pbitatis sue carere suplitii sslicẽtiã¬
quã cito finiri p̃caba̾ns In ec logã eẽ disseres ĩ felitiore¬

Expanded text:
 quae ratione iustitiae bona est, idemque cum supplicio carent, inest eis aliquid ulterius, mali ipsa impunitas, quam iniquitatis merito malum esse confesspuniti. Sed puniri improbos iustum, impunitos vero elabi iniquum esse manifestum est. — Quis id neget? — Sed ne illud quidem, ait, quisquam \' negabit bonum eomne, quod iustum est, contraque, quod iniustum est, malum. — Liquere respondi. Tum ego: Ista quidem consequentia sunt eis, quae paulo ante conclusa sunt; sed quaeso, corpus relinquis? Et magna quidem, inquit, quorum alia poenali acerbitate, alia uero purgatoria clementia exerceri puto. Sed nunc de his disserere consilium non est, Id uero hactenus egimus, ut quae indignissima tibi uidebatur malorum potestas eam nullam esse cognosceres quosque inunquam improbitatis suae 20 carere suppliciquam cito finiri precabaris, nec longam esse disceres: infeliciore
Abbreviated transcription (Latin):
studiũ ad deteriora deflexeris/ extra ne quesieris ul¬
ip̃a cernẽdi rõib nuc celo/ nũc syderib ĩteree uidcari

Expanded text:
Studium ad peiora. deflexeris: extra. ne quaesieris ulipsa cernendi ratione nunc caeno, nunc sideribus interesse videari
Abbreviated transcription (Latin):
plũ ẽẽ culpãda fugiendi. s alio quodã m̾o infe¬
litiores ẽẽ ĩprobos arbitror ĩpunitos tã ⁊ si
nulla rõ co coreptiois nullius respectus hãt
ne ꝯcessimꝰ ita est ĩquã. Si igit᷑ inꝗt miserie
cuiꝰpiã aliꝗd adatur ñ ne flitior felitior eo cui
pura ac solitaria sine cuiꝰ quã boni am̃ixtio̾e̾
miseriã estsic ĩquã uidet᷑/ ꝗd si eĩde misero ꝗ¬
cũctis careat honis ea p̃t̾ ꝗb muser est malũ
aluid fuerit adnexũ ñne multo ĩ felitior eo
cesendus est cuꝰ ĩ fortuniũ boni participati¬

Expanded text:
quodam modo infeliciores esse improbos arbitror impunitos, tametsi nulla ratio correctionis, nullus respectus habeanne concessimus? Ita est, inquam. Si igitur, inquit, miseriae uid addatur, nonne felicior est eo cuius pura ac solitaria sine cuiusquam boni ammixtione miseria est? – Sic, inquam, uidetur. – Quid si eidem misero,cunctis careat bonis, praeter ea quibus miser est malum aliud fuerit adnexum, nonne multo infelicior eo censendus est cuius infortunium boni participati
Abbreviated transcription (Latin):
celebritate clarssimũ. Considera uoͣ neq nichilo ĩ¬
digere ꝙ potẽtissimã ꝙ honore digͥssimũ ẽẽ cõcessũ
atq ob id aliqua exparte uideat᷑ abiecus us/ nõ
posu ĩqua ꝗn hoc uti est ita si celobermũ ꝯfite
ariConseques o igit᷑ est ut la ridudinẽ suꝑiorib
trib nichil differre fateat᷑. Cõsequitur inquas ꝗd
igit᷑ nullius egeat alieni ꝙ suis cũcta uirib pos¬
sit ꝙ si cl clarũ atq reuerẽdũ. nõ ne ħ etiq̾
ꝯstat eẽ letissimũ / S unͣ huic inquã. tale meror
ullus obrepar./ nec cogitare ꝗde possũ q̃r plenũ
eẽ letitie si quidẽ suꝑiora manebũt. neccee̾ ẽ ꝯfi¬
ten ¶at᷑ ꝗ illud qͦ q̃ peadẽ necessariũ est suffitiẽ¬
tie potẽtieq claritudinis reuerẽtie siocũditatis nõa
quitẽ ẽẽ diu̾sa nullo uo discrepare substatiã/ nete ẽ

Expanded text:
simum? Considera uero, ne quod nihilo indigere, quod potentissimum, quod honore dignissimum esse concessum  atque ob id aliqua ex parte uideatur abiectius – Non possum, inquam, quin hoc uti est ita etiam celeberrimum eConsequens igitur est ut claritudinem superioribus tribus nihil differre fateamur. – Consequitur, inquam. – Quod igitur nullius egeat alieni, quod suis cuncta uiribus possit, quod sit clarum atque reuerendum, nonne hoc etiam constat esse laetissimum? – Sed unde huic, inquam, tali maeror ullus obrepat ne cogitare quidem possum; quare plenum esse laetitiae, si quidem superiora manebunt, necesse teri. Atqui illud quoque per eadem necessarium est sufficientiae, potentiae, claritudinis, reuerentiae, iucunditatis nomina quidem esse diuersa, nullo modo uero discrepare substantiam. Nece
Abbreviated transcription (Latin):
o sitfio tia̾t suffecerit quã ꝑspicacit intueris
ordo est de ĩceps que sit uera mõstrare sat ꝗ ui¬
deo in quã nec oꝑib suffitiẽtiã regnis potẽtia
nec reuerẽtiã digͥtatib/ nec cellebriratẽ. głalnes
letitiã uoluptatib posse canaĩgere. san et ciusꝗs
cur ita fit dep̃hendisti sT enui ꝗdẽ ueluti rumulaᷤᷤ
mͥ uideor intueri. /S ex te aꝑtiuꝰ cognosce mallĩ
sũq nã / id error humanuꝰ separat.⁊ auero
atq ꝑfecto ad falsũ ĩꝑfectũq traducit.an tu arbi¬
traris ꝙ uichilo indigeat egere potẽtia/ minime¬
lioris ualentie sit ĩ hae p̾sidio nece̾ est egeat alie¬
no: ita est in quã Igit᷑ suffitientie ꝓptõtieq una ẽ ea¬
demq natura ./ Sic uidet᷑ ¶Quod uoͣ huiꝰ mo̾i sit ⁊ sꝑñe¬
dũ ne cẽ cẽses  an eͥe rerũ õĩu ⁊ ueneratiõt digͥssimũ

Expanded text:
ostendisse suffecerit; quam si perspicaciter intueris, ordo est deinceps quae sit uera monstrare. – Atqui uideo, inquam, nec opibus sufficientiam nec regnis potentiam nec reuerentiam dignitatibus nec celebritatem gloria nec laetitiam uoluptatibus posse contingere. – An etiam causas cur id ita sit deprehendisti? – Tenui quidem ueluti rimula mihi uideor intueri, sed ex te apertius cognoscere malim. – iuisumque natura, id error humanus separat et a uero perfecto ad falsum imperfectumque traducit. An tu arbitraris quod nihilo indigeat egere potentia? – Minlioris ualentiae sit, in hac praesidio necesse est egeat alieno. – Ita est, inquam. – Igitur sufficientiae potentiaeque una est eademque natura. – Sic uidetur. – Quod uero huius modi sit spernendumne esse censes an contra rerum omnium ueneratione dignissi
Abbreviated transcription (Latin):
Porut recessus equ̾oris¬
Quc gͦemis miueis unda ferotior
Uel que rubẽtis purpure
Peo no que tenero pisce luł aspis¬
Prestet echinis littora¬
¶ quona lateat ꝙ cupiũt bonu̾¬
Nescire ceci sustinẽt lna t̾tuit
Et cũ falsa graui mole parauerĩt
Hactenus mẽdacis forma felicitatis ostẽdisse

Expanded text:
orunt recessus aequorise gemmis niveis unda feracior, Vel quae rubentis purpurae, Nec non quae tenero pisce, vel aspPraestent echinis littoraed quonam lateat, quod cupiunt bonuNescire caeci sustinent, Et cum falsa graui mole parauerint, Hactenus mendacis formam felicitatis ostendisse
Abbreviated transcription (Latin):
ditias.Postrõ equo aĩo tolleres oportet / ꝗdquid intra &¬
fortune areã gerit᷑ / cũ semel iugo eiꝰ colla submiẜis:
tibi dña spote ellegisti ¶no ne in uirius fueris. et¬
in patiẽtiꝵ⁊ sorte̾ exacerbabis Qqua ꝑmutare nõ possis.
Si uẽtis uela comiteres nõ uolũtas peteret s quo flatꝰ
inpelleret ꝓmoueres. Si argais semina crederes int̾ se an¬
nos sterilesq pesares. fortune te regẽdũ desi dedisti dñe
morib oportet obtẽperes. Tu uoͣ uoluẽtis rote ĩpetum
retinere conaris. at oĩu stolidissime si manere incipit

Expanded text:
ditias. Postremo aequo animo toleres oportet quidquid intra ditias. Postremo aequo animo toleres oportet quidquid intra fortunae aream geritur, cum semel iugo eius colla submiseris. tibi dominam sponte elegisti, nonne iniurius fueris eimpatientia sortem exacerbabis quam permutare non possis? Si uentis uela committeres, non quo uoluntas peteret, sed quo flatus impeteret promouereris. Si aruis semina crederes, feraces inter se annos sterilesque pensares; fortunae te dedisti regendum, dominae moribus oportet obtemperes; tu uero uoluentis rotae impetum retinere conaris. At, omnium mortalium stolidissime, si manere incipit
Abbreviated transcription (Latin):
cũ tibi false illecebris falsitatis alluderet / dep̃hendisti cecit¬
numinis anbiguos uultus. Que se se ad huc uelat aliis to¬
ta tibi prorsus ĩnotuit/. Si ꝓbas utere morib ne queraris
si ꝑfidã ꝑorescis /sꝑne atq abice ꝑnitiosã ludẽte. nã que
nũc tibi est tãti meroris./ hec eade trãꝗlitatis cã ẽẽ
debuisset. Reliꝗd eĩ te quã nõ relictarł nemo unqu̾ã
poterit ẽẽ securus. an uoͣ tu p̃tiosã extimas habitura.
felicitatẽ / ⁊ cara tibi est fortuna p̃sẽs nec manẽdi
fidas ⁊ cũ dissesserit allatura merores ꝙ si nec ex arbi¬
trio retineri põt / ⁊ calamitos ͦ fugiẽs facit/ ꝗd ẽ aliud
fugas quã future quoddã calamiͭtais ĩditiũ. neq eĩ quod
an oculos ĩtuendũ sitũ est sufficit intueri. reꝵ exitus
prudẽtia metit᷑. Eadẽq ĩ alterutro mutabillitas ñ for¬
nudãdas fortune minas nec exoptãdas facit ẽẽ blan¬

Expanded text:
cum tibi falsae illecebris felicitatis alluderet. Deprehendisti caecinuminis ambiguos uultus. Quae sese adhuc uelat aliis, tota tibi prorsus innotuit. Si probas, utere moribus, ne queraris. Si perfidiam perhorrescis, sperne atque abice perniciosa ludentem; nam quae nunc tibi est tanti causa maeroris, haec eadem tranquillitatis esse debuisset. Reliquit enim te quam non relicturam nemo umquam poterit esse securus. An uero tu pretiosam aestimas abituram felicitatem et cara tibi est fortuna nec praessens manendi fida et cum discesserit allatura maerorem? Quodsi nec ex arbitrio retineri potest et calamitosos fugiens facit, quid est aliud fugax quam futurae quoddam calamitatis indicium? Neqante oculos situm est, suffecerit intueri; rerum exitus prudentia metitur eademque in alterutro mutabilitas nec formidandas fortunae minas nec exoptandas facit esse blan
Abbreviated transcription (Latin):
nes eiꝰ nõ mẽ ullis remediis fouerẽt uerũ in suꝑ
ulab alerẽt uenenis. He sũt eĩ que ĩfructuosis
affectuũ ĩpinis uberẽ fructib rõnis segete necãt. ho¬
minũq mẽtes asuefatiũt morbo nõ liberãt sãt si qũ
prophanũ uti uulgo solitu uobis est blãduie ur̃ de¬
traberẽt minꝰ moleste ferrẽdũ putarẽ. nichil quippe
aus enutritũ detraptis. S abite potiuꝰ o sirene ui
ĩexitiũ dulces musq eũ musis curãdũ. sanãdũ re
linquiteshus ille chorus ĩcrepitꝰ deiecit humi me¬
stior uultũ. ꝯfessusq rubore uerecũdĩa. liñ tristis
obstipui. ui suq ĩ terã defisso ꝗd nã de ĩceps eẽt ac¬
tura expectare tacitus. cepi ¶Tũ illa ꝓpitiuꝰ accedẽs
ĩ extrema letuli mei ꝑte cõsedit. meũq ĩ tuẽs uultũ
lucta grauẽ atq ĩ humũ merore deiectũ. hus u̾bis
de nr̃e mẽtis ꝑturbatice̾ ꝯquesta est

Expanded text:
lores eius non modo nullis remediis fouerent, uerum dulcibus lores eius non modo nullis remediis fouerent, uerum dulcibus insuper alerent uenenis? Hae sunt enim quae infructuosis affectuum spinis uberem fructibus rationis segetem necant hominumque mentes assuefaciunt morbo, non liberant. At si quem profanum, uti uulgo solitum uobis, blanditiae uestrae detraherent, minus moleste ferendum putarem, nihil quippe diis innutritum? Sed abite potius Sirenes usque in exitium dulces meisque eum Musis curandum sanandumque relinquite. His ille chorus increpitus deiecit humi maestior uultum confessusque rubore uerecundiam limen tristis obstipui uisuque in terram defixo quidnam deinceps esset actura, exspectare tacitus coepi. Tum illa propius accedens in extrema lectuli mei parte consedit meumque intuens uultum luctu grauem atque in humum maerore deiectum his uersibus de nostrae mentis perturbatione conquesta est.
Abbreviated transcription (Latin):
a ad cõe sese hõiu mẽsura coytebat. nuc uõ pis gn
itabat᷑ ĩtuitũ  Uestes erãt tenuissimis filis. subtili an¬
tifitio ĩ disolubili materia ꝑfc̃e. quas uti post eade
ꝓdẽte cognoui. suis manib ip̃a texuerat squarũ spẽ
ueluti fumosas ymagines solet obduce̾ calligo q̃da
neglette uerustatis obduxerat.¶Haꝵ ĩ extremo margin
P. grecũ. ĩ sup̃mo uoͣ.t. legebat᷑ intextũ. atq ĩter
utrasq lit᷑as ĩscalarũ modũ gradus ꝗda ĩsignui¬
uedebant̾. ꝗb ab inferiori ad suꝑiuꝰ elemẽtũ eẽt al¬
sẽsus. Eade tñ uestẽ uiolẽtoꝵ quorũdã sciderãt ma
me. ⁊ ꝑticulas quas ꝗsq potuit abstulerãt. Et
sira ꝗdẽ eiꝰ libellos sceptrũ uõ sinistra geste gesta¬
ut ¶Que uͥl poeticas uidit musas nr̃o esistẽtes
Moro fietib q meis u̾ba dictãtes. cõmota pauli sper
ac tnuis ĩ flamata luminib. Quis inꝗt has senea
ueretriculas ad hũc egrũ ꝑmisit accedere. Que de¬

Expanded text:
 ad communem sese hominum mensuram cohibebat, nunc uero pulsare strabatur intuitum. Vestes erant tenuissimis filis subtili artificio indissolubili materia perfectae, quas, uti post eadem prodente cognoui, suis manibus ipsa texuerat; quarum speciem, ueluti fumosas imagines solet, caligo quaedam neglectae uetustatis obduxerat. Harum in extremo margine Π Graecum, in supremo uero Θ legebatur intextum atque inter utrasque litteras in scalarum modum gradus ementum esset ascensus. Eandem tamen uestem uiolentorum quorundam sciderant manus et particulas quas quisque potuit abstulerant. Et dextera quidem eius libellos, sceptrum uero sinistra gestabat. Quae ubi poeticas Musas uidit nostro adsistentes toro fletibusque meis uerba dictantes, commota paulisper ac toruis inflammata luminibus: Quis, inquit, has scenicas meretriculas ad hunc aegrum permisit accedere quae do
Abbreviated transcription (Latin):
tatis ita prescĩa futuroꝵ nichil huis que uen¬
tura iuĩt necitatis ĩportat/ S hoc inquis ip̃m du¬
bitat᷑ /an caꝵ rerũ que nccios exitus nõ hr̃ent
ulla possit ẽẽ p̾notio. dissolnare ⁊ eĩ uidẽt᷑/ pu¬
tasq si p̾uideant᷑ ꝯsequi nccitate̾ si nocitas de¬
sit nuinime p̾sciri. nichilq scĩa ꝯp̾hendi posse
nisi certũ. Ꝙ si qui incerti sũt exitus. ea qua¬
si certa pͥuide̾t᷑/ oppinoĩs ee̾ calligine̾/ nõ p̾scĩe
ueritate̾ Ialit eĩ ac sese res hãt arͣbit᷑ri. ab inte¬
gritate scĩe credis ẽẽ diu̾su. Cuiꝰ erroris cã est

Expanded text:
t, ita praescientia futurorum nihil his quae uentura sunt necessitatis importat. Sed hoc, inquis, ipsum dubitatur, an earum rerum quae necessarios exitus non habent ulla possit esse praenotio. Dissonare etenim uidentur putasque si praeuideantur consequi necessitatem, si necessitas desit minime praesciri nihilque scientia comprehendi posse nisi certum; quod si quae incerti sunt exitus ea quasi certa prouidentur, opinionis id esse caliginem non scientiae ueritatem. Aliter enim ac sese res habeat arbitrari ab integritate scientiae credis esse diuersum. Cuius erroris causa est
Abbreviated transcription (Latin):
hec ubi regnant¬
Post hec pͥaulisꝑ obticuit atq̃ ubi attẽtiõe meã modestaci
taciturnitate collegit sie exorsa est. Si penitꝰ egritudinis

Expanded text:
haec ubi regnantec paulisper obticuit atque ubi attentionem meam modesta taciturnitate collegit sic exorsa est: Si penitus aegritudinis
Abbreviated transcription (Latin):
ta est inquã. S cũ tui muneris sit latetiũ cãs euol¬
seluelatasq caligine explicar¬
disseras. Tu̾ illa paulisꝑ arides/ ad re me ĩquid
õiuz quetu maximã uocꝗs cui reiuix exaudi¬
sti ꝗeqͥuã satis sit. Talis nãq materia est / ut
una dubitatioẽ succisa sĩnumerabiles alie uelu

Expanded text:
ta est, inquam. Sed cum tui muneris sit latentium rerusque caligine explicardisseras. Tum illa paulisper arridens: Ad rem me, inquit, omnium quaesitu 5 maximam vocas, cui vix exhausti quidquam satis sit. Talis namque materia est, ut, una dubitatione succisa, innumerabiles aliae, velu
Abbreviated transcription (Latin):
sapiẽtia p̃ditũ uideres Iuideres nõ posses eu uł re
u̾enetia uł ea qͣ est p̾ditusꝰ sapiẽtia dignũ putare.
ptinꝰ ⁊̃ eoa ꝗb fuit adiũcta transfudit.Ꝙq popul¬
bares facere nequeut honores Liquet e eos pro¬
piã digͥtatis pulcͥtudinẽ nõ hr̃e In quo illud
est adnimaritedũ magis. Nã si eo abiector quo
magis apłid ꝗsq cõtẽpnit᷑/ Cũ reueredos facere

Expanded text:
entia praeditum videres, num posses eum --vel reverentia vel ea, qua est praeditus, sapientia non dignum putare? protinus in eos, quibus fuerit adiuncta, transfundit. Quod quia populares facere nequeunt honores, liquet eos prtatis pulchritudinem non habere. In quo illud est animadvertendum magis: nam si eo abiectior est, quo magis a pluribus quisque contemnitur, cum reverendos facere