comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
laudando uiugenda sunt ecꝭhͤ gn̾a uirtutum feruĩt eium
aures hodiuõtũ illa que iocunda et grata tui ecꝭilla que
mirabilia sunt inuirtute laudari. Et qũi singulaꝵ u̾tutu
sent c̾ta quedani officia et nui̾a at sua cuiq uirtuti laus
iba debetur /erit explicandũ in laude iusticiẽ quid cum fide
quid cum equabilitate. quid cum eiusmodi aliquo officio is
qui laudabitur gesẜit Iemq in cet̾is res geste ad cuiꝯtĩ
uirtutis genus et uii et nouĩe accomodabintur ¶tissiiua
aut̃ laus coruin factoꝵ habetur que suscepta uidentur a urrs¬

Expanded text:
laudando iungenda sunt etiam haec genera virtutum; ferunt enim aures hominum cum illa, quae iucunda et grata, tum etiam illa, quae mirabilia sunt in virtute, laudari. Et quoniam singularum virtutum sunt certa quaedam officia ac munera et sua cuique virtuti laus propria debetur, erit explicandum in laude iustitiae, quid cum fide, quid cum aequabilitate, quid cum eius modi aliquo officio is, qui laudabitur, fecerit; itemque in ceteris res gestae ad cuiusque virtutis genus et vim et nomen accommodabuntur. Gratissima autem laus eorum factorum habetur, quae suscepta videntur a
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ ñime sibi quisq notus ẽ: et difficiliẽ de se quisꝙ sẽtit
s tñ dissilĩdo intelligi pot̃ eciã ex motꝰ mei medioc̾ta¬
te. et ex eo ꝙ qͥbꝰ uestigiis pͥ ͫ insciti : ĩ hiis fere soleo
ꝑ orãc et ꝙ aliqͣto me maior ĩ uerb et ĩsentẽtiis eligẽ¬
dis hĩc labor et cura torq̃t: uerentẽ. ne si paulo obso¬
lencior fueit orõ nõ dig̃na exspectatoe et filẽcio fuisse
uideat᷑ i E uod̃ si ĩ nob̃ qͥ assumꝰ: tãte dissiłitudiẽs. tã
certe res cuuꝰcũq cimũq et ĩ ea uaie̾tate fere melia

Expanded text:
us est et difficillime de se quisque sentit; sed tamen dissimilitudo intellegi potest et ex motus mei mediocritate et ex eo, quod, quibus vestigiis primum institi, in eis fere soleo perorare et quod aliquanto me maior in verbis quam in sententiis eligendis labor et cura torquet verentem, ne, si paulo obsoletior fuerit oratio, non digna exspectatione et silentio fuisse videatur. Quod si in nobis, qui adsumus, tantae dissimilitudines sunt, tam certae res
Abbreviated transcription (Latin):
s ãĩmi indicio ecĩa magis q̃ fucata uicia noscũt᷑ Euare
bene et pre clare ꝙͣnis nobis sepe dicct᷑ uelle et festi¬
ne ninuũ sepe nolo Quã ꝙͣ illa ip̃a exclania ͦ nõ pot̃
ra ͦ ac sũma laus umbram aliꝙͣ et recessum quo magꝭ
id quod eĩt illiũatũ/ extare atq eminere uideat᷑ Nũꝙͣ
agit hũc uersum Roscius eo gesta quo potest fã sapĩes
uirtuti honorẽ p̃miũ haud predã petit s abicit prorsꝰ
ĩ proximos Et quid uideo / ferro septus possidet sedes sa¬
cras incidał aspiciat admiret᷑ scupescat Eiud i ͤ alter
quid petã presidni ͨ ꝙͣ leuiter ꝙͣ remsse. quã nõ actuose
Iustat em̃ o pat̾ .o. prĩa .o. p̾ami domus ĩ quo tanta quio¬

Expanded text:
sed animi iudicio etiam magis infucata vitia noscuntur. Qua re sed animi iudicio etiam magis infucata vitia noscuntur. Qua re "bene et praeclare" quamvis nobis saepe dicatur; "belle et festive" nimium saepe nolo; quamquam illa ipsa exclamatio "non potest do admiratio ac summa laus umbram aliquam et recessum, quo magis id, quod erit inluminatum, exstare atque eminere videatur. Numquam agit hunc versum Roscius eo gestu, quo potest: nam sapiens virtuti honorem praemium, haud praedam petit: sed abicit prorsus, ut in proximo: set quid video? Ferro saeptus possidet sedis sacras, incidat, aspiciat, admiretur, stupescat. Quid, ille alter quid petam praesidi? quam leniter, quam remisse, quam non actuose! instat enim o pater, o patria, o Priami domus! i
Abbreviated transcription (Latin):
In ipo tectu ẽẽ modũ et mollitudis et lenitatis Qui
eciã gustatꝰ q̃ est sensus ex oĩbꝰ maxͤ uoluptarius. qͥq
dulcediẽ preter ceteros sensus quionet᷑ ꝙͣ cito id qd ualde
dulce est asperuat᷑ ac respuit. Quis pocione uti aut cibo
dulci diucius põt ꝙͣ utroq ĩ gn̾e ea que leuiter sensũ uolui¬
tate moneãt. facillime fugiat sacietatẽ Sic oĩbus ĩ rebus
uoluptatibꝰ maxͥnus fastidiũ finitimũ est Eno hoc ĩ orõe¬
minus miret᷑ in qua uel ex poetis uł exoratoribꝰ possuꝰ
iudicãs ꝯtͣina disciuctã ornatã fescinã sine intermis¬
sione. sins reprehensiõe siue uarietate ꝙͣuis claris
sit coloribꝰ picta cł poesis uel orõ nõ posse ĩ delectatõe
ẽẽ diuturna atq eo ticius ĩ dratoris. aut ĩ poete cinc̃iui
ac fuco offendit᷑ ꝙ sensus ĩ nimia uoluptate natura nõ
mente saciãtur in scriptis et ĩ dictis nõ aurũ solũ

Expanded text:
in ipso tactu esse modum et mollitudinis et levitatis. Quin in ipso tactu esse modum et mollitudinis et levitatis. Quin etiam gustatus, qui est sensus ex omnibus maxime voluptarius quique dulcitudine praeter ceteros sensus commovetur, quam cito id, quod valde dulce est, aspernatur ac respuit! Quis potione uti aut cibo dulci diutius potest? cum utroque in genere ea, quae leviter sensum voluptate moveant, facillime fugiant satietatem. Sic omnibus in rebus voluptatibus maximis fastidium finitimum est; quo hoc minuscare concinnam, distinctam, ornatam, festivam, sine intermissione, sine reprehensione, sine varietate, quamvis claris sit coloribus picta vel poesis vel oratio, non posse in delectatione esse diuturna. Atque eo citius in oratoris aut in poetae cincinnis ac fuco offenditur, quod sensus in nimia voluptate natura, non mente satiantur; in scriptis et in dictis non aurium solum,
Abbreviated transcription (Latin):
tate delectet e Ron eñi a me iã expectari puto. ut mo¬
neam: ut caueatis. ne exilis ne ĩculta sit urã dratio
me mlgaris ne obsoleta. Aliud quiddã magis et inge¬
na me hortant᷑ urã et etates difficile em̃ dictu est
que nã causa sit cur ea que maxe sensus nr̃os impel¬
lut uoluptate et spẽ p̾ma acerrimuĩe ꝯmouet: ab hus
celerrime fastidio quodã et sacietate abalienem᷑ quãto
colorũ pultritudĩe et uarietate floridiora sut in pic¬
turis nouis. pleraq qͣm ĩ ueteribꝰ. quetã eciã si pͥma
aspectu nos ceperut diucius nõ delectant. cũ iuiden
nos ⁊̃ antiquis illo ip̃o horrido obsoletoꝙ teneaut᷑ ꝙͣto
molliores sũt et delicaciores ĩ cantu flexionesi et
in reliquis seusibꝰ unguẽtis minus dui delectari sũn
et acerrima suanitate conditis quã hiis moderatis et
magis laudari ꝙ terrã quã ꝙ crocũ olere uideatur

Expanded text:
tate delectet; non enim a me iam exspectari puto, ut motate delectet; non enim a me iam exspectari puto, ut moneam, ut caveatis, ne exilis, ne inculta sit vestra oratio, ne vulgaris, ne obsoleta; aliud quiddam maius et ingenia me hortantur vestra et aetates. Difficile enim dictu est, quaenam causa sit, cur ea, quae maxime sensus nostros impellunt voluptate et specie prima acerrime commovent, ab eis celerrime fastidio quodam et satietate abalienemur. Quanto colorum pulcritudine et varietate floridiora sunt in picturis novis pleraque quam in veteribus! Quae tamen, etiam si primo aspectu nos ceperunt, diutius non delectant; cum eidem nos in antiquis tabulis illo ipso horrido obsoletoque teneamur. Quanto molliores sunt et delicatiores in cantu flexiones et fin reliquis sensibus, unguentis minus diu nos delectari summa et acerrima suavitate conditis quam his moderatis, et magis laudari quod terram quam quod crocum olere videatur;
Abbreviated transcription (Latin):
hoc cũ unĩ trade̾t᷑ et cũ inpudẽcie ludus eẽt: putaui e ẽ ceu¬
soris ne lengus id serperet prouidẽ qnͣ qm nõ hec ita sta¬
mo ato deçerno ut desperẽ/ latiẽ ea de quibꝰ disputamꝰ
tradi ac perpoliri. patit᷑ enĩ et lig̃ua urã et natura reꝵ
ueterem illã excellentẽq prudentiã grecorũ ad nostrid
usum morẽq transferri S hõibus opus ẽ eruditis qui
ad huc in hoc quidem gn̾e nr̃e nulli fuerũt sin quando
extiterut / eciã grecis erũt ante ponẽdi
Ruatur igit᷑ or̃o gn̾e p̾ ͫ et quasi colore quodam ⁊
succo suo. Rã ut grauis ut suanis ut erudita sit
ut liberalis ut admirabilis ut polita: ut sensus ut do¬
lores habeat. quantũ opus sit. nõ est singuloꝵ. articu¬
lorid: in toto spectant᷑ hec corpore ut porro conspersa
ut sint quasi ornatu dispofita quedã ĩ signia et lumĩo
Genꝰ igitur dicendi est eligendũ. quod max ͤ teneat
cos qui audiat et ꝙ nõ solũ delectet: s eciã sine sacie¬

Expanded text:
hoc cum unum traderetur et cum impudentiae ludus esset, putavi esse censoris, ne longius id serperet, providere. Quamquam non haec ita statuo atque decerno, ut desperem Latine ea, de quibus disputavimus, tradi ac perpoliri posse, patitur enim et lingua nostra et natura rerum veterem illam excellentemque prudentiam Graecorum ad nostrum usum moremque transferri, sed hominibus opus est eruditis, qui adhuc in hoc quidem genere nostri nulli fuerunt; sin quando exstiterint, etiam Graecis erunt anteponendi. Ornatur igitur oratio genere primum et quasi colore quodam et suco suo; nam ut gravis, ut suavis, ut erudita sit, ut liberalis, ut admirabilis, ut polita, ut sensus, ut doloris habeat quantum opus sit, non est singulorum articulorum; in toto spectantur haec corpore. Ut porro conspersa ut sint quasi in ornatu disposita quaedam insignia et lumina. Genus igitur dicendi est eligendum, quod maxime teneat eos, qui audiant, et quod non solum delectet, sed etiam sine satie
Abbreviated transcription (Latin):
putẽ proponã breniter quid sengiã de uniu̾so gn̾e dicẽdi
fatura ulła ẽ ut in uidet᷑ que nõ hẽat ĩ suo gn̾e res
ꝙ̃ pluris dissiłos int̾ se que tñ ꝯsiłi laude dignentur
Nã et auribꝰ młta p̃cipimꝰ. que et si nos uocibꝰ delec¬
tut. tñ ita sũt uaria sepe ut id qd ꝓxim audias iocũdissiͣ
cẽ uideat᷑ Et oculis colligũt᷑ pene ĩ nũabiles uolupta¬
tos que nos ita capiut ut unũ sensũ disscłi gn̾e delectet
et uliquos sensꝰ poluptes oblectat dispares ut sit dif¬
fiaile iudiciũ excellẽt᷑ max̾ ͤ suanitatis At hoc idẽ qd̾
ẽ ĩnaturis rerũ transferri potest eciã ad artes una

Expanded text:
r quid sentiam de universo genere dicendi. Natura nulla est, ut mihi videtur, quae non habeat in suo genere res compluris dissimilis inter se, quae tamen consimili laude dignentur; nam et auribus multa percipimus, quae etsi nos vocibus delectant, tamen ita sunt varia saepe, ut id, quod proximum audias, iucundissimum esse videatur; et oculis conliguntur paene innumerabiles voluptates, quae nos ita capiunt, ut unum sensum in dissimili genere delectent; et reliquos sensus voluptates oblectant dispares, ut sit difficile iudicium excellentis maxime suavitatis. Atque hoc idem, quod est in naturis rerum, transferri potest e
Abbreviated transcription (Latin):
lisispus qui oẽs int̾ se dissiłes fuerut s ita tñ ut nemĩe
sui uelis eẽ dissiłem Wua ẽ ars racioq picture : dissiłiq
tamẽ int̾ se zeusis aglaophon appelles. Req eoꝵ qͥsꝙͣ
mntis artibꝰ ẽ mirandũ et tamẽ uerũ quãto admira¬
bilius ⁊̃ oroẽ atꝙ ĩ ligna: que cũ ĩ husdem sentencns

Expanded text:
tamen, ut neminem sui velis esse dissimilem; una est ars ratioque picturae, dissimillimique tamen inter se Zeuxis, Aglaophon, Apelles, neque eorum quimutis artibus est mirandum et tamen verum, quanto admirabilius
Abbreviated transcription (Latin):
ac modãtione mapiẽ t̾itur tractanda in laudationib eciã
h sunt uature et fortime bona in quibz est suma laus noir se¬
eptulisse in potestate nou fuisse insolentem in peciia nõ
se p̃tulisse alus ꝑꝑ abundantiã fortune ut opes et copie nousu¬
ꝑbie uideantur et libidimi s bonitati et modationi facultatẽ
et maͣm dedisse ¶Uirtus autem que est ꝑscipam̃ laudabilis

Expanded text:
et moderatione maxime cernitur, tractanda in laudationibus etiam haec sunt naturae et fortunae bona; in quibus est summa laus non extulisse se in potestate, non fuisse insolentem in pecunia, non se praetulisse aliis propter abundantiam fortunae, ut opes et copiae non superbiae videantur ac libidini, sed bonitati ac moderationi facultatem et materiam dedisse. Virtus autem, quae est per se ipsa laudabilis
Abbreviated transcription (Latin):
te fuerũ patrie spectatorẽ coegisset. Neq solũ tibi
ĩ proborũ dũatus. s eciã propt admixtã ciuiũ cedem
bonorũ uictoĩa merori fuisset Michi quidẽ .Q. fĩ.
morẽ ĩ rẽ.p. ĩcredibilem et singularẽ ꝑtulimꝰ ac
sensimꝰ cogitanti: sentẽtia sepe tua uera ac sapiẽs
uideri solet: qͥ ꝓpt̾ tot. tantos tam p̃cipitesq casus
magna ꝯpẽsati gloria mitigant᷑ ꝑgamꝰ ad ea solaçia
que nõ modo sedatis molestiis iotũda: s eciã herentibꝰ
salutaria nobis ẽẽ possit᷑. sermonẽq .l. crassi reliqͣ
ac pene postremũ memorie prodamꝰ atq ei et si ne¬
quaꝙͣ parem illiꝰ ĩgenid: at pro nr̃o tñ scudio meritã
libros platonis mirabilit̾ scriptos legit ĩqͥbꝰ oĩbus

Expanded text:
te funerum patriae spectatorem coegisset; neque solum tibi te funerum patriae spectatorem coegisset; neque solum tibi improborum dominatus, sed etiam propter admixtam civium caedem bonorum victoria maerori fuisset. Mihi quidem, Quinte fmorem in rem publicam incredibilem et singularem pertulimus ac sensimus, cogitanti sententia saepe tua vera ac sapiens videri solet, qui propter tot tantos tam praecipitisque casus magna compensati gloria mitigantur, pergamus ad ea solacia, quae non modo sedatis molestiis iucunda, sed etiam haerentibus salutaria nobis esse possint, sermonemque L. Crassi reliquum ac paene postremum memoriae prodamus, atque ei, si nequaquam parem illius ingenio, at pro nostro tamen studio meritam , cum libros Platonis mirabiliter scriptos legit, in quibus omnibus
Abbreviated transcription (Latin):
põtificis maxam sang̾ne simlacrũ ueste r̃spersum
ẽẽ uidit quo merore qua mẽte ia ĩ patriã fuit. eciã
G. carbonis ĩmucissim hoĩs codẽ illo die mors ne
crasso se dicarãt horribiles miserosq casus ex qͥbus
.g. cocta quẽ ie florentẽ r̾liqueãt paucis diebꝰ post
mortẽ crassi depulsꝯ ꝑ ĩuidiã t̾bunatu nõ młtis ab eo
tempore mẽsibꝰ eiectus est e ciuitate. Sulpicius at
qui ĩ eadẽ inindie flãnia fuisset qͥbus cũ p̾natus cõ¬
iuc̃tissiẽ uixerat hos ĩt̾bunatu spoliãe ĩstituit oĩ dig̃¬
uitate Cui qͥdẽ ad sũmã gła eloquẽtie florescenti. fer¬
ro crepta uita est. et pena temeritatis. nõ sine igno
rei .pmalo ꝯstituta Ego uero te crasse tũ uite flore
tũ mortis oportiũtate di̾no ꝯsilio et ortĩ et ertictid
eẽ arbitror : Nam tibi aut pro u̾tute aĩmi ꝯstantaq
tua ciuilis ferri subeñda fuit crudelitas: aut si qua
te fortuã a̧b attrocitate mortis uĩdicasset/ eadem eẽ

Expanded text:
persum esse vidit; cui maerori, qua mente ille in patriam fuit, etiam C. Carbonis, inimicissimi hominis, eodem illo die mors fuiCrasso se dicarant, horribilis miserosque casus; ex quibus C. Cotta, quem ille florentem reliquerat, paucis diebus post mortem Crassi depulsus per invidiam tribunatu non multis ab eo tempore mensibus eiectus est e civitate; Sulpicius autem, qui in eadem invidiae flamma fuisset, quibuscum privatus coniunctissime vixerat, hos in tribunatu spoliare instituit omni dignitate; cui quidem ad summam gloriam eloquentiae efflorescenti ferro erepta vita est et poena temeritatis non sine magno rei publicae malo constituta. Ego vero te, Crasse, cum vitae flore tum mortis opportunitate divino consilio et ornatum et exstinctum esse arbitror; nam tibi aut pro virtute animi constantiaque tua civilis ferri subeunda fuit crudelitas aut, si qua te fortuna ab atrocitate mortis vindicasset, eadem esse
Abbreviated transcription (Latin):
tremũ fere collocuti sũt euentũ recordatus: Tenemꝰ¬
enĩ memoria .O. Catullũ uirũ oĩ laude prestantẽ. cũ sibi
nõ ĩ colimẽ fortimã: s exiliũ et fugã de p̃caret᷑ eẽ cõ¬
actũ ut uita se ip̃e pͥuaret. Iam . M. antonii ĩ eis ipĩs
censor imꝑatoruis manubiis ornarat. positũ capud ĩ
fuit a qͦ erat młtoro ciuiũ capita seruata Req uero
longe ab eo G. Fulli caput. hospitis etrusci scelere
proditũ cũ.L. Fullii frĩs capite iacuit. ut iͥs qui hec nõ
uidit. et rixisse cũ re .p. parit̾ et cũ iͣ sił extic̃tus eẽ
rideat᷑. fieq em̃ propĩquũ suũ maxim ãiuii uirũ

Expanded text:
stremum fere conlocuti sunt, eventum recordatus? Tenemstremum fere conlocuti sunt, eventum recordatus? Tenemenim memoria Q. Catulum, virum omni laude praestantem, cum sibi non incolumem fortunam, sed exsilium et fugam deprecaretur, esse coactum, ut vita se ipse privaret. Iam M. Antoni in eis ipsis rcensor imperatoriis manubiis ornarat, positum caput illud fuit, a quo erant multorum civium capita servata; neque vero longe ab eo C. Iuli caput hospitis Etrusci scelere proditum cum L. Iuli fratris capite iacuit, ut ille, qui haec non vidit, et vixisse cum re publica pariter et cum illa simul exstinctus esse videatur. Neq
Abbreviated transcription (Latin):
diu pͥuatis magis officiis et ĩgenm laude floruit: quã
ad sũma auctoritatẽ dabat is eius oem̃ spem atq oĩã
uite ꝯsilia morte ꝑuertit fuit hoc luctuosu suis. acerbũ
cuti sũt : ut michi nõ erepta.L crasso a diis ĩ mortalibꝰ
uita : s donata mors eẽ uideat᷑. Non uidit flagrantem
bello ytaliã nõ ardentẽ ĩuidia senatĩd. nõ sceleris nepha¬
rii prĩcipes ciuitatis reos: nõ luctũ filie. nõ exiliũ ge¬
neri nõ acerbissiãs E ¶larii fugã. nõ illã post redĩtũ
eius cedem oĩm crndẽlissia nõ deniq ĩ oĩ gn̾e deformata
Et quoniã attigi cogitacõe uim uarietatẽq fortune.
nõ uagabit᷑ or̃o mea longius atq eis fere ipĩs finietur
uiris qui hoc ẜmõe quẽ referre cepiniꝰ ꝯtinentut Quis
em̃ nõ iure beatã ł crassi mortẽ illã. que ẽ a niltil se¬
pe defleta dixerit cũ horĩd ip̃oꝵ sit qui tũ cũ ello po¬

Expanded text:
diu privatis magis officiis et ingeni laude floruit quam diu privatis magis officiis et ingeni laude floruit quam ad summam auctoritatem dabat, is eius omnem spem atque omnia vitae consilia morte pervertit. Fuit hoc luctuosum suis, acerbum cuti sunt, ut mihi non erepta L. Crasso a dis immortalibus vita, sed donata mors esse videatur. Non vidit flagrantem bello Italiam, non ardentem invidia senatum, non sceleris nefarii principes civitatis reos, non luctum filiae, non exsilium generi, non acerbissimam C. Mari fugam, non illam post reditum eiusEt quoniam attigi cogitatione vim varietatemque fortunae, non vagabitur oratio mea longius atque eis fere ipsis definietur viris, qui hoc sermone, quem referre suscepimus, continentur. Quis enim non iure beatam L. Crassi mortem illam, quae est a multis saepe defleta, dixerit, cum horum ipsorum sit, qui tum cum illo po
Abbreviated transcription (Latin):
ciãq eã quã senatus frequẽs secutus ẽ. ornatissimis
et granissis uerbis ut ppło .ro. satisfie̾t. nũꝙͣ senatꝰ neq
ꝯsilud rei .p. nec fidẽ defuisse ab eo dictũ et eũdem id
quod ĩ auctoĩtatibꝰ persꝙpͥtis extat ĩscribẽdo affuisse. Illa
tantes post eius ĩteritũ ueniebamꝰ ĩcuriã ut uestigiũ
id ip̃m ĩ quo ille postremũ ĩscitisset contuerem᷑ ¶ Nãq
tũ latus ei dicẽti cõdoluisse: sudorẽq młtũ cõ secutũ
eẽ audiebamꝰ: ex quo tũ corruisset: cũ febri domũ re¬
dnt dieqs septiõ lateris dolore ꝯsup̃tus ẽ. E fallatẽ
hoĩm spem fragilẽq fortuã et manes ncãs cõtentoẽs
que ĩ medio spacio sepe frãgũt᷑ et corruul: aut ante
⁊̃ ipõ cursu obriũt᷑. ꝙͣ portũ cõspite̾ potuerũt ⁊ stiam
ꝙͣ diu crassi fuit ambitionis labore uita districta. tam

Expanded text:
tiamque eam, quam senatus frequens secutus est ornatissimis tiamque eam, quam senatus frequens secutus est ornatissimis et gravissimis verbisicae neque fidem defuisse ab eo dictam et eundem, id quod in auctoritatibus perscriptis exstat, scribendo adfuisse. Illa tantes post eius interitum veniebamus in curiam, ut vestigium illud ipsum, in quo ille postremum institisset, contueremur: namque tum latus ei dicenti condoluisse sudoremque multum consecutum esse audiebamus; ex quo cum cohorruisset, cum febri domum rediit dieque septimo lateris dolore consumptus est. O fallacem hominum spem fragilemque fortunam et inanis nostras contentiones, quae medio in spatio saepe franguntur et corruunt aut ante in ipso cursu obruuntur, quam portum conspicere potuerunt! Nam quam diu Crassi fuit ambitionis labore vita districta, tam
Abbreviated transcription (Latin):
aut tutor fidelis eẽ debẽt tãꝙͣ ab aliqͦ ne fario preda¬
ne diriꝑetur prĩmoniũ dignitatis. Neq uere eẽ mi¬
randũ. si cũ suis ꝯsiluis .rẽ p profligasset: consiliu
senatus are .n. repudiaret. Ic nũ hoĩ et uehemẽti.
et diserto et in primis forti adiesistendũ phulippo. qͣsi
quasdã uerborio faces admouisset: nõ tulit iͨ/ et gra¬
uiter exarsit pignoribusq allatis crassum ĩscituit co¬
hercẽ quo quidẽ ipo ĩ loco młta a trasso diuinitus dicta
effẽbant᷑ cũ sibi illũ consulẽ eẽ negaret cui senator
ipẽ nõ eẽt. ar tu cũ oẽm autoritatẽ uniuersi ordĩs pro
pugna̾e̾ putares eãq ĩconspectu populi .ro consideres
me hiis existiãs pignoribꝰ posse terreri Non tibi illa
fut todenda si.l Crassũ uis cohercẽ. Hec tibi est/
excidenda lingua qua uł enulsa. spũ ipo libidinẽ tuam
libertas mea refutabͭ per młta tũ uehemẽtissiã contẽ¬
cõe aĩmi ingenii uirũ ab eo dicta eẽ conscabat sentẽ¬

Expanded text:
fario praedone diriperetur patrimonium dignitatis; neque vero esse mirandum, si, cum suis consiliis rem publicam profligasset, consilium senatus a re publica repudiaret. Hic cum homini et vehementi et diserto et in primis forti ad resistendum Philippo quasi quasdam verborum faces admovisset, non tulit ille et graviter exarsit pigneribusque ablatis Crassum instituit coercere. Quo quidem ipso in loco multa a Crasso divinitus dicta esse ferebantur, cum sibi illum consulem esse negaret, cui senator ipse non esset. 'An tu, cum omnem auctoritatem universi ordinis pro pignere putaris eamque in conspectu populi Romani concideris, me his existimas pigneribus terreri? Non tibi illa sunt caedenda, si L. Crassum vis coercere: haec tibi est incidenda lingua, qua vel evulsa spiritu ipso libidinem tuam libertas mea refutabit.' Permulta tum vehementissima contentione animi, ingeni, virium ab eo dicta esse constabat senten
Abbreviated transcription (Latin):
ustituenti michi Qͥ frater eũ sermone referre
et mãda̾e̾ huic tercio libro quẽ post antonii dis¬
putacionẽ crassus habuisset. a cerba sane retor¬
dacio ueterẽ aĩmi curã molestiãq renonauit. Nã iᵈ ĩ
mortalitate digͫ ĩgeniũ: illa huc̃tas. illa uirtus.
.lcrassi morte extincta subito est. uix diebꝰ decẽ post
eũ diem qui hõc et suꝑiore libro ꝯtiẽt᷑. Ut enĩ romã
quẽ dixisse ꝯscabat: uidindũ sibi eẽ aliud consiliũ.
illo senatu se rẽ.p. gere̾ nõ posse mane idibꝰ Septẽ¬
bribꝰ eciã is et sentꝰ frequẽs uocatu drusi ĩ curiã
uenit Ibi cũ drusus młta de philippo questus esset:
retulit ad senctũ de illo ir̃o ꝙ in eũ ordinẽ consul. tã
grauider i contione esset ĩuectus. Hic ut sepe inter ho¬
miẽs sapiẽtissĩos constar uidi. qmiqmͣ hoc crasso cum
ãquid accuracius dixisset semper fere ꝯtigisset/ ut
nũꝙͣ dixisse melius putaret᷑ tum oĩm ꝯsensu sic eẽ¬

Expanded text:
stituenti mihi, Quinte frater, eum sermonem referre et mandare huic tertio libro, quem post Antoni disputationem Crassus habuisset, acerba sane recordatio veterem animi curam molestiamque renovavit. Nam illud immortalitate dignum ingenium, illa humanitas, illa virtus L. Crassi morte exstincta subita est vix diebus decem post eum diem, qui hoc et superiore libro continetur. Ut enim Romam quem dixisse constabat videndum sibi esse aliud consilium; illo senatu se rem publicam gerere non posse, mane Idibus Septembribus et ille et senatus frequens vocatu Drusi in curiam venit; ibi cum Drusus multa de Philippo questus esset, rettulit ad senatum de illo ipso, quod in eum ordinem consul tam graviter in contione esset invectus. Hic, ut saepe inter homines sapientissimos constare vidi, quamquam hoc Crasso, cum aliquid accuratius dixisset, semper fere contigisset, ut numquam dixisse melius putaretur, tamen omnium consensu
Abbreviated transcription (Latin):
putare dice̾ O iã si placet ad inscituta redeamꝰ arichi
yero catullus in quit placet.
umi crassus quor sum igit᷑ hec spectat igit᷑ tã lõga
et tã alte repetita oratio. Hee due partes que
michi sup̃serut illustrande orõis / ac tociꝰ eloꝙ̃tu
cumulande. quarũ altera ornate dici postulat. altera
sensus eorũ qui audiut influat. et ꝙͣ płis sit rebꝰ
inscructa. Instrumentũ autẽ hoc forense litigiosum
ac retractatid̃ et ex nulgi opinionibꝰ exiguũ saneq mẽ¬
dicũ est iᵈ rursus ipm̃ quod tradũt isti qui profitentur
se dicendi magistros nou młtũ ẽ manis. quã iᵈ nulgae
ac forense. apparatu nobis opus et rebus exquisitis
yudiq et collectis accersitis et comparatis. ut tibi cesar
faciendũ ẽ ad ãnũ ut ego ĩ edilitate laboraui quod
cortidianis ac uernaculis rebus satisface̾ me posse huic
populo nõ putabã. Uerborũ eligendorũ et collocãdoꝵ

Expanded text:
Sed iam, si placet, ad instituta redeamus.' 'Mihi Sed iam, si placet, ad instituta redeamus.' 'Mihi vero' Catulus inquit 'placet.' Tum Crassus 'quorsum igitur haec spectat' inquit 'tam longa et tam alte repetita oratio? Hae duae partes, quae mihi supersunt, inlustrandae orationis ac totius eloquentiae cumulandae, quarum altera dici postulat ornate, altera sensus eorum, qui audiunt, influat et quam plurimis sit rebus instructa; instrumentum autem hoc forense, litigiosum, acre, tractum ex vulgi opinionibus exiguum saneque mendicum est; illud rursus ipsum, quod tradunt isti, qui profitentur se dicendi magistros, non multum est maius quam illud vulgare ac forense: apparatu nobis opus est et rebus exquisitis, undique conlectis, arcessitis, comportatis, ut tibi, Caesar, faciendum est ad annum; ut ego in aedilitate laboravi, quod cotidianis et vernaculis rebus satis facere me posse huic populo non putabam. Verborum eligendorum et conlocandorum
Abbreviated transcription (Latin):
ponsũ srscia srtiad ipe discere. O si tota uita nichil pelis
aluis age ip̃a tractud et questio cortidie ex se giguir ali¬
quid quos cis desidiosa delectatõẽ uestiges Itafirnt agi¬
cacionrderid sit ĩfinita coguiꝰ facilis usus doct̾uã con¬
fͣmet mediocris opera tͥbnat᷑ memoria. scudiũq ꝑma¬
neat libet aut semꝑ discere ut si uelim ego talis optiẽ
lude. aut pile scudio tenear eciã fortasso si assequi
nõ possim. at alii quia predae̾ faciũt yohemẽtius ꝙͣ causa
posculat delectantur yt titus pila. brulla talis Et uar
nichil est ꝙ quisꝙͣ ing̃nitudiẽ arciũ ex eõ ꝙ senes di¬
cũt ꝑtimescat nãq aut senes ad eã accesserut: aut us
ad senectutẽ ĩ scudiis detinent᷑ aut sũc tardissim Res
quidẽ se mea sentẽtia sic habet ut nisi ꝙ quisq cito poti¬
erit: nũꝙͣ oĩo possit predisce̾ sẜ tuo p¬
am iam ĩquit catullus intelligo crasse quid dicas
et hercule assentio Satis uideo tibi hõi ad ꝑdiscẽdũ

Expanded text:
possit et scias etiam ipse discere, sed si tota vita nihil velis aliud agere, ipsa tractatio et quaestio cotidie ex se gignit aliquid, quod cum desidiosa delectatione vestiges. Ita fit, ut agitatio rerum sit infinita, cognitio facilis, si usus doctrinam confirmet, mediocris opera tribuatur, memoria studiumque permaneat. Libet autem semper discere; ut si velim ego talis optime ludere aut pilae studio tenear, etiam fortasse, si adsequi non possim; at alii, quia praeclare faciunt, vehementius, quam causa postulat, delectantur, ut Titius pila, Brulla talis. Qua re nihil est quod quisquam magnitudinem artium ex eo, quod senes discunt, pertimescat, namque aut senes ad eas accesserunt aut usque ad senectutem in studiis detinentur aut sunt tardissimi; res quidem se mea sententia sic habet, ut, nisi quod quisque cito potuerit, numquam omnino possit perdiscere.' 'Iam, iam,' inquit Catulus 'intellego, Crasse, quid dicas; et hercule adsentior; satis video tibi homini ad perdiscen
Abbreviated transcription (Latin):
ꝵ u hñt suũ lõcum ullum in diuisione ꝑtiũ nz c̾toꝵ
certum p̃ceptoꝵ genus et agende sunt nõ ninq̃ diẜrte ꝙ que
in lite dicinitur obiurgatio colrortatio consolatio quorum
nichil est quod nõ sũma dicendi ornamẽta desidaret s ex
artificio ⁊es iste p̃cepta non q̃runt ¶Plane inquit catullas
assentior AAge uero inquit authonia qualis oratoꝵ et ꝙ̃ti
honus in dicendo putas esse hystoriaui st̾bendi sicut greci
estoratore satis ẽ nou esse mendacem
enĩ hystoria nichil aliud uisi auticiliũ confectio eius ⁊ei.
meniorieq publice retinende causa ab inicio ⁊eꝵ roͣuaꝵ

Expanded text:
e habent suum locum ullum in divisione partium neque e habent suum locum ullum in divisione partium neque certum praeceptorum genus et agenda sunt non minus diserte, quam quae in lite dicuntur, obiurgatio, cohortatio, consolatio, quorum nihil est, quod non summa dicendi ornamenta desideret; sed ex artificio res istae praecepta non quaerunt.' 'Plane' inquit Catulus 'adsentior.' 'Age vero,' inquit Antonius 'qualis oratoris et quanti hominis in dicendo putas esse historiam scribere?' 'Si, ut Graeci est oratore; satis est non esse mendacem.enim historia nihil aliud nisi annalium confectio, cuius rei memoriaeque publicae retinendae
Abbreviated transcription (Latin):
huiꝯ u̾bi unni uel maxĩan semꝑ putaui quẽ enĩ inep¬
tuui uocaniꝯ is michi uidetur eb h nomen habere ductũ
quod nou sit adeptꝰ idq in huionis ur̃i consuetudie plate
pzllaui qui aut tempꝰ quod postulet non uidet aut̃ plã
loquiter aut se ostentat ã eoꝵ quibz nomen est uel digͭ
uel conoditatꝭ ⁊om̃ non h ^aut demiq in aliquogñe
uel niconus a multus ẽ is moptus eẽ dicitur hoc uicio cimlata
est eruditissĩa illa grecorum natio Itaq i huiꝰ mali n ͤ
ne meptus appellant non repies ¶Pr̃um añt ineptiaruu q̃
sunt muͬabiles haud sciam an iolla sit maior ꝙͣ ut illi solet̃
quoqz in loco quousqz inter hoces uisum est de rebus aut dif¬
ficilluus aut nou necessarus argutissie disputare hͦ nos
ab istis adolescentulis face̾ Inuiti et recusantes coacti sumq¬
uui catullus ne greci iuquit quid̃ crasse qui in cuidᵈͥ¬

Expanded text:
huius verbi vim vel maximam semper putavi; quem enim nos inephuius verbi vim vel maximam semper putavi; quem enim nos ineptum vocamus, is mihi videtur ab hoc nomen habere ductum, quod non sit aptus, idque in sermonis nostri consuetudine perlate patet; nam qui aut tempus quid postulet non videt aut plura loquitur aut se ostentat aut eorum, quibuscum est, vel dignitatis vel commodi rationem non habet aut denique in aliquo gennus aut multus est, is ineptus esse dicitur. Hoc vitio cumulata est eruditissima illa Graecorum natio; itaque quod vim huiusineptum appellent, non reperies. Omnium autem ineptiarum, quae sunt innumerabiles, haud sciam an nulla sit maior quam, ut illi solent, quocumque in loco, quoscumque inter homines visum est, de rebus aut difficillimis aut non necessariis argutissime disputare. Hoc nos ab istis adulescentibus facere inviti et recusantes heri coacti sumuTum Catulus 'ne Graeci quidem,' inquit 'Crasse, qui in ci
Abbreviated transcription (Latin):
temptans ad disputadum lice non potuisse ꝑniulta eloquẽͣ
cum authonio disseruisse et tꝙͣ in scola ꝓpẽ ad grecorun¬
ad grecorun ꝯsuetudiem disputasse ita me fr̾ater excr¬
tauit ne ip̃m quid̃ a studio audiendi minꝰ abhorrentem f
me hercule uerentem molesti uobis iuterueniremꝰ et hͣse
cũ uenirẽ scenolam enum ita dice̾ aiebat bonam partem
huionis in huric diem esse dilatam h̾ tu si cupidius factuue
insi forte molesti int̾uenunꝰ uenisse delectat
ꝙͣ aliqua culpa mea contigit qui dum obst quor adolesce¬
tibus me seneni esse oblitus sum feciq id quod ne adole¬
sceus quid̃ feceraui ut hus de rebus que doctrina. aliqua ꝯ¬
sum cupidus nulla longiore re ac ꝑpetua dispuͫ
niliaris meus aut cocta płusꝙͣ ego apud teualere iudea s᷑
et te orabo profecto ut michi quoq et tatullo tue suauiͭ
aliquid imꝑtias ex̃i tibi id nniuꝰ licebit nou te urgebo ne
ꝯuuittaui ut deuereare tu ne sis meptꝰ an me esse iuidicas

Expanded text:
temptans ad disputandum elicere non potuissem, permulta de eloquentia cum Antonio disseruisse et tamquam in schola prope ad Graecorum consuetudinem disputasse: ita me frater exoravit ne ipsum quidem a studio audiendi nimis abhorrentem, sed me hercule verentem, ne molestenim Scaevolam ita dicere aiebat, bonam partem sermonis in hunc diem esse dilatam. Hoc tu si cupidius factum os quidem, nisi forte molesti intervenimus, venisse delectat.' quam alia ulla culpa mea contigit, qui, dum obsequor adulescentibus, me senem esse sum oblitus fecique id, quod ne adulescens quidem feceram, ut eis de rebus, quae doctrina aliqua cita sum cupidus in illa longiore te ac perpetua disputatione miliaris meus aut Cotta plus quam ego apud te valere videantur, et te exorabo profecto, ut mihi quoque et Catulo tuae suavitatis aliquid impertias; sin tibi id minus libebit, non te urgebo neque committam, ut, dum vereare tu ne sis ineptus, me esse iudices
Abbreviated transcription (Latin):
telligatur quid dicant unami ddi laudeno putant esseb¬
uitatem. paulo succrestit et addit maiorem hystorie so
nũ uir optimꝰ crassi familiaris antipater ¶  ete u
¶ Aime mitũ inquit anthoniꝰ s ista res nr̃a adhuc lingua il¬
alstrata non est uenio em̃i studet eloquentie nr̃oꝵ hoĩnũ ins.
ut causisata foro eluceat apud grecos ã eloquentisum honiẽs
remoti a causis forensib tũ ad cetas res illustrestũ ad Rr̃oi
hystoriani se applicueriunt Nauiq et herodocum illũ qui pͥncep
genus hoc ornauit n causi nichil õmo u̾satum ẽẽ accepiuiꝰ dtqͣ
tanta est eloquentia ut me quid̃ qͣtum grece sc̾pta intellig̾e passũ¬

Expanded text:
tellegatur quid dicant, unam dicendi laudem putant esse brevitatem. Paulum se erexit et addidit maiorem historiae sonum vocis vir optimus, Crassi familiaris, Antipater; ceteri 'Minime mirum,' inquit Antonius 'si ista res adhuc nostra lingua inlustrata non est; nemo enim studet eloquentiae nostrorum hominum, nisi ut in causis atque in foro eluceat; apud Graecos autem eloquentissimi homiremoti a causis forensibus, cum ad ceteras res illustres, tum ad scriime se applicaverunt: namque et Herodotum illum, qui princeps genus hoc ornavit, in causis nihil omnino versatum esse accepimus; atqui tanta est eloquentia, ut me quidem, quantum ego Graece s
Abbreviated transcription (Latin):
Aiso ẽ urar subtilius iu hoc gue diceudi ꝙ iste hodie esse u satn
¶Quod si eẽt alit᷑ et aliquid intelligem ab anthonio ẜter¬
tum esse tecum ut̃ ip̃e instrinũctum oratoris e ponẽt
tibi euu distuctionẽ atq o̾ctum reliuq̃ret ¶ Sit ille pͥmũ¬
non attrenit nz eam laudem ei qua tloquentia nomẽ suum
iuuenit ¶Uerba igritur inquit crassꝰ nchi reliquit acthoꝰ
reu ipse sumpsi Cam cesar si quõd difficilius est tibi re¬
liquit est nobis inquit causa cur te audire cupiamus sui q̃dͤ
facilius tobi tans non est cur recuses ¶ Et catullus quidqud
dixisti inquit crasse si hodie apud te maneremus te morẽ
nobis gesturum nichil ne ad fidem tuami putas ꝑtinere.
um cocta ridens. possem tibi inquit trasse coucede s⁊ uide

Expanded text:
st neque subtilius in hoc genere dicendi quam iste hodie esse versatus: quod si esset aliter et aliquid intellegerem ab Antonio praetertum esse tecum, ut ipse instrumentum oratoris exponeret, tibi eius distinctionem atque ornatum relinqueret?' Hic ille 'primus non attigit neque eam laudem, ex qua eloquentia nomen suum invenit.' 'Verba igitur' inquit Crassus 'mihi reliquit Antonius, rem ipse sumpsit.' Tum Caesar 'si, quod difficilius est, id tibi reliquit, est nobis' inquit 'causa, cur te audire cupiamus; sin, quod facilius, tibi causa non est, cur recuses.' Et Catulus 'quid, quod dixisti,' inquit 'Crasse, si hic hodie apud te maneremus, te morem nobis esse gesturum, nihilne ad fidem tuam putas pertinere?' um Cotta ridens 'possem tibi,' inquit 'Crasse, concedere: se
Abbreviated transcription (Latin):
remotas conformatio quedaui et ymago et figura ita no¬
taret ut ea que cogitando complecti uix possemꝰ Intuendo
qͣi teneremꝰ ¶ħus aũt fornus at corꝑib sicut oĩb que ub

Expanded text:
remotas conformatio quaedam et imago et figura ita noremotas conformatio quaedam et imago et figura ita notaret, ut ea, quae cogitando complecti vix possemus, intuendo q
Abbreviated transcription (Latin):
oratoris udetur ¶Ituq soli qui menioria iugent sciũt qud
quatiriꝰ et quo dicturi sunt quid iuderint quid supsit eidem¬
q̃ multa ex alus causis aluĩ a se acta multa ab aluis uuditi
memiuerunt ¶Quare confiteor equid̾ huis boni nam esse
p̾ncipeni sicus ean rerum de quibz ante lecutussim õiur
s hec arc tota ddͥ sie artis ymago quedam et silitudo est
et prorreer et gignat uerumi ut ea que sunt nobis orta iãs̃
memoria fere quisꝙͣ est ut nou dispositis notatisqz reb oriẽ
uerborum a̾ hõinũ aut sentenciaꝵ ꝯplectatur nz uero tam
ebeti ut nichil a asuetudine ⁊ ex̾citatione aduuuetui uidit
enĩ hoc prudenter siue symonides suie alius qui iuuenit ea
di ¶Quare facillie̾ aĩo teneri posse si ea que ꝑcipent᷑ au¬
ribus aut coguitione et cõmendatione in exemplari oclo.
manibz tradentur et non rescecas s a ꝯspectu et iudicio

Expanded text:
inscribere? Itaque soli qui memoria vigent, sciunt quid inscribere? Itaque soli qui memoria vigent, sciunt quid et quatenus et quo modo dicturi sint, quid responderint, quid supersit: eidemque multa ex aliis causis aliquando a se acta, multa ab aliis audita meminerunt. Qua re confiteor equidem huius boni naturam esse principem, sicut earum rerum, de quibus ante locutus sum, omnium; sed haec ars tota dicendi, sive artis imago quaedam et similitudo est, et procreet, verum ut ea, quae sunt orta iam in que tam acri memoria fere quisquam est, ut, non dispositis notatisque rebus, ordinem verborum omnium aut sententiarum complectatur, neque vero tam hebeti, ut nihil hac consuetudine et exercitatione adiuvetur. Vidit enim hoc prudenter sive Simonides sive alius quis invenit, ea di; qua re facillime animo teneri posse ea, quae perciperentur auribus aut cogitatione, si etiam commendatione oculorum animis traderentur; ut res caecas et ab aspectus iudicio
Abbreviated transcription (Latin):
symomides dicitur ex eo ꝙ menusset quo eoruiu loco qͥsq
cubuisset de monstrator uiuꝯciuiꝯq sepeliendi fuisse ¶ac tũ
re admoiitꝰ inuenisse fertur ordinem ẽe maxie qui mẽo ͤ
lumeu afferret ¶taqz hus qui hanc ꝑtem ingeni er̾cerent
locos ẽe capiendos et ea que memiorie tenere uellent effin¬
genda aĩc atq in hus locis collocanda sic forẽ ut ordiuem
rerum locoꝵ ordo obsuaret res aũt ipãs ⁊ermx effigie no¬
taret at ut locꝭ procera simulacris pro lrẽs utenuir ¶ ui
sit aũt oratori memorie feuctꝰꝙ ꝙͣta utilitas qͣta uis quid mne
attinet dice̾ Tenere eiũ que didiceris in accipienda causa q̃
ip̃e cogitaris omnes fixas Inͨ aĩo sententias. ouinem sptĩe
uerborum apparatim ita audire eum unde discas uel enm
cui ex contrario rñdendum sit uelut illi nou infiuide in au¬
res tuas orões s In aĩo uideatur sc̾b̾e̾ nou mediocris laui bom

Expanded text:
Simonides dicitur ex eo, quod meminisset, quo eorum loco quisque Simonides dicitur ex eo, quod meminisset, quo eorum loco quisque cubuisset, demre admonitus invenisse fertur ordinem esse maxime, qui memoriae lumen adferret. Itaque eis, qui hanc partem ingeni exercerent, locos esse capiendos et ea, quae memoria tenere vellent effingenda animo atque in eis locis conlocanda; sic fore, ut ordinem rerum locorum ordo conservaret, res autem ipsas rerum effigies notaret atque ut locis pro cera, simulacris pro litteris uteremur. Qui sit autem oratori memoriae fructus, quanta utilitas, quanta vis, quid me attinet dicere? tenere, quae didiceris in accipienda causa, quae ipse cogitaris? omnis fixas esse in animo sententias? omnem descriptum verborum apparatum? ita audire vel eum, unde discas, vel eum, cui respondendum sit, ut illi non infundere in auris tuas orationem, sed in animo vi
Abbreviated transcription (Latin):
erit in tua ptãte yi eni uere ag̃e uolu̾is dir̃a tibi ⁊e¬
liquo un disimulare tu ꝙ̃admadum hus satisfacias uidĩs
ta enustodes fuit ut obluuonis actem ꝙͥ recordationis mali¬
grãmq habeo symoiidi illi chio quemi p̾mũ feruut arten
memorie procuilisse dicunt enĩ cum cenaret grauione in tes¬
salia symonides aput scorani fortunatũ hoiem̃ et nobiltm ee¬
cuiss q id carmen quod pͥmo st̾psiss in quo multa ornandi
cã poctarum more in castorem sẽpta et polucem fuissent nnus
illum sordide symonidi diisse sediundiũ euis ei quod pactus
eẽt pro illo carmie daturũ reliquũ a sus tindarib quoi eq̃
laudass petet si ei uideretur paulo post ferunt ẽẽ nũtiatum
symoiidi ut prodiret iuuenes stare In ianuã duos quosdam qͥ
eos magnope uocarent furrerisse illum uidisse nemĩer hͦ¬
interim spacio tum ꝯclaue illudubi epularetur scopas cẽ
cũ humare uellent sui nz possent obtritos internosce̾ ullo ͦ

Expanded text:
erit in tua potestate; si enim vere agere volueris, omnia tibi relinquo; sin dissimulare, tu quem ad modum his satis facias, vidThemistocles fuit, ut oblivionis artem, quam memoriae malim;gratiamque habeo Simonidi illi Chio, quem primum ferunt artem memonae protulisse. Dicunt enim cum cenaret Cranone, in Thessal a, Simonides, apud Scopam fortunatum hominem, et nobilem, cecinisse id carmen, quod in eum scripsisset, in quo multa ornandi causa Poetarum more in Castorem scripta, et Pollucem fuissent, nimis illum sordide Simonidi dixiffe: se dimidium illius rei, quod pactus esset, pro illo carmine, daturum: reliquum a suis Tyndaridis, quos aeque laudasset, peteret, si ei videretur. paulo post esse ferunt nuntiatum Simonidi, ut prodiret, iuvenes stare ad Ianuam duos quosdam, qui eum magnopere evocarent: surrex sse illuminterim spatio conclave illud, ubi epularetur Scopas, concum humare vellent sui, neque possent obtritos internoscere ullo modo,
Abbreviated transcription (Latin):
istoꝵ etas nuiꝰ me fortasse mouere debuit s michi utuostta
profecto si m̃o que causa me ad hanc insolitam michi loqͣ¬
citatem impulit accepitis
es uero iquit catullus etem̃ hoc pro me hoc et pio meo¬
fratre spondeo nõ mõ tibi ignoscuuas te diliernica ma¬
quanq tibi habenis itram et cum huãitate felicitatẽ a guo

Expanded text:
istorum aetas minus me fortasse movere debuit. Sed mihi ignoscetis profecto, si modo, quae causa me nunc ad hanc insolitam mihi loquacitatem impulerit, acceperitis.' 'Nos vero,' inquit Catulus 'etenim pro me hoc et pro meofratre respondeo, non modo tibi ignoscimus, sed te diligimus magnamque tibi habemus gratiam; et c
Abbreviated transcription (Latin):
que preponent᷑ a me ad oĩm urm studiũ et ad genꝰ id qd
quis ꝙ urm̃ ĩdicẽdo proba̾et. adheresceret̃. id a me genꝰ expͥ¬
an sentiretis. quod mẽ ͤ mn ip̃i proba̾e̾t : Eego hec et agẽda
nt ab oratore que explicauit antomiꝰ ⁊ dicẽda qͦdãmodo
uisuã igit᷑ dicẽdi ẽ modꝰ melior fiã de actõe post

Expanded text:
um studium et ad genus id, quod quisque vestrum in dicendo probaret, adhaerescerent, id a me genus exprimi sentiretis, quod maxime mihi ipsi probaretur. Ergo haec et agenda sunt ab oratore, quae explicavit Antonius, et dicenda quodam modo. Quinam igitur dicendi est modus melior, nam de actione post
Abbreviated transcription (Latin):
possunt et audiri facillie ¶ Ea enĩ deiq uirtus ẽe uidetur
p̃stantis uire que est fructuosa alus ip̃i aũt laboriosa aut ꝑii¬
culosa. aut t̾te gratuita ¶Magna enĩ illa laus ⁊ aduurabł
uideri solz tulisse casus adu̾sos sapienter non fractum esse for¬
tuma. retiuuisse in rebus aspis dignitatem neqz tñ illa nou
oruant habiti honores de creta uirtutis p̃mia res neste uidi¬
tus hor̃nẽ comprobate ¶u quibus eciam flicitatẽ ipañi dõ
ĩmortaliũ iudicio rs tͥbui laudationis es sumende a res er̃t
aut magi ᷝ  pstabiles aut nouitate p̃me aut gue ip̃o suiles¬
nzem̃ parue n usitare nz uulgz ares anuatione ã õm̃o lau¬
de digne uideri selent ¶Est eciam cum ret̾is pstantib uiribus
comꝑatio in laudationt p̃elara de quo quẽ libituui ẽ michi

Expanded text:
possunt et audiri facillime; ea enim denique virtus esse videtur praestantis viri, quae est fructuosa aliis, ipsi aut laboriosa aut periculosa aut certe gratuita. Magna etiam illa laus et admirabilis videri solet tulisse casus sapienter adversos, non fractum esse fortuna, retinuisse in rebus asperis dignitatem; neque tamen illa non ornant, habiti honores, decreta virtutis praemia, res gestae iudiciis hominum comprobatae; in quibus etiam felicitatem ipsam deorum immortalium iudicio tribui laudationis est. Sumendae autem res erunt aut magnitudine praestabiles aut novitate primae aut genere ipso siulgares admiratione aut omnino laude dignae videri solent. Est etiam cum ceteris praestantibus viris comparatio in laudatione praeclara. De quo genere libitum mihi est
Abbreviated transcription (Latin):
actulit aliquã s s imficauit facultatem ¶ Et em̃ ꝑmultasĩ
Iu causis In ouĩi parte orõius t̾ cũspicienda ue quod offeda
ue quo irruas sepe aliquis testis aut non ledit ã nuuo ledͥ
nisi lacessa ᷑ arat reus uirgent aduocati ut inucham᷑ nt
maledicamq deniq ut int̃rogenia nou moueor non obtẽro
non satisfatio n tũ nullam assequor laudem hoies ein hu¬
penti faciluis quod stulte dixis ⁊ẽpher de̾ ꝙͣ quod sapient en
tacius laudare pũt ¶Hic ꝙtum sit mali p siue iratũ fuie sui

Expanded text:
multa sunt in causis in omni parte orationis circumspicienda, ne quid offendas, ne quo inruas: saepe aliqui testis aut non laedit aut minus laedit, nisi lacessatur; orat reus, urgent advocati, ut invehamur, ut male dicamus, denique ut interrogemus: non moveor, non obtempero, non satis facio; neque tamen ullam adsequor laudem; homines enim imperiti facilius quod stulte dixeris reprehendere quam quod sapienter tacueris laudare possunt. Hi
Abbreviated transcription (Latin):
isse themistodes ad quem quid̾ doctus homo at inpͥuuis eru¬
ditus accessisse di eiq tũ artem memone q̃ tũ pͥmũ profe̾ba᷑
pollititum ẽẽ tradituꝵ sũ ille quesiss quid nã illa ais effice
dissẽ gratius sibi illum eẽ facturũ se ebluusti que uellet ꝙͣ si
memisse docuiss uides ue queuis in hoĩe ac̾ram ingen ꝙ ⁊potes
Infufum nũꝙͣ effuge̾ potuisse cũ quid̃ e fu̾it optabiliꝯ elli¬
iusti posse quod menuisse nolit ꝙͣ quod semel audiss uid is¬

Expanded text:
isse Themistocles; ad quem quidam doctus homo atque in primis eruditus accessisse dicitur eique artem memoriae, quae tum primum proferebatur, pollicitus esse se traditurum; cum ille quaesisset quidnam illa ars efficere disse gratius sibi illum esse facturum, si se oblivisci quae vellet quam si meminisse docuisset. Videsne quae vis in homine acerrimi ingeni, infusum, umquam effluere potuisse; cum quidem ei fuerit optabilius oblivisci posse potius quod meminisse nollet quam quod semel audisset vidiss
Abbreviated transcription (Latin):
sedes Huic nr̃o nõ ĩportua sermoi dum placuisset idẽ
ceteris: ĩ siluã nenit᷑ et ibi mͣgna audiendi exspectadẽ
ĩ optiã mea cã lib̾tatẽ ycusandi: ꝙͣqm ĩꝑtienda disputad e
nr̃a cũ sibi de hiis que dici ab oratore oporte̾t sumet. n̾
aut̃ r̾liquerat ut exẽplificarẽ quẽ admodũ ia oruari
oporte̾t/ ea diuisit que seiuẽta ẽẽ nõ possũt fiã cũ oĩs
ex re atqs ex ũbis constet orõ/ neq uerba sedẽ hrẽ possũt
si rem sub traxe̾is. neꝙ res lumẽ. si uerba se moueris. a.
michi qͥdẽ ueteris illi maius quiddã aĩo ꝯplexi. plus młto
eciã uidisse uident᷑: qm quãtũ nr̃orũ ĩgeniorũ acies
ĩtueri potest qui oĩa hec que supͣ et subter unũ eẽ et

Expanded text:
sedes huic nostro non importuna sermoni.' Cum placuisset idem sedes huic nostro non importuna sermoni.' Cum placuisset idem ceteris, in silvam venitur et ibi magna cum audiendi exspectationin optima mea causa libertatem recusandi: quamquam in partienda disputatione nostra, cum sibi de eis, quae dici ab oratore oporteret, sumeret, mihi autem relinqueret, ut explicarem, quem ad modum illa ornari oporteret, ea divisit, quae seiuncta esse non possunt. Nam cum omnis ex re atque verbis constet oratio, neque verba sedem habere possunt, si rem subtraxeris, neque res lumen, si verba semoveris. Ac mihi quidem veteres illi maius quiddam animo complexi plus multo etiam vidisse videntur, quam quantum nostrorum ingeniorum acies intueri potest, qui omnia haec, quae su