comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
grauitate et elegantia et copia suani quamdam exr̃irit q̃si
forͣm sigurauiq̃ dc̾ ͥ quod ego mapi̾e iuditare potuim ea
cã quau ille contra me apud cctũ uiros pro srib̾ rosus
dixit In qua nichil illi defuit quod nõ mõ copioso s eciã
sapiens arator habere deberet uernu ut aliĩ ad cãs dedu¬
temus illum quẽ ꝯstitiumꝰ. et eas quid̃ in quib plustulum
p̃ceptum est eñi non tam acutum ꝙͣ necessariũ magisq
moiitoris non fatin ꝙͣ eruditires magr̃i¶ Hoc em̃ p̃mum
p̃aipiemus quascũ causas erit tractaturꝰ ut eas diligẽt̾
penitusq cognostat hoc in ludo nou p̃cipit᷑ faciles enum
cause ad pu̾as deferunt᷑. ley pegrinũ uetat in murũ aste¬
de ascendit hostiles repulit accusatur nichil ẽ negotii
euismõi cãm cagnoste Recti igitur ne de cã distenda p̃ci¬
riunit hͦ est em̃ in ludo causa ꝵ formula fere ¶ltuo in foro¬

Expanded text:
gravitate et elegantia et copia suam quandam expressit quasi formam figuramque dicendi; quod ego maxime iudicare potui in ea causa, quam ille contra me apud centumviros pro fratribus Cossis dixit; in qua nihil illi defuit, quod non modo copiosus, sed etiam sapiens orator habere deberet. Verum ut aliquando ad causas deducamus illum, quem constituimus, et eas quidem, in quibus plusculum praeceptum; est enim non tam acutum quam necessarium magisque monitoris non fatui quam eruditi magistri—hoc ei primum praecipiemus, quascumque causas erit tractaturus, ut eas diligenter penitusque cognoscat. Hoc in ludo non praecipitur; faciles enim causae ad pueros deferuntur; lex peregrinum vetat in murum ascendere; ascendit; hostis reppulit: accusatur. Nihil est negoti eius modi causam cognoscere; recte igitur nihil de causa discenda praecipiunt; haec est e
Abbreviated transcription (Latin):
ad ubuni st̾bendium sic illi ad cam e⁊ plitandam statimꝵ octurrãt
¶ed hu loci ei demũ oratori prodesse pñt qui est u̾satam.
que siudio ee diligentia ꝑcurrit etatem Nam si tipaachi qnus
eruditum hoĩem addunxis ꝙuis acrem et acutum ncogitando
hospes uon nultum ei loci proderuut illi ex quib ar ͭ ͦ ꝓuũ
iterato quo possit meliorei fetus et grandio. 5ed. ¶Sĩ bactia
aui est usus auditio lectio lrẽ at p̃mũ naturã cause uideat
pue n̾qͣ latet factum ne su queritur an qualesit an quad
nouen habe at quo prospecto statim occurrit et naturali quadã
prudentia non hut subactionib quas isti docent quid facit cã
it ipus negaui contra leges licuisse s eqͥus ueniet igitiu Iu
et in uulgari prudentia sita s illa querenda q̃ et ab accu
sacore et defensore ar ͭͣ et id quod in iudiciũ uenu spectanti
debent afferri ¶itq hic illud uidendiun est iu qua sũneꝰ est ecror
iste ⁊ ingr̃orum ad quos libo̾s nr̃os mittinꝰ non quo hoc quid̃

Expanded text:
ad verbum scribendum, sic illi ad causam explicandam statim occurrant. Sed hi loci ei demum oratori prodesse possunt, qui est versaquae studio et diligentia praecucurrit aetatem. Nam si tu mihi quamvis eruditum hominem adduxeris, quamvis acrem et acutum in cogitandhospes, non multum ei loci proderunt illi, ex quibus argumenta iterato, quo meliores fetus possit et grandiores edere; subactio autem est usus, auditio, lectio, litterae. Ac primum naturam causae videat, quae numquam latet, factumne sit quaeratur, an quale sit, an quod nomen habeat; quo perspecto statim occurrit naturali quadam prudentia, non his subductionibus, quas isti docent, qAt id ipsum negat contra leges licuisse Decius. Veniet igitur in esatore et a defensore argumenta ad id, quod in iudicium venit, spectantia debent adferri. Atque hic illud videndum est, in quo summus est error istorum magistrorum, ad quos liberos nostros mittimus, non quo hoc quidem
Abbreviated transcription (Latin):
capestenti .p. affricanus de e gracco nitrotranti ñdeba iurt
esum uideri iure aũt oĩa defendiuit que sunt enis iem gisre
aui apportu̾it aut licu̾it aut necesse fu̾ia aui imprudentia aut
casu facta eẽ uideantur Iam ciuu quid uorotuir q̃r itur cai
quo uerbo quid appellanditm sit contenditur ut nuchi ip̃i tuu
hos sulpicio fuit in uorbam causa sidiia contentio ¶pler aq
em̃ de hus q̃ ab isto obiciebantur cũ ꝯfiterer. tiu ab illo ma¬
iestatẽ minitã negabaui ex quo ubo lege appia tota illa cã
pendebat at in hoc guecãꝵ nõuulls p̃cpiut ut rbuiu illud¬
quod ram̃ far it bacide breuitera destimatur quad michi qͥdẽ
edemi ꝑapucale uideri solit alia est eni cũ int̾ dectos haies de
cipat natio ei doctrma ut ius eius rei quani diffinat epiua ⁊ pt

Expanded text:
capessenti P. Africanus de Ti. Graccho interroganti responderat iure caesum videri; iure autem omnia defenduntur, quae sunt eius generis, ut aut oportuerit aut licuerit aut necesse fuerit aut imprudentia aut casu facta esse videantur. Iam quid vocetur, quaeritur, cum quo verbo quid appellandum sit, contenditur; ut mihi ipsi cum hoc Sulpicio fuit in Norbani causa summa contentio; pleraque enim de eis, quae ab isto obiciebantur, cum confiterer, tamen ab illo maiestatem minutam negabam, ex quo verbo lege Appuleia tota illa causa pendebat. Atque in hoc genere causquod causam facit, breviter uterque definiat, quod mihi quidem perquam puerile videri solet: alia est enim, cum inter doctos homines de aecipit ratio et doctrina, ut vis eius rei, quam definia
Abbreviated transcription (Latin):
esse que defendunꝰ ac consiliemq nolis eos qui audiũt et aiõs
Eoꝵ ad quẽciut cã postulabit motũ uoctinꝯ Qd prebandun
adupley est oratori subiecta maties una ⁊erilm ea ⁊q̃ no
excꝯgitantur. ab oratore s uire posite rõe tractant᷑ ut rabulẽte¬
stioĩa parta conuenta questiones leges senatus ꝯsulta ies mdita
darta reponsa et relique si que sunt que non repud ͣ ab oratore

Expanded text:
esse, quae defendimus; ut conciliemus eos nobis, qui audiunt; ut animos eorum, ad quemcumque causa postulabit motum, vocemus. Ad probandum autem duplex est oratori subiecta materies: una rerum earum, quae non excogitantur ab oratore, sed in re positae ratione tractantur, ut tabulae, testimonia, pacta conventa, quaestiones, leges, senatus consulta, res iudicatae, decreta, responsa, reliqua, si quae sunt, quae non reperiuntur ab oratore,
Abbreviated transcription (Latin):
utdemostannt st per des ligurgꝰ / esthines dimarchꝰ aliiq ꝙ̃¬
moria sensim obsturata ẽ et euamunt alia q̃dam dd̾ molliora
a remissiora inã uiguerunt inde de mochares quem auuit
sororis filũ fuisse demostems tum phalerꝰ ille demetrus oi
istor mea fententia potentissĩq alnq eoꝵ silẽs exstitermt q̃sr
uoluiuꝰ usq ad ħ tempo ꝑse qui inelligeniꝰ etꝭ alabandẽsem¬
illũ menedemũ et eius frem̃ hiei odem quos ut ego auduu tõ
inutetur asya sic semꝑ fuisse aliquem cuiꝰ se simles pleriq ẽt
uellent ¶ uc igitur silitudinem qui imitatione assequi uolet
suma mest luxuries quedam qͦ hͨ dapascenda est ¶ Hic sulpiꝰ
me quidem inquit recte mones idqz michi gtum est s te recte
quid̃ authomi multum sc̾ptitasse arbitror. ¶ Ca ͫubi qidã¬

Expanded text:
ut Demosthenes, Hyperides, Lycurgus, Aeschines, Dinarchus aliique cout Demosthenes, Hyperides, Lycurgus, Aeschines, Dinarchus aliique comnis eorum memoria sensim obscurata est et evanuit, alia quaedam dicendi molliora ac remissiora genera viguerunt. Inde Demochares, quem aiunt sororis filium fuisse Demostheni; tum Phalereus ille Demetrius omnium istorum mea sententia politissimus, aliique horum similes exstiterunt. Quae si volemus usque ad hoc tempusillum Meneclem et eius fratrem Hieroclem, quos ego audivi, tota imitetur Asia, sic semper fuisse aliquem, cuius se similis plerique esse vellent. Hanc igitur similitudinem qui imitatione adsequi volet, , inest luxuries quaedam, quae stilo depascenda est.' Hic Sulpicius 'me quidem' inquit 'recte mones, idque mihi gratum est; sed ne te quidem, Antoni, multum scriptitasse arbitror.' Tum i
Abbreviated transcription (Latin):
tam facile en nr̃is oratorib possumꝰ iudicire quiastripia
ex quibus iudiciũ fieri poss nou multa sane ⁊ eliq̃runt ꝙ ii
gretis ex quarum scriptis cuiꝰq artis etatisq dc ᷑ ratio uoluptaẜ.
fuit intelligi ẽt antiquissum fere sunt quoꝵ quid̾ se̾pta con¬
stant ꝑicles acz alcibiadei et eadem etate tuchidides subtiles
acutr birues seurentusq magis ꝙͣ uerbis abiuidantes non po¬
tuiss accide̾ ut unũ genus esser õiumnsi iliquem sibi ꝓponent
heramenes lysias multa lisie septa sunt nõnulla crisie et the¬
ramene audunꝯ om̃s et tũ retiunebant illum peridis succũ fed
erant paulo uberiore filo ¶cce tibi est eyortꝰ ysderates un¬
isto ꝵ oi̾ium ca est ludo tꝙ̃ͣ et equꝰ troiano ĩnuñ pͥncipei exiert
Q eorum ꝑtim in pompa ꝑtim in acie illustres ẽe uoluer̃t ataꝵt
illi theopoiꝑi phorliphisti nouerate mustiq alui naturis drñt
uoluntate ã silẽs sunt et int̾ sese mgra et hu qui se ad cãs ꝯtuler

Expanded text:
tam facile in nostris oratoribus possumus iudicare, quia scripta, ex quibus iudicium fieri posset, non multa sane reliquerunt, quam in Graecis, ex quorum scriptis, cuiusque aetatis quae dicendi ratio voluntasque fuerit, intellegi potest. Antiquissimi fere sunt, quorum quidem scripta constent, Pericles atque Alcibiades et eadem aetate Thucydides, subtiles, acuti, breves, sententiisque magis quam verbis abundantes: non potuisset accidere, ut unum genus esset omnium, nisi aliquem sibi proponerent heramenes, Lysias: multa Lysiae scripta sunt; non nulla Critiae; de Theramene audimus; omnes etiam tum retinebant illum Pericli sucum, sed erant paulo uberiore filo. Ecce tibi est exortus Isocratesistorum omnium, cuius e ludo tamquam ex equo Troiano meri principes exierunt; sed eorum partim in pompa, partim in acie inlustres esse voluerunt. Atque et illi, Theopompi, Ephori, Philisti, Naucratae multique alii naturis differunt, voluntate autem similes sunt et inter sese et
Abbreviated transcription (Latin):
sane nõ reconditã Quiz hac nou sua sponte uid̾i̾t nemier
posse apte dice̾ nii et ꝙͥ dice̾t. et quib u̾bes et que ordinẽ
dicẽt hrẽt et ea memnl atq hec ego nan r̃phendo s añ
occelo posita eẽ dico ut eas item ꝑtes dicant o ͦ qñ fex uel et¬
septem ñi aliter ar alui digerũtui in quas et al hus mmĩs
ꝯrõ distͥbuta Iubent em̃i exordiri ita ut cum qui audiat benius¬
lũ nobis faciamꝰ etdocilem et attentum Iemde rem narrare

Expanded text:
sua sponte viderit, neminem posse dicere, nisi et quid diceret et quibus verbis et quo ordine diceret haberet et ea meminisset? Atque haec ego non reprehendo, sed ante oculos posita esse dico, ut eas item quattuor, quinque, sexveseptem, quoniam aliter ab aliis digeruntur, in quas est ab his omnis oratio distributa: iubent enim exordiri ita, ut eum, qui audiat, benevolum nobis faciamus et docilem et attentum; deinde rem narrare,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ portur orandi a agendi causa digredi deinde ꝯclud̾e̾ ac
porare nech quid̃ cerhendo sunt enĩ ꝯtinue dist̾buta l tñ
id qued necesse fuit ab hoi̾b exꝑtis ueritatis non peti Rue
eñi pcepta pͥncipior et uarratiomiꝰ esse uoluteunt ea In totꝭ
¶ Aacilem aͥ non tũ polliceor me demrãturũ s tum cũ docio
et explano Actẽtum uero credo tota orõe uel actionie excitad
mentib iudicũ non solũ in p̃ma demõciatione effice̾ possu-
¶am uero narrationẽ ꝓ ubent uisilem̃ eĩ et aꝑtam et bre¬
se dicebat ut gna rerum ⁊ mũ expon̾e̾nt ᷑ In quo uitr̃i est se

Expanded text:
quam peroretur, ornandi aut augendi causa digredi, deinde concludere ac perorare. Ne haec quidem reprehendo; sunt enim concinne distributa, sed tamen, id quod necesse fuit hominibus expertibus veritatis, non perite: quae enim praecepta principiorum et narrationum esse voluerunt, ea in totis ; docilem autem non cum polliceor me demonstraturum, sed tum, cum doceo et explano; attentum vero crebro tota actione excitandis mentibus iudicum, non prima denuntiatione efficere possumus. Iam vero narrationem quod iubent veri similem esse et apertam et brese dicebat: ut genera rerum primum exponerentur, in quo vitium est, si
Abbreviated transcription (Latin):
aut ertranee Ii habuit beue hus ⁊ebr usus si uou habu̾i̾t sapi¬
ent̾ caruisse li aurisit medãte tulisse/ demĩde quid sapienter
quid hũant̾ quid demq cum aliqua u̾tute arit fec̾i̾t aut̃ tulit¬
¶ dec et que sunt huiꝯ guis facile uidebit qui uolet laudare
et quy uitupare contraria
ur igritur dubitas inquit catullus face hoc t̾tiũ gena¬
ꝙ̃ ñ est in doẽ rerum nou enĩ si ea faciliꝯ es de mis qͦq¬
p̃ceptis suii nã et testioniui sepe ddͫ ẽ ac nonũꝙͣ et ꝭ accuratiꝰ¬
facta arbitrarer exposui diu retentus sum multa audiui. młta
iñdi llim igitur placet cuiu de eloquantia p̃cipias aliquid eiꝭ
aut insenatu ab imꝑatore aut ad Imꝑatorem iã ad regent a
ad irliũ aliquem a senatu sili qr ħ gn̾e̾ orõis in euismoi
ego paulo aute curu eloquentiam laudarẽ dixai orat q¬

Expanded text:
aut extraneae; si habuerit, bene rebus eis usum; si non habuerit, sapienter caruisse; si amiserit, moderate tulisse; deinde, quid sapienter quid humaniter, quid denique cum aliqua virtute aut fecerit aut tulerit: haec et quae sunt eius generis facile videbit, qui volet laudare; et qui vituperare, contraria.' 'Cur igitur dubitas,' inquit Catulus, 'facere hoc tertium genuquoniam est in ratione rerum? Non enim, si est facilius, eo de praeceptis suis; nam et testimonium saepe dicendum est aceo contra rem publicam facta arbitrarer, exposui; diu retentus sum, multa audivi, multa respondi. Num igitur placet, cum de eloquentia praecipias, aliquid etiam aut in senatu ab imperatore aut ad imperatorem aut ad regem aut ad populum aliquem a senatu, num quia genere orationis in eius modi ego paulo ante, cum eloquentiam laudarem, dixi orat
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙtiẽ pp̃ dicẽ Cĩ cetã artiũ hoĩes ornatiꝯ illa sua dicunt Ii
quid abhac arte didiceriuit n em̃ si de rusticis eb agcela
q uspiami a eciã id quad michi medici de morbus i ⁊ si de p̃npedo
pictor aliquis aliquid disitesi̾hit aut diu̾t iͥdtuto illus artis
putanda et eloquentia in qua quia uis magna est ĩhor̃ni
ingenus e mlinueti ecꝭ fure doctrina aliquid ad̃i grm atq
artiũ ꝯseguũt᷑ ¶ed quod coq su ꝓpum et si e eo udi ͭ ͥ pt̃ cũ¬

Expanded text:
test dicere, sic ceterarum artium homines ornatius illa sua dicunt, si quid ab hac arte didicerunt. Neque enim si de rusticis rebus agricola quispiam aut etiam, id quod multi, medicus de morbis aut si de pingendo pictor aliquis diserte scripserit aut dixerit, idcirco illius artis putanda est eloquentia; in qua quia vis magna est in hominum ingeniis, eo multi etiam sine doctrina aliquid omnium generum atque artium consequu
Abbreviated transcription (Latin):
iolĩ incita ͦ ead facultate fraus hou̾iũ ad puicitu et inte¬
gritas ad salutem uo̾tur ¶ Quis cohortari ad istutẽ ardẽtiꝰ
quis abitus acrius⁊ꝑ ⁊ euocare/ quis uituꝑa re improbos as¬
ꝑiꝗ quis landa re bonos ortiꝯ quis cupiditate uehemetio fuge
accusanda p̃t ¶auis merori Ieuando mitiꝰ ꝯsolando. hysto.
uer testis tp̃m lux uĩtatꝭ ita memorie igr̃a uite nãtia
uetustat qua uare alia nii arataꝵ dmorlitate ꝯũedat᷑

Expanded text:
moderatio; eadem facultate et fraus hominum ad perniciem et integritas ad salutem vocatur. Quis cohortari ad virtutem ardentius, quis a vitiis acrius revocare, quis vituperare improbos asperius, quis laudare bonos ornatius, quis cupiditatem vehementius frangere accusando potest? Quis maerorem levare mitius consolando? Historia vero testis temporuvetustatis, qua voce alia nisi oratoris immortalitati commendatur?
Abbreviated transcription (Latin):
clari el magni fuerans sicuti tu es nosq in nr̃a re uoluꝰ
uidru nĩtãdem aut locꝰ hic non ydoiteus indt᷑ in quo portitus h
ip̃a bbi nũc auibulamiꝰ ⁊ palestra et tot locis sessione gĩgnasto
importuũ temp Iuctanto ocio quod et raro da et nũc opta¬
to nobis datutu est aut hoĩes ab hͦ me disputationis alieni qui
miã ista inquit crassꝰ eno alio ͦ nuptor qui puiũ palt

Expanded text:
clari et magni fuerunt, sicuti tu es nosque omnes in nostra videri, num tandem aut locus hic non idoneus videtur, in quo porticus haec ipsa, ubi nunc ambulamus, et palaestra et tot locis sessiones gymnasioimportunum tempus in tanto otio, quod et raro datur et nunc peroptato nobis datum est? Aut homines ab hoc genere disputationis alieni, qui?' 'Omnia ista' inquit Crassus 'ego alio modo interpret
Abbreviated transcription (Latin):
iste cursus orõius tue patient᷑ tamẽ michi ignosces nõ em̃ possũ¬
illaui adhibere quaui laudai ¶P ꝑge porro cesar inquit tibi ei
assentior nostrum esse hoc toturi difite dice̾ Idq si quis in alia
ote faciat enui assumpto aliunde uti bono non ꝓp̾o nec suo/
Et crassus uox te luquit nobis automi expoluit hoiemq reddid ͭ
Nlam hesteruo hmone unius cuiadami opis ut ait cecilius renuige
aliquẽ aut bauilũ nobis oratorem destripsi as moperi queiudam

Expanded text:
iste cursus orationis tuae, patiere tamen mihique ignosces; "non enim possuillam adhibere, quam laudat. Sed perge porro; tibi enim adsentior vestrum esse hoc totum diserte dicere, idque si quis in alia arte faciat, eum adsumpto aliunde uti bono, non proprio nec suo.' Et Crassus 'nox te' inquit 'nobis, Antoni, expolivit hominemque reddidit; nam hesterno sermone unius cuiusdam operis, ut ait Caecilius, remigem aliquem aut baiulum nobis oratorem descripseras, inopem quend
Abbreviated transcription (Latin):
et ꝙͣ posrit hoĩs est ut tu catulle de quodam clamatore ali decla¬
matorie dixisti domesticos p̃como colligeni. ¶de hͦ igr̃̾ qͥ erat
talis ut sit cohortandus adiuuandusq ut ita loqͣnui ut ei t̾daꝰ
ea didtaeat q̃ nos usus dacuit ut nobis upbz ducibz ueniat es
quo sine duce ipĩ ꝑuemiinꝰ quĩ meliora docere non possuꝰ
Atq ui a familiari nr̃o epordiar hunc ego catulle sulpi¬
cĩi p̃mũ in cã paruula adolescentulũ audi uoce et forͣ ⁊
uestentib et paulo miniũ redudantib qued erat etatis
non sum aspuuta uolo eñ se effa̾t in adolestente fecunditas
uolo cẽ ni adolestente unde aliꝗtid amputẽ nõ eñi pctest et̃ in ee
ꝯfirniaui atz ecꝭ adieci gr̃e cã mea sibi ingrm futurũ uixanus
It̾ceshat ab hoc simone cehortationis mee cũ iste accusauit Enor¬
banũ defendẽtẽ me non est credibile quid uuesse sit michi uisic̃
iul enia qui tum erat et qͥ anno aute fuãt oũis in illud genus

Expanded text:
et quam possit, hominis est, ut tu, Catule, de quodam clamatore dmos testis domestico praeconio conligentis. De hoc igitur, qui erit talis, ut cohortandus adiuvandusque sit, ita loquamur, ut ei tradamus ea dumtaxat, quae nos usus docuit, ut nobis ducibus veniat eo, quo sine duce ipsi pervenimus, quoniam meliora docere non possumus. Atque ut a familiari nostro exordiar, hunc ego, Catule, Sulpicium primum in causa parvula adulescentulum audivi voce et forma et vescentibus et paulo nimium redundantibus, quod erat aetatis. Non sum aspernatus; volo enim se efferat in adulescente fecunditas; volo esse in adulescente, unde aliquid amputem; non enim potest in eo m futurum. Vix annus intercesserat ab hoc sermone cohortationis meae, cum iste accusavit C. Norbanum, defendente me: non est credibile quid interesse mihi sit visum inter eum, qui tum erat et qui anno ante fuerat. Omnino in illud genus
Abbreviated transcription (Latin):
nũ ꝙ deniq nimã ꝑtem ulłiꝰ publici mumis actigiss p̾cepta de re
militari dare hͦ michi fac̾e os isti qui de artedd̾ p̃ciprunt uite.
conãtur/
⁊ras catulle Inquit anchoia nã egon et in multos iam
phormiones incidi. Quis eñi est istoꝵ grecoꝵ qui que ꝙͣ¬

Expanded text:
numquam denique minimam partem ullius publici muneris attigisset, praecepta de re militari dare? Hoc mihi facere omnes isti, qui de arte dicendi praecipiuntconantur.' 'Erras, Catule,' inquit Antonius 'nam egomet in multos iam Phormiones incidi. Quis enim est istorum Graecorum, qui que
Abbreviated transcription (Latin):
ũ ille quasi uero inquit non ea p̃cipiã aliis q̃ michiipĩ
desuit s tũ ne tabulas quid̾ confice̾ exis mir ueꝵ enã
In hoc ex refamiliari mea et in illo ex eo quod dico ꝙ̃tũlũq¬
alł inusitatum nr̃is quid̾ oratorib leparem quenidã et salẽ
allꝰ acutissimũ et subtili ͫ ̃ ddͥ genus est ꝯsecutꝰ n uero

Expanded text:
um ille 'quasi vero' inquit 'non ea praecipiam aliis, quae mihi ipsi desint: sed tamen ne tabulas quidem conficere existimor: verum et in hoc ex re familiari mea et in illo ex eo, quod dico, quantuluta; quorum alter inusitatum nostris quidem oratoribus leporem quendam et salem, alter acutissimum et subtilissimum dicendi genus est consecut
Abbreviated transcription (Latin):
de stũ quia htetu i quidquid est siue artificiũ sũi studi
dd̾ insi access it as iillũ pt̃ ẽẽ dacebo uos distipuli id quad
aris ni. arũ ⁊erum est que iequũ᷑ icratoris a onus actõ
opioib non scĩa ꝯtiue᷑ nã apud diciꝰ qu uescuũ ip̃i ita¬
⁊i alias aliud husdem de rebus et sentiũt et iudicãt e
nos co. trarias sere causas dici̾ꝰ uẽ m̃e ut crasta contra
me dicat alni aut ege contra crassum cũ alt̾ut ucce sit flz¬

Expanded text:
ive artificium sive studium dicendi, nisi accessit os, nullum potest esse, docebo vos, discipuli, id quod ars enim earum rerum est, quae sciuntur; oratoris autem omnis actio opinionibus, non sci alias aliud eisdem de rebus et sentiunt et iudicant et nos contrarias saepe causas dicimus, non modo ut Crassus contra me dicat aliquando aut ego contra Crassum, cum alterutri necesse sit f
Abbreviated transcription (Latin):
catullus an laudatione id em̃ uideo pom crenus  ͫ ¶ Ita inquit
anto et in ee quid quẽ stis et me et ãs qui affuerunt delecta¬
tor esse uehementer cum a te est pompilia mr̾ urã laudata
cui p̃mũ nulieri hunc honorem in nr̃ã cau ͭ ͤ t̾butum puto
ded nõ oĩa quecũq lequiur mͥ uidentur ad artem et ad pcerta
derare q̃ ut uemo tradat Auis est qui nestiat que sut in ho
aut fortũa darentur hoĩb in hus relius unici se posse aĩo eqͦ
pati que ip̃i soli hoĩes parare possent in hus rebus se rati nõ
posse unici Qui laudabu quempiaui intelliget exponenda
sibi ẽẽ fortune bena la tunt guis pecume ꝓpinquor amcoꝵ¬

Expanded text:
rtium.' 'Ita,' inquit Antonius 'et in eo quidem genere scio et me et omnis, qui adfuerunt, delectatos esse vehementer, cum a te est Popilia, mater vestra, laudata, cui primum mulieri hunc honorem in nostra civitate tributum puto. Sed non omnia, quaecumque loquimur, mihi videntur ad artem et ad praecepderare, quae ut nemo tradat, quis est qui nesciat, quae sint in homine aut fortuna darentur hominibus, in eis rebus se vinci posse animo aequo pati; quae ipsi sibi homines parare possent, in eis rebus se pati non posse vinci; qui laudabit quempiam, intelleget exponenda sibi esse fortunae bona; ea sunt generis, pecuniae, pro
Abbreviated transcription (Latin):
diffices iu qu lz nec al esse quidq decet nec redundare ¶S hͦ
si in iure cuuli si etꝭ in ꝑuis a mediatͥb ⁊eb dactoris isseaͥ
possunt nõ id̾ sentio tanta hac in re tãqz d̾meusa posse fiei
firara eni qui arbitiant deducendi sunt ad ees qui hͦ decit
nã iam explicata et ppelita assequẽtur suĩ nũ i̾mabilei
ludendum ne an ad pugiandũ arma sunt sumpturi Aliͦ
iudrica armoꝵ et gladiatori et militi prodest aliquid sed aĩq
acer et preseur et acutꝰ id̾em atz usutꝰ inuictos uiros efficit

Expanded text:
 redundare. Sed hoc si in iure civili, si etiam in parvis aut mediocribus rebus doctiores adsequi possunt, non idem sentio tanta hac in re tamque immensa posse fieri; sin autem qui arbitrantur, deducendi sunt ad eos, qui haec docent; omnia iam explicata et perpolita adsequentur; sunt enim innumerabiles ludendumne an ad pugnandum arma sint sumpturi; aliud ludicra armorum et gladiatori et militi prodest aliquid; sed animus acer et praesens et acutus idem atque versutus invictos viros efficit
Abbreviated transcription (Latin):
eramen capit pro cricioꝵ non dine libeꝵ mo lilda¬
nũꝙͣ ex stola liborum At ille qu alt̾ in criside nõ solum cuus
antiqui amici maioꝵ meũ quod erat usitatum s duriꝰ etꝭ
oĩb ne utiq uritata iuec eĩ dixerim iã magꝭ libent᷑ armũ
iudiciũ et si est apud ennd̃ nichil ad te de iudicio aruiũ
accedit ꝙͣ centuriã fabrũ et procũ ut censorie tabule lo¬
quũtur audes dice̾ non fabroꝵ a protoꝵ plaue quoq
pulch ͫ ad duoꝵ corꝑum idẽq nulieꝵ una duũ uirũ
Tuid uerũ sit intelligo s als̃ ita loquor ut concessid

Expanded text:
examen rapit pro exitiorum,non dicit liberum, namque Aesculapi liberorum. at ille alter in Chryse non solum: cives, antiqui amici maiorum meum, quod erat usitatum, sed durius eomnibus neutris usitata. Nec enim dixerim tam libenter armum iudicium,—etsi est apud eundem: nihilne ad te de iudicio armum accidit?— quam centuriam fabrum et procum, ut censoriae tabulae loquuntur, audeo dicere, non fabrorum pulcra duo duorum corporum; idemque mulier una duum virum. quid verum sit intellego; sed alias ita loquor ut concessum
Abbreviated transcription (Latin):
de esse Eoq magis est tibi cocta et tibi sSulpiti uigilãd
et laborandũ Tibi eñ is mediocris orator nestre quasi
succresçit etati s et ingenio ꝑacri et studio flagranti
et doct̾ua eximua et memoĩa singulari cui ꝙͣqm faueo
tamẽ illũ etati sue prestãe cupio. uobis pero illim
tanto minorẽ p̃currẽ bix honestũ est. S iam sur

Expanded text:
deesse sentio: quo magis est tibi, Cotta, et tibi, Sulpici, vigilandum deesse sentio: quo magis est tibi, Cotta, et tibi, Sulpici, vigilandum ac laborandum; non enim ille mediocris orator in vestram quasi succrescit aetatem, sed et ingenio peracri et studio flagranti et doctrina eximia et memoria singulari; cui quamquam faveo, tamen illum aetati suae praestare cupio, vobis vero illum tanto minorem praecurrere vix hones
Abbreviated transcription (Latin):
ditur . Her uarietas et hic ꝑ omẽs sonos. et curso¬
uocis sa tuebit᷑ et actiomi afferet suauitatẽ / s fistula¬
torem domi relinquetis et sensũ huiꝰ consurtudis
uobiscũ ad forũ deferetis ¶Edidi que potui nou
ut uolui s ut me tempõis angustie corgeriũ Scitũ
e em cansa cõferre ĩ tempus cũ afferrẽ plura sicu¬
pias non queas Tum uero ĩquit catullus collegisti
dia quantid ego possu iudicae̾ ita diuitus ut non
agretis didicisse s eos ipõs hec doce̾ posse uidaare
Me quidẽ istius sermoĩs ꝑticipẽ factid eẽ gandeis ast
uellem ut mens gener sodalis tuus hortensius affu¬
isset quẽ quidem ego confido oĩba istis laudibꝰ qͣs tu
orõe conplexus es excellentẽ fore Et crassus fore ĩqui
dicis/ ego uero ẽẽ iam iudico et tũ iudicani cũ me con¬
sule in senatu cansa defendt africe imꝑq eciã m̃gis

Expanded text:
ditur. Haec varietas et hic per omnis sonos vocis cursditur. Haec varietas et hic per omnis sonos vocis cursus et se tuebitur et actioni adferet suavitatem. Sed fistulatorem domi relinquetis, sensum huius consuetudinis vobiscum ad forum deferetis. Edidi, quae potui, non ut volui, sed ut me temporis angustiae coegerunt; scitum est enim causam conferre in tempus, cum adferre plura, si cupias, non queas.' 'Tu vero' inquit Catulus 'conlegisti omnia, quantum ego possum iudicare, ita divinitus, ut non a Graecis sumpsisse, sed eos ipsos haec docere posse videare; me quidem istius sermonis participem factum esse gaudeo; ac vellem ut meus gener, sodalis tuus, Hortensius, adfuisset; quem quidem ego confido omnibus istis laudibus, quas tu oratione complexus es, excellentem fore.' Et Crassus 'fore dicis?' inquit, 'ego vero esse iam iudico et tum iudicavi, cum me consule in senatu causam defendit Africae nuperque etiam magis,
Abbreviated transcription (Latin):
Ego uero ĩquit Crassus ac doles quidẽ ĩquit illos
uiros in eam fraudem ĩ reur.p. esse delapsos quĩ ꝙͣ
ea tela terit᷑ et ea mttatur ĩ tiuitate rõ umendi ac¬
posteritatis ostendit᷑ ut eorũ ciuiũ quos uri patres
non tulerũt iam similes hr̃e cupiamꝰ ¶ Mitte obse¬
cro ĩquit Crasse iulius sermonẽ istũ et te ad gracchi
fistulã refer. cuiꝰ eego nõ dñ plane ratione incelli¬
go in oĩ uoce ĩquit ẽrassus ẽ queddã medud. s suũ
cuq uoci. huic gradatim ascende̾ uotẽ utile et suane
est. Fiam a pu̾d clamare agresce quiddã est. et idẽ illud
ad firmandũ uocẽ est salutare ¶De inde est quiddã con¬
tencionis extrenũ quod autẽ ulterus est quã acutissi ꝰ
clamor. quo se fiscula progredi nõ sinet et tñ ab ipã
contẽtione rouocabit ⁊ Est item contͣ quiddã ĩ r̾missiõe
granissim ad quod tamquã sonorũ gradibus descen¬

Expanded text:
'Ego vero,' inquit Crassus 'ac doleo quidem illos 'Ego vero,' inquit Crassus 'ac doleo quidem illos viros in eam fraudem in re publica esse delapsos; quamquam ea tela texitur et ea in civitate rposteritati ostenditur, ut eorum civium, quos nostri patres non tulerunt, similes habere cupiamus. cro,' inquit 'Crasse,' Iulius 'sermonem istum et te ad Gracchi fistulam refer; cuius ego nondum plane rationem intellego.' 'In omni voce' inquit Crassus 'est quiddam medium, sed suum cuique voci: hinc gradatim ascendere vocem utile et suave est nam a principio clamare agreste quiddam est, et idem illud ad firmandam est vocem salutare; deinde est quiddam contentionis extremum, quod tamen interius est, quam acutissimus clamor, quo te fistula progredi non sinet, et iam ab ipsa contentione revocabit; est item contra quiddam in remissione gravissimum quoque tamquam sonorum gradibus descen
Abbreviated transcription (Latin):
reendũ CE i uidetue ꝯb huiꝰ nrĩ sermõis efficio
nẽ al herrẽ quod ut diei paulo aute plurinus m
retus quod max̾ ẽ ytile. id nescio quo pacto etiam
decet max: slam ad uocem ⁊̃ dicendo obtmnẽda ichil
est itilius quã crebea mutaᷤ nichil ꝑutidsuus qua
offusa sine intermissiõe contẽcio quid ad aur es urãs¬
et accionis suauitatẽ: quid ẽ uicissitudiẽ et uarietate
et ꝯmutacione aptius÷ Itaq et idem gradus quod̾
potes audire Caculle ex licimo dientẽ tuo litterato
hoĩe quẽ seruũ sibi ĩ hũit admanũ cũ eburnea so¬
litus ẽ hab̾e̾ fistula qui staret occulte post ipm cũ
concionaretur peritũ hoĩe qui inflaret celeriter
enm sonũ. quo illũ aut remissu exciraret aut a cõ¬
tẽtione reuotaret
ł diui me hercule ĩ quit Catullus et sepe sum admi¬
ratus hoĩs tũdiligençiã tũ eciã doct̾uã et sciẽtiã

Expanded text:
viendum; sed illud videtur ab huius nostri sermonis officio viendum; sed illud videtur ab huius nostri sermonis officio non abhorrere, quod, ut dixi paulo ante, plurimis in rebus quod maxime est utile, id nescio quo pacto etiam decet maxime. Nam ad vocem est utilius, quam crebra mutatio, nihil perniciosius, quam effusa sine intermissione conteet actionis suavitatem quid est vicissitudine et varietate et commutatione aptius? Itaque idem Gracchus, quod potes audire, Catule, ex Licinio cliente tuo, litterato homine, quem servum sibi ille habuit ad manum, cum eburneola solitus est habere fistula qui staret occulte post ipsum, cum contionaretur, peritum hominem, qui inflaret celeriter eum sonum, quo illum aut remissum excitaret aut a contentione revocaret.' 'Audivi me hercule,' inquit Catulus 'et saepe sum admiratus hominis cum diligentiam tum etiam doctrinam et scientiam.'
Abbreviated transcription (Latin):
dicẽ qui in agendo contuẽs aliquid pronucaaret᷑
etuare oculorũ ẽ iũgna modera᷑ Nłam oris m
miũ nõ est mutauda species ne aut ad ineptias aut
ad prauitatẽ aliꝙͣ deferam᷑ Oculi sunt. quoꝵ tũ i
tencõe tũ cõiectu tũ hylaĩtate motus aĩmoꝵ sig¬
ificemꝰ apte cũ gn̾e ip̃o orõis Et em̃ actio quasi
sermo corporis. quo magis menti cõgruens eẽ debet
Oculos autem natura nobis. ut equo et leoui setis
candã aures ad motus aiõrũ declarandos dedit
Quare in hac nr̃a actione secundũ uocẽ nultus ua¬
let is autem oculis gubernat᷑ at in eis oĩbus que
sines actionis in est queda uis a natura data qͣre
logue societate quictus est Sentẽteq sepe acute
cũt et in se ip̃i iudicant ¶ Ad actionis autẽ usum al
landem maya sine dubio partem uox obtinet. quẽ
p̃m est optanda nobis. deinde quecũq erit ea tuẽda

Expanded text:
dicere, qui in agendo contuens aliquid pronuntiaret. dicere, qui in agendo contuens aliquid pronuntiaret. Qua re oculorum est magna moderatio; nam oris non est nimium mutanda species, ne aut ad ineptias aut ad pravitatem aliquam deferamur; oculi sunt, quorum tum ie, tum coniectu, tum hilaritate motus animorum significemus apte, cum genereipso orationis. Est enim actio quasi sermo corporis, quo magis menti congruens esse debet. O. culos autem natura nobis, ut equo et leoni setas, caudam, aures ad motus animorum declarandos dedit. quare in hac nostra actione, secundum vocem, vultus valet. is autem oculis gubernatur. Atque in his omnibus, quae suntactionis, inest quaedam vis a natura data: quare linguae societate coniunctus est, sententiaeque saepe acutae cunt et in se ipsi indicant. Ad actionis autem usum atque laudem maximam sine dubio partem vox obtinet; quae primum est optanda nobis; deinde, quaecumque erit, ea tuenda;
Abbreviated transcription (Latin):
exst̾mens scenicus. s yniuersa rem et sentenciam
nõ de mõstratione s significatõe declarans laterum
ĩflerioue ac forti ac uirili nõ obscena et ab histrio¬
nibus. s ab arms aut eciõ ⁊ palestra Manus autã
minꝰ arguta digitis subse quẽs / u̾ba nõ ex pͥmẽs bra¬
chiũ proceruis proiectũ quasi quoddã telũ orõis
supplosio pedis ĩ contẽtionibꝰ aut incipiendis aut fi¬
mendis. s in ore sũt oĩa ĩ eo autẽ ip̃e dñatus ẽ oĩs
oculorũ quo melius nr̃i illi senos qui ꝑsonatĩ ros¬
ciũ qͥdem magnope laudabãt ¶ Animi est enĩ oĩs actio
et iniago ãim nultus ac indices oculi. stam hec ẽ una
pars corꝑis. que quot ãnui motus sunt tor sigmfitato¬
nes et qnuitatões possit effice̾ neq uero est quisquã
qua eodem ꝯtiuẽs bene hoc efficiat T heo frastus adẽ
thauristuu quẽdã dicit auctorẽ auersum solitũ Idͤ

Expanded text:
exprimens scaenicus, sed universam rem et sententiam exprimens scaenicus, sed universam rem et sententiam non demonstratione, sed significatione declarans, laterum inflexione hac forti ac virili, non ab scaena et histrionibus, sed ab armis aut etiam a palaestra; manus autem minus arguta, digitis subsequens verba, non exprimens; bracchium procerius proiectum quasi quoddam telum orationis; supplosio pedis in contentionibus aut incipiendis aut finiendis. Sed in ore sunt omnia, in eo autem ipso dominatus est omnis oculorum; quo melius nostri illi senes, qui personatum ne Roscium quidem magno opere laudabant; animi est enim omnis actio et imago animi vultus, indices oculi: nam haec est una pars corporis, quae, quot animi motus sunt, tot significationes et commutationes possit efficere; neque vero est quisquam qui eadem conivens efficiat. Theophrastus quidem Tauriscum quendam dicit actorem aversum solitum esse
Abbreviated transcription (Latin):
mo uitã enitari ⁊ alius metus. demissum et hesitãs
et abiectũ młtis sum modis circũnentus. morbs ex¬
ilio atq in epia tũ panor sapiã oiue michi exaĩato
expectarat Alter terribilẽ minat᷑ uite cruciatum
ot necẽ que nemis est tã infirius ĩ genio et tanta
confidentia qui refugiat tinido sangm̃e atq ex al¬
bestat metu ¶Alius uis contentĩ reheniens et im¬
nens quadanꝰ incitatoe gͣuitatis. Iterũ chrestes
atreũ attractũ aduenit : Iterũ iam aggeediti
ue et quietũ ex suscita  haror iñ moles andi
ar pomissum S mͥ cũ detulit ceronã ob cellocãdas
iestia sine ꝯuuseracoẽ graue quodda et imo pressu
ac sond obductũ Qna tempestate paris helena
ĩ nupciis iũxit impcias ego tũ grauida adiui. explo¬
tis iam fere ad pariendĩ mẽsibus per idem tempꝰ
polidorũ heccuba. partu postremo parit ¶ Oniẽs
autẽ hos motus subsequi debet gestus noi hic u̾ba

Expanded text:
vi vitam evitarei. aliud metus, demissum et haesitans vi vitam evitarei. aliud metus, demissum et haesitans et abiectum: multis sum modis circumventus, morbo, exsilio atque inopia: tum pavor sapientiam omnem mi exanimato expectorat; mater terribilem minatur vitae cruciatum et necem, quae nemo est tam firmo ingenio et tanta confidentia, quin refugiat timido sanguen atque exalbescat metu. aliud vis, contentum, vehemens, imminens quadam incitatione gravitatis: iterum Thyestes Atreum adtractatum advenit, iterum iam adgreditur me et quietum exsuscitat. maior mihi moles, maius ac remissum: sed sibi cum tetulit coronam ob coligandas lestia, sine commiseratione grave quoddam et uno pressu ac sono obductum: qua tempestate Helenam Paris innuptis iunxit nuptiis, ego tum gravida, expletis iam fui ad pariendum mensibus; per idem tempus Polydorum Hecuba partu postremo parit. Omnis autem hos motus subsequi debet gestus, non hic verba
Abbreviated transcription (Latin):
motu añm quoq sut pulse ¶ Fam uoces ut corde sui
ĩtente que ad quẽꝙ tactũ respondeat acuta grauis
cita tarda mag̃na parua quas tñ int̾ om̃es est suo q̃ꝙ
ĩgenere mediocris atq eciã iaͣ sũt ab hiis de lapsa
spũ inc̾misso fractũ scissũ flero sono actenuatũ infla¬
tũ Nullũ est eñ horũ similiũ generiẽ quod nõ arte
ac moderacõe tractetur hni sũt actoriut pictori erpo¬
sici ad uariandũ colores ¶ Aliud enĩ uocis gra iratũdia
sibi sumat acutũ incitatũ crebro intidens. Ipẽ hortat᷑
me frat᷑ ut metis malis miser manderem natos. Et
ea que tu dudũ Anconi protulisti segregare abste
ansus : et ee quis hoc am̃aduertet picit et atreus
fere totus Aliud nusera̧ͦ ac metor flexibilem ple¬
nũ in terruptũ flebili roce Quo nũs me uerta¬
Ar nõd iter incipĩa ingredi : doniũ paternã: au ne
ad pelie filias. Et alla. O parer. o pat̾a o p̾amii
domus et que secũt᷑ Hec oĩa uidł ĩflãmari et p̾a

Expanded text:
motu animi quoque sunt pulsae. Nam voces, ut chordae, sunt intentae, quae ad quemquetactum respondent, acuta, gravis, cita, tarda, magna, parva, quas tamen inter omnes est suo quoque in genere me diocris, Atque etiam illa sunt ab his delapsa inenti spiritu, intermisso: fractum, scissum: Flexo sono attenuatum, inflatum. Nullum est enim horum similium generum, quod non arte ac moderatione tractetur. Hisusiti ad variandum colores. Aliud enim vocis genus iracundia sibi sumat, acutum, incitatum, crebro incidens: ipsus hortatur me frater, ut meos malis miser mandarem natos et ea, quae tu dudum, Antoni, protulisti segregare abs te ausu's ausus es et ecquis hoc animadvortet? vincite et Atreus fere totus. Aliud miseratio ac maeror, flexibile, plenum, interruptum, flebili voce: quo nunc me vortam? quod iter incipiam ingredi? domum paternamne? anne ad Peliae filias? et illa o pater, o patria, o Priami domus! et quae sequuntur haec omnia videi inflammarei, Priamo
Abbreviated transcription (Latin):
aũ excagitata I taq et herodotꝰ et ead̾ suꝑiorq etas ma
placuit s nisi quodã ͦ tenĩe ac fortuito at st̾rtores ꝑuet̾e̾s
de nũs nichil õmo de orõne p̃cepta multa nobis relq̃rut¬
Ilam ti quod facilius ẽ et magis necessariũ id semel aute
coguoscitur Ĩtaq translata ã facta noua a quincta uba
facile sunt cagnita quia sir̃ma dãtur ꝯsuctu cothidiano

Expanded text:
am voluptatis. itaque et Herodotus et eadem superiorque aetas numero caruit nisi quando temere ac fortuito, et scriptores perveteres de numero nihil omnino, de oratione praecepta multa nobis reliquerunt.—nam quod et facilius est et magis necessarium, id semper ante cognoscitur—ita translata aut facta aut coniuncta verba facile sunt cognita, quia sumebantur e consuetudine cotidiano
Abbreviated transcription (Latin):
si ꝑcontando si ꝯ̃ĩcando ⁊ iut dum ecr ura legendo a diendi
i stiocur non dicendo eꝵ alũ aliqid alĩ si possis meliees
uistũ est at ius profitenti ecꝭ qui nec stciũt eloquẽtia.i.
insuꝑ et illi ip̃i qui ꝯsecati sunt tñ ease baita dissilant
ppiã ꝙ pride. tia hoib grata est luigi a si specta Nõ igi
ẽ latere eloquentia pessunt An id qued dissilãt etto qi¬
A quod est ꝑiclm ne quis putet in magna arti u glesat
pe rĩ docere alios id quod ip̃i fui honestissun docet disto  :¬
q łi fo tasse ceri ⁊ cctiores ego semꝑ me didiciss p̃ me tuli
Niud eñ possem cũ affiassem doni adolescens hori studi¬
oꝵ cã maria trãsissem et doctissinus hoib ⁊ ferta doma
eĩt et aliq̃ fortasse messent in huione nr̃o doct̾naꝵ note
cuh uulgo str pta nr̃a legen̾tur dissila̾reui ne mi didicissi
¶ S qui probarem isi ꝙ paꝵ fartasse profeceram qd̾ cũ
ita sit tũ ea q̃ supͣdicta sũt plus in disputãdo ꝙͣ eade qͥl

Expanded text:
si percontando, si communicando, si interdum etiam una legendo, audiendo, nescio cur cum docendo etiam aliquid aliquando si possis meliores nestum est? 'at ius profitentur etiam qui nesciunt; eloquentiam autem illi ipsi qui consecuti sunt tamen ea se valere dissi prudentia hominibus grata est, lingua suspecta. Num igitur aut latere eloquentia potest aut id quod dissimulat effugit aut est periculum ne quis putet in magna arte et gloriosa turpe esse docere alios id quod ipsi fuerit honestissimum discere? ac fortasse ceteri tectiores; ego semper me didicisse prae me tuli. Qui enim possem, cum et afuissem domo adulescens et horum studiorum causa maria tra notae cumque vulgo scripta nostra legerentur, dissimulare me didicisse? Quid erat cur probarem nisi quod parum fortasse profeceram? quod cum ita sit, tamen ea quae supra dicta sunt plus in disputando quam ea de q
Abbreviated transcription (Latin):
eñ pt quui sit orõis nũs ⁊ ubi sit positꝰ ⁊ natꝰ ex quo et is
uuꝰ ne sit an duo au plures quoq or̃one ꝯpona᷑ et ad
quã rem et qñ et quo loto et quẽadiuo  adhibitꝰ al iqͥd
uoluptatis affãt s ut in plerisq rebus sic inihas duplex ẽ
planor dst eñi lougior p̃ma illa q̃stio sit ne oĩs milla
nosa orõ quibusdam tĩ non ui᷑ quia nichil iusli in eã
sit nẽq̃ant redde̾ Stinde si sit nũs in orõe qualis sit aͥ
qualis ẽ e poeticis ne mũs an ex alio gne quodam Et si
poctitis quis eoꝵ sit aut qͥuã quia alus unꝰ mõ alii ple̾s
alus oñis id̾ uident᷑ ¶ deinde quitũ funt siue unꝰ siue plei¬
et cur neq in orõe atqr in usu nũs appareat Pẽide qͥ¬

Expanded text:
est, qui sit orationis numerus et ubi sit positus et natus ex quo, et is unusne sit an duo an plures quaque ratione componatur et ad quam rem et quando et quo loco et quem ad modum adhibitus aliquid voluptatis adferat. sed ut in plerisque rebus sic in hac duplex estplanior. est autem longioris prima illa quaestio sitne omnino ulla numerosa oratio; quibusdam enim non videtur, quia nihil insit in ea sint non queant reddere. Deinde, si sit numerus in oratione, qualis sit aut quales, et e poeticisne numeris an ex alio genere quodam et, si e poeticis, quis eorum sit aut qui; namque aliis unus modo aliis plures aliis omnes idem videntur. Deinde, quiet cur non aeque in oratione atque in versu numerus appareat. deinde, q
Abbreviated transcription (Latin):
adincta et silr̃ defunta Icemq rõtrarus relata contiaͣ
que suasponte eciaur si id nou agas cadunt plerliq nuose
Gorgias p̃mũ iuuenit s is est usus intpantius Id euũ est gea
ysocratem etate p̃currat ut eos ille modatione non eos Inuiẽ¬
tione uitaru Et eñi ut in transferendis faciendisq tũsqllior
sic in ip̃is mus sedatior gorgias cuĩ audior ẽ guis eiq
et hus festiuitatib sic eñi ip̃t cruset insolentiꝰ abutiꝰ quas
ysocrates mu tũ cuui audiuiss adolesceus in thessa ia fenc̃
iaui gorgiam modãtius temꝑauit qũ ecĩã st ip̃e tñi qtũ
etate procedebat ꝓpt em̃i cẽtum ꝯfecit annos ⁊ elaxarat a
niuiia sacretate necessite io̾ꝵ quod declarat ĩ eo libro
queni ad phi ippum macedonẽ sc̃psit cũ iam admo ͬ esset

Expanded text:
adiuncta et similiter definita, itemque contrariis relata contraria, quae sua sponte, si id non agas, cadunt plerumque numerose, Gorgias primus inuenit, sed iis est usus intemperantius. id autem est genus, Isocratem aetate praecurrit, ut eos ille moderatione, non inventione vicerit. Est enim, ut in transferendis faciendisque verbis tranquillior sic in ipsis numeris sedatior. Gorgias autem avidior est generis eius et his festivitatibus—sic enim ipse censet—insolentius abutitur; quas Isocrates tamen, cum audivisset adulescens in Thessalia senem iam Gorgiam, moderatius temperavit. Quin etiam se ipse tantum quantum aetate procedebat—prope enim centum confecit annos—relaxabat a nimia necessitate numerorum, quod declarat in eo libro quem ad Philippum Macedonem scripsit, cum iam admodum esset
Abbreviated transcription (Latin):
cõmotos p̃situm tñ ut fortiuto sere aliquid concluse apte¬
q dicen̾t quod cũ aĩos hoĩnũ auresq pepuliss ut itel¬
Ligi poss si id casus effudiss cecidiss iocose nond̃ etite
rata semy exspectat multa sentit quedam q et dectata
quilius tqi debito fraudetur affendit᷑ praductiora aliqͣ et q
mederatius currentia que magis eciam asrnantur aures

Expanded text:
cum, ut fit, fortuito saepe aliquid concluse apteque dicerent. Quod cum animos hominum aurisque pepulisset, ut intellegi posset id quod casus effudisset cecidisse iucunde, notandum certe erata semper exspectat; mutila sentit quaedam et quasi decurtata, quibus tamquam debito fraudetur offenditur, productiora alia et quasi immoderatius excurrentia, quae magis etiam aspernantur aures;
Abbreviated transcription (Latin):
burrũ semꝑ enurꝰnus ꝙͣ pirrhum ui parefererunt briges
non pharges ipsius autiqui declarant libri neceiũ gͦ
grece loqui damẽ et phriges et puthum au iu ta dicuna
Ita non erat ea offensio in u̾sib quã nũs fugiũt poete
et uita illa digni dicia et loco nou dignas q̃ si indocta
ꝯsuetudo tã tñ c̾ artifex suauitatis Qiuid ab ip̃ã tãdi̾
arte et doct̾na postulari putamꝰ
et dixi breuius ꝙͣ si hac de re una postulata dispͣme¬
est eni locus hic late parens de natura usleqz  boz¬

Expanded text:
Burrum semper Ennius, numquam Pyrrhum; vi patefecerunt Bruges, non Phryges, ipsius antiqui declarant libri. Nec enim GGraece loqui; tamen et Phryges et Pyrrhum aurium causa dicimus. Ita non erat ea offensio in versibus quam nunc fugiunt poetae et: vita illa dignu' locoque non dignus. Quod si indocta consuetudo tam est artifex suavitatis, quid ab ipsa tandem arte et doctrina postulari putamus? haec dixi brevius quam si hac de re una disputarem—est enim locus hic late patens de natura usuque
Abbreviated transcription (Latin):
ex maxillii ⁊ capillis et pos caxillo ⁊ capillo ꝯsuctudo ele¬
gaus latimꝰ s moiis euellit libent̾ etiã copulãdo u̾bo iũ¬
gebant ut sodes pro si audes sis pro si ius iam in uuocapsin
ta uba sune aui pro ays ut nequire pro non quure malle
non uol uude fit ꝙ dr̃ cum illis. cũ a nobis non dicit᷑ s
tetũ et non cum me et cũ te ut eẽt silẽ illis nobistum et
sero iã enenda᷑ autiquitas qui h ͨ rphendũt. llã proch
do illud uesciebaĩ Naui dabat hauc ꝯsuetudie̾ do li

Expanded text:
e maxillis et taxillis et paxillo et vexillo consuetudo elegans Latini sermonis evellit. libenter etiam copulando verba iungebant, ut sodes pro si audes, sis pro si vis. Iam in uno capsis tria verba sunt. Ain pro aisne, nequire pro non quire, malle nde sit, quod dicitur cum illis, cum autem nobis non dicitur, sed tecum, non cum me et cum te, ut esset simile illis nobiscum atque sero iam emendatur antiquitas, qui haec reprehendunt. Nam pro  illi nescie
Abbreviated transcription (Latin):
mefecto completoq u̾boꝵ anibitu gaudens et rurant
quos et quid̾ nichil aliud fere quid erat Naui et uerba
effingebat et sias graues et suaues reꝑiebant s eas aꝰ
iaui ꝑ fcã delectat illa uobis sic credo repestenda h stilzie
rudianda noĩb rete gla̾nt᷑ Ih A ut in ttatib auct̾e¬
senectus sic in exemplis antiquitas quequid apud int
ipiu ualet płimũ lec ego ioͥ quod est antiquitatꝭ fla¬
qito potiꝰ ꝙͣ laudo quod est p̃ẜtim cũ maiora iudiẽe q̃
nluit ꝙͣ illa que desunt plus est nñi in iuusubis et iiẽ¬
ceurus beni quibz illi excellunt ꝙͣ in ꝯclusione suãꝵ¬
illos fuisse si iaui nota atq usurpata reꝰ eẽt qua iueta
ot̃e uses magnos oratares uidemꝰ ¶ ħ nomiẽ ĩuidia
cũ in orõe iudiciali et forensi si nus latrat grece richimos
ieẽ dicitur innus enĩ insidiaꝵ h et ad capiendas aures
qͥ apta ei funta pronũciant si iuanibz ulus leuibusq

Expanded text:
perfecto completoque verborum ambitu gaudent et curta sentiunt quos.' Et quidem nihil aliud fere non erat; nam et verba eligebant et sententias gravis et suavis reperiebant, sed eas aut iam perfecta delectet, illa nobis sit credo repetenda, haec scilicet repudianda! nois antiquitas, quae quidem apud me ipsum valet plurimum. Nec ego id quod deest antiquitati flagito potius quam laudo quod est; praesertim cum ea maiora iudicem quae sunt quam illa quae desunt. Plus est enim in verbis et in sententiis boni, quibus illi excellunt, quam in conclusione sillos fuisse, si iam nota atque usurpata res esset; qua inventa omnis usos magnos oratores videmus. sed habet nomen invidiam, cum in oratione iudiciali et forensi numerus Latine, Graece ruqmo/s inesse dicitur. Nimis enim insidiarum ad capiendas auris qui apta et finita pronuntiant; si inanibus verbis levibusque