comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
te diuisa. alia magno det̾¬
mẽto eoꝵ ĩ quos deuenerãt
pn̾sa. Sx quib quedã aliud
agentib iñciderut᷑. quedam
quia nĩĩs captabant᷑ amissa.
cessit: gaudiũ rapti durauͭ
in posterũ. Itaq peuden¬
tissimꝰ quisꝙ cũ p̾mũ ĩduci
fugit. ⁊ scit magno parua
constare. Nemo manũ con¬
serit cũ recedẽte. nemo gre¬
rixa est. Ideui ĩ hiis euenit.
que fortuna de suꝑ iactat.
Estuamꝰ mĩseri. discrĩgin᷑.
cimus. Nñnis tarde nobis
mĩtti udent᷑: que cupidĩ¬
tates uras ieritat᷑. ad pau¬
cos ꝓuẽtura. expectata oĩbꝰ
Uilem prodã magno ãquo
ĩ cõmodo luimꝰ aut ĩ de falli¬
mue. Secedaꝰ itaq ab istis ii¬
ludis: ħ demꝰ captorib lo¬

Expanded text:
 alia magno detrimento eorum, in quos devenerant, prensa. Ex quibus quaedam aliud agentibus inciderunt, quaedam, quia nimis captabantur, amissacessit, gaudium rapti duravit in posterum. Itaque prudentissimus quisque cum primum induci fugit et scit magno parva constare. Nemo manum conserit cum recedente, nemo exerixa est. Idem in his evenit, quae fortuna desuper iactat: aestuamus miseri, distringimur, cimus. Nimis tarde nobis mitti videntur, quae cupiditates nostras inritant, ad paucos perventum, expectata omnibuvilem praedam magno aliquo incommodo luimus aut destituti fallimur. Secedamus itaque ab istis ludis
Abbreviated transcription (Latin):
itue ad astra. hac secũdũ
frugalitatẽ. hac scd̾m tẽpe¬
ranciã. hac sedm̃ fortitudinẽ
Nõ sũt dii fascidiosi. nõ ĩui¬
di. admittũt. ⁊ ascẽdentib
manũ porrigut̃. apracis
hoiem̃ ad deos ire: Peus
ad hoiẽs uemit. Inmo qd̾
Nulla sine des mens bona
est. Selã in corporib hu¬
mam̃s diuina disꝑsa sũt.
que si uouꝰ cultor excipit:
silia origimi ꝓdeut̃.⁊ paria
hiis ex quib orta suc̃ surgũti
Sĩ malꝰ nõ alit̾ ꝙͣ humus

Expanded text:
undum frugalitatem, hac secundum temperantiam, hac secundum fortitudinem." Non sunt di fastidiosi, non invidi; admittunt et ascendentibus manum porrigunt. Miraris hominem ad deos ire ? Deus ad homines venit, immo quod nulla sine deo mens bona est. Semina in corporibus humanis divina dispersa sunt, quae si bonus cultor excipit, similia origini prodeunt et paria iis, ex quibus orta sunt, surgunt; si malus, non aliter quam humus
Abbreviated transcription (Latin):
uerbis nõ oportet. Hec sit ꝓpositi
qd̵ loquim᷑ senciamiꝰ. Concordet
sermo cũ uita. Ile ꝓmissu
sut̃ impleuit. qui et cũ indeas
illũ ⁊ cũ audias idem est. Bide¬
bunꝰ quał sit. qnͣtus sit . an¬
unus sit. Non delectent ũba
aut parata est. aut ꝑuo con¬
stat. assit: et res pulcerri¬
mas ꝓsequat᷑. Git talis ÷ ut
res pocius ꝙͣ se oscendat.
Alie artes ad ingemũ tote
ꝑtinẽt : hic amum negociũ
agit᷑. Non querit eger medi¬
cũ eloq̃tẽ. s si ita competit.
re gratulet᷑ sibi. qd̾ inciditꝰ
in medicũ eciã disertũ. hoc
em̃ tale est: quale si ꝑitus gu¬
b̾nator ⁊ formosus est. Qid
aures meas scalpis quid ob¬
lectas : aliud agit᷑. urendus.
secandus. abstmẽdus sũ.aid
hec adhibitus es. Curare
debes morbũ uetere. grauc̃.
publicũ. Tantũ negotii ha¬
bes: qnͣtũ ĩpestilencia medica
Sirca uerba occupatus s.
Iam dudũ gande. si sufficis
reb. Quãdo que młta distes.
qũ que didiceris affliges tibi

Expanded text:
erbis non oportet. Haec sit propositi quod loquimur sentiamus; concordet sermo cum vita. Ille promissum suum inplevit, qui, et cum videas illum et cum audias, idem est. Videbimus, qualis sit, quantus sit; unus sit. Non delectent verbaaut parata est aut parvo constat, adsit et res pulcherrimus prosequatur. Sit talis, ut res potius quam se ostendat. Aliae artes ad ingenium totae pertinent, hic animi negotium agitur. Non quaerit aeger medicum eloquentem, sed, si ita conpetit, re gratuletur sibi, quod inciderit in medicum etiam disertum. Hoc enim tale est, quale si peritus gubernator etiam formosus est. Quid aures meas scabis ? Quid oblectas ? Aliud agitur; urendus, secandus, abstinendus sum. Ad haec adhibitus es. Curare debes morbum veterem, gravem, publicum. Tantum negotii habes, quantum in pestilentia medicus. Circa verba occupatus es? Iamdudum gaude, si sufficis rebus. Quando, quae multa disces ? Quando, quae didiceris, adfiges tibi
Abbreviated transcription (Latin):
t p̃tiosiora illo maei uexit.
Anmosiꝰ a mercatore. ꝙ̃ a
uectore poluit᷑ uocũ. ⁊ ex ipĩs
mercatoribꝰ effusiꝰ gratꝰ est.
qui odores. ac puepuras. et
auro pensanda portabat. qm̃
qui ulissima queꝙ et sabur¬
re loco futuea cõgrsserat
Sic huiꝰ pacis bñficiũ ad
om̃o ꝑtinentis alci ꝰ ad eos
ꝑuenit᷑: qui illa bñ utiuit᷑.
apuilti eñ sũc̃ ex hiĩs togatis.
quib ꝯ pax operosior bello/.
au idem exiscĩmas ꝓ pace
debe̾ eos qui illã brictati.
aũ libidim imp edũt. aut
aliis iũciis que ił bello rũ¬
prdca sut : insi foror ta uui

Expanded text:
o mari vexit, animosius a mercatore quam a vectore solvitur votum, et ex ipsis mercatoribus effusius gratus est, qui odores ac purpuras et auro pensanda portabat quam qui vilissima quaeque et saburrae loco futura congesserat; sic huius pacis beneficium ad omnes pertinentis altius ad eos pervenit, qui illa bene utuntur. Multi enim sunt ex his togatis, quibus pax operosior bello est. An idem existimas pro pace debere eos, qui illam ebrietati aut libidini inpendunt aut aliis vitiis, quae vel bello rumpenda sunt ? Nisi forte ta
Abbreviated transcription (Latin):
descripta sint. Et stultaa¬
uaricia mortaliũ possessionẽ
ille sapienõ nch̾ iudiat suũ
magis ꝙͣ cuius illĩ cũ hĩo
gue᷑ consortiũ est. Iecem̃
cent̃ ita cõmunia: mri ꝑs
illoꝵ ꝑtineret ad sigulos.
Sõciũ fficit: eciã qd̾ ex m¬
niuna porcõue coẽ est. Adior
nũc qd̾ magna et uera bona
nõ sic diuidũt᷑: ut geignũ
nĩ siungulos cadat. Ad unũ¬
quẽq toca ꝑueniũt. Se cõ¬
giario tantũ ferũt hoiẽd̃.
qnͣtũ ⁊ capita ꝑmisssĩ est
quid aᵈ manu capit᷑. ttã¬

Expanded text:
discripta sint. Stulta avaritia mortalium possessionem ille sapiens nihil iudicat suum magis quam cuius illi cum humano genere consortium est. Nec enim essent ita communia, nisi pars illorum pertineret ad singulos; socium efficit etiam quod ex minima portione commune est. Adice nunc, quod magna et vera bona non sic dividuntur, ut exiguum in singulos cadat; ad unumquemque tota perveniunt. Ex congiario tantum ferunt homines, quantum in capita promissum est. cquid aliud manu capit
Abbreviated transcription (Latin):
itaq ꝑ quẽ nõ ad acma illũ
nͣ ad ẜuandas uigiliasinͤ
ad tuenda menĩa. ⁊ mlti¬
plex belli tributũ publicti
natori suo gnis̃. Hoc docet

Expanded text:
t, per quem non ad arma illum nec ad servandas vigilias nec ad tuenda moenia et multiplex belli tributum publica natori suo gratias. Hoc docet
Abbreviated transcription (Latin):
cipibꝰ debẽt᷑. s ⁊ młta ĩp̃utãt.
rere ulla liberalitas potest.
ut cupiditates illoꝵ que c̃s.¬
cũt dũ ĩplent᷑ exsaciet. Qs¬
quis aut de accipiẽdo cogi¬
tat. oblitꝰ accepti est. Iec
ullũ h malũ cupiditas ma¬
ius: ꝙͣ qd̾ ingrata est. Adi¬
ce nũt qd̾ nemo coꝵ qui ĩ
republica u̾sant᷑. qd̾ uĩcat

Expanded text:
cipibus debent, sed multa et inputant, cipibus debent, sed multa et inputant, rere ulla liberalitas potest, ut cupiditates illorum, quae crescunt, dum implentur, exsatiet. Quisquis autem de accipiendo cogitat, oblitus accepti est; nec ullum habet malum cupiditas maius, quam quod ingrata est. Adice nunc, quod nemo eorum, qui in re publica versantur, quot vincat,
Abbreviated transcription (Latin):
n ͨ defłuũt quidẽ. Non dũ in
sicto: iã in portu sũt. Ergo
cũ tã magna suĩt int̾ sĩnnos
iosqs disciiinina. cũ medi¬
os quoq sequat᷑ fluctus sius.
sequat᷑ ingens periculũ ad de¬
teriora redeũdi: nõ dẽmꝰ occu¬
pacõnib indulge̾. Excludẽde
sũt si semel intrauerit̃ ĩ locũ
suũ: alias subscituẽt̃.prmi¬
cipiis illaꝵ obstemꝰ. Meli ꝰ¬
lius nõ iñcipiẽt qm̃i desiuẽt᷑.
regib Seneca lucilio suo
qui existimãt phie fi¬
delit̾ deditos cõtumaces esse.
ac refractarios. ⁊ cõtep̃tores
magistratuũ aut regũ. eoꝵ¬
ne ꝑ quos publica admistrãt᷑
Se contͣrio enĩ nilli adu̾sq
illos gratiores̃ sut. Ret ĩ¬
merico. Pullis eñ plus pres¬
tant: ꝙͣ quib frui tñquillo
ociũ ad ꝓpositũ bñ iuendi
confert securicas publica:
nctẽ est auctorẽ hꝰ bomi ut
parentem colat. a pulto quidẽ
magis ꝙͣ illi inquiẽti ⁊ in
medio positi. qui młta priu¬

Expanded text:
Nondum in sicco, iam in portu sunt. Ergo cum tam magna sint inter summos imosque discrimina, cum medios quoque sequatur fluctus suus, sequatur ingens periculum ad deteriora redeundi, non debemus occupationibus indulgere. Excludendae sunt; si semel intraverint, in locum suum alias substituent. Principiis illarum obstemus. Melius non incipient, quam desinent. Seneca Luciliqui existimant philosophiae fideliter deditos contumaces esse ac refractarios, contemptores magistratuum aut regum eorumve, per quos publica administrantur. Ex contrario enim nulli adversus illos gratiores sunt; nec inmerito. Nullis enim plus praestant quam quibus frui tranquillo ltum ad propositum bene vivendi confert securitas publica, necesse est auctorem huius boni ut parentem colant, multo quidem magis quam illi inquieti et in medio positi, qui multa prin
Abbreviated transcription (Latin):
h ꝓfectũ. s cui młtũ desit
a st̃muo. hic dep̾mut᷑ alter¬
ms t̃ extollic̾ ⁊ modo ĩ delũ
alleuat᷑: modo defert᷑ ad tꝰ¬
it̃ ⁊ Impeditis ac cudib uł¬
lus p̃cipita cõĩs finis est
Inepycureũ illud chaos deci¬
dũt. In aue siue t̾io ẽ adhuc
dũt̃. qmͣ nõ quidẽ contigerũt:

Expanded text:
fectum, sed cui multum desit a summo; hic deprimitur alternis et extollitur ac modo in caelum adlevatur, modo defertur ad terram. Imperitis ac rudibus nullus praecipitationis finis est; in Epicureum illud chaos decidunt, inane, sine termino. Est adhuc dunt, quam non quidem contigerunt,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑꝑetua futa leticia 2r is suo
ilriat: ultra citraq flunt᷑.
Nich dat fortima mãcipis
E hic quo fortuita tũt de¬
loitat̃ : cũ illa racio tẽpera¬
bat attalus hac ymagine
uti. Didisti aͥqũ canẽ miss̃
a dno frusta panis autcar
is aperto ore captantum.
quitquid excepit ꝓtiuꝰ ĩ¬
tegrũ deuorat. ⁊ semꝑ ad
spemi uenturi hiat. Eeni
cuenit nobis. Quitqͣd xx
mittimꝰ. statĩ ad rapnã

Expanded text:
o inhiat, ultro citroque fluunt. Nihil dat fortuna mancipio. Sed haec quoque fortuita tunc delectant, cum illa ratio temperabat Attalus hac imagine uti: "vidisti aliquando canem missa a domino frusta panis aut caris aperto ore captantem ? quicquid arripit protinus integrum devorat; et semper ad spem futuri inhiat. Idem euenit nobis: quicquid nomittimus, et statim ad rapinam
Abbreviated transcription (Latin):
est Incide aquid qdͬ ĩpediat.
negocio letꝰacq alacer est
Imꝑfecti adhuc int̾stuidit᷑
leticia. sapiẽtis uõ cõtixit᷑
Gaudũi nulla causa rũpit᷑
nulla fortuna. sꝑ ⁊ ubiq tũ¬
quillũ est. Nou eĩ ex alieno¬
pendet. n. fauorẽ fortune
aut hoĩs expectat. Domes¬
tica illi felicitas est. Exiret
ex aĩõ si intraret. Ibĩ nascit᷑
mortalitatis int̾ueit᷑ . ẜ .dleue.
mos sũmã cutẽ strigat. aliqͦ¬

Expanded text:
est. " Incidet aliquid, quod inpediat." negotio laetus atque alacer est; inperfectis adhuc interscinditur laetitia, sapientis vero contexitur gaudium, nulla causa rumpitur, nulla fortuna, semper et ubique tranquillus est. Non enim ex alienopendet nec favorem fortunae aut hominis expectat. Domestica illi felicitas est; exiret ex animo, si intraret; ibi nascitur. mortalitatis, intervenit, sed id leve et quod summam cute
Abbreviated transcription (Latin):
mt consũinate sapiẽ uirũ
fanũ t ex morbo grauias
diutino enĩgentẽ. cui sani¬
tatis loco est louior accessio
hic inisi actendit sbide gͣ¬
uatue: ⁊ in eadẽ reuoluit᷑.
Eapiens recide̾ nõ pot̃. ne
icide̾ quidẽ ampliꝰ. Corꝑi
reiũ as tempꝰ bona ualitu¬
do este qͥm̃ medicus ⁊ si red

Expanded text:
 consummatae sapientiae virum sanum et ex morbo gravi ac diutino emergentem, cui sanitatis loco est levior accessio: hic nisi adtendit, subinde gravatur et in eadem revolvitur, sapiens recidere non potest, ne incidere quidem amplius. Corpori enim ad tempus bona valetudo est, quam medicus, etiam si red
Abbreviated transcription (Latin):
cũ diligr̃tie possit. postit. Cũ
primo lougiorẽ eodẽ locospe¬
rauero morã: tc̃ istud ĩmanꝰ
sumã. Quedã eiñ sũt que
possis et in ocio scribe̾ quedã
lectũ t ociũ. ⁊ secretũ deside¬
rant. Nichilominiꝰ hiis qͦq
occupatis dieb agat᷑ aliquid
t quidẽ totis. Iuꝙͣ enĩ non
succedent occupacoẽs noue.
Serimꝰ illas. Icaq ex iuia
exent̃ plures. Deinde ipĩno¬
peregero: toto aiõ ĩcũbam.
et si hant rẽ molescã cõposuero
scudio me dabo. Non cũ uoca¬
ueris philosophandũ est Diã
alia negligenda ut huic assi¬
deamus. Cui nullũ tẽpꝰ satis
magnũ est. ⁊ si a pui̾cia as
ad longississimos humani
eui t̾minos uita ꝓducit᷑. Nõ
multũ refert acrũ omitas
pħiam. an int̾imĩttas. Nõ eñ

Expanded text:
poscit. Cum primum longiorem eodem loco speravero moram, tunc istud in manus sumam. Quaedam enim sunt, quae possis et in cisio scribere. Quaedam lectum et otium et secretum desiderant. Nihilominus his quoque occupatis diebus agatur aliquid et quidem totis. Numquam enim non succedent occupationes novae; serimus illas, itaque ex una exeunt plures. Deinde ipsi noperegero, toto animo incumbam " et "si hanc rem molestam composuero, studio me dabo." Non cum vacaveris, philosophandum est; omnia alia neglegenda, ut huic adsideamus, cui nullum tempus satis magnum est. etiam si a pueritia usque ad longissimos humani aevi terminos vita producitur. Non multum refert, utrum omittas philosophiam an intermittas; non
Abbreviated transcription (Latin):
stituut᷑. tanꝙ bona ualitu¬
do uĩciata in malã cñsfert᷑.
dicies oculoꝵ eeciñta ceci¬
tate nos affecit. Isõ tautũ
uelocĩtas perit poplicib
ĩtisis: s debilitas ꝑ illa
subit. Hoc nõ ÷ ꝑiculũ ĩ hiio
si bonũ amicũ amisi : nõ est
nchi ꝓ illo ꝑfidia paciẽda.
nͨ si bonos liberos extuli:
nĩ illoꝵ locũ impietas suc¬
cedit᷑ Denide nõ amicoꝵ
illis aut liberoꝵ interitus
s corpor est. Bonũ at̃ iio
modo peeit : si in malũ tñ¬
sit̃. qd natura nõ patit᷑.
Quia oĩs uirtus ⁊ opus
omẽ ututis ĩ coreuptũ maet.
Adenide tͥ sĩ amĩciperierut᷑.
eciã si probaci respondẽtesq
uoco prĩs liberi est. qd̾ illoꝵ
expleat locũ. Quid si q̃ris.
Qd̾ ulos quoq bonos fecerat.
uirtus. Hec nich uacare pa¬
tit᷑ loci. Tocũ aĩu tet̃. desi¬
deriũ omi tollit. Gola satis
est Om̃i eiũ bouor uis et
origo ĩ ipã est. Quid refert:
au aqua decurrẽs int̾cipiat᷑

Expanded text:
stituunt; tamquam bona valitustituunt; tamquam bona valitudo vitiata in malam transfertur; acies oculorum exstincta caecitate nos adficit ; non tantum velocitas perit poplitibus incisis, sed debilitas pro illa subit. Hoc non est periculum in iis, Si amicum bonum amisi, non est mihi pro illo perfidia patienda, nec si bonos liberos extuli, in illorum locum impietas succedit. Deinde non amicorum illic aut liberorum interitus, sed corporum est. Bonum autem uno modo perit, si in malum transit; quod natura non patitur, quia omnis virtus et opus omne virtutis incorruptum manet. Deinde etiam si amici perierunt, etiam si probati respondentesque voto patris liberi, est quod illorum expleat locum. Quid sit quaeris ? Quod illos quoque bonos fecerat, virtus. Haec nihil vacare patitur loci, totum animum tenet, desiderium omnium tollit; sola satis est, omnium enim bonorum vis et origo in ipsa est. Quid refert, an aqua decurrens intercipiatur
Abbreviated transcription (Latin):
na racõnẽ: huiꝰ te amor
contͣ durissima aemabit᷑
Catulorũ amor frras n
uenabula nipĩgit. que fe¬
iñdomitas Inuenilia nõ¬
nũꝙͣ ingena cupido glie
ĩ conteptũ tam ferri ꝙͣ ig¬
nũ misit᷑ Species quoseã
atq umbra uirtutis ĩ mor¬
tr̃ uolũtariã trud᷑ qꝑuato
hiis om̃ib forcior raciõ st
qnͣto constãtiõr: tanto uehe¬
mẽcius per metus ipõs et
ꝑicula exibit. Iich̾ agitis
inquit: qd negatis iiũ eẽ
altius honeseo bonũ. Non
faciẽt nos hec numitõ eu¬
tos a fortuna. ⁊ imuneb.
Dicitis enĩ int̾ bona ce libe¬
ros pios. ⁊ bñ morigeratã
prĩam.⁊ parẽtes bonos.Iho¬
cã ꝑicula nõ potestis spẽc¬
cade securi. ꝑcurbabit uos
obsidio priẽ.aberoꝵ mors.
parẽtũ seruitus Quid
adusus hos pro nob. Euudei
soleat: ponã. Deinde tuc̃
adiciam quid p̃tia respon¬
deudũ putem. Alia cõdicõ
est in hiis que ablata in
locũ suũ ãquid ĩ cõmodi sb¬

Expanded text:
ma rationem ! Huius te amorma rationem ! Huius te amorurissima armabit. Feras catulorum amor in venabula inpingit feindomitas; iuvenilia nonnumquam ingenia cupido gloriae in contemptum tam ferri quam ignium misit; species quosdam atque umbra virtutis in mortem voluntariam trudit. Quanto his omnibus fortior ratio est, quanto constantior, tanto vehementius per metus ipsos et pericula exibit. "Nihil agitis," inquit, "quod negatis ullum esse aliud honesto bonum; non faciet vos haec munitio tutos a fortuna et inmunes. Dicitis enim inter bona esse liberos pios et bene moratam patriam et parentes bonos; horum pericula non potestis spectare securi. Perturbabit vos obsidio patriae, liberorum mors, parentum servitus." Quid adversus hos pro nobis responderi soleat, ponam; deinde tunc adiciam, quid praeterea respondendum putem. Alia condicio est in iis, quae ablata in locum suum aliquid incommodi sub
Abbreviated transcription (Latin):
dit: cĩto deserit᷑ ⁊ ut desera¬
tur affligit᷑. Paucis depone
felicitatũ mollit̾ licuit. ceti
cũ hiĩs int̾ que enime̾ labũ¬
tur. ⁊ illos degrauat᷑ ipã que
extulerãt. Ideo adhibebit᷑
prudencia que modo ilł ac
paesimoniã imponat. Quĩ
quidẽ licencia opes suas p̃¬
cipitat atq ueget. Net bmiꝙ̃
imodica duratũt : nsi illã
moderatx̾ racio cõpestuit
Hoc multarũ tibi uebiũ ostr̃¬
det encntq quaꝵ ĩ ipõ flor
luxuriõsa imperia ceciderut᷑
ł quitquid u̾tute ꝑtietũ erat:
ĩtẽperãtia corruit Adũsus
hos ctsus munĩendi sumͣ.
Nullꝰ a contͣ fortuuã ixepus¬
nabił murus est Int ꝰ instrua¬
mur. Si illa paro cuta est:
pulsari hõ pot̾ ccipĩ nõ potest.
Quod sit hoc instrim̃tũ sei opps.¬
re desiderrio. Nich ĩdignet᷑ sibi Reo.¬
deo placuit: ob hoc ipñi quia¬
nõ pot̾ uici. qdͥ mala ipsa
sub setenet. qd̾ racoẽ qua
ualentiꝰ nich est: casũ dolo¬

Expanded text:
dit, cito deseritur et, ut non deseradit, cito deseritur et, ut non deseratur, adfligitur. Paucis deponere felicitatem molliter licuit; ceteri cum iis, inter quae eminuere, labuntur et illos degravant ipsa, quae extulerant. Ideo adhibebitur prudentia, quae modum illis aut parsimoniam imponat, quoniam quidem licentia opes suas praecipitat atque urget. Nec umquam inmodica durarunt, nisi illa moderatrix ratio conpescuit. Hoc multarum tibi urbium ostendet eventus, quarum in ipso flore luxuriosa imperia ceciderunt et quicquid virtute partum erat, intemperantia corruit. Adversus hos casus muniendi sumus. Nullus autem contra fortunam inexpugnabilis murus est; intus instruamur. Si illa pars tuta est, pulsari homo potest, capi non potest. Quod sit hoc instrumentum, scire desideras ? Nihil indignetur sibi deo placuit; ob hoc ipsunon potest vinci, quod mala ipsa sub se tenet, quod ratione, qua valentius nihil est, casum dolo
Abbreviated transcription (Latin):
ad pessimã teausit: ⁊ eñsfer¬
tue ad seusus. qui agiliores
suc̃ aiãlib mutis. sõ est
siima felicitatis nrẽ ĩ car¬
ne ponenda. Bona illa sũc
uera que raciodat.solida.
et sempit̾na. que cadꝰ non
put᷑ .i decrescirꝰ quidẽ aut
minui. Cetã opimiõ e bo¬
cõmune cũ ueris. ꝓpriẽtasi¬
Itaq cõmoda uocent᷑. gut
neã lingua loquae ꝓdiucta.
Ecterũ sciãmus mãtipiã
apud nos. s ita ut meni¬
nerimꝰ ix nos eẽ : eciã si
apud nos suit. Incer sbiet¬
ca e huiitia nument᷑  pp̃¬
que nemo se actolle debeat¬
.Quid enĩ scultius: ꝙͣ aliq̃
eo sibi placu̾ qd̾ ipe nõ frcit᷑
Dunã ista nobͥ accedat᷑: nõ
hereant. ut si abducent᷑. si¬
ne ulla nẽĩ laceratoẽ diste¬
dant. Utamue ilł nõ gloriẽ¬
depositis apud nos ⁊ abituris
Muisquis illa ẜue rõe possed᷑
nõ diũ tenuit. Ipã enĩ feli¬
citas nisi temperat᷑: p̃mitr
Si fugacissimis bomis credi¬

Expanded text:
ad pessimam transit et transferad pessimam transit et transfertur ad sensus, qui agiliores sunt animalibus mutis. Non est summa felicitatis nostrae in carne ponenda; bona illa sunt vera, quae ratio dat, solida ac sempiterna, quae cadere non possunt, ne decrescere quidem aut minui. Cetera opinione bocommune cum veris, proprietasItaque commoda vocentur et, ut nostra lingua loquar, producta. Ceterum sciamus mancipia apud nos, sed ita, ut meminerimus extra nos esse. Etiam si apud nos sint, inter subiecta et humilia numerentur proquae nemo se adtollere debeat. Quid enim stultius quam aliquem eo sibi placere, quod ipse non fecit ? Omnia ista nobis accedant, non haereant, ut si abducentur, sine ulla nostri laceratione discedant. Utamur illis, non gloriemdepositis apud nos et abituris. Quisquis illa sine ratione possedit, non diu tenuit, ipsa enim se felicitas, nisi temperatius premit. Si fugacissimis bonis credi
Abbreviated transcription (Latin):
camius. C ut illa p̃tereã.
aut ista bona nõ sut que uo¬
caut᷑. aut homo felicior deo
est. quĩquidẽ que paratano¬
bis suc̃ nõ h iñ usu ders.
Iec eiũ libido ad illũ. nec
epulacũ leticia .nͨ opes. n ͨ
cib. et iuli uoluptate du¬
centib ꝑtinẽt. Ergo aut
m̃credibile ẽ bona deo de¬
esse: aut hoc ipm̃ aegum̃.¬
cũ ẽbona nõ eẽ que deo
desut̃. Adice qd̾ młta que
bona uiderĩ uolut᷑ aialibꝰ
ꝙͣ honĩi pleniora cõtĩgut̃
Illa cibo auiduis. utiit᷑.
neuere nõ eque fatigãt᷑ ui¬
rium ilł maior est. et equabi¬
lior firmĩtas. Sequit᷑ ut ił¬
eo feliciora suit hoĩe. Nã sme
ncquĩcia. sine fitiudib degt᷑.
fruũt᷑ noluptatib. quas et
magis capuit̃ e exfacili sme
ullo pudoris aut pnie metu.
Considera tu itãq au id bo¬
nũ nocandũ sit. quo deus
ab hoiẽ uincit᷑. Sũmũ bo¬
nũ ⁊ aĩo contineamꝰ. Obso¬
bestie si ab optima nr̃i parte

Expanded text:
tamus. Sed ut illa praeteream, tamus. Sed ut illa praeteream, aut ista bona non sunt, quae vocantur, aut homo felicior deo est, quoniam quidem quae parata nobis sunt, non habet in usu deus. Nec enim libido ad illum nec epularum lautitiae nec opes nec tibus et vili voluptate ducentibus pertinet. Ergo aut non incredibile est bona deo deesse aut hoc ipsum argumentum est bona non esse, quod deo desunt. Adice, quod multa, quae bona videri volunt, animalibus quam homini pleniora contingunt. Illa cibo avidius utuntur, venere non aeque fatigantur, virium illis maior est et aequabilior firmitas. Sequitur, ut multo feliciora sint homine. Nam sine nequitia, sine fraudibus degunt. Fruuntur voluptatibus, quas et magis capiunt et ex facili sine ullo pudoris aut paenitentiae metu. Considera tu itaque, an id bonum vocandum sit, quo deus ab homine vincitur. Summum bonum in animo contineamus; obsolescit, si ab optima nostri parte
Abbreviated transcription (Latin):
dencia. et ipĩ magis pẽdeant.
unũ eẽ bonũ putet. qd̾ hoẽs¬
cũ est. Nam si ullũ aliud ex
istĩmat. p̾mũ male de pro¬
iudẽncia iudicat. qr mltaĩ¬
cõmoda ĩstis̾ uĩris accidũt.
Et quia quĩtqͥd nobis dedic.
breue õ et yeignũ. si cõpa¬
res mũdi tociꝰ euo. Ex hac
pauca nob̾ et nc̾ta. d̾ abi¬
tura cõtingãt. Qnde  qdͦ
uite nos odiũ tenet. ⁊ tĩ¬
mor mortis. Nutat oẽ con-¬
filiũ nͨ imple̾ nos ulla fe-¬
licitas potest. Causa aut̃
ubi uctẽ  resistat uolũ¬
tas nc̃a. qr ultra sũmã nõ
est locus. Queris quare
u̾tus nullo egeat᷑ P̾sentib
gaudet: nõ concupist :ab¬
sencia. Nich̾ nõ illi ing̾nũ
est: qr sacis. Ab hoc discede
iudicio: Ion piẽtas consta.
ex hir̃s que mala uocant᷑
aiulta ĩpendẽda ex hiis q̃bꝰ
nĩsi oĩa uelut ninuta cõ¬
tep̃sit᷑: que ꝑximis iuilgus
optat. Perit gracia. tre¬
bor: si quictͣ p̃ciosi ⁊ fide
nouimꝰ. si nõ optima spet¬

Expanded text:
t ipsi magis pendeant. unum esse bonum putet, quod honestum est. Nam si ullum aliud esse existimat, primum male de providentia indicit, quia multa incommoda iustis viris accidunt et quia, quicquid nobis dedit, breve est et exiguum, si compares mundi totius aevo. Ex hac pauca nobis et incerta et abitura contingant. Inde est, quod vitae nos odium tenet, timor mortis. Natat omne consilium nec inplere nos ulla felicitas potest. Causa autem ubi necesse est resistat voluntas nostra, quia ultra summum non est locus. Quaeris, quare virtus nullo egeat ? Praesentibus gaudet, non concupiscit absentia. Nihil non illi magnum est, quod satis. Ab hoc discede iudicio; non pietas constabiex iis, quae mala vocantur; multa inpendenda ex iis, quibus nisi omnia velut minuta contempsit, quae pro maximis volgus optat; perit gratia et reborem, si quicquam pretiosius fide novimus, si non optima spec
Abbreviated transcription (Latin):
nũ: ad hͨ que a fortuna spac¬
gunt᷑. sinũ expandit. ⁊ sol¬
licitus missilia eiꝰ expectat.
Hanc yniagnẽ aiõ cuo ꝓpone.
ludos facuꝰ fortunã : ⁊ ĩhuc̃
mortaliũ cecũ: honores diui¬
cias graciã excute̾. Quoꝵ
alia int̾ dicipiẽtiũ manꝰ

Expanded text:
num, ad haec, quae a fortuna sparnum, ad haec, quae a fortuna sparguntur, sinum expandit et sollicitus missilia eius expectat. Hanc enim imaginem animo tuo propone, ludos facere fortunam et in hunc mortalium coetum honores, divitias, gratiam excutere, quorum alia inter diripie
Abbreviated transcription (Latin):
guissimũ est in diuiciĩs m̃o¬
pes. Occuerẽt naufragi. si¬
milia ue naufirigio passi. quos
aut ppłaris̃ iea. aut ñudta. per¬
niciosũ optĩnus telũ idpniã¬
tes securosq disietit. ꝓcelle
more que ĩ ipã serem fiducio
solet emi̾gere. aut fulminis
subiti. ad cuiꝰ utũ tꝰ uĩtina
tremuerũt. Nam ut illic
quis quis ab igne ꝓpior stetit
ꝑcusso similis obscupiut. dͦ
in hiĩs ꝑ ãquã min accedẽtib
unũ calamitas opp̾mit. cẽte¬
ros metꝰ. parẽꝙ passiõ e̾sti.¬
ciã sticit᷑. pati posse. Dñm
aiõd mala aliena ac repen¬
tina sollicitant. Quẽadmno¬
dũ aues gͦ m̃anis fũde sonꝰ
Non enĩ beatũ esti nisi qd̾
increpidũ. Int̃ suspecta ma¬
le niuit᷑ Quisquis semltũ
fortuitis dedit: ingentẽ sibi
cabilẽ fecit./ Una hͨ mã est
ad tuca uadenti. et exterua
despiceꝰ: ⁊ hoẽsto contũtũ oẽ.
Nã quĩ aquid ñcute meliꝰ
putat. aut ullũ p̃t̾ illã bo¬

Expanded text:
gravissimum est, in divitiis inogravissimum est, in divitiis inopes. Occurrent naufragi similiave naufragis passi, quos aut popularis ira aut invidia, perniciosum optimis telum, inopinantes securesque disiecit procellae more, quae in ipsa sereni fiducia solet emergere, aut fulminis subiti, ad cuius ictum etiam vicina tremuerunt. Nam ut illic quisquis ab igne propior stetit, percusso similis obstipuit, sic in his per aliquam vim accidentibus unum calamitas opprimit, ceteros metus, paremque passis tristitiam facit pati posse. Omnium animos mala aliena ac repentina sollicitant. Quemadmodum aves etiam inanis fundae sonus Non enim beatum est, nisi quod intrepidum; inter suspecta male vivitur. Quisquis se multum fortuitis dedit, ingentem sibi cabilem fecit; una haec via est ad tuta vadenti, externa despicere et honesto contentum esse. Nam qui aliquid virtute melius putat aut ullum praeter illam bo
Abbreviated transcription (Latin):
Seneca lucilio suo salutẽ.
piscola tua dolectauit.
me et marcentẽ excita¬
nĩ tu ni lucili maximiũ pu¬
tes ĩsteumẽtũ btẽ iute hanc
ꝑsuasionẽ. unũ bonũ eẽ qd̾
hoẽstũ est: Nã qui alia bona
iudicat: in fortuẽ ueit ptã.¬
tẽ. alieni aebitrii fit. Qui
ome bonũ honesto circũ sep̃¬
sit. intra se felix. Hic amissis
liberis mestus. hic sollicitꝰ
inr̾amia cristis. Illã iudebis
aliene uxoris amore tentiari.
ilbĩ sue. Nõ deerit quẽ repłsa
distorqueat. Erut̃ quos ipẽ
honor uexet. Illa no maxiã
ex õni mortaliũ ppło t̾ba mi¬
seroꝵ. qmͣ exptatio mortis exa¬
yitat. iudiꝙ ĩpendẽs. Nich
enĩ ẽude nõ subeat Itaq
ut in hoscili regioẽ u̾ santib
huc et illut circũspiciendũ
est. ⁊ ad õnẽ screpitũ ctũa¬
genda ceeuix. Nisi hic timor
epectore eiectꝰ est. Palpitau¬
tib p̃cor diis iuiũt᷑. Occuerẽt
actĩ nĩ geiliũ. et euoluti bonis
Occuriẽt᷑ qdͥ genꝰ egestatis.

Expanded text:
Seneca Lucilio suo salutem Epistula tua delectavit me et marcentem excitani tu, mi Lucili, maximum putes instrumentum beatae vitae hanc persuasionem, unum bonum esse, quod honestum est ? Nam qui alia bona iudicat, in fortunae venit potestatem, alieni arbitrii fit; qui omne bonum honesto circumscripsit, intra se est felix. Hic amissis liberis maestus, hic sollicitus infamiam tristis. Illum videbis alienae uxoris amore cruciari, illum suae. Non deerit quem repulsa distorqueat; erunt quos ipse honor vexet. Illa vero maxima ex omni mortalium populo turba miserorum, quam expectatio mortis exagitat undique inpendens. Nihil enim est, unde non subeat. Itaque ut in hostili regione versantibus huc et illuc circumspiciendum est et ad omnem strepitum circumagenda cervix; nisi hic timor e pectore eiectus est, palpitantibus praecordiis vivitur. Occurrent acti in exilium et evoluti bonis. Occurrent, quod genus egestatis
Abbreviated transcription (Latin):
te se. Habet hoc uĩciũ om̃is
ambicio. nõ respicͭ I. ambi.¬
cio eantũ instabilis est.ueꝵ
cupiditas oĩs quia ĩcipͭ sp̃
a fine. At ille uir sincerꝰde
cederet : diligit eos ꝑ quos¬
et hoc ei facr̾ tuto licet.
solũꝙ illis gratuitũ testi¬
moniũ reddit. ⁊ magnã rẽ
nesciẽtib deb. Quẽdidmnod̾
p̃deptores suos uenerat᷑ ac

Expanded text:
um omnis ambitio; non respicit. Nec ambitio tantum instabilis est, verum cupiditas omnis, quia incipit semper a fine. At ille vir sincerus acederet, diligit eos, per quos hoc ei facere tuto licet solusque illis gratuitum testimonium reddit et magnam rem nescientibus debet. Quemadmodum praeceptores su
Abbreviated transcription (Latin):
Nichil ĩuitus facit sapiens̃.
scc̃ittitẽ effugit: quia uult
qd̾ coactura est. Uale¬
.libee xpꝰ seneca lucilio suo

Expanded text:
nihil invitus facit sapiens, necessitatem effugit, quia vult quod coactura est. VALE. Seneca Lucilio suo
Abbreviated transcription (Latin):
tura nos misit. ex qua nõ ex¬
pellit᷑. quicũq uult. Et cãta
stulticia mortaliũ est: ut q̃
mĩma ⁊ iulissima sũt̃: certe
reparabilia impuctũ sibi cũ
impet᷑ uere paciant᷑. Nemo se
iudicet quitꝙͣ debere qui tẽpꝰ
accepit. cũ intim hoc unũ est.
quod ne gratus quidẽ pt̃ red¬
dere. Int̾rogabis fortasse qͥd
ego faciam : qui tibi ista p̃¬
cipio. Fatebor igenue qdꝰ
apud luxuriosũ s diligentẽ
euenĩt. Racio michi constat
impense. Non possũ dicere
nchil me perde. s quid ꝑdã.¬

Expanded text:
tura nos misit, ex qua extura nos misit, ex qua expellit quicumque vult. Et tanta stultitia mortalium est, ut quae minima et vilissima sunt, certe reparabilia, imputari sibi, cum impetravere, patiantur; nemo se iudicet quicquam debere, qui tempus accepit, cum interim hoc unum est, quod ne gratus quidem potest reddere. Interrogabis fortasse, quid ego faciam, qui tibi ista praecipio. Fatebor ingenue: quod apud luxuriosum sed diligentem evenit, ratio mihi constat inpensae. Non possum me dicere nihil perdere, sed quid
Abbreviated transcription (Latin):
La fac mi lucili uendi¬
ca te tibi et tempus quod
adhuc aut aufrrebat᷑. a
subripiebat᷑ aut excide¬
bat ⁊ collige et serua.
ꝑsuade tibi hoc sit esse
ut stribo. Quedã tẽpora
eripiũtꝭ. nobꝰ. quedã sub¬
ducũt᷑. quedã effluunt.
Turpissima tñ est iactu¬
ra: que per negligenciã
fit. Et si uolueris atten¬
dere: maxima pars uite
elabit᷑. male agentib tota¬
uita magna nich agẽtibꝰ¬
tota uĩca aliud agẽtib. Quẽ
michĩ dabis qui aliqd p̃ciũ
tprĩ ponat. qui diẽ escimet᷑
qui intelligat se cotidie mo¬
ri& In hoc enĩ fallimur qd
mortẽ ꝓspicimꝰ. magna ꝑs
eius : iam p̃ceriit. Quitqͥd
etttis retro est: mors cenet.
Fac ergo mi lucili : qdꝰ/ faceꝰ
te stribis. Om̃s horas com¬
plecteꝰ. Sic fiet ut minus
ex crascino penideas ⁊ si hodi¬
ceno manũ nẽceris. Dũ¬
differtur m̃ta cñseuerit. Omĩa
Lucili aliena sũt : tẽpus tãcũ
nem̃ esti In huiꝰ rei uniꝰ fuga¬
cis aclubrice possessionẽ na¬

Expanded text:
a fac, mi Lucili; vindica te tibi, et tempus, quod adhuc aut auferebatur aut subripiebatur aut excidebat, collige et serva. Persuade tibi hoc sic esse, ut scribo: quaedam tempora eripiuntur nobis, quaedam subducuntur, quaedam effluunt. Turpissima tamen est iactura, quae per neglegentiam fit. Et si volueris attendere, maxima pars vitae elabitur male agentibus, magna nihil agentibutota vita aliud agentibus. Quem mihi dabis, qui aliquod pretium tempori ponat, qui diem aestimet, qui intellegat se cotidie mori ? In hoc enim fallimur, quod mortem prospicimus; magna pars eius iam praeterit. Quicquid aetatis retro est, mors tenet. Fac ergo, mi Lucili, quod facere te scribis, omnes horas conplectere. Sic fiet, ut minus ex crastino pendeas, si hodierno manum inieceris. Dudiffertur, vita transcurrit. Omnia, Lucili, aliena sunt, tempus tantum nostrum est. In huius rei unius fugacis ac lubricae possessionem na
Abbreviated transcription (Latin):
ait ille tragieus. uitatis
simplex orõ est. esdeoq illã
implicari nõ oportet. Nec
enũ quitꝙͣ minus cõuenit.
ꝙͣ subdola ista calliditas:.
animis magna conantibꝰ.
Uale. Senecci lucilio suo
Piscolam tua accepi pꝰ
mltos menses quã mise¬
ras. Suꝑuacuũ itaq putam.
ab eo qui affebat quid ages
querere. Ualde eñ bone me¬
morie est si menĩmit. Et
tamẽ spero te sic iã uiue̾:
ut ubicũꝙ eris sciam quid
agas. Quid enĩ aliud agis
ꝙͣ ut meliorẽ te ipe cotidie
facias ⁊ ut aͥ quid ex erroĩb
ponas: ut intelligas tua
uicia esse que putas rerã᷑¬
Quedã eĩ locis ⁊ eꝑrib ad¬
scribimꝰ. At illa quocũq
crãsierimꝰ secutura sunt.
Harpasten uxoris mee fa¬
tuã scis hr̃dicariũ omis
in domo mea remansisse.
Ipẽ enĩ auarissimꝰ ab istis
prodigiis sũ. si qñdo fatuo
delectari uolo. nõ ẽ nuchi
longe querendꝰ. me rideo.
Hec fatua subito desiit u¬
dere. Incredibilẽ rem tibi

Expanded text:
ait ille tragicus, Veritatis ait ille tragicus, Veritatis simplex oratio est. Ideoque illam inplicari non oportet; nec enim quicquam minus convenit quam subdola ista calliditas animis magna conantibus. VALE. Seneca Lucilio suo pistulam tuam accepi post multos menses quam miseras. Supervacuum itaque putavi ab eo, qui adferebat, quid ageres quaerere. Valde enim bonae memoriae est, si meminit! Et tamen spero te sic iam vivere, ut ubicumque eris, sciam quid agas. Quid enim aliud agis quam ut meliorem te ipse cottidie facias, ut aliquid ex erroribus ponas, ut intellegas tua vitia esse, quae putas rerQuaedam enim locis et temporibscribimus. At illa, quocumque transierimus, secutura sunt. Harpasten, uxoris meae fatuam, scis hereditarium onus in domo mea remansisse. Ipse enim aversissimus ab istis prodigiis sum; si quando fatuo delectari volo, non est mihi longe quaerendus; me rideo. Haec fatua subito desiit videre. Incredibilem rem tibi
Abbreviated transcription (Latin):
sus difficilia. de eqͣnimitate
adu̾sus meuitabiba. Angus¬
tias tpr̃is mei laxa. Doce
nõ eẽ positũ bonũ iite in
spacio eius. s in usu. posse
fieri: ĩmo sepissiẽ fieri.
ut qui du iuxit: parũ
uixerit. Dic m̾ dormituro
potes nõ exꝑgisti.Dic ex¬
precto potes doranire amn¬
plius. Dic exeunti potes
nõ reuerti. Dic redeunti
potes nõ exire. Erras si
in nanigacõne tantũ exis¬
timas nĩmũ eẽ: quo morte
uita diducit᷑. In õmi loco
eque tenue int̾uallũ est.
Nini ubiq se mors tã ꝓpe¬
oscendit. Ubiq tam prope est.
Hac tenebras discute: et faciliꝰ
ca trades ad que ꝑp̾atus sum.
Dociles nos natura edidit:
et racionẽ dedit ĩꝑfectã. s
que ꝑfici posset. De iusticia
michi. depieterte dispuca.
de frugalitate. de pudicicia
utraq. et illa cui alien cor¬
poris abscinencia est. et hac
cui sui cura. Sĩ me uolue̾i̾s
per deuia duce̾ : faciliꝰ ad id
quo tendo ꝑueniã. Nam ut

Expanded text:
rsus difficilia, adde aequanimitatem rsus difficilia, adde aequanimitatem adversus inevitabilia. Angustias temporis mei laxa. Doce non esse positum bonum vitae in spatio eius, sed in usu, posse fieri, immo saepissime fieri, ut qui diu vixit, parum vixerit. Dic mihi dormituro: " Potes non expergisci "; dic experrecto: " Potes non dormire amplius." Dic exeunti: "Potes non reverti"; dic redeunti: "Potes non exire." Erras, si in navigatione tantum existimas minimum esse, quo a morte vita diducitur; in omni loco aeque tenue intervallum est. Non ubique se mors tam postendit; ubique tam prope est. Has tenebras discute; et facilius ea trades, ad quae praeparatus sum. Dociles natura nos edidit et 12 rationem dedit inperfectam, sed quae perfici posset. De iustitia mihi, de pietate disputa, de frugalitate, de pudicitia utraque, et illa, cui alieni corporis abstinentia est, et hac, cui sui cura. Si me nolueris per devia ducere, facilius ad id, quo tendo, perveniam. Nam ut
Abbreviated transcription (Latin):
iste. belli ciecũsonantis ex¬
audiendus est. Demẽs dĩb
merito iuderer: si cũ saxa
in munimentũ muraꝵ senes
femineq congererent. cũ
uiuentus intra portas aema¬
ta signũ erupcõius expet¬
taret aut posteret. cũ hosti¬
lia in portis tela.iubrarent.
et ipiũ solũ suffusionib ⁊ cu¬
incuł tremeret: sederẽ ocio¬
sus. et eiusdẽmodi q̃stiuu¬
culas ponens. Qd̾ nõ ꝑdi¬
disti habes. cornua nõ ꝑdi¬
disti: cornua ergo habes.
aliaq ad exemplũ hꝰ acute
deliticõius concinata. at¬
qui eque licet tibi demens
udear. si istis impendero ope¬
ram.sͥnũc obsideor. tũc tñ
ꝑiculũ michi b obsesso exter¬
nũ ĩmineret. murus me
ab hoste secerneret. Nunt
mortifera mecũ sũtĩ nũt ua¬
co ad istas mepcias. Ingẽs
negociũ in manib est. Quid
aganͤ a iors nie sequit᷑. fu¬
git uita. Adũsus hec me
doce aliquid. Effice ut ego
mortẽ nõ fugiani: uita me
nõ effugiat. Exhortare adu̾¬

Expanded text:
iste belli circumsonantis existe belli circumsonantis exaudiendus est. Demens omnibus merito viderer, si cum saxa in munimentum murorum senes feminaeque congererent, cum iuventus intra portas armata signum eruptionis expectaret aut posceret, cum hostilia in portis tela vibrarent et ipsum solum suffossionibus et cuniculis tremeret, sederem otiosus et eiusmodi quaestiunculas ponens: " Quod non perdidisti, habes. Cornua autem non perdidisti; cornua ergo habes " aliaque ad exemplum huius acutae delirationis concinnata. Atqui aeque licet tibi demens videar, si istis inpendero operam; et nunc obsideor. Tunc tamen periculum mihi obsesso externum inmineret, murus me ab hoste secerneret; nunc mortifera mecum sunt. Non vaco ad istas ineptias; ingens negotium in manibus est. Quid agam ? Mors me sequitur, fugit vita; adversus haec me doce aliquid. Effice, ut ego mortem non fugiam, vita me non effugiat. Exhortare adve
Abbreviated transcription (Latin):
pore qd̾ suffice ne ad netes¬
saria quidẽ pot̾r t si custo¬
ditũ diligẽtissiẽ fueit᷑: in
saꝑuacua maiorẽ partẽ e¬
rogare. Negat cicẽro si
duplicet᷑ sibi etas tẽpꝰ se
h̃turũ quo legat lyrĩcos.
Eodem loco dyaletitos. Qui¬
cristius mepti sut̃. Illĩ eꝓ
fesso lasciuiunt. hii age̾ ãqͥd
ipõs exiscimat. Nec ego ne¬
So. ꝓspicienda ista ẜ ꝓspi.¬
ciẽnda tancũ ⁊ alimine sa¬
lutanda. In hoc nnriũ ne u̾ba
nobis dent᷑. et aliquid eẽ i
illis magni ac secreti boni iu¬
dicemus. Qud te torquest
maceras in ea q̃stione quã
subtiliꝰ ẽt contep̃sisse ꝙͣ solue̾.
Securi est et ex cõmodo migrã¬
tis mimicti conquirẽ. Cum
hostis instat a tergo et moue¬
re se uissus est miles. necessics̃
extutit quitquid pax ociosa
collegerat. Ion uacat michi
uerta dubie cadencia inisec¬
taei: et uafriciam in illis
meam experiri. Aspice qui
coeant ppłi. que menia dau¬
sis ferrũ acuant portis. arag¬
no michi animo screpitus

Expanded text:
pore, quod sufficere ne ad necessaria quidem potest, etiam si custoditum diligentissime fuerit, in supervacua maiorem partem erogare. Negat Cicero, si duplicetur sibi aetas, habiturum se , quo legat lyricos; eodem loco pone dialecticos; tristius inepti sunt. Illi ex professo lasciviunt, hi agere ipsos aliquid existimant. Nec ego nego prospicienda ista, sed prospicienda tantum et a limine salutanda in hoc unum, ne verba nobis dentur et aliquid esse in illis magni ac secreti boni iudicemus. Quid te torques et maceras in ea quaestione, quam subtilius est contempsisse quam solvere ? Securi est et ex commodo migrantis minuta conquirere; cum hostis instat a tergo et movere se iussus est miles, necessitas excutit quicquid pax otiosa collegerat. Non vacat mihi verba dubie cadentia consectari et vafritiam in illis meam experiri. Adspice qui coeant populi, quae moenia clusis Ferrum acuant portis. Magno millimihi animo strepitus
Abbreviated transcription (Latin):
datũ esti ac remãsit. Iec
adhuc ꝙ̃uis desierit ex nã
fluit spc̃. Sentro hesitacõ
qũdã eiꝰ tͥ morã. Quõ uo
let dũmõ nõ ex aĩõ suspire.
Hoc tibi de me recipe. Non
crepidabo ad extrema: iau
pp̃aratus sũ. nchil cogito
de die tuto ultima. Illũ
tu lauda et mutare: quẽ
nõ piget mori: dũ iuuec
uineꝰ. Que est eĩ miretus
cũ eiciaeis exire. Eñ est ⁊
hic uirtus. Ricior quidẽ s
tue sapiẽs. qr eici est inde
expelli unde inuitus recedas.

Expanded text:
datum est ac remansit. Nec datum est ac remansit. Nec adhuc, quamvis desierit, ex natura fluit spiritus; sentio haesitationem quandam eius et moram. Quomodo volet, dummodo non ex animo suspirem. Hoc tibi de me recipe; non trepidabo ad extrema, iam praeparatus sum, nihil cogito de die toto. Illum tu lauda et imitare, quem non piget mori, cum iuvet vivere. Quae est enim virtus cum eiciaris exire ? Tamen est et hic virtus; eicior quidem, sed tur sapiens, quia eici est inde expelli, unde invitus recedas
Abbreviated transcription (Latin):
suffocacõne nõ desii cogitai/¬
coĩbꝰ letis ac fortib acqui¬
sepe mors t perit᷑ ne faciat᷑.¬
at ego illã diu exꝑtus suc.
cerer. aiors est nõ e. Id qua¬
le sit: iã scio. Hoc erit post
meiqd̃ aute me fuit. Sĩ
quid inhac re tormenti este
uecesse est ⁊ fuisse aũꝙͣ pro¬
dicẽmꝰ in lucẽ. At qͥnullam
seusimꝰ tũt uexacõnẽ. Rogo
nũ scultissimũ dicas. si quis
existĩmet lucerne perꝰ eẽ cũ
Nos quoq et extuĩguim᷑ et
accendim᷑ medio illo tẽpore.
ãquid patiiue. Utrim̃q
nõ secuitas alta est. CIn hͦ
enĩ mi lucili misi fallor er¬
ramus : qd̾ morte iudicaꝰ
sequi. cũ illa ⁊ p̃cesẜit̾: et
secutura sit. Quitquid
aute uos fuit: mors. Qͥd
emĩ refert utrũ nõ ĩcipias
au desmas: cũ ut̾usq rei
hic sit effectꝰ: Non eẽ. His
tacitis scil. nã u̾bis locus
nõ erat. Alloqui me non
desii. Deuide paulatuni
suspiriũ illud qd̾ eẽ iam
anhelitꝰ ceperat : int̾ual¬
la maiora fecit.⁊ retar¬

Expanded text:
suffocatione non desii cogitationibus laetis ac fortibus adquiexperitur me ? Faciat; ego illam diu expertus sum." cerer. Mors est non esse; id quale sit, iam scio. Hoc erit post me, quod ante me fuit. Si quid in hac re tormenti est, necesse est et fuisse, antequam prodiremus in lucem; atqui nullam sensimus tunc vexationem. Rogo, non stultissimum dicas, si quis existimet lucernae peius esse, cum Nos quoque et extinguimur et accendimur; medio illo tempore aliquid patimur, utrimque vero alta securitas est. In hoc enim, mi Lucili, nisi fallor, erramus, quod mortem iudicamus sequi, cum illa et praecesserit et secutura sit. Quicquid ante nos fuit, mors est. Quid enim refert, non incipias an desinas, cum utriusque rei hic sit effectus, non esse ? His tacitis scilicet, nam verbis locus non erat, adloqui me non desii. Deinde paulatim suspirium illud, quod esse iam anhelitus coeperat, intervalla maiora fecit et retar
Abbreviated transcription (Latin):
merito int̾rogas  adeo ullũ
michi ignotũ est. Umi tam̃
morto qͣi assignatus sũ. quẽ
quare greco noĩe appellem
nestio. Satis eĩ apte dici
suspieiũ pot̃. Breiis ã ualde
et ꝑcelle similis ẽ impetus/.
Intra horam fere desumt̃.
Quid ei diũ exspieat᷑
Dm̃a corporis aut. ꝯmoda
aut ꝑicula ꝑ me tnsierut
Nullũ michi uidet᷑ molestius.

Expanded text:
to interrogas; adeo nullum mihi ignotum est. Uni tamen morbo quasi adsignatus sum, quem quare Graeco nomine appellem nescio; satis enim apte dici suspirium potest. Brevis autem valde et procellae similis est impetus; intra horam fere desinit. Quis enim diu exspirat ? Omnia corporis aut incommoda aut pericula per me transierunt; nullum
Abbreviated transcription (Latin):
minis modo ẜꝑgenda sc̃ ꝙ
qd̾ ꝙ̃is sit exiguũ cũ oc¬
cupauie᷑ ꝓdoneũ locũ: ui¬
res suas explicat. ⁊ ex nũ¬
mo ĩ maximos auctꝰ dif¬
fuudit᷑. Idẽ fticit cõ. Ron
late patet. si aspicias in
oꝑe crescit. Pauca sũt que
dicunt᷑. s si illa animꝰ br̃i
exceperit. cõualestut t ex¬
tũ efficiũt ⁊ angusta sũt
tancũ ut dixi. ꝑdonea
mens rapiat illa: etĩ se
trahat. Multa ĩuicẽ t ipã
generabis et plꝰ reddet
lucilio suo salutẽ Epła xxxxx¬
ommẽtarios quos¬

Expanded text:
minis modo spargenda sunt, minis modo spargenda sunt, quod quamvis sit exiguum, cum occupavit idoneum locum, vires suas explicat et ex minimo in maximos auctus diffunditur. Idem facit ratio; non late patet, si aspicias: in opere crescit. Pauca sunt, quae dicuntur, sed si illa animus bene excepit, convalescunt et extum efficiunt. et angusta sunt. Tantum, ut dixi, idonea mens capiat illa et in se trahat. Multa invicem et ipsa generabit et plus reddet Lucilio suo salutem Comme
Abbreviated transcription (Latin):
rabis: uade certo gradu.
Sĩ nĩs omia tibi subicẽ: te
subice racõni./ a iultos reges:
si raciõ te rexerit. eib illa
discies quidt p̃admod̾ ag¬
gredi debeas Non ĩcides
reb. Neminẽ m᷑ dabis:
qui stiat quõ qd nult cepie
uelle. Non ꝯsilio adductus
illo: s impetu im̃pactꝰ est.
Non minꝰ sepe fortuna ni¬
nos incuerit ꝙͣ nos in illã.
Auepe est nõ ire s ferrir ⁊
subito in medio turbine
rerũ scupent̃ quere̾. huc
ego quẽ admod̾ ueni᷑ Wa¬
le. SPeneca lucilio suo sa¬
ficit sermo: qr minutatĩ
irrepit aĩa. Dispũcoẽsi
pp̃ate t effuse audiẽte ꝑo¬
i failiaĩtatis. Pħia bonũ
consiliũ est. Consiliũ nemo
daredat. Aliqñ utẽdũ ẽ et
illis ut ita dicã contiomib.
ubi qui dubitat ĩpellẽdꝰ est.
ꝓbi uero nõ hoc agẽdũ ÷
ut nelit distere. s ut discat.
Rd hoc submissiora u̾ba ue¬
mendũ est. facibiꝰ intrãt
it herent. Nec eñ młtis
op̃us est: s fficacib. Se¬

Expanded text:
rabis. Vade certo gradu; rabis. Vade certo gradu; si vis omnia tibi subicere, te subice rationi; multos reges si ratio te rexerit. Ab illa disces, quid et quemadmodum adgredi debeas; non incides rebus. Neminem mihi dabis, qui sciat, quomodo quod vult, coeperit velle; non consilio adductus illo, sed inpetu inpactus est. Non minus saepe fortuna inos incurrit quam nos in illam. Turpe est non ire, sed ferri et subito in medio turbine rerum stupentem quaerere: " Huc ego quemadmodum veni?" VALE. Seneca Lucilio suo saficit sermo, quia minutatim inrepit animo. Disputatiaudiente pos familiaritatis. Philosophia bonum consilium est; consilium nemo clare dat. Aliquando utendum est et illis, ut ita dicam, contionibus, ubi qui dubitat, impellendus est; ubi vero non hoc agendum est, ut velit discere, sed ut discat, ad haec submissiora verba veniendum est. Facilius intrant et haerent; nec enim multis opus est, sed efficacibus. Se
Abbreviated transcription (Latin):
te de cipi. Eadem honestimi
huiꝰ et illius cuepissimi
auctoramẽtis u̾ba sũt. Uri.
uinciri. ferroq necari ab
illis. qͥ manus hacene lo¬
cant. et odũt. ac bibũt q̃ ꝑ
sanguinẽ reddant: cauet᷑
ut ista uł inuiti paciãt᷑
a te. ut uolens libensq pa¬
ciaris. Illis licet aema sb
rogabis. recto tibi inuic¬
toq moriendũ est. Quid
porro ꝓdest paucos dies
aut annos lucrifaceͤ Si¬
ne missione nascimn᷑. Quõ
cego inquis me expediã:
Effuge̾ nõ potes ncc̃itatebe
potres uiñcere. Fit uia et
hac̃ tibi uia dabit̃ pħia.
Ad hant tr confer si uis
saluus ẽẽ. si secueꝰ. sibt̃s.
nũ. Liber. hoc contĩgeꝰ
alit̾ nõ pot. Humuł res
est stulticia. abrecta. sor¬
dida. seruił młtis affec¬
tioĩb et seuissimis sbiet tut¬
ta. Hos tam grañdes duõs i qoiõ
interdũ alterius iperan¬
tes int̾dũ parit᷑. dimittit
a te sapiençia. que sola li¬
berta est. Una ad hnͣc fert
uia et quidẽ recta. Nõ aber¬

Expanded text:
te decipi. Eadem honestissimi te decipi. Eadem honestissimi huius et illius turpissimi auctoramenti verba sunt: " Uri, vinciri ferroque necari." Ab illis, qui manus harenae locant et edunt ac bibunt, quae per sanguinem reddant, cavetur, ut ista vel inviti patiantur; a te, ut volens libensque patiaris. Illis licet arma sumec vitam rogabis. Recto tibi invictoque moriendum est. Quid prodest paucos dies aut annos lucrificare ? Sine missione nascimur. " Quomodo ergo," inquis, " me expediam ?" Effugere non potes necessitates, potes vincere. Fit via vi. Et hanc tibi viam dabit philosophia. Ad hanc te confer, si vis salvus esse, si securus, si beatus, mum, liber. Hoc contingere aliter non potest. Humilis res est stultitia, abiecta, sordida, servilis, multis affectibus et saevissimis subiecta. Hos tam graves dominos, interdum alternis imperantes, interdum pariter, dimittit a te sapientia, quae sola libertas est. Una ad hanc fert via, et quidem recta; non aber