comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tias. Cum ab auctore relinqͥm.
nec ip̃a ullatenus destitutõnis nt̃e
damyna sentimuis. Qyo enim lon¬
genos conditor deserit: eo mens no¬
stra insensibilis obdures cit. Nulla
quedei sunt diligit: nequaqͣm su.¬
perna concupiscit. Et quia amori
uitunri calorem non ht̃: ftigida
deorsum iacet. ac miserando modo
sit cotidie: tanto securior qͣnto re¬
ior.¶ umq unde sit lapsa nõ me¬
minit et supplicia secutura nõ me¬
tuit: qͣntum lugenda sit nescit.
amoris sumnui estib in ardescit.
QDe se circumpͥmunt dampna
considerat: et plorat ꝓficiens in
quib leta ꝑiebat. Bẽne gͦ condito¬
ti diciur. Reuersus ꝙ mirabiliter
me tracias: quia omp̃t d̾s unde
mentem nr̃am inisitans ad amo¬
rem suum dirigit: inde hauic per
lacrimas grauius affligit. Ae Si

Expanded text:
tio. --Cum ab auctore relinquimur, nec ipsa ullatenus destitutionis nostrae damna sentimus. Quo enim longe nos conditor deserit, eo mens nostra insensibilius obdurescit, nulla quae Dei sunt diligit, nequaquam superna concupiscit; et quia amoris intimi calorem non habet, frigida deorsum jacet, ac miserando modo fit quotidie tanto securior, quanto pejor; cumque unde sit lapsa non meminit, et supplicia secutura non metuit, quantum lugenda sit nescit. amoris summi aestibus inardescit, quae se circumprimunt damna considerat, et plorat proficiens quae prius laeta peribat. Bene ergo conditori dicitur: Reversusque mirabiliter me crucias, quia omnipotens Deus unde mentem nostram visitans ad amorem suum erigit, inde hanc per lacrymas gravius affligit. Ac si
Abbreviated transcription (Latin):
tum uiuere ostendit: qui breuitatt
p̃sentis uite considerans non eius
usum sed terminũ conspicit. ut ex
fine colligat nicħ eẽ qͦd transiens de¬
lectat. Hinc namq per. Salomonem
dicit᷑. Si annis multis uyxerit homi
et his omnib letatꝰ fc̃s: memmisle
debet tenebrosi temporis et dierum
multor qui tum uenerint: uani¬
tatis argnunt᷑ preterita. Hinc rur¬
sum scriptum est. In omnib oꝑib
tuis memorare nouissima tua: et
inet̾num non peccabis. Igtur cũ
culꝑa animũ temptat: me̾s neces¬
se est ut breuitatem sue delestato¬
nis asꝑiciat: ne adiuuacẽ mortem
iniquitas rapiat: cum constet qd̾
ad terminũ titius mortalis uta ꝑ¬
currat. Sed sepe otulus contempsa¬
tionis nr̃e confundit᷑. dum dolor
nr̃ flagellis trebrescentib aggraua¬
tur. Libet p̃sentis uite exilium ge

Expanded text:
tum se vere ostendit, qui brevitatem pręsentis vitę considerans, non eius usum, sed terminum conspicit, ut ex fine colligat nihil esse, quod transiens delectat. Hinc namque per Salomonem dicitur: Si annis multis vixerit homo et his omnibus laetatus factus, meminisse debet tenebrosi temporis et dierum multorum; qui cum venerint, vanitatis arguentur praeterita . Hinc rursum scriptum est: In omnibus operibus tuis memorare novissima tua, et in aeternum non peccabis . Igitur cum culpa animum tentat, mens necesse est ut brevitatem suae delectationis aspiciat, ne ad vivacem mortem iniquitas rapiat, cum constet quod ad terminum citius mortalis vita percurrat. Sed saepe oculus contemplationis nostrae confunditur dum dolor noster flagellis crebrescentibus aggravatur.
Abbreviated transcription (Latin):
scdĩam tribuit: qr ea qͣ nos miscłia
ad bene uiuendum p̃uenit: etiam
sb̃sequente rustodit. Iisienim mise¬
ricordiam subroget:: seruari non ua¬
let uita qͣm prebet. Ip̃o quippe coti¬
die humane uite usu ueterascimꝰ:
et exterioris hominis impulsu cogi¬
tatione lubrica ab int̾iorib eximus.
Et nisi nos suꝑna uisitatio uel ad
amorem compũ gendo uiuificet:
uł ad timorem flagellando restau¬
ret: repentino lapłi mens funditꝰ
tota destruit᷑: que longo uirtutis
studio innouata uidebat᷑. ¶Inde sb̃¬
iungit. Et uisitatio tua: custodinit
sp̃m meum. Hymanũ quippe sp̃m
uisitatio suꝑna custodit: cum hũc
uirtutib ditatum uel flagello per¬
cutere uł compungere amore non
desinit. Nam si dona p̾stat s hũc
continue restaurando non subleuat:
citius bonum ꝑditur: qͦd non alargi¬
ente custoditiu. S ecce uir sc̃s dun
Se humiliter agnoscit: conferenda
gñaliter diuine miscłie secreta de¬
p̃hendit. Cumq infirmitatẽ suã

Expanded text:
ribuit, quia ea qua nos misericordia ad bene vivendum praevenit, etiam subsequente custodit. Nisi enim misericordiam subroget, servari non valet vita quam praebet. Ipso quippe quotidie humanae vitae usu veterascimus, et exterioris hominis impulsu cogitatione lubrica ab interioribus eximus. Et nisi nos superna visitatio vel ad amorem compungendo vivificet, vel ad timorem flagellando restauret, repentino lapsu mens funditus tota destruitur, quae longo virtutis studio innovata videbatur. Unde subjungit: Et visitatio tua custodivit spiritum meum. Humanum quippe spiritum visitatio superna custodit, cum hunc virtutibus ditatum, vel flagello percutere, vel compungere amore non desinit. Nam si dona praestat, sed hunc continue restaurando non sublevat, citius bonum perditur, quod non a largiente custoditur. Sed ecce vir sanctus dum se humiliter agnoscit, conferenda generaliter divinae misericordiae secreta deprehendit; cumque infirmitatem suam
Abbreviated transcription (Latin):
at: qui cum de uirtute extollitur
lapsus ad desideria in humilitate
religatur: quia enim prius ꝓpͥa p̃¬
sumptõe ꝑierat: mira pietate a¬
gitur: ut infirmitatis sue iamno¬
ticia clansus uiuat. Quod qi sc̃s uir
trebro accidere hominib conspiit:
nr̃i in se ꝑuuli uotem sumit: ut̾
tum nos eius fletus agnoscimuᷤ.
que in nobis sunt flenda discamꝰ.
S cum mentem nram elatio eri¬
git: sumini a nobis ꝓtinus compũ¬
stio amoris recedit. Tum uͦ suꝑna
nos gr̃a uisitat: statim per lacci¬
mas ad sua desideria insugat. Un¬
de⁊ apte sbiungit᷑. A¬

Expanded text:
at, qui cum de virtute extollitur at, qui cum de virtute extollitur lapsus ad desideria in humilitate religatur. Quia enim prius propria praesumptione perierat, mira pietate agitur, ut infirmitatis suae jam notitia clausus vivat. Quod quia sanctus vir crebro accidere hominibus conspicit, nostri in se periculi vocem sumit; ut cum nos ejus fletus agnoscimus, quae in nobis sunt flenda discamus. Sed cum mentem nostram elatio erigit, summi a nobis protinus compunctio amoris recedit; cum vero superna nos gratia visitat, statim per lacrymas ad sua desideria instigat. Unde et apte subjungit
Abbreviated transcription (Latin):
homo per cybum sibi mortem ĩ¬
tulit: et reductꝰ ad ueniam sub
disciplina melius clausus uiuit.
Quasi leena gͦ ꝓpter suꝑbiam cap¬
tus est: quia mnde nunc eum dis¬
ciplina sue corruptõnis deprimit:
ynde transgressionem p̃cepti ñ
timens audaster in foueam sal¬
mentis a culꝑa pͥmi ꝑarentis au̾¬
timus: nos adhuc cotidie ut lee¬
nam capi per uitium elationis
tionis erigitur: sed mira dispensa¬
tione pietatis ante eius oculos re̾
quelibet in qua corruat ordinat᷑.
Duiq per culꝑam aliquid com¬
petit: quid aliud qm predam in
fouea concupiscit. Sua sponte ĩ¬
hians cadit: sed suis surgere ni¬
rib non ualet. Qui tum se ni¬
chil ex se eẽ considerat : disut ꝓ¬
uuldubio cuius adiutorium re¬
quirat. Quem tamen suꝑna mi¬
seratio requirat captum quasi a
fouea euehit: quia hunt infir¬
mitate cognita adueniã reducit.
Leẽne itaq more ꝓpter suꝑbiam
ad suꝑiores partes in caueam reme¬

Expanded text:
homo per cibum sibi mortem inhomo per cibum sibi mortem intulit, et reductus ad veniam sub disciplina melius clausus vivit. Quasi leaena ergo propter superbiam captus est, quia inde nunc eum disciplina suae corruptionis deprimit, unde transgressionem praecepti non timens, audacter in foveam salmentis a culpa primi parentis avertimus, nos adhuc quotidie ut leaenam capi per vitium elationis tionis erigitur, sed mira dispensatione pietatis ante ejus oculos res quaelibet, in qua corruat ordinatur. Dumque per culpam aliquid appetit, quid aliud quam praedam in fovea concupiscit? Sua sponte inhians cadit, sed suis surgere viribus non valet. Qui cum se nihil ex se esse considerat, discit procul dubio cujus adjutorium requirat. Quem tamen superna miseratio captum quasi a fovea evehit, quia hunc infirmitate cognita ad veniam reducit. Leaenae itaque more, propter superbiam ad superiores partes in caveam reme
Abbreviated transcription (Latin):
ueniens corruptionis sue mox car¬
cerem ꝑtulit: atq ad auras libe¬
ras gr̃a interueniente redutit᷑.
S cum multa agere conat᷑: ⁊ ñ
ualet eiusdem corruptionis sue
obstaculis: qͣsi cauee uectib li¬
gatur. Iam quidem eam in qmͣ
ceciderat dampnatõis foueam.
euasit: qi setuture mortis supplici¬
um many redemptõis adiuta ad
ueniam redeundo suꝑauit S ta¬
men coartata caueam tolerat: qr
suꝑne quoq discipline nexib sĩ¬
gitur: ne per carnis desideria ua¬
getur. ¶uegͦ sꝑonte sua in foueã
fendit: ad auras liberas clansa re¬
dit: quia ⁊ lib̾tatem arbitrii in
cubpam corruit: et tamen hanc
a suis motib conditoris gr̃a coac¬
tam nolentemq ꝯstrangit. Os
foueam itaq caueam uatitur: q̃
erepta ex eterno supplicio: a pra¬
ue libertatis motib sub celestis ar¬
tificis dispensatione religatu.
Recte gͦ dicitur. Et ꝓꝑter suꝑbiã
qͣsi lecnam capies me: quia ⁊ lib

Expanded text:
veniens corruptionis suae mox carveniens corruptionis suae mox carcerem pertulit; atque ad auras liberas, gratia interveniente, reducitur. Sed cum multa agere conatur, et non valet, ejusdem corruptionis suae obstaculis quasi caveae vectibus ligatur. Jam quidem eam in quam ceciderat damnationis foveam evasit, quia secuturae mortis supplicium, manu redemptionis adjuta, ad veniam redeundo superavit. Sed tamen coarctata caveam tolerat, quia supernae quoque disciplinae nexibus cingitur, ne per carnis desideria vagetur. Quae ergo sponte sua in foveam cecidit, ad auras liberas clausa redit, quia et per libertatem arbitrii in culpam corruit, et tamen hanc a suis motibus, conditoris gratia coactam nolentemque constringit. Post foveam itaque caveam patitur, quae, erepta ex aeterno supplicio, a pravae libertatis motibus, et sub coelestis artificis dispensatione religatur. Recte igitur dicit: Et propter superbiam, quasi leaenam capies me, quia et liber
Abbreviated transcription (Latin):
appetitr proicere leena ꝓnocet᷑. Q
angusta simul ⁊ alta preparat᷑
ut ineam ruere ambiendo non ua¬
leat: sed hanc saliendo nullomͦ e
uadat. Alia quoq fouea que pri¬
ori cohereat effoditur: que tamẽ
ei in qua pecus est extrema partiᷤᷤ
aꝑtione coniungit᷑. In qͣ nimirũ
cauea ponitur ut leena corruenᷤᷤ:
quia desuꝑ terrorib urget᷑: cũ
qͣli in secretiori parte fouee occulta¬
re se appetit: caueam uolens in¬
tret. Cuiꝰ iam seuitia neqͣqͣm iã.¬
ꝑtimescit᷑: quia clausa in cauea.
leuat᷑. Qre enim sua sponte in
foueam corruit: ad suꝑiores ꝑtes
circum septa uectib redit. Sie sic
nimirũ humana mens capta ẽ:
que in lib̾tate arbitrii condita:
dum nutrire desideria camis ap¬
petit: quasi leena catulis escam
q̃siuit: atq in deceptionis sue fo¬
yeam cecidit: que suadente hoste
ad cỹbum ꝓhibrum manũ tetẽ¬
dit. S in fouea ꝑtinus caueam
inuenit: qr sꝑonte ad mortem

Expanded text:
appetitu projicere leaena provocetur: quae appetitu projicere leaena provocetur: quae angusta simul et alta praeparatur, ut in eam ruere ambiendo valeat, sed hanc saliendo nullo modo evadat. Alia quoque fovea, quae priori cohaereat, effoditur, quae tamen ei, in qua pecus est, extremae partis apertione conjungitur. In qua nimirum cavea ponitur, ut leaena corruens, quia desuper terroribus urgetur, cum quasi in secretiori parte foveae occultare, se appetit, caveam volens intret; cujus jam saevitia nequaquam pertimescitur, quia clausa in cavea levatur. Quae enim sua sponte in foveam corruit, ad superiores partes circumsepta vectibus redit. Sic sic nimirum humana mens capta est, quae in libertate arbitrii condita, dum nutrire desideria carnis appetivit, quasi leaena catulis escam quaesivit, atque in deceptionis suae foveam cecidit, quae, suadente hoste, ad cibum prohibitum manum tetendit. Sed in fovea protinus caveam invenit, quia sponte ad mortem
Abbreviated transcription (Latin):
dere eterne animaduersionis abs¬
condit. Consideret gͦ uir sc̃s qͦd aut
renitens homo uitiis p̃senti labo¬
re afficitur: aut succumbens per¬
petue afflictõi mancipat᷑. ⁊ dicat.
Et si impiꝰ fuero re michi est:⁊ si
iustꝰ non leuabo caput: saturatꝰ
afflictione et miseria. Ac si aꝑte
deploret dicens. Aut substratus car¬
nis desideriis supplicio et̾no subi¬
cior: aut repugnans inlicitis mo¬
tib pena  p̃senti trucior: quia a
labore certaminis liber non sum:
sed suꝑna dispensatio idcirco nos
tota sibi intentione seruientes car¬
nis nr̃e ꝑmittit impugnationib
concuti: ne mens nr̃a in suꝑbiam
audeat piefimytse Sue sturitnis
eleuari: ut̃ dum pulsata trepidat:
in solo auctoris adiutorio spei pedẽ
robustiꝰ figat. Ende ⁊ adhuc apte
escam catulis exquitit: inhiant̾
in foueam captionis ruit. Sicut
enim ex quibdam regionib fertͣ
fit in eius itmere fouea in qua pe¬
cus deponitur: ut illuc se eius

Expanded text:
dere aeternae animadversionis absdere aeternae animadversionis abscondit. Consideret ergo vir sanctus quod aut renitens homo vitiis praesenti labore afficitur, aut succumbens perpetuae afflictioni mancipatur, et dicat: Et si impius fuero, vae mihi est; et si justus, non levabo caput, saturatus afflictione et miseria. Ac si aperte deploret, 327 dicens: Aut substratus carnis desideriis, supplicio aeterno subjicior; aut repugnans illicitis motibus poena praesenti crucior, quia a labore certaminis liber non sum. Sed superna dispensatio idcirco nos tota sibi intentione servientes carnis nostrae permittit impugnationibus concuti, ne mens nostra in superbiam audeat praesumptione suae securitatis elevari, ut dum pulsata trepidat, in solo auctoris adjutorio spei pedem robustius figat. Unde et adhuc apte escam catulis exquirit, inhianter in foveam captionis ruit. Sicut enim ex quibusdam regionibus fertur, fit in ejus itinere fovea, in qua pecus deponitur, ut illuc se ejus
Abbreviated transcription (Latin):
michi. Gor ab iniquitate mea mũ¬
dum me eẽ non pateris: Ac si aꝑte
dicat. Si culꝑam uenia abstulit. tͣ
hanc ⁊ amemoria non detergit: Se
tione concutit᷑: ut ad ꝑpetratoẽm
illius longe grauius qͣm praus cap¬
ta fuerat urgeat᷑: et dep̃hensa tre¬
pidat. seq ipãm uariis motib im¬
ꝑulsa ꝑturbat: ne quidem uincat᷑
temptationib metuit: s resistens
hoc ip̃m qͦd longo labore certaminiᷤᷤ
affligitur ꝑhorrescit. Onde ⁊ apte
mͥest et si iustꝰ non ualebo leuabo
caput saturatꝰ afflictione ⁊ miseria.
am: quia eterna dampnatio reꝑbỹ¬
borum sequitur: et electus qͥs qͦ do-¬
lorib transitorie adu̾sitatis expia¬
tur. Impiꝰ caput leuat: sed elatꝰ
euadere ue quod sequit᷑ non ualet.
Iustus labore sui certaminis afflic¬
tus: caput leuare non sinit᷑ sed
p̃ssus a ꝑpetua afflictione liberat᷑.
Ille se inuoluptatib erigit: sed sup¬
pliciis sequentib mergit iste se
in dolore deprimit. s tamen a põ¬

Expanded text:
mihi, cur ab iniquitate mea mundum me esse non pateris? Ac si aperte dicat: Si culpam venia abstulit, cur hanc et a memoria non detergit?  Vtione concutitur, ut ad perpetrationem illius longe gravius quam prius capta fuerat urgeatur; et deprehensa trepidat, seque ipsam variis motibus impulsa perturbat. Metuit quidem ne vincatur tentationibus, sed resistens hoc ipsum quod longo labore certaminis affligitur perhorrescit. Unde et apte mihi est; etsi iustus, non leuabo caput, saturatus afflictione & miseria. am, quia et aeterna damnatio reprobum sequitur, et electus quisque doloribus transitoriae adversitatis expiatur. Impius caput levat, sed elatus evadere vae quod sequitur non valet. Justus, labore sui certaminis afflictus, caput levare non sinitur, sed pressus a perpetua afflictione liberatur. Ille se in voluptatibus erigit, sed suppliciis sequentibus mergit. Iste se in dolore deprimit, sed tamen a pon
Abbreviated transcription (Latin):
uesꝑam lauetur aqua: et post
solis otãslum regrerdiet in castra.
Nocturnum quippe est sompnium
tẽptatio occulta: per qͣm tenebro¬
sa cogitatione turpe aliquid corde
explet᷑. S somnio nocturno pollutꝰ
egredi extra castra pretipitur: qͥa
indelicet dignum est. Ut qui im¬
munda cogitatione polluitur: ĩ¬
dignum se cunctoꝵ fidelium soci¬
etatib arbitretur. Culpe sue me¬
ritum ante oculos ponat: ⁊ ex bo¬
norum se estimatione despitiat.
Polluto gͦ extra castra exire est:
turpi impugnatione laboranti:
sese ex cominentium comꝑatione
despitere. Qi ad uesꝑum lauat᷑
aqua: cum defectum suum con¬
sꝑiciens ad penitentie lamenta
connertit᷑: ut fletib deluat om̃e
qͦd animũ occulta inquinatio ac¬
cusat. S pt octasum solis ad castꝰ¬
redeat: quia de feruescente temp
tationis aidore: netesse est ut iterꝰ
fiduciam gͥ societatem bonorꝰ sy
sole ad castra reuertitiu: qui pt᷑
lamenta penitentie frigescente

Expanded text:
vesperam lavetur aqua, et post vesperam lavetur aqua, et post solis occasum regredietur in castra . Nocturnum quippe est somnium tentatio occulta, per quam tenebrosa cogitatione turpe aliquid corde expletur. Sed somnio nocturno pollutus egredi extra castra praecipitur, quia videlicet dignum est ut qui immunda cogitatione polluitur, indignum se cunctorum fidelium societatibus arbitretur, culpae suae meritum ante oculos ponat, et ex bonorum se aestimatione despiciat. Polluto ergo extra castra exire est turpi impugnatione laboranti, sese ex continentium comparatione despicere. Qui ad vesperam lavatur aqua, cum defectum suum conspiciens ad poenitentiae lamenta convertitur, ut fletibus diluat omne quod animum occulta inquinatio accusat. Sed post occasum solis ad castrtationis ardore, necesse est ut iterum fiduciam erga societatem bonorum susole, ad castra revertitur, qui post lamenta poenitentiae frigescente
Abbreviated transcription (Latin):
pere nuitit᷑: atq in antiquo certa¬
mine rediuiua pulsatione rapa¬
ratur: ita ut qͦd prius egit in cor¬
pore: hoc importuna cogitatione
post modum uerset inmente. Qd̃
caute ille conspiceret ath leta spỹ¬
alis nouerat: qui dicebat. Com¬
putruerunt ⁊ deteriorauerunt
cicatrices mee: a faue insipientie
mee. Quid namq ticattices: nisi
memorie redire conspexerat: qͥ ci¬
catrices deflebat. Cicatrices quippe
computrescere est:: sanata iam p᷑¬
catorum uulnera rursus intempͥ¬
tatione serpere: atq ex eorum sug¬
gestionib post suꝑ ductam cutẽ
penitentie: fetorem culpe iterum
doloremq sentire: quia uidelicet
in se ⁊ nichil foras opere agitur:
⁊ sola intꝰ cogitatione pectatur. Di¬
strictoq se reatu mens obligat.
nisi hoc sollicitis lamentis tergat.
unde bene per moysen dicitur. Si
fu̾it inter uos homo qui nocturno
pollutus sit sompnio: egrediet᷑ extͣ
cas tra ⁊ non reuertet᷑ priusqͣm ad

Expanded text:
pere nititur, atque in antiquo certapere nititur, atque in antiquo certamine rediviva pulsatione reparatur; ita ut quod prius egit in corpore, hoc importuna cogitatione postmodum verset in mente. Quod caute ille conspicere athleta spiritalis noverat, qui dicebat: Computruerunt et deterioraverunt cicatrices meae, a facie insipientiae meae . Quid namque cicatrices, nisi memoriae redire conspexerat, qui cicatrices deflebat. Cicatrices quippe computrescere est sanata jam peccatorum vulnera rursus in tentationem serpere, atque ex eorum suggestionibus, post superductam cutem poenitentiae, fetorem culpae iterum doloremque sentire. Qua videlicet in re et nihil foras opere agitur, et sola intus cogitatione peccatur; districtoque se reatu mens obligat, nisi hoc sollicitis lamentis tergat. 84. Unde bene per Moysen dicitur: Si fuerit inter vos homo qui nocturno pollutus sit somnio, egredietur extra castra; et non revertetur prius quam ad
Abbreviated transcription (Latin):
si aꝑte dicat. Cur de me trepido: qͥ
et uniuersas gentes qr colligis scio:
Qrod tamen in corde celas quia hoc
adhuc aperto sermone non indica:
sed qui unuiuersorꝰ reminisceris: me
ꝓculdubio de uenia certum fatis.
post ꝑpetratas culpas ad absolutio¬
nis nr̃e fiduciam correptione ⁊ pe¬
nitentia subsequente roboramur
Perpetrate tamen nr̃e nequitie ad¬
hut memoria tangimur: et cogi¬
taone imnligita auersi nosentelas
pulsamu. Unde apte sb̃iungit.¬
Si peccauitͥ ⁊ ad horam pcepifti pe-¬
ꝑcistimichi: cur ab iniquitate mea
mundũ me eẽ non pateris: Ad ho¬
ram dominꝰ peccatum parcit: cũ.
reatum culpe concessis ꝓtinus fle¬
tib deluit. S ab iniquitate nr̃a
mundos non esse non patit᷑: quia
uolentes quidem culpam fecimus:
s non numqͣm nolentes: eius me¬
moriam cum delestatione toleramꝰ.
Sepenamq hoc qͦd a conspettr iam
iuditis fletu interueniente deletũ
est: Ad animũ redit ⁊ denicta cub¬
pa ad delectationem rursus inser-¬

Expanded text:
si aperte dicat: Cur de me trepido, qui et universas gentes quia colligas scio? Quod tamen in corde celas, quia hoc adhuc aperto sermone non indicas. Sed qui et universorum reminisceris, me procul dubio de venia certum facis. post perpetratas culpas ad absolutionis nostrae fiduciam correctione et poenitentia subsequente roboramur; perpetratae tamen nostrae nequitiae adhuc memoria tangimur, et cogitatione illicita aversi nolentesque pulsamuSi peccavi, et ad horam pepercisti mihi, cur ab iniquitate mea mundum me esse non pateris? - Ad horam Dominus peccato parcit, cum reatum culpae concessis fletibus diluit. Sed ab iniquitate nostra mundos nos esse non patitur, quia volentes culpam fecimus, sed nonnunquam nolentes ejus memoriam cum delectatione toleramus. Saepe namque hoc quod a conspectu jam judicis fletu interveniente deletum est ad animum redit, et devicta culpa ad delectationem rursus inser
Abbreviated transcription (Latin):
seruatur. Unde et protinus subin
non ht̃: quia nequaqͣm mentẽ
metus cruuat:cum pati iam ce¬
perit quod metuebat. Infernum
uero ⁊ umbra mortis obscurat:
et sempĩnus horror inhabitat:
quia eius ignib tradm. et in suꝑ¬
pliciis dolorem sentiunt: et in
doloris angustia pulsanti. sesẽ¬
per pauore feriumur: Ut ⁊ quod
timent tolerent: et rursus quod
tolerant. sine cessatione pertimeᷤ
cant. De his erenim scͥptum est.
Uermnis corum non moriet᷑: et
ignis eorum non extinguetur.
Hic flamma que succendit illu¬
minat: illic ut suꝑius uerbis
psalmiste edocuimus : ignis qͥ
cruciat obscurat. Hie metus a

Expanded text:
servatur; unde et protinus subinfservatur; unde et protinus subinfnon habet. Quia nequaquam mentem metus cruciat cum pati jam coeperit quod metuebat; infernum vero et umbra mortis obscurat, et sempiternus horror inhabitat, quia ejus ignibus traditi, et in suppliciis dolorem sentiunt, et in doloris angustia pulsante se semper pavore feriuntur, ut et quod timent tolerent, et rursus quod tolerant, sine cecant. De his etenim scriptum est: Vermis eorum non morietur, et ignis eorum non exstinguetur . Hic flamma quae succendit illuminat; illic, ut superius verbis Psalmistae docuimus, ignis qui cruciat obscurat. Hic metus a
Abbreviated transcription (Latin):
henna que afficit: et tamen non
una omnes qͣlitate comburit: qr¬
qͦd hic agit disꝑar ualttudo corꝑo¬
rum: hoc illic exhibet disꝑar car¬
sa meritorꝰ. Qromodo gͦ nullus
in eẽ ordo suppliciis dicitur: in qͥb
ꝓfesto quisq iuxta modum culpe
mortis intulit. qͣnta sit confusio
in damꝑnator mente subiungro:
quia ip̃a quoq supplitia que or¬
dinata periusticiam ueniunt. or¬
dinata proculdubio in corde mori¬
entium non sunt. Ut enim pau¬
lo suꝑius diximus: dum damp¬
natus quisq foras flamina suc-¬
cenditur: inus cetitatis igne de¬
uorat᷑: atq in dolore positus exte
confusione crucietur. Repulsis gͦ
ordo in supplicio non erit: ꝙr. in
eorum morte atrocius ip̃a confu¬
sio mentis seuit. Quam tamen
mira potentia iudicantis equitaᷤᷤ
ordinat: ut pena animũ quasi
inordinata confundat. Uel certe
ab eẽ ordo in suppliciis dicitur:
quia quib libet rebus in penam
surgentib ꝓpria qualitas non

Expanded text:
henna, quae afficit, et tamen non henna, quae afficit, et tamen non una omnes qquod hic agit disparilitudo corporum, hoc illic exhibet dispar causa meritorum. Quomodo ergo nullus inesse ordo supplicii dicitur, in quibus profecto quisque juxta modum culpae mortis intulit, quanta sit confusio in damnatorum mente subjungit, quia ipsa quoque supplicia, quae ordinata per justitiam veniunt ordinata procul dubio in corde morientium non sunt. Ut enim paulo superius diximus, dum damnatus quisque foris flamma succenditur, intus caecitatis igne devoratur, atque in dolore positus, extea deterius confusione crucietur. Repulsis ergo ordo in supplicio non erit, quia in eorum morte atrocius ipsa confusio mentis saevit. Quam tamen mira potentia judicantis aequitas ordinat, ut poena animum quasi inordinata confundat. Vel certe abesse ordo suppliciis dicitur, quia quibuslibet rebus in poenam surgentibus propria qua
Abbreviated transcription (Latin):
mirum fasciculos ad comburendũ
ligare est. hos qui eterno igni tra¬
dendi sunt pares parib sociare:
ut quos similis culpa inquinat:
par etiam pena constringat: et qͥ
nequaqͣm dispari iniqͥtate polluti
sunt: nequaqͣm dispari tormento
crucient᷑.: qͣtinus simul damynatõ
conterat: quos simul elatio suble¬
uabat. Quosq non dissimiliter di¬
latauit ambitio: non dissimilis af-¬
flictio angustet: et par truciet flã¬
ma supplicii: quos in igne luxurie
par succendit flamina pecrati. Sicut
enim in domo patris mansiones mł¬
te sunt pro diuersitate uirtutis: sic
dampnatos diuerso supplicio gehen-¬
ne ignib subuit disparilitas crim¬
nis. Qye scilicet gehenna qͣmuis cũ¬
ctis una sit: non tamen cunctos u-¬
na eademq qͣlitate succendit. Nam
sicut uno solẽ omnes tangimir:
nec tamen sub eo uno ordine om̃s
estuamur: quia iuxta qͣlitatem
corꝑis sentitur etiam pondus ca-¬
loris: sic damꝑnatos ⁊ una est ge¬

Expanded text:
mirum fasciculos ad comburendum mirum fasciculos ad comburendum ligare est, hos qui aeterno igni tradendi sunt pares paribus sociare, ut quos similis culpa inquinat par etiam poena constringat, et qui nequaquam dispari iniquitate polluti sunt, nequaquam dispari tormento crucientur: quatenus simul damnatio conterat quos simul elatio sublevabat; quosque non dissimiliter dilatavit ambitio, non dissimilis afflictio angustet, et par cruciet flamma supplicii quos in igne luxuriae par succendit flamma peccati. Sicut enim in domo patris mansiones multae sunt pro diversitate virtutis, sic damnatos diverso supplicio gehennae ignibus subjicit disparilitas criminis; quae scilicet gehenna quamvis cunctis una sit, non tamen cunctos una eademque qualitate succendit. Nam, sicut uno sole omnes tangimur, nec tamen sub eo uno ordine omnes aestuamus, quia juxta qualitatem corporis sentitur etiam pondus caloris, sic damnatos et una est ge
Abbreviated transcription (Latin):
meum. Sicut enim moderata affuc¬
tio lacrimas exprimit: ita in mo¬
derata subducit: quia meror ip̃e
quasi sine merore fit: qui afflica
mentem deuorans sensum doloris
me. ut plangam paululũ dolorem
neum. Ac oi aperte dicat. flagel¬
la tue percussionis tempera: ut
moderatis dolorib estimare mala
que patior. flendo conualescam..
Qcod tamen intelligi ⁊ aliter po¬
test. Sepe namq peccator iniqrs¬
tatis sue uingilis ita constringił
utpondus quidem ꝑeccorum tole¬
ret: sed tamen quia tolerat igns¬
se et in delici  fuit: tantum date il¬
li tormenta et luctum. Sigͥ iuxta
modum tulpe pena distinguit᷑. cõ¬
stat niminum qͦd in suppliciis ordo
seruatur. Et nisi tormentorꝰ sĩna
meritor acta dirimerent: nequaꝗͣ
iudex ueniens: dicturum se messo¬
rib eẽ ꝑhiberet. Colligite ⁊ yzania:
et ligate ea fascuulos ad comburen¬
dum. Si enim nullus in suppliciis
ordo seruabit᷑: cur comburenda ⁊ y¬
zania in fasciculis ligantur. Sed n¬

Expanded text:
scam. Sicut enim moderata afflictio lacrymas exprimit, ita immoderata subducit, quia moeror ipse quasi sine moerore fit, qui afflicti mentem devorans sensum doloris me, ut plangam paululum dolorem meum. Ac si aperte dicat: Flagella tuae percussionis tempera, ut, moderatis doloribus, aestimare mala quae patior flendo convalescam. Quod tamen intelligi et aliter potest. Saepe namque peccator iniquitatis suae vinculis ita constringitur, ut pondus quidem peccatorum toleret, sed tamen quia tolerat ignse et in deliciis fuit, tantum date illi tormenta et luctum . Si igitur juxta modum culpae poena distinguitur, constat nimirum quod in suppliciis ordo servatur; et nisi tormentorum summam meritorum acta dirimerent, nequaquam judex veniens dicturum se messoribus esse perhiberet: Colligite primum zizania, et ligate ea in fasciculos ad comburendum . Si enim nullus in suppliciis ordo servabitur, cur comburenda zizania in fasciculis ligantur? Sed ni
Abbreviated transcription (Latin):
cora gestantur: quia plerumq iã
ex defiderio ineternitate suctendi¬
mur: iam toto deuotionis sensy ad
appetitum nr̃e mortificatõis inhiamꝰ.
S qr adhuc terrenum pre infirmita¬
te aliquid agimus: nonnulla etiã
que iam subegimus inlicita in corde
toleramus. ¶ꝟmq cogitationes no¬
stras inmunda temptatio inquinat:
quid aliud quam in testina hostie
stercus portant: S ut comburi. de¬
beant lauantur: quia nimirũ ne¬
cesse est yd inmundas cogitatõne
timoris fletus deluat: qͣs in accep¬
tione sacrificii suꝑnus amor incen¬
dat. Et quicqͥd mens uel de experto
certamine uł de conu̾sationis pͥsa¬
ne memoria patitur lanef: ut tã¬
to suauius inconspestr sui spestato¬
ris aideat: quanto cum ei ad siste¬
re ceperitꝰ nil terrenuim secum nil
lubricum in aia sue orationis impo¬
nit. ¶ir gͥ sc̃s humane mentis dãꝑ¬
na conspiciat: qͦd plerumq se cogl¬
tatione inlicita inquinat. et ptꝙͣ

Expanded text:
cora gestantur, quia plerumque jam cora gestantur, quia plerumque jam ex desiderio in aeternitatem succendimur, jam toto devotionis sensu ad appetitum nostrae mortificationis inhiamus; sed quia adhuc terrenum prae infirmitate aliquid agimus, nonnulla etiam quae jam subegimus illicita in corde toleramus. Cumque cogitationes nostras immunda tentatio inquinat, quid aliud quam intestina hostiae stercus portant? Sed ut comburi debeant, laventur, quia nimirum necesse est, ut immundas cogitationes timoris fletus diluat, quas in acceptione sacrificii supernus amor incendat. Et quidquid mens vel de inexperto certamine, vel de conversationis pristinae memoria patitur, lavetur, ut tanto suavius in conspectu sui spectatoris ardeat, quanto cum ei assistere coeperit nil terrenum secum, nil lubricum in ara suae orationis imponit. Vir igitur sanctus humanae mentis damna conspiciat, quod plerumque se cogitatione illicita inquinat; et postquam
Abbreviated transcription (Latin):
conon numqͣm impulsy inlicite
cogitationis affligimur: qr in
quibidam terrene conuersatoĩs
actib qmius licitis libenter octr.¬
panuur. ¶umq uel inminimĩ
terrene actio per defiderium tan¬
gitur: trescente contra nos antiqͥ
hostis fortitudine: mens nr̃a ñ mi¬
nima importunitate temptatio¬
nis inquinat᷑. Ende ⁊ sacerdos lo¬
gis membra hostie perfrusta ꝯeisa:
capuit ato ea que erga ietur sumt y¬
betur ignib cremare: pedes uͦ atq ĩ¬
testina hostie: prius aqua deluere.
Nos quippe ip̃os sacrisicium deo of¬
ferimus: cum uitam nr̃am cultui
diuino dedicamus. Qui membͣ ho¬
stie per frusta concisa suꝑ ignem po
distinguentes immolamꝰ. Caput
atꝙ ea que iuxta ietur ꝯtinent᷑ in¬
cendimus: cum insensu nr̃o quo õe
corpꝰ regitur: atq in octults deside¬
ri flãmma cliuimi amoris ardenꝰ.
Et tamen p̃cipitur ut pedes atq in¬
testina hostie lauent᷑. Pedib enim
terra tangit᷑: intestinis uero ster¬

Expanded text:
onnunquam impulsu illicitae cogitationis affligimur, quia in quibusdam terrenae conversationis actibus, quamvis licitis, libenter occupamur. Cumque vel in minimis terrena actio per desiderium tangitur, crescente contra nos antiqui hostis fortitudine, mens nostra non minima importunitate tentationis inquinatur. Unde 326 et sacerdos legis, membra hostiae per frusta concisa, caput atque ea quae erga jecur sunt, jubetur ignibus cremare, pedes vero atque intestina hostiae prius aqua diluere . Nos quippe ipsos sacrificium Deo offerimus cum vitam nostram cultui divino dedicamus. Qui membra hostiae per frusta concisa super ignem ponrtutibus distinguentes immolamus. Caput atque ea quae juxta jecur continentur incendimus, cum in sensu nostro, quo omne corpus regitur, atque in occultis desideriis flamma divini amoris ardemus. Et tamen praecipitur ut pedes atque intestina hostiae laventur. Pedibus enim terra tangitur, intestinis vero ster
Abbreviated transcription (Latin):
menta. Ait gͦ.
Arne ⁊ pellib uestisti me: et¬
ossib et neruis compegisti me.
At si aperte dicat. Foras me ad ꝓba¬
tionem deseris: sed tamen intuͣs
ne peream uirtutib astͥngendo cy¬
stodis. Qui id circo beneuiuendi.
nobis rectitudinem tribuit: quia be¬
nigne preterita que delinquimus
parcit. Qnde adhuc apte sõiungit᷑.
Uitam et misccłiam tribuisti michi.
nis mentib benignitas aspiragͣ.
S uita sine misccłia accipi neqͣꝙ
ualet: quia ad optinenda dominu
iusticie bona non adiuuat: Si priu
misd̾iter ante astas neqͥtias nou re¬

Expanded text:
menta. Ait ergo: Carne et pelle vestisti me, ossibus et nervis compegisti me. Ac si aperte dicat: Foras me ad probationem deseris, sed tamen intus ne peream virtutibus astringendo custodis. Qui idcirco nobis bene vivendi rectitudinem tribuit, quia benigne praeterita quae deliquimus parcit. Unde et adhuc apte subjungitur: Vitam et misericordiam tribuisti mihi. nis mentibus benignitas aspiratur. Sed vita sine misericordia accipi nequaquam valet, quia ad obtinenda Dominus justitiae bona non adjuvat, si prius misericorditer anteactas nequitias non re
Abbreviated transcription (Latin):
illustrat. Bene gͦ ptͣqͣm dc̃m est. tũ
sp̃c me p̾sente ꝑtransiret: subdit᷑.
Scetit ⁊ quidam. cuius non agno¬
scebam uuiltum. Ac si aperte dice¬
retur. Eum quem pertͣnsitum sẽ¬
si: non transire dep̃hendi. Ip̃e ẽ
gͦ qui transit: ip̃e qui stat. Tran¬
sit enim: quia teneri cognitus ñ
ualet. Stat autem qr in qͣnͣtum.
cognoscitur. ĩcõmutabilis apꝑa¬
ret. Quia gͦ raꝑtim is qui semper
idem est cernitur: simul ds̃ ⁊ tran¬
siens ⁊ stans uidet᷑. Uel certe stare
eius est: nulla mutatione uariari.
Sicut ad moysen dicit᷑. Ego sum qͥ
sum. Et sicut hunc iacob in siny¬
at dicens. Apud quem non ẽ tnͣs¬
mutatio: nec uicissitudinis obum¬
bratis.y.

Expanded text:
illustrat. Bene ergo, postquam dictum est: Cum illustrat. Bene ergo, postquam dictum est: Cum spiritus me praesente transiret, subditur: Stetit quidam, cujus non agnoscebam vultum. Ac si aperte diceretur: Eum quem per transitum sensi, non transire deprehendi. Ipse est ergo qui transit, ipse qui stat. Transit enim, quia teneri cognitus non valet; stat autem, quia in quantum cognoscitur, incommutabilis apparet. Quia ergo raptim is qui semper idem est cernitur, simul Deus est transiens et stans videtur. Vel certe stare ejus est nulla mutatione variari, sicut ad Moysen dicitur: Ego sum qui sum . Et sicut hunc Jacobus insinuat, dicens: Apud quem non est transmutatio, nec vicissitudinis obumbratio .
Abbreviated transcription (Latin):
transeundo tardatu. Nam ⁊ si ce¬
lum ac terre pꝰt inet̾nm ꝑmanet̃.
ex semetip̃is camen nunc ad nichi¬
lum ꝓperant: sed pro eorꝰ usu quib
seruiunt. in meluis mutata perse¬
uerant. Staregͦ solius creatoris ẽ
per quem cuncta non transeuntẽ
transeunt: et in quo aliqua ne tͣn¬
seant retinent᷑. UInde ⁊ redemptor
nr̃ qr diuinitatis eius status. capi
abhumana mente non potuit:
hunc nob̾ ad nos ueniens. conceptꝰ
natus mortuus sepultꝰ resurgens
atq ad celestia rediens qͣsi transeũ¬
do monstrauit. Qod bene per enu¬
głium illuminato ceco innuit: tui
tnͣsiens auditum p̃buit: sed stans
oculos reparauit. Per humanita-¬
tis quippe dispensatoẽm transire
habuit: per diuinitatis uero po¬
tentiam: quia ubiq p̃sens ẽstare.
Uoces gͥ cecitatis nr̃e. dñs audire
tnͣsiens du: quia humane mise¬
ne fc̃s homo miseret᷑. Stans autẽ
lucem reꝑarat: quia infirmitatiᷤᷤ
nte tenebras. exiitute diuinitatᷤᷤ

Expanded text:
transeundo tardatur. Nam etsi coetranseundo tardatur. Nam etsi coelum ac terra post in aeternum permanent ex semetipsis tamen nunc ad nihilum properant, sed pro eorum usu quibus serviunt in melius mutanda perseverant. Stare ergo, solius creatoris est, per quem cuncta non transeuntem transeunt, et in quo aliqua, ne transeant, retinentur. Unde et Redemptor noster, quia divinitatis ejus status capi ab humana mente non potuit, hunc nobis ad nos veniens, creatus, natus, mortuus, sepultus, resurgens, atque ad coelestia rediens, quasi transeundo monstravit. Quod bene per Evangelium illuminato caeco innuit, cui transiens auditum praebuit, sed stans oculos reparavit . Per humanitatis quippe dispensationem transire habuit; per divinitatis vero potentiam, quia ubique praesens est, stare. Voces igitur caecitatis nostrae Dominus audire transiens dicitur, quia humanae miseriae factus homo miseretur. Stans autem lucem reparat, quia infirmitatis nostrae tenebras ex virtute divinitatis
Abbreviated transcription (Latin):
tem: Sine aspectu cernitur: sine
dubio auditur: sine motu desp̾icit᷑
sine corpore tangiur: sine loco reti¬
netur. Hanc nimirũ sb̃stantiam
tum animus cogitat: adsuetꝰ reb
corꝑalib diuersarꝰ ymaginum
fantasmatia sustiret. Qͣe dum¬
ab intentionis suȩ otulis abigit ma¬
nu discretõnis: ptponens ei omnia:
iam hanc aliquatenus conspicit. Qͣ
Si nec dum quid sit app̃hendit: ag¬
nouit certe quid non sit A¬
Uia gͦ ad insueta mens rapit᷑:
cum diuinitatis essentiam ri¬
mat᷑: recte nunc dicit᷑. Stetit qͥdam.
cuiꝰ non agnoscebam uultũ. Bene¬
aũt̃ dc̃m est sterit. Omnis quippe
creatura qr ex nichilo fcã est. ⁊ per
semetip̃am ad nichilum tendit:
monstrare ht̃is defluere. Rationa¬
lis uero creatura. eo ip̃o qͦd ad yma¬
ginem auctoris est condita. ne ad
nichilum transeat figitur: inra¬
tionalis autem nequaqͣm figit᷑.
s donec uisionis sue mynisterio
uniuersitatis speciem imꝑleat.

Expanded text:
tem sine aspectu 167 cernitur, sine tem sine aspectu 167 cernitur, sine dubio auditur, sine motu suscipitur, sine corpore tangitur, sine loco retinetur. Hanc nimirum substantiam cum animus cogitat assuetus rebus corporalibus, diversarum imaginum phantasmata sustinet. Quae dumintentionis suae oculis abigit manu discretionis, postponens ei omnia, jam hanc aliquatenus conspicit. Quam si necdum quid sit apprehendit, agnovit certe quid non sit. Quia ergo ad insueta mens rapitur, cum divinitatis essentiam rimatur, recte nunc dicitur: Stetit quidam, cujus non agnoscebam vultum. autem dictum est stetit. Omnis quippe creatura, quia ex nihilo facta est, et per semetipsam ad nihilum tendit, non stare habet, sed defluere. Rationalis vero creatura eo ipso, quo ad imaginem auctoris est condita, ne ad nihilum transeat, figitur; irrationalis autem nequaquam figitur, sed donec visionis suae ministerio universitatis speciem impleat,
Abbreviated transcription (Latin):
malibenter iacet. Cum uero miris
conatib ab his exurgere nint᷑: mag¬
num ualde est si adcognitoẽm suã
repressa corporali specie anima per¬
ducat᷑: yt semetipam sine corporea
ymagine cogitet: et cogitando se
uiam ÷ usq ad considerandã eter¬
modo. qͣsi qͣndam sc̃alam s exhibet
semetipãm: perquam ab exterio¬
rib ascendendo in se transeat. ⁊ a
se in austorem tendit. Cum enim
torporeas ymagines desetit: in
semecip̃a mens ueniens. ñ modi¬
cum ascendit. S qͣmuis in corpo¬
rea sit anima. qr tamen corpori in¬
heret: ex ipsa sui qͣlitate agnosct᷑.
que carmis loco retinet᷑. Que dum
obliuiscitur scita cognoscit incog¬
nita meminit obliuioni manda¬
ta. hẏlarescit post tristia. addicit᷑
post leta ip̃a sui diuersitate indi¬
cat. qͣntum a substantia eterne in¬
cõmutabilitatis distat. que semꝑ
ut est: idem est ubiq presens: u¬
biq inuisibilis ubiq tota: ubiq
in comp̃hensidilis per inhiantem mẽ¬

Expanded text:
ma libenter jacet. Cum vero miris ma libenter jacet. Cum vero miris conatibus ab his exsurgere nititur, magnum valde est, si ad cognitionem suam, repressa corporali specie, anima perducatur; ut semetipsam sine corporea imagine cogitet, et cogitando se, viam sibi usque ad considerandam aetermodo quasi quamdam scalam sibi exhibet semetipsam, per quam ab exterioribus ascendendo in se transeat, et a se in auctorem tendat. Cum enim corporeas imagines deserit, in semetipsam mens veniens, non modicum ascendit. Sed quamvis incorporea sit anima, quia tamen corpori inhaeret, ex ipsa sui qualitate agnoscitur, quae carnis loco retinetur. Quae dum obliviscitur scita, cognoscit incognita, meminit oblivioni mandata, hilarescit post tristia, addicitur post laeta: ipsa sui diversitate indicat quantum a substantia aeternae incommutabilitatis distat, quae semper, ut est, idem est: ubique praesens, ubique invisisibilis, ubique tota, ubique incomprehensibilis per inhiantem men
Abbreviated transcription (Latin):
Quidam namq non dicimus: nͥ
de eo utiq quem exprimere aut
nolumus aut ualemus. S qua
mente hoc loco dicitur qͥdam uideli¬
cet exponitur: cum protimis sub¬
infertur. Cuiꝰ non agnoscebam uul¬
tum. Humana quippe anina pri¬
mor hominũ uitio. a paradysi gar¬
diis expulsa. lucem inuisibilium
perdidit: ⁊ totam se in amorẽ uisi
bilium fudit. Tantoq ab interna.
speculatione cecata est: quanto fo¬
ras deformiter sparsa. Unde fit
ut nulla nouerit: nisi ea que cor¬
poreis oculis. ut ita dix̾im palꝑan¬
do cognoscit. Homo eisim qui si pre¬
ceptum seruare uoluis. etĩam cae¬
ne spũalis futurꝰ fuerat: peccan¬
do fc̃s est etiam mente carnalis. ut
sola cogitet que ad animũ per yma¬
gues corpoꝵ trahit. Corpꝰ quippe ẽ
celi terre aqͣtum animalium. cũs¬
lium qͥͣs indesinentꝰ innuet᷑. In qͥb
dum totam se delectata mens pro¬
icit. ab interne intelligentie sb̃ti¬
litate grossescit: et quia iam erig̾e
ad summa se non ualet: in his infir¬

Expanded text:
Quidam namque non dicimus, nisi de eo utique, quem exprimere aut nolumus, aut non valemus. Sed qua mente hoc loco dicitur quidam, videlicet exponitur, cum protinus subinfertur: Cujus non agnoscebam vultum. Humana quippe anima, primorum hominum vitio a paradisi gaudiis expulsa, lucem invisibilium perdidibilium fudit; tantoque ab interna speculatione caecata est, quanto foras deformiter sparsa; unde fit ut nulla noverit nisi ea quae corporeis oculis, ut ita dixerim, palpando cognoscit. Homo enim, qui si praeceptum servare voluisset, etiam cane spiritalis futurus erat, peccando factus est etiam mente carnalis ut sola cogitet, quae ad animum per imagines corporum trahit. Corpus quippe est coeli, terrae, aquarum, animalium, cunclium, quas indesinenter intuetur, in quibus dum totam se delectata mens projicit, ab internae intelligentiae subtilitate grossescit; et quia jam erigere ad summa se non valet, in his infir
Abbreviated transcription (Latin):
tib sp̃c transit: quando inuisibi¬
lia cognoscimus: ⁊ tamen hec nõ
solidẽ sed raptim uidemꝰ. Neq enĩ
in suauitate ꝯtemplationis inti¬
me diu mens figitutr: quia ad semet¬
ip̃am ip̃a inmensitate luminis re¬
uerberata reuocat᷑. Cumq int̾nã
dulcedinem degustat. amore estuat.
ire suꝑ semetiꝑãm nititur. Sed ad
infirmitatis sue tenebras fracta re¬
labitur: ⁊ magna uirtute ꝓfitiens.
Uidet quia uidere non possit hoc
qͦd ardenter diligit. nec tamẽ ardẽ¬
ter diligeret: nisi aliqͣtenus uideret.
Non gͦ stat sed transit sp̃c: quia sy¬
pernam lucem nr̃a nobis ꝯtempla¬
tio. et inhiantib aꝑit: ⁊ mox infir¬
mantib abscondit. Et quia in hac
adhuc tamen corruptionis sue sti¬
mulum sentit. Corpus quippe qͦd
corrumpit᷑ aggrauat animam: ⁊
deprimit terrena inhabitatio sen¬
sum multa cogitantẽ. Recte subdit᷑.

Expanded text:
tibus spiritus transit, quando invisibilia cognoscimus, et tamen haec non solide, sed raptim videmus. Neque enim in suavitate contemplationis intimae diu mens figitur, quia ad semetipsam ipsa immensitate luminis reverberata revocatur. Cumque internam dulcedinem degustat, amore aestuat, ire super semetipsam nititur, sed ad infirmitatis suae tenebras fracta relabitur; et magna virtute proficiens, videt quia videre non possit hoc quod ardenter diligit, nec tamen ardenter diligeret, nisi aliquatenus videret. Non ergo stat, sed transit spiritus, quia supernam lucem nostra nobis contemplatio et inhiantibus aperit, et mox infirmantibus abscondit. Et quia in hac adhuc tamen corruptionis suae stimulum sentit: Corpus quippe, quod corrumpitur, aggravat animam, et deprimit terrena inhabitatio sensum multa cogitantem , recte subd
Abbreviated transcription (Latin):
in hoc iustificatꝰ sum. ¶ui autem
indicat me dominꝰ est. Ac si diceret:¬
Et resta egissem me recolo: ⁊ tamẽ
demeritis non p̃sumo: quia ad eiꝰ
examen uita nr̃a ducitur: sub quo
nr̃e fortitudinis et ossa turbantum.
perans. per speculatiomis uim de
libertate aliquid intime securitatiᷤᷤ
rimatur. stare dix suꝑ semetip̃am
non potest: quia ⁊ si hanc sp̃t ad sũ¬
ma euehit. caro tamen ip̃o ad huc
corruptionis sue pondere deorsum
premit. Unde ⁊ subditur. Et cum¬

Expanded text:
ui autem judicat me, Dominus est. Ac si diceret: recta egisse me recolo, et tamen de meritis non praesumo, quia ad ejus examen vita nostra ducitur, sub quo nostrae fortitudinis et ossa turbantur. perans, per speculationis vim de libertate aliquid intimae securitatis rimatur, stare diu super semetipsam non potest; quia etsi hanc spiritus ad summa evehit, caro tamen ipso adhuc corruptionis suae pondere deorsum premit. Unde et subditur: C
Abbreviated transcription (Latin):
templantes. etiam de ip̃is operib uo¬
re ꝑtimescimꝰ: que nos fortia egisse
putabamus. Ducta namq ad inter¬
nam regulam nr̃ã restitudo. si dist̾c¬
lum iudiciũ inuenit: multis tor-¬
titudinc̃ suam sinib in intimã re¬
ctitudinẽ impingit. Qude bene par¬
lus. cum ⁊ uratutũ ossa habere se
cerueret: et tamen sub districto ex¬
amine hec eadem eius ossa trepida¬
rent ait. Michi pro minimo ẽ. ut
auob̾ iudicer aut ab humano die:
sed neq me ip̃m iudico. Nichil enĩ
michi ꝯscius sum.
ed quia auditis uenis diuini fr

Expanded text:
templantes, etiam de ipsis operibus jure pertimescimus, quae nos fortia egisse putabamus. Ducta namque ad internam regulam nostra rectitudo, si 165 districtum judicium invenit, multis tortitudinum suarum sinibus in intimam rectitudinem impingit. Unde bene Paulus cum et virtutum ossa habere se cerneret, et tamen sub districto examine haec eadem ejus ossa trepidarent, ait: Mihi pro minimo est, ut a vobis judicer, aut ab humano die. Sed neque me ipsum judico; nihil enim mihi conscius sum . Sed
Abbreviated transcription (Latin):
sabbata eius. Precepto ⁊ enim legtꝰ
ab exteriori opere in sabbato cessat᷑.
Hostes gͦ sabbata uidentes intidẽt:
cum maligni sp̃c ip̃a uacatõnis
otia. ad cogitationes iulicitas per¬
trahunt: Ut una queq anima qͦ
remota ab externis actionib deo
seruire creditur: eo magis eor ty¬
rannidi inlicita cogitando famu¬
letur:. Scĩ autem uiri quia amun¬
di oꝑib non torpore sed uirtute so¬
piuntur: laboriosius dormiunt.
qͣm uigilare potuerunt: quia in eo
qd actiones huius scł̃i deserentes sy¬
ꝑant: robusto conflictu cotidie con¬
t̾ra semetip̃os pugnant: nemens
per negligentiam torpeat: ne sbac
ta actio ad desideria immunda fra¬
gescat: ne in ip̃is bonis desideriis plꝰ
iusto inferueat: ne sub discretionis
spetie sibimet parcendo. a perfectiõe
languescat. Agit hec et ab huius
mundi inquineta concupiscentia
se penitus sb̃trahit: ac terrenarũ
actionum strepitum deserit: ⁊ per
quietis studium uirtutib intenta

Expanded text:
sabbata ejus . Praecepto enim legis sabbata ejus . Praecepto enim legis ab exteriore opere in Sabbato cessatur. Hostes ergo sabbata videntes irrident, cum maligni spiritus ipsa vocationis otia ad cogitationes illicitas pertrahunt, ut unaquaeque anima quo remota ab externis actionibus Deo servire creditur, eo magis eorum tyrannidi illicita cogitando famuletur. Sancti autem viri quia mundi operibus non torpore, sed virtute sopiuntur, laboriosius dormiunt, quam vigilare potuerunt. Quia in eo, quod actiones hujus saeculi deserentes superant, robusto conflictu quotidie contra semetipsos pugnant, ne mens per neglito otio ad desideria immunda frigescat, ne ipsis desideriis bonis plus justo inserviat, ne sub discretionis specie sibimet parcendo a perfectione languescat. Agit haec, et a mundi hujus inquieta concupiscentia se penitus subtrahit, ac terrenarum actionum strepitum deserit, et per quietis studium virtutibus intenta