comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tant. qd̾ ĩuriosi sũt ĩ pximos. Quas enĩ copiaᷤᷤ
Ois ⁊ suppeditar equũ ẽ. ⁊ relinꝗ eas tñfferunt
ad alienos. In ẽ aũt ĩ tali delibatione cupiditaᷤᷤ
plerũq rapiendi. ⁊ auferendi ꝑ ĩuiriã: ut ad
largiendũ suppetãt copie ¶Uidere ⁊̃ licet płos¬
q ñ tã nat᷑a lib̾ales. ꝙͣ qͣdam głia ductos. ut bñ¬
fici uideant᷑ facere młta. q̃ ꝓficisci ab ostentati¬
one mag̃ q auolũtate uideant᷑. ¶⁊alis aũt
simulatio uanitati ẽ ꝯuictior. quã aut lib̾alita¬
Ertiũ est ꝓpositũ. ut in ꝯferretur.¬
bñficentia delectus eẽt dignitatis. ĩ quo
et mores eiꝰ es̃t spectandi. ĩ quẽ bñficiũ
Doferet᷑. ⁊ añnꝰ eiga nos. ⁊ cõmunitas. ac soci¬
etas inte. ⁊ ad nrãs utilitates officia añ colla¬
ta. q̃ si ꝯcurtãt oĩa: optabile est. Si minꝰ płes ca¬
use. maioresq pond̾is płꝰ habebt̃. ¶ Qm̃ m̃ au̾t
his ĩ quib p̃clare agicur. si sint simulat᷑ irtu¬

Expanded text:
cant, quod iniuriosi sunt in proximos; quas enim copias his et suppeditari aequius est et relinqui, eas transferunt ad alienos. Inest autem in tali liberalitate cupiditas plerumque rapiendi et auferendi per iniuriam, ut ad largiendum suppetant copiae. Videre etiam licet plerosque non tam natura liberales quam quadam gloria ductos, ut benefici videantur, facere multa, qone magis quam a voluntate videntur. Talis autem simulatio vanitati est conjunctior quam aut liberalitaertium est propositum, ut in beneficentia dilectus esset dignitatis; in quo et mores eius erunt spectandi, in quem beneficium conferetur, et animus erga nos et communitas ac societas vitae et ad nostras utilitates officia ante collata; quae ut concurrant omnia, optabile est; si minus, plures causae maioresque ponderis plus habebunt. Quoniam autem iis, in quibus praeclare agitur si sunt simulacra virtu
Abbreviated transcription (Latin):
S que nat̾e p̾ncipia sũt coĩtatis ⁊ societatiᷤᷤ
huãne: repetendũ udr̃ altiꝰ. Est eĩ pͥmũ qd̾
cernit᷑ ĩ unuiu̾si gn̾is human sccietate. Eius
aũt uĩcłm ẽ ratõ. ⁊ oratio. q̃ docendo dicendo.
coĩcando. disceptando. udicando ꝯciliat int̾
se hoĩes. ꝯiũgit q naturali q̃dã sccietate.⁊
Neq ulla re longius absumꝰ anat᷑a ferarũ.
Inꝗb ĩ eẽ fortitudinẽ sepe dicimꝰ. ut ĩ equis.
in leonib: iusticiã equitatẽ. bonitatẽ ñ di¬
latissime qdẽ patẽs hõib int̾ ipõs. oĩb ĩter
om̃s sccietas ħest. In qͣ oĩum reꝵ quas ad cõ¬
munẽ hoĩum usũ nat᷑a̾ genuit. ẽ ẜuanda ꝯ

Expanded text:
societatis humanae, repetendum videtur altius; est enim primum, quod cernitur in universi generis humani societate. Eius autem vinculum est ratio et oratio, quae docendo, discendo, communicando, disceptando, iudicando conciliat inter se homines coniungitque naturali quadam societate; neque ulla re longius absumus a natura ferarum, in quibus inesse fortitudinem saepe dicimus, ut in equis, in leonibus, iustitiam, aequitatem, bonitatem non dilatissime quidem patens hominibus inter ipsos, omnibus inter omnes societas haec est; in qua omnium rerum, quas ad communem h
Abbreviated transcription (Latin):
s stabilitate potiꝰ. ⁊ ꝯstancia uidicemꝰ. ¶ Sin ãt¬
er̃t merita. ut ñ ĩeunda s referenda sut gra.
maior q̃dam cura adhibenda ẽ. Nullũ eĩ of¬
ficiũ referenda grã mag̃ necessariũ est. Ꝙ¬
si ea q̃ utendo acceꝑis maiore m̃sura si modo
possis iubet reddere hesiodꝰ. ꝗd nã bñficio ꝓuo¬
cati facẽ debemꝰ: An unitan agros fertiles.
qui młto plus afferũt ꝙͣ accepert. Et enĩ si ĩ
eos quos spamꝰ nob̾ ꝓfut̾os. ñ dubitamꝰ offi¬
cia ꝯferre. q̃les ĩ eos ẽẽ debemꝰ qui iã ꝓfuer̃t.¬

Expanded text:
sed stabilitate potius et constantia iudicemus. Sin erunt merita, ut non ineunda, sed referenda sit gratia, maior quaedam cura adhibenda est; nullum enim officium referenda gratia magis necessarium est. Quodsi ea, quae utenda acceperis, maiore mensura, si modo possis, iubet reddere Hesiodus, quidnam beneficio provocati facere debemus? an imitari agros fertiles, qui multo plus efferunt quam acceperunt? Etenim si in eos, quos speramus nobis profuturos, non dubitamus officia
Abbreviated transcription (Latin):
ficii. alterũ recidendi: demꝰ nec ne ĩ nrã potãte
est. ñ recldere uiro bono nõ licet. mͦ id facere
possit siñ ĩ uiria. ¶ Acceptoꝵ añt bnficioꝵ
sut delectus hñdi. Nec dubiũ ꝗn maximo.
cuiq płimũ debeat᷑. In quo tñ ĩ primis quo ꝯs¬
qr aĩo. studio. bemuolentia fetei̾t. pond̾andu
est. Multi enĩ facuĩt insta tem̾itate q̃dã sm̃ in

Expanded text:
di, demus necne, in nostra potestate est, non reddere viro bono non licet, modo id facere possit sine iniuria. Acceptorum autem beneficiorum sunt dilectus habendi, nec dubium, quin maximo cuique plurimum debeatur. In quo tamen in primis, quo quisque animo, studio, benivolentia fecerit, ponderandum est
Abbreviated transcription (Latin):
t̾q delata sũt. ¶ S ĩ cõllocãdo bñfic.o ⁊ in
referẽda grã sicet᷑a paria sut. ħ maxĩe officii
est. ut ꝗsq maxĩe opis indigeat ita ei potis¬
simũ opitulari. Qd̾ ꝯtra fit aplerisq. Aquo
eĩ plimũ spant. ⁊̃ sulle his ñ eget. tñ ei potiᷤᷤ¬

Expanded text:
tique delata sunt. Sed in collocando beneficio, et in referenda gratia si caetera paria sunt, hoc maxime officii est ut quisquis maxime opis indigeat, ita ei potissimum opitulari, quod contra fit a plerisque: a quo enim plurimum sperant, etiamsi ille his non eget, tamen ei potis
Abbreviated transcription (Latin):
gͣtificãt᷑ cui piã qd̾ obsit illi. cui uelle uidebã
q assentatores iudicandi sũt. Et qui alus no¬
cent. ut ĩ alios lib̾ales sĩt: ĩ ead̾ st̃ ĩiusticia
ut si ipi ĩ suã rẽ. aliena ꝯu̾tãt. ¶ Sũt a msti¬
eqdem cupidi splendores ⁊ głe qui eripiunt
alus. ꝙ aluĩs largiant᷑. hiq arbitrãt᷑ se bñ¬
ficos : amicos uisũ iri. si locupletent eos qua
ut ea lib̾alitate utam̃. q̃ ꝓsit amicis. noceat ne
cuniaꝵ aiuistis dnĩs ad alienos. ñ deb lib̾alis

Expanded text:
gratificantur cuipiam, quod obsit illi, cui prodesse vellesi assentatores iudicandi sunt, et qui aliis nocent, ut in alios liberales sint, in eadem sunt iniustitia, ut si in suam rem aliena convertant. Sunt adem cupidi splendoris et gloriae, qui eripiunt aliis, quod aliis largiantur, iique arbitrantur se beneficos in suos amicos visum iri, si locupletent eos quacut ea liberalitate utamur, quae prosit amicis, noceat nemslatio a iustis dominis ad alienos non debet liberalis
Abbreviated transcription (Latin):
strat uiã. qͣsi lamẽ de suo lumine accendat.
Eacit nichilominꝰ ipĩ ut luceat. cũ illi accen¬
derit. ¶Una ex re satis p̃cipit. ut ꝯcꝗd siñ detͥ¬
mento ꝯmodari possit. id tribuat᷑ uł ignoto.
Ex quo sũt illa cõmim̾a ⁊ lõ ꝓhibere aquam
ꝑfluentẽ. Pati ab igne ignẽ cape siꝗs uelit
Consiliũ fidele de lib̾anti dare. Que sũt hisuti¬
lia ꝗ accipiũt. danti nõ molesta. Qr̃ ⁊bisutẽ¬
dũ est. ⁊ semꝑ aliꝗd ad coem utilitatẽ afferẽ

Expanded text:
strát viam, Quasi lúmen de suo lúmine accendát, facit. Nihiló minus ipsi lúcet, cum illi accénderit. Una ex re satis praecipit, ut, quicquid sine detrimento commodari possit, id tribuatur vel ignoto; ex quo sunt illa communia: non prohibere aqua profluente, pati ab igne ignem capere, si qui velit, consilium fidele deliberanti dare, quae sunt iis utilia, qui accipiunt, danti non molesta. Quare et his utendum est et semper aliquid ad communem util
Abbreviated transcription (Latin):
cis. ¶ Ac sihoc idẽ huic adolescẽti optimo
publio sestio. si fortissimo uiro Marco mar¬
cello dixissẽ. iam mͥ ꝯsuli hoc ip̃o ĩtẽplo uite
optimo seuatus uĩ ⁊ manꝰ intuliss.
Ete aũt catilina cũ
quiescũt: pbat. cũ patiuit᷑. decermĩt.cũ
cacẽt. clamãt.i leq hn solũ qͦꝵ tibi anctori¬
equites romani honestissimi atq oꝑtum
cere ⁊ noces paulo añ exandire potiusti. No¬
ꝵ ego iux abste iam diu manꝰ ac tela ꝯtineo
eosdẽ facile adducã. ut te hec q̃ iam pͥdem i
nastare studes relinqñtẽ usq ad portas ꝓse¬
quãt᷑. ¶ Quãꝗͣ ꝗd loquar. te ut ulla res fran¬
gat tuut ñquã te corrigas. tu ut ullã fugã
meditere. tu ut ullũ exiliũ cogites utmnã tͥ
istã m̃tẽ dii ĩmortales donarẽt. ¶Et si indeo¬

Expanded text:
cis? At si hoc idem, huic adolescenti optimo cis? At si hoc idem, huic adolescenti optimo P. Sextio, si fortissimo viro M. Marcello dixissem, iam mihi hoc ipso in templo, iure optimo senatus vim, et manus intulisset, de te autem, Catilina, cum cunt, probant, cum patiuntur, decernunt, cum tacent, clamant, neque hi solum quorum tibi auctoriequites Romani, honestissimi atque optimcere et voces paulo ante exaudire potuisti. quorum ego vix abs te iam diu manus ac tela contineo, eosdem facile adducam ut te haec quae vastare iam pridem studes relinquentem usque ad portas prosequantur. quamquam quid loquor? te ut ulla res frangat, tu ut umquam tmeditere? ut ullum tu exilium cogites? Urinam tibi istam mentem Dii immortales donarent! Ut viti
Abbreviated transcription (Latin):
tuũ uirũ optimũ.M. marcellũ demigͣst
quẽ tu indelicet ⁊ ad custodiendũ te diligẽ¬
tissimũ ⁊ ad suspicandũ sagacissimũ ⁊ ad
iñdicãdũ fortissimũ fore putasti. S quã
lõge uidet᷑ acarte̾ atq anĩculis ab ẽẽ debeͣ.
qui se ip̃m iã dignũ custodia iudicauei̾t.
Que cñ ita sint. catilina dubitas siħ mo¬
rari equo aĩo nõ poteo abire ĩ aliquis t̾ras.
⁊ uitã istã młtis supplicus iustis debitis¬
q ereptã fuge solitudiniq mandare.¬
fer inquio ad
senitũ.Io eni postulas. ⁊ sihor ordo
sibi place̾ decrenei̾t te ire ĩexiliũ op¬
ãtuꝵ te cẽ dicis. ¶Lõ referã id qd̾
ab horret ameis morib. s tam̃ facias ut
ĩtelligas. qd hii de te sentiant. ¶Egredere
ex urbe catilina. libera rempublicã metu.¬
si hanc uocẽ expectas. ꝓficisce̾. Quid ẽ cati¬
um. patiũt᷑ tacẽt. Quid expectas auctori¬
tatẽ loquẽtiũ quoꝵ uolũtatẽ tacitoꝵ pspi¬

Expanded text:
tuum, virum optimum, M. Marcum Metellum demigrasti, quem tu videlicet et ad custodiendum te diligentissimum et ad suspicandum sagacissimum et ad vindicandum fortissimum fore putasti. sed quam longe videtur a carcere atque a vinculis abesse debere qui se ipse iam dignum custodia iudicarit? quae cum ita sint, Catilina, dubitas, si emori aequo animo non potes, abire in aliquas terras et vitam istam multis suppliciis iustis debitisque ereptam fugae solitudinique mandare? ‘refer’ inquis ‘ad senatum’; id enim postulas et, si hic ordo cere sibi decreverit te ire in exsilium, ote esse dicis. non referam, id quod abhorret a meis moribus, et tamen faciam ut intellegas quid hi de te sentiant. egredere ex urbe, Catilina, libera rem publicam metuficiscere. quid est, Catium? patiuntur, tacent. Quid exspectas auctoritatem loquentium, quorum voluntatem tacitorum perspi
Abbreviated transcription (Latin):
ac furiosa rapiebat. ⁊ leq enĩ tͥ hec res
fert dolorẽ. s quãdã ĩcredibilẽ uolũtitẽ ad hac
te am̃tiã natura peperit. uolũtas ex̾cuit. for¬
tuna ẜuauit.⁊ Lñꝙͣ tu nõ mͦ otiũ s nͨ bellum
ꝗdẽ nͥ nefariũ ꝯcupisti. Nactꝰ es exꝑditis atq
ab oĩ nõ mͦ fortuna ueꝵ q̃ spe derelictis ꝯflitã
ĩpboꝵ manũ ¶ Hic tu qua leticia ꝑfrue̾ ꝗb
gandus exultabis. qnͣta ĩ uoluptate baccha

Expanded text:
rapiebat; neque enim tibi haec res adfert dolorem, sed quandam incredibilem voluptatem. ad hanc te amentiam natura peperit, voluntas exercuit, fortuna servavit. numquam tu non modo otium sed ne bellum quidem nisi nefarium concupisti. nactus es ex perditis atque ab omni non modo fortuna verum etiam spe derelictis conflatam improborum manum. hic tu qua laetitia perfruere, quibus gaudiis exsultabis, quanta in voluptate baccha
Abbreviated transcription (Latin):
tindẽ impedit te. nos ne maioꝵ. at ꝑsepe
⁊̃ pͥnati ĩ hac re puꝰ pnitiosos cines morte
multar̃. In leges. q̃ de ciuiũ roaoꝵ suppli¬
cio rogate fũt.At ũquã in hac urbe hui qr
re puꝰ defecert̃. ciiũ iura tenuer̾t. In ĩui¬
refers grãm. qui te hoĩe ꝑte cognitũ uł¬
la ꝯm̃datõe maioꝵ tã mate̾ ad sũmũ imꝑ¬

Expanded text:
tandem te impedit? mosne maiorum? at persaepe tandem te impedit? mosne maiorum? at persaepe etiam privati in hac re publica perniciosos civis morte multarunt. an leges quae de civium Romanorum supplicio rogatae sunt? at numquam in hac urbe qui a re publica defecerunt civium iura tenuerunt. an invirefers gratiam qui te, hominem per te cognitum, nulla commendatione maiorum tam mature ad summum imp
Abbreviated transcription (Latin):
p̃clarã abstinẽtiã famis afrigoris. ĩ opie
reꝵ oĩum. quib te brem tp̃r ꝯfectũ ẽẽ sen¬
ties. Tantũ ꝓfectũ cũ te aꝯsulatu reppuli. i¬
ut exul potis tẽptare. quãsul uexare rẽ
publicã posses.Atq id qd̾ ut eẽt ate scele¬
rate susceptũ. Latͦcimũ potiꝰ quã bellũ no¬
minaretur.
Unc ut ame patres ꝯsꝙpͥti. qnͣdam
.ꝓpe iustã pat̾e q̃rimoniã detester ac de¬
p̃cer. ꝑcipite q̃sodiligẽter q̃ dicĩ. ⁊ ea
penitus aĩs nr̃is m̃tib q mãdate. Et enĩ si
mecũ patͥa q̃ mͥ uita mea multo ẽ carior. si ꝯcta
Iitalia si oĩs res p̾ublica loqnͣtur. M arcetulli.¬
÷ quid agis. tu ne eñ quẽ ẽẽ hostẽ ꝯpisti. quẽ
Iducẽ belli futuꝵ uides. quẽ expectari impa¬
torẽ ĩcastris hostostiũ sentis auctorẽ scele¬
sus ex urbe s ĩmissus ĩ urbẽ eẽ uid̾at᷑. ⁊ õ¬
ne ñc ĩuĩcula duci. nõ ad mortẽ rapi. non
sũmo suplicio mactari imꝑabis.¶Qũ

Expanded text:
eclaram patientiam famis, frigoris, inopiae rerum omnium quibus te brevi tempore confectum esse senties. tantum profeci, cum te a consulatu reppuli, ut exsul potius temptare quam consul vexare rem publicam posses, atque ut id quod esset a te scelerate susceptum latrocinium potius quam bellum nominaretur. nunc, ut a me, patres conscripti, quandam prope iustam patriae querimoniam detester ac deprecer, percipite, quaeso, diligenter quae dicam, et ea penitus animis vestris mentibusque mandate. etenim si mecum patria, quae mihi vita mea multo est carior, si cuncta Italia, si omnis res publica loquatur: ‘ M. Marce Tulli, quid agis? tune eum quem esse hostem comperisti, quem ducem belli futurum vides, quem exspectari imperatorem in castris hostium sentis, auctorem scelesus ex urbe, sed immissus in urbem esse videatur? nonne hunc in vincla duci, non ad mortem rapi, non summo supplicio mactari imperabis? quid
Abbreviated transcription (Latin):
nes hoĩu si id feceris. uix molẽ istiꝰ ĩuidie.
si mexiliũ iusłu ꝯsulis ieris sustinebo ¶Sm
aũt ẜuire mee laudi ⁊ głe. maiꝰ eg̾tdere cũ
ĩ portuna sceleratoꝵ manu. ꝯferte ad man¬
liũ. ꝯcita ꝑditos ciues se cerne te abonis.
ĩfer pat̾e bellũ. Eculta impio latronicio.⁊
ut ame nõ eiectus ad alie nos s ĩuitatus
ad tuos isse uide rris. ¶Quaꝙ̈ ꝗd ego te in¬
intẽ aqͦ iã sciam eẽ p̃missos qui tibi ad forꝵ
aureliũ p̃stolarent᷑ armati. cũ sciã pactã
⁊ ꝯstitutã cũ mãlio diẽ a quo ⁊̃ aquilĩ illam

Expanded text:
idiae, si in exsilium iussu consulis iveris, sustinebo. sin autem servire meae laudi et gloriae mavis, egredere cum importuna sceleratorum manu, confer te ad Manlium, concita perditos civis, secerne te a bonis, infer patriae bellum, exsulta impio latrocinio, ut a me non eiectus ad alienos, sed invitatus ad tuos isse videaris. quamquam quid ego te invitem, a quo iam sciam esse praemissos qui tibi ad forum Aurelium praestolarentur armati, cui sciam pactam et constitutam cum Manlio diem, a quo etiam aquilam ill
Abbreviated transcription (Latin):
dine magn̾& potens : ds̃. ita uidicio &iusti¬
tia uerus ÷ et aenarrari ñ potest idcirco sicuti
ẽ acreatura sua quae ad es in becilla ÷ etin¬
sirma ñ potestinuenirģ ꝓp̃t qđ magniui¬
riatq cordati ñ p̃sument scrutari inc̃p̃hen¬
ratͥseadõ sineullo iniqͥtatis merito flage¬
densaut dñs iob: de turbinedix̃. Sermone
terribili et increpatiuo arguendus. lob
res ponsũ ad ño accepit. Hocenĩ ipsũ qđ de
turbine dr̃ ad trorẽ ꝑtin& obiurgationir
quoe& ut dixi increpandadno: Dicerat

Expanded text:
dine magnus et potens est Deus: ita judicio et justitia verus est, et enarrari non potest. Idcirco sicuti est, a creatura sua quae adeo imbecillis est et infirma, non potest inveniri: propter quod magni viri atque cordati non praesument scrutari incomprehenratur se a Deo sine ullo iniquitatis merito flagedens autem Dominus Job de turbine dixit. Sermone terribili et increpativo arguendus Job, responsum a Domino accepit, hoc enim ipsum quod de turbine dicitur, ad terrorem pertinet objurgationis, quod esset, ut dixi, increpandus a Domino. Dixerat
Abbreviated transcription (Latin):
ñ uident lucẽ subito aer cogit᷑ innuber
etuent᷑ transiens fugabiteas Itai quit¬
infidelitate hui. modi excȩcatis ut fiant
que ad modũ aer. quando crasgescit in
nubes. etita ui iusti udicudĩ uelutuen
ti impetu auferent̾ sicut impiiquos ꝓicit

Expanded text:
non vident lucem. Subito aer cogetur in nubes, et ventus transiens fugabit eas. Ita infelicitate hujusmodi excaecati sunt, ut fiant quemadmodum aer quando crassescit in nubes, et ita in justo judicio Dei velut venti in impetu auferentur, sicut impii, quos dejicit
Abbreviated transcription (Latin):
quilone diabolo sanguinedñi redimunt᷑.
cutremore laudantiũ eũ ac sibi cũ quadã
formidine incredibila arbitrantiũ qđ potu¬
erint dehostegrauissimo liberari cotidiae
flãmis ex coctũ defornacemundiistius
necaritatis rutilos reddant. Etid circo
tanta bona exrebus ẽtrarus operiret᷑. Dg¬
ne eũ inuenire ñ possum magn̾ fortitudine
& uidicio &iustitiae narrariñ potest. Ideo

Expanded text:
quilone diabolo, sanguine Domini redimuntur. nctorum cum tremore laudantium eum, ac sibi cum quadam formidine, incredibile arbitrantium, quod potuerunt de hoste gravissimo liberari. Quotidie ationum excoctum, de fornace mundi istius ne charitatis rutilos reddat. Et idcirco tanta bona ex rebus contrariis speret. Digne eum invenire non possumus. Magnus fortitudine et judicio et justitia, et enarrari
Abbreviated transcription (Latin):
sit achademic uiditiũ suũ nullũ int̾poneͣ. ea ꝓba¬
toritate. iuiditiũ audientiũ relinq̃re ĩtegrũ ac lib̾ũ.
tenebimꝰ hãc c̾fuetudinẽ a socte traditã. eaq unt̾¬
noo si tͥ ꝗnte fr̾ placebit quã sepissime utemur.¬
¶ Michi uͦ ĩqt ille nicb̾ põt eẽ iocũdiuo. Que cur
eẽnt dicta surreximus.

Expanded text:
sit Academiae iudicium suum nullum interponere, ea probatoritate iudicium audientium relinquere integrum ac liberum, tenebimus hanc consuetudinem a Socnte frater, placebit, quam saepissime utemur. Mihi vero, inquit ille, nihil potest esse iucundius. Quae cum essent dicta, surreximus.
Abbreviated transcription (Latin):
dicrio. siũ imolario. siũ anẽ aspexeris. schaldeũ.
si aruspicẽ uderis. si fulserit. si tonue̾i̾t si tactũ
aliꝗd ei̾t de celo. si ostñti simile natũ. factũ ne
ꝯppiã. qͦꝵ necẽe̾ est plexq aliꝗd eueniat. ut nũ¬
quã liceat ꝯeta m̃te c̾sistere: pfugiũ ind̾at᷑ oĩu

Expanded text:
dieris, sive immolaris sive avem aspexeris, si Chaldaeum, si haruspicem videris, si fulserit, si tonuerit, si tactum aliquid erit de caelo, si ostenti simile natum factumve quippiam; quorum necesse est plerumque aliquid eveniat, ut numquam liceat quieta mente consist
Abbreviated transcription (Latin):
aĩo sic ut ei nicħ ĩ ꝓuisũ accid̾e possit. nich ĩ opnia¬
tũ. nics om̃o nouũ : Atqridẽ ita aerẽ ĩ oĩs partis
aciẽ intẽdit. ut sẽꝑ uid̾at sede̾ sibi ac locũ siñ mole¬
stia atq angore uiuendi. ut quẽtũq casñ fortu¬
na ĩuex̾it. hc̃ apte ⁊ qͥete ferat. Qd̾ qui faciet.
ꝗs oĩb. ¶His aũt uacuus aĩmꝰ. ꝑfecte atq
ab solute beatos efficit. Idẽq ꝯcitatꝰ ⁊ abstractꝰ
tanda ẽ ꝑ ypateticoꝵ rõ. ⁊ or̃o. qui ꝑturbari aĩo ᷤᷤ
necẽe dicũt eẽ. s adhibẽt iodũ qñdã. q̃ ultra¬

Expanded text:
 ut ei nihil inprovisum accidere possit, nihil inopinatum, nihil omnino novum? atque idem ita acrem in omnis partis aciem intendit, ut semper videat sedem sibi ac locum sine molestia atque angore vivendi, ut, quemcumque casum fortuna invexerit, hunc apte et quiete ferat. quod qui faciet, quis omnibus. his autem vacuus animus perfecte atque absolute beatos efficit, idemque concitatus et abstractus tanda est Peripateticorum ratio et oratio, qui perturbari animos necesse dicunt esse, sed adhibent modum quendam, q
Abbreviated transcription (Latin):
tam̃ ita dicet duplicit̾ te eẽ ĩ iustũ. cũ ⁊ alienũ
appetis. qui mortas natꝰ. ꝯditionẽ postules ĩ
mortaliũ. ⁊ gͣuit̾ feras te qui utendũ accepis
recldidisse. ¶ Prudẽtie u᷑ qd respondebis. docẽti
se uͥtute ꝯtentã quo mͦ ad bñ inuẽdũ sic ⁊ iar
ad beate. Que si extͥnsecꝰ religata pendeat. ⁊
nõ exoriat᷑ ase. ⁊ rursus ad se reu̾tat᷑. ⁊ omĩa
sua ꝯplexa. ⁊ nich̾ q̃rat alũde. ñ ĩtellego cur¬
S aut u̾bi ᷤᷤtã uehem̃ter ornãda. Aut retãtope.¬
et expetenda iud̾at᷑.
Q ħ bona me si rencras epicure. parco.
sequor. utor te ipo duce. obliuiscor ⁊̃ ma¬
loꝵ ut ibes eoq faciliꝰ. ꝗd ea ue ĩ malis
est ponẽda ẽẽ censeo. S cur ducis cogitatoẽs
meas ad noluptates quas corporis credo. aut
est aluid. Recte ne int̾p̃tor sentẽtiã tuã: Solẽt
senex zeno istoꝵ acutissimꝰ ꝯtende̾ ⁊ magna

Expanded text:
tamen ita dicet dupliciter esse te iniustum, cum et alienum tamen ita dicet dupliciter esse te iniustum, cum et alienum adpetas, qui mortalis natus condicionem mortalium, et graviter feras, te, quod utendum acceperis, reddidisse. Prudentiae vero quid respondebis, dicenti se contentam, quo modo ad bene vivendum, sic etiam ad beate? quae si extrinsecus religata pendeat et non et oriatur a se et rursus ad se revertatur et omnia sua complexa nihil quaerat aliunde, non intellego, cur aut verbis tam vehementer ornanda aut re tantopere expetenda videatur—ad haec bona me si revocas, Epduce, obliviscor etiam malorum, ut iubes, eoque facilius, quod ea ne in malis quidem ponenda censeo. sed traducis cogitationes meas ad voluptates. quas? corporis, credo, aut est aliud? rectene interpretor sententiam tuam? solent senex Zeno, istorum acutissimus, contendere et magna
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯtͣ nat᷑am ẽ. quia nat᷑a datũ ẽ. auxiliũ extorq̃as
ĩuet̾ati doloris. Est eĩ tarda illa qde̾ medicina
s tũ magna qͣ affert logĩq̃tas ⁊ dies. ¶ Iubeᷤᷤ
me bona cogitare. obliuisci maloꝵ. Dice̾s aliq̾
⁊ magno quidẽ inͥ dicẽt pħyo dignũ. siea bona
eẽ sentires. q̃ ẽẽnt hõi dignissĩa. ¶Pytagoras
mͥ dic̾e̾t. aut sccͣtes. aũ plato ꝗd taces aut qd me¬
res. aut cur succũbis aut cedis fortune. q̃ ꝑuel¬
lc̃ te forsitã potuei̾t ⁊ pong̾e ñ potuit᷑. ¶ Certe
iures frãge̾ magna uis ẽ. ĩ uirtutib eas exci¬
tare si forte dormuit. Iã tibi aderit pͥnceps for¬
titudo. q̃ te tãto aĩo eẽ coget. ut oĩa q̃ possũt
eiͣt tẽpantia q̃ est ead̾ mod̾atõ ame qu̾dẽ pa¬
ulo ante appellata frugalitas. q̃ te turpiter
et noquit᷑ face̾ nich̾ patiat᷑. Quid ẽ aũ nequiꝰ aut
tupiꝰ effeminato uiro. ¶ Ne iusticia qd ẽ sinet
te ista face̾. cui miniũ eẽ idet᷑. ĩ hac cã loq. que

Expanded text:
t, qui, quod a natura datum est, auxilium extorqueas inveterati doloris? est enim tarda illa quidem medicina, sed tamen magna, quam adfert longinquitas et dies. Iubes me bona cogitare, oblivisci malorum. diceres aliquid, et magno quidem philosopho dignum, si ea bona esse sentires, quae essent homine dignissima. Pythagoras mihi si diceret aut Socrates aut Plato: quid iaces aut quid maeres aut cur succumbis cedisque fortunae? quae pervellere te forsitan potuerit et pungere, non potuit certe vires frangere. magna vis est in virtutibus; eas excita, si forte dormiunt. iam tibi aderit princeps fortitudo, quae te animo tanto esse coget, ut omnia, quae possint erit temperantia, quae est eadem moderatio, a me quidem paulo ante appellata frugalitas, quae te turpiter et nequiter facere nihil patietur. quid est autem nequius aut turpius ecfeminato viro? ne iustitia quidem sinet te ista facere, cui minimum esse videtur in hac causa loci; quae
Abbreviated transcription (Latin):
guiuit᷑. quolib sẽsu nͨ uͦ ita dici põt m̃tis leti¬
ciã solã eẽ ĩ boĩs letãtẽ eĩ m̃tẽ ita nom spe eoꝵ
oĩm q̃ supͣ dixi fore. ut nat᷑ali potĩ dolore ca
infra. Sete q̃sun ĩqͥt ex his qui appellabantur
sapiẽtes. qd hẽnt ꝙ ĩ bono relinq̾rẽt. si illa detͣ¬
xissent. ⁊isi si uellent uoces ĩ anes fundere
nncħ̾ ab his potui cognoscere. Qui si nĩtutes
ebullire uolens ⁊ sapientias nieh̾ aliud dicẽt
nͥ eã uiã qͣ eficrant᷑ hee uoluptates quas supͣ
dixi. Que secũt᷑ ĩ eadẽ sentẽtia sũt. Totͦq liber

Expanded text:
 ita dici potest, mentis laetitiam solam esse in bonis. laetantem enim mentem ita novi: spe eorum omnium, quae supra dixi, fore ut natura is potiens dolore carinfra: saepe quaesivi inquit ex is qui appellabantur sapientes, quid haberent quod in bonis relinquerent, si illa detraxissent, nisi si vellent voces inanis fundere: nihil ab is potui cognoscere. qui si virtutes ebullire volent et sapientias, nihil aliud dicent nisi eam viam, qua efficiantur eae voluptates quas supra dixi. quae secuntur, in eadem sente
Abbreviated transcription (Latin):
nẽ. su ꝓductior. pł habitirꝵ uicundi ꝙͣ mali ħ
cogitãtẽ fore beatũ. p̾ẜtim cũ ⁊ añ ꝑceptis boĩs
ꝯtẽtus eẽt nec moͣte̾ nͨ deos. extimesceret. ¶La¬
bes formã epicuri uite beate u̾bis zenonis
exp̃ssã. nich ut possit nogari. Qͥd gͣ. Hniꝰ ne
unte ꝓpositio acogitatõ aut thiestẽ leuare po¬
t̾it. aut eotã. de quo paulo añ dixi aut the¬
lamonẽ pulsũ patͥa. exulantẽ atq egentẽ.
in quo ħ̾ admiratio fieri solebat. hicine est
ille telamon. mͦ quẽ gła ad celũ extulit. quẽ
aspectabãt. cuĩ obos grai ora ob u̾tebat sua.

Expanded text:
ucundi quam mali; haec cogitantem fore beatum, praesertim cum et ante perceptis bonis contentus esset et nec mortem nec deos extimesceret. habes formam Epicuri vitae beatae verbis Zenonis expressam, nihil ut possit negari. Quid ergo? huiusne vitae propositio et cogitatio aut Thyestem levare poterit aut Aeetam, de quo paulo ante dixi, aut Telamonem pulsum patria exulantem atque egentem? in quo haec admiratio fiebat: Hi/cine est ille Te/lamon, modo quem glo/ria ad caelum e/xtulit, Quem a/spectabant, cui/us ob os Grai o/ra obverteba/nt sua?
Abbreviated transcription (Latin):
cũt. fac sane ẽẽ sũmũ bonũ nõ dole̾ ꝙͣꝙͣ id nõ
uocat᷑ uoluptas. S ñ necẽe est nc̃ oĩa . Id ne ẽ
quo t̃ducti luctũ leuamꝰ. Sit sane sũmũ ma¬
lũ dolẽ. In eo gͥ qui nõ ẽ si malo careat. ꝯti¬
nuo ne fruit᷑ sũmo bono: Quid t̾gi u̾sam̃
epicure: nec fatem̃ eã nos dr̃e uoluptate.
quã tu idẽ cũ hos ꝑfriciusti soles dic̾e̾. Sũt ł

Expanded text:
e summum bonum non dolere—quamquam id non vocatur voluptas, sed non necesse est nunc omnia—: idne est, quo traducti luctum levemus? sit sane summum malum dolere: in eo igitur qui non est, si malo careat, continuone fruitur summo bono? Quid tergiversamur, Epicure, nec fatemur eam nos dicere voluptatem, quam tu idem, cum os perfricuisti, soles dicere? sunt haec
Abbreviated transcription (Latin):
ui. ⁊ ei rei sustuli. Pterea ad troiã cũmisi ad
D defendendã gͥciã sciebã me ĩmortiferũ bellũ
nõ inepulas mittere.
Et gͥ p̃meditatõ futuroꝵ maloꝵ lenit
coꝵ aduentũ. q̃ ueĩentia longe ante iu¬
deris. Itaq apd̾ euripidẽ̾ atheseo dicta
audant᷑. licet eĩ ut sepe facimꝰ ĩlatinũ illa ꝯu̾¬
tere. N ã qui ħ audita a docto meminissẽ uiro.
futuras mecũ ꝯm̃tabar miserias. Aut mortẽ
casu foret ne me inparaiũ cura laceraret repem̃.
Qd̾ aũt theseus a docto se audisse dic̾. id de se ip̃o
loqt᷑ euripides. fuea̾t eĩ auditor anaxagore. quẽ
fert̃ nũtiata morte filis dixisse. sciebã me genu¬
isse mortalẽ. Que uox declarat his h eẽ aceiba:
quib ñ fu̾nt crgitata. Ergo id quidẽ ñ dubiu qͥn
oĩa q̃ mala putent᷑. sint ĩpiusa grauiora ¶ Ita

Expanded text:
/vi et ei rei su/stuli. Prae/terea ad Troia/m cum misi ob /vi et ei rei su/stuli. Prae/terea ad Troia/m cum misi ob de/fendendam Grae/ciam, Sci/bam me in morti/ferum bellum, no/n in epulas mi/ttere. haec igitur praemeditatio futurorum malorum lenit eorum adventum, quae venientia longe ante videris. itaque apud Euripiden a Theseo dicta laudantur; licet enim, ut saepe facimus, in Latinum illa convertere: Nam qui hae/c audita a do/cto meminisse/m viro, Futu/ras mecum co/mmentabar mi/serias: Aut mo/rtemcasu/ foret, Ne me i/nparatum cu/ra lacerare/t repens. quod autem Theseus a docto se audisse dicit, id de se ipso loquitur Euripides. fuerat enim auditor Anaxagorae, quem ferunt nuntiata morte filii dixisse: sciebam me genuisse mortalem. quae vox declarat is esse haec acerba, quibus non fuerint cogitata. ergo id quidem non dubium, quin omnia, quae mala putentur, sint inprovisa graviora. ita
Abbreviated transcription (Latin):
dine opp̾mat᷑. id̾ misena. ¶Nã cũ omĩs p¬
turbatio miseria est. tu carnficina ẽ egͥtudo.
habet ardorẽ libido. leuitatẽ leticia gestiẽs. hu¬
militatẽ metꝰ. S egͥtudo maiora qͥdã tabem.
cruciatũ. afflictõnẽ. feditatẽ. Lacerat. ã aĩmũ.
planeq ꝯficit. hãc nisi exuamꝰ sic ut abici¬
amꝰ. miseria carere possumꝰ. ¶ Atq b quidẽ
pspicuũ ẽ. tũ egͥtudinẽ existere cũ ꝗd ita iusỹ
sit: ut magnũ qd̾ clã malũ ad eẽ ⁊ urgere ui¬
d̾at᷑. ¶ Epicuro aũt placet opimionẽ mali
egͥtudinẽ ẽẽ nat᷑a. ut ꝯcũq ĩtueat᷑ ĩ aliq ma¬
uis malũ. si id sibi accidisse opinet᷑: sit ꝯtiur¬
o ĩ egͥtudine. ¶yrenaici. nõ oĩ malo egͥtu¬
dinẽ effici censent s ĩsperato. ⁊ nͨ opinato ma¬
lo. Est id qde̾ nõ mediocre ad egͥtudĩẽ augẽdã.
Uident᷑ eĩ oĩa repẽtina grauiora. ⁊ ħ ⁊u illa. iu¬
re laudãt᷑. ¶ Ego cũ genui. tũ morituros sci¬

Expanded text:
dine opprimatur, id est miseria? nam cum omnis perturbatio miseria est, tum carnificina est aegritudo. habet ardorem libido, levitatem laetitia gestiens, humilitatem metus, sed aegritudo maiora quaedam, tabem cruciatum adflictationem foeditatem, lacerat exest animum planeque conficit. hanc nisi exuimus sic ut abiciamus, miseria carere non possumus. Atque hoc quidem perspicuum est, tum aegritudinem existere, cum quid ita visum sit, ut magnum quoddam malum adesse et urgere videatur. Epicuro autem placet opinionem mali aegritudinem esse natura, ut, quicumque intueatur in aliquod maius malum, si id sibi accidisse opinetur, sit continuo in aegritudine. Cyrenaici non omni malo aegritudinem effici censent, sed insperato et necopinato malo. est id quidem non mediocre ad aegritudinem augendam: videntur enim omnia repentina graviora. ex hoc et illa iure laudantur: E/go cum genui, tu/m morituros sci
Abbreviated transcription (Latin):
liꝰ sipriꝰ epicuri sñtẽtiã uiderimꝰ. qui cẽset ne¬
cẽe eẽ om̃s ĩ egͥtudine ẽẽ q se ĩmalis eẽ arbi¬
trent᷑. siue illa añ ꝓuisa ⁊ expectata sit. sine ĩ¬
ueterau̾int. Nã neq uetustate numu malai
ni fieri p̃meditata. leuiora stultãq eẽ meditatõ

Expanded text:
qui censet necesse esse omnis in aegritudine esse, qui se in malis esse arbitrentur, sive illa ante provisa et expectata sint sive inveteraverint. nam neque vetustate minui mala nec fieri praemeditata leviora, stultamque etiam
Abbreviated transcription (Latin):
ꝗdẽ iuet̾ato malo cũ tumor aĩ resediss ¶ Et¬
tñ egͥtudo. ut decebo. ĩ opinione mali recẽtio. S
meres udelicet regni desidei̾o. nõ filie. illã eĩ
oderas. qr uire fortasse regno i equo aĩo care¬
bas. Est añt ĩpudes luctus. merore se ꝯficien¬
teͥdͥ qd inꝑare ñ liceat libeis. ¶ Dionisiꝰ quidẽ
tyrãnus syracuris expulsus. coriithi pueoͣs
dcrebat. usq eo inperio carere nõ poterat.¬
¶ Tarquio uͦ qd ĩpudẽtiꝰ qui bellũ gereret. cũ
bis qui eiꝰ ñ tulłant supbiã. Is cũ restitui ĩ re

Expanded text:
idem inveterato malo, cum tumor animi resedissetidem inveterato malo, cum tumor animi resedissetaegritudo, ut docebo, in opinione mali recentis —; sed maeres videlicet regni desiderio, non filiae. illam enim oderas, et iure fortasse; regno non aequo animo carebas. est autem inpudens luctus maerore se conficientis, quod imperare non liceat liberis. Dionysius quidem tyrannus Syracusis expulsus Corinthi pueros docebat: usque eo imperio carere non poterat. Tarquinio vero quid impudentius, qui bellum gereret cum is qui eius non tulerant superbiam? is cum restitui in re
Abbreviated transcription (Latin):
positũ qñ eĩ tri id̾i tibi ĩ sapientẽ eadẽ
xisti. qd̾ ego nullo modo existimo. Tetͣ. eĩ res
est. misera. detestabiliꝰ. omĩ ꝯtñtione uelis ut
ita dicã remisq fugienda. Quas eĩ tibi indetur
tantalo. ꝓgnatꝰ. pelope natꝰ. Qui qͦndã a socero
cenomao rege Impodamiã raptis nactus mi¬
ptus. iouis iste ꝗdẽ ꝓ nepos. tam ne ergo ab¬
iectꝰ. tãꝙͣ fractꝰ: ⁊ lolite in ꝗd hospites ad me
uenire ilico istic ne congio mea bonis unibͣ¬
ue obsit. tãta uis scełis ĩ corꝑe heret. Tu te i
thieste dãpnabis orbabisq luce ꝓpt̾ ium sce¬
leris alieni: Qd̾ illũ filiũ solis nõ ne pats
ipiꝰ luce in dignũ putas. Refug̾e ocłi. corpꝰ
macie extabuit. lacͥme pedere humore. ex¬
sangues genas. situ. nitoris barba. pedore
honda. atq intõsa ĩfuscat. pectꝰ illume sca¬
brũ. Hec mala ostultissim̾e eota ip̃e tibi ad¬
didisti. ñ ĩerant inqͣ tibi caũs ĩuexerat. etiã¬

Expanded text:
oquidem eam tu videri tibi in sapientem cadere dixisti, quod ego nullo modo existimo; taetra enim res est, misera, detestabilis, omni contentione, velis, ut ita dicam, remisque fugienda. qualis enim tibi ille videtur Ta/ntalo progna/tus, Pelope na/tus, qui quondam a/ socru Oe/nomao rege Hi/ppodameam ra/ptis nanctus nu/ptiis—? Iovis iste quidem pronepos. tamne ergo abiectus tamque fractus? Noli/te inquit hospite/s ad me adi/re, ilico i/stic, Ne co/ntagio/ mea boni/s umbrave o/bsit. Tanta vis sce/leris in co/rpore hae/ret. tu te, Thyesta, damnabis orbabisque luce propter vim sceleris alieni? quid? illum filium Solis nonne patris ipsius luce indignum putas? Refu/gere oculi, co/rpus macie exta/buit, Lacrimae/ peredere u/more exangui/s genas, Situm i/nter oris bárba paedore hórrida atque Intónsa infuscat péctus inluvié scabrum. haec mala, o stultissime Aeeta, ipse tibi addidisti; non inerant in is quae tibi casus invexerat, et qu
Abbreviated transcription (Latin):
magnũ ẽ. N os aũt id agimꝰ. ut id ĩsapiẽte nus¬
lũ sit om̃o. Nã ut corpꝰ ã si medioctit̾ egrũ est
sanũ ñ est. sic ĩ aĩo ista medioc̾tas caret sani¬
tate. Itaq p̃clare nr̃i. ut alia młta. molestiam.
sollicitudĩe. angorẽ. ppt̾ siłitudinẽ corpoꝵ ege¬

Expanded text:
ut id in sapiente nullum sit omnino. nam ut corpus, etiamsi mediocriter aegrum est, sanum non est, sic in animo ista mediocritas caret sanitate. itaque praeclare nostri, ut alia multa, molestiam sollicitudinem angorem propter similitudinem corpo
Abbreviated transcription (Latin):
uoluptãs gestiẽs. ⁊ libido bonoꝵ opinione
turbant᷑. ut duo reliqͣ metꝰ ⁊ egͥtudo maloꝵ. Nã
et nietꝰ opuno magni mali inpẽdẽtio. ⁊ egͥtudo
est opimo magni mali p̃sentis. Equidẽ opi¬
mo recens tali mali. ut ĩ eo rectũ ud̾at᷑ eẽ an¬
gi. Id aũt ẽ ut is qui doleat. oport̾e opinet᷑ se do¬
lere. ¶His aũt ꝑt̾batõnib qͣs ĩ iuta hoĩm
stulticia qͣsi qͣsdã furias ĩmittit atq ĩcitat.

Expanded text:
oluptas gestiens et libido, bonorum opinione turbantur, ut duo reliqua, metus et aegritudo, malorum. nam et metus opinio magni mali inpendentis et aegritudo est opinio magni mali praesentis, et quidem recens opinio talis mali, ut in eo rectum videatur esse angi, id autem est, ut is qui doleat oportere opinetur se dolere. his autem perturbationibus, quas in vitam hominum stultitia quasi quasdam Furias inmittit atque incitat,
Abbreviated transcription (Latin):
S tñ uidet᷑ tnͣsisse modũ. qppe q ob eã cãm a
uita recesẜit. Mod̾ratiꝰ gͥ ferre debuit. Qͥd si
cũ id ferret modice. mors lib̾oꝵ accessisset.
Nata eẽt egͥtudo noua. s ea modica. ma¬
gna tñ facta eẽt accessio. Qͥd si de iñ gͣues
molestie corpis. si bonoꝵ amissio. si cecitas.
si exiliũ. Si ꝓsingłis malis egͥtudines acce¬
derent. sũma ea fie̾t q̃ ñ sustmẽt᷑ ¶ Qͥ mod̾

Expanded text:
se videtur modum, quippe qui ob eam causam a vita recesserit; moderatius igitur ferre debuit. quid, si, cum id ferret modice, mors liberorum accessisset? nata esset aegritudo nova, sed ea modica. magna tamen facta esset accessio. quid, si deinde dolores graves corporis, si bonorum amissio, si caecitas, si exilium? si pro singulis malis aegritudines accederent, summa ea fieret, quae non sustineretur. Qui modum
Abbreviated transcription (Latin):
Taq nõ inscite heracleotes dyonisiꝰ ad ca
disputat. q̃ apd̾ homerũ achilles q̃rit. hoc
nt opmor mͦ. ¶ Corq meñ penitꝰ tͣgescit.
tristib irio. Cũ decore atq ꝯͣ orbatũ me laud̾
recordor. Nũ manꝰ affecta ẽ recte. cũ ĩtinno¬
re ẽ. Aut ñ aliqd̾ ꝯppiã m̃brũ tiundũ ac t̃gi¬

Expanded text:
tes Dionysius ad ea disputat, quae apud Homerum Achilles queritur hoc, ut opinor, modo: Corque meum penitus turgescit tristibus iris, Cum decore atque omni me orbatum laude recordor. num manus adfecta recte est, cum in tumore est, aut num aliud quodpiam membrum tumidum ac turgi
Abbreviated transcription (Latin):
nimis ãmirabiłr. nimisq magͥfice d̾re indent᷑.
Ago hic ꝗsqͥs ẽ. qui
mod̾ratoe̾ ⁊ ꝯstãtia ꝗetus aĩo ẽ. sibiq ipe pla¬
catꝰ. ut nͨ tabescat molestus. nͨ frãgat᷑ timo¬
re. n sitient̾ qd expectão ardet desideĩo. nͨ alacͥtate fu¬
tili gesties d̾liq̃scat. is ẽ sapiẽs quẽ q̃rimꝰ. is ẽ beatꝰ
cui nicħ hũanaꝵ reꝵ aut ĩtolsabile ad dimittẽdũ

Expanded text:
re videntur. Ergo hic, quisquis est, qui moderatione et constantia quietus animo est sibique ipse placatus, ut nec tabescat molestiis nec frangatur timore nec sitienter quid expetens ardeat desiderio nec alacritate futtili gestiens deliquescat, is est sapiens quem quaerimus, is est beatus, cui nihil humanarum rerum aut intolerabile ad demitt
Abbreviated transcription (Latin):
afflictũ merore uideris. ut hic accipenserẽ ꝑo¬
tiꝰ ꝙͣ alquẽ socraticũ libellũ dabis. ¶Hyara¬
li hortabere ut audiat uoces potiꝰ ꝙͣͣ platoms
exponẽsq spectet flonida. ⁊ uaria. fasciculũ ad̾
nares ad mouebis. incendes ad oreł. ⁊ sertis
redimiri iubebis ⁊ rosa. Si uͦ aliꝗd qr iã tum
plane luctũ omẽ absterseris. Hec epicuro ꝯ¬
fitenda sũt. aut ea q̃ modo exp̃ssa ad u̾bũ dixi.
touenda de libro. uł totꝰ lis potiꝰ. abiciendꝰ enĩ
est. ꝯfertus noluptatib

Expanded text:
adflictum maerore videris, huic acipenserem potius quam aliquem Socraticum libellum dabis? hydrauli hortabere ut audiat voces potius quam Platonis? expones, quae spectet, florida et varia? fasciculum ad naris admovebis? incendes odores et sertis redimiri iubebis et rosa? si vero aliquid etiam—, tum plane luctum omnem absterseris. haec Epicuro confitenda sunt aut ea, quae modo expressa ad verbum dixi, tollenda de libro vel totus liber potius abiciundus; est enim confertus voluptatib
Abbreviated transcription (Latin):
sẽp cogitauiss. accid̾e posse aliꝗd ad u̾si. ei fieri
sẽpt̾nũ malũ. Si uͦ ne futuꝵ ꝗdẽ sit frust᷑ susci¬
pi. miscriã uolũtariã ita sẽꝑ angi. aut accipi¬
endo aut cogitando malo. ¶Leuatoez aũt egͥ¬
tudinis ĩ duab reb ponit. auocatõne acogi¬
tãda molestia. ⁊ reuocatione ad ꝯtẽplãdas uo¬
luptates. Parere eĩ censet aĩmũ rõni posse ⁊
quo illa ducat seq. Uetat gͥ rõ ĩtueri molestiaᷤ¬
ab st̾bit ab ac̾bis cogitatõib hebetẽ aciẽ admi¬
seĩas otẽplãdas. Aquib cũ cecidit. receptũ ĩpel

Expanded text:
cogitavisset accidere posse aliquid adversi, ei fieri illud sempiternum malum; si vero ne futurum quidem sit, frustra suscipi miseriam voluntariam; ita semper angi aut accipiendo aut cogitando malo. Levationem autem aegritudinis in duabus rebus ponit, avocatione a cogitanda molestia et revocatione ad contemplandas voluptates. parere enim censet animum rationi posse et, quo illa ducat, sequi. vetat igitur ratio intueri molestiasabstrahit ab acerbis cogitationibus, hebetem aciem ad miserias contemplandas facit; a quibus cum cecinit re
Abbreviated transcription (Latin):
do aũt ĩuidentia recte dici põt. ut estũgamꝰ ãbi¬
gnũ nom̃ ĩuidie. Qd̾ u̾bũ ductũ est a uimis
intuendo formã alt̾iꝰ. ut ẽ ĩ menalippo. Quis nã
florẽ lib̾ĩ ĩuidit meũ: Male latine uidet᷑. S⁊ p̾cla¬
re actiꝰ. Ut eĩ uidere. sic ĩuidere flore rectiꝰ. qua
flori nos ꝯsuetudine ꝓbibem᷑. Poeta uis suũ te¬
nuit. ⁊dicit audatiꝰ. ¶ Cadit gͥ ĩeundẽ ⁊ mise¬
reri ⁊ ĩuidere. ⁊ lã qui dolet reb alicuiꝰ adu̾sis.
idẽ alicuiꝰ ⁊̃ sccłis dolet. ut theopͣstꝰ ĩt̾itũ dolens¬
et deplonis calistenis sodał sui. reb alexandͥ
psꝑis angit᷑. Itaq dic̃ callistenẽ ĩ hoĩe sũma

Expanded text:
do autem invidentia recte dici potest, ut effugiamus ambiguum nomen invidiae. quod verbum ductum est a nimis intuendo fortunam alterius, ut est in Melanippo: quisnam florem liberum invidit meum? male Latine videtur, sed praeclare Accius; ut enim videre, sic invidere florem rectius quam flori. nos consuetudine nuit et dixit audacius—cadit igitur in eundem et misereri et invidere. nam qui dolet rebus alicuius adversis, idem alicuius etiam secundis dolet, ut Theophrastus interitum deplorans Callisthenis sodalis sui, rebus Alexandri prosperis angitur, itaque dicit Cal
Abbreviated transcription (Latin):
uiciĩ nullũ ẽ. ñ parere rõm: An rõ parũ ꝑcipit.
nͨ bonũ illd̾ eẽ qd̾ cupias ard̾nt̾. ut adeptus ħ¬
te feras ĩsolent᷑. ⁊ lec porro malũ qͦaut opssus
iaceas. aut ne oppͥmare m̃te iuix ꝯstes ea¬
qr oĩa aut ninus t̾stia aut mini leta ercore
fieri. Qui si error stultis attenuet᷑ die. ut cũ
res ħ̾edẽ maneãt. alt̾ ferat ĩuet̾ata. alt̾ recẽ¬

Expanded text:
 an ratio parum praecipit nec bonum illud esse, quod aut cupias ardenter aut adeptus ecferas te insolenter, nec porro malum, quo aut oppressus iaceas aut, ne opprimare, mente vix constes? eaque omnia aut nimis tristia aut nimis laeta errore fieri, qui si error stultis extenuetur die, ut, cum res eadem maneat, aliter ferant inveterata aliter recen
Abbreviated transcription (Latin):
et firma ⁊ c̾ta q̃ cutẽt᷑ nõ eoꝵ ꝗ clamẽt nichilo
mag̾̃ uera illa eẽ quã falla. ¶ Quid eĩ agant
si cũ aliꝗd defierũt roget eos qspiã. uñ illa dif¬
finit ͦ possit ĩ aliã rẽ crãsferri quã ibet. si posse
drc̾nnt. Qͥd eĩ dic̾e hẽant cur illa u̾a diffinitõ

Expanded text:
 non eorum qui clament nihilo magis vera illa esse quam falsa. quid enim agant, si cum aliquid definierint roget eos quispiam num illa definitio possit in aliam rem transferri quamlubet: si posse dixerint, quid enim dicere habeant cur ila vera definitio
Abbreviated transcription (Latin):
uocoꝵ illoꝵ nͨ aidessile calũpnia confe̾ndaẽ.
cũ democ̾ti uerecũdia ⁊ tã isti pħici raro ad¬
mod̾ eũ hr̃ent aliqͦ loto exclamãt qͣ mente
ĩcitati.
Opedocles quid̾ ut int̾ctũ mnͥ fureie in¬

Expanded text:
um illorum, nec Arcesilae calumnia conferenda est cum Democriti verecundia. Et tamen isti physici raro admodum, cum haerent aliquo loco, exclamant quasi mente incitati, Empedocles quidem ut interdum mihi furere
Abbreviated transcription (Latin):
om̃i loꝗ. Qui eĩ ꝗd ꝑcipit assentit᷑ statĩ. s ħetiã
sequũt᷑ nͨ memo᷑ sine assentõe posse ꝯstare. neq
noticias reꝵ nec artes. Idq ꝙ maximũ ẽ ut sit
aliqͥd ĩ mã potãte in eo qui re nlłi assentiet᷑ nõ
ent. ¶Ubi gͥ uͥtus si nicb̾ sitũ ẽ ĩ ipĩs nob̾. Ma¬
xime aũt absurdũ iuncia ĩ tpoꝵ eẽ pt̃ate qñeꝙͣ¬

Expanded text:
cipit adsentitur statim. Sed haec etiam secuntur, nec memoriam sine adsensione posse constare nec notitias rerum nec artes; idque quod maximum est, ut sit aliquid in nostra potestate, in eo qui rei nulli adsentietur non erit. ubi igitur virtus, si nihil situm est in ipsis nobisi? maxime autem absurdum
Abbreviated transcription (Latin):
tũ ⁊ id ꝙ ꝑcipi nõ possit doc̾e conãt᷑ eaqi distĩ¬
guere. ¶Cũ hus gͥ agamꝰ. qui hoc distĩgũt
illos ꝗ oĩa sit ict᷑a dñt. ut stellaꝵ nuͣs par
an inpar sit. qͣ despatos aliquos relinqͣmus.
et ĩ agenda iita et inq̃rendo ac disserendo.

Expanded text:
ssit docere conantur eaque distinguere. Cum his igitur agamus, qui haec distingunt, illos, qui omnia sic incerta dicunt ut stellarum numerus par an impar sit, quasi desperatos aliquos relinquamus. et in agenda vita et in quaerendo ac disserendo.
Abbreviated transcription (Latin):
etiã ip̃a sensus ẽ nͣale uĩ ht̃. quã intẽdit ad ea
quib monef᷑. ¶Itaqr alia nisa sit arripit ut
bus statõ utat᷑. aliqͣ sit reꝯbit equib memoria
orit᷑. ¶ Cet̾a añt siłitudi ͫ construit. ex qb effici¬
Et cũ accessit is arguͭ qr ꝯcło rexq ĩ miãbiliũ¬

Expanded text:
iam ipsa sensus est, naturalem vim habet, quam intendit ad ea quibus movetur. itaque alia visa sic arripit ut iis statim utatur, alia quasi recondit, e quibus memoria oritur; cetera autem similitudinibus construit, ex quibus efficieo cum accessit ratio ar
Abbreviated transcription (Latin):
florunit cũ acumĩe ĩgenii cũ admira ͥ qͦdã lepo¬
re dicendi ꝓxime alatide solo retẽta ẽ ¶Post
aũt conficta acarneade qui ẽ quartꝰ ad arcesila
audunt eĩ egesuĩ q̃. q̃ euandrũ audierat latidi
młtos ãnos declit. ¶Philone aũt inno patͦ¬
ciniũ achademie nõ defuit.
Ed ꝙ nos fac̾e nc̃

Expanded text:
floruit cum acumine ingeni tum admirabili quodam lepore dicendi proxime a Lacyde solo retenta est, post autem confecta a Carneade. qui est quartus ab Arcesila; audivit enim Hegesinum, qui Euandrum audierat Lacydi multos annos dedit. Philone autem vivo patrocinium Academiae non defuit. od nos facere nunc
Abbreviated transcription (Latin):
est natũ ꝙ postulabat hortensiꝰ. ut id ip̃m saltẽ
ꝑceptũ a sapiente dicẽt hus nicħ̾ posse ꝓcipii
Or antipatto ħ id̾ postulanti cũ di dice̾t eiq asfĩ
mae̾t. nicħ posse pcipi ꝯsentaneũ eẽ. ut alia nõ
possẽt. carneades accutiꝰ resistebat. ⁊ lar tm̃ ab¬
ẽẽ dicebat. ut ei ꝯsentaneũ eẽt ut max ͤ ã ĩpn¬
gnaret. Qui eĩ negaret ꝗcquã ẽẽ ne id ip̃m qd̾¬

Expanded text:
est natum, quod postulabat Hortensius, ut id ipsum saltem perceptum a sapiente dioeretis, nihil posse percipi. Sed Antipatro hoc idem postulantipercipi posse consentaneum esse ut alia non possent, Carneades acutius resistebat. nam tantum abesse dicebat ut id consentaneum esset, ut maxime etiam repugnaret. qui enim negaret quicquam esse quod p
Abbreviated transcription (Latin):
h̾ max̾ ⁊ pb̃ia iuditiũ uer ⁊ simñe bonoꝵ neq sapi¬
posse ẽẽ q aut cogͦscẽdi ẽẽ ntin igͦret aut ertre¬
mũ expetendi. ut aut ñ ꝓficistat᷑. aut qͦ puem¬
end̾ sit nesciat ħ̾ aũt hr̃e dubia. n is ita hĩet ꝯ¬
fidere ut mou̾i ñ possit ab horrẽ a sapĩa płimũ.
Hoc gͥ mͦ potiꝰ erat ab huo postu ͫ ut hec unũ i¬
saltẽ ꝑcipi nicħ posse ꝑceptũ ẽe̾ dic̾ent se de in¬
cħ̾ appbantis sit ut opinor dcm satio.
Eꝗtur disputatõ copiosa de ĩ
illa ꝙͣ s paulo abstrusior. ht eĩ aliqnͣtũ

Expanded text:
udicium veri et finem bonorum, nec sapiposse esse qui aut cognoscendi esse initium ignoret aut extremum expetendi, ut aut unde proficiscatur aut quo perveniendum sit nesciat;haecautem habere dubia nec is ita confidere ut moveri non possint abhorrere a sapientia plurimum. hoc igitur modo potius erat ab his postulandum ut hoc unum salterobantis — sit ut opinor dictum satis. Sequitur disputatio copiosa illa quidem sed paulo abstrusior — habet enim aliquantum
Abbreviated transcription (Latin):
mag̃ ꝙͣ sĩis disenserũt. ¶ Soc̾tes aũt de se ip̃o
d̾thens d̾ dispu ͤ płꝰ tribuebat hus qͦo uolebat
refelse. Ita cũ aliꝗd agͦsce̾t atq sentiret libent̾
ĩ illo ñ putand̾ ꝙ id fui̾t ĩsccͣte. p fu̾nt illa ue¬
quã artes suas renoni ut putat᷑ abstrac

Expanded text:
m sententiis dissenserunt, — Socrates autem de se ipse detrahens in disputatione plus tribuebat is quos volebat refellere; ita cum aliud diceret atque sentiret, libenter  non putandum quod idem fuerit in Socrate. Sed fuerint illa vequam Arcesilas Zenoni ut putatur obtrec
Abbreviated transcription (Latin):
de ꝗb heri dictũ acatullo ẽ tũ erãt allati allexã¬
nt̃a lenissimꝰ nͣ enĩ pot̾at fieri illo oitius stocha¬
chari tñ cepit. Mmabar neq eĩ ũquã. añ niderã.
At ille eracliti memo  inplorans q̃rere ex eo uide¬
rent᷑ ne illa philonis. aut ea nũ.ł ephilone. ułex
ullo achademica audiuiss alñ negabat. pbiloni
tũ scͥpt᷑ agͣscebat. ne id ꝗd̾ dubitaĩ pot̾at. ⁊ lã aderat

Expanded text:
erant allati Alexannatura lenissumus nihil enim poterat fieri illo mitius stomachari tamen coepit. mirabar; nec enim umquam ante videram. at ille Heracliti medriam inplorans quaerere ex eo viderenturne illa Philonis aut ea num vel e Philone vel ex ullo Academico audivisset aliquando. negabat, Philonis tamen scriptum agnoscebat; nec id
Abbreviated transcription (Latin):
eraclitũ studiose audirẽ ꝯtͣ anthicchũ disserẽtẽ
⁊ id̾ anthiochũ ꝯtͣ achademicos dedi anthiocho
oꝑam diligentiꝰ ut cãm ex eo totã cogͦscerẽ. ¶ Ita¬
qr cũ płes dies adhibito eraclito doctisq ꝯpłib.
ista una disputatõe ꝯsũpsimꝰ ¶Sr ea pare p̃t̾¬

Expanded text:
eraclitum studiose audirem contra Antiochum disserentem et item Antiochum contra Academicos, dedi Antiocho operam diligentius, ut causam ex eo totam cognoscerem. itaque conplures dies adhibito Heraclito doctisque conplurista una disputatione consumpsimus. sed ea pars
Abbreviated transcription (Latin):
pͥncipib cuuratis ñ ita decorẽ putẽt. ¶ Ego au̾t
tũ gͥcas litt̾as Marcũ catonẽ ĩ senectute diclicis¬
se accepini. Publiũ aut affricaĩ historie loqͣnt᷑ in
regione illa nobili qͣ aũt censura obut panecͥtu
ullũ auctorẽ reqro. ¶Restat ut hus rñdea̾ q

Expanded text:
cipibus civitatis non ita decoram putent. Ego autem cum Graecas litteras M. Catonem in senectute didicisse acceperim, P. autem Africani historiae loquantur in legatione illa nobili, quam ante censuram obiit, Panaetium ullum auctorem requiro. Restat ut iis respondeam qui