comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
nobis effectum: quo rõ humane uite pene oĩs
cõtinet᷑. Cum enĩ nã hoĩsi imbecillior sit ꝙͣ
ceteroꝵ aĩaliũ. que uł ad perferendã uim̃ sp̃oꝵ
uł ad incursiones a suis ip̃ibus arcendas: natu¬
xalib monumẽtig prouidẽtia telestis armauit.
Homini aũt̃ quia rahil istoꝵ datũ est accepit pisus
om̃ib miserationis astectum: qui plane uocatur
humanitas: quã nos met inmentẽ tueremͣ. Nã
si homo ad cõspectum alterurs hd̃ĩs effexaret
quod facere uideamus aĩantes quoꝵ naͣ soliuuiga
ta ẽ. Nulla est hoĩum sotietas. nłła urbiũ coñ¬
dendꝵ uł cura uł tõ sit. ne uita quidem
sans tuta cũ ceteris aĩalib exposita est. imbe¬
cillitas hõium: &si interse metipsos beluaꝵ
more seuirẽt: nõ mitot malus demẽtia Qd
eni dici pot de illo. qui nigram dixit cẽ tiuẽ.
quã cõsequens erat. ut etĩa picẽ albã eẽ diceret:

Expanded text:
nobis adfectum quo ratio humanae uitae paene omnis nobis adfectum quo ratio humanae uitae paene omnis continetur. cum enim natura hominis inbecillior sit quam ceterorum animalium, quae uel ad perferendam uim temporum uel ad incursiones a suis corporibus arcendas naturalibus munimentis prouidentia caelestis armauit, homini autem quia nihil istorum datum est, accepit pro istis omnibus miserationis adfectum qui plane uocatur humanitas, qua nosmet inuicem tueremur. nam si homo ad conspectum alterius hominis efferaretur, quod facere uidemus animantes quarum natura soliuaga est, nulla esset hominum societas, nulla urbium condendarum uel cura uel ratio, sic ne uita quidem satis tuta, cum et ceteris animalibus exposita esset inbecillitas hominum et ipsi inter semet ipsos beluarum more saeuirent. non minor in aliis dementia. quid enim dici potest de illo qui nigram esse dixit niuem? quam consequens erat ut etiam picem albam esse diceret!
Abbreviated transcription (Latin):
sine gła perdũt. Laudãt democcitũ: quod agros
suos reliquerit eosq pascria publica fieti pasius
4 probarem sidonast&. Nihil aut̃ sapiẽter it.
quod si abonũb fiat. inutile sit ac malũ. Sed
hec negligẽtia tolexabilius est. ꝙͣ illius qui pr̃i¬
moniu in numos redactũ effudit in mare. Ego
dubito utcũ ne sanus aut demens fuerit. Ab¬
ite inquit inprofundum male cupiditates. ego
uos mergam ne ip̃e mergar a uobii. Si tantus
pecunie contemtus ẽ. fat̃ illam bñficuim fac
humanitatẽ: largire ꝑauperib. Potest hoc qđ
proditurus ẽ. m̃stis succurrere: ne fame aut
siti aut nuditate moriant᷑. Imitate in saniã
salutem furorẽq tuditani. Sparge populo diri¬
pienda: potes & pecunia effugete. & tam̃ bene
collocaxe quia saluũ est quicꝗd plutibus ꝓ fuit.
e nonis aũt paria peccata quis probat. Sed omit¬
ter uitiu& morbos misericoͬdiã ponit. Adimit

Expanded text:
sine gratia perdunt. laudatur Democntus, quod agros sine gratia perdunt. laudatur Democntus, quod agros suos reliquerit eosque pascua publica fieri passus sit. probarem, si donasset. nihil autem sapienter fit, quod si ab omnibus fiat, inutile est ac malum. sed haec neclegentia tolerabilis. 20 quid ille qui patrimonium in nummos redactum effudit in mare? ego dubito utrumne sanus an demens fuerit. \'abite\' inquit \'in profundum malae cupiditates, ego uos mergam, ne ipse mergar a uobis. \' si tantus pecuniae contemptus est, fac illam beneficium, fac humanitatem, largire pauperibus: potes hoc quod perditurus es multis succurrere, ne fame aut siti aut nuditate moriantur. imitare insaniam saltem furoremque Tuditani: sparge populo diripiendam. potes et pecuniam effugere et tamen bene collocare, quia saluum est quidquid pluribus profuit. Zenonis autem paria peccata quis probat? sed omitter uitia et morbos misericordiam ponit. adimit
Abbreviated transcription (Latin):
tere ełĩa mulieres militare: & tõ silus publicissintꝰ¬
esse. & magratus gerere & imperia suscipere.
taq his arma Ex eques assignauit: Consequens
sẽ ut laniã & telam uiris: E intantiũ gestationes:
Iec uidit impossibilia cẽ que diceret: ex eo qđ
ad huc in orbe terre. neq tam stulta neq tã
dẽp̃hendantur: quid illos minores putabimꝰ.
quã nunꝙͣ sibi cã sapientes uideri solent. quã
cum pecunie contentu głiant᷑. fortis animus.
Sed expecto quid faciãt. &x quo ille cõtentus eua¬
dat. Tradita sibi aparẽtib pr̃ionia tanꝗͣ malũ
fugĩt. & desecũt & ne in tempestate naufta¬
ꝯuim faciant: intranquillũ se ultro precipitãt.
nõ uixtute: sed peruerso metu fortes: sic̃ illi
qui cũ timẽt ne abhoste uigulent᷑. ip̃i se iugu¬
lant. ut mortẽ morte deuitẽt: sic isti unde pos¬
sent głam liberalitatis acquirece: sine honore

Expanded text:
tere etiam mulieres militare et consiliis publicis intetere etiam mulieres militare et consiliis publicis interesse et magistratus gerere et imperia suscipere. itaque his arma et equos adsignauit: consequens est ut lanam et telam uiris et infantium gestationes. nec uidit inpossibilia esse quae diceret et ex eo, quod adhuc in orbe terrae neque tam stulta neque tam ncipes deprehendantur, quid illos minores putabimus? numquam sibi tam sapientes uideri solent quam cum pecuniae contemptu gloriantur. \'fortis animus.\' sed expecto quid faciant et quo ille contemptus euadat. tradita sibi a parentibus patrimonia tamquam malum fugiunt ac deserunt et ne in tempestate naufragium faciant, in tranquillum se ultro praecipitant, non uirtute, sed peruerso metu fortes, sicut illi, qui cum timent ne ab hoste iugulentur, ipsi se iugulant, ut mortem morte deuitent. sic isti unde possent gloriam liberalitatis adquirere, sine honore,
Abbreviated transcription (Latin):
piũt. que solent flagiosa & turpia iudicare.
sic uirtutẽ cum uult om̃ib dare: om̃ib ademit.
Nam reꝵ proprietas & uitioꝵ & uirtutũ maͣm
cõtinet. Cõmunitas aut̃ nĩhil aliud ꝙͣ uitioꝵ
licentiam. Nam uiri qui multas mulieres hñt
nihil aliud dici possũt ꝙͣ luxuriosi ac nepotes.
tem mulieres que a młtis hñtur: nõ utiq ad¬
ultere quia certum marimoniũ nullũ ẽ. sed
prostitute ac meretrices sint necesse est: Rede¬
ꝑit gͦ humanã uitam ad similitudinẽ nõ dicam
mutoꝵ. sed pecudum ac beluaꝵ. Nã uolucres
Et nidos suos tanꝗͣ geniales thoros concordi mete
aefendant. S fetus fuos quia suat certi amãt.
S si alienos ab ieceris abigut. At homo sapiens cõ-¬
tra mores hõiu cont̾ꝗ nam. scultiora ubi que
unitaretꝰ elegit. & qm̃ uidebat incegtis ãalib
marũ feminaꝵꝗ ñ eẽ diuisa: existimauit ꝓpoͣ¬

Expanded text:
piunt quae solent flagitiosa et turpia iudicari. piunt quae solent flagitiosa et turpia iudicari. sic uirtutem dum uult omnibus dare, omnibus ademit. nam rerum proprietas et uitiorum et uirtutum materiam continet, communitas autem nihil aliut quam uitiorum licentiam. nam uiri qui multas mulieres habent, nihil aliut dici possunt quam luxuriosi ac nepotes. item mulieres quae a multis habentur, non utique adulterae, quia certum matrimonium nullum est, sed prostitutae ac meretrices sint necesse est. redegit ergo humanam uitam ad similitudinem non dicam mutorum, sed pecudum ac beluarum. nam uolucres et nidos suos tamquam geniales toros concordi mente defendunt et fetus suos quia certi sunt amant et si alienos subieceris abigunt. at homo sapiens contra morem hominum contraque naturam stultiora sibi quae imitaretur elegit et quoniam uidebat in ceteris animarum feminarumque non esse diuisa, existimauit opor
Abbreviated transcription (Latin):
ht nec incõpore quidem. sed tota in hõii mente
uersatux. Qui ergo uult hoies adequare non
matrimonia. nõ opes subtrahere debet ded
tetogantiã: superbiã: tumorẽ: ut illi potentes
R elãti pares eẽ se mendacissimis scĩat. Detrac¬
ta ẽim diuitib insolentia & iniquitate. nihil
pates fuerit efficere nulla res alia. pretex xe¬
ligionem dei põt. Putat igitur se inuenilie ui.¬
sutiam. cum eas prorsus euexteret. Quia no
reꝵ fragiliũ: sed dementium debet ẽẽ cõmin¬
tas. Nam si iustitia uixtutum om̃iu mater ẽ.
cur ille singule colunt᷑ ip̃a subuertit᷑. Iulit eĩz
plato dñ om̃ia feagilitatem. que utiq nlła est ubi
proprii nihil habetur: Tulit ab stinẽtiam siquidem
nihil fuerit. quod abitineãt alienũ. Tulit tempe¬
rantia. Tulit castitatem que uirtutes: ut utroq
sexii maxime sunt. Tulit uerecũdiã: pudot̾e.¬
R modestiam: si honesta & legiptima ẽẽ incipi¬

Expanded text:
habet, ne in corpore quidem, sed tota in hominis mente habet, ne in corpore quidem, sed tota in hominis mente uersatur. qui ergo uult homines adaequare, non matrimonia, non opes subtrahere debet, sed adrogantiam superbiam tumorem, ut illi potentes et elati pares esse se etiam mendicissimis sciant. detracta enim diuitibus insolentia et iniquitate nihil ipares fuerint, quod efficere nulla res alia praeter religionem dei potest. putauit igitur se inuenisse iustitiam, cum eam prorsus euerteret, quia non rerum fragilium, sed mentium debet esse communitas. nam si iustitia uirtutum omnium mater est, cum illae singulae tolluntur, ipsa subuertitur. tulit autem Plato ante omnia frugalitatem, quae utique nulla est ubi proprii nihil habetur, tulit abstinentiam, siquidem nihil fuerit quo abstineatur alienum, tulit temperantiam, tulit castitatem, quae uirtutes in utroque sexu maximae sunt, tulit uerecundiam pudorem modestiam, si honesta et legitima esse inci
Abbreviated transcription (Latin):
norẽ tãꝙͣ pr̃i deferet cũ unde natus sit nesci¬
at. E quo fit. ut nõ etĩa aliersũ pro pr̃e
hẽat. sed etĩa pr̃em pro aliegio. Qͥ uid quod
uxor pot tẽ cõmunis: filius nõ põt.quẽ con¬
cipi nõ nisi ex uno necesse ẽ. Pariergo illi
uni cõmunitas ip̃a reclamãte naͣ.Cuperest
ut tm̃̃mͦ cõcordie cã. uxores uelint esse cõmu¬
nes. At nulla uehemẽtior discordiaꝵ ẽ cã. ꝙͣ
unius femine amultis marib appetitio. Quod
plato si rõne nõ potuit: exemplis potuit certe lad¬
moneri: & multoꝵ aĩalium: quã ob hoc uł acer¬
rime pugnãt. & hoĩum qui semper cb ẽã rem
grauia intus se bella gesserũt. Restat ut cõ¬
munio ista zuhil aliud habeat. preter ad ulteria
& libidines. Propter quas funditus eruendas¬
est uirtus uł maxime neceslaria itaq nõ iauenit
cõcordiam quã querebat. quia nõ uidebat unde
oriat᷑. nam iustitia in extr̾a positis nihil momẽti

Expanded text:
norem tamquam patri deferet, cum unde natus sit nescinorem tamquam patri deferet, cum unde natus sit nesciat? ex quo fit ut non tantum alienum pro patre habeat, sed etiam patrem pro alieno. quid quod uxor potest esse communis, filius non potest? quem concipi non nisi ex uno necesse est. perit ergo illi uni communitas ipsa reclamante natura. superest ut tantummodo concordiae causa uxores uelit esse communes. at nulla uehementior discordiarum causa est quam unius feminae a multis maribus adpetitio. quod Plato si ratione non potuit, exemplis certe potuit admoneri et mutorum animalium, quae ob hoc uel acerrime pugnant, et hominum, qui semper ob eam rem grauissima inter se bella gesserunt. Restat ut communio ista nihil aliut habeat praeter adulteria et libidines, propter quas funditus eruendas uirtus est uel maxime necessaria. itaque non inuenit concordiam quam quaerebat, quia non uidebat unde oriatur. nam iustitia in extra positis nihil momenti
Abbreviated transcription (Latin):
tes fututas fuisse si aͬpͥħi regnarent: aut reges
philo sopharent᷑. Huic uoͣ tam uisto tam ȩquo uiro
regnũ dares. qui aliis abstulisig sua aliis dõmodas¬
set aliena: Pstituillh pudicitiat feminaꝵ: que
nullus unꝗ̃ nõ modo reꝵ sed ne tyr̃anus quidẽ
fecit: quã uoͣ iutulit ronem tupissimi huiꝰ cõsilis.
i inquit ciuitas concors exit. & amoris mutui
cõstricta uinculis. si om̃es om̃iu fuetit. & mari¬
ti & pr̃es & uxores & liberi. quȩ ista cõfusio gnĩs
humani est: qtio seruari caritas põt ubi nihis cer¬
tr e quod amet᷑. Quis aũt uix mulierem. aut
uirũ mulier diliget. nisi habitauerĩt sempex una.
nisi deuota mẽni & seruata inuicẽ fides indi¬
uiduam fecerit caritatem: que uirtus in illa ꝓ-¬
miscua uoluptate locũ nõ ht̃. Item si om̃s dium
liberi sũt. quis amare filios tamꝙͣ suos potexit.
cũ suos ẽẽ aut ignoret: aut dubitet: Quis ho¬

Expanded text:
tes futuras fuisse, si aut philosophi regnarent aut reges tes futuras fuisse, si aut philosophi regnarent aut reges philosopharentur. huic uero tam iusto, tam aequo uiro regnum dares, qui aliis abstulisset sua, aliis condonasset aliena, prostituisset pudicitiam feminarum, quae nullus umquam non modo rex, sed ne tyrannus quidem fecit? quam tamen intulit rationem turpissimi huius consilii? sic inquit ciuitas concors erit et amoris mutui constricta uinculis, si omnes omnium fuerint et mariti et patres et uxores et liberi. quae ista confusio generis humani est? quomodo seruari caritas potest, ubi nihil certum est quod ametur? quis aut uir mulierem aut mulier uirum diliget, nisi habitauerint semper una, nisi deuota mens et seruata inuicem fides indiuiduam fecerit caritatem? quae uirtus in illa promiscua uoluptate locum non habet. item si omnes omnium liberi sint, quis amare filios tamquam suos poterit, cum suos esse aut ignoret aut dubitet? quis ho
Abbreviated transcription (Latin):
te igͬ soceate. nõ fugit platonem iustine iuim ineꝵ¬
tate cõsistere: si quidem or̃as pari doditione nascã¬
tur. Ergo nihil inquit priuati ac pͥi hãt. sed ut pa¬
res ee possint quod iustite rõ desidexat: om̃ĩa
in tõmune possideãt. fieti hoc pot. ꝙͣ diu depecunia
dici uidet᷑. Q uod ip̃m ꝙͣ ĩmpossibile sit & ꝙ̃
iniustum: poterã in multis rebus ostendere. Ton¬
cedamus tãm ut possit fiexi. Om̃s enĩ sapientes
exũt. & pecuniã contenaẽt. quo ergo ilbõ cõmi¬
nuta illa perduxit.Matrimonia inquit cõ¬¬
munia esse debent .s. ut ad eandem mulierem
młti uiri tãꝙͣ canes cõfluãt. & is utiq obtine-
at qui uirib uicerit. aut si sapientes sunt ut
pħi. expectent: ut uiribus tanꝙͣ lupanar obeãt.
Omiram platonis equitatẽ. Ubi ẽ igitur iurtus
castitas ubi fides cõiugalis que si tollas om̃is iu¬
stitia sublata ẽ. At idem dixit. Beatas ciuita¬

Expanded text:
nte igitur Socrate, non fugit Platonem, justitiae vim in aeqnte igitur Socrate, non fugit Platonem, justitiae vim in aequitate consistere; siquidem omnes pari conditione nascuntur. Ergo nihil inquit privati ac proprii habeant: sed ut pares esse poin commune possideant. ferri hoc potest, quamdiu de pecunia dici uidetur. quod ipsum quam inpossibile sit et quam iniustum, poteram multis rebus ostendere, concedamus tamen ut possit fieri: omnes enim sapientes erunt et pecuniam contemnent. quo ergo illum communitas ista perduxit? matrimonia quoque inquit communia esse debebunt: scilicet ut ad eandem mulierem multi uiri tamquam canes confluant et is utique optineat 20 qui uiribus uicerit aut, si patientes sunt ut philosophi, expectent, ut uicibus tamquam lupanar obeant. o miram Platonis aequitatem! ubi est igitur uirtus castitatis? ubi fides coniugalis? quae si tollas, omnis iustitia sublata est. at idem dixit beatas ciuita
Abbreviated transcription (Latin):
Uerum idem per cane &x anserem deierabat. O
hoĩem scueram ut ait ⁊ eno epicureus ineptũ.
perditum. desperatum si cauillari uoluit religio¬
nem: demẽtem si hoc sexie fecit: ut aĩal turp̾is¬
simũ pro deo haberet: Quis iam supersittiores
ceyptioꝵ audeat reprehẽdere. quas socrates athe¬
tus auctoritate cõfirmauit sua. Illud uo̾ nõ ne
sũme uanitatis: qđ ante mõtem familiares
suos rogitauit: ut esculap̾io gallum quẽ no¬
uerãt p̾ro se sacrarẽt᷑. timuit u ne apud xa-¬
damanthum receptorem reus uoti fieret. ab
escdepio demẽtissimũ hoĩem putarẽ: si morbo af¬
fectus periss& cũ uõ sanus hoc fecerit: ẽ ipe in¬
sanus qui euiti putat ẽe sapiente. En cuiul
sporibus natuma se eẽt homo sapiens gratuletur
cu totam pħiam repudiasset: eo se cõtulit ut de uit¬
tute atq officio quereret: itaq no dubito. quin
auditores luos iustitie preceptis exudierit. Doce¬

Expanded text:
Verum idem per canem et anserem dejerabat. O Verum idem per canem et anserem dejerabat. O hominem scurram ut ait Zeno epicureus ineptum, perditum, desperatum, si cavillari voluit religionem; dementem, si hoc serio fecit, ut animal turpissimum pro Deo haberet! Quis jam superstitiones Aegyptiorum audeat reprehendere, quas Socrates Athenis auctoritate confirmavit sua? Illud vero nonne summae vanitatis, quod ante mortem familiares suos rogavit, ut Aesculapio gallum, quem voverat, pro se sacrarent? Timuit videlicet, ne apud Rhadamanthum reciperatorem voti reus fieret ab Aesculapio. Dementissimum hominem putarem, si morbo affectus periisset. Cum vero hoc sanus fecerit, est ipse insanus, qui eum putat fuisse sapientem. En, cujus temporibus natum esse se homo sapiens gratulatur.cum totam Physicam repudiasset, eo se contulit, ut de virtute atque officio quaereret. Itaque non dubito, quin auditores suos justitiae praeceptis erudierit. Doce
Abbreviated transcription (Latin):
celum ad cuius cõtemplationem. sumus excitati
nihil deniq lux ip̃a pertineat: Certe uretus
nri cã de celo est. Ꝙ si hoc sensit nõ ee de
rͦbus celestibus disputandũ ne illoꝵ quidem
rõnem poterat cõprehendete que sub pedibui
hebat. Quid ergo. Num eͣrauit in u̾bis. uerisi¬
mile nõ ẽ. sed nimirũ id sensit quod locutus ẽ. re¬
ligioni minime seruiẽdum. quod si aperte diceret
nõmo pateret᷑. Quis cñi nõ sentiat hũc mũdum
tam mirabili ratione perfectum: aliqua prouidetia
rubernadi: qnquidem nihel ẽ qđ possit sine ullo
moderatore cõsistere: Sĩc domus ab habitatore
deserta dilabit᷑. nauis sine gubẽnator abit pessum.
R cõpus relictũ ab aĩa defluit: nedum pritemus fãtã.
istã mołẽ. aut dõstrui sine artifice. aut frare tana¬
di sine zectore potuisse. Quod si publicas illas
religiones uoluit euertere: non imptobo quin
era  laudabo: si ip̃e quod est melius inuenerit.

Expanded text:
coelum, ad cujus contemplationem sumus excitati; coelum, ad cujus contemplationem sumus excitati; nihil denique lux ipsa pertineat: certe victus nostri causa de coelo est. Quod si hoc sensit, non esse de rebus coelestibus disputandum, ne illorum quidem rationem poterat comprehendere, quae sub pedibus habebat. Quid ergo? num erravit in verbis? Verisimile non est: sed nimirum id sensit, quod locutus est, religioni minime serviendum: quod si aperte diceret, nemo pateretur. Quis enim non sentiat, hunc mundum tam mirabili ratione perfectum, aliqua providentia gubernari? quandoquidem nihil est, quod possit sine ullo moderatore consistere. Sic domus ab habitatore deserta dilabitur; navis sine gubernatore abit pessum; et corpus, relictum ab anima, diffluit: nedum putemus, tantam illam molem aut construi sine artifice, aut stare tamdiu sine rectore potuisse. Quod si publicas illas religiones voluit evertere, non improbo, quin etiam laudabo, si ipse quod est melius invenerit.
Abbreviated transcription (Latin):
uiris nõ liceat. tam̃ a uiris fabricata sũt. hi uero
no im̃ impietatis crimen effugiũt. sed quod ẽ młto
indignius eloquẽtie famã &x ingenii głam cõ sequ¬
unt᷑. Quid s. aliꝗd inuestigare postent: lũt ei
inuenerit. Nam siuerũ uł fortuito uiderit qđ
sepius cõtingit. cõmittũt ut ab aliis pro falso re¬
fellat Nc̃ eĩ descendit aliquis de celo. qui sen¬
tentiã de singuloꝵ opinionib ferat. qua ꝑꝑ ne-
mo dubitauerit eos qui ista cõquirãt. staltos
ineptos. in sanos esse Aliquid gͦ socrates huĩt
cordis humani: qui cũ intelligeret. hoc nõ posle
inueniri. ab eiusmodi questionib le remouit.
Uercorq in eo solo: multa eñ sũt eius nõ modo lau¬
de digna: sed & xeprchẽsione digna. inquibus fut
suoꝵ simillimus. Ex his unũ eligã quocdab
om̃ib sit ꝓbatum. Celebre hoc prouerbil̃ socea¬
tes hũit. Quod supra nos nihil ad nos: Protũ

Expanded text:
uiris non liceat, tamen a uiris fabricata sunt. hi uero uiris non liceat, tamen a uiris fabricata sunt. hi uero non tantum inpietatis crimen effugiunt, sed, quod est multo indignius, eloquentiae famam et ingenii gloriam consecuntur. quid si aliquid inuestinuenerint. nam si uerum uel fortuito uiderint, quod saepius contingit, committunt ut ab aliis id pro falso refellatur. non enim descendit aliquis e caelo qui sententiam de singulorum opinionibus ferat. quapropter nemo dubitauerit eos qui ista conquirant stultos ineptos insanos esse. aliquid ergo Socrates habuit cordis humani, qui cum haec intellegeret non posse inueniri, ab eiusmodi quaestionibus se remouit, uereorqde indigna, sed etiam reprehensione dignissima, in quibus fuit suorum simillimus. Ex his unum eligam, quod ab omnibus sit probatum. Celebre hoc proverbium Socrates habuit: « Quod supra nos, nihil ad nos. » Procu
Abbreviated transcription (Latin):
de quoq & ericiã eiuidem soccatis assiduodi audic¬
tores tuise quoꝵ alter hostis ptĩe acerimuis fũt¬
Alter crudelissimuis omiu tyrannoꝵ Uidenuis
nur quid in socrate ip̃o tam magntũ fuerit ut hõ
supiens marito gcas geret illis ip̃ibus ẽt̃ natũ nõ
inquo illos no excordes tantu fuissȩ arbitror
sed esiã ⁊impios quod in secrata celestis illiui ꝓuidẽ¬
be curiosos oculos uoluerit ⁊ mutere. Rõme &
inplerisq urbib icimus. ẽẽ quedã sacra que a¬
spici auiris netas habet᷑. Abscinẽt igͤ aspectuy
quib illa tõtaminar tiõ licce. Et si forte ułer¬
eius. de inde instauratione bnficis scelus expiat᷑.
Tuid his facias. qui incõcessa scrutari uolũt. Nimi¬
xũ małto sceleratiores: qui archana mudi p ex
hoc celeste templum perfanare impiis disputa¬
tiotub querũt ꝗͣ qui eadẽ ueste. ac bone dee
aut cȩleris intrauerit. que penetralia ꝙͣuis adire

Expanded text:
dem quoque et Critiam ejusdem Socratis assiduos audidem quoque et Critiam ejusdem Socratis assiduos auditores fuisse; quorum alter hostis patriae acerrimus fualter crudelissimus omnium tyrannorum? Videamus nunc quid in Socrate ipso tam magnum fuerit, ut homo sapiens merito gratias ageret illius temporibus esse se natum. non in quo illos non excordes tantum fuisse arbitror, sed etiam inpios, quod in secreta caelestis illius prouidentiae curiosos oculos uoluerint inmittere. Romae et in plerisque urbibus scimus esse quaedam sacra quae aspici a uiris nefas habeatur. abstinent igitur aspectu quibus contaminare illa non licet, et si forte uel erejus, deinde instauratione sacrificii, scelus expiatur. Quid his facias, qui incorum multo sceleratiores qui arcana mundi et hoc caeleste templum profanare inpiis disputationibus quaerunt quam qui aedem Vestae aut Bonae Deae aut Cereris intrauerit. quae penetralia quamuis adire
Abbreviated transcription (Latin):
mutare nãm seatus sui nõ põt. ꝙͣ ĩgnis aue deor¬
sum niti: aut intransuersum fluminis nõ flã¬
mam suã fundet̃. Qxistimauit ig̾ hõ sapieni
potuisse fieri ut aĩa que tũc exat ĩnplatone in
aliquod mutũ aĩal includeret᷑. ess&ꝗ humano
sensu predicta ut intelligeret:. ac doleret se incõ¬
gruenti cõpori oneratã: quãto sanius faceret. si
gratias agete se diceret quđ ingeniosus quod
Aocilis natus cẽt: quod in his opĩpus ut liberaliter
erudiretur. Nam qũd athenis natus ẽẽt̃. quid ineo bñ fici
fiudran no fburum extiterũt ia alis cuuitetibus excellẽ¬
fi ingenio atꝗ doc txia ruer quil nreliores sitgule¬
mi i Sehe metuises fuerũt. ꝙͣ ta houon milia furlle cre¬
damut qui ql athenag nati R ppibus socratisiin¬
dartifa b stulti fuerut. Non etii parietes auioi
fafiem Num socrates ingenia liscentibus potuit
cõmodare. Nõueit inmentẽ plagonisiul alcbia¬

Expanded text:
mutare naturam status sui non potest quam ignis aut deormutare naturam status sui non potest quam ignis aut deorsum niti aut in transuersum fluminis modo flammam suam fundere. existimauit igitur homo sapiens potuisse fieri, ut anima quae tunc erat in Platone, in aliquod mutum animal includeretur essetque humano sensu praedita, ut intellegeret ac doleret incongruenti se corpore oneratam. quanto sanius faceret, si gratias agere se diceret, quod ingeniosus, quod docilis natus esset, quod in iis opibuerudiretur. Nam quod Athenis natus est, quid in eo beneficii fuit? An non plurimi extiterunt in aliis civitatibus excellenti ingenio atque doctrina viri, qui meliores singulmnes Athenienses fuerunt? Quanta hominum millia fuisse credamus, qui et Athenis nati, et temporibus Socratis, indocti tamen, ac stulti fuerunt? Non enim aut parietes, aut lari? Num Socrates ingenia discentibus potuit commodare? Non venit in mentem Platoni Alcibia
Abbreviated transcription (Latin):
quasi aut in nr̃a fuerit popotestate ne nasceremur:
aut uitam nobis fortuna tribuat nõ deui: aut ui-¬
uendi rõ quicꝗͣ simele incendio hr̃e uideat᷑. Non
dissimile platonis illđ quod aiebat: se gr̃as agere ne¬
primũ qđ homo natus eẽt potius ꝙͣ mutum᷑ aĩal
deiñ quoslias potius ꝙͣ femĩa. quod grecus potius¬
ꝙͣ barbarus. Postremo quod athemiensis. & ip̃ibus
socratis. Dici nõ põt ꝙͣtam hominib cecitatemo
ꝙͣtos paciat ercores ignoratio ueritatis. Ego plane
Stendexin. Ninꝙ quicꝙͣ inrebus hum̃arus dic¬
tum eẽ deliruis. quasi uo si aut harbarus aut
mulier auersianus deniq natus ẽẽt: Idẽ ip̃e pla¬
to ño det ac nõ illđ iꝑm quod natus fuisset. Sed
rudelic& pythagore credidit: qui ut uetaret hoies
ua corpora inducere. cum idem artifex qui ꝑei¬
mas aliquãdo fecerat. potuerit: semper nouas fa¬
care. Impossibile quia recte r̾onis aĩa. tam im¬

Expanded text:
quasi aut in nostra fuerit potestate, ne nasceremur, quasi aut in nostra fuerit potestate, ne nasceremur, aut vitam nobis fortuna tribuat, non Deus, aut vivendi ratio quidquam simile incendio habere videatur. Non dissimile Platonis illud est. quod aiebat, se gratias agere nuod homo natus esset potius quam mutum animal, deinde quod mas potius quam femina, quod Graecus quam barbarus, postremo quod Atheniensis et quod temporibus Socratis. dici non potest quantam mentibus caecitatem, quantos pariat errores ignoratio ueritatis. ego plane contenderim numquam quicquam in rebus humanis dictum esse delirius: quasi uero si ant barbarus aut mulier aut asinus denique natus esset, idem ipse Plato esset ac non illud ipsum quod natus fuisset. sed uidelicet Pythagorae credidit, qui ut uetaret homines ua corpora inducere, cum idem artifex qui primas aliquando fecerat, potuerit semper nouas facere, inpossibile, quia rectae rationis anima tam in
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ ixquisitas &uarias traducat uoluꝑtates: mori
cupiuit. si quid forte his amaritudinis iuperue¬
nit. & sic hñt tanꝙͣ illis tumꝙͣ fuerit bñ.: si ali¬
quãdo fuerit male. Damnãt ig  uĩtam om̃em¬
bonis plenã. que nihil aliud ꝙͣ malis opinant᷑.
H inc inepta illa sentẽtia nata ẽst: hãc eẽ mottẽ
quã nos uitã pretemus illam uita quã nos pro
morte teneamus: Ita primũ bonũ ẽẽ nõ nasci.
ecundum citius mori: quȩ ut maioris sit aucto¬
ritatis si leno attribuit᷑. Cicero intõsolatione
fio longe inquit nasci optimũ: nec in hos scopit¬
los incidere uite. Proximũ aũt si natus sis
qͣaprimũ mori tanꝙͣ ex intendio fugere uio¬
Tentĩa fortune: credidisse se illi in manissimo
dicto. Ex inde apparet quod udiecit aliquid de
quid aut malũ. sc̃sus efficit. de inde cur om̃e uitã
nihil aliud ẽẽ ꝙͣ scopulos. & iacendium putauerit

Expanded text:
per exquisitas et varias traducant voluptates, mori per exquisitas et varias traducant voluptates, mori cupiunt, si quid forte his amaritudinis supervenit; et sic habent, tamquam illis nunquam fuerit bene, si aliquando fuerit male. Damnant igitur vitam omnem, plenamque nihil aliud, quam malis opinantur. Hinc nata est inepta illa sententia, hanc esse mortem, quam nos vitam putemus; illam vitam, quam nos pro morte timeamus: ita primum bonum esse, non nasci, secundum citius mori. Quae, ut majoris sit auctoritatis, Sileno attribuitur. Cicero, in Consolatione: « Non nasci, inquit, longe optimum, nec in hos scopulos incidere vitae; Proximum autem, si natus sis, quamprimum mori, tanquam ex incendio effugere violentiam fortunae. » Credidisse illum vanissimo dicto exinde apparet, quod adjecit aliquid de quid, aut malum, sensus efficit. Deinde, cur omnem vitam nihil aliud esse, quam scopulos, et incendium putaverit;
Abbreviated transcription (Latin):
nari. Quod ig᷑ erit discrimen uirtutis ac sceletis:
si nihil intexess&. utrũ ne aristides sit aliquidi
an phalaris. utrũ cato an catilina: sed hãc repu-¬
gnantĩa reꝵ sentẽtiaꝵq nõ sertit nisi qui tenet
ueritatem. Ciquis igit̾ nos roget. utgũ ne bonũ
sit mors an malum᷑. respondebimus qualitatẽ
eius & ͤ uite xone pendere: Nam sic̃ ip̃a uita
bonum ẽ bonũ est: si cum uirtute uiuat malum
si cũ scelere. Su mors expreterite uite actibus pon¬
deranda ẽ: ita fit ut si uita indei religione fean¬
suita e. mors malũ nõ sit quesi teamilatio sit ad
i motlitatem. Si aliter malum su mecesse ẽ. qni
imlixt ded eterna supplicia tran smiitit. Qu&¬
Qͣ dĩcemus nisi extare illos. qui aut mõtemap¬
pet̃t tanꝙͣ bonũ: aut rutã fugiũt tanꝙͣ malum
hsi quođ sũt iniquissimi: quia ꝑauelora mala
no pensant honis pluximis. Nam cũ om̃e uita

Expanded text:
nari. quod igitur erit. discrimen uirtutis ac sceleris, nari. quod igitur erit. discrimen uirtutis ac sceleris, si nihil interest utrumne Aristides sit aliquis an Phalaris, utrum Cato an Catilina? sed hanc repugnantiam rerum sententiarumque non cernit nisi qui tenet ueritatem. si quis igitur nos roget utrumne bonum sit mors . an malum, respondebimus qualitatem eius ex uitae ratione pendere. nam sicut uita ipsa bonum est, si cum uirtute uiuatur, malum, si cum scelere, sic et mors ex praeteritis uitae actibus ponderanda est. ita fit ut si uita in dei religione transacta sit, mors malum non sit, quia translatio est ad inmortalitatem: sin aliter, malum sit necesse est, quoniam ut dixi ad aeterna supplicia transmittit. quergo dicemus, nisi errare illos, qui aut mortem appetunt, tamquam bonum, aut vitam fugiunt, tamquam malum? nisi quod sunt iniquissimi, qui pauciora mala non pensant bonis pluribus. Nam cum omnem vitam
Abbreviated transcription (Latin):
hoc falsum est. Docent ei diuinȩ lr̃e nõ ex¬
tiagui aĩas. sed aut proiustitia premio affici.: aut
poena ꝓ sceleribus sempiterna. Nec enĩ fas ẽ ut
eũ qui sceleratus inuita felicitex fuerit. estugee
quod mereret᷑. aut qui obiustiam nuẜrimug
fuei̾t. sua mẽcede frgudari. Quod adeo uerũ ẽ.
ut idem tullius in cõsolatione: nõ casdem sedes
encolẽr iustos atq impios predicauerit. Nec enĩ
om̃ib inquit idem illi sapiẽtes arbitratti sũt cun-¬
dem cursum incelo patere. Nam uitus & scele¬
ribus cõtaminatos. deprimi ⁊ntenebeas atq in
ceno iacere docuerũt. Castos aũt aĩos. puros:
integros. in cõruptos: bonis et studus atq artib
ixpolitos: lequi quodã & facili lapsu ad deos id ast
ad naͣm sui similẽ peruolare: ua snĩa superiori
illi argumẽto repugnat. Illud enĩ sic assuptum
ẽ:tanꝙͣ necesse sit. hominẽ natũ ĩmo̾talitate do¬

Expanded text:
hoc falsum est. Docent enim divinae Litterae, non exhoc falsum est. Docent enim divinae Litterae, non extingui animas: sed aut pro justitia praemio affici, aut poena pro sceleribus semeum qui sceleratus in uita feliciter fuerit, effugere quod meretur aut eum qui ob iustitiam miserrimus fuerit, sua mercede fraudari. quod adeo uerum est, ut idem Tullius in Consolatione non easdem sedes incolere iustos atque inpios praedicauerit. nec enim omnibus inquit idem illi sapientes arbitrati sunt eundem cursum in caelum patere. nam uitiis et sceleribus contaminatos deprimi in tenebras atque in caeno iacere docuerunt, castos autem animos, puros integros incorruptos, bonis etiam studiis atque artibus expolitos leui quodam et facili lapsu ad deos id est ad naturam similem sui peruolare. quae sententia superiori illi argumento repugnat. illut enim sic adsumptum est, tamquam necesse sit omnem hominem natum inmortalitate do
Abbreviated transcription (Latin):
nunqͣ sibi causa petulanter mentiẽdi licentiam
uindicass& sed deridenda ẽ hominis leuissimi
uanitas. Quid de cicexone faciemus. qui tum
inpncipio tdplationis sue dixiss& iuendoꝵ sca¬
letu t tasci hões: Iterauit id ip̃m postea quali
ab iurgans eum: qui uitam nõ ẽẽ penã malii
putet᷑. Recte gꝰ profatus ẽ: exxore ac miserabi¬
li ueritans ignoratia se teneri. At illi qui de
hono mortis disputãt᷑. qui nihil ueri sciuĩt. sic
srq umẽtant᷑ Si nihil ẽ põt mortẽ nõ ẽtna
sunti mors: aufert eiz sensum mali: si aũt su¬
persũt aie enia bonũ est quia ĩtmõtalitas seꝗt᷑
qua sontetiam Cicero de legibus sic explicauĩt
Ipatulemirq nobis qm̃ mori aut leuote quã qui
I ꝑ iultan auł certe nõ deterionem allatura est¬
statum Nam sine corpore aĩo uigente. diuina uita
ẽ. sensu peceunte nihil om̃io ẽ m̾ali. Argute ut sibi
uidet᷑. qua sinihil ẽẽ aliud possit. At qui utrũq

Expanded text:
numquam sibi tam petulanter mentiendi licentiam numquam sibi tam petulanter mentiendi licentiam uindicasset. sed deridenda hominis leuissimi uanitas. quid Cicerone faciemus? qui cum in principio Consolationis suae dixisset luendorum scelerum causa nasci homines, iterauit id ipsum postea quasi obiurgans eum qui uitam non esse poenam putet. recte ergo praefatus est errore ac miserabili ueritatis ignorantia se teneri. At illi qui de mortis bono disputant quia nihil ueri sciunt, sic argumentantur: si nihil est post mortem, non est malum mors; aufert enim sensum mali. si autem supersunt animae, etiam bonum est, quia inmortalitas sequitur. quam sententiam Cicero de Legibus sic explicauit: gratulemurque nobis, quoniam mors aut meliorem quam qui est in uita aut certe non deteriostatum. Nam sine corpore animo vigente, divina vita est; sensu carente, nihil profecto est mali. » Argute, ut sibi videbatur, quasi nihil esse aliud possit. Atqui utrumque
Abbreviated transcription (Latin):
subiectum. quasi quicꝙͣ merearis boni: qui prem.
qui dñm. qui regem tuũ nescis. qui quis daris¬
sima lucem in tuearis oculis: mente tñ cecus es
&x inprofundis ignorãtie tenebris iaces. Que igno¬
xantia efficit: ut quosdã dicet̃ nõ puderet id arco
nos ẽt natos: ut scelerũ poenas lueremus. Quo
quid delirius dici põt. nescio: nõ uideo ubi eni
uł que scelera potiũmus ad mitere. qui oñionõ
fuimus nise forte nõ credemus inepto illi seni
quiin se priori uita euforbiũ fuiile mẽtitus
est Hic credo qđ erat ex nobili gnͣe natus fa¬
miliam sibi ex homeri carminib ad optauit:
ed fortasse uł errore aliquo uł gr̃ã sit effectum
ut ip̃t solus letheũ gurgitẽ nõ attingeret. necob¬
liuionis aliꝗd gustauet̾it iudelic&: senex uanus
sc otĩose anicule solent fabulas tanꝗͣ in fantulis
credulis frnxit. Quod si bene senxsissent: de
bis quib hec locutus est si hoĩes cos existimasiet

Expanded text:
subjectum: quasi quidquam merearis boni, qui patrem, subjectum: quasi quidquam merearis boni, qui patrem, qui dominum, qui regem tuum nescis; qui quamvis clarissimam lucem intuearis oculis, mente tamen caecus es, et in profundis ignorantiae tenebris jaces. Quae ignorantia effecit, ut quosdam dicere non puderet, idcirco nos esse natos, ut scelerum poenas lueremus: quo quid delirius dici possit, non video. Ubi enim, vel quae scelera potuimus admittere, qui omnino non fuimus? Nisi forte credemus inepto illi seni, qui se in priori vita Euphorbum fuisse mentitus est. Hic, credo, quod erat ignobili genere natus, familiam sibi ex Homeri carminibus adoptavit. ed fortasse uel errore aliquo uel gratia sit effectum, ut ille solus Lethaeum gurgitem non adtigerit nec obliuionis aquam gustauerit. uidelicet senex uanus, sicut otiosae aniculae solent, fabulas tamquam infantibus credulis finxit. quodsi bene sensisset de iis quibus haec locutus est, si homines eos existimasset,
Abbreviated transcription (Latin):
fas pħi auctoritate compulsus ẽ. Et hic tanĩ
aliquã moriẽdi cam iudet᷑ huisse odium secui¬
tutis. Quid ambrachiotes ille. qui cã eundẽ
librum perlegiss&: precipitem se dedit: nllam
aliam ob cãm: nisi quod platoni credidit. exe¬
crablis prorsus ac fugienda doctrina: si abigit
Ex iustinata potius erudiss&. Nam mihi cato uidet᷑
cãm quesisse moriendi: nõ tam ut cesarem fager&.
ꝙͣ ut stoicoꝵ decretis obtemperaret: quos sectabat᷑:
siuĩq nom grandi aliquo facinore datificaret: cui
uolebat etia in ip̃o belli ciuilis ardore: quã ut bñ
meritꝰ de re.p̃. uideret᷑ duob optimis ciuibus
Cicerone & catone seruatis. Ced redeamus ad
eos: qui moͬtem probono laudant. de uita que¬
reris quasi uixeris: aut unꝙͣ tibi rõ cõstiterit.
cũ om̃io sis natus. Nõne igit᷑ tibi uersus ille &
cõmunis om̃iu p̃r: terrentĩanũ illd iure incre¬
paueit. Prius disce quid sit uiuere: si displicebit
uita: tum isthoc uterẽ. Indignaris te malis esse

Expanded text:
fas philosophi auctoritate compulsus est; et hic tamen aliquam moriendi causam videtur habuisse, odium servitutis. Quid Ambraciotes ille, qui, cum eumdum librum perlegisset praecipitem se dedit, nullam aliam ob causam, nisi quod Platoni credidit? Execrabilis prorsus ac fugienda doctrina, si abigit et iustitiam potius erudisset. nam mihi Cato uidetur causam quaesisse moriendi non tam ut Caesarem fugeret, quam ut Stoicorum decretis obtempnomenque suum grandi aliquo facinore clarificaret: cui volebat, etiam in ipso belli civilis ardore, quam ut bene mereri de Republica videretur, duobus optimis civibus Cicerone et Catone servatis. Sed redeamus ad eos qui mortem pro bono laudant. De vita quereris, quasi vixeris, aut umquam tibi ratio constiterit, cur omnino sis natus. Nonne igitur tibi verus ille et communis omnium pater Terentianum illud jure increpaverit: Prius disce, quid sit vivere; Si displicebit vita, tum isthoc utitor. Indigaris te malis esse
Abbreviated transcription (Latin):
R empedodes qui se inardentis ethne specus intem¬
pesta nocte deiecit ut dũ rȩpente nõ apparuiss&
abisse ad deoiꝰ crederet᷑. ẜꝵ romanis cato qui fuit
⁊iom̃i sua uita socratice uatiitatis imitator Nã
demoeritus fuit in alia pesuasione sed tt̃ĩ spon¬
te suo leto caput obtulit ip̃e. quo nihil sceleratiꝰ
fieti pot. Nam s homitida nefaeius ẽ quis
hõis extinctor ese: eidem sceleri cbstrictus est
qui se necat:. quia hoĩem necat. Imo uo̾ maius
ł id facinus existimadũ auus ultio soli deo sub¬
iacet. Nam sic̃ in hãc uitam nõ nr̃a sponte ueni¬
mus: ita rursus ex hoc domicilio corporis quod
tuẽdum nobis assignatũ est. eiusdem iussu
recedendũ est. qui nos in hoc cõpus induxit:
tam diu habitaturos. donec iubeat emitti. Et
si uis aliꝗͣ inferat᷑: equa mẽte ꝑatiendũ ẽ: cũ
exfincta innocẽtis aĩa inulta ẽẽ nõ possit. ha¬

Expanded text:
ut Empedocles, qui se in ardentis Aetnae specus intemut Empedocles, qui se in ardentis Aetnae specus intempesta nocte deiecit, ut cum repente non apparuisset, abisse ad deos crederetur, et ex Romanis Cato, qui fuit in omni sua uita Stoicae uanitatis imitator. nam Democritus in alia fuit persuasione, sed tamen sponte sua leto caput obuius optulit ipse, quo nihil sceleratius fieri potest. nam si homicida nefarius est, quia hominis extinctor est, eidem sceleri obstrictus est qui se necat, quia hominem necat. immo uero maius esse id facinus existimandum est, cuius ultio soli deo subiacet. nam sicut in hanc uitam non nostra sponte uenimus, ita rursus ex hoc domicilio corporis, quod tuendum nobis adsignatum est, eiusdem iussu recedendum est, qui nos in hoc corpus induxit tamdiu habitaturos, donec iubeat emitti. et si uis aliqua inferatur, aequa mente patiendum, cum extincta innocentis anima inulta esse non possit ha
Abbreviated transcription (Latin):
& hi sũt maxĩe pithagorici ac stoici: qui dx si igno¬
scendũ est. quia uerum lentiũt.: nõ possũ tam
dõ ixprehendere eos qui nõ sciã: sed caũ incide¬
rũt ĩtiueritatem. Itaq in ip̃o quod recte sentiebãt᷑.
aliquid eerarũt. nam cũ t̾ĩmerent argumentum
illd quo colligit᷑ necesse est ut occidant aĩe cũ
coͣporib: quia cũ corporib nascunt᷑. dixerũt.
nõ nasci dĩas. sed insinuari potius in coͣpora : Let de x.¬
aliis in alia migcare. Nõ putauexũt᷑ aliter fieri
prope similis est excor partis utriusq sec hec in:
preterito falsa est. illa infuturo. Nemo enii
uidit quod est uerissimũ: & nasci aĩas & non
occider quia cur id fieret: aut que rõ eẽt. hores
nescierũt. Multi gͦ exhis qui etenas eẽ aũas su¬
spicabant᷑. tanꝙ incelum migraturi eẽnt. fbi ip̃is
nanus intulerunt: ut Cleantes ut chrisippus ut zeno

Expanded text:
et hi sunt maxime Pythagorei ac Stoici, quibus etsi ignoet hi sunt maxime Pythagorei ac Stoici, quibus etsi ignoscendum est, quia uerum sentiunt, non possum tamen non reprehendere eos, quia non scientia, sed casu inciderunt in ueritatem. itaque in eo ipso quod recte sentiebant, aliquid errarunt. nam cum timerent argumentum illud quo colligitur necesse esse ut occidant animae cum corporibus, quia cum corporibus nascuntur, dixerunt non nasci animas, sed insinuari 20 potius in corpora et de aliis in alia migrare. non putauerunt aliter fieri prope similis error est partis utriusque. sed haec in praeterito falsa est, illa in futuro. nemo enim uidit quod est uerissimum, et nasci animas et non occidere, quia cur id fieret aut quae ratio esset hominis nescierunt. multi ergo ex iis qui aeternas esse animas suspicabantur, tamquam in caelum migraturi essent, sibi ipsi manus intulerunt, ut Cleanthes, ut Chrysippus, ut Zenon,
Abbreviated transcription (Latin):
litate suã. refert dĩa que agit. Ita qui uidit hec
flagitia: nec boni quitꝗͣ faciendum putabit. y¬
Quotuã bñ facer ad utilitatẽ spectat alienã: nec
ab scelere astinendũ: quia maleficio preda tõiucta
est. Archipirata quispiã uł latronũ ductor si suos
ad crafsandũ cohortet᷑. quo alio sermone uti põt
quã ut cadem dicat. que dicit epicurus. deos nihil
curar̃. nõ ira nõ gr̃a tangi. inferoꝵ poenas nõ esse
metuẽdas. quod aĩe post mo̾tem occidãt. nec ulli
om̃io sin inferi. Uoluptatẽ esse maximũ bonũ: nul¬
lam ẽẽ humanã sotietatem: sibi quẽq cõsulere. Ne-¬
minẽ ẽẽ qui alterũ diligat nisi sua cã. moͣtem
nõ ẽẽ metuẽdam forti uieo: nec ullũ dolorẽ. In
etta si torqueat᷑. si urat᷑ nihil curar̃ se dicat. Est
us que põt latronib aptissime cõmodari: Alis
aũt cõteatia his dixerũt. superesse aĩas post mõtẽ.

Expanded text:
litatem suam refert omnia quae agit. Ita qui audit haec litatem suam refert omnia quae agit. Ita qui audit haec flagitia, nec boni quidquam faciendum putabit, quoniam benefacere ad utilitatem spectat alienam, nec a scelere abstinendum, quia maleficio praeda conjuncta est. Archipyrata quisquam, vel latronum ductor, si suos ad grassandum cohortetur; quo alio sermone uti potest, quam ut eadem dicat, quae dicit Epicurus? Deos nihil curare; non ira, non gratia tangi; inferorum poenas non esse metuendas, quod animae post mortem occidant, nec ulli omnino sint inferi; voluptatem esse maximum bonum; nullam esse humanam societatem; sibi quemque consulere; neminem esse qui alterum diligat, nisi sua causa; mortem non esse metuendam forti viro, nec ullum dolorem, qui etiamsi torqueatur, si uratur, nihil curare se dicat. Est ommodari. Alii autem contraria his disserunt, superesse animas post mortem:
Abbreviated transcription (Latin):
piende cã nasci hoĩem putauit. Quis cum hoc at¬
fumare audiat uitiis & sceleribus ab stineat.
Nam si periture sũt aĩe. appetamus diuitias. ut
om̃es suauitates capere possimus: que si nobisy
desũt ab his qui hñt auferamus: clam. dolo .ui.
eo magis si humanꝯs res nłłus deus curat: quã¬
docunꝗ impunitas arriserit. rapiamus. necemꝰ:
Sapiets est enĩ male facere: si & utile sit Etutũ.
ꝗm̃ siquis in celo deus est: nõ irascit᷑ cuiꝙͣ. Eque¬
stulti est bñfacere. quia sic̃ ira nõ cõmouet᷑. ita
nec gẽa tangit᷑. Uoluptatibus igt̾ quoquomꝰ possu¬
mui leruiamus. breui enĩ tp̃e nulli eximus omĩo:
Ergo nlłu diẽ. nlłum deniq iꝑͣn puctum fruere
nobis sine uoluptate patiamiir: ne quia ip̃i qͣm p
perituri sumus id ip̃m quod uiximus pereat.
Hoc ille tam&si nõ dicit uerbo: re iñ ip̃a docet. Nã
cũ disputat oĩa sapiẽtem sua cã facere: ad uti¬

Expanded text:
piendae causa, nasci hominem putavit. Quis, cum hoc afpiendae causa, nasci hominem putavit. Quis, cum hoc affirmari audiat, vitiis et sceleribus abstineat? Nam si periturae sunt animae, appetamus divitias, ut omnes suavitates capere possimus: quae si nobis desunt, ab iis qui habent, auferamus clam, dolo, vi; eo magis, si humanas res Deus nullus curat, quandocumque spes impunitatis arriserit, rapiamus, necemus. Sapientis est enim malefacere, si et utile sit, et tutum; quoniam si quis in coelo Deus est, non irascitur cuistulti est bene facere, quia sicut ira non commouetur, ita nec gratia tangitur. uoluptatibus igitur quoquo modo possumus seruiamus: breui enim tempore nulli erimus omnino. ergo nullum diem, nullum denique temporis punctum fluere nobis sine uoperituri sumus, id ipsum quod viximus pereat. Hoc ille tametsi non dicit verbo, re tamen ipsa docet. Nam cum disputat, omnia sapientem sua causa facere, ad uti
Abbreviated transcription (Latin):
quo ex iam nos nõ sumus: & mors tam̃ nõ dum eit.
nos ẽẽ desinimus nec frusira dictum ẽ. Mors mi¬
sora no ẽ: Aditus ad mortem ẽ miser hoc ẽ morbo
tabescere: ictum perpeti: fertũ corpore excipere: ar¬
dere igni: dentib bestiaꝵ lamari. Hec sũt que ti¬
ment᷑  nõ quia dohorm afferũt: sed quia dolorẽ
magnũ: que resꝰ potus esficit ut dolor maluri lito
Dmium inquit maloꝵ maximũ est. Quil g nõ
poslumi Rimere: si id quad mortẽ antecedit᷑. aut
afficit. Quid quod totũ illud argumẽtum fallũ ẽ.
pascit᷑ cũ cõpore intereat necesse ẽ Iami iupecius
dixi differte me hiũc locũ &e operi ultimo resee¬
uar ut hãc eꝑicuri ꝑluasionem: siue illa demo¬
erati. siue illa dicearchi tuit. & argumẽtis ex
diuinis testimonus redarguam uerũ ille for¬
tasse impunitate uitis sũis sꝑopondit. Fuit
enim tur prssime uoluptatis affertor: Euius ca¬

Expanded text:
quo et nos iam non sumus et mors tamen nondum est, quo et nos iam non sumus et mors tamen nondum est, nos esse desinimus. Nec frustra dictum est: Mors misera non est. Aditus ad mortem est miser: hoc est, morbo tabescere, ictum perpeti, ferrum corpore excipere, ardere igni, dentibus bestiarum laniari. Haec sunt quae timentur, non quia mortem afferunt, sed quia dolorem magnum. Quin potius effice ne dolor malum sit. Omnium, inquit, malorum maximum est. Qui ergo non possum non timere, si id, quod mortem antecedit, aut efficit, malum est? Quid, quod totum illud argumentum falsum est? nascitur, cum corpore intereat necesse est. Jam superius dixi, differre me hunc locum melius, et operi ultimo reservare. ut hanc Epicuri persuasionem, sive illa Democriti, sive Dicaearchi fuit, et argumentis, et divinis testimoniis redarguam. Verum ille fortasse impunitatem vitiis suis spopondit; fuit enim turpissimae voluptatis assertor, cujus ca
Abbreviated transcription (Latin):
dicant᷑ ut nłła fexri acie desici ualeant: quõ hamos
aut angulos hñt : quos quia extant necesle ẽ posse
diuelliꝰ. Demde quo federe intet se qua mẽte cõ¬
uenuit: ut ex his abiquid cõstituat᷑. si sensu carent
nec cohire ta disposite possũt: quia no pot quitꝙͣ eo
ingenio superauit & om̃s Resteraxit itellas exhor¬
tusꝰ ut etherius sol. Quos quidẽ uerius nunꝗͣ sine
pi su legere poslum. Nõ enĩ de Iocrate hoc aut.
platonẽ saltem dicebat: qui uelut leges haberent᷑
ineptius delirauit itaq poeta inanissimui leotiũs
laudib murẽ nõ ornauit. sed exubuit Ex obtruut:
It idem nos liberat metu mortis de qua hec ip̃ius
ex pressa uerba sũt. Quando sumus mori nõ
est quãdo mors ẽ nos ño tumus Mlors gͦ non
ađ nos Quã argute nos fefellit. quasi uo mors
transacta timeat᷑. quia iam sensus erectus ẽ: ac
nõ ip̃m mori. quo sensus eripit᷑. Est eñ tpus aliqđ.

Expanded text:
dicantur, ut nulla ferri acie dissici ualeant, quomodo hamos dicantur, ut nulla ferri acie dissici ualeant, quomodo hamos aut angulos habent? quos, quia extant, necesse est posse diuelli. deinde quo foedere inter se, qua mente conueniunt, ut ex iis aliquid construatur? si sensu carent, nec coire tam disposite possunt, quia non potest quicqu humanum ingenio superauit et omnes restinxit, stellas exortus ut aetherius sol. quos equidem uersus numquam sine risu legere possum. non enim de Socrate hoc saltem aut Platone dicebat, qui uelut reges habentur pineptius delirauit. itaque poeta inanissimus leonis laudibus murem non ornauit, sed obruit et obtriuit. at idem nos liberat metu mortis, de qua haec ipsius expressa uerba sunt: quando nos sumus, mors non est: quando mors est, nos non sumus. mors ergo nihil ad nos. quam argute nos fefellit! quasi uero transacta mors timeatur, qua iam sensus ereptus est, ac non ipsum mori, quo sensus eripitur. est enim tempus aliquod