comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Steruit ⁊ extͣctos morientũ cͤas cͣat a cuios.
nͨ fine̾ ausus ꝯcurere comi ^ hoiti. ͤ¬
Intorq̃t iacłm ꝙ detulit error i idine
e xꝑtẽ frustra belli. ⁊ neut᷑ arma sdntũ.
I nͣle tuens ocłis inm  ic̃ finea toruis:

Expanded text:
sternit et exstructos morientum calcat acervos. Nec Phineus ausus concurrere comminus hosti, intorquet iaculum: quod detulit error in Idan, ertem frustra belli et neutra arma secutum. Ille tuens oculis inmitem Phinea torvi
Abbreviated transcription (Latin):
Clui canat eͤ clamior s qui fera fiũciãt armia.
In ꝙ repentinos ꝯuiuiã u̾sa tumutt̾us.
Ass imłare ficto possis ꝙ seua qu̾ietũ.
uentoꝵ rabies motis exasꝑat undis.
pͥmꝰ in hni  p̃hict. uelli teliariꝰ autor
Fixiucam qͣciens erate cpidic hastam:
En ait. en adsum pnpte ꝯiugis uitorꝰ¬

Expanded text:
iet arma. Inque repentinos convivia versa tumultus adsimilare freto possis, quod saeva quietum ventorum rabies motis exasperat undis. Primus in his Phineus, belli temerarius auctor, fraxineam quatiens aeratae cuspidis hastam, “en” ait, “en adsum praereptae coniugis ultor
Abbreviated transcription (Latin):
e dita lͥig ͭm ate iutis ꝓcꝑisse sb̾undis:
c reditin. eͣgregiꝰ forma. ꝙ  dipte cultugͥ
A ugebat. bis adhuc octonis mͣteg̃ antiist
I ndintur clamidem tyit&. ꝙͣ limb obibat:¬
a ureꝰ. ornabant a urata monitia qollimmi.¬

Expanded text:
edita Limnaee vitreis peperisse sub undis creditur, egregius forma, quam divite cultu augebat, bis adhuc octonis integer annis, indutus chlamydem Tyriam, quam limbus obibatus; ornabant aurata monilia collum
Abbreviated transcription (Latin):
Gese̾it aterns imnixtos comib angues.
h  pͦes ait. qm̃ scitaris digna relatu:
a cciꝑe q̃siti cãm. clarissiã forma:
Multorũ q fuit spes mindiosa ꝓcorũ:
¶niuiec int̾ota ꝯs pector ulla capiti
ꝑͣs fuit. inuem qͥ se induse referi fnt aAn
hão pelagi rector tẽplouiciasse mineruer
dicit᷑ aͥnca e ⁊ caitos egͣ. de uultus:
i ata iouis tex̃. neuc i mpine fuiss:
G orgoncũ crinem tͣpes imitauit in ydros.

Expanded text:
Gesserit alternis immixtos crinibus angues. Hospes ait: “Quoniam scitaris digna relatu, Accipe quaesiti causam. Clarissima forma Multorumque fuit spes inuidiosa procorum Illa, nec in tota conspectior ulla capillis Pars fuit; inueni, qui se uidisse referrent. Hanc pelagi rector templo uitiasse Mineruae Dicitur; auersa est et castos aegide uultus Nata Iouis texit; neue hoc impune fuisset, Gorgoneum crinem turpes mutauit in hydros.
Abbreviated transcription (Latin):
ẜ ig̾c doctus erat. s tend̾c doctior arcꝰ.
t imc qͦ ienta manu flcctentẽ cornua ꝑstꝰ:
stipite qui m᷑edia põtꝰ fumarat mara:
ꝑ  cusit᷑. ⁊ fractis confudit i ossib ora.
h ẽ uͥ fedatts iacdantẽ in sang̾ne iultꝰ.

Expanded text:
figere doctus erat, sed tendere doctior arcus. Tunc quoque lenta manu flectentem cornua Perseus stipite, qui media positus fumabat in ara, perculit et fractis confudit in ossibus ora. Hunc ubi laudatos iactantem in sanguine vultus
Abbreviated transcription (Latin):
In suicẽ cxipis inta ꝯ̃usa medusa.
s tͥnͣ ho i ende clipei ꝙͣ leua g̾ebat:
ent reꝑcmd formam aspexisse meduse.
dũ q gͤuis sompnꝰ colubs qi ipͣ am ꝙ teuebat
e ripuisse cap cono peuis ꝙ fugacm.
a dd̾idit. ⁊ longi nõ falsa ꝑicsa cursut.

Expanded text:
In silicem ex ipsis uisa conuersa Medusa; Se tamen horrendae clipei, quem laeua gerebat, Aere repercusso formam aspexisse Medusae; Dumque grauis somnus colubras ipsamque tenebat, Eripuisse caput collo pennisque fugacem Addidit et longi non falsa pericula
Abbreviated transcription (Latin):
D̃s trib ille saoͥco  totidẽ d̾ cespite pꝰonit.
a ra iouis media ẽ. mactat᷑ inmue.¬
A lipedi uitulus. tautus tͥ sũuic deoꝵ.¬
ꝓtinꝰ andromedas ⁊ talnti pͥmia fã:
Idocata ulpit. tedas ymentꝰ. ilmor q.
p̾cipiũt. largis satłntur odorib igͣbiasi
a tria tota patent. puleꝰ ꝙ instͥsta ꝑata.u
xͦ cftm ꝓscres ineunt ꝯuiuia regit.

Expanded text:
tribus ille focos totidem de caespite ponit: ara Iouis media est. Mactatur uacca Mineralipedi uitulus, taurus tibi, summe deoProtinus Andromeden et tanti praemia facti Indotata rapit; taedas Hymenaeus Amorque Praecipiunt; largis satiantur odoribus ignes SeAtria tota patent pulchroque instructa paratu Cepheni proceres ineunt conuiuia regis.
Abbreviated transcription (Latin):
Liant tanꝙͣ pulus ante saci¬
eui uenti et angelus domini co¬
aitans eos.
Iiat mua illorum tenebre et
lubricum et angelus donuni ꝑ¬
sequens eos.
Quoniam gratis absconderũt
michi in interitu laquei sin suꝑ¬
nacue exprobanerũt aĩam meã.
emat illi laqueus quem ig¬
norat et captio quam abscondit
apprehendar eum et in laoneum

Expanded text:
nt tanquam pulvis ante faciem venti, et angelus Domini coarctans eos. Fiat via illorum tenebrae et lubricum, et angelus Domini persequens eos. Quoniam gratis absconderunt mihi interitum laquei sui: supervacue exprobaverunt animam meam. Veniat illi laqueus, quem ignorat, et captio quam abscondit, apprehendat eum, et in l
Abbreviated transcription (Latin):
eẽ forte̾ cui fortitunẽ in ẽe cõspexerit. et cui
rethorica rethores facit. agit eĩ cuiꝰq rec
na quod ꝓpͥis est Nec ꝯtrariarũ rerum¬
x miscet᷑ effectib ⁊ ultro que sũt adu̾sa

Expanded text:
esse fortem, cui fortitudinem inesse conspexerit, et, cuiesse fortem, cui fortitudinem inesse conspexerit, et, cuirhetorica rhetores facit; agit enim cuiusque rei natura, quod proprium est, nec contrariarum rerum miscetur effectibus et ultro, quae sunt adversa
Abbreviated transcription (Latin):
quisq quod substinere ab alio ip̃e ño possir.
Buliridẽ accepimuꝰ neccare hospites sollitũ
ab hercule hospite fuisse mactatũ. Regul
plures penoꝵ bello captos ĩ ui̾cla ꝯiecerat. set
mex ip̃e uictoꝵ catenis manus p̾buit: ullam¬
ne igit᷑ eiuꝰ hoĩs potẽtiã putas ꝗ quod ip̃e ĩ alios
põt Ne id ĩ se alt efficere nõ põt possit ad hoc si
ip̃is digͥtatib ac potestatib ĩee̾t aliꝗd nͣalis ac ꝓ¬
prii boni nu̾qua̾ pessimus ꝓuenirẽt᷑. Neq eĩ sibi
solẽt adu̾sa sotiari. Nã respuit ut ꝯtraria queq
iũga̾t᷑. Ita cũ pessimos plerũq digͥtatib fũgi du¬
biũ nõ sit. Islud etiã liquet na sui boni nõ ee̾
que se pessimis herere patiãt. Quod ꝗdẽ de cũ¬
tis fortune munerib digniuꝰ exstimari potest
que ad ĩꝓbissimũ ꝗ̃q uberiora ꝓuenuit. De
ꝗͥb illud etiã ꝯsidera̾du̾ puto ꝙ nemo dubitar

Expanded text:
quisque possit, quod sustinere ab alio ipse non possit? quisque possit, quod sustinere ab alio ipse non possit? Busiridem accepimus necare hospites solitum ab Hercule hospite fuisse mactatum. Regulus plures Poenorum bello captos in uincla coniecerat, sed mox ipse uictorum catenis manus praebuit. Vllamne igitur eius hominis potentiam putas qui quod ipse in alio potest ne id in se alter ualeat efficere non possit? Adipsis dignitatibus ac potestatibus inesset aliquid naturalis ac proprii boni, numquam pessimis pro- > venirent; neque enim sibi solent adversa sociari, natura respuit, ut contraria quaeque iungantur.. Ita cum pessimos plerumque dignitatibus fungi dubium non sit, illud etiam liquet natura sui bona non esse, quae se pessimis haerere patiantur. Quod quidem de cunctis fortunae muneribus dignius existimari potest, quae ad improbissimum quemque uberioraquibus illud etiam considerandum puto, quod nemo dubitat
Abbreviated transcription (Latin):
u tẽtiũ placet. Ita fit ut nõ uirtutib ex i¬
gͥtate s ex uͥtute digͥtatib honor accedat ꝓ
Que uõ ẽ ista ur̃a expectibillis potetia. Pon¬
ne o terena aĩalia ꝯsideratis ꝗbus pͥsidere ui¬
deamini. Nu̾c si inter mures uideres a aliꝗͥ
ius sibi ac potestatẽ p̾ceteris uĩdicãte̾ quã¬
to moue̾ris cachino. Quid uoͣ si corpuꝰ spectes
inbecillius reꝑire queas quod sepe muscu
quẽpia nõ ĩ solũ corpus ⁊ ꝙ ĩfra corpus ẽ
fortunã loquor possit exerere. Nũ quicquam
libero ĩꝑabis aĩo. Nũ mẽtẽ sirma sibi rõe
coherẽte de statu propͥe quietis ammoubis
Cũ liberũ q̃dã uirũ supplitiis se tyranus
ad acturũ putaret ut adu̾sum se fc̾e ꝯiura¬
tioĩs ꝯscios ꝓderet. liquã ille momordit ata
abscidit ⁊ ĩ os tyrani seuientis abiecit.
ita crutiatus quos putabat tyra̾nus ma¬
teriã crudelitatis. uir sapiens fecit ẽe̾ uͥ¬
tutis. QQuod aũt est ꝙ ĩ alterũ facere

Expanded text:
utentium placet? Ita fit, ut non virtutibus ex dignitate, sed ex virtute dignitatibus honor accedat. Quae vero est ista vestra expetibilis ac pne, o terrena animalia, consideratis quibus qui praesidere uideamini? Nunc si inter mures uideres unum aliquem ius sibi ac potestatem prae ceteris uindicantem, quanto mouereris cachinno! Quid uero, si corpus spectes, inbecillius homine reperire queas quos saepe musculquempiam nisi in solum corpus et quod infra corpus est - fortunam loquor - possit exserere? Num quicquam libero imperabis animo? Num mentem firma sibi ratione cohaerentem de statu propriae quietis amouebis? Cum liberum quendam uirum suppliciis se tyrannus adacturum putaret ut aduersum se factae coniurationis conscios proderet, linguam ille momordit atque abscidit et in os tyranni saeuientis abiecit; ita cruciatus, quos putabat tyrannus materiam crudelitatis, uir sapiens fecit esse uirtutis. Quid autem est quod in alium facere
Abbreviated transcription (Latin):
Artũ terarũ situm
Breuẽ replere no ualẽs anbitũ
Pudebit aucti noĩs¬
Quͥgo suꝑbi colla mortali iugo fama.¬
Frustra leuare gestiũt¬
Licet remos dos fama populos meãs
Difusuas ĩ linguas explicet᷑¬
Et magna titulis fulgeat claris modomiꝰ
Equat q sũmis ĩfima
Ubi nũc fidelis ossa fabutii manẽt¬
Quid brutus aut rigidus cato¬
Snane nom̃ litẽrs
¶Get ꝙ deccora nouimus uocabula
Dũ sare ꝯsũptos datur¬
Iacetis gͦ prsus ignorabiles
Nec fama notos efficiti
Quod si putatis lõgiuꝰ uit᷑a thi
Mortalis alra famã noĩs

Expanded text:
ue terrarum situm. Breuem replere non ualentis ambitum Pudebit aucti noQuid o superbi colla mortali iugFrustra, leuare gestiuLicet remotos fama per populos means Diffusa linguas explicEt magna titulis fulgeat claris domus, Mequatque summis infima. Vbi nunc fidelis ossa Fabricii maneQuid Brutus aut rigidus Catnane nomen litteris. d quod decora nouimus uocabula, Num scire consumptos datuIacetis ergo prorsus ignorabiles Nec fama notos efficit. Quod si putatis longius uitam trahi Mortalis aura nominis
Abbreviated transcription (Latin):
cupido optimoꝵ ĩ rc̃ ꝑł plubicã fama mentorum
Que quã sit exilis ⁊ totuꝰ uacua poderis sic ꝯsi de¬
rã IOm̃e teͬre abitũ sicut a strologicis demostrati¬
onibus accepisti ad celi spatiũ pu̾ca ꝯstat opti
ꝯferat᷑ nichil spatii ꝓrsuꝰ habere iudicet᷑. Huiꝰ¬
fere portio est. sic̃ ptolmeo ꝓba̾te didicisti. q̃
nobis cogͥtis aĩantib incolat᷑. huic quarte parti
si quãtũ maria paludes q p̾mũt. quãtũq sui
uasta regio distẽdit᷑ cogitatioe subtraxeris
cõclusi de ꝓͥmugãda fama de ꝓferẽdo noĩe cogita¬
tis. ut hãt anplũ magͥficũq gła tã angustis exi¬
gius q limitib artata.Adde ꝙ ħ ip̃m breuis ha¬
taculi septũ płes ĩcolũt nationes lĩgua mori¬
um ꝗde̾ ꝓueĩre queat ¶Etate deniq macis
tulii sic̃p̾e qͦda̾ loꝙ co signat nõ dũ caucasũ
mõte̾ romane rei plubice transcẽderat. et t̾c
erat adulta parthis ⁊̃ cet̾isq id locoꝵ grtibus

Expanded text:
 fama meritorum. Quae quam sit exilis et totius vacua ponderis, sic considera. Omnem terrae ambitum, sicuti astrologicis ? demonstrationibus accepisti, ad caeli spatium puncti constat:: obtinconferatur, nihil spatii prorsus habere iudicetur. Huit, sicut Ptolomaeo probante didicisti, quae nobis cognitis animantibus incolatur. Huic quartae si quantum maria paludesque premunt quantumque siti uasta regio distenditur cogitatione subtraxeris, conclusi de peruulganda fama, de proferendo nomine cogitatis, ut quid habeat amplum magnificumque gloria tam angustis exiguisque limitibus artata? Adde quod hoc ipsum breuis habitaculi saeptum plures incolunt nationes lingua, morium quidem peruenire queat. Aetate denique M. Tullii, sicut ipse quodam loco signmontem Romanae rei publicae fama transcenderat et erat tunc adulta Parthis etiam ceterisque id locorum gentibus
Abbreviated transcription (Latin):
auaritiã queut nec potestas ꝯpotẽ fr̃rerit
quẽ uitiose libidines ĩ solubillib adstrictũ
minib que facile ip̃aꝵ rerũ redargunt᷑ effec¬
tu. itaq nec ille diuitie nec illa potẽtia nec
hec digͥtas iuire appellari potest. Postremo
idepi de tota ꝯcludere fortuna licet. ĩ qua
nichil expetedũ nichil natiue bonitatis ĩ¬
cẽ manifestũ est que nec eĩ se bonis sẽꝑ
adiũgit ⁊ bonos ꝗbus fuerit adiu̾cta

Expanded text:
avaritiam queunt nec potestas sui compotem fecerit, quem vitiosae libidines insolubilibus adstrictum minibus, quae facile ipsarum rerum redarguuntur effectu: itaaue nec illae divitiae nec illa potentia nec haec dignitas iure appellari potest. Postremo idem de tota concludere fortuna licet, in qua nihil expetendum, nihil nativae bonitatis inesse manifestum est. quae nec se bonis semper ad
Abbreviated transcription (Latin):
se inuic̃e fui̾t quedã collatio ĩfiniti uõ atq finiti nul¬
la unquã poterit ẽẽ collatio. Ita fit ut q̃libet ꝓlixi
tꝑ̃ãs fama si cũ ͥexausta etñitate cogitet᷑. nõ modo parua
s plane nlła ẽẽ uideat᷑.¶Uos añt nͥ ad popula res aures
ĩ anes q rumores recte face̾ nescitis ⁊ relicta ꝯsciẽtie.
u̾tutisq p̾stãtia. de alienis p̾mia sermũculis postu¬
latis .accipe ĩ huiꝰ modi arogãtie leuitate quã festi¬
ue alliquis illuserit. Hã cũ ꝗda ad ortus eẽt hoĩem¬

Expanded text:
se invicem fuerit quaedam: infiniti vero, atque finiti, nulla umquam poterit esse collatio. Ita fit, ut quamlibet prolixi temporis fama, si cum inexhausta aeternitate cogitetur, non parva, sed plane nulla esse videatur. Vos autem, nisi ad populares auras, inanesque 15 rumores, recte facere nescitis, et relicta conscientiae virtutisque praestantia de alienis praemia sermunculis postulatis. Accipe in hujusmodi arrogantiae levitate quam festive aliquis illuserit. Nam cum quidam adortus esset ho
Abbreviated transcription (Latin):
at ꝗ diuitie possidẽtib ꝑsepe nocuerũt. cũ pessimꝰ
ꝗsq eoq alieni magis auidus. quidꝗd usqua
auri gemarũq est se solũ ꝗ hãt dignissimũ pu¬
tet. Tu igit᷑ qui nũc ꝯctũ gladũq solliꝑctus ꝑ¬
umescis si uite huiꝰ callẽ uacuus uiator intrasses
corã latrone cãtares. O preclara mortaliũ rerum¬
ba beatitudo qu̾a cũ adeptꝰ fu̾is securꝰ ẽẽ desistis.
felix nimiũ pͥor etas

Expanded text:
Atqui diuitiae possidentibus persaepe nocuerunt, cum pessimus quisque eoque alieni magis auidus quidquid usquam auri gemmarumque est se solum qui habeat dignissimum putat. Tu igitur, qui nunc contum gladiumque sollicitus pertimescis, si uitae huius callem uacuus uiator intrasses coram latrone cantares. O praeclara opum mortalium beatitudo, quam cum adeptus fueris securus esse desistis! Felix nimium prior aetas
Abbreviated transcription (Latin):
se sciturũ an ille philosophus eẽt. si ꝗs illatas in¬
iurias lenit̾ patient̃q tollerasset. ille patientiã parili¬
sper assũpsit accepta ꝯtumelia uelut ĩsult᷑as ĩa tadẽ
inꝗd. ĩtelligis ne me ẽẽ philosophũ tũ ille nimiũ
lutũ morte sup̾ma corpus attineat. Nã sicut nostre¬
raticẽs credi uetãt toti moriu̾t᷑ hoiẽs nulla est gła cuiꝰ¬
tereno carcere resoluta celũ libera petit. nõ ne om̃e
terenũ negotiũ sꝑnẽdũ ꝗ se celo frue̾s terenis
Quicũq solã mete p̃cipiti petit
Late patẽtes etheris cernat plagas ser celestis et locis¬

Expanded text:
se sciturum, an ille philosophus esset, si quidem illatas iniurias leniter patienterque tolerasset, ille patientiam paulisper adsumpsit acceptaque contumelia uelut insultans: 'Iam tandem,' inquit, 'intellegis me esse philosophum?' Tum ille nimium lutum morte suprema corpus attineat? Nam si, quod nostrrationes credi uetant, toti moriuntur homines, nulla est omnireno carcere resoluta caelum libera petit, nonne omne terrenum negotium spernat, quae se caelo fruens terrenis que solam mente praecipiti petit late patentes aetheris cernat plagas artumque
Abbreviated transcription (Latin):
pclicatio deleccet hiuc ĩ plurimos populos no¬
men ꝓfert nullo modo ꝯducat. Erit gͥ ꝑuaga¬
t̃minos p̃clare illa fame ĩmortalitas coartabit᷑.
Set ꝗͣ multos clarisimos suis tꝑ̃ib uiros scͥptoꝵ
ĩ opos deleuit obliuio quãꝗͣ ꝙ ip̃a scripta ꝓfiti¬
ãt. que cũ siuis actorib p̃mit loͣgior atq ob¬
scura uetustas. Uos uo̾ ĩmortalitate ꝓpagare
uidemini cũ futuri famã tꝑͣus cogitis. Quod
mora mom̃ti si dece̾ millib ꝯferat᷑ ãnis  utr̃uq¬

Expanded text:
edicatio delectat, huic, in plurimos populos nomen proferre, nullo modo conducat.... Sed quaterminos praeclara illa famae immortalitas coartabitur. Sed quam multos clarissimos suis temporibus uiros scriptorum inops deleuit obliuio! Quamquam quid ipsa scripta proficiant, quae cum suis auctoribus premit longior atque obscura uetustas? Vos uero immortalitatem uobis propagare uidemini cum mora momenti, si decem milibus conferatur annis, q
Abbreviated transcription (Latin):
flãmis ethuc̾ eructãtib ꝙ diluiũ tatas stia¬
ges dederit certe uti meminisse te arbitror
ꝯsulare ĩꝑiũ ꝙ libertatis pͥncipiũ fuerat ob
suꝑbiã ꝯsalũ nr̃i ueteres abolere cupierũt
ꝙ ob eãde suꝑbiã regiũ de ciuitate nomen

Expanded text:
flammis Aetnae eructantibus, quod diluuium tantas strages dederint? Certe, uti meminisse te arbitror, consulare imperium, quod libertatis principium fuerat, ob superbiam consulum uestri ueteres abolere cupiuerunt, qui ob eandem superbiam prius regium de ciuitate nomen
Abbreviated transcription (Latin):
nichilq in tp̃r ꝯstitutũ ꝙ totũ uite sue spa¬
riũ parit̾ possit amplectiss crastinũ ꝗd̾ uiũ non¬

Expanded text:
 in tempore constitutum, quod totum vitae suae spatium pariter possit amplecti. Sed crastinum quidem non
Abbreviated transcription (Latin):
discreparer. Cũq alt̾i abeẽt Ialterũ plenũ absolutũ q
afferre no posse Tũ aũt uerũ bonũ fieri cũ in unã
ueluti formã atq effitic̃tiã colligũt᷑ / ut q̃ suffitien¬
tia est / eadẽ sit potẽna / reuerẽtia clariris atq iocũ

Expanded text:
alteri abesset alterum, plenum absolutumque bonum afferre non posse, tum autem verum bonum fieri, cum in unam veluti formam atque efficientiam colliguntur, ut, quae sufficientia est, eadem sit potentia, reverentia, claritas atque iucu
Abbreviated transcription (Latin):
tona sit appetũt᷑/ quo fit uͥti sũma cardo atq ca
expetẽdoꝵ om̃iu ⁊ bonitas eẽ iure credat᷑.¶ Cuiꝰ uõ
cã quod expeditꝰ. id maxime uidet̾ optari uelun
si salutis cã quispiã uelit ęquitare. nõ tã ꝗ eꝗta¬
di modũ desiderat/ quã saluiis effectũ. Cũ igit̃
omĩa boni grã petãt᷑ / nõ ilła potiuꝰ quã bonu

Expanded text:
ona sint appetuntur. Quo fit uti summa, cardo atque causa expetendorum omnium bonitas esse iure credatur. Cuius uero causa quid expetitur, id maxime uidetur optari, ueluti si sal ut is causa quispiam uelit equitare, non tam equitandi motum desiderat quam salutis effectum. Cum igitur o
Abbreviated transcription (Latin):
nũ eẽ uideat᷑. id circo potẽtia qm̃ id quoq eẽ
credit᷑ bonũ idẽ de reuerẽtia clarituđine siocũ¬
dirate ꝯiectare licet  Om̃iu igit᷑ expetẽdoꝵ sũma
atq cã bonũ est ¶Quod eĩ neq re n siłitudine
ullũ ĩ se retinet bonũ id expecti nullo mõ potest

Expanded text:
num esse iudicatur, idcirco potentia, quoniam id quoque esse creditur bonum; idem de reverentia, claritudine, iucunditate coniectare licet. Omnium s igitur expetendorum summa atque causa bonum est; quod r enim neque re neque similitudine ullum in se retinet bonum. id expeti nullo modo potest
Abbreviated transcription (Latin):
bona possũt ẽẽ diu̾sas ar ꝗͣ ⁊ betitudine̾ ⁊ deũ
sũmũ bonũ ẽẽ colligimus. Quare ip̃a nece̾
est sũmã ẽẽ bt̃itudine̾ que sit sũma diuinitas/
tis p̃poitis aliꝗd ĩferre que porismata ip̃i uo¬
cãt. Ita ego q̃que ueluti eoiquilanit tibi dabo.
Nã qm̃ dr̾itudinis adeptice̾ fui̾t hoĩes beati/
br̃itudoͬ est ip̃a diuinitas/ diuinitatis adepticẽ
iusti sapĩe sapientes fuĩt ta diuinitatem
adeptos./ deos fieri simili ratiõe neccͣ est or̃is
Et pulaũ in quã est ħ atq p̃tiosũ siue pe¬
ratio ꝑ suadet. Et ꝗd inqu̾ã¶Cũ multa ꝗdẽ inquit
corpus beatitudinis quadã ꝑtiũ uarietate cõ¬
iũgãt. Ian sit eoꝵ aliꝗd q. bt̃itudinis substãtia

Expanded text:
a possunt esse diuersa. Atqui et beatitudinem et deum summum bonum esse collegimus: quare ipsam necesse est summam esse beatitudinem quae sit summa diuinitas. tis propositis aliquid inferre, quae porismata ipsi uocant, ita ego quoque tibi ueluti corollarium dabo. Nam quoniam beatitudinis adeptione fiunt homines beati, beatitudo uero est ipsa diuinitas, diuinitatis adeptione iusti, sapientiae sapientes fiunt, ita diuinitatem adeptos deos fieri simili ratione necesse est. Omnis Et pulchrum, inquam, hoc atque pretiosum siue poratio persuadet. – Quid? inquam. – Cum multa, inquit, corpus beatitudinis quadam partium varietate coniungant an sit eorum aliquid, quod beatitudinis substantiam
Abbreviated transcription (Latin):
audire desidero¶C uiꝰ discretioe rei sic accipe
Si hec oĩa bt̃ituiius mẽbra forẽt /a se quoq
ĩuicẽ discreparẽt. Hec est eĩ ꝑtiũ nͣa ut unũ
strata sũt. Minime igit᷑ mẽbra sũt. alioꝗn
exuno mẽbro btĩtudo uidebit᷑ eẽ coiuĩcta.¬

Expanded text:
audire desidero. - Cuius discretionem rei sic accipe. Si haec omnia beatitudinis membra forent, a se quoque invicem discreparent; haec est enim partium natura, ut unum strata sunt; minime igitur membra sunt. Alioquin ex uno membro beatitudo uidebitur esse coniuncta—
Abbreviated transcription (Latin):
gere ĩ sũmã lice̾t ꝙ ħ que nec p̃stare que pol¬
licetꝰ bona possũt / nec oĩu bonoꝵ ꝯgregatioe
ꝑfecta sũt ea nec ad beautudinẽ. quasi quidã
calles ferũt/ mec beatos ip̃a ꝑfitiũt¬
Heu que milos seroᷤ tramite deuio plouraet eo e hiop̃
Abducit ignorãtia¬
Nõ aurũ ĩ uiridi queritis arbore¬
S uitẽ gẽmas carpitis ston

Expanded text:
ummam licet quod haec quae nec praestare quae pollicentur bona possunt nec omnium bonorum congregatione perfecta sunt, ea nec ad beatitudinem quasi quidam calles ferunt nec beatos ipsa perficiuheu, quae miseros tramite deuios abducit ignorantia! Abducit ignorantiaurum in viridi quaeritis arboreec vite gemmas carpitis, Non
Abbreviated transcription (Latin):
ꝗñ docuisti ꝓuidẽtiã fatũ ue ꝯsiderem / firmis ui¬
i nera sentẽtia S eas si placet ĩter eas quas
iopinabiles paulo añ posuisti numepemꝰ ꝗd so
ĩqua ĩꝗd Quia id̾ hõĩu ẜmo cõĩs usurpat
et ꝗͣde credo quorũdã malã ẽs fortunã / uis ne
igit᷑ inꝗt paulisꝑ uulgi ẜmonib accedamuꝰ¬
ne nimiñ uelutꝰ ad hũanitatis usu recessisse
gerũt Iuł auitiis declinãtes Iuͥtutis iter ari¬
piũt. Negare ĩquã nequeo. Quid uo ocũda q̃
ĩ pͥmiũ tribuũt᷑ bonis nnͣ uulgus malã ẽẽ de¬
cernit nequaꝙͣ uerũ uti est. ita quoq est ẽẽ op¬
timã cẽset / quid reliqua./ Que cũ sit asꝑa iusto
suplitio malos coheret snũ bonã ppłs putat /
Inmo c̃iu ĩquã que excogitari possũt iudlcat
ẽẽ miserimã uide igit̾ ne opinionẽ ꝓpłi sequen

Expanded text:
ante docuisti prouidentiam fatumue considerem, firmis uiribus nixa sententia. Sed eam, si placet, inter eas quas inopinabiles paulo ante posuisti numeremus. – Qui? inquit. – Quia id hominum sermo communis usurpat, et quidem crebro, quorundam malam esse fortunam. – Visne igitur, inquit, paulisper vulgi sermonibus accedamune nimium velut ab humanitatis usu recessisse gerunt vel a vitiis declinantes virtutis iter arripiunt. — Negare, inquam, nequeo. — Quid vero iucunda, quae in praemium tribuitur bonis, num vulgus malam esse decernit? — Nequaquam, verum uti est. ita QUoque estimam censet. — Quid reliqua., quae cum sit aspera, iusto supplicio malos cohercet, num bonam populus putat? — Immo omnium, inquam, quae excogitari possunt. iudicat esse miserrimam. — Vide igi
Abbreviated transcription (Latin):
Rex ⁊ cdũs fons ⁊ origo
Lex ⁊ sapiẽs/ arbit̾ equi
Ex que motu cõcitat ire.¬
Sistit retrahas ac uaga firmat.
Nã nisi rectos reuocãs ictus
Flexos it̃um cogat ut orbes.
Que nũe stabilles ꝯtinet ordo¬
Discepta suo fonte fatigat.
Hie est cuctis comunis amor.
Repetũtq boni fine teneri¬
Quia nõ alit̾ durare queat.¬
Nisi ꝯuerso rupsus amore.¬
Refluãt cause que dedit ẽẽ.

Expanded text:
 fons et origo, Lex et sapiens arbiter aequi, Et quae motu concitat ire,Sistit retrahens, ac vaga firmat. 303 Nam nisi rectos revocans itus, Flexos iterum cogat in orbes, Quae nunc stabilis continet ordoDissepta suo fonte fatiscant. Hic est cunctis communis amor, Repetuntque boni fine teneriQuia non alitnisi converso rursus amefluant cause que dedit esse,
Abbreviated transcription (Latin):
hisde̾ cãis uẽ tepẽti
Spirat florifer ãnuꝰ odores¬
Estas cererẽ feͣuida sicat
Remeat pomus gͣus autũpñ
yem̃ defluuꝰ irigat yber.¬
H̾ tepies alit ac ꝓfert

Expanded text:
His de causis uere tepenti spirat florifer annus odoresestas cererem feruida siccat, remeat pomis grauis autumnus, hiemem defluus inrigat imber.ies alit ac profert
Abbreviated transcription (Latin):
m̃o ꝓpͥu s ceteraꝵ quoq notitiarũ subiecta
sese intueri rõ puter / ꝙ eĩ sensibile sit uł y¬
maginabille est ad uniu̾su ẽẽ nõ posse. aut
igit᷑ rõnis uerũ ẽẽ iuditiũ / nec ꝗd quã ẽẽ sen¬
sibulesaut qm̃ sibi notũ sit plura sensib ⁊ y
maginatioĩ subiecta ĩ ane̾ ꝯceptioe̾ ẽẽ rõnis
Que ꝙ sensibile sit/ ac singulare. quasi qͦdã
uniu̾sale ꝯsideret. ad ⁊ħ si ro ꝯtra respodeat
se quidẽ ⁊ ꝯsensibille ⁊ xmaginabille sit ui ue¬

Expanded text:
modo proprium sed ceterarum quoque notitiarum subiecta modo proprium sed ceterarum quoque notitiarum subiecta sese intueri ratio putet? Quod enim sensibile uel imaginabile est, id uniuersum esse non posse; aut igitur rationis uerum esse iudicium nec quidquam esse sensibile, aut quoniam sibi notum sit plura sensibus et imaginationi esse subiecta, inanem conceptionem esse rationis quae quod sensibile sit ac singulare quasi quiddam uniuersale consideret. Ad haec, si ratio contra respondeat se quidem et quod sensibile et quod imaginabile sit in u
Abbreviated transcription (Latin):
strum̃̾ta sensuũ extrĩsecus obiecte qualitates
aĩ q agẽtis ugorẽ passio corporis ancͣedãt
que in se actũ mẽtis ꝓuocet excitetq interi
quiescẽtes intrĩsecus formas. si in sentiendis
inquã corporib aĩmus nõ in passice̾ insignit
s ex sua insubiectã corpori iudicat passice̾m
Quãto magis ea que cũcas corpoꝵ affectioĩbus
absoluta sũt indiscernẽdo nõ obiecta extrise¬
cus sequũt᷑. s actũ sue mẽtis expediũt. Hac
igit᷑ itaq rõe multiplices cognitioẽs diu̾sis
ac differẽtib cessere substãtus. Sensus eĩ so¬
lus cũctis aliis cognitiõib distitus ĩ mobillib
ãĩmatib cesscit quale sũt conchxeͫ maris./ queq̃
alia saxis heretia nutriũt᷑ I ymaginatio uo mo¬
billib belius ꝗb iã ĩee̾ fugiendi appetẽdi ue a¬
liꝗs uidet̾ effectus. Ratio uo bũani rm̃ gnͣis
est Isicut intelli gẽtia solius qiuini. quo fit ut¬
ca notia ceteris prestet que suapte natura non

Expanded text:
strumenta sensuum forinsecus obiectae qualitates animique agentis uigorem passio corporis antecedat quae in se actum mentis prouocet excitetque interim quiescentes intrinsecus formas, si in sentiendis, inquam, corporibus animus non passione insignitur, sed ex sua ui subiectam corpori iudicat passionem, quanto magis ea quae cunctis corporum affectionibus absoluta sunt, in discernendo non obiecta extrinsecus sequuntur, sed actum suae mentis expediunt? Hac itaque ratione multiplices cognitiones diuersis ac differentibus cessere substantiis. Sensus enim solus cunctis aliis cognitionibus destitutus immobilibus animantibus cessit quales sunt conchae maris quaeque alia saxis haerentia nutriuntur, imaginatio uero mobilibus beluis quibus iam inesse fugiendi appetendiue aliquis uidetur affectus, ratio uero humani tantum generis est sicut intellegentia sola diuini. Quo fit utceteris praestet quae suapte natura non
Abbreviated transcription (Latin):
Multaq id genus que sopitis querelis firma
soliditate cõ̾roborẽt ¶ Et qͣm ue̾ formã bt̾itudinis
me dudũ mõstrãte uidisti. quo ⁊̃ fita sit agͦui¬
puto uiã tͥ que re domũ reuehat ostendar
penas q̃ tue mẽtis ꝗb se ĩ altũ tollere possit affi¬
Sãs ut ꝑturbanõe depulsa sospes ĩ patria meo duc¬
tu mea senuꝑa meis ⁊ uehiculis reu̾taris  uno

Expanded text:
multaque id genus, quae sopitis querelis firma multaque id genus, quae sopitis querelis firma te soliditate corroborent. Et quoniam uerae formam beatitudinis me dudum monstraputo, uiam tibi quae te domum reuehat ostendam. Pennas etiam tuae menti quibus se in altum tollere possit adfigam, ut perturbatione depulsa sospes in patriam meo ductu, mea semita, meis etiam uehiculis reuertaris. Sun
Abbreviated transcription (Latin):
ta p̃tereãt /ꝙ solũ quãta dignũ sit admiratioe
ꝓfecto ꝯsideraat huic aliud magis adiũgitur.
Na ĩꝑante fortuna florẽteq neꝗtia uͥtus nõ so¬
lũ p̃miis caret uerũ ⁊̃ sceleratoꝵ pedib sub¬
iecta calcat᷑  ⁊ ĩ locũ facinoꝵ suplitia luit.
Que fici̾ ĩ regno sciẽtis oĩa potẽtis oĩa. s bona tã¬
tũ m̃o uolẽtis dei. Nemo satis põt nec amirari
nec ꝯqueri ¶ Tũ illa ⁊ħ eẽt ĩꝗt ĩfiniti stũporis oib¬
q horibilus mostris si ut tu extimꝗs ĩxãti uelut
patris familias dispositissima domo uilia uasa col¬
lerẽt᷑ p̃tiosa sordescerẽt ¶s nõ ita est/ Nã si ea que
paulo añ ꝯclusa sũt ĩ cõuulsa ẜuãtꝰ ip̃o de cuiꝰ nc̃¬
ro regͦe loquim auctore cogͦsces sẽꝑ quide̾ ẽẽ po
rẽtes bonos . malos uoͣ abiectos sẽꝑ atq ĩbecilles
nec sine pena unquã ẽẽ uitia nec sine p̾mio uir¬
tutes. bonis felitia malis semꝑ ĩfortunata ꝯtige̾.

Expanded text:
ta praetereant; quod solum quanta dignum sit admiratione profecto consideras. At huic aliud maius adiungitur. Nam imperante florenteque nequitia uirtus non solum praemiis caret, uerum etiam sceleratorum pedibus subiecta calcatur et in locum facinorum supplicia luit. Quae fieri in regno scientis omnia, potentis omnia, sed bona tantummodo uolentis dei nemo satis potest nec ammirari nec conqueri. – Tum illa: Et esset, inquit, infiniti stuporis omnibusque horribilius monstris si, uti tu aestimas, in tanti uelut patris familias dispositissima domo uilia uasa colerentur, pretiosa sordescerent. Sed non ita est; nam si ea quae paulo ante conclusa sunt inconuulsa seruantur, ipso de cuius nunc regno loquimur auctore cognosces semper quidem potentes esse bonos, malos uero abiectos semper atque imbecilles, nec sine poena umquam esse uitia nec sine praemio uirtutes, bonis felicia malis semper infortunata contingere
Abbreviated transcription (Latin):
Hau̾t alit̾ tristinȩ nebulis dissolutis auxi celũ ci cogͥ¬
scendã medicitis fatie̾ mẽtẽ recepis itaq ubi in eã
deduxi oculos intuitũq defixi ^ respitio nutricem
meã cuuiꝰ ab adolesçetia larib obu̾satus fuerã philo¬
sophyam ¶ Et ꝗd inqua tu ĩ has exilii nr̃i sollitu o¬
nes o oĩu magistra uirtutũ supero cardine delapsa
uenistisan ut quoq mecũ rea falsis criminatiob
quã mei nõis inuidia substulisti cõmunicato tecu¬
partirer: At ꝗ pbylophye fas nõ erat ĩcõmitatũ reli¬
quere iter innocetis. mea̾ silicet criminatioe uerer¬
rerI et quasi nouũ aliꝗd acciderit ꝓ horesçere snuc¬
eĩ pͥmũ cẽses aꝑut ĩprobos mores lacessita ꝑiculis eẽ¬
sapiẽtiã¶Nõ ne aput ueteres quoq añ nr̃i platõis
etatẽ. magnũ sepe certam̃ cũstuluie temeritate de¬
tauimus. eodẽq suꝑstitẽ p̃ceptor eiꝰ socrates ĩiusti
uictoriã mortis me astãte ꝓmeruit / cuiꝰ heredita

Expanded text:
Haud aliter tristitiae nebulis dissolutis hausi caelum et ad cognoscendam medicantis faciem mentem recepi. Itaque ubi in eam deduxi oculos intuitumque defixi, respicio nutricem meam cuius ab adulescentia laribus obuersatus fueram Philosophiam. Et quid, inquam, tu in has exilii nostri solitudines o omnium magistra uirtutum supero cardine delapsa uenisti? An ut tu quoque mecum rea falsis criminationibquam mei nominis inuidia sustulisti, colabore partirer? Atqui Philosophiae fas non erat incomitatum reliquere iter innocentis. Meam scilicet criminationem uererer et quasi nouum aliquid accideret perhorresceremimum censes apud improbos mores lacessitam periculis eiam? Nonne apud ueteres quoque ante nostri Platonis aetatem magnum saepe certamen cum stultitiae temeritate certauimus eodemque superstite praeceptor eius Socrates iniustae uictoriam mortis me astante promeruit? Cuius heredita
Abbreviated transcription (Latin):
dubito/ psatꝗ nõ est qͣ de ħ qruppe possis ambagere
Cũ herbas atq arbores ĩtuearis pͥmũ sibi ꝯuenietib
ĩnasa locis ubi quãtũ earũ na qͥat cito exarescere
atq ĩterire nõ possĩt. Nã alie ꝗdẽ capis alie mon
tib oriunt᷑./ alias ferũt paludes Ialie saxis herent¬
aliarũ fecũde sũt Isteriles harene. quas si ĩ alia ꝗspiã
loca tran ferre conet᷑ arescat. S dat cuiq nͣa ꝙ¬

Expanded text:
dubito. — Atqui non est, quod de hoc quoque possis ambigere, cum herbas atque arbores intuearis primum sibi convenientibus innasci locis? ubi, quantum earum natura queat, cito exarescere atque interire non possint. Nam aliae quidem campis, aliae m tibus oriuntur, alias ferunt paludes, aliae saxis haerentaliarum fecundae sunt steriles harenae, quas si in alia \' quispiam loca transferre conetur, arescant. Sed dat cuique na
Abbreviated transcription (Latin):
est. aut matene nãm aut ĩgeniũ mirabor ar¬
tificis. An uo telõcus gus ordo famuloꝵ fa¬
cit eẽ felice̾ qui si uitiosi morib sint ꝑnitio¬
sa domus sarcina ⁊ ip̃i dño uehemẽter ini
oĩb nichil hoꝵ que tu ĩ tuis ꝯputas bonis tust
ẽẽ bonũ liquido mõstrat᷑ ¶ Quib su nichil ĩ est
appetẽde pulcͥtudinis. ꝗd est ꝗ amissis doleas
uł leteris retẽtis. ꝙ si naͣ pulcra sũt. qd io tua
refert. Nã hec ꝓ seatius quoq opib sequestrata
placuissẽt̃. neq ei idcirco sũt ꝙ ĩ tuas uere nere ai

Expanded text:
est, aut materiae naturam aut ingenium mirabor arest, aut materiae naturam aut ingenium mirabor artificis. – An uero te longus ordo famulorum facit esse felicem? Qui si uitiosi moribus sint, perniciosa domus sarcina et ipsi domino uehementer inimomnibus nihil horum quae tu in tuis computas bonis tuum esse bonum liquido monstratur. Quibus si nihil inest appetendae pulchritudinis, quid est vel laeteris retentis? Quod si natura pulchra sunt, quid id tua refert 10? Nam haec per se a tuis quoque opibus sequestrata placuissent. Neque enim idcirco sunt pretiosa, quod i
Abbreviated transcription (Latin):
collocate amiratice ur̃a nullo m̾o męrebant᷑. an
uos agroꝵ pulcrittido delectat. ꝗd ni. est eĩ pulceri¬
mi oꝑis pulcͣ portio. Sie ꝯdã sereni maris fatie
gaudemus. sic celũ sidera lunã solẽq mira̾mur.
Nũ te hoꝵ aliquid attigit. nũ audes alicuiꝰ taliu
splẽdore głian. an uerns florib ip̃e distĩgueris.
AN tua ĩestiuos fructus intumescit ubertas.
Quid ĩ anib gaudiis raꝑis ꝗd et̾na bona ꝓ
tius anplexaris. Nũquã tua fatiet ẽẽ fortuna
que ate nã reꝵ fecit eẽ aliena. Terraꝵ ꝗdẽ fructꝰ
aĩantiũ ꝓculdubio debent᷑ alimẽtis. S si quod
nẽ satis est replere indigẽtiã uelis nichil est
ꝙ fortune affiuentiã appetas. Paucis mͦinimiᷤᷤ¬
q natura ꝯtẽta est. Cuiꝰ satietatẽ si suꝑfluis
urgere uelis aut miocũdũ quod effunderis¬
: fiet aut noxiũ. Qam uoͣ pulcris uariis ful¬
gere uestib putas quarũ si grata ĩtuitu spẽs

Expanded text:
erebantur. An uos agrorum pulchritudo delectat? Quidni? Est enim pulcherrimi operis pulchra portio. Sic quondam sereni maris facie gaudemus; sic caelum sidera lunam solemque miramur. Num te horum aliquid attingit? Num audes alicuius talium splendore gloriari? An uernis floribus ipse distmgueris aut tua in aestiuos fructus intumescit ubertas? Quid inanibus gaudiis raperis? Quid externa bona pro tuis amplexaris? Numquam tua faciet esse fortuna quae a te natura rerum fecit aliena. Terrarum quidem fructus animantium procul dubio debentur alimentis; sed si, quod naturae satis est, replere indigentiam uelis, nihil est quod fortunae affluentiam petas. Paucis enim minimisque natura contenta est; cuius satietatem si superfluis urguere uelis, aut iniucundum quod infuderis fiet aut noxium. – Iam uero pulchrum uariis fulgere uestibus putas. Quarum si grata intuitu species
Abbreviated transcription (Latin):
satis efficax ĩuenit᷑.: Q si ł regnoꝵ potãs beatitu¬
dinis actor ẽ Inõ ne si quaͭ ꝑte defue̾i̾t. felicita¬
tẽ minuat. miseriã ĩportetI.Set quãnis late hũa¬
na tẽdant᷑ imꝑia / plures necesse est gẽtes relĩꝗͥ
ꝗb regũ ꝗsque nõ ĩꝑet / Qua uoͣ parte beatos
fatiẽs desinit potas hac ĩpotẽtia sub ĩtrat que mi¬
seros facit. Hor igͥ m̃o maiorẽ regib ĩ eẽ necesse
ẽ miserie portioe exꝑtus sortis sue tx peculorũ¬
ticẽ gladi tẽrore simula qͣ& ue est igͥ ħ potãs

Expanded text:
satis efficax inuenitur! Quod si haec regnorum potestas beatitudinis auctor est, nonne si qua parte defuerit, felicitatem minuat, miseriam inportet? Sed quamuis late humana tendantur imperia, plures necesse est gentes relinqui quibus regum quisque non imperet. Qua uero parte beatos faciens desinit potestas, hac inpotentia subintrat quae miseros facit; hoc igitur modo maiorem regibus inesse necesse est miseriae portionem. Expertus sortis suae periculoruticem gladii ter
Abbreviated transcription (Latin):
Et saplẽs uorit quãto sit pient dolore.
Quicꝗd formosur mudus gerit aut p̃tiosu
Floris ht more eui dat nadira colore.
Mox ut sicat᷑ totus color anichilat᷑.
Postea net flo mõstrat nec spirat odete.
Reua nestas oĩs tetrena potestas.
prospites ren serieo logiqua dieru

Expanded text:
lore, Quidquid formosum mundus gerit et pretiosum, Floris habet morem cui dat natura colorem, Mox ut siccatur totus color annihilatur: Postea nec florem monstrat, nec spirat odorem. Regia majestas, omnis terrena potestas, Prosperitas rerum, series longaeva dierum,
Abbreviated transcription (Latin):
sentariu statũ infinitus ille tp̃raliũ reꝵ mo
possit ^ex ĩmobillitate deficit imotũ /ex sinpli¬
citate p̾sentie decrescit in ĩfinit᷑ã futuri ac p̾¬
teriti quãtitate̾ ⁊ cũ tota parit uite sue ple¬
nitudine̾ nequeat possidere. hoc ip̃o ꝙ. aliquo
nĩo nunquã eẽ desinit illud ꝙ implere atq¬
ligãs se ad qualẽcũnq p̾sentiã huiꝰ exigui
uolucrisq momẽti . que qm manẽtis illiꝰ pre¬
tuit infinitũ tpr̾is iter aͣxipuit/eoq modo.¬
ractũ est ut ꝯtinuaret eu̾do uita euiꝰ ꝯpleti
no ualuit ꝑmanẽdo Itaq si digna reb noĩa
uelimus ĩponere platonẽ sequetes deu̾ ꝗdẽ
ꝑ gressa motioe̾ sue manet simplicita te
preientie. Infinitiq pt̾i ac futuri spatia
ꝯplectes oĩa qͣiiã gerant᷑ ĩ sua simplici co¬
cũcta dignoscit nõ eẽ p̾scientiã qi futi ri. s

Expanded text:
sentarium statum, infinitus ille temporalium rerume aequare non possit, ex immobilitate deficit in motum, ex simplicitate praesentiae decrescit in infinitam futuri ac praeteriti quantitatem, et cum totam pariter uitae suae plenitudinem nequeat possidere, hoc ipso quod aliquo modo numquam esse desinit illud quod implere atlligans se ad qualemcumque praesentiam huius exigui uolucrisque momenti, quae quoniam manentis illius praetuit, infinitum temporis iter arripuit: eoque modofactum est, ut continuaret eundo vitam, 5 non valuit permanendo. Itaque si digna rebus nomina velimus imponere, Platonem sequentes, Deum quidem pergressa motionem, in suae manet simplicitate praesentiae, infinitaque praeteriti ac futuri spatia complectens, omnia quasi jam gerantur in sua simplici cocuncta dignoscit, non esse praesentiam, quasi futuri
Abbreviated transcription (Latin):
uis p̾senta ia motioe̾ cũcta ꝯplectẽs /rebusꝰ
oib modũ ip̃ ꝯstituit/ nichil uoͣ posterioi̾¬
bus dieb que cũ sit manet intemerata
onortalib arbitrii libertas/ nec iniquele¬
gea sollicitiss õtu nccͣitateb uolũtatib
p̃mia penalisq ꝓponũt. manet qͥ spectator
de suꝑ cũctoꝵ p̾scius deus uisioĩs q eiuꝰ
p̾sens senꝑ et̾nigas cu nr̃oꝵ actuũ futura ⁊¬
qualitate p̾cu̾ritꝰ bonis pii malis si¬
plitia dispensans / nec indo sut positesps

Expanded text:
tens rebus modum omnibus ipsa constituit, nihil uero posterioQuae cum ita sint, manet intemerata mortalibus arbitrii libertas nec iniquae leges solutis omni necessitate uoluntatibus praemia poenasque proponunt. Manet etiam spectator desuper cunctorum praescius deus uisionisque eius praesens semper aeternitas cum nostrorum actuum futura qualitate concurrit bonis praemia malis sup
Abbreviated transcription (Latin):
p̾cũrit intuitus/ et p̾sentia proprie cognitiõis
retorquer ac reuocat.nec alt̾uat ut exstimas
nũc hec. mue illud p̾noscendi uices uno ic¬
tu mutaes tuas mane̾s p̾uemt  atq am¬

Expanded text:
praecurrit intuitus et ad praesentiam propriae cognitionis praecurrit intuitus et ad praesentiam propriae cognitionis retorquet ac reuocat; nec alternat, ut aestimas, nunc hoc nunc aliud praenoscendi uice, sed uno ictu mutationes tuas manens praeuenit atque com
Abbreviated transcription (Latin):
eueniãt . hoc silicet ꝙ ea que pauo añ propo¬
fieret neceͣ erat existere: altu ue minime
S eoꝵ hoͣc quide dex reꝵ nccͣitate desc̃dit lillud
uoͣ de potestate fatientiũ/ aut igit̾ in unia
luta. Sicuti om̃e quod sensib patet si ad
roe referas uniu̾sale est/si ad he ip̃m respi¬
tias singulare/ s si in mea inquies pote¬
state si eũ mutare ꝓpositũ euacuabo̾ ꝓuidõ¬
tiã. Cũq illa p̾noscit forte mi tauero. Re¬
spõdebo ꝓpositũ te ꝗde tuũ posse deflectere.
S qm̃ ⁊ id te posse ⁊t an fatias quo ut ꝯu̾¬
tas p̾sens ꝓuidẽne uentas intuet᷑ diuina
te preient̾iã nõ posse uitaressicuti p̾sentis oꝰ¬
culi effugere nõ possis intuitũ / quãus te
ĩuanas actio libera uolũtate ꝯu̾teris. Quid
igit᷑ inquies ex mea ne dispositioe scĩa diui¬
na muta bat Dut cũ ego nũc hoc / nuc aliud
ueli Nã qlicq̃ noscendi uices alt̾nare uide¬
at minime. om̃e nãq fururũ ÷ tp̃s diuinuꝰ

Expanded text:
eveniant? Hoc scilicet, quod ea quae paulo ante propouoque quam fieret, necesse erat existere: alterum vero minime. sed eorum hoc quidem de rerum necessitate descendit illud uero de potestate facientium. Haud igitur iniuria  esse nexibus absoluta, sicuti omne quod sensibus patet si ad rationem referas uniuersale est, si ad se ipsa respicias singulare. Sed si in mea, inquies, potestate situm est mutare propositum, euacuabo prouidentiam, cum quae illa praenoscit forte mutauero. Respondebo propositum te quidem tuum posse deflectere, sed quoniam et id te posse et an facias quoue conuertas praesens prouidentiae ueritas intuetur diuinam te praescientiam non posse uitare, sicuti praesentis oculi effugere non possis intuitum quamuis te in uarias actiones libera uoluntate conuerteris. Quid igitur, inquies, ex meane dispositione scientia diuina mutabitur, ut cum ego nunc hoc nunc illud uelim illa quoque noscendi uices alternare uideatur? Minime. Omne namque futurum diuinus
Abbreviated transcription (Latin):
esuit aristotles / nec cepit unquã eẽ / nec desi¬
nit uita q euiꝰ cũ tpus finitate tendat᷑ / no dũ
credat nõ eĩ totũ simul infinite lice̾t uite spa
iã nõ ht̃ quod igit̾ int̾minabillis uite pleni¬
tudiuẽ totã parit̾ ꝯp̾hendit ac possidet . cui n
futuri ꝗdquã absit nec p̾titi fluxerit id ege
pos p̾sens sibi senꝑ assistere / ⁊ infinitatem
mobillis tpr̃is hr̃e p̾sente̾. Uñ nõ recte ꝗda
qui cũ audiũt iusũ platoni /mũdũ hũc nec
habuisse iitiũ tpris / nec habitur eẽ defe̾tu
hot nio ꝯditori cõditũ mũdũ fieri putat aliud

Expanded text:
 de mundo censuit Aristoteles, nec coeperit unquam esse, nec desinat, vitaque ejus cum temporis infinitate tendatur, 5 nondum r. Non enim totum simul, injam non habet. Quod igitur interminabilis vitae plenitudinem totam pariter comprehendit, ac possidet, cui neque futuri quidquam absit, nec praeteriti fluxerit, id aet compos praesens sibi semper assistere, et infinitatem mobilis temporis habere praesentem. Unde non recte quidam, qui cum audiunt visum Platoni, mundum hunc nec habuisse initium temporis, nec habiturum esse defectum, hoc modo conditori conditum mundum fieri coaeternum
Abbreviated transcription (Latin):
cacumine cũcta ꝓspitiat Qd igit᷑ postulas¬
ut nccia fiãt que diuno lumine lustentur.
tuus addit intuitus minime atꝗ si est di
uini hũaniq pñtis digna collatio/ uos ur̃o
hoc tp̃rario presenti quedã uidetis / ita ille ⁊¬
oĩa suo ceruit et̾no. quare hec diuna pre¬

Expanded text:
cacumine cuncta prospiciat. Quid igitur postulassaria fiant, quae divino lumine lustrentur,tuus addit intuitus? Minime. Atqui 20, vini humanique praesentis digna collatio, uti vos vestro hoc temporario praesenti quaedam videtis, ita ille omnia suo cernit aeterno. Quare haec divina pr
Abbreviated transcription (Latin):
Quo fit ut hoc nõ sit oppinio s ueritate potiuꝰ¬
nixa cognitio cũ extitaturũ ꝗd ẽ cognoscit.
ꝙ idẽ existẽdi nec̾itate carere ñ nesclat. Hic si di¬
cas ꝙ x euẽturũ deus uidet id nõ euenire nõ
posse ꝙ aũt nõ põt nõ euenire id ex ncc̾itate
ꝯti̾gere meͦq ad ho nom̃ ncc̾itatis adstrĩgas
faced cẽ ꝗde solidissime uiͣtatis./ S cui iuis a¬

Expanded text:
Quo fit, ut hoc non sit opinio, sed veritate potinixa cognitio, cum exstaturum quid esse cognoscit, quod idem exsistendi necessitate carere non nesciat. Hic si dicas, quod eventurum deus videt, id non evenire non posse. quod autem non potest non evenire, id ex necessitate contingere, meque ad hoc nomen necessitatis adstrin- gas, fatebor rem quidem solidissimae veritatis, s
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ iusu ip̃e illã nõ pot̾it intu¬
eril Tu ego fac obsetro ⁊ que uera illa si sine ꝯcta
tione demõ stral Gaꝑtã inꝗt illa tui ca libent.¶Set

Expanded text:
es visu ipsam illam non potest intueri. — ? Tum ego: Fac, obsecro, et quae illa vera sit, atione demonstra. — Faciam, inquit illa, tui causa libente
Abbreviated transcription (Latin):
Humili comũ mem̃to os
Certus figere saxo
Quãus tonet ruimis
Miscẽs equora ue̾tus q
Tu ꝯditus quieti¬
Felix robore ualli¬
Ridẽs etheris iras.

Expanded text:
Humili domum memento Certus figere saxo. Quamvis tonet ruinis Miscens aequora ventus, Tu conditus quietiFelix robore valliRidens aetheris iras.
Abbreviated transcription (Latin):
tudinis sũma detrahũt. Qũa multos ẽẽ ꝯiectas
qui celo sese ꝓrimos arbitrẽt. Si de fortune
tue riꝗis reliꝗis pars eis minima ꝯtingat. hic
ip̃e locus quẽ ru exiliũ putata uocas ĩcolẽnbuꝰ
patria est. adco nichil est mise S miserũ
nisi cũ putes. ꝯtͣq. beata soes. oĩs est
equanimitate tolerãts: Quis ei est ille fa

Expanded text:
tudinis summam detrahunt. Quam multos esse coniectas tudinis summam detrahunt. Quam multos esse coniectas qui sese caelo proximos arbitrentur si de fortunae tuae reliquiis pars eis minima contingat? Hic ipse locus, quem tu exsilium uocas, incolentibus patria est. Adeo nihil est miserum nisi cum putes, contraque beata sors omnis est aequanimitate tolerantis. Quis est ille ta
Abbreviated transcription (Latin):
felicitatis ut aliqua ex parte cũ status sui qua¬
litate rixetur. anxia eĩ res est hũanoꝵ ꝯditio bonoꝵ
⁊ que uł nũquã rota ꝓuei̾at uł nũquã ꝑpetua sub¬
sistat᷑ Huic cẽsus exuberat s est pudori degener sa¬
guis. hũc nobilitas notũ facit s angustia rei fami¬
liaris ĩclitsus eẽ mallet ingnotuꝰ. ille alt̾utro cir¬
cũfiuus uitã celibẽ deflet. ille nuptus felix orba¬
tus liberis alieno cesu nurrit heredi. aliuꝰ prole
letatus filii filie ue delictuꝰa mestus illacrimat.
Pcirco nemo facile cũ fortune sue ꝯditione cõ¬
cordat . In est eĩ singuł ꝙ aliꝗs ĩ expertꝰ ignoret.
ul exꝑtꝰ ĩhoreat. adde q. felicissimi cuiꝰq delica¬
tissinius se̾sus est. ⁊ nisi ad nutũ cũta suppetãt
ꝯĩs ad u̾sitatis ĩsolẽs minimis quibq ꝓsterni¬
tur. ad eo pexigua sũt que fortunatissimis beati¬

Expanded text:
felicitatis ut non aliqua ex parte cum status sui quafelicitatis ut non aliqua ex parte cum status sui qualitate rixetur? Anxia enim res est humanorum condicio bonorum et quae uel numquam tota proueniat uel numquam perpetua subsistat. Huic census exuberat, sed est pudori degener sanguis; hunc nobilitas notum facit, sed angustia rei familiaris inclusus esse mallet ignotus. Ille utroque circumfluus uitam caelibem deflet; ille nuptiis felix orbus liberis alieno censum nutrit heredi; alius prole laetatus filii filiaeue delictis maestus illacrimat. Idcirco nemo facile cum fortunae suae condicione concordat; inest enim singulis quod inexpertus ignoret, expertus exhorreat. Adde quod felicissimi cuiusque delicatissimus sensus est, et nisi ad nutum cuncta suppetant omnis aduersitatis insolens minimis quibusque prosternitur: adeo perexigua sunt quae fortunatissimis beati