comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
in om̃s plumbea sẽꝑ adentauit ĩuidia. S
enĩ in parte laudari potest: quod ĩ sui es¬
sentia partẽ ñ ht̃. S dic̃ mͥ loycus. uen¬
tatũ naturaliũ indagator. eͦmͦ erit totum
qd partes ñ ht̃: Topica enĩ partis totiꝰ sine
topica cẽ ñ potest. Nã s̃ relatiua. Et que re¬
latiua s̃. simul ẽ ẽẽ nat̾a necesse. G si pars

Expanded text:
in omnes plumbea semper adventavit invidia. 1 in omnes plumbea semper adventavit invidia. 1 enim in parte laudari potest, quod in sui essentia partem non habet. Sed dicit michi loycus, veritatum naturalium indagator: quomodo erit totum, quod partes non habet? Topica enim partis totius sine topica esse non potest. Nam sunt relativa, et que relativa sunt, simul est esse natura necesse. Igitur si pars
Abbreviated transcription (Latin):
huc usq decursis. ad unita totiꝰ diuini¬
tatis q̃ separare iustũ ñ ẽ. atq ad eiꝰ discre¬
ta q̃ ꝯfund̾e fides catholica uetat. sc̃s dyo¬
nisiꝰ tͥnsitũ fac̃: in quibꝰ quanto dificilius
uisere. arduũq suscepti laboris iter ꝑ igno¬
tas hactenꝰ uias occurrerit. tanto tuarũ
orationũ o carissime dauid. cuiꝰ dilectionis
ĩstinctu hoc raritatis opꝰ aggressꝰ sũ. suffra¬
gia gratissima precor. Nosti enĩ me ad
tantã materiã sub luce ponendã. magnis
ñ fore locupletatũ ĩpendiis: etiãq si cuni¬
cta suppeterent. ĩuidie ꝓximoꝵ me mea¬
q dicta uel scͥpta passim patere. qui pͣ¬
sup̃tioni deputant. pꝰ tã eximios eccła¬
stici dogmatis uiros. ĩ scm̃ dionisiũ expo¬
nendũ. hunc me serotinũ arripuisse sũdo¬
rẽ. S alta petat liuor ꝑflent altissima
uenti. pascat ⁊ ĩ uiuis post fata quiescenᷤ.
ego ñ sũ preciosior patͥbꝰ orthodoxis. qͦs

Expanded text:
hucusque decursis, ad unita totius divinihucusque decursis, ad unita totius divinitatis, que separare iustum non est, atque ad eius discreta, que confundere fides catholica vetat, sanctus Dyonisius transitum facit, in quibus quanto difficilius visere arduumque suscepti laboris iter per ignotas hactenus vias occurrerit, tanto tuarum orationum, o carissime David, cuius dilectionis instinctu hoc raritatis opus aggressus sum, suffragia gratissima precor. Nosti enim me ad tantam materiam sub luce ponendam magnis non fore locupletatum impensis, etiamque si cuncta suppeterent, invidie proximorum me meaque dicta vel scripta passim patere, qui presumtioni deputant, post tam eximios ecclesiastici dogmatis viros, in sanctum Dionisium exponendum hunc me serotinum arripuisse sudorem. Sed alta petat livor, perflent altissima venti, pascat et in vivis post fata quiescens; ego non sum pretiosior patribus orthodoxis, quos
Abbreviated transcription (Latin):
diuine. eẽ deb indefessa ꝑhennitas. orat
iste sc̃s. ut ueritatis uerbũ de ore sibi nul¬
latenꝰ excidat. Dicit gͦ qd̃ sequit᷑. Et non
auferat uerbũ ueritatis ex ore meo. Ex
ore siquide. ueritatis u̾bũ ñ tollit᷑. si laus
ueritatis que uocibꝰ seu labiis resonat.
corde fidelit̾ tencat᷑. ut ita ꝓpe sit u̾bũ
incorde. quẽ admodũ reboabit ĩ ore Illi
si quide uerbũ ueritatis excidit. qui lau¬
di quã ore ꝓtulit. oꝑibꝰ ꝯtͣlicit. Sane
ꝗa in longũ nauigauimꝰ equor. ⁊ graui
remige undarũ ꝓlixitas qͣtit᷑. molite na¬
uigatiois sͥ positꝰ limes. suscepti laboris pͥmõ
iam limitet librũ. ut otia rediuiua manibꝰ
dudũ fessis. indulta recreatioẽ ex arantibꝰ arti¬
culis: mane nouũ reuirentes suscipiat. q̃ nõ
a labore quiescunt. ne ꝓrsus deficiant. Et enĩ
sententia illaͥ aut ignota tͣnssistit: qd̾ caret
iuinoꝵ noĩnũ replicationibꝰ diuinitatis.

Expanded text:
divine esse debet indefessa perhennitas, orat divine esse debet indefessa perhennitas, orat iste sanctus, ut veritatis verbum de ore sibi nullatenus excidat. Dicit ergo quod sequitur: et non auferat verbum veritatis ex ore meo. Ex ore siquidem veritatis verbum non tollitur, si laus veritatis, que vocibus seu labiis resonat, corde fideliter teneatur, ut ita prope sit verbum in corde, quemadmodum reboabit in ore. Illi siquidem verbum veritatis excidit, qui laudi, quam ore protulit, operibus contradicit. Sane quia in longum navigavimus equor et gravi remige undarum prolixitas quatitur, molite navigationis hic positus limes suscepti laboris primum iam limitet librum, ut otia rediviva manibus dudum <de>fessis indulta recreatione exarantibus articulis mane novum revirent<ia> suscipiat, que nunc a labore quiescunt, ne prorsus deficiant. Etenim sententia illa <h>aut ignota transsistit: quod caret ivinorum nominum replicationibus
Abbreviated transcription (Latin):
ture ad iunetiois ꝯsortiũ. accidens qd̾ ad
ꝯꝑationẽ adducit᷑. in hoc adiectiuo noiẽ
diuinũ uideliez reꝑit᷑. uel certe tẽ ex ad¬
iuncto creat᷑. recepitq maiꝰ ⁊ minꝰ. ut di¬
uinũ. diuiniꝰ. atq diuinissimũ uere dica¬
T. Sic ab humanitate humanũ humaniꝰ
humanissimũ. Quoꝵ adiectiuoꝵ causa. lo¬
yce speculationis ẽ.IS cur ait. diuinita¬
tis beneficas noãtioẽs: Auid benefacius.
uł ꝗd beneficiant diuine noãtioẽs: rbit̾r
qd̾ ex inde benefice dicunt᷑ ꝗa dũ quis eoꝵ
ĩ laudibꝰ occupat᷑. salutaris dei beneficio
et̃nũ donat᷑. uUñ ł dauid ait dñs. Sacͥficiũ ĩ¬
quit laudis honorificabit me. ⁊ illic iter qd
ostendã illi salutare dĩ. Qiͣ dicat. Ex inde
diuine noatioẽs ei benifice dicent᷑. ⁊ ex sue
laudis preconio. tali beneficio donabit᷑. ut
salutare dĩ ostensioẽ benefica bonꝰ lauda¬
tor sine fine intueat᷑. Uerũ quia laudis

Expanded text:
ture <adiunctivum> consortium, accidens, quod ad ture <adiunctivum> consortium, accidens, quod ad comparationem adducitur, in hoc adiectivo nomine “divinum” videlicet reperitur, vel certe tunc ex adiuncto creatur, recepitque maius et minus, ut divinum divinius atque divinissimum vere dicatur. Sic ab humanitate humanum, humanius, humanissimum. Quorum adiectivorum causa, loyce speculationis est. Sed cur ait “divinitatis beneficas nominationes”? Quid benefaciunt vel quid beneficiant divine nominationes? Arbitror quod exinde benefice dicuntur, quia dum quis eorum in laudibus occupatur, salutaris Dei beneficio eternum donatur. Unde David ait Dominus: «Sacrificium, inquit, laudis honorificabit me, et illic iter quo ostendam illi salutare Dei», quasi dicat: exinde divine nominationes ei benefice dicentur et ex sue laudis preconio tali beneficio donabitur, ut salutare Dei ostensione benefica bonus laudator sine fine intueatur. Verum quia laudis
Abbreviated transcription (Latin):
orrendis ignorantie. dignat᷑ sese ĩferre
tenebͥs. Et hec quidẽ sc̃s dionisiꝰ atheni¬
ensis antistes. scõ thimotheo ephesioꝵ epõ
scribens. suꝑ diuina laude ad se u̾ba ꝯ¬
uertit. optatq sese diuinitatis ñ noĩe sõ¬
lũ. s re ⁊ noĩe ꝯlaudatorẽ existt᷑. Ait̃
eñĩ. Michi aũ det ds aquo bona cunc¬
ta ꝓcedunt. diuiniꝰ laudare diuinitatᷤ
beneficas multas noãtiones. Qui diuimi¬
tans noãtiones beneficas laudat. uoce la¬
udat. Et cũ has uocis laudibꝰ attollit. di¬
uine laudat. ꝗa diuinitatis noa laudat.
Uerũ si ore. cordeq laudauerit diuiniꝰ lar¬
dat. Non qd̃ diuinitatis nom̃ ad ꝯꝑationem
deueniat. ꝗa ñ recipit augm̃tũ uel detͥmen¬
tũ ip̃a diuinitas. sic̃ nec ulla substantia:
s qͥa dũ diuinꝰ ab hoc noĩẽ diuinitas sup̃tũ.
creature actionibꝰ ꝯponit᷑. ut dicat᷑ hõ uel
angelus diuine uł diuiniꝰ agit. ꝓpt̾ crea¬

Expanded text:
orrendis ignorantie dignatur sese inferre orrendis ignorantie dignatur sese inferre tenebris. Et hec quidem sanctus Dionisius Atheniensis antistes sancto Thimotheo Ephesiorum episcopo scribens super divina laude ad se verba convertit optarque sese divinitatis non nomine solum se re et nomine conlaudatorem existere. Ait enim: Michi autem det Deus, a quo bona cuncta procedunt, divinius laudare divinitatis beneficas multas nominationes. Qui divinitatis nominationes beneficas laudat, voce laudat; et cum has vocis laudibus attollit, divine laudat, quia divinitatis nomina laudat; verum si ore cordeque laudaverit, divinius laudat. Non quod divinitatis nomen ad comparationem deveniat, quia non recipit augmentum vel detrimentum ipsa divinitas sicut nec ulla substantia, sed quia dum “divinus” ab hoc nomine “divinitas” sumptum creature actionibus componitur, ut dicatur “homo vel angelus divine vel divinius agit”, propter crea
Abbreviated transcription (Latin):
ture limitẽ abditũ ꝯfundens. ĩ uisibilia
ꝯtͣ fas ⁊ licitũ uisibilia. ĩ corporea cor¬
porea. sapientiã ĩsipientiã. docta fatua
facit : ⁊ rerũ pluctantiũ int̾ se. uarie¬
tate ꝯfusus: neq rexit extera. neq in¬
tima q̃ indoctis comunicaũ. in uiolata
seruauit. Hoc ꝯfusionis ĩ faustũ. a scõ
thimotheo beatus dionisiꝰ arcens. suꝑ
hoc sue doctͥne singulare sanciuit mã
agyographos. neq ꝓlata ex eisd̃e dictis
diuina. a scĩs patͥbꝰ ort̾odoxis ⁊ a catholi¬
cis expositoribꝰ. debes o thimothee aliqũ
facere in indoctos. Quia quicũq theo¬
logiã talibꝰ pandit. eã ꝓstituit. ⁊ quan¬
tũ ĩ ip̃o ẽ. eius dignitatẽ minꝰ admi¬
rabilẽ facit: neq sp̃s subtilitatẽ: ar¬
uine potest susceptare uentͥculũ. ne¬
q animalis hõ. ꝑcipit ea q̃ dĩ s. Stulti¬
cia enĩ ĩ ẽ illi. neq fulgor discipline

Expanded text:
ture limitem abditum confundens, invisibilia ture limitem abditum confundens, invisibilia contra fas et licitum visibilia, incorporea corporea, sapientiam insipientiam, docta fatua facit, et rerum conluctantium inter se varietate confusus, neque rexit extera, neque intima, que indoctis communicavit, inviolata servavit. Hoc confusionis infaustum a sancto Thimotheo beatus Dionisius arcens, super hoc sue doctrine singulare sancivit mandrophetas et agyographos, neque prolata ex eisdem dictis divina a sanctis patribus orthodoxis et a catholicis expositoribus, debes o Thimothee aliquando facere in indoctos. Quia quicumque theologiam talibus pandit, eam prostituit, et quantum in ipso est, eius dignitatem minus admirabilem facit, neque spiritus subtilitatem arvine potest susceptare ventriculum, neque animalis homo percipit ea que Dei sunt. Stulticia enim inest illi neque fulgor discipline
Abbreviated transcription (Latin):
portet eũ custodire: Hec diuina dicta ⁊ di¬
cenda. hoc secreta regis ẽt̃ni cubiculi. hec
archana quibꝰ stultꝰ ⁊ ĩmundꝰ ac u̾sutꝰ nõ
cõicat. Ceterũ quomͦ eũ oporteat custodi¬
re. modaliter adiec̃ ⁊ ait. Iuxta sac̾tissimã
substantiã ipsã sub̃am ponit. qui ea q̃ spi¬
ritalibꝰ tantũ debent᷑. ꝑ extͥnsecas sensua¬
litates int̾pͣtat᷑. Extrinseca enĩ ab intimis
noĩe ⁊ ratione ualde semota. sic̃ illa .i. ex
tͥnseca crassos ⁊ pingues nesciosq ueritatis
sensꝯ: ita ista .i. intima subtiles atq tenu¬
es ꝯsciosq spu̾alitatis intellectꝰ. de quibꝰ ħ
iste auctor ꝓfitet᷑ admittit. g ista doctos.
illa uͦ receptat ĩdoctos. Quia gͥ diuina. ĩ¬
timitate gaudent. sapientia florent. ĩ¬
tellectus spiritualitate secreta ꝯsistunt.
quicũq hec ad sensualitatis extrinsece
pubplicũ. ꝯtra eoꝵ naturã uocau̾it: na¬

Expanded text:
portet eum custodire? Hec divina dicta et diportet eum custodire? Hec divina dicta et dicenda, hec secreta regis eterni cubiculi, hec archana quibus stultus et inmundus ac versutus non communicat. Ceterum quomodo eum oporteat custodire, modaliter adiecit et ait: iuxta sacratissimamsubstantiam ipsam substantiam ponit qui ea, que spiritalibus tantum debentur, per extrinsecas sensualitates interpretatur. Extrinseca enim ab intimis nomine et ratione valde semota, sicut illa, id est extrinseca, crassos et pingues nesciosque veritatis sensus, ita ista, id est intima, subtiles atque tenues consciosque spiritalitatis intellectus, de quibus hic iste auctor profitetur, admittit. Ergo ista doctos, illa vero receptat indoctos. Quia igitur divina intimitate gaudent, sapientia florent, intellectus spiritualitate secreta consistunt, quicumque hec ad sensualitatis extrinsece pubplicum contra eorum naturam vocaverit, na
Abbreviated transcription (Latin):
ne hi merito a quieta diuinttate pelluti¬
t᷑. qui se diuinos ⁊ theologos sophistica
ĩ portunitate atq garritu. ⁊ ñ lenitate ra¬
tionis aut auctoritatis suauite fatent᷑.:
Qͥ nimirũ diuina sibi ꝑ pugnã redit̃:
qa ñ s̃ uere diuini. s tantũ ẽẽ uident᷑.
pugnacit̃ ẽ enĩ eis diuina redimere:
tantũ apparere diuinos pugna ⁊ ñ exi¬
stere. Sic ⁊ in ceteris facultatibꝰ ars nul¬
la ꝑdiscit᷑. si loquaci pugna.⁊ ñ quieta
iusticia uacantis ĩgenii redimat᷑. Tales
gͥ s̃ ⁊ his moribꝰ de honestant᷑ qui ab
nuiꝰ operis ꝓfessioẽ seclusos ⁊ indignos.
prgna monstrant᷑. S de his oibꝰ hactenꝰ
hec. Nẽ aũ ad scm̃ thimotheũ sermonis oĩs
uerba ꝯu̾tit. ⁊ eũ breui moralitate tã ꝗͣ
sui archani fidũ intemeratũꝙ custodẽ.
ꝯmonitũ reddit ⁊ ĩfit. Le qui de hec custo¬
dire oportet. o bone thimothee. Q hec. o¬

Expanded text:
ne hi merito a quieta divinitate pelluntne hi merito a quieta divinitate pelluntur, qui se divinos et theologos sophistica importunitate atque garritu, et non lenitate rationis aut auctoritatis suavitate fatentur? Qui nimirun divina sibi per pugnam redimunt, quia sunt vere divini, sed tantum esse videntur. Pugnaciter est enim eis divina redimere, tantum apparere divinos pugna et non existere. Sic et in ceteris facultatibus ars nulla perdiscitur, si loquaci pugna et quieta iusticia vacantis ingenii redimatur. Tales igitur sunt et his moribus dehonestantur, qui ab huius operis professione seclusi et indigni . Sed de his omnibus hactenus hec. Nunc autem ad sanctum Thimotheum sermonis omnis verba convertit et eum brevi moralitate tamquam sui archani fidum intemeratumque custodem conmonitum reddit et infit: Te quidem hec custodire oporet, o bone Thimothee. Que “hec” o
Abbreviated transcription (Latin):
ab altero cui s̃ direpta ꝑ argutã disputati¬
oñe reuocant᷑: in hac reuocatiõe qͣi de cap¬
tiuitate liberant᷑ ⁊ redimunt᷑. Uñ hi qui
hoc pugnabilit̾ agunt. ĩ rebꝰ diuinis atꝙ
sententiis. diuina redim̃tes uocant᷑. Ned
in hoc arguunt᷑ qd̃ diuina heretice uel false
intellecta. ab herecico uel falso intellectu re¬
dimunt. hoc eñi ⁊ paulus fãc̃ qui ĩ ꝓmtu ht̃
captiuare omnẽ scientiã erigentẽ se adu̾so
sanã doctͥnã. s ꝗa hoc pugna ⁊ altercati¬
oẽ. ñ ratiõe uel auctoritate ꝯficiunt. Op¬
timũ ẽ eñ diuina redimere. s pugna
redimere. ⁊ ñ ratioẽ. ĩ laudabile. Ualet
etiã qd̃ dicit᷑ de diuinoꝵ redep̃tioẽ. sic in¬
telligi: ut hi uerbosa pugna diuina re¬
dimant. qui pugnacibꝰ u̾bis ⁊ sua garru¬
litate ut diuini appareant. ĩpudenter
⁊ sine reuerentia diuinoꝵ efficiant. Cũ
eñi silentiũ sit cultꝰ iusticie. cũ aque
syloe ap̃ ysaiam cũ silentio currant. ñ¬

Expanded text:
ro cui sunt direpta per argutam disputationem revocantur, in hac revocatione quasi de captivitate liberantur et redimuntur. Unde hi, qui hoc pugnabiliter agunt, in rebus divinis atque sententiis “divina redimentes” vocantur. Neque in hoc arguuntur quod divina heretice vel false intellecta ab heretico vel falso intellectu redimunt, hoc enim et Paulus facit qui in promptu habet captivare omnem scientiam erigentem se adversus sanam doctrinam, sed quia hoc pugna et altercatione, non ratione vel auctoritate conficiunt. Optimum est enim divina redimere, sed pugna redimere et non ratione inlaudabile. Valet etiam quod dicitur de divinorum redemptione sic intelligi, ut hi verbosa pugna divina redimant, qui pugnacibus verbis et sua garrulitate ut divini appareant, impudenter et sine reverentia divinorum efficiant. Cum enim silentium sit cultus iusticie, cum aque Syloe apud Ysaiam cum silentio currant, non
Abbreviated transcription (Latin):
fortasse ⁊ etiã qd̃ leuiꝰ intelligi potest
atq faciliꝰ. notioẽs ĩ ꝯu̾tibiles dixit.
diuinas noãtioes de quibꝰ supͣ taxaũ:
q̃ ideo appellant᷑ ĩ ꝯu̾tibiles. ꝗa cum
ĩ oĩ diuinitate assint ĩ ꝯu̾tibilit᷑. ad
aliqd̃ diuinitatis ñ se ꝯu̾tant. ut ͥ eiͥ
soli ꝯpetant. qd̃ ĩ omi se se porrige¬
bat̃. aut ad unã solã ꝑsonã se ꝯtͥhãt
ĩ oĩ diuinitate unite. ñ ad aliꝗͣ ꝑsona¬
rũ diuisim ꝯu̾tunt᷑ diuinitatis noãtioẽs.
Quã rationẽ ĩ ꝯu̾si bilitatis. causatiue
sc̃s dionisiꝰ. elegantissima totiꝰ diuini¬
tatis notioe seu maxima. subpoñ ⁊ ĩ fit.
Ouia diuina oiã dtoti diuinitati ads̃
hec enĩ ẽ illa maxima. illa diuinitatis
p̃cipua notio: qͣ diuinitatis cunctas deno¬
minatioes. de tota diuinitate ĩꝯutibiłr
dici: uerissima raciocinatiõe firmare fas
ẽ¶Uerũ cũ oiã diumna ton diuinitati as¬

Expanded text:
fortasse et etiam quod levius intelligi potest fortasse et etiam quod levius intelligi potest atque facilius, notiones inconvertibiles dixit divinas nominationes, de quibus supra taxavit que ideo appellantur inconvertibiles quia cum in omni divinitate assint inconvertibiliter, ad aliquod divinitatis non se convertant, ut <uni> soli competant quod in omni sese porrigebant, aut ad unam solam personam se contrahant unite, non ad aliquam personarum divisim convertuntur divinitatis nominationes. Quam rationem inconversibilitatis causative sanctus Dionisius elegantissima totius divinitatis notione seu maxima subponit et infit: quia omnia toti divititati adsunt. Hec enim est illa maxima, illa divinitatis precipua notio, qua divinitatis cunctas denominationes de tota divinitate inconvertibiliter dici verissima ratiocinatione firmare fas est. Verum cum omnia divina toti divinitati as
Abbreviated transcription (Latin):
litas. ⁊ principiũ quã notionẽ siue re.¬
lationẽ ioħs damascenꝰ quẽ papa eu¬
geniꝰ ĩ latinũ de greco fec̃ tranferri:
gula: ut ẽ. in diuidua s̃ oꝑa tͥnitatis.
¶Cũ gͥ habeamꝰ q̃ sint notiones. qͣre dic̃
eas ĩ ꝯu̾sibiles. eas dũtaxat q̃ diuin¬
tati ꝯueniunt : Qd̾ multis modis de¬
terminari pot̾. Qd̃ inde eas appella¬
demonstrabiles. tãteq generositatis
existant. qd̾ ĩ solã theologie facultatẽ
sua singulari p̃rogatiua respiciañ.
nec ad alias se facultates seu opificia
possint aliquatenꝰ uertere: cũ soli ex¬
cellentissime diuinitati deseruiaN
Uel ob id dicunt ĩ ꝯu̾sibiles: ꝗa neces¬
saria quadã sue ĩstitutionis natã. nõ
c̾aturã s creatorẽ ĩ spiciunt .i. necessa¬
rie s. ⁊ unã singularẽ dĩ ꝯtẽplantur
essentiã sine ꝯuersioẽ ꝯtẽplationis.
Uñ habemꝰ illã ĩ ezechiele notionẽ:
ꝗa ibant animalia ⁊ ñ reu̾tebant᷑. Uel

Expanded text:
litas et principium, quam notionem sive relationem Iohannes Damascenus, quem papa Eugenius in latinum de greco fecit transferrigula, ut est “individua sunt opera Trinitatis”. Cum igitur habeamus que sint notiones, quare dicit eas inconversibiles, eas dumtaxat que divinitati conveniunt? Quod multis modis determinari potest. Quod inde eas appellademonstrabiles, tanteque generositatis existant, quod in solam theologie facultatem sua singulari prerogativa respiciant, nec ad alias se facultates seu opificia possint aliquatenus vertere, cum soli excellentissime divinitati deserviant. Vel ob id dicuntur inconversibiles, quia necessaria quadam sue institutionis natura, non creaturam sed Creatorem inspiciunt, id est necessarie sunt, et unam singularem Dei contemplantur essentiam sine conversione contemplationis. Unde habemus illam in Ezechiele notionem, quia «ibant animalia et revertebantur». Vel
Abbreviated transcription (Latin):
meatꝰ riuulus emanat aqueus: sic aspũ
diuino indesinenti ac ꝑpeti et̃ni meatꝰ ꝓ¬
latioẽ : carismatũ ꝓfluunt dona. De quo
fonte ait dauidad patrẽ. Qm̃ apud te in¬
quit ẽ fons uite. Fons gͥ iste: uenã in se se
salientẽ ĩuitã et̃nã ht̃ uitã: ex qua di¬
uine oꝑationis omĩs aqua uite ꝓcedit: sic̃¬

Expanded text:
meatus rivulus emanat aqueus, sic a Spiritu meatus rivulus emanat aqueus, sic a Spiritu divino indesinenti ac perpeti eterni meatus prolatione carismatum profluunt dona. De quo fonte ait David ad Patrem: «Quoniam apud te, inquit, est fons vite». Fons igitur iste venam in sese salientem in vitam, eternam habet vitam, ex qua divine o
Abbreviated transcription (Latin):
in diuisibili oꝑationis natura ostendit. di¬
uino sp̃ui ꝯpetẽ oiã q̃cũq reponunt patͥ¬
⁊ filio. Ait erũ de uniformi repositioẽ. Di¬
uine oꝑationis honorẽ. Quasi dicat. Diã
q̃ reponunt patͥ re uel filio. reponunt sp̃ui
scõ: ꝗa reponunt ei honorẽ diuine oꝑa¬
idẽ sp̃s diuidens singulis ꝓ ut uult. hono¬
rẽ gͥ indiuina oꝑatiõẽ spiũ diuino reponõt̃.
ꝗa qd̾ oꝑat᷑ pat̃ ⁊ filiꝰ hiuic specialit̾ assigna¬
tur. Uerũ quã obrẽ hec diuine oꝑationis
assignatio. diuino spu speciali pͣrogatiua
ꝯferat᷑ : ut ip̃e quasi habeat ĩsignit̾ diui¬
ne totiꝰ oꝑationis honorẽ : ab ipã scĩ sp̃s
ĩdicibilẽ habundantie plenitudinẽ. ipsa
theologia sacre suggessit. qm̃ eũ totiꝰ dior¬
ne oꝑationis fontẽ appellaũ. Uñ suppoñ
dionisiꝰ zait.fontẽ. fontẽ plane sacͤ scͥp
ture spm̃ scm̃ dicunt: ꝗa quẽ ad modum
ab ĩdeficienti scaturiginis uena ꝑhennis

Expanded text:
indivisibili operationis natura ostendit divino Spiritui competere omnia quecumque reponunt Patri et Filio. Ait enim de uniformi repositione: divine operationis honorem. Quasi dicat: omnia que reponunt Patri vel Filio, reponunt Spiritui Sancto, quia reponunt ei honorem divine operagulis prout vult». Honorem igitur in divina operatione Spiritui divino reponunt, quia quod operatur Pater et Filius, huic specialiter assignatur. Verum, quamobrem hec divine operationis assignatio divino Spiritui speciali prerogativa conferatur, ut ipse quasi habeat insigniter divine totius operationis honorem, ab ipsa Sancti Spiritus indicibilem habundantie plenitudinem ipsa theologia sacre suggessit, quoniam eum totius divine operationis fontem appellavit. Unde supponit Dionisius et ait: fontem. Fontem plantum Sanctum dicunt, quia quemadmodum ab indeficienti scaturiginis vena perhennis
Abbreviated transcription (Latin):
hatet gͦ qd̃ oiã q̃cũq st̃ ꝑatͥs ⁊ filii. repo¬
nunt theologi diuino spũi. S ꝗd ẽ re
nature beato patͥ. tãquã ei ĩ qͦ ẽ om̃is au¬
ctoritas. eo qd̃ pat̾ a nullo ẽ. s ꝑ se aucto.¬
ritatis pͥncipiũ ht̃. Deinde ead̃e repont̃
filio ⁊ spũi scõ: ut eis q̃ s̃ posita patͥ. tã ꝗͣ
ab apͥncipio reponant᷑ eis ubi posita
erant. ñ dico qd̃ reponant᷑ ĩ ea notioẽ
qͣ pat̾ ẽ pat̾ : s reponunt᷑ eis ĩ ea deali¬
tatis forma: qua ds̃ pat̾ ds̃ ẽ. Et ẽ mira.¬
bile dictu: qd̃ eadẽ forma eadẽq dei na¬
tura.⁊ sibi ipĩ ĩ patre ponit᷑. ⁊ filio ⁊ spũi

Expanded text:
Patet ergo quod omnia quecumque sunt Patris et Filii, reponunt theologi divino Spiritui. Sed quid nature beato Patri, tamquam ei in quo est omnis auctoritas, eo quod Pater a nullo est, sed per se auctoritatis principium habet. Deinde eadem reponunt Filio et Spiritui Sancto, ut eis que sunt posita Patri tamquam a principio reponantur ubi posita erant; non dico quod <eis> reponantur in ea notione qua Pater est Pater, sed reponuntur eis in ea dealitatis forma, qua Deus Pater Deus est. Et mirabile dictu, quod eadem forma eademque Dei natura et sibi ipsi in Patre
Abbreviated transcription (Latin):
a sapientiũ s̃. in his ĩꝗͣ oꝑibꝰ. ratũ ⁊ ĩuari¬
abile ꝯstat. accipiendũ eẽ ĩ tota diuinita¬
te: quałecũq replicare diuinã noatio¬
nẽ uniu̾salẽ conabim. Bene ait replica¬
re ⁊ ñ numerare. Nu̾s erũ omĩs ex diu¬
soꝵ generũ diu̾sis subsistentiis accidenti¬
tia qua hic uł hic sit hõ. numerat᷑ unꝰ et
alt̃ hõ: s ex diu̾sis subsistentus quibꝰ unꝰ
⁊ alt̾ accidentia. s̃ addicta ⁊ ex quibꝰ hic ⁊
numeralis alteritas. ꝗa ex pluribꝰ subfi¬
stentiis .i. ex huiꝰ ⁊ huiꝰ singulari huma¬
nitate ꝯsurg̃. nus ⁊ñ replicatio ẽ. Cã
dẽ singulariq dealitate. qͣ ds̃ ẽ .xs. po¬

Expanded text:
 in his inquam operibus ratum et invariabile constat, accipiendum esse in tota divinitate, qualemcumque replicare divinam nominationem universalem conabimur. Bene ait “replicare” et non “numerare”. Numerus enim omnis ex diversorum generum diversis subsistentiis accidentitia, qua hic vel hic sit homo, numeratur unus et alter homo, sed ex diversis subsistentiis quibus unus et altnumeralis alteritas, quia ex pluribus subsistentiis id est ex huius et huius singulari humanitate consurgit, numerus et replicatio est. Cum dem singularique dealitate, qua Deus
Abbreviated transcription (Latin):
sc̃o ꝯung̃ ⁊ ait. Et iterũ. q̃cũq
s̃ ꝑatͥs ⁊ ipĩ diuino spui reponunt
theologi. Et hoc faciunt cõit̃. ut
hat̃ cande singularẽ dealitatis
naturã cũ patre ⁊ filio a quibꝰ
ĩ effabilit̾ ꝓcedit comunẽ. Nͣ qd
illa nata sit aliqd̾ comune cum
sit singulare ⁊ in diuidue rationi
p̃dicam̃tũ. s qd̃ ab illis tͥbꝰ ꝑsonis.
eade singulari efficientia habeat᷑
cõit̾. Licz enĩ in his natiuis. una
singularis sub sistentia ñ nͥ unum
singularit̃ faciat subsistentẽ : ĩ
theologicis sat ꝯtͣ ẽ. ꝗa ibi una
singularis subsistentia si tta nõa¬
ri potest ͥ sacͦ scã diuinitas tres fac̃
unũ dm̃ sĩgularit̾ subsi stentẽ. Tri¬
bꝰ gͥ. dealitas comunit̃ ꝯueñ. que
comune aliqd̃ ñ nec simile neq
ꝯ forme. Uñ ꝗa sc̃s iste dionisius eã
cõit̾ tͥbꝰ essentibꝰ intͥnitate ꝯuenire
in scripserat: ne eã reri posses formã

Expanded text:
coniungit et ait: et iterum quecumque coniungit et ait: et iterum quecumque sunt Patris et ipsi divino Spiritui reponunt theologi. Et hoc faciunt communiter, ut habeat eanden singularem dealitatis naturam cum Patre et Filio, a quibus ineffabiliter procedit, communem. Non quod illa natura sit aliquod commune, cum sit singulare et individue rationis predicamentum, sed quod ab illis tribus personis eaden singulari efficientia habeatur communiter. Licet enim in his nativis una singularis subsistentia nonnisi unum singulariter faciat subsistentem, in theologicis sat contra est, quia ibi una singularis subsistentia, si ita nominari potest sacrosancta divinitas, tres facit unum Deum singulariter subsistentem. Tribus igitur dealitas communiter convenit, que commune aliquod non <est> nec simile neque conforme. Unde quia sanctus iste Dionisius eam communiter tribus essentibus in Trinitate convenire inscripserat, ne eam reri posses formam
Abbreviated transcription (Latin):
salitatẽ s integͥtatẽ nature diui¬
ne signifiez. Uel ñ ẽ uniu̾siuũ. s
ĩ clusiuũ. Seu certe numeratiuũ ⁊
effectuũ ⁊ non nature. Multos
enĩ ꝓp̃ uniꝰ nature dei singularis
effectꝰ. diuinã circa naturã. scã sc̃¬
ꝑtura uniu̾sitatis signũ apposuit.
so nuauit. Hec enĩ diuina natura
bonũ. omĩpotentẽ. beatũ. scm̃. fe¬
licẽ : deniq ꝗc ꝗd diuine maiesta¬
ti laudatiuo p̃co̾nio ĩscͥbit᷑: ẽẽ fa¬
cit : ideoq ex multis effectibꝰ. nu
ñ ex sua singularitate retinuit.
Cũ enĩ diuina maiestas loquit. oĩã
mea tua s̃: mea ad ipsã dei singu¬
larẽ ac uniformẽ naturã : oiã
ad eiꝰdẽ forme numerosos effectꝰ
retulisse uidet᷑. Mea gͥ ꝓ nomi¬
nis nota. illã dei singularẽ na¬
turã. oiã.uͦ. illic eiꝰ designat ef¬
fectꝰ. Geterũ ꝗa scͥptura q̃ patͥs
s̃. filii: ⁊ q̃ filii. eẽ pat̾s ꝓfessa est
eãde dĩ singularẽ essentiã ⁊ spũi

Expanded text:
rsalitatem sed integritatem nature divine significet. Vel non est universivum sed inclusivun, seu certe numerativum est effectuum et non nature. Multos enim propter unius nature Dei singularis effectus, divinam circa naturam sancta Scriptura universitatis signum apposuit, so numeravit. Hec enim divina natura bonum, omnipotentem, beatum, sanctum, felicem, denique quicquid divine maiestati laudativo preconio inscribitur, esse facit, ideoque ex multis effectibus numua sunt», non ex sua singularitate retinuit. Cum enim divina maiestas loquitur «Omnia mea tua sunt», “mea” ad ipsam Dei singularitatem ac uniformen naturam, “omnia” ad eiusdem forme numerosos effectus retulisse videtur. “Mea” igitur pronominis nota illam Dei singularem naturam, “omnia” vero illic eius designat effectus. Ceterum quia Scriptura que Patris sunt Filii, et que Filii esse Patris professa est, eandem Dei singularem e
Abbreviated transcription (Latin):
gͦ diuinitatis om̃is de noãtio ĩ ip̃o toto
totalit̾ dõ. ⁊ absolute ut exterũ ab ipã
deitate omnẽ ꝓpellat respectũ: ⁊ obser¬
uate. ut ab eadẽ omnẽ circũ undiq ex ar¬
ceat motũ. Et hec de absolute ac obserua¬
te. scd̃m mei sensꝰ pauculã irrimationẽ
dicta sufficiant. Sequit᷑. Et eni sicut
ĩtheologicis caracteribꝰ .i. scriptis admo¬
nuimꝰ. si ñ de tota diuinitate dixerit
quis hoc dici .i. noãtionẽ quãlib diuini¬
tatis. si quis ĩficiabit᷑ ñ detota diuinita¬

Expanded text:
ergo divinitatis omnis denominatio in ipso toto ergo divinitatis omnis denominatio in ipso toto totaliter Deo, et absolute ut exterum ab ipsa deitate omnem propellat respectum, et observate ut ab eadem omnem circumundique exarceat motum. Et hec de absolute ac observate secundum mei sensus pauculam irrimationem dicta sufficiant. Sequitur: Etenim sicut in Theologicis Caracteribus, id est scriptis, admonuimus, si non de tota divinitate dixerit quis hoc dici, id est nominationem quamlibet divinitatis si quis i
Abbreviated transcription (Latin):
pat̾ diuinitas sit cũ ea pat̾nitate qua
pat̃. pat̾ ẽ. Qd̃ quid̃ aliqͣtenꝰ teneri po¬
test. Qd̃ aũ sequit᷑ in littera dionisii.
⁊ obseruate. ab soluti uerbi sensũ ex pres¬
sit. ut ea nimirũ denoãtio sit absoluta
que obseruata ẽ. Uerũ illud ueraciter
dr̃ ob seruatũ. qd̾ undiq seruatũ ẽ. Id
uͦ undiq seruatũ ẽ: qd̾ nulliꝰ penduli
titubationi seu nutatioĩ obnoxiũ ẽ. Il¬
lud uͦ nulli ꝓrsus instabilitati subicitur
qd̃ ab omĩ. sue substantialitatis natura ac¬
cidentiũ motu lib̾at᷑. Sicq fit ut id uere
ab solute dicat᷑: qd̾ ĩ suo eẽ substantifico.
sine aliquo respectu. sine aliquo ꝓrsꝰ ma¬
terie motu uł agitatioe obseruat᷑. Cũ gͥ
diuinitatis oĩs denoãtio. ⁊ materia ⁊ mo¬
tu careat : materia ꝗa ñ ẽ subiectũ: motr
ꝗ ñ ẽ ĩ materia. ꝯstat ꝓfecto. ꝗa omĩs
talis de noãtio. ⁊ absolute obseruat᷑. et ĩ¬
obseruatioẽ omĩo absoluit᷑. Reponitur

Expanded text:
tas sit cum ea paternitate qua Pater Pater est. Quod quidem aliquatenus teneri potest. Quod autem sequitur in littera Dionisii et observate, absoluti verbi sensum expressit, ut ea nimirum denominatio sit absoluta que observata est. Verum illud veraciter dicitur “et observatum” quod undique servatum est. Id vero undique servatum est, quod nullius penduli titubationi seu nutationi obnoxium est. Illud vero nulli prorsus instabilitati subicitur, quod ab omni sue substantialitatis natura accidentium motu liberatur. Sicque fit ut id vere absolute dicatur, quod in suo esse substantifico sine aliquo respectu, sine aliquo prorsus materie motu vel agitatione observatur. Cum igitur divinitatis omnis denominatio et materia et motu careat -materia quia non est subiectum, motu quia non est in materia- constat profecto quia omnis talis denominatio et absolute observatur et observatione omnino absolvitur. Reponitur
Abbreviated transcription (Latin):
hoĩnẽ. i.i. de ueteribꝰ er̃ noui. ⁊ ita
renouabis faciẽ t̾re .i. arumas hoĩ¬
nũ adimaginẽ ⁊ similitudinẽ dei
factas. Uerũ exẽploꝵ ꝓlixitatem
quibꝰ totiꝰ diuinitatis ĩdixidua oꝑa¬
tio pandit᷑ breuiandã fore auctor
iste ratus. uniu̾sã longitudinẽ sub
breuitatẽ tͣnsmittit ⁊ ait. Et ut
breuit̃ dicã qd ipsũ dixinũ ait uͭ¬
bũ. ego ⁊ pat̾ unũ sumꝰ dealitate.
⁊ si ꝓpͥetate distincti. ⁊ oiã q̃ habr
pat̾ in natura dealitatis mea s in
eade natura .i. natura ac forma
patͥs mea ͤ. ⁊ sumus unũ: ita qđ su¬
mus distinctionẽ. ⁊ unũ camdem
singularẽ naturã qua pat̃ d̃s ẽ
mͥ inportet. Cũ etũ deitas una sit
ac singularis natura. faciatq dm̃.
le unũ qd̃ uere sit ⁊ dicat᷑ unũ.¬

Expanded text:
ta «renovabis faciem terre», id est animas hominum ad imaginem et similitudinem Dei factas. Verum exemplorum prolixitatem, quibus totitus divinitatis individua operatio panditur, breviandam fore auctor iste ratus, universam longitudinem sub brevitatem transmittit et ait: Et ut breviter dicam, quod ipsum divinum ait Verbum: «Ego et Pater unum sumus» dealitate, etsi proprietate distincti, et « Omnia que habet Pater » in natura dealitatis « mea sunt » in eadem natura, id est natura ac forma Patris mea <est>, et sumus unum, ita quod “sumus” distinctionem et “unum” eandem singularem naturam, qua Pater Deus est michi, importet. Cum enim deitas una sit ac singularis natura faciatque Deum, tale unum quod vere sit et dicatur unu
Abbreviated transcription (Latin):
tua. ⁊ tua mea. Quid ĩ oiã mea ⁊
ĩ omiã tua intelliges. nͥ omnẽ na¬
turã filii patͥs eẽ naturã. ⁊ ꝯuer¬
sim naturã omnẽ patͥs. eẽ filui om.¬
nẽ naturã. IS⁊ queso te cũ dei pa¬
tris ydi filii una sit ac singularis
natura. quomͦ uniu̾sitatẽ .i. oẽ reci¬

Expanded text:
tua mea» . Quid in “omnia mea” et in “omnia tua” intelliges, nisi omnem naturam Filii Patris esse naturam, et conversim naturam omnem Patris, esse Filii omnem naturam? Sed, questo te, cum Dei Patris et Dei Filii una sit ac singularis natura, quomodo universitatem, id e
Abbreviated transcription (Latin):
siue regulas naturaliũ ĩ theologiã deducen¬
tes : putauer̃ qd̾ sic̃ in nat̾alibꝰ ẽ. qd̾ una sin¬
gularis subsistentia ñ nͥ unũ singulariter
faẽ subsistentẽ. sic ⁊ in theologia. Uñ dice¬
bant. qd̾ si pat̃ dealitate ds̃ ess: qd̾ filiꝰ hoc
ñ eẽt. Quia cũ dealitas sit una singularis es
libꝰ conlusi. naturaliũ regulã ꝗͣ sup̃ ĩ scͥpsi¬
mꝰ. in theologicis usurpare ñ ueriti st̃. cͣ¬
ꝓp̃ diuinas noãtioẽs. ñ toti diuinitati ĩ esse
arbitrati st̃. Istis gͥ explosis atq reiectis:

Expanded text:
sive regulas naturalium in theologiam deducensive regulas naturalium in theologiam deducentes putaverunt, quod sicut in naturalibus est, quod una singularis subsistentia nonnisi unum singulariter facit subsistentem, sic et in theologia. Unde dicebant, quod si Pater dealitate Deus esset, quod Filius hoc non esset, quia cum dealitas sit una singularis esslibus conlusi, naturalium regulam, quam supra inscripsimus, in theologicis usurpare non veriti sunt. Quapropter divinas nominationes non toti divinitati inesse arbitrati sunt. Istis igitur expl
Abbreviated transcription (Latin):
toti dixinitati ads̃. ꝗd quid̃ diuinitatis
nullos exꝑtos ⁊ in rebꝰ diuinis atͥtos ambi¬
gere uł ꝯtͣdicẽ c̾do. Quã sententiã: qd̾ uide¬
lie p̃dicte regule. nullꝰ attͥtꝰ ĩ diuinis cloqͥis
ꝯtͣdicat. sic sequenti narratioe ꝓsequit. Ait
enĩ. Et nullũ indiuinis eloquiis perttorũ.
⁊ ĩ ꝯu̾sibilibꝰ notionibꝰ aͣtritoꝵ. estimo ad ħ
ꝯtradic̾e̾. Palã ẽ qui sint ĩdiuinis eloquus
periti. Nã illi ĩ diuinis eloquiis estimant eẽ
periti : qui nec unita diuinitatis disiungunt.
gulas siue maximas ꝓpositioẽs aut edoma des
theologie.q̃ secundũ usũ theologoꝵ theolo¬
gice disputantiũ notiones dicunt᷑.: ñ extra
ꝓpͥũ theologice facultatis genꝰ. alicꝰ erroris
ĩ pulsu ĩ aliã facultatẽ: uel alteriꝰ facultatiᷤᷤ
t̃theologiã singulares rationes deducunt. s
unicuiq sua ꝓpͥa seruant. Nã h̾etici notiões

Expanded text:
toti divinitati adsunt. Quod quidem divinitatis toti divinitati adsunt. Quod quidem divinitatis nullos expertos et in rebus divinis attritos ambigere vel contradicere credo. Quam sententiam, quod videlicet predicte regule nullus attritus in divinis eloquiis contradicat, sic sequenti narratione prosequitur. Ait enim; Et nullum in divinis eloquiis peritorum et inconversibilibus notionibcontradicere. Palam est qui sint in divinis eloquiis periti. Nam illi in divinis eloquiis estimantur esse periti, qui nec unita divinitatis disiungunt gulas sive maximas propositiones aut edomades theologie, que secundum usum theologorum theologice disputantium notiones dicuntur, non extra proprium theologice facultatis genus alicuius erroris impulsu in aliam facultatem vel alterius facultatis in theologiam singulares rationes deducunt, sed unicuique sua propria servant. Nam heretici notiones
Abbreviated transcription (Latin):
siue ĩt̾p̾tatio sermonũ. siue gratia sa-¬
nitatũ. uel quicꝗd huiꝰmodi qd̾ ad rerũ
ĩcorporaliũ uiuificos respiciat ĩtellectꝰ.
⁊ donationũ optimaꝵ nom̃ sortiat᷑ et
omen : secundũ apłom. oꝑat᷑. distribui¬
t᷑ ab uno eodẽq spũ diuidente ea sin¬
gulis ꝓ ut uult. Et quãuis pat̾ hec atq
filiꝰ distribuat. noãtĩ tñ distributio donoꝵ
optimoꝵ. spiu diuino ꝯsignat᷑. cuiꝰ gr̃e be¬
nignitate ac bonitate donant᷑. Cũq una
⁊ ĩ diuidua distributionis sit oꝑatio tͥum.¬
scõ tñ spũi ꝗa duoꝵ ẽ intimꝰ amor specia¬
lit̃ resignat᷑ siue reponit᷑. Et enĩ si scdm̃
maronẽ poetizantẽ. thit sua quẽq uoluptaᷤᷤ.¬
quanto ut suo quilib oẽ qd̾ egerit ꝯsori¬
donoꝵ optimor distributio. ꝯueniat patri.
ꝯstat qd̃ oĩs de noãtio diuinitatis. de tota di¬
uinitate p̃dicat᷑ ⁊ intota diuinitate reponit᷑.
scdm illã theologie regulã. ꝗa diuina oĩa

Expanded text:
e interpretatio sermonum, sive gratia sanitatum, vel quicquid huiusmodi quod ad rerum incorporalium vivificos respiciat intellectus et donationun optimarum nomen sortiatur et omen, secundum Apostolum operatur, distribuitur ab uno eodemque Spiritu dividente ea singulis prout vult. Et quamvis Pater hec atque Filius distribuat, nominatim tamen distributio donorum optimorum Spiritui divino consignatur, cuius gratie benignitate ac bonitate donantur. Cumque una et individua distributionis sit operatio triumSpiritui, quia duorum est intimus amor, specialiter resignatur sive reponitur. Etenim si secundum Maronem poetizantem trahit sua quemque voluptas ut suo quilibet omne quod egerit conscridonorum optimorum distributio conveniat Patri constat quod omnis denominatio divinitatis de tota divinitate predicatur et in tota divinitate reponitur, secundum illam theologie regulam, quia divina omnia
Abbreviated transcription (Latin):
totaq diuinitas eade uita uiuificat ¶S⁊
ꝗd ẽ hec uita qua tota diuinitas mortu¬
os uiuificat. nisi deitas seu dealitas que
in tota diuinitate ꝯsistit ⁊ ẽ tota diuini¬
tas. In tota siꝗd̃ diuinitate reꝑiri ẽ dea-¬
litas. ⁊ tam̃.ẽ ipã tota diuinitas. Pater
dealitas. Et hec ẽ uita ĩ tota diuinitate.
⁊ tota ẽ hec uita scã diuinitas. Hec uita
suscitat mortuos ⁊ hec suscitatos uiuifi¬
cat: ⁊ suscitando uiuificat ⁊ uiuifican do
resuscitat. IS querit᷑ si hec uita mortu¬
os uiuificat. ꝗd anima resuscitati uiui¬
ficat. cũ ipa anima sit uita uiuificans:
Nũꝗt iste mortuꝰ suscitatꝰ. duas uitas ĩ
se recepit quibꝰ uiuificet᷑. unã suscitan¬
tẽ ⁊ uiuificantẽ. alterã tantũ uiuifi¬
cantẽ : Aut forsan aiã qua uiuit iste re¬
suscitatꝰ. ẽ ipã uita qua ẽ suscitatꝰ: S si
hec aiã dealitas ẽ. ess enĩ d̃s. Qͣre hec a
at. unã qua possit ad huc mori. alte¬

Expanded text:
totaque divinitas eadem vita vivificat. Sed quid est hec vita, qua tota divinitas mortuos vivificat, nisi deitas seu dealitas, que in tota divinitate consistit et est tota divinitas? In tota siquidem divinitate reperiri est dealitas, et tamen est ipsa tota divinitas. Pater una eademque dealitas. Et hec est vita in tota divinitate, et tota est vita sancta divinitas. Hec vita suscitat mortuos et hec suscitatos vivificat et suscitando vivificat et vivificando resuscitat. Sed queritur: si hec vita mortuos vivificat, quid anima resuscitati vivificat, cum ipsa anima sit vita vivificans? Numquit iste mortuus suscitatus duas vitas in se recepit quibus vivificetur, unam suscitantem et vivificantem, alteram tantum vivificantem? Aut forsan anima, qua vivit iste resuscitatus, est ipsa vita qua est suscitatus? Sed si hec anima dealitas est, esset enim Deus, quare hec anas, unam qua possit adhuc mori, alte
Abbreviated transcription (Latin):
tate ꝯuinctm p̃dicat᷑. Fallunt᷑ gͥ di¬
uidentes. S qm̃ dñatio totiꝰ diuinita¬
tis. cũ seruitute c̾ature ĩcepit: nec añ
fuit dnãtio quã ess cui dn̾aret᷑. ñ enĩ
dñs sibi ip̃i poterat dnãri ostendit qd̃
dnãtio diuinitas ñ ẽ. ait enĩ. De qua
dñi gigente diuinitate uel genita. nil
dicendũ ẽ ut estimo. quotiens a the¬
ologia in patre ⁊ filio diuulgatur
dñs. Id.ẽ. quotiens ĩ diuina pagina di¬
cit᷑ dñs. de diuinitate gigente uł ge
gens uł genita : Nũ ꝗt enĩ diuini¬
tas gignit uel diuinitas genita est.
ut idonee dicat᷑ diuinitas ht̃ filix̃
ł diuinitas ht̃ patrẽ : Ad qd̾ dicendũ

Expanded text:
nctim predicatur. Falluntur igitur dividentes. Sed quoniam dominatio totius divinitatis cum servitute creature incepit, nec ante fuit dominatio quam esset cui dominaretur, non enim Dominus sibi ipsi poterat dominari, ostendit quod dominatio divinitas non est. Ait enim: de qua Domini gignente divinitate vel genita, nil dicendum est, ut estimo, quotiens a theologia i Patre et Filio divulgatur Dominus. Id est, quotiens in divina pagina dicitur Dominus, de divinitate gignente velgnens vel genita? Numquit enim divinitas gignit vel genita est, ut idonee dicatur “divinitas habet Filium” vel “divinitas habet Patrem”? Ad quod
Abbreviated transcription (Latin):
diũ q̃dã uͦ ĩfimũ tencant locũ. Uel ꝯstitu¬
ta s̃ oiã ĩ ipsũ. cit hec solũ. illa uͦ sue natẽ
puritate ac agilitate teneant polũ. ꝑ ip¬
sũ enĩ suc ꝯstitutionis ab et̾no cunctã surõ
orditiẽ custodiunt. Cũ tnĩ xp̃s om̃iũ rerũ
sit fundam̃tũ. qͦmꝰ res sui statꝰ ꝯstitutionẽ
habebt̃ nͥ ꝑ ipsũ : Et hec de uno diuinitatis.
postea qd̾ spiritale ẽ. uel c̾ata ĩ ueteri hoĩe

Expanded text:
 quedam vero infimum teneant locum. Vel constituta sunt omnia in ipsum, ut hec solum, illa vero sue nature puritate ac agilitate teneant polum. Per ipsum enim sue constitutionis ab eterno cuncta suum ordinem custodiunt. Cum enim Christus omnium rerum sit fundamentum, quomodo res sui status constitutionem habebunt nisi per ipsum? Et hec de uno divinitatis, postea quod spiritale est. Vel creata in veteri homine
Abbreviated transcription (Latin):
d̃s bonꝰ ẽ .i. sola bonitas ĩ dõ ẽ.⁊ ipsa ds est.
nec ẽ aliꝗd ĩ do̾ nͥ sola bonitas. ñ tam̃ quã¬
uis ds habeat bonitatis solitatẽ. qͣ solus bo¬
nꝰ ẽ. idcirco ht̃ solitudinẽ. Solitas eñi boni
ẽ in dõ. solitudo uͦ minime: ꝗa si hoc foret.
solus pat̾ eẽt bonꝰ. ⁊ ñ filiꝰ nec sp̃s sc̃s. Gͦ ne¬

Expanded text:
est sola bonitas in Deo est, et ipsa Deus est, nec est aliquid in Deo nisi sola bonitas, non tamen, quamvis Deus habeat bonitatis solitatem, qua solus bonus est, idcirco habet solitudinem. Solitas enim boni est in Deo, solitudo vero minime, quia si hoc foret, solus Pater esset bonus, et non Filius nec Spiritus San
Abbreviated transcription (Latin):
pugna redimunt ĩ ꝗt diuina. Diuina.: pu¬
gnabilibꝰ uerbis int̾ se redimunt. tã quã
de captiuitate diu̾soꝵ sensuũ. ea ad ĩuicẽ
pugne sue pretio redimentes. Cũ eñi liti¬
gosi. diuinis in rebꝰ aliqd̃ tema ꝓ c̃certatio¬
ne ad ĩuicẽ ponunt. quasi diuina q̃ aponũ¬
tur. int̃ uerũ ⁊ falsũ. int̾ affirmationẽ ⁊ nega¬
tionẽ. uł int̃ disparilẽ diu̾soꝵ sensũ mentisq

Expanded text:
pugna redimunt, inquit, divina. Divina pupugna redimunt, inquit, divina. Divina pugnabilibus verbis inter se redimunt tamquam de captivitate diversorum sensuum, ea ad invicem pugne sue pretio redimentes. Cum enim litigiosi divinis in rebus aliquod tema pro concertatione ad invicem ponunt, quasi divina que proponuntur inter verum et falsum, inter affirmationem et negatione
Abbreviated transcription (Latin):
quasi hoĩes. Ac si aꝑte dicat. Omĩo s̃ tales. qui
serundũ scientie habitũ hoiẽs. s scdm litigiũ
curialitatẽq pugnãq u̾boꝵ. ñ horẽs simplicit
si quasi hoĩes eẽ censent᷑. Sapientes eñĩ s̃ ho¬
mines. ⁊ rationalitate. sue humanitatis subsi¬
stentiã ꝓbant. Litigiosi aũ ⁊ qui apparere ma¬
lunt. tam ⁊ si scientes ingenii sui uideant᷑ a¬
credine: quo etiã apparere possint hoĩẽs: ꝓp¬
ter litigii tam̃ acrimoniã. ñ hoĩes s quasi
hoĩes. uel quidã hoiẽs ut alia littera dĩcit iy¬
mosquasi hoies uel quidã hoiẽs. Litigii enĩ
maculosa ĩportunitas: eos ñ plane hoĩes.s qͣi
hoĩes eẽ ꝯstituit. Infrtnitaᷤᷤ eñi particularita¬
tẽ humanitatis eis ꝯcessit. s ab eis hoĩs tota¬
litatẽ ademit. Et qd̾ hoc ex uerboꝵ suorũ
in utili pugna ꝯtigerit: subiungit auctor
⁊ ait. In hac diuina pugna redim̃tes. In hac

Expanded text:
quasi homines, ac si aperte dicat: omnino sunt tales, qui quasi homines, ac si aperte dicat: omnino sunt tales, qui secundum scientie habitum homines, sed secundum litigium curialitatemque pugnamque verborum non homines simpliciter sed quasi homines esse censentur. Sapientes enim sunt homines, et rationalitate sue humanitatis subsistentiam probant. Litigiosi autem et qui apparere malunt tametsi scientes ingenii sui videantur acredine, quo etiam apparere possint homines, propter litigii tamen acrimoniam non homines sed “quasi homines” vel “quidam homines”, ut alia littera dicit, iumo sunt quasi homines vel quidam homines. Litigii enim maculosa importunitas eos non plane homines sed quasi homines esse constituit. Infrunitas enim particularitatem humanitatis eis concessit, sed ab eis hominis totalitatem ademit. Et quod hoc ex verborum suorum inutili pugna contigerit, subiungit auctor et ait: in hac divina pugna redimentes, In hac
Abbreviated transcription (Latin):
tate degenepant. ⁊ ĩ u̾boꝵ pugna qͥi effi¬
ciunt᷑ ñ hoĩes: ab hoc suo foro relidit ⁊¬
ait. Magis aũ ip̃os illos. Illi ipi quos du¬
plex uis demonstrationis redarguit. sic̃ liti¬
gio deseruientes ⁊ magis subu̾sioni ꝗͣ edifica¬
tioni studentes: magis ab hac lectiõẽ quã ce¬
teri ut pote plus nocentes mouent᷑. ꝗa sicut
nullus ĩꝑfectꝰ in hac̃ lectionis ꝯtẽplationẽ ad¬
uentat. ita ⁊ ab hac scientẽ s litigiosũ fas
ẽ coherceri. gͥ magis ipõs illos. sic̾ notatos
litigii subu̾sionisq cauterio. sic̃ expressos
discretosq int̃ om̃s. quos discordes animi
motus exagitant : ab hac sua ꝓfessione reie¬
cit. eo quod altũ sapiant ⁊ ñ timeant. ⁊ plꝰ
quã oportet sapere sapiant. Ex hinc ꝑ
antipophorã: tacite obiectiõĩ respondit eccy
putatibꝰ qui arbitrant᷑ hoies scientes litig¬
is ñ misceri. Nit em̃. Siquidẽ oĩo s̃ husmodi

Expanded text:
tate degenerant et in verborum pugna quasi effitate degenerant et in verborum pugna quasi efficiuntur non homines, ab hoc suo foro relidit et ait: magis autem ipsos illos, Illi ipsi quos duplex vis demonstrationis redarguit, sicut litigio deservientes et magis subversioni quam edificationi studentes, magis ab hac lectione quam ceteri utpote plus nocentes moventur, quia sicut nullus imperfectus in hanc lectionibus contemplationem adventat, ita et ab hac scientem sed litigiosum fas est coherceri. Igitur magis ipsos illos, sicut notatos litigi subversionisque cauterio, sicut expressos discretosque inter omnes, quos discordes animi motus exagitant, ab hac sua professione reiecit, eo quod altum sapiant et non timeant et plus quam oportet sapere sapiant. Ex hinc per antipophoram tacite obiectioni respondit eorum putatibus qui arbitrantur homines scientes litigiis non misceri. Ait enim: siquidem omnino sunt huiusmodi
Abbreviated transcription (Latin):
pellit ⁊ ait. Et in doctis hec irridentibꝰ ⁊ il¬
ludentibꝰ auferentes. Aufert. hec sue ꝯcep¬
tionis seria scͥpta.ab his quoꝵ ⁊ doctͥna. ꝓ¬
cul ab oĩ ꝯsistit scientia .i. ab indoctis. In¬
doctus eñi scientie głam uidere ñ potest.
S ⁊ irrisores atq calup̃niatores qui ideo
aliqua legunt ut crispanti nare benedi¬
cta subsannent.ab hoc suo operoso nego¬
tio ꝓrsus absumit. ꝗa ñ ẽ fas. ut liuidi
uultus plũbea furuaq pa̾pilla. grati la¬
boris lepidiq negotii rem intueri ꝯlice¬
at. Grã eñi ⁊ in uidia.ñ bene ꝯueniuN
nec ĩ una sede morant᷑. Aufert gͦ ab di¬
catq ꝓcul irrisorẽ ⁊ illusorẽ. Et ñ solum
hoc hominũ morbidũ genꝰ. monstruosasq
rationalitatis simias. ab hac lectioẽ reiec̃.
uerũ etiã. immo magis multo eos qui rati¬
one intellectꝰ uident᷑ hoiẽs. s pugnando
de his in quibꝰ bellare ñ licet. ab humani¬

Expanded text:
pellit et ait: et indoctis hec irridentibus et ilpellit et ait: et indoctis hec irridentibus et illudentibus auferentes. Aufert hec sue conceptionis seria scripta ab his, quorum et doctrina procul ab omni consistit scientia, id est ab indoctis; indoctus enim scientie gloriam videre non potest. Sed et irrisores atque calumpniatores, qui ideo aliqua legunt ut crispanti nare benedicta subsannent, ab hoc suo operoso negotio prorsus absumit, quia non est fas, ut lividi vultus plumbea furvaque p<u>pilla grati laboris lepidique negotii rem intueri conliceat. Gratia enim et invidia non bene conveniunt, nec in una sede morantur. Aufert ergo abdicatque procul irrisorem et illusorem. Et non solum hoc hominum morbidum genus monstruosasque rationalitatis simias ab hac lectione reiecit, verum etiam, immo magis multo eos qui ratione intellectus videntur homines, sed pugnando de his in quibus bellare non licet ab humani