comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
riuns uelut ioo fonte quodã ex epate Iurgenoes cũ calide
sorrtu ubiq ꝑ corpus uenaꝵ nrmisterio dicuũtiue
si paratumn alarra exo alara passio facta naturã corrũpi
Cnñs eni suꝑsliutas. corcuptrix pastio estu sec uite
untruende nfortandis naturalibus meremĩtis phãe
artifiaalem ⁊ disciplinalẽ formationi statuꝵ ꝯitu
uircus anie ratronali ostendit᷑ ebseururs quidi e propom
mamntltationẽ: deinde uere ex processu nature ⁊ oruor
scudioti insuirmanifestius dic eii qui figmẽtũ hois
exeidit in lapidẽ ptunũ quidẽ sculpit figmẽt formã
et decorem. Rie antor nature et corporis ⁊ amme Iduoe
deus homine sormat ad iagnũ  Siilitudinẽ tuam:¬
ebscuriorẽ quidemn in primo eindentiorem uero ⁊ ꝓfectiore
pose operis ꝯsũmationem die ergo in sculpturi orcan
amini spxties scdm̃ subrecti aualogiam premonstratu
impersecta in imperfecto: in persicto perfecta iutura
Que i principio perfecta isset: li in suo principro

Expanded text:
rivuli, veluti ex fonte quodam ex epate surgentes, cum calido spiritu ubique per corpus venarum ministerio decurrunt, ne separatim altera ex altera passio facta naturam corrumperet. Omnis enim superfluitas corruptrix passio est. Sic vitae nutriendae et confortandis naturalibus incrementis, per hanc artificialem et disciplinalem formationem statim conjuncta virtus anima rationali ostenditur, obscurius quidem per primam manifestationem, deinde vero ex processu naturae et bonorum studiorum usu manifestius. Sicut enim qui figmentum hominis excidit in lapide, primum quidem sculpit figmenti formamet decorem, sic auctor naturae et corporis et animae conditor Deus, hominem format ad imaginem obscuriorem quidem in primo, evidentiorem vero et perfectiorem post operis consummationem. Sic ergo in sculptura organi animae species secundum subjecti analogiam praemonstratur, imperfecta in imperfecto, in perfecto perfecta futura. Quae et principio perfecta esset, si in suo principio
Abbreviated transcription (Latin):
uidenda Iuicus ⁊ grossus remota uidet qr multꝰ: nõ
ꝑ fecte quia grossus Pancus ⁊ subtilis uidet prope et
ꝑfecte liõ enĩ longe ex uisus panatate: ꝑfecte añt ex sub¬
cilitate Pancus ⁊ grossus nõ uidet longe pro sui paua.
nee ꝑfecte pro sui grossiendine. Dec de uisu ł ocule
De naribus uero: due nariũ uie duabz de cansis sunt
necessarie Que maior est ad accrahendũ spm ⁊ odoracu.
alcera ad emictendas grossas suꝑfluicates a aerebro uenũ¬

Expanded text:
videnda. Multus et grossus remota videt, quia multus; non videnda. Multus et grossus remota videt, quia multus; non perfecte, quia grossus. Paucus et subtilis videt prope et perfecte. Non enim longe ex visus paucitate; perfecte autem, ex subtilitate. Paucus et grossus non videt longe pro sui paucitate, nec perfecte pro sui grossitudine. Haec de visu vel oculo. De naribus vero, duae narium viae duabus de causis sunt necessariae. Quae major est, ad attrahendum spiritum et odoratum; altera, ad emittendas grossas superfluitates a cerebro ven
Abbreviated transcription (Latin):
autẽ criscalleidon exieus nutationẽ q sibi defirens:
ato eam nutat Quã mutationẽ cũ mens senserit que
in cerebri uencrieulo est: res exteriores coloribus disarme
oer colores quoq formã corporis quãtitatem atz motum
incelligit Aer eiiĩ dici luaentissimus tantũ spiritu dae
supplemẽtum: quãtũ neruo arebrũ lieruus enĩ a arebro
defers sensũ atq mocũ: suis q deportat ineubrit dił
aer exterior uisibilis colorũ fert mutationes: ⁊ spirieꝰ
randem ment sert mutatienẽ Qm̃is enĩ sensus sentu¬
cem transmutat quodãmodo in id quod sentitur: alioquĩ
nõ est sensus Quod tũc in ocło efficitur: cũ mueriori spñ
splendor exterior ꝯĩgitur Quod fit sñ aliqua more
interpositione Sic gͦ uisus formacur in ocło Ipt aute
uisus si subtilis est ⁊ mulens: Iongiqua ⁊ propinqua
ꝑlecte uidet Multꝰ eñ uidet remota: subcilis bñ disarint

Expanded text:
autem crystalleidon exiens, mutationemque sibi deferens, autem crystalleidon exiens, mutationemque sibi deferens, cito eam mutat. Quam mutationem cum mens senserit quae in cerebri ventriculo est, res exteriores coloribus discernit; per colores quoque formam corporis, quantitatem atque motum intelligit. Aer enim diei lucentissimus tantum spiritui dat supplementum, quantum nervo cerebrum. Nervus enim a cerebro defert sensum atque motum, ssibilium colorum fert mutationes, et spiritus eamdem menti infert mutationem. Omnis enim sensus sentientem transmutat quodammodo in id quod sentitur, alioquin non est sensus. Quod tunc in oculo efficitur, cum interiori spiritui splendor exterior conjungitur. Quod fit sine aliqua morae interpositione. Sic ergo visus formatur in oculo. Ipse autem visus, si subtilis est et multus, longinqua et propinqua perfecte videt; multus enim videt remota, subtilis bene discernit
Abbreviated transcription (Latin):
aorsolomn tota piotinderetur exsigauretit uel hrbita¬
atil uoisasient in piscibus qui nñquẽ oculos claudñe ⁊
edro in retia currunt deptima cumea ponitur Auinctina. qr
enuia itmit. et comungit Et ipsa est albedo qui apparre
arioculis ista nõ operit s eireundat uneam Porro nerut
obticus a crebro uenuus concanus est ut sp̃n bisi muf¬
Iufficirntẽ: qui cũ ad oculos urnit fic dilatatur ut uitrr
duenicam totam arcũdit Sp̃s autẽ uisionis a arebro egre¬
diens ⁊ eandẽ tumcã ꝑentirus: oculũ urradiat uude
se quitur ut criscalludos que est luaencissima ⁊ chirissina
⁊ primũ uidendi iust rumẽtum: ato aptet se coloribut
up̃s enĩ uisibilis in acauitate neruorũ clarificatus egre¬
dieus ⁊⁊ usq ad claritatẽ eristalleides ꝑurmens ⁊ inde forae
exirus: iscetur ad diei aerem Qu̾e duo dũ sib ꝯcõpe¬
rantur. facile utraq ⁊ cicissue ꝯmutantur Aer enĩ
et sꝑiricus facile uisarũ rerũ se nuiscent coloribus Sp̃s

Expanded text:
orum extra protenderetur, exsiccaretur vel hebetaretur visus, sicut in piscibus, qui nunquam oculos claudunt, et ideo in retia currunt. Septima tunica ponitur conjunctiva, quae omnia continet et conjungit. Et ipsa est albedo quae apparet in oculis. Ista non operit, sed circumdat uveam. Porro nervus opticus a cerebro veniens concavus est, ut spirituufficientem; qui cum ad oculos venit, sic dilatatur, ut vitream tunicam totam circumdet. Spiritus autem visionis a cerebro egrediens, et eamdem tunicam percutiens, oculum irradiat. Unde sequitur ut crystalleidos quae est lucentissima et clarissima, et primum videndi instrumentum, cito aptet se coloribus. Spiritus enim visibilis in concavitate nervorum clarificatus, egrediens et usque ad claritatem crystalleidos perveniens et inde foras exiens, miscetur ad diei aerem. Quae duo dum sibi concorporantur, facile utraque et citissime commutantur. Aer enim et spiritus facile visarum rerum se commiscent coloribus. Spiritus
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ sedẽ suã ⁊ omĩa que uicma sũt ꝯbureret Uñ etian
dicit᷑ cor reqinesceri in sum pulmouis quasi ĩ sinu mitas
aere sibi ad sui nutrimitu iugiter attrahẽtis Cuiꝰ attracti¬
oms mratus si quomsundo obrint: ad ip̃m refugit ses
quãdiu ĩ eo aliquid inuenit aeris uñ pascat Qui si om̃o
deficit: cor moritur Nn dicũt iphisici hoiem nõ plusquã
septẽ dieb uiuere posse sñ cibo: me plus quã septẽ hort¬
totius corporis mebra: Ipuale iureutem auguirtans
atq regens ynis q actiones custodiẽs Arterie inro a
corde procedẽtes ⁊ in spu uital cireñquaq de ferẽdo cordi
sermetes : uillose sũt intꝰ ⁊ foris uillos habẽces: cos qui
foris fuc in logitudine porrectos ad attrahend de cordis

Expanded text:
a quae vicina sunt combureret. Unde etiam dicitur requiescere cor in sinu pulmonis, quasi in sinu nutricis, aerem sibi ad sui nutrimentum jugiter attrahentis. Cujus attractionis meatus si quovis modo obruitur, ad ipsum refugit semper, quandiu in eo aliquid invenit aeris unde pascatur. Qui si omnino deficit, cor moritur. Unde dicunt physici hominem non plus quam septem diebus vivere posse sine cibo; nec plus quam septem hortotius corporis membra, spiritualem virtutem augmentans atque regens, ejusque actiones custodiens. Arteriae vero a corde procedentes, et in spiritu vitali circumquaque deferendo cordi servientes, villosae sunt, intus et foris villos habentes: eos qui foris sunt in longitudinem porrectos, ad attrahendum de cordis
Abbreviated transcription (Latin):
et decoctũ inutatut in sanguine᷑ flegura si liquidũ
emittit ⁊ sine lapore nacurale est: si dulce infactũ
sangiẽ ÷ si salsũ infectũ colera rubra : si acrum
me lancolia ⁊ si uitreũ ⁊ coagulatũ ex frigiditate et
Ex actiombus sic cognoscetur Si flegnia naturale
redũdanerit cib potusq appetitũ renuttit pp̃ humoris
habundãtiam in scomacho: et cibi potusq saporẽ mi¬
nuit sicut a qua cumsq cibꝰ sibi adiuxt. saporẽ folet
muere Si dulae flegnia dñatur: cibus omis du lae
sapit ⁊ cito digeritur bi salsũ dnatur minoratro cibi
sequitur ⁊ os amaricatum ⁊ pocus appetitus Acre
uero de bilitat potus appetitũ cibũ qz prouocat: cibo
nẽ digesto ⁊ in inferior parte scomachi collecto supior
parte relicta uacua que aibũ appetit Datreũ flegma
cibũ ⁊ potũ destruit: rigores facit pre muma frigi¬
ditate Quatuor gͦ hi humores suꝑiora appetentes

Expanded text:
et decoctum mutatur in sanguinem. Flegma si liquidum et decoctum mutatur in sanguinem. Flegma si liquidum emittitur et sine sapore, naturale est; si dulce, infectum sanguine; si salsum, infectum cholera rubea; si acrum, melancholia; si vitreum et coagulatum, ex frigiditate est. Ex actionibus sic cognoscetur. Si flegma naturale redundaverit, cibi potusque appetitum remittit, propter humoris abundantiam in stomacho; cibi potusque saporem minuit, sicut aqua cujusque cibi sibi admisti saporem solet minuere. Si dulce flegma dominatur, cibus omnis dulce sapit, et cito digeritur, si salsum dominatur, minoratio cibi sequitur, et os amaricatum et potus appetitus. Acre vero debilitat potius appetitum cibumque provocat, cibo non digesto, et in inferiori parte stomachi collecto, superiori parte relicta vacua, quae cibum appetit. Vitreum flegma cibum et potum destruit, rigores facit prae nimia frigiditate. Quatuor ergo hi humores superiora appetentes,
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ultera ad splenẽ usq procedens: feaes sangnis ab epate
trahit Sed ancrꝙyͣ illuc ueniat dimidit᷑ in partes plures
⁊ ad carnrẽ nutriendam mittitur Hec uena a medicis
panagras uocat᷑ Propriũ enĩ est fanguim corpꝰ iitrue
Est itiam porepriũ sanguii ut aeris inutetur qualitatẽ
cuꝰ sicut iam dictũ est habet naturã in quãtum pluriãs
patitur su mutatiomes sient aer Si enĩ fuerit grosue
et curbidus signifacat caliditatẽ ⁊ huidicatẽ nmã
si subtilis ⁊ aquosus significat frigiditate epatis : si
rubens ⁊ frtidꝰ significat infectixnrẽ colere rubee ⁊ fus
putrefactionẽ ⁊ si spumens uentositate: si coagulatus
⁊ aquosus significas inunui flegiia ⁊ ixpulsine uirtat
defectum Quod enĩ ꝑ urinã ł sudorẽ alus ne modis
debint expelli : remansit in fangine si legnia semlca¬
dus est cobus: ꝑꝑ quod frigidũ est et huimidũ plegia
in nutrimẽtum corpis aliqñ operat deficiente sanguũ.

Expanded text:
. Altera ad splenem usque procedens, faeces sanguinis ab epate trahit. Sed antequam illuc veniat, dividitur in partes plures, et ad carnem nutriendam mittitur. Haec vena a medicis panagras vocatur; proprium est enim sanguini corpus nutrire. Est etiam proprium sanguini ut aeris imitetur qualitatem, cujus, sicut jam dictum est, habet naturam, inquantum plurimas patitur sui mutationes, sicut aer. Si enim fuerit grossus et turbidus, significat caliditatem et humiditatem nimiam; si subtilis et aquosus significat frigiditatem epatis; si rubeus et fetidus, significat infectionem cholerae rubeae, et sui putrefactionem; si spumeus, ventositatem; si coagulatus et aquosus, significat nimium flegma et expulsivae virtutis defectum. Quod enim per urinam vel sudorem aliisve modis debuit expelli, remansit in sanguine. Flegma semicrudus est cibus; propterea frigidum est et humidum. Flegma in nutrimentum corporis aliquando operatur deficiente sanguine,
Abbreviated transcription (Latin):
tnstomecho prragitur Est aũt digestro cmis libst
sie uocntrẽ est quiad mensuram est diredegni duritorañ¬
⁊ statum cum facta est digestũ ⁊ p. digistione res
digesce alteratio ẽ sequitur eorũ que feculenta sui ege¬
stio Suscipĩt ⁊ alia intestina que egerutur: tria
subtilia supirius cirea os scomachi tria grossa infe
Est aũt inferurs intescinũ unũ subtile uocatũ ẽ in
quode post eã quã dixinurs digestionẽ factã in strmach
cũ descenderit quod egescũ est i aliquãdu ibi ĩmorat᷑ :
donec ibi sedã quadam digestione inrliꝰ fucirs ille de¬
puratus ⁊ fubtiliatus ꝑ uenas quas dicũt iniferaia
quod subtile est et purũ remittit ad epar Sciendũ
aut quia in digestione abii sũt eib qui nuitãt: nõ
mutaneur ut diagridũrẽ alii nuuitant᷑ ⁊ no mutant

Expanded text:
stomacho peragitur. Est autem digestio cujuslibet sic vocatum est, quia ad mensuram est duodecim digitorum; statim cum facta est digestio, et per digestionem rei digestae alteratio, sequitur eorum quae faeculenta sunt egestio. Suscipiunt et alia intestina quae egeruntur, tria subtilia superius circa os stomachi, tria grossa inferius. Est autem inferius intestinum unum subtile vocatum, in quod post eam quam diximus digestionem factam in stomacho, cum descenderit quod egestum est, aliquandiu ibi immoratur, donec ibi secunda quadam digestione melius succus ille depuratus et subtiliatus, per venas quas dicunt mesaraicas, quod subtile est et purum, remittit ad epar. Sciendum autem quia in digestione alii sunt cibi qui mutant et non mutantur, ut diagridium; alii mutantur et mutant,
Abbreviated transcription (Latin):
est ad nuitrimẽtum sui assumit colera rubeas quieͥd acriu
sangurs: quieqd aquosũ ł huidũ flegma quieqd grossũ
⁊ cerrenũ melancolia Sic igit᷑ humores quatuor in epate
errati ⁊ ab epate in totũ corpus distribut si sedm̃ rectam
nacure regulam icedũt: quãnis diuerse sine qua litatis
unã tamẽ formã operant᷑ fanitatis ẽ inuicẽ cosperande
iuicrm se aduinando Colera quippe rubea cũ sit calida ⁊
sicea caliditate sua fanguinẽ subtiliat: et eũ rauadit sim
acumine subtiliatꝰ ⁊ ut eis membris que subtilia fũt et
subtilrm cibũ desiderant congruũ sanguis prebeat aliuitũ
Sanguis uero eũ fit calidꝰ ⁊ humdus: huinditate fua
illiꝰ temperat siccitatem Flegnia cũ sit frigidũ ⁊ huundũ
frigiditate sua seruit calori sangnrs: hurmditate subuemt
siccitaty melancolie eni ex frigiditate concordat Et nota filios
elementorũ incedere secundũ uiã patrũ suoꝵ todem em̃
modo elrmẽta operantur in mondo maiori que oprrãtur

Expanded text:
cholera rubea; quidquid aereum, sanguis; quidquid aquosum vel humidum, flegma; quidquid grossum et terrenum, melancholia. Sic igitur humores quatuor in epate creati, et ab epate in totum corpus distributi, si secundum rectam naturae regulam incedunt, quamvis diversae sint qualitatis, unam tamen formam oper Cholera quidem rubea, cum sit calida et sicca, caliditate sua sanguinem subtiliat, et cum ea vadit sine acumine, subtiliatus, ut eis membris quae subtilia sunt, et subtilem cibum desiderant, congruum sanguis praebeat alimentum. Sanguis vero, cum sit calidus et humidus, humiditate sua illius temperat siccitatem. Flegma, cum sit frigidum et humidum, frigiditate sua servit calori sanguinis, humiditate subvenit siccitati melancholiae, cui ex frigiditate concordat. Et nota filios elementorum incedere secundum viam patrum suorum. Eodem enim modo elementa operantur in mundo majori, quo operantur
Abbreviated transcription (Latin):
Pratnũ dignntates quas radipistẽt᷑ tũ he nchul uertutis
setid port̾e̾t felicitatis st̃ dacire inchilomimꝰ opes ac dotu
quibꝰ timores. Ecure. uigilie. solicitudines molestre st̃ gmxte.
Iusu ꝑ inuadie subdita hec oĩa st. que młtos derecit e calta¬
ne ac fastigio rerũ et red̾didit cõtentne̾ dos. Itaq nõ magis
pbucipes Infolices dixtũ ꝙͣ eos qui rerũ externarũ cupidi¬
tates / nitũ pͥncipis obseruãt. At uero Infelicẽ uitã: nestro
an instlicior obitꝰ conutet᷑. Qua̾ obrẽ si qui ẜ felicitatem
appetũt nõ In pͥncipatu sed in uirtute et beata uita collocirã
Intelligãt. Hãc omẽt p̾ͥncipatũ panci adipisti possẽ Sed

Expanded text:
hil virtutis secum portent, felicitatis sunt vacue. Nichilominus opes ac divitie, quibus timores, cure, vigilie, solicitudines, molestie sunt commixte, insuper invidie subdita hec omnia sunt, que multos deiecit e culmine ac fastigio rerum et reddidit contemnendos. Itaque non magis principes infelices dixerim quam eos qui, rerum externarum cupiditate, nutum principis observant. At vero infelicem vitam nescio an infelicior obitus comitetur. Quamobrem, si qui felicitatem appetunt, non in principatu, sed in virtute et beata vita collocatam intelligant. Hanc omnes, principatum pauci adipisci possunt.
Abbreviated transcription (Latin):
fians. ambitio amitorũ domesticorũ proditiones. Insidie filioꝵ
uxorũ ꝑfidia. iurerta fr̃m uolidtis. dibia młtorũ fides. leuitas
bulgi bellorã Inrortꝰ funis. pax suspecta. ap̃a regii solinitudo.
et angmi auet̃ quib hrebꝰ quassari mc̃tes pͥncipũ quaffari uide¬

Expanded text:
fraus, ambitio amicorum, domesticorum proditiones, insidie filiorum, fraus, ambitio amicorum, domesticorum proditiones, insidie filiorum, uxorum perfidia, incerta fratrum voluntas, dubia multorum fides, levitas vulgi, bellorum incertus finis, pax suspecta, ipsa regni solicitudo et anxii metus, quibus rebus quassari mentes p
Abbreviated transcription (Latin):
etqui assequãt᷑ rarissim. si maxiine tñ pͥncipilꝰ bia ututis
iprota Est quorid rogitationes alio de flecte regua cogũt
p ad Etutis indagationẽ. Itaq tũ ill beati existiãt᷑ qͦs
ułła Imꝑaddi cupido detinet: tũ illos etas oĩs btissimos
putant quilꝰ dei mrmificẽtia largita ẽ ut regna uere feliar¬
tati post postponẽtes untiãe᷑ et beatã uitã potiorẽ insigabꝰ
Imꝑu Indicare̾t. Nã hi quibꝰ regni tupiditas ta tcor fuit om̃i
felicitate exciderũt. Malos tiũ refugit: ad bonos qm̃ ꝯtinu¬
is occupationibꝰ curis negotus uexãt᷑. adire nõ pt̃. hocmodo
eque bons ac mali trũdt infelices isleq uero arbitior afflagi¬
tait hãt mrã sc̾tẽtiã ãpliores ꝓbationes eorũ q̃ sł tũ uotae nota
iationibꝰ. tĩ exẽplis notissimis manise sta. Constat eñ ⁊
uitr̃ pͥncipũ tagrdĩa quãt quãddũ esse calamitatũ plruã :
ꝯu dr̃i at q iustabilio fortuna. ã cips ꝯsilcorũ euẽt . adulatoꝵ

Expanded text:
et qui assequantur rarissimi. Sed maxime tamen principibus via virtutis ignota est, quorum cogitationes alio deflectere regna cogunt quam ad virtutis indagationem. Itaque tum illi beati existimantur, quos nulla imperandi cupido detinet, tum illos etas omnis beatissimos putavit, quibus Dei munificentia largita est ut, regna vere felicitati postponentes, virtutem et beatam vitam potiorem insignibus imperii iudicarent. Nam ii, quibus regni cupiditas carior fuit, omni felicitate exciderunt. Malos enim refugit, ad bonos, quoniam continuis occupationibus, curis, negotiis vexantur, adire non potest. Hoc modo eque boni ac mali erunt infelices. 90 Neque vero arbitror efflagitare hanc meam sententiam ampliores probationes eorum que sunt tum nota rationibus, tum exemplis notissimis manifesta. Constat enim vitam principum tragediam quandam esse calamitatum plenam, ein diem atque instabilis fortuna, anceps consiliorum eventus, adulatorum
Abbreviated transcription (Latin):
pumpanoꝵ non i   obrẽ telesti ope nõ sua pͥncipri quidã bat
licitate s assecuti. affiut enõ illis supia untꝰ quie ĩpõs
defecti ad tiupia/ aut decipi regni de limiẽtis nõ ꝑ musit.
d̃ in pͥncipatu tot incõmoda tot tormẽta inst tãtũ icrã
uod cu intũbit. bt omuẽ a se felicitatẽ axcludãt. adeoqrenõ
illos qui bom felicesq habiti st̾ at beati exagitat at cõterit
bt nulla felicitate fiiat᷑. Id ipsũ quidẽ̾ multis picesse at
dñari e et unũ ꝓ om̃obꝰ In tãtũ esse solicitũ uigel atẽ auprũ¬

Expanded text:
mptiorem. Quamobrem celesti ope, non sua, principes quidam vite felicitatem sunt assecuti. Affuit enim illis superna virtus, que ipsos deflecti ad turpia aut decipi regni delinimentis non permisit. Nam in principatu tot incomoda, tot tormenta insunt, tantum rerum pondus ei incumbit, ut omnem a se felicitatem excludant adeoque etiam illos, qui boni felicesque sunt habiti ac beati, exagitat ac conterit, ut nulla felicitate fruantur. Id ipsum quidem multis preesse ac dominari et unum pro omnibus intentum esse, solicitu
Abbreviated transcription (Latin):
ampietatibꝰ solititu diuiba angoribꝰ distrihidt᷑. bt larer auimnꝰ
at fessus anthil quietis ł ꝑtipie̾t ulła inse adiuatit felicatã.
qͣlla irsa quã uulgo felicitat̃ opinãt᷑ Ie infelix õ. Nichil
Inquit soneca Anfeliceꝰ esteo tuo ichil unꝙͣ enenit aduersi
et alio in loco magnã felicitatio tutelã. Ut inchil de futiuis
tẽpore tuneat᷑ esse solicitatẽ seribit moliq sua p̃oꝵꝵ: Rnid
quod einsmodi f licitas tenebris quibusd̃ nos pfundit cali¬
nẽq mẽti obunt/ qua ueri uidõdi atq eo xrecta iatione ñi¬

Expanded text:
anxietatibus, solicitudinibus, angoribus distrahuntur, ut lacer animus ac fessus, nihil quietis percipiens, nullam in se admittat felicitatem. 85 Illa ipsa, quam vulgo felicitatem opinantur, infelix est. Nihil - inquit Seneca - infelicius est eo, cui nihil unquam evenit adversi. Et, alio in loco, magne felicitatis tutelam, ut nihil de futuro timeatur, esse solicitam scribit moleque sua premi. Quid quod eiusmodi felicitas tenebris quibusdam nos obfundit caliginemque menti obicit, qua veri vivendi atque ex recta ratione iudi
Abbreviated transcription (Latin):
tie umenla omõs tois senctatie leges ob Imꝑadi cupidur̃
abiupit nõ filus a ꝑenbꝰ. nõ uiro ab uxore uegahus
ueliquit. s abegit atq ipulit d nntuat fedeo . Inũs uta
pim eroidiar nõ peꝑcit. mat̾ue tͣcti. Iir tapeifer ꝑsarũ rex¬
sdñ felũ sas ꝑ Indulgẽtiã sibi In regnũ donanio
Im ꝑu dnsignilꝰ substituisset eũd̃ cũ qud iuagĩta ex frdbus
paracidiũ parãtẽ cũ cõuiratis occidi imꝑauit. Ilixader maior
ꝑ insidias euridite matͥs occidit᷑. Philippꝰ post młtaũ
brbiũ gẽtiũq exndia post defatugatũ sanguit ac cedib
arimũ olĩpradis uxonit oꝑa ab adolescẽte pausama inc̃fe¬
tꝰ est. E odẽ modo et tadualut lidoꝵ rex uxoris frande put

Expanded text:
 omnes communis societatis leges ob imperandi cupidinem abrupit. Non filiis a parentibus, non viro ab uxore nec e coreliquit, sed abegit atque impulit in mutuas cedes. Ninus, ut a primis exordiar, non pepercit mat filium per indulgentiam sibi in regnum, donatis imperii insignibus, substituisset, eundem, cum quinquaginta ex fratribus parricidium parantem, cum coniuratis occidi imperavit. Alexander, maior icca, per insidias Euridice matris occiditur. 74 Philippus, post multarum urbium gentiumque excidia, post defatigatum sanguine ac cedibus animum, Olimpiadis uxoris opera ab adolescente Pausania interfectus est. Eodem
Abbreviated transcription (Latin):
nsapet li ab hutcritu undicasfẽt. hsoli prestõt ut inigror̃
uirorũ menoria nõ bͥna tũ torpore Intereat. horũ luitume
uriboniũ⁊ es geste illustĩ dt̃. hom̃ scuptis nomẽ auget᷑ horã
uocibꝰ et p̃cono gloria unoĩ cellõtiũ telebrat᷑. Qua
Iu re dñord ꝯmq̾tas eulpãda. quobꝰ tũ duortalitat que dã

Expanded text:
nta ab interitu vindicassent. 100 Hi soli prestant, ut magnorum virorum memoria non una cum corpore intereat. Horum lumine verborum res geste illustrantur, horum scriptis nomen augetur, horum vocibus et preconio gloria virorum excellentium celebratur. Qua in
Abbreviated transcription (Latin):
scabẽdi larde ꝯtento. hi nichel sperãt a regibꝰ nchel appetãt
mchil ꝯcupistĩt uirtuti et optinarẽ artiũ dediti. hi beatia felus
dici posstꝰ. quibꝰ solis dad̾ utea cõtermãt ad que ⁊eliqui Ereluti
hoiẽt acridiculos sꝑuũt ac despiie. Uidẽtierã Infra se posi¬
toe quibꝰ In sordibꝰ. quibꝰ In flagitus: quibꝰ In passiouibꝰ ꝑt̾¬
batiombussi uersater. uident tos extrise c̾os ornatos et qua
ꝯspitudt ab hodbꝰ claros ac ꝯspituos haberi. Intꝰ uero sordidds
miferos Incultos. afflictos. et uarus annu morbis laborãtee.
quorũ uita uisi scripterũ sple dor accederet ꝑpetus st fitr et

Expanded text:
scribendi laude contenti. Hi nihil sperant a regibus, nihil appetunt, nihil concupiscunt, virtuti et optimarum artium studiis dediti, hi beati ac felices dici possunt, quibus solis datur, ut ea contemnant ad que reliqui, veluti homines ac ridiculos spernunt ac despiciunt. Vident enim intra se positos quibus in sordibus, quibus in flagitiis, quibus in passionibus perturbationibusque versentur, vident eos extrinsecus ornatos et, qua conspiciuntur ab hominibus, claros ac conspicuos haberi, intus vero sordidos, miseros, incultos, afflictos et variis animi morbis laborantes, quorum vita, nisi scriptorum splendor accederet, perpetuo situ et
Abbreviated transcription (Latin):
Imꝑaod̃di. Dirtutes rñ effectaces ss uite folitre q̃ a pͥncipũ
domitilus excluse si q̃n casu aut errore lunẽ ingrediũt᷑ ebesti¬
gio aufugere cogũt᷑ ꝑterrite moribꝰ ininistrs aitibꝰ quibus
apud eos uinit᷑. Cũ pͥnatis uero cũ In eis uigeãt studia
sapiẽtre et doctrine cũ trãdrũ ocio ocupet᷑ quorũ nuimꝰ duo¬
tꝰ ab abitione liber a cupiditate suis cõtẽtꝰ. st nõ appete̾e
suos cultores Mi clio soli untutis Iter cognoner̃t hni bñde

Expanded text:
imperandi. Virtutes enim effectrices sunt vite felicis, que, a principum imperandi. Virtutes enim effectrices sunt vite felicis, que, a principum domiciliis excluse, si quando casu aut errore limen ingrediuntur, e vestigio aufugere coguntur, perterrite moribus, ministris, artibus, quibus apud eos vivitur. Cum privatis vero, cum in eis vigeant studia sapientie et doctrine, cum litterarum otio occupentur, quorum animus, remotus ab ambitione, liber a cupiditate, suis contentus est, non appetens suos cult
Abbreviated transcription (Latin):
exẽplo atq auctoritate corroborarẽt᷑. Deinde adolescẽtian
egressus cũ audisset ta a legũ latoribꝰ talpͣ Inhonesta et t̾pa
siuis sanctionibꝰ prohiber Incertꝰ annui utri rectiꝰ sc̃tuẽt pħoe
adut ut ab eis sciscitaret᷑ que nã esset uita optima . S. dta
cũ illos quoq ꝯspice̾t admodũ sibupĩa dissẽtẽtes / nã hi uolup¬
et foitime bona uitã beatã effice̾ uolũe Intertior młto ꝙͣ
autea ac diffisꝰ uinorũ sapic̃tia: mortuos ꝯsulere decrem̃t.
Igit᷑ ad Inseros penetrauit sciscitaturꝰ a tiresia qui et ipse
uates ac dminator fuisset sẽtc̃tiã quã querebat. Atille pͥmo
tũ id nephas esse scitu respondisset tãde mouitꝰ mempi xbis
ad amom Insusiuiãe apud p̾uatos unos optimã uitã hoc
est felicitatẽ Inueniei dixit. Si quo igit᷑ in loco habitat
Inter pͥnatos dũsoriũ habet ꝓtul a regũ culune ⁊ fastigio

Expanded text:
exemplo atque auctoritate coroborarentur. Deinde, adolescentiam exemplo atque auctoritate coroborarentur. Deinde, adolescentiam egressus, cum audisset ea a legum latoribus, tanquam inhonesta et turpia, suis sanctionibus prohiberi, incertus animi utri rectius sentirent, philosophos adiit, ut ab eis sciscitaretur quenam esset vita optima. Sed, cum illos quoque conspiceret admodum sibi ipsis dissentientes - nam hi volupet fortune bona vitam beatam efficere volunt – incertior multo quam antea ac diffisus vivorum sapientia, mortuos consulere decrevit. Igitur ad inferos penetravit, sciscitaturus a Tiresia, qui et ipse vates ac divinator fuisset, sententiam quam querebat, at ille primo cum id nefas esse scitu respondisset, tandem, mollitus Menippi verbis, ad aurem insusurrans, apud privatos viros optimam vitam - hoc est felicitatem - inveniri dixit. 98 Si quo igitur in loco habitat, inter privatos diversorium habet, procul a regum culmine et fastigio
Abbreviated transcription (Latin):
sseluissit quis eo tẽpore feli esset cõtẽpsit oratul ã reqias
opte atq appaiatꝰ. et aglaũ quẽda archidẽ ꝑunli ⁊uris
tultorẽ qui metas agelli sui nc̃ ꝙͣ cupiditate apocesserat
felicẽ Iudicant repressit apollo regis suꝑbrã. et qͥ felicissi¬
nũ om̃i arbitiabat᷑ / a rustico agre tultore dei Inditio suꝑatꝰ
quẽdã agricolã felicẽ Indicauit fnte ualeriũ maxiñ.
reges młti imꝑatores nonulli fuerãt ullũ ex his ne diuã
quid̃ angustũ posuit inter felices. s bnũ tñ p̾natũ cuiera
romanid̃. Q. metellõ. ut ulla dubitatio residere In nõb̃ queat
nõ In pͥncipibꝰ si in pͥuatis uiris aliqñ felicitatẽ eẽ rꝑtã.
H. de et lucianꝰ Iu suo memppo sẽtẽtiã probat. Nempus cũ
cũd adolescẽs legisset apud homerũ esudũq et alios poetus
deorũ bella adulteria. furta. ⁊ apinas. stupra. aliaq eiusterod
mala facmora credebat ea licita esse atq honesta. postꝙͣ deo

Expanded text:
sset, contempsit oraculum regias opes atque apparatus et Aglaum quendam Archadem, parvuli ruris cultorem, qui metas agelli sui nunquam cupiditate excesserat, felicem iudicavit. Repressit Apollo regis superbiam et, qui se felicissimum omnium arbitrabatur, a rustico agri cultore dei iudicio superatus quendam agricolam felicem iudicavit. 97 Ante Valerium Maximum reges multi, imperatores nonnulli fuerant: nullum ex his, ne divum quidem Augustum, posuit inter felices, sed unum tantum privatum civem Romanum, Q. Metellum, ut nulla dubitatio residere in nobis queat non in principibus, sed in privatis viris aliquando felicitatem esse repertam. Hanc et Lucianus in suo Menippo sententiam probat. Menippus enim, cum adolescens legisset apud Homerum Hesiodumque et alios poetas deorum bella, adulteria, furta, rapinas, stupra aliaque eiuscemodi mala facinora, credebat ea licita esse atque honesta, postquam deorum
Abbreviated transcription (Latin):
bite tã solitite. tã occupate t̃ Inquiere. tãimnoleste tã
uaus ⁊elꝰ distracte q̃ felicitas tubue porest/ hõt orgo deluli
alteiũ ixiona rote affixũ potiꝰ uertigine mẽtis agitutĩ
dixxerĩ ꝙͣ ulla felicitate affectũ. Dec fuit tausa p̃obrẽ
augustꝰ otiũ sibi at quo quietẽ tãtoꝵe expeteret. hec atho¬
chũ regẽ asie potẽtissimũ quẽ scipio bello uictĩ suꝑanit
ultra taueũ mõtẽ regnare inssũ dicere corgii semagnã
grãmi habere romano populo/ ꝙ se minis magna ac molesta
prociuatione afie libriasset. her ead̃ pluribꝰ exgallia Rtã¬

Expanded text:
inquiete, tam moleste, tam variis rebus distratte, que felicitas, tribui potest? Hunc ego veluti alterum Ixiona, rote affixum, potius vertigine mentis agitatum dixerim quam ulla felicitate affectum. 88 Hec fuit causa quamobrem Augustus otium sibi et quietem tantopere expeteret. Hec Antiochum, regem Asie potentissimum, quem Scipio bello victum superavit, ultra Taurum montem regnare iussum, dicere coegit se magnam gratiam habere Romano populo, quod se nimis magna ac molesta procuratione Asie liberasset. Hec eadem pluribus ex Gallia Brita
Abbreviated transcription (Latin):
t. Hac quid ie sola carẽt / cũ cetera bona tirtũluere bi¬
deãt᷑ et qui duãri fe putãt st oñii sim. que res parĩ distat
ab infelicitate. In libro de anmi trãquillitate feneta
Magna ẜuit e̾ inquit magna fortima. Non soniũ exrẽdẽ
in ꝑtẽ dici licet /nõ a rerũ tumultu in otiũ quietũ ꝯfugie
nõ assidua laboriosi offitu statione fatigatĩ corpꝰ bolupti¬
ria ꝑegnatione recreare. nõ spectaculoꝵ bauetate amuad
detinere. aut ex tuo aibitris dĩe dispone. Multa tibi nõ licet
que menmis. et In angulo Iacẽtibꝰ licet nõ licet t̾qͥcꝙͣ¬

Expanded text:
carent, cum cetera bona circumfluere videantur. Et qui dominati se putant, sunt omnium servi: que res parum distat ab infelicitate. 86 In libro De animi tranquillitate Seneca: magna servitus est - inquit - magna fortuna. Non somnum extendere in partem dici licet, non a rerum tumulto in otium quietum confugere, non assidua laboriosi officii statione fatigatum corpus voluptaria peregrinatione recreare, non spectaculorum varietate animum detinere aut ex tuo arbitrio diem disponere. Multa tibi non licent, que minimis et in angulo iacentibus licent. Non licet q
Abbreviated transcription (Latin):
fortune fluctibꝰ iactati rubła quiete ułło otio potiãt᷑. Profecto
nichil pt̃ dubii nostris mẽtibꝰ reside̾ quin p̾ncipes omc̃ inisi
quibꝰ diuina pietas affulsit cũ eorũ uita ułliꝰ sit exꝑs
molestre Infelices ac miferi indicet᷑. Si eñ etiã illi ques
bonos fuisse Indicamꝰ młtis oppressi curie płibꝰ afflictati
molestiis Defatigato aĩo mẽte Inquieta/ nõ suo si alioram
arbituo nõ pͥnato s ẜ publico otis et quieti uacare cogr̾t᷑
quid aliud extimãdũ est insinaturã pͥncipat᷑ꝰ malã ac
ꝑnitiosã etiã sapiẽtũ ammos defatigare: ut cũ imꝑio et
opibꝰ ⁊ abũdet felicitatis inopia urgeat᷑. Facessat igit᷑
a nobis illiꝰ ⁊ aꝑpetitꝰ et dñorũ quege ꝯsuetudo. neqrnoo
illis quuttamꝰ ꝑ qui posst obesse si uełdt. Cũ cosunꝰ quid iu
Inquit Nocholas tc̃ses de illis qui in sua re p. ciuitatis

Expanded text:
fortune fluctibus iactati, nulla quiete, nullo otio potiantur: profecto fortune fluctibus iactati, nulla quiete, nullo otio potiantur: profecto nihil potest dubii nostris mentibus residere, quin principes omnis, nisi quibus divina pietas affulsit, cum eorum vita nullius sit expers molestie, infelices ac miseri iudicentur. 92 Si enim etiam illi, quos bonos fuisse iudicamus, multis oppressi curis, pluribus conflictati molestiis, defatigato animo, mente inquieta, non suo, sed aliorum arbitrio, non privato, sed publico otio et quieti vacare coganturquid aliud extimandum est, nisi naturam principatus malam ac pernitiosam etiam sapientum animos defatigare ut, cum imperio et opibus abundent, felicitatis inopia urgeantur? Facessat igitur a nobis illius appetitus et dominorum quoque consuetudo, neque nos illis committamus, qui possint obesse, si velint». 93 Tum Cosmus «Quid tu», inquit «Nicolae, censes de illi
Abbreviated transcription (Latin):
In quo ũłlũ ꝯsilũ ułla ratio uiget aliquid asfeit quo iuis
hernrã opinio uerissima uideat᷑. Que cũ sit ꝯspicua et
ueluti palã ĩ ꝯspectu dĩmi sita quis sane auẽtis abmierit cĩ
pͥncipatꝰ regna Imꝑra etiã bonis uoris grauia et turbulta
omne adimiãt uite Iocũ ditatẽ ac quietẽ quin illorũ caꝙͣ
rei iufolicit cupiditas asꝑuãda nob sit ac perit fugiẽ da
Nã cũ uideamꝰ pͥncipes partim na et libidine feruidos / partĩ
sangurue et suorũ cede offeratos alios cupiditate auitionaꝵ
flagiãtes/ alios afflictos tunore. hos suspitione metuqi di¬
bior. illos tornẽtis carciatuq hominũ semẽtes/ quosd uol¬
tatibꝰ luxuriaq de diffluere hos ignauia torpere oc̃s fere
amicis destitutos inter adulatorũ affẽtatorũq tuibã stup̃¬
nõułłi curiecexeddit᷑ suos alienes domestitos suspectos
habcãt. hos belli rabies absũpserit ali ueneno ꝑierĩt
młti aut filiorũ aut amicorũ frandibꝰ sit deleti alui bart

Expanded text:
ert, quominus hec nostra opinio verissima videatur.Que cum sint conspicua et veluti palam in conspectu omnium sita, quis sane mentis abnuerit, cum principatus, regna, imperia etiam bonis viris gravia et turbulenta omnem adimant vite iocunditatem ac quietem, quin illorum tamquam rei infelicis cupiditas aspernanda nobis sit ac penitus fugienda? Nam, cum videamus principes partim ira et libidine fervidos, partim sanguine et suorum cede efferatos, alios cupiditate ambitioneque flagrantes, alios afflictos timore, hos suspitione metuque dubios, illos tormentis cruciatuque hominum sevientes, quosdam voluptatibus luxuriaque diffluere, hos ignavia torpere, omnes fere amicis destitutos inter adulatorum assentatorumque turbam stupnulli curis exedantur, suos, alienos, domesticos suspectos habeant, hos belli rabies absumpserit, alii veneno perierint, multi aut filiorum aut amicorum fraudibus sint deleti, alii, variis
Abbreviated transcription (Latin):
nefas ducet absq nefario facinore imꝑare. pͥmũ patrẽ
admodũ seonẽ tũ frẽti om̃es oceidi imꝑauit. Deinde suꝑi¬
orũ cladibꝰ addidit filu adulti necc̃. ueritꝰ ne ob taatorĩ

Expanded text:
nefas duceret absque nefario facinore imperare, primum patrem nefas duceret absque nefario facinore imperare, primum patrem admodum senem, tum fratres omnes occidi imperavit. Deinde superiorum cladibus addidit
Abbreviated transcription (Latin):
coñthy cũ maior fribꝰ natu a nulitibꝰ d regnũ assidpt
esset primo auĩculos tũ uero fr̃ẽs einedio abstulit. Pcho¬
lome rex egipti eognomẽto phulopater pr̃e ac mre int̾fetts
addita enã fĩe at sororis cede regno potitꝰ est. haud di¬
siile fuit scelꝰ incomedie bitliue regis qui prõm regno
spoliatũ ꝑtuit. Eodẽ ductꝰ furore alter egipti rex p¬
ptolonieꝰ cũ propt̃̾ młtiplices cadelitates quibꝰ trassat ꝰ
in młtos fuorat tumnoret ne populꝰ maiorẽ natu filiũ odio
sui regno p̃ficeret illũ bita pͥuauit. alterũ filũ Inmoiẽ
ex eleopatra uxore ad eade̾i sorore genitũ dic nataliĩ
ne bra discriptũ Inter epulas et quinas cleopatie obtulit.
Non Inferior ĩpietate̾ fuit filiꝰ eucratidis battrianorã regis
quẽ uictorẽ ab indrs redeñtẽ ꝑticeps regni factꝰ Interfecia:
Adicit᷑ hns execrabile scelꝰ frahatie regis ꝑthoiũ qui tũ
a prẽ orade solꝰ ex t̾gita fratribꝰ dregnũ astitꝰ esset qͣsi

Expanded text:
Corinthi, cum maior fratribus natu a militibus ad regnum assumptus esset, primo avunculos, tum vero fratres e medio abstulit. Ptolemeus, Egypti rex, cognomento Philopater, patre ac matre interfectis, addita etiam fratris ac sororis cede, regno potitus est. Haud dissimile fuit scelus Nicomedis, Bithinie regis, qui patrem regno spoliatum peremit. 75 Eodem ductus furore, alter Egypti rex Ptolomeus, cum propter multiplices crudelitates, quibus grassatus in multos fuerat, timeret ne populus maiorem natu filium odio sui regno preficeret, illum vita privavit. Alterum filium iuniorem, ex Cleopatra uxore eademque sorore genitum, die natali in membra discerptum, inter epulas et convivas Cleopatre obtulit. Non inferior impietate fuit filius Eucratidis, Bactrianorum regis, quem victorem ab Indis redeuntem particeps regni factus interfecit. Adicitur his execrabile scelus Frahatis, regis Parthorum, qui, cum a patre Orade solus ex triginta fratribus in regnum adscitus esset, quasi
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯditionẽ / Ut nłła ei cũ felicitate possit esse ꝯmunus. Rob̃tꝰ
iuidis quẽ modo noĩasti/ ut omatã ꝯsortes iegni solicitudie̾s
ac molestias animi merores trabulc̃ta ꝯsilia quilꝰ enã felcee
nrd nccessario diftahõ rᵐ qui potuit esse felix cd̃ futent auaust¬
apud cũ fuerit uenalia tãtũ uero auri argẽniq in eraris
tondidit ut hodie qͦ qui degditissinũ quẽpiã de signare uelit. es¬
loco locupletiorẽ dicat. At scitis ꝙͣtũ mal̃ ꝓͣ tupe in rege
presertĩ retifedã sit auaricia. cuiꝰ sociã eẽ felicitatẽ ałłꝰ sane
mẽtis affu̾mabit. Nã et gẽtiles omes quos carolꝰ recensuat et
xp̃ranos quoq nisi quos dei pretas extulit felicitate earusse
contõdã Sed diino mod̃ nunere suffulti quidã nõ p̾ncipatꝰ
oꝑa aut fauore ẜmitu et dono dri preclari ac felires euafere
pauci lii quos equus amauit iupiter at̾ ardes euexit ad ethera
uirteꝰ. Dei cnd ꝓundẽtia ut fides mã aliqñ stabilita a ꝑsecu¬

Expanded text:
felicitate possit esse communio. Robertus quidem, is quem modo nominasti, ut omittam consortes regni, solicitudines ac molestias, animi merores, turbulenta consilia, quibus etiam felices vestri necessario distrahuntur, qui potuit esse felix, cum fuerit avaapud eum fuerint venalia. Tantum vero auri argentique in erario condidit, ut hodie quoque, qui ditissimum quempiam designare velit, eo locuplectiorem dicat. At scitis quantum malum, quam turpe in rege presertim et quam fedum sit avaritia, cuius sociam esse felicitatetem nullus sane mentis affirmabit. 82 Nam et gentiles omnes, quos Carolus recensuit, et Christianos quoque, nisi quos Dei pietas extulit, felicitate caruisse contendam. Sed divino quodam munere suffulti, quidam, non principatus opera aut favore, sed nutu et dono Dei, preclari ac felices evasere. Pauci tamen, quos equus amavit Iupiter aut ardens evexit ad ethera virtus. Dei enim providentia, ut fides nostra aliquando stabilita a persecu
Abbreviated transcription (Latin):
eument regnũ florẽtissimũ accepisset regiã cognatorũ
atq amicorũ cede fodusset furus postino dũ ac demẽtia
agitatꝰ Geste squalida ꝓmissa baba capillo neglecto / omssi
regni admdstratione pͥmũ fodrẽ do ferẽ doqi ortortũ eraue
atie scudio se dedit/ ere fodiẽdo Intẽtꝰ̃. qua ixie morto
fuiee quo tuibuns amnu rore agitau necess fuit q ssiria

Expanded text:
mum accepisset regiamque cognatorum atque amicorum cede fedasset, furiis postmodum ac dementia agitatus, veste squalida, promissa barba, capillo neglecto, omissa regni administratione, primum fodiendo serendoque orto, tum erarie artis studi se dedit, ere fodiendo intentus. Qua ex re morbo furore, quo
Abbreviated transcription (Latin):
s tepubluta quos debet ietmnere ꝯta bondi cant doptrs
uendut Imnpitor quas obrree ul rariꝰ bono printirti des
testat. Sdem saturmud qut̃ egipti ad inꝑĩ assinẽ dũ
cogebãt locutũd meniorat. nescitis amiti quid aali st Inpare.
ꝙlãdui p̃c̾ de̾ tet ceruicibꝰ Inmimẽi. haste undiq undi ꝓ spunla
ipsi iustides tnet᷑. ipsi conites formididt᷑ adde quod omins etas
Ii imꝑio rexhedit᷑ . M. aureliꝰ. antomꝰ piꝰ qui ꝑ omc̃m¬
uato philosophodta Iuter omnes qui unpͣ Imꝑarũt paluĩ
tulisse uictutie historie fer̾ũt sactimonia certe uite pocellĩt
omnes ab adriano adoptatꝰ in imꝑiũ magis doluisse ꝙͣ
letatꝰ esse tradit᷑. Iussus autẽ eo pͥuatre hortis in pͥmpie¬
domũ nugrare Iuuitꝰ accessit. Et tud ab es domestia qͣrctĩt¬

Expanded text:
a re publica quos debet retinere. Ita bonus, cautus, optimus venditur imperator. Quas ob res nil rarius bono principe esse testatur. 30 Idem Saturninum, quem Egyptii ad imperium assumendum cogebant, locutum memorat: nescitis, amici, quid mali sit imperare? Gladii pendentes cervicibus imminent, aste undique, undique spicula, ipsi custodes timentur, ipsi comites formidantur. Adde quod omnis etas in imperio reprehenditam philosophantem inter omnes qui unquam imperarunt palmam tulisse virtutis historie ferunt, sanctimonia certe vite excelluit omnes. Ab Hadriano adoptatus in imperium, magis doluisse quam letatus esse traditur: iussus autem ex privatis ortis in domum principis migrare, invita accessit. Et cum ab eo domestici
Abbreviated transcription (Latin):
specũ et adĩs ãtã esfuruẽ tarũ untutũ quas cuulis uite
ratio riquiri. At idita rarũ miłt iꝑit᷑ bt mõstiã bidat
si quis borꝰ aeꝑtꝰ sit Difficulter rũ ꝑurnuot ad Bitutio
pessessiom̃: quibꝰ opes duntre imꝑia uoluptatĩ sitioru
illecelore peccãdi facultatẽ subm̃strãt. Scitis fortunã
fangi a sapiẽtibꝰ retã que et illos queaꝵ cetor aedditqͥo ãꝑplexit.
Libidine eni pro ratione abutũt᷑ ad id prõpti quodraẽ
licibia ꝑmittit. quo fet ut posthabita honest cirra cuind
uitia dẽflertãt᷑ sepissime de statu reiũ cadãtetaforeoe¬

Expanded text:
speciem et adumbratam effigiem earum virtutum, quas civilis vite ratio requirit. At id ita rarum in illis reperitur, utis possessionem, quibus opes, divitie, imperia, voluptatum vitiorumque illecebre peccandi facultatem subministrant. Scitis fortunam fingi a sapientibus cecam, que et illos quoque cecos reddit, quos amplexatur. Libidine enim pro ratione abutuntur, ad id prompti quod rerum licentia permittit. Quo fit ut, posthabita honesti cura, cum ad vitia deflectantur, sepissime de statu rerum cadant et a for
Abbreviated transcription (Latin):
argẽtũ famulãtĩa cateaias obstupesiẽt exteriorẽ oruatũ
Intuet᷑: nõ Intro nouit quibꝰ exagitet᷑ malis. Iapre̾ti sime
de his scritẽs feneca. Isti Inquit quos pro felicibꝰ aspicitis
si nõ qua crarĩt si qua Iẽ latẽt uideritis. iniferist̃ sordidi
turpes ad sirulitudinẽ̾ suerũ patẽtã parictũ cext̾afetꝰ cułti
Eutiariꝰ autẽ gretꝰ auctor in aletuons suo ꝑaroboqͥctip̃¬

Expanded text:
argentum, famulantium catervas obstupescens, exteriorem ornatum argentum, famulantium catervas obstupescens, exteriorem ornatum intuetur, non intro novit quibus exagitentur malis 68 Sapientissime de his scribens Seneca: isti - inquit - quos pro felicibus aspicitis, si non qua currunt, sed qua latent videritis, miseri sunt, sordidi, turpes, ad similitudinem suorum parietum extrinsecus culti. Lucianus autem, Grecus auctor, in Alectrione suo Mici
Abbreviated transcription (Latin):
In filios Infuddere. et refficeᷤ siles suc nãd det In regno Itat
in parẽtũ uitus filii uidẽt᷑ succedẽ. Rix malieceigo filuis ulła
ad patres felicitas ꝑuomet. Som si quos legiꝰ aut taruere
filus. sicut Angustꝰ titꝰ traianiꝰ. Anctom ipiꝰ. aut eos geniere.
quilꝰ fuisset satꝰ defecisse. Aindiꝰ cusseꝰ tassiꝰ In uita feneri
IImꝑatoris nominẽ magnorũ uirorũ ait bonũ et utilẽ feluita
reliquisse. ei cos aut intorisse siue liberis aut tales reli quisse
Et humano generi fuisset utiliꝰ nõ asse natos. Magna est q
uite pͥncipũ felicitas: et admodũ reliquis appetẽda. que at̾
deferta untutũ comitatu aut oppressa uitus: adulatoribus
obosessa. tũ curis auxia. quietrs Inops. liberorũ uoluptate
nõ hec eorũ didua auaduertit nec ꝯspicit mistias Inteuores
ap basi suspensor ac sublimes prospectat opes. aurãd uestes

Expanded text:
in filios infundere et efficere similes sui. Nam, ut in regno, ita et in filios infundere et efficere similes sui. Nam, ut in regno, ita et in parentum vitiis fili videntur succedere. Ex malis ergo filiis nulla ad patres felicitas perveniet. Boni si quos legimus, aut caruere filiis, sicut Augustus, Titus, Traianus, Antoninus Pius, aut eos genuere quibus fuisset satius defecisse. Avidius Cassius, in Vita Severi imperatoris neminem magnorum virorum – ait - bonum et utilem filium reliquisse et eos aut interisse sine liberis aut tales reliquisse, ut humano generi fuisset utilius non esse natos. Magna est ergo vite principum felicitas et admodum reliquis appetenda, que, aut deserta virtutum comitatu aut oppressa vitiis, tum adulatoribus obsessa, tum curis anxia, quietis inops, liberorum voluptate non hec eorum damna animadvertit nec conspicit miserias in interiores: ex basi suspensos ac sublimes prospectat. Opes, aurum, vestes,
Abbreviated transcription (Latin):
dignitatt auctũ uel ad p̃sooda ꝯsilia uel ad ꝑcipiẽ s d uite
Disciplinã bel ad coponẽdos mores fuisse accetsitũ. Qeuedã
ab his ad actãtiã quãdũ oblata uel data accepie. ẜ ułle
unꝙͣ illis prefecture a regibꝰ demãdate ułłi honores habin
nlłi magistratꝰ ꝯmissi ułłã gramora consilior credita. neq id
ut opmor Inuoria. scudt eiũ ipsos inqͣꝙͣ suarũ cupiditatũ futot
esse ministros. Tares de nostris a quibꝰ quãti aut e loque̾tes aut
Docti extinẽt minime est obscuũ. Qnũ tatĩ hac nr̃a etate sc
In honore habuisse toluisseq egregios biros. suꝑiorẽ ducẽ mediola¬
nẽst̃ quot undiq ad se p̃mus ꝑlectos et dignitate et opibꝰ affecit
ceteri uero apparẽt ladꝙͣ rari nantes In gurgite uasto. Deriũ
reliqua profeqͣu᷑ que p̾ntipũ uitã infelue̾ p̃stare Ridẽtur.
Huid exigna felicitas ducit᷑ filios hr̃e acrelĩque Imperii
suctessoree. At malos pͥncipes exe̾plie constat improbitat᷑ suã

Expanded text:
dignitate auctum vel ad prestanda consilia vel ad precipiendam vite disciplinam vel ad componendos mores fuisse accersitum. Quedam ab his ad iactantiam quandam oblata vel data accepimus. Sed nulle unquam illis prefecture a regibus demandate, nulli honores habiti, nulli magistratus commissi, nulla graviora consilia eredita. Neque id, ut opinor, iniuria. Sciunt enim ipsos nequaquam suarum cupiditatum futuros esse ministros. Taceo de nostris, a quibus quanti aut eloquentes aut docti extimentur, minime est obscurum. Unum tantum hac nostra etate scimus in honore habuisse coluisseque egregios viros, superiorem ducem Mediolanensem, quos undique ad se premiis pellectos et dignitate et opibus affecit. Ceteri vero apparent tamquam rari nantes in gurgite vasto. 67 Verum reliqua prosequamur que principum vitam infelicem prestare videntur. Haud exigua felicitas ducitur filios habere ac relinquere imperii successores. At malos principes exemplis constat improbitatem suam
Abbreviated transcription (Latin):
se ad caniẽ ueterẽ pͥncipẽ ueronẽsẽ. cuiꝰ d̃ liberalitas pre ceteris
ferebat᷑. suscextꝰ ab eo dũtes. ac uictꝰ quotidiannio ut reliquis y
familia trabutꝰ. Uacabat bir doctissimꝰ ingenio scubẽ di cure
Intentꝰ. nłła in eũ dignitas ułłꝰ honor nulle opes collatẽit
florẽtmꝰ quidã ꝑ fatecias et dicacitatẽ multas a dño ut mos
est fere pͥncipũ/ quibꝰ plus stulti ꝙͣ sapiẽteo placẽt diuitias
onsi it i. cũ In aula cais a dãte quesisset turipẽ qͥ iłłas

Expanded text:
se ad Canem veterem principem Veronensem, cuius tum liberalitas pre ceteris se ad Canem veterem principem Veronensem, cuius tum liberalitas pre ceteris ferebatur. Susceptus ab eo Dantes ac victus quotidianus ut reliquis ex familia tributus. Vacabat vir doctissimus ingenio, scribendi cure intentus: nulla in cum dignitas, nullus honor, nulle opes collate. At Florentinus quidam, per facetias et dicacitatem multas a domino - ut mos est fere principum, quibus plus stulti quam sapientes placent - divitias consecutus, cum in aula Canis a Dante quesisset, cur ipse, qui