comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
homiẽ animꝰ. Qd̃ ẽ illi mat̾ia. to
ra meliorib. fortes simꝰ adu̾s for¬
tuita. nõ cõtͦmiscamꝰ iniunas. non
uuln̾a. nõ uncła. nõ egestatem.
pisse nec transite quia raisquai
tam anguste ero. Coalle pa.
tu coherentib ħ euenisse in sentio.
Explitandꝰ ẽ animꝰ. ⁊ q̃cumq ap̃
illũ deposita s̃ sb̾ in excuti tẽbent.
ut ꝑata. Sint quociens usꝰ exege¬

Expanded text:
e animus. Quod est illic materia, id ra melioribus. Fortes simus adversus fortuita. Non contremescamus iniurias, non vulnera, non vincula, non egestatem. pisse, nec transire, quia nusquam tam anguste ero. Vale.tu cohaerentibus, hoc evenisse mihi sentio; explicandus est animus et quaecumque apud illum deposita sunt, subinde excuti debent, ut parata sint, quotiens us
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯplers ẽ. Plenus his figis ẽ qͣs
plato ydeas appellat in mortales.
ĩ mutãbłes. in fatigabłes. Itaq hoĩ¬
nes quidem ꝑeunt ip̃a aũt huma¬
uitas ad qͣm homo effingit᷑ ꝑman¬

Expanded text:
plexus est; plenus his figuris est, quas Plato ideas appellat, inmortales, inmutabiles, infatigabiles. Itaque homines quidem pereunt, ipsa autem humanitas, ad quam homo effingit
Abbreviated transcription (Latin):
tum ꝑꝑ qd̾ fet̃. Queris qd̾ sit ꝓpositũ
t̾s: Bonitas. Ita t̾te plato ait. Qͦ
teo fanentu mundum fuit cansa.
Bonus ẽ. Bono nislla chm boni
in uiclia ẽ fent itaq qõ cꝓtimũ po

Expanded text:
ter quod fecit. Quaeris, quod sit propositum deo ? Bonitas Ita certe Plato ait: " Quae deo faciendi mundum fuit causa? Bonus est; bono nulla cuiusquam boni invidia est. Fecit itaque quam optimum po
Abbreviated transcription (Latin):
est. Nunqͣm eĩ facta esset nͥ fuisfet
cã ẽ artifex. Non potuiss e̾ es illd̃
inhĩtu statue figurari.: nͥ actessis¬
sent ꝑite manus. T̃ertia ca ẽ forma.
Neq eͥ statua ista toriphoros au
chaclumenos uocaret᷑. nͥ ħ illi eẽt
inp̃ssa facies. Qita cã ẽ facien¬
dli ppositum. Nam si ħ nõ eẽt fc̃a
tauit artificẽ qd ille secutꝰ fecit᷑
qͣm fit. An nõ putas int̾ cãs ftĩ
oꝑis ẽẽ nurnancdũ. quo remoto
destinabat effet. Nich̃ at̾ ad rem
ꝑtini utrum foris hãt exemplar i
ad qd ferat ocłos an intꝰ. qd̾ ibi
ip̃e concep̾ ⁊ posuit ħ exemplana
rerum omĩum d̾s int̾ se h̾t nrioͣs¬

Expanded text:
fuisset causa artifex est. Non potuisset enim aes illud in habitum statuae figurari, nisi accessissent peritae manus. Tertia causa est forma. Neque enim statua ista doryphoros aut diadumenos vocaretur, nisi haec illi esset inpressa facies. Quarta causa est faciendi propositum. Nam nisi hoc fuisset, facta invitavit artificem, quod ille secutus fecit; m fit; an non putas inter causas facti operis esse numerandum, quo remoto destinabat, effecit. Nihil autem ad rem pertinet, utrum foris habeat exemplar, ad quod referat oculos, an intus, quod ibi ipse concepit et posuit. Haec exemplaria rerum omnium d
Abbreviated transcription (Latin):
uenit. eurpissimũ ẽ aũ ĩ homĩe
ꝑrudente remecdiũ merons lassi¬
tudo merẽcdi. Malo telinquas me¬
iorẽ qͣm abillo reliriquans. Est qͣm
pͥmum id fac̾e desiste qd̃ q̃ si noles
diu fac̾e nõ pot̾is. Annũ femi nis
ad legendũ maiores costituere. nõ
ut tam c̃ui lug̾ent. s ne c̃iuitius.
uuis nullũ legitimũ tp̃c ẽ. quia
nũllũ honestũ. Q mnͣ tam̃ in exi
illꝰ muliertuł dãb̾ ius retͣctis a
rogo. uix acadau̾e reuulsis: cul
lacͥme intotũ mẽsẽ drcrauuint. Nu¬
lla res cicius inocliũ uenit: qͣm
dolor. Q ui retẽs consolatõnez¬
uł cõsolatorẽ inuenit ⁊aliquos
ad se ad clut᷑. Inuet̾atꝰ uero teri¬
def nec inmito. Aut eñ simũa¬
anrieũ serenũ liarissinũ mͥ ta

Expanded text:
rpissimum autem est in homine prudente remedium maeroris lassitudo maerendi. Malo relinquas dolorem quam ab illo relinquam, et quam primum id facere desiste, quod etiam si voles, diu facere non poteris. Annum feminis ad lugendum constituere maiores, non ut tam diu lugerent, sed ne diutis nullum legitimum tempus est quia nullum honestum. Quam tamen mihi ex illis mulierculis dabis uix retractatis a rogo, uix a cadauere reuulsis, cui lacrimae in totum mensem durauerunt? Nulla res citius in odium uenit quam dolor, qui recens consolatorem inuenit et aliquos ad se adducit, inueteratus uero deridetur, nec immerito: aut enim simulaa
Abbreviated transcription (Latin):
magͣ sint int̾ sũmos imos q dis¬
cͥmina. cũ meciꝯs quo łq seqͣtur
fructꝰ suus. seqͣtur in ens ꝑicu¬
lum. at det̾iora redeundi nõ tebe¬
mus occupafonib indulg̃e. x¬
clutende s̃. Si simł intrau̾unt
inlocum suũ alias substituent.
pͥncipiis illam̃ obstemꝰ meliꝰ nõ ĩ¬
cipient quam tesinant.
rrare mͥ uident᷑ qui existimãt
philosopbie ficełr teclitos ꝯ¬
tumaces ẽẽ/ refractarios et confẽp¬
tores magratũuac regũ. eoꝵ ue
Nec in m̾cto. Nullus eͥ plus pr̃ant.
quib frui tͣnquillo otio licet. Itac¬
setinitas publita nectẽ ẽ actorẽ hꝰ
boni ut parentẽ colant. multo qͥtẽ
magis qͣm illi in quieti et ĩ mecdio
positi. qui multa pͥncipiũ debeat.
s multa et imputãt. quib nũ qͣm
tam plene octͣrer᷑ ulla lib̾alitas pot̾
lit cupictitates illoꝵ q̃ crestunt. dũ
imple̾tͦ ex satiet. Quisquis aũt
d̾ accipiento cogitat. oblitꝰ accepti
ẽ. nec ullũ ht malũ cupiclitas iua-¬

Expanded text:
summos imosque discrimina, cum medios quoque sequatur fluctus suus, sequatur ingens periculum ad deteriora redeundi, non debemus occupationibus indulgere. Excludendae sunt; si semel intraverint, in locum suum alias substituent. Principiis illarum obstemus. Melius non incipient, quam desinent.rrare mihi videntur, qui existimant philosophiae fideliter deditos contumaces esse ac refractarios, contemptores magistratuum aut regum eorumve, nec inmerito. Nullis enim plus praestant quam quibus frui tranquillo otio licet. Itasecuritas publica, necesse est auctorem huius boni ut parentem colant, multo quidem magis quam illi inquieti et in medio positi, qui multa principibus debent, sed multa et inputant, quibus numquam tam plene occurrere ulla liberalitas potest, ut cupiditates illorum, quae crescunt, dum implentur, exsatiet. Quisquis autem de accipiendo cogitat, oblitus accepti est; nec ullum habet malum cupiditas ma
Abbreviated transcription (Latin):
tipiunt. quam uitent. Sensi gͦ
ut dacebam quãdã non quitẽ ꝑ.¬
turbatõnẽ. s mutatõnẽ. Rursus
ad pͥmum conspectũ redc̃ate lucis
cogitata ⁊ iniussa. Illd̃ te iñ mecũ
loqui cepi. qͣm inepte quedau ma¬
gis ac mutiꝰ tim̾emus. cum om̃ũ
suꝑͣ aliquẽ uigiliarlũ ruat au mors.
Nlich inuenies. Erunt tñ qui hãc
iuinã magis timeant qͣm ius utq
mortifere eque sit. Adeo nõ effectꝰ
s effitientia tunoi spͨtat. Nunc me
putas te stoitis dice. qui existi¬
mant animam homĩs inagno
statim spargi. qr no fu̾it iłli exitꝰ
lib̾. Ego u̾o nõ facio. Q h cdñt
adq ictu non lecdit᷑. nͨ scindit᷑ qͥ¬
dem. s cͥca io cui cessit refuncdit᷑.
sic animꝰ qui extenuissimo ꝯstat
tep̾hẽda nõ pot̾. nec ĩtͣ corpꝰ effli¬
gi. s bñficio subtilitatis sue. pipã
ꝑexiguũ foram̃ ẽ redc̃ntꝰ sic aniõ
qui adħ tenuor ẽ igne. ꝑ om̃e cor-¬
pus fuga ẽ. Itaq de illo querẽdũ

Expanded text:
unt quam vident. Sensi ergo, ut dicebam, quandam non quidem perturbationem, sed mutationem. Rursus ad primum conspectum redditae lucis cogitata et iniussa. Illud deinde mecum loqui coepi, quam inepte quaedam magis aut minus timeremus, cum omnium supra aliquem vigilarium ruat an mons ? Nihil invenies. Erunt tamen, qui hanc ruinam magis timeant, quamvis utraque mortifera aeque sit; adeo non effectus, sed efficientia timor spectat. Nunc me putas de Stoicis dicere, qui existimant animam hominis magno statim spargi, quia non fuerit illi exitus liber ? Ego vero non facio; qui hoc atque ictu non laeditur, ne scinditur quidem, sed circa id, cui cessit, refunditur; sic animus, qui ex tenuissimo constat, deprehendi non potest nec intra corpus effligi, sed beneficio subtilitatis suae per ipper exiguum foramen est reditus, sic animo, qui adhuc tenuior est igne, per omne corpus fuga est. Itaque de illo quaerendum
Abbreviated transcription (Latin):
lpebͣꝵ gͦssitudo tenuat᷑. ħ us su¬
bita ⁊ humor au̾tit᷑. ħ acuit᷑ uisus.
Teras ista oꝑtet. ⁊ eligas tp̃s adhi¬
beas singł̃is mod̾u. Animi remedi
s nõ ꝑeger. Suspiciendi tñ sũt eri.¬
tu deoꝵ. colencli. Qͥd ni ego magͦ¬
rum uiroꝵ ⁊ ymagiẽs ħ̾eam incł.¬
tam̃ta aĩ. ⁊ natalẽ celebrẽ: Qldni
ego illos honoi̾s cã semꝑ appellem:
Qͣm uen̾atõnẽ p̃ceptoribꝰ meis te¬
ni. a quibꝰ tanti boni inicia flicxer̃t.
Si consulẽ iuit̾o aũ p̃torẽ omĩa qͥ¬
bus honor hab̾i solet faciam eqͦ
desiliã. cap̃ adaꝑiam semita cedã.
Quid gͦ: Martum. catonẽ utrum¬
q ⁊ lelium sapientẽ ⁊ soctẽ cũ pla¬
tone ꝯ zenonẽ cleantẽ q in animũ
meũ sine digͣtc̃e sũma recipiam. E.¬
go uͦ ĩllos uen̾or ⁊ tantis nonũb
semꝑ assurgo.

Expanded text:
lpebrarum crassitudo tenuatur; hoc vis subita et umor avertitur; hoc acuetur visus; teras ista oportet et eligas tempus, adhibeas singulis modum. Animi remediased non peregerunt. Suspiciendi tamen sunt et ritu deorum colendi. Quidni ego magnorum virorum et imagines habeam incitamenta animi et natao illos honoris causa semper appellem ? Quam venerationem praeceptoribus meis deni, a quibus tanti boni initia fluxerunt. Si consulem videro aut praetorem, omnia, quibus honor haberi honori solet, faciam; equo desiliam, caput adaperiam, semita cedam. Quid ergo ? Marcum Catonem utrumque et Laelium Sapientem et Socraten cum Platone et Zenonem Cleanthenque in animum meum sine dignatione summa recipiam ? Ego vero illos veneror et tantis nominibus semper adsurgo.
Abbreviated transcription (Latin):
Aliqd ẽ qͦ nõ scit cliscendum: Mini¬
me. S quẽadmoclũ omĩb ãnis stu¬
d̾e honestũ ẽ: ita nõ omib institui.
Turpis aͥ aracliculosa res ẽ elem̃tariꝰ
senex. Inuẽi parẽdũ seni utenclum ẽ.
facies gͦ rem utilissimam tͥ si illũ qͣm
optinũ fec̾is. ħ aiunt bñficia eẽ ex¬
petenda tͥbuẽda q nõ dubie pͥme sor¬
tis. que tam dare ꝓtẽ qͣm acciꝑe. De¬
niq nicħ ĩlli tam lib̾i ẽ. Spopõclit.

Expanded text:
Aliquod est, quo non sit discendum ? " Minime. Sed quemadmodum omnibus annis studere honestum est, ita non omnibus institui. Turpis et ridicula res est elementarius senex; iuveni parandum, seni utendum est. Facies ergo rem utilissimam tibi, si illum quam optimum feceris; haec aiunt beneficia esse expetenda tribuendaque, non dubie primae sortis, quae tam dare prodest quam accipere. Denique nihil illi iam liberi
Abbreviated transcription (Latin):
ut illam ãmureris ⁊ tñ sꝑes. mi.¬
chi c̾te mũltũ auferre tꝑĩs solet
contẽplatõ ip̃a sapientie. Nõ alit̾
illam intueor obstupeft̃s qͣm ip̃m
int̾im munctũ sepe tanqͣm spec¬
tator nouꝰ uido. Ueneror itaq ĩ¬
uẽta sapientie inuentores q ad¬
re tamqͣm musltoꝵ heredem uiuat.
Michi ista ac quisita. mͥ laborata
sunt. S aganꝰ bonũ patrẽ fami.¬
lie. faciamꝰ ampliora qͣm accepimꝰ.
Maior ista hrclitas a me aperos
tͣnseat. Multum adħ restat oꝑis.
multũq restab. nec ulli nato post
mille scl̃a p̾clutetur octasio aliqͥt¬

Expanded text:
ut illam admireris et, tamen speres. Miut illam admireris et, tamen speres. Mihi certe multum auferre temporis solet contemplatio ipsa sapientiae; non aliter illam intueor obstupefactus quam ipsum interim mundum, quem saepe tamquam spectator novus video. Veneror itaque inventa sapientiae inventoresque; adire tamquam multorum hereditatem iuvat. Mihi ista adquisita, mihi laborata sunt. Sed agamus bonum patrem familiae; faciamus ampliora, quae accepimus. Maior ista hereditas a me ad posteros transeat. Multum adhuc restat operis multumque restabit, nec ulli nato post mille saecula praecludetur occasio aliq
Abbreviated transcription (Latin):
qui hospites uenisse significet.
millã rem usq ad exitum adclu¬
cens s aliunde alio tͣnsiliẽs. Let¬
tus ẽ te iñ lib̾. Ouĩti sextii pa¬
tris magni si quid mͥ creclis u̾i.
alicet negẽt stoici. Qntꝰ millo
clii iugor ẽ qͣntũ animi ħ non
inomib philosophis inuenies.
Quoꝵdã scͥptã clarum hñt tm̃
nõm̃ cet̾a exangiua sunt. Institu¬
ũt. cusputant cauillant᷑. Nõ faci¬
unt animũ. quia nõ hñt. Cum le¬
geĩs xestiũ dices. uiuit. uiget.
lib̾ ẽ suꝑ homiẽm ẽ. Dimisit me
plenũ ing̃tis ficlucie. Inqͣ positõ¬
ne m̃tis sim cũ hũc lego fatebor
tibi. libet om̃s casus ꝓuocare.li.¬
bet exclamar̃. quid cessas fortuna:
Congret̾e. Paratũ uites. Illius
animũ. uiteo qui querit u̾bi se ex¬
ꝑiat᷑ ubi uͥtutẽ suã ostendat. Spu¬
ma̾tãq dan pecora int̾ inhcia uo¬
tis optat apiũ aũ fuluũ descent̾e¬
ostendet tͥ beate uite magnitucliẽ.¬
⁊ tesꝑatioẽ eius nõ faciet. Scias

Expanded text:
qui hospites venisse significet. nullam rem usque ad exitum adducens, sed aliunde alio transiliens. Lectus est deinde liber Quinti Sextii patris, magni, si quid mihi credis, viri et, licet neget, Stoici. Quantus in illoi, vigor est, quantum animi! Hoc non in omnibus philosophis invenies; quorundam scripta clarum habentium nomen exanguia sunt. Instituunt, disputant, cavillantur, non faciunt animum, quia non habent; cum legeris Sextium, dices: " Vivit, viget, liber est, supra hominem est, dimittit me plenum ingentis fiduciae." In qua positione mentis sim, cum hunc lego, fatebor tibi: libet omnis casus provocare, libet exclamare: " Quid cessas, fortuna ? Congredere; paratum vides." Illius animum induo, qui quaerit, ubi se experiatur, ubi virtutem suam ostendat, Spumantemque dari pecora inter inertia votis Optat aprum aut fulvum descenstendet tibi beatae vitae magnitudinem et desperationem eius non faciet; scies
Abbreviated transcription (Latin):
tecet. Desine bñficiũ fortune ma.¬
le int̾p̾tari. Abstulit s tet̾ut. Iteo a¬
micis aiuite fiuam᷑. qi qͣmeliu contĩ¬
g̾e ħ possit inc̾tum ẽ. Cogitemus
qͣm sere illos relinquerimꝰ inaliqͣ
ꝑegtinatõnẽ longinqͣm exitura.
qͣm sepe ecte̾̃ morantes loco nõ ui.¬
sius merent. qr u̾ent᷑ ne clũbium
fit. an amau̾int. Sera inc̾ticia af¬
fectus sui querunt. Sihemꝰ alios
amicos male de his̃ ⁊ m̾em᷑. ⁊existi¬
mamiꝰ: qr parũ uãlẽt in unius ẽla¬
ni solatium. Si nõ h̾emꝰ maiorem
iniuriam ip̃i nob̃ fecimꝰ. qͣm afor-¬
tuna accepimus. Ila unum abstu
quomͦ sugꝰ effugiat. ⁊aliquid inue-¬
niat quo tegat scapulas. nõne tͥ
uideat᷑ stultissimꝰ. Quẽ amãbas
extũnsti. quere quẽ ames. Satius
ẽ amicũ reparare. qͣm flere Sci

Expanded text:
decet, desine beneficium fortunae madecet, desine beneficium fortunae male interpretari; abstulit, sed dedit. Ideo amicis avide fruamur, quia quamdiu contingere hoc possit, incertum est. Cogitemus, quam saepe illos reliquerimus in aliquam peregrinationem longinquam exituri, quam saepe eodem morantes loco non vidsius maerent, quia verentur, ne dubium sit, an amaverint; sera indicia adfectus sui quaerunt. Si habemus alios amicos, male de iis et meremur et existimamus, qui parum valent in unius elati solacium; si non habemus, maiorem iniuriam ipsi nobis fecimus quam a fortuna accepimus; illa unum abstulquomodo frigus effugiat et aliquid inveniat, quo tegat scapulas, nonne tibi videatur stultissimus ? Quem amabas, extulisti; quaere, quem ames. Satius est amicum reparare quam flere. Sci
Abbreviated transcription (Latin):
clis tolorẽ tuum. s custocliẽt qͦq
elabit᷑. eoq cicius. qͦ ẽ acͥor tesinit.
Id agamꝰ ut ioꝯda nõb̾ amissoꝵ re
cordatõ. Nemo libẽt ad id redit qb̃
nõ sine torm̃to cogitat᷑us ẽ. Sic il
lud fiei necc̃e ẽ ut cum aliquo nob̾
morsu amissoꝵ quos amaiumꝰ no¬
mẽ octͤrat. Hic quoq mors h̾t suã
uoluptatẽ. Nam ut dic̾e solebat:
attalus nr̃ sic amitoꝵ defimetoꝵ¬
mnemona iocunda ẽ quõ porca que¬
dam s̃ suauit̾ asꝑa quomͦ inuino
rumis uet̾i ip̃a nos amarituto teleᷤᷤ¬
tat. Cum uͦ int̾uenit spacium õe
qd̾ angebat extinguit᷑. ⁊ p̾a ad nos
uoluptas uenit. Si ila creclimus
amicos incõlumes cogitare. melle
ac placẽta fiui ẽ. Sorũ qui fuerũt
retractatõ nõ sine acͥbitate qͣdam iu.¬
uat. go nõ itẽ sentio. Michi arui.¬
coꝵ tefunctoꝵ cogitatõ cuilcis ac
blanda ẽ. Hũi eͥ illos tanq̃m ams¬
surus. amisi tanqͣm h̾ear. Fac gͦ
mi lucilli quod equitatẽ tuam:

Expanded text:
is dolorem tuum. Sed custodienti quoque elabitur eoque citius, quo est acrior, desinit. Id agamus, ut iucunda nobis amissorum fiat recordatio. Nemo libenter ad id redit, quod non sine tormento cogitaturus est. Sic et illud fieri necesse est, ut cum aliquo nobis morsu amissorum, quos amavimus, nomen occurrat. Sed hic quoque morsus habet suam voluptatem. Nam, ut dicere solebat Attalus nmemoria iucunda est, quomodo poma quaedam sunt suaviter aspera, quomodo in vino nimis veteri ipsa nos amaritudo delectat; cum vero intervenit spatium, omne, quod angebat, extinguitur et pura ad nos voluptas venit." Si illi credimus, " Amicos incolumes cogitare melle ac placenta frui est; eorum, qui fuerunt, retractatio non sine acerbitate quadam iuEgo non idem sentio, mihi amicorum defunctorum cogitatio dulcis ac blanda est. Habui enim illos tamquam amissurus, amisi tamquam habeam. Fac ergo, mi Lucili, quod aequitatem tuam
Abbreviated transcription (Latin):
uidet᷑. ⁊ semꝑ uidebit᷑. Ut satis ui¬
xenimꝰ nec anni nͨ c̃lies faciẽt s an¬
mus. Uix lucilli lim̃e qͣntũ satis
clia lib̾alia tbam negotioꝵ iuten
uolunt. Si mulant occupatõnes et
tracto ⁊aliquid inanimo salutare
ou̾so. Cum me amicis tecli nõ tñ m
abcluco. Nec cum ilł moro quibi
me tr̃c aliquod ꝯgregauet. au cã
ex officio nata cnilli s cum opis
qͦ sum. Ad illos in quotũqi lad
inquocumq scł̃o fuerũt animu
meum mitto. Demetͥum uiroꝵ
optimũ mecũ cͥtra fero & relictis
conchiatis cum illo semiraito le¬
quor illum amror. Qͥd iu ãmnis
Cidi nuch̾ ei de es̃. Contempn̾e i
aliquis orułꝰa pot̾. omĩa habe ne

Expanded text:
semper videbitur. Ut satis vixerimus, nec anni nec dies faciunt, sed animus. Vixi, Lucili carissime, quantum satis dia liberali turbam negotiorum videri volunt; simulant occupationes et tracto et aliquid in animo salutare converso. Cum me amicis dedi non tamen mihi abduco, nec cum illis moror, quibus me tempus aliquod congregavit aut causa ex officio nata civili, sed cum optimo quoque sum; ad illos, in quocumque loco, in quocumque saeculo fuerunt, animum meum mitto. Demetrium, virorum optimum, mecum circumfero et relictis conchyliatis cum illo seminudo loquor, illum admiror. Quidni admirer? Vidi nihil ei deesse. Contemnere aliquis omnia potest, omnia habere
Abbreviated transcription (Latin):
lenti necc̃itas non est. Ita c̾uico qui
imꝑia libens extip̃ ꝑtẽ acbissima
ẜuitutis effugit. face qd nõtit. Nõ
qui iussus aliquid facit miser est
s qui inuitus facit. Itaq sic animũ
componamꝰ ut quicquid res exiget

Expanded text:
lenti necessitas non est. Ita dico: qui imperia libens excipit, partem acerbissimam servitutis effugit, facere quod nolit. Non qui iussus aliquid facit, miser est, set qui invitus facit. Itaque sic animum conponamus, ut quicquid res exiget, id
Abbreviated transcription (Latin):
ens numqͣm sine gaucdio ẽ. Gaucu¬
um hec nõ nascit᷑ nͥ exu̾tutũ ꝯsciẽtia.
Non pot̾ gaui̾e nͥ fortis. nisi uistus.
nͥ teruꝑans. Quid gͦ inquis sculti
ac mali nb gandẽt. Non magis qͣm
p̾dam nacti leones. Cum fatiga¬
uunt se iuno ac libiclinibꝰ. cum
illos nox int̾ uina tefenit. cum uo¬
luptates angusto corpori ultra.
qͣm capiebat ingeste: suppurare i¬
cepunt. t̃c exclamãt misi. uugili.¬
anũ illũ u̾sum. Namq ut scp̃ma
falsa int̾ gaualia necte̾ eg̾mus.¬
Nosti oẽm luxiũoa noetẽ int̾ fal¬
sa gauclia ⁊ quidẽ tamqͣm sup̾ma.
emulos sequit᷑ nõ int̾rũpitur. ñ
desinit. Nesm̾et. si sumptũ eẽt
aliunde. qr nõ ẽ aliem murius.
ne alieni arbti quid̾e̾ aliem ẽ.
Q uod nõ deciit fortima ñ eripit.
uale

Expanded text:
 numquam sine gaudio est. Gaudium hoc non nascitur nisi ex virtutum conscientia. Non potest gaudere, nisi fortis, nisi iustus, nisi temperans. " Quid ergo ? " inquis, "Stulti ac mali non gaudent?" Non magis quam praedam nancti leones. Cum fatigaverunt se vino ac libidinibus, cum illos nox inter vitia defecit, cum voluptates angusto corpori ultra quam capiebat ingestae suppurare coeperunt, tunc exclamant miseri Vergilianum illum versum: Namque ut supremam falsa inter gaudia nocteem luxuriosi noctem inter falsa gaudia et quidem tamquam supremam aemulos sequitur, non interrumpitur, non desinit; desineret, si sumptum esset aliunde. Quia non est alieni muneris, ne arbitrii quidem alieni est. Quod non dedit fortuna, non eripit. VAL
Abbreviated transcription (Latin):
t̾ra pascit᷑ ⁊ mari. O uid gͦ. tam ĩ¬
cum tam modica corpora teclisset
ut uastissimoꝵ edacissimoꝵ que i¬
aiumaliũ auicditatẽ iunc̾emꝰ. Mi.¬
nime. Quantulũ ẽ eñ qd̃ nafe
datur: paruo illa climif̾tf. Non
fames nob̾ uentͥs nr̃i magno cõ¬
stat s am̃bitõ. hos itaq ut ait
salustius uentri obedientes ani.¬
maliũ loco num̾emꝰ nõ homunũ¬

Expanded text:
erra pascitur et mari. Quid igitur tam incum tam modica corpora nobis dederit, ut vastissimorum edacissimorumque animalium aviditatem vinceremus? Minime. Quantulum est enim, quod naturae datur? Parvo illa dimittitur. Non fames nobis ventris nostri magno constat, sed ambitio. Hos itaque, ut ait Sallustius, " ventri oboedientes" animaliu
Abbreviated transcription (Latin):
Esinamꝰ qd̃ uolumꝰ uelle.
Ego ete id ago senex. eatẽ
nolle que puer uolui. In h uum
glies sit. Nec me hertule tamqͣm
iũltimũ rapio s sic illum aspicio.
tamqͣm ẽẽ uł ultimꝰ possit. H ani¬
mo tͥ hanc epłam scͥbo tãqͣm me
maxime scͥbentẽ mors euotat᷑a sit.

Expanded text:
esinamus, quod voluimus, velle. Ego certe id ago: senex ea desii velle quae puer volui. In hoc unum dies sit. Nec mehercules tamquam ultimum rapio, sed sic illum aspicio, tamquam esse vel ultimus possit. Hoc animo tibi hanc epistulam scribo, tamquam me cum maxime scribentem mors evocatura si
Abbreviated transcription (Latin):
xuria. Ille exam̃bitoẽ ⁊cͥcũfusa.
clientũ turba. ille ex amica. ali.
exstuclioꝵ lib̾aliũ uana ostentatõ¬
ne. ⁊ nich sanantibꝰ litt̾is. Om̃s
istos oblettam̃ta fallacia ãbreuia
decipiunt. Sit ebͥetas que unius
hore hylarem insaniã logo tpiͣs
tesno pensat. sic plausꝰ ⁊ acclama¬
tõnis scd̾e fauor. qui magna sol¬
icitucliẽ. ⁊ partꝰ ẽ: ⁊ explanẽus.
hoc cogita hũc eẽ sapientie este¬
tum. gauclis qualitatem. Tał ẽ sa

Expanded text:
xuria, ille ex ambitione et circumfusa xuria, ille ex ambitione et circumfusa clientium turba, ille ex amica, alius ex studiorum liberalium vana ostentatione et nihil sanantibus litteris; omnes istos oblectamenta fallacia et brevia decipiunt, sicut ebrietas, quae unius horae hilarem insaniam longi temporis taedio pensat, sicut plausus et adclamationis secundae favor, qui magna sollicitudine et partus est et expiandus. Hoc ergo cogita, hunc esse sapientiae effectum, gaudii aequalit
Abbreviated transcription (Latin):
tilia concupistã. notit᷑a optẽ. Ne
ħ quitẽ intlligo quod animalib
sacietas monstͣt. quis tĩbo tẽreat
eẽ. quis potõni mocdus. quantũ
capiam ad huc nescio. Iam docẽbo
quemadmod intlligas te nõ eẽ sa¬
piẽtẽ. Sapiẽs ille plenus ẽ ga¬
uclio. hylaris ⁊ placidus in concu¬
ssus cum q̃iis expari uiuit. Nu̾c
ip̃e te ꝯsule. si nũqͣm mestus es
nulla spes animũ tuum futiex¬
pectatõne sollicitat si ꝑcdies noctii¬
⁊ placẽtis sͥ ꝑuenisti ad humani
boni sũmã. S si apetis uõlupta¬
tes ⁊ unddiq ⁊ om̃as. scito tm̃ tibi
ex sapiã qͣntũ exgauctio te esse.
Ad ħ cupis puenire s erras. qui
int̾ cliuitias illuc uenfum te eẽ
spas int̾ honores .i. gauclium ĩt̾
sollicitulines queris. Ista que sic̃
petis tamqͣm datura leticiari. ac uo.¬
luptatẽ cause doloꝵ sunt. Orĩs ĩ¬
qͣm illi tent̃unt ad gauelium. s
ignorant. Ille exconuiuus ef lu.¬

Expanded text:
tilia concupiscam, nocitura optem. Ne tilia concupiscam, nocitura optem. Ne hoc quidem intellego, quod animalibus satietas monstrat, quis cibo debeat esse, quis potioni modus. Quantum capiam adhuc nescio." Iam docebo, quemadmodum intellegas te non esse sapientem. Sapiens ille plenus est gaudio, hilaris et placidus, inconcussus; cum dis ex pari vivit. Nunc ipse te consule; si numquam maestus es, nulla spes animum tuum futuri exspectatione sollicitat, si per dies noctest placentis sibi est, pervenisti ad humani boni summam. Sed si adpetis voluptates et undique et omnes, scito tantum tibi ex sapientia, quantum ex gaudio deesse. Ad hoc cupis pervenire, sed erras, qui inter divitias illuc venturum esse te speras, inter honores, id est, gaudium inter sollicitudines quaeris. Ista, quae sic petis tamquam datura laetitiam ac voluptatem, causae dolorum sunt. Omnes, inquam, illi tendunt ad gaudium, sed ignorant. Ille ex conviviis et lu
Abbreviated transcription (Latin):
fuit. qllud p̾cipue impec̾it qd cito
nob̾ placemꝰ. Si inuenimꝰ qui nos
latõ sine putore ꝯgessit. tanqͣro
tebitũ p̾cdimꝰ. Optimos nos eẽ ͥ
sapiẽtissimos affirmantib assenti¬
mus. cum sciamꝰ illos sepe multa
m̃tiri. Adeo q inclulgemꝰ nob̃ ut
laudari uelmꝰ in id. cui ꝯͣria tũi
maxime facimꝰ. M itissimũ ille se
mipĩs suppiciis auclit. inrapinis
lib̾alisimũ. ⁊ inebͥetatib ⁊ libicli¬
nibꝰ tẽꝑatissimũ. Sequit᷑ itaq ut
ideo mutari nolimus quia nos
optimos eẽ credimꝰ. Alexander cũ
iam inĩdia uagaret᷑. ⁊ gentes ne
finitimis quidẽ satis notas uello
uastaret: in obsidione cuiꝰdã urbs
dum cͥcuit muros ⁊inbecillissima
meniũ querit. sagitta ictus clui ꝑ¬
sed̾e ⁊ incepta ag̾e pseu̾auit. De¬
iñ cũ rep̃sso sanguirie̾ sicti uuln̾s
mat. I dẽ nos faciamꝰ. ꝑsua quẽq
portionẽ adulatõ infatuat. Dica
rꝰ uos quidẽ clicitis me eẽ prutẽ
tem. ego aũ uideo qͣm multa inu¬

Expanded text:
it: illud praecipue nos impedit : quod cito nobis placemus, si inuenimus qui nos latio sine pudore congesserit, tamquam debitum putamus : optimos nos esse sapientissimosque affirmantibus assentimus, cum sciamus nos saepe multa mentiri. Adeo quoque indulgemus nobis ut laudari uelimus in id cui contrarium maxime facimus. Mitissimum ille se in ipsis suppliciis audit, in rapinis liberalissimum, in ebrietatibus ac libidinibus temperantissimum. Sequitur itaque, ut ideo mutari nolimus, quia nos optimos esse credimus. Alexander cum iam in India vagaretur et gentes ne finitimis quidem satis notas bello vastaret, in obsidione cuiusdam urbis, dum circumit muros et inbecillissima moenium quaerit, sagitta ictus diu persedere et incepta agere perseveravit. Deinde cum represso sanguine sicci vulneris mat." Idem nos faciamus. Pro sua quemque portione adulatio infatuat. Dicamus: " Vos quidem dicitis me prudentem esse, ego autem video, quam multa inu
Abbreviated transcription (Latin):
ate. Illi enĩ sepe hostẽ timuere
sine cã tutissimum q ilł it̃. qd̾
suspͣtissimũ fuit. Nich stulticia
pacatũ ht tam suꝑne illi metus
ẽ qͣm infra. Utiumq crepidat
latus seqũt᷑ picła ⁊ octͣrunt. ad¬
ad omĩa pauet. in pacata ẽ ⁊pĩs
t̾ret᷑ auxilus. Sapiẽs aũ ad oi.¬
ne̾ incursũ minitꝰ ⁊ intẽtꝰ. ñ si pa¬
uꝑtas. nõ si luctꝰ. nõ si ignomĩa.
nõ si tolor impetum faciat. petẽ
refert. int̾ntꝰ ⁊ contͣ illa ibit a int̾
illa. Nos multa alligãt mlta de¬
bilitãt. Dui inistis uitiis iacui¬
mus. Elii cufficile ẽ nõ eĩ inqͥ¬
nati suanꝰ. s infecti. ne abalia ynia¬
gine. ad aliam tnseamꝰ. H querã
qd sepe met̾ caspitõ. Quid ita nos
stulticia tã ꝑtinacit̾ teneat. pͥmo
qr nõ fortit̾ illam repellimꝰ. ñ toto
ad salutẽ impetu uitim̃. De inde
qr illa q̃ asapientib uris repta s̃
n̾o satis creclimꝰ. nec aꝑtis p̾tonbꝰ

Expanded text:
ait. Illi enim saepe hostem timuere sine causa, tutissimumque illis iter quod suspectissimum fuit; nihil stultitia pacatum habet. Tam superne illi metus est quam infra. Utrumque trepidat latus. Secuntur pericula et occurrunt. Ad omnia pavet, inparata est et ipsis ferretur auxiliis. Sapiens autem ad omnem incursum munitus, intentus, non si paupertas, non si luctus, non si ignominia, non si dolor impetum faciat, pedem referet. Interritus et contra illa ibit et inter illa. Nos multa alligant, multa debilitant. Diu in istis vitiis iacuimus, elui difficile est. Non enim inquinati sumus, sed infecti. Ne ab alia imagine ad aliam transeamus, hoc quaeram, quod saepe mecum dispicio: quid ita nos stultitia tam pertinaciter teneat? Primo quia non fortiter illam repellimus nec toto ad salutem impetu nitimur, deinde quia illa, quae a sapientibus viris reperta sunt, non satis credim
Abbreviated transcription (Latin):
flactum amicum tuũ. Plus tñ
equo dolere ne te nolo. ¶llud ut ñ
toleas uix autẽbo exig̾e ⁊ ẽe melus
scio. S cui ista firmutas aĩmi cont̾i¬
get nͥ iam multũ supͣ fortunam.
mas. s nõ nimie terinrerũt. s ipi
ip̃as tep̾ssimus. Nec sicti sint oeli i
amico amisso. nec fluant. Latͥmãdũ
ẽ nõ ploranclum. Duram clitai tͥ¬
legem uiteoi ponere. cum poetaꝵ g̃to¬
ium maximis ius flenc̃i tecł̾it. in
unum clum taxat cliem. Cum c̃lxxit
q̃ uiobem de cibo cogitasse. Queris
et dolorẽ sequim᷑. s ostencumus.
Nsemo t̾stis sibi ẽ. Oinfelicẽ stultici¬
am. Est aliqua ⁊ toloris am̃bitõ.
Quid gͦ inquis. Doliuscar amici.
Breuẽ illi ap̃te memoriã ꝓmitis. si
cum tolore mãsura ẽ. Iam istam.
frõtẽ ad risum quelstet fortuita res
transfer. Non aiffero in longius
tp̃x. quo tesiderium om̃e nullcetur.

Expanded text:
Flaccum, amicum tuum, plus tamen aequo dolere te nolo. Illud, ut non doleas, vix audebo exigere; et esse melius scio. Sed cui ista firmitas animi continget nisi iam multum supra fortunam imas, si non nimiae decucurrerunt, si ipsi illas repressimus. Nec sicci sint oculi amisso amico nec fluant. Lacrimandum est, non plorandum. Duram tibi legem videor ponere, cum poetarum Graecorum maximus ius flendi dederit in unum dumtaxat diem, cum dixerit etiam Niobam de cibo cogitasse ? Quaeris, et dolorem non sequimur, sed ostendimus. Nemo tristis sibi est. O infelicem stultitiam ! Est aliqua et doloris ambitio. "Quid ergo?" inquis, "Obliviscar amici?" Brevem illi apud te memoriam promittis, si cum dolore mansura est; iam istam frontem ad risum quaelibet fortuita res transferet. Non differo in longius tempus, quo desiderium omne mu
Abbreviated transcription (Latin):
oꝑa ꝑdluc̾. Eẽ gͦ tẽb uñ fiat ali¬
quid. de iñ a quo fiat. ħ cã ẽ. il¬
lud mat̾ia. Omĩs ars rer̃inita.¬
tõ ẽ. Itaq qd̾ d̃ uniu̾so dicẽbam.
ad ħ tͣnsfer que abhoiniẽ faciẽta
sunt. Statua mat̾ia hiũt que uꝰ¬
t̾et᷑ artificẽ ⁊ artificẽ qui małiaib
daret faciẽ. Ergo instatua ma¬
tia essuit cã opiter. Satẽ condid
fit. ⁊ex ed qb facit. Stpics placi

Expanded text:
liquid, deinde a quo fiat. Hoc causa est, illud materia. Omnis ars naturae imitatio est. Itaque quod de universo dicebam, ad haec transfer, quae ab homine facienda sunt. Statua et materiam habuit, quae pateretur artificem, et artificem, qui materiae daret faciem. Ergo in statua materia aes fuit, causa opifex Eadem condicio fit, et ex eo, quod facit. Stoicis
Abbreviated transcription (Latin):
micti. ⁊ nueilo ymagines. quib i
quis nos uti uetat. ⁊ppets illas so.¬
lis iudicat eẽ ꝯtessas. nemineni
mͥ iuidet᷑ ex antiqͥs legeisse. ap qͥs
noni añ captabat᷑ plaisibłis or̃õ.¬

Expanded text:
int. Invenio imagines, quibus si quis nos uti vetat et poetis illas solis iudicat esse concessas, neminem mihi videtur ex antiquis legisse, apud quos nondum captabatur plausibilis or
Abbreviated transcription (Latin):
nuisi sapienti nõ ꝯtingͥe. Est eñ aĩ
elatõ sius bonis uinbq fidentis.
Culgo tam̃ sic loquim᷑. ut cdi¬
camꝰ magnũ gauc̃tium. nos ex
illiꝰ ꝯslllatu aũ exnuptiis. aũ ex
partu uxoris ꝑcepisse. Que ateo
nõ s̃ gauẽlia. ut sepe uttia fut̾e
tͥsticie sint. Gaut̃lio aut̃ uinctil
ẽ nõ desin̾e. nec in contͣriũ u̾ti.

Expanded text:
Est enim animi elatio suis bonis verisque fidentis. Vulgo tamen sic loquimur, ut dicamus magnum gaudium nos ex illius consulatu aut nuptiis aut ex partu uxoris percepisse, quae adeo non sunt gaudia, ut saepe initia futurae tristitiae sint. Gaudio autem iunctum est no
Abbreviated transcription (Latin):
cogitau̾am mori eũ añ me pse.
a multo minorẽ tamqͣm orediẽ
facta ẜuarent. Itaq assidue cos¬
temus tam de nr̃a qͣm omĩum
quos diligimꝰ mortãlite. Tunc
ego tẽbui clic̾e. Minor ẽ serenꝰ
mñs quid ad rem ꝑtinet. Post¬
ꝑuenturos. quo illũ ꝑuenisse m̾e¬
mus. Et fortasse si moto u̾a sa¬
pientiũ fama ẽ recip̃ q nos locu
aliquis quero putamꝰ ꝑisse p̃mi-¬
ssus ẽ. ¶Uale

Expanded text:
taueram mori eum ante me posse. et multo minorem, tamquam ordinem fata seruarent. Itaque assidue cogitemus tam de nostra quam omnium, quos diligimus, mortalitate. Tunc ego debui dicere: 'Minor est Serenus meus; quid ad rem erventuros, quo illum pervenisse maeremus. Et fortasse, si modo vera sapientium fama est recipitque nos locus aliquis, quem putamus perisse, praemissus est. VALE
Abbreviated transcription (Latin):
rẽb fleminẽ mͥ dab̾. qui sciat qͦ mͦ
qd̾ uult ceꝑit uelle. ñ ꝯfslio adduc¬
tꝰ illo. s ĩpetu ĩ pactꝰ ẽ. Nõ minꝰ sepe
fortuna innos ĩ tͤnt. qͣm nos inil.¬
la. Turpe ẽ ñ ire s ferri. ⁊ subito
inmedio tͣbiẽ rerũ. stupẽte querere.
hũc ego quẽadmot̾ ueni. Qoale.

Expanded text:
 qui sciat, quomodo quod vult, coeperit velle; non consilio adductus illo, sed inpetu inpactus est. Non minus saepe fortuna in nos incurrit quam nos in illam. Turpe est non ire, sed ferri et subito in medio turbine rerum stupentem quaerere: " Huc ego quemadmodum veni?" VALE.
Abbreviated transcription (Latin):
examinãt. timictum illum saitine
facunt. Quecũq exstis felitib
elegis multa tͣhentib multa porti¬
te uulla uox tͥ extutiet nõ si blan¬
cdiet᷑. nõ siminat᷑. nõ slinani sino

Expanded text:
idum illum sarcinae faciunt. Quemcumque ex istis felicibus elegeris, multa trahentibus, multa portate nulla vox tibi excutiet, non si blandietur, non si minabitur, non si inani sono
Abbreviated transcription (Latin):
uentẽtes. Ote inquis ferreum nĩ
surcium cui mẽs int̾ tot clamores.
tam uarios. tam dissonos ꝯstat
cum chissippum ur̃m assidua salu¬
tatõ ꝑclucat admortẽ. At me h̾cu¬
les ego istum fremitũ nõ magis
curo qͣm fluctũ aũ teiectum aq̃
qͣm ius aucliã cuidã g̃ti hanc unã
fiussẽ cãm urlem sua trasfererica i¬

Expanded text:
vendentis. "O te," inquis, "ferreum aut vendentis. "O te," inquis, "ferreum aut surdum, cui mens inter tot clamores tam varios, tam dissonos constat, cum Chrysippum nostrum adsidua salutatio perducat ad mortem." At mehercules ego istum fremitum non magis curo quam fluctum aut deiectum aquae, quamvis audiam cuidam genti hanc unam fuisse causam urbem suam transfere
Abbreviated transcription (Latin):
E ream si ẽ tam necessanũ qͣ
uitet᷑ silentiũ instucha sepo¬
sito. Ecce uncdiq me clamor ua:¬
nus cͥcumsonat. supͣ ip̃m balnel
cum. que inocliũ possũt aures ad¬
duc̾e. Cum fortiores ex̾cent᷑. ⁊ ma¬
nus plumbo graues lactãt eur
aut laborant laborantẽ inmitat᷑
gemitꝰ audio. quotiẽs retentum
sp̃m remisũt. sibilos ⁊ acͥbissimas
respiratõnes. Cum inaliqͣm inet¬
cem ⁊ hac plebeia unctõne ꝯtẽp¬
tum incicli. autło crepitũ illi se
aut ꝯcaua. ita sonũ mutat. Si ue
balneo placet. Addice nũc eos qui
inpiscinã cũ ing̃a impulse aq̃ so
sono saluint. Pt̾ istos quor si ni¬
cħ alid recte uoces sunt. Ad pilũ
cogita tenuẽ a stretlulã uocẽ. quo
sit notabłior sũb in expͥmẽtem.
nͨ umqͣ tacẽtẽ. nͥ clũ uellit. alas ⁊
aliũ ꝓse clamare cogit. iam bibe¬
rari uarias exclamat᷑ones ⁊ botu¬
lanũ exclastulariũ. Adice om̃s
popinatũ institor es. m̃cẽ suam
quadam: ⁊ insignita mocdulatõ ẽ

Expanded text:
Peream, si est tam necessarium quam videtur silentium in studia seposito. Ecce undique me varius clamor circumsonat. Supra ipsum balneum cum, quae in odium possunt aures adducere: cum fortiores exercentur et manus plumbo graves iactant, cum aut laborant aut laborantem imitantur, gemitus audio, quotiens retentum spiritum remiserunt, sibilos et acerbissimas respirationes; cum in aliquem inertem et hac plebeia unctione contentum incidi, audio crepitum inlisae aut concava, ita sonum mutat. Si vero balineo placet. Adice nunc eos, qui in piscinam cum ingenti inpulsae aquae sono saliunt. Praeter istos, quorum, si nihil aliud, rectae voces sunt, alipilum cogita tenuem et stridulam vocem, quo sit notabilior, subinde exprimentem nec umquam tacentem, nisi dum vellit alas et alium pro se clamare cogit. Iam libari varias exclamationes et botularium et crustularium et omnes popinarum institores mercem sua quadam et insignita modulatione
Abbreviated transcription (Latin):
quotiẽs uelis. Mag̾̃ hac uolupta¬
te q̃ maxuna ẽ fruimꝰ clum absu¬
mus. p̾sentia eͥ nos telicatos facit
Et qr aliqn una loquimur ambła¬
his quos uicdimꝰ. cogitamꝰ. ⁊ iteo
equo animo delemꝰ fene absentia¬

Expanded text:
quamdiu velis. Magis hac voluptate, quae maxima est, fruimur, dum absumus. Praesentia enim nos delicatos facit, et quia aliquando una loquimur, ambulais, quos modo vidimus, cogitamus. Et ideo aequo animo ferre debe
Abbreviated transcription (Latin):
c̾ti scͥbere. fiontẽ enĩ eius tm̃ no¬
tib. Spelunce sunt due magni ope¬
ris. cuius laxo atͥo pars manufc̃a¬
ẽ quaꝵ alt̾a solem recipit. alt̾a eisꝙ
inocitẽtẽ tenet. plata nona mediꝰ
nuuis. ⁊ amari ⁊ ab acherusio lacu
reͣpͣtꝰ eunpi modo cliuidit. Alenclis
piscib ⁊̃ si assicue exhanniat᷑ suf¬
ficiẽs. S illi cum mare patet ꝑci¬
tur. Cum tempestas piscatorib ted¬
te fenes manꝰ adꝑata porngit᷑. Hoc
haias trãns parietẽ ħt. incõmocdis
illaꝵ caret. uoluptatib fruit᷑. It as
lautes eius ipẽ noui. ẽ illã totiꝰ

Expanded text:
ti scribere. Frontem enim eius tantum notibus. Speluncae sunt duae magni operis, cuivis laxo atrio pares, manu factae, quarum altera solem non recipit, altera usque in occidentem tenet. Platanona medius rivus et a mari et ab Acherusio lacu receptus euripi modo dividit, alendis piscibus, etiam si adsidue exhauriatur, sufficiens. Sed illi, cum mare patet, parcitur; cum tempestas piscatoribus dedit ferias, manus ad parata porrigitur, Hoc Baias trans parietem habet; incommodis illarum caret, voluptatibus fruitur. Has laudes eius ipse novi; esse illam totius
Abbreviated transcription (Latin):
scit uiu̾e Nain qui res ⁊̃homiẽs
sug̃ quẽ cupictitatũ suaꝵ inferi¬
citas releganit qui alios feliciores
uid̾e nõ potuit. qͥ uł de timiclũ ad¬
q iners aĩal metu oblituit. ille
niũ qͥue nemĩ. Adeo cum magna

Expanded text:
scit vivere ? Nam qui res et homines fugit, quem cupiditatum suarum infelicitas relegavit, qui alios feliciores videre non potuit, qui velut timidum atque iners animal metu oblituit, ille vivit, qui nemini. Adeo tamen magna
Abbreviated transcription (Latin):
uid̾emiꝰ. Sebilitatẽ nob̾ indixe
delicie. ⁊ qd cliu uolumꝰ posse te¬
ꝯcut̾e corpꝰ. ut siue bilis insederat
faucib cliscutet᷑ siue ip̃e exaliqͣ
cuã sp̃e tẽsio erat. extenuaret illui
lactatõ quã ꝓfuisse mͥ sensi. it̾o:
cliutiꝰ uehi ꝑsen̾aui inuitãte ip̃o
lictore qd̾ int̾ cumas ⁊ ẜulii na¬
tie uillam curuat᷑. ⁊ hĩt man Alic
lacu uelut angustũ int̾ claucut᷑.
Srat enĩ a recẽti terpestate spis¬
sum fluctꝰ ant̾ illd̾ ut scis freq̃us
et contitatus exequat longior tͣn¬
quillitas soluit. cum arens que hu¬
more alligant᷑ sucus absessit. Excõ¬
suetuddine mea cͥcumspite cepi an
qũ natie fuit. In hac illa p̾̃torus
diues nulla alia re qͣm otio notus
ꝯsenuit. ⁊ ob ħ unum felix hẽbat᷑
Nam quociens quo aliquos amicie
asinii galli. quotiẽs sciani oclium
te m̃ amor em̾iserat. Eque enim
offenchisse illum qͣm amasse ꝑicu.¬
losum fuit. Seclamabãt homiẽs.
Quatia solus seis uiu̾e. At ille la¬

Expanded text:
nobis indixere deliciae, et quod diu noluimus, posse deconcutere corpus, ut sive bilis insederat faucibus, discuteretur, sive ipse ex aliqua causa spiritus densior erat, extenuaret illum iactatio, quam profuisse mihi sensi. Ideo diutius vehi perseveravi invitante ipso litore, quod inter Cumas et Servili Vatiae villam curvatur et hinc mari, illinc lacu velut angustum iter cluditur. Erat enim a recenti tempestate spissum. Fluctus autem illud, ut scis, frequens et concitatus exaequat, longior tranquillitas solvit, cum harenis, quae umore alligantur, sucus abscessit. Ex consuetudine tamen mea circumspicere coepi, an quando Vatiae fuit. In hac ille praetorius dives, nulla alia re quam otio notus, consenuit et ob hoc unum felix habebatur. Nam quotiens aliquos amicitiae Asinii Galli, quotiens Seiani odium, deinde amor merserat, aeque enim offendisse illum quam amasse periculosum fuit, exclamabant homines: " O Vatia, solus scis vivere." At ille la
Abbreviated transcription (Latin):
a reietero. Tota huic ꝯu̾te m̃tem.
huic asside hanc cole. Ingens int̾.¬
uallum int̾ te ꝯcet̾os fiat. Om̃s mor¬
tales multo añcetes. nõ multo te
dii añcedẽt. Oueris quid int̾ te ⁊
illos int̾ fufu̾m sit. Nuitius er̃t
Ad hcule magni artificis ẽ clississe
totum inexiguo. Tantum sapiẽ¬
ti sua. qͣutum deo om̃is etas patet.
Est aliquit quo sapiẽs añcedat.
dm̃ Ille nature bñficio nõ timet.
suo sapiens. Ecte res magna h̾r
inbetillitatẽ hominis seturitatẽ d̾i.
Increclibłis philosophie ius ẽ ad
om̃e fortuita uim retũtendã. Nul¬
lum telum incorpore eius setet.
mũita ẽ solida. Quedam te fati.¬
gat. ⁊ e uelud leuia tela laxo sinu
elud it quedam cnscutit ⁊ irieum
usq qui mibat respuit. Coale.

Expanded text:
a reiecero. " Totam huc converte mentem, a reiecero. " Totam huc converte mentem, huic adside, hanc cole; ingens intervallum inter te et ceteros fiet. Omnes mortales multo antecedes, non multo te di antecedent. Quaeris, quid inter te et illos interfuturum sit ? Diutius erunt. At mehercules magni artificis est clusisse totum in exiguo. Tantum sapienti sua, quantum deo omnis aetas patet. Est aliquid, quo sapiens antecedat deum: ille naturae beneficio non timet, suo sapiens. Ecce res magna, habere inbecillitatem hominis, securitatem dei Incredibilis philosophiae vis est ad omnem fortuitam vim retundendam. Nullum telum in corpore eius sedet; munita est, solida. Quaedam defetigat et velut levia tela laxo sinu eludit, quaedam discutit et in eum usque, qui miserat, respuit. VALE.
Abbreviated transcription (Latin):
est. Sopnium uarrare uigilantis
est. Uicia sua ꝯfit̾i sanitatis incl.¬
cium est. Exꝑgiscam᷑ gͦ ut enores
nr̃os coargne̾ pꝰsimus. Sola aut̾
ros philosophia exitabit sola sop¬
nium extutiet grau̾e. Illi totum te¬
ẽ qd p̃̾cario philosophers. Si eger
ẽẽs curam int̾misisses rei familianis.
et forensia tͥ negotia exticdisset nec
quẽ qͣnt tanti putares cui ad uo.¬
catꝰ inremissione descent̾es. ẽdto
animo id ag̾es ut qͣm pͥmum mor¬
bo lib̾ab̾is. Qid gͦ: Non ꝯ nũc itẽ¬
felice facies̃. Omĩa impeclm̃ta di¬
nutte. ⁊ uata bonae m̃ti. Nemo adsl¬
lam pueñ occupat᷑. Excet philosophi¬
a regnũ suum. dat tp̃c nõ accipit.
Non ẽ res sb̾ secuciua. Qr dinana ẽ.
cña est. ad ẽ ⁊iubet. alexand̾ cui¬
dam cuuitati ꝑtẽ agroꝵ ⁊climidi¬
um rerũ omiũ ꝓmittẽti. eo inquit
ꝓpsito inasiam ueni. ut nõ id acci¬
reliquisẽ. Idẽ philosophia reb omĩ¬
b. Non sum idtp̃s acceptura qd̃¬

Expanded text:
igilantis est, et vitia sua confiteri sanitatis indicium est. Expergiscamur ergo, ut errores nostros coarguere possimus. Sola autem nos philosophia excitabit, sola somnum excutiet gravem. Illi te totum deest quod precario philosopheris. Si aeger esses, curam intermisisses rei familiaris et forensia tibi negotia excidissent nec quemquam tanti putares, cui advocatus in remissione descenderes. Toto animo id ageres, ut quam primum morbo liberareris Quid ergo ? Non et nunc idem facies ? Omnia inpedimenta dimitte et vaca bonae menti: nemo ad illam pervenit occupatus. Exercet philosophia regnum suum; dat tempus, non accipit. Non est res subsiciva, ordinaria est; domina est, adesse iubet. Alexander cuidam civitati partem agrorum et dimidium rerum omnium promittenti "Eo," inquit, " proposito in Asiam veni, ut non id accireliquissem." Idem philosophia rebus omnibus, " Non sum hoc tempus acceptura, q
Abbreviated transcription (Latin):
to extiqui. s uicib tescent̾e acsir¬
gere. Estas abit. s alt̃ ĩllã ãntis
ad qluc̃. hyemps cecidit refererit il¬
lam sui m̃ses. Solẽ nos obruit s
ip̃a statim dies abiget. Stellarũ
iste clscurs: quicquid p̾fit repetit.
ꝑs celi leuat᷑ assictue ꝑs m̾git᷑. Re.¬
niq finẽ faciã si ħ unum ad iecero.
nec infantes nec pueros nec m̃te
lapsos tim̾e mortez ⁊ ẽẽ turpissimt̃
si eã sec̾itatẽ nob̾ r̃õ nõ p̃stat. ad ꝙͣ
stulticiã ꝑciuc̃. Coale

Expanded text:
o extingui, sed vicibus descendere ac surgere. Aestas abît, sed alter illam annus adducet; hiemps cecidit, referent illam sui menses; solem nox obruit, sed ipsam statim dies abiget. Stellarum iste discursus quicquid praeterit repetit; pars caeli levatur assidue, pars mergitur. Denique finem faciam, si hoc unum adiecero, nec infantes nec pueros nec mente lapsos timere mortem et esse turpissimum, si eam securitatem nobis ratio non praestat, ad quam stultitia perducit. VALE
Abbreviated transcription (Latin):
aliquatenꝰ ⁊ ꝑficienti ꝓfectoq. Qad
fnsit᷑. s suo loco inutat. Ille nec cõ
gno animo ꝯtempnat. qua illum
obun gant qd̃ urabia a oct um pe¬
tient. qõ dignitatẽ suã destituerit
et cum plus ꝯseqru poss: p̃tulerit
quietẽ oriũb. Quam utilit̾ suũ
negotium gessit: cotidie illis ostẽ¬
det. Hii quib inuitet᷑: nõ desinẽt
transire. Alii uidet᷑. alii catẽt. Res
ẽ inquieta felicitas. Ip̃a se exagitat.
mouet ce̾brum. Non uno gn̾e ali¬
os inaliud inrritat. Hos inpotẽtiã.
hos inligaułam. hos inflat. illos
mollit. ⁊ totos resoluit. At bñ ali¬
quis illã fert. sic qͦmͦ uinũ. Itaq
nõ ẽ qd̾ tͥ isti ꝑsuateãt. eum ẽẽ fe¬
licez qui amultis obsitet᷑. Sic ad

Expanded text:
liquatenus et proficienti provectoque. Quid transit, sed suo loco nutat; ille ne commogno animo contemnat, qui illum obiurgant, quod umbram et otium petierit, quod dignitatem suam destituerit, et cum plus consequi posset, praetulerit quietem omnibus; quam utiliter suum negotium gesserit, cotidie illis ostentet. Hi, quibus invidetur, non desinent transire; alii elidentur, alii cadent. Res est inquieta felicitas; ipsa se exagitat. Movet cerebrum non uno genere; alios in aliud irritat, hos in potentiam, illos in luxuriam. Hos inflat, illos mollit et totos resolvit. "At bene aliquis illam fert." Sic, quomodo vinum. Itaque non est quod tibi isti persuadeant cum esse feli
Abbreviated transcription (Latin):
de illo inquẽ fortuna uis ꝑc̃u.¬
ddit. Huius quoq feriet᷑ animꝰ.
nutãbit᷑ color. Quedã eñ mii
lucila. nulla effug̾e uutꝰ pot̾. Am¬
monet illa naͣ mortalitatis sue.
Itaq ⁊ uuiltran adclucet adtristi¬
ciamu ⁊ inhorrescet ad sũbita ⁊ca¬
ligabit si uastam altituttinem
increpictine eius ꝯstitlitꝰ tespe¬

Expanded text:
de illo, in quem fortuna ius perdide illo, in quem fortuna ius perdidit. Huius quoque ferietur animus, mutabitur color. Quaedam enim, mi Lucili, nulla effugere virtus potest; admonet illam natura mortalitatis suae. Itaque et vultum adducet ad tristia et inhorrescet ad subita et caligabit, si vastam altitudinem in crepidine eius constitutus despe
Abbreviated transcription (Latin):
um ab bais telerẽ neapol̃ ie.¬
pente. facile credli a temꝑ esta¬
tẽ ẽẽ ne it̾m naui exꝑirer. Et
tm̃ luti tota uia fuit ut possim
uite nichomitꝰ naiugasse totum
ao letatũ fatũ ĩllo die ꝑpetieridiũ
fuit. Accromate noaphe meex¬
cep̃. incripta neapolitana. Nicħ
illo cart̾e longiꝰ. nichꝰ ilł fautib
obscimiꝰ. que nob̾ p̃stant. nõ ut ꝑ
tenebras uideamꝰ. s ut ip̃as. Se¬
tin q̃ si locus hr̃et lutem pul¬
lus auferret. inadto quoq res
graius ⁊ molesta. Quid illic ubi
uise uobutat᷑ ⁊ cum sine ullo sp̃i¬
ram̃to sit inclasꝰ in ip̃õs a quib
extitatut ẽ nõ reticat. Duo in¬
cõmoda ĩ t̾ se contͣria simł ꝑtũli:¬
mus. Eodẽ ua eodẽ die. ⁊luto
⁊ puluere laborarumus. Aiquid
t̃ mͥ illa obscinatas qd̃ cogita¬
rẽ declit. Sensi quedã ictum ĩ¬
amimi a sine metu mutatõnem
qͣm insolite rei uouitas simł et
feditas fecat. Non de me. nũc
tecũ loquor. qui mltũ ab̃ hoĩe to-¬

Expanded text:
erem Neapolim repetere, facile credidi tempestatem esse, ne iterum navem experirer; et tantum luti tota via fuit, ut possim videri nihilominus navigasse. Totum athletarum fatum mihi illo die perpetiendum fuit; a ceromate nos haphe excepit in crypta Neapolitana. Nihil illo carcere longius, nihil illis facibus obscurius, quae nobis praestant non ut per tenebras videamus, sed ut ipsas. Ceterum etiam si locus haberet lucem, pulvis auferret, in aperto quoque res gravis et molesta; quid illic, ubi in se volutatur et, cum sine ullo spiramento sit inclusus, in ipsos, a quibus excitatus est, recidit ? Duo incommoda inter se contraria sims: eadem via, eodem die et luto et pulvere laboravimus. Aliquid tamen mihi illa obscuritas, quod cogitarem, dedit; sensi quendam ictum animi et sine metu mutationem, quam insolitae rei novitas simul ac foeditas fecerat. Non de me nunc tecum loquor, qui multum ab homine tol