comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
cũ in foro cõ ue̾niretur. uaim quit
tesar ꝓpompeio gen̾e quonda tuo t̾cie¬
euis conlulatu petum qm spopõ di qͦ
nõie nc̃ apellor. Qͥd agaͦ. An de pẽda.
Pͥalam atq aꝑte ci bonoꝵ pompciuen¬
dictionem exprobrando ut cribunali
subinoueretur meruerat. s illud
ipa mansuetudine mecius p̾cus es
alicuũ pompeii ex suo fisco solui iꝰ sit
pisistractus atemensiũ tirannꝰ ñ
eum uxor hortaretur ut capita le
suppliciũ sũm̾et d̾ adolescente. qͥ
filie eius amor succensus eam ĩma
publica obuam fuetat osculatus.
respondit. Si eos qui nos amant
ĩ t̃ficimꝰ qͥd faciemꝰ hiis qͥbꝰ odio
sumͦ . Uox quide cuie dignior qũs
tiranno q̃ ⁊ fluclandabilit̾ tuli
in iuriam: q laudabiliꝰ suami. Idẽ
a tͣsippo amnco ꝯuiciis in cena lins
tine łaceratꝰ. ⁊ animũ ⁊ uoc̾e ab
ira cohsbrt. ⁊ licet eũ tͣsippꝰ un¬
petu tenuilentie sputo inos euis eiecto
tesꝑscrit: filios ⁊ familiam abultione

Expanded text:
cum in foro conveniretur: « Cai, inquit, cum in foro conveniretur: « Cai, inquit, Caesar, pro Pompeio genem spopondi, quo nomine nunc appellor. » Quid agam? An dependam? Palam atque aperte ei bonorum Pompeii venditionem exprobrando, ut a tribunali submoveretur meruerat, sed illud ipsa mansuetudine mitius pectus, aes alienum Pompeii, ex suo fisco solvi jussit. Pisistratus Atheniensium tyrannus, cum eum uxor hortaretur, ut capitale supplicium sumeret de adolescente, qui filiae ejus amore succensus, eam in via publica obviam fuerat osculatus, respondit: « Si eos qui nos amant interficimus, quid faciemus his quibus odio sumus? » Vox quidem, cive dignior, quam tyranno, quae et filiae laudabiliter tulit injuriam, et laudabilius suam. Idem a Thrasippo amico conviciis in coena sine fine laceratus, et animum et vocem ab ira cohibuit: et licet eum Thrasippus impetu temulentiae sputo in os ejus injecto resperserit, filios et familiam ab ultione
Abbreviated transcription (Latin):
q cauit ueaut hylari fronte liben¬
ter agnoscere petentiam aut t̾sti
iram ꝓfiteri indetur. Id̾e cum heli¬
uo formmians lib̾tim filio imꝓꝑans
quod reddierat ab inferis ut sucium
libone amicum ꝓompei. accusaret.
abmfcris in quit clumus i libone
uemo accusator. lũ illit moratus ln
indi ꝙͣ plurimos in cli̾sa etate ⁊ sexi
innocentes ibidem dete gͣnissime ꝯque¬
rentes ꝙ iyos ꝑhant ĩ portabilem bõis
potenciam tuam neqat᷑ codempnau̾s
.ẜ. om̃ia pompen ꝑu̾sa ⁊ rep̾henden da
audientibꝰ cunctis exposuit. Itaq eode
temꝑe ⁊ fortissimũ erat pompelo ma¬
lediçere ⁊ tutissimũ. Unͣ os de iphilus
tͣgelus int̾ agendũ poplo directa ĩ
is ÷. Itẽ gaio carbone ꝯsule iubente¬
sibi õbsidesdari aplacentiuis. marcus
castͥciꝰ lib̾tate in flamatus: nec minis
nͨ iuribꝰ cessit unno cõsuli tlicentise
hr̃e gladios. respondit. ⁊ ego annos
Scruius galbea ꝓ pompei o̾bligatus

Expanded text:
que cavit, ne aut hilari fronte libenque cavit, ne aut hilari fronte libenter agnoscere potentiam, aut tristi iram profiteri videretur. Idem cum Helvio Formiano libertini filio improperans, quod redierat ab inferis, ut Lucium Libonem, amicum Pompeii, accussaret: « Ab inferis, inquit, Helvius in Libonem venio accusator; sed dum illic moratus sum, vidi quamplurimos in diversa aetate, et sexu innocentes, ibidem de te gravissime conquerentes, quos ipsos per hanc importabilem bonis potentiam tuam nequiter condemnaveris, » et omnia Pompeii perversa et reprehendenda, audientibus cunctis exposuit. Itaque eodem tempore et fortissimum erat Pompeio maledicere, et tutissimum. Unde et Deiphilus tragoedus inter agendum populo, directa in nus est. » Item C. Carbone consule jubente obsides dari a Placentinis, Marcus Castutius libertate inflammatus, nec minis, nec viribus cessit, imo consuli dicenti se habere gladios, respondit, et ego annos. Servius Galba pro Pompeio obligatus,
Abbreviated transcription (Latin):
& grama crimi na p̾potruti de fcuso¬
robietit. Int̾rogatus de in de Ab eo
cur se p̾ses qͦ non accusaret: daĩqͥt
u tu p̾des rei publice. te sipostulat
fueris citule bellum ñ excitaturũ:
uego ⁊̃ de cuo pͥusqua de mallii
capite incõsiliũ iudices iniitam. Ita
eodem iudicio sustimut reos accusa¬
tione malliũ. lib̾tate pompeium
sione qͣ solũ pot̾at. Q ueius len̾tulꝰ.¬
Marcellinꝰ ꝯsul cum in ꝯscione de
magni pompcii nunia potencia q̃¬
reretur. assensusq a clara uoce ppłs
esset.: acclamate inqͥt quirites accla¬
mate cdũ licet. Iam .ii. nob̾ intu¬
mescerite pompeio id facere ũ licebͭ
Impune tam c̾c eximii cuns pulsata
potenciaz. hunic inuidiosa q̃ rela
hĩc lam̃tacione miserabili. Eidem cau¬
dida fascia. crus aligatum hñti fa¬
nomiꝰ non refert inquit qua iͥ ꝑte
corꝑis sit diadeina. Res eius regia. is
exp̃brans camllatioue pai exigui.
s is neutͣ in ꝑte mutato nultu: utrũ¬

Expanded text:
et gravia crimina praepotenti defensoet gravia crimina praepotenti defensori objecit. Interrogatus deinde ab eo cur se praeses quoque non accusaret: « Da, inquit,  'praedes rei publicae te, si postulatus fueris, ciuile bellum non excitaturum, etiam te tuo prius quam de Manilii capite in consilium iudices mittam'. ita eodem iudicio duos sustinuit reos, accusatione Manilium, libertate Pompeium, sione, qua solum poterat. QuiMarcellinus consul, cum in contentione de Magni Pompeii nimia potentia quereretur, assensusque ei clara voce populus esset: « Acclamate, inquit, Quirites, acclamate, dum licet, jam enim vobis intumescente Pompeio id facere non licebit: impune tamen tam eximii civis pulsata potentia est, hinc invidiosa querela, hinc lamentatione miserabili. » Eidem candida fascia crus alligatum habenti, Favonius: « Non refert, inquit, qua in parte corporis sit diadema. » Res ejus regias exprobrans cavillatione panni exigui. Sed is neutra in parte mutato vultu, utrum
Abbreviated transcription (Latin):
clum iurtutis iacturam ñ incurrat.
sũ eni ꝑse ip̾am uirtus q̃q respłe¬
deat: ꝑacientie citulus glosiori ful¬
gore clarescit. Prurnatũ qͥdam c̃
int̾rogare tur qualem pacem habituri
cent captini puuaces sibi inpunitate
douata: responlit ꝯsuli romanor
si bonai decleritis. ꝑ potuam. li mala.
r̃o cliuturtiam. Qua uoce lib̾tatis
uõ mͦ uemia rebellionis obtinuerunt pͥ¬
u̾nates. s ⁊ ĩ bencticium ciuitatis roma¬
ne. qr sic insenatu loqui pu̾nas ausꝰ
÷. phibippꝰ quida adnsus ordinem sena¬
corem libtatem exertint signitielnt:
ꝓ rost᷑ s cȩꝓbras asio sibi icuatu opꝰ
dẽ cdixit. nec tamen ienatoria gͣm¬
tas mon̾i potuit. sicut n et prudencia
phillppi ꝯsulis cum ei ara rctur
au lictoris p̃ceꝑat inia manum
no ei ingͥtꝰ iuĩ philippe in conlul.
quia nes ego tͥ senator sum. Mas
lium crispum reumi ag̾et. enxqe
iudenter nocentem pomxeii gra
cripi iuderet: inuenali impetu ac stu¬
dio ad accusatione ꝓuectus multa

Expanded text:
dum virtutis jacturam non incurrat. Cum enim per se ipsam virtus quaeque resplendeat, patientiae titulus gloriosiori fulgore clarescit. Privernatium quidam, cum interrogaretur qualem pacem habituri essent captivi Privernates, sibi impunitate donata, respondit consuli Romanorum, si bonam dederitis, perpetuam, si malam, non diuturnam. Qua voce libertatis, non modo veniam rebellionis obtinuerunt Privernates, sed etiam beneficium civitatis Romanae, quia sic in senatu loqui Privernas ausus est. Philippus quidam adversus ordinem senatorum libertatem exercuit, segnitiemque pro rostris exprobrans, alio sibi senatu opus esse dixit, nec tamen senatoria gravitas moveri potuit, sicut nec prudentia Philippi consulis, cum ei a reo diceretur, cui lictoris praeceperat injici manum: « Non es, inquit, mi Philippe, mihi consul, quia nec ego tibi senator sum. » Malium Crispum reum ageret, eumque evidenter nocentem, Pompeii gratia eripi videret, juvenili impetu ac studio ad accusationem provectus, multa
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯpod rarus ÷ contemptor glie ⁊ de
tribus locis aquibꝰ laudis materia
trabitur. ⁊ que sit laus uera que ꝑ¬
fecta. qͥ neutra ⁊ demod̾acione lar¬
gicionum.

Expanded text:
od rarus est contemptor gloriae; et de tribus locis a quibus laudis materia trahitur: et quae sit laus vera, quae perfecta, quae neutra; et de moderatione largitionum.
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ linon absit: infelicit̾ crutiatur.
Et sepe inco ꝙ uͥ desiderat. dũ illud ꝓxi¬
mo uidet ad cẽ: corq̾tur. Recte quid̾
crucians aĩmũ. Nec leue corm̃tũ cͥdas.
q̃ nullũ gͣuiꝰ potner̾t sicłi ex cogitare
tiranni. Postem hãc lic poetiti nube
figrati naso depinx̾ clegant᷑ quid̾
Mu̾e pallor in ore sedet. macies ĩ corꝑ
toto. nsꝙͣ recta acies lii̾et rubigie
dentes. Poctora felle uirent. suffusa¬
somptio ingllantibꝰ extita curis s ii¬
det in gratos in tabescitq uidendo sut¬
ces sus hõium carpitq ⁊ carpit᷑ una

Expanded text:
non absit, infeliciter cruciatur, et saepe in eo quod non desiderat, dum illud proximo videt abesse, torquetur. Recte quidemcrucians animum. Nec leve tormentum credas, quo nullum gravius potuerunt « Siculi excogitare tyranni. » Pestem hanc, licet poetici nube figmenti, Naso depinxit eleganter quidem et vere: Pallor in ore sedet, macies in corpore toto, nunquam recta acies, liuent rubigine dentes, pectora felle uirent, somno, vigilantibus excita curis, Sed videt ingratos, intabescitque videndo, Successus hominum, carpitque et carpitur una,
Abbreviated transcription (Latin):
ħ s p̾fatꝰ primposnit: ũ sic laborancin
turbe sponte ꝯsertus. bengniꝰ audirat᷑.
Sane uliꝰ cesar audita catonis morte:
tandem cõpassaus ÷ laboriuꝰ .R. erumpins
extincti. ⁊ egregiũ cuĩe rebus humanis
defleuit exemptũ. Publice tũ ꝯfessus

Expanded text:
s Pater imposuit, ut sic laborantium turbae sponte consertus, benignius audiretur. Sane Julius Caesar, audita Catonis morte, tandem compassus est laboribus et aerumnis exstincti, et egregium civem rebus humanis deflevit exemptum. Publice tamen confessus
Abbreviated transcription (Latin):
incra se ht̃ inuriam. Tauto .ii. p̾s¬
sius herent dicta talia quam diret¬
te ledorie: ũ hami angulosi. quam
cliretri mucrones tenaciꝰ infigũt᷑.
Maxime qr dicta huiꝰ mi risum p̾sẽ¬
tibꝰ mouent qͦ uelud assensus gen̾e
ꝯfiriuatur ĩiuria. Est aũt ledoria
huiꝰmodi oblitus ne es qr salsam̃ta
Namcũ res cadem utrobiq dicta¬
figurate. Sunt scomata minꝰ al
sus. uͣ tulliꝰ inꝯsulem qͥ uno tantũ
diȩ ꝯsulatũ ꝑ egit. Solent in quit
ot̃ flaimues diales. modo ꝯsules

Expanded text:
intra se habet iniuriam. Tanto enim presintra se habet iniuriam. Tanto enim pressius haerent dicta talia quam directae loedoriae, ut hami angulosi quam directi mucrones tenacius infiguntur, maxime quia dicta huiusmodi risum praesentibus movent, quo velut adsensus genere confirmatur iniuria. Est autem loedoria huiusmodi: oblitusne es quia salsamenta Nam cum res eadem utrobiqfigurate. Sunt scommata minus asus. Ut Tullius in consulem, qui uno tantum die consulatum peregit: « Solent, inquit, esse flamines diales, modo consules
Abbreviated transcription (Latin):
sobͥis caueatur. qͥsqͥs cam iust̾a tam᷑
horret ac refugit. sobrietatis indatꝰ
iguarus. Na ⁊ si ꝯtum eliam habeat
euidentẽ ł absconditam.: pacientia
rep̾hensionis. apd̃ sapientes louge
gloriosior÷ qua pena. Inde leo¬
dortarum ⁊ scomatũ ⁊̃ ad u̾sus inros
sinuma potestate ỹclicos. ex̾citiũ
licentiosum magis ꝙͣ licitũ÷. Est
aũt ut in libro saturnalior̾. Eusta¬
chius doc ledoria: q̃ exꝓbrationem
⁊ clirettam ꝯtumeliam ꝯtinet. Sco¬
uł fraude uł urbantate tegitur.
nt aliud sonet. aliud in telligas.
nec tñ semꝑ ad amaritudine m ꝑ¬
git. s ñ minqͣm hisin quos iacitur
ẜ clulce÷. Ecͦð genus marime uel
sapiens uł alias urbanꝰ ex̾cet. Pre¬
cipue int̾ mensas ⁊ pocula: ub ifa¬
cisis ÷ ad iracundiam ꝓnocatio.
Na sic̃ in p̾cipiti stantem uł leuis
cactus impellit: ita mno uł᷑ fusũ
uł asꝑsũ. ꝑuulus qͦ dolor incitat
infurorem. Ergo cantiꝰ in ꝯuiuio
abstmencłũ scomate. quod tecum

Expanded text:
sobriis caveatur, quisquis eam justam tamen horret ac refugit, sobrietatis videatur ignarus. Nam, etsi contumeliam habeat evidentem, vel absconditam, patientia reprehensionis apud sapientes longe gloriosior est, quam poena. Inde loedoriarum et scommatum, etiam adversus viros summa potestate praeditos, exercitium, licentiosum magis quam licitum est. Est autem, ut in libro Saturnaliorum Eustachius docet, loedoria, quae exprobrationem et directam contumeliam continet. Sco fraude vel urbanitate tegitur ut aliud sonet, aliud intellegas. Nec tamen semper ad amaritudinem pergit, sed nonnumquam his in quos iacitur et dulce est. Quod genus maxime vel sapiens vel alias urbanus exercet praecipue inter mensas et pocula, ubi facilis est ad iracundiam provocatio. Nam sicut in praecipiti stantem vel levis tactus impellit, ita vino vel infusum vel aspersum parvus quoque dolor incitat in furorem. Ergo cautius in convivio abstinendum scommate quod tectam
Abbreviated transcription (Latin):
clisplicet: qui moribꝰ seruilibꝰ uiuet.
Que lib̾e licunt᷑ aut fiunt sicut
timoris: ita & ten̾utatis exꝑtia sũt.
& clũ recta ua in ceditur: laudem
merentur & gram. At cũ sub yma¬
gine lib̾tatis tem̾itas sp̃c sui ꝓfudit
uebementiam: rephensone incur¬
rt uulgi quidẽ auribus gͣcior ꝙͣ
sp̃ientissumi ciunisq ão ꝓbabilior nͥ¬
pote fretͥntiꝰ tuta uena alieua:¬

Expanded text:
displicet, qui moribus servilibus vivit. displicet, qui moribus servilibus vivit. Quae libere dicuntur aut fiunt, sicut timoris, ita et temeritatis expertia sunt, et dum recta via inceditur, laudem merentur et gratiam. At cum sub imagine libertatis, temeritas spiritus sui profudit vehementiam, reprehensionem incurrit; vulgi quidem auribus gratior, quam sapientissimi cujusque animo probabilior, utpote fre
Abbreviated transcription (Latin):
reuenciam ht. Eam ꝓmouisse õs
egregios pͥncipes legiuus. nec unꝙͣ
salcasie lib̾tate nisi manifestos
uͥtutis hostes. E fanore lib̾tatis st̃
in tͦelurta nouerunt uiris ꝑiti. ⁊
qͥ ob illiꝰ amorem magnifice̾ gesta
suut. hẏstoricor testimomo ꝑ celeb
est. Cato ueneitũ bibit. ascit gla¬
clium. ⁊ neqͣ mora ꝑtend̾et urtam
ignobilem: iniecta manu dilata¬
uit uulnꝰ. ⁊ sangͥnem genero sum
esfudit. ne regnante uiderit cesa¬
rem. Brutus arma mouit cruilia.
ntardem eximeret serrtuti. Ip̃aq
sedes ĩꝑii misera bili maliut bello
semꝑ affligi. qua chi̾m licet mitis¬
siniũ sustin̾e. Transeo ad infirmio¬
rem sexum. Cõiuges theuthomcor
obamorem ꝓudicitie rogances nicto¬
tus futuras ex ꝑtes cũ minme
audirentur ꝓrima nocte laqͥis
sibi sp̃m eripuerunt eliso gutt᷑e ne
seruirent. Ant pudicitie clispendiũ
patent᷑. Si singlã hꝰ mͦi referre uolu¬
ero: tempꝰ antequam exempla defiꝗẽt.
lib̾tatis icaq usus eximꝰ÷ eiq solu

Expanded text:
entiam habet? Eam promovisse omnes egregios principes legimus, nec unquam calcasse libertatem, nisi manifestos virtutis hostes. Quae favore libertatis sunt introducta, noverunt jurisperiti, et quae ob illius amorem magnifice gesta sunt, historicorum testimonio percelebre est. Cato venenum bibit, ascivit gladium: et ne qua mora protenderet vitam ignobilem, injecta manu dilatavit vulnus, sanguinem generosum effudit, ne regnantem videret Caesarem. Brutus arma movit civilia, ut Urbem eximeret servituti. Ipsaque sedes imperii, miserabili maluit bello semper affligi, quam dominum, licet mitissimum, sustinere. Transeo ad infirmiorem sexum. Conjuges Teutonorum, ob amorem pudicitiae rogantes victotus futuras expertes; cum minime audirentur, proxima nocte laqueis sibi spiritum eripuerunt eliso gutture, ne servirent, aut pudicitiae dispendium paterentur. Si singula hujusmodi referre voluero, tempus, antequam exempla, deficiet. Libertatis itaque usus eximius est, eique soli
Abbreviated transcription (Latin):
singłari nota diuine bonitatis hos¬
tes expͥmes. qͣi solos dõ odibiles oẽ ꝓnu̾¬
tiat. Uerimpt̾i ilos dõ odibiliores ĩt
citeros ẽẽ. creclid̾im qͥlatenti odio ũ
mag̾ noceant eisq credat᷑ fideliꝰ. laudeᷤ
p̾dicãt alienas. amicitiam simulãt.
sb̾icientes tnꝰ incalice sermõĩs: ł mo¬
dicũ ꝙ p̾cedentibꝰ tituł adu̾sct᷑. felix
⁊ nato. felix ⁊ ꝯuige ꝓtheꝰ. Et cuisi demas
iugilati cͥmina phoce᷑. dĩa ꝯtigat. Nc̃¬
qͥ tanti parritidii labes oñs ñ mͦ for¬
tune doces. s ꝙͣ nis magnifice uͥtutis ti¬
tulos gͣndes ñ oblitt̾ant : sale ÷ illud
oratoris. Iuliũ fortumatũ face̾or inrũ

Expanded text:
ngulari nota, divinae bonitatis hostes exprimens, quasi solos Deo odibiles esse, pronuntiat. Verumtamen illos Deo odibiliores inter caeteros esse crediderim, qui latenti odio, ut magis noceant, eisque credatur fidelius, laudes praedicant alienas, amicitiam simulant, subjicientes tamen in calce sermonis vel modicum, quod praecedentibus titulis adversetur: Felix et nato, felix et conjuge Proteus: Et cui, si demas jugulati crimina Phoci Omnia contigerant. Nunquid tanti parricidii labes, omnes non modo fortunae dotes, sed quamvis magnificos virtutis titulos grandes non oblitterat? Tale est illud oratoris: Julium Fortunatum fateor virum
Abbreviated transcription (Latin):
cuitabit cautissima hummlitas: uł
reꝯdet solidissuma ueritas. Alia siꝙͥ
u̾tute nelno detͣctionis declinat a cu¬
leos lib̾e cũ rep̾hensiõis medela sana
mẽs mimime asꝑnat᷑. licz nire ꝯuicia
pumaut᷑ famosiq libelli. Nam si ma

Expanded text:
evitabit cautissima humilitas, vel retundet solidissima veritas. Alia siquidem virtute, nemo detractionis declinat aculeos, liberae tamen reprehensionis medelam, sana mens minime aspernatur. Licet jure convicia puniantur, famosique libelli. Na
Abbreviated transcription (Latin):
lege reuolue tͣgicos familia fe̾ sẽꝑ
pt̾ifamilias uidẽbis ingͣtã. At ñ mͦ
incuria. s in scola. s in clanstro. s ĩ
capitolio mor̾e hc̃. sitñ domestica iuti¬
a sũt moribꝰ agg̾ganda: miraberis
sis ep̃c mͥ ret̾re ꝯsuouit claustraliũ
morẽ. qũi ĩ se ip̃o sefacebat᷑ ex ꝑtũ.
Cñ .n. monast̾iũ ĩgcessus eẽt. ferue̾s
adhuc igne ꝙ̃ de uouo ꝯceꝑat: ma¬
gistͣtuũ suoꝵ ignamam arguebat.
Net mora: ꝓ motus in modica mise¬
ratione ꝯplicium mocus÷. Nõ clũ tñ peꝑ¬
cit maioribus. Paulo pꝰ: ad p̾ores ascẽdit.

Expanded text:
amiliam fere semper patrifamilias videbis ingratam. At non modo in curia, sed in schola, sed in claustro, sed in Capitolio morem hunc, si tamen domestica vitia sunt moribus aggreganda, miraberis it claustralium morem, quem in se ipso se fatebatur expertum. Cum enim monasterium ingressus esset, fervens adhuc igne, quem de novo conceperat, magistratuum suorum ignaviam arguebat. Nec mora, promotus in modico, miseratione complicium motus est. Nondum tamen pepercit majoribus. Paulo post ad priores ascendit:
Abbreviated transcription (Latin):
sites. Dũ g̾ torq̃ntur inuidi: alios mise¬
nie sue uolũt cẽ. ꝑticipes. undiq q̾rẽtes
ũͥ noctant. ⁊ ip̃am inoceutia qͣnda putãt
c̾e mortis imagnĩe. Uñ maro uͥ ab imo
discas om̃s notas ĩudre ait. ⁊ sino alic
nocuiss: mortuus cẽs. Qͥ ͦ nicħ minꝰ

Expanded text:
sites. » Dum ergo torquentur invidi, alios misesites. » Dum ergo torquentur invidi, alios miseriae suae volunt esse participes, undique quaerentes ut noceant, et ipsam innocentiam, quamdam putant esse mortis imaginem. Unde Maro, ut ab uno discas omnes. notans invidum ait: Et si non aliqua nocuisses, mortuus esses. Quo n
Abbreviated transcription (Latin):
iudice micͥtas impetͣnit. Manꝰ iosep
in laboribꝰ seruierũt. ⁊ successio cor ĩ
luto ꝙ late̾ ip̃isq paleis reputatur in¬
eligna. Uideas multos asde̾ liuoris ur¬
geri stunuł. ũ qͦs possunt obices oppo¬
uãt gr̃e ⁊ disposicionẽ altissimi nitant᷑
impedire. Si forte qͣi sompiaudo coni¬
ciium alicuiꝰ ꝓuectũ. obstant. reluctãt᷑
.⁊ qͣi fr̾em ismabelitis ex ponãt. suue oc¬
imłtis indeo descͥption̾e. qͥ ad omĩa feli¬
cioris aure mom̾ta uriitur. sibiq uel¬
lent adu̾sari fortun᷑a dũ alii gͣmꝰ lede¬
itutur. Et ũ esopo ut auiano credas: inde¬
bis qͥ sibi oscłm alt̾m erui gaudeat.
nes ĩudiã.: nͥ miserrimꝰ fias. Caebre
uaq ÷ ab antiqͦ ꝓu̾bio. quia sola mise¬
ria nescit in undiam. fortuna hõis
unserrima ẽ: cui ño in uidetur. Fert᷑
plato cũ ei cõdiscpłi inuid̾ent socͣtem ĩt̾¬
rogasse qͣ rõne poss hõum̃ declinare ĩ¬
indiam. Cui socͣtes. Estoinquit ur ter¬

Expanded text:
udice iniquitas impetravit. Manus Joseph in laboribus servierunt, et successio eorum in luto et latere, ipsisque paleis reputatur indigna. Videas multos ejusdem livoris stimulis urgeri, ut quos possunt obices opponant gratiae, et dispositionem Altissimi nitantur impedire. Si forte quasi somniando conjiciunt alicujus provectum, obstant, reluctantur, ut quasi fratrem Ismaelitis exponant; si non ocin multis video descriptionem, qui ad omnia felicioris aurae momenta uruntur, sibique vellent adversari fortunam, dum alii gravius laederentur. Et ut Aesopo, vel Aviano credas, videbis qui sibi oculum alterum erui gaudeat, nes invidiam, nisi miserrimus fias. Celebre namque est ab antiquo proverbium: quia sola miseria nescit invidiam. Fortunaque hominis miserrima est, cui non invidetur. Fertur Plato, cum ei condiscipuli inviderent, Socratem interrogasse, qua ratione posset hominum declinare invidiam. Cui Socrates: « Esto, inquit, ut Ther
Abbreviated transcription (Latin):
per licuit: il qͥsq suo iudicõ ut̾etur
pałaq rep̾henderet: ꝙ nequa ꝙͣ rͣte
fc̃m nde̾tur. Siꝙͣ hãt rephendendi
lice̾tiam caritate sub iuxam lib̾¬
tas apebat. ⁊ tirannca chñ taxat ra¬
bies ꝑ horrescit ⁊ mmpendit. Cot̾m
de tractores u ĩ uidos sic incuria inde¬
bis abundare. ac si mneam qͣi totius
orb̃ sentinam ꝯfluxerũt. Hõ cetus
ꝯuuencĩ nͥ religiossimus sit ꝙͣliuo¬
ris stimulus no̾ aitingat. Ybiq cnꝰ
qͥ illustͥoribꝰ clarescunt m̾itis: acͥns
iniuidie toxicato deute rodunt᷑
urit .n. fulgore suo qͥ p̾gͣnat aites
infra se positas extinctus amabitur
ti insetuntur. Hãsic̾ sernor: ita ⁊
subditor genus plerũq q̾rulum
est. ł aũ se is̾te p̾mi. aũ ĩdigne re¬
mun̾ari studia. aũ officia male
ad minstͣri causatur. Raroq in ue

Expanded text:
uit, ut quisque suo judicio uteretur, palamque reprehenderet, quod nequaquam recte factum videretur. Siquidem hanc reprehendendi licentiam, charitate subnixam, libertas approbat, et tyrannica duntaxat rabies perhorrescit, et impedit. Caeterum detractores et invidos sic in curia videbis abundare, ac si in eam, quasi totius orbis sentinam, confluxerint. Non esnisi religiosissimus sit, quem livoris stimulus non attingat. Ubique tamen qui illustrioribus clarescunt meritis, acrius invidiae toxicato dente roduntur. Urit enim fulgore suo qui praegravat artes Infra se positas, exstinctus amabitur ti insequuntur. Nam sicut servorum, ita et subditorum genus plerumque querulum est, et aut se injuste premi, aut indigne remunerari studia, aut officia male administrari causatur. Raroque inve
Abbreviated transcription (Latin):
succedit his: qui admala creclũt᷑
ꝓmores. Si gͦlinor bõis affligitur
alienis: bona sua diffruidit inpxi¬
mos. Nã ⁊ aiolmut. nͥ idem uesint
id̾eq uolint. Ait maguꝰ pr̃ augꝰ¬

Expanded text:
succedit his, qui ad mala creduntur proniores. Si ergo livor bonis affligitur alienis, bona sua diffundit in proximos. Nam et animos unit, ut idem velint, idemque nolint. Ait magnus Pater Aug
Abbreviated transcription (Latin):
qr pͥuaut᷑ fine suo: morcem incurr̃t
insticia in notescit prudent̃ ⁊ eleg̾at̾
ex p̾ssit: cñ arrogantie cumor facile
ꝓuocet uu sibi ꝓuenire inctoriã
opinatur: ⁊ liuor illis inudeat.
quos inꝑiores pacat. et̃ ł pares. Quo
mĩam ⁊ ħ ritta qua calamitas eor
qui sp̃ote beatitudinẽ ad iectrunt.
Qͥs .n. ꝯpaciat᷑ eis qui a felle mali¬
sistere iuu̾tute : & nulła suͥ carita¬
te posse esse uͥtutem. Cuuis utiq
fructus iocundissimꝰ: apło cestan

Expanded text:
ortem incurruntjustitia innotescit, prudenter et eleganter expressit, cum arrogantiae tumor facile provocet, unde sibi provenire victoriam opinatur, et livor illis invideat, quos superiores putat esse, vel pareshoc recte quam calamitas eorum, qui sponte beatitudinem abjecerunt. Quis enim compatiatur eis, qui a felle malionsistere in virtute, et nullam sine charitate posse esse virtutem. Cujus utique fructus jucu
Abbreviated transcription (Latin):
descomatib alexand̾ quasi in calce
libelli huins suꝑioribus ad nectam
Cũ ei rex clarius uno ⁊ alt̾o plio uͥtu¬
tem eius exꝑtus. ꝑtem regni tauro
monte cenlis ⁊ filiam in matͥmoni¬
um. cum decies centũ milibus talen
pollicetur. eiq parmenion ur magnꝰ
int̾ alexandrinos dixiss se si alexan¬
der eẽt insurũ hac ꝯdicione: resip̃dit.
⁊ ego li parmeninõ eẽm: eade uter ta
tite quidem ꝯsiliarl timiditatem
argriens udce cluabꝰ uictoriis respo¬
dente dignaq cui t̾cia sicut euenit
tbueretur. lib̾um gͦ fuit ⁊ semꝑerit
impetrata uenia q̃ ip̃o mire ꝯpetis
linguas aciuunt. ⁊ quicqͥd eos toto
anno urit impune redarguunt
palam ⁊ decegentes cͥcrna qum
cam̾ expletis saturnalib citͣ ueus¬
am negnaꝙͣ ad accusacionem dño.
patronor: ue ꝓsiliant. utorgͥ lib¬
tate detembs ⁊ iussis cuis obtẽpa¬

Expanded text:
calce libelli hujus, superioribus annectam. Cum enim rex Darius uno et altero praelio virtutem ejus expertus, partem regni, Tauro monte tenus, et filiam in matrimonium, cum decies centum millibus talentum polliceretur, eique Parmenion, vir mugnus inter Alexandrinos, dixisset se, si Alexander esset, usurum hac conditione, respondit: « Et ego si Parmenion essem, eadem uterer: » tacite quidem consiliarii timiditatem arguens, voce duabus victoriis respondente, dignaque cui tertia, sicut evenit, tribueretur. Liberum ergo fuit, et semper impetrata venia, quae ipso jure competit, linguas acuunt, et quidquid eos toto anno urit, impune redarguunt, palam detegentes, et crimina, dum tamen expletis Saturnalibus, citra veniam nequaquam ad accusationem dominorum patronorumve prosiliant. Utor ergo libertate Decembris, et jussis tuis obtemp
Abbreviated transcription (Latin):
surit. pax. paciencia. longanmita
bonitas gaudiuͦ. mansuetudo. ꝯci¬
uencia. castitas. Q gͦ hos uirtutis
ramos a t̾ra cordis cordis su succi¬
elũt. ⁊ ralic̾e caritatis deqͣ orimitur
ext̾nuuat. q̃na uia ad beacituduĩe

Expanded text:
s, pax, patientia, longanimitas, bonitas, gaudium, mansuetudo, continentia, castitas . Qui ergo hos virtutis ramos a terra cordis sui succidunt, et radicem charitatis, de qua oriuntur, exterminant, quanam via ad beatit
Abbreviated transcription (Latin):
clũ ꝙ uulla ius brueficii aũ nat᷑e.
fiãniã restinguit inuidie. Nã & palla¬
dis iiribꝰ ⁊ forma motã descͤbit ĩ uidi¬
am. ⁊ sororis felices thalamos soror
stimulata ferre ñ potuit. ⁊ ñ ꝓmis¬
sani numini ł g̾mane fide̾ seruaret.
uullo p̾cio potuit inclinari. Seꝑe
mori uoluit ne qͥcꝙͣ tale md̾et. Ad
parricidii sacuiꝰ ĩ frẽm pr̃iarchas ex¬
citanit ĩ uidia. uͥnͨ impune reliela¬
strabat in sõpnis. oͦ seruitute damp¬
uat᷑ ĩ noce̾s fr̾ pat̾ orbitate. ⁊ ñ clispo¬
sicionẽ gr̃a d̾i euacuet: ĩ se fam̾e ter

Expanded text:
aut naturae, flammam restinguit invidiae. Nam et Palladis viribus et forma, motam describit invidiam, et sororis felices thalamos, soror stimulata ferre non potuit, et ut promissam numini vel germanae fidem servaret, nullo pretio potuit inclinari. Saepe mori voluit, ne quidquam tale videret. Ad parricidii facinus, in fratrem patriarchas excitavit invidia, ut nec impune revelastrabat in somnis. Ergo servitute damnatur innocens frater, pater orbitate, et ut dispositionem gratiae Dei evacuet,
Abbreviated transcription (Latin):
uitatis ep̃o. quis ẽẽt. cum resp̃odiss ego
ratis eccl̃ie forib ꝑsecutorem admisit.
ꝑ quem ⁊ assecut᷑ est matirii palmam.
flagellum em̃ dñi exclud̾e ñ audebat.
Sciens q. dilectus filius flagellat᷑. ⁊ nͦ
ip̃iꝰ flagesli ẽẽ. nͥ a dño potestatẽ. Si itaq
a d̾o uen̾abilis est bonis potestas eciam
in plaga electoꝵ: quis eam ñ uen̾etur
que a dño instituta est ad uindictam
malefactoꝵ laudem uͭ bonoꝵ. ⁊ legib
deuotione ꝓmptissma famulat᷑ : Dĩg¬
na siquidem uor est: ut ait imꝑator
magestate regnantis se legib alliga¬
tum pͥncipem ꝓfiteri. E de iuris aut¬
toritate pͥncipis pendet auctoritas. ⁊
reuera mai imꝑio ẽ: sb̾mͣtere legib pͥn¬
cipatum. ut nitħ sͥ pͥnceps litẽre oꝑi¬
netur. ꝙ a iusticie equitate discordet:¬

Expanded text:
vitatis episcopo, quis esset; cum respondisset: « Ego vitatis episcopo, quis esset; cum respondisset: « Ego ratis ecclesiae foribus persecutorem admisit, per quem et assecutus est martyrii palmam. Flagellum enim Domini excludere non audebat, sciens quia dilectus filius flagellatur, et nec ipsius flagelli esse nisi a Domino potestatem. Si itaque adeo venerabilis est bonis potestas, etiam in plaga electorum, quis eam non veneretur, quae a Domino instituta est, ad vindictam malefactorum, laudem vero bonorum, et legibus devotione promptissima famulatur? « Digna siquidem vox est, ut ait imperator, majestate regnantis, se legibus alligatum principem profiteri. » Quia de juris auctoritate principis pendet auctoritas; et revera majus imperio est, submittere legibus principatum; ut nihil sibi princeps licere opinetur, quod a justitiae aequitate discordet
Abbreviated transcription (Latin):
ciam diuine maiestatis ymago. ꝓcul
dubio. mangnũ quid diuine uͥtutis de¬
claratur in ẽẽ pͥncipib. Dum hõies
nutib eoꝵ colla subiuittunt. ⁊ securi
plerumq feriendas p̾bent c̾uices ⁊ in pł¬
su diuino qͥsq timet quib ip̃e timori
est. Quod fieri posse nͥ arbitror. nͥ nu¬
tu fatiente diuino. Omins ⁊ em̃ potel¬
tas a dño deo ẽ: ⁊ cum illo fuit semꝑ.
⁊ est ante euum Qͥd igͣ pͥnceps po¬
test ita adeo est. ut potestas a dño
non recedat. s ea utitur ꝑ subpõitam
manũ. in omnnb doctrinam faciens
clemencie aut iusticie sue. Qui gͦ re¬
sistit potestati: dei ordinacioni resistit
penes quem est auctoritas ꝯferendi
eam. ⁊ cum uult auferrendi ł minu-¬
encu eam. sieq em̃ potentis est. cum
uult seuire in subditos. s diuine dispen¬
sacionis ꝓ beneplacito suo punire ł. ex¬
c̾cere sb̃iectos. Uñ in ꝑsecutione hunoꝵ
athila int̾rogatus a religioso cuꝰdam ci¬

Expanded text:
edam divinae majestatis imago. Procul edam divinae majestatis imago. Procul dubio magnum quid divinae virtutis, declaratur inesse principibus, dum homines nutibus eorum colla submittunt, et securi plerumque feriendas praebent cervices, et impulsu divino quisque timet, quibus ipse timori est. Quod fieri posse non arbitror, nisi nutu faciente divino. Omnis enim potestas a domino Deo est, et cum illo fuit semper, et est ante aevum. Quod igitur princeps potest, ita a Deo est, ut potestas a Domino non recedat, sed ea utitur per suppositam manum, in omnibus doctrinam faciens clementiae, aut justitiae suae. Qui ergo resistit potestati, Dei ordinationi resistit , penes quem est auctoritas conferendi eam, et cum vult, auferendi vel minuendi eam. Neque enim potentis est, cum vult saevire in subditos, sed divinae dispensationis, pro beneplacito suo punire, vel exercere subjectos. Unde et in persecutione Hunnorum, Attila interrogatus a religioso cujusdam ci
Abbreviated transcription (Latin):
lumitermn ⁊ in rei publice mum̾ib extͥen¬
dis ⁊ honib sb̾eundis legis beneficio.
S pͥmum uendicat locum. In eoq pͥfertur
cet̾is. qd̾ cum sĩguli teneant᷑ ad singula:
principi on̾a imminent uniu̾sa. Uñ
merito in eum omniũ subditoꝵ potest¬
as ꝯfert᷑. ut inutilitate singnloꝵ ⁊ õĩũ
exquirenda ⁊ facienda sͥ ip̃e sufficiat ⁊
hũane rei publice. publice status opti¬
me disponatur: dum st̃ alt̾ alt̾ius
membra. In quo quidem optimam ui
uniu̾sos incapite collocauit. ⁊ ei sic uni¬
u̾sa membra subiecit: ut omnia recte
moueantur. dum sani capitis seqũnt᷑
arbitͥum. Eot gͦ ⁊ tantis pͥuilegiis apex
pͥncipalis ex tollitur ⁊ splendescit quot
⁊ qͣuta sͥ ip̃e neccia credidit. Rede quide
quia populo nithil utilius est. quam
ut pͥncipis necessitas expleatur. Quippe
cum nec uoluntas eius iustitie inueniat᷑
adu̾sa. Est gͦ ut eũ pleri q diffinirant
pͥnceps. potestas publica. ⁊ in t̾ris que¬

Expanded text:
um, et in reipublicae muneribus exercendis, et oneribus subeundis, legis beneficio sibi primum vindicat locum, in eoque praefertur caeteris, quod cum singuli teneantur ad singula, principi onera imminent universa. Unde merito in eum omnium subditorum potestas confertur, ut in utilitate singulorum et omnium exquirenda et facienda, sibi ipse sufficiat, et humanae reipublicae status optime disponatur, dum sunt alter alterius membra. In quo quidem optimam vivuniversos in capite collocavit, et ei sic universa membra subjecit, ut omnia recte moveantur, dum sani capitis sequuntur arbitrium. Tot ergo et tantis privilegiis apex principalis extollitur, et splendescit, quot et quanta sibi ipsi necessaria credidit. Recte quidem, quia populo nihil utilius est, quam ut principis necessitas expleatur? quippe cum nec voluntas ejus, justitiae inveniatur adversa. Est ergo, ut eum plerique definiunt, princeps potestas publica, et in terris qua
Abbreviated transcription (Latin):
iutiisq ꝯsenciens: ext̾minator sp̃c sc̃i est.
Dorio sp̃c ẽ qui loquit᷑ equitatem in ꝯ¬
spͣtu pͥncipum nͦ erubescit. ⁊ panꝑes
spũ regib ante ponit aut equat. ⁊ qͦs
S fecit coherere: docet scire loqui ⁊ fat̾e
u̾itatem. Qui u̾itatem uͦ non uult au¬
dire ł logui. a sp̃n u̾itatis alienatus
est. S ħ hactenus. nũc in quo tẏraunꝰ

Expanded text:
i est. Porro Spiritus est, qui loquitur aequitatem, in conspectu principum non erubescit, et pauperes spiritu regibus anteponit, aut aequat, et quos sibi fecit cohaerere, docet scire loqui, et facere veritatem. Qui vero veritatem non vult audire vel loqui, a spiritu veritatis alienus est. Sed ha
Abbreviated transcription (Latin):
ud eĩ uerũ sit recte examinat reb¬
pmͣ philosophancli gradus. gen̾a uerũ
ꝓpͥetatesq discutere. ut qͥd in sigłis ue¬
rum fit pͣdent̾ angnoscat.. Scd̃s:
ut qͥiq id u̾itatis qd̃ enĩ illurerit ficlelit̾

Expanded text:
d enim verum sit, quis recte examinat rebprimus philosophandi gradus, genera rerum, proprietatesque discutere, ut quidquid in singulis verum sit, prudenter agnoscat. Secundus, ut quisque id veritatis, quod ei illuxerit, fidel
Abbreviated transcription (Latin):
gantissime ⁊ diligentissime rei
erunt. hoc tam̃ in oĩum arcium utili¬
tate n̾sat᷑. nͭ ne qͣquã p̾ceptis exercici¬
um desit. Nã sit̃ ait cicero inunam¬
ꝙͣq rẽ dare p̾cepta facillimũ ẽ. sed eã
efficatit̾ exeqͥ laboriosissimũ. Qd̃ uͦ in pͥ¬
ceptis. cloq̃ntie ad herennium scͥbens
de arte clicendi asseruit eam scilicet
mefficatem ⁊ ĩutiłe ẽẽ sine usu ⁊ ex¬
ercitatione clicendi ad om̃s artes ar¬
bitor tranfferendũ quatenꝰ nõ siriant᷑
usu nec crertitio robarantur. Ad eo
qͥdem ut si arcem usumq dissocies:
utilior sit usus exꝑs artis. quam ars
q̃ sui usum ũ habet. Nã ⁊ cdł infũ¬
da ⁊ lapide quor ꝑiciam ⁊ usũ habebat
alophilũ strauit ⁊ ĩbaculo suo aggͥdi
ausus ẽ. irruentib cunctis t̾ribile
⁊bellatore ab ad holescencia sna. reie¬
atq loticam regiã ⁊ arma qͥb exer

Expanded text:
gantissime et diligentissime rei erunt. Hoc tamen in omnium artium utilitate versatur, ut nequaquam praeceptis exercitium desit. Nam, sicut ait Cicero, in unamquamque rem dare praecepta facillimum est, sed eam efficaciter exsequi laboriosissimum. Quod vero in praeceptis eloquentiae ad Herennium scribens, de arte dicendi asseruit, eam scilicet inefficacem et inutilem esse sine usu et exercitatione dicendi, ad omnes artes arbitror transferendum, quatenus non firmantur usu, nec exercitio roborantur. Adeo quidem ut si artem usumque dissocies, utilior sit usus expers artis, quam ars quae sui usum non habet. Nam et David in funda et lapide, quorum peritiam et usum habebat, allophylum stravit, et in baculo suo aggredi ausus est virum cunctis terribilem, et bellatorem ab adolescentia sua. Rejecitque loricam regi
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ his ip̃is era ꝓueniãt. ⁊ uidebitis
qͦ iugebat. quado maximꝰ imꝑator
uliꝰ cesar t̾ita q̃sitis ostendit t̾ga
bͣtauius. S ⁊ delib̾ationes castren¬
ses ficticie tam̃ freq̃nciꝰ agitentur.
ut ui his oxercitatꝰ miles cũ usus ex¬
egerit qͥd maxime expediat: sciat
elig̾e. Si uͦ res fu̾it seria: laceat mu¬
litem. eo qd̃ nulitare p̾ceptũ ẽ. qͥd
fieri debeat tͣctato cũ ml̃tis. qͥd uero
facturus sis. cũ paucissimis ⁊ fidelis¬
simis uł potiꝰ ip̃e cecũ. Raro etim
manet abscõditũ: qd̵ ad noticiam
multitudinis uenit. Militaria qͦ
p̾cepta ⁊ exempla sttemor iumo¬
rib sepe referenda sunt. ut his ad
scientiam instruantur illis accendã¬
tur ⁊ aiiment᷑ ad uͥtute. Hec cam̃
ꝓpositũ meũ ẽ rei mĩlitaril bͥ artem

Expanded text:
et his ipsis aera proveniant, et videbis et his ipsis aera proveniant, et videbis igebat quando maximus imperatorum Julius Caesar, Territa quaesitis ostendit terga Britannis. Sed et deliberationes castrenses, fictitiae tamen, frequentius agitentur, ut in his exercitatus miles, cum usus exegerit, quid maxime expediat, sciat eligere. Si vero res fuerit seria, lateat militem, eo quod militare praeceptum est: quid fieri debeat tractato cum multis, quid vero facturus sis, cum paucissimis et fidelissimis, vel potius ipse tecum. Raro enim manet absconditum, quod ad notitiam multitudinis venit. Militaria quoque praecepta et exempla strenuorum, junioribus saepe referenda sunt, ut his ad scientiam instituantur, illis accendantur et animentur ad virtutem. Nec tamen propositum meum est, rei militaris hic
Abbreviated transcription (Latin):
litaris: lacede monii cͣlidisse dic̾it᷑.
uũ ⁊ hãmbal italiã petiturꝰ lacede¬
momũ q̃ siut ductorẽ armoꝵ. Qe
desiderat pate: p̃paret bellũ. Qͥ uicdo¬
riam cupit: diligent̾ imbuat mili¬
tem. Q scdõs optat enentꝰ. diucet
arte nõ casu. Nemo ꝓ uocare. nemo
offend̾e aud: quẽ sit suꝑior̃e fore
si pugnet. Athenienses unũ p̾cet̾is
mandasse militib. pͥsci loquittur
Anuales. miles nõdũ em̾itus. exerci¬
tio ⁊ ĩabori iugit̾ assuescat. Nã h̃ so¬
lent ĩ cast̾s sanitate. ⁊ ĩ ꝯfuctu p̾sta¬
re uictoriã. Idẽ etiam tͣciderunt. qr
in peditib robur ꝯsistit exercitꝰ ⁊
parũ. ꝑ aptũ. ec̃ milicie. qui uͥ aques
sit pugnare ñ nouit. Uerunptm̃
nͨ eͣrteri. nͨ ad pugũa uocatur utili¬
tib cari stipendia nõ ꝑcedũt. Si em̃
miles obsoqͥũ
bit aut fid̾e. famies em̃ ut dici solet.
timore pene nc̃ pͥmĩoꝵ spe ad offi¬
cium incitetur. Suit uͥt campidoc¬
tores ⁊ militarũ. exercior magist

Expanded text:
e dicuntur. Unde et Annibal Italiam petiturus, Lacedaemonium quaesivit ductorem armorum. Qui desiderat pacem, praeparet bellum. Qui victoriam cupit, diligenter imbuat militem. Qui secundos optat eventus, dimicet arte, non casu. Nemo provocare, nemo offendere audeat, quem scit superiorem fore, si pugnet. Athenienses unum prae caeteris mandasse militibus, prisci loquuntur annales: Miles nondum emeritus exercitio et labori jugiter assuescat. Nam haec solent in castris sanitatem, et in conflictu praestare victoriam. Iidem eam tradiderunt, quia in peditibus robur consistit exercitus, et parumper aptum esse militiae, qui, nisi eques sit, pugnare non novit. Verumtamen nec exerceri, nec ad pugnam vocatur utiliter, cui stipendia non procedunt. Si enim miles obsequium bit, aut fidem. Fames enim, ut dici solet, timore poenae, nunc praemiorum spe ad officium incitetur. Sint ubique campi ductores, et militarium exercitiorum magistri,
Abbreviated transcription (Latin):
iniciũ a uatura. qͣ reluttante ⁊ ut di¬
ci solet ĩ iuita min̾ua: nicħ recte a¬
greclim᷑. ꝓ gressus ab usu ab arte ꝑ¬
fectio. si tam̃ iugi exercitatiõe fu̾it
solidata. Obtinet hoc in lib̾alibus
uirilib ⁊ metanitis. aut si q̃ sunt
qͣr nõ dum aucdierimꝰ m̃tionẽ ut
ars infecũda sit sine usu. ⁊ usus te¬
merariꝰ sñ arte. Milicia gͦ sine aite
i hers ẽ. ĩ officiosa sine usu. Bͦ cͥca
qui miles. ẽẽ uoluerit: p̾discat art̃e
camq usu ⁊ cxerticio firmet. ut cũ
electus fu̾it. ⁊ milicie sac̾mẽto ascͥp¬
cus.: rei publice ⁊ ꝯ utilit̾ niuat .⁊
uõsit ꝓ ut plutarchꝰ ait manꝰ manca.

Expanded text:
initium a natura, qua reluctante, et ut dici solet invita Minerva, nihil recte aggredimur. Progressus ab usu, ab arte perfectio, si tamen jugi exercitatione fuerit solidata. Obtinet hoc in liberalibus, virilibus et mechanicis, aut si quae sunt, quarum nondum audierimus mentionem, ut ars infecunda sit sine usu, et usus temerarius sine arte. Militia ergo sine arte iners est, inofficiosa sine usu. Quocirca qui miles esse voluerit, praediscat artem, eamque usu et exercitio firmet, ut cum electus fuerit, et militiae sacramento ascriptus, reipublicae et sibi utiliter vivat, et non sit, prout Plu
Abbreviated transcription (Latin):
Nonl a digitis gẽmas ad eusem
uirro ad pocła legit᷑ tͣnstulisse
Machabeos qͦ ꝯstat dipeos in autas¬
se. ⁊ ex fulgore cor fortitudine gen¬
ciũ dissipatam. Eos cam̃ credibile :
ueste cõmune fuisse ꝯteutos. Nicħ
ẽ. qd̃ mninꝰ deceat nulitẽ ꝙͣ cultus mol¬
lior. ⁊ delicie uestiũ exqͥsite nͥ forte
cũ tͣsone ad municionẽ taidis expug¬
nand̾a ueneri de uou̾it miliciã suã
marce ꝯtẽpto. Sordes qͦ uitandest̃.
⁊ mediocritati q̃ aureo ĩceclit tͣni¬
te ugit̾ ĩistendũ. Ha aũuolo ire
ꝑsuasũ nr̃atib si exerceant᷑ uͥtutẽ
nõ deẽẽ. q̃ tam̃ freq̃nt̾ ĩt̾cidit si ñ

Expanded text:
neas a digitis gemmas ad ensem, Virro ad pocula legitur transtulisse. Machabaeos quoque constat clypeos inaurasse, et ex fulgore eorum fortitudinem gentium dissipatam. Eos tamen credibile est veste communi fuisse contentos. Nihil est quod minus deceat militem, quam cultus mollior, et deliciae vestium exquisitae, nisi forte cum Thrasone ad munitionem Thaidis expugnandam, Veneri devoverit militiam suam, Marte contempto. Sordes quoque vitandae sunt, et mediocritati, quae aureo incedit tramite, jugiter insistendum. Hoc autem volo ire persuasum nostratibus, si exerceantur, virtutem no
Abbreviated transcription (Latin):
clilatant intp̾tacionem. ut non mͦ
pecuniam. sp̃em ue cont ineat: s ob¬
sequium omnẽq oꝑam qͣtenꝰ ali¬
as ñ debetur. Qd̾ em̃ ex sordib est :
quid erit nͥ sordidum: Non em̃ potest
arbor mala fructus bonos fac̾e: cũ
ĩ eo uis nat᷑e consistat. ut similia ex
similib ꝓcreentur. Eet̾m qr p̾sidum
nem p̾misimꝰ: equitatis ⁊ publice qͥe¬
tis ministri sũt. qͦs tanto circum¬
spͨciores. cantiores oꝑtet ẽẽ. magisq
sollicitos: quo illiꝰ red̾uant᷑ examini.
ciꝰ pͣdencia cirtum ueniri ñ p. aut
iusticia corrũpi illo optinente. ut
⁊ mensuram bouam ⁊ confertam. ⁊ coagitatã
⁊ suꝑ effluentem: m simis suos a indice
iusto recipiant.¬

Expanded text:
dilatant interpretationem; ut non modo dilatant interpretationem; ut non modo pecuniam, speciemve contineat, sed obsequium, omnemque operam, quatenus alias non debetur. Quod enim ex sordibus est, quid erit nisi sordidum? Non enim potest arbor mala fructus bonos facere, cum in eo vis naturae consistat, ut similia ex similibus procreentur. Caeterum quia praesidum, nem praemisimus, aequitatis, et publicae quietis ministri sunt, quos tanto circumspectiores, et cautiores oportet esse, magisque sollicitos, quo illius reservantur examini, cujus prudentia circumveniri non potest, aut justitia corrumpi: illo obtinente, ut  mensuram bonam et confertam, et coagitatam, et supereffluentem in sinus suos a judice justo recipiant.
Abbreviated transcription (Latin):
scĩam polluit. ⁊ non tam iusticiam
uenalem h̃t. qͣm mãm suam. Doctor
gentium diuitias ⁊ honores. ⁊ totins
munddi uariam sitꝑellectilem ꝯtẽpũ
it stora. ut solum sutribatiat xp̃m.¬
at᷑ oĩa q̃ aipendium salutis afferuit
sordib aggregauda. Recte quidẽ
⁊ fidelit̾. eo qd̾ nicħ mundum. nith̃
honestum. nicħ clecens salutem impe¬
lit. s sola turpitudo q̃ sicut dedecet᷑ꝭ
sic ⁊ innunda est. ⁊ certe mutił. adeoł
clãpnosa: ut nullo tẽꝑali emolumento
minuit᷑ głia. Quantũ uis rutilent
gẽnic aurũ splendeat. ⁊ omnib leno¬
ciniis suis arrideat mundus. qͥcqͥd m¬
diciam hõis ꝑimit: sordidum. ꝙ decorẽ
anime extinguit: turpe qd̃ honesta¬
tem subu̾tit: ignominiosũ est. Uñ
⁊ apud antiquos ⁊̃ ialutifere u̾itatis
ignaros. omne qd̾ ex debito officii gͣ.¬
tuitum ẽẽ oꝑtet. si fiat ad p̃cium:
ĩ sordib computatur. Ipi qͦ p̾cii sic

Expanded text:
conscientiam polluit, et non tam justitiam conscientiam polluit, et non tam justitiam venalem habet, quam animam suam? Doctor gentium divitias, honores, et totius mundi variam supellectilem contemnit ut stercora, ut solum lucrifaciat a, quae dispendium saluti afferunt, sordibus aggreganda. Recte quidem et fideliter, eo quod nihil mundum, nihil honestum, nihil decens salutem impedit, sed sola turpitudo, quae sicut dedecet, sic et immunda est, et certe inutilis, adeo damnosa, ut nullo temporali emolumento minuitur gloria. Quantumvis rutilent gemmae, aurum splendeat, et omnibus lenociniis suis arrideat mundus, quidquid munditiam hominis perimit, sordidum; quod decorem animae exstinguit, turpe; quod honestatem subvertit, ignominiosum est. Unde et apud antiquos, etiam salutiferae veritatis ignaros, omne quod ex debito officii gratuitum esse oportet, si fiat ad pretium, in sordibus computantur. Ipsius quoque pretii sic
Abbreviated transcription (Latin):
c̾e ut dicitur consuenit qui uirib suꝑi¬
or est. Balaamitas iucdeas plurimos
qui licet iiquam nolunt ferre senten¬
ciam: corrupti tñ mun̾ib. iustitiam
ꝑtis uii. ĩ alt̾am qͣ uis arte tͣnsferre
moliuntur. Non fatile dixerim utͣm
lit nequius. licet uenditor eqͥtatis ma¬
litiam fuco fallatõri coloret. Potest
tñ uideri nequior. qui officii sui pͥn¬
cipem ⁊ reginam cui fides famulatur.
quasi u̾cem ĩ foro diftrahit. ac si ser¬
uus infidelis dñm uenlat. Omnis ⁊¬
em̃ magistratꝰ. iusticie famułus est.
Constat aũ qr equitas alienatur a uẽ¬
ditore. licet ad emptorem ñ tnͣseat.¬
⁊ empta iniquitas sic ad emptorem tn¬
sit: ut nequatiuam a uenclitore re-¬
pedat. eit qd in aliis ꝯtãib ñ reꝑit᷑:
solus ille iusticiam uendit. qͥ ñ ht̃ Si¬
quidem aũ cõmercium relincqͥo sor¬
dicdum uenditorem. Nonne sorddiclus
est. qui acl acceptas uł oblatas cordes

Expanded text:
cere ut dicitur consuevit, qui viribus supericere ut dicitur consuevit, qui viribus superior est. Balaamitas videas plurimos, qui licet iniquam nolint ferre sententiam, corrupti tamen muneribus, justitiam partis unius, in alteram quavis arte transferre moliuntur. Non facile dixerim utrum sit nequius, licet venditor aequitatis, malitiam fuco fallaciori coloret. Potest tamen videri nequior, qui officii sui principem et reginam, cui fides famulatur, quasi mercem in foro distrahit, ac si servus infidelis dominum vendat. Omnis enim magistratus, justitiae famulus est. Constat enim quia aequitas alienatur a venditore, licet ad emptorem non transeat, et empta iniquitas sic ad emptorem transit, ut nequaquam a venditore recedat. Et quod in aliis contractibus non reperitur, solus ille justitiam vendit, qui non habet. Siquidem ante commercium relinquit sordidum venditorem. Nonne sordidus est, qui ad acceptas, vel oblatas sordes,
Abbreviated transcription (Latin):
pareatur. ⁊ nich eoꝵ que facienda sũt
fiat ad p̾cium. Nam qd̾ iniuistum est.
uscꝑ quaq ñ licet. ut nͨ ꝓ tẽꝑali uita
fieri liceat. Qd̾ nͦ iuftum est: m̾tids
int̾uentu non inliget. cũ ꝑse fieride¬
beat. ⁊ miquũ sit uendere qd debetur.
Iusticiam g uend̾e iniquitas est. Inił¬
titiam: iniqua insania. Hec siquidem
ubiq reꝓbata est. ut muisgnam ẽe ab¬
at. Ilła nbiꝙ cdebita est: ut sine scels
uencdi ñ possit. Neq eĩ balaam ex s
culpatur. qd̾ ppłi dei causam dãpua¬
u̾at: aliua ue clixerit. qũa qd̵ dom¬
nus nspirabat: s quia auaricia s¬
cecatus infideliũ causam instruens qͥmo¬
do ad ꝓuocanclam iram dei delinquerz
ilrł dictante malitia ꝓcuranit. Quere¬
bat gͦ qͦmͦ iuste iustificar cansam ĩpiĩ
⁊ qͣi illuso d̾o gr̃am eiꝰ sbfheret clectis.
Aut si adu̾sa instifitari ñ poss causa:
ħ saltem agebat. ut ⁊ ab ista recederet
iłs. Compugnantib namq iniquis: uin¬

Expanded text:
 eorum quae facienda sunt, fiat ad pretium. Nam quod injustum est, usquequaque non licet, ut nec pro temporali vita fieri liceat. Quod vero justum est, mercedis interventu non indiget, cum per se fieri debeat, et iniquum sit vendere quod debetur. Justitiam ergo vendere iniquitas est; injustitiam, iniqua insania. Haec siquidem ubique reprobata est, ut nusquam esse debeat, illa ubique debita est, ut sine scelere vendi non possit. Neque enim Balaam ex eo culpatur, quod populi Dei causam condemnaverit, aliudve dixerit, quam quod Dominus inspirabat, sed quia avaritia est, infidelium causam instruens quomodo ad provocandum iram Dei delinqueret Israel, dictante malitia procuravit. Quaerebat ergo quomodo juste justificaret causam impii, et quasi illuso Deo, gratiam ejus subtraheret electis. Aut si adversa justificari non posset causa, hoc saltem agebat, ut et ab ista recederet Deus. Compugnantibus namque iniquis, vin
Abbreviated transcription (Latin):
re. hic amicoꝵ int̾fectoꝵ conuiuio. fre¬
quent᷑ excessit: regnare ille cũ amicis no¬
lebat. Hic in amicos regna exc̾cebat: a¬
mari pat̾ malle. ħ metui. litt̾aꝵ cultus
utͥq similis. Sollertie pat̾ maioris: N
fidei. Uerbis atq orone philippꝰ: ħ reb
moderatior. Parcendi uictis filio animꝰ

Expanded text:
re, hic amicorum interfector convivio frere, hic amicorum interfector convivio frequenter excessit. Regnare ille cum amicis nolebat, hic in amicos regna exercebat. Amari pater malle, hic metui. Litterarum cultus utrique similis. Sollertiae pater maioris, hic fidei. Verbis atque oratione Philippus, hic rebus moderatior. Parcendi victis filio anim