comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
furatus de lectulo quo ille sedebat tulit secum: ⁊ multa
deus de furto pietatis est operatus. fide illius ⁊ presulis
Sanctitate.
oite uenerat in ciuitate nomine cluenuama. Et
cum sederet ad mensam ingressus uir nobilis de
ciuitate illa humiliter supplieat pro uxore pregnante.
que iam sollemꝑne precerisset tempus pariendi: ida ue
nuarentur omnes. ⁊ nenio qui aliud quam uite per¬
culum. crederet imminere. Rogat ⁊ cum es ne emi
nas ep̃e illius ciuitatis qui eum ĩuita sedebat: rogant
⁊ ceteri quotquot aderant simul discunbentes. Tum ile.
Compatior ei inquit: quod bona mulier sit ⁊ pudica. Et
porrigens uiro poculum cui benedixerat. uade inquit da
illi bibere: sciens eam sumpto benedictionis potu ⁊ sine mo¬
ra ⁊ sine periculo parituram. factum est quod precepit :¬
⁊ nocte ipsa subsecutum est quod promisit.
edebat in campo cum comite aidie aliqua trac¬

Expanded text:
furatus de lectulo, in quo ille sedebat, tulit secum: et multa furatus de lectulo, in quo ille sedebat, tulit secum: et multa Deus de furto pietatis est operatus, fide illius, et Praesulis sanctitate. Forte venerat in civitatem, nomine Duevania. Et cum sederet ad mensam, ingressus vir nobilis de civitate ipsa humiliter supplicat pro uxore praegnante, quae jam solemne omne praeterisset tempus pariendi, ita ut mirarentur omnes; et nemo, qui aliud quam vitae periculum crederet imminere. Rogat et cum eo Neemias, episcopus illius civitatis, qui juxta eum sedebat: rogant et caeteri, quotquot aderant simul discumbentes. Tum ille: « Compatior ei, » inquit, « quod bona mulier sit, et pudica. Et porrigens viro poculum, cui benedixerat: « Vade, » inquit, « da illi bibere, sciens eam sumpto benedictionis potu, et sine mora, et sine periculo parituram. » Factum est quod praecepit, et nocte ipsa subsecutum est quod promisit. Sedebat in campo cum Comite Ulydiae aliqua trac
Abbreviated transcription (Latin):
gens digito linguam eius sputum misit in os: et lo¬
quentem dimisit.
it. cum uxore sua: que non poterat loqui. Rogat᷑
ut eius misereatur. stat in porta pro popło citcumstan¬
te: ⁊ data benedictione super eam: iubet dominieam dice¬
re orationem. Dixit illa: ⁊ popłs beneduit dominum.
N ciuitate cui nomen oerehreb decumbens lectulo qui¬
dam iam dies duodecim priuatus lingue officio ad ius¬
sionem uisitantis se sancti loquelam recuperat: eucaristiã
sumit. ⁊ ita munitus excrenum in bona confessione ef¬
flauit sp̃m. O oliua fructifera in domo dei: O oleum io¬
cunditatis ungens ⁊ lucens. Et splendore miraculi il¬
lustrauit sanos: ⁊ suauitate beneficii unxit infirmũ:
cui mox morituro salutatem confitendi ⁊ communican¬
di obtinuit facultatem.
ntrauit ad eum quidam de nobilibus habens ei aliquid
dicere. Qui inter loquendum fide plenus. tres iuncos pie

Expanded text:
gens digito linguam ejus, sputum misit in os ejus et logens digito linguam ejus, sputum misit in os ejus et loquentem dimisit. nem cum uxore sua, quae non poterat loqui. Rogatus ut ejus misereatur, stat in porta, populo circumstante; et data benedictione super eam, jubet dominicam dicere orationem. Dixit illa, et populus benedixit Dominum. In civitate, cui nomen Oenthreb  al. Onereb, decumbens lectulo quidam dives, jam dies duodecim privatus linguae officio, ad jussionem visitantis se sancti, loquelam recuperat, eucharistiam sumit: et ita munitus, extremum in bona confessione efflavit spiritum. O oliva fructifera in domo Dei! o oleum jucunditatis, ungens et lucens! Et splendore miraculi illustravit sanos, et suavitate beneficii unxit infirmum, cui mox morituro salutarem confitendi et communicandi obtinuit facultatem. Intravit ad eum quidam de nobilibus, habens ei aliquid dicere. Qui inter loquendum, fide plenus, tres juncos pie
Abbreviated transcription (Latin):
patiebatur: ⁊ omnis pariter egritudo. Eliberatꝰ est.¬
Tem transeunti aliquando per laginam. oblacus illi in¬
fans habens demonium: sanus relatus est:
IN regione eadem ligatam funibus freneticam solui ius¬
sit: ⁊ in aqͣ quã benedixit lauari. Lota est: ⁊ sanata.
lteram quoꝙ in saballo regione ulidie membra
propa dentibus laniatem: orando ⁊ cangendo curauit.
mentem hominem multa predicentem futura: ami¬
ci ⁊ propinqui adducunt ad dei hominem uinctum
funibus ⁊ fortiter. quod forcem ad nocendum rabies ipsa fe¬
cisset. ⁊ terribilem ualde. Orat malachias. ⁊ incontinenti
eger sanatur ⁊ soluitur. Factum est loco hoc quodam
cuius nomen tace mus quod nimis barbarum sonet:
sicut ⁊ alia multa.
lio tempore inprefata ciuitate lesmor ꝑuellam mu¬
tam parentes eius in platea media offerunt transe¬
unti: cum multa supplicatione rogantes ut ei subue¬
nire dignecur. Seat malachias. ⁊ facta oratione tan¬

Expanded text:
patiebatur, et omnis pariter aegritudo. patiebatur, et omnis pariter aegritudo. am liberatus est. Item transeunti aliquando per Laginiam, oblatus illi infans habens daemonium, sanus relatus est. In regione eadem ligatam funibus phreneticam solvi jussit, et in aqua, quam benedixit, lavari. Lota est, et sanata est. lteram quoque in Saballo regione Ulydiae, membra propria dentibus laniantem, orando et tangendo curavit. Amentem hominem, multa praedicentem futura, amici et propinqui adducunt ad Dei hominem, vinctum funibus fortiter, quod fortem ad nocendum rabies ipsa fecisset, et terribilem valde. Orat Malachias; et incontinenti aeger sanatur, et solvitur. Factum est hoc loco quodam, cujus nomen tacemus, quod nimis barbarum sonet, sicut et alia multa. Alio tempore in praefata civitate Lesmor puellam mutam parentes ejus in media platea 678 offerunt transeunti, cum multa supplicatione rogantes ut ei subvenire dignetur. Stat Malachias, et facta oratione, tan
Abbreviated transcription (Latin):
N illa regione aquilonaris partis hybernie iacebat in do¬
mo infirnius: nec dubium quin demonum malefitio capt
Nam quadam nocte audiuit eos loquentes : dicente altero
ad alterum. Uide ne miser iste. hypocrite illius stratum
stranen ue contingat: ⁊ sic effugiat manus nostras. Log¬
nouit hono quod malachiam loquerentur: quem non
multo ante. in eadem domo meminerat pernoctasse: et
adhuc stramen in loco. Sumptaq fidutia. ⁊ quo pocuit
conatu cepit repere: debilis corpore. sed fide fortis. Et ecce in
aere clamor ⁊ uociferatio. Prohibe eum. prohibe: Retine
cum retine: anitimus pedam. erum is quem porta¬
bat fides ⁊ desiderium euadendi: quanto plus clamabant
illi. canto magis genibus manibusq nitens ad reme¬
dium festinabat. Et perueniens ascendit lectulum: uo¬
lutatur instramine: audit ululatum plangentium.
heu. heu. ipsi nos prodiͤnus: decepti sumus. Et euasit. Et
dicto citius recessit ab eodemonum terror ⁊ horror quẽ

Expanded text:
 In regione aquilonaris partis Hiberniae jacebat infirmus in domo, nec dubium quin daemonum maleficio. Nam quadam nocte audivit eos loquentes, dicente altero ad alterum: « Vide ne miser iste hypocritae illius stratum, stramenve contingat, et sic effugiat manus nostras. » Cognovit homo, quod Malachiam loquerentur, quem non multo ante in eadem domo meminerat pernoctasse. Et adhuc stramen in loco: sumptaque fiducia, et quo potuit conatu, coepit repere debilis corpore, sed fide fortis. Et ecce in aere clamor et vociferatio: « Prohibe eum, prohibe; retine eum, retine: amittimus praedam. » Verum is quem portabat fides et desiderium evadendi, quanto plus clamabant illi, tanto magis genibus manibusque nitens, ad remedium festinabat. Et perveniens ascendit lectulum, volutatur in stramine, audit ululatum plangentium: « Heu, heu! ipsi nos prodidimus, decepti sumus, evasit. » Et dicto citius recessit ab eo daemonum terror et horror quem
Abbreviated transcription (Latin):
dicat n peulasphemare. Credrmus eñ uuiere usꝙ adbue.
Qusq ad hec tenꝑaluere peccatũ grande qd̵ percauir mn
sanctu certis tenporib tñ ferunt lunaticũ esse. priro
pbiete possessiones eũ rã ꝓ sui imbecillitete⁊ intitoreẽ
eas tenere nmnaluit. ⁊ pͥace ad locũ tuiꝰ rettcant redneor
nec renuit malachias y¬
post multã demuni
nec atioe paras obtetu.¬

Expanded text:
discat non blasphemare. Credimus eum vivere usque adhuc, et usque ad haec tempora luere peccatum grande, quod peccavit in sanctum: certis temporibus tamen ferunt lunaticum esse. Porro praedictae possessiones, cum jam pro sui imbecillitate et inutilitate eas tenere non valuit, in pace ad locum, cujus exstiterant, redierunt. Nec renuit Malachias post multam demum vexationem, pacis obtentu.
Abbreviated transcription (Latin):
inquit : ꝗs ñ nͥ ꝑ nos fieri debet cͥotͣ nos fieri ñ sinamꝰ.
Itaa eũ plurib quos suade ualut ꝯescendit ad loc uͭ. reꝑ¬
tum conuenit hominẽ dei: primus ipse dux ũbi. qui erat pͥnci¬
piũ u̾bi. mali O bone uir. quid tibi uisũ ẽ. nostris hãc inducere
regionib nouitatẽ: Scoti sumus: ñ galli. Que nã leuitas hec:
sũpcionis inchoare. qd ñ que as ñ dico ꝑficere. sed ñ uid̾e
dũ excedit: uĩcit uires. suꝑat facultates. Cessea. cessa: desi¬
ne ⁊ uesama hac. Alioqͥn nos ñ sinimus: ñ sust iemus. Hoc
dixit. ꝓdẽs qͥd uellet: ñ qͥd posset c̃sid̾ans. Nã de qͥb p̃sunebat
sec̃ adduxerat. uiło illo mutati sũt. ⁊ iã ñ ibant cũ illo.
did qũe uir sanctꝰ tota lib̾tate utẽs: nuser ĩquit. opus qd̾
ĩchoatũ uides ⁊ inuides. sine dubio ꝑficiet᷑. ꝑfectũ uide¬
bunt multi. Tu uͦ qͥa ñ iis ñ ndebis. ÷ qd̾ ñ uis. morieris:
atcendito tͥ. ne in pec¬
cato tuo moriaris. Ita x̃. Ille

Expanded text:
os fieri non sinamus. » Itaque cum pluribus, quibus suadere valuit, descendit ad locum, repertum convenit hominem Dei, primus ipse dux verbi, qui erat principium mali: « O bone vir, quid tibi visum est nostris hanc inducere regionibus novitatem? Scoti sumus, non Galli. Quaenam levitas haec? aesumptionis, inchoare quod non queas, non dico, perficere, sed nec videre dum excedit, vincit vires, superat facultates. Cessa, cessa, desine a vesania hac: alioquin nos non sinimus, non sustinemus. » Hoc dixit, prodens quid vellet, non quid posset considerans. Nam de quibus praesumebat, et secum adduxerat, viso viro, mutAd quem Vir sanctus, tota libertate utens: « Miser, » inquit, « opus, quod inchoatum vides, et invides, sine dubio perficietur; perfectum videbunt multi. Tu vero quia non vis, non videbis; et quod non vis, morieris: attendito tibi, ne in peccato tuo moriaris. » Ita est: ille
Abbreviated transcription (Latin):
nũ: Et ideo dedit ei dominꝰ uirtutẽ calcandi suꝑ serpentes. et
seorpiones: alligare reges eorñ in cõpedib ⁊ nobiles eorũ in
manicis ferreis. deniq audi qͥd sequit᷑.¬
s eui bencorensis monasterii cesserat possessiones. inꝗͣtus
beneficio: ex tẽ ⁊ deinceps insolentissime  semꝑ habuit ad¬
tib eiꝰ. At ñ impune hoc. Erat illi unicus filiꝰ. qͥ uintrator
pats audens aliqͥd ⁊ ip̃e ĩ malachiã: eodẽ anno mortuꝰ ÷
Mortuꝰ aut̃ sic. Uisũ ẽ malachie debere cõstrui inbencor

Expanded text:
num? Et ideo dedit ei Domiminus virtutem calcandi super serpentes et num? Et ideo dedit ei Domiminus virtutem calcandi super serpentes et scorpiones, alligare reges eorum in compedibus, et nobiles eorum in manicis ferreis. Audi denique quid sequat cui Benchorensis monasterii cesserat possessiones, ingratus beneficio, extunc et deinceps insolentissime semper se habuit adtibus ejus. At non impune hoc. Erat illi unicus filius, qui imitator patris, audens aliquid et ipse in Malachiam, eodem anno mortuus est. Mortuus autem sic. Visum est Malachiae debere construi in Be
Abbreviated transcription (Latin):
ditũ ñ inueniat. uł ñ ꝑueniat ad remotũ. Tu metas muser po
nis oracionib sc̃orũ: ħ ẽ oracio iacta sagita: ut fugias a facie arc̃
Quo ibis a spũ dei qui eã poitat ÷ qͦ a facie eiꝰ fugies: Deniq fu¬
gientẽ insequit᷑: inuenit latitantẽ. Erisq cetus ⁊ ñ uidens ut
meliꝰ uideas. ⁊ intelligas qm̃ durũ ẽ tͥ cõtͣ stimulũ calcit̾re.
Deniq senti uł nc̃ qͥa sagite potentis acute ꝑuenert̃ ad te:
que ⁊ si resilierũt a corde qͥa saxeũ est. ħ ñ ab oculis. Utinam
per fenestras saltẽ oculorĩ ꝑueniant usq ad cor ⁊ uexacio det ĩtel¬
lectũ recitati. Cerne̾ erat. saulũ denuo ad manꝰ tͣbi ⁊ duci ad anani
malachias usc ades ois esset. ut sit misertus ⁊ lupo. Diligent̾ ex
his adũte leccor. cũ quib habitatio malachie: quales pͥncipes.⁊
quales popłi. Quomͦ ñ is fuit frat̾ draconũ ⁊ socius strucio¬

Expanded text:
ditum non inveniat, vel non perveniat ad remotum. Tu metas ponis, ditum non inveniat, vel non perveniat ad remotum. Tu metas ponis, miser, orationibus sanctorum? Num est oratio jacta sagitta, ut fugias a facie arcus? Quo ibis a Spiritu Dei, qui eam portat, et quo a facie ejus fugies? Denique fugientem insequitur, invenit latitantem: erisque caecus et non videns, ut melius videas, et intelligas quoniam durum est tibi contra stimulum calcitrare. Denique senti vel nunc, quia sagittae potentis acutae pervenerunt ad te: quae etsi resilierunt a corde, quia saxeum est, sed non ab oculis. Utinam per fenestras saltem oculorum perveniant usque ad cor, et vexatio det intellectum caecitati. Cernere erat Saulum denuo ad manus trahi, et duci ad Ananiacepit visum, quod Malachias usque adeo ovis esset, ut si misertus et lupo. Diligenter ex his adverte, lector, cum quibus habitatio Malachiae, quales principes, et quales populi. Quomodo non et is frater fuit draconum, et socius struthio
Abbreviated transcription (Latin):
na discipuloꝵ suorũ. adit hominẽ: requirit iuĩctũ. negat᷑. Ꝙi ma¬
lachias. Inique ĩqͥt agis contͣ dominũ. ⁊ contͣ me. ⁊ contͣ te ipłũ:
pactũ p̾uaricans. Si dissimulas tii. sed ñ ego. Gedidit se homo
fidei mee: si contigat mori. ego ꝑdidi euͤ ego reus sangiunis eiꝰ.
Quid tͥ uisũ ẽ. me ꝓditorẽ. te p̃uaricatorẽ cõst uere. Noueris
ine donec lib̾et᷑. nichil gustaturũ: s neq istos. Sic locutꝰ ĩtrat
eccłiam: deũ oĩpotentẽ suis suorũq anxils genutib int̾pellat:
ut iniuste ad dictũ dignet᷑ eriꝑe de manu p̾uaricatoris ⁊ iniqui
Et eo die cũ nocte sequenti: in ieiunio ⁊ oracione ꝑstiterũt. Per¬
latũ ad regẽ qͥd fieret: ⁊ magis inde induratũ ẽ cor eiꝰ unde
emolliri debuerat. Init fugã ͥ ueritꝰ homo carnalis. ne si ꝓpe
remaneret. oiacionis ñ posset sustin̾e uͥtutẽ. qͣsi uero uel abscõ¬

Expanded text:
na discipulorum suorum, adit hominem, requirit vinctum; negatur. Et Mana discipulorum suorum, adit hominem, requirit vinctum; negatur. Et Malachias: « Inique, » inquit, « agis contra Dominum, et contra me, et contra te ipsum, pactum praevaricans: si dissimulas tu, sed non ego. Credidit se homo fidei meae: si contingat mori, ego prodidi eum, ego reus sanguinis ejus. Quid tibi visum est me proditorem, te praevaricatorem constituere? Noveris me, donec liberetur, nihil gustaturum, sed neque istos. » Sic locutus, intrat ecclesiam: Deum omnipotentem suis, suorumque anxiis gemitibus interpellat, ut injuste addictum dignetur eripere de manu praevaricatoris et iniqui. Et ea die cum nocte sequenti in jejunio et oratione perstiterunt. Perlatum ad Regem quid fieret; et magis inde induratum est cor ejus, unde emolliri debuerat. Init fugam, veritus homo carnalis, ne si prope remaneret, orationis non posset sustinere virtutem. Quasi vero vel abscon
Abbreviated transcription (Latin):
sumus p̾uaricati pactũ. tnͣsgressi maudatũ. Ita ⁊ hii infteto
negocio ad sua eque cõfusi repedauerũt. Duiulgatũ est u̾bũ per
uinuersã regionẽ. ⁊ benedicebãt deũ. qui cõp̃hudit sapientes in
astucia sua: ⁊ cõfringens cornua peccatorũ sublimauit cornu
regiꝰ: recãciliatꝰ est: ꝑ manũ malachie Nec enĩ regi satul
fidebat ille ut pacẽ cõ eo faceret. nisi mediante malachia: aut
quẽ rex eque reuetur. Nec imm̃ito ut post apparuit. Nã ⁊ factũ
securũ ⁊ minime iã cauentẽ sibi. captũ trusit in iuĩcła: odio
antiquo captꝰ plus ipse. Requirit᷑ homo asius de manu medi¬
atoris: nec enĩ aliud amici expectare qͣ. mort̾e. Quid facẽt ma¬
lachias: Non est qd̃ possit: nisi ut recurrat ad suũ illud solitũ u¬
nicũq locũ refugiũ. Cõ ergo excercitu foiti nimis. turba mag¬

Expanded text:
sumus praevaricati pactum, transgressi mandatum. » Ita et hi infecto sumus praevaricati pactum, transgressi mandatum. » Ita et hi infecto negotio, ad sua aeque confusi repedaverunt. Divulgatum est verbum per universam regionem: et benedicebant Deum, qui comprehendit sapientes in astutia sua, et confringens cornua peccatorum, sublimavit cornuRegi, reconciliatus est per manum Malachiae. Nec enim Regi satis fidebat ille, ut pacem cum eo faceret, nisi mediante Malachia, aut quem Rex aeque revereretur. Nec immerito, ut post apparuit. Nam factum securum, et minime jam caventem sibi, captum trusit in vincula, odio antiquo captus plus ipse. Requiritur homo a suis de manu mediatoris: nec enim aliud amici exspectare quam mortem. Quid faceret Malachias? Non est quod possit, nisi ut recurrat ad suum illud solitum unicumque refugium. Congregato exercitu forti nimis, turba mag
Abbreviated transcription (Latin):
rumꝰ illi quib aute pax fracta fuit. iniurie memores: neglet᷑o
pacto ⁊ p̾cepto malachie. tͣctauerũt de uice reddenda. Et cõgre¬
gati õnes munũ ibant ut inparatos p̾occuparent: reod̾ent ꝑin
apud eoiũ malũ qd̃ sibi ip̃i face̾ cogitassent. Et magno flumine
qd̾ uterat. facillime transuadato. Fliuuolo que ñ ꝓcul ab illo of¬
fend̾e retenti sũt. Neq eiũ iã fliuuolus s plane fluuius ingens
apparuit: uͥq sui tͣnsire uolentib tͣnsitũ negãs. Mirati õnes tantũ¬
nc̃ esse. tantillũ ante hac fuisse scientes: & loqͥ int̾ se. Unde inundacio ħ:
Aer serenus est. ñ fuit ybres nec proxime fuisse meminimus & si
multũ pliusset. qͣuis nostrũ unꝗͣ hactenus meminit inꝗͣ tacͥũq illu¬
uie ita intumuisse. ut oꝑiret t̾rã. sata. ⁊ pͣta ꝑuaderet᷑. Digitus
dei est iste: ⁊ dñs sepit uias nr̃as ꝓpt̾ sancaũ suũ malachiã. cuius

Expanded text:
rum illi, quibus ante pax fracta fuit, injuriae memores, neglecto rum illi, quibus ante pax fracta fuit, injuriae memores, neglecto pacto et praecepto Malachiae, tractaverunt de vice reddenda. Et congregati omnes in unum, ibant ut imparatos praeoccuparent, redderentque in caput eorum malum, quod sibi ipsi facere cogitassent. Et magno flumine, quod intererat, facillime transvadato, fluviolo, quem non procul ab illo offendere, retenti sunt. Neque enim jam fluviolus, sed plane fluvius ingens apparuit, ubique sui transire volentibus transitum negans. Mirari omnes tantum nunc esse, tantillum antehac fuisse scientes, et loqui inter se: « Unde inundatio haec? aer serenus est, imbres non sunt, nec proxime fuisse meminimus. Et si multum pluisset, quis nostrum unquam hactenus meminit in quantacumque illuvie ita intumuisse, ut operiret 684 terram, sata et prata pervaderet? Digitus Dei est iste, et Dominus sepit vias nostras propter sanctum suum Malachiam, cujus
Abbreviated transcription (Latin):
dendũ eos. & ecee sps mendgt in ore quouĩda uirorit qͥ etꝰ
decuꝑet. Et occurũt illis in ua uiri nũciantes facta irrup¬
cione ii fios ipsorũ ab adusaris. more gladii consumi oĩa
diripi bona eouir̃ uxores ꝙͦ ac liberos tolli :⁊ ab duci. his
audit is reu̾si sũt festinant̃. Sequebant᷑ ultimi pͥmos q
iurs aut qͥo accid̾it nescientes. Hec eñi omnes audierat¬
uros loqu̾etes. bũꝙ uenisset ⁊ inueniset nichil horũ que
nuncita erãt: confusi sũt. dep̾hensi in malicia sua. Et cognoues¬
rũt spiritui erroris se tͣditos ꝓpt̾ nũciũ malachie. quẽ decepe¬
runt. ⁊ nom̃ ip̃iꝰ qd sp̃uerũt. Pporro episcopꝰ audiens frustra¬
tos ꝓditores in miqͥtate sua ꝗͣ cogitauerant. c̃ gaudio reme¬
ciens malachias eiꝰmodi occasione pacẽ esse tͣbatã. nactꝰ opor¬
tunũ tenpꝰ. pacẽ ꝑ semet ĩt̃ ip̃os denuo reformare curauit.
 forniare reformatã: datis ⁊ receptis altrĩsecꝰ fide ⁊ iuramũto. ue¬

Expanded text:
dum eos: et ecce spiritus mendax in ore quorumdam virorum, qui eos deciperet. Et occurrerunt illis in via viri, nuntiantes, factam irruptionem in terras ipsorum ab adversariis: in ore gladii consumi omnia, et diripi bona eorum, uxores quoque ac liberos tolli et abduci. His auditis, reversi sunt festinanter. Sequebantur ultimi primos, quo irent, aut quid acciderat, nescientes. Nec enviros loquentes. Cumque venissent, et invenissent nihil horum quae nuntiata erant, confusi sunt, deprehensi in malitia sua. Et cognoverunt spiritui erroris se traditos propter nuntium Malachiae quem deceperunt, et nomen ejus quod spreverunt. Porro episcopus audiens frustratos proditores in iniquitate sua quam cogitaverant, cum gaudio reme acciderant sibi. 59. Sciens Malachias ejusmodi occasione pacem esse turbatam, nactus opportunum tempus, pacem per semet inter ipsos denuo reformare curavit, et firmare reformatam, datis et receptis altrinsecus fide et juramento. Ve
Abbreviated transcription (Latin):
uerbũ enis uiuũ ⁊ efficax esse: ĩt̾fecit inquit filium
meũ. Et iusti gante diabolo. tanto furore exarsit i illũ:
ut corã duce ⁊ maiorib Glidie. falsitatis ⁊ menda e
arguere ñ uereret᷑ homine qͥ ueracissimus esset uerttaris
⁊ discipulus ⁊ amator ⁊ cõuiciũ intulit: simiã appellans.
&s malachias quid̃ doctuis ñ redd̾e maledictũ ꝓ maledic¬
to. obmutuit ⁊ ñ aꝑuit os suũ: dũ consisteret peccator
adu̾sus eũ. Sed ñ dominus oblitͦs sermonis sui quẽ dix̃at.
michi uindittã: ego ret:ibuanr Cade dre doniã rouerfus homo
uet imngur esfrens temeritatẽ pio ultore quo mõt asalteu

Expanded text:
erbum ejus vivum et efficax esse: « Interfecit, » inquit, « filium meum. » Et instigante diabolo, tanto furore exarsit in illum, ut coram duce et majoribus Ulydiae falsitatis et mendacii arguere non vereretur hominem, qui veracissimus esset, veritatis et discipulus, et amator: et convicium intulit, simiam appellans. Et Malachias quidem doctus non reddere maledictum pro maledicto, obmutuit, et non aperuit os suum, dum consisteret peccator adversus eum. Sed non Dominus oblitus sermonis sui, quem dixerat: Mihi vindictam, et ego retribuam . Eadem die domum reversus homo, luit linguae effrenis temerit
Abbreviated transcription (Latin):
sanctiopa lus qulite site orando lustrare. Et̃i esdepũ de
altari b tubi toaroere cospieuĩt. ambo enĩ iuderũ u¬
sone hãs magnã. ⁊ ãbo mirati sũt. Et malachias in¬
tollieses signũ ese magni meriti illiꝰ. uł illorũ qeoris
sub attari io corꝑa requiescent: curres.⁊ le medũs
lan mis un mgeni & pansis brachis sacra aupler ulr
ararauio ili fec̾it. quid ue senserit. nemo qui sciat
s qd̾ ãpliꝰ solito celesti igne succensus ex illo igne er¬
erit ar qui cũ eo tũc erãt reor neminẽ ei se qͥnes¬
ciat. hic dicta sũt. pauca quidne de pluribi ma¬

Expanded text:
trare: et ecce unum de altaribus subito ardere conspiciunt. Ambo enim viderunt visionem hanc magnam, et ambo mirati sunt. At Malachias intelligens signum esse magni meriti illius, vel illorum, quorum sub altari illo corpora requiescerent, currens, et se mediislammis, expansis brachiis sacram amplexatus est aram. Quid ibi fecerit, quidve senserit, nemo qui sciat: sed quod amplius solito, coelesti igne succensus ex illo igne exierit, fratrum qui cum eo tunc erant, reor neminem esse qui nesciat. 66. Haec dicta sunt, pauca quidem de plurib
Abbreviated transcription (Latin):
chieam ꝓpħ̃ie spm̃ habuisse. Non solum: auteni: sed
et in eo quod subuicturi sumus
gm sacram̃ta offerret. ⁊ appropiasfet et diaconus fac¬
turꝰ aliqͥd ꝓ officio suo. intuitꝰ eũ sac̃dos ĩ gemuit.
qd̃ sensisiet penes illũ latere qd̾ ñ cõtieniret. Pacto
sacrificio. secreto ꝑcũctatꝰ est de cõsciencia sua com¬
fessus ẽ. ⁊ ñ negauit. illusũ sibi ꝑ sonmũ nocta ip¬
sa. Cui inuingẽs penitenciã: ñ debueras ĩquit hodie
ministrasse. s uerec̃de te subtͣhere sac̾s. ⁊ deferre tan¬
tis tãꝙ diuinis milt̾iis: ut hac humilitate purgat᷑
uice sacrificante illo ⁊ orante hora sac̾rificii ea
quioe sancttate ⁊ purcate cordis qna sont erit: altanti dlaco¬
nouisa nst cola a mtrare ⁊ fenesta harita emre bus¬

Expanded text:
iae spiritum habuisse; non solum autem, sed et in eo, quod subjuncturi sumus. 65. Cum Sacramenta offerret, et appropiasset ei diaconus, facturus aliquid pro officio suo, intuitus eum sacerdos, ingemuit, quod sensisset penes illum latere quod non conveniret. Peracto sacrificio, secreto percunctatus de conscientia sua, confessus est, et non negavit illusum sibi per somnium nocte ipsa. Cui injungens poenitentiam: « Non debueras, » inquit, « hodie ministrasse; sed verecunde te subtrahere sacris, et deferre tantis tamque divinis mysteriis, ut hac humilitate purgatuslia vice sacrificante illo, et orante hora sacrificii, ea quidem sanctitate et puritate cordis, qua solitus erat, astanti diacono visa est columba intrare per fenestr
Abbreviated transcription (Latin):
chiaᷤ: fiat inqͥt. Tũc exp̃c cõuocatis pardib. dic̾tat
forĩ pacis᷑ acqͥescũt recõciliant᷑ ad inuiẽ. fide
hinc inde data pax stabilitur ⁊ sic dimisit eos. At pars una
uidens hostes factos securos. ĩparatos ess  qͥppe qui pace fac¬
ta mali nichil suspicarent᷑ loquebant᷑ mutuo: ⁊ dicebat
homo ad ꝓximũ suñ. Quid uoluimꝰ face᷑ Uictoria ꝑ̃ ma¬
nibͦ ẽ: ⁊ ultio de inͥmicis. Et ceꝑe insequi illos. Innot̾uit
ep̃o qd̵ fiebat. ⁊ accurrẽs conuenit ducẽ eoꝵ suꝑmi
quitate ⁊ doloͬ s sp̃tus ab illo ẽ. Inuocauit nom̃ mala¬
chie adu̾sus eũ. ⁊ nichilipendit Irridẽsq ep̃m: putas ne
inqͥt. prapt̾ te amitere debeamus malefactores nostroᷤᷤ
quos deus tͣdidit in manꝰ nostras. Et recordatꝰ. u̾bi sui
ep̃s qd habuerat cũ malachia: fles ⁊ eiulans u̾so putai
ad monasteriũ eiꝰ ubi es ait homo dei. uͥ es Nonne ħ
est pat̾ mi qd̾ tͥ dicebã : hu hu ueni ut facere bonĩt ñ

Expanded text:
Fiat, » inquit. Tunc episcopus convocatis partibus, dictat formam pacis: acquiescunt, reconciliantur ad invicem; fide hinc inde data, stabilitur pax: et sic dimisit eos. At pars una videns hostes factos securos, imparatos esse, quippe qui pace facta mali nihil suspicarentur, loquebantur mutuo, et dicebat homo ad proximum suum: « Quid voluimus facere? Victoria prae manibus est, et ultio de inimicis. » Et coepere insequi illoducem eorum super iniquitate et dolo, sed spretus ab illo est. Invocavit nomen Malachiae adversus eum, et nihili pendit: irridensque episcopum, « Putasne, » inquit, « propter te amittere debeamus malefactores nostros, quos Deus tradidit in manus nostras? » Et recordatur verbi sui episcopus, quos habuerat cum Malachia, flens et ejulans, verso vultu ad monasterium ejus: « Ubi es, » ait, « homo Dei? ubi es? Nonne hoc est, pater mi, quod tibi dicebam? Heu, heu, veni, ut facerem bonum, et non
Abbreviated transcription (Latin):
flagitant: ut pociꝰ respic̾e dignet᷑ suꝑ sterilitatẽ insule sue.
Qui eũ respond̾et seminime ad hoc uenisse. hominũ magis a
ꝑiciũ desid̾are capt᷑am: uidẽs tam̃ fidẽ eorũ. flexis in litore geni¬
b orauit. ad dominũ. ut licet indignis indultũ olĩ beneficiũ
tanta fide repetentib ñ negaret. Ascendit or̃o
sa popło t̾re ꝑseuerãs: usq in hodiernũ diem. Quid mirũ sio¬
racio iusti que penetrat celos penetrauit abissołri de ꝓfu̾do
maris tantas pisciũ copias. euocauit:
enerũt aliqñ tres ep̃i in uillã focͥart
locũ natiuitatis brigide uͥginis ⁊ unꝰ erat malachi¬
as Ao quẽ prbr qui hospicio s sꝑas eos: quid faciã inquit pi
ces ñ habeo: Quo respondente ut quereret a piscatoribuł. bi
tores ꝓrsus diffisi eciã arti sue renũciauerũt. Et ille. Precp

Expanded text:
flagitant, ut potius respicere dignetur super sterilitatem insulae suae. flagitant, ut potius respicere dignetur super sterilitatem insulae suae. Qui cum responderet se minime ad hoc venisse, 682 hominum magis, quam piscium desiderare capturam; videns tamen fidem eorum, flexis in littore genibus, oravit ad Dominum, ut, licet indignis, indultum olim beneficium tanta fide repetentibus non negaret. Ascendit oratisa populo terrae perseverans usque in hodiernum diem. Quid mirum, si oratio justi, quae penetrat coelos, penetravit abyssos, et de profundo maris tantas piscium copias evocavit? 56. Venerunt aliquando tres episcopi in villam Fochartlocum nativitatis Brigidae virginis: et quartus erat Malachias. Ad quem presbyter qui hospitio susceperat eos: « Quid faciam, » inquit, « non habeo? » Quo respondente, ut quaereret a piscatoribus: « Btores prorsus diffusi, etiam arti suae renuntiaverunt. » Et ille: « P
Abbreviated transcription (Latin):
ir scd̾m scłm honorabił. scd̃m dñi timoratꝰ. ueni¬
ens  ad malachiã. questꝰ est ei suꝑ sterilitate ani¬
me sue. supplicans ut sibi obtin̾et aoĩpotente deo grãm
pene continuos exitus aquarũ deduxerũt ocłi euis: ut illud script᷑e
ei posse aptari uideret᷑. fons ortot: puteus aquarũ uuenaũ.
st infula maris in hyb̾nia ab olim fecũda piscir̾ ⁊ ma¬
re ibi piscosũ ualde. Peccatis ut c̾redit᷑ habitanciũ ad ẽpta
copia solita. que multos habebat filios ĩfirmata esti ⁊ a tanta
funditꝰ sui cõmoditate emarcuit. Dolentib aocolis ⁊ iacturã
qͣuem popłis egre ferentib reuelatũ est cuidã mulieri. p̃cib
malachie posse asferri remediũ. Ioq innotuit õĩbus. ipsa ꝓtade¬
te. Nuitu dei c̃tigit adesse malachiã. Dũ enĩ cireiuret ⁊ reple¬
ret euangłio regionẽ diũtit illuc ut ⁊ ipsis eand̃e grãm in¬
ꝑtiret. At barbari qͥb erat maior cura de piscib õni instaneu

Expanded text:
ir secundum saeculum honorabilis, secundum Deum timoratus, veniens ad Malachiam, questus est ei super sterilitate animae suae, supplicans ut sibi obtineret ab omnipotente Deo gratiantos exinde, et pene continuos exitus aquarum deduxerunt oculi ejus, ut illud Scripturae ei posse aptari videretur: Fons hortorum, puteus aquarum viventium . Est insula maris in Hibernia, ab olim fecunda piscium: et mare ibi piscosum valde. Peccatis, ut creditur, habitantium adempta copia solita, quae multos habebat filios, infirmata est, et a tanta funditus sui commoditate emarcuit. Dolentibus accolis, et jacturam gravem populis aegre ferentibus, revelatum est cuidam mulieri, precibus Malachiae posse afferri remedium: idque innotuit omnibus, ipsa prodente. Nutu Dei contigit adesse Malachiam. Dum enim circuiret, et repleret Evangelio regionem, divertit illuc, ut et ipsis eamdem gratiam impertiret. At barbari, quibus erat major cura de piscibus, omni instantia
Abbreviated transcription (Latin):
ris diceres patrie natũ. ñ sibl. Si m oeres hominẽ solũ
tibrbaciones uersabat᷑ i tuebls sine ocio tempꝰ qd̾ ocio
dederat Er ansigebeit. auomͣ dciosus: quando exercebatur
in nstificacionib dñi ħa s ĩ habebat tempus liberũ a necessi
di studio. m ipso ocio cõtenplandi Sermo lli ir demnpi oeii.
dut serus ant muilis aspeet᷑ ant officiosus ant denuissusrito
hibitꝰ int᷑ se hempe q̃dͥ ñ ine̾ dioeri lañoi duct ur ul lapien¬

Expanded text:
ris, diceres patriae natum, non sibi. Si videres hominem solum, ris, diceres patriae natum, non sibi. Si videres hominem solum, turbatione versabatur in turbis: sine otio tempus, quod otio dederat, transigebat. Quomodo otiosus, quando exercebatur in justificationibus Domini? Nam etsi habebat tempus liberum a necessitdi studio, non ipso otio contemplandi. Sermo illi in tempore otii aut serius, aut nullus. Aspectus ejus aut officiosus, aut demissus, et cohibitus intra se
Abbreviated transcription (Latin):
nenrinr ex ꝑanso om̃ib grenuo pietatis. de quaet
trbulacione clamiaret ad en ꝓpria repuetabathni¬
ue batiu nit eripiens inoꝑes ⁊ reprimeus fortes. eõfiue¬
iralcenoo peccaret iuxta ilud d psasmo: irascntimi e¬
nolite paccarenõ ia illi s iose animo domina batͤ
Et suimet potis Sanc uictor sui: ita suꝑari nͣ. pote¬
rat. Ira eius: in manu eiꝰ. uocata ueniebat eriens ñ
exũp̾ensꝰntai. ñ impec ferebat᷑ Nũ urebat᷑ illa. sed
utebat᷑ M agna illi tã in hoc quã in cuncas utriusꝙ
Uominis sui motib regendis uł eohibendif censure
diligencia: ⁊ eircũspectio multa. Nõ enĩ ita oibus itẽ¬
debat ut se solũ exponeret. solũ eure: ex ciꝑet geuerali
Etat ⁊ sili sollieitus se ipsũ eustodiebat. sta d̾emq totus sũuꝰ
q̃ totus ꝯm̾iũ erat. ut nec caritas a custodia sui. nec ꝓprictaᷤ
ab utilltate eõmuni eñ impedirẽ uł rẽt̾ardare ĩ aliqͥlo iude¬
rctsi uoeres homine mediss ĩmersũ turbis. & impliciũ cu¬

Expanded text:
so omnibus gremio pietatis. De quacunque tribulatione clamaretur ad eum, propriam reputabat: nivebatur, ut eripiens inopes, et reprimens fortes, consuleirascennolite peccare , non ira illi, sed ipse animo dominabatur. Erat suimet potis. Sane victor sui, ira superari non poterat. Ira ejus in manu ejus. Vocata veniebat, exiens, non erumpens; nutu non impetu ferebatur. Non urebatur illa, sed utebatur. Magna illi tam in hoc, quam in cunctis utriusque hominis sui motibus regendis vel cohibendis, censurae diligentia, et circumspectio multa. Non enim ita omnibus intendebat, ut se solum exponeret, solum curae exciperet generali. Erat et sui sollicitus. Seipsum custodiebat. Ita denique totus suus, et totus omnium erat, ut nec charitas a custodia sui, nec proprietas ab utilitate communi eum impedire vel retardare in aliquo videretur. Si videres hominem mediis immersum turbis, et implicitum cu
Abbreviated transcription (Latin):
tedesfende con aret errore malachia c̃tra disputante⁊ coeur¬
cente. sudicio õniũ suꝑatꝰ. de cõuentu cõfusus quidẽ exeift deom
pis et heraũso elero: cũ ñ asquiescet contumatiba atyera
cum ecce subita correptꝰ infirmitate stęnͣt gradũ. uiribq de¬
ficiens eodẽ loco iactat se suꝑ solũ aneilus. ⁊ fessus. Forte inci¬
dens in id loci uagabundus insanus offendit homuinẽ: qͥd nã
ibi agat ꝑcunctat᷑. Respondet gͣui se infirmitate teneri.
ꝯ neq ꝓced̾e neq redire ualentẽ. Et ille. int̾a lnfirmitas
ista haud alia inqͥt: qua ipsa mors ẽ. Hoc autẽ ñ dixit a
semet ipso: sed pulchre d̾s ꝑ insanĩ corripuit eũ q sanꝰ
acqͥesce̾ noluit cosiliis sensatoiũ. Et addit. Reu̾tẽ domumꝰ
ego te iuuabo. Deniq ipso duce reu̾tit᷑ in citatẽ: redit a
cor ⁊ ad misericordiã domim. Eadẽ hora accit᷑ episcopꝰꝰ ag¬
noscit᷑ ueritas abicit᷑ error̾ cõfessus reatũ ab soluitur:

Expanded text:
fendere conaretur errorem, Malachia contra disputante et convincente, judicio omnium superatus, de conventu confusus quidem exiit, sed non pis et universo clero, cum non acquiesceret, contumaci anathema cum ecce subita correptus infirmitate, sistit gradum, viribusque deficiens, eodem loco jactat se super solum anhelus et fessus. Forte incidens in id loci vagabundus insanus quidam, offendit hominem, quidnam ibit agat percontatur. Respondet gravi se infirmitate teneri, et neque procedere, neque redire valentem. Et ille: « infirmitas ista haud alia, » inquit, « quam ipsa mors est. » Hoc autem non dixit a semetipso; sed pulchre Dominus per insanum corripuit eum, qui sanis acquiescere noluit consiliis sensatorum. Et addit: « Revertere domum, ego te juvabo. » Denique ipso duce revertitur in civitatem; redit ad cor, et ad misericordiam Domini. Eadem hora accitur Episcopus, agnoscitur veritas, abjicitur error. Confessus reatum absolvitur,
Abbreviated transcription (Latin):
ad hoc inquit tibi illam tuli ut hanc peruaderes: exi ⁊ ab
ea. paret: sed repetit priorem. Qua denuo pilsus: recurrit in
alteram. Ita per aliquod spatium alternatim uerabat illas:
hinc inde refugiens. Tunc sanctus indignans sibi illusi a
temone. colligensq sp̃m infremuit: ⁊ docis uiribus fidei
facto impetu in aduersarium. ab utraq fugauit: quidem nõ
minus ueratum his quas uerauerat ipse. Ceterum quod
moram fecit sancto. non putes lector fuisse uirtutis eius.
sed dispensationis diuine: ut uidelicet ex hoc manifestior
fieret ⁊ maligni presentia.⁊ uictoria malachie. deniq audi
quid alibi fecerit: non autem per presentiam suam. Et utio
potuit presens: quod absens ualuit.

Expanded text:
ad hoc, » inquit, « tibi illam tuli, ut hanc pervaderes: exi et ab ad hoc, » inquit, « tibi illam tuli, ut hanc pervaderes: exi et ab ea. » Paret, sed repetit priorem. Qua denuo pulsus, recurrit in alteram. Ita per aliquod spatium alternatim vexabat illas, hinc inde refugiens. Tunc sanctus indignans sibi illudi a daemone, colligensque spiritum, infremuit, et totis viribus fidei facto impetu in adversarium, ab utraque fugavit, et quidem non minus vexatum his, quas vexaverat ipse. Caeterum quod moram fecit sancto, non putes, lector, fuisse virtutis ejus, sed dispensationis divinae: ut videlicet ex hoc manifestior fieret et maligni praesentia, et victoria Malachiae. Denique audi quid alibi fecerit, non autem per praesentiam suam. Et utique potuit praesens, quod absens valuit.
Abbreviated transcription (Latin):
iste pro peccatis eorum altaria cumulat uotis hostiisq paci¬
ficis. Illi alta palatia engunt. turres ac menia ad celos leuãt.
mala chias non habens ubi caput reclinet. opus facit euan¬
geliste. Illi equos ascendunt cum turba hominum gratis
manducantium panem ⁊ non suum: malachias septus
sanctorum fratrum collegio pedes cutuit. portans panes
angelorum quibus satiat animas esurientes. Illi plebes
ne agnoscunt quidem: iste erudit. Illi potentes et
trrannos honorant: iste punit. Ouirum apostolicũ
quem tot ⁊ talia nobilitant signa apostolatus sui.
Quid ergo mirum si mira est operatus. si mira¬
bilis ipse: Immo uero non ipse. S dẽ in ipso.
alioquin tues dẽ inquit qui faeis murabilia.¬
rat mulier in ciuicate culratim demon̾um habens.
exit. Sed non dum exsaturata nequitia eius: miseram inua¬
dit mulierculam que forte propter assisteret. Sͬ malachias. Nõ

Expanded text:
iste pro peccatis eorum altaria cumulat votis, hostiisque paciiste pro peccatis eorum altaria cumulat votis, hostiisque pacificis. Illi alta palatia erigunt, turres ac moenia ad coelos levant; Malachias non habens ubi caput reclinet, opus facit evangelistae. Illi equos ascendunt cum turba hominum gratis manducantium panem, et non suum; Malachias septus sanctorum fratrum collegio, pedes circuit, portans panes Angelorum, quibus satiet animas esurientes. Illi plebes ne agnoscunt quidem: iste erudit. Illi potentes et tyrannos honorant: iste punit. O virum apostolicum, quem tot et talia nobilitant signa apostolatus sui! Quid ergo mirum, si mira est operatus, sic mirabilis ipse? Imo vero non ipse, sed Deus in ipso. Alioquin tu es Deus, inquit, qui facis mirabiliarat mulier in civitate Culratim  al. cultatim, exit. Sed nondum exsaturata nequitia ejus, miseram invadit mulierculam, quae forte prope assisteret. Et Malachias: « Non
Abbreviated transcription (Latin):
bus ituitans paulura manducat ut euangh
Illi factum ͥ questum estimant pietaten: malachias here¬
ditate uendicat sibi opus et onus. Illi farles se credunt. si
dilatauerint terminos suos: malachias indilatanda caritate glo¬
riatur. Illi congregant in horrea. ⁊ dolia replent. unde onerent
mensas: malachias colligit in deserta ⁊ solitudines. unde imple¬
at celos. Illi cum accipint decimas ⁊ primitias ⁊ oblationes.
insuper ⁊ de cesaris benedictiõe delonea ⁊ tributa ⁊ alios red¬
ditus infinitos. solliciti sunt nichilominus quid mandu¬
cent. aut quid bibant: malachias nichil horum habens mul¬
tos tamen locupletat de prompeuario fidei. Illis nec cupiditatis
nec sollicitudinis ullus est finis: malachias cupiens nichil.
non nouit tamen cogitare de crastino. Illi a pauperibus ex¬
gunt quod dent diuitibus: iste sollicitat diuites pro pau¬
peribus sustentandis. Illi marsupia uacuant subditorum:

Expanded text:
chias imitans Paulum, manducat ut evangelizet. chias imitans Paulum, manducat ut evangelizet. Illi fastum et quaestum aestimant pietatem: Malachias haereditate vindicat sibi opus et onus. Illi felices se credunt, si dilataverint terminos suos: Malachias in dilatanda charitate gloriatur. Illi congregant in horrea, et dolia replent, unde onerent mensas: Malachias colligit in deserta et solitudines, unde impleat coelos. Illi, cum accipiant decimas, et primitias, et oblationes, insuper et de Caesaris beneficio telonia, et tributa, et alios redditus infinitos, solliciti sunt nihilominus, quid manducent, et quid bibant: Malachias nihil horum habens, multos tamen locupletat de promptuario fidei. Illis nec cupiditatis, nec sollicitudinis ullus est finis; Malachias 677 cupiens nihil, non novit tamen cogitare de crastino. Illi a pauperibus exigunt quod dent divitibus: iste sollicitat divites pro pauperibus sustentandis. Illi marsupia vacuant subditorum:
Abbreviated transcription (Latin):
suis suorumq ferebat. unde se ⁊ eos qui secum laborabãt
in opere ministerii sustentaret. Porro si interdum quies¬
cere oporteret. in sanctis hoc faciebat locis: que ipse per
hyberniam sparserat uniuersam. Apud̾ quos uero moram
facere libuisset. illorum se conformauit moribus ⁊ obser¬
uantiis: communi contentus uita ⁊ mensa. Non fuit
in uictu. non fuit in uestitu.in quo potusset malachi¬
as dinosci inter ceteros fratres: in tantum quo maior ess
humiliauit se in omnibus. Deniq cum exiret ad prt¬
dicandum. cum peditibus pedes ⁊ ipse ibat: episcopus
⁊ legatus. forma apostolica hec: ⁊ inde magis mira in
malachia. quo rara nimis in aliis. Uerus ꝓ fecto heres
quomodo diuidat hereditatem cum fratribus suis:
eque nepotibus apostolorum. Illi dominancur in
clero: iste dum esset liber ex omnibus. omnium se
seruum fecit. Illi aut non euangelizantes man¬
ducant aut euangelitant ut manducent: mala¬

Expanded text:
suis suorumque ferebat, unde se et eos qui secum laborabant, suis suorumque ferebat, unde se et eos qui secum laborabant, in opere ministerii sustentaret. Porro si interdum quiescere oporteret, in sanctis hoc faciebat locis, quae ipse per Hiberniam sparserat universam: apud quos vero moram facere libuisset, illorum se conformavit moribus et observantiis, communi contentus vita et mensa. Non fuit in victu, non fuit in vestitu, in quo potuisset Malachias dignosci inter caeteros fratres: in tantum, cum major esset, humiliavit se in omnibus. 44. Denique cum exiret ad praedicandum, cum peditibus pedes et ipse ibat, episcopus et legatus. Forma apostolica haec: et inde magis mira in Malachia, quo rara nimis in aliis. Verus profecto apostquomodo dividat haereditatem cum fratribus suis, aeque nepotibus Apostolorum. Illi dominantur in clero: iste dum esset liber ex omnibus, omnium se servum fecit. Illi aut non evangelizantes manducant, aut evangelizant ut manducent: Mala
Abbreviated transcription (Latin):
cu.⁊ uultu: deniq uultus hilaritatem nec fuscauit
meror: nec leuigauit risus. Tocum in eo disciplinatũ.
totum insigne uirtutis: perfectionis forma. Ser om¬
nia senus. s non absterus. Remissus interdum: dissolu¬
tus nunquam Negligens nichil: ⁊ si pro tempore mul¬
ta dissimulans. Quietus sepe: sed minime aliquando oc¬
osus. A die primo conuersionis sue usq ad extremum
uite sue: p̃toprio uixit. Non seruos. non ancillas. non
ullanos. non uillas. non deniq quiequam reddituum
ecclesiasticorum. secularium ue: uel in ipso habuit episco¬
patu. Mense episcopali uichil prorsus constitutum.i
assignatum: unde episcopus uiueret. Nec enim uel do¬
mum propriam habuit. Erat autem pene incessanter
cirtuens parrochias omnes: euangelio aiuens seruiens
⁊ de euangelio uiuens. sicut constituit ei dominus: dig¬
nus est niquiens operarius mercede sua. Nisi frequentiᷤ¬
quod ipsum euangelium sine sumptu ponens. de laborib

Expanded text:
tu, vultu? Denique vultus hilaritatem nec fuscavit tu, vultu? Denique vultus hilaritatem nec fuscavit moeror, nec levigavit risus. Totum in eo disciplinatum, totum insigne virtutis, perfectionis forma. Per omnia serius, sed non austerus. Remissus interdum, dissolutus nunquam. Negligens nihil, etsi pro tempore multa dissimulans. Quietus saepe, sed minime aliquando otiosus. A die primo conversionis suae usque ad extremum vitae, sine proprio vixit. Non servos, non ancillas, non villas, non viculos, non denique quidquam redituum ecclesiasticorum saeculariumve, vel in ipso habuit episcopatu. Mensae episcopali nihil prorsus constitutum, vel assignatum, unde Episcopus viveret. Nec enim vel domum propriam habuit. Erat autem pene incessanter circuiens parochias omnes, Evangelio serviens, et de Evangelio vivens sicut constituit ei Dominus: Dignus est, inquiens, operarius mercede sua . Nisi quod frequentius ipsum Evangelium sine sumptu ponens, de laboribus
Abbreviated transcription (Latin):
t quecumq promulgauerit tanquam celitus edita accep¬
tantur. tenentur. scripto mandantur. ad memoriam poste¬
rorum. Quid ni celitus missa crederentur. que tot cele¬
stia infirmant nuracula: Et ut fidem dictis faciam:
perstringam non nulla paucis. Quis enim cuncta enu¬
meret: Quamquam libentius fateor imitandis im¬
mum ⁊ maximum miraculum quod dedit. ipse erat. t
enim caceam interiorem hominem eius. cuius pulcri¬
tudinem. fortitudinem. puritatem. satis indicabant mo¬
res ipsius ⁊ uita: ipsum eiteriorem ita uno semper mo¬
do. ipsoq modestissimo ⁊ decentissimo gessit: ut nil pror¬
sus appareret in eo. quod posset intuentes offendere. Et
quidem qui non offendit in uerbo. ille perfectusuir.
at uero in malachia. quis unquam etiam sicuriosius
obseruauerit: deprehendit ociosum non dico uerbum.s
nutum: Quis manum. pedem. ue mouentem frustra:
Immo quid non edificans in eius incessu. aspectu. habi¬

Expanded text:
et quaecumque promulgaverit, tanquam coelitus edita accepet quaecumque promulgaverit, tanquam coelitus edita acceptantur, tenentur, scripto mandantur ad memoriam posterorum. Quidni coelitus missa crederentur, quae tot coelestia confirmant miracula? Et ut fidem dictis faciam, perstringam nonnulla paucis. Quis enim cuncta enumeret? Quanquam libentius, fateor, imitandis immum et maximum miraculum, quod fecit, ipse erat. Ut enim taceam interiorem hominem ejus, cujus pulchritudinem, fortitudinem, puritatem satis indicabant mores ipsius et vita, ipsum exteriorem ita uno semper modo, ipsoque modestissimo et decentissimo gessit, ut nil prorsus appareret in eo, quod posset offendere intuentes. Et quidem qui non offendit in verbo, ille perfectus est vir . At vero in Malachia quis unquam, etiamsi curiosius observarit, deprehendit otiosum, non dico verbum, sed nutum? Quis manum, pedemve moventem frustra? Imo quid non aedificans in ejus incessu, aspectu, habi
Abbreviated transcription (Latin):
exultatione uniuerse terre. Uerumptamen non sapit honor:
opus exercetur legationis. Multis in locis celebrantur con¬
uentus multi: ne qua regio. seu portio regionis. legationis
fructu ⁊ utilitate fraudetur. Seminatur super omnes
aquas. non est qui se abscondat ab opera sollicitudinis eiꝰ.
Non senis. non etas. non conditio. non professio reputat᷑.
biq semen spargitur salutare: ubiq intonat tuba celestis.
biq discurrit. ubiq irrumpit: euaginato gladio lingue
ad faciendam uindictam innationibus. increpationes in po¬
pulis. Cerror eius super facientes mala. Clamat iniquis. no¬
lite inique agere: et delinquentibus. nolite exaltare corni
Religio ubiq plantatur : propagatur. fouetur. Oculi eiꝰ
super eos: ⁊ cura eius ad necessitates eorum. In consiliis que
passim celebrantur repetunturꝰ antique traditiones. quas
tamen bonas fuisse constiterit: Abolitas uero sacerdotum ne

Expanded text:
exsultatione universae terrae. Verumtamen non sapit honor. exsultatione universae terrae. Verumtamen non sapit honor. Opus exercetur legationis: multis in locis celebrantur conventus multi, ne qua regio, seu portio regionis, legationis fructu et utilitate fraudetur. Seminatur super omnes aquas: non est qui se abscondat ab opera sollicitudinis ejus. Non sexus, non aetas, non conditio, non professio reputatur. Ubique semen spargitur salutare, ubique intonat tuba coelestis. Ubique discurrit, ubique irrumpit, evaginato gladio linguae ad faciendam vindictam in nationibus, increpationes in populis. Terror ejus super facientes mala. Clamat iniquis, Nolite inique agere; et delinquentibus, Nolite exaltare cornu . Religio ubique plantatur, propagatur, fovetur. Oculi ejus super eos, et cura ejus ad necessitates eorum. In conciliis, quae passim celebrantur, repetuntur antiquae traditiones, quas tamen bonas fuisse constiterit, abolitas 676 vero negligenti