comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
oĩa facias. scd̾m exenplar qd̃ tͥ ostensũ ẽ in monte.
F ode uisionis genere. id quodq qd̾ insaballino sitũ est. ante¬
qͣua fierez p̾ostensũ est illi: ñ modo orat orium sed mo
nasteriũ totũ.
ranseũte illo ꝑ quãd̃a ciuitatẽ. ⁊ multitudine magͥna
cõcurrente ad eũ: casu uidit iuuenẽ int̾ alios. iudendi
se curiosũ Ascend̾at lapidẽ. ⁊ stans suꝑ sũmos articulos extẽ¬
to collo occulis ⁊ animo intendẽs in eũ: quẽdã illi dexoro
⁊ qcheis eribebat. Nec latuit malachiã. sc̃o quidẽ spiritu
reuelante: uere ulũ uenisse ĩ spũ ⁊ nirtute ⁊achei dissimu¬
lauit tẽ tam̃. tacitꝰq ꝑtransũt sederui hospicio nocte ip¬
sa narrauit fratrib quomͦ illũ uidisset ⁊ qͥd p̾udisset
de illo. die aut̃ t̾cia en ille cũ iuro quod̃ nobili domino
suo. Qui aꝑiens uotũ ⁊ desid̾uĩ iuuenis regabat ut ase

Expanded text:
omnia facias secundum exemplar quod tibi ostensum est in monte . omnia facias secundum exemplar quod tibi ostensum est in monte . Eodem visionis genere id quoque, quod in Saballino situm est, antequam fieret, praeostensum est illi, non modo oratorium, sed et monasterium totum.ranseunte illo per quamdam civitatem, et multitudine magna concurrente ad eum, casu vidit juvenem inter alios videndi se curiosum. Ascenderat lapidem, et stans super summos articulos, extento collo, oculis et animo intendens in eum, quemdam illi de novo Zacchaeum exhibebat. Nec latuit Malachiam, sancto quidem Spiritu e, vere illum venisse in spiritu et virtute Zacchaei . Dissimulavit tunc tamen, tacitusque pertransiit. Caeterum in hospitio nocte ipsa narravit fratribus quomodo illum vidisset, et quid praevidisset de illo. Die autem tertia, en ille cum viro quodam nobili, domino suo: qui aperiens votum et desiderium juvenis, rogabat, ut a se
Abbreviated transcription (Latin):
arg̃enteos multos ñ reposuit s exposuit. Nã totũ munus der
ĩ dei opꝰ iubet expendi. Non suas ñ suorũ cõsid̾at necessitates :
s lactat cogitatsi suũ ĩ domino: ad quẽ utiq recurrendum
ñ dubitat quociens necessitas postularit.
ec dubiũ dei opus esf̃. quad deo reuelante malachias p̾iu
minus libent̾ assenciebat. Inde anxius dubiuisq qͥd ageret: ce¬
p̾it int̾ orandũ uehem̃ter inqͥrere. quid nã foret uoluntas dei
Et die quadã de ia regrediens. cũ iã loco a ꝓpiaret. pͥospexit emi¬
nus⁊ ec ce oiatorũ apparuit magnũ lapideũ. ⁊ pulcrũ ualde.
W uitu ens diligent̾ sitũ. formã. ⁊ coposicionẽ: cũ siducia ar¬
ripuit oplisi priꝰ quidẽ indicata uisione seniorib fratrib ꝓ au¬
cis tam̃. Sanc totũ qd̾ attente notauit de celo ⁊ modo. ⁊ quali¬
tate. tanta diligencia obseruauit᷑ ut peracto tenꝑe factũ uiso
simillimũ apareret ac si ⁊ sibi cũ moꝵ̾ se dictũ audierit uideñ iit

Expanded text:
rgenteos multos non reposuit, sed exposuit. Nam totum munus Dei in Dei opus jubet expendi. Non suas, non suorum considerat necessitates; sed jactat cogitatum suum in Domino, ad quem utique recurrendum non dubitat, quoties necessitas postularit. Nec dubium Dei opus esse, quod Deo revelante Malachias praevminus libenter assentiebant. Inde anxius dubiusque quid ageret, coepit inter orandum vehementer inquirere, quaenam foret voluntas Dei. Et die quadam de via regrediens, cum jam loco appropiaret, prospexit eminus: et ecce oratorium apparuit magnum lapideum, et pulchrum valde. Et intuens diligenter situm, formam et compositionem, cum fiducia arripit opus, prius quidem indicata visione senioribus fratribus, paucis tamen. Sane totum, quod attente notavit de loco, et modo, et qualitate, tanta diligentia observavit, ut peracto opere, factum viso similimum appareret, ac si et sibi cum Moyse dictum audierit: Vide, ut
Abbreviated transcription (Latin):
paruisset Nisis aut iouans caritate. ait ꝓuocansi tatus ca¬
men ⁊ ipse & quid̾ interoũ eductas Excussus ñqua i tta
nociaret cordis leciciã ut ori graciã ñ miueret: s augeres
Tamꝰ mõdest᷑. ut senitatis ñ posset esse suspectꝰ taiteullus tam̃
it hs lexẽ itulcũ ab omni tͥstioie: neuo. uł nebulo uen̾dieare
sułfic̾et. O munus ꝑfectũ : d bolos iustũ pongue. E obsequiũ
gratũ m̃te .i. manu: Qua bonus oon deo. in oĩonib ocio¬
si: ꝙͣ bomis hominib in sudorib ꝯccurati Pp̃o huuismedi
ergo dilectꝰ deo ⁊ hominib. Nõ iniugrito dhodie malachras
in consoicio angelorũ recipit᷑. re adeptꝰ qd nomine dice

Expanded text:
paruisset. Risus aut indicans charitatis, aut provocans: rarus tamen et ipse. Equidem interdum eductus, excussus nunquam: qui ita nuntiaret cordis laetitiam, ut ori gratiam non minueret, sed augeret. Tam modestus, ut levitatis non posset esse suspectus: tantillus tamen, ut hilarem vultum ab omni tristitiae naevo vel nubilo vindicare sufficeret. O manu! Quam bonus odor Deo in orationibus otiosi! quam bonus hominibus in sudoribus occupati! 5. Pro hujusmodi ergo dilectus a Deo et hominibus, non immerito hodie Malachias in consortium angelorum recipitur, re adeptus, quod nomine dice
Abbreviated transcription (Latin):
dentẽ al tulerat sanã ĩ patriã reportauiit. Ia omibi rite
ꝑactis in ipso oratorio sc̃e dei geniteis marie in quasitu
bene cõplacuit malachial t̾raditur sepułture. Anno ab
aurus qui rec̃dit ⁊ edes nos. Sernamus illũ resigna¬
dum in tenpori quo reposcendũ cinsueris. tant᷑ ut absq cõ tu¬
bernialib suis ñ egrediat᷑. s qũt habumuis hospitẽ. habeamis

Expanded text:
dentem attulerat, sanam in patriam reportavit. Jam omnibus rite dentem attulerat, sanam in patriam reportavit. Jam omnibus rite peractis, in ipso oratorio sanctae Dei genitricis Mariae, in quo sibi bene complacuit Malachias, traditur sepulturae, anno abaurus, qui reconditur penes nos. Servamus illum resigndum in tempore, quo reposcendum censueris: tantum ut absque contubernalibus suis non egrediatur, sed quem habuimus hospitem, habeamus
Abbreviated transcription (Latin):
& ego lugeã: luctus iste se usu ñ racione tuet᷑. Si
domnius dedit dilecto suo samnũ. ⁊ talẽ somnũ inqͦ
hereditas dñi filii merces fructꝰ uentris: quid horũ ui¬
detur fletũ indiciere: Ego ne fleã illũ: qui fletũ euasit.
Ille tripudiat ille triumphat. ille introduetꝰ. est in gau¬
diũ domini sui. et ego eũ plãgam: Cupio mͥ hec: ñ ilłi m¬
iudeo. Int̾im parant᷑ exequie. offert᷑ ꝓ eo sacrifieũ cõsũ¬
mant᷑ ex moie omnia cũ sunma deuocione. Stͥabat ẽnui¬
nus puer cui emortuũ pendebat ãlatẽ brachiũ magis
illi ĩpedimento quã usui. Quo cõperto: iinu ut ac cede¬
ret. & app̾hendi aridã manir̃applicui ad maniũ episcopi.
⁊ uiificauit eã Nemppe uiuebat in mortuo grã sani¬
tatũ.⁊ manus eius flut mortue manur᷑ qd̾ mortuę hõ¬
mini heliseus. Puer ille de longe uenat. ⁊ manũ ꝙͣ pen¬

Expanded text:
et ego lugeam? Luctus iste usu se, non ratione tuetur. Si et ego lugeam? Luctus iste usu se, non ratione tuetur. Si Dominus dedit dilecto suo somnum, et talem somnum, in quo haereditas Domini, filii merces, fructus ventris, quid horum videtur fletum indicere? Egone fleam illum, qui fletum evasit? Ille tripudiat, ille triumphat, ille introductus est in gaudium Domini sui; et ego eum plangam? Cupio mihi haec, non illi invideo. Interim parantur exsequiae: offertur pro eo sacrificium; consummantur ex more omnia cum summa devotione. Stabat eminus puer, cui emortuum pendebat a latere brachium, magis illi impedimento, quam usui. Quo comperto, innui ut accederet: et apprehensam aridam manum applicui ad manum Episcopi, et vivificavit eam. Nempe vivebat in mortuo gratia sanitatum: et manus ejus fuit mortuae manui, quod mortuo homini Elisaeus . Puer ille de longe venerat, et manum quam pen
Abbreviated transcription (Latin):
lut e inquib nostris assumptꝰ ab angelisꝰ felicit᷑ ob dormiiit
in domino. Et uersͤ obdorniuit᷑. Uultꝰ placidusꝰ placidi exitꝰ
indiciũ futt Ꝙ quidẽ oniũ oculi fixͥieu nenoctam̃ qui quan¬
do exuit aditere potiusset. Nortiuis iliuere ⁊ uiuens mortu¬
us putabatim adeo nil int̾cidit. quod alter utrea. dister mina¬
rer. ł adẽ iuuacitał upltus. serenitas. eadẽ: qualis. aipparẽre
solet᷑ in dormiante. Piceres inortẽ iuli honĩ tulisse: magisa¬
upase plurimu. Nq̃ est mutatꝰ. s. ipse mutauit omnes. Mi¬
pu o modũ᷑ ietus o genutꝰ omniu subito cõauiasit initti
tur ili saudiu meror planctũ cantꝰ excludit Effertur fe¬
rlinit in celũ uoces infertur oratoud. abbatũ humeris .ui.¬
gere malachiã: Q.uasi ñ sit p̾ciosa ñ  mors eiꝰ:
quasi ñ sit somnus magis quã mors: quasi ñ sit mor̾¬
tis poitꝰ ⁊ porta uite. Malachias amicus nost̾ dornitt

Expanded text:
lut e manibus nostris assumptus ab angelis, feliciter obdormivit lut e manibus nostris assumptus ab angelis, feliciter obdormivit in Domino. Et vere obdormivit. Vultus placidus placidi exitus indicium fuit. Et quidem omnium oculi fixi in eum: nemo tamen, qui quando exivit, advertere potuisset. Mortuus vivere, et vivens mortuus putabatur: adeo nil intercidit, quod alterutrum disterminaret. Eadem vivacitas vultus, serenitas eadem, qualis apparere solet in dormiente. Diceres mortem nil horum tulisse, magis auxisse plurimum. Non est mutatus, sed ipse mutavit omnes. Mirum in modum luctus et gemitus omnium subito tur in gaudium moeror, planctum cantus excludit. Effertur, feruntur in coelum voces, infertur oratorio abbatum humeris. Vigere Malachiam, quasi non sit pretiosa mors ejus, quasi non sit magis somnus, quam mors; quasi non sit mortis portus, et porta vitae? Malachias amicus noster dormit,
Abbreviated transcription (Latin):
desid̾io meo. uides hominẽ. lecurũ in morte᷑ ⁊ nec dũ
mortuũ iã certũ de uita: Net mirñ. uidens. ad elle no¬
ctem quã expect̾au̾at ⁊ in ipła diescẽ. sibr: quiasi de
nocte triumphas idet᷑ insultare. tenebris ⁊ quodamͦ
loqui. Iã ñ dicã. forsitan tenebre cũculo abũt me qͥa
hec nox illuminacio mea in deliciss meis. Et. blende cõ
solans nos: habete inquit enram mer ego uestri silicuerit
ñ obliuiscar licebit autẽ. Gredidi in deu ⁊ omnia ꝓossibi¬
lia credenti Apiaui deũ amaui uos. ⁊ caritas ñꝗͣ excidit.
Et suspiciens in celũ deulunquit serua eos in nomine tuo.
se tͥuo mancipanere seruicio. De inde inꝑones manus fin¬
gulis. ⁊ benedices onib pansatũ ire inbet quia ñdu ue¬
nerat hora eins. Ims : redimus. circa mediũ noctił nã
cashorã lux ilucere in tenebris ñciat᷑ Inpletur domis

Expanded text:
desiderio meo. » Vides hominem securum in morte, et necdum desiderio meo. » Vides hominem securum in morte, et necdum mortuum, jam certum de vita? Nec mirum. Videns adesse noctem quam exspectaverat, et in ipsa diescere sibi; quasi de nocte triumphans, videtur insultare tenebris, et quodammodo loqui: « Jam non dicam, Forsitan tenebrae conculcabunt me, quia haec nox illuminatio mea in deliciis meis. » Et blande nos consolans: « Habete, » inquit, « curam mei; ego vestri, si licuerit, non obliviscar. Licebit autem. Credidi in Deum, et omnia possibilia credenti. Amavi Deum: amavi vos, et charitas nunquam excidit. » Et suspiciens in coelum: Deus, » inquit, « serva eos in nomine tuo: inde imponens manus singulis, et benedicens omnibus, pausatum ire jubet, quia nondum venerat hora ejus. 74. Imus: redimus circa medium noctis: nam ea hora lux lucere in tenebris nuntiatur. Impletur domus:
Abbreviated transcription (Latin):
confitebit᷑ tibi ⁊ reliquie cogitacionis diẽ festũ agent
tͥ. Deficiente illi corporis iustrum̃taͬ silente organd oris᷑ of¬
ficio nocis cessente: reliquũ est ut m̃tis iubilo sollempiu¬
ret. Quid insollemꝑnitet scĩs. qui scõrũ ducit᷑ ad solleni¬
nitat᷑e. Exibet illis: quod mox sibi debebit᷑. Adhuc modi¬
cũ: ⁊ ipse unus ex ipsis est. Sub noctis crepuculo cũ iam
ut cũq diei a nobis expleta celebritas foret. maschias
appropiau̾at ñ crepusculo. s aurore. Anñ illi aurora:
sudor: ut quodã mͦ tͣnsiens ꝑ ignẽ ⁊ aquã educeretur
in refrigeriũ. Iaͣ desꝑatur de uita eius: ia quisq suũ iadi¬
ciũ reprehendit. ia nulli dubiũ malachie sentenciã p̾ua¬
lere. Uocam᷑ Adsilmus. & ille oculos leuas in circũstau¬
tes desiderio inquit desideraui hoc pascha mnanducare
apud uos. Gracias aqd suꝑne pietati: ñ sũ frrudatus a

Expanded text:
confitebitur tibi, et reliquiae cogitationis diem festum agent confitebitur tibi, et reliquiae cogitationis diem festum agent tibi . Deficiente illi corporis instrumento, silente organo oris, officio vocis cessante, reliquum est ut mentis jubilo solemnizet. Quidni solemnizet sanctus, qui sanctorum ducitur ad solemnitatem? Exhibet illis, quod mox sibi debebitur. Adhuc modicum, et ipse unus ex illis est. 73. Sub noctis crepusculo, cum jam utcumque diei a nobis expleta celebritas foret, Malachias appropinquaverat, non crepusculo, sed aurorae. An non illi aurora, sudor, ut quodammodo transiens per ignem et aquam, educeretur in refrigerium. Jam desperatur de vita ejus, jam quisque suum judicium reprehendit, jam nulli dubium, Malachiae sententiam praevalere. Vocamur: adsumus. Et ille oculos levans in circumstantes: « Desiderio desideravi, inquit, hoc pascha manducare apud vos. Gratias ago supernae pietati: non sum fraudatus a
Abbreviated transcription (Latin):
stamus eñ eo. Alioquĩ quis libent̾ currat ad mortẽ:. Preserã tu ã
tristiciã pat̾ sancte̾ quli  referre possit. quis uelit audire:
at dñ dileximus : nos inuita in morte ñ separibim. fratreᷤᷤ
nł reluicamus in morte. quẽ inuita ꝑsecuti sumus. Abul¬
teriori scociã usq huc cucurrit ille ad mortẽ: eanius et
uos ⁊ mouam cũ ed. Sportet oportet dicẽ: quã cernere necesse¬
esse fuit adest õmũ scõrũ clara ubiq celebritas. ħ uixta
uererẽ sentenciã musica in luctu importuna uarratio est.
assumus. canimusꝰ uelinuiti: Flendo tintamus. ⁊ cintando
flemifs. Dalachias ⁊ s ñ cantatꝰ nͣ plorat tamen. Quid enĩ
ploret qui apꝓpĩqͣt ad gaudiũ: Nobis qui relinquim relĩ¬
quit᷑ haictꝰ solus malachias festũ facit. Quod enĩ ñ potest
corpore. fac̃ mente sicut scriptũ est. Cogitacio hominᷤᷤ

Expanded text:
690 stamus cum eo. Alioquin quis libenter currat ad mortem? praesertim 690 stamus cum eo. Alioquin quis libenter currat ad mortem? praesertim tuam, pater sancte, quis referre possit? quis velit audire? Attamen dileximus nos in vita; in morte non separabimur. Fratres, non relinquamus in morte, quem in vita prosecuti sumus. Ab ulteriori Scotia usque huc cucurrit ille ad mortem: eamus et nos, et moriamur cum eo. Oportet, oportet dicere, quam cernere necesse fuit. Adest Omnium Sanctorum clara ubique celebritas; sed juxta veterem sententiam, Musica in luctu importuna narratio est . Adsumus, canimus vel inviti. Flendo cantamus, et cantando flemus. Malachias etsi non cantat, non plorat tamen: Quid enim ploret, qui appropinquat ad gaudium? Nobis, qui relinquimur, relinquitur luctus: solus Malachias festum facit. Quod enim non potest corpore, facit mente, sicut scriptum est: Cogitatio hominis
Abbreviated transcription (Latin):
cenderent. ipse descendit ad eos. Iacebat siquid̃ in solario
domo suꝑior. Ungit᷑. ⁊ sumpto uiatico fratrũ se oracio¬
nib. ⁊ sratres cõmendans deo. ad lectũ reueratur Alto
de solio descendebat pedibus suis. ⁊ rursũ nichlilominus suis
pedib ascendebat:⁊ dicebat moitẽ esse in ianuis. Quis
hũc hominẽ crederet moriturũ: Solus. ipe deus id scire
poterat. Non uultꝰ pallidior ñ macilencior udebat᷑. Non ru¬
gata frons ñ recãditi. oouli : nares exdenuate. ñ c̃tracta labi¬
a. ñ adusti dentes: ñ collũ exesum ⁊ gracile: ñ curui hum̾i
ñ caro exiͥnita in corꝑe. reliquo. hec erat grã corꝑis eius. et
hec gła uultꝰ eius que ñ euacuat᷑ nec in morte quid̃. Talis
quo adĩxit: talis ⁊ mortuus apparebat. iuiuenti similior
Ucurrimus usq huc sed mͦ heremus: quia
malachias cursũ cñsummauit. Scat ille.: ⁊ uos parit̾

Expanded text:
cenderent: ipse descendit ad eos. Jacebat siquidem in solario cenderent: ipse descendit ad eos. Jacebat siquidem in solario domus superioris. Ungitur, et sumpto Viatico, fratrum se orationibus, et fratres commendans Deo, ad lectum revertitur. Alto de solario descendebat pedibus suis, et rursum nihilominus suis pedibus ascendebat: et dicebat mortem esse in januis. Quis hunc hominem crederet moriturum? Solus ipse, et Deus id scire poterant. Non vultus pallidior, non macilentior videbatur; non rugata frons, non reconditi oculi, non nares extenuatae, non contracta labia, non adusti dentes, non collum exesum et gracile, non curvi humeri, non caro exinanita in corpore reliquo. Haec erat gratia corporis ejus, et haec gloria vultus ejus, quae non evacuatur, ne in morte quidem. Talis quoad vixit, talis et mortuus apparebat, viventi similior. 72. Cucurrimus usque huc: sed modo haeremus, quia Malachias cursum consummavit. Stat ille, et nos pariter
Abbreviated transcription (Latin):
sue migracionis. Cũq fratres qui cũ eo uenerãt fiden¬
tius instarent dicentes. ñ opport̾e diffide de uita. nͨ
enĩ signa mortis in eo aliqua apparerẽt. oportet inquit
hoc anno malachiã exire de corꝑe. & infert. Ecce appro¬
pĩquat dies: quẽ ut optime nostis optaui semꝑ ipłũ
fore diẽ resolucionis mee. Scio cui credidi ⁊ certus sũ
nõ fraudambor reliquo desiderii mei. qui partẽ iã deneo
Qui me sua misericordia ꝑouxit ad locũ quẽ i pecii. t̾mi¬
nũ quẽ eque uolui ñ negabit. Quod ad hoc corpusculũ
attinet hic requies mea qd̵ ad animã dominꝰ ꝓuide¬
bit: qui saluos facit sꝑantes in Re. Nec parũ spei re¬
positũ mͥ in die illa: qua mortiuis tauta a uiuis bene¬
ficia inpendũtur. Nec longe aberat dies ipsa: dum talia lo¬
queretur. Int̾ea iubet se sacro oleo ungi. Exeunte cõuen¬
tu fratrũ. ut sollennit̾ fieret. ñ sustinuit ut ut ad se as¬

Expanded text:
suae migrationis. 71. Cumque fratres, qui cum eo venerant, fidensuae migrationis. 71. Cumque fratres, qui cum eo venerant, fidentius instarent dicentes, non oportere diffidere de vita; nec enim signa mortis in eo aliqua apparerent: « Oportet, » inquit, « hoc anno Malachiam exire de corpore. » Et infert: « Ecce appropinquat dies, quem, ut optime nostis, optavi semper ipsum fore diem resolutionis meae. Scio cui credidi, et certus sum; non fraudabor reliquo desiderii mei, qui partem jam teneo. Qui me sua misericordia perduxit ad locum quem petii, terminum quem aeque volui, non negabit. Quod ad hoc corpusculum attinet, hic requies mea: quod ad animam, Dominus providebit, qui salvos facit sperantes in se. Nec parum spei repositum mihi in die illa, qua mortuis tanta a vivis beneficia impenduntur » Nec longe aberat dies ipsa, cum talia loqueretur. Interea jubet se sacro oleo ungi. Exeunte conventu fratrum ut solemniter fieret, non sustinuit ut ad se as
Abbreviated transcription (Latin):
Itẽ s exibiturus Demde audiaunꝰ sapienciã eiꝰ. tenu¬
inimus presenciã eius. ⁊ denemus. Iã quatuor aut qͥuq oi¬
es huꝰ nostre sollentutatis defluxerant: cũ ecce die sol¬
lenpui beati luce euageliste. missa in conuentu sua il¬
la sca deuocione celebrata. febre coireptꝰ. lecto decubu¬
it. ⁊ nos cũ illo omnes. Excrema gaudii nostri meror.
occupat. mod̾acior tam̃ qd̃ leuior interĩ fehris ẽẽ u¬
deretur. uideres discurrere fratres: dandi aiudos uel acer¬
pienoi. Cui ñ dulce uid̾e illũ: cui ñ dulciꝰ ministrare il¬
li: Utrũq suaue: utrũq salutare. Et humanitatis erat
p̾bere obsequiũ: ⁊ ꝑfectꝰ cuiq sui cũ grãm reportaret.
Assiltẽ om̃s. om̃s solliciti erant᷑ circa freque̾s ministeriũ.
medicam̃ta ꝑ quirere. adhibere fom̃ta. nrgere sepius ad
gustandũ. Ad quos sine causa inquit hec: s caritate ne¬
stri facio quicqͥd iuiuigitis. Sciebat enĩ ĩminere tenpꝰ

Expanded text:
ientiam ejus, tenuimus praesentiam ejus, et tenemus. Jam quatuor aut quinque dies hujus nostrae solemnitatis defluxerant, cum ecce die solemni beati Lucae evangelistae, Missa in conventu sua illa sancta devotione celebrata, febre correptus, lecto decubuit: et nos cum illo omnes. Extrema gaudii nostri moeror occupat, moderatior tamen, quod levior interim febris esse videretur. Videres discurrere fratres, dandi avidos, vel accipiendi. Cui non dulce videre illum? cui non dulcius ministrare illi? Utrumque suave, utrumque salutare. Et humanitatis erat praebere obsequium, et profectus cuique sui, cum gratiam reportaret. Assistere omnes, omnes solliciti erant circa frequens ministerium: medicamenta perquirere, adhibere fomenta, urgere saepius ad gustandum. Ad quos ille: « Sine causa, » inquit « haec sed charitate vestri facio quidquid injungitis. » Sciebat enim imminere tempus
Abbreviated transcription (Latin):
extitat opp̾ssorũ .hplaris. dator᷑ petitor rarus acceptor
uerecũdus. Pacis neformaride uit̾ discordiãtes fuit illi
cura maximas ⁊⁊ efficacia multa. Quis eq̃ pius ad c̃ꝑa¬
ciendũ: ad subueniendũ. pr̃opt ᷑ ad corripiendũ liber ã
& zelanf. erat nec deerat sciencia ⁊ eu ipsius modera¬
m. txix. Et quid infimus infirinis. ẜnichilominus potenti¬
hibus potens luꝑbis resistebat. tuannos uerberabat. re¬
Ignͣ iagisteriũ ac principũ. Ipse qm regi orandõ nis ũ
b maligołi tulit ⁊ humiliato restituit. Ipse est qui¬
ic pacisi quã feccrathiuolatores spirttui erroris trabitos fru¬
isstrat᷑ est i malo ꝗͦ. facere cogitabãt. ac duenuo coegit
dad pacẽ cõfusos quid̾. ⁊ stũpe faccos in eo quod sibi cõnti

Expanded text:
exstitit oppressorum. Hilaris dator, petitor rarus, acceptor exstitit oppressorum. Hilaris dator, petitor rarus, acceptor verecundus. Pacis reformandae inter discordantes fuit illi cura maxima, et efficacia multa. Quis aeque pius ad compatiendum, ad subveniendum promptus, ad corripiendum liber? Nam et zelans erat, nec deerat scientia, zeli ipsius moderatrix. Et quidem infirmus infirmis, sed nihilominus potentibus potens, superbis resistebat, tyrannos verberabat, regum magister ac 1047 principum. Ipse est, qui regi orando visum et malignanti tulit, et humiliato restituit. Ipse est, qui pacis quam fecerat violatores, spiritui erroris traditos, frustratus est in malo quod facere cogitabant: ac denuo coegit ad pacem, confusos quidem et stupefactos in eo quod sibi contige
Abbreviated transcription (Latin):
olim intuebat᷑ pat̾ cũ ad filiũ. loqueret : dabo tibi gentes he¬
reditatẽ tuã ⁊ possessionẽ tuã t̾minos t̾re: Qũa libens sal¬
uator recipiebat qd̾ emerat: et enerat p̾cio sanguinis sui:
ignomenia crucis.horrore passionis. Quã libens demanib
malachie ꝓ ed qd̾ gratis ministraret. Ergo in. ministro qͥd
dculid m m̃ti iusterido salus. populrꝰ Qia qͥua ⁊ si miisterii qͥ¬
indẽ minor efficiẽncia sequeret urt utehlominus tam̃ ad mala¬
chiã.⁊ ad apera eiꝰ ille merito reperisset: cui aniica puritas.
eui fanuliaris simplicitas euiꝰ alsticie est de iutencione ꝑen¬
d sare opusa t de ocłr qualitate. Toeius estimare corporis statũ.¬
uat Nũc uero magna. oꝑa dñi ex quisita in. omies uolunta¬
II opus putadis p̃teri ͭ. malachiã Panꝑ sibi .S diues paupe¬
ribus erat pat̾ orphanorĩt maritꝰ iduarũ: patronus

Expanded text:
olim intuebatur Pater, cum ad Filium loqueretur: Dabo tibi gentes haeolim intuebatur Pater, cum ad Filium loqueretur: Dabo tibi gentes haereditatem tuam, et possessionem tuam terminos terrae? Quam libens Salvator recipiebat quod emerat, et emerat pretio sanguinis sui, ignominia crucis, horrore passionis! Quam libens de manibus Malachiae, pro eo quod gratis ministraret! Ergo in ministro quideculi, in ministerio autem salus populi. 2. Quanquam etsi ministerii quidem minor efficientia sequeretur, nihilominus tamen ad Malachiam et ad opera ejus ille merito respexisset, cui amica puritas, cui familiaris simplicitas: cujus justitiae est de intentione pensare opus, et de oculi qualitate totius aestimare corporis statum. Nunc vero magna opera Domini, exquisita in omnes voluntad opus pictatis praeteriit Malachiam? Pauper sibi, sed dives pauperibus erat. Pater orphanorum, maritus viduarum, patronus
Abbreviated transcription (Latin):
iquet dilectisimi qd̵. dũ corꝑe retinem᷑. pere grinamur a
domino: ac per ħ lictũ magis ꝗͣ gaudiũ miserandũ nobiᷤ
indicit ͤciliũ. ⁊ consciencia delictorũ. Quia tam̃ apłico ore gau¬
dere cũ gaudentib ãmonemur: in omnẽ nos suscitari leti¬
ciam tempus   rꝰequirit̃. Hã si uere quod ꝓpħa sensit exul¬
tant iusti ĩ conspectit dei exultat sine dubio malacͥias. qui
indiebus suis placuit deo: ⁊ inuentꝰ est iustus. In santitate ⁊ iu¬
stia corã ipso ministrauit: placuit ministeriũ. placuit ⁊ mi¬
ister. Quid iplacuerit: Posuit sine sumptu euangelisr re¬
pleuit euangłio patria suorũ maxime feralem edoniuit bar¬
bariaẽ hybernorũ. leui uigo xp̃i i gładio sp̃s ext̾eras subdidit
naciones: usq ad extrema terrẽ restituens hereditatẽ suam
illi. s ministium fruotuosũ: o ministrũ: si e fdelẽ Nũ quid
ñ ꝑ ipsũ filio est pat̾na ad impleta ꝓmissio: lũ quid ñ hũc

Expanded text:
iquet, dilectissimi, quod dum corpore retinemur, peregrinamur a Domino : ac per hoc luctum magis, quam gaudium, miserandum nobis indicit exsilium et conscientia delictorum. Quia tamen apostolico ore gaudere cum gaudentibus admonemur , in omnem nos suscitari laetitiam, tempus et causa requirit. Nam si vere, quod Propheta sensit, exsultent justi in conspectu Dei , exsultat sine dubio Malachias, qui in diebus suis placuit Deo, et inventus est justus. In sanctitate et justitia coram ipso ministravit: placuit ministerium, placuit et minister. Quidni placuerit? Posuit sine sumptu Evangelium, replevit Evangelio patriam, suorum maxime feralem edomuit barbariem Hibernorum; levi jugo Christi in gladio spiritus exteras subdidit nationes, usque ad extrema terrae restituens haereditatem suam illi. O ministerium fructuosum! o ministrum fidelem! Nunquid non per ipsum Filio est paterna adimpleta promissio? Nunquid non hunc
Abbreviated transcription (Latin):
qua fecit gomiꝰ exultemꝰ ⁊ lecemur inea Quã celer
saliẽs ⁊ remulus ac debilis mox iple occurri. Quã letꝰ
inoscula. rui᷑ ꝙͣ letis brachiis missã celitꝰ mͥ amplexatꝰ
siĩ grãm ꝙͣ alacri uultu ⁊ animo ini pat̾ introduxi te
in. dosuũr mat̾ͥs mee. ⁊ in cubiculũ genitricis. mee. Q
festiuos deinde duxi tetũ dies: s paucos. Quid uero ille

Expanded text:
um in ea! Quam celer et saliens, tremulus licet ac debilis, mox ipse occurri! quam laetus in oscula rui! quam laetis brachiis missam mihi coelitus amplexatus sum gratiam! quam alacri vultu et animo, mi pater, introduxi te in domum matris meae, et in cubiculum genitricis meae! Quam festivos deinde tecum duxi dies, sed paucos!
Abbreviated transcription (Latin):
scorsũ aduocat illa. fuerit cõfessa aliꝗͣdo peccata sua sollici¬
te ꝑcunctat᷑. Respondit. Nequaꝗͣ: Cõfitere inquit. Paret. E
iubet. Sequit᷑ tanta mansuetudo: ut pateat õnib ñ esse
Auia ꝗͣ admirabilẽ mutacionẽ dext̾e excelsi. Fert᷑ adhui
Sodie uiuere. ⁊ tãte ẽẽ paciencie. ⁊ lenitatis. ut qͥ om̃s
aspare solebat. nullis modo asꝑari dannis cõtu¬
melus afflicionib queat. Si lioet ⁊ me iuixta apłm abũ¬
dare ili sensu. meo. accipiat qͥsq ut uolet: ego istud suꝑiori

Expanded text:
seorsum advocat illam: fueritne confessa aliquando peccata sua, solliciseorsum advocat illam: fueritne confessa aliquando peccata sua, sollicite percontatur. Respondit, « Nequaquam. Confitere, » inquit. Paret. EtJesu ne ultra irascatur jubet. Sequitur tanta mansuetudo, ut pateat omnibus non esse aliud, quam admirabilem mutationem dexterae Excelsi. Fertur adhuc hodie vivere, et tantae esse patientiae et lenitatis, ut quae omnes exasperare solebat, nullis modo exasperari damnis, contumeliis, afflictionibus queat. Si licet et me, juxta Apostolum, abundare in sensu meo
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ qui audierunt. Sed̾ ⁊ malachias gratias agens
benedint dominum. Et uncit eam nichilomi¬
nus sciens in hoc saciamento remirti peccata.⁊
quos oratio fidei saluet infirmum: post hec
abiit ille. ⁊ illa conualuit: ⁊ uiuens inco¬
uimis tempore aliquanto ut gloria do¬
mini manifestaretur in eaͥ peracta peni¬
tentia. quam sibu malachias inuinperat:
in boria cõfessione iteraa
dominret᷑ ut ñ solũ uicini ⁊ cognati sugerent
consorciu eiꝰ ẜ fili quoq ip̃i uix sustinerent habitare c̃
ea. Clamor ⁊ rancor ⁊ tenpestas ualida. ubicũq fuisset.
audax ⁊ ardens. ⁊ p̾ceps metuenda lingua. ⁊ manu ĩporta
bilis. ⁊ inuisa. Dolentes filii tũ ꝓ illa. tũ ꝓ se ip̃is. tͣhũt illã
ad p̾senciã malachie. lacrimabilẽ cũ fletu qͥrimoniã deponẽ
tes. Uir aut̃ sc̃s ꝑicłm matris. ⁊ ĩ cõmodũ nuserãs filiorũ

Expanded text:
et qui audierunt. Sed et Malachias gratias agens, et qui audierunt. Sed et Malachias gratias agens, benedixit Dominum. Et unxit eam nihilominus, sciens in hoc Sacramento remitti peccata, et quod oratio fidei salvet infirmum . Post haec abiit ille, et illa convaluit; et vivens incolumis tempore aliquanto, ut gloria Domini manifestaretur in ea, peracta poenitentia, quam sibi Malachias injunxerat, in bona confessione iterum dominaretur, ut non solum vicini et cognati fugerent consortium ejus, sed filii quoque ipsius vix sustinerent habitare cum ea. Clamor, et rancor, et tempestas valida, ubicumque fuisset. Audax, et ardens, et praeceps, metuenda lingua et manu, importabilis omnibus, et invisa. Dolentes filii tum pro illa, tum pro seipsis, trahunt illam ad praesentiam Malachiae, lacrymabilem cum fletu querimoniam deculum matris, et incommodum miserans filiorum,
Abbreviated transcription (Latin):
uoluit. hec dicens. contestatus est in audientia omini¬
um. nullam se recepturum consolationem. nullam
daturum requiem sp̃u suo: nisi quam tulerat lice¬
retistituere gratiam. Et stans super eam. tota no¬
cte laborabat ingemitu suo: ⁊ pro oleo sancto. largo
ymbre lacrimarum perfundens mortuam. uicem illi
unctionis quam pocerat exhibebat. Ipse quidem sic.
ad suos autem: uigilate inquit ⁊ orate. Itaq illi in
psalmis. ille in lacrimis noctem diuere peruigilem.et
mane facto exaudiuit dominus sanctum suum: quia
sp̃e domini erae postulans pro eo. qui postulat pro
sanctis gemitibus inenarrabilibus. Quid plurai Aperit
occulos que mortua fuerat. ⁊ ut solent qui de graui
sompno euigilant fricans sibi manibus frontem. Et
tmpora super lectum se erigit: ⁊ agnito malachia in¬
linans de uote. salutat eum. Et uerso luctu in
gaudium: stupor apprebendit omnes. ⁊ qui uiderĩt.

Expanded text:
voluit. » Haec dicens, contestatus est in audientia omnivoluit. » Haec dicens, contestatus est in audientia omnium, nullam se recepturum consolationem, nullam daturum requiem spiritui suo, nisi, quam tulerat, liceret restituere gratiam. Et stans super eam, tota nocte laborabat in gemitu suo: et pro oleo sancto, largo imbre lacrymarum 681 perfundens mortuam, vicem illi unctionis, quam poterat exhibebat. Ipse quidem sic; ad suos autem: « Vigilate, » inquit, « et orate. » Itaque in psalmis illi, ille in lacrymis, noctem duxere pervigilem. Et mane facto, exaudivit Dominus sanctum suum, quia spiritus Domini erat postulans pro eo, qui postulat pro sanctis gemitibus inenarrabilibus. Quid plura? aperit oculos quae fuerat mortua; et, ut solent qui de gravi somno evigilant, fricans sibi manibus frontem et tempora, super lectum se erigit, et agnito Malachia, inclinans devote salutat eum. Et verso luctu in gaudium, stupor apprehendit omnes, et qui viderunt,
Abbreviated transcription (Latin):
abitauit uir nobilis in uicinia bencorensis monasterii.
Cuius uxor cum infirmaretur ad mortem. rogat᷑
malachias ut descenderet priusquam moreretur. infirmã
uncturus oleo: descendit ⁊ u tauit ad eam. Quo uiso ex¬
ultat illa: spe animata saluiũ. Et cum pararet ung̃e eã:
uisum est omnibus differendum potius usq mane.
Erat enim uespera. Acquieuit malachias: ⁊ data bene¬
dictione super egram exuit cum his qui secum erant.
at uero post modicum subrto clamor factus est. plantt
⁊ strepitus multus per totam domum: siquidem
insonuit quod mortua esset. Accurrit mala chias
tumultu audito: ⁊ secuti sunt eum discipuli
eius. Et accedens ad lectum ut certo comperit
expirasse: consternatus est animo. sibi impu¬
tans quod fraudata gratia sacramenti obi¬
erit. Et eleuatis in celum manibus obsecro domine inqͥt
insipienter egi: ego peccaui qui distuli. non ista que

Expanded text:
abitabat vir nobilis in vicinia Benchorensis monasterii, abitabat vir nobilis in vicinia Benchorensis monasterii, cujus uxor cum infirmaretur ad mortem, rogatus Malachias ut descenderet, priusquam moreretur, infirmam uncturus oleo. Descendit, et intravit ad eam: quo viso, exsultat illa, spe animata salutis. Et cum pararet ungere eam, visum est omnibus differendum potius usque mane. Erat enim vespera. Acquievit Malachias, et data benedictione super aegram, exivit cum his qui secum erant. At vero post modicum subito clamor factus est, planctus et strepitus multus per totam domum; siquidem insonuit quod mortua esset. Accurrit Malachias tumultu audito, et secuti sunt eum discipuli ejus. Et accendens ad lectum, ut certo comperit exspirasse, consternatus est animo, sibi imputans, quod fraudata gratia Sacramenti obierit. Et elevatis in coelum manibus, « Obsecro, Domine, inquit, insipienter egi. Ego, ego peccavi, qui distuli; non ista, quae
Abbreviated transcription (Latin):
esset ⁊ expeditus: ipse est cuius supra me minimus frat
xp̃iani abbatis: accelera inquit.fer illi tria poma hec. suꝑ
que nomen domini inuocaui. Confido in ipso. quod ubi
ex eis gustauerit non gustabiit mortem pͥusquam nos
uideat: ⁊ si tardiuscule secuturos festinat malchus sedm¬
M
mandatum. ⁊ ueniens intrat ad morituram. alterum se ex¬
tienem accipere.⁊ gustare. si que mode uoluerrt. At illa
exhlarata audito nomine malachie. ut obedire possit. nutu
significat paulisper se erigi. nam uerbo non poterat. Erigit᷑.
gustat: gustato confortata est: loquitur ⁊ gratias agit.
Et immisit dominus soporem ĩ eam.⁊ suauissime requi¬
euit in eo: cuius usu diu caruerat. sicut ⁊ esu. Stecit
interim sanguis:⁊ post modicum expergefacta sanam
se repperit: nisi quod longa media. ⁊ sanguinis minutio¬
ne. adhuc debilis erat. Si quo minus: die sequenti desi¬
deratus malachie aduentus aspectusq perfecret

Expanded text:
esset, et expeditus ipse est, cujus supra me minimus , frater esset, et expeditus ipse est, cujus supra me minimus , frater Christiani abbatis: « Accelera, » inquit, « fer illi tria poma haec, super quae nomen Domini invocavi. Confido in ipso quod ubi ex eis gustaverit, non gustabit mortem, priusquam nos videat, etsi tardiuscule secuturos. » Festinat Malchus secundum mandatum, et veniens intrat ad morituram, alterum se extionem accipere, et gustare, si quo modo valuerit. At illa exhilarata, audito nomine Malachiae, ut obedire possit nutu significat paulisper se erigi velle; nam verbo non poterat. Erigitur, gustat: gustato confortata est, loquitur et gratias agit. Et immisit Dominus soporem in eam, et suavissime requievit in eo, cujus usu diu caruerat, sicut et esu. Stetit interim sanguis, et post modicum expergefacta, sanam se reperit, nisi quod longa inedia, et sanguinis minutione adhuc debilis erat. Si quominus, die sequenti desideratus Malachiae adventus aspectusque perfecit
Abbreviated transcription (Latin):
iam nec sentire in ambulando lassitudinem. demum
eipeditus et alacer perlienire ad malachiam sine hominis
adutorio. Qui adsumens eum misit in cathedram. ele¬
ro ⁊ popło conlaudante: hoc ita in pace factum est. quia
nec illi ausi sunt malachie uoluntati in aliquo obuia¬
re uidentes signum quod fecerat: nec ille parere dubi¬
tauit. tam euidenti argumento factus securior de do¬
mini uoluntate.
ulier quedam fluxum sanguinis patiebatur.⁊
hec nobilis carissima malachie: plus tamen obmorũ
qͥuam generis nobilitatem. Que ex toto deficiens. nimi¬
rum cum sãguine exhaustis uiribus. iam posita in extre¬
mis misit ad dei hominem. ut quod super erat anime
subueniret: qui se iam non esset uisurus in corpore. Audi¬
ens malachias moleste tulit. quod mulier uirtutis foret:
⁊ uita eius fructuosa opere ⁊ exemplo. Et uidens se non
posse satis accurre tempestiue: accito malco. quod iuuenis

Expanded text:
jam nec sentire in ambulando lassitudinem; demum jam nec sentire in ambulando lassitudinem; demum expeditus et alacer pervenire ad Malachiam sine hominis adjutorio. Qui assumens eum, misit in cathedram, clero et populo collaudante. Hoc ita in pace factum est, quia nec illi ausi sunt Malachiae voluntati in aliquo obviare, videntes signum, quod fecerat: nec ille parere dubitavit, tam evidenti argumento factus securior de Domini voluntate. 52. Mulier quaedam fluxum sanguinis patiebatur: et haec nobilis, charissima Malachiae, plus tamen ob morum quam generis nobilitatem. Quae ex toto deficiens, nimirum cum sanguine exhaustis viribus, jam posita in extremis, misit ad Dei hominem, ut, quod supererat, animae subveniret, qui se jam non esset visurus in corpore. Audiens Malachias moleste tulit, quod mulier virtutis foret, et vita ejus fructuosa opere et exemplo. Et videns se non posse satis accurrere tempestive, accito Malcho, quod juvenis
Abbreviated transcription (Latin):
debere credi. cui potissimum sollicitudo incumberet
illius. sicut ⁊ aliarum per hyberniam ecclesiarum: in¬
continenti nominat eis non quem piam de nobilib
terre. sed magis quendam hominem pauperem quem
sciret sanctum ⁊ doctum: ⁊ hic erat alienigena. Que¬
ritur ille: numciatur decumbere lecto: ⁊ ita debilis ut
nullo pacto exeat. nisi manibus portatus ministran¬
cium. Ee malachias. Surgit inquit in nomine domini
ego precipio: obedientia saluum faciet eum. Quid faceret
ille ÷ parere uolebat : set imparatum se senti ebat. Quod
⁊ si posset ire: episcopari reformidabat. Ita cum uolun¬
tate obediendi. pugnante gemino hoste. pondere lango
spes salutis. Itaq conatur. mouet sese. temꝑtat uireᷤ inuenit
se solito fortiorem. Crescit pariter fides cum uiribus : et
rursum facta fortior fides. dat uicissim uitibus incremẽ¬
tum. lam surgere per se ualet: iam meluif cule gradi:

Expanded text:
debere credi, cui potissimum sollicitudo incumberet debere credi, cui potissimum sollicitudo incumberet illius, sicut et aliarum per Hiberniam Ecclesiarum, incontinenti nominat eis, non quempiam de nobilibus terrae, sed magis quemdam hominem pauperem, quem sciret sanctum et doctum: et hic erat alienigena. Quaeritur ille: nuntiatur decumbere lecto, et ita debilis, ut nullo pacto exeat, nisi in manibus portatus ministrantium. Et Malachias: « Surgat, » inquit, « in nomine Domini, ego praecipio; 680 obedientia salvum faciet eum. » Quid faceret ille? Parere volebat, sed imparatum se sentiebat: quod etsi posset ire, episcopari reformidabat. Ita cum voluntate obediendi, pugnante gemino hoste, pondere languospe salutis. Itaque conatur, movet sese, tentat vires, invenit se solito fortiorem. Crescit pariter fides cum viribus, et rursum facta fortior fides dat vicissim viribus incrementum. Jam surgere per se valet, jam meliuscule gradi,
Abbreviated transcription (Latin):
ter leuans. facta autem breui oratione ipse intrauit
cellam: ⁊ ille surrexit. Et stans super pedes suos. mi¬
tabeatue si uere eset quod erat: pene sompnut̃ suspi¬
catus. Cepit tamen se pedetentim mouere. neq enira¬
posse ut satis credebat. Tandem quasi e graui sompno
euigilans cognoscit misericordiam domini super se:
firmiter grauiter graditur ⁊ in pistrinum reuertitur:
exiliens ⁊ enultans ⁊ laudans deum. Siso eo qui ante ui¬
derant ⁊ cognouerant. repleti sunt stupore ⁊ extasi phã¬
tasma putantes.
irimitem ydropieum orando sanauit : qui ilico
remansit in monasterio pastor ouium factus.
iuitas hybernie nomine corcagia: uacabat ep̃o.
Gractatum est de electione dissensere partes. qui¬
busq ut assolet. presulem uolentibus constituere suũ.
non dei. Uenit illuc malachias: audita dissensione. Con¬
uocato clero ⁊ populo: etiam corda ⁊ uota discordantiũ
unire curauit. Et persuasis illis totum negotium sibi

Expanded text:
ter levans. Facta autem brevi oratione, ipse intravit ter levans. Facta autem brevi oratione, ipse intravit cellam, et ille surrexit. Et stans super pedes suos, mirabatur si vere esset quod erat pene somnium suspicatus. Coepit tamen se pedetentim movere: neque enposse ire satis credebat. Tandem quasi e gravi sommo evigilans, cognoscit misericordiam Domini super se; firmiter graditur, et in pistrinum revertitur, exsiliens et exsultans, et laudans Deum. Viso eo, qui ante viderant et cognoverant, repleti sunt stupore et ecstasi, phanstasma putantes. Virum item hydropicum orando sanavit: qui illico remansit in monasterio, pastor ovium factus. 51. Civitas Hiberniae, nomine Corcagia  al. Coreava, vacabat episcopo. Tractatum est de electione: dissensere partes, quibusque, ut assolet, praesulem volentibus constituere suum, non Dei. Venit illuc Malachias, audita dissensione. Convocato clero et populo, etiam corda et vota discordantium unire curavit. Et persuasis illis totum negotium sibi
Abbreviated transcription (Latin):
immisere soporem: euigilans ꝙ puerulus sic se inuenit.
hec dicens cum lacrimis precem infundit: efflagitat
opem. Misertus eius oiauit malachias: iubens egrũ
interim dormire ibidem super solum. dormiuit. ⁊ sur
rexit sanus: hunc ipse quia de lenge uenerat. aliquandiu
in comitatii suo retinuit: ⁊ erat ambulans cum eo.
n monasterio bencorensi pauper quidam fratrum elemo¬
sinis sustentabatur. Et erat cotidianam accipiens stipẽ:
aliquid offitii factitans in p istͥino. Is claudus ⁊ ab annis
duodecim humi manibus repens: post se trahebat pedes
e mortuos. Quen die quadam ante cellam suam ma la¬
chias mestum ⁊ merentem inueniens: causam percũ¬
cta tur ⁊ ille. Uides inquit quam ex longo nusellus
affliger ⁊ manus domini super me: ⁊ ecce ad cumu¬
lum erumpne homines qui misereri debuerant irri¬
dent me potius. miser̾am exprobrantes. Quem ubi
audiuit pietate motus suspexit in celum: manus pari¬

Expanded text:
immisere soporem, evigilansque puerulus, sic se invenit. » immisere soporem, evigilansque puerulus, sic se invenit. » Haec dicens, cum lacrymis precem fundit, efflagitat opem. Misertus ejus oravit Malachias, jubens aegrum interim dormire ibidem super rexit sanus. Hunc ipse, quia de longe venerat, aliquandiu in comitatu suo retinuit, et erat ambulans cum eo. 50. In monasterio Benchorensi pauper quidam fratrum eleemosynis sustentabatur. Et erat quotidianam accipiens stipem, aliquid officii factitans in pistrino. Is claudus ab annis duodecim, humi manibus repens, post se trahebat pedes emortuos: quem die quadam ante cellam suam Malachias moestum et moerentem inveniens causam percontatur. Et ille: « Vides, » inquit, « quam ex longo misellus afflicter, et manus Domini super me: et ecce ad cumulum aerumnae, homines, qui misereri debuerant, irrident me potius, miseriam exprobrantes. » Quem ubi audivit, pietate motus suspexit in coelum, manus pari
Abbreviated transcription (Latin):
cumbentem lecto. duriter quidem increpans. qd̃
malus homo esset. in moderatius seruiens uentri ⁊ gule:
spem suam ipsius ⁊ suoruoꝰ.
N urbe caselensi uenit homo ante eum cum filio para¬
utico: rogans illum sanari. Qui orans breuiter: uade inqͥt
filius tuus sanabitur. It. ⁊ crastino redit cum filio: sed
minime sanato. Tune surgens malachias ⁊ stans super
eum diutius orauit: ⁊ ille sanatus est. Et conuersus
ad patrem: offer inquit illum deo. Annuit homo sed
non cenui:⁊ post aliquot annos ille uam iuuenis
recidit in id ipsum: sine dubio propter in obedientiam pa¬
tris. ⁊ pacti transgressionem.
lius quidam de longinquo cum esset malachi¬
as in finibus mumunie atͭ .  ad eum filium. pe¬
dum penitus offitio destitutum. percunctus quo nam
modo illi id accidisset: ut suspicor inquit demonum
malignitate. Et addit. ludenti in prato ipsi ni fallor

Expanded text:
cumbentem lecto, duriter quidem increpans, quod cumbentem lecto, duriter quidem increpans, quod malus homo esset, immoderatius serviens ventri et gulae, raeter spem suam ipsius et suorum. In urbe Caselensi venit homo ante eum cum filio paralytico, rogans illum sanari: qui orans breviter, « Vade, » inquit, « filius tuus sanabitur. » It, et crastino redit cum filio, sed minime sanato. Tum surgens Malachias, et stans super eum diutius oravit, et ille sanatus est. Et conversus ad patrem: « Offer, » inquit, « illum Deo. » Annuit homo, sed non tenuit: et post aliquot annos ille jam juvenis recidit in idipsum, sine dubio propter inobedientiam patris, et pacti transgressionem. Alius quidam veniens de longinquo, cum esset Malachias in finibus Mumoniae, attulit ad eum filium, pedum penitus officio destitutum. Percunctatus quonam modo illi id accedisset: « Ut suspicor, » inquit, « daemonum malignitate. » Et addit: « Ludenti in prato ipsi, ni fallor,
Abbreviated transcription (Latin):
pendens ille. ex instanti abiit indignabundus: offen¬
densep mulierem non longe a turba constituta in loco.¬
ui oppressit cant: sicut erat sathane totus. cui paulo ante tra¬
ditus fuerat. Nec latuit flagitium. Ancilla que domi¬
nam comitabatur. recurrens domuni. nempe haud procul
aberat loco. nunciat anhela quid niali acciderit: ad quam
uocem germani illius qui domi erant zelantes sororis
stuprum. tota illo festinantia peruolant: pudicitie hostẽ
ipso in loco ⁊ opere sceleris deprehensum. multis confos¬
sum uulneribus interimunt. Nec dum conuentus solu¬
tus erat: cum ecce armiger illius quod euenerat nun¬
ciauit. Et mirati sunt uniuersi: quod sententia ma¬
lachie tam celerem habuisset effectum. Timuerunt
quiq flagitiosi audito hoc uerbornam multi erant
in terra: ⁊ terrrti purgati sunt. lauantes manus suas
in sanguine peccatoris.
iarmitium comitem. multo iam tempore de¬

Expanded text:
pendens ille, ex instanti abiit indignabundus. Offenpendens ille, ex instanti abiit indignabundus. Offendensque mulierem non longe a turba constituta in loco,vi oppressit eam, sicut erat satanae totus, cui paulo ante traditus fuerat. Nec latuit flagitium. Ancilla, quae dominam comitabatur, recurrens domum nempe haud procul aberat loco nuntiat anhela quid mali acciderit. Ad quam vocem germani illius, qui domi erant, zelantes sororis stuprum, tota illo festinantia pervolant, pudicitiae hostem, ipso in loco et opere sceleris deprehensum, multis 679 confossum vulneribus interimunt. Necdum conventus solutus erat, cum ecce armiger illius, quod evenerat, nuntiavit. Et mirati sunt universi, quod sententia Malachiae tam celerem habuisset effectum. Timuerunt quique flagitiosi audito hoc verbo nam multi erant in terra, et territi purgati sunt, lavantes manus suas in sanguine peccatoris. iarmitium comitem, multo jam tempore de
Abbreviated transcription (Latin):
tans: ⁊ multitudo copiosa circa eos. Uenit mu¬
lier grauida ⁊ uere grauis. Indieat se contra omnes na¬
ture leges retinere partum iam quindecim mensibus:
⁊ diebus niginti. Compassus malachias super nouo ⁊ in¬
audito incommodo. orat ⁊ mulier parit. ⁊ qui aderant
lecati sunt ⁊ mirati. Omnes enim uiderunt in qua faci¬
litate ⁊ uelocitate loco eodem enixa sit: ⁊ triste nega¬
ti partus miraculum miraculo commutatum iocun
dem miraculo sed sorte dispari. Udit hominẽ
qui publice tenere diceretur concubinam fratris: ⁊ hic
erat miles minister comitis. Et publice conueniens in¬
cestuosum. alterum ei exibuit: non licet tibi
inquiens concubinam habere fratris tui. at ille alterũ
ipsi nichilominus herodem rediens: non modo non au¬
diuit eum sec ⁊ superbe respondit: ⁊ coram omnibus
iurabat se nunquam dimissurum. Tum commotus
malachias sicut erat pro iustitia uehementer zelans.

Expanded text:
tans, et multitudo copiosa circa eos. Venit mutans, et multitudo copiosa circa eos. Venit mulier gravida, et vere gravis. Indicat se contra omnes naturae leges retinere partum jam quindecim mensibus et diebus viginti. Compassus Malachias super novo et inaudito incommodo, orat, et mulier parit. Qui aderant, laetati sunt, et mirati sunt. Omnes enim viderunt, in qua facilitate et velocitate loco eodem enixa sit, et triste negati partus periculum miraculo commutatum jucunddem miraculo, sed sorte dispari. Vidit hominem, qui publice tenere diceretur concubinam fratris; et hic erat miles, minister Comitis. Et publice conveniens incestuosum, alterum ei Joannem exhibuit: « Non licet tibi, inquiens, « concubinam habere fratris tui. » At ille alterum ipsi nihilominus Herodem redhibens, non modo non audivit eum, sed et superbe respondit, et coram omnibus jurat nunquam se dimissurum . Tum commotus Malachias, sicut erat pro justitia vehementer zelans: