comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
uale. Señ lucilio suo slin¬
et te dignũ putas qui
aliqũ fias tuus: gaudeo sllea
enĩ głia erit. si te istunt ubi
sine spe exentidi fluctuaeis
extraxero. Illud a̾ te mi lu¬
cili rogo acq hortor ut
phiani in p̃cordiaꝵ mia de¬
nictas. et experimẽtũ ꝓ/¬
foctus cui capias. Nõ orõe
n ͨ sceipto : s animiꝰ firmita¬
te. cupiditatũ dimincoe.
u̾ba eeb ꝓba. Aliud ꝓpositũ
est declamãtib ⁊ asfẽtionẽ
corone captãtib: aᵈ hiis qui
uiuenũ ł ociõsoꝵ aures dis¬
putaccẽ uacia aut uolubi¬
ad legẽ suã quisq iiuat. n ͨ
orõni uitti dissẽciat. ut ip̃a
sit om̃i actionũ diffeñciũ co.
lor. Sit maxiiuũ hoc et
officiũ sapiẽ ꝗ iudiciũ. ut
ubis oꝑa cõcordẽt᷑. ut ipẽ u¬
biq pae sibi idẽq sit. Quis
hoc p̃stabit᷑. pauci. aliqui
tauen. Est difficile hͦ. ftec
hoc dico. sapiẽtem uno sꝑ
iturũ gradu i s una uia.
Obẜua itaq ⁊ nũquid uestis
cua domꝰq dissunciãt. Isũquid

Expanded text:
VALE. Seneca Lucilio suo saet te dignum putas, qui aliquando fias tuus, gaudeo. Mea enim gloria erit, si te istinc, ubi sine spe exeundi fluctuaris, extraxero. Illud autem te, mi Lucili, rogo atque hortor, ut philosophiam in praecordia ima demittas et experimentum profectus tui capias non oratione nec scripto, sed animi firmitate, cupiditatum deminutione; verba rebus proba. Aliud propositum est declamantibus et adsensionem coronae captantibus, aliud his, qui iuvenum et otiosorum aures disputatione varia aut volubiad legem suam quisque vivat, ne orationi vita dissentiat, ut ipsa sit omnium acMaximum hoc est et officium sapientiae et indicium, ut verbis opera concordent, ut ipse ubique par sibi idemque sit. "Quis hoc praestabit?" Pauci, aliqui tamen. Est enim difficile hoc; nec hoc dico, sapientem uno semper iturum gradu, sed una via. Observa te itaque, numquid vestis tua domusque dissentiant, numquid
Abbreviated transcription (Latin):
suẽ qui consilio se sua q dispo¬
nat᷑. Setiꝰ eoꝵ more que flu¬
mnĩnib inuatat̃᷑. nõ euc̃: s fe¬
ta detĩnuit: ac molli iuexit.
alia uehemẽtior eapuit.aͣ
te deposuit. alia torres̃ nũ¬
petuis ĩ mare eiẽcit. Ideo cõ¬
scituẽdũ est quid uelii: et in
co ꝑreuerãdũ. Hic3 locus
soluẽdi eris alierũ. possũ ẽ¬

Expanded text:
sunt qui consilio se suaque regant ceteri, eorum more que fluminibus innatant, non eunt, sed feda detinuit ac mollius vexit, alia vehementior rapuit, alia te deposuit, alia torrens impetus in mare eiecit. Ideo constituendum est, quid velimus, et in eo perseverandum. Hic est locus solvendi aeris alieni. Possum e
Abbreviated transcription (Latin):
morbi. cimẽt᷑ que ꝑ iuĩ poten¬
cioris eueniũt̃. Ee hiis oĩb
nichꝰ nos magis cõcutit: ꝙͣ qd̾
ex aliena potẽcia impẽdet.
Magno enĩ screpitu ⁊ tinuł¬
cuuenit. Iãlia mala que
retuli. inopie. atq morbi: si¬
lentio subeut̃. n ͨ ocuł n ͨ au¬
ribꝰ quitꝙͣ cerroris incutut̃.
Ingens alterius mali põpa
est. ferrũ cta se ⁊ ignes h.⁊
catenas ⁊ tuebã frrarũ:
quã in uiscera ñmãctat hũnia¬
na. Cogita ĩ hoc loco carce¬
rẽ s cruces et eculeos Suncũ
t ad actũ ꝑ mediũ hoiẽm qui
ꝑ os emergeret scipitẽ. et
distracta in du̾stĩ actis cruri

Expanded text:
morbi, timentur quae per vim potentioris eveniunt. Ex his omnibus nihil nos magis concutit, quam quod ex aliena potentia inpendet. Magno enim strepitu et tumultu venit. Naturalia mala quae rettuli, inopia atque morbus, silentio subeunt nec oculis nec auribus quicquam terroris incutiunt. Ingens alterius mali pompa est. Ferrum circa se et ignes habet et catenas et turbam ferarum, quam in viscera inmittat humana. Cogita hoc loco carcerem et cruces et eculeos et uncum et adactum per medium hominem, qui per os emergeret, stipitem et distracta in diversum actis cur
Abbreviated transcription (Latin):
edas tbibas. Irã siue dĩto
uita est. Ioc nõ cõtĩget
tibi : nisi secesseris. Alio¬
quĩ hẽbis conuiuas: quos
ex tueba salutantiũ nomẽ.¬
dator digesserit. Errat
a qui aiicũ ĩ atrio q̃eit.
maiꝰ malũ occupati hono
⁊ bonis suis obsessus. ꝙ̃ ꝙ
amicos sibi putat quib
ipẽ nõ est: qd̾ bñficia sua
fficatia udicat ad cõciti¬
audos mõs. Qũ quidã quo
plus debet᷑ magis oderint.
Leue es alienũ debitoren
facit. graue mimicũ. Quid
ergo: Bñficia nim parat̃
amicicias: Paeant. si ac¬
cepturos licuit eligrꝰ. si col¬
locata nõ sparsa sut. Ittiq
interĩ hoc considio sapiẽtiũ

Expanded text:
edas e bibas. Nam sine amico edas e bibas. Nam sine amico vita est. Hoc autem non continget tibi, nisi secesseris; alioquin habebis convivas, quos ex turba salutantium nomenclator digesserit. Errat autem qui amicum in atrio quaerit, majus malum occupatus homo, et bonis suis obsessus, quam quod amicos sibi putat, quibus ipse non est; quod beneficia sua efficacia judicat ad conciliandos amicos, cum quidam, quo plus debent, magis oderint. Leve aes alienum debitorem facit; grave, inimicum. Quid ergo? Beneficia non parant amicitias? parant si accepturos licuit eligere. Si collata, non sparsa sunt. Itaque es, hoc consilio sapienti
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ epłas cibi aut balnei tẽ¬
pus eligere. uena taĩgẽda
est. Uetus proubiũ est.
gladiatorẽ in harena cape̾
consiluũ. Aliquid adu̾sacri
iultus. aliquid manꝰ mota.
aquid ipã idinatõ corꝑis
intuẽtẽ mouet. Quid fi
soleat. quid oporteat ĩ u¬
nue̾sũ: t mãdari pc̾t st̃bi. ucrib
Tale consiliũ ñ cĩ aibset̃ib
eciã posteris dat᷑. Illud al¬
crrũ qũ fr̾ debeat aut ꝙ̃¬
admodũ: ex longĩquo nc̃õ
hñt circũspice. hñc si uide¬
ris prende et tõto ĩpetu.
totis uirib idage: ut te
istis officiis yeuas. Et
accende. Ceuiseo aut oxiͭ
tibi uĩca: aut euita exeũ¬

Expanded text:
as cibi aut balinei tempus eligere; vena tangenda est. Vetus proverbium est gladiatorem in harena capere consilium; aliquid adversarii vultus, aliquid manus mota, aliquid ipsa inclinatio corporis intuentem monet. Quid fieri soleat, quid oporteat, in universum et mandari potest et scribi; tale consilium non tantum absentibus, etiam posteris datur. Illud alterum, quando fieri debeat aut quemadmodum, ex longinquo nemo hanc circumspice, hanc si videris, prende et toto impetu, totis viribus id age, ut te istis officiis exuas. Et adtende. Censeo aut ex ista vita tibi aut e vita exeu
Abbreviated transcription (Latin):
ciũ. Aude hospes cõsip̃nere
opes. et er quoq dignũ fĩge
deo. Remo aluis est deo dig¬
nus. qmͣ qui opes ꝯtep̃sit.
Quarũ possessionẽ tibi nõ
nnt̾ dico. s effici̾ uolo ut il¬
las intrepide possideas. Qdͦ¬
uno consequis modo si te
eciã siue ill bte inetuoũ
ꝑsuaseris tibi.si illas cc̃ĩꝙͣ
exituras sꝑ aspexis. S iã
ĩcipiamꝰ epłam cõplicare
Prius inquis redde qd̾ de/¬
bes. Delagabo te ad epycu¬
rũ. ab illo fiet munato.
Iuimodica ira giguit ĩsamã eprcu
cũ hueris et seruũ q mnimi¬
cũ. In om̃s ꝑsonas : hic ex/¬
ardescit affectus. Tam exa¬
more nascit᷑. ꝙ̃ ex odĩo Iõ
lusus et iocos. Nec int̾est
ex qmi magna cã nastat᷑: s ĩ
qualẽ ꝑueĩat añm. Sic ig Iguis mas¬

Expanded text:
cium. Aude, hospes, contemnere cium. Aude, hospes, contemnere opes et te quoque dignum Finge deo. Nemo alius est deo dignus quam qui opes contempsit. Quarum possessionem tibi non interdico, sed efficere volo, ut illas intrepide possideas; quno consequeris modo, si te etiam sine illis beate victurum persuaseris tibi, si illas tamquam exituras semper aspexeris. Sed iam incipiamus epistulam conplicare. "Prius," inquis, "redde quod debes." Delegabo te ad Epicurum; ab illo fiet numeratio: " Inmodica ira gignit insaniam." m habueris et servum et inimicum. In omnes personas hic ardescit affectus; tam ex amore nascitur quam ex odio, non lusus et iocos. Nec interest, ex quam magna causa nascatur, sed in qualem perveniat animum. Sic ignis
Abbreviated transcription (Latin):
no labore pensaret. Hoc cte
in hiis epłis ait : quas scripst
carmo magistrati ad polie¬
nũ. Et quidẽ głiat᷑ nõ toto
asse pasti metrodoꝵ: qui non¬
tu uictu satur̾eatẽ putes ẽẽ:
et uoluptas est. Poluptas
aut nõ illa leuis t fugex. et
subinde ceficienda ÷ s stabił
et certa. Non enĩ iocunda
res est aqua ⁊ polenta. aue
frustũ ordeaci paius : s sũ¬
ma uoluptas est: posse capere
tꝰ ex hiis uoluptatẽ. et ad id
se deduxisse : qdͥ eriꝑe nulla
fortune miquatis possit. libe¬
riora alimenta sũt carceris.
Sepositos ad capitale suppli¬
ciũ. nõ eam auguste qui
occisurus est pascit. Quãta
est aĩ magnitudo. ad id sua
spontr destende. qdͥ ne ad extre¬
ma quidẽ decretis timendũ
sit: Hoc õ poccupare tela
fortune EIncipe ergo mi
lucili sequi hoꝵ consuetudi¬
nẽ: ⁊ aliquos dies destina.
quib secedas. a tus reb mĩ¬
moꝙ te faicias familiarẽ. In¬
cipr cũ pauꝑtate hrẽ cõmer¬

Expanded text:
no labore pensaret. Hoc certe no labore pensaret. Hoc certe in his epistulis ait, quas scripsit Charino magistratu ad Polyaenum. Et quidem gloriatur non toto asse se pasci, Metrodorum, qui nonputas esse ? Et voluptas est. Voluptas autem non illa levis et fugax et subinde reficienda, sed stabilis et certa. Non enim iucunda res est aqua et polenta aut frustum hordeacei panis, sed summa voluptas est posse capere etiam ex his voluptatem et ad id se deduxisse, quod eripere nulla fortunae iniquitas possit. Liberaliora alimenta sunt carceris, sepositos ad capitale supplicium non tam anguste, qui occisurus est, pascit Quanta est animi magnitudo ad id sua sponte descendere, quod ne ad extrema quidem decretis timendum sit! Hoc est praeoccupare tela fortunae. Incipe ergo, mi Lucili, sequi horum consuetudinem et aliquos dies destina, quibus secedas a tuis rebus minimoque te facias familiarem; incipe cum paupertate habere commer
Abbreviated transcription (Latin):
qdꝰ existimes me dice᷑. te¬
tus sit. et sagum .⁊ paĩs duꝰ¬
ac sordidus. Hoc triduo et
quatriduo fer.ant̾dũ plĩbꝰ
dieb ut ñ lusus sit s expe¬
rimẽtũ. Nuc̾ inꝰ crede lu¬
cili exultabis dipondio sa¬
cur.⁊ ĩcelliges ad seciu̾ta¬
tẽ ñ opuo eẽ fortuna. Ihoc
enĩ qd ucc̃iti sat est: debet
ieata. Non ẽ eruuẽ quae̾ tu
młtũ tibi stice̾ indearis. fa¬
ciẽs eñ qd̃ młta milia ser¬
uoꝵ. młta milia pauperũ
faciũt. Illo noiẽ te suspioe:
qd̃ faciẽs nõ coactꝰ. Qd̾tã
faicile erit tibi id pati sẽꝑ:
ꝙ̃ aliqñ experiri. Geercea¬
mur ad paululũ. N ne imꝑa¬
ratos fortuna dephẽdcit:
fiat nob̾ pauꝑtas familia.¬
ris. Securiꝰ diuĩtes erĩm
si scierimꝰ ꝙ nõ sit graue
pauꝑs eẽ. Certos hẽbat
dies̃ ille magr̃ uoluptatis
epycurꝰ. quib maligne fa¬
mem yetingueret. insueꝰ
an ãquid de ess ex plona et
ꝯsũmata uoluptrite. uł qutũ

Expanded text:
quod existimes me dicere Tiquod existimes me dicere Tirus sit et sagum et panis duac sordidus. Hoc triduo et quatriduo fer, interdum pluribus diebus, ut non lusus sit, sed experimentum; tunc, mihi crede, Lucili, exultabis dipondio satur et intelleges ad securitatem non opus esse fortuna; hoc enim, quod necessitati sat est, dat et irata. Non est tamen quare tu multum tibi facere videaris. Facies enim, quod multa milia servorum, multa milia pauperum faciunt; illo nomine te suspice, quod facies non coactus, quod tam facile erit tibi illud pati semper quam aliquando experiri. Exerceamur ad palum. Et ne inparatos fortuna deprehendat, fiat nobis paupertas familiaris. Securius divites erimus, si scierimus, quam non sit grave pauperes esse. Certos habebat dies ille magister voluptatis Epicurus, quibus maligne famem extingueret, visurus, an aliquid deesset ex plena et consummata voluptate, vel quantum
Abbreviated transcription (Latin):
procubuit. ¶ertissimũ ar
gumẽtã fiemitatis sue ca¬
pitr si ad blanda tĩ luxu¬
riã trahencia. n ͨ it. ncͨad¬
ducitur. Hoc młeo forcius
est. ebrio ac uomitante po¬
pulo: siccũ ac sobriũ eẽ. Il¬
lud tĩperanciꝰ. nõ excerꝑe
se.uͭ insignier nͨ mmisteri
omib et eadem. s ñ eodem
modo faceꝰ. Lic ciĩ siẽ luxu¬
ria age̾ festũ diem. Ceterũ
adeo inͥ plac tep̃tae̾ cũ tui
fiemitatẽ. ut ex p̃cepto ing̃¬
noꝵ uiroꝵ tibĩ quoq pc̃ipi¬
am Int̾ponas aliqt̾ dies
quibꝰ contentus mĩmo ac
iulissiõ cibo. dura atq hor¬
rida ueste dicas tibi. Hocz
cune int̾ bñficia fiemet᷑.
Miles ĩ media pace decur¬
rit. sine ullo hostr. uallũ ia¬
cit. et suꝑuacuo labore
lassac᷑ ut sufficrꝰ ucc̾io pos¬
sit. Quẽ in ipã retrepi¬
dare uolueris: ante rem
exerceas. Hoc secuti stꝰ qui
tati: ꝓp ad mõpiã accesse¬
rũt᷑. ne unꝙͣ expanestrrẽt:
qd̃ sepe didicisset̃. Isõ  nc̃ &

Expanded text:
ertissimum enim argumentum firmitatis suae capit, si ad blanda et in luxuriam trahentia nec it nec abducitur. Hoc multo fortius est, ebrio ac vomitante populo siccum ac sobrium esse, illud temperatius, non excerpere se nec insigniri nec misceri omnibus et eadem, sed non eodem modo, facere. Licet enim sine luxuria agere festum diem. Ceterum adeo mihi placet temptare animi tui firmitatem, ut ex praecepto magnorum virorum tibi quoque praecipiam: interponas aliquot dies, quibus contentus minimo ac vilissimo cibo, dura atque horrida veste dicas tibi: " Hoctunae inter beneficia firmetur. Miles in media pace decurrit, sine ullo hoste vallum iacit et supervacuo labore lassatur, ut sufficere necessario possit. Quem in ipsa re trepidare nolueris, ante rem exerceas. Hoc secuti sunt, qui tati prope ad inopiam accesserunt, ne umquam expavescerent quod saepe didicissent. Non est nunc
Abbreviated transcription (Latin):
eñ apud nos paes ei iulla
subsedit. tñsiissa est. N ef¬
fluxit. Nemo ꝙͣ bñ uiuat
s ꝙͣ diu curat. cũ oĩb possit
cõtige. ut bñ uiuat᷑: ut diu
iꝰ Seneca lucilio suo
utas me tibi scriptueũ ꝙͣ
humane nobiscũ hyenis gge¬
rit. que et remissa fuit et
breuis. ꝙͣ malignũ uersit.
ꝙͣ pposterũ frigus. talias
inepcias u̾ba querẽciũ. Ego
possit: scribam. Qd aꝰ id eit̾
nĩsi ut te cohorter ad bouam
mẽtem: Ihuiꝰ fũdamẽtũ qd̾
si queris. ne gaudeas namb.
fiuidamẽtũ hoc cẽ dyxi: cul¬
men est. ad sũmã ꝑueit̃ qui
scie quo gaudeat.qui filici¬
tatẽ suã ĩ aliena ꝑtãte nõ
posuit. Gollicitus est t ĩc̾tus
sui : quẽ spes aliqua prĩtat.
licet ad manũ. li nõ ex dif¬
fĩcili petat᷑. licet nũ ꝙ̃ illũ
sperata deceꝑint. Hoc ãte
oiã frit mi lucili. Diste gau¬
dere. Seistimas mit̾ me de¬
erahe tibi młtas uoluptates.¬

Expanded text:
enim apud nos pars eius ulla subsedit; transmissa est et effluxit. Nemo quam bene vivat, sed quam diu, curat, cum omnibus possit contingere, ut bene vivant, ut diu, Seneca Lucilio suo utas me tibi scripturum, quam humane nobiscum hiemps egerit, quae et remissa fuit et brevis, quam malignum ver sit, quam praeposterum frigus, et alias ineptias verba quaerentium ? Ego possit, scribam. Quid autem id erit, nisi ut te exhorter ad bonam mentem? Huius fundamentum quod sit quaeris ? Ne gaudeas vanis. Fundamentum hoc esse dixi; culmen est. Ad summa pervenit, qui scit, quo gaudeat, qui felicitatem suam in aliena potestate non posuit; sollicitus est et incertus sui, quem spes aliqua proritat, licet ad manum sit, licet non ex difficili petatur, licet numquam illum sperata deceperint. Hoc ante omnia fac, mi Lucili: disce gaudere. Existimas nunc me detrahere tibi multas voluptates
Abbreviated transcription (Latin):
pon irritãt inquit hii ortuli
faũe s extingut̃. nͨ maio¬
rẽ ip̃is pocionib siti faci.¬
unt : s naͣli et gͣtiuto renie¬
dio sedant. In hac uolupta¬
te consenui. De hiis tecũ
desideriis loquae : que conso¬
lacõnẽ ñ recipuit᷑ quibustã¬
dũ est aliquid ut desm̾ãt Rã
de illis ex̃ ordinariis que liz
differre. licet castigare ⁊
bes. Si quid impendis no¬
liuuitariũ est. Uent᷑ p̃cepta
nõ audit. poscit. appellac.
Non ÷ tamẽ molestus credi¬
cor. paeuo dimctit᷑ : si mõ
das illi qd debes: ñ qd̾ po¬
teõ. Uale. Senecti lucilio
am ĩcelligis educẽdũ eẽ
te ex istis occupacoib spe¬
ciosis et malis. ⁊ quõ id
consequi possis: queris.
Quedã nõ nisi a pñte
mõserãt᷑. Nõ pt̃ medicus

Expanded text:
hi hortuli famem, sed extinguunt. Nec maiorem ipsis potionibus sitim faciunt, sed naturali et gratuito remedio sedant. In hac voluptate consenui." De his tecum desideriis loquor, quae consolationem non recipiunt, quibus dandum est aliquid, ut desinant. Nam de illis extraordinariis, quae licet differre, licet castigare et bes; si quid inpendis, voluntarium est. Venter praecepta non audit; poscit, appellat. Non est tamen molestus creditor; parvo dimittitur, si modo das illi, quod debes, non quod potes. VALE. Seneca Lucilio suo am intellegis educendum esse te ex istis occupationibus speciosis et malis. Sed quo modo id consequi possis quaeris. Quaedam non nisi a praesente monstrantur. Non potest medicus
Abbreviated transcription (Latin):
ord̾ fi̾ n senatu solet: fa
quis qd ex parte in̾ place¬
at : inber illũ diuideꝰ sen¬
tẽtiã ꝑ sequor. ꝓboliben¬
cius epycuri egregia dcã.¬
õmemoro: ut isti qui ad
illa confugient: spe mala
inducti. qui uelam̃tũ ipõs
mat̃. probent quocũq ĩ.¬

Expanded text:
ri in senatu solet, facquis quod ex parte michi placeat, iubeo illum dividere sententiam et sequor. Pro eo libentius Epycuri dicta egregia commemoro, ut isti qui ad illa confugient spe mala inducti, qui velamenta ipsa mant, probent quocunque i
Abbreviated transcription (Latin):
uo mlto aute meditatꝰ ac¬
cesseris: iocũda quoq. Rst
ciñ illis sine qua nichrio
cundũ seciu̾tas. Pocessariuã
go uidico id qd̾ tibi stripsi.
magnos uiros sepe frcisse.
aquos dies mt̾pone̾: quib
nos ꝓmaginaria pauꝑtate
exercramꝰ ad uera. Qd̾ co
magis fciendũ est: quo de/¬
ra ac difficilia iudicamꝰ.
pociꝰ excitandꝰe sompno
et uellicandꝰ ẽ aĩꝰ. adio

Expanded text:
vero multo ante meditatus acvero multo ante meditatus accesseris, iucunda quoque; inest enim illis, sine qua nihil est iucundum, securitas. Necessarium ergo iudico, id quod tibi scripsi magnos viros saepe fecisse: aliquos dies interponere, quibus nos imaginaria paupertate exerceamus ad veram. Quod eo magis faciendum est, quod dera ac difficilia iudicamus. Potius excitandus e somno et vellicandus est animus admo
Abbreviated transcription (Latin):
nõ possis. ¶EIdq ut librri¬
cius facias : ad ho ꝑtiuebͭ
tributũ huiꝰ epłe. qd̾ scatĩ
confrtĩ. Iuiudeas liort: eciã
mic̃ libentꝰ ꝓ me dependet.
michi crede. sermo tuus in
grabato uidebit᷑ et ni pau¬
no. Non eĩ dicent᷑ cam̃ẽ illa
s prolabũt᷑. Ergo certi a¬
liter audio que dicit deme
Et illo nigr̃tis aõ 3. qui illas
circũfrisas sibi mltũ diuꝙ
unratus qd̾ ad se uenerint
ridet. suasẜ audit magio cẽ
diuitiarũ contubnio. magiiꝰ
ille qui in diuiciis pauꝑ est.
derit. n ͨ ego epycuri anga
eus sit diuicias se ĩ illas
iciderie. Itaq in utiaq
mens estĩianda est. ĩspici¬
endũq an ille pauꝑtati in¬
dulgras au hic diuiciis nõ
ndulgeat. Alioqiĩ leue
argumentũ ẽ boue uolũtti¬
iclauoy ibi tis grabatꝰ aut pannus.
nisi apparuit aquẽ illa non
nccĩtate paci s malle. Ce¬
exrũ magne nidoł est : ad
ista uõ ꝓperace cãꝙͣ melio¬
Hiet sut lucili facilia. Cũ

Expanded text:
non possis, idque ut libentnon possis, idque ut libentius facias, ad hoc pertinebit tributum huius epistulae, quod statim conferam. Invideas licet, etiam nunc libenter pro me dependet mihi crede, sermo tuus in grabato videbitur et in panno. Non enim dicentur tantum illa, sed probabuntur." Ego certe aliter audio, quae dicit DemetEt ille ingentis animi est, qui illas circumfusas sibi, multum diuque miratus, quod ad se venerint, ridet suasque audit magis esse divitiarum contubernio; magnus ille, qui in divitiis pauper est. derit." Nec ego, Epicure, an rus sit divitias, si in illas inciderimens aestimanda est inspiciendumque, an ille paupertati indulgeat, an hic divitiis non indulgeat. Alioquin leve argumentum est bonae voluntatis grabatus aut pannus, nisi apparuit aliquem illa non necessitate pati, sed malle. Ceterum magnae indolis est ad ista non properare tamquam melioEt sunt, Lucili, facilia; cum
Abbreviated transcription (Latin):
Nõ pot̃̾ enĩ cuiꝙ idẽ sꝑ placrei
nisi rectũr. Nestuit̾ etũ hoĩes
quid uelit : nisi eo momento
quo uolũt. In totũ ullĩ uelle
aut nolle decretũ est. uaia̾t᷑
cotidiẽ iudiciũ: ⁊ ĩ qͣriũ uer¬
tit᷑. ac plerisq uita agit᷑ per
lusũ. preme ergo qd cepis¬
ti. ⁊ forcasse ꝑducis aut ad
sũniũ aut o qd  sũmũ ñdũ
cẽ solus intelligas/ Quid
pasci desierit: ipã cr pastet.
ruit qd tu bñficio tuo nõ po¬
tes sciee: pauꝑtatis scies
Illa ueros c̾tosq aĩcos reti¬
nebit. adistrdit : quisquis
nonte. s aliud sequelat :
Num ÷s aut̃ uł ob hoc unũ
amanda pauꝑtas ⁊ qd a qͥb
ameris oñdat᷑ O qñdo ille
ueniet dies : quo nemio
ĩ honorẽ tuũ mẽciat᷑. Huc̃
ergo cagitacoẽs tue tẽdat᷑.
hoc cura. hoc opta. oĩa a ͦ
uota deo remissueꝰ: ut cõ¬
trncꝰ sis trmetipõ: et exte
nascrncib bonis: Que pt̃
cẽ felicitas ꝓpior ͦ Redige
te ad parua; ex q̃bꝰ cadere

Expanded text:
placere nisi rectum. Nesciunt ergo homines, quid velint, nisi illo momento, quo volunt; in totum nulli velle aut nolle decretum est. Variatur cotidie iudicium et in contrarium vertitur ac plerisque agitur vita per lusum. Preme ergo quod coepisti, et fortasse perduceris aut ad summum aut eo, quod summum nondum esse solus intellegas. " Quid pasci desierit, ipsa se pascet, aut quod tu beneficio tuo non potes scire, paupertatis scies. Illa veros certosque amicos retinebit; discedet quisquis non te, sed aliud sequebatur. Non est autem vel ob hoc unum amanda paupertas, quod a quibus ameris ostendet ? O quando ille veniet dies, quo nemo in honorem tuum mentiatur! Huc ergo cogitationes tuae tendant, hoc cura, hoc opta, omnia alia vota deo remissurus, ut contentus sis temet ipso et ex te nascentibus bonis. Quae potest esse felicitas propior? Redige te ad parva, ex quibus cadere
Abbreviated transcription (Latin):
as. nõ fuis miseerarũ fuit:
s mutatio. Rec hoc miror
nõ ẽ enĩ in reb uitiũ s ĩ epõ
aõ. Illud qdͥ pauꝑtatem
nobꝰ grauẽ fecerat : ⁊ diui¬
cias graues fecit. Quẽad̾
nich differt. utrũ egrũ in
ligneo lecto an in aureo col¬
loces. Quocũq illũ tnͣstu¬
leris: morbũ suũ secũ cnͣsse¬
ret⁊ sic nicħ refert utrũ e¬
ger animꝰ in diuiciis an in
pauꝑtate ponat᷑. aralũ illã
suũ sequit. Uale. Seneca
ecember  mẽsis cũ
maxie ciuitas sudat.
Ius luxule publice dacũ ẽ m̃¬
genti apparatu sonãt oĩa cãpͣ
quitꝙͣ int̾ sacnalia int̾sit: E
dies reꝵ agẽdarũ. Adeo nich̾¬
ibest. ut iudeat᷑ mꝰ errasse
qui dyeit. olim mẽst̾ decĩbrẽ
fiuisse. nũc anniũ. Si te hic
haberẽ libent̾ tecũ conferiẽ:
quid exiscimares fc̃ĩendũ eẽ.
utriõ nich ex cotidiana ꝯsue¬
tudiẽ mouendũ. an ne dissi.¬

Expanded text:
as non finis miseriarum fuit, as non finis miseriarum fuit, sed mutatio." Nec hoc miror. Non est enim in rebus vitium, sed in ipso animo. Illud, quod paupertatem nobis gravem fecerat, et divitias graves fecit. Quemadmodum nihil refert, utrum aegrum in ligneo lecto an in aureo conloces,—quocumque illum transtuleris, morbum secum suum transferet,—sic nihil refert, utrum aeger animus in divitiis an in paupertate ponatur. Malum illum suum sequitur. VALE. Seneca ecember est mensis; cum maxime civitas sudat. Ius luxuriae publicae datum est. Ingenti apparatu sonant omnia, tamquam quicquam inter Saturnalia intersit et dies rerum agendarum. Adeo nihest, ut non videatur mihi errasse, qui dixit olim mensem Decembrem fuisse, nunc annum. Si te hic haberem, libenter tecum conferrem, quid existimares esse faciendum: utrum nihil ex cotidiana consuetudi
Abbreviated transcription (Latin):
se sapiens accõmodat. S si
nccĩtates ultime ĩciderint
iã dudũ exibit e uita: et
molestus sibi eẽ desnet. Di
uo᷑ exiguũ erit ⁊ augustũ
quo possit uica ꝓduci: id
boni consulet. nͨ ult nctr̃a
sollicitus aut anxiꝰ uẽte
et scapuł suũ reddet. Noc¬
cupacões diuitũ. cõcuesacõ¬
nesq ad diuicias eũtiũ se¬
curus letusq ridebit ac di¬
cet. Quid ĩ longũ te ipẽ
differs: Expectabis nofe¬
noris q̃stũ : aut ex merce
compenidiũ : aut tabulas
btĩ srius : cũ fiͥ possis stat̃i
diues: Riepñtat opes sa¬
piã. quas cuicũq fecit᷑ su¬
ꝑuacuas dedit. Hꝰ ad alios
ꝑtinent. Tu locupletib ꝰ
ꝓpior es. scłmu mnuca. nĩmĩs
hes. Id est auc̃ oĩa seculo
qdꝰ sat est. ¶ Poterã h ͦ
loco epłam claudeꝰ: isi er
male ĩscitiussẽ. Reges par¬
chos nõ potest quisꝙͣ saluta¬
re: sine munere. Nibĩua¬
le dice̾. nõ licet gratis. Qd
istic ab epycuro muituũ su.¬
mã: aiultis parasse diuici¬

Expanded text:
urae autem se sapiens accommodat. Sed si necessitates ultimae inciderunt, iamdudum exibit e vita et molestus sibi esse desinet. Si vero exiguum erit et angustum, quo possit vita produci, id boni consulet nec ultra necessaria sollicitus aut anxius ventri et scapulis suum reddet et occupationes divitum concursationesque ad divitias euntium securus laetusque ridebit ac dicet: "Quid in longum ipse te differs? Expectabisne fenoris quaestum aut ex merce conpendium aut tabulas beati senis, cum fieri possis statim dives ? Repraesentat opes sapientia, quas cuicumque fecit supervacuas, dedit." Haec ad alios pertinent; tu locupletibus propior es. Saeculum muta, nimis habes. Idem est autem omni saeculo, quod sat est. Poteram hoc loco epistulam claudere, nisi te male instituissem. Reges Parthorum non potest quisquam salutare sine munere; tibi valedicere non licet gratis. Quid istic ? Ab Epicuro mutuum sumam: " Multis parasse diviti
Abbreviated transcription (Latin):
fide placrut En hoc at᷑ unũ
aduocatorẽ petis. ut siẽ ꝑꝑetua
sollicitudiẽ id tibi face̾ cõtĩgat
Quid iñ tota te cohors scoicoꝵ
ꝓbatã sit : om̃s Tenones et
crysippi. moderata ⁊ honesta¬
uĩa ꝑsuadebut᷑. S si pp̃ hoc
e̾gureesaeis : ut ccũspĩcias
qnͣtũ feras tecũ. ⁊ ꝙͣ magna
pecuna ĩstruas otiũ: nũꝙͣ
exitũ ĩneniẽs. Remo cũ sar¬
cinis enatat. Emerge ad
meliorẽ uitã ꝓpĩciis diĩs.
s nõ sit quõ istis ꝓpĩcii sũt.
quib bono ac benigno uultu¬
magna mala magnifica tri¬
buerũt. ad hoc unũ excusa¬
tĩ: qd̾ ista que ueunt. que
excruciant. optãtib data stͣ
¶Iam ĩprĩmebã epłe signũ.

Expanded text:
fide placuit, in hoc autem unum advocationem petis, ut sine perpetua sollicitudine id tibi facere contingat, quidni tota te cohors Stoicorum probatura sit ? Omnes Zenones et Chrysippi moderata, honestua suadebunt. Sed si propter hoc tergiversaris, ut circumspicias, quantum feras tecum et quam magna pecunia instruas otium, numquam exitum invenies. Nemo cum sarcinis enatat. Emerge ad meliorem vitam propitiis dis, sed non sic, quomodo istis propitii sunt, quibus bono ac benigno vultu mala magnifica tribuerunt, ad hoc unum excusati, quod ista, quae urunt, quae excruciant, optantibus data sunt. Iam inprimeba
Abbreviated transcription (Latin):
fames constat. magno fas¬
tidĩi. Pauꝑtas contẽta est
desideriis instruitib sacisfa
ce. Quid est ergo. quare
hanc recuses contubnalẽt
cuiꝰ mores sanꝰ diues mui¬
tat᷑. Si ius uacare aiõ.
aut pauꝑ sis oportetz aut
pauꝑi siłis. Nõ pot̃ scudiũ
salutare fi᷑. siẽ frugalita¬
tis cura. Frugalitas autẽ
pauꝑcas uolũtaria ẽ. Tol¬
le itaq istas excusacioõs
Si ad illã sũmã ꝑuenero:
cuc̃ me totũ phie dabo.
at qui nich pusꝙͣ hoc pa¬
randũ est: qd tu differs:
⁊ post cetera paras. ab hoc
incipiendũ . Parare ĩq̃s
unde uiuã. uolo. Gił t pa¬
rare diste. Si quid te ue¬
tat bñ uiuere: bñ mori ñ
uetet. Non est quo nos
pbauꝑtas a
s egestas quidẽ. Tolleranda
est eñ ad hoc ꝓperãtibus.
ul famnes. quã tollecauere
quidã in obsidionib. Et qͥd
aliud erat illius paciẽcie
p̾miũ: quã in aebitriũ ñ
cadere uictoris: Quãto
hoc maius 3. quo ꝓmictit᷑¬

Expanded text:
fames constat, magno fasfames constat, magno fastidium. Paupertas contenta est desicere. Quid est ergo, quare hanc recuses contubernalem, cuius mores sanus dives imitatur ? si vis vacare animo, aut pauper sis oportet aut pauperi similis. Non potest studium salutare fieri sine frugalitatis cura; frugalitas autem paupertas voluntaria est. Tolle itaque istas excusationes: si ad illam summam pervenero, tunc me totum philosophiae dabo." Atqui nihil prius quam hoc parandum est, quod tu differs et post cetera paras; ab hoc incipiendum est. " Parare," inquis, " unde vivam volo." Simul et para et disce; si quid te vetat bene vivere, bene mori non vetat. Non est quod nos paupertas a  egestas quidem. Toleranda est enim ad hoc properantibus vel fames. Quam toleravere quidam in obsidionibus, et quod aliud erat illis patientiae praemium quam in arbitrium non cadere victoris ? Quanto hic maius est quod promittit
Abbreviated transcription (Latin):
ac potenciã eius de quo co
gitas bomi noste. Et sũmã
prosit: partes aut̃ nĩdũ
satis subtilit̾ dispicis. sec¬
dũ scis quãtũ ubiq nos
adiuuet. quẽ admodũ et
in maximis ut Ciceronis
utar uerbo opitulet᷑ ⁊ ĩnũ¬
ma descendat. arichi crede.
aduoca illã ⁊̃ conciliũ: sua¬
debit cibi ne ad calculos
sedeas. Rempe hoc q̃ris
t hoc ista dilacõe ius conse¬
qui: ne tibi pauꝑtas: tũnẽ¬
da sit. Quid si appetẽda est:
aultis ad phylosophandũ
obscite̾ diuicie. Pauꝑtas ex¬
pedita est. secura est. cum
classicũ cecunt: scit nõ sepe¬
clamatũ est. quõ exeat. nõ
quid efferat: querit. Aut
si nauigandũ est: nõ sere¬
pũt̃ portus. nͨ inus comi¬
tatu inquieta sũt hx̃a litto¬
ra. Non cc̾ũseat illũ t̾ba
seruorũ: ad quos pastendos
transmarmarũ regionũ
optanda fertilitas. facile
 pasceꝰ paucos uẽtres ⁊ bñ
istitutos : ⁊nich aliud desi¬
derantes ꝙ impleri. Paruo

Expanded text:
ac potentiam eius, de quo cogac potentiam eius, de quo cogitas, boni nosse. Et summam prosit, partes autem nondum satis subtiliter dispicis, necdum scis, quantum ubique nos adiuvet, quemadmodum et in maximis, ut Ciceronis utar verbo, opituletur et in minima descendat. Mihi crede, advoca illam in consilium; suadebit tibi, ne ad calculos sedeas. Nempe hoc quaeris et hoc ista dilatione vis consequi, ne tibi paupertas timenda sit; quid si adpetenda est ? Multis ad philosophandum obstitere divitiae; paupertas expedita est, classicum cecinit, scit non se peclamatum est, quomodo exeat, non quid efferat; quaerit. At cum navigandum est, non strepitu portus, non unius comicatn inquieta sunt littora. Non circumstat illum turba hominum, ad quos pascendos transmarinarum regionum optanda est fertilitas. Facile est pascere paucos ventres, et bene institutos, et nihil aliud desiderantes, quam impleri. Paruo
Abbreviated transcription (Latin):
fortima tr ꝓuehat auco te¬
gat. prepura uesciatit ad¬
ꝑducat: ut t̾rõ maeniorib
liceat: s calcare diuicias.
accedant statur ⁊ puture
⁊ quitq̃d a es ulla luxuene e¬
laborauit. a iaiora cupere
ab hiis distes. Nãtia deside¬
ria finita sũt : ⁊ fła opiõne
nastentia  ubi desmãt ĩ hñt
Nullꝰ eñ c̾minꝰ flo est. Uia
cunti aliquid extremũ. Er¬
rorĩmẽsus est. Rithe crgo
ce a uanis. et cũ int scire
qd petis. utrũ naͣlẽ hẽat. an
cecã eupiditatẽ : cõsida si ñ
possit alicubi consisteꝰ. Silõ
geꝓgresso semꝑ aliqͥd lon¬
giuus eestat: scito id nale
nõ esse. Uale. Senecçilu¬
roite oiã ista si sapio.
ĩmo ut sapias. tad
bonã mẽtẽ magno cursu ac
totis uirib tende. Sĩ quid
quo teneris. aut ĩpediat ĩ¬
cide. Nrorat᷑ in quis me res
frimiliaris. Dic illã dispone
uolo: ut susficẽ nich̾ agẽti¬
possit. ne aut pauꝑtas michi
oueri sit. aut ego alicui.
Cũ hoc dicis: nõ uderis ium

Expanded text:
provehat, auro tegat, purpura vestiat, perducat, ut terram marmoribus liceat, sed calcare divitias. Accedant statuae et picturae et quicquid ars ulla luxuriae elaboravit; maiora cupere ab his disces. Naturalia desideria finita sunt; ex falsa opinione nascentia ubi desinant, non habent. Nullus enim terminus falso est. Viam eunti aliquid extremum est; error inmensus est. Retrahe ergte a vanis, et cum vis scire quod petis, utrum naturalem habeat aut caecam cupiditatem, considera si non possit alicubi consistere. Si longe progresso semper aliquid longius restat, scito id naturale non esse. VALE. Seneca Luroice omnia ista, si sapis, immo ut sapias, et ad bonam mentem magno cursu ac totis viribus tende. Si quid est, quo teneris, aut expedi aut incide. "Moratur," inquis, "me res familiaris; sic illam disponere volo, ut sufficere nihil agentipossit, ne aut paupertas mihi oneri sit aut ego alicui." Cum hoc dicis, non videris vim
Abbreviated transcription (Latin):
tus inopiã om̃i reꝵp. uixe¬
rũt̃ herbarũ cadicib. ⁊ dic¬
tu fedam tulerut̾ stuẽ :
quo magis mireris alieno.
Dubicabit aliquis ferre
pauꝑtatẽ : ut ami furorib
libet᷑ : Ion ⁊ ergo prius
acquirendũ. licet ad pħia
est. Cũ omia huẽris : cũc
hre e sapĩã uoles. Hec eit̾
ultimũ uicr instem: et ut
ita dicã additamẽcũ. Au

Expanded text:
rus inopiam omnium rerum, vixerunt herbarum radicibus, et dictu foedam tulerunt famem. Equo magis mireris, alieno Dubitabit apaupertatem, ut animum furoribus liberet ? Non est ergo prius adquirendum; licet ad philosest. Cum omnia habueris, tunc habere et sapientiam voles ? Haec erit ultimum vitae instrumentum et, ut ita dicam, addit
Abbreviated transcription (Latin):
diss: Omes illos magis¬
chauas et satrapas t rege
ipm̃ ex quo ydomenei tytu¬
lus petebat᷑: obliuio alta
sappressit. Romẽ attici pe¬
rire: cyceronis epłeñ si¬
nũt. Nich illi ꝓfuiss gr¬
ner agrippa.⁊ tyboriꝰ peo¬
gener. et deusus cesar pro¬
taceretur: insi cycero illũ
applicuiss. profũda supͣ nos
altitudo tpris ueĩet. panca
ingenia caput exerẽt. et
in idẽ qñq silenciũ obitu¬
ra obliuioni resistent. ac se
diu uindicabut. Qd̾ epy¬
curus amico suo potuit ꝓ.¬
mittẽ: hoc tibi ꝓmitto lu¬
cili. Habeo apud posteros
grãm. possũ mecũ duratu¬
ra noĩa educe. Uirgilius
nẽ duob meoriã t̾nã pro¬
misit: t p̃stat. forcuuati
ambo: si quid mea caemina
pnt: Nulla dies unꝙͣ memo¬
ei nos gennet euo. Dũ do¬
mus enee capitobi ĩmobile
saxũ: Accolet. imperiũꝙ pa¬
ter romanus hẽbit. Quos¬
tulit. quicũq mẽbra ac par¬
tes aliene potẽcie fuerãt᷑.
hor grã uiguit. domus fre¬

Expanded text:
disset ? Omnes illos megisdisset ? Omnes illos megistanas et satrapas et regem ipsum, ex quo Idomenei titulus petebatur, oblivio alta suppressit. Nomen Attici perire Ciceronis epistulae non sinunt. Nihil illi profuisset gener Agrippa et Tiberius progener et Drusus Caesar protaceretur, nisi sibi Cicero illum adplicuisset. Profunda super nos altitudo temporis veniet, pauca ingenia caput exerent et in idem quandoque silentium abitura oblivioni resistent ac se diu vindicabunt. Quod Epicurus amico suo potuit promittere, hoc tibi promitto, Lucili. Habebo apud posteros gratiam, possum mecum duratura nomina educere. Vergilius noster duobus memoriam aeternam promisit et praestat: Fortunati ambo ! Siquid mea carmina possunt. Nulla dies umquam memori vos eximet aevo, Dum domus Aeneae Capitoli immobile saxum Accolet imperiumque pater Romanus habebit. Quosprotulit, quicumque membra ac partes alienae potentiae fuerunt, horum gratia viguit, domus fre
Abbreviated transcription (Latin):
cũ hẽs. Tu tibi molestus es.
Quid uelis nescis. melius
probas honesta ꝙͣ sequeris.
uides ubi sit posita felicitas.
s ad illã ꝑuenire nõ audes.
parũ ip̃e dispicis. dicã. agͣ¬
na ẽẽ hec existimas que
relicturꝰ es: retinet te hꝰ
ex hac uita ad illã ascẽdit᷑.¬
Qdꝰ int̾est int̾ splẽdorẽ et
lucem. cũ hec certã hẽdit.¬
origniẽ ac suã. ille iuiteat
alieno. Hoc int̾ hãc uitã
et illamn. Hec fulgore ex/¬
temisecus uentẽte ꝑeussꝰ̃
est crassam illi stacĩ umibrã
faciet: quisqs obstiterit.
Illa suo lumĩne illustris.
Studia te tua clarũ et
nobilẽ efficient. Exẽplũ
epycuri referã. Cu ydio¬
menio scribet᷑. ⁊ illũ aui¬
ta speciosa. ad fidelẽ scabi¬
lẽq głam reuocaret. rigide
cũc̃ potencie ministrũ et
magna tractantẽ. Si glĩa
inquit tangeris: notiorẽ te
que colis ⁊ pp̃que coleris.
Nimquid ergo mẽtitus est.
Quis ꝓdiomeneũ noss. insi
epycurꝰ illũ lr̃is suis ĩ di¬

Expanded text:
cum habes; tu tibi molestus es. Quid velis nescis; melius probas honesta quam sequeris; vides, ubi sit posita felicitas, sed ad illam pervenire non audes. parum ipse dispicis, dicam. Magna esse haec existimas, qrelicturus es, retinet te fulx hac vita ad illa ascenditQuod interest inter splendorem et lucem, cum haec certam originem habeat ac suam ille niteat alieno, hoc inter hanc vitam et illam; haec fulgore extrinsecus veniente percussa est, crassam illi statim umbram faciet quisquis obstiterit; illa suo lumine inlustris est. Studia te tua clarum et nobilem efficient. Exempiumexemplum Epicuri referam. Cum Idomeneo scriberet et illum a vita speciosa ad fidelem stabilemque gloriam revocaret, rigidae tunc potentiae ministrum et magna tractantem: "Si gloria," inquit, "tangeris, notiorem te quae colis et propter quae coleris." Numquid ergo mentitus est ? Quis Idomenea nosset, nisi Epicurus illum litteris suis inci
Abbreviated transcription (Latin):
que michĩ ⁊ laudacꝰ ⁊ adop¬
Atror isi¬
tam ẽẽno¬
bis corpis
fateor nos
huiua gr¬
uere tute¬
lam. Nõ nego indulgẽdũ illi.
sermendũ nego młtis eñ
seruiẽt. qͦ corꝑi scruit. quipo
illo mĩmũ tm̃et. quĩ ad ald̾
miniꝰ amor cĩmorib ĩquietat.
sollicitudinib onerat ⁊ cõtu¬
meliis obicit. Honestũ eĩ iule
est: cui corpꝰ nimĩs carũ est.
Agat᷑ eiꝰ diligẽtissiẽ cura.
ita tñ ut cũ exigit racio cũ
dignitas. cũ fides: mittẽdũ

Expanded text:
opteor insitam esse nobis corporis fateor nos huius gere tutelam. Non nego indulgendum illi; serviendum nego. Multis enim serviet, qui corpori servit, qui pro illo nimium timet, qui ad illud mius amor timoribus inquietat, sollicitudinibus onerat, contumeliis obicit. Honestum ei vile est, cui corpus nimis carum est. Agatur eius diligentissime cura, ita tamen, ut cum exiget ratio, cum dignitas, cum
Abbreviated transcription (Latin):
te delectauit alienũ mortuũ
tolleꝰ : At ille. Non cognostis
me inquit᷑ Ego sũ felicio:
cui solebas singularia affer
iste delirat populꝰ. eciã deli¬
ciũ meũ fcũs est. prorsapt̃
fieri. dentes illi cũ maxĩe
cadũt̃. Debeo hoc suburta¬
no meo: qd in᷑ senectꝰ mea.
Quocũq au̾terã apparuit.
amenus. plena  uoluptatis.
si illa scias uti. Gratissima
sũt poma cũ fuguit̃. Puiꝰ¬
cie maxiꝰ in exitu decor est.
Deditos uino potio extͣma
delectat. illa que miergit.
que ebrietati sũmã manũ
imponit. Qd in se iocũdis¬
simũ hoĩs uoluptas h: in
finẽ sui differt. Iocũdis¬
sua est etas deuexa iam:
nõ tamẽ p̃ceps. Illũ quoꝵ
in ext̃m̃a tegula scantem
iudico hre suas uoluptates
aut hoc ipm succedit ĩ locũ
noluptatũ. nullis ege̾. Q̃a¬
dulce est. cupiditates fati¬
gasse ac reliquisse. Nolestũ
est in quis mortẽ aute ocu¬
los hr̃e. Primũ ista tã sem

Expanded text:
te delectavit alienum mortuum te delectavit alienum mortuum tollere ? " At ille "Non cognoscis me ?" inquit. " Ego sum Felicio, cui solebas sigillaria adferr" inquam, "iste delirat. Pupulus etiam delicium meum factus est ? Prorsus potest fieri; dentes illi cum maxime cadunt." Debeo hoc suburbano meo, quod mihi senectus mea, quocumque adverteram, apparuit. amemus; plena est voluptatis, si illa scias uti. Gratissima sunt poma, cum fugiunt; pueritiae maximus in exitu decor est; deditos vino potio extrema delectat, illa quae mergit, quae ebrietati summam manum inponit. Quod in se iucundissimum omnis voluptas habet, in finem sui differt. Iucundissima est aetas devexa iam, non tamen praeceps. Et illam quoque in extrema tegula stantem iudico habere suas voluptates. Aut hoc ipsum succedit in locum voluptatum, nullis egere. Qdulce est cupiditates fatigasse ac reliquisse ! " Molestum est," inquis, " mortem ante oculos habere." Primum ista tam seni
Abbreviated transcription (Latin):
ua ñ corrigas. Uale. Sene¬
ca lucilio suo salutem Epła xii.¬
uocũq meuerto: aegu¬
mẽta mer senectutis
iundeo. Uenerã in suburba¬
nũ meũ: ⁊ querebar de in¬
penses edificii dilabẽtis. Ait
uillicus michi : nõ ẽẽ neg¬
ligẽcie sue uiciũ. omĩa se fa¬
cere : s uillã ueterẽ ẽẽ . h ͨ
uilla int̾ manus meas cre¬
uit. Quid mnꝰ futuꝵ est: si
tam putrida sũt etatis mee
saxa: Iratus illi: ꝓeniã
occasionẽ stomachandi ae¬
tanos negligi. Fullas hñt
frondes. Quã nodosi sunt
⁊ retorridi rami ᷑ ꝙ t̾stes
⁊ squalidi crunci: Hoc
ñ accideret : si quis has cir¬
cũfoderet. si irrigaret. Iu¬
rat ꝑ geniũ meũ se oiã
faco. ĩ nulla re cessare cu¬
rã suã : s illas uetulas eẽ.
Quod intra nos sit: ego u¬
las posuertĩ. ego illaꝵ p̾mũ
inderã folũr. Conu̾sas ad
ianua: quis est inꝙͣ iste de
crepitꝰ: ⁊ m̃to ad oscrã ad¬
motus : Foras enĩ spectat.
Unde sic nattus est᷑ Quid

Expanded text:
. Seneca Lucilio suo salutem Quocumque me verti, argumenta senectutis meae video. Veneram in suburbanum meum et querebar de inpensis aedificii dilabentis. Ait vilicus mihi non esse neglegentiae suae vitium, omnia se facere, sed villam veterem esse. Haec villa inter manus meas crevit; quid mihi futurum est, si tam putria sunt aetatis meae saxa ? Iratus illi proximam occasionem stomachandi artanos neglegi; nullas habent frondes. Quam nodosi sunt et retorridi rami, quam tristes et squalidi trunci! Hoc non accideret, si quis has circumfoderet, si inrigaret." Iurat per genium meum se omnia facere, in nulla re cessare curam suam, sed illas vetulas esse. Quod intra nos sit, ego illas posueram, ego illarum primum videram folium. Conversus ad ianuam " Quis est iste crepitus et merito ad ostium admotus? Foras enim spectat. Unde istunc nactus es ? Quid
Abbreviated transcription (Latin):
le ĩpliciusti: soluas pociꝰ
trntꝰ esto negociis ĩ que
descendisti uł ut uidet᷑
magis meidisci. Nonz/ qd
ad ultiora mtaers. aut ꝑ¬
des excusacõs ⁊ apꝑaebit
te nõ merdisse. Ista eĩ que¬
dici solent fla sũti son
potui aliter. Qdꝰ si nollet.
nccẽ erat nulli. Rccẽ est
felicitatũ cursu sequi Est
denciores ꝙͣ ip̃e sũ: ad qͦs
solco defeere si quid deli¬
bero. Epycuri epłam ad

Expanded text:
icuisti, solvas potiustentus esto negotiis, in quae descendisti, vel quod videri mavis, incidisti. Non est quod ad ulteriora nitaris; aut perdes excusationem et apparebit te non incidisse. Ista enim, qudici solent, falsa sunt: " Non potui aliter. Quid, si nollem ? Necesse erat." Nulli necesse est felicitatem cursu sequi; estdentiores quam ipse sum, ad quos soleo deferre, si quid delibero ? Epicuri epistulam ad
Abbreviated transcription (Latin):
dubie significacoĩs de torꝙ̃t
in penis. aut maiorẽ sibi of¬
feusã. ꝓponit alicꝰ ꝙͣ ẽ.Nco¬
gitat nõ ꝙͣ iratus ille sit. s
qnͣtũ liceat utito. Nulla at̃
causa uite est. malꝰ mise/¬
riacũ modus : si timeret᷑.
sic. hic eõbore amini eui.¬
dentem quoq metũ ces¬
pue. Si minꝰ uicio uiciũ
repelle. spe metũ tẽpera.
Richil tã certã est. ex hiis
que timent᷑: ut nõ certius
sit ⁊ formidata subsidere.
⁊ sperata deçiꝑe. Eego spẽ
ac metũ examina. ⁊ quo¬
ciens inc̾ta erũt oĩa. tibi
faue̾ crede quod manis. Si
plures hẽbis sentẽciãs cũ¬
metius. nchilonnꝰ ĩ hanc
partẽ potius iñclina.eꝑ
curbare te desme. Ac sub¬
inde hoc iñ anĩmo uolue.
maiorẽ part̾ẽ morͣliũ: cũ
illi nec sit quitꝙͣ mali. nec
ꝓ certo futurũ sit estua¬
re ac discuereꝰ. Nemo eĩ
resiscit sibi cũ crꝑit ĩpelli.
nͨ timorẽ suũ redigit ad
uerũ. Nemo dicit uanus

Expanded text:
dubiae significationis detorquet dubiae significationis detorquet in peius aut maiorem sibi offensam proponit alicgitat non quam iratus ille sit, sed quantum liceat irato. Nulla autem causa vitae est, nullus miseriarum modus, si timeatur osit, hic robore animi evidentem quoque metum respue. Si minus, vitio vitium repelle; spe metum tempera. Nihil tam certum est ex his, quae timentur, ut non certius sit et formidata subsidere et sperata decipere. Ergo spem ac metum examina, et quotiens incerta erunt omnia, tibi fave; crede quod mavis. Si plures habet sententias metus, nihilominus in hanc partem potius inclina et perturbare te desine, ac subinde hoc in animo volve, maiorem partem mortalium, cum illi nec sit quicquam mali nec pro certo futurum sit, aestuare ac discurrere. Nemo enim resistit sibi, cum coepit inpelli, nec timorem suum redigit ad verum. Nemo dicit: " Vanu
Abbreviated transcription (Latin):
incerto uenit: comecture
t pauẽtis aĩ licẽciẽ eradit᷑.
nocabiles ꝙͣ lymphatici me¬
tus sũt. Cetiꝰ enĩ sine rõe.
hii siẽ mẽte sũt. Inqͥramꝰ
itaq in rem diligentꝰ.u.ri.¬
siłe est aliquid futurũ mali:
nõ statim uerũ estr Quam
młta nõ gespectata uener̃t.
ꝙͣ mlta expectata nusꝙͣ ꝯpaeue¬
dolori suo occurre. Satis
cito dolebis cũ uenerit in..¬
trr̃i tibi meliora ꝓmĩcte
Quid faciẽs lucri tr̃pus:
multa ĩuemiẽt quibi uicinũ
ꝑiculũ ut ꝓpe admotũ. aut
subsistat aut desinat aut in
alienũ caput tnͣseat. Inoru¬
diũ ad fugã patuit. quosdã
mollitꝰ ruma deposuit. aliqũ
gladius ab ip̃a ceruite ce¬
uocatꝰ est. aquis carnificĩ
suo suꝑstes fuit. Hab emĩ
mala fortina leuitatẽ. for¬
tasse erit. forcasse nõ erit.
interĩ nõ est: meliora ꝓpone
Non nũꝙͣ nullis apparẽtib
sigis q̃ mali aliquid p̃nuĩ¬
cĩent. aminꝰ sabi falsas ꝓͥma¬
gines fingit. aut u̾bũ aliqd

Expanded text:
to venit, coniecturae et paventis animi licentiae traditur. vocabiles quam lymphatici metus sunt. Ceteri enim sine ratione, hi sine mente sunt. Inquiramus itaque in rem diligenter. Verisimile est aliquid futurum mali; non statim verum est. Quam multa non expectata venerunt! Quam multa expectata nusquam conparuedolori suo occurrere ? Satis cito dolebis, cum venerit; interim tibi meliora promitte. Quid facies lucri ? Tempus. Multa intervenient, quibus vicinum periculum vel prope admotum aut subsistat aut desinat aut in alienum caput transeat. Incendium ad fugam patuit; quosdam molliter ruina deposuit; aliquando gladius ab ipsa cervice revocatus est; aliquis carnifici suo superstes fuit. Habet etiam mala fortuna levitatem. Fortasse erit, fortasse non erit; interim non est. Meliora propone. Nonnumquam nullis apparentibus signis, quae mali aliquid praenuntient, animus sibi falsas imagines fingit; aut verbum aliquod
Abbreviated transcription (Latin):
çia tua deliberes. ac teipẽ
int̾roges. qui tua optiẽ
mĩtas possit. Est aliquid
istic mali᷑. an res ista ma¬
gio infamis est. ꝙͣ malaͨ
Ipe te int̾roga. Ñqͥd siẽ
causa cruciõr ⁊ meres
modo inquis intelligã. uana
accipe huiꝰrei regulã. Aut/ Oꝑtiã distĩc̃tio¬
aut utrisꝙ. De pñtib fa¬
cile iudiciũ est. Si corpi
tuũ libeeũ est. sanũ ẽ.n ͨ
ullus ex ĩieia dolor est. Endiciũ facile¬
Widebimꝰ qud futueũ sit.
Hodie nichꝰ negocii h. at
enĩ futueũ est. primũ
despice an certa aegum̃¬
ta suit uẽturi mali. ple¬
rũq .n. suspicõnib laboramꝰ
⁊ illudit nob̾ illa que con¬
fama.
młto ac magis singloͣs cõ¬
ficit. Ita est mi lucili. ci¬
to accedimꝰ opiõni. Non
coarguimiꝰ illa que nos inͦ
metũ adducũt.n ͨ excutimꝰ
s crepidamꝰ. Et sic u̾tim ꝰ
terga ꝙ̃admodũ illi quos
puluis motꝰ fuga pecoꝵ
exuit castris. aut quos ãqͣ

Expanded text:
tia tua deliberes ac te ipse tia tua deliberes ac te ipse interroges, qui tua optime mitas possit ? Est aliquid istic mali, an res ista magis infamis est quam mala ? Ipse te interroga: Numquid sine causa crucior et maereo modo," inquis, " intellegam, vana Accipe huius rei regulam: aut praesentibus toaut utrisque. De praesentibus faciletuum liberum et sanum est, nec ullus ex iniuria dolor est. Videbimus quid futurum sit. Hodie nihil negotii habet. " At enim futurum est." Primum dispice, an certa argumenta sint venturi mali. Plerumque enim suspicionibus laboramus, et inludit nobis illa, quae confama, multo autem magis singulos conficit. Ita est, mi Lucili; cito accedimus opinioni Non coarguimus illa, quae nos in metum adducunt, nec excutimus, sed trepidamus et sic vertimus terga, quemadmodum illi, quos pulvis motus fuga pecorum exuit castris, aut quos aliqua
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͣ re laboramꝰ. sõ loquor
tecũ stoica lĩgua: s hac
submissiore. Nos eĩ diciꝰ
oĩa ista q̃ gemitus mugĩ¬
tus q exprimũt: leuia eẽ
t contep̃nenda. Omictamꝰ
hec magna u̾ba s diĩ boĩ
uera. Illud tibi p̃cipio
ne sis miser ante tẽpus.
cũ illa que uelut muni¬
nẽcia gepauisti fortasse
nũꝙͣ uẽtura sunit. certeñ
cienerĩt. Quedã ergo nos
magis corquẽt. ꝙͣ debent.
Quedã torꝙ̃nt cũ om̃ino
non debeant. Aut augemꝰ
dolorẽ. aut fingimꝰ.aut
qr res ĩ controu̾sia õ ⁊ li¬
tem cõcestatã hẽmꝰ. ĩ pñ¬
cia differat᷑. Quod enĩ ego
leue dixero ⁊ tu gͣuissimũ
cẽ contẽdes. Scio alios
int̾ flagella cideꝰ. alios ge¬
mere sub colapho. Pdostra
uidebimꝰ utꝵ ista suis ui¬
rib ualeas: an ĩbetilli¬
tat neã. Illud mꝰ prã:¬
ut quociẽs ccnsceteriñt
qui tibi te miseeũ eẽ ꝑsua¬
deat̃. nõ quid audias. s qͥd
sentias cogites. ⁊ cũ paciẽ¬

Expanded text:
quam re laboramus. Non loquor quam re laboramus. Non loquor tecum Stoica lingua, sed hac submissiore. Nos enim dicimus omnia ista, quae gemitus mugitusque exprimunt, levia esse et contemnenda; omittamus haec magna verba, sed, di boni, vera. Illud tibi praecipio, ne sis miser ante tempus, cum illa, quae velut imminentia expavisti, fortasse numquam ventura sint, certe non venerint. Quaedam ergo nos magis torquent quam debent; quaedam torquent, cum omnino non debeant. Aut augemus dolorem aut fingimus aut quia res in controversia est et litem contestataia differatur. Quod ego leve dixero, tu gravissimum esse contendes; scio alios inter flagella ridere, alios gemere sub colapho. Postea videbimus, utrum ista suis viribus valeant an inbecillitate nostra. Illud praut, quotiens circumsteterint, qui tibi te miserum esse persuadeant, non quid audias, sed quid sentias, cogites et cum patien