comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
foras. Magna utiq uoce ñ tã sono clamosa. ꝗͣ pietate ⁊ uͥtute mag¬
nifica. S qͦ deuenimꝰ : Nũ qͥd ñ supͣ celos uͥginẽ ꝑsequebam᷑ euntẽ:
Et ecce cũ lararo descendimꝰ in abyssũ. Asplendore uͥtutis ad fetorẽ qͣ
meã pusillanimitatẽ ꝓpͥam ñ abscondo. Noni qd̾ me mag̾ delectae¬
to eã deuotõis affectu amplectunt᷑. honorant. suscipiunt. ut dig¬
na. Ecce enĩ si in ea laudauo uirginitatẽ multe mͥ uͥgines pꝰ eã ui¬
dent᷑ offerri. Si humilitatẽ p̾dicauo̾: inuenient᷑ forte uł pauci. qui
docente filio eiꝰ mites fact ft̃ ⁊ humiles cordͤ. Simagnificare uoluero

Expanded text:
foras; magna utique voce, non tam sono clamosa, quam pietate et virtute magnifica. 5. Sed quo devenimus? Nunquid non supra coelos Virginem prosequebamur euntem? Et ecce cum Lazaro descendimus in abyssum. A splendore virtutis ad fetorem quameam, pusillanimitatem propriam non abscondo. Non est equidevotionis affectu amplectuntur, honorant, suscipiunt, ut digna? Ecce enim si in ea laudavero virginitatem, mihi multae virgines post eam videntur offerri. Si humilitatem praedicavero, invenientur forte vel pauci, qui, docente Filio ejus, mites facti sunt et humiles corde . Si magnificare voluero
Abbreviated transcription (Latin):
suos ina.a. sue. nec tã laborat declinando fut᷑a. ꝗͣ pͣt̾ita plangendo
deplorat. Miraris qd̾ hos dixerim dies. S tales sep ulturȩ debent᷑ di¬
es nebule ⁊ caliginis. dies luctꝰ ⁊ amaritudinis. Sequit᷑ dies pudoris ñ
dissimił tͥb: qñ iã horribil confusioue oꝑit᷑ aĩa miseranda dũ niis
consicdat quȩ ⁊ quanta deliq̾rit. III ocłis cord̾ tetras u̾sat imagines pecta¬
toꝵ. Animꝰ huiꝰcenodi uicħ dissimulat. s exagg̾at uniu̾sa. Non sͥ parõ¬
durꝰ iudex in semetipñ. Utił quid̾ exac̾bato ⁊ digna miserõe erudeli¬
putredini ꝓxima ẽ qui ꝯfundit᷑ uehem̃tiꝰ & tabescit ꝓpeẽ ut desꝑet.¬

Expanded text:
suae, et nec tam laborat declinando futura, quam praeterita plangendo deplorat. Miraris quod hos dixerim dies? Sed tales sepulturae debentur, dies nebulae et caliginis, dies luctus et amaritudinis. Sequitur dies pudoris, non dissimilis tribus: quando jam horribili confusione operitur anima miseranda, dum nimis considerat quae et quanta deliquerit, et in oculis cordis tetras versat imagines peccatorum. Animus hujusmodi nihil dissimulat, sedurus judex in semetipsum. Utilis quidem exacerbatio, et digna miseratione crudeliputredini proxima est; et qui confunditur vehementius et tabescit, prope est ut despe
Abbreviated transcription (Latin):
mulauimꝰ. multa in eis nseratõe digna pot̾unt inueniri. Unũ tam̃ dico
rit. occasionẽ uob̃ dedisse uidear. ⁊ cȩt̾a qͦ similit̃ adu̾tatis. Nue uelut int̾ du¬
as m̃sas positi: epulantes hunc ind spectamꝰ ieiuni: Sic sumꝰ. oĩno sic sumꝰ.
Uñ gͦ sic positis risꝰ. unde iocꝰ. uñ leuitas. uñ suꝑbia. un extollentia ocłoꝵ:
An forte ñ agnoscimꝰ m̃sas. ñ considamꝰ epulas. delicias ñ uidemꝰ. Hinc mͥst̾
qͦs uideo deliciose uiuentes in omĩb bonis sensilis hꝰ mundi. in de contẽ¬
plor alios qͥb disposuit xp̃c regnũ ut edant ⁊ bibant.s. in. eiꝰ. in .r. pa¬
tͥs su. Utrobiq uideo similes mei hoĩes fr̃s meos. ⁊ heu me ad neutrã licce
extende manũ. Abut᷑q m̃sa ꝓhibeor. abhac qͥd̃ ꝓfessionis. ab illa corꝑis uincło:
ut nec ad inferiorẽ audeã nec ad suꝑiorẽ accede possim. Quid int̾ ħ restat nͥ
comed̾e panẽ doloris. ut sint mͥ lacͥmȩ meȩ panes .d. ac .n. si qͥs forte cȩle¬

Expanded text:
 dico, ut occasionem vobis dedisse videar, et caetera quoque similiter advertatis. Nonne velut inter duas mensas positi, epulantes hinc inde spectamus jejuni? Sic sumus omnino, sic sumus. Unde ergo sic positis risus, unde jocus, unde levitas, unde superbia, unde extollentia oculorum? An forte non agnoscimus mensas, non consideramus epulas, delicias non videmus? Hinc mihi sunt, quos video deliciose viventes in omnibus bonis sensibilis hujus mundi - inde contemplor alios, quibus disposuit Christus regnum, ut edant et bilant super s sui . Utrobique video similes mei homines, fratres meos; et, heu me! ad neutram licet extendere manum. Ab utraque mensa prohibeor: ab hac quidem professionis, ab illa corporis vinculo; ut nec ad inferiorem audeam, nec ad superiorem accedere possim. Quid inter haec restat, nisi comedere panem doloris, ut sint mihi lacrymae meae panes die ac nocte, si quis forte coele
Abbreviated transcription (Latin):
ta. qr simul om̃s. id÷ fatuȩ cũ prudentib lampades ornauert̾: s erat
uacans. quia in uasis suis oleum ñ acceꝑunt. Hincẽ qd̾ nec abeis sꝯ¬
cipi in domos suas. nec admittere eas dignat᷑ sponsꝰ celestis ad nupti¬
as. Non sic mulier illa fortis quȩ serpentis cap̾ contͥuit. Habes enĩ post
multa in laudib eiꝰ qi ñ extinguet᷑ in nocte luc̾na ipsiꝰ. Insufflationẽ
ħ dr̃ fatuarũ quȩ ueniente media nocte sponso querunt᷑: & dicunt
tissima ipsis qͦ angłis lucis miracło fuit ut dicerent. Quȩ ẽ istaquȩ ꝓce¬

Expanded text:
ta, quia simul omnes, id est fatuae cum prudentibus, lampades ornaverunt; sed erat ta, quia simul omnes, id est fatuae cum prudentibus, lampades ornaverunt; sed erat vacans, quia in vasis suis oleum non acceperunt. Hinc est, quod nec ab eis suscipi in domos suas, nec admittere eas dignatur sponsus coelestis ad nuptias. Non sic mulier illa fortis, quae serpentis caput contrivit. Habes enim post multa in laudibus ejus, quia non exstinguetur in nocte lucerna ejus . In sugillationem hoc dicitur fatuarum, quae veniente media ntissima ipsis quoque angelis lucis miraculo fuit, ut dicerent: Quae est ista,
Abbreviated transcription (Latin):
ẽẽ mariã. qͥppe cũ ⁊ nc̃ in baptismate. sola hanc macłam lauae gẽi.
n sola eã raserit olĩ pet᷑ cͥc̃cisiõis. ut oĩno piũ ẽ crede ꝓpͥũ maria de¬
lictũ ñ hũerit nicħominꝰ abinnocentissimo cord̃. ⁊̃ penitentia lon¬
ge fuit. Sic gͦ lararꝰ ap̃ eos quoꝵ necẽe ẽ aboꝑib mortuis oscĩãs e¬
mundari. secedat int̾ uulnãtos dormientes insepulcͥs ut inthala¬
mo uirginali ñ inueniat᷑ martha ⁊ mania tm̃. Ip̃a ẽ enĩ q̃ helisa¬
omĩa quȩ de filio dicebant᷑ ꝯseruabat conferens in cord̃ sito. Ne
minẽ gͦ taoueat qd suscipiens inulier dñm. ñ maria s martha
uocatur. quando in hac sũma ⁊ una mauia ⁊ marchȩ negotiũ ⁊ mariȩ ñ
ociosum otium inuenit᷑. Omĩs quid̃ gła filiȩ regis abintꝰ nicħominꝰ tñ
ca ula ꝑabola. que fatuas uirgines ꝓhibitas narrat ab introitu nupti¬
arum. Erat equid̃ domꝰ eaxum munda: uirgines enĩ erant. erat orna¬

Expanded text:
esse Mariam, quippe cum et nunc in baptismate sola hanc maculam lavet gratia, et sola eam raserit olim petra circumcisionis: si, ut omnino pium est credere, proprium Maria delictum non habuit, nihilominus ab innocentissimo corde etiam poenitentia longe fuit. Sit ergo Lazarus apud eos, quorum necesse est ab operibus mortuis conscientias emundari: secedat inter vulneratos dormientes in sepulcris, ut in thalamo virginali inveniantur Martha et Maria tantum. Ipsa est enim 1000 quae Elisaverba, quae de Filio dicebantur, conservabat conferens in corde suo . 9. Neminem ergo moveat, quod suspiciens mulier Dominum, non Maria, sed Martha vocatur: quando in hac una et summa Maria et Marthae negotium, et Mariae non otiosum otium invenitur. Omnis quidem gloria filiae regis ab intus: nihilominus tamen ica illa parabola, quae fatuas virgines prohibitas narrat ab introitu nuptiarum? . Erat quidem domus earum munda, virgines enim erant: erat orna
Abbreviated transcription (Latin):
ocłi quiuident q̃ tu uides. ⁊ aures que merent᷑ audire qd̾ audis. Ba
plane que uenas diuini susurrii ꝑcipis in silentio. quo utiq bouũ
ẽ hõi dnm̃ expectare. Simplex estoñ tm̃ sine dolo ⁊ simulatõe s ⁊
absq inultiplitate occupatõnũ ut tec̃sit sermocinatõ eiꝰ:. cuiꝰ ⁊ uox
dulcis ⁊ facies decora. Unũ caue ne abundare incipias insensu tuo. ⁊
bras illudente t demonio meridiano de qͦ ñ ẽ hꝰ temꝑis disputare. Nã
humo. sub lapide iacet: non facile it uenit ur ꝓpt̾ea ñ erit
incongruũ qͣtriduano qͣrtũ reseruare sermonẽ ut iuxta saluatoris
exemplũ audientes ecce qͣ amas uifirmat᷑. quos maneamꝰ hͣ die isto

Expanded text:
i qui vident quae tu vides, et aures quae merentur audire quod audis. Beata plane, quae venas susurrii divini percipis in silentio, in quo utique bonum est homini Dominum exspectare. Simplex esto, non tantum sine dolo et simulatione, sed et absque multiplicitate occupationum, ut tecum sit sermocinatio ejus, cujus et vox dulcis, et facies decora. Unum cave, ne abundare incipias in sensu tuo, ebras, illudente tibi daemonio meridiano, de quo non est hujus temporis disputare. Nam humo, sub lapide jacet, non facile invenitur. Propterea non erit incongruum quatriduano quartum reservare sermonem, ut juxta Salvatoris exemplum audientes: Ecce quem amas, infirmatur , et nos maneamus hic die isto
Abbreviated transcription (Latin):
iudicare uoluerit. melior ẽ iniquitas uiri. ꝗͣ bñ faciens mulier. Ubi erit
ẽ laboranti. qͣi in eiꝰ sigillationẽ partẽ sororis attolłe: Unũ gͦ arbitror
e duob ut aut de electõe maria laudet᷑ qd̾ pars ip̃a qͣntũ in nob̾ ẽ sit
omĩb eligenda. aut certe ut neutrũ dicat᷑ definisse. nec in partẽ ꝗͣ¬
libet p̾cipitasse sententiã. s adobedientiã p̃ceptoris in utrũlib sit pa
uocaui̾s eã. Bonũ enĩ acqͥrix gradũ qͥbñ ministrauĩt. forte meliorẽ qui
bñ uacauit do. optimũ aut̃ qͥ ꝑfectꝰ ẽ in utͦq. Unũ ad huc dico. si tñ so
de marcha liceat suspicari. Nonne enĩ qͣi otiosã reputasse uidet᷑. ꝗͣs di

Expanded text:
qualitatem dijudicare voluerit: Melior est iniquitas viri, quam benefaciens mulier? Ubi eritest laboranti, quasi in ejus suggillationem, partem sororis attollere? Unum ergo arbitror e duobus, ut aut de electione Maria laudetur, quod pars ipsa, quantum in nobis est, sit omnibus eligenda; aut certe ut neutrum dicatur defuisse, nec in partem quamlibet praecipitasse sententiam, sed ad obedientiam praeceptoris in utrumlibet sit parvocaveris eam. Bonum, inquit, acquirit gradum, qui bene ministraverit . Forte meliorem qui bene vacaverit Deo; optimum autem qui perfectus est in utroque. Unum adhuc dico, si tamen id de Martha liceat suspicari. Nonne enim quasi otiosam reputasse videtur, quam sibi
Abbreviated transcription (Latin):
An ñ amica ẽ quȩ dnĩcis lucs uitenta fidelit̃. ipsam qͦ ꝓ eo ponit animã
suã. Quotiens enĩ ꝓ une ex minimis eiꝰ sp̃uale studiũ int̃ponit ꝓ eo
dñi speculando in eandẽ imaginẽ tͣusformat᷑ de claritate inclarit̃. ⁊.¬
a .d. sp̃u. An ñ colũba quȩ plangit ꝯ gemit in foraminib petͤ. in cau̾¬
nis macerie tamꝗͣ sepulta sub lapide: Mulier ait martha noĩe.e.e.¬
ud .s. Certum ẽ bꝰ tenẽ locũ fũs officiales qͦs fr̃nȩ caritatis uituitꝰ ua¬
riis ãministratõib deꝑutauit. Utinã aut̃ ⁊ ego tp̃e int̃ dispensatores
fidelis merear unueniri. Quib enĩ ꝯuenientiꝰ uidet᷑ aptand̾ qd̾ dñs ait.
tur gͣ płima. ñ cui ⁊marie uacantis ⁊ latari penitentis. s & ipsoꝵ qͥb¬

Expanded text:
An non amica est, quae Dominicis lucris intenta, fideliter ipsam quoque pro eo ponit animam suam? Quoties enim pro uno ex minimis ejus spirituale studium intermittit  aDomini speculando, in eamdem imaginem transformatur de claritate in clarit Spiritu? An non columba, quae plangit et gemit in foraminibus petrae, in cavernis maceriae , tanquam sepulta sub lapide? 6. Mulier, ait, Martha nomine, ernae charitatis intuitus variis administrationibus deputavit. Utinam autem et ego ipse inter dispensatores fidelis merear inveniri! Quibus enim convenientius videtur aptandum quod Dominus ait: tur erga plurima, nisi cui et Mariae vacantis, et Lazari poenitentis, sed et ipso
Abbreviated transcription (Latin):
Qd̾ aut hic puluis dr̃ ħ ibicura t̾renoꝵ actuũ nuncupat᷑. Hec gͥ tͥa sunt q̃
ocłm intelligentie ꝯfundunt. atq ad contẽplatõnẽ ueri luminis excludunt.
tenebrȩ sciłc. peccatoꝵ recordato. eoꝵdẽ peccatoꝵ. cura t̾renoꝵ actuũ. Pri¬
mo illo morbo turbatũ se plangebat ꝓpħa cũ dicere. Dereli qͥt me uirtꝰ¬

Expanded text:
Quod autem hic pulvis dicitur, hoc ibi cura terrenorum actuum nuncupatur. Haec igitur tria sunt quae Quod autem hic pulvis dicitur, hoc ibi cura terrenorum actuum nuncupatur. Haec igitur tria sunt quae oculum intelligentiae confundunt, atque a contemplatione veri luminis excludunt: tenebrae scilicet peccatorum, recordatio eorumdem peccatorum, cura terrenorum actuum. Primo illo morbo turbatum se plangebat Propheta, cum diceret: Dereliquit me virt
Abbreviated transcription (Latin):
ext̾iori qͥd lux coꝑea ext̾nsecus. ut uideat admouet᷑ int̾iori uͦ crea¬
põ nr̃a. ut de reb uisibilib ordine disputandi. faciliꝰ assurgat ad
intelligibilia. Potest sane fieri ut isle sanꝰ sit⁊ pateat. s qm̃ lux ex¬
terior ei desit: nicħ uideat. E cont᷑rio fit aliqñ ut p̾sens ei qͥd̾ lux
fit. s forte sanguine seu qͣlib humore concreto tͣbat᷑. cernẽ mini¬
mo possit. Iter um solet᷑ꝰ plerq continge. ut neuitrũ desit ei nec
lux. neo salus. s tam̃ aliqua puliũs int̾iectõe ledat᷑. quo fit ut eiꝰ acies re¬
tundat᷑. Sunt gͦ tria ista quȩ hunc ocłm impetiunt tenebrȩ. humor
concretꝰ puluis iniectꝰ. Hec ip̃a st̃ ñ quib int̾ior ille impedit᷑. s alia no¬
mina sortiunt᷑. Nam qͦd hic tenebrȩ. ibi peccata dicunt᷑. Ip̃a uͦ peccata
confluunt. in memoriã qͣi in quandã sentinã. Et hic ẽ ille humor concretꝰ.

Expanded text:
dem corporea lux extrinsecus, ut videat, admovetur; interiori vero Crearatio nostra, ut de rebus visibilibus ordine disputandi facilius assurgat ad intelligibilia. Potest sane fieri, ut ille sanus sit et pateat; sed quoniam lux exterior ei desit, nil videat. E contrario fit aliquando ut praesens quidem ei lux sit; sed forte sanguine seu quolibet humore concreto turbatus, cernere minime possit. Iterum solet plerumque contingere, ut neutrum desit ei, nec lux, nec salus; sed tamen aliqua pulveris injectione laedatur, quo fit ut ejus acies retundatur. Sunt ergo tricretus, pulvis injectus. Haec ipsa sunt etiam, quibus interior oculus impeditur: sed alia nomina sortiuntur. Nam quod hic tenebrae, ibi peccata dicuntur. Ipsa vero peccata confluunt in memoriam, quasi in quamdam sentinam: et hic est ille humor concretus.
Abbreviated transcription (Latin):
ioꝵ ut danielerat. aut cũ beato ios uirũ doloꝵ ⁊ scientẽ infirmita¬
tẽ. Alioquin uereor ne tepidũ ⁊ nauseã ꝓuocantẽ euomat exore
suo qͥ inuenire te cup̃ aut sui ꝯsid̾atone calid̃. ⁊ caritatis igne fla¬
gͣntẽ. aut tua ip̃iꝰ cognitõe frigidũ ⁊ aqua ꝯpunctõis ignita diabo¬
h iacula restinguentẽ. S & ipsã qͦ marthã ãmonitã ẽẽ necẽe ẽ id maxĩe
q̃ri int̾ dispensatores ut f. qͥs inũ. Erit aut̃ fideł. si neq quȩ sua st̾ que
rat. s q̃ iħu xp̃i. ut sit uitentio pura. nec suã faciat s dñi uoluntatẽ. ut
sit actio ordinata.Siuit enĩ quoꝵ ñ simplex ẽ ocło ⁊ recipu̾it mercedẽ
suã: sunt qͥ ferurt᷑ ꝓpͥis motib aĩoꝵ n contanunata st̃ uniu̾sa q̃ offe

Expanded text:
desideriorum, ut Daniel erat; aut cum beato Job virum dolorum, et scientem infirmitadesideriorum, ut Daniel erat; aut cum beato Job virum dolorum, et scientem infirmitatem. Alioquin vereor ne tepidum te et nauseam provocantem evomat ex ore suo, qui te invenire cupit aut sui consideratione calidum et charitatis igne flagrantem; aut una ipsius cognitione frigidum, et aqua compunctionis ignita diaboli jacula restinguentem. Sed et ipsam quoque Martham admonitam esse necesse est, id maxime quaeri inter dispensatores, ut fisu Christi, ut sit intentio pura; nec suam faciat, sed Domini voluntatem, ut sit actio ordinata. Sunt enim quorum non simplex est oculus, et recipiunt mercedem suam. Sunt qui feruntur propriis motibus a
Abbreviated transcription (Latin):
uita. S ꝯsicdemꝰ fũs. qͣadmod̾ in hac domonr̃a. tͥa ħ distͥbuerit ordinatõ
caritatis. marthe administrat̾onẽ. manie ꝯtẽplatonẽ. lazari peniten¬
ritudine anime suȩ recogitent annos suos. tamꝗͣ uuln̾ati dormientes
in sepule̾s. Sic plane. sic opꝰ ẽ ut maria pie ⁊ sublimit̃ sentiat de dõsuo.
G̃radum suũ qͥsq desidet. Si inuenti fueruit inciuitate hac noe. daniel.
iob. ip̃i iusticia sua lib̾abunt᷑ ait dñs. s filiũ aut filiã. ñ lib̾abunt. Nemini
nos blandim᷑. utinã nec ur̃m qͥspiã se seducat. Quib enĩ nulla credita
ẽ dispensatio ãministrat᷑o nulla ꝯmissa. his oĩno sedendũ erit aut secꝰ
pedes iħi cũ maria aut c̃te cũ lararo uitͣ septa sepulcͥ. Qͥdni gͦ multa
turbet᷑ martha q̾sollicita ꝓ multis: Tibi uͦ cui necessitas ħ ñ inebit
eduob unũ necessariũ. aut ñ tͦbari pentoꝰ s delectari mag̾ in dño.

Expanded text:
us, fratres, quemadmodum in hac domo nostra tria haec distribuerit ordinatio charitatis, Marthae administrationem, Mariae contemplationem, Lazari poenitenritudine animae suae recogitent annos suos, tanquam vulnerati dormientes in sepulcris. Sic plane, sic opus est, ut Maria pie et sublimiter sentiat de Deo suo, Gradum suum quisque consideret. Si inventi fuerint in civitate hac Noe, Daniel, Job; ipsi justitia sua liberabuntur, ait Dominus: sed filium aut filiam non liberabunt . Nemini nos blandimur: utinam nec vestrum quispiam se seducat! Quibus enim nulla credita est dispensatio, administratio nulla commissa, his omnino sedendum erit, aut secus pedes Jesu cum Maria, aut certe cum Lazaro intra septa sepulcri. Quidni erga multa turbetur Martha, quae sollicita est pro multis? Tibi vero cui necessitas haec non incumbit, e duobus unum est necessarium: aut non turbari penitus, sed delectari magis in Domino;
Abbreviated transcription (Latin):
uidet᷑ inferior: Optimã enĩ partẽ elegit maria. teste ipso quẽ martha sꝰ¬
cepit S pͥor natu martha uidet᷑ & salutis initiũ sͥ mag̾ actio. ꝗ contẽ¬
platio uendicat. Laudat xp̃c mariã. s a martha suscipit᷑: a rachelẽ ia
cob: s lia supponit᷑ ignoranti. Side fraude querit᷑ audiet ñ ẽẽ ꝯsue¬
domũ. facile erit nosse qͤad mod̾ in ea dnm̃ marcha mag̾ excipiat ꝗͣ
maria. Qd enĩ ait apłs glorificate .⁊por .d. ĩc ur̃o: marchȩ dr̃ ũ maniȩ.¬

Expanded text:
videtur inferior? Optimam enim partem elegit Maria, teste ipso quem Martha suscepit. Sed prior natu Martha videtur, et salutis initium sibi magis actio, quam contemplatio ncob, sed Lia supponitur ignoranti. Si de fraude queritur, audiet non esse consuedomum, facile erit nosse quemadmodum in ea Dominum Martha magis excipiat quam Maria. Quod enim ait Apostolus: Glorificale et portate Deu
Abbreviated transcription (Latin):
tionis audiet᷑: Fẽlix domꝰ & beata semꝑ congͣgatio ẽ. uͭde maria mar¬
tha conquerit᷑. Nam maiuȩ marthã emulari ꝓrsꝰ indignũ. ꝓrsꝰ illi¬
sit ut qui do uacat ad tumultuosã aspiret frm̃ officialiũ urtã. Marcha
semꝑ insufficiens s̃. ⁊minꝰ idonea uideat᷑: aliiq mag̾ id oꝑis qd̾ ãmi
N ide p̾rogatiuã mariȩ. quẽ in oĩ causa habeat aduocatũ. Indignat᷑ siqͥd̾
phariseꝰ. querit᷑ soror. ⁊̃ discipłi murmurant. uͥq maria tacet:⁊ ꝓ ea lo¬

Expanded text:
tionis audietur? Felix domus, et beata semper congregatio est, ubi de Maria Martha conqueritur. Nam Mariae Martham aemulari prorsus indignum, prorsus illisit ut qui Deo vacat, ad tumultuosam 1001 aspiret fratrum officialum vitam! Martha semper insufficiens sibi et minus idonea. Vide praerogativam Mariae, quem in omni causa habeat advocatum. Indignatur siquidem Pharisaeus , conqueritur soror, etiam discipuli murmurant : ubique Maria tacet, et
Abbreviated transcription (Latin):
uox iuitutis. ut uideat᷑ satis ꝯgruȩ formã gere̾ penitentis. Intre gͦ
domũ saluator. ⁊ freq̃nt uisitans eã. ꝗͣ penitens lazarꝰ mundat. ornat.
marcha n mata replet int̾̃nȩ debita contẽplatõi. S forte curiosꝰ qͥsq
reqͥrat cur in p̾senti eu̾głica lcõe nulla ꝓrsꝰ lazari m̾tio fiat. Arbit᷑
sane ne id ꝗͥ a ꝓposita similitudine disside̾. Uirginalẽ ⁊ enĩ donrũ
intelligi uolens sp̃c. siluit ñ incongruȩ penidentiã qͥ malũ utiq¬

Expanded text:
videatur satis congrue formam gerere poenitentis. Intret ergo domum Salvator, et frequenter visitet eam, quam poenitens Lazarus mundat, ornat Martha, et Maria replet internae dedita contemplationi. 8. Sed forte curiosius quisquam requirat, cur in praesenti evangelica lectione nulla prorsus Lazari mentio fiat. Arbitror sane ne id quidem a proposita similitudine dissidere. Virginalem etenim domum intelligi volens Spiritus, siluit non incongrue poenitentiam, quae malum utiq
Abbreviated transcription (Latin):
rediit eminentiã sc̃itatis. Egressꝰ foras fleuit amare. In egͣssu ꝯfessionẽ oris. ĩ
amaro fletu ꝯpunctionẽ cordis in tellige. Et attende qd̾ tẽ pͥmũ recordatꝰ
euanuit p̾sũpta temeritas. Ne tͥ qui pꝰ lapsũ fortiorẽ te nob̾ exibes. Ut qͥd
tam rigidꝰ es in tuã ip̃iꝰ ꝑnitiẽ. Inclinare pociꝰ ut meliꝰ erigaris & ne ꝓhibe¬
as frangi qͦd distortũ ẽ: ut possit meliꝰ solidari. Qd indignaris increpanti
gallo: Tibi pociꝰ indignare. Pluuiã uolunt̾. ait psalmista: segͣgab̾d̾s
ratos enĩ tãꝗͣ uas figuli inuirga ferrea ꝯter&: et hẽditas infirmata ẽ ait.

Expanded text:
riptum est: Egressus foras, flevit amare . In egressu confessionem oris, in amaro fletu compunctionem cordis intellige. Et attende, quod tunc primum recordatus te nobis exhibes. Utquid tam rigidus es in tuam ipsius perniciem? Inclinare potius, ut melius erigaris, et ne prohibeas frangi quod distortum est, ut possit melius solidari. Quid indignaris increpanti gallo? tibi potius indignare. Pluviam voluntariam, ait Psalmista, segregabis, ratos enim, tanquam vas figuli in virga ferrea conteret: et haereditas infirmata est, ait,
Abbreviated transcription (Latin):
fieite. ad portand̾ nom̃ eiꝰ corã gentib ⁊re. ⁊ fi. isrt. Uas dignũ. ⁊ cȩlestib
fertuł repletũ. deqͦ sanꝰ escã. ⁊ infirmꝰ accipiat medicinã. Tales decebat
humano genĩ pastores ⁊ doctores ꝯstitui. qͥ idulces ee̾nt ⁊ potentes.
⁊ nicħominꝰ sapientes. Dulces. ut meblande ⁊misericordit̃ susciꝑẽt
potentes. ut fortit̾ ꝑg̾ent sapientes. ut ad uiã ⁊ ꝑ inã ducẽnti q̃ duc̃ ad
cuitatẽ. Qd pet᷑ dulciꝰ qͥ tam dulcit̃ ad se om̃s ꝯuocat peccõres. sic̃ ⁊ ac¬
tꝰ apłici: & epłarum eiꝰ series attestat᷑: Qdillo potentiꝰ. cui t̾ra obedit.
cũ mortuos reddidit. ⁊ mare sub pedib eiꝰ se caleabile p̃buit. qͥ symo¬
nẽ magñ sp̃u oris siti inaere attingit. qͥ claues regmi celoꝵ tãsingła

Expanded text:
is Israel : vas dignum, et coelestibus ferculis repletum: de quo et sanus escam, et infirmus accipiat medicinam. 2. Tales decebat humano generi pastores et doctores constitui, qui et dulces essent, et potentes, et nihilominus sapientes. Dulces, ut me blande et misericorditer susciperent; potentes, ut fortiter protegerent; sapientes, ut ad viam, et per viam ducerent quae ducit ad civitatem. Quid Petro dulcius, qui tam dult Epistolarum ejus series attestatur? Quid illo potentius, cui et terra obedivit, cum mortuos reddidit, et mare sub pedibus ejus se calcabile praebuit ; qui Simonem Magum spiritu oris sui in aere attigit, qui claves regni coelo
Abbreviated transcription (Latin):
exibe neglex. Quomͦ inqͥs. Pot̾it ne domꝰ mundata ꝯfessione pͥoꝵ delictoꝵ.
& obseruatõe regulariũ institut̾onũ ornata. indigna ad huc iudicari habi¬
tacło gr̃e saluatoris ingͦssa: Pot̾it sũ dubio si suꝑficietenꝰ emundata. ⁊iun¬
cis ut dictũ ẽ. strata uirentib int̾iꝰ plena sit luto. Quis enĩ suscipiendũ
dñm arbitret᷑ in dealbatis mortuoꝵ septilcͥs quȩ uident᷑ aforis specio¬
sa. intͥnsecꝰ aut̃ spurcitia isames unin̾sa repleuit: Esto siqͥd̾ ut aliqñ tãq̃
ip̃a suꝑficiȩ delectatꝰ. incipiat pͥmũ appone̾ pedẽ ei qͥ eiꝰmõi ẽ. pͥmã aliꝗͣ ui¬
sitatiõis sciȩ grãm indulgendo: ñqͥd ñ resili&e ilico cũ indignatõe. Nũ¬
ninis suꝑficies sustinẽ. qm̃ omĩa penetrat. & inĩtimis cordib habitato
fictũ utiq ñ mͦ declinat. s ⁊ esfugit atq elongabit᷑ ab eo. An uͦ aliud :¬

Expanded text:
o, inquis? Poteritne domus mundata confessione priorum delictorum, et observatione regularium institutionum ornata, indigna adhuc judicari habitaculo gratiae, Salvatoris ingressu? Poterit sine dubio, si superficie tenus emundata, et juncis, ut dictum est, strata virentibus, interius plena sit luto. Quis enim suscipiendum Dominum arbitretur in dealbatis mortuorum sepulcris, quae videntur a foris speciosa, intrinsecus autem spurcitia et sanies universa replevit? Esto siquidem ut aliquando tanquam ipsa superficie delectatus, incipiat velut primum apponere pedem, ei qui hujusmodi est, primam aliquam visitationis suae gratiam indulgendo: nunquid non resiliet illico cum indignatione? nunnuis superficies sustinere; quoniam omnia penetrat, et in intimis cordibus ejus habfictum utique non modo declinat, sed et effugit atque elongatur ab eo Sap. I,
Abbreviated transcription (Latin):
cupat᷑ hec circa frequens mynist̾rum: illa dnĩcis ẽ intenta sermonib.
Ad marthã spectat ornatꝰ: s impletio ad mariã. Uacat enĩ dño: ut ñ sit do¬
mnꝰ uacans S mundat̾onẽ cuipossumꝰ atͥbuere. Erit enĩ si ⁊ ħ inuenimꝰ
domꝰ inqͣ sauator suscipit᷑. ⁊ munda. ⁊ ornata: & ñ uacans. Demꝰ eã la¬
zaro si n uob̾ ita uidet᷑. Et ei siqͥd̾ fr̃nitatis iure cũ sororib ẽ domꝰ ista ꝯ

Expanded text:
cupatur haec circa frequens ministerium, illa Dominicis est intenta sermonibus. cupatur haec circa frequens ministerium, illa Dominicis est intenta sermonibus. Ad Martham spectat ornatus, sed impletio ad Mariam. Vacat enim Domino, ut non sit domus vacans. Sed mundationem cui possimus attribuere? Erit enim, si et hoc invenerimus, domus, in qua Salvator suscipitur, et munda, et ornata, et non vacans. Demus eam Lazaro, s
Abbreviated transcription (Latin):
tit. dũ culicẽ liqͣt. Incord̾ enĩ seruus ẽ ꝓpͥe uoluntatis cultor auariciȩ.
głe cupidꝰ. ambitioĩs amator. aut ħ oĩa. Aut singła queq int̾ uicia
fouens ⁊ m̃tit᷑ iniqͥtas ͥ s d̾s ñ irridet᷑. Uideas enĩ int̾dũ sic palliatũ
hominẽ ut seducat nͥ semetipm̃ penitꝰ. ñ attendens u̾m̃ qͥ int̾iora de¬
pascit᷑. Manet eni suꝑficicies. ⁊ salua s̃ or̃a arbitiat᷑. Comed̾unt att
ꝓpħa alieni robur eiꝰ ⁊ ignorauit. Dic̃ qi diuel sũ. & nulliꝰ egeo. cũ sit pauꝑ
⁊ miser ⁊ miserabił. Nam et inuenta occasione ebullire saniẽ quȩ latebat¬
in ulcere. ⁊ excisam ñ extirpatã arborẽ in siluã pullulare uideas denfiorẽ.
Qd̃ ꝑicłm siuolumꝰ declinare securim. ponamꝰ necẽe ẽ ad radices arboꝵ ñ ad ra¬
mos. Non sola inueniat᷑ in nob̾ exercitat̾o. corꝑał admodic̃ ualens inue
niat᷑ utił ad oĩa pietas ⁊ exercitiũ sp̃uale. Mulier inqͥt marcha noĩe excepit¬

Expanded text:
tit, dum culicem liquat. In corde enim servus est propriae voluntatis, cultor avaritiae, gloriae cupidus, ambitionis amator; aut haec omnia, aut singula quaeque intus vitia fovens: et mentitur iniquitas sibi, sed Deus non irridetur. Videas enim interdum sic palliatum hominem, ut seducat etiam semetipsum, penitus non attendens vermem, qui interiora depascitur. Manet enim superficies, et salva sibi omnia arbitratur. Comederunt, ait propheta, alieni robur ejus, et ignoravit . Dicit: Quia dives sum, et nullius egeo: cum sit pauper, et miser, et miserabilis Apoc. Iulcere, et excisam, non exstirpatam arborem in silvam pullulare videas densiorem. Quod periculum si volumus declinare, securim ponamus necesse est ad radices arborum, non ad ramos. Non sola inveniatur in nobis exercitatio corporalis, ad modicum valens: sed inveniatur utilis ad omnia pietas, et exercitiu
Abbreviated transcription (Latin):
multitudini. bonũ castr̃ custodiat: qui custodierit̾ corpꝰ suũ. Illd̾ sane
querendũ quȩ nã huic sit adhibñdr custodia castro. Rectene custodisse
tͥ uidet᷑ anima ula corꝑis sui castrũ. cuiꝰ m̃bra ueld̾ ꝯuratõe facta in¬
mico eiꝰ om̃iũ tͣdid̾e. St̃ enĩ qui cũ morte fedꝰ inierint pactũ pepig̾int
custodia q̃ laudat᷑ a peccõrib in desidiis carnis sue. Qd uob̾ uidet᷑ fĩs:¬

Expanded text:
multitudini; bonum castrum custodiat, qui custodierit corpus suum. Illud sane quaerendum quaenam huic sit adhibenda custodia castro. Rectene custodisse tibi videtur anima illa corporis sui castrum, cujus membra, velut conjuratione facta, inimico ejus dominium tradidere? Sunt enim qui cum morte foedus inierunt, pactum pepigerunt custodia, quae laudatur a peccatoribus in desideriis carnis suae. Quid vobis videt
Abbreviated transcription (Latin):
tationũ iuncis quib dã pulchre uirentib. de carcere redit in domũ. Hab¬
gͦ iã mulier qͥomũ suã. ht̃ uͥ suscipiat eũ cui suꝑ tantis bñficiis obstat ob¬

Expanded text:
tutionum juncis quibusdam pulchre virentibus de carcere redit in domum. Habetutionum juncis quibusdam pulchre virentibus de carcere redit in domum. Habet ergo mulier jam domum suam, habet ubi suscipiat eum, cui super tantis beneficiis exstat ob
Abbreviated transcription (Latin):
carcer illi deerat. nec infernꝰ. Abipso uẽpe ꝯiuratõis ⁊ ꝑdicionis pes-¬
sime dep̃h̃nsa. pͥncipio ñ alibi ꝗͣ in domo ꝓpͥa. carcerali ẽ manci¬
pata custodie. nec aliis ꝗͣ suȩ illiꝰ familie data tortorib. Erat enĩ
ꝯscĩa carcer. erant tortores ratõ ⁊ memoria. Atq hi qͥd̾̃ crudeles
austi ⁊ in misericordes. s longe minꝰ arugientib ite p̾ꝑatis ad es¬
cam. qͥb erat iã iamq tractanda. S bñdictꝰ ds qui ñ dedit nos
ipĩnig̃ib cremant ꝑpectiis. ut digna ꝑiuris fieret recͥbutõ
m̃bris. fortior suꝑuenure. Intrauit in castellũ iħc qͥ fortẽ alli¬
gans eiꝰ uasa diriꝑet. ut q̃ pͥꝰ erant in ꝯtumeliã facẽt ĩ hono¬
rẽ. Contͥuit portas ferreas. ⁊ confregit ferreos uectes ui netuoi
de domo carceris. ⁊ umbͣ mortis eduicens. Porro egͤssꝰ eiꝰ in con¬
fessione. Ip̃a ẽ scopa qua mundat᷑ carcer. & ornatꝰ deinceps regulariũ insti¬

Expanded text:
nempe conjurationis et proditionis pessimae deprehensa principio, non alibi quam in domo propria carcerali est mancipata custodiae, nec aliis quam suae ipsius familiae data tortoribus. Erat enim illi conscientia carcer, erant tortores ratio et memoria, atque hi quidem crudeles, austeri et immisericordes: sed longe minus a rugientibus illis praeparatis ad escam, quibus erat jam jamque tradenda. Sed benedictus Deus, qui non dedit me ipsum ignibus cremare perpetuis, ut digna perjuris etiam fieret retributio membris, fortior supervenit. Intravit in castellum Jesus, qui fortem alligans, ejus vasa diripuit; ut quae prius erant in contumeliam, faceret in honorem. Contrivit portas aereas, et confregit ferreos vectes, vinctum de domo carceris et umbra mortis educens. Porro egressus ejus in confessione. Ipsa est enim scopa, qua mundatus carcer et ornatus, deinceps regularium insti
Abbreviated transcription (Latin):
earo factũ sit u̾bum di. ꝑ qͦd facta st̃ omĩa. n dñs maiestatis quẽ ñ capit uni¬
u̾sitas ereature. int᷑ uirginea sese clausit uiscera factꝰ homo. S & illud
qͥs cogitare sufficrat. ꝗͣ głosa hodie mundi regina ꝓcesserit. & qͣnto deuo¬
donis affectu tota in eiꝰ occursũ celestiũ regionũ ꝓ dierit multitudo. qͥb
nore quo tanta mat̃ digna fuit. cũ ea gła quȩ tm̃ decuit filiũ: felitia
ꝓrsus oscła labris imp̾ssa lactentis. cui uͥgineo mat̃ applaudebat ingremio.
Uerũ nũqͥd ñqͥd ñ feliciora censebimꝰ q̃ ab ore sedentis in dext̾am pat̾s hodie
in beata saluatione suscepit cũ ascendet ad thronũ głȩ epithamiũ caneqs

Expanded text:
um sit Verbum Dei, per quod facta sunt omnia; et Dominus majestatis quem non capit universitas creaturae, intra virginea sese clauserit viscera factus homo? 4. Sed et illud quis vel cogitare sufficiat, quam gloriosa hodie mundi regina processerit, et quanto devotionis affectu tota in ejus occursum coelestium legionum prodierit multitudo: quibus nore, quo tanta mater digna fuit, cum ea gloria, quae tantum decuit Filium? Felicia prorsus oscula labiis impressa lactentis, cui virgineo mater applaudebat in gremio. Verum nunquid non feliciora censebimus, quae ab ore sedentis in dextera Patris hodie in beata salutatione suscepit, cum ascenderet ad thronum gloriae, epithalamium canens,
Abbreviated transcription (Latin):
testat᷑. In uidia diaboli. m.i.i.o. t̾rarũ. Et alio loco: ds mortẽ ñ fec̃. ⁊ c̃. Itaq sic̃ labo¬
rantib mainb nec ocłs ꝓpt̾ea claudit᷑. nec auris abstinet abanditu. sic ĩmo imł¬
tomeliꝰ laborante corꝑe. mens qͦ ipsa suo intenta sit oꝑi ⁊ ñ uac&e. Causã la¬
boris cogrtte in labore. ut ipsa ei pena ꝗͣ patit᷑ culpã ꝓqͣ patit᷑ rep̃sentet. Dũ
uidet uulnerũ ligaturã. ipsa sub pannis uulnã meditet᷑. Huiꝰmõi siqͥd̃ co¬
gitatõne humilie̾m᷑ sub potenti manu di. ⁊dulci qͣdã pietate mens plena.
miserabilẽ se exibet in ocłis eiꝰ. Hinc qͥppe scͥpt᷑a nos admonet: miserere in¬
quiens aĩȩ tuȩ. placens do. Nec dubiũ qͥn ea quȩ do placce mĩa facile possi eiꝰ¬

Expanded text:
 in alio loco: Deus mortem non fecit . Itaque sicut laborantibus manibus nec oculus propterea clauditur, nec auris abstinet ab auditu; sic, imo et multo melius, laborante corpore mens quoque ipsa suo intenta sit operi, et non vacet. Causam laboris cogitet in labore, ut ipsa ei poena quam patitur, culpam pro qua patitur repraesentet: et dum videt vulnerum ligaturam, ipsa sub pannis vulnera meditetur. Hujusmodi siquidem cogitatione humiliamur sub potenti manu Dei, et dulci quadam pietate mens plena, miserabilem se exhibet in oculis ejus. Hinc quippe Scriptura nos admonet: Miserere, inquiens, animae tuae placens Deo . Nec dubium quin ea quae Deo placet miseria facile possit e
Abbreviated transcription (Latin):
qͥd ⁊ dñe ĩ fecet. quatduanꝰ ẽ enĩ : Forte .it.fetorẽ istũ .iiͦii. dies istos
ñ ꝯtinuo qui uis intelligat .go pͥmã arbit̾t timoris diẽ q̃ nimir̃ ir:¬
radiante cordib nris peccato morim᷑. ⁊ qͦdã mͦ sepelim᷑ in ꝯscientiis nr̃is.
Dcd̃a nͥ falloe agit᷑ in labore certaminis. Solet nẽpe int̃ pͥmordia ꝯu̾satõis
acͥus insurgẽ tẽptato pͣuȩ ꝯsuetudinis: nuix extingui posst̃ iacła ig¬

Expanded text:
Domine, jam fetet; quatriduanus est enim? Forte enim fetorem istum, et quatuor dies istos non continuo quivis intelligat. Ego primam arbitror timoris diem, qua nimirum irradiante cordibus nostris 1004 peccato morimur, et quodam modo sepelimur in conscientiis nostris. Secunda, ni fallor, agitur in labore certaminis. Solet nempe inter primordia conversionis acrius insurgere tentatio pravae consuetudinis, et vix exstingui possunt jac
Abbreviated transcription (Latin):
ricorᷤ ẽ. Demq mat̃ ẽ. unigeniti filii di. Nicħ enĩ sic ꝑot̃ potestatis eiꝰ seu
pietatis magnitulinẽ cõm̃dare nͥ farte. aut ñ credit᷑ di faliꝰ honorare matrẽ
dixerim fr̃s. sciens difficile ẽẽ ut in tanta inopia caritas illa ꝑfecta non
querens que sua fc̾ ualeat inueniri. Ut tñ interim sileã beneficia q̃ ꝓip̃iꝰ¬
głificatione ꝯseqͥm᷑. si eã diligimꝰ gaudebimꝰ utiq qr uadit ad filiũ. Pane
inꝗͣ congratulabim᷑ ei. nͥ forte qd̾ absit inuentͥei gr̃ȩ oĩmõis inueniam᷑
ingrati. Quẽ enĩ castellũ mundi hꝰ intͣntẽ. pͥꝰ ipsa susceꝑa. abeo suscipit᷑
hodie scãm ingͣdiens ciitatẽ. S cũ qͣnto putas honore: cũ qͣnta exul

Expanded text:
ricors est; denique mater est unigeniti Filii Dei. Nihil enim sic potest potestatis ejus seu ricors est; denique mater est unigeniti Filii Dei. Nihil enim sic potest potestatis ejus seu pietatis magnitudinem commendare: nisi forte aut non creditur Dei Filius honorare matrem;dixerim, fratres, sciens difficile esse ut in tanta inopia charitas illa perfecta, non quaerens quae sua sunt, valeat inveniri. Ut tamen interim sileam beneficia, quae pificatione consequimur; si eam diligimus, gaudebimus utique, quia vadit ad Filium. Plane, inquam, congratulabimur ei, nisi forte, quod absit! inventrici gratiae omnimodis inveniamur ingrati. Quem enim in castellum mundi hujus intrantem prius ipsa susceperat, ab eo suscipitur hodie sanctam ingrediens civitate
Abbreviated transcription (Latin):
in exilio. ⁊̃ suꝑflumina babilõis eiꝰ nos recordari eiꝰ ꝯmunicare gaudiis.
eiꝰ participare leticiã. maximeq eã q̃ tam copioso impetu lecificat ho¬
dieciustatẽ di. ut sentiamꝰ & ipsi stillicidia stillantia suꝑ t̾rã. Precessit nos
regina nr̃a. p̃cessit & tã głosȩ suscepta ẽ ut fiducialit̃ seqͣnt᷑ dñã seriuili cla¬
mitantes. t᷑ he nos pꝰ te: odore ting̾. ti cͣremꝰ Aduocatã p̾misit ꝑeg̾natio
nt̃a q̃ tamꝙͣ iudicis mat̃: ⁊mat̃ mĩȩ. supplicit̃ & esficacit̃ salutis nĩȩ nego¬
cia ꝑtraetabit. Preciosũ hodie munꝰ. t̾ra nr̃a direx̃ incelũ. ut dando ⁊ acci¬
piendo felici amicitiar̃ fedẽ copulent᷑ humana diuims. t̾rena celestib
ima sũmis. Ilo enĩ ascendit fruetꝰ t̾re sublimis. und̾ data optima. ⁊ dona ꝑ¬
fecta descendunt. Ascendens in altũ uirgo bã. dabit qͦ illa dona hõib. Qͥd¬
in daret:. Si qͥd nec facultas e deeẽ pot̾it. nec uoluntas. Regina oloꝵ ẽ mise¬

Expanded text:
in exsilio, etiam super flumina Babylonis ejus nos recordari, ejus communicare gaudiis, ejus participare laetitiam, maximeque 996 eam, quae tam copioso impetu laetificat hodie civitatem Dei, ut sentiamus et ipsi stillicidia stillantia super terram. Praecessit nos regina nostra, praecessit, et tam gloriose suscepta est, ut fiducialiter sequantur Dominam servuli clamantes: Trahe niter salutis nostrae negotia pertractabit. 2. Pretiosum hodie munus terra nostra direxit in coelum, ut dando et accipiendo felici amicitiarum foedere copulentur humana divinis, terrena coelestibus, ima summis. Illo enim ascendit fructus terrae sublimis, unde data optima, et dona perfecta descendunt. Ascendens ergo in altum Virgo beata, dabit ipsa quoque dona hominibus. Quidni daret? Siquidem nec facultas ei dee
Abbreviated transcription (Latin):
lapides secũ tollat. qͥsqͥs suꝑbiȩ uiciũ debellare festinat. ut qͦtiens uenena¬
tũ audet eͥgͥere capͥ qͥlib& ex his lapidib manii cogitatõis eiꝰ pͥmꝰ occͤrat.
ꝑcussꝰ in fronte golias deiciat᷑. oꝑtꝰ ꝯfusione. inqͦsane conflictu fcinda
qͦ necessaria ẽ longanimitatis formã hñs. ꝗͣ huic maxĩe c̾tamini nul
mo cord̾ affectu diuinas expauesce ceꝑis ꝯminatões. seu ꝓmissiones eiꝰ
desid̃are. ñ sustinet solias utꝰ lib& lapidis ictũ. s repͥmit᷑ idlico tumor õĩs.
ilico in ardescens ad caritatẽ ꝓrsꝰ abhominari incip̃ ⁊ abic̾ẽ uanitatẽ:
Sic nexempla scõꝵ si diligenti dͥ ꝯsid̾at̾onẽ ꝓponas. erit sñ duibio ad repͥm̃¬
dã diłonẽ cogitat̾o ista ꝑutił. Iam tͦ si forte insurgente subito elatõe

Expanded text:
lapides secum tollat, quisquis superbiae vitium debellare festinat: ut quoties venenatum audet erigere caput, quilibet ex his lapidibus manui cogitationis ejus primus occurrat, percussus in fronte Golias dejiciatur, opertus confusione. In quo sane conflictu funda quoque necessaria est, longanimitatis formam habens, quam huic maxime certamini nullmo cordis affectu divinas expavescere coeperis comminationes, seu promissiones ejus desiderare, non sustinet Golilico inardescens ad charitatem, prorsus abominari incipis et abjicere vanitatem? Sic et exempla sanctorum si diligenti tibi consideratione proponas, erit sine dubio ad reprimendam elationem cogitatio ista perutilis. Jam vero si forte insurgente subito elatione
Abbreviated transcription (Latin):
aliud legit᷑. ꝗͣ ut rõnabilẽ ꝯsolatonẽ uł desolationẽ ex in capiamꝰ. Est
enĩ scłarib consolatõuana de terrenarũ affluentia rerũ. uana nicħ¬
ominꝰ de earũ penuria desolatio. At eugl̃iũ specłm u̾tatis nemini
blandit᷑ nullũ seduc̃. talẽ se meo qͥsq repꝑiet qͣlis fu̾it. ut nec ibi timo¬
re trepidet. uͥ ñ ẽ timor: nec letet᷑ cũ male fecĩt. S qͥd dic̃ scͥpt᷑a: Si qͥs au¬
ditor e u̾bi ⁊ ñ fac ħ ꝯꝑab̾.iii.ꝯsi .ci. na .s. ĩ sp̃. Consid̾au̾ enĩ sen abiit i. s.o. ÷¬

Expanded text:
iud legitur, quam ut rationabilem consolationem vel desolationem exinde capiamus. Est enim saecularibus consolatio vana de terrenarum affluentia rerum, vana nihilominus de earum penuria desolatio. At Evangelium, speculum veritatis, nemini blanditur, nullum seducit. Talem in eo se quisque reperiet, qualis fuerit: ut nec ibi timore trepidet, ubi non est timor; nec laetetur cum male fecerit. Sed quid dicit Scriptura? Si quis auditor est verbi, et non fac
Abbreviated transcription (Latin):
qͥ denegat irrationabilit̃ postulanti. Hinc suspiciones. decͣctiones ⁊
qͥ int̾ uos st̃ teneri n delicati qͥb aut etas aut infirmitas rigorẽ ꝯmunis
regłe exigit aliqͣtenꝰ temꝑari. Grãs ei decuiꝰ munẽ uenit. qi multoᷤᷤ
hic uideo. quoꝵ mens intenta dõ. tã longe facta ẽ ab illo infimo cogi¬
tatu ut iuxta se positos debiliores ꝓrsus ignorent se minꝰ oĩb facere
⁊ extenti in ant̾iora. Qntũ putas illos ego admiror. qͣntũ uene̾or in
corde meo. qͣntũ amplector caritatis affectu qͥ ueld̾ nescientes eos qͦs secũ

Expanded text:
qui denegat irrationabiliter postulanti. Hinc suspiciones, detractiones et qui denegat irrationabiliter postulanti. Hinc suspiciones, detractiones et qui inter vos sunt teneri et delicati, quibus aut aetas, aut infirmitas rigorem communis regulae exigit aliquatenus temperari. Gratias ei de cujus munere venit; quia multos hic video, quorum mens intenta Deo, tam longe facta est ab illo infimo cogitatu, ut juxta se positos debiliores prorsus ignorent, se minus omnibus facere  extenti in anteriora . Quantum. putas, illos ego admiror, quantum veneror in corde meo, quantum amplector charitatis affectu, qui velut nescientes eos quos secum
Abbreviated transcription (Latin):
eeo qd̾ nuꝑrime dictũ ẽ. sursũ alios. alios deorsum aspicẽ. habeo
ad huc aliqͥd qͦd ur̃e ñ sileã karitati. Nã earũ quidẽ cogitationũ qͣs
qͥ aliomͦ. aut sursũ cor habeant sic̃ fcc̃ ds hominẽ rectũ ⁊ secure responde¬
inclinati deorsũ derisui se faciant eẽ ĩmundis sp̃ib qͥ pfecto clamitant
illudentes. Incuruare ut tͣnseamꝰ. Scitis enĩ qd̾ in congͤgatõe płimoꝵ ĩpos¬
sibileẽuniꝰ om̃s fortitudinis eẽ seu corꝑum. seumoꝵ. Nã utrãq infirmita¬
tẽ patient̃ ferre regłȩ ur̃e monet auctoritas. ⁊utͥq aliqͣtenꝰ ꝯdescende ca
ritas iubet. Uidet hoc alt̾ qͥspiã ⁊ fortassis incipit inuide̾. cui condolere
debuerat. Hincaccidit ut sepe beatific&e. eũ in corde suo de re und mi¬
serim se ille reputat moleste ferens necessitatẽ suã. Omĩo gͥ ineͣuatũ
impendit talib apponit cor suũ similia q̃rit. murmurat adu̾sꝰ eũ

Expanded text:
eo quod nuperrime dictum est, sursum alios, alios deorsum aspicere ; habeo adhuc aliquid quod vestrae non sileam charitati. Nam earum quidem cogitationum, quas qui alio modo aut sursum cor habeant, sicut fecit Deus hominem rectum, et secure respondes brutis animalibus inclinati deorsum, derisui sese faciant esse immundis spiritibus, qui profecto clamitant illudentes: Incurvare ut transeamus . Scitis enim quod in congregatione plurimorum impossibile est unius omnes fortitudinis esse, seu corporum, seu morum: nam utramque infirmitatem patienter ferre Regulae nostrae monet auctoritas , et utrique aliquatenus condescendere jubet charitas. Videt hoc alter quispiam, et fortassis incipit invidere cui condolere debuerat. Hinc accidit ut saepe beatificet cum in corde suo ea de re, unde miserum se ille reputat, moleste ferens necessitatem suam. Omnino igitur incurvatum impendit, talibus apponit cor suum, similia quaerit, murmurat adversus eum
Abbreviated transcription (Latin):
mꝰ. Sapĩa enĩ iustoꝵ nouissima p̾fert: ibinos iudicans uͥ inuenerit:
Dĩno necẽe ẽ uite p̾sentis. finẽ futeͤ cohere pͥncipio. necͥ tołabił dissimi¬
litudo ẽ. Sic̃ enĩ siqͥs drio sͥ ut ita dixerĩ cinctoria ꝯsuere aut colli¬
gare uoluerit minꝰ de reliqͥs partib curans tp̃a q̃ s̃ͥ copulanda st̃ capi¬
ta uniformtt̃ ꝑat. ne desideant a se ip̃is: ita dico uob̃ qͣntũlib exti¬
cohẽt. nec caro ⁊ sangͥs regnũ di potert̃ posside̾. Fili ait sapiens me
tũ. tunoe expellat pecc̃m. negligñtiã ñ admitat. Hine ⁊ moyses de

Expanded text:
emus. Sapientia enim justorum novissima praefert, ibi nos judicans, ubi nos invenerit. Omnino necesse est vitae praesentis finem futurae cohaerere principio, nec ibi tolerabilis dissimilitudo est. Sicut enim si quis duo sibi, ut ita dixerim, cinctoria consuere aut colligare voluerit, minus de reliquis partibus curans, ipsa quae sibi copulanda sunt capita, uniformiter parat, ne dissideant a se ipsis; ita dico vobis, quantumlibet exsticohaeret, nec caro et sanguis regnum Dei poterunt possidere. Fili, ait Sapiens, metum; timor expellat peccatum, negligentiam non admittat. 7. Hinc et Moyses de
Abbreviated transcription (Latin):
bitorẽ ei qui dedit. seu grã ꝯsolatioĩs cũ id necẽẽ fu̾it. ne qͣlib& ex
causa tͥstior fiat. Decȩt̾o ea semꝑ magis attend̾ quȩ alius ht̃. tu ñ
habes qd̾ hec cogitatio in humilitate te custodiat. & a descensu te¬
piditatis elonget. mag̾ aut̃ naccendat desid̾io ꝓficiendi. Uide e¬
nĩ qͣnta ẽ regione mala cogitatio illa parturiat qͣ sedule u̾sas
eleuaris in suꝑbiã dẽi te p̃ponis alt̃i. Ninc ꝓficẽ neglig̾ dũ te
one ̃ nimis egisse uid̾is. sicq in tepiditatẽ incidis ⁊ incipis remis¬

Expanded text:
qualibet ex causa tristior fias. De caetero ea semper magis attende quae alius habet, tu non habes: quod haec cogitatio in humilitate te custodiat, et a descensu tepiditatis elonget, magis autem et accendat desiderio proficiendi. Vide autem quanta e regione mala cogitatio illa parturiat, qua sedule versas elevaris in superbiam, dum te praeponis alteri; hinc proficere negligis, dum te comparatione etiam nimis egisse videris: sicque in tepiditatem incidis, et incipis remis
Abbreviated transcription (Latin):
lib̃alit̃ omnẽ donauit iniuriã. ut iã nec dampn& ulciscendo. neo con¬
fundat. imꝓpando. nec minꝰ diligat imputando. St̃ enĩ aliqͥ sic do¬
tis nat᷑a lib̾alit̃ agit. ignoscit plenarie. ita ut ꝓꝑ fiduciã pecc̃oꝵ s pe¬
nitentiã uͭ habundauit delictũ. soleat & gr̃a suꝑ habundare. Testis ẽ
noui testam̾ti pͥmũ scͥptorẽ eẽ donatũ ẽ: testis & petrꝰ cui pꝰ tͥnã ne¬
gationẽ tociꝰ eccłie pastorał cura ꝯmissa ẽ. Testis deniq &̃ famosis¬
sima illa peccat̾x. cui in ipso ꝯt̾isioĩs inicio tanta multitudo diło¬
nis concessa ẽ. tanta pꝰmodũ indulta grã familiaritatis. Qͥd ac¬
cusariit maiiã. ⁊ ꝓ se ipsam opotuit respond̾e: Si ꝑhariseꝰ murmu¬
rat. si martha conquerit᷑. si scandalizant᷑ apłi:. maria tac&e. xp̃c ex¬

Expanded text:
liberaliter omnem donavit injuriam, ut jam nec damnet ulciscendo, nec confundat improperando, nec minus diligat imputando. Sunt enim aliqui sic dotis natura. Liberaliter agit, ignoscit plenarie, ita ut propter fiduciam peccatorum, sed poenitentium, ubi abundavit delictum, soleat et gratia superabundare. Testis est torem esse donatum est. Testis et Petrus, cui post trinam negationem, totius Ecclesiae pastoralis cura commissa est. Testis denique etiam famosissima illa peccatrix, cui in ipso conversionis initio tanta multitudo dilectionis concessa est, tanta postmodum indulta gratia familiaritatis. Quis accusavit Mariam, et pro se eam oportuit respondere? Si Pharisaeus murmurat, si Martha conquenitur, si scandalizantur apostoli, Maria tacet;
Abbreviated transcription (Latin):
bã ꝯcupiscentie mini me consentirẽ. S & aqͥbdã tã longe me feõ miseratõ
tua dne ut penitꝰ abhominarer ea. ⁊ ne quid̃ ulla. eoꝵ me tẽptatõ mo¬
lestaret. Scds quoq panis expectatõ fuit qi tardabat ultionẽ: qm̃ in¬
dulgentiã cogitabat. Et pꝰ gͣ panis trra fragm̃ta accipite. cogitantes lon¬
gammitatẽ qͣm exibuit. electionẽ p̃ destinatiõis sue qm impleri uolu¬
ic. ⁊ caritatẽ nimiã qͣ nos dilex̃. Ept̃ ħ enĩ expectans expectauit me dñs.
impler& electõnẽ suã ut confirmar&. caritatẽ suã. Det̾cio qͦ pane eiꝰ
sciłc mĩe. qͣ ꝯu̾tit nos ad penitentiã. tͥ a ñ tam fragm̃ta. ꝗͣfrust a uob̾
ad portas inferi. ⁊p̾ꝑata iniqͥs supplicia monstrans ⁊ it mehrã noxie
remaneret delectatiõis. meliorẽ mͥ consolationẽ inspirans. spẽ indul¬

Expanded text:
bam concupiscentiae minime consentirem. Sed a quibusdam tam longe me fecit miseratio bam concupiscentiae minime consentirem. Sed a quibusdam tam longe me fecit miseratio tua, Domine, ut penitus abominarer ea, et ne ulla quidem eorum me tentatio molestaret. 2. Secundus quoque panis fuit exspectatio, qua tardabat ultionem, quia indulgentiam cogitabat. Et hujus ergo panis tria fragmenta accipite, cogitantes longanimitatem quam exhibuit, electionem praedestinationis suae quam impleri voluit, et charitatem nimiam qua me dilexit. Propter hoc enim exspectimpleret electionem suam, confirmaret charitatem suam. Prop convertit nos ad poenitentiam, tria non tam fragmenta quam frusta vobis ad portas inferi, et praeparata iniquis supplicia monstrans. Et ut nihil jam noxiae remaneret delectationis, meliorem mihi consolationem inspirans, spem indul