comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
cũq oport& me uł usq tertiã expectare. ⁊tẽ
dicebat cogitationibus suis Etiã nc̃ uiolenter
oport& me sustinere usq ad horã sextã: Cũq
ad ueniss& hora sexta. infundebat panẽ inaqͣ
dicens: Dũhic panis infundit᷑ oport& me etiã
s& scđm consuetudinẽ cõplebat aut̃ om̃s ora.¬
tiones. ⁊ psalmodiam scołm regulam. ⁊ ponebat panem
ut comederet. Hoc gͦ ꝑplurimos dies sustinuit. Quadã
gͦ die similiter abhora pͥma usque adnonã fecit Cũq:
hora nona sedisset ut cibũ caperet. uidit desportella
ubi panis. idẽ paximatia reposita erat surrexisse
fumũ magnũ et egressũ esse ꝑfenestellã cellule eiꝰ:
Itaque ex illo die nec esuries nec de fecho eiꝰ corpori
factaest: si magis ita corroboratũ est inside et absti¬
nentia coreiꝰ ut etiam nec post biduũ delecharet eu
cibũ sumere. Ita dei gr̃a auxiliante: certamini eiꝰ
ꝑpatientiam enĩ suam fr̃ extinxit gastrimargie
aut᷑ uenissent ad quemdã heremitã seniorẽ.

Expanded text:
 tertiam exspectare, et dicebat cogitationibus suis: Etiam et nunc violenter oportet me sustinere usque ad horam sextam. Cumque advenisset hora sexta, infundebat panem in aquam, dicens: Dum hic panis infunditur, oportet me etisecundum consuetudinem complebat omnes orationes suas et psalmodiam secundum regulam, et ponebat panem ut comederet. Hoc ergo per plurimos dies sustinuit. Quadam ergo die similiter ab hora prima usque ad nonam fecit; cumque hora nona sedisset ut cibum caperet, vidit de sportella ubi panis, id est, paximatia reposita erant surrexisse fumum magnum, et egressum esse per fenestram cellulae ejus. Itaque ex illo die, nec esuries nec defectio corpori facta est, sed magis ita corroboratum est in fide et abstinentia cor ejus, ut etiam nec post biduum delectaret eum cibum accipere. Ita gratia Dei auxiliante certamini ejus, per patientiam suam frater exstinxit gastrimargiaeautem venissent ad quemdam eremitam seniorem,
Abbreviated transcription (Latin):
m̃ta resuere. at que iterũ suere. et rursus resoluert
et inpluribus huius modi exercitus abeo me maratur
inbutus. ut innuillo ꝓrsus etiam eoꝵ que. contrara¬
cionem inperari uidebantur disceret c̃tra dicere.
etita ꝑhec omĩa informatꝰ: breui ad ꝑfechonem
uenit. Excuius exemplo docebat beatus antonus.
non sibi ipse fieret magister: nec ꝓpͥis uolũtatibus
obediret. Etiam si rechã uideatur esse qđ̃ uelti: it
s scd̃m mandatũ saluatoris obseruandũ esse. ut aꝰ¬
te om̃ĩa unus quisque abneget ipsũ sibi:⁊ ren̾cies

Expanded text:
mentum dissuere atque iterum resuere, et rursus resolvere, mentum dissuere atque iterum resuere, et rursus resolvere, et in pluribus hujusmodi exercitiis ab eo memoratur imbutus, ut in nullo prorsus etiam eorum, quae contra rationem imperari jubebantur, disceret contradicere, et ita per haec omnia informatus, brevi ad perfectionem venit. Ex cujus exemplo docebat beatus Antonius,non sibi ipse fieret magister, nec propriis voluntatibus obediret, etiam si rectum videatur esse quod vellet, sed secundum mandatum Salvatoris observandum esse, ut ante omnia
Abbreviated transcription (Latin):
suat i tamquam mandato accepto : filenciu gerete
miutuit. uec onũno aliqͥs loqui. Quos eũ periset an¬
noerus miraricepit unde illi hec obseruantia placu¬
set qua ase sciebat non esse mandatam. Cũ que iu disset
eũ loquieteur sileret indicaret. Dixit ei paulus. Cu
pater dixisti m̃ ut irẽ et silerem. Et obscupe factus
antonius: ita abeo sermonem que ille neglegenter
ptulerat obseruatũ dixit. Om̃s inquid nos iste. eodẽs¬
nat. Cñ enĩ nos decelo no bis audiamus loquentem.
abisto qualis cũque sermo qͥ exore nr̃o cecidera ob¬
sertur. Multa tam̃ ⁊ sc̃s antonius docere eũ uolens
de obedientia: p̃cipere ei solitus erat etiam que ratis
⁊ causa ñ posceret: in quibus eius animus erga obedi¬
entiam ꝓbaretur. haurire nãque aliquado eũaqũa
iussit exputeo: ⁊iterram totadie effundere. ⁊ cõ¬
textas sportellas resoluere. ac denuo texere. et uesti¬

Expanded text:
suam, tamquam mandato accepto, silentium gerere suam, tamquam mandato accepto, silentium gerere instituit, nec omnino aliquid loqui. Quod cum comperisset Antonius, mirari coepit, unde haec illi observantia placuisset, quam a se sciebat non esse mandatam. Cumque jussisset eum loqui, et cur sileret indicare, dixit ei Paulus, Tu Pater, dixisti, ut irem et silerem. Et obstupefactus Antonius, ita ab eo sermonem, quem ille negligenter protulerat, observatum: Omnes, inquit, nos iste condemnat: cum enim nos de caelo nobis non audiamus 204 loquentem, ab isto qualiscumque sermo, qui ex ore nostro ceciderit, observatur. Multa tamen et sanctus Antonius eum docere volens de obedientia, praecipere ei solitus erat etiam, quae ratio et caussa non posceret, in quibus ejus animus erga obedientiam probaretur. Haurire namque aliquando eum aquam jussit ex puteo, et in terram tota die effundere; et contextas sportellas resolvere, ac denuo contexere, et vesti
Abbreviated transcription (Latin):
ec animi intentione operaretur que dei sunt Cibum
Et ubi plene eũ qualiter se insingulis agere deberet
instruxit: in uicinio ei hoc est intribus a se milibus eel¬
iulam constituit: Ibique euꝰ exercere que didicerat u¬
bet. Ipse tam̃ frequetius uisitans gratulabatur. Pep̃¬
hendens eũ inhis que sibi tradita fuerant. tota inten¬
tione ⁊ sollicitudine ꝑ manentem. Quadam aute die
cũ uenissent ad scm̃ antoniũ fr̃s. magni quidam et per¬
fech uiri: accidit etiam paulum adesse pariter eũ eis.
Et cum sermo de ꝓsundis rebus ⁊misticis haberetur :
cũ que de ꝓpħis ⁊ saluatore plurima tractarẽtur: pau¬
lus eae sinplicitate animi interrogat. si ꝯp̃e pͥris an pphe.
rogauerit. quasi erubuisset: blando motu ut erga
sinpliciores solebat: silere at que abire eũ iubet᷑.
ele quia om̃e qd cũ que abeo dic tum fuisset. tamqũa
p̃ceptum dei seruare insituerat: ab scedens adcellilla

Expanded text:
et animi intentione operaretur quae Dei sunt. Cibumet animi intentione operaretur quae Dei sunt. CibumEt ubi plene eum qualiter se in singulis agere deberet, instruxit, in vicino ei, hoc est, tribus a se millibus cellulam constituit, ibique eum exercere, quae didicerat jubet, ipse tamen frequentius visitans gratulabatur, deprehendens eum in his, quae sibi tradita fuerant, tota intentione et sollicitudine permanentem. Quadam autem die, cum venissent ad sanctum Antonium fratres, magni quidem et perfecti viri, accidit etiam Paulum adesse pariter cum eis. Et cum sermo de rebus profundis et mysticis haberetur, cumque de Prophetis et Salvatore plurima tractarentur, Paulus ex simplicitate animi interrogat, si Christus prius fuerirogaverat, quasi erubuisset, blando nutu, ut erga simpliciores solebat, silere atque abire eum jubet. Et ille, quia omne quodcumque ab eo dictum fuisset tamquam praeceptum Dei servare instituerat, abscedens ad cellulam
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑuenit antonii. Ibique exloci ammonitione ⁊ opor¬
tunitate cum silium capit. Cum adisset antonium ut
iter abeo salutis inqui rerec. ille intuens hominem
sinplicis nature esse: respondit ei ita demum eu pos¬
se saluari : sihis que ase dicerttur obediret. Tunc ille
omia que cũ que sibi pͣciperet: fac hurũ se esse respondit.
Ut ergo ꝓmissionem eius ꝓbaret antonius: ante fores
cellule stnͣnti dixit. hic in quid expectame oraꝗis. donec
egrediar. Et ingessus antonius mansit intrnsecus
ꝑ t̾otam diem et ꝑtotam noctem. Per fenestram tam̃
ex occulto frequentius respiciens. uidebat eũ in desinẽ¬
ter orantem. ⁊nusquam ꝓrsus mouere. set stare ines¬
tu diei ⁊ rore noctis: ⁊ ita esse mandati memorem. ut
neparũ quidem loco moueretur. Egressus autem de
postera andonius. insticuere eũ et docere singulis cepst.
quidem corporis opus carnale. cogitatione uͦ mentis

Expanded text:
pervenit Antonii, ibique ex loci admonitione et opporpervenit Antonii, ibique ex loci admonitione et opportunitate consilium capit. Cumque adisset Antonium, ut iter ab eo salutis inquireret, ille intuens hominem simplicis naturae esse, respondit ei, ita demum eum posse salvari, si his quae a se dicerentur, obediret. Tunc ille omnia quaecumque sibi praeciperet facturum se esse respondit. Ut ergo promissionem ejus probaret Antonius, ante fores cellulae stanti: Hic, inquit, exspecta me orans, donec egrediar. Et egrediens Antonius, mansit intrinsecus 203 per totam diem et per totam noctem; per fenestram tamen ex occulto frequentius respiciens videbat eum indesinenter orantem, et nusquam prorsus moveri, sed stare in aestu diei et rore noctis, et ita esse mandati memorem, ut ne parum quidem loco moveretur. Egressus autem die postero Antonius, instituere eum et docere coepit de singulquidem corporis opus carnale, cognitione vero mentis
Abbreviated transcription (Latin):
congregat monachoꝵ. Cũque iam secretus reside¬
ret inheremo. ad olescens quidam qui morsu canis
rabidi actus. in rabiem uersus erat : multis cade¬
nis uinctus ad eu̾ deducitur: ꝓ sequentibus eũ pa¬
rentibus sius et rogantibus peo. Atille dixit ad¬
eos. Quimͥ molesti estis homines. e Supra merita
mea est qđ petitis. S tam̃ hoc uobis indicare pos¬
tur filius ur. At illi extimuerũt qui dem ualde :
qd ea que secrete gesta sunt ñ latuerut hominẽ
dei. Gauisisunt tam̃ eo qđ hanc uiam salutis eis¬
ostendit. Et sine mora: ut redoiderunt ddirepta.
orante homine dei etiam iuueni sanitas redditur
sc̃i antonii paulus nomine cognominatus¬
implex. hicuitiũ conu̾sionis suȩ huius modi habu¬
tanf ẽ uxorẽ suam oculis suis cũ ad ultero cubi¬
tantem uidisset: nulli qͥc qũa dicens egressus est
domum. Et mestitia animi actus: inhe remum semet¬
ipsum dedit. Ubi eũ anxuiꝰ oberraret ad monasterium

Expanded text:
congregat monachorum. Cumque jam secretus sedecongregat monachorum. Cumque jam secretus sederet in eremo, adolescens quidam, qui morsu canis rabidi in rabiem versus est, multis vinctus catenis ad eum deducitur, prosequentibus eum parentibus suis, et rogantibus pro eo. At ille dixit eis: Quid mihi molesti estis, o homines? supra merita mea est, quod petitis; sed tamen hoc vobis indicare pos filius vester. At illi extimuerunt quidem valde, quod ea quae secrete gesta sunt, non latuerunt hominem Dei. Gavisi sunt tamen, quod hanc eis viam salutis ostendit, et sine mora, ut reddiderunt direpta, orante homine Dei, etiam juveni sanitas redditurcti Antonii, Paulus nomine, cognominatus Simplex. Hic initium conversionis suae hujusmodi habuit. Cum uxorem suam oculis suis, cum adultero cubantem vidisset, nulli quidquam dicens, egressus est domum, et moestitia animi tactus, in eremum semetipsum dedit, ubi cum anxius oberraret, ad monasterium
Abbreviated transcription (Latin):
deseribit antonii. Hic gͥ am mon locupletibus. Etgi¬
norosis parentibus natus est. A quibus inuitus ad nu¬
cias cogebatur. Et cũ iũ parentũ non posset effugere
accepta uirgine. cuͦ intra nuptiales thalamos cũue¬
nis sent. et data ei essent cubiculi seereta silentia.
alloquitur puellam depudititia: ⁊ de cũ seruãda
iurgintate cepit cohortari dicens. Quia corrup¬
cio sine dubio inuenit corruptionem. In corruptio
uͦ incorruptionẽ sperat. Multo gͦ melius est siut̃¬
que nr̃m inuirginitate ꝑ duret. quã ut altͦ corrũ¬
patur exaltero. Ad quiescit ei uirgo. ⁊ silentio
tegitur incorruptionis thesaurus. Cũ que plurimd
tempore solius dei cũ tẽti testimonio: spũ magis
essent qua carne sangͣmeq cũ uncti: post obitum
amborũ parentu: ille qͥdem aduicinum deserti
secedit locũ: uirgo uͦ intra domu residens. bre ui
upsa multitudines uirginu: ⁊ ille multitudines

Expanded text:
describit beati Antonii. Hic igitur Ammon locupletibus et gedescribit beati Antonii. Hic igitur Ammon locupletibus et generosis parentibus natus est, a quibus invitus 201 ad nuptias cogebatur. Et cum vim parentum non posset effugere, accepta virgine, cum intra nuptiales thalamos convenissent, et data eis essent cubiculi secreta silentia, alloquitur puellam de pudicitia, et de conservanda virginitate coepit cohortari, dicens: Quia corruptio sine dubio invenit corruptionem, incorruptio vero incorruptionem sperat. Multo ergo melius est, si uterque nostrum in virginitate perduret, quam ut alter corrumpatur ex altero. Acquiescit ei virgo, silentio tegitur incorruptionis thesaurus. Cumque plurimo tempore solius Dei contenti testimonio, spiritu magis essent, quam carne sanguineque conjuncti, post obitum amborum parentum, ille quidem, ad vicinum deserti secedit locum, virgo vero intra domum residens, in brevi et ipsa multitudines virginum, et ille multitudines
Abbreviated transcription (Latin):
minem dei ammoniuĩ. habentẽ monasterium int̾
eos muro cireu̾datũ: qđ in illis locis ex lateribus cru¬
dis fieri facile solet amplum. et omibus necessarus
instructum. In quo etiam piteũ ipse foderat. ui
nomine didimũ inqͦ multa erat dñi gr̃a. quã ineo
etiam uultus ipse indicabat. Hic scorpiones ⁊ cerastes
idess bestias quas cornutas uocant: ⁊ angues qͥ millis
loeis ꝓfer uore solis acerrimi habentur. tamquam
terre qͦsdam uermiculos: om̃ia pedibus conculeabat.
l ita eatinguebat ut nichil abhis omĩno mali patẽ¬
tur. Alii uero quimillis locis morabantur fr̃s. pa¬
ne solo ⁊ sale:contenti erant. Ita ut in illa om̃i mul¬
titudine uix inuenires aliquem. qͥoleo saltim uti¬
retur. Piures autẽ exeis nec iacentes sonnum sec
sedentes: ⁊ ut ita dicã in meditatione uerboꝵ diui
animã cum exisset etͤ corpore: uidit ferri adcelum
beatus antonius. sicut refert scriptura illa: ꝗ̃ uita

Expanded text:
minem Dei Ammonium habentem monasterium inter minem Dei Ammonium habentem monasterium inter eos muro circumdatum, quod in illis locis ex lateribus coctis fieri facile solet amplum, et omnibus necessariis instructum, in quo etiam puteum ipse foderat. Venit nomine Didymum, in quo multa erat Domini gratia, quam in eo etiam vultus ipse indicabat. Hic scorpiones et cerastas, id est bestias quas cornutas vocant, et angues, qui in illis locis prae fervore solis acerrimi habentur, tamquam terrae quosdam vermiculos pedibus conculcabat, et ita extinguebat, ut nihil ab eis omnino patet. Alii vero qui in illis locis morabantur fratres, pane solo et sale contenti erant, ita ut in illa omni multitudine, vix invenires aliquem, qui oleo saltem uteretur. Plures autem in eis nec jacentes somnum, sed sedentes, et ut ita dicam in meanimam cum exisset de corpore vidit ferri ad coelum sanctus Antonius, sicut refert scriptura illa, quae Vitam
Abbreviated transcription (Latin):
uidisse te diceres. S si humilitatẽ considerares. lon¬
ge eũ in hoc dono potentiorem ceteris estimares
Et rursus sipatientiam. simansuetudine̾. sibenis¬
nitatem. insigulis eũ uirtutibus ita p̾cellere iu¬
dicares: ut quid cui pͣfeire debeat ignorares Ponũ
uero sapientie et scientie tantũ ei contulerat dñ
ut nullum fere ex om̃ibus patribus ita penetrasse
aulas totius scientie crederes S nec ita aliquem
receptũ esse intra cubiculum sapientie dei om̃s quie ũ
uiderant fatebantur. Huic erant duo fr̃s eusebius
et eutheniis. Nam olioseorus qui maior natu ineis
fuerat. ad episcopatus officiti taptus est. ħ hiergo
tutione ⁊ tota animi uirtute germani. Q ui om̃s
simul eos qui in illis locis habitabant. fr̃s. tã qua
sinutrix foueat silios suos. ita unũ que que instruen¬
tes consolabantur. ⁊ docentes. ad summã ꝑ fectonem
nitebantur educere. Uidimus gͦ supra dictum ho¬

Expanded text:
vidisse 189 te diceres. Sed et si humilitatem considerares, lonvidisse 189 te diceres. Sed et si humilitatem considerares, longe eum in hoc dono potentiorem ceteris aestimares. Et rursus si patientiam, si mansuetudinem, si benignitatem, in singulis eum virtutibus ita praecellere judicares, ut quid cui praeferre debeas, ignorares. Donum vero sapientiae et scientiae tantum ei contulerat Dominus, ut nullum fere ex omnibus patribus ita penetrasse aulas totius scientiae crederes: sed nec ita aliquem receptum esse intra cubiculum sapientiae Dei, omnes qui eum viderant, fatebantur. Huic erant duo fratres, Eusebius et Euthymius: nam Dioscorus, qui major natu in eis fuerat, ad Episcopatus officium raptus est. Hi ergo tutione et tota animi virtute germani: qui omnes simul eos, qui in illis locis habitabant fratres, tamquam si nutrix foveat filios suos, ita unumquemque instruentes consolabantur, et docentes ad summam perfectionem nitebantur educere. Vidimus ergo supradictum ho
Abbreviated transcription (Latin):
eos. Dic tantũ sabbati ⁊ dm̃ea iiinu as eccłam cor¬
uie. et ibi semec ipsos inuicẽ tanqua celo redoitos
uident. Suquis sort mẽuentu illo de fuerit. intei¬
ligunt statim rum corporis aliqua inequalitate
detentum. ⁊ ad iusitandũ eũ non om̃s quidem simul
diu̾sis tam̃ temporibus om̃s abeunt. portantes se¬
cũ unus qͥsq si qͥd apud se est: qͣui egro possit gratum
obturbare silentium. nisi qͥs forte possit inuerbo
instruere. ⁊ uelut achletas in agone positos. sermo¬
nis consolatione ꝑ urgere. Multi ipsoꝵ atribꝰ ⁊ iu
milibus ad eccłam coeunt. Et cũ longo a semet ipsis
spatio habitationis eoꝵ cellule dirimantur: caritas
in eis tanta est ⁊ tanto int̾ semet ipsos:ierga: om̃s
fr̃s constringuntur affectu: ut inammiratione
et exemplo sint omibus. Unde ⁊ siquis forte uoluit
habitare cũ eis. ubi intellexerunt unus quisque.
deus omnẽ plenitudinẽ sp̃ualiũ contulerat gr̃arũ
Raritatis in eo gr̃am cũ uideres nichil tale usqu̾a

Expanded text:
a in unum ad Ecclesiam coeunt, et ibi semetipsos invicem tamquam coelo redditos vident. Si quis forte in conventu illo defuerit, intelligunt statim eum corporis aliqua inaequalitate detentum, et ad visitandum eum non 188 omnes quidem simul, diversis tamen temporibus omnes abeunt, portantes unusquisque secum, si quid apud se est, quod aegro possit gratum obturbare silentium, nisi forte quis possit in verbo instruere, et velut athletas in agone positos sermonis consolatione perungere. Multi ipsorum a tribus et quatuor millibus ad Ecclesiam coeunt: ita longo a semetipsis spatio habitationis eorum cellulae dirimuntur: sed caritas in eis tanta est, et tanto inter semetipsos et erga omnes fratres constringuntur affectu, ut in admiratione et exemplo sint omnibus. Unde et si quis forte voluerit habitare cum eis, ubi intellexerint, unusquisque cDeus omnem plenitudinem spiritualium contulerat gratiarum. Caritatis in eo gratiam, cum videres, nihil tale usquam
Abbreviated transcription (Latin):
incidimus. in quo refluentis nili aqua residens
uelut stagnũ qđ̃ dã effecerat. In quo multe
beshe p̃cipue corcodrilli plurimi erant. Qui
cũ adteporẽ solis exissent: resoluti circa ho¬
ram stagni iacebant: Ita ut ignorantibus nobis mor¬
tui uiderentur. Et cũ accederemus aduidendũ¬
olam mirandãq magnitudinem bestiarũ. quas
exanimes putabamus: continuo ut so stũ pedũ
senserunt. excitare . irruere.et insechari nõs ue¬
hementer ceperunt. Nos aut̃ magno cũ clamo¬
xerunt: quasi abangło repellente. instagno
ꝓtinus ꝓ iecte sunt. Nos aut̃ cursu intento ad
monasteria festinauimꝰ. grãs agentes dõ nr̃o
qͥ nos detantis ꝑicłis lib̾auit. ⁊ tanta nobis osten¬
oditmirabilia. ipsi gła et honor inscła scłoꝵ am̃¬

Expanded text:
incidimus, in quo refluentis Nili aqua residens, incidimus, in quo refluentis Nili aqua residens, velut stagnum quoddam effecerat, in quo multae bestiae praecipue crocodili plurimi erant. Qui cum tempore solis exissent, resoluti circa oram stagni jacebant, ita ut ignorantibus nobis mortui viderentur. Et cum accederemus ad videndam mirandamque magnitudinem bestiarum, quas exanimes putabamus, continuo ut sonitum pedum senserunt, excitati, irruere et insectari nos vehementer coeperunt. Nos autem cum magno clamoxerant, quasi ab Angelo repellente, in stagnum protinus projectae sunt, nos autem cursu intento ad monasteria festinavimus, gratias agentes Deo nostro, qui nos de tantis periculis liberavit, et tanta nobis ostendit mirabilia. Ipsi gloria et honor in sa
Abbreviated transcription (Latin):
quã dam humorẽ exsemet ipsa similit᷑ qͥdẽ Signẽ¬
tem s in fra semet ipsã eũ seruatẽ. Cuius solũ
saxo ⁊ f. etido ceno repletu. transire cupientes.
usque atlatã de sc̃dimus. Cũque pene ibidem
in eadẽ mergeremur exclamantes ad dñm:
meam. Infixussũ inlimo ꝓ fũdi: ⁊ nũ est sustantia.
Suartũ ꝑiculũ ꝑtulimus inaquis qͥbusdã. que
ex inundatione nili remanserut. in quibus
mare iter ageremus. qͥ ꝑdecẽ milia passuũ inse¬
quentes nos quos ꝑimere ferro non potuerunt.
pene exammes reddiderunt ꝑ fuga. Sextũ dis¬
enmen nobis in ipso flumine nilo fuit. in quo
nauigantes pene submersi sumus. Septimũ
instanne qd marie uocabulo appellatur. uen¬
to seuiente mninsulam quandam eiect sumꝰ
hie me graiussima suꝑnos ⁊ tempestate fer¬
uente. Erat enim tempus qͦe pyfabiorum
dies sꝑabantur. Oc tauũ autem fuit. qdđ eũ
ad nitrie monasteria ueniremꝰ. locũ quẽ dã

Expanded text:
quamdam, humorem ex semetipsa similiter quidem gignenquamdam, humorem ex semetipsa similiter quidem gignentem, sed intra semetipsam eum servantem, cujus solum saxis et foetido coeno repletum transire cupientes, usque ad latera descendimus. Cumque paene ibidem in eadem mergeremur, exclamantes ad Dominum, meam. Infixus sum in limo profundi, et non est substantia . 4. Quartum periculum pertulimus in aquis quibusdam, quae ex inundatione Nili remanserant, in quibus mare iter ageremus, qui per decem millia passuum insequentes nos, quos perimere ferro non poterant, poene exanimes reddiderunt per fugam. 6. Sextum discrimen nobis in ipso flumine Nilo fuit, in quo navigantes, poene submersi sumus. 7. Septimum, in stagno, quod Mariae vocabulo appellatur, vento saeviente, in insulam quamdam ejecti sumus, hieme gravissima super nos et tempestate fervente. Erat enim tempus, quo Epiphaniorum dies celebrantur. 8. Octavum autem fuit, quod cum ad Nitriae monasteria veniremus, locum quemdam
Abbreviated transcription (Latin):
illa tam que ultra ciurtatem lico st̃ etiam barbaros
patiuntur. Et ideo nullus nobis accessus adeos fuit
Quiare uera nec eos quos superus memorauimus:
absque ꝑicło uidimus. Septies naq in hoc itenere
ꝑiclitati sumus. In octauo autem sicut seriptũẽ
non optinuit nos malum: dõ in om̃ibꝰ ꝑdegente. De¬
nique se mel ꝑqͥnque dies ac noches incedentes ꝑhere¬
mũ. siti aclassitudine ꝑiclitati sumus. Alio qͦque
tempore incurrimus locũ in quo ẽ c̃ uallis que dam
humorẽ ex semet ipsa gignens salsũ. que continuo
calor solis uelut hẏemalis pruma inglatiem.
ita insalem ffringit. Et tãqu̾a sudes acutas ex ipso
sale efficit at que ita omia illa exasꝑantur loca.
ut ñ solũ nudos pͤdes ut habebaraꝰ nos s ⁊ calciam¬
tis munitos terebret ac secet. Inhis ergo inuenti
magno cũ ꝑiculo iux euasimus. Tertio eũ nichil¬
hominus ꝑheremu̾ ꝑ geremus. incurimꝰ uallem

Expanded text:
illa tamen 207 quae ultra civitatem Lyco sunt, etiam barbaros illa tamen 207 quae ultra civitatem Lyco sunt, etiam barbaros patiuntur. Et ideo nullus nobis ad eos accessus fuit, quia revera nec eos quos superius memoravimus, absque periculo vidimus. Septies namque in hoc itinere periclitati sumus, in octavo autem, sicut scriptum est, Non obtinuit nos malum , Deo nos in omnibus protegente. Denique semel per quinque dies ac noctes incedentes per eremum, siti ac lassitudine periclitati sumus. 2. Alio quoque tempore incurrimus locum, in quo est convallis quaedam, humorem ex semetipso gignens salsum, quem continuo calor solis velut hiemalis pruina in glaciem, ita in salem stringit, et tamquam sudes acutas, ex ipso sale efficit: atque ita omnia illa exasperantur loca, ut non solum nudos pedes, ut habebamus nos, sed et calceamentis munitos terebret ac secet. In his ergo inventi, magno cum periculo vix evasimus. 4. Tertio cum nihilo minus per eremum pergeremus, incurrimus vallem
Abbreviated transcription (Latin):
eleuantem se det̾ra. ⁊ statim dolo ita abeo discessit:
ut solito sanior redderetur: De sc̃o ioħe.
Rat in ipsis locis uir sc̃s ac tocius gr̃e bono reple¬
tus ioħs nomine. in quo tanta erat consolacionis
gra ut quacũq mesti̾a. quocũq tedio opp̃ssa fuisset
anima paueis enis sermonibus alacritate ⁊ leticia
rtpleretur. Syec sanitatũ grã plurima ei adeo do¬
uidimus scõs dĩaurtutes multas ⁊ miradilia facientes.
notius gr̃ẽ dĩ largitate plenos.S paucos exmultis
memorab imus. de om̃ibus uero expticare supra
uires nr̃as est. Nam de his qui insuperiore thebaide.
idẽ circa ipsam cirenem habrtare dicu̾tur: auditu
solo conpenmus. qđ his pene om̃ĩbus quos iudimus
celsiores illi. ⁊ magnisicentiores habeantur. Accede
uero ad ipsos ꝓ ite neris periculo nequimus. Quia quã¬
uis om̃ia illarũi partiã loca latronibus incursentur

Expanded text:
elevantem se de terra, statim dolor omnis ita ab eo discessit, elevantem se de terra, statim dolor omnis ita ab eo discessit, ut solito sanior redderetur. CAPUT XXXIII. DE JOANNE. Erat in ipsis locis vir sanctus, ac totius gratiae dono repletus, Joannes nomine, in quo tanta erat consolationis gratia, ut quacumque moestitia, quocumque taedio oppressa fuisset anima, paucis ejus sermonibus, alacritate et laetitia repleretur. Sed et sanitatum gratia plurima ei a Domino dovidimus sanctos Dei, virtutes multas et mirabilia facientes et totius gratiae Dei plenos, sed et paucos ex multis memoravimus. De omnibus vero explicare, supra vires nostras est. 1. Nam de his qui in superiore Thebaida, id est, circa ipsam sienem habitare dicuntur, auditu solo comperimus, quod his paene omnibus, quos vidimus, celsiores illi et magnificentiores habebantur. Accedere vero ad ipsos pro itineris periculo nequivimus: quia quamvis omnia illarum partium loca latronibus incursentur,
Abbreviated transcription (Latin):
cunctant᷑ quid eis in oecultũ peecat fuisset admifiur
Et inuenit ex c̃fessione unũ quẽ que eoꝵ peccati mor¬
talis obnoxiũ. Tunc ortatur eos agere penite neno
i semet ipsũ cũ eis ante dominũ ꝓsternens die aeabe¬
te. tamquã ipse in eoꝵ peccatis esset obnoreluas tied
Et tam diu ꝑ mansit eũ eis inpenitentia ⁊ lacrimis
elonec iterũ uideret eu̾dem angłm stantem et scribentẽ
acce dentiũ nomina. Et postea quã om̃iũ scripsit: tc̃
etiam illos ex nominibus euocantem. ⁊ ad rec̃concili¬
ationem altaris inuitantem.Ubi hoc uero senior
uidit. intelexit eoꝵ susceptam esse penitentiam. ⁊ sic
eos altari tota cũ gratulatione restituit. Hunc etiã
quodam tenpore feraebant ademonibus ita uerbe¬
ratũ ut stare aumouere omĩno loco ñ posset. Et cũ
dies ad esset dñicus ⁊ resposceret offerri sacrisicium:
iussit se fr̃m manibus ad altare portari. Ubi eũ ino¬
astare solebat altari: ⁊ porrigentem sibi manũ atq

Expanded text:
cati fuisset admissum: et invenit ex confessione unumquemque eorum mortalis peccati obnoxium. Tunc hortatur eos agere poenitentiam, et semetipsum cum eis ante Dominum prosternens, die ac nocte tamquam ipse in eorum peccatis esset obnoxius, flebat, et tam diu permansit cum eis in poenitentia et lacrymis, donec iterum videret eumdem Angelum stantem, et scribentem nomina accedentium. Et posteaquam omnium scripsit, tunc etiam illos ex nominibus 206 evocantem, atque ad reconciliationem altaris invitantem. Ubi hoc vero senior vidit, intellexit eorum susceptam esse poenitentiam: et sic eos altari tota cum gratulatione restituit. Hunc etiam quodam tempore ferebant a daemonibus ita verberatum, ut stare, aut moveri omnino loco non posset. Et cum dies adesset Dominica, et res posceret offerri sacrificium, jussit se fratrum manibus ad altare portari. Ubi cum in oastare solebat altari, et porrigentem sibi manum, atque
Abbreviated transcription (Latin):
is isrł mobuiam cũ pane ⁊aqua. Tunc de inde
susceptosnos ad ducu̾it pͥmo cũ psalmis ad eccłam
Dedes lauant. ac singuli qͥq linteis quibus ute¬
bantur abstergunt quasi uie lauantes laborem
Qid gͦ nẽ dehumanitate eorũ. qͥo de officiis. qͥd¬
ad hoc ipsũ de scło se qestratos. diuersa qͥdem gr̃a:
una tam ea demq doc trina discitur. Num qua
sic uidimus feruere caritate̾. nu qu̾a sic uidimus
opus feruere miscde: ⁊ studium hospitalitatis im¬
pleri. Scripturarũ uͦ diuinaru meditationes.
locus in deserto interior. aͤ fere abhoc milibus
distans: Quẽ locũ ꝓmultitudine dispsarũ in heremo
cellularii. cellia nominart̃. Ad hunc locum qͥ ibi¬

Expanded text:
is Israel in obviam, cum pane et aqua . Tunc deinde is Israel in obviam, cum pane et aqua . Tunc deinde susceptos nos adducunt primo cum Psalmis ad Ecclesiam, lavant pedes, ac singuli quique linteis quibus utebantur, abstergunt, quasi viae laboremQuid ergo nunc de humanitate eorum, quid de officiis, quiad hoc ipsum de saeculo sequestratos, diversa quidem gratia, una tamen eademque doctrina discuntur. Nusquam sic vidimus florere caritatem, nusquam sic vidimus opus fervere misericordiae, et studium hospitalitatis impleri. Scripturarum vero divinarum meditationes locus in deserto interiori, decem fere ab hoc millibus distans, quem locum pro multitudine dispersarum in eremo cellular
Abbreviated transcription (Latin):
enimus aut̃ & ad nutraȩ famosissimũ locũ in
fere milibus ab est abalexandria. ex nomine inci ad¬
iacentis: in qͦnitrũ colligit᷑ nitrie uocabulũ trahens.
ꝓ spitiente hoc rredo tunc iã diuina ꝓuidentia: qđ
m illis locis peccata hominũ tanquã intro sordes ab.¬
luȩ̃ ꝰ ẽẽnt. & abolendȩ. In hoc gͥ loco quingenta fere
aut ñ multo minus cernuntur uicina sibi. & sub
lmo posita tab̾nacula. inquib aliqui plures si¬
mul aliqui pauci: ñ nulli etiam singulares habi¬
tant. & mansiomibus quidẽ diuisi: animo autem
acfide & caritate. ualde coniuncti: & inseparabileᷤ
manent. Huic gͥ cũ apꝓpinquaremus loco: ubi
cũ ꝑegrinos fr̃s ad uenire senserunt cuͦ tinuo ut¬
lut exam̃ apũ singuli qͥq ex suis cellulis pru¬
unt: at que mobuiam nobis leto cursu. ⁊festi¬
na alacritate cuͦtendũt. Portantes secũ quã¬
ꝓpħa corripiens qͦsdã dicit. Quia num existis fili¬

Expanded text:
eniemus autem et ad Nitriae famosissimum in eniemus autem et ad Nitriae famosissimum in uadraginta fere millibus abest ab Alexandria, ex nomine vici adjacentis, in quo nitrum colligitur, Nitriae vocabulum trahens, prospiciente hoc, credo, tunc jam divina providentia, quod in illis locis peccata hominum, tamquam sordes abluenda essent et abolenda. In hoc igitur loco quinquaginta fere, aut non multo minus cernuntur vicina sibi, et sub uno posita patre tabernacula, in quibus aliqui plures simul, aliqui pauci, nonnulli etiam singulares habitant, et mansione quidem aliqui divisi, animo autem et fide et caritate conjuncti et inseparabiles manent. Huic ergo cum appropinquaremus loco, ubi peregrinos fratres advenire senserunt, continuo velut examen apum, singuli quique ex suis cellulis proruunt, atque in obviam nobis laeto cursu et festina alacritate contendunt, portantes secum quamm quod Propheta corripiens quosdam, dicit: Quia non existis fili
Abbreviated transcription (Latin):
dñi miscdia credidissent. & fidẽ dĩ tota cordisfirmi-¬
tate recepissent: semet ipsos cũ his quos exhib̾e uene-¬
rant. uinc tos offerunt iudici: & xp̃ianos se ẽẽ pa¬
ricer ꝓfitent᷑. qͥs cũ p̾fectus infide dñi ꝑtinaces. & ĩ¬
mobiles ꝑ uidisset: uniu̾sos parit᷑ iubet in ꝓfundum
maris de mergi. ignorans ĩpius quid ageret. Hoc enĩ
scĩs ñ mors. s baptismũ fuit. S & hoꝵ corpora dĩsine
dubio ꝓuidentia. integra illibataq maris unda
reportauit adlicus. Quȩ abhis qͥ obsequii causa simul
uenerant suscepta ac reuocata. sub unius sepulchri
domicilio collocatasunt. A quibus usq ad p̾sens uitȩ¬
nr̃ȩ. uirtutes multȩ & signa miranda omĩbus con¬
sũ mantur. S & uota omĩum atq orationes suscipi¬
untur abeis. & cũ fructũ petitiones implent᷑. quo
etiam & nos dignatus : dñs adducere. & uota nr̃a
orationesq complere. Incip̃ denitrie loco.¬

Expanded text:
Dei misericordiam credidissent, et fidem Dei tota cordis firmiDei misericordiam credidissent, et fidem Dei tota cordis firmitate recepissent, semetipsos cum his, quos exhibere venerant, vinctos offerunt judici, et Christianos se esse pariter profitentur. Quos cum Praefectus in fide Domini pertinaces et immobiles pervidisset, universos pariter jubet in profundum maris demergi, ignorans impius quid ageret. Hoc enim sanctis non mors, sed Baptismus fuit. Sed et horum corpora, Dei sine dubio providentia, integra illibataque maris unda reportavit ad littus, quaeque ab his, qui obsequii caussa simul venerant suscepta, ac revocata sub uno sepulcri domicilio collocata sunt: a quibus usque ad praesens tempus, virtutes multae, et signa miranda omnibus consummantur, sed et vota omnium atque orationes suscipiuntur ab eis, et cum fructu petitionis implentur, quo etiam et nos dignatus est Dominus adducere, et vota nostra orationesque complere. 185
Abbreviated transcription (Latin):
ceptoris in eũ crim̃ exaggerat. Apollonius uͦ dix̃adeu.
Utinã & tu uidex. & om̃s qui assistunt & audiunt me
hunc meum quẽ dicis errorẽ deceptionẽq sequere¬
bus tradi inconspectu popłi iussit. Illi uͦ post quam
in gressisunt flamas. beatus apollonius cunc tis au
dientibus: clamabat. ad dñm dicens. Nontradas
& iudicis ad dñm locutus .ẽ. apollomus: repente
nubes repleta rore circundedit uiros. & flãmas
accensi ignis extinx̃. Suꝑ qͦstupefacti & iudex et
popłs. una om̃s noce clamare ceperunt. Magniss
fecto alȩxandrȩ nuntiata. semet ipso truculentie
redditur: & electis quibdã de offitio suo crude¬
lissimis & seuissimis. ñtã hominibus ꝗͣ bestus
crediderat. & eos ꝑ quos uirtus dĩ apparuerat. iunc tos
alexantriam adducerent: Ergͥo cũ adducerent᷑ parit᷑¬
om̃s iuncti. affuit gr̃a dĩ in uerbo. & cepit apolloniũ
eos quise uinctos ducebant fidẽ dĩ docere. Quiq cũ

Expanded text:
ceptoris in eum crimen exaggerat. Apollonius vero dixit ad eum: ceptoris in eum crimen exaggerat. Apollonius vero dixit ad eum: Utinam et tu, judex, et omnes qui assistunt, et audiunt me, hunc meum quem dicis errorem deceptionemque sequerebus tradi in conspectu populi jussit. Illi vero postquam ingressi sunt flammas, beatus Adi| entibus clamat ad deum dicens. Non tradas et iudicis ad deum locutus est apolonius| repente nubes repleta rore et circumdedit uiros et flam| mas accensi ignis extinxit. Super quo obstupe| facti et iudex et populus. Vna omnes uoce clamare| coeperunt. Magnus efecto alexandriae nunciata| semetipso truculentium redditur. Electis quibusdam| de officio suo crudelissimis et saeuissimis non tam| hominibus quam bestiis crediderat, et eos per quos virtus Dei apparuerat, vinctos Alexandriam adducerent. Igitur cum adducerentur omnes pariter vincti, affuit gratia Dei in verbo, et coepit Apollonius eos, qui se vinctos ducebant, fidem Dei docere. Quique cum
Abbreviated transcription (Latin):
statĩ ꝑ uolans ad tribunal nidicis: atq in conspectu
totius popłi ꝓ clamans dicebat. In iuste in quid agis¬
o iudex in iquitatis. uiros religiosos & dõ amabiles
pumens Nichil enĩ mali xp̃iani uł faciunt uł docent.
Atille hȩc audiens: pͥmo quidẽ putabat ut pote loci
illius hominẽ ioci aliquid ꝓ ponere. S cũ udisset
hec eũ sedule ꝓsequentẽ. & cũ om̃i constantia asse¬
captus essubito. At ille dixͣ. Ego ñ insanio s tu in¬
mitissimus atq insanissimus iudex es. quitot uis¬
cos iniuste ꝑ imis. Uerus ego enĩ xp̃ianus sũ: qđ
est genus. optimũ hominũ. Tunc ille corã popło cepit
eũ primo plurimis blandimentis reuocare uelle mnid
quo eum noueras. S ubi eum immabilem uidit: Omnia
intendit meum genera tormentorum. sognito uͦ quod
exũbis apollonii hȩc facta fuerit ꝑ miatio: correptũ
etiam apollonum gͣuioribus subdidit torm̃tis. et de¬

Expanded text:
statim peruolat ad tribunal iudi| cis adque in conspecto statim peruolat ad tribunal iudi| cis adque in conspecto tocius populi proclamans| iniuste inquid agis iudex uiros religiosos et dpuniens, nihil enim mali Christiani vel faciunt, vel docent. At ille haec audiens, primo quidem putabat, utpote loci illius hominem, joci aliquid proponere. Sed cum vidisset haec eum sedule prosequentem, et cum omni constantia assecaptus es subito. At ille, Ego, inquit, non insanio, sed tu injustissimus atque insanissimus judex es, qui tot justos injuste perimis viros. Ego enim Christianus sum, quod est hominum genus optimum. Tunc ille coram populo caepit eum primo plurimis blandimentis revocare velle in id quod eum noverat; sed ut immobilem vidit, omnia intendit in eum genera tormentorum. Cognito vero, quod ex verbis Apollonii haec facta ei fuerit permutatio, correptum etiam Apollonium gravioribus subdidit tormentis, et de
Abbreviated transcription (Latin):
fuisse quendã ꝑfectionis tẽpore nõe¬
apollomũ. quicũ uitã magnificã egis¬
set intea fr̃s eciam diaconus ordinate.
Tẽpore gͦ ꝑ secutionis erat ei studium
singulos quosq circuire fr̃m. & cohortari eosad
martiriũ. Cũq fuisset etiã ipse cõp̃hensus. et
incarcere trusus gentiliũ plurimmi tãquã insultantes
ueniebant ad eũ. & u̾bis blasphemis & impiis c̾futa¬
tabant. Inter quos fuit quidã filemon nõe choraula
famosissimus. & omi popło amabilis. Qui cũ multis
eũ fatigaret in iuriis. impiũ & scȩlestũ. & seduc torẽ
uocans. multorũq mortaliũ deceptorẽ. dignũq ẽẽ
ab hominib odio hab̾i. sũq hec & multa alia adũsus
eũ grauiora loqueret᷑: Respondit ei apollonius dicenꝰ.
cet ad peccatũ. Hec cũ audisset file mon: corde cõpune.¬
tus. ẽ. Uĩq uerboꝵ eius supͣ humanũ morẽ: insuam̃te
ꝑ sensit. in tantũ ut rp̃ianũ se repente fat̾et᷑. & inde

Expanded text:
fuisse .| quendam persecucionis tempore apollonium .| qui cum uitam magnificam egisse Inter| fratres eciam diaconus ordinatus est. Tem| porergo persecucionis erat ei studium singulos| quosque circumire fratrum . et cohortari eos ad| martyrium. Cumque fuisset eciam ipse conprae| hensus et in carcirem trusus gentilium plurimi| tamquam insultantes ueniebant ad eum . et uerbis| blasphemis et impiis confuntabant. Inter quos fuit| quidam filimon nomine. Choraula famosissimos et omni| populo amabilis. Qui cum multis eum fatigaret iniuriis .| impium et scelestum et seductorem eum uocans. Multorum| que mortalium deceptorem . dignumque esse ab omnibus| odio haberi. Cumque haec et multa alia aduersus| eum grauiora loqueretur. Respondit ei Apollius dicens| Mitet ad peccatum. Haec cum au| disset filomon corde conpunctus est . uimque| uerborum eius supra humano morum in sua men| te persensit . in tantum ut christianum se repente| fateretur . et inde
Abbreviated transcription (Latin):
misit Wutique uoluntas xp̃i nonerat contraria.
uoluntati patris S nequiuerat obȩdientiam docere¬
⁊ non inueniretur obȩdiens. si ꝓpͥam facer& uoluntatẽ
Quanto gͦ magis nos iudicabimur inobedientes si ꝓpͥãfa
tiamus uoluntates.: Deniq supͣ dictus paulus exen¬
plo nobis: qui obȩdientie ⁊ sinplicitatis merito: intã¬
um spuali um grarum culmem ascendit: ut multo
rarentur abeo: uerens beatus antonius ne molestia
multit udinis fugaretur. in interiorem hereñ
qus accedi facile abaliquo non possit: cõ manere
eũ fecit. Ut uenientes magis ipse susciperet anto¬
nius. Si quo uͦ ipse non potinsset curare. hos ad pau¬
sũ tãqũa plixiorem sanitatũ grãm habentem
muctebat: ⁊ ab illo curabantur. Tantant autẽ sim¬
auelus adeũ siusset. insirebat oracioni: ut aemo¬
nemi un ero uergebat fugaret. Et cũ mora fiereo
nec celer sequeretur effectus. quasi iu fanti iore
si delicioso d m̃ieo satis factũ est adeo. et statim cura

Expanded text:
. Et utique voluntas Christi non erat contraria voluntati Patris; sed qui venerat obedientiam docere, non inveniretur obediens, si propriam faceret voluntatem . Quanto ergo magis nos non judicabimur inobedientes, si faciamus proprias voluntates? Denique supradictus Paulus exemplo nobis est, qui obedientiae et simplicitatis merito in tantum spiritualium gratiarum culmen ascendit, ut multo rarentur ab eo, verens beatus Antonius ne molestia multitudinis fugaretur, in interiori eremo, quo accedi facile ab aliquo non posset, commanere eum fecit, ut venientes magis ipse susciperet Antonius. Si quos vero ipse non potuisset curare, hos ad Paulum tamquam prolixiorem sanitatum gratiam habentem mittebat, et ab illo curabantur. Tantam autem ejus simrductus ad eum fuisset, insistebat orationi, ut daemonem qui eum urgebat, fugaret. Et cum mora fieret, nec celer sequeretur effectus, quasi infantum more si delicioso domino satisfactum est a Deo; et statim curat
Abbreviated transcription (Latin):
rogantes ut oraremus dñm ꝓsegetib eorum.
& cũ diceremus eis nos quidẽ orãturos: s fidẽ
ipsorũ reqͥri apud dm̃. quȩ hoc perciꝑe mere¬
at᷑: illi ex harena hac quȩ calcat᷑ a nohissimissu¬
os replentes obtulerunt nobis. rogantes ut in
nomine dñi benediceremꝰ. Et ego aio ad eos.
Scd̾m fidẽ ur̃am: fiat uobis. Tunc illi afferenteᷤ
harenã secũ: miscuerunt seminib quȩ semina¬
it. egipti terra colligere. Exeo gͦ c̃suetudo ẽ. eis.
bis ꝑ annos singulos uenire ad nos: & eadẽ expe¬
tere a nobis: sce illud ñ cȩlabo uob. ꝗͣmͥ dñs ad

Expanded text:
rogantes ut oraremus Dominum pro segetibus ipsorum. rogantes ut oraremus Dominum pro segetibus ipsorum. Et cum diceremus eis, nos quidem oraturos, sed fidem ipsorum requiri apud Deum, quae hoc percipere mereatur; illi ex arena hac quae calcatur a nobis, sinus suos replentes obtulerunt nobis rogantes, ut in nomine Domini benediceremus. Et ego aio ad eos: Secundum fidem vestram fiat vobis. Tunc illi auferentes arenam secum, miscuerunt seminibus quae seminait Aegypti terra colligere. Ex eo ergo consuetudo est eis, bis per annos singulos venire ad nos, et eadem exspectare a nobis. Sed et illud n
Abbreviated transcription (Latin):
uidemus rusticanũ quendã accessisse ad ostium
senis. habentẽ uas harena plenũ: & expec t̾antẽ
donec senex sermonẽ suȩ narrationis ex ple-¬
ret. Nosgͦ uidentes eũ interrogabamiis pres¬
biterũ quit sibi uelit rusticanus ille stans& ha-
renã tenens in uas: & respondit ad nossenior di¬
cens. Non quidẽ oportebat me ofilioli uob̾ hoc
ꝓdere: ne uideamur indĩ oꝑe głari. & merces
laboris nr̃i pereat. Tam̃ ꝓedificãtione ur̃i & u
tilitate: &. quitã longo itenere uenistis ad nos:
ñ partiar hoc etiã abscondi auob̾: s enarro
oꝑa dñ quȩ dignatus. ẽ: implere pernos. Ter¬
quando semina ex necessitate suscepit. dupli¬
cata uix redderet. Uermes enĩ qͥdã nascebant᷑
in ipsis germminũ culmis: & ascendentẽ segetẽ
succidebant. Erant aut a gricolȩ loci ipsius gen¬
tiles. Hos nos cũ docuissemnis dñi credere.ꝙ fidẽ
xp̃i recipere. xp̃iani iã facti uenerunt ad nos :

Expanded text:
vidimus rusticanum quemdam accessisse ad ostium vidimus rusticanum quemdam accessisse ad ostium senis, habentem vas arena plenum, et exspectantem donec senex sermonem suae narrationis expleret. Nos ergo videntes eum, interrogavimus Presbyterum, quid sibi vellet rusticanus ille stans, et arenam tenens in vase. Respondit ad nos senior, dicens: Non quidem oportebat me, o filioli, hoc vobis prodere, ne videamur in Dei opere gloriari, et merces laboris nostri pereat; tamen pro aedificatione vestra et utilitate, qui tam longo itinere venistis ad nos, non patiar etiam hoc abscondi a vobis, sed enarrabo opera Domini, quae dignatus est implere per nos. Ter colentibus semina ex necessitate suscepit, duplicata vix redderet. Vermes enim quidam nascebantur in ipsis germinum culmis, et ascendentem segetem succidebant. Erant enim agricolae loci ipsius Gentiles. Hos cum docuissemus Deum credere, et fidem Christi recipere, Christiani jam facti veniunt ad nos,
Abbreviated transcription (Latin):
ri thesauros plurimos quos pharaonis fuisse
ꝑhibebat : ostendit ei subterrã demersos. Cui
respondisse fertur pater mutius. pecunia tua
antẽ nos multi patres. quorũ dignus ñ fuit
mundus signa cȩlestia & ꝓdigia facientes. qͥd
gͦ miramini si nos parui homines parua facia¬
musꝰ Claudos & cȩcos curantes. qd̃ & medici
erarte facere possunt: Et cũ hec nobissener
copres enarraret: unus ex fr̃ib nr̃is quasi incre¬
dulitate eorũ quȩ dicebantur tediari cȩpit.
& pretedio dormitare. Cũq sõno fuisset opp̃ssũ:
nib senis copretis. ex quo narratio eius dedu-¬
ci uidebatur. Et assistentẽ quendã clarissimi
aspectus uirũ caniciȩ uenerandũ. cõ mina¬
tione magna sibi dicentẽ. cur ñ audis in¬
tente quȩ recitant᷑. s incredulus dormitas: At ille
c̃turbatus eugilat. & statĩ nobis secretius latino
sermone quȩ uiderat enarrauit. Inter hec aũt

Expanded text:
 thesauros auri plurimos, quos Pharaonis fuisse  thesauros auri plurimos, quos Pharaonis fuisse perhibebat, ostendit ei sub terram demersos. Cui respondisse fertur Patermutius: Pecunia tua ante nos multi patres, quorum praesentia dignus non fuit mundus, signa coelestia et prodigia facientes. Quid ergo miramini, si nos parvi homines parva faciamus, claudos et caecos curantes, quod et medici ex arte facere possunt? Et cum haec nobis senex Copres enarraret, unus ex fratribus nostris, quasi incredulitate eorum quae dicebantur, taediare coepit, et prae taedio dormitare. Cumque somno fuisset oppressus, nibus senis Copretis, ex quo narratio ejus deduci videbatur, et assistentem quemdam clarissimi aspectus virum, canitie venerandum, comminatione sibi magna dicentem: Cur non audis intente quae recitantur, sed incredulus dormitas? At ille conturbatus evigilat, et statim nobis secretius Latino sermone quae viderat enarrabat. Inter haec autem
Abbreviated transcription (Latin):
eius. eleuauit eũ delectulo. At ille surgenssine
aliqua dilatione. secutus ẽ eũ indeserto. Et ubi
cõpletisunt tres anni postea reuocauit eũ ad lo¬
cum unde eũ adsũpserat. iã ñ quasi hominẽ:
s quasi angelũ ex homine deo c̃signans: ita
ut om̃s mirarentur de c̃uersationẽ eius. Cũq
c̃uenissent ad eũ fr̃s plurimistatuit eũ in ine¬
dio atq ex ipso materiã sumens: ꝑ totã noc tẽ
pace quieuit. Tunc facta oratione supereum:
& omĩb quȩ ad sepulturã pertinent exmore cõple-¬
tis. adheremũ ꝓperanter abscedit. Frequenter aũt
aquã usq ad genua habens. Nã primo adhuc¬
tp̃re c̃uersationis sue cũ eẽt inheremo. & eb¬
domadã ieiunasset: auint occurrisse ei hominẽ
in deserto habentẽ panẽ & aquã. Qui ex hortatuᷤ
est eũ ut perciꝑet cibũ. qui decęlo ei fuerat des¬
tinatus. Inalio qͥuoq tẽpore demon assistensau-¬

Expanded text:
ejus, elevavit eum de lecto. At ille surgens, sine ejus, elevavit eum de lecto. At ille surgens, sine aliqua dilatione secutus est eum in desertum. Et ubi completi sunt tres anni, postea revocabat eum ad locum unde eum assumserat, jam non quasi hominem, sed quasi Angelum ex homine Deo consignans, ita ut omnes mirarentur de conversatione ejus. Cumque convenissent ad eum fratres plurimi, statuit eum in medio, atque ex ipso materiam sumens, per totam noctem o in perpetuum quievit. Tunc facta oratione super eum, et omnibus quae ad sepulturam pertinent ex more completis, ad eremum properanter abscedit. Frequenter autem aquam usque ad genua habens. Atempore conversionis suae cum esset in eremo, et hebdomadam jejunasset, aiunt, occurrisse ei hominem in deserto, habentem panes et aquam, qui exhortatus est eum accipere cibum, qui de coelo ei fuerat destinatus. In alio quoque tempore daemon assistens,
Abbreviated transcription (Latin):
suȩ metu redargui: ait ad eum. sur imparat᷑
es fili ad ꝓfectionẽ : accusatrix ut uideo igna¬
uiȩ tuȩ tecũ ꝑgit c̃scientia. Tunc ille ex orabat
eũ dicens. Obsecro te pat̾ intercede ꝓ me apud
dm̃: ut michi paruũ tpr̃is spatiũ largiatur.
qͥ possĩ em̃dare uitã meã. at ille dix̃ ad eum.
N unc spatiũ pęnitentiȩ requiris. ubi uitȩ tẽpꝰ imples¬
ti ꝰ quid faciebas inom̃ĩ uitȩ tuȩ hoc tempore:
Non potuisti uulnera tua curare: Quin inmo et
recentiora sẽꝑ ad debas: At ille cũ ꝑmaneret
exorans. ait adeũ senȩx. Siultra ñ addas malis
tuis mala. orabimus ꝓte dm̃. Bonus. ẽ. enĩ & pa-¬
tiens. & indulget tibi parũ aliquit tpris uitȩ:
ut omia debita tua ꝑsoluas. Et cũ post hec oras¬
set dñm surgens de oratione: ait adeũ. Eccetres
annos tibi dñs c̃cessit in hac uita. tantũ ut exani¬
mo ad pęnitentiã c̃uertaris. Et apphensa manu

Expanded text:
suae metu redargui, ait ad eum: Cur imparatus suae metu redargui, ait ad eum: Cur imparatus es, fili, ad profectionem? accusatrix, ut video, ignaviae tuae tecum pergit conscientia. Tunc ille exorabat eum, dicens: Obsecro te, pater, intercede pro me apud Deum, ut mihi parvi temporis spatium largiatur, quo possim emendare vitam meam. At ille dixit ad eum: Nunc spatium poenitentiae requiris, ubi vitae tempus implesti? Quid faciebas in omni hoc vitae tuae tempore? Non potuisti vulnera tua curare? Quinimo et recentiora semper addebas. At ille cum permaneret exorans, ait ad eum senex: Si ultra non addas malis tuis mala, orabimus pro te Deum. Bonus est enim et patiens, et indulget tibi parum aliquid temporis vitae, ut omnia debita tua persolvas. Et cum post haec orasset Deum, surgens de oratione, ait ad eum: Ecce tres annos Dominus tibi concessit in hac vita; tantum, ut ex animo ad poenitentiam convertaris. Et apprehensa manu