comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ipsa quȩ possident ex desiderio non tenentur. Et
sunt non nulli iustoꝵ. qui ad cõprehendendum
culmen ꝑfectionis accincti. dum altiora interius
appetunt : exterius cuncta derelinquunt: qui
rebus sc habitis nudant ⁊ gła honoris expoliant:
qui interrenoꝵ. desiderio ꝑ assiduitatem se amici
meroris afficiunt: habere de exteriorib cõsola-¬
tionẽ nolu̾̃t: qͥ int̾nis gaudiis dum mente ap-¬
propiant uitam inse funditus corporeȩ delec¬
Mortui enim estis: & uita ur̃a abscondita est
cum xp̃o in deo. Hoꝵ. uoces psalmista expresse¬
rat: cum dicebat. Concupuiit & defe cit
anuma mea inatria domini. Concupiscunt
sed non deficiunt qui iam quidem celestia appe¬
tunt: sed adhuc tam̃ a t̾renoꝵ delectatiõibꝰ minime
laxant᷑. E cupiscit uero & indei atria deficit:
qui cum eterna desiderat. in amore tempotaliũ non
ꝑduirat. Hinc psalmista dicit. D efecit in salutari tuo

Expanded text:
ipsa quae possident ex desiderio non tenentur. Et ipsa quae possident ex desiderio non tenentur. Et sunt nonnulli justorum qui, ad comprehendendum culmen perfectionis accincti, dum altiora interius appetunt, exterius cuncta; derelinquunt; qui rebus se habitis nudant, gloria honoris exspoliant; qui internorum desiderium per assiduitatem se amici moeroris afficiunt, habere de exterioribus consolationem nolunt: qui internis gaudiis dum mente appropiant, vitam in se funditus corporeae delecMortui enim estis, et vita vestra abscondita est cum Christo in Deo . Horum vocem Psalmista expresserat, cum dicebat: Concupiscit et deficit anima mea in atria Domini . Concupiscunt enim, sed non deficiunt, qui jam quidem coelestia appetunt, sed adhuc tamen a terrenorum delectationibus minime lassantur. Concupiscit vero et in Dei atria deficit, qui, cum aeterna desiderat, in amore temporalium non perdurat. Hinc Psalmista iterum dicit: Defecit in salutari tuo
Abbreviated transcription (Latin):
michi fuerunt lucra: hec arbitratus sum ꝓpt̃
xp̃m derrim̃ta. Quȩ adhuc ossa in semetipso
insinuat uehementius̃ extncta: cum subdit.
Propt᷑ quem omnia detruñtum feci: & arbitror
pendeat ostendit: qui ilico subiungit dicens.
Ut xp̃m lucrifaciam. & inueniar in illo non
habens meam substantiam quȩ ex lege est: sed
tam quȩ ex fide est iħuxp̃i. Sed quia colla¬
tis qus testimoniis paulum ad alta suspensum.
mundo mortuum testati sumus: nunc beatũ
iob si plenus codem spũ exterioris uite cõcupiscen¬
tiam fugiat ostendamui. Sequit᷑. O eĩperaui:¬
nequaquam ultra iam uiuam. Sunt ñ nulli
iustoꝵ qui sic clestia appetunt: ut tam̃ a terre¬
noꝵ spe minime fraugant᷑. Largita diuinitꝰ
patrimonia ad necessitatis subsidium possident.
honor es ũbi temporalit̾ impensos tenent ⁊ aliena
non ambiunt: suis licite utuntur. Qui tam̃ ab
eisdem reb quas habent alieni sunt: quia adhec

Expanded text:
mihi fuerunt lucra, haec arbitratus sum propter mihi fuerunt lucra, haec arbitratus sum propter Christum detrimenta . Quae adhuc ossa in seinsinuat vehementius exstinctas, cum subdit: Propter quem omnia detrimentum feci, et arbitror pendeat, ostendit qui illico subjungit, dicens: Ut Christum lucrifafaciam, et inveniar in illo non habens eam justitiaeam, quae ex fide est Jesu Christi. » Sed quia collatis ejus testimoniis Paulum ad alta suspensum mundo mortuum testati sumus, nunc beatum Job si plenus eodem spiritu exterioris vitae concupiscentiam fugiat ostendamus. Sequitur: « Desperavinequaquam ultra jam vivam. » Sunt nonnulli justorum qui sic coelestia appetunt, ut tamen aeternorum spe minime frangantur. Largita divinitus patrimonia ad necessitatis subsidium possident, honores sibi temporaliter impensos tenent: aliena non ambiunt, suis licite utuntur. Qui tamen ab eisdem rebus quas habent alieni sunt, quia ad haec
Abbreviated transcription (Latin):
dum mentis uitentio ad alta se subleuat: om¬
nem in se fortitudinem uitȩ exterioris necat.
Scĩ &enim uiri certissime sciunt quia habe¬
re inhac uita requiem nequaquã possunt:
& idcirco suspendium eligunt: quia nimirũ
desideria terrena deserentes ad alta animum
tollunt. Suspensi autem mortem suis ossib
inferunt ⁊ quia amore suꝑnȩ patriȩ in uir¬
tutum studiis accincti hoc quod fortes prius
in mundo fuerant: uinculo humilitatis in¬
secuntur. Intueri libet quomodo animam
paulus suspenderat: qui dicebat. Uiuo aũt
rursum desiderium habens difsolui: & cũ
xp̃o esse. Et michi uiuere xp̃s est: & mori
lucrum. Qui gesta terrene fortitudinis ad
memoriam reuocans: quasi quedã in se ossa
numerabat dicens. Hebreus ex hebreis scd̾m legẽ
phariieus: scđm emulationem ꝑsequens eccl̃am
dei. Sed suspendio animȩ quia hec inse ossa in¬
taficit: ꝓtinus asserit qui iubiungit. Sedque

Expanded text:
dum mentis intentio ad alta se sublevat, omdum mentis intentio ad alta se sublevat, omnem in se fortitudinem vitae exterioris necat. Sancti etenim viri certissime sciunt quia habere in hac vita requiem nequaquam possunt; et idcirco suspendium eligunt, quia nimirum, desideria terrena deserentes, ad alta animum tollunt. Suspensi autem mortem suis ossibus inferunt, quia amore supernae patriae, in virtutum studiis accincti, hoc quod fortes prius in mundo fuerant, vinculo humilitatis insequuntur. Intueri libet quomodo animam Paulus suspenderat, qui dicebat: Vivo autemrursum: Desiderium habens dissolvi, et cum Christo esse . Et: Mihi vivere Christus est, et mori lucrum . Qui, gesta terrenae fortitudinis ad memoriam revocans, quasi quaedam in se ossa numerabat, dicens: Hebraeus ex Hebraeis, secundum legem Pharisaeus, secundum aemulationem persequens Ecclesiam Dei . Sed suspendio animae, quia haec in se ossa interficit, protinus asserit, qui subjungit: Sed quae
Abbreviated transcription (Latin):
dicitur. si dixero consolabitur me lectulus meus.
& releuabor loquens mecum in stratu meo. ter¬
rebis me per somnia & ꝑuisiones horrore con¬
cucies ⁊ quia nunirum ds mirabiliter cuncta
dispensat. & ipse facit quod malignus spiritꝰ
iniuste facere appetit: qui hoc fieri non nisi iu¬
ste permirt. S ed quia iustoꝵ uita & ꝑuigili¬
as temptatione quatitur. & ꝑ somnium illu-¬
sione fatigatur: foris corr̾ptionis sue molestias
tolerat. uitus apud semetipsam grauiter illicitã
cogitationes portat : quid est quod faciat ut
pedem cordis atot icandaloꝵ laqueis cuellat:
Ecce beate uir quanta undiq premeris tur¬
batione cognouimus: sed quod consilium con-¬
tra hanc inuenias audiamus. Sequitur.
& mortem ossa mea. Quid per animã. nisi
m̃tis intentio . Quid ꝑ ossa. nisi carnis forti¬
tudo signatur. d̾ Omne autem quod suspen¬
ditur: ꝓculdubio ab imis eleuatur. Anima
gͦ suspendium elegit ut ossa moriantur: quia

Expanded text:
didiet relevabor loquens mecum in stratu meo, terrebis me per somnia, et per visiones horrore concuties, quia nimirum 263 Deus mirabiliter cuncta dispensat, et ipse facit quod malignus spiritus injuste facere appetit, qui hoc fieri nonnisi juste permittit. Sed quia justorum vita et per vigilias tentatione quatitur, et per somnium illusione fatigatur, foris corruptionis suae molestias tolerat, intus apud semetipsam graviter illicitas cogitationes portat, quid est quod faciat, ut pedem cordis a tot scandalorum laqueis evellat? Ecce, beate vir, quanta undique premeris perturbatione cognovimus, sed quod consilium contra hanc invenias audiamus. Sequitur: et mortem ossa mea. mentis intentio, quid per ossa nisi carnis fortitudo designatur? Omne autem quod suspenditur procul dubio ab imis elevatur. Anima ergo suspendium eligit, ut ossa moriantur, quia
Abbreviated transcription (Latin):
& implendum reuerenter insinuat. & ex qua
ortum sit cogitatione manifestat: patenter
ostenditur. quia hoc plerumq ge cogitatione
simul & reuelatione generatur. Sed nimirũ
cum somuia tot rerum qualitatib alternent:
tanto cis̃ credi difficilus debet: quanto & ex
quo impulsu ueniant facilius non eliicet.
Sepe namq malignus sp̃s his quos amore
uitȩ presentis uigilantes intercipit. ꝓspera etiã
dormientib ꝓmittit : & quos formidare ad¬
uersa considerat. eis hȩc durius somnii imagi¬
nationib intentat: quatuus indiscretam
mentem duersa qualitate afficiat ⁊ eaniq
aut speᷤᷤ subleuans. aut deprimens timor con¬
sundat. Sepe autem ctiam sc̃or corda affice¬
re ĩomniis uititur: ut ab intentione cogitati¬
onis solitȩ ad tempus ialtim momentoq diri¬
mentur: quamuis ipsi ꝓtinus animum ab
inũdians̃ quo eos uigilantes minime superat:
es dormientes grauius impugnat. Quam tam̃¬
hec maligne agere suꝑria dispensatio benigne

Expanded text:
 implendum reverenter insinuat, et ex qua ortum sit cogitatione manifestat, patenter ostenditur quia hoc plerumque ex cogitatione simul et revelatione generetur. Sed nimirum cum somnia tot rerum qualitatibus alternent, tanto eis difficilius credi debet, quanto et ex quo impulsu veniant facilius non elucet. Saepe namque malignus spiritus his quos amore vitae praesentis vigilantes intercipit, prospera etiam dormientibus promittit, et quos formidare adversa considerat, eis hoc durius somnii imaginibus intentat, quatenus indiscretam mentem diversa qualitate afficiat, eamque aut spe sublevans, aut deprimens timore, confundat. Saepe etiam sanctorum corda afficere somniis nititur, ut ab intentione cogitationis solidae ad tempus saltem momentoque deriventur, quamvis ipsi protinus animum ab insidians quo eos vigilantes minime superat, eo dormientes gravius impugnat; quem tamec maligne agere superna dispensatio benigne
Abbreviated transcription (Latin):
uigilant qui custodiunt eam. ꝑnos namq
cecidimus: sed nr̃is resurgere uirib ñ ualemus.
Culpa nos uoluntatis propriȩ semel strauit:
sed pena culpe deterius cotidie deprimit. Ad
amissam rectitudinem surgere studioꝵ conati-¬
b nitimur: sed meritoꝵ. pondere grauamur.
Unde ox apte subditur. Quare poĩussti me
contrarium tibi ⁊ & factus sum michimet¬
ipsi grauis . Tunc sibi contrarium d̾s hominẽ
posuit: cum homo dm̃ peccando dereliquid.
Serpentis quippe persu asionibus captus:
hostis eius extitit çuius precepta ẽtẽpsit.
Iustus uero cõditor hũc sibi cõtrariũ posu¬
it: quia inimicum ex elatione deputauit.
Sed ipsa hȩc contrarietas culpę facta ẽ homini
pondus pene : ut cor ruptionisuȩ male lib seruiat:
qui bene seruus de incorruptiõis libertate gau¬
debat. S alubrem quippe humilitatis arcem
descrens. ad infirmitatis iugum suꝑbiendo ꝑue¬
nit: & ceruicem cordis erigendo supposuit:

Expanded text:
vigilat qui custodit eam . Per nos namque vigilat qui custodit eam . Per nos namque cecidimus, sed nostris resurgere viribus non valemus. Culpa nos voluptatis propriae semel stravit, sed poena culpae deterius quotidie deprimit. Ad amissam rectitudinem surgere studiorum conatibus nitimur, sed meritorum pondere gravamur. Unde et apte subditur: Quare posuisti me contrarium tibi, et factus sum mihimetipsi gravis? Tunc sibi contrarium Deus hominem posuit, cum homo peccando Deum dereliquit. Serpentis quippe persuasionibus captus hostis ejus exstitit, cujus praecepta contempsit. Justus vero Conditor hunc sibi contrarium posuit, quia inimicum ex elatione deputavit. Sed ipsa haec contpondus poenae, ut corruptioni suae male liber serviat, qui bene servus de incorruptionis libertate gaudebat. Salubrem quippe humilitatis arcem deserens, ad infirmitatis jugum superbiendo pervenit, et cervicem cordis erigendo supposuit,
Abbreviated transcription (Latin):
malum quod egit ⁊ sedbonum quod do in recõpen-¬
sationem debeat offerre non inuenit: quia ad ab¬
luendam culpam quelibet humanȩ accionis uir¬
tus infirma est. nisi hanc misericordia parcentis
foueat ÷ & non iustitia recte iudicantis p̃mat.
Unde recte ꝑ psalmistam dicitur. melior est mi¬
scricordia tua suꝑ uitam ⁊ quia quãlibet uideat᷑
innocens. apud districtum tam̃ iudicem nr̃a nos
uita non liberat: sici reatus sui debitum miseri-¬
cordie benignitas non relaxat. U el certe cum
dicitur quid faciam tibi: patenter ostenditur
quia hec ipsabona quȩ agere precipim᷑. non prece¬
ptori sed nobis prosunt. Unde rursũ ꝑ pialmi-¬
stam dicitur: quoniã bonoꝵ. meoꝵ non indiges.
Humilitas autem nr̃e destitutionis exprimitur
cum d̾̃s hominum custos uocatur ⁊ quia si eus
nos custodia minime protegit. ante occulti ho¬
stis insidias nr̃e sollicitudinis oculus uigilans
dormit: palmista rursum attestante quiait.
Nisi dñs custodierit ciuitatem: inuanum

Expanded text:
malum quod egit, sed bonum quod Deo in recompensationem debeat offerre non invenit, quia ad abluendam culpam quaelibet humanae actionis virtus infirma est, nisi hanc misericordia parcentis foveat, et non justitia recte judicantis premat. Unde recte per Psalmistam dicitur: Melior est misericordia tua super vitam , quia quamlibet videatur innocens, apud dvita non liberat, si ei reatus sui debitum misericordiae benignitas non relaxat. Vel certe cum dicitur: Quid faciam tibi, patenter ostenditur, quia haec ipsa bona quae agere praecipimur, non praeceptori sed nobis prosunt. Unde rursum per Psalmistam dicitur: Bonorum meorum non eges . Humilitas autem nostrae destitutionis exprimitur, cum Deus custos hominum vocatur; quia, si ejus nos custodia minime protegit, ante occulti hostis insidias nostrae sollicitudinis oculus vigilans dormitat, Psalmista iterum attestante, qui ait: Nisi Dominus custodierit civitatem, frustra
Abbreviated transcription (Latin):
reduicit. Saliua ergo ex capite defluens os tangit
sed aduentrem minime ꝑuenit ⁊ quia liquore
suꝑne cõtemplationis iam quidem intellectus ñr̃
infunditur: sed nequaquam mens plene satiatur.
In ore & enim gustus est: in uentre satietas. Sa¬
liuam itaq glutire non possumus ⁊ quia suꝑne
claritatis bono satiari non permittim᷑: qͥd adhuc
ex tenuitate gustamus. Sed quia hoc ipsum qͥd
ut cumq iam ex suꝑnis cognoscimus ex pietate par¬
adhuc ex pena uetustȩ dampnationis ⁊ recte nũc
dicitur. Usꝙ quo non partis michi⁊ ñee dimitus
me ut glutiam saliuam meam. S Nesi aꝑte dice¬
retur. Tunc homini plene parces cum hunc ad per¬
fectionẽ tuę contemplatiõis admiseris: ut clari-¬
tatẽ tuam raptus interꝰ uideat: & eum car¬
nis suę corruptio exterius non repellat. Tũe
ꝑmittes saliuam glutiam: cum me sapore
tuę claritatis usq ad habundantiã
satietatis infuderis ⁊ ut uequaquam

Expanded text:
reducit. Saliva ergo ex capite defluens os tangit, reducit. Saliva ergo ex capite defluens os tangit, sed ad ventrem minime pervenit, quia liquore supernae contemplationis jam quidem intellectus noster infunditur, sed nequaquam mens plene satiatur. In ore etenim gustus est, in ventre satietas. Salivam itaque glutire non possumus, quia supernae claritatis bono satiari non permittimur, quod adhuc ex tenuitate gustamus. Sed quia hoc ipsum, quod utcunque jam superne cognoscimus, ex pietate paradhuc ex poena vetustae damnationis, recte nunc dicitur: Usquequo non parcis mihi, nec dimittis me, ut glutiam salivam meam? Ac si aperte diceretur: Tunc homini plene parcis, cum hunc ad perfectionem tuae contemplationis admiseris, ut claritatem tuam raptus interius videat, et eum carnis suae corruptio exterius non repellat. Tunc permittis ut salivam glutiam, cum me sapore tuae claritatis usque ad abundantiam satietatis infuderis, ut nequaquam
Abbreviated transcription (Latin):
in hoc iam exilio natura edidit: quasi a natiui¬
tate homo sine oculis ꝓcessit. Sed sicut uir¬
sc̃s insinuat hec saliua ad os quidem labitur
ut uero ad uentrem usq ꝑueniat non glutitur:
quia diuinitatis contemplatio sensum tangit.
sed plene mentem non reficit ⁊ qm̃ ꝑficte auim
conspicere non ualet: quol adhue quia caligo cor¬
toꝵ mens iam terrena desideria subicit: iam eun¬
cta que considerat prettrire transcendit ⁊ iam ab
exterioꝵ delectatione suspenditur. & quȩ sunt
de intimis aliquid quasi ꝑ caliginem conspicit
d ardenti desiderio interesse spalib angeloꝵ
ministeriis conatur⁊ gustu incircumscripti lumi¬
nis pascitur: & ultra se euecta ad semet ipsam re¬
labi dedignatur. S ed quia adhuc corpus quod
corrumpitur aggrauat animam: inherere diu
luci non ualet quam raptim uidet. Ipsa quipye
carnis infirmitas transcendentem se animã retra¬
hit: atq ad cogitanda ima ac necessaria suspirantẽ

Expanded text:
in hoc jam exsilio natura edidit, quasi a nativiin hoc jam exsilio natura edidit, quasi a nativitate homo sine oculis processit. Sed sicut sanctus vir insinuat, haec saliva ad os quidem labitur, ut vero ad ventrem usque perveniat non glutitur, quia divinitatis contemplatio sensum, tangit, sed plene mentem non reficit, quoniam perfecte animus conspicere non valet quod adhuc, quia caligo cortorum mens jam terrena desideria subjicit, jam cuncta quae considerat praeterire transcendit, jam ab exteriorum delectatione suspenditur, et quae sint tur, jamque de intimis aliquid quasi per caliginem conspicit, et ardenti desiderio interesse spiritalibus angelorum ministeriis conatur; gustu incircumscripti luminis pascitur, et ultra se evecta ad semetipsam relabi dedignatur; sed quia adhuc corpus quod corrumpitur aggravat animam , inhaerere diu luci 267 non valet, quam raptim videt. Ipsa quippe carnis infirmitas transcendentem se animam retrahit, atque ad cogitanda ima ac necessaria suspirantem
Abbreviated transcription (Latin):
nr̃m: nisi diuinitas ꝑ quam existendi principiũ
sumimus ut creatura simus Paulo attestante
quiait. Capuo uiri xp̃s: capud autem xp̃i ds̃.
Quio autem uenter nr̃ est. niũ mens quȩ dum
cibum suum suꝑnum uidelicet intellectum
suscipit ⁊ refecta ꝓculdubio omnium menbroꝵ
actionem regit. S Nis̃i enim sacra eloquia aliqͣndo
mente nomine uentris exprimerent ⁊ salomon
minat: cuncta etiam mentis nr̃e nobis abscon-¬
sa manifestat. Quid ergo saliue nomine insi
sapor intimȩ contemplationis accipitur. Quȩ
addos acapite defluit: quia de caritate conditors
adhuc in hac ͣ nos positos suȩ gustu reuelationis
tangit. Unde  redemptor ueniens saliuam¬
luto miscuit ⁊ & cecinati oculos reparauit: qͥa
suꝑna gr̃a carnalem cogitationem nr̃am ꝑ admix¬
tionem sue contemplationis irradiat: &e ab ori¬
ginali cecitate hominem ad uitellectum re-¬
format. Nam quia aparadisĩ gaudiis expulsũ

Expanded text:
nostrum, nisi divinitas per quam existendi principium nostrum, nisi divinitas per quam existendi principium sumimus, ut creatura simus, Paulo attestante, qui ait: Caput viri Christus, caput autem Christi Deus . Quid autem venter noster est, nisi mens? quae dum cibum suum, supernum videlicet intellectum suscipit, refecta procul dubio omnium membra actionum regit. Nisi enim sacra eloquia aliquando mentem nomine ventris exprimerent, Salomon minat, cuncta etiam mentis nostrae nobis absconsa manifestat. Quid ergo salivae nomine nsapor intimae contemplationis accipitur, quae ad os a capite defluit, quia de claritate Conditoris adhuc in hac vita nos positos vix gustus revelationis tangit? Unde et Redemptor veniens saliluto miscuit, et caeci nati oculos reparavit , quia superna gratia carnalem cogitationem nostram per admistionem suae contemplationis irradiat, et ab originali caecitate hominem ad intellectum reformat. Nam quia a paradisi gaudiis expulsum
Abbreviated transcription (Latin):
hanc ꝓtinus etiam lubricȩ cogitationes ꝑturbãt:
ut quȩ subleuata in menso munere erultat⁊
etiam temptatione pulsata quid sit inueniat.
Sic helyas oe uisitatus diluculo sermone elos
fugiens infirmus unam mulierem expauit.
Sic paulus ad tercium cȩlum ducitur : para¬
ayei penetrans secreta considerat: & tamen
adsqnetipsum rẽdiens contra carnis bellum laborat.
Legem aliam in menbris sustinet: cuius in se re¬
belione fatigari sp̃s legem dolet. Diluculo ergo
añs uisitat ⁊ sed post uisitationem subito ꝓbat.
quia collato munere subleuat: & abstracto pau¬
lulum ipsum sibi hominem demonstrat. Quod
usꝙ ꝓculdubio patimur: quousq de terrena
funditus labe peccati ad promisse incorruptionis
iubstantiam reformemur. Uude & adhue apte
mittis me ut glutiam saliuam meam  Saliua..
ies ec capite labitur: ab ore uero aduentrem
aueitur cum glutitur. Quid itaq est capud

Expanded text:
hanc protinus etiam lubricae cogitationes turbant, hanc protinus etiam lubricae cogitationes turbant, ut quae sublevata immmenso munere exsultat, etiam tentatione pulsata quid sit inveniat. Sic Elias et visitatus diluculo, sermone coelos fugiens, unam mulierem expavit . Sic Paulus ad tertium coelum ducitur, paradisi penetrans secreta considerat ; et tamen, ad semetipsum rediens, contra carnis bellum laborat, legem aliam in membris sustinet, cujus in se rebellione fatigari spiritus legem dolet . Diluculo ergo Deus visitat, sed subito post visitationem probat, quia et collato munere sublevat, et abstracto ad paululum, ipsum sibi hominem demonstrat. Quod eo usque procul dubio patimur, quo, detersa funditus labe peccati, ad promissae incorruptionis substantiam reformemur. Unde adhuc apte mittis me ut glutiam salivam meam? - Saliva in os ex capite labitur, ab ore vero ad ventrem ducitur cum glutitur. Quid itaque est caput
Abbreviated transcription (Latin):
cognitionis illistrat: contemplationis munere
subleuat ⁊ marce uirtutis exaltat. Sed notan¬
dum quod d̾s postquam diluculo uisitat. subi¬
to hominem probat ⁊ quia && accedendo corda
nr̃a ad uirtutes ꝓuehit: or recedendo concuti tem¬
ptatione ꝑmittit. Sieuim post uirtutũ mune.¬
ra nulla temptatione concutitur: has se habere
animus ex semetipso gloriatur. Ut ergo & fir¬
mitatis dona habeat. & infirmitatem suam
humiliter agnoscat ⁊ ꝑ accessum gr̃e ad alta sustol¬
litur: oe ꝑ recessum quid ex semetipso sit ꝓbat᷑.
Qd bene uobis ex hystoria sacrȩ lectionis innuitur:
qua salomon ce diuinitus accepisse sapientiam
&&tam̃ post acceptam condem sapientiam meretri¬
cum statim pulsatus questione inemoratur.
Mox enim ut grãm tantȩ reuelationis accepit.
certamen turpium mulierum ꝓtulit: quia
nunirum sepe cum mentem nr̃am cõcessis uir
tutib respectus intimę largitatis illuminat.

Expanded text:
cognitionis illustrat, contemplationis munere cognitionis illustrat, contemplationis munere sublevat, in arcem virtutis exaltat. Sed notandum quod Deus postquam diluculo visitat, subito hominem pnostra ad virtutes provehit, et recedendo concuti tentatione permittit. Si enim post virtutum munera nulla tentatione concutitur, hoc jam se animus habere ex seipso gloriatur. Ut ergo ea firmitatis dona habeat, et infirmitatem suam humiliter agnoscat, per accessum gratiae ad alta sustollitur, et per recessum quid ex semetipso sit probatur. Quod bene nobis ex historia sacrae lectionis innuitur , qua Salomon et divinitus accepisse sapientiam, et tamen post acceptam eamdem sapientiam meretricum statim pulsatus quaestione memoratur. Mox enim ut tantae revelationis gratiam accepit, certamen turpium mulierum pertulit, quia nimirum saepe cum mentem nostram concessis 266 virtutibus respectus intimae largitatis illuminat,
Abbreviated transcription (Latin):
cat᷑ homo sp̃ali miinere ⁊ sed tam̃ caro est: &
uias eius post munera districte consideras. Sed
tamen si remota pietate iudicet᷑ ⁊ pondꝰ qͦd tua
subtilitate ĩminet. ferre nec subleuatus ad
iustitiam spiritus ualet: quia & si hunc ultra se
tua dona dilatant: ad inquisitionem tam̃ tui-¬
graminis sua infrmitas angustat. Uudẽ adhue
to probas illum. Quis nr̃m nesciat quia dilucu¬
lum dicitur. cum iam nocturna tempora in cda¬
ritatem lucis mutãtur. Nos itaq noctis tene¬
bris premimur: cum ꝑpetratione iniquitatis ob¬
scuramur. Sed nox in lucem uertitur: cum ertoriꝰ
nr̃i obscuritas ueritatis cognitione radiatur.
Nox inlucem uertitur⁊ cum corda nr̃a iustitię
sulgor illuminat: quȩ cecitatis culpa deprime¬
bat. ħoc diluculum discipuloꝵs mentib oriri
paulus aspererat: cum dicebat. Nox precessit
dies autem appropinquauit. Diluculo nos ergo
dñs uisitat: qͥa erroris nr̃i tenebras luce suȩ

Expanded text:
catur homo spiritali munere, sed tamen caro est; et catur homo spiritali munere, sed tamen caro est; et vias ejus post munera districte consideras, sed tamen si remota pietate judicetur, pondus quod de tua subtilitate imminet, ferre nec sublevatus ad justitiam spiritus valet, quia etsi hunc ultra se tua dona dilatant, ad inquisitionem tamen tuexaminis sua infirmitas angustat. Unde et adhuc turbantur. --Quis nostrum nesciat quia diluculum dicitur cum jam nocturna tempora in claritatem lucis mutantur? Nos itaque noctis tenebris premimur cum perpetratione iniquitatis obscuramur. Sed nox in lucem venostri obscuritas veritatis agnitione radiatur. Nox in lucem vertitur cum corda nostra justitiae fulgor illuminat, quae caecitas culpae deprimebat. Hoc diluculum discipulorum mentibus oriri Paulus aspexerat cum dicebat: Nox praecessit, dies autem appropinquavit . Diluculo ergo nos Dominus visitat, quia erroris nostri tenebras luce suae
Abbreviated transcription (Latin):
d̾s magnificat. quia largitate rationis ditat ⁊
infusione gr̃e uisitat: honore collate iuxtu¬
tis exaltat. Cumq per semetipsum nichil sit.
csie tamen eum cognitionis suȩ participem.
benignitatis inunere concedit. S ed erga eun¬
dem magnificatum hominem corsuum dñs
apponit ⁊ quia post dona iuditium exerit: me¬
rita subtiliter pensat : uite pondera uehement̃
examinat: o tanto ab eo post districtius penaᷤ
exigit: quanto nunc impenso mnunere laigius
preuenit. Uir igitur sc̃s inmensitatem suꝑnę
maiestatis aspitiat: atq adinfirmitatem ꝓprĩa
consideratis oculum reducat. Nideat quia caro
capere non ualet hoc quod ꝑ semetipsam ueritas
sp̃m docet. Uideat quia etiam subleuatus
hominis sp̃s iuditium tolerare non sufficit. quod
d̃s sub examinatione districtȩ retributionis in¬
tendit: o dicat. Quid est homo quia magni¬
ficas eum ⁊ aut quia apponis erga eum cor
tuum. s Acsi aperte exclamet dicens. Maguifi¬

Expanded text:
Deus magnificat, quia largitate rationis ditat, infusione gratiae visitat, honore collatae virtutis exaltat. Cumque per semetipsum nihil sit, esse tamen eum cognitionis suae participem, benignitatis munere concedit. Sed erga eumdem magnificatum hominem cor suum Dominus apponit, quia post dona judicium exerit, merita subtiliter pensat, vitae pondera vehementer examinat, et tanto ab eo post districtius poenas exigit, quanto hunc impenso munere largius praevenit. Vir igitur sanctus immensitatem supernae majestatis aspiciat, atque ad infirmitatem propriam considerationis oculum reducat. Videat quia caro capere non valet hoc quod de semetipsa Veritas per spiritum docet. Videat quia etiam sublevatus hominis spiritus judicium tolerare non s intendit, et dicat: Quid est homo, quia magnificas eum? aut quid apponis erga eum cor tuum? Ac si aperte exclamet, dicens: Magnifi
Abbreviated transcription (Latin):
non ait neq cognoscet amplius locum suũ:
sed ait. neq cognoscet eum amplius locus¬
eius. Dum enim cognitio non homini sed
loco tribuitur ⁊ patenter ipse conditor loci
nomine designatur: qui districtus ad exam̃
ultimum ueniens. in iniquitate durantib
dicet. Nescio uos unde sitis. S ed electi qͥq
quo districte repbos repelli considerant: eo se¬
metipsos cottidie a ꝑpetratȩ nequitiȩ sordib
solliticius purgant. Cumq perituros alios
frigescere auite amore conspitiunt: studiose
se ad lamenta penitentiȩ succendunt. Unde
parcam ori meo. Ori &enim suo parcit: qͥ
confiteri malum quod fecit erubescit. In
labore quippe os mittere est: hoc ad cõfusio¬
nem ꝑpetratȩ iniquitatis occupare. S ed
iustus ori suo non parcit: quia iram iudi¬
cis̃ districti preueniens. uerbis contra ĩe ꝓpriȩ
confusionis seuit. Hinc psalmista ait. Pre

Expanded text:
gnoscet amplius locum suum, sed ait: Neque cognoscet eum amplius locusejus. Dum enim cognitio non homini, sed loco tribuitur, patenter ipse conditor loci nomine designatur, qui, districtus ad examen ultimum veniens, in iniquitate durantibus dicet: Nescio vos unde sitis . Sed electi quique quo districte reprobos repelli considerant, eo semetipsos quotidie a perpetratae nequitiae sordibus sollicitius purgant. Cumque perituros alios frigescere a vitae amore conspiciunt, studiose se ad poenitentiae lamenta succendunt. Unde parcam ori meo . Ori etenim suo parcit, qui confiteri malum quod fecit erubescit. In labore quippe os mittere est, hoc ad confessionem perpetratae iniquitatis occupare. Sed justus ori suo non parcit, quia nimirum iram judicis districte praeveniens, verbis contra se propriae confessionis saevit. Hi
Abbreviated transcription (Latin):
ens indicaret dicens. Multos errare fecerunt
somnia: & illusiones uane. Uel certe non
auguriabimini: nec obseruabitis somnia. Ꝙb
ꝓfecto uerbis cuius sint destationis ostenditur:
que auguriis cõrunguntur. Rursum nisi ali¬
quando ex cogitatione simul & illusione ꝓcede.¬
rent: salomon minime dixisset. multas curaᷤ
secuntur somnia. Et nisi aliquando somnia
ex misterio reuelationis orirent᷑ ⁊ ioseph preferen¬
diim sc fr̃ib ꝑ somnium non uideret: nec ma¬
riȩ sponsum ut ablato puero in egẏptum fu¬
geret ꝑsomnium ueritas admoneret. Rursũ
nisi aliquando somuia cogitatione simul &
reuelatione ꝓcederent: nequaquã danihel
ꝓpha nabuchodonosor uisionem disserens a
radice cogitationis inchoasset dicens. Tu rex
cogitare cepisti in stratu tuo: quid esset futurũ
post hec. Et qui reuelat misteria: ostendit
tibi quȩ uentura sunt. Et paulo post. Ui

Expanded text:
ens indicaret, dicens: Multos errare fecerunt ens indicaret, dicens: Multos errare fecerunt somnia, et illusiones vanae . Vel certe: Non augurabimini, nec observabitis somnia . Quibus profecto verbis cujus sint detestationis ostenditur quae auguriis conjunguntur. Rursum nisi aliquando ex cogitatione simul et illusione procederent, Salomon minime dixisset: Multas curas sequuntur somnia . Nisi aliquando somnia ex mysterio revelationis orirentur, Joseph praeferendum se fratribus per somnium non videret ; nec Mariae sponsum, ut ablato puero in Aegyptum fugeret, per somnium Veritas admoneret . Rursum nisi aliquando somnia cogitatione simul et revelatione procederent, nequaquam Daniel propheta Nabuchodonosor visionem disserens, a radice cogitationis inchoasset, dicens: Tu, rex, cogitare coepisti in stratu tuo quid esset futurum post haec, et qui revelat mysteria ostendet tibi
Abbreviated transcription (Latin):
& teleuabor loquens mecum instratu meo: qͥa
nunirum cum admentis nr̃e silentium fessi reuer-¬
timur: quasi in stratu collo quentis occulta intra
nos cogitationum uerba uers amui: Sed hȩc ipsa
nr̃a collo cutio in pauorem uertitur: quia exilla
uehementius intellectus nobis qui terrorem distric.¬
t iudicis̃ innotescat intente aperitur. Nequis¬
uero studeat hẽc iuxta litteram perscrutari: ex¬
quirendum magnopere est. quot modis tangant
animum imagines somnioꝵ. Aliquando nãq
somnia uentris plenitudine uel manitate. ⁊ aliqͣn-¬
do uero illusione⁊ aliquando cogitatione simul
& illusione ⁊ aliquando ꝑ reuelationem: aliqͣn-¬
do autem cogitatione simul && reuelatione gene¬
rantur. Sed duo que prima diximus omnes
experimento cognoscimus: subiuncta autem
quattuor in sacre scripturȩ paginis inuenimus.
Somuia &x enim nisi plerumq ab occulto hoste
ꝑ illusionem ficrent: nequaquam hoc uir sapi-¬

Expanded text:
Et relevabor, loquens mecum in stratu meo, 262 quia Et relevabor, loquens mecum in stratu meo, 262 quia nimir um cum ad mentis nostrae silentium fessi revertimur, quasi in stratu colloquentes, occulta intra nos cogitationum verba versamus. Sed haec ipsa nostra collocutio in pavorem vertitur, quia ex illa vehementius intellectus nobis, qui terrorem judicis intentet in mente aperitur. ec studeat juxta litteram perscrutari, exquirendum magnopere est quot modis tangant animum imsomnia ventris plenitudine vel inanitate, aliquando vero illusione, aliquando cogitatione simul et illusione, aliquando revelatione, aliquando autem cogitatione simul et revelatione generantur. Sed duo quae prima diximus omnes experimento cognoscimus; subjuncta autem quatuor in sacrae Scripturae paginis invenimus. Somnia etenim nisi plerumque ab occulto hoste per illusionem fierent, nequaquam hoc vir sapi
Abbreviated transcription (Latin):
ueniat ÷ qui dum ui ininense magnitudinis
cordium secreta illuminat: omnes ante oculos
culpas reduicat: Pensa̾t quanta illa sit uerecim¬
dia in conspectu tunc totius humani generis.
angeloꝵ omnium archangeloꝵ ꝙ confundi.
Perpendunt qui post confusionem cruciatus
maneant. cum & reatus animam immortalitate
morientem. & iudeficienter desinentem carnẽ
gehenna consumat. Cum itaq tam pauida
unaginatione mens quatitur ⁊ quid aliud quã
instratu triste somnium uidetur. S Dicat ergo.
Si dixero consolabitur me lectulus meus & re¬
leuabor loquens mecum instratu meo: terrebis
me ꝑsomnia ⁊ oe ꝑuisione horrore concuties. Ac¬
si aꝑte fateret᷑ dicens. Si exteriora fugiens intror¬
sus redeo. & ut cumq requiescere in cordis cubili
concupisco⁊ ibi michi dum districtionis tuȩ con-¬
templationes obicis: uehementer me ꝑ ipsas meȩ
ꝓuidentie imaginationes terres. B enc autẽ dicit᷑.

Expanded text:
veniat, qui, dum vi immensae magnitudinis veniat, qui, dum vi immensae magnitudinis cordium secreta illuminat, omnes ante oculos culpas reducat. Pensant quanta illa sit verecundia, in conspectu tunc totius humani generis, angelorum omnium, archangelorumque confundi. Perpendunt qui post confusionem cruciatus maneat, cum et reatus animum immortaliter morientem et indeficienter deficientem carnem gehenna consumat. Cum itaque tam pavida imaginatione mens quatitur, quid aliud quam in stratu triste somnium videtur? Dicat ergo: Si dixero Consolabitur me lectulus meus, et relevabor loquens mecum in stratu meo, terrebis me per somnia, esi ergo aperte diceret: Si exteriora fugiens introrsus redeo, et utcunque requiescere in cordis cubili concupisco, ibi mihi dum districtionis contemplationi objicis, vehementer per ipsas meae providentiae imaginationes terres. Bene autem dicitur:
Abbreviated transcription (Latin):
exterius pugna non fuerit. Nam quousq caro
illicit: quia quasi nr̃e domus paries quatit᷑
etiam cubile turbatur. Unde & recte ꝑ eun-
dem psalmistam dicitur. uniuersum stratum
qus uersasti in infirmitate eius: quia dumn
nos temptatio cordis cõcutit: tremefacta nr̃a
infirmitas etiam mentis cubile confundit. Qd
uero hoc loco somnia uel uisiones accipimus.
nisi imaginationes ultiti districtiq eraminis
Quod iam ut cumq ꝑtimorem cernimus: sed
tam̃ ut ẽ ueracit̾ ñ uidemus. Scĩ itaq uiri ut
dixinus ad cordis̃ semper secreta redeunt.
cum abhoc mundo uel ultra uotum ꝓspera.
uel ultra uires aduersa patiuntur: atq ex ter-¬
renis laborib fessi quasi stratum uel lectulum
cubilia mentis petunt. Sed dum quibusdam
imaginationib cogitationum quam sint subti-¬
lia diuma iuditia conspiqunt: quas̃ in ipsa
strati sui te quie lomuii uisione turbantur.
Contemplantur enim quam districtus iudex

Expanded text:
ab exterioribus pugna non fuerit. Nam quousque caro ab exterioribus pugna non fuerit. Nam quousque caro illicit quia quasi nostrae domus paries quatitur etiam cubile turbatur. CAP. CCLXXXV.-stam dicitur: Universum stratum ejus versasti in infirmitate ejus , quia dum nos tentatio carnis concutit, tremefacta nostra infirmitas etiam mentis cubile confundit. Quid vero hoc loco somnia vel visiones accipimus, nisi imaginationes ultimi districtique examinis? quod jam utcunque per timorem cernimus, sed tamen ut est veraciter non videmus. Sancti itaque viri, ut diximus, ad cordis semper secreta redeunt, cum ab hoc mundo vel ultra votum prospera, vel ultra vires adversa patiuntur; atque, externis laboribus fessi, quasi stratum vel lectulum, cubilia mentis petunt. Sed dum quibusdam imaginationibus cogitationum quam sint subtilia divina judicia conspiciunt, quasi in ipsa strati sui requie somnii visione turbantur. Contemplantur enim quam districtus judex
Abbreviated transcription (Latin):
In sacro namq eloquio lectulus cubile uelstratũ
secretum solet cordis intelligi. Hinc ceenim est
quod subunius cuiusq animȩ specie. sponsa oc-¬
cultis stimulis sc̃ĩ amoris excitata. in canticis
canticoꝵ. dicit. In lectulo meo per noctes quesi¬
ui quem diligit anima mea. In lectulo qͥppe
& ꝑnoctem dilectus queritur: quia nimirũ
inuisibilis cõditoris species repressa omni
corporee uuisionis imagine. incubili cordis in¬
uenitur. Unde & cisdem suis dilectoribus
ueritas dicit. Regnum dei intra uos est.
Et rursum. Si ego non abierd: paraclitus ñ
ueniet. Acsiaꝑte diceret. Si ab intentionis ur̃e
oculis corpus non subtraho: adintellectum uos
inuisibilem ꝑ consolatorem sp̃m non ꝑduco.
Hinc de iustis ꝑ psalmistam dicitur. Exulta-¬
bunt sc̃i ingła. letabuntur incubilib suis:
quia scilicet cum mala ab exteriorib fugiunt:
sccuri intra mentium secreta głantur. Sed
tunc leticia cordium ꝑfecta erit: cum carnis

Expanded text:
In sacro namque eloquio lectulus, cubile, vel stratum, secretum solet cordis intelligi. Hinc est enim quod sub uniuscujusque animae specie sponsa, occultis stimulis sancti amoris excitata, in Canticis canticorum dicit: In lectulo meo per noctes quaesivi quem diligit anima mea . In lectulo quippe et per noctem dilectus quaeritur, quia nimirum invisibilis conditoris species, repressa omni corporeae visionis imagine, in cubili cordis invenitur. Unde et eisdem suis dilectoribus Veritas dicit: Regnum Dei intra vos est . Et rursum: Si ego non abiero, Paraclitus non veniet . Ac si aperte diceret: Si ab intentionis vestrae oculis corpus non subtraho, ad intellectum vos invisibilem per consolatorem Spiritum non perduco. Hinc de justis per Psalmistam dicitur: Exsultabunt sancti in gloria, laetabuntur in cubilibus suis , quia scilsecuri intra mentium secreta gloriantur. Sed tunc laetitia cordium perfecta erit, cum carnis
Abbreviated transcription (Latin):
hominis suꝑ terrã. quȩ aut aliena auntutibus
ad elestia p̃mia singere non ualet: aut ditata do¬
nis spiritalib aliquando deterius ex occasione uir¬
tationem quod militiam diximꝰ: sciendũ sũmõpere
est. quod quidda nobis appellatione militiȩ ampliꝰ
quam nomine temptationis unintur. Hoc nãq
nrõ incellectii expressione militiȩ augetur: quod
ordinẽ militiȩ locus crescit: tota simul homini
militia deficit. Ailitia ẽgͦ uita hominis super
terram⁊ qͥa ex sicut superius diximꝰ. unꝰꝗsq dũ¬

Expanded text:
hominis super terram, quae aut aliena a virtutibus hominis super terram, quae aut aliena a virtutibus ad coeleste praemium surgere non valet, aut ditata donis spiritalibus aliquando deterius ex occasione virtationem quod militiam diximus, sciendum summopere est quod quiddam nobis appellatione militiae amplius quam nomine tentationis innuitur. Hoc namque nostro intellectui expressione militiae augetur, quod ordinem militiae locus crescit, tota simul hominum militia deficit. Militia ergo est vita hominis super terram, quia et, sicut superius diximus , u
Abbreviated transcription (Latin):
yͥuato gaudio exultat. ꝑcepti intellectus in se
munera dissipat: & inde iniuditio ceteris dete¬
rior echibetur: unde darior ceteris ad tempus
ostendit᷑. Hunc qͥa uirtutũ dona ñ subleuant.
etiã uiam simplicem rectitudinis dedinat ⁊ ox ue¬
lut extraneũ se acelesti munere dcputans quasi
co securius p̃ua agit: quo suꝑni doni sublimia
munera non ꝑcipit. Illum ꝓphetiȩ sp̃s replet. &
adp̃scientiam subleuat: eiq uentura quȩq iam
presentia ostentat. Secldum scpe & in multis
suꝑ semitipsum tollit᷑. ut futura ueracit̾ cõt̃plt᷑:
miens in sui cõfidentia deducta. cum qui haberi
semꝑ ñ potest: ĩcmꝑ sibi adesse ꝓphetie ip̃m estiunat.
Cũq ouine quod senserit ꝓphetiam putat: qͥa
sibi hanc or cum ñ habet tribuit: & inquantũ
potuit habere amittit. Sicq fit ut inde post
alioꝵ. merita tristũ rediat: unde estimatione
omniũ letus preibat. Temptatio gͥ est uita

Expanded text:
privato gaudio exsultat, percepti intellectus in se privato gaudio exsultat, percepti intellectus in se munera dissipat; et inde in judicio caeteris deterior exhibetur, unde clarior caeteris ad tempus ostenditur. Hunc quia virtutum dona non sublevant, etiam viam simplicem rectitudinis declinat; et velut extraneum se a coelesti munere deputans, quasi eo securius prava agit, quo superni doni sublimia munera non percepit. Illum prophetiae spiritus replet, ad praescientiam sublevat, eique ventura quaeque jam praesentia ostentat. Sed dum saepe et 246 in multis super semetipsum tollitur, ut futura veraciter contempletur, mens, in sui confidentiam deducta, eum qui haberi semper non potest semper sibi adesse prophetiae spiritum aestimat; cumque omne quod senserit prophetiam putat, quia sibi hanc et cum non habet tribuit, et in quantum habere potuit amittit. Sicque fit ut inde post aliorum merita tristis redeat, unde aestimatione omnium laetus praeibat. Tentatio est ergo vita
Abbreviated transcription (Latin):
titur. infimoꝵ fantasmate reuerberat᷑ ⁊ atꝙ adin¬
tuendam lucem m̃tis oculus tenditur. sed ex corporto
usu surgentib t̾renaꝵ rerũ imaginib obscuratur.
Unae fit plerũq ut intendentũ animꝰ ipsa sua in¬
firmitate fatigatus aut orationem descrens ꝑ desi¬
diam torpeat : aut si aiu moratione ꝑ manserit:
ante cius oculos obortaꝵ imaginũ caligo desescat.
B ene qͥ dicit᷑. temptatio ẽ uita hominis suꝑt̾ram⁊
quando ibi quoq reatum descensionis inuenit.
ubi se ꝓuectum cophendere oscensionis putauit:¬
& inde mens confundit᷑. unde surgere a cõfusione
nitebatur: ut ꝑhoc ad scinctipsam diuerberata
redeat: ꝑ quod semetipsam collecta o coadunata
transiebat. Iste ab eruditione diuinȩ legis alienus
ignorantia sua deprimit᷑: nequid obtinendȩ salu¬
tis operetur. Ille diuine legis scientia preditus. dũ
sibi preceteris gaudet intellectum suppetere ⁊ qͥa

Expanded text:
titur, infimorum phantasmate reverberatur; atque ad intitur, infimorum phantasmate reverberatur; atque ad intuendam lucem mentis oculus tenditur, sed ex corporeo usu, surgentibus rerum terrenarum imaginibus, obscuratur. Unde fit plerumque ut intendentis animus, ipsa sua infirmitate fatigatus, aut, orationem deserens, desidia torpeat, aut, si diu in oratione permanserit, ante oculos ejus obortarum imagBene ergo dicitur: Tentatio est vita hominis super terram, quando ibi quoque reatum descensionis invenit, ubi se provectum comprehendere ascensionis putavit; et inde mens confunditur, unde surgere a confusione nitebatur, ut per hoc ad semetipsam diverberata redeat, per quod semetipsam jam collecta et coadunata transibat. Iste, ab eruditione divinae legis alienus, ignorantia sua deprimitur, ne quid obtinendae salutis operetur. Ille divinae legis scientia praeditus, dum sibi prae caeteris gaudet intellectum suppetere, quia
Abbreviated transcription (Latin):
toritatem zeli insinuet ⁊ aut torper pauidus hu¬
militatem fingat. Alius quanta sit fallatioe cul¬
pa considerans. muniri se arce ueritatis decer¬
nit ÷ ut ex eius ores ftalsui sermo ñ ꝓdeat. seseq
fuinditus a m̃lacui transgressione disiungat:
sed fit plerũq ut cum ucrũ dicitur. uita ꝑximi
grauet᷑. Cu̾q ingerere alteri lesionem metuit:
ad hoc qued dudum p̃sserat fallacie uitium
quasi ex studio pictatis redit. Sicq fit ut o¬
si malitia m̃tem non tenet: in ca tam̃ uerita¬
tis radiũ um bra mñ dacii obscuret. El nde &
seye qͥa ꝑcunetatus quisꝙ ĩticesere ñ ualet:¬
aut falsum dicens suam m̃tem trucidat: aut
uera loquens pximi uitam grauat. Ahus amiore
conditoris excitatus at̾renis cogitationib m̃tem
curat assidua oratione suspendere ⁊ atq hãc in
secrita quietis intimę sccuritate collocare: sed
in ipso suȩ orationis ascensu dũ deuari ab infimis ui¬

Expanded text:
toritatem zeli insinuet, aut torpor pavidus hutoritatem zeli insinuet, aut torpor pavidus humilitatem fingat. Alius, quanta sit fallaciae culpa considerans, munire se arce veritatis decernit, ut ex ore jam falsus sermo non prodeat, seseque funditus a mendacii transgressione disjungat. Sed fit plerumque ut cum verum dicitur, vita proximi gravetur; cumque ingerere alteri laesionem metuit, ad hoc quod dudum presserat fallaciae vitium, quasi ex studio pietatis redit; sicque fit ut etsi malitia mentem non teneat, in ea tamen veritatis radium umbra mendacii obscuret. Unde et saepe quia percontatus quisque conticescere non valet,aut, falsum dicens, suam mentem trucidat, aut, vera loquens, proximi vitam gravat. Alius, amore conditoris sui excitatus, a terrenis cogitationibus mentem curat assidua oratione suspendere, atque hanc in secreta quietis intimae securitate collocare; sed in ipso suae orationis ascensu, dum clevari ab infimis ni
Abbreviated transcription (Latin):
tis uexib ligata mens aut pallorem abstinentiȩ
fugiens iterum ꝑ alim̃ta subdi luxurie metuat:
aut impulsum luxurie ꝑ abstinentiã suꝑans. pal¬
lorem suuin manigle militare ꝑtimescat. Alius
lapsum suꝑbiȩ superans: toto iam desiderio statũ
humilitatis apprehendit. Cũq suꝑbientes qͦs dã
usq ad opyssiones innocentium erũpere cõspicit:
z eli erercitatione succensus pꝰponere aliquatenus
cogitur quod decreuit. Uim rectitudinis exerit.
pͣuisq non mansuetudine sed auctoritate cõtra¬
dicit. Unde pleꝵ.q fit ut aut humilitatis studio
⁊ elum rectitudinis deserat: aut rursũ zdũ recti¬
tudinis turbet humilitatis studium quod tene¬
bat. Cumq seruari simul ex ⁊ eli auctoritas. oe
ꝓpositionis humilitas ñ possit ⁊ sibi metipsi homo
ex ꝑturbatione incoguitus redditur: ita ut uehem̃it̃
ambigat ne apud seductũ animũ aut suꝑbia se aue¬

Expanded text:
tis nexibus ligata, aut pallorem abstinentiae tis nexibus ligata, aut pallorem abstinentiae fugiens, iterum per alimenta subdi luxuriae 245 metuat, aut, impulsum luxuriae per abstinentiam superans, pallorem suum inani gloriae militare pertimescat. Alius, lapsum superbiae superans, toto jam desiderio statum humilitatis apprehendit; cumque superbientes quosdam usque ad oppressionem innocentium erumpere conspicit, zeli excitatione succensus, postponere aliquatenus cogitur quod decrevit, vim rectitudinis exerit, pravisque non mansuetudine, sed auctoritate contradicit. Unde plerumque fit ut aut humilitatis studio zelum rectitudinis deserat, aut rursum zelo rectitudinis turbet humilitatis studium quod tenebat. Cumque servari simul et zeli auctoritas, et propositionis humilitas vix possit, sibimetipsi homo ex perturbatione incognitus redditur, ita ut vehementer ambigat, ne apud seductum animum aut superbia se auc
Abbreviated transcription (Latin):
ex uirtute succidit quod ex infirmitate generat:
semꝑ tam̃ ex infirmitate generat quod ex uirtute
succidat. Sic itaq humana uita temptatio est. ut
& si iom abinquitatis ꝑpetratione cõpescit᷑ ⁊ in
ipsis tam̃ bonis operib modo maloꝵ. mnemoria. mͦ
seductioius caligie. modo intentionis suş int̾ruptioue
fuscetur. Alius namq iam aluturia carnem re¬
frenat: sedtam̃ adhuc luxuriȩ fantasmata tole¬
rat: qͥa quȩ uolens fecit hoꝵ inuitus meminit:
& penam sustinet quod uoluptatem putauit.
Qa uero ad deuictam culpam retrahi metuit :
uentrem mire abstinentiȩ uigore restringit: uul¬
tusq ex abstinentia pallescit. Cũq in facie pal-¬
lor aspicitur: reuerenda ab hominib uita laudat.
Merq ianis gła al abstinentis animum cum
uerbis fauoris uenit: quam coneussa mens dũ
subigere non ualet. eum ꝑquem uenerat tergere
a facie pallorem querit. Sicq fit ut infirmita¬

Expanded text:
ex virtute succidit, quod ex infirmitate ex virtute succidit, quod ex infirmitate semper tamen ex infirmitate generat quod ex virtute succidat; sic itaque humana vita tentatio est, ut etsi jam ab iniquitatis perpetratione compescitur, in ipsis tamen bonis operibus, modo malorum memoria, modo seductionis caligine, modo intentionis suae interruptione fuscetur. Alius namque a luxuria carnem jam refrenat, sed tamen adhuc luxuriae phantasmata tolerat, quia quae volens fecit, horum invitus meminit, et poenam sustinet, quod voluptatem putavit. Quia vero ad devictam culpam retrahi metuit, ventrem mirae abstinentiae vigore restringit, vultusque ex abstinentia pallescit; cumque in facie pallor aspicitur, reverenda ab hominibus vita laudatur; moxque inanis gloria ad abstinentis animum cum verbis favoris venit, quam concussa mens dum subjicere non valet, eum per quem venerat tergere a facie pallorem quaerit; sicque fit ut, infirmita