comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
acutiq et reus. .D. In olecturali tantũ mõstatu. S Immo
in om̃ibs .d. quie katoraun inhis argum̃toꝵ locis
obseruabimus  ut uarie utam᷑ in singulis seatibus
aInartificialia argum̾ta inquas partes diuiduntur:
A inp̃iudicia. inrumores. intorm̃ta intabulas. inuisiu¬
randũ. intestes : A. Haec quȩ ad modũ trictabims Ri quo
ad modũ. in artificialia tractantur qm̃ ex his locis om̃ia
aliqua parte nobis noceant. ne int᷑se discrepent. neuul¬
garia. Necũ adũsario cõmunia sint ne alte perita: aut
supra edignitatẽ cause. aut infra dignitate᷑. A lbadũsi¬
rio proposita argum̃ta quẽ ad modũ rep̾hendimus .ii.
aut redarguendo. cũ aut totũ. aut partẽ eius contra
fucere monstrabimus. dut repugnando cũ dicemus falsa
sũpta ẽe ꝓueris. uel si exhis quae supta sunt non efficieis nõ
concliisionẽ dicemus. aut cõpensando si contra argum̃ti

Expanded text:
ur? utique et reus. In coniecturali tantummodo statu? immo ur? utique et reus. In coniecturali tantummodo statu? immo in omnibus. Quae καθόλου in his argumentorum locis observabimus? ut varie his utamur in singulis statibus. Inartificialia argumenta in quas partes dividuntur? in praeiudicia, in rumores, in tormenta, in tabulas, in ius iurandum, in testes. Haec quem ad modum tractabimus? quem ad modum et artificialia tractantur, quoniam ex his locis omnia enda sunt? ne in aliqua parte nobis noceant, ne inter se discrepent, ne vulgaria sint, ne cum adversario communia, ne alte petita aut supra dignitatem causae aut infra dignitatem. Ab adversario proposita argumenta quem ad modum reprehendimus? aut redarguendo, cum aut totum aut partem eius contra facere monstramus; aut repugnando, cum docemus falsa sumpta esse pro veris, vel si ex iis quae sumpta sunt, non effici eiusmodi conclusionem docemus; aut conpensando, si contra argumentum
Abbreviated transcription (Latin):
aminore ad mauis. apͣcedenti. ab eoquod simul uel acun¬
ctis. uł a conseqͣntibs. A. sostrẽ qt sunt loci Sc ab euentu
& aiudicato. A. auidicato quib locis argum̃tamur. xc¬
C ũ aut om̃iũ hõum iuditio nitem᷑ aut pluriũ. aut optimoꝵ
aut eminentiũ. Exhis aut eoꝵ qui inunaquaq arte &.
scientia uersati sunt. est iudicatũ. & religiosum quod adeo
pertinet. A hisoli sunt loci argum̃toꝵ. anet alii. Ic Sr
et alii quos apud uarios. auctores artiũ inuenuns. ano
tnc citiarae. id a conunctione siuẽ cͥiugatis.: quod qͣsi
coniunctũ ẽ personae qualitati ut sieũ qui hostilio senras
hostẽ iudicandũ eẽ dicams: ut eũ qui inimica o̾silia suada
inimicũ existimandũ. D. Qui sunt alii loci: Xc a qualiate
ut si iracunde feõ. siue ratione fetꝰ. Et aquantitate
p̃texta. sella curulis imperia: ꝓuncae magistratus
tpa: aut caera: & Hlis om̃ibs locis accusator tantũ uti᷑¬

Expanded text:
minore ad maius, a praecedenti, ab eo quod simul est vel a coniunctis, vel a consequentibus. Post rem quot sunt loci? duo: ab eventu et a iudicato. A iudicato quibus locis argumentamur? cum aut omnium hominum iudicio nitemur aut plurium aut optimorum aut eminentium ex his aut eorum qui in unaquaque arte vel scientia versati sunt. Est iudicatum et religiosum? quod ad deos pertinet. Hi soli sunt loci argumentorum, an et alii? Sunt et alii, quos aput varios auctores artium invenimus: ἀπὸ τῆς συζυγίας, id est a coniugatione sive coniugatis, quod quasi iunctum est personae qualitati: ut si eum, qui hostilia sentiat, hostem iudicandum esse dicamus, ut eum, qui inimica consilia suadet, inimicum existimandum. Qui sunt alii loci? a qualitate, ut: ‘si iracunde fecit, sine ratione fecit’. Et a quantitate, praetexta, sella curulis, imperia, privinciae magistratuum tempora aut cetera. His omnibus locis accusator tantum utit
Abbreviated transcription (Latin):
uabims :M. ut eã uarie inducams. D. qno ea utem᷑ N
q nõ aut partitionẽ facims. aut qno inmultas quaestiones
causa ꝓcessit. A. In hac quid obseruabims M. Ut sũma queq
repetamus. et non partes partiũ retexamus. A. Hac pos¬
sums uti et in alia parte orationis: S Possumus ubicũꝙq
iudicis menioria retinenda est. quod operismon uocamꝰ.
na his ñtantũ ꝓbams. uerũ eciã augemus. Ac onque¬
stio id miseratio quib modis sumitur e quibs et ĩdi¬
gnatio. id locis argum̃toꝵ. A. Peroratione infine
tantũ orationis ut em᷑ :  lmmo ubicũq mat̾ici ꝑmi¬
serit. ut plerũ ꝙ indigressione principioꝵ. ut nar¬
rationis. sed et quaestionũ non nũquã. A. Quid catho¬
lii mnepilogis seruandũ ẽ. x ut breues sint. qm cõmotꝰ.
iudex statim dimit tends ẽ ad sentenua ferendã cũ
lacrimis eciã coͬmotus. statĩ deb& ferge sententiã

Expanded text:
vabimus? ut eam varie inducamus. Quando ea utemur? vabimus? ut eam varie inducamus. Quando ea utemur? quando aut partitionem fecimus, aut quando in multas quaestiones causa processit. In hac quid observandum est? ut summa quaeque repetamus, et iam non partes partium retexamus. Hac possumus uti et in alia parte orationis? possumus, ubicumque iudicis memoria retinenda est, quod ἐπιμερισμόν vocamunam bis non tantum probamus, verum etiam augemus. Conquestio, id est miseratio, quibus modis sumitur? quibus et indignatio, id est locis argumentorum. Peroratione in fine tantum orationis utemur? immo ubicumque materia permiserit, et plerumque in digressione principiorum aut narrationis, sed et quaestionum nonnumquam. Quid καθόλου in epilogis servandum est? ut breves sint, quoniam commotus iudex statim dimittendus est ad sententiam ferendam, dum lacrimis, etiam commotus statim debet ferre sententiam,
Abbreviated transcription (Latin):
siri dixeras a quibedã additã intͣ partes orationis qu&e
ista ẽ.M. cũ aliquid in actione subtrahimȩ. quod tẽfaci¬
emus cũ non utiq contrarie nobis resgestae fuerint
quas adu̾sarius ꝓponit. Cat̾um tũ refutandae sunt
se cũid nobis periculo sumẽ quod ne adũsarius ꝓponit:
uel ignorantia uel periculo communi. cũ subtrahimus.
Nec nos mouere debet si tacemus quã nec aduersarius opponit.
nec iudices seiunt. ut in illa mat̾ia inqua nou̾ca apiratis
retenta ẽ. in quaduplã his pecuniã optulit. ut pͥuignũ
crucifigerent. hic filius debet in actione subtrahere qd̃
nouerca duplã pecuniã obtulit. & quod apiratis retenta
est ne apatre redimat᷑. neq id tim̃dũ ẽ p̃t̾ire. cũpat᷑ non
ꝓponat quod ignorit. A. An acephaleosi parsẽ orationis.
immo pars epilogoꝵ. A. Qt̃ partes sunt epilogoꝵ : xc. tres.
ratio ioꝰ toectos. siũ eleos. . d. In anace faleosi quid obser¬

Expanded text:
εσιν dixeras a quibusdam additam inter partes orationis: quae εσιν dixeras a quibusdam additam inter partes orationis: quae ista est? cum aliquid in actione subtrahimus, quod tunc faciemus, non utique cum contrariae nobis res gestae fuerint, qual adversarius proponit ceterum tum refutandae sunt, sed cum id nobis periculosum est, quod nec adversarius proponit vel ignorantia vel periculo communi: tunc subtrahimus. Nec nos movere debet, si tacemus quaestionem, quam nec adversarius opponit nec iudices sciunt: ut in illa materia, in qua noverca a piratis retenta est, quae duplam iis pecuniam obtulit, ut privignum crucifigerent. Hic enim filius debet in actione subtrahere, quod noverca duplam pecuniam obtulit et quod a piratis retenta est, ne a patre redimatur. Neque id timendum est praeterire, cum pater non proponat, quod ignorat. Anacephalaeosis pars est orationis? immo pars epilogorum. Quot partes sunt epilogorum? tres: quid obser
Abbreviated transcription (Latin):
conclusio. A. Quidẽ epycherema: IC Ex sequutio siue
approbatio ꝓpositionis. aut assũptionis. D. in eprcher¬
mate possums inducere locos cõmunes. & exẽpla et pso¬
poeias : M. Possums est enĩ epycherema latior ex secutio
una argum̃tatio duobs enthy mematũ gñibs fieri a lotẽ¬
Al nepagoge enthrme mate quid obseruandũ eͣ .I ut uarie
his ut amur. et ea coͬmisceamus. Ita tam̃ ut enthrme mate
freqͣntis utamur. A. Quid in ipsis enthr̃me matibs obser¬
uandũ ẽ. E ut eis uarie ut amur. tũ elenticis. tũ dictios
& caet̃is. proqualitate gnm dicendi & causaꝵ. & statuũ &
In om̃i argum̃tatione iđ in om̃ibs quaestionib quid obser¬
uandũ ẽ :DE. Nontantũ ut uecrie eas inducamus. uerũ
ut et inuicẽ sibi om̃s cohereant. & sint concatenatȩ. ne
int᷑uulsa & concisa uideat᷑ oratio. A. Nouissima quaestu
qualis deb& cẽ: I quae aut desensum nobis subtilem
uidicis affectũ semꝑ pars utraq desiđat. A Et hrpex aer¬

Expanded text:
. Quid est epichirema? exsecutio sive adprobatio propositionis aut adsumptionis. In epichiremate possumus inducere locos communes et exempla et prosopopoeias? possumus; est enim epichirema latior exsecutio. una argumentatio duobus enthymematum generibus fieri? potest. In epagoge et enthymemate quid observandum est? ut varie his utamur et ea commisceamus, ita tamen ut enthymemate frequentius utamur. Quid in ipsis enthymematibus observandum est? ut his varie utamur, tum elencticis, tum dicticis, et ceteris, pro qualitate generum dicendi et causarum et statuum et In omni argumentatione, id est in omnibus quaestionibus, quid observandum est? non tantum ut varie eas inducamus, verum ut invicem sibi omnes cohaereant et sint concatenatae, ne intervulsa et concisa videatur oratio. Novissima quaestio qualis esse debet? quae aut descensum nobis subtilem iudicis adfectum semper pars utraque desiderat. Et ὑπεξαίρ
Abbreviated transcription (Latin):
uerims .I. quae ista sunt:R.Utat tentũ iudicẽ faciams.
beniuolũ. docilẽ .i. in quib hac obseruabinis . R. infi
Paradgxoc id admirabilis. ad oxoc iđ humilis. Dispara¬
colutheto ið obscura. I. Inendoco qualẽ iudicẽ faciemꝰ
Beniuolũ .i. quid ĩamphidero : R. Beniuolũ sedita ut ab eo
gõ turpe ẽ adid quod honestũ ẽ eũ auocens.I. Quid in
parudo xo:Roseniuolũ perinsinuationẽ .I. quid in adꝗxo:¬
A. Attentũ .I. Quid indispara colutheto: R. docilẽ .I. figura
controũsiae iđ scema quib mođ inuenit᷑: R. ꝑsona. et re.
Quid ẽ insinuatio : R. Subdolum principiũ quo occultius
irrepimus in animũ iudicis. I. Quodiffert exordium
a principio & insinuatione : R. quod exordiũ gens est.
principiũ et insinuatio species sunt eius. i. Ergo pͥncipiũ
ab insinuatione quid differt: R. qo pͥncipiũ simplexest.
insinuatio aut᷑ subdola & occultior.I. Qtͣ mođ pͥncipalib
principia ducunt᷑ .: R. Duobs aꝑsona etare. .ł.aPersonci

Expanded text:
Quae ista sunt? ut adtentum iudicem faciamus, benivolum, docilem. In quibus haec observabimus? in figparadoxos, id est admirabilis, adoxos, id est humilis, dysparacoluthetos, id est obscura. In endoxo qualem iudicem faciemus? benivolum. Quidquod turpe est ad id quod honestum est eum avocemus. Quid in paradoxo? benivolum per insinuationem. Quid in adoxo? adtentum. Quid in dysparacolutheto? docilem. Figura controversiae, id est schema, quibus modis invenitur? persona et re. Quid est insinuatio? subdolum principium, quo occultius inrepimus in animum iudicis. Quo differt exordium a principio et insinuatione? quod exordium genus est, principium et insinuatio species sunt eius. Ergo principium ab insinuatione quo differt? quod principium simplex est, insinuatio autem subdola et occultior. Quot modis principalibus principia ducuntur? duobus, a persona et a re. A persona
Abbreviated transcription (Latin):
mortẽ. Hã & persona petentis in honesta ẽ. Si quidẽ
res fuit impudicicie taetsi aliquid turpitudinis dero¬
gauerit quod fortit᷑ fecit. & res quã petit imꝓba est.
dtron ẽ controu̾siae gens sine opinione utraq humile
& sor didũ. Pauꝑ uestimta uendebat extit alius paup
qui uindicar& ea. & ftrto ab ee̾ sibi dicer&. ille
uenditor ait se adult̾o cõphenso illa uestim̃ta detͣ¬
xisse inuiceͣ accusant: ille ad ulterii. hic furti. hic
ens & ꝑsone humiles pauꝑum &res quas fecisseuident᷑.
uaestiane abiecta uestimtoꝵ: undicatio & agnitio
& quã quã int̾uenit crim̃ adult̾ii. non abieetum

Expanded text:
mortem.’ Nam et persona petentis inhonesta est, si quidem mortem.’ Nam et persona petentis inhonesta est, si quidem fuit reus inpudicitiae, tametsi aliquid turpitudini derogaverit quod fortiter fecit, et res quam petit improba. Ἄδοξον est controversiae genus sine opinione utraque, humile et sordidum: ‘Pauper vestimenta vendebat: extitit alius pauper qui vindicaret ea et furto ablata esse sibi diceret. Ille venditor ait se ab adultero deprehenso illa vestimenta detraxisse: invicem accusant, ille adulterii, hic furti.’ Hic enim et personae humiles pauperum et res, quae fecisse videntur quaestionem, abiectae, vestimentorum vindicatio et agnitio. Et quamquam interveni
Abbreviated transcription (Latin):
apiñ losophis cognominant᷑ ac cipere debems . ñ ꝓsolito
usu consuctudinis quã ꝓcͣditione p̃cepti. Quarta e̾
ꝓpositis etẽplis linguebant. Endexos controu̾sia huis mõi
est inqua tũ persona quã resẽ honesta. Uelut scipio
inctis penis petit pͥmiũ ut spectet ludos laurea
coronatus. et ꝑsona honesta e scipionis. et quod petitꝰ
non impbũ. Amphy dexos ẽ inqua uel honestatem
persone turpitudo rei maculat. ue lut si id scipio
potat pͥmii nõe mortẽ tibuaselli. Nã petitoris hone¬
sta ꝑsona ẽ. quod petit᷑ inhonestũ. uelcontri. Si
abdicat fortitꝰ feceNt: & petit pͣmii nõe redire ĩ domũ
patris ꝑsona que petit in honesta abdicati. resquã
petit honesta ut indomũ patris redeat. Paro doxoni
est controu̾siae gens ut supra diffiniebã in quo utraq
it honesta sunt᷑. tã res quã persona uelut impudi¬
cicue reus fortit᷑ fec̾ petit p̾mii nõe accusatoris sui

Expanded text:
a philosophis cognominantur, accipere debemus non tam pro solito usu consuetudinis, quam pro conditione praecepti. Quarta est propositis exemplis liquebunt. Ἔνδοξος controversia huius modi est, in qua tam persona quam res est honesta, velut: ‘Scipio victis Poenis petit praemium ut spectet ludos laurea coronatus.’ Et persona honesta est Scipionis, et quod petitur non inprobum. Ἀμφίδοξος est, in qua vel honestatem personae turpitudo rei maculat, velut si idem Scipio petat praemii nomine mortem Tiberi Aselli; nam petitoris honesta persona est, quod petitur inhonestum: vel contra, si abdicatus fortiter fecerit et petat praemii nomine redire in domum patris: persona quae petit inhonesta, abdicati: res quam petit honesta, ut in domum patris redeat. Παράδοξον est controversiae genus, ut supra definiebam, in quo utraque inhonesta sunt, tam res quam persona, velut: ‘inpudicitiae reus fortiter fecit: petit praemii nomine accusatoris sui
Abbreviated transcription (Latin):
qrerims quacausa quid factũ sit. uelfiat. Tercius decinis:
uel sinon fuerit accepta: ł: his semper locis lex diuiditur.
& rogatio: R. Nonnũquã et locis seripti & uoluntatis.
aut diffmiciuistats. aut collectiui .I. Iniectio qualitatũ
quot locis diuiditur : R.ui. Asummo adimu̾ finẽ incidenti.
qualitate cõmune. cõparitione qualitatũ. continentia.
comectura uel qualitate. I. Particula iuris quib locis
diuiditur : R. Hisdẽ quibs cũlexfertur uł rogatio siquo
exaequo et bono petitio ẽ nonnũquã et locis translatiui
stats cũ p̃ses ptione petitio sũmouetur. aliqno scripti
etuoluntatis cũ petitio Ex lege descendit. quod sinichil
hoꝵ fuerit hisdẽ locis mat̾ia diuiditur quib iniectio

Expanded text:
quaerimus, qua causa quid factum sit vel fiat. Tertius decimus? quaerimus, qua causa quid factum sit vel fiat. Tertius decimus? probata vel si non fuerit accepta. His semper locis lex dividitur et rogatio? nonnumquam et locis scripti et voluntatis aut definitivi status aut collectivi. Iniectio qualitatum quot locis dividitur? sex: a summo ad imum, fine incidenti, qualitate communi, conparatione qualitatum, continentia, coniectura vel qualitate. Particula iuris quibus locis dividitur? isdem quibus cum lex fertur vel rogatio, si quando ex aequo et bono petitio est; nonnumquam et locis translativi status, cum praescriptione petitio summovetur; aliquando scripti et voluntatis, cum petitio ex lege descendit. Quod si nihil horum fuerit, isd
Abbreviated transcription (Latin):
per eoniecturũ: uł quantitatẽ. relatione. remotione
afine: a collectione. amaiestate: a cõpiratione facri &
assũptionis: coniectura cõmuni: qualitate iđ epilogica
Negocialis scripto: cũlexfertur uel rogatio quat locis.
diudit᷑ R .xiii: eũ ũba scripti excutime iđ cũ quierims
anobscura sitlex. uel rogatio anminus plȩna. andubice¬
& anceps .i. Seqñs locs qui erit: A. Cũ quȩrime anetrie
legem uł decretũ uł morẽ referitur et siquid huie moi
fuerit .I. Qui tͣcius .R. anhonesta sit lex quo feripius.
quarte: an utalis ueliusta. Quintus: inneceflasa Sexto
anfacilis in accipiendo. Septims anpossibilis infaciendo
Oͥctaus: analia lege satis caueatur. id quod infaao noua signi¬
sicatur. Nonus: an hoc mõfies possit quod noua lege. cõpͣ¬
hendit᷑: Dexims: quo animo quis lege̾ ferat Undecinius
quo animo contra dicat. Duo decims: Conieetura qua

Expanded text:
per coniecturam vel quantitatem, relatione, remotione, per coniecturam vel quantitatem, relatione, remotione, a fine, a collectione, a maiestate, a conparatione facti et adsumptionis, coniectura, communi qualitate, id est epilogica Negotialis scripto, cum lex fertur vel rogatio, quot locis dividitur? tredecim: cum verba scripti excutimus, id est, cum quaerimus, an obscura sit lex vel rogatio, an minus plena, an dubia et anceps. Sequens locus qui erit? cum quaerimus, an contra legem vel decretum vel morem feratur, et si quid huiusmodi fuerit. Qui tertius? an honesta sit lex, quam ferimus. Quartus? an utilis vel iusta. Quintus? an necessaria. Sextus? an facilis in accipiendo. Septimus? an possibilis in faciendo. Octavus? an alia lege satis caveatur id, quod in hac nova significatur. Nonus? an hoc alio modo fieri possit, quod nova lege conprehenditur. Decimus? quo animo quis legem ferat. Vndecimus? quo animo contra dicat. Duodecimus? coniectura, qua
Abbreviated transcription (Latin):
locis om̃is materia diuiditur. quod ipsum fieri eciã inct̾is
statib scire debenis. Cũ accusator id quod negams quaerit
aquosit admissum. quod gͣci anikpicin. uocant. I. Fluic
loco qt̃ madis occurrims : R. Tyb aut ignorantia sidicams
Uiffinitio qtͣ locis diuidit᷑. R.ui. diffinitione. collectione.
quantitate. cõparatione. coniectura. qualitãte. quae
Absoluta qualitas quot locis. A .u. diffinitione a summo.
adinum: a partibs iusta uoluntate. epilogica quȩstiane.
liquando et locis scripti & uoluntatis. cũ scriptũ recip quaesti¬
onẽ : l. Relatio quot modis diuiditꝰ. R.xi. nec sola relatio
sed om̃is species assũptionis .i. quibs .R. a summo adimum.
ab ipsa assũptione : quae fuerit sirelatiuis arelationẽ. si remo¬
tiuis aremotine : si cõpensatiuis a cõpensatione. siue nialis
aueniai: Quisunt aliiloci .R ꝓrefutatione assũptionis

Expanded text:
locis omnis materia dividitur, quod ipsum fieri etiam in ceteris locis omnis materia dividitur, quod ipsum fieri etiam in ceteris statibus scire debemus. Cum accusator id quod negamus quaerit a quo sit admissum, quod Graeci ἀνάκρισιν vocant, huic loco quot modis occurrimus? tribus: aut ignorantia, si dicamus Definitio quot locis dividitur? sex: definitione, collectione, quantitate, conparatione, coniectura, qualitate, quae Absoluta qualitas quot locis fit? quinque: definitione, a summo ad imum, a partibus iusti, voluntate, epilogica quaestione: aliquando et locis scripti et voluntatis, cum scriptum recipit quaestionem. Relatio quot modis dividitur? undecim, nec sola relatio, sed omnis species adsumptionis. Quibus? a summo ad imum, ab ipsa adsumptione, quae fuerit, si relativus, a relatione, si remotivus, a remotione, si conpensativus, a conpensatione, si venialis, a venia. Qui sunt alii loci? a refutatione adsumptionis
Abbreviated transcription (Latin):
Itia quibs modis considat  Et haec multi fornis est sicuti
nemesse dixims ut fuste gladio laqueo uenȩno &ue
Quodeũꝙ inthemate positũ fuerit : de quib excausis calloro
Aut udeorigro ũsiã faciat. aut augeat quaestioner este
considationẽ hematis quid facienis: R. Contro ũsiã diui¬
trimo loco ꝓponams p̃seriptiuas quȩstiones de inde gnales¬
tẽ ad locos duisionis ueniam qui in aree traduntur dut
P re seriptionẽ semꝑ in pͥnia parte tractabime. L Nonscu
nã alintĩo &i nouissimã partẽ differenis I. Hoc quo fsicion
Si autres indiuisa fuerit. aut suspectu ꝑsona  tt Sii¬
atat I Goniectura quot locis diuiditur ⁊R X
łaragrasa. antiparagrtpha. non uensimili quaestione
diriuationẽ causie uerisimili defensione: epiloica quaisti¬
one I. Sẽꝑom̃ib hislocis comecturã diuidems Nnsẽꝑ
Nã ut non om̃e noñ om̃ib: litt̃is scribitur : ita n om̃ibus

Expanded text:
Materia quibus modis consideratur? et haec multiformis est, sicuti Materia quibus modis consideratur? et haec multiformis est, sicuti rem esse diximus, ut fusti, gladio, laqueo, veneno eque in themate positum fuerit, quibus ex causis conlocatur? aut ut controversiam faciat aut ut augeat quaestiones. Post considerationem thematis quid faciemus? controversiam diviprimo loco ponamus ptunc ad locos divisionis veniamus, qui in arte traduntur. Praescriptionem semper in prima parte tractabimus? non semper; nam aliquando et in novissimam partem differemus. Hoc quando faciemus? si aut res invidiosa fuerit aut suspecta persona. Diviἀταξία. Coniectura quot locis dividitur? decem: paragraphe, antiparagraphe, non verisimili quaestione,derivatione causae, verisimili defensione, epilogica quaestione. Semper omnibus his locis coniecturam dividemus? non semper; nam ut non omne nomen omnibus litteris scribitur, ita non omnibus
Abbreviated transcription (Latin):
inue nerims quad afferems: Aut ipsum factũ causan fua¬
endi dicems fuisse. aut ipsam personã tale semꝑ fulie
monstrabims .. inipso facto quẽ ad modũ causa c̃sner
aliquẽ arguame. dicamȩ illũ semiꝑseditiosum fuiss
iuenims : aut nat᷑ali: ut die nocte aut legiti mout
statuto. utfesto ne fasto. aut accedenti : ut fame luc
incãpo. aut positiuus: ut inciuitte .I. Positii unpo
modis consiđamo R .uIII. Publico ut intheatro stadis
riuato ue dono uilla Sacro : ut tẽploa dito Reli¬
oss : int mausoleo sepulchro: in sami ut lupanarel
ñ uallo÷ ut ꝓpe. longe qualittite : ut c̃tra post ant
Quantitate: ut angusto. spacioso loco
ode om̃is qualis est : Biꝑtuo clã aut palã. Nã quae cũq
alia afferri possunt adist rediguntur ut uiqlane
iponent᷑. audact᷑. Quod enĩ ita factũ idpalã factũ
cõ manisi stũẽ. Atuõ quod captiose in sidose fraudulen
dolose: olũ factũ eõ cognoscimtis

Expanded text:
invenerimus, quid adferemus? aut ipsum factum causam faciendi fuisse dicemus, aut ipsam personam talem semper fuisse monstrabimus. In ipso facto quem ad modum causam consisaliquem arguamus, dicamus illum semper seditiosum fuisse. invenimus? aut naturali, ut die nocte; aut legitimo vel stativo, ut festo nefasto; aut accidenti, ut fame lue; in campo; aut positivus, ut in civitate. Positivum quot modis consideramus? octo: publico, ut theatro stadio; privato, ut domo villa; sacro, ut templo adyto; religioso, ut mausoleo sepulchro; infami, ut lupanari; intervallo, ut prope longe; qualitate, ut contra, post, ante; quantitate, ut angusto, spatioso loco. Modus omnis qualis est? bipertitus, clam aut palam; nam quaecumque alia adferri possunt, ad ista rediguntur: ut violenter, impotenter, audaciter. Quod enim ita factum est, id palam factum esse manifestum est; at vero quod captiose, insidiose, fraudolenter, dolose, id clam factum esse cognoscimus.
Abbreviated transcription (Latin):
ersonaꝵ cõparatione quas spectanis et utͣ uere uelit &ut
magis possit uoluntate uel coniectura. I. Qualitatũ
cõparatio idest ꝑsonaꝵ quot locis diuidit᷑ . R.uI. cõpara¬
tione honesti. utilis. necessarii. continentia. cireũstantia
qualitatis. uel coniectura cũ quaesims scire quid sĩt futurũ
si ita fuerit ꝓnunciatũ. I. Quantitatũ cõpritio quae sit̃
in rebus quot locis diuidit᷑: R. quit tuor. ab initio adfine̾.
iđ rerũ gestaꝵ cõparatione. continentia. circũstantia.
coniectura. I. Quantitatũ cõparatio quae sit innũis qtͣ
locis diuiditꝰ : R. Quantitatũ cõparatione. id nũisine c̾ti

Expanded text:
in quo spectamus, et uter vere velit et uter magis possit, voluntate vel coniectura. Qualitatum conparatio, id est personarum, quot locis dividitur? sex: conparatione honesti, utilis, necessarii, continentia, circumstantia, voluntate vel coniectura, cum quaerimus scire, quid sit futurum, si ita fuerit pronuntiatum. Quantitatum conparatio quae fit in rebus, quot locis dividitur? quattuor: ab initio ad finem, id est rerum gestarum conparatione, continentia, circumstantia, coniectura. Quantitatum conparatio quae fit in numeris, quot locis dividitur? quinque: quantitatum conparatione
Abbreviated transcription (Latin):
non de futura re quaesit᷑ idẽ de ipsa ꝓditione sed de eo
ausȩ caeꝑit consiliũ ꝓditionis quod utiq p̃cessit. et
detrrannide aeque an cogitarit tyrannidẽ. & de
paricidio non perpetrato & deueneficio. Ergo semꝑ
aut de p̃senti aut de pͣt̾ito id hypothesi nascit᷑ quaestio.
inthesi c̃tra nũquã nĩ defuto. Quae siita sunt satis
ut riusq declarata ẽ diu̾sitas.
Iunc quidẽ de differentia gnaliũ & specialiũ quaesti¬
onũ satis dictũ e. separataq thesi abhypothesi ut
perinde star& reacnõe conseqñs eẽ uideatur dicẽ
quid sit quod hy pothesyn iđ controu̾siã efficiat.
stgͥcircũ stantia rerũ quae peristasin hermagoras
uocat. sine ulla om̃ino controu̾sia potest eẽ. Qd

Expanded text:
non de futura re quaeritur, id est de ipsa proditione, sed de eo, non de futura re quaeritur, id est de ipsa proditione, sed de eo, an susceperit consilium proditionis, quod utique praecessit; et de tyrannide aeque, an cogitarit tyrannidem, et de parricidio non perpetrato et de veneficio. Ergo semper aut de praeterito aut de praesenti in hin thesi contra nunquam nisi de futuro: quae si ita sunt, satis utriusque declarata est diversitas.iam quidem de differentia generalium, et specialium quaestionum satis dictum est, separataque thesi ab hypothesi, ut perinde distaret re ac nomine; consequens esse videtur dicere, quid sit quod hypothesin, id est controversiam efficiat. Est igitur circumstantia rerum quam περίστασιν Hermagoras vocat, sine qua
Abbreviated transcription (Latin):
tate quã quantitate personae. Dem illo eciã distare
haec duo gna quaestionũ. quod inthesis ꝑspectio sit
alicuis rei qualis sit. in hrpothesi contentio. Et quan¬
tũ int̾ est intͣ perspectionẽ et contentionẽ. tantum
int̾ thesin & hypothesin eẽ discriminis. dei̾de ĩ thesi
quaerims quid om̃s oporteat facere. in hypothe si ꝗd
unũ aut altͣum. aut paulo plures. & certe definitum
hõum modũ. Eciã illa differentia accedit quod in
thesi quasi ignorantes quaerimȩ quid sit optimũ factũ
in hypothesi quasi scientes defendims. Tum quod om̃is.
thesis de futuro ẽ hypothesis raro. quin immo nũqua
nisi de p̃t̃o aut eo quodiã agat᷑ fac̃ questionẽ. Nemo
enĩ neq fieri potest nisi fecerit aut fecisse dicatur
neq p̾miũ aut aliꝗd huis moͬi petere nuĩ iã meritus sit
aut meritũ ee̾ se contendat. Huic loco oppont᷑ trran¬
minandi falluntur. Nã & in eo qui proditionis reusẽ

Expanded text:
tate quam quantitate personae: dein illo etiam distare tate quam quantitate personae: dein illo etiam distare haec duo genera quaestionum, quod in thesi perspectio sit alicuius rei qualis sit, in hypothesi contentio: et quantum interest inter perspectionem et contentionem, tantum inter thesin et hypothesin esse discriminis. Deinde in thesi quaeri quid omnes oporteat facere, in hypothesi quid unum aut alterum aut paulo plures, certe definitum hominum modum. Etiam illa differentia accedit, quod in thesi quasi ignorantes quaerimus quid sit optimum factu, in hypothesi quasi scientes defendimus. Tum quod omnis thesis de futuro est, hypotesis raro: quin immo numquam nisi de praeterito aut eo quod iam agatur facit quaestionem. Nemo enim neque reus fieri potest, nisi fecerit aut fecisse dicatur, neque praemium aut aliquid huiusmodi petere, nisi iam meritus sit aut meritum esse se contendat. Huic loco opponunt tyranminandi falluntur: nam et in eo qui proditionis reus est,
Abbreviated transcription (Latin):
secies Phesis ẽres quae admitat fationale eiua¬
tionẽ sinoł diffinitione ꝑsonae. Hr pothesise scueꝰ to¬
u̾sia ut in ppͥo nõe utamur res quae admittit rationalẽ
contentionẽ cũ desinitione ꝑsonae uelis aut᷑ declara¬
bunt sub etẽplo Thesis ẽquaestio huie mõi annauigandũ
stt  ampbr losophandũ Hrpothesise quaestio huis mõi
andecernendũ duello pͣmiũ. Nec de sint qui hc etuantĩ
hermagoran criminent̃. Et apollodorus in pͥmis qui
onis hermagoras distinxisse uideat᷑ Nonmins enim
infinitã et int̾minatã eẽ brpotbescos quai thescos
quaestionẽ. Nã cũ quaerat᷑ sit necne animad uertendũ
inhoresten non ꝑsona eẽ quae faciat quaestionem sed
factum & nichil int̾ eẽ anita quentur sit necne
anima dũtendũ in matricidũ. quod siitae nichil inter
hrpothesin thesinq distare. Adhaecnr̃i. Primo om̃ium
qualitatẽ personaꝵ quaestionũ differentiã afferunt
quaedã requirenda uideantur. nontã exrerũ quali¬

Expanded text:
admittit rationalem considerationem sine definitione personae: hypothesis est seu controversia, ut inproprio nomine utamur, res, quae admittit rationalem contentionem cum definitione personae. Melius autem declarabuntur sub exemplo. Thesis est quaestio huius modi; an navigandum sit, an philosophandum: hypothesis est quaestio huius modi: an decernendum Duillio praemium. Nec desunt, qui hic etiam Hermagoran criminentur, et Apollodorus in primis, qui c genus quaestionis Hermagoras distinxisse videatur; non minus enim infinitam et interminatam esse hypotheseos quam theseos quaestionem. Nam cum quaeratur, sit necne animadvertendum in Oresten, non personam esse quae faciat quaestionem, sed factum, et nihil interesse an ita quaeratur, sit necne animadvertendum in matricidam: quod si ita est, nihil inter hypothesin thesinque distare. Ad haec nostri: primo omnium qualitatem personarum quaestionibus differentiam adferre, quaedam relinquenda videantur, non tam ex rerum quali
Abbreviated transcription (Latin):
negocialẽ .I. quare ñ in de monstratiua et delibatiuã :R.
quia delibatio & demonstratio gn̾a sunt dicendi quaestatibi
dñant᷑. & idõ non possunt qualitati seruire ꝗa e̾ excaet̃is

Expanded text:
negotialem. Quare non et in demonstrativam et deliberativam? negotialem. Quare non et in demonstrativam et deliberativam? quia deliberatio et demonstratio genera sunt dicendi, quae statibus dominantur et ideo non possunt qualitati servire, quia una es
Abbreviated transcription (Latin):
legiũ anfurtũ.l. quae ẽ duplex quaestio uel coniuneta :
cũ duas res quas pͥma pars diffinit. easde̾ aduersirius
inpugnat. ut qui non iniciatus saera enunciauerit: capite
plectat᷑. Non miciats sacra uidit in somnis. retulit ei qui
fuerat iniciats. Iue ait haec sunt sacra. sentur ad poenã
& contra dicit. Hic enĩ quaerit᷑ quidsit iniciatũ et̃ & ꝗd
sit enunciare .I. Qua ẽ expartibs diffinitio R. cũ unãrẽ
multis expartib difsinimş. D.da exemplũ .u. qui obside¬
bantur ab hostibs auxilia afinitimis conduxerunt. Cum
initinere sunt auxilia recesser hostes ab obsidione. Retunt
quod expartib diffinims. quod et decreuert᷑. & qd misrt᷑.
et quod hostes recessert̃. I. quae ẽ antithetica diffintio:¬
Quia nontantũ crim̾ negems uerũ eciã coͬmodũ aliqd
afferans. D. Daexẽplũ .xi. cõmodatã sibi abephoebo clam¬
dẽ defuncto eo in monum̃tis maioꝵ eis posuit. accusatur

Expanded text:
legium an furtum. Quae est duplex quaestio sive coniuncta? legium an furtum. Quae est duplex quaestio sive coniuncta? cum duas res, quas prima pars definit, easdem adversarius inpugnat, ut: ‘qui non initiato sacra enuntiaverit, capite plectatur; non initiatus sacra vidit in somnis, rettulit ei, qui fuerat initiatus; ille ait: ‘haec sunt sacra’. Petitur ad poenam et contra dicit’. Hic enim quaeritur, quid sit initiatum esse, et quid sit enuntiamultis partibus definimus. Da exemplum. ‘Qui obsidebantur ab hostibus, auxilia a finitimis conduxerunt; dum in itinere sunt auxilia, recesserunt hostes ab obsidione; petunt quod ex partibus definimus: quod et decreverunt et quod miserunt et quod hostes recesserunt. Quae est antithetica definitionegemus, verum etiam commodum aliquod adferamus. Da exemplum. ‘Commendatam sibi ab ephebo chlamydem, defuncto eo, in monumentis maiorum eius posuit; accusatur
Abbreviated transcription (Latin):
anasceuatica dr̃ aut cũ duplex actio siũ cõparatiua quae
a nopistica dr̃. aut cũ duplex quaestio ẽ. siũ c̃iuncta. aut
cũ expartib diffinims. autcũe̾ antithetica.i. Quae ẽ
simplex diffinitio . R. cũ unã re̾ simplicit᷑ diffinims. ut
naufragia publicanos pertineant. Cuis dã naufragi
corps cumornam̃tis adlitę expulsum arena obrutũ est.
id publicani eruerꝰ. reis sepulchs uiolati. Hic enĩ simplicit᷑
quae st᷑ quid sit sopulchrũ uiolare.I. Quae ẽ duplexactio.
siũ comparatiua: R. cum duas res diuersas diffiniunt liti¬
gintes. D. da exẽplũ. i. Sacẜlege capite plectatur. fur
quadruplũ. de tẽplo pͥuatã pecuniã sustulit. petit᷑ ad poena̾
quasi sacrilegus. offert quadruplũ quasi fur. hic enĩ
alt̾ sachlegium dic̃. ee cõmissum. & hoc diffinit. alt̃ furtũ.
t cõparatione quaeri t᷑ quid sit ad missum. ut rũ sacri¬

Expanded text:
anasceuastica dicitur, aut cum duplex actio est sive conparativa, quae anasceuastica dicitur, aut cum duplex actio est sive conparativa, quae anthoristica dicitur, aut cum duplex quaestio est sive coniuncta, aut cum ex partibus definimus, aut cum est antithetica. Quae est simplex definitio? cum unam rem simpliciter definimus, ut: ‘naufragia ad publicanos pertineant: cuiusdam naufragae corpus cum ornamentis ad litus expulsum harena obrutum est, id publicani eruerunt; rei sunt sepulchri violati’. Hic enim simpliciter quaeritur, quid sit sepulchrum violare. Quae est duplex actio sive conparativa? cum duas res diversas definiunt litigantes. Da exemplum. ‘Sacrilegus capite plectatur, fur quadruplum solvat. De templo privatam pecuniam sustulit; petitur ad poenam quasi sacrilegus; ille offert quadruplum quasi fur’. Hic enim alter sacrilegium dicit esse commissum et hoc definit, alter furtum: ex conparatione quaeritur, quid sit admissum, utrum sacri
Abbreviated transcription (Latin):
qua id fecerit uoluntate. I. Cũde reipsa quaerit᷑ quẽ
admodũ fit . RQuando nuertuc orerac quaestioẽ: ñ de facto
aliquo id cũ quaerit᷑ analiquid fuerit. illud de quo quaestio
est. non aliquid sit factũ. Repetebat a cõmilitone suo
pecuniã tãquã creqitã. negante̾ se debere occidit. sed
et si int̾fic̃ repetunt pecuniã heredes int̃ fectoris abhere¬
dibs ꝑnegantis. Illi contra dicunt. thc enĩ non de facto quaestio
est. sed deeo anante pecunia ullasit credita.I. quae est
antihategoria. R. Mutua accus atio. idẽ. cũ aliqui se ĩuicẽ
accusant. ut uirfortis habebat nouercã. habebat in matꝰꝰ¬
monio et captiuã. ambiguis signis obiit. accusant se ĩuicẽ
uenesicii nouerca etcaptiuaa.
initius status quiẽ. R. Cũ id quod obicit᷑ non hoc eẽ conten¬
dimş .I. diffinitio qtͣ modis fit : Ru. aut cũ simplex ẽ : quae

Expanded text:
qua id fecerit voluntate. Cum de re ipsa quaeritur, quem qua id fecerit voluntate. Cum de re ipsa quaeritur, quem ad modum fit? quando περὶ τῆς οὐσίας quaestio est, non de facto aliquo, id est, cum quaeritur, an aliquid fuerit illud, de quo quaestio est, non an aliquid sit factum. ‘Repetebat a commilitone suo pecuniam tamquam creditam; negantem se debere occidit, sed et se interfecit; repetunt pecuniam heredes interfectoris ab heredibus pernegantis; illi contra dicunt’. Hic enim non de facto aliquo quaestio est, sed de eo, an ante pecunia ulla sit credita. Quae est ἀντικατηγορία? mutua accusatio, id est, cum aliqui se invicem accusant, ut: ‘Vir fortis habebat novercam, habebat in matrimonio et captivam; ambiguis signis obiit; accusant se invicem veneficii noverca et captiva’. Finitivus status qui est? cum id, quod obicitur, non hoc esse contendimus. Definitio quot modis fit? quinque: aut cum simplex est, quae
Abbreviated transcription (Latin):
inuentus ẽ pat᷑ telo filii sui occisus. reus ẽ filis parricidu.
ic enĩ defacto constat. iđ occisum eẽ patre sed ꝑsona
non constat. quaerit᷑ enĩ anafilio sit occise. I. Cum de
ꝑsona c̃stat & defacto non c̃strit quẽ cidmodũ fit. R. lu¬
xuriosum filiũ abdicauit. ab dicate medicinae studuit.
postea decũbenti patmi dedit quod diceret poculum¬
sanitatis. lat᷑ in media potione ait se uenenũ accepisse. filius
residuũ poculũ bibit. et decessit pat̾. reusẽ filius parricidii.
N ic enũ deꝑsona constat. qm̃ silius poculũ dedit. sed defacto
non constat. quale enĩ dederit utrũ ueneni ansanitatis
incertũ ẽ .I. cumde ut roq non constat quẽ ad modũ fit:
ut luxurioss patͣ non cõparuit. reus e filius parricidu
incertũ ẽ anafilio sit trucidate .I. Cũ de uoluntate quae¬
ritur quẽ ad modũ fit .R. ut luxurioss adolescens nocte

Expanded text:
inventus est pater telo filii sui occisus, reus est filius parricidii’. inventus est pater telo filii sui occisus, reus est filius parricidii’. Hic enim de facto constat, id est, occisum esse patrem, sed de persona non constat; quaeritur enim an a filio sit occisus. Cum de persona constat et de facto non constat, quem ad modum fit? ut: ‘Luxuriosum filium abdicavit pater, abdicatus medicinae studuit, postea decumbenti patri dedit poculum, quod diceret sanitatis; pater in media potione ait se venenum accepisse; filius residuum poculum bibit et decessit pater; reus est filius parricidii’. Hic enim de persona constat, quoniam filius poculum dedit, sed de facto non constat; quale enim dederit, utrum veneni an sanitatis, incertum est. Cum de utroque non constat, quem ad modum fit? ut: ‘luxuriosi pater non conparuit; reus est filius parricidincertum est an a filio sit trucidatus. Cum de voluntate quaeritur, quem ad modum fit? ut: ‘Luxuriosus adulescens nocte
Abbreviated transcription (Latin):
quae hñt statum.
iot sunt gn̾a statuũ : R. duo. Ratione. et legale .I. ꝗd
int̃ est inter rationales stat et legales. n. Quod ratio¬
nales alicuis rei uel facti hñt quaestionẽ. legales aut
legis & iuris continent disceptatione̾.
ationales status quot sunt .R. Sc̃dm hermagorã quat tuor
Coniectura. finis. qualitas. trans latio. Sedtranslationẽ
tantũdẽ legalẽ accipims. I. Curita : qm̃ nulla translatio
iđ p̃scriptio potest eẽ sine lege .I. Coniecturalis stat ꝗsẽ
Cũ ici quod abalio obicit᷑ : ab adũsario per negatur. Int̃.¬
oniectura quot modis fit :R .VI. aut cũ de facto c̃stat
et deꝑsona non cͣstat. aut cũ deꝑsona c̃stut et de facto
non constat. aut cũ de utroq non constat. aut cũ desola
uoluntate fit questio. aut cũ dere ipsa quaerit᷑. aut cũ
ẽ anti cathegoria. I. Cũ de facto constat et de ꝑsona ñ
õstat quẽ admodũ fit .N. utcũ abdicato filio quimilitabat

Expanded text:
quae habent statum. quae habent statum. Quot sunt genera statuum? duo, rationale et legale. Quid interest inter rationales status et legales? quod rationales rei alicuius vel facti habent quaestionem, legales autem legis et iuris continent disceptationem. Rationales status quot sunt? secundum Hermagoran quattuor: coniectura, finis, qualitas, translatio: sed translationem tantummodo legalem accipimus. Cur ita? quoniam nulla translatio, id est praescriptio, potest esse sine lege. Coniecturalis status qui est? cum id, quod ab alio obicitur ab adversario pernegatur. Coniectura quot modis fit? sex: aut cum de facto constat et de persona non constat, aut cum de persona constat et de facto nout cum est anticategoria. Cum de facto constat et de persona non constat, quem ad modum fit? ut: ‘cum abdicato filio, qui militabat,
Abbreviated transcription (Latin):
Quidẽ diaporeticũ R. in quodubitatio ẽ. nec quicquã c̃tra
affertur. Ut cũ duos fr̃s dissidentes armis contendent:
pat̃ cessit uulnerats ẽ. incertũ aquo. Querunt filii aqͦ
sit uulnerats. non dicentẽ accusant clem̃tie .I. qd est
mixtũ. Rqd non exiino gn̾e cõpositũ ẽ. ut hac ẽ ipsa mat̾ia
patris uulnerati. Nã et pathetica ẽ infrum congressione
& aranco pritrhun addubitationẽ patris .I. Haec gña
ꝓpt᷑ quid considerams : R. ꝓpt̃ modũ actionis. et genus
elocutionis .I. ubi eam inuenims: Rinꝑsonis & rebs. Nãsi
persona uel res miseranda sit: erit ethicoti. si insigna
atrox. partheconi. si argumͣtis appbanda : a podictihoti
sinon ꝓferenda sedcũ summa dubitatione scđm diapore¬
tikori .I. Reꝑtis gn̾ibs controuersiaꝵ quid deinde quaeritꝰ.
Stats .I. quid ẽ stats .R. quo consistit controuersia. int̾.
Quõ una cogitatione totres inuenims : R. qm̃ haec c̃sisturs

Expanded text:
Quod est diaporeticum? in quo addubitatio est nec quicquam certi Quod est diaporeticum? in quo addubitatio est nec quicquam certi adfertur, ut: ‘cum duo fratres dissidentes armis contenderent, pater intercessit; vulneratus est incertum a quo; quaerunt filii a quo sit vulneratus; non dicentem accusant dementiae’. Quod est mixtum? quod non ex uno genere compositum est, ut haec ipsa est materia patris vulnerati: nam et pathetica est in fratrum congressione, et diaporetica in addubitatione patris. Haec genera propter quid consideramus? propter modum actionis et genus elocutionis. Vbi ea invenimus? in personis et rebus: nam si persona vel res moralis sit, erit ethicon, si indigna et atrox, patheticon, si argumentis adprobanda, apodicticon, si non proferenda, sed cum summa dubitatione servanda, diaporeticon. Repertis generibus controversiarum, quid deinde quaeritur? status. Quid estm haec consistunt,
Abbreviated transcription (Latin):
Et qm̃ illa septẽ adimaginẽ statuuti ꝑt̾inent. haecuo
soranae elocutionis. li quare p̃ublica appellant᷑ siue
cõmania. R. qm̃ quodcũq fuerit exillis suꝑioribs .uii.
noces se e̾ ut ex hñ .u. aliquid inse habeat.I. quod et hic ũ
gens ł s In quo moralitts quaedã idẽ ubi mores hõum
considerant᷑. ut sunt comediae . D. da exẽplũ .M. extrib
coronauit. Contendt᷑ quẽ magis diligat . i. Quodẽ parthicu
genus.R. in quo mots ẽ animi. ẽtuis quaedã. et impetũ sm̃tis
ut sunt tragoedie. D. da exẽplũ . M. Indẽpnatos libos liceat
occidẽ. Tres filios lege indẽpnatoꝵ in conspectu matris
occidit. mat̾ eodẽ gladio se interemit. Reus ẽ quod causas
mortis p̃stiterit .I. qõẽ apoditicũ R. in quo pugna questi¬
onũ est .D. daexe̾plũ. M. seregre ꝓficiscens reliquit ap̃
amicũ certã frum̃ti m̃surã. ille in fame ciuitatis duplo
p̃cio frum̃tũ uendidit. Reuerss amics contendit delucro

Expanded text:
m illa septem ad imaginem statuum pertinent, haec vero ad formam elocutionis. Quare publica appellantur sive communia? quoniam quodcumque fuerit ex illis superioribus septem, necesse est ut ex his quinque aliquid in se habeat. Quod est ethicum genus? in quo moralitas quaedam est, id est ubi mores hominum considerantur, ut sunt comoediae. Da exemplum. ‘Meretrix t: contendunt quem magis diligat’. Quod est patheticum genus? in quo motus est animi et vis quaedam et impetus mentis, ut sunt tragoediae. Da exemplum. ‘Indemnatos liberos liceat occidere. Tres filios lege indemnatorum in conspectu matris occidit; mater eodem gladio se interemit: reus est, quod causas mortis praestiterit’. Quod est apodicticum? in quo pugna quaestionum est. Da exemplum. ‘Peregre proficiscens reliquit aput amicum certam frumenti mensuram; ille in fame civitatis duplo pretio frumentum vendidit; reversus amicus contenda de lucro’.
Abbreviated transcription (Latin):
iuuant augeams. & ut adũsis occurrams. et ut mat̾ia
cõplectaniur. et ut abex tremo principio ad narra¬
tionẽ descenss subtilit᷑ fiat. & nesint uiciosa pͥncipia.
Quot sunt uitia principioꝵ .R.uii. quae om̃i sunt ratione
uitanda. Ittͣ. Quae sunt R. uulgare. siue gn̾ale. cõmune.
cõmutabile. longũ. separatũ. trans latũ. Cont᷑ precepta.
Contrariũ ꝓhemiũ non uitiosumẽ. Contrariũ nontantũ ꝓhe¬
miũ non debet eẽ : uerũ om̃is pars orationis. I. Sunt et
alia uitia ꝓhemioꝵ. R. Stͣ ꝗbs ñ nuquã uti possumus.
sed certa cõpellente ratione. iđ cũ desiđat caus&.I. Quae

Expanded text:
iuvant augeamus, et ut adversis occurramus, et ut materiam conplectamur, et ut ab extremo principio ad narrationem descensus subtiliter fiat, et ne sint vitiosa principia. Quot sunt vitia principiorum? septem, quae omni sunt ratione vitanda. Quae sunt? vulgare sive generale, commune, commutabile, longum, separataum, translatum, contra praecepta. Contrarium prohoemium non vitiosum est? contrarium non tantum prohoemium esse non debet, verum omnis pars orationis. Sunt et alia vitia prohoemiorum? sunt, quibus nonnunquam uti possumus, sed certa compellente ratione, id est cum desiderat causa. Quae
Abbreviated transcription (Latin):
manifestũ uidebim᷑ pt̾isse .i. quod si aliꝗs locs contra
nos fuerit et non pot᷑ims uti eis cõparatione : R. Perpetua
utemur duisione in quo eciã quosdã contrarios nobis
locos latent᷑ possums pͣterire .I. Diuisio eadẽ ẽ semper
utriusq partis .R. Non semꝑ. Nã plerũq aliud expedit
parti: Si quidẽ diuisio ꝓsua utilitate formanda est.
quod status semꝑ idem ẽ utriusq partis .R. et ipse

Expanded text:
manifesto videbimur praeterisse. Quid, si aliquis locus contra manifesto videbimur praeterisse. Quid, si aliquis locus contra nos fuerit et non potuerimus uti eius conparatione? perpetua utemur divisione, in qua etiam quosdam contrarios nobis locos latenter possumus praeterire. Divisio eadem est semper utriusque partis? non semper; nam plerumque aliud alii expedit parti, si quidem divisio pro sua utilitate formanda est. Quid? status semper idem est utriusque partis? et ipse
Abbreviated transcription (Latin):
uñ nascit᷑ origo litis. & qui maiorẽ in se continet pugna
aut eũ qui ad effect pertinet iuxta epylogos trictem
Quid si pugna inuidiosa fuerit aut periculosa. R. e um
statũ in primo tractabims qui ꝑtin& ad affectus. meli
enĩ lenitis ac placatis in partẽ iudicib uel in adũsarios
concitatis moralitate quadã ł simpathia adpugnam
sine inuidia descendenius.
perpetua R. Cũ una parte om̃ibs suis locis ex plicita
quae ẽ partita : R. Cũ insingulas quiẽstiones singulas
partes partimur noncũ locis diuisionis.I. Qño couten
gñe diuisionis : R. Cũ singulae quaestiones pares sibi
sunt in cõparitione tc̃utem̃ duplici diuisione. Int̾¬
Quid si quaedã contranos fuerint quaestiones. R. Partia
itaer .s Qm̃ ibi possuns quod contranos ẽ latent᷑ omitt̾e.
Robtegere .I. quod singulis quaestiones singulas cõpa¬
ramus : & ibi aliquid p̃tꝰ miserims .R. id quod nobis obẽ

Expanded text:
unde nascitur origo litis et qui maiorem in se continet pugnam, unde nascitur origo litis et qui maiorem in se continet pugnam, ut eum, qui ad adfectus pertinet, iuxta epilogos tractemus. Quid, si pugna invidiosa fuerit aut periculosa? eum statum in primo tractabimus, qui pertinet ad adfectus; melius enim lenitis ac placatis in partem nostram iudicibus vel in adversarios concitatis moralitate quadam vel sympathia ad pugnam sine invidia descendemus. Cperpetua? cum una parte omnibus suis locis explicata estiones singulis conparamus, non cum locos divisionis. Quando quo utemur genere divisionis? cum singulae quaestiones pares sibi sunt in conparatione, tunc utemur duplici divisione. Quid, si quaedam contra nos fuerint quaestiones? partito utita? quoniam ibi possumus quod contra nos est latenter omittere vel obtegere. Quod si singulas quaestiones singulis conparamus, et ibi aliquid praetermiserimus, id quod nobis obest
Abbreviated transcription (Latin):
Credo exẽplũ. utcũ causa ẽ ꝓmilone. nã quod ib ꝓbat᷑ reli¬
insidias enĩ fecerat.I. cũ plures stats inuenes ims quȩ as
modũ eligims principalẽ . R. Primo quaerims quiscuius
in locis sit diuisionis. Nã qui alterũ inse habuerit : isest
principalis. qui uõ in locis diuisionis fuerit: alt̾ius qͣsi meq
suis idẽ in locis suis diuidetur : .t. non semꝑ sed quando is
habuerit incidentis.I. Quid ẽ incidens state R. qui
confirmat principalẽ .I. Incidens in locis suis semꝑ impli
suas sumministrat principali .l. Sineut᷑ in alt̾ius locis
fuerit quid faciens . R. quae rems quis cui seruiat. nã
qui reseruierit : iserit incidens. qui uõ dñabit᷑ iserit
principalis. I. Sineut̃ alt̃i seruierit quẽ iudicabims pͥn¬
cipalem . R. Utrũq .I. huis mõiꝰ contro ũsia quid uocatꝰ¬
Fmito uno ftatu ad aliũ ueniems. ita tam̃ ut quaerams
quẽ primo tractems. id eũ unde incip̃ quaestio. hocẽ

Expanded text:
Cedo exemplum. Vt, cum causa est pro Milone; nam quod ibi probatur, relaectura est: ‘insidias enim fecerat’. Cum plures status invenerimus, quem ad modum eligemus principalem? primo quaeremus, quis cuius in locis sit divisionis: nam qui alterum in se habuerit, is erit principalis: qui vero in locis divisionis fuerit alterius, quasi mesuis, id est locis suis dividetur? non semper, sed quando vim habuerit incidentis. Qui est incidens status? qui confirmat principalem. Incidens locis suis semper implsuas subministrat principali. Si neuter in alterius locis fuerit, quid faciemus? quaeremus, quis cui serviat: nam qui servierit, is erit incidens: qui vero dominabitur, is erit principalis. Si neuter alteri servierit, quem iudicabimus principalem? utrumque. Huiusmodi controversia, quid vocatuividemus? finito uno statu ad alium veniemus, ita tamen, ut quaeramus quem primo tractemus, id est eum, unde incipit quaestio, hoc est,