comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
alcides: ñ uoluptati sue s publice ꝓspexͤ
utilitati. Aprũ calidonie uastatorem¬
strau̾it melleager. ñ młsit aimũ uo¬
luptate: s hoste patͥam liberanit. fud̾it
auctor romani gen̾is c̾uoꝵ corꝑa non
uane uoluptatis solaciũ s sͥ ⁊ sociis qͥsi¬
uit suffragiũ uite. Oꝑa sigłoꝵ ex euẽ¬
tu ⁊ ꝓpoĩto colorant᷑. res quippe lecora
est: fi bonesta causa precesserit᷑. Quis
tñ hõmũ canu̾q ꝯstruxit exc̾citũ ut
non tam sua ꝙͣ aliena uͥtute cͥ bestiis
cdimic: Quid ni: Infelice̾ bestiolam
lepusculũ timidũ tanto fortasse p̾da¬
bitur. a paratu. Si uͦ clariore p̾da
cerno forte uł apͦ uenanciũ labor ef¬
fulserit: fit plausus intollerabilis.
exultant uenatores. capd̃ p̾de ⁊ solẽp¬
nia quedam spolia tͥhũphantib p̾fe¬
runt᷑. regẽ capado cũ ibedas. sic corni¬
cines ⁊ tibicines iudeas uictorie głiaᷤ
dedarare. Illis mestũ indicit femina

Expanded text:
Alcides, non voluptati suae, sed publicae prospexit Alcides, non voluptati suae, sed publicae prospexit utilitati. Aprum Calidoniae vastaverit Meleager, non mulsit animum voluptate, sed hoste patriam liberavit. F non vanae voluptatis solatium, sed sibi et sociis quaesivit suffragium vitae. Opera singulorum ex eventu, et proposito colorantur; res quippe decora est, si honesta causa praecesserit. Quis tamen hominum canumque construxit exercitum, ut non tam sua, quam aliena virtute, cum bestiis dimicarent? Quidni? infelicem bestiolam lepusculum timidum tanto fortasse praedabitur apparatu. Si vero clariore praeda, cervo forte vel apro, venantium labor effulserit, fit plausus intolerabilis, exsultant venatores, caput praedae et solemnia quaedam spolia triumphantibus praeferuntur, regem Cappadocum captum credas. Sic cornicines et tibicines videas victoriae gloriam declarare. Illis moestum indicit femina
Abbreviated transcription (Latin):
errore pedem sui reuocaret affectꝰ:
sub humano sensu se ĩ bestiam stupu¬
it tranfformatũ. ctruisq ꝯformis. c̃.
clomesticos canes uoce ⁊ uultu int̾et᷑
abigere: uicio pͣue ꝯsuetudinis tociꝰ
sub̃e sue dispencdio eoꝵdem morsib
patuit. Et forte deam uenatorib p̾fe¬
rũt. qr mollitie hͣc uł malicia: cdeos
suos noluerint ĩfamare. Apͥ dentib
exstittũ adonidem deffet uenꝰ. hñs
sẽꝑ c̃ uenacione uł robusta ꝯm̃ciũ.
Dñ maro cartaginis alte iocaretur
hospiciũ: amanciũ uota ꝯciliare
nesciuit .nͥ. eis ab oportunitate uenã¬
cde lapsu comitũ siluaꝵ latebͣs reserarz
Sic forte quia studiũ hoc a ꝯscĩa tͦpitu¬
dinis ocdit lucẽ. sic̃ eꝯtra legitiini amo¬
ris gaudia solẽpnes lucis sue preferũt
tedes.
uem mͥ dabis uiroꝵ illustͥum qͥ
huit uoluptati uehement inhe¬
serit: Firerit eripidem ceruam licet.
aut erimanti placarit nemora nictor

Expanded text:
errore pedem sui revocaret affectus, errore pedem sui revocaret affectus, sub humano sensu se in bestiam stupuit transformatum, cervisque conformis, cum domesticos canes, voce et vultu niteretur abigere, vitio pravae consuetudinis, totius substantiae suae dispendio, eorumdem morsibus patuit. Et forte deam venatoribus praeferunt, quia mollitie hac vel malitia deos suos voluerunt infamare. Apri dentibus exstinctum Adonidem deflet Venus, habens semper cum venatione vel robusta commercium. Dum Maro Carthaginis altae jocaretur hospitium, amantium vota conciliare nescivit; nisi eis ab opportunitate venadilapsu comitum, silvarum latebras reseraret. Sic forte quia studium hoc a conscientia turpitudinis odit lucem, sicut econtra legitimi amoris gaudia, solemnes lucis suae praeferunt taedas. Quem mihi dabis virorum illustrium, qui huic voluptati vehementer inhaeserit? Fixerit aeripedem cervam licet, aut Erymanthi Placarit nemora victor
Abbreviated transcription (Latin):
t pͥmi qͥdem thebani si fide̾ seqͣ. iii¬
mur historie eam ꝯĩcandam oĩb
ilatuerũt. Et ex qͦ suspͤta sit om̃ib.
gens feda paricidiis. incestib detestear¬
da. insignis fraude. nota ꝑiuriis. hiꝰ
a̾tͥficii. uł potꝰ maleficii in pͥmis p̾cep¬
ta ꝯgessit. q̃. post molũ ad gente̾ mol¬
lem imbellemq leuem ⁊ ĩpuclicam
frigios loquor transiitt̾et. Risert eos
athenienses ⁊ lacedeminii ppłi gra¬
uiores. Historiaꝵ gesta nat᷑e moꝵ q
mist̾ia uariis figmentoꝵ ĩ uolucͥs obtex¬
entes sic tñ ut ex cautela maloꝵ uti¬
litate̾ induc̾ent: aut ex lepore poema¬
tis uoluptatem. In auras itatp raptũ
tradũt ab aqͥla cdarcdanũ uenatorem
ad pocula. a qͥb ad illicitos ⁊ ĩnat᷑ales
tnͣsiret amplexꝰ. Elegant̾ utiq c̃ ⁊ leui¬
tas ferri possit abalite ⁊ uoluptas sobͥ¬
etatis ignara: cuitũq libidini ꝓstitui
ñ erubescit. Dux thebanꝰ uisa nudita¬
te illiꝰ quã ĩ siluis sẽꝑ coluerat. c̾ ab

Expanded text:
t primi quidem Thebani, si fidem seqmur historiae, eam communicandam omnibus statuerunt. Et ex quo suspecta sit omnibus gens foeda parricidiis, incestibus detestanda, insignis fraude, nota perjuriis, hujus artificii, vel potius malificii, in primis praecepta congessit, quae postmodum ad gentem mollem imbellemque, levem et impudicam Phrygios loquor transmitteret. Riserunt eos Athenienses et Lacaedemonii populi graviores, historiarum gesta, naturae morumque mysteria variis figmentorum involucris obtexentes; sic tamen ut ex cautela malorum utilitatem inducerent, aut ex lepore poematis voluptatem. In auras itaque raptum tradunt ab aquila Dardanium venatorem ad pocula, a quibus ad illicitos et innaturales transiret amplexus. Eleganter utique, cum et levitas ferri possit ab alite, et voluptas sobrietatis ignara cujuscunque libidini prostitui non erubescit. Dux Thebanus visa nuditate illius quam in silvis semper coluerat, cum ab
Abbreviated transcription (Latin):
egregi eun᷑głis p̾dicator. S fu̾int uiri
illustres alexandri forte .ł. cesares uena¬
tus dediti. nũcqͥd phibosopbi añ aliqͥ sa¬
pientes ĩ ppłõe Nñcqͥd socrates. plato.
aristotiles. Seneca. soranꝰ. aũ qͥ tociꝰ ñ
orbis s orb̾ euacuanit iiracła om̃iu
ĩ se ammiratione sapiẽcia ⁊ ũtute. ꝯuͣ¬

Expanded text:
egregius Evangelii praedicator. Sed fuerint viri illustres, Alexandri forte, vel Caesares, venatui dediti; nunquid philosophi, aut aliqui sapientes in populo? Nunquid Socrates, Plato, Aristoteles, Seneca, Soranus, aut qui totius non urbis, sed orbis evacuavit miracula, omnium in se admirationem sapientia et virtute
Abbreviated transcription (Latin):
data lege transi ad iluces ꝓcede ad iudices.
ppłi officia ⁊ stuctia ꝑstrutare. qͦs in serie
uet̾is instrummenti legis ex̾cuisse uenaticam:
Nempe ydumeos ⁊ ismaelitas ⁊ gentes q̃
ciet eos qͦꝵ uita ioous est. fuis euanuisse
cũ auib eosq sbita pnũciatione ad ĩfe¬
ros decendisse ꝯmemorat. Int̾oga prẽs
tuos ⁊ anũciabunt ⁊ marores tuos
⁊ dicent se nusqm scm̃ legisse uenato¬
rem. Quod si nemĩ uenatoꝵ de ꝓphica
ꝓmissione blancliris qͣ se uenatores mis¬
surũ dñs pollicet᷑. q̃ de umbꝰsis ⁊ excelsis
uenentur erones: bestialium utam no-¬
u̾is increpari. ñ ꝯmenclari uenanciũ
uanitatẽ. Nec te placidꝰ. uł heustath
martyr qͥdem insignis ꝙͦ de pia ñ tñ
canonica scͥpt᷑a uenantẽ asseris a dño

Expanded text:
data lege transi ad duces, procede ad judices, data lege transi ad duces, procede ad judices, serie Veteris Instrumenti legis exercuisse venaticam? Nempe Idumaeos, et Ismaelitas, et gentes quae ntiet eos, quorum vita jocus est. Suis evanuisse cum avibus, eosque subjecta pronuntiatione ad inferos descendisse commemorat. Interroga patres tuos, et annuntiabunt tibi, majores tuos, et dicent se nusquam sanctum legisse venatorem. Quod si nomini venatorum de prophetica promissione blandiaris, qua se venatores missurum Dominus pollicetur, qui de umbrosis et excelsis venentur erroneos, bestialium vitam noveris increpari, non commendari venantium vanitatem. Nec te Placidus, vel Eustachius martyr quidem insignis, quem de pia, non tamen canonica scriptura venantem asseris a Do
Abbreviated transcription (Latin):
cio ⁊ uili distrahẽt ⁊ iugũ sẽuitutits
h̾editarie tͣnsinisit ĩpost̾os. ut ddicioni
minoris qͥ domi degebat colla suppon̾ẽt
Fruticantib ꝑilis horrebãt manͦ. nͨ em̃
lenis ẽẽ pot̾at act̾u: siluest̾s morib. cultũq
uestis p̾ciose domi reliq̃rat: q̃ assiduo ue¬
natu uͥtutis abiecerat ĩdumentũ. Fr̃uũ
sangͥnem sciciebat. ⁊ se ab eo qm s̃ diui¬
fuisse machabeũ qͥ maiorib ocupatus:
hui uoluptatis ut credit᷑ uitã duxit exor¬
tẽ. Egregis siqͥd̃ bella gessit. fr̃ib restituit
lib̾tatem. leges erexit. cerimonias ĩ noua¬
uit. mũdauit sc̃ã. tẽpli facie̾ unde sͥ cre¬
clebat ꝓuenisse uictoriam: coronis aureiꝰ
decorauit. nlłosq illiꝰ in actꝰ surrepsit.
ꝑtẽuetulit sͥ nata uoluptas. Postremo
ꝑ salute scm fusus ĩ acie g̾manos legutimi
belli reliqͥt h̾edes ab etate pͥma cui ratõis
legem nat᷑a p̾scͥpserat ĩ spice pat̾archas.

Expanded text:
etio et vili distraheret: et jugum servitutis etio et vili distraheret: et jugum servitutis haereditariae transmisit in posteros, ut ditioni minoris, qui domi degebat, colla supponerent. Fruticantibus pilis horrebant manus, nec enim lenis esse poterat tactu, silvestris moribus, cultumque vestis pretiosae domi reliquerat, qui assiduo venatu virtutis abjecerat indumentum. Fraternum sanguinem sitiebat, et se ab eo, quem sfuisse Machabaeum, qui majoribus occupatus hujus voluptatis, ut creditur, vitam duxit exortem. Egregie siquidem bella gessit, fratribus restituit libertatem, leges erexit, caeremonias innovavit, inundavit sancta, templi faciem, unde sibi credebat provenisse victoriam, coronis aureis decoravit, nullosque illius in actus subrepsit, partemque tulit sibi nata voluptas. Postremo pro salute fratrum fusus in acie, germanos legitimi belli reliquit haeredes. Ab aetate prima cui rationis legem natura praescripserat, inspice patriarchas,
Abbreviated transcription (Latin):
piũ regni eiꝰ babilon dilatatꝰ ꝙ est ĩ
terram sẽnaar. nͥ cũ tota t̾ra ẽẽt uiuꝰ
labii eoꝵd̾e q o̾moñ: in celũ erecta est
turris babel. hñs lat̾es ꝓ lapilib bit¬
ciuꝰ signlari soliditate struct̃a oĩs edifi¬
tacõ ĩ dño ꝯualescit. At imꝑba tem̾itas
ab unitate p̾cisa ligͣꝵ succidit unitatem.
⁊ pͥma ꝯfusionem m̾uit q̃ in se quara in
qͣi nembth robustꝰ uenator coram dño.
Forte qr tante elacionis ĩ se exstitit: ut
nͨ recentis pena diluuis poss ĩsti qn in
oculis dñi suꝑbiret ⁊ obseqͥnm qd̾ ab hõie
c̃ ꝯstet qd̃ ꝯfusionẽ lignaꝵ. cdiluuiũ ante¬
cessit. Babilon qͥdem calice aureo uni¬
u̾sam carnem inebriat. ⁊ adu̾sus ierłm
que sursũ est castra ꝯsiruit ꝓtul dubio
ꝙͦ uenarion̾e ex̾cuit. ⁊ bñclictõne pat̾na
m̃uit clefraudari. In siluis collegit esu¬
riẽ. ut ĩmod̾ato estu lentitłani ꝯcupis¬
cens p̾regatiuam pͥmoge̾itoꝵ exiguo p̾¬

Expanded text:
lon, dilatatusque est in terram Sennaar, ubi cum tota terra esset unius labii, eorumdemque sermonum, in coelum erecta est turris Babel, habens lateres pro lapidibus, bitcujus singulari soliditate structa, omnis aedificatio in Domino convalescit. At improba temeritas ab unitate praecisa, linguarum succidit unitatem, et prima confusionem meruit, quae in se quam in i Nemrod robustus venator coram Domino, forte quia tantae elationis in se exstitit, ut nec recentis poena diluvii posset instrui, quin in oculis Domini superbiret, et obsequium quod ab homine cum constet quod confusionem linguarum diluvium antecessit. Babylon, quidem calice aureo universam carnem inebriat, et adversus Hierusalem, quae sursum est, castra construit procul dubio ue venationem exercuit, et benedictione paterna meruit defraudari. In silvis collegit esuriem, ut immoderato aestu lenticulam concupiscens, praerogativam primogenitorum exiguo pr
Abbreviated transcription (Latin):
genui. Holite effici aut mr̃e religioso¬
res. aut femina molliores. Quocd si
uos pietas uincit. ⁊ exetͣmini cibos meos.
ego que iam talib pasta sum: ego hiix
it̾m pascar. Post hec illi t̾riti tremen¬
tes q̃ cdiscedunt qui huic solum ex õb
fatultatib suis msere mat̾ reliquerat
cibum. Repleta est aũ confestim uni¬
u̾sa ciuitas nepharis sceleris nuncio
fuerat ad ducens. tancquam si ip̃e
ħ ꝑpetrais horrebat. Om̃s & quos
famnis nct̃ias purgebat: festinabant
magis ad mortem b̾atos clicentes eos
qͥb contingit int̾isse pͥnsqm̾ taliũ ma¬
loꝵ polluerent᷑ auditu. hec quicderi¬

Expanded text:
genui. Nolite effici aut matre religiosiogenui. Nolite effici aut matre religiosiores, aut femina molliores: quod si vos pietas vincit, et exsecramini cibos meos, ego quae jam talibus pasta sum, ego his iterum pascar. » Post haec, illi territi trementesque discedunt, qui hunc solum ex omnibus facultatibus suis miserae matri reliquerant cibum. Repleta est autem confestim universa civitas nefarii sceleris nuntio, fuerat, adducens, tanquam si ipse hoc perpetrasset, horrebat. Omnes autem, quos famis necessitas perurgebat, festinabant magis ad mortem, beatos dicentes eos quibus contigit interiisse, priusquam talium malorum polluerentur auditu. » Haec quide
Abbreviated transcription (Latin):
nĩ cui te reseruebo: Nam ⁊ si uita spa¬
ri possi: et in̾go romane seruitittis ur
nit fames. Preclones uͦ utraq granio¬
res ꝑurgent᷑. Uenigͦ ñe omi nate Estoma¬
ti cib p̃donib furor. scłis fabła. que so¬
la deerat cladib sũcdeoꝵ. Et cum hec
cdieiss: sĩmł siliũ ingulat. Eum cleĩde
igni suꝑpõntum torret. Et mediũ qͥdem
edendo consumit. mediũ uͨ reg̾uat
obtetum. Et ecce confestim p̾ciones ir¬
riũt ambuste carnis udore concepto:
mortem mimnantur. nͥ fine mora cibos qͦs
paratos senserat demonstraret. Eũ illa
equidem  partem inqͥt uobis optimã
reseruaui. Et continuo que suꝑ fuerant
nembra retexit infantis: At illos repẽ¬
te ingens horror inuasit ⁊ crucdeles qͣ¬
uis animi irriguere. uox faucib ĩnter¬
dusa est. Ila uͦ truci nultu ⁊ ip̃is ⁊̃ p
clonib truculentior: m̃s inquid hit
filiuꝰ mens est part᷑. et faciiuis meũ
est. Edite. nam ⁊ ego pͥor ꝯmedi que

Expanded text:
num, cui te reservabo Nam etsi vita speranum, cui te reservabo Nam etsi vita sperari posset et jugo Romanae servitutis urgnit fames. Praedones vero utraque vi graviores perurgent. Veni ergo nunc, o mi nate: esto matri cibus, praedonibus furor, saeculis fabula, quae sola deerat cladibus Judaeorum. » Et cum haec dixisset, simul filium jugulat. Tum deinde igni superpositum torret, et medium quippe edendo consumit, medium vero reservat obtectum. Et ecce confestim praedones irruunt, ambustae carnis nidore concepto, mortem minantur, nisi sine mora cibos, quos paratos senserant, demonstraret. Tunc illa: « Equidem partem, inquit, optimam vobis reservavi: » et continuo, quae superfuerant membra, retexit infantis. At illos repente ingens horror invasit, et crudeles quamvis animi, diriguere: vox faucibus interclusa est. Illa vero truci vultu, et ipsis etiam praedonibus truculentior: « Meus, inquit, filius est, meus est partus, et facinus meum est. Edite, nam et ego prior comedi, quae
Abbreviated transcription (Latin):
multitucdine que confluxerat
ierosolimis reꝑta: cõmuniem cum oĩt
oblidionis casum ferebat. Hiñ reliq̃s¬
quidem facultates quas domo in urbẽ
ꝯuererat tyranni ĩ uasere. Si quidd uͭ
teliquiarum ex magnis opib fuerat
quib uctum coticcianu ꝑ tenuem
duceret. irruentes ꝑ momenta pͣdo¬
num satelites iapiebant. ꝑ quib i¬
gen mulier uelucl ĩ fama iam quadã
ex inlgnacõne fatigabatur. Ita ut
int̾dum p̾cdones maledictis innecem
sui ⁊ quitiũs manig aret. Uerum cum neq
nrnaius quisquam neq inseratus eam
opmeret i si qͥial sore tibi fuiset ab
ea ꝯuesitin id ab aliis queretet ᷑ iam
i rauꝰ quem rexiendi epia fieret fa¬
mius & dlira userib ip̃is isistet at me¬
duulis ⁊ acd fuorem purgeret iam ĩ edia.
fame ⁊ ira pessimis usa consultorib cͣ
ip̃a iam armatur iuira nature. łrat
namꝙ ei sub ub̾ib ꝑuris filius hunc añ
ołos ferens iñfelicis inqͥd matͥs. Qĩfe¬
licior fili in bello fame ⁊ direpcõne p̾do¬

Expanded text:
multitudine que confluxerat Hierosolimis communem cum omnibus obsidionis casum ferebat. Huius reliquas facultates, quas de domo in urbem exerat, tyranni invasere, si quid vero reliquiarum ex magnis opibus fuerat, quibus victum quotidianum pertenuem duceret, irruentes per momenta praedonum satellites rapiebant. Pro quibus ingens mulier velut insana, jam quadam ex indignatione fatigabatur, ita ut interdum praedones maledictis in necem sui, et conviciis instigaret. Verum cum neque irritatus quisquam, neque miseratus, eam opprimeret, et si quid forte cibi fuisset ab ea quaesitum, id ab aliis quaereretur, nec jam usquam reperiendi copia fieret, fames autem dira visceribus ipsis insisteret ac medullis; et ad furorem perurgeret jam inedia, fame et ira, pessimis usa consultoribus, contra ipsa jam armatur jura naturae. Erat namque ei sub uberibus parvulus filius: hunc ante oculos ferens: « Infelicis, inquit, matris o infelicior fili, in bello, fame et direptione praedo
Abbreviated transcription (Latin):
rerũ uaticinant᷑ absconlita de speti¬
petislarios uocant qͥ in corꝑib le¬
uigatis ⁊ t̾sis ut sunt lucidi. enseᷤ.
pesues. ciachi. speculoꝵq diu̾sa gen̾a di¬
uinantes: curiosis consultacõib satif fa¬
cĩt. quam ⁊ iosepħ exercuisse aut po¬
e̾ simulasse desc̃bitur: cum frẽs argne¬
ret surripuisse cyphum ĩ qͦ ꝯsuen̾at aũ

Expanded text:
rerum vaticinantur abscondita. Specularios vocant, qui in corporibus levigatis et tersis, ut sunt lucidi enses, pelves, cyathi, speculorumque diversa genera divinantes, curiosis consultationibus satisfaciunt, quam et Joseph exercuisse, aut potius simulasse describitur, cum fratres argueret subripuisse scyphum, in quo consueverat au
Abbreviated transcription (Latin):
hicii sũt qͦs spͦs phitonicꝰ replet.
⁊ frequenci ĩ uͥginib exc̾cet᷑. ut ma¬
gis ludificet ac si inmũdissimo sp̃ut
placeat integͥtas mentis aut corpis.
ultiuoli sũt qͥ ad affectꝰ De uultiuolis.
hominũ ĩmuitandos ĩ molliori ma.¬
tia dera forte ł limo eoꝵ qͥcs pu̾tere ni¬
tuntur effigies ex pͥmũt. cuͦi illusioĩs
ĩ farina seutria u̾giliꝰ memĩit. Lim ut
hic durescit. ⁊ ħ ut cera liquescit uno
eodemq igni. sic nr̃o dapͥns amore.
Naso qͦ in libro heroidũ. deuouet ab¬
sentes. simulacraq cerea fingit. Et
miserur tennes ĩ ietur urget acus.
tificio leui dnsoluitur. si uidelic q̃ sus¬
pͣti sunt ꝯuenti ab aliqͦ cr̃men siũ.
inficientur. aut si ꝯfessi fu̾int: cogant᷑
Maginarii sunt qui ymagines qͣs
fatiunt qͣi inpossessionem p̾sidentiũ sp̃nm̃
mittũt. ut ab eis de reb dubiis doceant᷑
hos ydolatras ẽẽ sacra scͥptura ꝯuint̾.
⁊ diuine maiestatis iudicio ꝯdẽpnatos.

Expanded text:
hii sunt quos spiritus Pythonicus replet, et frequentius in virginibus exercetur, ut magis ludificet; ac si immundissimo spiritui placeat integritas mentis aut corporis. Vultivoli sunt qui ad affectus hominum immutandos, in molliori materia, cera forte vel limo, eorum quos pervertere nituntur effigies exprimunt, cujus illusionis in Pharmaceutria Virgilius meminit: Limus ut hic durescit, et haec ut cera liquescit, Uno eodemque igni, sic nostro Daphnis amore. Naso quoque in libro Heroidum: Devovet absentes, simulacraque cerea fingit, Et miserum tenues in jecur urget acus. tificio levi dissolvitur, si videlicet qui suspecti sunt conventi ab aliquo crimen suum inficientur: aut si confessi fuerint, cogantur maginarii sunt, qui imagines quas faciunt, quasi in possessionem praesidentium spirituum mittunt, ut ab eis de rebus dubiis doceantur. Hos idololatras esse sacra Scriptura convincit, et divinae majestatis judicio condemnatos.
Abbreviated transcription (Latin):
et me iustus in m̃ia ⁊ increpabit me
oleum a p̾catoris ñ inpĩguet cap̃m.
Consonat ei echitͦ dicens. falsus honce
iuuat. aut mendax infamia t̾ret. ꝙ
nͥmendosum ⁊ menclatem:

Expanded text:
 misericordia, et increpabit me, oleum autem peccatoris non impinguet caput meum. Consonat ei ethicus, dicens: Falsus honor juvat, aut mendax infamia terret Quem, nisi mendosum et mendacem
Abbreviated transcription (Latin):
u̾sus ꝯnicia satis firmͦ ac paciens extitit
peiores transeam: Domiciꝰ u̾boꝵ satis
paciens fuit in qͦ sic lusisse fert᷑ orator
lucim. Non ẽẽ mirandum qd eneam
hĩet barbam. cui os ferreũ. cor plũbeũ
ẽẽt. eo qd̃ dura clum taxat loquebat᷑.
q̃ ex iniquitatis adipe qm corde conceꝑat
ꝓcedebant. Iniqͥtas ẽi sedere cdestͥbitur
suꝑ talentum plnbi. Uespasianꝰ qͦ de
qͦ in libro scd̾̃o dum ierosolimoꝵ destł

Expanded text:
versus convitia satis firmus ac patiens exstitit, versus convitia satis firmus ac patiens exstitit, pejores transeam, Domitianus verborum satis patiens fuit, in quo sic lusisse fertur orator Lucinius. Non esse mirandum, quod aeneam haberet barbam, cui os ferreum, cor plumbeum esset, eo quod dura duntaxat loquebatur, quae ex iniquitatis adipe, quam corde conceperat, procedebant. Iniquitatis enim sedere describitur super talentum plumbi. Vespasianus quoque de quo in libro secundo, dum Hierosolym
Abbreviated transcription (Latin):
na noticia ominũ ⁊ familiaritatem itn¬
ꝑatoris .sͥ. ꝯciliauit. Auguffꝰ in pollio¬
nem scͥpserat phesc̾euinos. At ego ĩqͥd
pollio taceo. Non est leue in eum scͥbe
qui potest ꝓscb̃e. Sicut ã ñ facile concipi¬
ebat iram: ita nͨ facile aflmitcebat ad
amiticiam. ⁊ quam semel acuimserat. ꝯstan¬
tissime retinebat. Eicdem int̾ uaria dede¬
cora .a. quodam ꝓbrose obiectum est qd
ac̃ opcionem auncłi stupro meruerit.
quia eum mliꝰ arti ad misisse dict est ñ
sine iurnore ꝓstrate puditicie. Aliꝰ qͦ eid̾e
iratꝰ obiecit qd̾ solit᷑ eẽt. crura ardenti face
suburere: quo mollior surgeret pilus. S
⁊ eo timpani ⁊ ante ut ĩ pͥmo lib̃ro dixisse
me memini. uides ne inquid plebius qͥd̾a
ut cinedus orbem digito tẽꝑat. Et cũ naciͦ
ob corꝑis brenitatem ꝯuiciantis cuiusd̾a
cłis utendum ẽẽ respõdit. Tib̾ius qͦ cũ
in mułtis legat᷑ fuisse cłpabił: tamen ad¬

Expanded text:
na notitiam omnium, et familiaritatem impna notitiam omnium, et familiaritatem imperatoris sibi conciliavit. Augustus in Pollionem scripserat Fescenninos: « At ego, inquit Pollio, taceo. Non est leve in eum scribere qui potest proscribere. » Sicut autem non facile concipiebat iram, ita nec facile admittebat ad amicitiam; et quem semel admiserat, constantissime retinebat. Eidem inter varia dedecora a quodam probrose objectum est, quod adoptionem avunculi stupro meruerit, quia eum Julius arctius admisisse dictus est, non sine rumore prostratae pudicitiae. Alius quoque eidem iratus objecit, quod solitus esset crura ardenti face suburere, quo mollior surgeret pilus. Sed et eo tympanizante, ut in primo libro dixisse me memini: « Videsne, inquit plebeius quidam, ut cinaedus orbem digito temperat? » Et cum nanus ob corporis brevitatem convitiantis cujusculis utendum esse respondit. Tiberius quoque cum in multis legatur fuisse culpabilis, tamen ad
Abbreviated transcription (Latin):
Curtl eques roman᷑ deliriis affluens. cũ
macrum turdũ sũpsiss ĩ ꝯmino cesaris
ĩt̾ogauit. an mitt̾e lic̾et. Respõdit pͥnceps.
Quid in liceat: ille statim ꝑ fenestram
misit. Miles ꝑit aucupii noctuam que ce¬
saris noctes inqͥetau̾at spe ingentis pͣ¬
mis captam tulit ad cesarem. laudato:
imꝑator mille nĩmos cdari iussit. At
ille fuisus ẽ dic̾e. malo uiuat auemq
gauit in publico: ut adẽẽt. Ille p̾stantis¬
sĩmũ aduocatũ qm eleg̾at. sine mora de¬
dit. ꝯmendauit ꝙ ei litigatorem. Uet̾a¬
nͦ autem exclamauit uoce magna. At
non ego cesar ꝑiditante te bello acciaco:
uĩtariũ quesiui. s ꝓ te. sp̃e pugnaui.
decexit q inp̾ssas citat̾tes. Erubuit cesar.
rat urbem alolestentꝰ similimꝰ ceiꝰari
pcluctũq ad cesarem: int̾oganit angꝰtꝰ. dic
michi adolescens. fuit uncqmͣ mater tue
pat̾ meus sepe. Ioci itaq asꝑitate urba¬

Expanded text:
Curtius eques Romanus deliciis affluens, cum Curtius eques Romanus deliciis affluens, cum macrum turdum sumpsisset in convivio Caesaris, interrogavit an mittere liceret; respondit princeps: « Quidni liceat? » Ille statim per fenestram misit. Miles peritus aucupii, noctuam, quae Caesaris noctes inquietaverat, spe ingentis praemii captam tulit ad Caesarem. Laudato imperator mille nummos dari jussit. At ille ausus est dicere: « Malo vivat, avemque gavit in publico ut adesset: ille praestantissimum advocatum, quem elegerat, sine mora dedit, commendavitque ei litigatorem. Veteranus autem exclamavit voce magna: « At non ego, Caesar, periclitante te bello Actiaco, vicarium quaesivi, sed pro te ipse pugnavi, detexitque impressas cicatrices. » Erubuit Caesar, rat urbem adolescens simillimus Caesari, perductumque ad Caesarem interrogavit Augustus: « Dic mihi, adolescens, fuit unquam mater tua pater meus saepe. » Joci itaque asperitate urba
Abbreviated transcription (Latin):
nitħ fuiss. Nũc me reliqͥe ur̃e exc̾cent.
S augͥtꝰ fortune fauor. ⁊ romani decͦ ĩpis.
auunccł̃o iulio longe panencior extiit.
Cum eĩ antomꝰ mat̾nam eꝰs originem
despitiens. eũ affrũ gen̾e. ⁊ nat᷑a panifitũ
drẽt: ħ riclens ꝑtulit. ⁊ eundem sorore
tradita ĩ affinitatis grãm admisit. Cũ
ciam anrib. Lĩgue tatit᷑nitatẽ ĩ oixt.
accusa. quia nitħ aliua argui potest ĩ pa¬
ciencia mea. Ad ħ ñ mͦ in se seruabat patiẽti¬
enciam: s eandem aliis inlicebat. Uñ cũ
ram loquerent᷑: ita rescͥpsit. Mi tib̾i noli
nimis inlignari quẽꝙͣ ẽẽ qui de te male lo¬
quatur. Satis ẽ ẽĩ sil ħẽmꝰ. nequis nob̃
malefat̾e possit. Idem tanta comitate qͦs¬
libet ad euntes extipiebat. ut quẽdlam
ioco corripuerit. qd̾ sic sͥ libeslum porrig̾e
uereret᷑. qiͣ elefanto stipẽ. Et qͣntũ nero ad¬
ulatõnib captꝰ est: tantũ iste ab eis adu̾s
um semꝑ exhorruit. Deniq cũ eidem des

Expanded text:
il fuisset, nunc me reliquiae vestrae exercent. » Sed Augustus fortunae favor, et Romani decus imperii, avunculo suo Julio longe patientior exstitit. Cum enim Antonius maternam ejus originem despiciens, eum Afrum genere, et natura panificum diceret, hoc ridens pertulit, et eumdem sorore tradita in affinitatis gratiam admisit. Cum tiam auribus, linguae taciturnitatem indixi, accusa, quia nihil aliud argui potest in patientia mea. » Ad haec non modo in se servabat patientiam, sed eamdem aliis indicebat. Unde cumram loquerentur, ita rescripsit: « Mi Tiberi, noli nimis indignari, quemquam esse qui de te male loquatur. » Satis est enim si hoc habemus, ne quis nobis malefacere possit. Idem tanta comitate quoslibet se adeuntes excipiebat, ut quemdam Romanum joco corripuerit, quod sic sibi libellum porrigere vereretur, quasi elephanto stipem. Et quantum Nero adulationibus captus est, tantum iste ab eis aversus ium, semper exhorruit. Denique cum eidem desc
Abbreviated transcription (Latin):
neq aspũ sustm̃e. qm̃ si id ex leuitate
ꝓcesfit: ꝯtẽpnendum est. si ab insania:
miseracõne dignissimũ. si ex iniuria:
remittendum. Uñ integris omnib. ħ
ad nrãm scienciam referatur. ut ex ꝑso¬
nis hominũ dicta pensemns. ⁊ utrum pͥt̾¬
mitti an exquiri debeant censeamꝰ. Ex q̃b
colligitur dictis hõmũ non moueri eũ
qui aut uirtutis amator est: ant iuris ꝯfti¬
tucioni obtemꝑans. Omne uafer uitium
ridenti flaccꝰ amico tangit. ⁊ ad missus
cirtum p̾coedia ludit. familiare siquid̾e
sapienti est ut magno placet augͣstĩo po¬
ciis a qͣlibet rep̃bñdi. quam sũ ab ertante
siue ab acdulante laucari. Nullus¬
⁊ enim rep̾hñsor formidandus est. a¬
matori u̾itatis. Et em̃ aut̃ inimitꝰ rep̾

Expanded text:
neque asperum sustinere, quoniam si ex levitate neque asperum sustinere, quoniam si ex levitate processit, contemnendum est; si ab insania, miseratione dignissimum, si ex injuria, remittendum. Unde integris omnibus hoc ad nostram scientiam referatur, ut ex personis hominum dicta pensemus, et utrum praetermitti, an exquiri debeant censeamus. Ex quibus colligitur, dictis hominum non moveri eum, qui aut virtutis amator est, aut juris constitutioni obtemperans. Omne vafer vitium ridendi Flaccus amico. Tangit, et admissus circum praecordia ludit. Familiare siquidem sapienti est, ut magno placet Augustino, potius a quolibet reprehendi, quam sive ab errante, sive ab adulante laudari. Nullus enim reprehensor formidandus est amatori veritatis. Etenim aut inimicus rep
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ eascem stilo p̾acuto ꝯfig̾e. ut cuiclam ĩtõ¬
ganti ne quis iut᷑ ẽẽt cũ cesare: non ab¬
surde sͥ responsum sit a metello. Ne mus¬
cam quid̃. O.d̾ lic impiissimo pͥncipi ĩno¬
tuerit: dissimulare maluit. quam puni¬
re. S cur patiencie exempla ꝓpono. cum
omnb liqueat nitħ firmũ ẽẽ ⁊ stabile.
qd̾ leui flat᷑ aura ꝯcutiturͦ Quis uirũ
fortem credat qm u̾boꝵ mouet ĩpulsꝰ.
⁊ ei quietem extutit. ⁊ u̾tutum ꝯpage
dirupta ipꝰi anime. sangͥnem elicit: Uñ¬
⁊ in publico iure statutum est. ne ꝓ u̾bis
friuoł quisquam seu̾itate penaꝵ inurat᷑
Ait em̃ imꝑator diuoꝵ. theodosii. archa¬
dii. ⁊ honorii. statuta ꝯfirmans. Siqͥs
modestie nesci. ⁊ pudoris ignarꝰ. imꝑbo
petulanti q maledicto nõia ña credi¬
derit lascescenda. ac temulencia tͣbulẽtꝰ
obtrectator temꝑum fuerit: eum pene
nolumꝰ subiugari eq durum aliqͥd

Expanded text:
et easdem stylo praeacuto configere; ut cuidam interroet easdem stylo praeacuto configere; ut cuidam interroganti, ne quis intus esset cum Caesare, non absurde sibi responsum sit a Metello: « Nec musca quidem. » Quod licet impiissimo principi innotuerit, dissimulare maluit quam punire. Sed cur patientiae exempla propono, cum omnibus liqueat nihil firmum esse et stabile, quod levi flatus aura concutitur? Quis virum fortem credat, quem verborum movet impulsus, et ei quietem excutit, et virtutum compage dirupta, ipsius animae sanguinem elicit? Unde et publico jure statutum est, ne pro verbis frivolis, quisquam severitate poenarum inuratur. Ait enim imperator, divorum Theodosii, Arcadii, et Honorii statuta confirmans: Si quis modestiae nescius, et pudoris ignarus, improbo petulantique maledicto, nomina nostra crediderit lacessenda, ac temulentia turbulentus obtrectator temporum fuerit, eum poenae nolumus subjugari, neque durum aliquid,
Abbreviated transcription (Latin):
Pum lectica u̾eh̾etur: suspexisse dicitur
celum multũꝙ ꝯquestꝰ est. eripi sͥ uitam
in menti. Neq eĩ extare ullum factum
sium qd̃ dͥ penitencdum ẽẽt: excepto uno
clum tarat. Io quale fu̾it: neq ip̃e
tinic pdidit. neq cuiqm notum fuit. Qͥd
de paciencia hi loquat. cui tanta benig¬
nitas erat. ut sua iniuria dũ a ꝯtunbe
abstm̾et: iux crederet qm̃quam posse
mou̾i. Eante siquilem ciuilitatis ⁊ hña¬
nitatis ĩ imꝑio fuit: ut õib ꝓclesse nłłu
ꝙ pimire stuluerit. ꝯuictos ꝯuiraci¬
onis qͣ se cdurasit illesos ⁊ ĩ pstinam fami¬
liaritatem admisit. S ⁊ domicianꝰ qui
granissimam theomachiam exsercuit p̃
ud hẽbat uirile. nͥ nomen imꝑii. Ut tñ
ignauiam mentis. ⁊ muerciam corꝑis. sb̃
p̃textu pͥncipat᷑ occuleret: cotidie sͥ secre¬
tum horaꝵ spacium uendicabat. N qͥcgͣ
int̾dum fac̾e̾ consueu̾at. nͥ captare muscas

Expanded text:
cum lectica veheretur, suspexisse dicitur cum lectica veheretur, suspexisse dicitur coelum, multumque conquestus est, eripi sibi vitam immerenti. Neque enim exstare ullum factum suum, quod sibi poenitendum esset excepto uno duntaxat. Id quale fuerit, nec ipse tunc prodidit, neque cuiquam notum fuit. Quid de patientia hujus loquar, cujus tanta benignitas erat, ut sua injuria, dum a concivibus abstineret, vix crederet quemquam posse moveri. Tantae siquidem civilitatis et humanitatis in imperio fuit, ut omnibus prodesse, nu punire studuerit; convictos conjurationis contra se dimisit illaesos, et in pristinam familiaritatem admisit. Sed et Domitianus, quia gravissimam Theomachiam exercuit postud habebat virile, nisi nomen imperii. Ut tamen ignaviam mentis, et inertiam corporis, sub praetextu principatus occuleret, quotidie sibi secretum horarum spatium vindicabat, nec quidquam interdum facere consueverat, nisi captare muscas,
Abbreviated transcription (Latin):
moꝵ ꝯuicia pacient̾ tulit. adeo ut fñ
pilum posse mutare non animum eo qd̃ na¬
tura cupidissimꝰ eẽt pecunie. uͨ auariciam
minueret ꝓcessus etatis: resp̃odisse clicat᷑.
Huiusmocsi hõib debem᷑ risum: nob̾ carfͤ¬
cionem. set penam criminosis. Nã de fi
lio eius tito quicd dicam qui pat̾s auari¬
ciam tanta liberalitate purgauit: ut
amor ⁊ dilicie hũani gen̾is ab̃ om̃ib di¬
cetur constantissime tenens in morib
ne xͥ postulandi gr̃a ad se accedentem
gantib domesticis cur plura pollic̾et᷑ ꝙͣ
a sermone pͥncipis tͥstem clis ced̾e. Idem
ꝙͦ iecudat᷑ suꝑ cenam: qd̾ nicħ tota cdie
cuiqua p̾stitiss: dolens ⁊ gemens clixit.
Q amici: hunc cdiem ꝑdicli. Quem inui¬
ta offenderit. a ierosolimoꝵ reu̾sus excidio:
non dum legi. Et forte illum uincdicem ĩno¬
cencie ⁊ crucifixi redẽptoris elegit dñs. qui
ppłm excetatum incolumi conscia ñ mͦ ĩno
⁊ enim horam qua moriendum erat:

Expanded text:
onvicia patienter tulit; adeo ut senejus: « Vulpem pilum posse mutare non animum, eo quod natura cupidissimus esset pecuniae, nec avaritiam minueret processus aetatis, » respondisse dicatur: « Hujusmodi hominibus debemus risum, nobis correctionem, sed poenam criminosis. » Nam de Tito filio ejus quid dicam? qui patris avaritiam tanta liberalitate purgavit, ut amor et deliciae humani generis ab omnibus diceretur, constantissime tenens in moribus, ne quem postulandi gratia ad se accedentem, gantibus domesticis, cur plura polliceretur, quam a sermone principis tristem discedere. » Idemd nihil tota die cuiquam praestitisset dolens et gemens dixit: « O amici, hunc diem perdidi. » Quem in vita offenderit, ab Hierosolymorum reversus excidio, nondum legi: et forte illum vindicem innocentiae, et crucifixi Redemptoris, elegit Dominus, qui populum excaecatum incolumi conscientia non modetenim horam, qua moriendum erat,
Abbreviated transcription (Latin):
biłꝰ auaricia: furem fatit Si fortuna mã.¬
suesceret: fierem forte melior. At tu qͥfor¬
tunatior. nequior eris. Miratꝰ alexander
ꝯstantiam hõis eũ m̾ito arguentis: exꝑ¬
iar iqͥd au fut᷑us tis melior. fortunã ꝙ mu¬
tabo. ut ñ ei amͦ qd deliq̃ris: s tius morib
ast̾batur. Cũ itac inssit a scbi milicie. ut

Expanded text:
bilis avaritia, furem facit. Si fortuna manbilis avaritia, furem facit. Si fortuna mansuesceret, fierem forte melior. At tu quo fortunatior, eo nequior eris. » Miratus Alexander constantiam hominis eum merito arguentis: « Experiar, inquit, an futurus sis melior, fortunamque mutabo, ut non ei a modo quod deliqueris, sed tuis moribus ascribatur. » Eum itaque jussit conscribi mil
Abbreviated transcription (Latin):
dre. Ei antigonͣ pedagogꝰ citharam
fregit. Abiecit ꝙ dicens. Etati tue iam
regnare ꝯuenit. Pudeatq incorꝑe reg¬
ni uoluptatem luxurie dominari. Qõ
⁊ ille pacientissime tulit. licet plerũq
inpacientissimꝰ fu̾it: ⁊ prẽm sicͤ u̾tute. ita
uitiis suꝑaret. Eidem qͦ elegant ⁊ uere
comp̾hñs ꝑirata scͥbitur respondisse. Cũ
alexander ĩ trogaret quid ei uid̾etur. quod
inare hr̃et infestum: ille lib̾a ꝯtumatia.
qd̾ t̾ inquid ut tu orbem t̾raꝵ S q id ego
uno nauigio facio: lat᷑ uocor. ꝙ tu magna
dasse diteris imꝑator. Si solus ⁊ captꝰ sit
alexander. lat᷑ erit. Si ad nutũ dionidi ꝑꝑ.
samulent᷑: erit diomides imꝑator. Nam
imꝓbius. qui iusticiem abiectꝰ deserit. qͥ¬
inanisestiꝰ inpugnat leges. Quas eĩ ego
fugio: tu ꝑsequeris. ego ut cump uen̾or: tu
contẽpuis. Me fortime iniqͥtas ⁊ rei fermi.¬
liaris angꝰtia te fastꝰ intollerabił. ⁊ ĩ exp̃łe¬

Expanded text:
dro? Ei Antigonus paedagogus citharam dro? Ei Antigonus paedagogus citharam fregit, abjecitque dicens: « Aetati tuae jam regnare convenit, pudeatque in corpore regni voluptatem luxuriae dominari. » Quod et ille patientissime tulit, licet plerumque impatientissimus fuerit, et patrem sicut virtute, ita vitiis superaret. Eidem quoque eleganter et vere comprehensus pirata scribitur respondisse. Cum enim Alexander interrogaret, quid ei videretur quod mare haberet infestum, ille libera contumacia, « Quid tibi, inquit, ut tu orbem terrarum? Sed quia id ego uno navigio facio, latro vocor; quia tu magna classe, diceris imperator. Si solus, et captus sit Alexander, latro erit. Si ad nutum Dionidi populi famulentur, erit Dionides imperator. Nam improbius, qui justitiam abjectius deserit, qui manifestius impugnat leges. Quas enim ego fugio, tu persequeris, ego utcunque veneror, tu contemnis. Me fortunae iniquitas, et rei familiaris angustia, te fastus intolerabilis et inexple
Abbreviated transcription (Latin):
S ⁊ mͥ maledic̾e curet: ñ cũro. q auclitͦ.
lĩgua debet ẽẽ robustior. cum singłis
hominib lingue sint sigłe. s aures bine.
Aliqͣten tñ curo quia eo ip̃o me fatetur
ẽẽ suꝑiorem. qm̃ suꝑioris ꝑsone usus est:
detitõnib sb̃iacere. inferrioris inferre. Gau¬
derem itaq nͥ urgente hũanitate: homi¬
ni ꝯpaterer infelici. Item. Titꝰ tacꝰ male¬
ditenti s̃ metello. facile inqͥd ẽ ĩ me tlic̾e:
cũ nͨ sim respõsur᷑. Quid senefon cꝰ Gũ
inqui cuidam maledic̾e didicisti. ⁊ ego
indicat. mala lingua qũe carpit. Qͥd
plato: Toc philosophie robur. ꝑacien¬
cia ẽ. Cũ ⁊ socrates ñ mͦ u̾bo neget sa¬
pientem posse offencdi: s aclu̾sus omẽm
fortinã robore uͥtuns sue man̾e ĩmobi¬
lem. Et ne philosophis soł. pacienciam
lic platuisse creilas: ip̃oꝵ imꝑatoꝵ ad
eam publicanlam exempla ꝯturrũt.
In gretia qͥs maior. aut clarior alexan¬

Expanded text:
Sed et si mihi maledicere curet, non curo, quia auditus Sed et si mihi maledicere curet, non curo, quia auditus lingua debet esse robustior, cum singulis hominibus linguae sint singulae, sed aures binae. Aliquatenus tamen curo, quia eo ipso me fatetur esse superiorem, quoniam superioris personae usus est detractionibus subjacere, inferioris inferre. Gauderem itaque, nisi urgente humanitate compaterer infelici. » Item T. Tatius maledicenti sibi Metello: « Facile, inquit, est in me dicere, cum nec sim responsurus. » Quid Xenophon? « Tu, inquit cuidam, maledicere didicisti, et ego, indicat mala lingua quem carpit. » Quid Plato? totius philosophiae robur, patientia est. Cum et Socrates non modo verbo neget sapientem posse offendi, sed adversus omnem fortunam robore virtutis suae manere immobilem. Et ne philosophis solis patientiam sic placuisse credas, ipsorum imperatorum ad eam publicandam exempla concurrunt. In Graecia quis major, aut clarior Alexan
Abbreviated transcription (Latin):
uenire. ⁊ eis fallacie ꝑ are insidias graui
oris cłpe est: eo qd abbis uisibiliũ deoꝵ fa¬
b̾ca sustentatur ⁊ regit᷑. ⁊ honore aut ꝯtẽp¬
tum. qui istis exibetur: illi remun̾ant. Si
sapis gͦ augͣte: in deoꝵ hostes insurgas. ⁊ te
torem: si deceptores istos ext̾minau̾is exte
Afeo quidem: ut siquis populariñ mo¬
destie ꝯscius asentacionis ⁊ icuriutatis
uitio credidit temꝑandũ: hostis feliciũi cen¬
seatur aut ĩuidus. Coꝵ siquitlem aures ten̾e
sũt ⁊ iam obsurtluerũt u̾o. ⁊ lĩguam seu̾ioẽ
siue offensione gͣuissima ñ admittũt. Inqͦ
ꝑfpicuũ ẽ. cum sine patiencia. aut nlłłu. aut
raꝵ ẽẽ opꝰ uͥtutis. u̾bis docuerint ⁊ exẽplis
Mnde ⁊ aristippꝰ a maledicente discedens :
dixisse legit᷑. Ut tu ligue tue: sic ego me¬
aꝵ auriũ dñs sum. Antitanes qͦ cuiclam
hilli qui inse qd̃ ille culpat angnoscit

Expanded text:
venire, et eis venire, et eis oris culpae est, eo quod ab his visibilium deorum fabrica sustentatur et regitur, et bonorem aut contemptum qui istis exhibetur, illi remunerant. Si sapis ergo, Auguste, in deorum hostes insurges, et tetorem, si deceptores istos exterminaveris, exAdeo quidem, ut si quis popularium modestiae conscius, assentationis et scurrilitatis vitio crediderit temperandum, hostes felicium censeatur aut invidus. Eorum siquidem aures tenerae sunt, et jam obsurduerunt vero, et linguam severiorem sine offensione gravissima non admittunt. In quo perspicuum est, cum sine patientia aut nullum, aut rarum esse opus virtutis verbis docuerint, et exemplis. Unde et Aristippus a maledicente se discedens, dixisse legitur: « Ut tu linguae tuae, sic et ego mearum aurium dominus sum. » Antitanes quoque cuidam  inquit, sed illi qui in se, quod ille culpat, agnoscit.
Abbreviated transcription (Latin):
et ut wlgari ꝓ u̾bio dicit᷑: deus ille
p̃cet̾is colenclus crectitur. qui sb̃ueĩt
ħ qd̾ expetunt faciant. Egregie quilem
cetilius balbus imꝑator inquitl auguste tũ
in młtis. tum ĩ eo maxime elucet pͣdencia
tua: qd̃ isti ñ dũ te om̃ino insanũ redide¬
runt. qui ut tͥ applaudant: ñ mͦ cliis. s
minuũt reu̾entiam. qͦs parificant tibi. Ee
arguunt insipiencie. dum ꝯditionis tue
repugnante nat᷑a te parem numinib
runt popłm. cui mortales cleos ꝓ inmortalib
ꝑsuacient c̃ẽ colendos. Sanc ĩ eo aliqͥd diuimũ
E mẽe monstrabis. si omnes istos qui eliui¬
nitati tue fraudulent̾ applauctunt. rapife¬
teris ad tormenta. Quis eĩ d̾oꝵ ei ꝑcat a qͦ
se deceptum iri intłłigit: Quis ñ irruat ĩ
eum. qui aureos iouis oculos eruit. aut ar¬
gento gemisꝙ sb̃latis uestã nititur exceta.¬
re: Quis de martis capite ad amantinũ
lumen inpune tem̾ariis esfodit ungͥb̃
Nempe deos luisibiles ⁊ inmortales cucũ¬

Expanded text:
 ut vulgari proverbio dicitur: « Deus ille prae caeteris colendus creditur, qui subvenit  hoc quod expetunt faciant. Egregie quidem Caecilius Balbus: « Imperator, inquit, Auguste, tum in multis, tum in eo maxime elucet prudentia tua, quod isti nondum te omnino insanum reddiderunt, qui ut tibi applaudant, non modo diis, sed minuunt reverentiam, quo parificant tibi. Te arguunt insipientiae, dum conditionis tuae repugnante natura, te parem numinibusrunt populum, cui mortales deos pro immortalibus persuadent esse colendos. Sane in eo aliquid divinum tibi inesse monstrabis, si omnes istos, qui divinitati tuae fraudulenter applaudunt, rapi feceris ad tormenta. Quis enim deorum ei parcat, a quo se deceptum iri intelligit? Quis non irruat in eum, qui aureos Jovis oculos eruit, aut argento gemmisque sublatis Vestam nititur excaecare? Quis de Martis capite adamantinum lumen impune temerariis effodit unguibus? Nempe deos invisibiles, et immortales circum
Abbreviated transcription (Latin):
ĩuita. rem ut fat̾et senaiꝰ aucdoritate
densiciass ut ei uidebat᷑ i iustam: autr
inqͥo saciab̾is margarttis. At ħ forte. aut
aliena uidebunt᷑. ⁊ q̃ uiri fortis amimꝰ
honestiꝰ dissimularet. Uerum ⁊ famo¬
si libelli de eo sc̃pti sũt. ⁊ iocłaria crͣis¬
na ĩ eum publice diuulgant. ut est ills
militum intͥhũpħho calligo celebratũ.
Gallias cesar sbegit. Nichomedes cesarẽ.
Nichomedes ĩ tͥhũphat: qui subegit cesa¬
rem. Eoq nichomecles Rex bithinie. cesa¬
rem ferebatur stupͣ sbegisse in ult̾iorem fe¬
miliaritatem dũ iunior eẽt admissũ. fati¬
litatem qͦ cesaris ĩ aslegando senatu cicero
nimis acͥt̾ ⁊ pelam irrisit. Nam t̃ ab hosꝑi¬
te suo .p. mallio rogaret᷑. ut pͥuigno suo

Expanded text:
et senatus auctoritate denuntiasset, ut ei videbatur injustam: « Ante, inquit, satiaberis margaritis. » At haec forte aut aliena videbuntur, et quae viri fortis animus honestius dissimularet. Verum et famosi libelli de eo scripti sunt, et jocularia carmina in eum publice divulgata, ut est illud militum in triumpho Gallico celebratum: Gallias Caesar subegit, Nicomedes Caesarem, Nicomedes non triumphat qui subegit Caesarem. Eo quod Nicomedes rex Bithyniae Caesarem ferebatur stupro subegisse, in ulteriorem familiaritatem dum junior esset admissum. Facilitatem quoque Caesaris in augendo senatu Gicero nimis acriter et palam irrisit. Nam cum ab hoste suo P. Mallio rogaretur ut decurionatum
Abbreviated transcription (Latin):
c̃itam ad pugne cͥtamen ꝓuocaret: respõ¬
ciit. Si cupulus mortis eẽm me uitam laq̃¬
oposse finisle. ⁊ sapientem ñ tam pug¬
nam. qũa uictoriam querere. Primꝰ ro-¬
manoꝵ impator iuliuscesar qmͣ paci¬
entissime młta sustinuit. Cũ eĩ caluiti¬
um ĩ dislime ferret. ⁊ deficientem capil¬
lum a c̾uice ꝯuocaret ad frontẽ: ab ina¬
to milite ei dictũ ẽ. Fatiliꝰ ẽ cesar te cal¬
ui n eł. inͣ me in excͥcitu romano qͥ¬
quam egisse. ł acturum ẽẽ timidius. Idẽ
lato dauo uiq ad manꝰ fimbato utẽs.
laxl cingẽbatur. Uñ scilla oꝑtimates
sepͣi ad monẽs dicebat. ut puerũ ma¬
le p̾cinctum cauerent. Pret̾ea margari¬
tarum cupidissimꝰ erat. qͣt podꝰ eaꝵ ĩts¬

Expanded text:
quidam ad pugnae certamen provocaret, respondit, si cupidus mortis esset, se vitam laqueo posse finisse, et sapientem non tam pugnam quam victoriam quaerere. Primus Romanorum imperator Julius Caesar quam patientissime multa sustinuit. Cum enim calvitium iniquissime ferret, et deficientem capillum a cervice convocaret ad frontem, ab irato milite ei dictum est; « Facilius est, Caesar, te calvum non esse, quam me in exercitu Romano quidquam egisse, vel acturum esse timidius. » Idem lato clavo usque ad manus fimbriato utens, laxius cingebatur. Unde Sylla, optimates saepius admonens, dicebat, ut puerum male praecinctum caverent. Praeterea margaritarum cupidissimus erat, quas, pondus earum int
Abbreviated transcription (Latin):
pline usus ĩa  ĩ desue. tudi¬
lent abiit. aut ex incł ulgentia lõge
securitatis: aut irrnente molliente
⁊ uiroꝵ animos frangente luxuria au
ignania iuuentutis. ⁊ mertia dlucum
tẽpis nr̃i. Quem eĩ inuenies qui stre¬
nue coc̾e possit qd̾̃ ip̃e non diclicit. e¬
Nũt patrm᷑ longe patil mala. seuior
armis luxuria intubuit uictum q
ulciscitur orbem.

Expanded text:
plinae usus in desuetudinem abiit, aut ex indulgentia longae securitatis, aut irruente mollitie, et virorum animos frangente luxuria, aut ignavia juventutis, et inertia ducum temporis nostri. Quem enim invenies qui strenue docere possit quod ipse non didicit? Nunc patimur longae pacis mala, saevior armis Luxuria incubuit, victumque ulciscitur orbem.
Abbreviated transcription (Latin):
spumam. ruboremq feruesco. neq pudẽ¬
cda clito. aut penitenda. neq ommĩ no
trepido ira aut gestio. ħ om̃ia quippe
si nescis signa iraꝵ e̾e̾ solent. Et simul
acl eũ qui cecdebat ꝯu̾sus. ĩt̾im inquit
dũ ego atq ħ disputam᷑: tu ħ age. ⁊
sine iracundia mea retuncde s̃uilem
ꝯtumatiã. ⁊ iniquum penit̾e doceas e
quam iurgare. Sic plutartꝰ. In qͦ non¬
nithil erudicionis relictũ ẽ. omnb qͥ
in sullimitate sunt.

Expanded text:
spumam ruboremque fervesco, neque pudespumam ruboremque fervesco, neque pudenda dico aut poenitenda, neque omnino trepido ira aut gestio. Haec omnia quippe, si nescis, signa irarum esse solent. » Et simul ad eum qui caedebat conversus: « Interim, inquit, dum ego atque hic disputamus, tu hoc age; et sine iracundia mea retunde servilem contumaciam, et iniquum poenitere doceas magis quam jurgare. » Sic Plutarchus. In quo nonnihil eruditionis relictum est omnibus, qui in sublimitate sunt.
Abbreviated transcription (Latin):
am ei tunicam cdetͣhi. cediq iuberet
plutartꝰ. Loro ceꝑat u̾berari duriiscłe
cum tñ infitiaret ur cłꝑam clicens
se nithil egisse mali. nichil sceleris
adinisisse: obloquebatur se multis
clem̾uisse obsequiis ut uapularet.
Postremo cum nͥ ꝑfic̾et uociferari
cepit. ⁊ int̾ uapulandũ tã ñ q̃rimo¬
hr̃e plutartum ut philosophũ dec̾
irasci turpe eẽ. ei p̃sertim: qui de ma¬
rimum scͥpserat de pacientia:. Adi¬
ciebat ẽẽ ꝓbrosum. ꝙ doctrinam sũa
morib ĩ pũgnabat. eo qd̾ a mentiᷤᷤ
integͥtate ꝓlapsꝰ effusus. ⁊ ꝓuolutꝰ
ĩ iram. płrimis plagis mulctaret
moxium. Ad ħ plutartꝰ. lente qͥdẽ
qd̃ uapulas. tͥ irasci uideor: Et ne
ira mea. si a me debitũ recipisͤ Ex
uultu ne meo. an ex uoce. an ex co¬
lore. an⁊̃ ex u̾bis ira me corruptũ
intlłgis aut correptũ: Michi qͥdẽ
neque ocłi opinor truces sunt: neq os
turbidum. neq mmnanit clamo. neq ĩ

Expanded text:
am, ei tunicam detrahi, caedique juberet am, ei tunicam detrahi, caedique juberet Plutarchus. Loro coeperat verberari duriuscule, cum tamen inficiaretur culpam, dicens se nihil egisse mali, nihil sceleris admisisse, et obloquebatur se multis demeruisse obsequiis ut vapularet. Postremo cum non proficeret, vociferari coepit, et inter vapulandum jam non querimosse Plutarchum, ut philosophum deceret; irasci turpe esse: rrimum scripserat de patientia. Adjiciebat esse probrosum, quod doctrinam suam moribus impugnabat, eo quod a mentis integritate prolapsus, effusus et provolutus in iram, pluribus plagis mulctaret innoxium. Ad haec Plutarchus, lente quidem quod vapulas tibi irasci videor? Estne ira mea si a me debitum recipis? Ex vultune meo, an ex voce, an ex colore, an etiam ex verbis, ira me corruptum intelligis aut correptum? Mihi quidem neque oculi opinor truces sunt, neque os turbidum, neque inaniter clamo, neque in