comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ pauor ꝑ cotã egiptũ cunctos monachos inuasit:
ut unũ solidũ dimisisse gͣndis ap̃ eos sit cͥminis.
nulla c̃tinentia nulla oꝑis magnitudine. flã¬
mã pot̾at carnis extinguere. Cũq ad patrem¬
ut uirgiis atq conuitiis in sectaret᷑ ad olescentem.
pꝰ irrogatã in iuriã. pͥmꝰ uenisset ad querimoniaᷤ.
quebant᷑: qͥ contumeliã adolescenti fecerat. Acille
cepit flere contͣ mendatium. Cotidie genitus.
cotidie laeͥmȩ fluebant. Sedebat solus qr amari¬
tudine repletus erat. omĩq auxilio destitutus.
ad iħu pedes iacebat. Quid multaꝰ ita totꝰ annus
ductus :. Quo expleco: int̾rogatus ad olescens
suꝑ cogitationibꝰ pͥstinis. an ad huc molestie a¬
liquit sustineret. Respondens dix̃. Pat̾ uiuere
michi non licet. Quẽ ad modũ fornicari libet
ita gͦ ꝑ hanc artẽ spͣitali patre procurante: ad¬
olescens suꝑata libidine saluatus est. E¬

Expanded text:
et pavor per totam Aegyptum cunctos monachos invasit, et pavor per totam Aegyptum cunctos monachos invasit, ut unum solidum dimisisse, grandis apud eos sit criminis. 220. nulla continentia, nulla operis magnitudine flammam poterat carnis extinguere. Hunc pericut jurgiis atque conviciis insectaretur adolescentem, et post irrogatam injuriam primus veniret ad querimoniam. quebantur, qui contumeliam adolescenti fecerat. At ille coepit flere contra mendacium: quotidie gemitus, quotidie lacrymae fluebant; sedebat solus, quia amaritudine repletus erat, omnique auxilio destitutus ad Jesu pedes jacebat. Quid multa? ita totus annus deductus est: quo expleto, interrogatus adolescens super cogitationibus pristinis, an si adhuc molestiae aliquid sustineret, respondens dixit: Pater, vivere mihi non licet, quemadmodum fornicari libet? Ita ergo spiritali Patre procurante adolescens superata libidine salvatus est.
Abbreviated transcription (Latin):
sermocinationes qͦs de sc̃is uoluminibꝰ habebant: cñ
antoniꝰ eiꝰ ãmiraret᷑ ingeniũ. ⁊ acum̃ animi collauda¬
ret. sciscitans ait ad eũ. Nũ tristis es. qđ ocłis carneis
cit᷑ fat̾e̾t᷑. Cui antoniꝰ ait. Miror prudentẽ uirũ eiꝰ rei
dolere dãpno. quã formicȩ ⁊ muscȩ ⁊ culices habeant.
side in qͦs festuca peccati ñ possit incide: ꝗ̃ illos qui
solo uisu ꝑ c̃cupiscentiã possunt hominẽ in int̾itum
auarior. ⁊ nesciens triginta argenteis dñm iħm
uenundatũ. centũ sulidos qͦslina texendo college.¬
sis cellulis habitabant: quid facto opꝰ ẽẽt. Alii pau¬
ꝑibꝰ distribuendos c̃ẽ dicebant. alii dandos eccłie
ñ nulli parentibꝰ eiꝰ remittendõ. Machariꝰ uero
& pambꝰ ⁊ isidorus. ⁊ cęt̾ĩ seniores patres: scdo i
eis loquente sp̃u. decreuer̃ infodiendos ẽẽ cͣ dño
suo dicentes. Pecuma tua tecũ sit inꝑditione.
Nȩc hoc crudelit̾ qͥsquã factũ putet: tantũ t̾ror

Expanded text:
sermocinationes quas de sanctis Voluminibus habebant, cum Antonius miraretur ingenium ejus, et acumen animi collaudaret, sciscitans, ait ad eum: Non tristis es quod oculis carneis citer fateretur. Cui Antonius ait: Miror prudentem virum ejus rei dolere damnum, quam formicae, et muscae, et culices habent; eccati festuca non possit incidere, quam illos qui solo visu per concupiscentiam possunt hominem in interitum avarior, et nesciens triginta argenteis Dominum Jesum venditum, centum solidos, quos lina texendo collegesis cellulis habitabant quid facto opus esset. Alii pauperibus distribuendos esse censebant, alii dandos ecclesiae, nonnulli parentibus ejus remittendos. Macarius vero, et Pambo, et Isidorus, et caeteri seniores Patres, sancto in eis loquente Spiritu, decreverunt infodiendos esse cum domino suo, dicentes: Pecunia tua tecum sit in perditionem . Sed ne hoc crudeliter quisquam putet factum, tantus terror
Abbreviated transcription (Latin):
uasa: aut paucos fumcłos. ⁊ emero ex eiꝰ nuͣmos
decẽ. ex ipsis nũmis auos do pauꝑibꝰ ⁊ reliquum
comedo. Ondo gͦ aut comedo aut dormio: tunc illi
ꝓ peccatis meiꝰ sine cessatione ad ĩplent orationẽ
meã. Asb aS machariꝰ dũ semel de sichi portaret
sportellas qͦs cexerat. gͣndẽ habens uiȩ laborẽ: de¬
fessus resedit ⁊ dixͣ. Ds̃ cuscis qr ãpliꝰ ñ ualeo aͬbu¬
lare. Ꝙ mox inuentꝰ ÷ ad fluuiũ: un ad huc multiᷤ
aberat intͣualliꝰ. Abbas ã mon ueniens in deserto
ad lacũ uolens haurire aqͣm: uidit basiliscũ. ⁊
iactans se infaciẽ suã dix̃. Dñe aut ego moriturꝰ
sũ. aut ista bestia. Mox basiliscꝰ ꝑ uirtutẽ dĩ dis¬
sipatꝰ ÷. Abbatis besarionis discipłs nomine dulꝰ.
cͣ qͣdã die cͣipso parit᷑ uxta litꝰ mariꝰ ãbularet. con¬
tigit eũ multũ sitire.I dir̃ seni. Sitis me mace¬
rat pat᷑. At beatꝰ besarion facta oratione. nissit
eum aqͣm demari collere ⁊ bib̾e. Qđ cũ fecisset

Expanded text:
ulos, et emero ex eis nummos decem, ex ipsis nummis duos do pauperibus, et reliquos comedo. Quando ergo comedo aut dormio, tunc illi pro peccatis meis sine cessatione implent orationem meam. 213. Abbas Macarius, dum semel de Scythi portaret sportellas quas texerat, grandem habens viae laborem, resedit, et dixit: Deus, tu scis, quia amplilare. Et mox inventus est ad fluvium, unde adhuc multis aberat intervallis . 214. Abbas Ammon veniens in deserto ad quemdam locum haurire aquam, vidit basiliscum; et jactans se in faciem suam, dixit: Domine, aut ego moriturus sum, aut ista bestia. Mox basiliscus per virtutem Dei dissipatus est. 215. Abbatis Besarionis discipulus, nomine Dulas, cum quadam die cum ipso pariter juxta littus maris ambularet, contigit eum multum sitire, et dixit seni: Sitis me macerat, Pater . At beatus Besarion, facta oratione, jussit eum aquam de mari tollere et bibere. Quod cum fecisset,
Abbreviated transcription (Latin):
lum: ⁊ c̃tristet illũ. iste tał animã suã ponit ꝓ amico
suo. Dix̃ qͥdã senex. Si ñ recordat᷑ homo actꝰ suos in
oratione : inuanũ saborat c̃ oiat. Quando enĩ uosun

Expanded text:
lum et contristet illum, iste animam suam ponit pro amico lum et contristet illum, iste animam suam ponit pro amico suo. 202. Dixit quidam senex: Si non recordatur homo suos actus in orat
Abbreviated transcription (Latin):
letantur. Hȩc cõmemorantes: suspirabant eximo
pectore. ⁊ febant uberrime. Cũq ꝑ totã noctẽ uigi¬
les ꝑmanerent celebrantẽ dño laudes: die dñico
hora nona loquendi secũ ⁊ uidendi se tͣminum
capiebant. Redibat enĩ unꝰ qͥsq ad cellulã suam.
inq̃ solus soli dõ aiebꝰ noctibꝰq uacabat. In his gͥ
studiis eos positos sarraceni late ꝑ heremũ discur¬
rentes repꝑerunt. Q irruentes suꝑ eos de heremo
eiecer̃ atq ligantes eos pedibꝰ suspendunt. multisq
in uiriis affectos. ad extremũ focũ subtͣ eos deher¬
bis amarissimis congesserunt. Ubi incredibiliter
crutiati lumina ocłoꝵ. ex amaritudine fumi ami¬
serunt. U pꝰ ꝙͣ multis cormentis eos afflixer̃. semi¬
uiuos dimiser̃. Ex qͥbꝰ unũ nouimꝰ in qͦdã loco: plu¬
rimo postea suꝑ uixisse tẽpͣr. Uȩtĩ uͦ ubi nã fueruã
u̾bũ malũ aꝓximo suo. ⁊ cũ possit ipse similia
rem. & uim sibi facit ne forte respondeat illima¬

Expanded text:
es. Haec commemorantes suspirabant ex imo pectore, et flebant uberrime. Cumque per totam noctem pervigiles manerent celebrantes Domino laudes: die Dominico, hora nona, loquendi secum et videndi se terminum capiebant. Redibat enim unusquisque ad cellam suam, in qua solus soli Dei diebus ac noctibus vacabat. In his igitur studiis eos positos Sarraceni late per eremum discurrentes repererunt, et irruentes supra eos de eremo ejecerunt, atque ligantes eos pedibus suspenderunt, multisque injuriis afflictos ad extremum focum subtus eos de herbis amarissimis congesserunt, ubi incredibiliter cruciati, lumen oculorum ex amaritudine fumi amiserunt. Et postquam multis tormentis eos afflixerunt, semivivos eos dimiserunt; ex quibus unum novimus in quodam loco plurimo postea supervixisse tempore, caeteri vero ubinam fuerint verbum malum a proximo suo, et cum possit ipse similia remque sibi facit, ne forte respondeat illi ma
Abbreviated transcription (Latin):
REQUENTER ac sepius ame
fr̃s flagitatis: ut uob̃ gr̃a ȩdifica¬
tionis regressus de partibus trans¬
marinis. edisserã meȩ ꝑ egrinatio-¬
nis hystoriam. Uel qͣlit᷑ inoriente
fides ap̃i floreat: quȩ sit pͥncip ũ pax. que

Expanded text:
requenter ac saepius a me, fratres, flagitatis ut vobis gratia aedificationis, regressus de partibus transmarinis, edisseram meae peregrinationis historiam, vel qualiter in Oriente fides Christi floreat, quae sit princip
Abbreviated transcription (Latin):
cens. Ueni soror mea. eamꝰ uiã nr̃am. lila aut̃ ñ
& uestigia pedũ eiꝰ plena sanguine. erat enĩ dis¬
caltiata. Tunc ille flens ⁊ eiulans. nuntiauit seni-¬
oribus patribꝰ omĩa quȩ facta fuerant. Atilli con-¬
tendebant intra se de saluatione eius. Manifes¬
tauit aut̃ dñs unisem de ipsa. eo quod nulla
illi cura fuit de rebus corporalibus s ut unsmis
ꝓpͥum sanaret. neglex̃ omnia sua. & suspirauit guit᷑.¬

Expanded text:
cens: Veni, soror, eamus viam nostram. cens: Veni, soror, eamus viam nostram. et vestigia pedum ejus plena sanguine; erat enim discalceata. Tunc ille flens et ejulans nuntiavit senioribus omnia quae facta fuerant: at illi contendebant inter se de salvatione ejus. Manifestavit autem Deus uni seni de ipsa, quia quod nulla illi cura fuit de rebus corporalibus, sed ut vulnus proprium sanaret, neglexit omnia sua, et suspiravit
Abbreviated transcription (Latin):
posset peccatũ qđ ꝑ eã fiebat uincere. Dũ autẽ
ueniret ad locũ: qͥdã ex notis uidens eũ. p̾cessit
& nuntiauit mulieri dicens. Eece fr̃ tuꝰ uenit
adte de heremo. Illa aut̃ hȩc audiens. p̃ gaudio re¬
lictis amatoribꝰ suis qͥbꝰ ministrabat: capite disco¬
oꝑto adoccrendũ fr̃i egressa ẽ.  cũ uidisset eñ¬
dũ tẽptaret illũ cõplecti: dic̃ ei ille. Soror mea ca¬
ꝑeunt. Consida quanta habes torm̃ta p̃parata.
nisi cito penitere festinaueris. Illa aut̃ contre.
Cui frͣ dixͣ. Uade & co oꝑi caput tuum. n sequere
me. Cui illa respondit. E amꝰ ait uelocit᷑. Opor.¬
tet enim me deformari. ⁊ intͣ homines nudo capi¬
te ãbulare: quã in officina peccati mei itũm ingredi.
Dũ aut̃ parit᷑ ãbularent: monebat eã fr̃ ad peniten¬
tiam. Uidens aut̃ ille qr qͥdã fr̃s obuiarent sibi:
dic̃ ad eam. Om̃ nec dũ om̃s sciunt. qđ soror inea
cũ fecisset. pꝰ quã tͣnsier̃ illi: uocauit eã fr̃ sis di¬

Expanded text:
tem veniret ad locum, quidam ex notis eum videns, praecessit, et nuntiavit illi, dicens: Ecce frater tuus venit ad te de eremo. Illa autem haec audiens, prae gaudio relictis amatoribus suis quibus ministrabat, capite discooperto ad occurendum fratri egressa est. Et dum vidisset eum, tentaretque cum complecti, dixit ei ille: Soror mea chae pereunt. Considera quanta habeas tormenta praeparata, nisi cito poenitere festinaveris. Illa autem contremiCui frater dixit: Vade, cooperi caput tuum, et sequere me. Cui illa, Eamus, ait, velociter; oportet enim me deformare, et inter homines nudo capite ambulare, quam in officinam peccati mei iterum ingredi. Dum autem pariter ambularent, monebat eam frater ad poenitentiam. Videns autem ille quia quidam frater obviarent sibi, dixit ad eam: Quoniam necdum omnes sciunt quod soror mea cum fecisset, postquam transierunt illi, vocavit eam frater suus, di
Abbreviated transcription (Latin):
ue. Q̾ mox claudens ocłos. qͥescens subripiabat parũ
somni sedenlo: ⁊ statim exurgebat. Hic ipse arsemꝰ
totũ tempus uitȩ suȩ sedens adopus manuũ. pannũ
habebat in sinu ꝓptͣ lacͥmas. quȩ obdesidiũ ȩtͣnȩ uitȩ
tis manibꝰ ur̃is oꝑariꝰ atilli dixer̃. Nos nicħ manibꝰ¬
conticuerunt. & itum reqͥsiuit eoꝰ dicens. Nũ qͥd¬
ñ dormitis: cͣq illi se dormire dixissent. dic̃ eis.
Quando gͦ dormitis qͥs orat ꝓ uob̾ͦ & ñ inuener̃
quẽ ad modũ manibꝰ meis oꝑans sine cessatione
oro. Sedeo enĩ demane usq ad horã cͣstitutã. et
pauca palmarũ folia infundo. ⁊ facio ex inde fu¬
nicłos. Ꝙ int̾im oro dicens. Niserere mĩ deus
scđm magnã misericordiã tuã. Iscđ̾m multitu¬
dinẽ miserationũ tuarũ: dele iniqͥcates meas.

Expanded text:
ve; et mox claudens oculos, quiescens subripiebat parum ve; et mox claudens oculos, quiescens subripiebat parum somni sedendo, et statim exsurgebat . Hic ipse Arsenius totum tempus vitae suae sedens ad opus manuum, pannum habebat in sinu propter lacrymas, quae ob desiderium aeternae vitae tis manibus vestris operari? At illi dixerunt: Nos nihil manibconticuerunt. Et iterum requisivit eos, dicens: Nunquid dormitis? Cumque illi se dormire dixissent, dixit eis: Quando ergo dormitis, quis orat pro vobis? Et non invenerunt quemadmodum manibus meis operans sine cessatione oro. Sedeo enim de mane usque ad horam constitutam, et pauca palmarum folia infundo, et facio exinde funiculos, et interim oro, dicens: Miserere mei, Deus, secundum magnam misericordiam tuam, et secundum multitudinem
Abbreviated transcription (Latin):
& cecidit fatigatus usq ad mortẽ. ecce asti¬
tit ante eũ in fans. habens in manu panem.
& dic̃ ei. Surge i comede. Atille erurgens
orauit. Sꝑauit enĩ fantasiã c̾ẽ. Cui in fans
dixit. Bene fecisti quod orasti . ͦ ᷤ comede. gͦ sur
⁊ tertio orasset. Qcũ ille laudaret. qr orabat:
iã tunc surrexͣ ⁊ comẽdit. Post hȩc dic̃ eunfans.
Quantũ plus ãbulasti. tantũ longiꝰ es acella tua.
S surge ⁊ sequere me. Q mox inuentꝰ ÷ ante
cellam suã. Dic̃ gͦ ei senex. Ingrede in cellã meã
ferebat arsenio. eo quod sabbatoꝵ die. uesꝑe solẽ
relucentem post dorsum suu̾ dimittebat inorati¬
one ꝑsistens. Extendensq manus adcęlũ. non de¬
sistebat orare: nisi sequenti die solit̾um ocłoᷤ eiꝰ¬
surgens implesset. Cȩt̾is aut̃ noctibus ꝑ uigilans
ducebat. & ꝓpe diluculo cũ uellet parũ ꝓ nat᷑e.
fraguitate qui escere: dicebat somno. Ueni male ser¬

Expanded text:
et cecidit fatigatus usque ad mortem. Et ecce steet cecidit fatigatus usque ad mortem. Et ecce stetit ante eum infans, habens in manu sua panem, et dixit ei: Exsurge, et comede. At ille exsurgens oravit; sperabat enim phantasiam esse. Cui infans dixit: Bene fecisti quod orasti; modo ergo surge et cdo ac tertio orasset. Et cum ille laudaret quia orabat, jam tunc surrexit et comedit. Post haec dixit ei infans: Quantum plus ambulasti, tantum longius es a cella tua sed surge, sequere me, et mox inventus est ante cellam suam. Dixit ergo ei senex: Ingredere in cellam meam, ferebat de beato Arsenio, eo quod Sabbatorum die vespere solem relucentem post dorsum suum dimittebat in oratione persistens, extendensque ad coelum manus non desistebat orare, nisi iterum sequenti die sol surgens oculos ejus implesset . Caeteras autem noctes pervigiles ducebat, et prope diluculo, cum vellet parum pro naturae fragilitate quiescere, dicebat somno: Veni, male ser
Abbreviated transcription (Latin):
saria uiri suꝑ flua uerba. s extende tantum
ita fiat. Si aut̃ pugna aut tẽptatio int̾ uenerit:¬
Similis debet ẽẽ monachus homini sedenti sub
arbore. qui respitiens feras diu̾sas ⁊ serpentes ue¬
nientes ad se: cũ non potuerit eis resistere: ascend̃
in arbore ut euadat: ita ⁊ monachus sedeat incel¬
la sua. i respitiens pͣuas cogitationes inimici¬
uenientes sup̃se. c̃ non potuerit eis resistere.
confugiat ꝑ orationẽ ad dñm. ⁊ saluabit᷑. Iaẽ dixͣ.
Simił debet ẽẽ monachus homini habenti ad
Q uoties enim succensus fuerit ignis: collat aquã.
et extingat ignẽ. Dic oportet monachum facere
omĩ hora. ut quando cũq curpis cogitatio suc¬
censa fuerit abinimico. tunc aqͣm orationis es¬
fundat: ⁊ extinguat illam. Asẜ As ⁊ enon
dum ẽẽt in sithim: egressus : nocte de cella sua:¬
ut de ambularet ꝑ heremũ. ⁊ factũ ÷ cũ longiꝰ
ꝓ cessisset: errauit tres dies noctesq ambulans.

Expanded text:
saria nobis superflua verba, sed extendere tantum ita fiat. Si autem tentatio irrueritSimilis debet esse monachus homini sedenti sub arbore, qui respiciens feras diversas et serpentes venientes ad se, cum non potuerit eis resistere, ascendit in arborem ut evadat. Ita et monachus sedeat in cella sua, et respiciens pravas cogitationes venientes super se, et cum non potuerit eis resistere, confugiat per orationem ad Dominum, et salvabitur. 209. Idem dixit: Similis debet esse monachus homini habenti a quoties enim succensus fuerit ignis, tollit de aqua et exstinguit illum. Sic oportet et monachum facere omni hora, ut quandocunque cogitatio turpis succensa fuerit ab inimico, tunc aquam orationis effundat, et exstinguat illam. 210. Abbas Zenon dum esset in Scythi , egressus est nocte de cella sua ambulare per eremum; et factum est, dum longius processisset, erravit tres dies et noctes ambulans,
Abbreviated transcription (Latin):
nit ita. Ipse uͦ pꝰ qͣm sanꝰ effectꝰ ÷ reclusit se ⁊ sedit.
cogitans de salute sua. Penitens ⁊ lacͥmans suꝑhis
quȩ fecerat: pͥus in negligentia. Tanta autͣ erat
cõpunctio. ut cũ multi eũ rogarent paululũ reqͥ¬
escere: ne forsitan noxiũ aliqd pateret᷑ ꝑ incessan¬
cẽ flecũ: ille nolebat dicens. Simatͥs ineȩ ĩpꝑium
non portaui: quẽ ad modũ p̾sente. xp̃o ⁊ angłis eiꝰ.
indie iuditu aut inꝓꝑia au̾torm̃ta portabo: Odã
fr̃ sedebat in cella in egipto. in magna humilita-¬
te p̾cipuũs. habebat aut̃ sororẽ inciuitate᷑ mere¬
tricẽ. quȩ multis animabꝰ ꝑ ditio fuerat. Frequent᷑¬

Expanded text:
nit ita. Ipse vero postquam sanus effectus est, reclusit se, et sedit nit ita. Ipse vero postquam sanus effectus est, reclusit se, et sedit cogitans de salute sua, poenitens et lacrymans super his quae fecerat prius in negligentia. Tanta autem erat ei compunctio, ut cum multi eum rogarent paululum requiescere, ne forsitan noxium aliquid pateretur per incessantem fletum, ille nollet, dicens: Si matris meae improperium non portavi, quemadmodum praesente Christo et angelis ejus in die judicii aut improperia aur sedebat in cella sua in Aegypto, in magna humilitate praecipuus, et habebat sororem in civitate meretricem, quae multis animabus perditio fuerat . Frequent
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓ hibebat᷑. Iule uͦ dicebat matri suȩ. ẜ mite
me matͣ saluare uolo animã meã. Cũ aut̃
non potuisset retinere mat᷑: dimisit eum.
mat᷑ eiꝰ: ⁊ pꝰ tẽpus aliqd̃ factus ÷ ipse egrotus.
& raptꝰ in extasĩ ad iuditium. inuenit matrẽ¬
suã cũ his qͥuidicabant᷑. Illa aũt c̃ uidisset eũ.
obstupuit dicens. Quid ÷ hoc fui: Q tu inħ
loco deductus ÷ condẽpnandꝰ Nubi sunt
illa u̾ba que solebas dicere. qm̃ saluare uolo
animã meã erubescens gͦ ille in u̾b quȩ au.¬
diebat: stabat. nicħ hñs qͥd responđet.  ecce
uoce facta ut hic reuocaret᷑.: cãquã alt̃ iussus ex-
cenobio fr̃ tͣnsiret. Reu̾sꝰ ad se omĩa quȩ cogno¬
uerat. quęq audierat astantibꝰ referebat. Ad con.¬
firmationẽ sane u̾boꝵ suoꝵ. rogauit ut aliquis
exadstantibꝰ iret inmonasteriũ. ⁊ uidẽt. si tͣnsis¬
sec frͣ eiꝰdẽ nominis de qͦ audierat. Qͥ ꝓ fectꝰ inue-¬

Expanded text:
mitte me, mater; salvare enim volo animam meam. Cum autem non posset retinere eum mater, dimisit eum. mater ejus. Et post tempus aliquod factus est et ipse aegrotus, et raptus in extasi ad judicium, invenit matrem cum his qui judicabantur. Illa autem cum vidisset eum, obstupuit, dicens: Quid est hoc, fili? et tu in hoc loco deductus es condemnandus? Et ubi sunt illa verba quae solebas dicere: Quoniam salvare volo animam meam? Erubescens ergo ille in verbis quae audiebat, stabat nihil habens quod responderet. Et ecce voce facta ut hic revocaretur, tanquam altero jusso ex coenobio fratrum transire, reversus ad se, omnia quae cognoverat, quum suorum rogavit ut aliquis ex astantibus iret ad monasterium, ut videret si transisset frater ejusdem nominis, de quo audierat; qui profectus, inve
Abbreviated transcription (Latin):
senẽ dicens. Od faciet homo in omĩ tẽptatione e
re deb⁊ incͣspectu bonitatis dĩ. ut succ̾rens auxi¬
ñ apꝓpinqͥnt: sicepida uͦ fuerit. insidiunt in ea :¬
⁊ faciunt uermes. ita ⁊ monachũ succensũ igne di-¬
ũ aut̃ cũ pelleret eũ discipulꝰ ut diceret ei qͥd plan¬
tus sũ fui. & uidi multos de habitu nr̃o monachi¬
li: euntes in supplicus. Q multos laicoꝵ cuntes

Expanded text:
senem , dicens: Quid faciet homo in omni tentatione venre debet in conspectu bonitatis Dei, ut succurrens auxi fuerit, insident in ea, et faciunt vermes; ita et monachum succensum igne diCum autem compelleret eum discipulus, ut diceret ei quid plantus fui, fili, et vidi multos de habitu nostro monachili euntes ad supplicium, et multos laicorum euntes
Abbreviated transcription (Latin):
set. qͥdã exparentibꝰ senis attulit in fantẽ: cuiꝰ faci¬
es ꝑ correptionẽ fuerat depͣuata. I sedens patͣ eiꝰ
cũ eo foris monasteriũ plorabat. Cũ aut̃ quidam
pęmenis. ⁊ ob hoc ueni ut hunc infante̾ quẽ tẽpta¬
tio cont̾it uidisset. Limiumuᷤ illũ usq nunc hic
afferre. qr non uult uide nos. Itunc si cognouit.
quia hic ad huc sũ expellet me hinc. Ego autẽ
uidens uos patres qͥ mͦ ad eũ uenistis. p̃ sũpsi
infantẽ . fer intꝰ ut oret ꝓ eo. Quẽ cũ senex cu.¬
minoribꝰ frĩbus incipiens dicebat eis. Signate in¬

Expanded text:
s praedicti senis attulit infantem, cujus facies per corruptionem fuerat depravata, et sedens pater ejus cum eo foris ad monasterium, plorabat. Cum autem unus sPoemenis, et ob hoc veni ut hunc infantem, quem tentatio conterit, vidisset, et timuimus illum usque nunc huc afferre, quia non vult videre nos; et nunc si cognoverit quia hic sum, 526 adhuc expellet me hinc. Ego autem videns vos, Patres, qui modo ad eum venistis, praesumpsi intus tecum, ut oret pro eo. Quem cum senex minoribus fratribus incipiens, dicebat: Signate
Abbreviated transcription (Latin):
usibiles .i. lapsanium. patanecas. caruncas. et
petroscuio. Iste qͥ ppe erat ꝑpetuus eoꝵ uictus
Panẽ nãq ⁊ oleũ. uł potũ: exc̾ usus haberant.
Tantũ mͦ enĩ supͣdictis herb ⁊ pomis sustentabãt᷑.
U estim̃tũ eis palma solũmͦ p̃bebat. Ni qͣ in locis mi¬
nime inueniebat᷑. neq alit̾ potabant᷑. Quã ex eun¬
pesmane ac discurrentes ꝑ diũsas herbas. collige¬
bant rorẽ qͥ affiuentissime ibi cadit: Linde tahe¬
tũmͦ bibebant. Cũq ut diximꝰ iunũ conuenirent
locũ: agentẽ dño gr̃as sumebant cibũ. Post refec.¬
tionẽ uͭ usq ad uesꝑum sedentes meditabant᷑
descriptis. scis. Non enĩ discurrebat intͣ eos̾ scłarĩ
fabula. ñ cura scłi. Non actio t̾renarũ rerũ s solũ¬
mi collatio spãł regni cȩlestĩ. desidabił cõmemora¬
cio. fut᷑a beatitudo. głia iustoꝵ pena peccatorum.

Expanded text:
visibiles, id est, lapsanum, pastinacas, caricas et visibiles, id est, lapsanum, pastinacas, caricas et petroselinum. Iste quippe erat praecipuus eorum victus: panem namque et oleum vel potum extra usum habebant. Tantummodo enim supradictis herbis et pomis sustentabantur. Vestimentum eis palma solummodo praebebat, aqua in illis locis minime inveniebatur. Neque enim aliter potabantur quam exeuntes mane, ac discurrentes per diversas herbas colligentes rorem, qui affluentissime ibi cadit, et inde tantummodo bibebant. Cumque ut diximus in unum convenirent locum, agentes Deo gratias sumebant cibum. Post refectionem vero usque ad vesperam sedentes meditabantur de Scripturis sanctis. Non enim discurrebat inter eos saecularis fabula, non cura saeculi, non actio terrenarum rerum, sed solummodo collatio spiritalis, regni coelestis desiderabilis commemoratio, futura beatit
Abbreviated transcription (Latin):
uenia petit᷑ głet᷑. aut extollat᷑. Sin aut̃ ñ uultis:
unus quisq ubi uult ꝑgat. Atili ꝓicientes se
interra: spopondunt se ita facturos. ⁊ sic ꝑman¬
serunt ꝑ multos annos cͣ multa humilitate &
abstinentia. Quatuor uͦ horis dormiebant innoc.¬
te. & quatuor psallebant. ⁊.iiͦiͦi. oꝑabant᷑. Indie uͦ
usq ad horã sextã oꝑabant᷑. De inde uͦ usq ad no.¬
qͥ in ea heremo quȩ sarracenis ÷ contigua
habitabant. Cellulis qͥdẽ haut longe ase di
uisis. s uincło karitatis conexi. Quoꝵ unꝰ
quintꝰ theodorus. sextus felix septimꝰ iaurus.
hi gͦ insterili ac uastissima solitudine. ⁊ pene ho¬
minibus in habitabili cõmorantes: semel sibi in
septimana uidendosse p̃bebant. Sabbatorũ nãq
die.hora diei nona: conueniebant singuli de suis
locis. ad locũ sibi condictũ. de ferentes unꝰ qͥsq
qͥeqͥd in uenire pot̾at. ⁊ unꝰ qͥdẽ deferebat nuces
alius lactorones. aliꝰ dactulos. aliꝰ ficꝰ. aliꝰ herbas

Expanded text:
venia petitur, glorietur vel extollatur. Sin autem ita non vultis, unusquisque ubi vult pergat. At illi projicientes se in terram, responderunt se ita facturos, et sic permanserunt per multos annos cum multa humilitate et patientia. Quatuor horis dormiebant in nocte, et quatuor psallebant, et quatuor operabantur; in die vero usque ad horam sextam operabantur, deinde usque ad noqui in ea eremo, quae Sarracenis contigua est, habitabant; cellulis quidem haud longe a se diinculo charitatis connexi: quorum unus quintus Theodorus, sextus Felix, septimus Laurus. Hic ergo in sterili ac vastissima solitudine, et pene hominibus in habitabili commorantes, semel sibi in septimana videndos se praebebant. Sabbatorum namque die, hora diei nona conveniebant singuli de locis suis ad locum sibi condictum, deferentes unusquisque, si quid invenire poterat. Et unus quidem deferebat nuces, alius lactorones, alius dactylos, alius ficus, alius herbas
Abbreviated transcription (Latin):
nomine squirio dixit. Nos quidẽ ad huc manila¬
ta dei implemus. Interrogauerunt eũ alii patres
dicentes. Quid hi qui post nos fut᷑i sunt: atille
respondens dixit. Media forte cõplebunt pͣcepta
Post hos aut̃ qͥueniunt qͥd facturi sunt: respondenᷤᷤ
dix̃. homines gn̾ationis illiꝰ mandatoꝵ dĩ oꝑa ñ
habebunt: & p̾cepta dei obliuiscent᷑. Suꝑ habun¬
dabit autͣ tunc iniquitas: & refrigescet caritas.

Expanded text:
nomine Squirion  Vulgati, Isquirio, dixit: Nos quidem adhuc mandanomine Squirion  Vulgati, Isquirio, dixit: Nos quidem adhuc mandata Dei implemus . Interrogaverunt eum alii Patres, dicentes: Quid hi, qui post nos futuri sunt? At ille respondens dixit: Media forte complebunt mandata Post hos autem qui veniunt, quid facturi sunt? Respondens dixit: Homines generationis illius mandatorum Dei opera non habebunt, et praecepta Dei obliviscentur. Superabundabit autem tunc iniquitas, et refrigescet charitas
Abbreviated transcription (Latin):
& maior cũ decantaret: quoties ad psallendum
labia deducebat. uelut funiculus ignis deore eiꝰ:
similit᷑ tendebat᷑ ad cęlum. Post quã gͦ expleue¬
runt matutinos : egressus machariꝰ obsec̾bat eoᷤ
ut ꝓ se orare dignarent᷑. Iili uͦ tacentes: ad eiꝰ
pedes sunt ꝓ uoluti. se ipsos orationibus illius
cõmendantes. & cognouit senex. qmͣ maior qui¬
dem ẽẽt iã intimore dĩ ꝑfectꝰ. minorem uͦ ad huc
demones impugnare. Post paucos uͦ dies maior
frͣ ÷ receptus in pace. Tercio aut̃ die. & minor ẽ
eũ assecutus. As BAS moyses cõ monebat fr̃s
dicens. Quatuor sunt monacho pͥncipa lia obseruan¬
da. id ÷ tacendi. seruandi mandata dĩ: humiliandi
semet ipsũ. & angustia pauꝑtatis. Oportet gͦ mo.¬
nachum ut semꝑ lugeat. seinꝑ suoꝵ memor sit pec¬
catoꝵ. ⁊ ut omni hora ponat sibi mortẽ ante ocłos.
de ultima gn̾atione. Ex quibus unus p̃cipuus

Expanded text:
et major cum decantaret, quoties ad psallendum et major cum decantaret, quoties ad psallendum labia deducebat, velut funiculus ignis de ore ejus similiter tendebatur ad coelum. Postquam vero expleverunt matutinos, egressus Macarius obsecrabat eos, ut pro se orare dignarentur; illi vero tacentes, ad ejus pedes sunt provoluti, seipsos orationibus illius commendantes. Et cognovit senex, quoniam major quidem esset in timore Dei perfectus, minore. Post paucos vero dies major frater receptus est in pace, tertio die etiam minor est eum assecutus. 196. Abbas Moyses commonebat fratres, dicens: Quatuor sunt monacho principalia observanda; id est, tacendi, servandi mandata Dei, humiliandi semetipsum, et angustia paupertatis. Oportet ergo monachum ut semper lugeat, semper suorum sit memor peccatorum, et omni hora ponat sibi mortem ante oculos de ultima generatione, ex quibus unus praecipuus,
Abbreviated transcription (Latin):
qͣsi meddia dies ĩpleuit. Quã tam̃ illi ñ senseruns.
S pꝰ quã arbitrati sunt senẽ dormire: surgentes
oraciomi se dederunt. extendentes manus ad
celum. Quos quidem ille quie facerent: intue-¬
batur. Iili autẽ illum uidere non poterant.
Intentius aut̃ senex respitiens: uidit tamquã
muscas demones uenientes. in illius ininoris
ore: atq occulis resid̾e uolentes. S angelus
domini rũfea ignea armatus: tã illum circum¬
dabat & defendebat. quã demones repellebat
& eiciebat. Admaiorem tam̃ accede. nullomͦ
p̾ualebant. đ pe uͦ iam luce: ꝓiecer᷑ se in eo dem
stratu. Tunc machariꝰ uelut: euigilans surrexit.
Similit᷑ & ipsi quasi delongo somno excitatisur
rexerunt. Ꝙ accedens senior frͣ ad senẽ dixit.
Nis pater: ut uł duodecĩ psalmos canamꝰ: cumq
psallerent de ore uinioris fr̃is ꝑ singłos u̾sus
fax ignis egressa: ascendebat ad cȩlum. Idem

Expanded text:
quasi media dies implevit, quam tamen illi non senserunt; quasi media dies implevit, quam tamen illi non senserunt; sed postquam arbitrati sunt senem dormire, surgentes in orationem sese dederunt, extendentes manus ad coelum, quos quidem ille quid facerent intuebatur, illi autem illum videre non poterant. Intentius autem senex respiciens, vidit tanquam muscas daemones venientes in illius minoris ore atque oculis residere volentes, sed angelus Domini rhomphaea ignea armatus, tam illos circumdabat et defendebat, quam daemones repellebat et ejiciebat; ad majorem vero accedere nullo modo praevalebant. Prope vero jam luce, projecerunt se in eodem stratu suo. Tunc Macarius velut evigilans surrexit, similiter surrexerunt et ipsi, quasi de longo sommo excitati. Et accedens senior frater ad senem dixit: Vis, pater, vel duodecim psalmos canamus. Cumque psallerent, de ore junioris fratris per singulos versus fax ignis egressa ascendebat ad coelum. Item
Abbreviated transcription (Latin):
scire ueraciter oꝑa eoꝵ. Septimana gͦ integͦ ieunañ.
⁊ rogauit dñͣm. ut sibi oꝑa ipsoꝵ dignaretꝰ ostende
&̾ post hec ꝓ fectus ad eos: pulsauit ostiũ speluncȩ
eoꝵ. q̾ aꝑto & uiso homine dĩ: ad orauerunt utq
int̾rã. & pꝰ quã facta ex more oratione consedunt:
ille maior innotuit minori. ⁊ ingressus ⁊ foras. Ipse
aut̃ sedebat corquens funiculũ: nil loquens omĩno.
Hora uͦ nona pulsauit hostiũ fr̃ uimor: & ingressis
cͣcibo qͦ reficerent. eodẽq nutu iussus m̃ salam par¬
uã c̃ tribꝰ paximatnꝰapposuit: tacensq stecit. Cũq
comedissent : dixerunt ad beatũ macharium.
Discedis pat̃ annon: atule illic se qͥescere uelle res.¬
pondit. Tunc illi matulã in uno angulo adopus
ipsius collocarunt. Ipsi uͦ in alt̾um angulũ qͥeue¬
runt. quas addormiendũ se ꝓ iecissent. Itum gͣ
macharius rogauit dñm. ut ei oꝑa ipsoꝵ declarare.
& ecce ueluti dissipato tecto: lux clara cellulã illã

Expanded text:
timana ergo integra jejunavit, et rogavit Dominum, ut sibi opera eorum dignaretur ostendere. Et post haec profectus est ad eos, pulsavitque ostium speluncae eorum. Quo aperto, et viso homine Dei, adoraverunt utrique in terra. Et postquam facta ex more oratione consederunt, ille major innuit minori, et egressus est foras. Ipse autem sedebat torquens funiculum, nihil loquens omnino. Hora vero nona pulsavit ostium frater junior, et ingressus est cum cibo, quo reficerentur. Eodem nutu jussus, mensulam parvulam cum tribus paximatiis apposuit, tacensque stetit. Cumque comedissent, dixerunt ad beatum Macarium: Discedis, Pater, an non? Et ille illic se quiescere velle respondit. Tunc illi mattulam in uno angulo ad opus ipsius collocarunt, ipsi vero in altero angulo quieverunt, quasi ad dormiendum se projecissent. Iterum ergo Macarius rogavit Dominum, ut ei opera ipsorum declararet. Et ecce velut dissipato tecto, lux clara cellulam illam
Abbreviated transcription (Latin):
cȩpit anachorita. descripturis scis ⁊ derebus celes.¬
tibus c̃ferre. Tunc senex uertit faciem suam
ad alium frẽm. ⁊⁊ nullũ anachoritȩ dedit respon-¬
sum. Iile uͦ uidens qđ non loqueret᷑ cũ eo. egres¬
sus ÷ tristis. ⁊ dic̃ discipło illius. Sine causa tan¬

Expanded text:
coepit anachoreta de Scripturis sanctis, et de rebus coelescoepit anachoreta de Scripturis sanctis, et de rebus coelestibus conferre. Tunc senex vertit faciem suam ad alium fratrem, et nullum dedit anachoretae responsum. Ille vero videns quod non loqueretur cum eo, egressus
Abbreviated transcription (Latin):
Saut̃ semel illũ ad eptꝰ fuerit: iã non laborat
ꝑ mutit tam̃ añs iaborare electos suos. ut reme¬
morent᷑ tͥbulationis ⁊ laboris. uñ semet ipsos
itustodiant. tim̃tes ne tantoᷤ labores amittant.
qͥsq ꝓximũ suũ sursũ tͣheret. Nunc uͦ pꝰ quã kari
głi ꝓximos suos ad inferiora deducunt. ⁊ ideo
Putas abba. cognoscunt scĩ uiri qͥndo uenit in eos
gr̃a: respondit senex dicens. ħ on sẽꝑ cognoscũt.
Nã cuiusdã magni senis discipłs cũ peccasset inali¬
qua re: iratus senex dix̃ ei cũ clamore. Uade ⁊ mo¬
rere:  statĩ ille cecidit. ⁊ defunctus ẽ. Cũq senex
uidisset eũ mortuũ: timor ingens irruit suꝑeũ.
N omo qͥ alios docet ⁊ non facit ipse quȩ docet: simi¬
lis ÷ fonti alto qͥ omiũ res iauat. ⁊ om̃s satiat
tuam seruare quȩ lingua tua alios docet. Ꝙdam
anachorita cũ uenisset ad abbatẽ pęmenẽ. suscep̃
eũ senex cͣ lȩticia. Q cũ se alterutrũ ãplexi fuissẽt:

Expanded text:
autem semel illum adeptus fuerit, jam non laborat. Permittit tamen Dominus laborare electos suos, ut rememorentur tribulationum labores, unde semetipsos custodiant, timentes ne tantos labores amittant. squisque proximum suum sursum traheret; nunc vero postquam charitst, singuli proximos suos ad inferiora deducunt, et ideo  senem, dicens: Putas, abba, cognoscunt sancti viri quando venit in eos gratia? Respondit senex, dicens: Non semper cognoscunt. Nam cujusdam magni senis discipulus cum peccasset in aliqua re, iratus senex dixit ei cum clamore: Vade, et morere. Et statim ille cedidit et defunctus est. Cumque senex vidisset eum mortuum, timor ingens irruit super euHomo qui alios docet, et non facit ea quae docet, similis est fonti alto, qui omnium res lavat, et omnes satiat tuam servare quae lingua tua alios docet. 184. Quidam anachoreta cum venisset ad abbatem Poemenem, suscepit eum senex cum laetitia . Et cum se alterutrum amplexi fuissent,
Abbreviated transcription (Latin):
illos ꝓ iniuncto labore discede. lili uͦ introgauerunt
eũ dicentes. Od oꝑis exercere iubes pat̾  t̾unc ille
sublatis foliis funiculũ illis intexere ostendit. quẽ
puictu eos distrahere cõmonuit: ⁊ ita abeis disces¬
st. Atilli cũ sũma patientia quȩ cũq fuerant
eis imꝑata: ꝑ fecerunt. Uidens uͦ eos senex mo¬

Expanded text:
illos pro injuncto labore discedere. Illi vero interrogaverunt illos pro injuncto labore discedere. Illi vero interrogaverunt eum, dicentes: Quid operis exercere jubes nos, Pater? Tunc ille sublatis foliis, funiculum illis intexere ostendit, quem pro victu eos distrahere commonuit, et ita ab eis discessit. At illi cum summa patientia, quaecunque eis fuerant imperata, perfecerunt. Videns ergo eos senex
Abbreviated transcription (Latin):
nerunt quia mulier cẽt. & admirati sunt & dixer̃
quẽ admodum ⁊ mulieres conluctant᷑ ⁊ iuncunt
demones: & collaudantes atq głificantes dm̃. qui ÷
omium ꝓ tector: recesserunt deloco illo. Tener̃ aliqͣn¬
do qͥdã duo iuenes ad beatũ machariũ. unꝰ qͥdẽ ad
plenũ doctus. alt̃ uͦ ad huc insipiens. Ꝙ ꝓ uoluti pe.¬
dibus euis: postulabant ut secum eos̾ habitare per-¬
muteres. Quos cũ iudisset qͦsi corpore delitioso: esti¬
mauit eos heremũ ferre non posse. dix̃q ad eos.
ic fr̃s mei ñ potestis manere & illi dixerunt. Sitecͣ
cepit intͣ se ita reputare. Si illos hinc eiecero. scanda¬
iũ patiunt᷑. Nunc dicã illis. Uenite ⁊ construite uob̾
cellã si potestis. Cũq illi locũ sibi tantũmͦ demonstra¬
n rogarent. dux̃ eos: ⁊ ostendit eis pecrã. Sincisa:
sibi habitaculum pͣparart᷑: ⁊ lignis altis depalude
contegerunt. Arbitrabat᷑ aut̃ machariꝰ confestim

Expanded text:
mulier esset, et admirati sunt, et dixerunt: Quemadmodum et mulieres colluctantur, et vincunt daemonia. Et collaudantes atque glorificantes Deum qui est omnium protector, recesserunt de loco illo. 195. Venerunt aliquando duo quidam juvenes ad beatum Macarium , unus quidem ad plenum doctus, alter vero adhuc insipiens. Et provoluti pedibus ejus, postulabant ut secum eos habitare permitteret. Quos cum vidisset quasi corpore deliciosos, existimavit eos eremum ferre non posse. Dixitque ad eos: Hic, fratres mei, non potestis manere. Et illi dixerunt: Si tecucoepit intra se ita reputare: Si illos hinc ejecero, scandalum patientur; nunc dicam illis: Venite, construite vobis cellulam, si potestis. Cumque illi locum 529 sibi tantummodo demonstrari rogarent, duxit eos et ostendit eis petram, qua incisa sibi habitaculum praepararent, et lignis allatis de palude contegerent. Arbitrabatur autem Macarius, confestim
Abbreviated transcription (Latin):
uiã ꝑquã saluari possim. Q audiu uocẽ dicentẽ
sibi. Frsem. fuge homines: & saluiaberis sc uun¬
ͦ recessisset in solitudinẽ. et eundẽ. sermonen
orasset. rursus audiuit uocem sibi dicentẽ. Arsen.
fuge ⁊ tace. ⁊ quiesce. Hȩc enĩ sunt pͥncipia salu¬
tis. Cũ aut̃ ad eundem arseniũ theophilus ep̃s¬
aliqͣndo uenisset aliquẽ abeo audire sermonem
ȩdificationis : tunc sc̃s arsenius ait cunctis quia
illi gͣtant᷑ ꝓ misissent: addidit ille. Ocũq gͦ loco
ueneris aꝑio tibi. Si aut̃ cũ pluribꝰ ult̾ hic non
ad inuicẽ. ut aliquã occasionẽ beatũ uid̾ent arseni¬
um. Cũq ad speluncã eiꝰ ꝑuenissent: ñ tiauit ei
discipłs. suus danihel. Cui ille ait. Uade fili. ꝙ sus¬
ceptis eis obseqͥũ p̾be. Me aut̃ ꝑ mitte cȩlũ aspic̾e̾.
⁊ dimitte eoᷤ redire. nã faciẽ meã ñ uidebunt.

Expanded text:
uam possim salvari . Et audivit vocem, dicentem sibi: Arseni, fuge homines, et salvaberis. Cum ergo recessisset in solitudinem, et eumdem sermonem oraret; rursus audivit sibi vocem dicentem: Arseni, fuge, tace, et quiesce. Haec sunt principia salutis. 191. Cum ad eumdem Arsenium Theophilus archiepiscopus venisset aliquem ab eo audire sermonem aedificationis , tunc sanctus Arsenius ait cunctis qui ailli gratanter promisissent, addidit ille: Quocunque loco veneris, aperio tibi; si autem cum pluribus, ultra hic non ad invicem: Per hanc occasionem beatum videbimus Arsenium. Cumque ad speluncam ejus pervenissent, nuntiavit ei discipulus suus Daniel. Cui ille ait: Vade, fili, et susceptis eis obsequium praebe; me autem permitte coelum aspicere, et dimitte eos redire; nam faciem meam non videbunt.
Abbreviated transcription (Latin):
uasa simul affer. ⁊ cũ attulisset dic̃ ei senex.
Quale ÷ ex utrisq mundũ: respondit frͣ. Ubi
aqͣm misi ⁊ laui. Tunc senex dic̃ ei. Sic ẽ ⁊ am¬
ma fili. quȩ frequent᷑ audit uerba dei. s quam
uis nichil retineat ex his quȩ interrogat. tam̃
plus mundat᷑: quã me qͥ non reqͥrit. Quidã senex
diͣ. Ondo bona oꝑa exercet. monachus: ueniens
diabolus locũ in eo ñ inuenit. ⁊ statĩ discedit.
Si aut̃ malũ opus exercet. ueniens frequenter
spͣc dĩ ⁊ udens malũ opus. ñ ad eũ accedit. s
recedit. Ꝙ tam̃ si ex toto corde it̾um reqͥsitus

Expanded text:
vasa simul affer. Et cum attulisset, dicit ei: vasa simul affer. Et cum attulisset, dicit ei: Quale est ex utrisque mundius? Respondit frater: Ubi aquam misi, et lavi. Tunc senex dixit ei: Sic est et anima, fili, quae frequenter audit verba Dei, quamvis 527 nihil retineat ex his quae interrogat, tamen plus mundatur quam illa quae non requirit. 179. Quidam senex dixit: Quando opera bona exercet monachus, veniens diabolus locum non invenit in eo, et statim discedit; si autem malum opus exercet, veniens frequenter Spiritus Dei, et videns malum opus, non ad eum accedit, sed recedit. Si autem ex toto corde iterum req
Abbreviated transcription (Latin):
interrogauit ab batẽ sisoiũ dicens. Putas ab ba
quosq dignat᷑ apetere. quos ubi uoluerit cito sub¬
uertit. s fortes uiros u magnos aggredit᷑. dã
fuisset tantã prudentiã. Respondit eis ille dicẽs.
Nũ qͥm dimisi morari cogitationes malas in corde
meo: quȩ deum prouocarent ad iram.
E AIUS antoniꝰ dicebat. Si posset fieri qͣntos
passus ãbulat monachus. uł quot calices aquę
bibit in cella sua deb̾et senioribꝰ declarare. ut
non deuiet᷑ in ipsis. ABAS pem̾ aix̃. linul¬
lo omĩno gaudet inimicꝰ sic: qͦm in illũ qͥnͣuult
Ecce abba frequent᷑ int̾rogo seniores patres. ut dicãt
mͥ coͣmonitionẽ ꝓ salutȩ animȩ mẽȩ.⁊ qͥc qͥd dixerit
mͥ. nichil ex ipsis retineo. Frant aut̃ seni duo
uasa uacua: ⁊ dic̃ ei senex. Uade asfer unum
ex illis uasis. ⁊ mitte aquam. ⁊ laua illud. et
effunde ⁊ pone illud nitidum in locũ suum.
Fecit gͦ ita fr̃ semel ⁊ bis.  dic̃ ei senex. Utraq

Expanded text:
ivit abbatem Sisoium, dicens: Putas, abba, quosque dignatur appetere, quos ubi voluerit cito subvertit, sed fortes viros ac magnos aggreditur Pels esset tantam prudentiam. Respondit eis ille, dicens: Nunquam dimisi morari cogitationes malas in corde meo, quae Deum provocarent ad iram . 176. Beatus Antonius dicebat: Si potest fieri, quantos passus ambulet monachus, vel quot calices aquae bibit in cella sua, debet senioribus declarare, ut non deviet in ipsis. 177. Abbas Poemen dixit: In nullo sic gaudet inimicus, quomodo in illo qui non vult  ad senem: Ecce, abba, frequenter interrogo seniores Patres ut dicant mihi commonitionem pro salute animae meae, et quidquid dixerunt mihi, nihil retineo . Erant autem seni duo vasa vacua, et dixit ei senex: Vade, et affer unum ex illis vasis, et mitte aquam, et lava illud, et effunde, et pone nitidum in locum suum. Fecit ergo ita frater semel et bis, et dixit ei senex: utraque
Abbreviated transcription (Latin):
ioqͥ dedignat᷑. Ingressus aut̃ discipłs ad abbatẽ
pȩmenẽ dixͣ. dptͣ te hic uenit abba iste homo mag¬
nus. tantã głam in locis suis habens. & tu nonuis
bus sũ: ⁊ terrena uix loqui possũ. Si mͥ locutus
fuisset aliquid de passionibus monachi. forsitan et
ego ei respondissẽ. Si aut̃ de celestibꝰ loqͥt᷑. ego me
nescire confiteor. Egressꝰ gͦ discipłs: dic̃ adana-¬
choritã. Senex iste nrͣ ñ uult de altioribꝰ questio.¬
nibꝰ loqͥ. s siqͥs ei depassionibꝰ monachoꝵ locutus
fuerit: respondet illi. A tille cõpunctꝰ in hoc
sermone ingressꝰ ad senẽ dix̃. Qa faciã abba

Expanded text:
i dedignatur. Ingressus autem discipulus ad abbatem Poemenem dixit: Propter te huc venit abbas iste, homo tam magnus, tantam gloriam in locis suis habens, et tu non vis bus sum, et terrena vix loqui possum: si mihi locutus fuisset aliquid de passionibus monachi, forsitan et ego respondissem illi; si autem de coelestibus loquitur, ego me nescire confiteor. Egressus ergo discipulus, dicit ad anachoretam: Senex iste noster non vult de altioribus quaestionibus loqui; sed si quis ei de passionibus locutus fuerit, respondet illi. At ille compunctus in hoc sermone, ingressus ad senem dixit: Quid faciam, abba
Abbreviated transcription (Latin):
sꝑans suum c̾ẽ discipłum aꝑuit ei. S post quam
alterum ẽc̃ conspex̃. mox se int̾rã ꝓiecit in faciem.
Illo aut̃ ut surgeret postulante: respondit arsenius
dicens ñ hino exurgã: nͥ discesseris. Q ꝑ aliquot
horas rogatus a fr̃e non adqͥeuit surgere qͦ usq disce¬
det ille. Oties cũq aut̃ isdẽ beatꝰ arsenius in ȩccłam
c̃ aliis patribꝰ conuenisset: post colũpnã sedebat. ne
aut ꝓpse alt̾us. aut alt̾ illius faciem inspicere posso.
Sb BAS besarion dũ ãbularet cͣ discipło suo
ꝑ heremũ : uenerunt ad qͣndã speluncã. Q
ingressi ibi: inuenerunt fr̃em sedentẽ. ⁊ fun

Expanded text:
ans suum esse discipulum, aperuit ei. Sed postquam alterum esse conspexerat, mox se in terram projecit in faciem. Illo autem ut surgeret postulante, respondit Arsenius, dicens: Non hinc exsurgam, nisi discesseris. Per multas autem horas rogatus a fratre, non acquievit surgere, quousque discederet ille. Quotiescunque autem idem beatus Arsenius in ecclesiam cum aliis Patribus convenisset, post columnam sedebat, ne aut ipse alterius, aut alter illius faciem inspicere posset . 194. Abbas Besarion dum ambularet cum discipulo suo per eremum , venerunt ad quamdam speluncam; et ingressi, ibi invenerunt fr
Abbreviated transcription (Latin):
cłara facie. ⁊ uestibus albis mautos. Cũ aut̃ corpꝰ
anĩ suscepissent inqͦrumdã uultibꝰ lum̃. in qͦrũ¬
dam flãma uidebat᷑. Ut aut cognosceret de ilsis
qͥrum crimina audierat: cõmunionẽ illis porre.¬
xit. Q uidit unum ex eis clara facie: ⁊ honora¬
biłi. albisq uestibꝰ circũdatũ. alcum nigrũ ⁊ hor
perunt: illũ uis quedam illustiabat. illũ uero
alium quasi flãma succendebat. Orauit gͦ ep̃s
aut̃ angłs dñi. dix̃ ad eum. Omĩa quȩ de ipsis
audisti uera sunt. S ille unus ad huc in sordibus
suis ꝑmanet: ⁊ in uosuntate ꝑeccandi. Idõ illis mg
facie: flãma succendi uidisti. Iule uͦ alt̃ simił qͥdẽ ali

Expanded text:
clara facie, et vestibus albis indutos. Cum autem corpus clara facie, et vestibus albis indutos. Cum autem corpus Domini suscepissent, in quorumdam vultibus lumen, in quorumdam vero flamma videbatur. Ut autem agnosceret de illis, quorum crimen audierat, communionem illis porrexit: et vidit unum ex illis clara facie et honorabili, albisque vestibus circumdatum; alterum vero perunt, illum vis quaedam luminis illustrabat, istum vero alium quasi flamma succendebat. Oravit autem epautem angelus Domini, dicens ei: Omnia quae de ipsis audisti vera sunt; sed ille unus in suis sordibus permanet, et in voluntate peccandi, ideo illum nigra fac
Abbreviated transcription (Latin):
Auc hic gͦ ex uoluntate: aut illic ꝓ cormͣtis ĩ possibile:
hominẽ non plangere. DeATU S athanasius
ep̃s rogauit asiqͣndo abbatẽ pãbonẽ: ut iret inale¬
xandriã. O descendens cũ aliis fr̃ibꝰ. cũ uidisset se-
culares dic̃ eis. Surgite: ⁊ salutate monachos ut be¬
nedicamini abeis. Frequent᷑ enim isti cũ dõ socunt᷑.¬
cur plangeret: at senex respondens dix̃. Duȩ em̃ res
EOUOD AM sene dĩcebat᷑. qr qͦties illi cogitatio
licebat. dimite hodie ⁊ cͣs pęnites. ipse itum
respondebat. Non ita. S hodie debemꝰ pęnitere.
ex patribꝰ de asiꝗͦ referebat ep̃o. eo qđ audisset duõ
ex plebe sua uiros. nimiȩ puritatis eos ẽẽ adultõs.
ob lationẽ consecta: dũ unꝰ qͥsq ad cõ munionẽ
accedet. ꝑ singłoꝵ facies intelligebat. ⁊ animas.
Peccatorũ aut facies nigras inspiciebat. ut carbonẽ
⁊ oculos sanguine repłetos. Alios uͦ uidebat

Expanded text:
Aut ergo hic ex voluntate, aut illic pro tormentis impossibile est Aut ergo hic ex voluntate, aut illic pro tormentis impossibile est hominem non plangere. 164. Beatus Athanasius episcopus rogavit aliquando abbatem Pammon ut iret in Alexandriam . Qui descendens cum fratribus, cum vidisset quosdam saeculares, dicit eis: Surgite, et salutate monachos, ut benedicamini ab eis. Frequenter enim isti loquuntcur plangeret. At senex respondens, dixit: Duae me res 165. De quodam sene dicebatur, quia quoties illi sua cogitatio dicebat: Dimitte hodie, et cras poenitebis, ipse iterum respondebat: Non ita; sed hodie debemus poenitere, ex Patribus de aliquo referebat episcopo, eo quod audisset duos de plebe sua viros nimiae impuritatis adulteros . oblationem consecratam unusquisque ad communionem accederet, per singulorum facies intelligebat et animos. Peccatorum enim facies nigras inspiciebat ut carbones, et oculos sanguine repletos; alios vero vidit
Abbreviated transcription (Latin):
stabitis mecum indiuino uditio ante tribunal
xp̃i : si asicui de meo corpusculo aliqͥd uelut re¬
sinquias deditis. Illis aut̃ respondentibꝰ. ⁊ qͥd facie¬
mus pat᷑. qr nescimꝰ sepelire hominẽ: respondit ille.
Numquid nescitis funẽ inpedibus meis mittere. ⁊ita
ad montẽ trabere : Pili aut̃ ocłoꝵ eiꝰ ex iugi fletu ceti¬
dant. Nã omne tempus uitȩ suę sedens ⁊ oꝑans. pan¬
num in sinũ suũ habebat ꝓpt̾ lacrimas defluentes
ex ocłis eius. Dũ gͦ moreret᷑ cȩpit fiere. Icũ fr̃s illi
requisissent dicentes. qͥd̃ fles pat᷑: nũqͥđ ⁊ tu tunesꝰ
ille respondit. Inueritate timeo. Q iste cimor qͥnunc
mecũ ÷ semꝑ in me fuit: ex qͦ factus sũ monachus. sũ
aut̃ iudissec ab̃bas pęm̃. qr tͣnsiit ddix̃. Beatus es
abba arseni: qr te tantũ in hoc scło planxisti. Qui
enĩ hic se non psanxerit: illuc imꝑpetuum sugebit.

Expanded text:
stabitis mecum in divino judicio ante tribunal stabitis mecum in divino judicio ante tribunal Christi, si alicui de meo corpusculo aliquid velut reliquias dederitis. Illis autem respondentibus: Et quid faciemus, Pater, quia nescimus hominem sepelire? Respondit ille: Nunquid nescitis funem in pedibus meis mittere, et ita me ad montem trahere? Pili autem oculorum ejus ex jugi fletu ceciderunt. Nam per omne tempus vitae suae sedens et operans, pannum in sinu suo habebat propter lacrymas defluentes ex oculis ejus . Dum ergo moreretur , coepit flere, et cum fratres illius requirerent dicentes: Quid fles, Pater? nunquid et tu times? Ille respondit: In veritate timeo; et iste timor qui nunc mecum est, semper in me fuit ex quo factus sum monachus. Cum autem vidisset abbas Poemen quia transiit, dixit: Beatus es, abba Arseni, quia te tantum in hoc saeculo planxisti. Qui enim hic se non planxerit, illic in perpetuum lugebit.