comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Actriti testantur hystorie uulxate testatur
tauĩe et obtentum famis iucredibilia et honẽ¬
da faciuora qui lotus iste uõ capit ipẽ cesoꝵ
nũs iudicio est qui quĩ ociũ siłitudinẽ Ueri
excedit apud alius temporis hystoricos et
p̃cipue iosephũ uirum non mediocsis Auctis
qui ei bello Iut frut q̃ratur quoꝵ maloꝵ oni
q̃d cuiꝙ̃ pio dubiũ cẽ nõ debet quid Aliud tãe
fuit ꝙ ista gentis impietas et lugͣtitudo in xp̃m
pũcipiũ oĩs cladis ab hac stulta ei ludigua er¬
ram q Urberi nustratus p̃dixiste ligitur ad¬
iecta causa eo ꝙ nõ coonouisser tp̃s Uacanionis
sue ꝙ p̾bcto coouicionis ueccessarie defectu
expectationis suꝑlate cũ fuit les nõ oĩbus
trãsquillus curiosissuuꝰ reꝑ seriptor meiutuit
ꝑcrebuerat enĩ inquit oriente toto letus et ꝯstãs
opĩo ẽẽ iu factis ut eo sp̃e iudea ꝑectiroꝵ potuct

Expanded text:
ulgate, testatur famem et obtentu famis incredibilia et horrenda facinora, que locus iste non capit, ipse cesorum numerus indicio est, qui, quoniam omnem similitudinem veri excedit, apud illius temporis historicos et precipue Iosephum, virum non mediocris autoritatis qui ei bello interfuit, queratur. Quorum malorum omnium, quod cuiquam pio dubium esse non debet, quid aliud cause fuit quam illa gentis impietas et ingratitudo in Cristum? Principium omnis cladis ab hac stulta et indigna exram urbem miseratus predixisse legitur, adiecta causa eo quod «non cognovisset tempus vocationis sue», qui profecto cognitionis necessarie defectus expectationis sue causa fuit. Res non omnibus Tranquillus curiosissimus rerum scriptor meminit: «Percrebuerat» enim, inquit «oriente toto vetus et constans opinio esse in fatis ut eo tempore Iudea profect
Abbreviated transcription (Latin):
uer ausfore quid possinus hũtes Aluuta
et quibus exanur hus ꝯtruti suus uã
que ł olunt duiites ficri iuciduut in tẽp̃tati¬
onem et laqueũ dyaboli et desiaria ũta
imctilia et nociua que uigunt hoĩes in
iuteritũ et ꝑdinonẽ. radix eñi oñiũ maloꝵ
est cuꝑiditas quã quid appetentes orraueri

Expanded text:
s autem alimenta et quibus tegamur, his contenti sumus. nam qui uolunt diuites fieri, incidunt in temptationem et laqueum diaboli et desideria multa inutilia et nociua, quae mergunt homines in interitum et perditionem. radix enim omnium malorum est cupiditas, quam quidam appetent
Abbreviated transcription (Latin):
siuir dissimulata tantisꝑ dintatis mao¬
estate derendeus sub suili habitu Abumi
caro factum et habitauit in nob̃ quid igr
expertare mallũt ꝙ̃ hr̃e ꝑ quã ꝙ salui fiãt
nian ut ait Augꝰ quid adhuc expectant Aliuu¬
xpru nos gᵈ trẽs hũc teuentes creatorẽ redp¬
torem saluatorem optimũ et nob̃stri tamilia¬
riter ꝯiosatum absit it Aiũ expectemus p̃ter
futuri spe saui et stultiss aua expectanone. se
torqueaut qui quippe ex cratum uulla lõtior
hac que nio aoitur cuꝰ iuinũ xp̃i ponimus
Ab aduc̾tu quũ ior p̃stolentur insani uestio ꝙ̃
sue ꝑentis ẽẽ ueuturum qui Iau p̾deui suis
cedibus Abusi et toto prraꝵ urbe disꝑsi uer
ad Aliud ⁊huoti insi et ad sui ludib̾um et ad tes¬
tuuoniũ eius quã crucificcrant iħũ sp̃i nõdũ
Ualent aut uolunt iup̾ligere impletũ iu cis¬

Expanded text:
itatis maiestate descendens sub servili habitu «Verbum caro factum est et habitavit in nobis». Quid igitur expectare malint quam habere per quem salvi fiant? Nam, ut ait Augustinus, «quid adhuc expectant aliuergo, fratres, hunc tenentes creatorem, redemptorem, salvatorem optimum et nobiscum familiariter adeo versatum, absit ut alium expectemus preterfuturi spe inani et stultissima expectatione se torqueant. Omnium nempe sex etatum nulla longior hac, que modo agitur, cuius initium Cristi ponimus ab adventu. Quid igitur prestolantur insani nescio quem sue gentis esse venturum, qui iampridem propriis sedibus avulsi et toto terrarum orbe dispersi nec ad aliud reservati, nisi ad sui ludibrium et ad testimonium eius quem crucifixerunt Iesu Cristi, nondum valent aut volunt intelligere in eis i
Abbreviated transcription (Latin):
om̃iũ. ded hiiꝰ p̃cipue causam esse nõ ambigi ͭ
Ab hac ig̾. caubdi omĩũ. ut ait Tulliꝯ remor
ac uelorum auxilio fugiendũ est. ftran. Unde
me fugere: quoue proram tendere. quid demq
opmari iubes insi quod uideo. Aug uides
ubi ocłos intendisti: ac si retio respicias. uide:¬
bis ĩnumerabilem turbã seqͥ. teq p̾mo ag.¬
mine: aliꝙͣto ꝓxinnorẽ esse q ultimo. sed
timior aĩm̾i. rigorq ꝓpositi. nõ ꝑmittunt
oculgs intergũ flectere Ftran. Deflexi: cũ
interdum multosq pꝰ me uenire ꝑpendi.
neq sortis mee pudet. sed curaꝵ piget ac
penitet tantaꝵ. Ꝙ ut eisdem horacii ubo
utar. Ffluitem dubie spe pendulꝰ hore Se
hec anxietas tollat᷑. ꝙͣtũ habes habũde suffi¬
ciat. dicãq eqͣmunt᷑. quod eodem loco ait
Idem. Quid credil amite p̃cari sit michi. qd̾
nũc est eciã nimus ut michi uniã: quid Rrest
euit̃ Si quid suꝑesse uolũt dn. ego semper

Expanded text:
omnium sed huius precipue causam esse non ambigitur. omnium sed huius precipue causam esse non ambigitur. Ab hac igitur Caribdi omni, ut ait Tullius, remorum ac velorum auxilio fugiendum est. Unde me fugere, quo ve proram tendere, quid denique opinari iubes, nisi quod video? Vides ubi oculos intendisti; at si retro respicias, videbis innumerabilem turbam sequi, teque primo agmini aliquanto proximiorem esse quam ultimo. Sed tumor animi rigorque propositi non permittunt oculos in tergum flectere. Deflexi tamen interdum multosque post me venire perpendi; neque sortis mee pudet, sed curarum piget ac penitet tantarum; quod, ut eiusdem Horatii verbo utar, fluitem dubie spe pendulus hore. Si hec anxietas tollatur, quantum habeo abunde sufficiat, dicamque equanimiter, quod eodem loco ait idem: Quid credis, amice, precari? sit michi quod nunc est, etiam minus, et michi vivam quod superest evi, siquid superesse volunt di. Ego vero semper
Abbreviated transcription (Latin):
qm rebus om̃ib p̃ferendã arbitror in sup̃mo
fortime culmine positã agnouisse Ideoq et
curaꝵ sollicitudinum refertã uitã exhonẽte
mediocria sobrie se semꝑ iudicio pretulisse.
nec ꝟbosolũ: sed mẽte eciã. horatianũ illud
aꝓpbasse. Aurcam quisquis mediocritatẽ dili¬
Sit tutꝰ caret. Ab soleti sordidus tecti. caret
i̾mudia sobrius aula. nec mimis michi ratio
placuit ꝙ dictum. Sepiꝰ uentis agitat ĩgẽs
pius: excelse gramore casu decidut turces.
ferũtq sũmos fulgura mõtes. hane ꝓfecto
mediociitatẽ nũꝙͣ michi cõtigisse doleo. Aug¬
Quid si q̃ putas mediocria supͣ te sunt. quid
s uã mediocatas Iampridem cõtigᵗͭ. quid si
habunde contigit. quid si illam longe postergũ
reliquisti. et multo plurib Iundie ꝙͣ ꝯtẽptꝰ
materiã p̃bes fran. Et si ita ess. michi tñ¬
contrariũ uidet᷑ ᷑ dug̃. Peru̾sã opimonẽ maloꝵ

Expanded text:
quam rebus omnibus preferendam arbitror, in supremo quam rebus omnibus preferendam arbitror, in supremo fortune culmine positam agnovisse; ideoque curarum ac solicitudinum refertam vitam exhorrentem, mediocria sobrio semper iudicio pretulisse, nec verbo solum sed mente etiam horatianum illud approbasse: auream quisquis mediocritatem diligit tutus caret obsoleti sordibus tecti, caret invidenda sobrius aula. Nec michi minus ratio placuit quam dictum: sepius ventis agitatur ingens pinus; excelse graviore casu decidunt turres, feriuntque summos fulgura montes. Hanc profecto mediocritatem nunquam michi contigisse doleo. Quid, si que putas mediocria supra te sunt? quid, si vera mediocritas iampridem contigit? quid, si abunde contigit? quid, si illam longe post tergum reliquisti, et multo pluribus invidie quam contemptus materiam prebeas? Etsi ita esset, michi tacontrarium videtur. Perversam opinionem malorum
Abbreviated transcription (Latin):
meis finẽ certum. et insi fallor modestissimũ.
Ac int̾ ꝓcaces impudentesq scłi mei mores. qs
modestie locꝰ est secordiã atq segniciem uocãt¬
Aug. Potensne ig. est añmm tui statũ uulga¬
as aura cõuellere: que nũꝙͣ rectum indicat᷑.
nũdpͣ res sius noĩb uocat at illã si rite recolo
spneꝰ solebas stran. nũꝙͣ michi cedenag
spreui non popularis factio quid de me uulgꝰ
estimiet quã qui brutoꝵ greges. ammancius¬
augr Quid gͦ fran. Molestefero ꝙ cũ mello
ex coctancis meis quẽ ego nouerna modestio¬
ĩa concupiuerit. nemo difficilius ad cõcupita
ꝓfectꝰ est. Sũmũ nempe nũ ꝙͣ me locum
exoptasse. Testis hec nost᷑ simł et omĩum
spectatux. q̃ cogitationes meas semꝑ intro¬
spiciens nouit᷑. quoties hñan morẽ ingemii
pom̃es statuũ gradus mente discurrerem.
nũꝙͣ trãsquillitatẽ illã: ac serentatem aũm

Expanded text:
meis finem certum et, nisi fallor, modestissimum; meis finem certum et, nisi fallor, modestissimum; at inter procaces impudentesque seculi mei mores, quis modestie locus est? Secordiam atque segnitiem vocant. Potens ne igitur est animi tui statum vulgaris aura convellere, que nunquam rectum iudicat, nunquam res suis nominibus vocat? At illam, si rite recolo, spernere solebas. Nunquam, michi crede, magis sprevi; non pluris facio quid de me vulgus extimet, quam quid brutorum greges animantium. Quid ergo? Moleste fero quod, cum nullus ex coetaneis meis, quem ego noverim, modestiora concupiverit, nemo difficilius ad concupita provectus est. Summum nempe nunquam me locum exoptasse, testis hec nostra simul et omnium spectatrix; que, cogitationes meas semper introspiciens, novit, quotiens humani more ingenii per omnes statuum gradus mente discurrerem, nunquam tranquillitatem illam ac serenitatem animi,
Abbreviated transcription (Latin):
indignatio. Ꝙ si sum statꝰ mihias agnoste¬
rẽt hoĩes quẽ exoptant ꝑorrelcent. Idq illoꝵ
probat᷑ testiõmo. quos ad sũma rerũ fastigia
multis laborib euectos uidimꝰ. et uotorũ mox
suoꝵ mimis facilem exitũ execrantes. quod
et si om̃ib notũ esse debeat ⁊ tibi tñ p̃cipue
longa. ciu exꝑiencia ꝑsuasum est omnẽ statꝰ
altissim laboriosã atq sollicitã. et prorsus
misabilem esse fortimã Ita fit ut nullꝰ q̃ri¬
monie gradus uacet: dum et optata cõsecu¬
ti: et repulsi. iustã lamentandi cãm pre sẽ
ferũt. Illi le deceptos: hn le neglectos estimiãt.
dequẽ ig senece consiliũ: cũ aspexeris quot
te am̃cedũt cogita quot te sequant᷑. Si uis
gratꝰ esse aduersꝰ deũ. et adusꝰ uitã tuam:
cogita ꝙͣ multos añcesseris. Et ut codẽ loco
ait̾idem: et finẽ cõstitue. quẽ trãsire ne possis
quiden si uelis. ftran. Constitui pridem desideron

Expanded text:
indignatio. Quodsi summi status miserias agnosceindignatio. Quodsi summi status miserias agnoscerent homines, quem exoptant perhorrescerent; idque illorum probatur testimonio, quos ad summa rerum fastigia multis laboribus evectos vidimus et votorum mox suorum nimis facilem exitum exsecrantes. Quod, etsi omnibus notum esse debeat, tibi tamen precipue, cui longa experientia persuasum est omnem status altissimi laboriosam atque solicitam et prorsus miserabilem esse fortunam. Ita fit ut nullus querimoniis gradus vacet, dum et optata consecuti et repulsi iustam lamentandi causam pre se ferunt: illi se deceptos hi se neglectos extimant. Sequere igitur Senece consilium: "Cum aspexeris quot te antecedant, cogita quot sequantur. Si vis gratus esse adversus deum et adversus vitam tuam, cogita quam multos antecesseris"; et ut eodem loco ait idem: "finem constitue, quem transire ne possis quidem si velis". Constitui pridem desideriis
Abbreviated transcription (Latin):
be remedium si potes: me qm̃ ista nil aduuãt.
Non ex illis sum: quos in malis sius calamito¬
soꝵ et ccũ lugenciũ delectat exc̾citꝰ nͨ minꝯ
int̾dũ alienis ꝙ ꝓpriis miseriis ingemisto. dug̃¬
Nec ego ut delectet. si ut soletur expecto. do¬
ceatq alienas cernentem fortuñas sius esse
cõtentũ. neq em̃ om̃es pͥmũ tenere locũ pr̃t
Alioqͥn quoniõ pͥmus erit insi quẽ std̾s seq̾t ͤ
bene nobiscũ agit᷑ mortales : si nõ in extrema
reiecti de tam multis fortune ludibiiis tãtũ
medioc̾a ꝑtulistis. ꝙ ꝙͣ et extrema ꝓpessis.
siuis quibusdã acriorĩb remẽdis sucturiend̾ est.
quib in p̃sens egros mĩme mediocri lesꝗ asꝑi-¬
tate fortime Sed h ͦ est quod uos in has pre¬
cipitat erũpnas ꝓprie quil sortis oblitus.
sup̃mũ mẽte locũ agitat. quẽ quĩ ut dixi
neq̃ũt om̃s app̃hende: elusis conatib sũbit

Expanded text:
be remedium, si potes; me quoniam ista nil adiuvant. be remedium, si potes; me quoniam ista nil adiuvant. Non ex illis sum, quos in malis suis calamitosorum et circumlugentium delectat exercitus; nec minus interdum alienis quam propriis miseriis ingemisco. Nec ego ut delectet, sed ut soletur expecto, doceatque alienas cernentem fortunas suis esse contentum. Neque enim omnes primum tenere locum possunt; alioquin quomodo primus erit nisi quem secundus sequitur? Bene vobiscum agitur, mortales, si non in extrema reiecti, de tam multis fortune ludibriis tantum mediocria pertulistis: quanquam et extrema perpessis, suis quibusdam acrioribus remediis succurrendum est, quibus in presens eges minime, mediocri lesus asperitate fortune. Sed hoc est quod vos in has precipitat erumnas: proprie quilibet sortis oblitus supremum mente locum agitat, quem quoniam, ut dixi, nequeunt omnes apprehendere, elusis conatibus subit
Abbreviated transcription (Latin):
aug̃ Quid siego dimimierẽ fateberis ne.¬
fran. Fatebor ingenue. Aug̃. ffortune tue
uratꝰ es ffran. Q uid ni oderm suꝑbiã uio¬
lentã cecam: et mortalia hec siue diseretõne
uoluẽtem Aug De cõmunib publica ẽ qrela.
nũc ꝓprias ꝓseqͣm᷑ ĩuirias. Quid si ĩuiste
ꝯqͣreris. uelles ne in grãm reu̾ti : ftran Diffi¬
tilima quidẽ ꝓsuasio. si tamẽ id michi monst᷑¬
estimas fortunã fran. Imo amarissiẽ :. ĩmo
miqͥssime. Imo suꝑbissiẽ: Imo crudelissie̾. Aug̃.¬
Nõ unꝰ est apud comicum poetã q̃rulꝰ: ĩiui¬
merabiles sunt. Tu qͦ adhuc unus ex multis es:
mallem ex paucis. Seterũ qr adeo trita ma
est: ut uix noui quidꝙͣ possit afferri. poterisne
morto ueteri uetꝰ iemediũ adhiberi. ffran.¬
Ut libet. Augꝰ Age gͦ famẽ ne an situm
frigusue perpeti compulit pauꝑtas: ffran.¬
Uondũ eousq fortuna seuit mea. aug̃. Ad qm
multis ista quotidiana sunt.ffran. Aliud adhi¬

Expanded text:
. Quid? si ego dinumerem fateberis ne. Quid? si ego dinumerem fateberis ne? Fatebor ingenue. Fortune tue iratus es. Quidni oderim superbam violentam cecam et mortalia hec sine discretione volventem? De comunibus publica est querela: nunc proprias persequamur iniurias. Quid si iniuste conquereris? Velles ne in gratiam reverti? Difficillima quidem persuasio; si tamen id michi monstrextimas fortunam. Imo avarissime, imo iniquissime, imo superbissime, imo crudelissime. Non unus est apud comicum poetam Querulus, innumerabiles sunt. Tu quoque adhuc unus ex multis es. Mallem ex paucis. Ceterum, quia adeo trita materia est ut vix novi quicquam possit afferri, pateris ne morbo veteri vetus remedium adhiberi? Ut libet. Age ergo: famem ne an sitim frigus ve perpeti compulit paupertas? Nondum eousque fortuna sevit mea. At quam multis ista cotidiana sunt. Aliud adhi
Abbreviated transcription (Latin):
repullulabit et enĩ celerit᷑ radicitꝰ euellẽdꝰ ẽ.
Unde aũt incipiam incertꝰ sum: tam multa
me terrent S ut facilior sit distincti oꝑis effec¬
tus: discurrã ꝑ singła . Dic g. quid in primis
tibi molestũ putas. Fran. Quidquid pͥmũ uideo
ne placet tibi ex omb. Fran. Aut nichil: aut
ꝑ pancas ⁊quidẽ augꝰ Utinã saltẽ salub̾ora
delectent. sed quid apprime displicet responde
michi q̃so.stran. iam respondi. Augu. Totũ c̃
hoc eiꝰ quã dixi accidie. tua gĩa tibi displi¬
cent. ffran. Aliena nõ minꝰ. Aug̃. Et hos ex
eodem fonte procedit. Ut uero aliquis dicẽdorũ
ordo sit. adeo: ne tibi tua displicẽt ut ais ffran.
De sine q̃ltiunculis. quater plus etiã ꝙͣ dici
poss aug. Ergo illa tibi sordestũt: q̃ multis
aliis iniudiosũ faciũt.ftran. Qui misero
muidet neccesse est ut sit ip̃e mlerriꝰ aug̃
Quid aũt magꝰ displicet ex omĩb. Etran Nestio¬

Expanded text:
repullulabit etenim celeriter; radicitus evellendus est; repullulabit etenim celeriter; radicitus evellendus est; unde autem incipiam incertus sum, tam multa me tenent. Sed ut facilior sit distincti operis effectus, discurram per singula. Dic ergo: quid in primis tibi molestum putas? Quicquid primum video, bi placet ex omnibus? Aut nichil aut perpauca quidem. Utinam saltem salubriora delectent! Sed quid apprime displicet? Responde michi, queso. Iam respondi. Totum est hoc eius quam dixi accidie. Tua omnia tibi displicent. Aliena non minus. Et hoc ex eodem fonte procedit. Ut vero aliquis dicendorum ordo sit: adeo ne tibi tua displicent, ut ais? Desine questiunculis quatere: plus etiam quam dici posset. Ergo illa tibi sordescunt, que multis aliis invidiosum faciunt. Qui misero invidet, necesse est sit ipse miserrimus. Quid autem magis displicet ex omnibus? Nescio
Abbreviated transcription (Latin):
ista ꝑcurreris. Intelligo tñ op̾mionẽ tibi ꝑ¬
uersam causã esse malorũ onñũ q̃ ĩnuera¬
biles olimi stiauit sternetq male tibi arbit᷑¬
cãm fran. Non unaquidẽ sed ĩmiẽras. Auqꝰ¬
Idem t̾ accidit ex hus qui ob leuissimã qmͣl
offensã in mẽõriã redeut ueterũ simultatũ.¬
ffran Nullum in me adeo uul uetustũ uulnꝰ:
ut obliuione deletũ sit. recencia sunt cuncta¬
sunt que cruciant. et siquod tpr̃e potuiss
aboleri: tam crebro locum repetiit fortuna:
ut hians uulnꝰ nulla unꝙͣ cicatrrx astrmxe¬
dit. Accedit et hũane condc̃ionis odiũ: atq
cõtemptꝰ. quib omĩb oppressus nõ mestis¬
simꝰ esse non ualeo. hauc sibi egritudinẽ
siue accidiã sie̾ quid aliud essẽ diffmis: hand
maginificacio ipsa de re cõuenit. Aug̃. Qm̃
ut uideo altis ⁊adicibus morbꝰ mu̾titur.
seficietenꝰ hunc sustulisse non sufficiet.

Expanded text:
ista percurreris, intelligo tamen opinionem tibi pista percurreris, intelligo tamen opinionem tibi perversam causam esse malorum omnium, que innumerabiles olim stravit sternetque. Male tibi esse acausam? Non unam quidem sed iem tibi accidit, quod his qui ob levissimam quamlibet offensam in memoriam redeunt veterum simultatum. Nullum in me adeo vetustum vulnus ut oblivione deletum sit; recentia sunt cunta que cruciant. Et siquid tempore potuisset aboleri, tam crebro locum repetiit fortuna, ut hians vulnus nulla unquam cicatrix astrinxerit. Accedit et humane conditionis odium atque contemptus, quibus omnibus oppressus non mestissimus esse non valeo. Hanc sive egritudinem, sive accidiam, sive quid aliud esse diffinis haud magnifacio; ipsa de re convenit. Quoniam, ut video, altis radicibus morbus innititur, superficietenus hunc sustulisse non sufficiet:
Abbreviated transcription (Latin):
nõ quidem fuga p̃cipiti sed pede sensim relato
martẽ rationis euado. Illic si toto rerũ agmine
incubu̾i̾t fortuna. meq ad expugnãd̾ cõdciõ¬
nis hũane mibias: et laborũ pteritoꝵ meõriã.
futurorũq formidinem cõgescerit. tũ demũ
pulsatꝰ undiq: et tãtam malorũ congeriem
ꝑhorrescens ingemisco. huit dolor ile grauis
orit᷑. ueluti si quis ab ĩmimeris hostib c̾cũ¬
clusus cui millꝰ pateat egressus. nulla sit inẜ̾i¬
cordie spes: nullũq solacium. s infesta om̃a
erecte machine: defossi suꝑ tram cumeuli tre¬
mũtq Iam turres: stant stale propugnaculis
admote: herent menib unci. Et igñs tabu¬
lata ꝑcurut. Undiq fulgentes gladios : mi¬
nãteiq uultꝰ hostium. cernensq uicmũ cogi¬
tans cog excidium. quid in paueat et lugeat
qñ his licet cessãtib ipsa libertatis amiso.
uiris fortib mestissima est. Aug. Qꝙͣ cõfusi

Expanded text:
non quidem fuga precipiti, sed pede sensim relato non quidem fuga precipiti, sed pede sensim relato in arcem rationis evado. Illic si toto circum agmine incubuerit fortuna, meque ad expugnandum conditionis humane miserias et laborum preteritorum memoriam futurorumque formidinem congesserit, tum demum pulsatus undique et tantam malorum congeriem perhorrescens ingemisco. Hinc dolor ille gravis oritur. Veluti siquis ab innumeris hostibus circumclusus, cui nullus pateat egressus, nulla sit misericordie spes nullumque solatium, sed infesta omnia, erecte machine, defossi sub terram cuniculi: tremuntque iam turres, stant scale propugnaculis admote, herent menibus vinee et ignis tabulata percurrit. Undique fulgentes gladios, minantesque vultus hostium cernens vicinumque cogitans excidium, quidni paveat et lugeat, quando, his licet cessantibus, ipsa libertatis amissio viris fortibus mestissima est? Quanquam confusius
Abbreviated transcription (Latin):
quidquid infrlices ammas urget n ititũ Ad
hoc et reliquatũ passionũ ut crebras sic breues
Et momentaneos exꝑior insultꝰ. Nec aut
pestis tam tenacit̾ me arripit interdũ. Iotr
integros dies noctesq illigatũ torqueat eꝓ
mich tempꝰ nõ lucis aut uite s tͥhartaree
noctis et ac̾bissime mortis instar est. et quis
supremꝰ mhcarũ tuulꝰ dici pot. sic labe¬
rib et dolorib pastor atra quad̾ cũ uolupͭe
ut inuitꝰ auellar. Aug Morbũ tuũ noste
optimet modo tãm nostes. dic g ͦ quid est ꝙ
te a deo contristat: tpr̃aliũ ueͥdiscursꝰ. alit
corpis dolor: an aliqͣ fortune durioris q̃ iuria:
exc̃citu Augr distinctꝰ quid te uigeat eloq̃ie.¬
sran. Quotiẽs unũ aliqd fortime uuluꝰ ĩflidit᷑
ꝑsisto interutꝰ. memorãs sepe me abea gͣuit
ꝑculsum: abiisse uictorem. Si mox illa uulnꝰ
ingeminet titubare parũꝑ incipio. qd̾ se
du̾ob terciũ qrͣtũue successerit tum coactꝰ

Expanded text:
quicquid infelices animas urget in interitum. Ad quicquid infelices animas urget in interitum. Ad hec, et reliquarum passionum ut crebros sic breves et momentaneos experior insultus; hec autem pestis tam tenaciter me arripit interdum, ut integros dies noctesque illigatum torqueat, quod michi tempus non lucis aut vite, sed tartaree noctis et acerbissime mortis instar est. Et qui supremus miseriarum cumulus dici potest sic lacrimis et doloribus pascor, atra quadam cum voluptate, ut invitus avellar. Morbum tuum nosti optime; modo causam nosces. Dic ergo: quid est quod te adeo contristat? Temporalium ne discursus, an corporis dolor, an aliqua fortune durioris iniuria? Nexercitu. Distinctius, quid te urgeat, eloquere. Quotiens unum aliquod fortune vulnus infligitur, persisto interritus, memorans sepe me ab ea graviter perculsum abiisse victorem. Si mox illa vulnus ingeminet, titubare parumper incipio; quodsi duobus tertium quartum ve successerit, tunc coactus
Abbreviated transcription (Latin):
posita. hercãt memorie. In Illoꝵ alto appeti¬
tũ carnaliũ de quib aliqͣ diximꝰ cumulatior
aderit mã. fran. Progrede̾ Iam ut libet¬
Aug̃. Nisi impudẽti ꝑt̾macia sis: nulla
deiñceps suꝑ est contencio. ftran. Nichil gra¬
cius uidere possem ꝙͣ omem contẽtionẽ cam
oblatã ex orbe fr̾arũ. Nichil demq tam clare mͥ
cogintum fuit umꝙͣ. ut de eo nõ iuitꝰ alt̾carer
ꝙ intꝰ amicos lice̾t orta contencio: asꝑũ quidẽ
et hostile et anaciarũ morib aduersũ habet
sed ꝑge ad hec quib mestatim assensuru
putas aug Habet te fimestã quedã pestus
lim quã accidiã moderm: uetes egritudinẽ
dixerunt. p̾ran. Ipsũ morbi nomen horreo aug
ffateor: et illud accidit quod omib ferme qͥbus
angor aliquid fłe licet dulcoris ĩmixtũ ẽ. In
hat aũt tansticia et asꝑa et misera et horrẽda
om̃ia. a ptaq semꝑ ad desꝑacionẽ uia. Et

Expanded text:
posita hereant memorie. In illorum altero appetiposita hereant memorie. In illorum altero appetituum carnalium, de quibus aliqua diximus, cumulatior aderit materia. Progredere iam ut libet. Ni impudenti pertinacia sis, nulla deinceps superest contentio. Nichil gratius videre possem, quam omnem contentionum causam ablatam ex orbe terrarum. Nichil denique tam clare michi cognitum fuit unquam, ut de eo non invitus altercarer; quod inter amicos licet orta contentio, asperum quiddam et hostile et amicitiarum moribus adversum habet. Sed perge ad hec quibus me statim assensurum putas. Habet te funesta quedam pestis animi, quam accidiam moderni, veteres egritudinem dixerunt. Ipsum morbi nomen horreo. Fateor, et illud accedit quod omnibus ferme quibus angor, aliquid, licet falsi, dulcoris immixtum est; in hac autem tristitia et aspera et misera et horrenda omnia, apertaque semper ad desperationem via et
Abbreviated transcription (Latin):
uirtꝰ. Uictoresq cadunt danai crudeles ubiq
Luctꝰ. ubiq pauor et plurima mortis ymago¬
ffrañ. At quiq diu uenere comitãte int̾ hotes
et incendiũ errauit. aꝑtis licet oculis offensoꝵ
iram ĩnimimo uidere non potuit. eaq illũ
elocp̃tem nl insi trenũ intellexit. At pꝰꝙ
illa discessit quid euenerit nosti. di quidẽ mox
natal deorũ facies eum uidisse subsequit᷑. Et
om̃e c̾cũstans ꝑiculũ agnouisse. Appaient
dire faciel mimicaq troie. Numina magna
deum. ex quib hoc exerpsi usũ ueneris cõsp ᶜ¬
tum diuinitatis eriꝑe. Aug. Preclare lucem
sub nubib inuenisti. Sic nempe poeticis ĩ t̾est
uitas figmentis temussis riuulis adcunda
d̾ qm̃ cursꝰ ad ista redeũdum est. q̃ restant
ad ultiũ reseruemꝰ. ffran. Ne ignotis me
tranitib agas: que nã te redditurũ pollice¬
ris. Augꝰ. Maxima tue mẽtis uulna nõdum
actigi et consulto dilata res est. Ut nouissie

Expanded text:
virtus, victoresque cadunt Danai, crudelis ubique virtus, victoresque cadunt Danai, crudelis ubique luctus, ubique pavor et plurima mortis imago. Atqui quam diu Venere comitante inter hostes et incendium erravit, apertis licet oculis, offensorum iram numinum videre non potuit, eaque illum alloquente, nil nisi terrenum intellexit. At, postquam illa discessit, quid evenerit nosti; siquidem mox iratas deorum facies eum vidisse subsequitur, et omne circumstans periculum agnovisse: apparent dire facies inimicaque Troie numina magna deum. Ex quibus hoc excerpsi: usum Veneris conspectum divinitatis eripere. Preclare lucem sub nubibus invenisti. Sic nempe poeticis inest veritas figmentis, tenuissimis rimulis adeunda. Sed quoniam rursus ad ista redeundum est, que restant ad ultimum reservemus. Ne ignotis me tramitibus agas, quonam te rediturum polliceris? Maxima tue mentis vulnera nondum attigi, et consulto dilata res est, ut novissime
Abbreviated transcription (Latin):
forsitã cũ abesse credideris. unũ semꝑ ante
obstareꝰ libidmẽ. Hanc ig̃ doct̾nam assidue
tecũ usA hi nostr consiln sũma est. Ut mntel¬
ligas me hanc adamasse sma nõ modo ĩ atriis
suis sedentem sed ꝓegrinis eciã nemoribus
latitantẽ. auidissme cõplexꝰ sum At locum
amio mutaui᷑ Ubi illa occũlis meis occurrat¬
Aug. Quid dice̾ uelis expecto. ffran. Scis
Uirgiliũ iurum fortẽ ꝑ quot ꝑicła: in illa su¬
puema et horrenda tioiam excidn nocte cͥcũ¬
duxit. Aug̃ Scio quid em̃ stolis omibus
uulgaciꝰ ipsũ quoq casus suos enarrãtem
facit. Quis cladẽ illius noctis quis funera
fando Explicet aut possit lac̾imo eq̃re labo¬
res. Urbs antiqua ruit multos dñata per
annos. Pluria perq uias sternũt᷑ mercia
passim Corpora. ꝑq domos et religiosa
domoꝵ Lima. nec soli penas dant saguie̾
tencri. Quõdam et uictis redit in p̃cordia

Expanded text:
forsitan, cum abesse credideris. Unum semper ante forsitan, cum abesse credideris. Unum semper ante obstare libidinem. Hanc igitur doctrinam assidue tecum versa. Hec nostri consilii summa est. Ut intelligas me hanc adamasse sententiam, non modo in atriis suis sedentem, sed peregrinis etiam nemoribus latitantem avidissime complexus sum; ac locum animo notavi ubi illa oculis meis occurrerat. Quid dicere velis expecto. Scis Virgilius virum fortem per quot pericula in illa suprema et horrenda troiani excidii nocte circumduxerit. Scio. Quid enim scolis omnibus vulgatius? Ipsum quoque casus suos renarrantem facit: Quis cladem illius noctis, quis funera fando explicet aut possit lacrimis equare labores? Urbs antiqua ruit multos dominata per annos; plurima perque vias sternuntur inertia passim corpora, perque domos et religiosa domorum limina; nec soli penas dant sanguine Teucri; quondam etiam victis redit in precordia
Abbreviated transcription (Latin):
uite miserms : saluus euaderẽ. Et uelut ĩ ali¬
quẽ salutarem portũ ex tam multis curarũ
mutiliũ tempestatib enatarem. At quotiẽs
postra int̾ cosdem scopulos nautragiũ passus
sũ quotiẽsq si destituor passurꝰ intelligis.¬
Augii. Crede michi aliquid semꝑ defuit orãti :
Alio qͥn uel ãnusset largitor ille supremus:
uel quod paulo fecit apostolo ad ꝑfectioe
uirtutis et infirmitatis expienciam denegass¬
fran Credo ita essẽ. p̃cabor tñ assidue ne
fatigabor nec crubestã. nec desꝑabo si forte
miseiatꝰ om̃ĩpotens labores meos aurem pcib
quotidiams accomodet. et quib si uste fuissẽt.
qtãm nõ negass. idem ip̃e uistificet duguse
Consultetã tu eitere et quod prostrati solẽt
in cubitũ erectꝰͣ ingeuencia mala ccũspitea
ne adͦ repentinũ cꝯl molis incursũ iacencia
mẽbra dissileant. nec segnius interĩ openi
actollere ualentis implora. Aderit ille tut̃

Expanded text:
vite miseriis, salvus evaderem, et velut in alivite miseriis, salvus evaderem, et velut in aliquem salutarem portum ex tam multis curarum inutilium tempestatibus enatarem. At quotiens postea inter eosdem scopulos naufragium passus sim, quotiensque, si destituor, passurus intelligis. Crede michi: aliquid semper defuit oranti, alioquin, vel annuisset Largitor ille supremus, vel, quod Paulo fecit apostolo, ad perfectionem virtutis et infirmitatis experientiam denegasset. Credo ita esse; precabor tamen assidue, nec fatigabor, nec erubescam, nec desperabo, si forte miseratus Omnipotens labores meos aurem precibus quotidianis accommodet, et quibus si iuste fuissent gratiam non negasset, idem ipse iustificet. Consulte! Tu tamen enitere et, quod prostrati solent, in cubitum erectus ingruentia mala circumspice, ne ad repentinum cuiuslibet molis incursum iacentia membra dissiliant, nec segnius interim opem attollere valentis implora. Aderit Ille tunc
Abbreviated transcription (Latin):
cũ lacimis postulandũ est. solet ille. que
rite postũtur: non negare ftran. steci tam
sepe ut pene iam sibi molestꝰ esse uereor.¬
Augu. At non satis hũilit̾: nõ satis sõbrie: sc̃ꝑ
aliquid loci uenturis cupiditatib reseruaste
semꝑ in lõgum pces extendisti. ex ꝑtꝰ loqͦ
hic: et michi cõtigit . Dicebam: da michi casti¬
tatem. sed noli modo. differ paululum: statim
uemet tempꝰ. uirentior adhuc etas. sus eat
semitis: suis utat᷑ legib turpius ad iuuem¬
lia ista rediretur. Tunc ig᷑ abeũdum erit cũ
et minus ad hoc abilis decursu tpris factꝰ fuo.
et sacictas uoluptatũ metũ regressiomis abstulit.
het dicens Alud te uelle p̃cariꝰ aliud nõ intelligis.¬
fran. Quo nã modo. Aug Quia qui in diẽ poscit:
in pseni negligit. ftran. Ego in p̃sens sepe cũ
latimis poposti: sꝑans simul et illud euẽtuꝵ.
Ut effractis cupiditatũ laqueis: et caltatis

Expanded text:
cum lacrimis postulandum est. Solet ille que cum lacrimis postulandum est. Solet ille que rite poscuntur non negare. Feci tam sepe ut pene iam sibi molestus esse verear. At non satis humiliter, non satis sobrie. Semper aliquid loci venturis cupiditatibus reservasti; semper in longum preces extendisti. Expertus loquor; hoc et michi contigit. Dicebam: – Da michi castitatem, sed noli modo; differ paululum. Statim veniet tempus; virentior adhuc etas suis eat semitis, suis utatur legibus. Turpius ad iuvenilia ista rediretur; tunc egitur abeundum erit cum et minus ad hec habilis decursu temporum factus fuero, et satietas voluptatum metum regressionis abstulerit. – Hec dicens, aliud te velle, aliud precari non intelligis? Quonam modo? Quia qui in diem poscit in presens negligit. Ego in presens sepe cum lacrimis poposci, sperans simul et illud eventurum ut, effractis cupiditatum laqueis et calcatis
Abbreviated transcription (Latin):
analogistã facit pitagoreũ uulgꝰ reddẽde
rõm foret obnoxiꝰ Plato. S nẽ aꝓposito
longiꝯ eam: platonis hãc sentencia michi
posse nõ dubitem. Ita em̃ interdũ deo manũ
porugente surrexi. ut incredibile quãdã et
mimensa cũ dulcedine : quid michi tũt prodes¬
set quid ue antea nocuisset agnosterẽ. et nuc
meo ponde̾ in antqͣs mihias relapsꝰ: quid
me iterũ ꝑdiderit cum amarissio gustu mẽtꝭ
Experior quod idcto retuli. ne forte miraris
huiꝰ me platomici dogmatis exꝑienciã ꝓfit̾i.¬
Aug̃. Non miror eqdem. Laborib em̃ tius ĩt¬
fui᷑ et cadentẽ et resurgentẽ bidi et nue ꝓ¬
stratũ mihtꝰ opem ferre dispolui ftran. Grãs
ago tam mihicordis affectꝰ. quid aut̃ opis suꝑ¬
est humane. Augu. Nichil ac diuine plurmũ
ꝯtinens equidem insi cui deꝰ dedit esse nõ põt.¬
ab eo ig̾ munꝰ hoc et in pͥmis hũilit̾ et sepe᷑

Expanded text:
"analogistam" faciat pithagoreum vulgus, reddende "analogistam" faciat pithagoreum vulgus, reddende rationi foret obnoxius Plato. Sed, ne a proposito longius eam, Platonis hanc sententiam michi  dici posse non dubitem. Ita enim interdum, Deo manum porrigente, surrexi ut incredibili quadam et immensa cum dulcedine quid michi tunc prodesset, quid ve antea nocuisset, agnoscerem; et nunc meo pondere in antiquas miserias relapsus, quid me iterum perdiderit cum amarissimo gustu mentis experior. Quod idcirco retuli, ne forte mirareris huius me platonici dogmatis experientiam profiteri. Non miror equidem! Laboribus enim tuis interfui et cadentem et resurgentem vidi, et nunc prostratum miseratus opem ferre disposui. Gratias ago tam misericordis affectus. Quid autem opis superest humane? Nichil, at divine plurimum. Continens equidemAb Eo igitur munus hoc in primis humiliter et sepe
Abbreviated transcription (Latin):
et cradenda fantasmata. ut ad prouidenda di¬
iuimtatis archana: cui ꝓprie mortalitalitatis an¬
nexa cogitatio est purus expeditusq cõsurgat
Stis quid̾ loquor: et h ͨ ex platonis libris tibe
familiarit᷑ nota sunt. quib auidissime nuper
incubusse diceris. ffran. Incubuerã fatcor alacu
spe magnoq desiderio. Sed pegrme lingue
nouitas̾. et festinata p̃ceptoris absencia p̃ci¬
deiũt ꝓpositũ meum. ceterum ista quã memoral
discipłma et ex sc̾pturis turs: et ex aliorũ pla¬
tomcorũ relatione notissima est. Aug̃. Hand
refert quo uerũ mõstrante didiceris ꝙͣuis młtũ
sepe posnt auctas. Fran. Apud me pͥẜtĩ hoĩs
illiꝰ de quo alte michi quidẽ insedit illud Ciceromis¬
in Tustulano plato inquit. Et si rõnẽ nulla af¬
ferret uide quid homimi tribuo. ip̃a auc̃te me frã¬
goret. michi aũt sepe diuinũ illud ingenurn
cogitanti ĩiuriosum uidoret᷑. Si cũ ducẽ sud

Expanded text:
et eradenda fantasmata, ut ad pervidenda diet eradenda fantasmata, ut ad pervidenda divinitatis archana, cui proprie mortalitatis annexa cogitatio est, purus expeditusque consurgat? Scis quid loquor, et hec ex Platonis libris tibi familiariter nota sunt, quibus avidissime nuper incubuisse diceris. Incubueram, fateor, alacri spe et magno desiderio; sed peregrine lingue novitas et festinata preceptoris absentia preciderunt propositum meum. Ceterum ista michi, quam memoras, disciplina et ex scriptis tuis et ex aliorum platonicorum relatione notissima est. Haud refert quo verum monstrante didiceris; quamvis multum sepe prosit autoritas. Apud me presertim hominis illius, de quo alte michi quidem insedit illud Ciceronisin Tusculano. "Plato" inquit "etsi rationem nullam afferret vide quid homini tribuo, ipsa autoritate me frangeret". Michi autem sepe divinum illud ingenium cogitanti, iniuriosum videretur si, cum ducem suum
Abbreviated transcription (Latin):
ruerẽ. et si corruissem mox exsurgerẽ. ne ullis
aũt iracũdie flatib.agitarer. nullũ michi
hactenus studium p̃stare quiuit. Aug. At qr
nullũ ex hius te flatibus aut tibi aut alteri
uereor naufragiũ facile paciar ut si stoicoꝵ
promissa nõ actingis qui morbos ammnoꝵ
radicitꝰ se uulsuros spondent. Sis in hati
re paripatheticoꝵ mitigatione contentul.
ns ig̃ in p̃sens omissis ad periculosiora en
tibi multodiligenciꝰ prouidenda festino. fran.¬
Dꝰ bone qͥd adhuc ꝑiculosir restat Augnt¬
Mtis luxibrie flamiis incenderis stran. Tãtis
cquidẽ interdum: Ut grauit̾ deleam: ꝙ non
insensibilis natꝰ sum. ĩmoble̾ saxum. aliquod
esse maluerim: ꝙͣ tam multis corꝑis mei meti¬
bus turbari aAug̃. Habes ig̃ quod te uł max
ab oĩ diuinoꝵ cogitatione dimoneat. Quid
em̃ aliud celesti doctiina platoms ammonet:
nisi aniimunia libidinib corꝑis arcendum.

Expanded text:
ruerem et, si corruissem, exurgerem. Ne ullis ruerem et, si corruissem, exurgerem. Ne ullis autem iracundie flatibus agitarer, nullum michi hactenus studium prestare quivit. At quia nullum ex huiusce flatibus aut tibi aut alteri vereor naufragium, facile patiar, ut si stoicorum promissa non attingis, qui morbos animorum radicitus se vulsuros spondent, sis in hac re perypateticorum mitigatione contentus. His igitur in presens omissis, ad periculosiora et tibi multo diligentius providenda festino. Deus bone, quid adhuc periculosius restat? Quantis luxurie flammis incenderis? Tantis equidem interdum, ut graviter doleam, quod non insensibilis natus sim. Immobile saxum aliquod esse maluerim, quam tam multis corporis mei motibus turbari. Habes igitur quod te vel maxime ab omni divinorum cogitatione dimoveat. Quid enim aliud celestis doctrina Platonis admonet, nisi animum a libidinibus corporeis arcendum
Abbreviated transcription (Latin):
raciam cõsilii.Ira furo breiuis est. ammũ rege
qui insi paret imꝑat. Nũc uinicłis hũc tu
compesce cathena. ftran. Aliꝙͣtulũ inͥ tateor
et poeticũ hoc: et plurima huiꝰ gni̾s phõrũ
ꝯsilia profuerũt atq in p̾mis eiubreuis recor¬
dacio. Que em̃ rabies est pauculos dies: qͦs
int̾ hoĩes agiiꝰ in hominũ odium ꝑinciẽq
ꝯsume̾. adcrit ecce dies ultima: que has flam¬
mas in pectorib hũans extingat: et fiẽ
Itaq qͥd se quid alios p̃cipitare iuuat᷑᷑ quid
oportimas ꝑtes breuissum tprĩs amitt̾e᷑: et
uel p̃sentib honestis gaudin uel future uite
consiliis deputatos dies uix sufferturos ad sĩgła
summa. Licet cũ parcimonia dispẽsatis aufferre neces¬
sariis: ac ꝓpriis u̾sib inq alienã parit᷑ et nostrã
tristĩam mortẽq cõu̾tere. Uerũ hec michi medi¬
tatio eousq profuit. Ut impulsꝰ nom totus

Expanded text:
ratiani consilii: ira furor brevis est, animum rege; ratiani consilii: ira furor brevis est, animum rege; qui, nisi paret, imperat; hunc vinclis, hunc tu compesce cathena. Aliquantulum michi, fateor, et poeticum hoc et plurima huius generis philosophorum consilia profuerunt, atque in primis evi brevis recordatio. Que enim rabies pauculos dies, quos inter homines agimus, in hominum odium perniciemque consumere? Aderit ecce dies ultima que has flammas in pectoribus humanis extinguat, et finem Itaque quid se quid alios precipitare iuvat? quid optimas partes brevissimi temporis amittere; et vel presentibus honestis gaudiis vel future vite consiliis deputatos dies, vix suffecturos ad singula, summa licet cum parsimonia dispensantis, auferre necessariis ac propriis usibus, inque alienam pariter et nostram tristitiam mortemque convertere? Verum hec michi meditatio eousque profuit, ut impulsus non totus
Abbreviated transcription (Latin):
onem: obliqͦ calle contendis. Ad qm ociũ soli¬
tudo ĩcuriositas tãtarũ rerũ humanaꝵ atq
ista tua te ꝑducũt studia quorũ usq nũc fiis
est głia. ftran. Ad angulũ uerges me. unde pos¬
sem licet subt̾ fuge qr tñ tempꝰ breue ẽ. et
in multa disꝑcie̾ndũ. Si libet progrediam᷑ ad
reliqͣ. Aug̃. Sec̃e ig᷑. ad p̃cedẽtem: gule ñlla
sit mẽtio ciuꝰ studio nullatenꝰ teneris insi
uoluptati fauens nõnũꝙͣ amicoꝵ blandior
ꝯuictꝰ obreperet Uerũptumẽ nnchil hĩc metuo.
quociẽs cm̃ urbib creptũ rus suũ recuꝑauit
nicolã om̃es repente diffugiũt insidie talũ
uoluptatũ qͥb amotis ita te uiuẽtẽ fatcar
aiaduertu ut et ꝓprios et cõmunes amicos
suꝑgressa sobrictate. ac modestia delectarer.
Iranqͦ preternebor qua et si sepe iusto mag̾
exardeas. cõfestim tñ nature bonitate init̾i¬
gabilis compeste̾ motꝰ aĩmi soles. memor ho¬

Expanded text:
onem obliquo calle contendis; ad quam otium, solionem obliquo calle contendis; ad quam otium, solitudo, incuriositas tanta rerum humanarum, atque ista tua te perducunt studia, quorum usque nunc finis est gloria. Ad angulum urges me, unde possem licet subterfugere. Quia tamen tempus breve est et in multa dispartiendum, si libet progrediamur ad reliqua. Sequere igitur precedentem. Gule nulla fit mentio, cuius studio nullatenus tenereris, nisi, voluptati favens nonnunquam amicorum, blandior convictus obreperet. Veruntamen nichil hinc metuo; quotiens enim urbibus ereptum rus suum recuperavit incolam, omnes repente diffugiunt insidie talium voluptatum. Quibus amotis, ita te viventem fateor animadverti ut et proprios et comunes annos supergressa sobrietate ac modestia delectarer. Iram quoque pretervehor, qua etsi sepe iusto magis exardeas, confestim tamen nature bonitate mitigabilis compescere motus animi soles, memor ho
Abbreviated transcription (Latin):
dissimulandiq grauia : et indigna quelibet
paciendi. haꝵ et similudegenus arcium: nͨ
nãm unici posse ratꝰ: Ad alia studia trãs¬
misisti. caute quidem et prudent᷑ quid est
em̃ aliud. ut ait Cicero giganciũ more
pugnare cũ dns. mui natur̾e repug̾re. ftran.
Daleant magm honores si his artib acquirũt᷑.
te non optasse concludil. tam et si q̃rendi
molestiã ꝑhorrestas. sic̃ nec romam uidisse
ꝯtompsit quisquis uiarũ labore ꝑt̾ritꝰ pedem
retulit ab incepto. adde ꝙ nec pedem retulisti:
ut tibi ip̃e ꝑsuades michiq ꝑsuadere interis.
nen te ut auĩtꝰ digito cõtexeris: qͥdquid cogi¬
tas quidꝗd agis: ante oculos meos est. et ꝙ
fuga urbium siluarũq cupidine gloriaris.
non excusationẽ: sed culpe mutatiõe arguit.¬
Multis nãq uns ad unũ f̾nnnũ ꝑuenit᷑. et tu
michi crede. Licet calcatã uulgo de serueris
uiã. tamẽ ad eãdem qm spreuisse te dicis abici¬

Expanded text:
dissimulandique; gravia et indigna quelibet dissimulandique; gravia et indigna quelibet patiendi. Harum et similium egenus artium, nec naturam vinci posse ratus, ad alia studia transivisti: caute quidem et prudenter. "Quid est enim aliud" ut ait Cicero "gigantum more pugnare cum diis, nisi nature repugnare?". Valeant magni honores, si his artibus acquirunturte non optasse concludis, tametsi querendi molestiam perhorrescas; sicut nec Romam vidisse contempsit, quisquis viarum labores perterritus pedes retulit ab incepto. Adde quod nec pedem retulisti, ut tibi ipse persuades michique persuadere niteris. Neu te, ut aiunt, digito contexeris; quicquid cogitas, quicquid agis, ante oculos meos est. Et quod fuga urbium silvarumque cupidine gloriaris, non excusationem sed culpe mutationem arguit.Multis namque viis ad unum terminum pervenitur; et tu, michi crede, licet calcatam vulgo deserueris viam, tamen ad eandem, quam sprevisse te dicis, ambiti
Abbreviated transcription (Latin):
ud quidem me uolẽte s quod de ambiciõe loqui
ceperas. Iãp̾dem audire desidero. Aug̃. Quida me
expetis quod tibup̃e p̾stare potes pectꝰ tuũ exa¬
mina reꝑies int̾ pestes cetãs nõ miminũ am-¬
bicionũ locũ. Ifran. Nichil gͦ mͥ profuit urbes
fugisse: Dum licuit populos q et actꝰ publicos
deipexisse. siluarũ recessꝰ et silencia rura secu¬
tum. adium uentolis honorib indixisse: adhuc
ambicionis insimulor Aug. Multa linquitis
mortales. nõ qr cõtẽpnnitis: s qr desperatis
posse cõsequi. ex citant enĩ se alteriꝰ stimulu
spes et desiderium usq a deo: ut altero fu¬
gescente tepescat alterum: et recalente
re ferueat Ffran. Quid oro me sperare pro¬
hibeat adeo ne cuncte bone artes deerant.¬
Aug. De bonis artib sileo: at ille deerant
pfccto. quib hodie preẜtĩ ad altos gradus
ascendit. ambiendi sc magnoꝵ lunina. blan¬
diendi fallendi promietẽdi mẽtiendi simulãdi

Expanded text:
id quidem me volente. Sed quod de ambitione loqui id quidem me volente. Sed quod de ambitione loqui ceperas, iampridem audire desidero. Quid a me expetis, quod ipse tibi prestare potes? Pectus tuum examina; reperies inter pestes ceteras non minimum ambitioni locum. Nichil ergo michi profuit urbes fugisse, dum licuit, populosque et actus publicos despexisse, silvarum recessus et silentia rura secutum odium ventosis honoribus indixisse: adhuc ambitionis insimulor! Multa linquitis, mortales, non quia contemnitis, sed quia desperatis posse consequi. Excitant enim se alternis stimulis spes et desiderium, usque adeo ut altera frigescente tepescat alterum, et recalente referveat. Quid, oro, me sperare prohibebat? adeo ne cunte bone artes deerant? De bonis artibus sileo, at ille deerant profecto, quibus hodie presertim ad altos gradus ascenditur: ambiendi scilicet magnorum limina; blandiendi, fallendi, promittendi, mentiendi, simulandi
Abbreviated transcription (Latin):
De sine iam impossibłia sꝑare. et humana sorte
condiscas. nõ his morib degens: fortune iu¬
gũ quo colla regũ premũt᷑. excucias. qd̾ tñ
demũ excidisse tibi noueris: cũ calcatis
passionib humanis: totꝰ sub uirtutis imꝑiu
acceshis liber illic futurꝰ: nulla egẽs re.
nulli subiectꝰ hom̃i. demq rex et uere potẽs
absoluteq felix. ffran. iam piget incepti cupio¬
q nichil cupere sed cõsurtudine rapior ꝑu̾sa
sentioq mexpletũ quoddã in p̃cordiis meis
semꝑ. Aug Hoc est ut ad ꝓpositũ spectet
or̃o. hoc ẽ quod te a cognitione mortis au̾tit.
dũ terrens sollicitudĩb ĩplicitꝰ: aculos ad
alciora nõ erigis. qͣs qͥuidẽ uelut pestiferas
aĩoꝵ sarcinas: si qd mithi credis abicies nec
abiecisse labor magnꝰ fu̾it. dũmodo te ad naͣ
tuã cõposũs. eiq pociꝰ ꝙ̃ uulgi furm te
uehendũ regendũq cõmiseris stran. ffiet

Expanded text:
Desine iam impossibilia sperare et, humana sorte Desine iam impossibilia sperare et, humana sorte condiscas; neu, his moribus degens, fortune iugum, quo colla regum premuntur, excutias; quod tum demum excidisse tibi noveris, cum, calcatis passionibus humanis, totus sub virtutis imperium concesseris, liber illic futurus, nulla egens re, nulli subiectus hominum, denique rex et vere potens absoluteque felix. Iam piget incepti, cupioque nichil cupere; sed consuetudine rapior perversa sentioque inexpletum quiddam in precordiis meis semper. Hoc est, ut propositum spectet oratio, hoc est quod te a cogitatione mortis avertit, dum terrenis solicitudinibus implicitus oculos ad altiora non erigis. Quas quidem velut pestiferas animorum sarcinas, siquid michi credis, abicies; nec abiecisse labor magnus fuerit, modo te ad naturam tuam composueris, eique potius quam vulgi furiis te vehendum regendumque commiseris. Fiet
Abbreviated transcription (Latin):
sentib simlꝰ et p̃titis et futuris auxiũ sr̃bien¬
tem int̾ misias suas et fragilitãtꝭ sibi
cõstium uilissimis uermib imparẽ bite breuis
cratis ambigue fati ĩcuitabilis: ac mmllege¬
netibus mortis expositum sfran. Coac̾uasti
misias ifuntas et egestates. ut pene iam
nie hoicm natũ peniteat. Augu sn hac tãta
hom mbecillitate tantaq pͥnuria tu tibi
copiam auspitaris: ac potenciã que nullis
t faribus uullisq unꝙ ⁊egib ꝑfecta cõtigit¬
sfran. Nuis nã hiis uocabusis usꝯ est quis sed
copiam seu potenciã noĩauit: Aug̃ At q̃
maior copia quã nõ egere que maior potrñ.
ꝙ nõ subesse. ꝑfecto emꝰ reges domimq trarũ.
quos opulentissimos ⁊ cor ĩnumerabilib ⁊ ebus
egent. Ip̃i quoq dutes exc̃cituũ quib peise
uident᷑ subsunt et ab armatis legiomb ob¬
sessi: ꝑ quas metint᷑: uicissim metuãt opore.

Expanded text:
sentibus simul et preteritis et futuris anxium; superbiensentibus simul et preteritis et futuris anxium; superbientem inter miserias suas et fragilitatis sibi conscium; vilissimis vermibus imparem, vite brevis, etatis ambigue, fati inevitabilis, ac mille generibus mortis expositum. Coacervasti miserias infinitas atque egestates, ut pene iam me hominem natum esse peniteat. In hac tanta hominum imbecillitate tantaque penuria, tu tibi copiam ac potentiam auspicaris, que nullis Cesaribus nullisque unquam regibus perfecta contigerit. Quisnam his vocabulis usus est? quis seu copiam seu potentiam nominavit? At que maior copia quam non egere? que maior potentia quam non subesse? Profecto enim reges dominique terrarum, quos opulentissimos reris, innumerabilibus rebus egent. Ipsi quoque duces exercituum, quibus preesse videntur subsunt et, ab armatis legionibus obsessi, per quas metuuntur, vicissim metuant oportet.