comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Partibor sicimam: id ẽ diuidã gc̃s.
Ñ enim om̃ium ẽ fides. Alii credũt:
ne unuentiũ: alii st̃ ꝑseu̾at᷑i. alii ca¬
sinistrã. Sicima aut̃ int̃p̃tat᷑ hu¬
merꝰ. Scđ̾m nominis int̃p̃tationẽ
diuidunt᷑ humeri: ut alios gͣuent
peccata sua. alii dollant sarcmnam
oues iacob c̃uallis c̃ab̃nacłoꝵ intel¬
ligit᷑ gens iudoꝵ.⁊ ipsa diuiditur.
Nam tñsiert̃ inde qui crediderunt:
foris reliqͥe remansert̃. Hȩc iam di¬
uisio demonstrat᷑: cũ subinfercur.
Ms̃ galaad.⁊ mĩs ẽ manases: effraĩ
fortitudo capitis mei. Galaad int̃¬
p̃tat᷑ aceruus destimonii. Sic uo¬
catus ẽ cumulꝰ lapidũ. quẽ fecer̃

Expanded text:
Partibor Sichimam, id est, dividam gentes. Partibor Sichimam, id est, dividam gentes. Non enim omnium est fides. Alii credunt, ne viventium, alii sunt perseveraturi, alii casinistram . Sichima autem interpretatur humerus. Secundum nominis interpretationem dividuntur humeri, ut alios gravent peccata sua, alii tollant sarcinam oves Jacob, convallis tabernaculorum intelligitur gens Judaeorum: et ipsa dividitur. Nam transierunt inde, qui crediderunt, foris reliquiae remanserunt. Haec jam divisio demonstratur, cum subinfertur: 9. Meus est Galaad, meus est Manasses, Ephraim fortitudo capitis mei. Galaad interpretatur acervus testimonii. Sic vocatus est cumulus lapidum, quem fecerunt
Abbreviated transcription (Latin):
uoluntas tua. Et̃na peto q̃ tu p̃ci¬
pis petere:⁊ id̾̃o exaudime. Hinc
conu̾tit. se ad auditores suos.: ut
c̃firm&e eos dic̃s. Ds̃ locutꝰ ẽ in scõ
suo. Ex hoc scio. qͥa saluabit dex¬
tera sua: qm̃ d̾s pat̾ locutꝰ ẽ in sco
idẽ infilio suo. Hinc paulus ait̃.
Ds̃ erat in xp̃o. mundũ rec̃cilians
sibi. & it̾m. Nouissime dieb istis
locutꝰ est nob̃ in filio. quc̃ c̃stituit
heredem uniu̾soꝵ: in quo ꝓmisit
hanc saluationẽ. De qͣ locutione
ego fideł ppłs lȩtabor ⁊ partibor
sicimã: ⁊ cõuallẽ tab̃nacłoꝵ meti¬
bor. Cum iacob redu& a laban so¬
cero suo cum om̃ib suis. abscond̾
rachel ydola in sicima: q̃ habuerat
pat̃ eiꝰ in syria. Tabnacła aũ fec̃
ibi iacob ꝓpt̾ oues suas ⁊ arm̃tã. ⁊
appellauit locũ illum tab̃nacula:
⁊ hec mecibor inqͥt eccła. Qͥd ꝑ sici¬
mam uͥ ydola abscondunt᷑. nͥ gen¬
diles. ydoloꝵ cultores designantur:

Expanded text:
voluntas tua: aeterna peto, quae tu praecivoluntas tua: aeterna peto, quae tu praecipis petere. Et ideo exaudi me. Hinc convertit se ad auditores suos, ut confirmet eos, dicens: 8. Deus locutus est in sancto suo. Ex hoc scio quia salvabit dextera sua: quoniam Deus Pater locutus est in sancto, id est, in Filio suo. Hinc Paulus ait: Deus erat in Christo mundum r. Et iterum, Novissime diebus istis locutus est nobis in Filio, quem constituit haeredem universorum , in quo promisit hanc salvationem. De qua locutione ego fidelis populus Laetabor et partibor Sichimam, et convallem tabernaculorum metibor. Cum Jacob rediret a Laban socero suo, cum omnibus suis, abscondit Rachel idola in Sichima, quae habuerat pater ejus in Syria. Tabernacula autem fecit ibi Jacob propter oves suas et armenta, et appellavit locum illum Tabernacula . Et haec metibor, inquit Ecclesia. Quid per Sichimam, ubi idola absconduntur, nisi Gentiles idolorum cultores designantur?
Abbreviated transcription (Latin):
des pꝰmodum mancant: si c̃ iustos
tam ualida hic flagella castigant.
irascit᷑. si sic asfligi patit᷑ eos in qͥb
letat᷑: Recte autẽ ꝑ arcum desig¬
nat᷑ iudicium: qͥa sic̃ ex arcu mit¬
tit᷑ sagitta. sic ex iudicio ꝓducet᷑ sñtẽcla.
Neruus retͦ tendit᷑. qnͣdo illa mit¬
tenda ẽ. ⁊̃ qͣnco plus ẽ eiꝰ excñsio
retͦrsum. tando maiore impetu
illa uolat in pͥora. Sic qͣndo mag̃
differtur iudicium: tando maio¬
re impetu uent᷑um ẽ. Ergo de tp̃a¬
lib dño grãs agamus: qͥa dedit
plebi suc significationẽ. ut fugi¬
ant a facie arcus. Qre hoc: ut li¬
bentur dilecti tui. Ad noc qͥppe sig¬
nificationes p̾sũtium maloꝵ dan¬
tur: ut ab et̃nis malis dni dilec̃¬
tores lib̾entur. & ut hoc fiat. sup¬
plicit̃ exorat dic̃s. Saluũ fac dex¬
tera tua: idẽ in potiorib bonis tu¬
is. in beatitudine ꝑpetua. lta sal¬
uum mefac: ut ad dext̾am stem.
Ñ saludem dp̃alẽ peto: de hac fiat

Expanded text:
tes postmodum maneant, si etiam justos tes postmodum maneant, si etiam justos tam valida hic flagella castigant. irascitur, si sic affligi patitur eos in quibus laetatur? Recte autem per arcum designatur judicium: quia sicut ex arcu mittitur sagitta, sic ex judicio producetur sententia. Nervus retro tenditur, quando illa mittenda est: et quanto plus est ejus extensio retrorsum, tanto majore impetu illa volat in priora. Sic quanto magis differtur judicium, tanto majori impetu venturum est. Ergo de temporalibus Domino gratias agamus, quia dedit plebi suae significationem, ut fugiant a facie arcus. Quare hoc? 7. Ut liberentur dilecti tui. Ad hoc quippe significationes praesentium malorum dantur, ut ab aeternis malis Domini dilectores liberentur. Et ut hoc fiat, suppliciter exorat, dicens: Salvum fac dextera tua. Id est, in potioribus bonis tuis, in beatitudine perpetua. Ita salvum me fac, ut ad dexteram stem. Non salutem temporalem peto, de hac fiat
Abbreviated transcription (Latin):
lationib. & apłi ibant gauden¬
des a conspectu concilii: qͥa digni
sunt ꝓ noĩe ihu contumeliã pati.
hunc potum ꝓpinabat dñs filuis
zebedei: cum dicebat. Podestis bi¬
bere calicẽ quẽ ego bibit᷑us sum:
Nel potasti nos uino cõpũctionis
id ẽ suauitate lacͥmarũ. ⁊ penitẽ¬
diȩ. ⁊ c̃fessionis. Primꝰ gͦ labor est
ut displiceat homo sibi: ut pecca¬
ta expugn&e: ut mudet᷑ in melius.
Scd̾s labor ẽ. ꝓ eo qd̾ mutatus est
ferre tͥbulaciones.⁊ demptationes
infinem. & notandũ qd̾ ñ ait
ꝑemptionis. s compunctionis: iste
enim passionis potꝰ. ñ ꝑdens ẽ sed
medicina urens. Unde adhuc sub¬
uingit᷑. dedisti metuentib te sig¬
nificationẽ. istas uidelicae tͥbula¬
diones indicandes ⁊ significandes
ut fugiant a facie arcus: idẽ a p̃sñ¬
dia futi ⁊ minandis iudicii. ꝑcͥou¬
lationes in qͥt tprales. significasti
tuis fugere ab ira ignis sempit̃m.
Hinc unusqͥsq c̃sidẽt. quȩ peccan¬

Expanded text:
lationibus . Et Apostoli ibant gaudentes a conspectu concilii, quia digni sunt pro nomine Jesu contumeliam pati . Hunc potum propinabat Dominus filiis Zebedaei, cum dicebat: Potestis bibere calicem, quem ego bibiturus sum ? Vel potasti nos vino compunctionis, id est, suavitate lachrymarum et poenitentiae, et confessionis. Primus ergo labor est, ut displiceat homo sibi, ut peccata expugnet, ut mutetur in melius. Secundus labor est, pro eo, quod mutatus est, ferre tribulationes et tentationes in finem. Et notandum quod non ait, Peremptionis: sed compunctionis. Iste enim passionis potus non perdens est, sed medicina urens. Unde adhuc subjungitur: 6. Dedisti metuentibus te significationem. Istas videlicet tribulationes indicantes et significantes, Ut fugiant a facie arcus. Id est, a praesentia futuri et minantis judicii. Per tribulationes inquit temporales significasti tuis fugere ab ira ignis sempiterni. Hinc unusquisque consideret, quae peccan
Abbreviated transcription (Latin):
cõmota ẽ: ⁊ grẽ tuȩ cõmouenti per
libum consensit arbitͥum. Talib
quidẽ gͣdib peccatͥx anima dõ as¬
spirante ad sanitatẽ incip̃ accede.
Prius cõmouet᷑ atimore dñi. dem¬
de contͦbat᷑ ex dolore. peccati. Timet
ne ꝑeat: doleat qͥa deliquit. Sic int̾¬
timorem ⁊ dolorẽ c̃stituta dũ c̃scien¬
tia accusat. culpa t̾rae. incip̃ penit̾e:
atq anxietate dura cor cont̾ere &
cruciare: ⁊ sic ꝑ concͥcionẽ redit ad
sanitatem. Predicatũ ẽ nob̃. agite
penidentiam. aꝑꝓpinqͣuit enĩ regnũ
celoꝵ. Ecce unde cõmota ⁊ cͣtͣbataẽ
t̾ra. Audiuit peccatͥx anima. forte
ñ mouetur: ñ ẽ digna sanari. Audi
dundit. lacͥmas fundit: sana dñe
contͥciones eiꝰ qͥa cõmota ẽ. Sic per¬
cꝰso t̾reno. suscensa uetustade. mu¬
tado in meliꝰ homine. iã dura & as

Expanded text:
commota est. Et gratiae tuae commoventi per commota est. Et gratiae tuae commoventi per liberum consensit arbitrium. Talibus quidem gradibus peccatrix anima, Deo aspirante, ad sanitatem incipit accedere. Prius commovetur a timore Domini. Deinde conturbatur a dolore peccati. Timet ne pereat, dolet quia deliquit. Sic inttimorem et dolorem constituta, dum conscientia accusat, culpa terret, incipit poenitere, atque anxietate dura cor conterere, et cruciare: et sic per contritionem redit ad sanitatem. Praedicatum est nobis, Agite poenitentiam: appropinquavit enim regnum caelorum . Ecce unde commota, et conturbata est terra. Audivit peccatrix anima, forte non movetur, non est digna sanari. Audivtundit, lachrymas fundit. Sana, Domine, contritiones ejus, quia commota est. Sic percusso terreno, succensa vetustate, mutato in melius hom
Abbreviated transcription (Latin):
s reppulisti nos a paradisi
gauduis. a contẽplatione in¬
timȩ uisionis ⁊ destruxisti
nos corruptione passibilitatis.⁊ mor¬
talitatis: iratus es ꝓpt̾ peccata nr̃a:
s ꝓpt̃ bonitatem tuam misertꝰ es no¬
bis. huc alibi dicit᷑. cum iratus fu¬
eris. miscd̃ie recordab̾is. Magnus
accessus addm̃ ẽ. cognitio infelici¬
tatis suȩ. ualde utile ẽ anime. pen¬
sare unde cecidit. uidẽ ubi iac&e:
plangere destructionẽ suam ex amis¬
sione iusticie: atq in his irã formi¬
dare iudicis. Qui hoc fac̃. misediã
tus es nob̃. Acsidicat. Ad hoc irasce¬
ris. ut miserearis. Irasceris in p̃sen¬
ti:. ut misercaris in fut᷑o. Ipsa ira
tua miscłia ẽ. & exponit qͦmͦ sit
misertus ita. Cõmonisti t̾ram. idẽ
t̃renos. uomere p̃dicationis: ⁊ contͣ¬
basti eam ad penitentiã: ⁊ sic̃ cepi¬
sti dñe. ita ꝑfice. Sana contͥtiones eiꝰ
id ẽ remoue ab ea miserias qͣs susti¬
n&e: uł peccata ꝓ quib corcontͥtũ
hab&. & dignum ẽ ut sanes. quia

Expanded text:
s repulisti nos, a paradisi gaudiis, a contemplatione intimae visionis. Et destruxisti nos. Corruptione passibilitatis et mortalitatis. Iratus es, propter peccata nostra: sed propter bonitatem tuam misertus es nobis. Hinc alibi dicitur: Cum iratus fueris, misericordiae recordaberis . Magnus accessus ad Deum est cognitio infoelicitatis suae. Valde utile est animae pensare unde cecidit, videre ubi jacet: plangere destructionem suam ex amissione justitiae: atque in his iram formidare judicis. Qui hoc facit, misericotus es nobis. Ac si dicat: Ad hoc irasceris, ut miserearis: irasceris 295 in praesenti, ut miserearis in futuro. Ipsa ira tua, misericordia est. Et exponit quomodo sit misertus, ita: 4. Commovisti terram, id est, terrenos vomere praedicationis: Et conturbasti eam, ad poenitentiam. Et sicut cepisti, Domine, ita perfice. Sana contritiones ejus, idest, remove ab ea miserias, quas sustinet, vel peccata, pro quibus cor contritum habet. Et dignum est, ut sanes: quia
Abbreviated transcription (Latin):
tibꝰ eoꝵ dedux eccłã ĩ idumea: Sibellare enim
uell& ęccl̃a ⁊ gladio uti. uidet᷑ ꝓuita.
pugnare p̃senti. Qͥa gͦ condemnebat.
uitam p̃sentẽ: id̃o factus ẽ ac̾uus
testimonii de uita fut᷑a. Tu gͦ d̾s qͥñ¬

Expanded text:
iam usque in Idumaeam? Si bellare enim vellet Ecclesia, et gladio uti, videretur pro vita pugnare praesenti. Quia ergo contemnebat vitam praesentem, ideo factus est acervus testimonii de vita futura. Tu
Abbreviated transcription (Latin):
xp̃o. ꝑsecutionem paciunt᷑. ꝑ mul¬
tas enim tͥbuladiones nos oporto
intrare in regnum di. Hinc dñs
discipłis ait. In mundo p̃ssuram
habebitis. Potasti nos uino com¬
punctionis. Delectari nos fecisti
pocło passionis. Qͦ mͦ enim delec̃¬
tat uinum cũ potat᷑. ⁊ hoc ipsũ
qd̃ pungit ad delectationẽ potã¬

Expanded text:
persecutionem patiuntur . Per multas enim tribulationes nos oportet intrare in regnum Dei . Hinc Dominus discipulis ait: In mundo pressuram habebitis . Potasti nos vino compunctionis. Delectari nos fecisti poculo passionis. Quomodo enim delectat vinum, cum potatur: et hoc ipsum, quod pungit, ad delectationem pota
Abbreviated transcription (Latin):
cet me inciuitatẽ inumitã. id est
in uideam: qͥs deduc& me usq in
ydumeã id ẽ in uniũsã gentilita¬
tem : Ñ ne du d̾s qui repulisti nos:
Tu ipse qui reppulisti deduces. tu
ipse quiuratꝰ es miserebis. ñ enim
continebis in ira tua. misodĩas tuas.
& ñ eg̾dieris ds in uirtucib nr̃is.
Seuit᷑us ẽ mundꝰ. futͣus ẽ aceruus
destimonii effuso martyrũ sangui¬
ne: dictͣi sunt pagani. ubi ẽ d̾s eoꝵ :
ñ contͣ eos apparebis. ñ ostendes po¬
dentiam duam. qͣlem ostñdisti in
moyse. in iħ̃u naue. in dd̾.⁊ in cet̾is
qnͣdo eoꝵ fortitudim cesser̃ gc̃s: &
strage facta. in t̾ram qm ꝓmisisti.
plebem tuam induxisti. Certe qͣnͣ¬
do catenati martyres ducebant᷑.
qnͣdo ferro occidebant᷑. igne crema¬
bant᷑. diũsis corm̃tis cruciabantur:
contẽnebant᷑ tanqm deserti. tanqͣ

Expanded text:
est, in Idumaeam? Quis deducet me usque in Idumaeam, idest, in universam Gentilitatem. 12. Nonne tu, Deus, qui repulisti nos? Tu ipse qui repulisti, deduces. Tu ipse, qui iratus es, misereberis. Non enim continebis in ira tua misericordias tuas. Et non egredieris, Deus, in virtutibus nostris? Serviturus est mundus, futurus est acervus testimonii effuso martyrum sanguine, dicturi sunt pagani: Ubi est Deus eorum ? non contra eos apparebis. Non ostendes potentiam tuam qualem ostendisti in Moyse, in Jesu Nave, in David, et in caeteris, quando eorum fortitudini cesserunt gentes, et strage facta, in terram quam promisisti, plebem tuam induxisti. Certe quando catenati martyres ducebantur, quando ferro occidebantur, igne cremabantur, diversis tormentis cruciabantur, contemnebantur tamquam deserti, tamquam
Abbreviated transcription (Latin):
humilitate uͥtutes cong̾gat: pul¬
uerẽ in uentum portat. ꝑcussit
di partib fidẽ scc̃ tͥnitatis c̃fiden¬
des. ꝑ mille ꝑfectio intelligit᷑. Ma¬
t̃ia sunt ipsi cõmutandi uidei: &
siones. Modus. In pͥma parte os¬
tendit ꝑ multas rationes.⁊ ꝑ auẽ¬
toritadem ipsius dĩ cẽ cõmutan¬
dos de peccato ad iusticiam. In
scda que incip̃. saluu fac dext̾a
tua: Ostndit eos ꝑ eandem cõmu¬
tationem ꝑuenire ad aliam com
mudationẽ: scilicae de mortalita¬
te ad ĩmortalitatẽ. Intentio est.
ut nemo contẽnat istas ꝑcsiones.¬

Expanded text:
humilitate virtutes congregat, pulhumilitate virtutes congregat, pulverem in ventum portat, percussit di partibus fidem sanctae Trinitatis confitentes. Per mille perfectio intelligitur. Materia sunt ipsi commutandi Judaei, eisti percussiones. Modus: In prima parte ostendit per multas rationes et per auctoritatem ipsius Dei esse commutandos de peccato ad justitiam. In secunda, quae incipit, Salvum fac dextera tua, ostendit eos per eandem commutationem pemutationem, scilicet de mortalitate ad immortalitatem. Intentio est, ut nemo contemnat istas percussiones
Abbreviated transcription (Latin):
se legi ipsius xp̃i. ut scđm eamle¬
gem oꝑent᷑: qͥa fides sine oꝑib mor¬
tua ẽ. Cõmutabunt᷑ dico cũ succẽ¬
dit id ẽ ꝑ hoc qd̾ succendic igne dĩ
mesopotamiã sẏriȩ. id ẽ iudeos qͦs
uocando eleuauit in altã digni¬
catem: qͥ pͥus erant subilimes. idẽ
singłarit̃ suꝑbi de cognitione di.
Mesopotamia enim alta uocatio:
ipsos iudeos sublimes. ⁊ suꝑbos de
uana uetustate:. idẽ de carnalibus
obseruantus legis. Sobal nanq ua¬
na uetustas int̃p̃tatur. & conu̾tit
ad ydolatria ad fidem suam ioab.
idẽ inimicũ scilic& gentilẽ ppłm.
qui nullam cognitionẽ de d̾o ha¬
bebat.  ꝑcussit idẽ cõmouit de
infidelitace ad fidem edom. id ẽ
gentilem ppłm t̾renis deditũ: uł
inpeccatis sanguineũ. Edõ nãq
t̾renus ł sanguineus int̃p̃tatur.
ꝑcussit t̾renitatẽ gentium: qd̾ iã
t̾rena ñ quererent. ꝑhoc conu̾tit
ioab idẽ gentilem ppłm: ⁊ ita ꝑcus

Expanded text:
se legi ipsius Christi, ut secundum eam lese legi ipsius Christi, ut secundum eam legem operentur. Quia fides sine operibus mortua est . Commutabuntur dico, cum succendit, id est, per hoc quod succendit igne Dei, Mesopotamiam Syriae, id est, Judaeos, quos vocando elevavit in altam dignitatem, qui prius erant sublimes, id est, singulariter superbi de cognitione Dei: Mesopotamia enim alta vocatio, ipsos Judaeos sublimes, et superbos de vana vetustate, id est, de carnalibus observantiis legis. Sobal namque vana vetustas interpretatur. Et convertit ab Idololatria ad fidem suam Joab, id est, inimicum, scilicet gentilem populum, qui nullam cognitionem de Deo habebat. Et percussit, id est, commovit de infidelitate ad fidem Edom, id est, gentilium populum terrenis deditum, vel in peccati sanguinem. Edom namque terrenus, vel sanguineus interpretatur. Percussit terrenitatem gentium, quod jam terrena non quaererent. Per hoc convertit Joab, id est, gentile
Abbreviated transcription (Latin):
succendit mesopotamiã syriȩ. ⁊ sy¬
riam sobal.⁊ conu̾tit ioab. ⁊ ꝑcussit
edom in ualle salmarũ .xii. milia.
M ortuo saule pꝰqͣm dauid obtinu¬
it regnum. succendit mesopotan᷑iã¬
am scilic& partẽ sẏriȩ.⁊ syriã sobal
aliam partẽ syrie.⁊ conu̾cit ad se
ioab inimicũ suũ. ⁊ ꝑcussit edom
idẽ idumeũ ppłm. qͥa erat ppłs ille
de t̃ra idumea que sic uocata fuit
ab esau habitatore qui uocat᷑ fuit
edom. ꝓpt̃ea qr dilex̃ t̾rena. P has
audem uictorias incellex̃ dd̃ uic̃¬
torias xp̃i. qͣs facłus erat in iudeos¬
⁊ gentes. Titł̃s sic ẽ. Iste ps̃ habitꝰ
est ꝓhis. id ẽ ad honorem illoꝵ qͥ
cõmutationes iusti. unã in hac ui¬
ta que fit de peccato ad iusticiam:
sodãm in alia uita quȩ ẽ de morta¬
litate ad ĩmortalitatẽ. Que cõmu¬
tatio fi&& in scͥptione tituli suscep¬
ta ꝑfidem:. scilic& qͥa credunt xp̃m.
regem iudoꝵ: inscͥptione dico fa
tͥnam. idẽ in p̃cepta eiꝰ. subiciendo

Expanded text:
ndit Mesopotamiam Syriae, et Syriam Sobal, et convertit Joab, et percussit Edom in valle Salinarum duodecim millia . Mortuo Saule postquam David obtinuit regnum, succendit Mesopotamiam, scilicet partem Syriae, et Syriam Sobal aliam partem Syriae, et convertit ad se Joab inimicum suum, et percussit Edom, id est, Idumaeum populum, quia erat populus ille de terra Idumaea , quae sic vocata fuit ab Esau habitatore, qui vocatus fuit Edom propterea, quia dilexit terrena. Per has autem victorias intellexit David victorias et in Gentes. Titulus sic est: Iste psalmus habitus est pro his, id est, ad honorem illorum, commutationes justi: unam in hac vita, quae fit de peccato ad justitiam: secundam in alia vita, quae est de mortalitate ad immortalitatem. Quae commutatio fiet inscriptione tituli suscepta per fidem, scilicet, quia credunt Christum regem Judaeorum. Inscriptione dico facrinam, id est, in praecepta ejus, subjiciendo
Abbreviated transcription (Latin):
In finem puero d̾ni ipsi d.
quȩ locutus: dño. uerba can¬
Aci huius: in die qua eripuit eũ¬
mat̾iam. unde habendum ẽ cantic̃.
buenda dauid. id ẽ manuforti xp̃o
puero dnĩ ꝓpt̾ simplicitatẽ ⁊ puri¬
datem: dd dico fideles suos dirigen¬
N in finẽ. idẽ in sũmũ bonũ: que
cutione: cantici dico habiti in die.
idẽ in c̃sidatione diei resurrectio¬
uis ipsius. uł ꝯsid̾atione tpr̃is ple¬
nitudinis. qͦ humanũ genus per
resurrectionẽ xp̃i a nocte infide¬
litatis ⁊ ignorantis & peccatorum.
ad lucẽ scientiȩ & fidi & uirtutum
exiturũ ẽ: qua die resurrectionis
uł tpris plenitudinis. eripuit eum
dñs de manu omĩum inimicoꝵ suoꝵ
⁊ de manu saul: idẽ de potestate ui¬
deoꝵ. ⁊ regis eoꝵ quẽ sibi ipsi petier̃.
Nam sic̃ dđ manufortis: ita saul peticio

Expanded text:
in finem puero Domini David quae locutus est Domino verba cantici huius in die qua eripuit eumateriam, unde habendum est canticumbuenda David, id est, manu forti, Christo puero Domini propter simplicitatem et puritatem. David dico, fideles suos dirigenti in finem, id est, in summum bonum: quae cutione. Cantici dico, habiti in die, id est, in consideratione diei resurrectionis ipsius, vel consideratione temporis plenitudinis, qua humanum genus per resurrectionem Christi a nocte infidelitatis et ignorantiae, et peccatorum, ad lucem scientiae, et fidei, et virtutum exiturum est. Qua die resurrectionis, vel temporis plenitudinis, eripuit eum Dominus de manu omnium inimicorum suorum, et de manu Saul, id est, de potestate Judaeorum, et regis eorum quem sibi ipsi petierunt. Nam sicut David manu fortis, ita Saul petitio
Abbreviated transcription (Latin):
quit ad me om̃s qui laboratis. ⁊ one¬
ratiestis. & ego uos reficiam. It̾m insir¬
ma aĩa uidñs se ꝑegͥnari. atq uiter
molestias ⁊ demptationes tͥbulari. do¬
lendo ⁊ gemĩdo conq̃rit᷑ dieens. Qre¬

Expanded text:
quit ad me omnes qui laboratis, quit ad me omnes qui laboratis, et ego vos reficiam . Iterum infirma anima videns se peregrinari, atque inter molestias et tentationes tribulari, dolendo et gem
Abbreviated transcription (Latin):
lius possit fac̾e seruus dĩ: qm ora¬
re ⁊ laudare dm̃. S si ueracit᷑ uo¬
lumus orare: ualde attñdendum
⁊ memoriȩ cõm̃dandũ ẽ qd̾ dicit᷑.
Ap̃ me oratio do uice mee.Sepe qñ
oro. mens mea uagat᷑ ext̾ius. ñ in del¬
ligo qd̃ dico. Tẽ oratio mea ñ ẽ ap̃me.
aut̃ indendit d̾s orationimeȩ: eui
egoñ indendo: Qd̃ sim intimo ar¬
chano cordis mei oro dm meum. ⁊
ca quȩ ad saludem aĩȩ mee ꝑtinent
peco: dc̃ possum u̾acit̾ dr̃e. ap̃ me o¬
ratio dõ uide mee:. id ẽ do qui prãt
micbi uitam.⁊ p̃sendem ⁊ et̾nam.
& in ipsa or̾one dicam dõ. susceptor
mĩs es: id ẽ me infirmũ suscepisti ad
curandum. uł susceptor ms es: ne in
dͥbulatione succumbã. Magna nob̃
fiducia fr̃s: qr susceptor nr̃ ds̃ ẽ. Ergo
pꝰ dantas iniquitates ⁊ negligñtias.
ꝓpenius ad penitentiam:. cͥramus in
feruore sp̃s ad grãm: que neminem
uult ꝑire. s om̃s saluare. Uenide in¬

Expanded text:
lius possit facere servus Dei, quam oralius possit facere servus Dei, quam orare et laudare Deum. Sed si veraciter volumus orare, valde attendendum et memoriae commendandum est, quod dicitur, Apud me oratio mea Deo vitae meae. Saepe quando oro, mens mea vagatur exterius, non intelligo quod dico. Tunc oratio mea non est apud me, autem intendit Deus orationi meae, cui non intendo? Quod si in intimo arcano cordis mei oro Deum meum, et ea quae ad salutem animae meae pertinent, peto: tunc possum veraciter dicere, Apud me oratio mea i vitam praesentem, et aeternam. Et in ipsa oratione Dicam Deo, Susceptor meus es, id est, me infirmum suscepisti ad curandum, vel susceptor meus es, ne in tribulatione succumbam. Magna nobis fiducia, fratres, quia susceptor noster est Deus. Ergo post tantas iniquitates et negligentiam properemus ad poenitentiam: curramus in fervore spiritus ad gratiam, quae neminem vult perire, sed omnes salvare . Venite in
Abbreviated transcription (Latin):
demptor nr̃. nos orare iubeat.⁊ id̾e
dicat. scit enim pat̾ ur̃ qͥd neceẽ sic
uob̃ añqm petatis euni: querendũ
uidr qͣre asciente quib indigemꝰ.
petere p̃cipimͣ᷑. Solent enim qͥdam
h̾etici obic̾e. qr scienti frustͣloquim᷑.
Quib p̃t exemplũ dñi qui ĩ monde
oliueti orauit ad patrem. p̃t̃ aucto¬
ritadem p̃cepti quo nos orare p̃ce¬
pisse cognoscit᷑. ħuit̾ respondi pot̾:
nos neqͣqm id̃o orationi incumbe.
ut scienti omĩa quib indigeamꝰ
cupiamus indicare. s ea que nob̾
sunt necessaria impetͣre. Aliud est
enim narrando de uelle. aliqͥd indi¬
care: aliud orando de uelle aliquid
impetͣre. In narradioẽ qͥppe demõ¬
stͣnͣdum ẽ studium: in oratione uͦ
exaudiendi in ẽ meritum. E qm̃
indigentib benigne largiri. uult
quoq eosdẽ indigentes ap̃ iusticiã
suam orando ꝓm̾eri. Oratio qͥppe
in sacͥs licu̾s freqñtiꝰ accipit᷑ utilis.

Expanded text:
demtor noster nos orare jubeat, et idem demtor noster nos orare jubeat, et idem dicat: Scit enim Pater vester, quid necesse sit vobis, antequam petatis eum : quaerendum videtur, quare a sciente quibus indigemus, petere praecipimur? Solent enim quidam haeretici objicere, quia scienti frustra loquimur. Quibus praeter exemplum Domini, qui in monte Oliveti oravit Patrem: praeter auctoritatem praecepti, quo nos orare praecepisse cognoscitur: breviter responderi potest, Nos nequaquam ideo orationi incumbere, ut scienti omnia, quibus indigeamus, cupiamus indicare: sed ea quae nobis sunt necessaria impetrare. Aliud est enim narrando te velle aliquid indicare, aliud orando te velle aliquid impetrare. In narratione quippe demonstrandum est studium, in oratione vero exaudiendi meritum. Et quoniam indigentibus benigne largiri, vult quoque eosdem indigentes apud justitiam suam orando promereri. Oratio quippe in sacris literis frequentius accipitur, utilis
Abbreviated transcription (Latin):
nocte tͥbulatiõis mandaũ cantic̃
laudis. Ee hoc ẽ qd̃ subdit. ⁊ nocte
cantiẽ eiꝰ. Canticum in nocte ẽ. laus
di in tͥbulatione. In hoc disc̾nũ¬
dur filii ire. a filiis gr̃ẽ: qͥa qnͣdo suc¬
cedunt ꝓsꝑa. laudant dm̃ cõmuns¬
der boni ⁊ mali. s qͣndo ueniunt ad¬
u̾sa. mali quidẽ mmurat s boni
laudant. Hinc alibi dictũ ẽ in pso.
eius in ore meo. Uł ꝑ diem fide illu¬
in nocte uͦ canticũ: qr uidee orbace
uetus tantũmͦ reliqͥt destam̃tum.
Hinc alibi dr. In salicib suspendi¬
mus organa nr̃a. In uideis tanqͣ
in salicib infructuosis organa sus¬
ap̃ illos sunt. Pendent quidẽ. sed
ñ resonant: qr illi in qͥb suspendũ¬
tur artem incelligñtie sꝑal igno¬
rant. Diximꝰ qͥa canticũ in nocte.
ẽ. laus dĩ in tͥbulatioe. S qr dum
tͥbulam̃ ꝑiclitam. ñ solum lauda¬
redm̃ nos oporcet. s ⁊̃ orare. Ideo
subdit᷑. Apud me orõ dõ uide meȩ:
dicam dõ susceptor m̃s es. Cum re¬

Expanded text:
canticum laudis. Et hoc est, quod subdit: Et nocte canticum ejus. Canticum in nocte, est laus Dei in tribulatione. In hoc discernuntur filii irae a filiis gratiae, quia quando succedunt prospera, laudant Deum communiter boni et mali. Sed quando veniunt adversa, mali quidem murmurant, sed boni laudant. Hinc alibi dictum est in psalmo, ejus in ore meo . Vel per diem fide illuIn nocte vero canticum: quia Judaeae orbatae vetus tantummodo reliquit Testamentum. Hinc alibi dicitur, In salicibus suspendimus organa nostra . In Judaeis tanquam in salicibus infructuosis, organa susapud illos sunt. Pendent quidem, sed non resonant: quia illi in quibus suspenduntur, artem intelligentiae spiritualis ignorant. Diximus, quia canticum in nocte, est laus Dei in tribulatione. Sed quia dum tribulamur, periclitamur: non solum laudare Deum nos oportet, sed etiam orare. Ideo subditur: 10. Apud me, oratio Deo vitae meae: dicam Deo, Susceptor meus es. Cum Re
Abbreviated transcription (Latin):
ñ iusut ꝯturbẽ de hic posita in tan¬
tis malis. suspirans albona. sitiens ⁊
laborans. ñ uis ut conc̾bem de: sꝑa
inquit in dm̃ qm̃ adhuc c̃fitebor illi
dic̃ ipsam c̃fessionẽ. ⁊ repetit spei ꝯfirma¬
tionem: salutare uultꝰ mei ⁊ ds̃ m̃s.
es dd. Ps iste conuenit alicui
iusto. ex societate pͣuoꝵ ⁊ miseriis
hꝰ uite afflicto: dirigñs nos in finẽ.
separatio iusti hic in causa tantũ:
in fut᷑o aut̃. seꝑatio ⁊ ꝑsona ⁊ loco.
Qui enim a mał hic in causa discer¬
nit᷑. secͣus ẽẽ pot̃. qr in extremo u¬
dicio dotus ⁊ corpꝰ ⁊ anima separabr.
In pͥma parte petit iustꝰ seꝑari ab
impiis. In scd̃a parte se affirmat
intrat᷑um in secretariũ dĩ. In t̾cia
parte hortatur animalitatẽ suã ut
sꝑ& in dño in quo padae intentio.
Seipsum enim c̃fortando. intñdit
confortare⁊ debiles qͦsq suo exemplo.
Uox fidelis.

Expanded text:
Non vis, ut conturbem te, hic posita in tanNon vis, ut conturbem te, hic posita in tantis malis? suspirans ad bona, sciens et laborans, non vis, ut conturbem te? Spera, inquit, in Deum, quoniam adhuc confitebor illi. Dicit ipsam confessionem, et repetit spei confirmationem, Salutare vultus mei, et Deus meus. Psalmus iste convenit alicui justo ex societate pravorum et miseriis hujus vitae afflicto: dirigens nos in finem, separatio justi, hic in caussa tantum, in futuro autem separatio et persona et loco. Qui enim a malis hic in caussa discernitur, securus esse potest, quia in extremo judicio totus et corpus, et anima separabitur. In prima parte petit justus separari ab impiis. In secunda parte se affirmat intraturum in secretarium Dei. In tertia parte hortatur animalitatem suam, ut speret in Domino. In quo patet intentio. Seipsum enim confortando intendit 205 confortare et debiles, quosque suo exemplo. Vox fidelis
Abbreviated transcription (Latin):
dum affligit me inimicꝰ. Uiãr obli¬
uisci dñs seruos suos. qñ eos ꝑmittit
ẽtristari. ꝑsecutionib affligi:. demp¬
tationib c̃tuti. nec eoscito exaudit
ñ usibilit̃ adiuuat: ñ corporaliter
eripit. Id̃o aut̃ dic̃ qͣre. qr nescit ali¬
quis utrũ hec patiat᷑ ad ꝓbationẽ
siue ad damnationẽ. S ualde trem̃¬
dum ẽ qd̾ subdit. Dum ꝯfringunt᷑
ossa mea exꝓbrauer̃ mͥ qui tͥbulãt
me inimici mei. Ossa enim fortess̃:
ut qͥd me repulisti: utquid tͥstis in¬
cedo. dum afflig̃ me inimicꝰ: Dum
ꝯfringit ossa mea. ñ carnes meas.s ⁊̃
ossa mea: ut in quib ꝑutabat᷑ eẽ aliqͣ
fortitudo. uideas cedere in temptati¬
onib: ut cet̾i infirmi desꝑent. qnͣdo
fortes uident succumb̾e. Qnͣta ista
⁊bulant me. Itm uox illa dum dic̃t
mͥ ꝑsingłos dies. uͥ ẽ d̾s tuus. & maxi
extrsecus uidebant: coronas intͥnsecꝰ
cam qm illud:. qre tͥstis es anima ma
⁊ qͣr contbas me : & qͣsi respondñti.

Expanded text:
r oblivisci Dominus servos suos, quando eos permittit contristari, persecutionibus affligi, tentationibus concuti: nec eos cito exaudit, non visibiliter adjuvat, non corporaliter eripit. Ideo autem dicit, Quare? quia nescit aliquis utrum haec patiatur ad probationem, sive ad damnationem. Sed valde tremendum est, quod subdit: 11. Dum confringuntur ossa mea, exprobraverunt mihi, qui tribulant me inimici mei. Ossa enim Ex AugustUt quid me repulisti? Ut quid tristis incedo, dum affligit me inimicus? Dum confringit ossa mea? Non carnes meas, sed etiam ossa mea: ut in quibus putabatur esse aliqua fortitudo, videas cedere in tentationibus: ut caeteri infirmi desperent, quando fortes vident succumbere. Quanta ista tribulant me. Iterum vox illa, Dum dicunt mihi per singulos dies, Ubi est Deus tuus? Et maximextrinsecus videbant, coronas extrinsecucam, quam illud, Quare tristis es anima mea? et quare conturbas me? Et quasi respondenti,
Abbreviated transcription (Latin):
sꝑamus: ꝑ patientiã expectamꝰ. Sꝑa
indõ. Quare sꝑas in dõ: Qm̃ adhuc
c̃fidebor illi. Quid ei c̃ficebis: Salu¬
tare uultus mei d̾s m̃s. A me mͥ salꝰ
cẽ ñ podest᷑:. ꝓpt̃ hoc dicam hoc con¬
fitebor. salutare tuum o ds pat. ẽ
uultus mei. uidelic& ẽ homo. sic̃
scͥptum ẽ formã serui accipiens ⁊
habitu muentꝰ ut hõ. ⁊ ẽ ⁊̃ ds. Recꝰ
de autẽ filium tuiũ dico salutare
duum: qr ꝑ eum hoĩem factũ. et̃nã
nob̃ oꝑatus es salutẽ. & qͣsi dicer&
aliquis. eͣ ita impꝑas. ⁊ uid̃is iraĩci
aniniȩ duȩ dicens: qͣre cͥstis as aĩa
mea ⁊ çet̾a: respondit. Ad me ipsũ
anima mea. id ẽ aĩalitas ⁊ sñsua¬
litas scilic& illa pars anime inse¬
rior que animat ⁊ uiuificat corpꝰ.
c̃turbata ẽ ꝓpt̃ tͥbrlationes quȩ mͥ

Expanded text:
speramus, per patientiam exspectamus . Spera speramus, per patientiam exspectamus . Spera in Deo. Quaconfitebor illi. Quid ei confiteberis? Salutare vultus mei et Deus meus. A me mihi salus esse non potest. Propter hoc dicam hoc, confitebor. Salutare tuum, o Deus Pater, est vultus mei, videlicet est homo: sicut scriptum est, Formam servi accipiens et habitu inventus utte autem Fillum tuum dico salutare tuum: quia per eum hominem factum aeternam nobis operatus es salutem. Et quasi diceret aliquis: Cur ita improperas, et videris irasci animae tuae dicens, Quare tristis es anima mea? et caetera. Respondit: Ad meipsum anima mea, idest, animalitas et sensualitas, scilicet illa pars animae inferior, quae animat et vivificat corpus, Conturbata est, propter tribulationes quae mihi
Abbreviated transcription (Latin):
cere pocuimꝰ: qͣre adhuc qͦq tͥstis
es anima mea : Ñ enim dubitabaᷤᷤ
de dotuo. Nunqͥd enim ñ ẽ qd̃ abi
dicas contͣ illos qui tibi dicunt. iͥ
ẽ d̾s tuns: Iam aliqͥd in cõmuta¬
bile ꝑsensi: qͣre adhuc contͣbas me.
Sꝑa ind̾o. T qͣsi responda illi aĩasi
in silentio. qͣre contͣbo de. nͥ qr ñdul
ibi sum ubi ẽ dulce illud. qͦ sic rap¬
ta sum qͣsi ꝑ tnͣsitum: Nunqͥdiã
bibo de fonce illo. nͥ metuens: Iã
nullum scandalũ ꝑ timesco. iam
de cupiditatib omĩbus. tanquam
edomitis uictisq sec᷑a sum: Nõne
adu̾sũ me diabolus euigilat. Ho¬
stis m̃s ñne laq̃os mͥ cotidie decepti¬
onis indendit: Nõ uis concͣbẽ de
posita in scło. ⁊ ꝑegͥna adhuc a do¬
modĩ mei: Sꝑa in dõ. Respondit
c̃turbanti se anime sue.⁊ qͣsi rõnẽ
reddenti ꝑtͣbationis sue: ꝓpt̾ mala
quib abundat hic mundꝰ. Int̾im
inqͥt habita in spe. Spes enim que
uidr. ñ ẽ spes. Si autẽ qd ñ uidemꝰ

Expanded text:
potuimus: quare adhuc quoque tristis es, anima mea? Non enim dubitas de Deo tuo. Numquid enim non est quod tibi dicas contra illos qui dicunt, Ubi est Deus tuus? Jam aliquid incommutabile persensi: quare adhuc conturbas me? Spera in Deo. Et quasi responderet illi anima ejus in silentio: Quare conturbo te, nisi quia nondum ibi sum, ubi est dulce illud, quo sic rapta sum quasi per transitum? Numquid jam bibo de fonte illo, nisi metuens? Jam nullum scandalum pertimesco: jam de cupiditatibus omnibus tamquam edomitis victisque secura sum. Nonne adversus me diabolus vigilat? Hostis meus nonne laqueos mihi quotidie deceptionis intendit? Non vis conturbem te posita in saeculo, et peregrina adhuc a domo Dei mei? Spera in Deo, respondit conturbanti se animae suae, et quasi rationem reddenti perturbationis suae propter mala, quibus abundat hic mundus: Interim, inquit, habita in spe. Spes enim quae videtur, non est spes. Si autem quod non videmus
Abbreviated transcription (Latin):
lit aqua. Tales sunt sci ꝓpħe ⁊ apłi. a
quib nob̃ defluit uera doctrina. Uł
in uoce catarac̾tarũ tuaꝵ. idẽ p̃dicã¬
tium inuocat abyssꝰ abyssum: qr u̾ba
que p̃dicant ex nouo ⁊ uet̾i cestam̃to
c̃firmant. Abyssus inuocat abissũ.
quia duo destam̃ta qͦddam sibi mutuo
ꝯferunt adium̃dum: qͥa uetus ẽ ꝓpħia
noui:⁊ nouũ uet̾is ẽ expositio destam̃ti.
Audita aut̃ p̃dicatione. omĩa excelsa
tua. id ẽ omĩa iudicia tua alta. inuesti¬
gabilia ⁊ fluctus tui. idẽ cõminatioẽs
tͣnsier̃ fluctus: uenit tnqͥllitas. Agita¬
bat᷑ nauicła uentis. oꝑiebat᷑ fluctib:
exclamauer̃ ꝑiclitantes. dñe salua
nos: ⁊ ipse imꝑauit fluctib ⁊ mari:
⁊ facta ẽ tnͣquillitas magna. Ubi abũ¬
dauit pecc̃m sr̃abundauit grã: qr
in ira sua ñ c̃tinuit miscdĩas suasds̾.
Unde ⁊ subdit᷑. In die mandaũ dñs¬

Expanded text:
lit aqua. Tales sunt sancti prophetalit aqua. Tales sunt sancti prophetara doctrina. Vel in voce cataractarum, idest, praedicantium, invocat abyssus abyssum: quia verba quae praedicant, ex novo et veteri Testamento confirmant. Abyssus invocat abyssum, quia duo testamenta quoddam sibi mutuo conferunt adjumentum: quia vetus est prophetia novi, et novum veteris est expositio Testamenti. Audita autem praedicatione, Omnia excelsa tua, idest, omnia judicia tua alta, investigabilia, et fluctus tui, idest, comminationes Transierunt fluctus, venit tranquillitas. Agitabatur navicula ventis, operiebatur fluctibus: exclamaverunt periclitantes Deo, Salva nos: Et ipse imperavit fluctibus et mari, et facta est tranquillitas magna . Ubi abundavit peccatum, superabundavit gratia : quia in ira sua non continuit misericordias suas Deus. Unde et subdit
Abbreviated transcription (Latin):
miliat exaltabit᷑. Si audẽ inc̃p̃tati¬
onem nominũ q̃ras. iordanis ẽ descẽ¬
sio eoꝵ. Descende gͦ ut le ueris: noli
extolli ne elidaris. & de hermoniim:
monde paruo. Hermonis anache¬
matizatio inc̃p̃tatur. Anathemati¬
za de ipsum: displicendo tͥ. displice¬
bis enim do.si placueris tibi. Ergoqr
ds omnia bona nob̃ p̃stat. qr ipsebo¬
uus ẽ. ñ quia nos digni sumꝰ: qͥa ille
misericors. ñ qr in aliqͦ ꝓmerumꝰ:
de t̾ra iordanis memor ero dui. cPtea
fundius hac abysso: Loqui hoĩes
possunt. uid̃i possunt ꝑ oꝑationẽ
m̃broꝵ: audiri insermone. s cuiꝰ co¬
gitatio penetrat᷑. cuius corinspicit᷑.
quid int̾ gerat. quid intꝰ possit. quid
intꝰ agat. quid intꝰ disponat. qͥd intꝰ
uelit. quid intꝰ nolit. qͥs comp̃hndit:
Abyssus abyssum inuocat: hohoĩem
lucͣtur. Ñ tam̃ in uoce sua. s inuoce
cataracłaꝵ tuarum. id ẽ p̃dicatorum
tuoꝵ: qui ꝑ uocẽ suam regni celestis
nob̾ aꝑiunt claritatẽ. Cataraclȩ enĩ.

Expanded text:
exaltabitur . Si autem interpretationem nominum quaeras, Jordanis est descensio eorum. Descende ergo, ut leveris. Noli extolli , ne elidaris. Et de Hermoniim a monte parvo. Hermon anathematisatio interpretatur. Anathematisa teipsum, displicendo tibi. Displicebis enim Deo, si placueris tibi. Ergo quia Deus omnia bona nobis praestat, quia ipse bonus est, non quia nos digni sumus: quia ille misericors, non quia in aliquo promeruimus: de terra Jordanis memor ero tui. Propterea fundius hac abysso? loqui homines possunt, videri possunt per operationem membrorum, audiri in sermone: sed cujus cogitatio penetratur? Cujus cor inspicitur? quid intus gerat, quid intus possit, quid intus agat, quid intus disponat, quid intus velit, quid intus nolit, quis comprehendit? Abyssus abyssum invocat, homo hominem lucratur. Non tamen in voce sua, sed in voce cataractarum tuarum, idest, praedicatorum tuorum, qui per vocem suam regni caelestis nobis aperiunt claritatem. Cataractae enim d
Abbreviated transcription (Latin):
ad me tͣbata ẽ anima mea.⁊ hanc
ꝑt᷑bationẽ fec̃ suꝑbiã: ꝓpt̾ea memor
ero tui de t̾ra iordans ⁊ hermoniior.
a monte modico. Unde sũ memortui:
Amonte paruo ⁊ de t̾ra iordanis. id÷
baptismo ubi ẽ remissio peccatoꝵ.
& enim nemo eͣrit ad remissionem
peccõꝵ nͥ qui displic& sibi. Nemo cͣ¬
rit ad remissionẽ peccõꝵ: nͥ qͥ se c̃fide

Expanded text:
 anima mea, et hanc perturbationem fecit superbia: Propterea memor ero tui de terra Jordanis, 202 et Hermoniim, a monte modico. Unde sum memor tui? A monte parvo, et de terra Jordanis, idest, baptismo ubi est remissio peccatorum. Etenim nemo currit ad remissionem peccatorum, nisi qui displicet sibi. Nemo currit ad
Abbreviated transcription (Latin):
seqñs qd̃ sonabat. abstrahens se ab
omni strepitucarnis ⁊ sangͥnis. ꝑue¬
nit usq ad domũ dĩ. Nam uiã suã
⁊ ductum se sic ipse cõmemorat: qͣsi
uoce inqͥt exulcadionis ⁊ c̃fessionis:
sonus epulantis. In domo di festiui¬
tas sempit̃na ẽ. Ñ enim ibi celebratur
aliqͥd. ⁊ cͣnsit. festum sẽpit̾nũ. chorꝰ
angłoꝵ: uultus p̃sens dĩ. lecicia sine
defectu. Dies festus ibi itaẽ: ut nec aꝑ¬
iatur initio. nec fine claudat᷑. De illa
et̃na ⁊ ꝑpecua festiuitate sonat nescio
ꝗd canoꝵ ⁊ dulce aurib cordis. sed
si ñ ꝑstrepat mundꝰ. ambulanti in
hoc tab̃nacło. ⁊ mniracła di in redẽp¬
tione fidelium c̃sid̾anti. mulc& au¬
rem sonꝰ festiuitatis illiꝰ. ⁊ rap̃ ceruũ¬

Expanded text:
sequens quod sonabat, abstrahens se ab sequens quod sonabat, abstrahens se ab omni strepitu carnis et sanguinis, pervenit usque ad domum Dei. Nam viam suam, et ductum se sic ipse commemorat, quasi voce, inquit, exultationis et confessionis, sonus epulantis. In domo Dei festivitas sempiterna est. Non enim ibi celebratur aliquid et transit: festum sempiternum, chorus angelorum, vultus praesens Dei, laetitia sine defectu, dies festus ibi ita est, ut nec aperiatur initio, nec fine claudatur. De illa aeterna et perpetua festivitate sonat nescio quid canorum et dulce auribus cordis. Sed si non perstrepat mundus ambulanti in hoc tabernaculo, et miracula Dei in redemtione fidelium consideranti, mulcet aurem sonus festivitatis illi
Abbreviated transcription (Latin):
domũ dĩ. Ecce qͣnta admiror ĩ tab̾¬
nacło. Tab̾nacłm enim di mei ĩt̾ra:
homines st̃ fideles. Admiror meis
ipsoꝵ m̃broꝵ obseqͥum. qr ñ in eis
regnat peccatum ad obediendũ de¬
sidiis eius. nec exhibent m̃bra sua
arma iniqͥtatis peccato. s exhibent
d dõ iiuo m̃bra corꝑalia militare
admiror: respicio ⁊ aiãm ipsã obe¬
diendem dõ: distͥbuentẽ dõ oꝑa actꝰ
sui:. frenantẽ cupiditates: pellentẽ
ignorandiam: exdendñtẽ se ad omĩa
tatem impendñtẽ cet̾is. Miror ⁊ istas
uirtutes in aĩo: s adhuc in loco taber¬
naculi ambulo. Tnͣseo ⁊ hec.⁊ qͣmiuis
admirabile sit tab̃nacłin: stupeo
cum uenio usq ad domũ dĩ. Dum¬
mirat᷑ m̃bra tabnacłi. ita ꝑducłꝰ ẽ
ad domum di Endã dulcedinc̃ seqñ¬
do. int̾iorẽ nescio quã occultã uolup¬
tatem tanqͣm de domo di sonaret
suauit̃ aliqd̃ organum.⁊ cum ille ã¬
bulare in tab̃nacło. audito quodã
int̾iore sono deductus dulcedine d̾i

Expanded text:
bernaculo. Ecce quanta admiror in tabernaculo! Tabernaculum enim Dei in terra, homines sunt fideles: admiror in eis ipsorum membrorum obsequium; quia non in eis regnat peccatum ad obediendum desideriis ejus, nec exhibent membra sua arma iniquitatis peccato, sed exhibent ti Deo membra corporalia militare admiror . Respicio et ipsam animam obedientem Deo, distribuentem opera actus sui, frenantem cupiditates, pellentem ignorantiam, extendentem se ad omnia tatem impendentem caeteris. Miror et istas virtutes in anima: sed adhuc in loco tabernaculi ambulo. Transeo et haec: et quamvis admirabile sit tabernaculum, stupeo cum pervenio usque ad domum Dei. Dbra tabernaculi, ita perductus est ad domum Dei, quamdam dulcedinem sequendo interiorem, nescio quam occultam voluptatem: tamquam de domo Dei sonaret suaviter aliquod organum. Et cum ille ambularet in tabernaculo, audito quodam interiore sono, deductus dulcedine Dei,
Abbreviated transcription (Latin):
diffugatis. ambulando ꝑ desidium
ad hunc sonum ꝑuen̾imꝰ. int̾dũ ali¬
quid de illa domo nidendo carpimꝰ:
onere tam̃ qͦdam infirmitatis nr̃ȩ
ad c̃sueta recidimꝰ. ⁊ ad solita ista di¬
labim̃:⁊ quomͦ ibi inueneramꝰ unde
gaudemꝰ. sic hic ñ deerit. unde ge¬
ducans die ac nocte lacͥmas suas rap¬
tus desidĩo ad fondes aqͣrum. int̾¬
orem scilic&. ad dulcedinẽ dĩ: ef¬
fundens suꝑ se aiãm suã: ambu¬
lans in loco tab̃nacłi ad mirabilis
usq ad domum dĩ:⁊ ductus int̾io¬
ris ⁊ intelligibił soni iocunditate.
ut omĩa ext̾iora condemnere.⁊ ad
int̾iora raꝑet᷑. adhuc tam̃ hõ ẽ: ad¬
huc hic gemit: ad huc carnẽ fragi¬
lem portat: adhuc int̾ scandala hꝰ
mundi ꝑicditat᷑. Respex̃ ⁊ ad se tã¬
quam inde ueniens ⁊ ait sͥ consti¬
tutus int̾ has tͥsticias. comparans
tristis es aĩa mea.⁊ qͣre contͣbas me:
Ecce iam qͣdã int̾iore dulcedine leta¬
ti sumꝰ: ecce acie m̃tis aliquid incõ

Expanded text:
diffugatis, ambulando per desiderium ad hunc sonum pervenerimus, interdum aliquid de illa domo nitendo carpimus: 201 onere tamen quodam infirmitatis nostrae ad consuela recidimus, et ad solita ista dilabimur. Et quomodo ibi in veneramus unde gauderemus, sic hic non deerit unde geducans die ac nocte lacrymas suas, raptus desiderio ad fontes aquarum, interiorem scilicet ad dulcedinem Dei, effundens super se animam suam, ambulans in loco tabernaculi admirabilis usque ad domum Dei, et ductus interioris et intelligibilis soni jocunditate, ut omnia exteriora contemneret, et ad interiora raperetur: adhuc tamen homo est, adhuc hic gemit, adhuc carnem fragilem portat, adhuc inter scandala hujus mundi periclitatur. Respexit et ad se, tamquam inde veniens, et ait sibi, constitutus inter has tristitias: comparans tristis es anima mea, Et quare conturbas me?? Ecce jam quadam interiore dulcedine laetati sumus. Ecce acie mentis
Abbreviated transcription (Latin):
lacͥmas manducabã. Ñ enĩ dixit
facte st̃ mͥ lacͥme mee potꝰ. ne ipsaᷤ
desid̾asse uidet᷑. sic̃ fondes aq̃rum:
s seruata illa siti qͣ in ardesco ad
fontes aquaꝵ. pant s mͥ facꝰte sunt
lacͥmȩ meȩ dum differor.⁊utiq
manducando lacͥmas meas. sine
dubio plus sitio fondes. Die qͥppe⁊
nocte facte st̃ lacͥme meȩ panis. Cibr̃
istum qͥ panis dr die comedt̃ hoĩes:¬
nocte dormiunt. Panis lacͥmaꝵ die
phꝰ scłi adu̾sitate. Siue in qͥt in ꝓsꝑis
reb scłi. siue in adu̾sis reb scłi. ego
desidii mei lacͥmas fundo: ego desi¬
d̃ii mei auiditadẽ ñ desero.⁊ cum
toria ẽ : Nne fluxa: caduca. mortał:
uolatica. tñsitoriaͦ: Nne plus hab⁊
deceptionis. ꝙͣ delectationis: Cur
possum dic̃e. ubi ẽ ds diuis. Dm̃ qͥppe
suum digito ostñdit. Indendit enĩ
digitum ad aliquẽ lapidẽ: ⁊ dicit.
Ecce ẽ d̾s ms. ubi ẽ ds tuus: Cum la¬
pides irrisero. ⁊ erubuerit qui demõ¬
strauit tollit se a lapide. suspicit ce¬

Expanded text:
n enim dixit, factae sunt mihi lacrymae meae potus, ne ipsas desiderasse videretur, sicut fontes aquarum: sed servata illa siti, qua inardesco ad fontes aquarum, panis mihi factae sunt lacrymae meae, dum differor. Et utique manducando lacrymas meas, sine dubio plus sitio fontes. Die quippe et nocte factae sunt lacrymae meae panis. Cibum istum qui panis dicitur, die comedunt honocte dormiunt: panis autem lacrymi adversitate. Sive, inquit, in prosperis rebus saeculi, sive in adversis rebus saeculi, ego desiderii mei lacrymas fundo. Ego desiderii mei aviditatem non desero. Et cum toria est? nonne fluxa, caduca, mortalis, volatica, transitoria? Nonne plus habet deceptionis quam delectationis? Cur possum dicere, Ubi est Deus tuus? Deum quippe suum digito ostendit. Intendit enim digitum ad aliquem lapidem, et dicit, Ecce est Deus meus. Ubi est Deus tuus? Cum lapides irrisero, et erubuerit qui demonstravit, tollit se a lapide, suspicit cae
Abbreviated transcription (Latin):
naresꝰ. ñ ꝑpalatũ: ñ ꝑ corpͦ tactum:
sum qm qd̾ ꝑ seruũ suũ ẽ ꝓrsus.
Seipsum enĩ ꝑse ipsum uid&e: teiu̾s
qͦq ipse ut norit se uid& se. Nec uaq
ut uideat se corꝑalium ocłoꝵ qͣrit
auxilium. ĩmo uͦ ab om̃ib corꝑis
sensibꝰ canꝗ̃ ĩpedientibꝰ & ꝑstrepentibꝰ ab¬
stͣxit se ad se. ut uideat se inse: uł
nou̾it se ap̃se colligit se.S nuꝙꝰ
tale aliqͥd ds ipsius ẽ. qͣł ẽ animꝰ:

Expanded text:
palatum, non per corporis tactum: sum, quam quod per servum suum est prorsus. Seipsum enim per seipsum videt, et animus quoque ipse ut norit se, videt se. Nec utique ut videat se, corporalium oculorum quaerit auxilium. Imo vero ab omnibus corporis sensibus, tamquam impedientibus et perstrepentibus abstraxit se ad se, ut videat se in se, ut noverit se apud se, collegit se. Sed nunquid tale aliquid Deus ipsius est, qualis est animus?
Abbreviated transcription (Latin):
dm̃ suum .olẽ: quib ego ocłis ostñ¬
dam soł creatorem: uerũ tam̃ audi¬
endo cotidie uͥ ẽ ds̃ tuus.⁊ in lacͥmis
meis cotidianus pastus die ac nocte.
meditatꝰ sum qd̾ audiui. uͥ ẽ ds tuus.
Quesiui ⁊̃ ipse ego dnm meũ. ut si pos¬
sem ñ tantũ credẽm: s aliqͥd ⁊ uidẽ.
Uideo enim q̃ fec̾it ds m̃s: ñ audem
uideo ipsum dm̃ meũ qͥ fec̃ hȩc. S
qm̃ sic̃ ceruus desid̾at ad fondes aqͣꝵ.¬

Expanded text:
 ego oculis ostendam solis creatorem? Verumtamen audiendo quotidie, Ubi est Deus tuus? et in lacrymis meis quotidianus pastus die ac nocte, meditatus sum quod audivi, Ubi est Deus tuus? Quaesivi etiam ipse ego Dominum meum, ut si possem, non tantum crederem, sed aliquid et viderem. Video enim quae fecerit Deus meus, non autem video ipsum Deum meum qui fecit haec. Sed quoniam sicut cervus desiderat ad fontes aq
Abbreviated transcription (Latin):
ipsumq inqͥsitorẽ talium reꝵ. ñ cor¬
pus s aiãm uideo. Ttam̃ hȩc omĩa
quȩ collustraui. ꝑ corpꝰ ea collustͣsse
cognosco. Terrã laudauerã: ocłis cog¬
noueram. Cȩlum. sid̾a. solem. lunãq
laudabam ocłis cognoueram. Oculi
mbra st̃ carnis. fenestrȩ sunt mentis:
int̃ior ẽ. qui ꝑhas uidt: qui qndo cogi¬
tatiõe aliqͣ absens ẽ : frustra padent. D̾s
m̃s qui fec̃ hȩc que ocłis uideam: nõ
ẽ istis oculis inquirendus. Aliqͥd ⁊̃
ꝑ totum corpꝰ. qͣsi duriciã. ⁊ molliciẽ.
rigorem atq feruorem. asꝑitatẽ le¬
nitatemq ꝑtctem: s utrum sit ali¬
qͥd quod int̾ uideat. Qͥd ẽ intus ui¬
deat: Qđ neq color sit. neq sonus.
neq odor neq sapor. neq calor:aut
frigus. aut duricia. aut mollitudo.
Dicatur gͦ mͥ quẽ colorẽ habcat sa¬
pientia. Cogitamus iaiciam eiꝰ: qͥ
intus in ipsa cogitatõe pulchritu¬
dine frim᷑. Qͥd tanqͣm sonꝰ ad au¬
res: qͥd tanqͣm uapor surgit ad na¬

Expanded text:
 talium rerum non corpus, sed animam video. Et tamen haec omnia quae cellustravi, per corpus ea me collustrasse cognosco. Terram laudabam, oculis cognoveram. Caelum, sidera, solem, lunamque laudabam: oculis cognoveram. Oculi membra sunt carnis, fenestrae sunt mentis. Interior est, qui per has videt, qui quando cogitatione aliqua absens est, frustra patent. Deus meus qui fecit haec quae oculis videam, non est istis oculis inquirendus. Aliquid etper totum corpus, quasi duritiam et mollitiem, rigorem atque fervorem, asperitatem lenitatemque pertractem: sed utrum sit aliquid quod intus videat. Quid est, intus videat? Quod neque color sit, neque sonus, neque odor, neque sapor, neque calor, aut frigus, aut duritia, aut mollitudo. Dicatur ergo mihi quem colorem habeat sapientia. Cogitamus justitiam ejus, quia intus in ipsa cogitatione pulchritudine fruimur. Quid tamquam sonus ad aures? Quid tamquam vapor surgit ad na
Abbreviated transcription (Latin):
nundũ appare qͦd erimꝰ. Scimus
aut̃ qm̃ cum apparuerit similesei
erimꝰ: qm̃ uidebimꝰ eũ sicutiẽ. Hoc
ẽ qd̃ sitit. Sitio in ꝑegͥnationẽsi¬
tio incursu: saciabor in aduentu.
Unde alibi dic̃. Satiabor cũ appari¬
erit gła tua. Inc̾m dũ meditor.
dũ curro. dũ in uia sũ. añqͣm ueniã

Expanded text:
nondum apparet quod erimus. Scimus nondum apparet quod erimus. Scimus autem quoniam cum apparuerit, similes ei erimus: quoniam videbimd sitit. Sitio in peregrinatione: sitio in cursu, satiabor in adventu. Unde alibi dicit: Satiabor cum apparuerit gloria tua . Interim dum meditor, dum curro, dum in via sum, antequam ven