comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
lucẽ reponat dies. Quã
młti recusarent : nisi ob¬
litos reduceret. S postea
diligencius docebo omĩa que
uident᷑ perire: mutari. Equo
aõ deb rediturus exire.
Obserua orbem rerũ in se
remeanciũ. Uidebis nichꝰ
in hoc mũdo extingui. s
nicib descende̾ꝰ ac suegere.
Estris abit: s alter illã au/¬
nus adducit. Hyenis ceci¬
dit: referec̃ illã sui mẽses
Solem nox obruit: s ipãm
statĩ dies abiget. Stella¬
rũ iste discuesus quitquid
p̃trriit. repetit. ꝑs cali
leuatur assidue: pars mer¬
gitur. ¶ Demq f̾uiẽ fa¬
ciam si hoc unũ adiecero.
Rec infantes. n ͨ pueros.
nͨ mentr lapsos tĩmere
mortem .s eẽ cuepissimũ
s. cã secuitatẽ mib raciõ
nõ p̃stat: ad quã stulticia
ꝑducit. Uale. Geneca lu
uod maximũ iũculũ 
ad bonã mentẽ: ꝓnii¬
p̾sti uirũ bonũ. sacramẽto
rogatus es. Deridebit se
si quis tibi dixerit mollẽ
cẽ miliciõ ⁊ facilemi Afolo

Expanded text:
lucem reponat dies, quem lucem reponat dies, quem multi recusarent, nisi oblitos reduceret. Sed postea diligentius docebo omnia, quae videntur perire, mutari. Aequo animo debet rediturus exire. Observa orbem rerum in se remeantium; videbis nihil in hoc mundo extingui, sed vicibus descendere ac surgere. Aestas abît, sed alter illam annus adducet; hiemps cecidit, referent illam sui menses; solem nox obruit, sed ipsam statim dies abiget. Stellarum iste discursus quicquid praeterit repetit; pars caeli levatur assidue, pars mergitur. Denique finem faciam, si hoc unum adiecero, nec infantes nec pueros nec mente lapsos timere mortem et esse turpissimum, si eam securitatem nobis ratio non praestat, ad quam stultitia perducit. VALEuod maximum vinculum est ad bonam mentem, promisisti virum bonum, sacramento rogatus es. Deridebit te, si quis tibi dixerit mollem esse militiam et facilem. Nolo
Abbreviated transcription (Latin):
dũ est: qd̾ adu̾sus oiã cela.
qd̵ adu̾sus omẽ hostiũ ge¬
nus bñ faicit. a iortẽ con¬
tep̃nẽ. Que quin hẽat aͦ¬
quid in se t̾ribile: ut et
aiõs neõs quos in amorẽ
dat: nenio dubitat. Nec
enĩ opus eẽt in se ꝯpari
et acui: in qd iustinctu¬
quodã uolũcai̾o iremꝰ : si¬
cut ferũt᷑ hoiẽs ad conẜ¬
uacionẽ sui. Nemo dicit
ut si necesse fuerit equo
aĩõ in rora iaceat. S ĩ hoc
durat᷑ ut tormẽtis nõ sb̾¬
mittat fidem. ut si uccẽ
fuerit stcius eciã q̃qñ sau¬
tius ꝓ uallo ꝑuigilet. Ex
ne pilo quidẽ iũcũbat. qr
solet obrepe̾ interĩ somnꝰ
ĩ aliqd̾ ãminiculũ reclina¬
tis. Mors nullũ h ĩ imodũ
cõmodũ. Qdꝰ si tanta cu¬
piditas te longioris eui
tenet: cogita nicħ eoꝵ que
ab oculis abeut̃. et iu reꝵ
naturã ex qͣ ꝓdiert̃ ac
mox ꝓcessura sut̃ recun¬
ista nõ pereut᷑. Et moes
mꝰ ac recusamꝰ: int̾mit¬
tit uitã nõ ecipit.U
in et iterũ qui neõs in

Expanded text:
a, quod adversus omne hostium genus bene facit, mortem contemnere, quae quin habeat aliquid in se terribile, ut et animos nostros, quos in amorem dat, nemo dubitat; nec enim opus esset in id comparari et acui, in quod instinctquodam voluntario iremus, sicut feruntur omnes ad conservationem sui. Nemo discit, ut si necesse fuerit, aequo animo in rosa iaceat, sed in hoc duratur, ut tormentis non summittat fidem, ut si necesse fuerit, stans etiam aliquando saucius pro vallo pervigilet et ne pilo quidem incumbat, quia solet obrepere interim somnus in aliquod adminiculum reclinatis. Mors nullum habet incommodum; commodum. Quod si tanta cupiditas te longioris aevi tenet, cogita nihil eorum, quae ab oculis abeunt et in rerum naturam, ex qua prodierunt ac mox processura sunt, reconista, non pereunt. Et mors, mus ac recusamus, intermittit vitam, non eripit; veniet iterum, qui nos in
Abbreviated transcription (Latin):
test. michi ꝑsuaderi:
cui ꝑsuasũ est ut nauigarẽ:
Golui mari languido. erat
siue dubio celũ gue sordidis
nope tua usq puteulos sab¬
ripi posse : ꝙͣuis dubio trum¬
pendente celo. Icaq quo cle¬
ad nesida dirxxi. pł p̃tisu¬
rus om̃s sinus. cũ iãaꝑ
cessisseni. ut mea nicħ it̾¬
ct̃. utrũ irem an redirẽ.
P̾mũ qualitas illa que me
corruperat periit. Ron dũ
erat tr̃pestas s iam ĩclna¬
cio maris̃. ac subinde cre¬
brior fluctus. Epi gub̾na¬
corẽ rogace: utme ĩ aliquo
littore exponeret. aiebat
ille aspera c̃ẽ e im̃portuo¬
sa. nͨ quitꝙͣ se eque ĩuem¬
pestate tintere ꝙͣ berram.
Peuis aut nexabtie: ꝙ̃ ut¬

Expanded text:
test millimihi persuaderi, cui persuasum est ut navigarem ? Solvi mari languido. Erat sine dubio caelum grave sordidis nope tua usque Puteolos subripi posse, quamvis dubio et inpendente caelo. Itaque quo celead Nesida derexi praecisurus omnes sinus. Cum iam eo processissent, ut mea nihil interesset, utrum irem an redirem, primum aequalitas illa, quae me corruperat, periit. Nondum erat tempestas, sed iam inclinatio maris ac subinde crebrior fluctus. Coepi gubernatorem rogare, ut me in aliquo litore exponeret. Aiebat illo aspera esse et inportuosa nec quicquam se aeque in tempestate timere quam terram. Peius autem vexab
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑace nõ pocerũt. Talis
laudacio ãquid exhortacõ¬
nis affert ipĩs audiẽtib.
t aiõs adolescẽciũ. yxstĩ¬
mulat. Ad comi cõmoue¬
autͬ: nõ ad uerba cõposita.
si nõ rerũ cupiditate sti¬
ciat : s sui. Differã hoc
in pũtia. DDesiderat eiĩ pro¬
priã t longã execucõnẽ:¬

Expanded text:
rare non poterunt. Talis rare non poterunt. Talis laudatio aliquid exhortationis adfert ipsis audientibus et animos adulescentium exstimulat. Ad rem commoveantur, non ad verba conposita; si non rerum cupiditatem facit, sed sui. Differam hoc in praesentia; desiderat enim propriam et longam exsecutione
Abbreviated transcription (Latin):
laudata es⁊ quos ñ potes
ip̃e laudare. Disserrtat ppło Ex
fabianus : s audiebat᷑ mo¬
deste. Erumpebat interdũ
magnꝰ clamor laudanciũ.
ẜ quẽ rerũ. magnitudo
euocauerat: nõ sonꝰ ĩdffen.¬
se ac molliter oracois clapse.
Int̾sit aqͥd int̾ damorẽ thea¬
tei et scole. Est ãqͣ ⁊ laudã¬
di licençia. Oiã ceꝵ om̃i si
obsuent᷑᷑ iudiciã sũt ⁊ ac¬
gumẽtũ moꝵ. et mĩmis qͦͦ
licet capere. Impudicũ t
incessꝰ oñdit et manꝯmo¬
ca. gunũ int̾dũ responsũ.
t relatus ad capud digita
t flexus oculoꝵ. Improbũ
tusq demõserat᷑. Illa enĩ
in apertũ per notas exeut
losopho manus auditor in¬
Non laudat᷑. ille nũc si intel¬
ligis. s cõclamatur. Relui¬
ꝙͣitur iste uoces illis acti¬
bus: que ꝓpositũ hũt pplo
placere. Pħia adoretue.
Pinittendũ erit aliqñ iu¬
uenib sequi ĩpetũ aniii.
Tuc̃ a cũ hoc ex impetu fa¬
ciẽnt. cũ silentiũ sibi mĩ¬

Expanded text:
laudatus es, quos non potes laudatus es, quos non potes ipse laudare ? Disserebat populo Fabianus, sed audiebatur modeste. Erumpebat interdum magnus clamor laudantium, sed quem rerum magnitudo evocaverat, non sonus inoffense ac molliter orationis elapsae. Intersit aliquid inter clamorem theatri et scholae; est aliqua et laudandi decentia. Omnia rerum omnium, si observentur, indicia sunt et argumentum morum ex minimis quoque licet capere: inpudicum et incessus ostendit et manus mota et unum interdum responsum et relatus ad caput digitus et flexus oculorum. Inprobum itusque demonstrat. Illa enim in apertum per notas exeunt;  illinc philosopho manus auditor innon laudatur ille nunc, si intellegis, sed conclamatur. Relinquantur istae voces illis artibus, quae propositum habent populo placere; philosophia adoretur. Permittendum erit aliquando iuvenibus sequi impetum animi, tunc autem, cum hoc ex impetu facient, cum silentium sibi impe
Abbreviated transcription (Latin):
culant᷑: s eos̃ quiuitã docet᷑.
Qui cũ dixuũt quid faciẽdũ
sit: ꝓbaut faciendo. Qui do¬
cent quod uitandũ sit nͨ iꝙ̃
iñ eo qd fugiendim dixu̾it
dephendiuit᷑. Eñ clige adiũ¬
torẽ: quẽ mag̾ admireris
cũ iuderis: ꝙͣ cũ audieris
audire quibꝰ admiete populũ
ac disserere consuetudo est.
si modo hoc ꝓposito ĩ cuebã
ꝑdeut̃ ut meliores fiant.
faciatq meliores. si nõ ami¬
bicioĩs hoc cã exeroet̃o Qd
eñ turpius phia captãte
clamores: Nũquid eger
laudat medicũ secãte.
curacõmi. Etiam si exclama
miscatis. Testari uultis
magnitudie. Saue licrat
ut quidẽ iudicetis: ⁊ fera¬
tis de meliore suffragĩ.
Quid in non ꝑmittã᷑ apᵈ̾
Phytogorã discipuł quĩq
annuis tacendũ erat. Nũ quid
exiscĩmas statĩ illis ł loqui a
laudare li ouisse: Quãcti aut
demẽcia eĩꝰ est. quẽ cdamo¬
res imperitoꝵ hilarem ex
auditorio dimittut ͤ eed
lecaris qd̾ ab hom̃ĩbꝰ hiis

Expanded text:
culantur,sed eos, qui vita docent, qui cum dixerunt, quid faciendum sit, probant faciendo, qui docent, quid vitandum sit, nec umquam in eo, quod fugiendum dixerunt, deprehenduntur. Eum elige adiutorem, quem magis admireris, cum videris quam cum audieris. audire, quibus admittere populum ac disserere consuetudo est, si modo hoc proposito in turbam prodeunt, ut meliores fiant faciantque meliores, si non ambitionis hoc causa exercent. Quid enim turpius philosophia captante clamores ? Numquid aeger laudat medicum secantem ? curationi. Etiam si exclamavrum ingemescatis. Testari vultis magnitudine rerum ? Sane liceat; ut quidem iudicetis et feratis de meliore suffragium, quidni non permittam ? Apud Pythagoram discipulis quinque annis tacendum erat; numquid ergo existimas statim illis et loqui et laudare licuisse ? Quanta autem dementia eius est, quem clamores inperitorum hilarem ex auditorio dimittunt ? Quid laetaris, quod ab hominibus his
Abbreviated transcription (Latin):
creuit. Alteriꝰ faidam̃ta
lapabut in mollẽ. et fluidã
humũ missa. młtũd lacoris
difficilior latet. Quedã in¬
grnã faciliã t xxpedita.qui¬
dam manu q̃d̾ auint facien¬
da sut̃.Nͥ in fudamẽtis suis
illũ dixn̾n qui nichil negocii
sccũ habuit. Huc̃ quidẽ de se
melius meruisse: qui malig¬
m̃tatẽ n᷑ sue uicit et ad sapiã
se ñ ꝑduxit. s ꝯtraxit. Hoc
dueĩt ⁊ laboriosũ ingenũ
nob̾ tatũ sciãs: licet innus
ꝑ obstancia Itaq pugne¬
mus aliquoꝵ ĩnocemꝰ auxi¬
Hũc aut illũ. Iu nõ t̾ ad¬

Expanded text:
crevit. Alterum fundamenta crevit. Alterum fundamenta lassarunt in mollem et fluvidam humum missa multumque laboris difficilior latet. Quaedam ingenia facilia, expedita, quaedam manu, quod aiunt, facienda sunt et in fundamentis suis ixerim, qui nihil negotii secum habuit, hunc quidem melius de se meruisse, qui malignitatem naturae suae vicit et ad sapientiam se non perduxit, sed extraxit. Hoc durum ac laboriosum ingenium nobis datum scias licet. Imus per obstantia. Itaque pugnemus, aliquorum invocemus auxiHunc aut illum ? " Tu
Abbreviated transcription (Latin):
ullius adui̾torio exisse ⁊ ẜicisst
sibi i põs uĩan. hos maxie laui¬
dat. quibꝰ ex se impeta fuit.qui
ope aliena. nõ ituros sinemio
p̃asserit. s uñ secuturos Ex
nota nõ silmus. bñ nobistũ
agitue si in sedam̃ recipimur.
Ie ⁊ hũc quidẽ conte p̃seris hoĩe
qui alieno bñficio et saluus
pocest. Et hoc multũi a elle
ẜuari. Pter hec adhuc ñ e¬
mẽs gonus aliud honu. ne p¬
sũ quidẽ stiscidiendũ. eoꝵ
qui cogi ad rectũ cõpelliꝙ
opus sit: s adiũtore. et ut
ita dicã coaitoro. Hic c̾tius
color est. Sĩ queris huiꝰ x
curus talem fuisse. Itaꝙ
alteri mag̾ gratulatur: al¬
terũ magis suscip̃it. Quãlus
eĩ ad eundẽ finẽ ut̾q ꝑuerne¬
rit. taien maior laus est.
idem effecisse in difficiliore
materia. Puta cm̃ duo dĩ¬
ficia excitata cẽ. anbo dispa¬
ria. que gecelsa. atq mag¬
ĩfica. Alterũ purã aream
accpit̃. illic ꝑt̾ĩnus opus

Expanded text:
ullius adiutorio exisse, fecisse ullius adiutorio exisse, fecisse sibi ipsos viam. Hos maxime laudat, quibus ex se impetus fuit, qui ope aliena, non ituros, si nemo praecesserit, sed bene secuturos. Exnota non sumus; bene nobiscum agitur, si in secundam recipimur. Ne hunc quidem contempseris hominem, qui alieno beneficio esse salvus potest; et hoc multum est, velle servari. Praeter haec adhuc invenies genus aliud hominum ne ipsum quidem fastidiendum eorum, qui cogi ad rectum conpellique opus sit, sed adiutore et, ut ita dicam, coactore. Hic tertius color est. Si quaeris huius quoque curus talem fuisse. Itaque alteri magis gratulatur, alterum magis suspicit; quamvis enim ad eundem finem uterque pervenerit, tamen maior est laus idem effecisse in difficiliore materia. Puta enim duo aedificia excitata esse, ab imo disparia, aeque excelsa atque magnifica. Alterum puram aream accepit; illic protinus opus
Abbreviated transcription (Latin):
lit quisquis iur̃ est: somnũ
suũ classico ꝙͣ syiphoniã rũ¬
pi᷑ͣ p sacis diu cũ bais li¬
ciis. que oro te lucili ꝑseq̃re
sine modo. sine fine. Nam ill
quoq n ͨ finis est. nͨ modais
que si alit̾ yetrahi nequirẽt.
cor ip̃m̃ cũ illis reuellendũ
erat. Uoluptates p̃cipue ex¬
tueba et nĩ uilissimas habe
listas egypcii uocant. In hͦ.
nos ampleccũt᷑ ut strãgu¬
lent:. Uale. Seneca lu¬
cilio suo salutem. Epla ln¬
ud est hoclucili qd̾ nos
alio tẽdentes alio chiq̃.
et cõ unde r̾ecede̾ cupimꝰ/ nĩ¬
pellit᷑ Quid colluctamur
cũ aiõ nr̃o n ͨ ꝑmittit nobis
quitt᷑ semł uelle᷑. Fauctuam᷑
intrre uaria consilia. nichil
libere uolumꝰ.nich̾ absolute
nich semꝑ. Stulticia ĩ quis
est cui nichꝰ coustat. noh̾ diu
placet. S quõ nos aut qñ
ab illa reuellimꝰs Remo ꝑ
se satis ualet ut emergat.
O portet manũ aliquis porri¬
gat. aliquis educat. Quosedom
ait. Epycurus ad mu̾tatẽ sue

Expanded text:
llet, quisquis vir est, sollet, quisquis vir est, sosuum classico quam symphonia rumpi ? Sed satis diu cum Bais litiis, quae, oro te, Lucili, persequere sine modo, sine fine. Nam illis quoque nec finis est nec modus. quae si aliter extrahi nequirent, cor ipsum cum illis revellendum erat. Voluptates praecipue exturba et invisissimas habe; τάσ Aegyptii vocant, in hoc nos amplectuntur, ut strangulent. VALE. Seneca Lucilio suo salutem Quid est hoc, Lucili, quod nos alio tendentes alio trahit et eo, unde recedere cupimus, inpellit ? Quid conluctatur cum animo nostro nec permittit nobis quicquam semel velle ? Fluctuamur inter varia consilia. Nihil libere volumus, nihil absolute, nihil semper. "Stultitia," inquis, "est, cui nihil constat, nihil diu placet." Sed quomodo nos aut quando ab illa revellemus ? Nemo per se satis valet ut emergat; oportet manum aliquis porrigat, aliquis educat. Quosdam ait Epicurus ad veritatem sine
Abbreviated transcription (Latin):
rũtue. In p̃mo deficit pulue̾
ille mctus et nitidus. Beue¬
cior loci disciplina fiemat ui¬
grinũ: aptũq magnis cona¬
tibꝰ ceddit. litrem honesciꝰ
scipio ꝙ bais exulabat. Rum̃a
animi non est tam mollit̾ col¬
loccinda. Illi quoq ad quos p̾¬
licas opes eustulit. gauis.
marius. et gneus pompeius
et cesar excruxerũt quidem
uillas in regione bayana: ẜ
illas im̃posuerũt sũmis iugis
montũ̃. Uidehat᷑ hoc mag̾
militare ex edico speculari
late longeq subiecta. Aspice
quiͣ posicionẽ Aegerũt̃. quib
dificia excitauinit locis eqͣ¬
lia: soes nõ uillas eẽ s castͣ
Habitaturũ tu putas iꝙͣ
fuisse in una catonẽ ut pn̾a¬
iugantes adulteras dm̃u¬
genera cymbaꝵ uariis colo¬
rib picta. et fluitãtẽ toto
lacu rosam.ut audioet cauẽ¬
ciũ nocturna cõuitia : Nõne
ille manere int̾ uallũ ma¬
luiss: qd in mĩã noctẽ manu
sua ip̃e duxissͤ Quid nima¬

Expanded text:
runtur; in primo deficit pulvere runtur; in primo deficit pulvere ille unctus et nitidus. Severior loci disciplina firmat ingenium aptumque magnis conatibus reddit. Literni honestius Scipio quam Bais exulabat; ruina eius non est tam molliter conlocanda. Illi quoque, ad quos prlicas opes transtulit, C. Marius et Cn. Pompeius et Caesar extruxerunt quidem villas in regione Baiana, sed illas inposuerunt summis iugis montium. Videbatur hoc magis militare, ex edito speculari late longeque subiecta. Aspice, quam positionem elegerint, quibus aedificia excitaverunt locis et qualia; scies non villas esse, sed castra. Habitaturum tu putas umquam fuisse in mica Catonem, ut praenavigantes adulteras dinugenera cumbarum variis coloribus picta et fluvitantem toto lacu rosam, ut audiret canentium nocturna convicia ? Nonne ille manere intra vallum maluisset, quod in unam noctem manu sua ipse duxisset ? Quidni ma
Abbreviated transcription (Latin):
nõ recipio: ĩmo qd̾ maiori
iuirtute faciendũ est. xxcu¬
ciõ. Non ẽ emolliendꝰ am¬
inꝰ. Si uoluptati cessero :
cedendũ et dolori. cedendũ
est labori. cedendũ ÷ panꝑ¬
tati. Idem sibi in me uiris
e uolet et ambicio et irã.
Iut tot affectꝰ distrahae
ĩmo discrepar. libertas ꝓ¬
posita est. ad hoc p̃miũ la¬
torat᷑. Que sit libertas
queris: Fulli rei seriure.
nulli ticc̃itati. nulł casib. ste¬
tuuã in equũ diduce̾. Quo
diẽ illã intellexero plus
posse: uil potitꝰ. Ego illam
feram : cũ in manu mors
sit. Hiis cogitacõnbꝰ ĩdẽ¬
tũ loca seria.scãq ligere
oporot. Effemm̃at aios
amenitas rimena siẽ dubi
aquid ad corrũpẽdũ iugtẽẽ
pot̃ regio. Quãlib uiã
iumẽtti paciũt᷑ quoꝵ du.¬
uata iñ aspero ingula .3. in
molli palustriq pasçuo sag¬
mata cito subderul . Et for¬
cior miles ex confragoso uenit.
Gegnis est uebanus et uerua.
Nillũ laborem recusant inauꝰ
que ad aema ab aratro eñffe¬

Expanded text:
non recipio, immo, quod maiore virtute faciendum est, excutio. Non est emolliendus animus; si voluptati cessero, cedendum est dolori, cedendum est labori, cedendum est paupertati; idem sibi in me iuris esse volet et ambitio et ira; inter tot adfectus distrahar, immo discerpar. Libertas proposita est; ad hoc praemium laboratur. Quae sit libertas, quaeris ? Nulli rei servire, nulli necessitati, nullis casibus, fortunam in aequum deducere. Quo die illa me intellexero plus posse, nil poterit. Ego illam feram, cum in manu mors sit ? His cogitationibus intentum loca seria sanctaque eligere oportet. Effeminat animos amoenitas nimia nec dubie aliquid ad corrumpendum vigorem potest regio. Quamlibet viam iumenta patiuntur, quorum durata in aspero ungula est; in molli palustrique pascuo saginata cito subteruntur. Et fortior miles ex confragoso venit; segnis est urbanus et verna. Nullum laborem recusant manus, quae ad arma ab aratro transfe
Abbreviated transcription (Latin):
cias ago. Iã quo uuo
modo potes : tr inͥ oscendiõ.
Nuꝙͣ epła tuã accipio: ut ñ
ꝓcinus una simus. Sy yma¬
gines nob aĩcoꝵ absentiũ
iocũde sut̃. que menioriã
ciẽ falso atq maui solacio
leuant qnͣto iocũdiores st̃
lutere: que uera amici ab¬
sentis nestigia ueraõ notas
affrrut : Nã qd̾ nnĩ conspcũ
dulcĩssimũ est : id amici ma¬
nus epłe ĩp̃ssa. p̃statrignos¬
cere. Audisse te scribis sera¬
pionẽ phm cũ istut appli¬
cuiss solere magno cuesu
u̾ba cõuellere. que nõ effũ¬

Expanded text:
atias ago. Nam quo uno modo potes, te mihi ostendis. Numquam epistulam tuam accipio, ut non protinus una simus. Si imagines nobis amicorum absentium iucundae sunt, quae memoriam m falso atque inani solacio levant, quanto iucundiores sunt litterae, quae vera amici absentis vestigia, veras notas adferunt ? Nam quod in conspectu dulcissimum est, id amici manus epistulae inpressa praestat, agnoscere. Audisse te scribis Serapionem philosophum, cum istuc adplicuisset: " Solet magno cursu verba convellere, quae non effun
Abbreviated transcription (Latin):
litatũ ꝓfesso: sic regio qͦq
est quã sapiens uir aut
ad sapientiã tendẽs decli¬
net. tãꝙͣ alienã bonis mo¬
ribus. EItaq de secessa co¬
gitans: nũꝙͣ canopũ eli¬
get. ꝙͣus neminẽ canopꝰ
eẽ frugi uetet. nebaias
eẽ ceperũt. illic sibi plmũ
luxueia ꝑmittit. illic tãꝙͣ
aqua licencia debeat̾ loco:
mag̃ soluit᷑. Nõ tãtũ corꝑa¬
s ⁊ morib salubrẽ locũ e¬
lige debemꝰ. Quẽdidꝰ it
tortores hĩtare nolin: sic
ne int̾ popinas quidẽ. Ui¬
dere ebrios per littora er¬
rantes. ⁊ cõmessacoẽs na¬
uigãciũ. ⁊ symphomarũ
cantib screpẽtes lacꝰ. et
alia q̃ irelut soluta legib
luxuria nõ tantũ peccat.
s publicat: quid uccẽ est. ii
Idagẽ debemie utirrita¬

Expanded text:
litatem professo; sic regio quoque litatem professo; sic regio quoque est, quam sapiens vir aut ad sapientiam tendens declinet tamquam alienam bonis moribus. Itaque de secessu cogitans numquam Canopum eliget, quamvis neminem Canopus esse frugi vetet, ne Baias esse coeperunt. Illic sibi plurimum luxuria permittit, illic, tamquam aliqua licentia debeatur loco, magis solvitur. Non tantum cor moribus salubrem locum eligere debemus. Quemadmodum inter tortores habitare nolim, sic ne inter popinas quidem. Videre ebrios per litora errantes et comessationes navigantium et symphoniarum cantibus strepentes lacus et alia, quae velut soluta legibus luxuria non tantum peccat, sed publicat, quid necesse est ? Id agere debemus, ut irrita
Abbreviated transcription (Latin):
illas eundi aeduũ. Quia
hoc primũ ĩbecille mẽtis
atq egre est: formidare in¬
exꝑta. Itaq cogenda ẽ mens
ut incipiat. denĩ ñ ẽ acba me¬
dicina. Protinꝰ enĩ delectat
dũ sanat. Alioꝵ remediõꝵ
post sanitatẽ uoluptas est.
Pħ̾ia pariter et salutu ris
et dulcis est. Uale. Seneca
nomodo quise pt̾ mi luci¬
Ii: tu istic habes ethña:
la unicũ. siue ualgnis. apud
utrũq eñ legi: nõ reperio.
cũ płia loca epomat᷑ ig¬
nẽ. nõ tatũ edita qd̾ cre¬
brius euenit. uideliz qr ig¬
nis in altissimũ offert᷑᷑
s ⁊ iacencia. Nos uttũq
possumꝰ contẽti sumꝰ bais.
quas poscero die ꝙͣ atti¬
gerã reliqui. locũ ob hoc
deuitandũ: cũ habeat quas¬
drĩ nales dotes: quia illũ
sibi celebrãdũ luxuria de¬
sup̃sit. Quid engo. Ulli
loco nndicendũ ẽ odiũ̃.
uestis sapiẽti ac probo iito
mag̾ conuenit ꝙͣ aliqͣ. noc
ullũ colorem ille odit. s aꝙͣ
paeũ putat aptũ eẽ fruga¬

Expanded text:
ILLAS EUNDI ARDUUM, quia hoc proprium inbecillae mentis atque aegrae est, formidare inexperta. Itaque cogenda est, ut incipiat; deinde non est acerba medicina. Protinus enim delectat, dum sanat. Aliorum remediorum post sanitatem voluptas est, philosophia pariter et salutaris et dulcis est. VALE. Seneca uomodo quisque potest, mi Lucili! Tu istic habes Aetnam, la unicum, sive Valgius, apud utrumque enim legi, non reperio, cum plurima loca evomant ignem, non tantum edita, quod crebrius evenit, videlicet quia ignis in altissimum effertur, sed etiam iacentia. Nos utcumque possumus, contenti sumus Bais, quas postero die quam adtigeram reliqui, locum ob hoc devitandum, cum habeat quasdam naturales dotes, quia illum sibi celebrandum luxuria desumpsit. " Quid ergo ? Ulli loco Edicendum est odium ? vestis sapienti ac probo viro magis convenit quam aliqua, nec ullum colorem ille odit, sed aliquem parum putat aptum esse fruga
Abbreviated transcription (Latin):
formare . cipunꝰ ⁊ corrige.
ꝙͣ indurestas pͣnitas eius.
S uͨ indurata despero. Rach
est qd nõ expugnet ꝑtĩnax
opera: ⁊ intenta ac diligẽs
cura. Robora in rectũ. ꝙͣuis
flexa reuocabis. Curuatas
trabes calor explicat. ⁊ alit
nate mr in id fingunt᷑. qd̾
usus nẽ exigit. Qnͣto faciliꝰ
animꝰ accipit formã. flexi¬
bil et omi humore obseꝙ̃m¬

Expanded text:
formare incipimus et recorrigere, formare incipimus et recorrigere, quam indurescat pravitas eius. Sed nec indurata despero. Nihil est, quod non expugnet pertinax opera et intenta ac diligens cura; robora in rectum quamvis flexa revocabis. Curvatas trabes calor explicat et aliter natae in id finguntur, quod usus noster exigit; quanto facilius animus accipit formam, flexibilis et omni umore obseque
Abbreviated transcription (Latin):
Nõ ego ambicõsꝰ sũ. s ne¬
mo alit̾ rome põt uiue̾.
Nõ ego sup̾tuosꝰ sũ ẜ urbs
ipã magnas ĩpensas exig
Non ẽ meũ uiciũ qd̾ iracũ¬
dus sum. Qd̾ nõdũ ostitui.
certũ genus iute. a dolesten¬
cia hec facit. Quid nos deci¬
pinius: Non est extrnsecus
malũ nem: intra nos est in
iusterib ipĩs sedet: et ideo dif¬
ficulter ad sanitatẽ ꝑuenimꝰ
qr nos egrotare nestims. Si
curari ceperimꝰ: qnͣdo tot
morbos. tantas ueres dis¬
cuciemus : Nũc nõ n ͨ queri¬
mus quidẽ medicũ. qui minꝰ
negotii hrẽt. si adhiberet᷑ ad
recens uiciũ. Seq̃rent᷑ eñ
teneri et rudes aĩ recta mõ¬
strancẽ. Remo difficult̾ ad
naturã reducit᷑: insi qui ab
illa defecit. Erubescimus
disce bonã ment̃e. At me¬
hercule. turpe est ingrm hꝰ
rei querere. Illud desperan¬
dũ est posse nobis casu tm̃
bonũ influere. la borãdũ est.
Et ut uerũ dicã. ne labor
quidẽ magnus est: si modo
ut dixi ante animũ nostrũ

Expanded text:
Non ego ambitiosus sum, sed nemo aliter Romae potest vivere. Non ego sumptuosus sum, sed urbs ipsa magnas inpensas exigit Non est meum vitium, quod iracundus sum, quod nondum constitui certum genus vitae; adulescentia haec facit." Quid nos decipimus ? Non est extrinsecus malum nostrum; intra nos est, in visceribus ipsis sedet, et ideo difficulter ad sanitatem pervenimus, quia nos aegrotare nescimus. Si curari coeperimus, quando tot morborum tantas vires discutiemus ? Nunc vero ne quaerimus quidem medicum, qui minus negotii haberet, si adhiberetur ad recens vitium. Sequerentur teneri et rudes animi recta monstrantem. Nemo difficulter ad naturam reducitur, nisi qui ab illa defecit. Erubescimus discere bonam mentem; at mehercules, si turpe est magistrum huius rei quaerere, illud desperandum est, posse nobis casu tantum bonum induere. Laborandum est, et ut verum dicam, ne labor quidem magnus est, si modo, ut dixi, ante animum nostrum
Abbreviated transcription (Latin):
tates: que ut udes seua
Si quis sibi ꝓposuerit : ꝙͣtũ
oꝑis agg̾ssus sit: sciet nich
dliccite nichꝰ mollit᷑. cẽ faci¬
endũ Quid in cũ istis ca¬
lentibꝰ stagius: Quid cũ
sutacoriis: iñ que sity ua¬
por corpora exhausturꝰ iũ¬
cluditur: Omĩs sudor ꝑ
laborem exeat. Gi fticereꝰ¬

Expanded text:
tates, quae, ut vides, saeva Si quis sibi proposuerim quantum operis adgressus sit, sciet nihil delicate, nihil molliter esse faciendum. Quid mihi cum istis calentibus stagnis ? Quid cum sudatoriis, in quae siccus vapor corpora exhausurus includitur ? Omnis sudor per laborem exeat. Si facere
Abbreviated transcription (Latin):
Uides a̾ tanto spm̃ eẽ facilio¬
rem oia alia matia: qnͣto
tenuor est;Illud mi luci¬
li nõ est qd̾ te ĩpediat: quo
nimꝰ de nobis bñ speres.
qd̃ malicia nos iã tenet.
qd̾ diu in possessioẽ nr̃i est.
ad neminẽ añ bona mens
uenit ꝙͣ mala. Om̃s poc¬
cupati sumus uirtutes dis
ꝑpetua possessio est. Nõ de¬
discit᷑ iurtus. Contraria
enĩ mala in alieno herẽt.
ideo pelli ⁊ excurbari pnt̃.

Expanded text:
ides autem tanto spiritum esse faciliorem omni alia materia, quanto tenuior est. Illud, mi Lucili, non est quod te inpediat, quo minus de nobis bene speres, quod malitia nos iam tenet, quod diu in possessione nostri est; ad neminem ante bona mens venit quam mala. Omnes praeoccupati sumus. Virtutes discperpetua possessio est; non dediscitur virtus. Contraria enim male in alieno haerent, ideo depelli
Abbreviated transcription (Latin):
cis pilio. aut penit̃ꝰ eiuilsis/.
tota nocte ꝓuigilat. quã int̾
ebrietatẽ dñi ac libidinẽ di¬
uidit. et in cubiculo uĩ. in
cõũniõ puer est. Alius cui
perstat infrlix et ꝯespectat.
Quos adulacio t ĩbeperan¬
cĩa aut gule. aut lig̃ne. re¬
uocet in crastcinũ. adice
obsonatores quibꝰ dm̃ti pa¬
lati noticia subtilis ẽ. Qui
sciũt̾ cuĩꝰ illũ reĩ rapor ex¬
cĩtat cuꝰ delectat aspecti
cuiꝰ nouĩtate nausiabũdꝰ
erigĩ possit. Quid iã ipã
saciẽtati friscidiat. quidillo
die esuriat. ¶ũ hiis cenare
nõ sustinet. et marestati
sue diminuicionẽ putat: ad
candẽ mẽsã cũ seruo suo
accede. ii meliꝰ quod ex
istis dnos hũt. Stare au¬
de lien calreti. dinuĩ suũ
uidi. et eũ qui illi ĩpeiẽ¬

Expanded text:
tis pilis aut penitus evulsis tis pilis aut penitus evulsis tota nocte pervigilat, quam inter ebrietatem domini ac libidinem dividit et in cubiculo vir, in convivio puer est. Alius, cui perstat infelix et exspectat, quos adulatio et intemperantia aut gulae aut linguae revocet in crastinum. Adice obsonatores, quibus dominici palati notitia subtilis est, qui sciunt, cuius illum rei sapor excitet, cuius delectet aspectus, cuius novitate nauseabundus erigi possit, quid iam ipsa satietate fastidiat, quid illo die esuriat. Cum his cenare non sustinet et maiestatis suae deminutionem putat ad eandem mensam cum servo suo accedere. Di melius ! Quot ex istis dominos habet ! Stare ante limen Callisti dominum suum vidi et eum, qui illi i
Abbreviated transcription (Latin):
ut isti de dnõ loquãt᷑. quib
corã dnõ loqui nõ licet. eit
illi quib nõ tantũ corã dnñs
s cũ ip̃ĩs erat sermo. quorat
os nõ consuebat᷑: ꝑati erant
ꝓ dnõ porrigere ceruoẽ. peri¬
culũ ĩmineus. ĩ caput saũ
auertere. In cõminis loq̃bat᷑.
ẜ iñ cormẽtis tacebut᷑. Dem̃
eisdẽ arrogancie ꝓubium
iactat᷑ totidem hostro cẽ ꝗt᷑
feruos. Non habemIillos hos¬
tes. ẜ facimus. Alia mt̃erĩ
eũ ad crnandũ discubum̃ It
aliꝰ sputa detergit. aliꝰ celiqͥas
temulentoꝵ subditꝰ colligie.
Aliꝰ p̾tiosas aues scindit pet
pectus et climes ct̃is ductib
c̾cũferens eruditã manũ frus¬
era excutit. Infelix qui huic
uni rei uiuit ut altitia de¬
cent̾ seoet. msi qd̾ miserior÷
qui hoc uoluptatis causa
docet: ꝙͣ qui ncc̃ĩcatis discit.
Alius im minist̾ in mulie¬
brem modũ ornatus: cũ e¬
tate luctat᷑. Non pot̾ ffu¬
grꝰ puericiã. retrahit᷑. iamq
militaris hĩtꝰ glaberretri¬

Expanded text:
no loquantur, quibus coram domino loqui non licet. At illi, quibus non tantum coram dominis, sed cum ipsis erat sermo, quorum os non consuebatur, parati erant pro domino porrigere cervicem, periculum inminens in caput suum avertere; in conviviis loquebantur, sed in tormentis tacebant. Deinde eiusdem arrogantiae proverbium iactatur, totidem hostes esse quot servos. Non habemus illos hostes, sed facimus. Alia interim Cum ad cenandum discubuimus, alius sputa detergit, alius reliquias temulentorum toro subditus colligit. Alius pretiosas aves scindit; per pectus et clunes certis ductibus circumferens eruditam manum frusta excutit, infelix, qui huic uni rei vivit, ut altilia decenter secet, nisi quod miserior est, qui hoc voluptatis causa docet quam qui necessitatis discit. Alius vini minister in muliebrem modum ornatus cum aetate luctatur; non potest effugere pueritiam, retrahitur, iamque militari habitu glaber retri
Abbreviated transcription (Latin):
anchi uo id expedit: qd̾ tibĩ.
quid acit᷑ ad tr ꝑtines meũ
nos facit amiciciã I sedĩ
tantũ intuct᷑ quĩ oia ad u¬
cilitates sias conui̾tit. Al¬
teri uuas oporcet : si iuis
tibi uiuere. Hic pociẽtas
diligent̾ et sc̃ẽ obẜuata :
que uos om̃s hoĩb miscet.
et iudicat ãquod eẽ coẽ
ius grneris hũn: plimũ
ad illã quaqz de qua loque¬
bac intrriorẽ socirtatem
amitĩcie colentã ꝑficit.
Pmĩa enĩ cũ aĩco cõmunia
habebis : qui młta cũ hoiẽ.
Hoc lucili uiroꝵ optĩne mĩchi
ab istis subtilib p̃c̃ipi malo:
quid amĩco p̃scare debeam.
quid homiii : ꝙ quot modis
amicus dicat : T homo ꝙͣ miłta
significet in diũsũ. Ec̃or sapĩ¬
encia. et stulticia discrdinit.
cu accedo. In utrã ie partẽ.
iubes᷑ Illi homo ꝓ acuico est
huic amicus nõ est pro hoĩe.
Ille amicũ sibi parat: hic̃ sẽ
amũco. Lu michi uecta dis¬
toeques: et spllabas digeris
rĩmas scruxero. ⁊ concdusio¬
ne falsa a uero nascens mẽ¬

Expanded text:
tibi; cquid agitur ad te pertinens, meum nos facit amicitia. Nec secutantum intuetur, qui omnia ad utilitates suas convertit; alteri vivas oportet, si vis tibi vivere. Haec societas diligenter et sancte observata, quae nos homines hominibus miscet et iudicat aliquod esse commune ius generis humani, plurimum ad illam quoque, de qua loquebar, interiorem societatem amicitiae colendam proficit. Omnia enim cum amico communia habebit, qui multa cum homine. Hoc, Lucili virorum optime, mihi ab istis subtilibus praecipi malo, quid amico praestare debeam, quid homini, quam quot modis amicus dicatur, et homo quam multa significet. In diversum ecce sapientia et stultitia discedunt; cui accedo ? In utram ire partem iubes ? Illi homo pro amico est, huic amicus non est pro homine. Ille amicum sibi parat, hic se amico. Tu mihi verba distorques et syllabas digeris. rimas struxero et conclusione falsa a vero nascens men
Abbreviated transcription (Latin):
sut̃: ĩmo contubnales. imto
Serui suti ĩmo hulles aĩci.
Serui sũc: ĩmo cõserui. si
cogitauia tuĩdem in utͦsq
licere fortime. Itaq eideo
istos: qui tuepe geiscimat
cũ seruo suo cenare. Qua¬
re. insi qr saꝑbissima cou¬
suctudo cenanti duõ seãciũ
seruoꝵ curba circũdedit᷑ Et ille
plus ꝙͣ capit: et ingruti aiudĩ¬
tate onerat discencũ uentrẽ
ac desuetũ. iã uẽdors officio ut
maiore oꝑa omĩa erit ꝙͣ in¬
gessit. at infeticib serius mo¬
uere labra. ne ĩ hoc quidẽ ut
loꝙͣntur licet. Uiega mnurni
omno compeseit᷑. et ne fortui¬
ta quidẽ aberibꝰ excepta sut᷑
cussis. scermitamẽta singultꝰ.
miaguo malo ulla uooe luit¬
int̾pellatũ silenciũ. Nocte tota

Expanded text:
nales. " Servi sunt." Immo humiles amici. " Servi sunt.'' Immo conservi, si cogitaveris tantundem in utrosque licere fortunae. Itaque rideo istos, qui turpe existimant cum servo suo cenare. Quare, nisi quia superbissima consuetudo cenanti domino stantium servorum turbam circumdedit ? Est ille plus quam capit, et ingenti aviditate onerat distentum ventrem ac desuetum iam ventris officio, ut maiore opera omnia egerat quam ingessit; at infelicibus servis movere labra ne in hoc quidem, ut loquantur, licet. Virga murmur omne conpescitur, et ne fortuita quidem verberibus excepta sunt, tussis, sternumenta, singultus. Magno malo ulla voce interpellatum si
Abbreviated transcription (Latin):
quitqͥd nos offrendit etledit.
be deliciẽ. ut quitquid nõ ex
uolũtate respondit: iram
ꝓuoset. Regñ nob̾ indĩꝰ
nõs. Nan illa quoq oblici
et suacũ uiriũ: et ĩbecilli¬
tatis aliene: sit excandestũt.
sic seuĩẽ qͣsi inuierã acce¬
fortue sue magnĩtudo cu¬
tissimos p̃stat. Iset hoc ig¬
norant : s occasionẽ uocẽdi
captant querẽto accepert̃
m̾uirĩa ut facerent. ¶ Diu¬
cũs te moraci uolo nõ est
ei cibi exhoetacõe opud. h.ͦ
huc̃ int̾ atera boni mores.
placent sibi. ꝑmanent ᷑ le¬
tus st malicia: sepe mutatͣ᷑
nõ in meliũs : s in aliud. uale.
depłam quã michi exi¬
tĩnere miłisti tã longã
ꝙͣ ipm̃ iter fuit: posdea restri¬
bam. Geduceꝰ me debeo: et
quid suadeam ciõcũpiceꝰ. Nã
tu quoq quĩ consulis: diu an
consulrras cogitasti.Quã¬
to mag̾ hoc in̾ faiciend est ᷑
cũ longior mora opus sit.
ut poluã questionẽ ꝙͣ ut ꝑ¬
ponas : Uerꝙ̃ cũ a tibi¬

Expanded text:
quid nos offendit, et laedit. re deliciae, ut quicquid non ex voluntate respondit, iram evocet. Regum nobis induimus animos. Nam illi quoque obliti et suarum virium et inbecillitatis alienae sic excandescunt, sic saeviunt, quasi iniuriam accefortunae suae magnitudo tutissimos praestat. Nec hoc ignorant, sed occasionem nocendi captant querendo; acceperunt iniuriam ut facerent. Diutius te morari nolo; non est enim tibi exhortatione opus. Hoc habent inter cetera boni mores: placent sibi, permanent. Levis est malitia, saepe mutatur, non in melius, sed in aliud. VALE. d epistulam, quam mihi ex itinere misisti, tam longam quam ipsum iter fuit, postea rescribam. Seducere me debeo et quid suadeam circumspicere. Nam tu quoque, qui consulis, diu an consuleres cogitasti; quanto magis hoc mihi faciendum est, cum longiore mora opus sit, ut sol vas quaestionem quam ut proponas ? U
Abbreviated transcription (Latin):
nulla ius gxeritit. qui mala
in bonũ uertit. certus iudicii
inconcussꝰ. intrepidꝰ. Quẽ
aliqͣ uis mouet: nulla ꝑtue¬
bat. Quẽ fortuna cũ qd̾
hũit celũ nocentissimũ in
maxiã intorsit. pungit ñ
uulnerat. et hoc raro. Nã
cetera eiꝰ tela qͥb grmis
hũnũ debellat᷑ grandĩis
more dissultant. que ĩcussa
cectis sine ullo hĩtatoris
ĩ cõmodo crepitat ac soluit᷑
Quid me decĩnes in eo quẽ
cu ipẽ eundo me nõ appel¬
las: Quo tantũ libroꝵ
compositũ est. Ecce cota m
mĩta mẽtit᷑. Hanc coargue.
hanc aduerũ si acutus esl
redige. Necessaria iudĩ¬
cat: quoꝵ magna pars
suꝑuatua est. Eciã que
nõ est suꝑuacuar nch ĩ
se moniẽti ħ. ĩ hoc ut pos¬
sit fortimatũ beatũq p̃s¬
tare. Iõ enĩ statĩ bonũ
est: si quid necessariũ est.
Aut picimꝰ tonũ: si hoc
nomen prini ⁊ polente da¬
uita nõ ducit᷑. Quod bo

Expanded text:
nulla vis excutit, qui mala nulla vis excutit, qui mala in bonum vertit, certus iudicii, inconcussus, intrepidus, quem aliqua vis movet, nulla perturbat, quem fortuna, cum quod habuit telum nocentissimum vi maxima intorsit, pungit, non vulnerat, et hoc raro. Nam cetera eius tela, quibus genus humanum debellatur, grandinis more dissultant, quae incussa tectis sine ullo habitatoris incommodo crepitat ac solvitur. Quid me detines in eo, quem tu ipse pseudomenon appellas, de quo tantum librorum conpositum est ? Ecce tota mihi vita mentitur; hanc coargue, hanc ad verum, si acutus es, redige. Necessaria iudicat, quorum magna pars supervacua est. Etiam quae non est supervacua, nihil in se momenti habet in hoc, ut possit fortunatam beatumque praestare. Non enim statim bonum est, si quid necessarium est; aut proicimus bonum, si hoc nomen pani et polentae davita n
Abbreviated transcription (Latin):
hiis magn̾o periculo erra¬
mus. hiis certas notas
inprime ¶ oterũ qui
int̾rogat᷑. an cormia habeat.
non est eam scultus ut frõ¬
tem suã trp̃tet. n ͨ eursus tã
meptus aut hebes ut nes¬
ciat: tu illi subtilissiã col¬
lectõne ꝑsuaseris. Sic ista
sine noxa decipiũt : quõ p̃s¬
tigiatorũ acctabula ⁊cal¬
culi: ĩ quib me fallacia ip̃a
delectat. Effice ut quomõ
fiat intelligã. ꝑdidi usũ
Idem de istis capcõnib
dico. Quo eĩ noiẽ pociꝰ
sophismata appellẽ Hͨ
ignoranti nocẽt᷑ : nͨ stien¬
tẽ iuuant. Si utiq ius
uerbor ambiguitates di¬
ducrꝰ : hoc nos doce. Bea¬
appellat. ad quẽ peciũa
magna confluxitr s illũ
cui bonũ om̃e ĩ aĩõ est.
bilia ealcantẽ. qui nami¬
nẽ iudet cũ quo se cõmu¬
tatũ uelit. qui hoĩe ea
sola parte esçimat. qua
homo est. qui natã ma¬
gistra utitur. ad illius
legus componit᷑ s uiuit
quõ illa p̃scripsit. ciubona sua

Expanded text:
his magno periculo errahis magno periculo erramus. His certas notas inprime. Ceterum qui interrogatur, an cornua habeat, non est tam stultus, ut frontem suam temptet, nec rursus tam ineptus aut hebes, ut ne sciat tu illi subtilissima collectione persuaseris. Sic ista sine noxa decipiunt, quomodo praestigiatorum acetabula et calculi, in quibus me fallacia ipsa delectat. Effice, ut quomodo fiat intellegam; perdidi usum. Idem de istis captionibus dico; quo enim nomine potius sophismata appellem ? Nec ignoranti nocent nec scientem iuvant. Si utique vis verborum ambiguitates diducere, I hoc nos doce, beaappellat, ad quem pecunia magna confluxit, sed illum, cui bonum omne in animo est, bilia calcantem, qui neminem videt, cum quo se conmutatum velit, qui hominem ea sola parte aestimat, qua homo est, qui natura magistra utitur, ad illius leges conponitur, sic vivit, quomodo illa praescripsit, cui bona sua
Abbreviated transcription (Latin):
se disputacõnes: quea
cunten irritũ exercent
Nectĩmius nodos: et am¬
biguam significacõn᷑
u̾bis illigamus. ac dem̃
dissoluimꝰ: eantũ neb̾
uacat. Iam uue̾ iam
mori scimus: Tota illo¬
mente pergendũ est: ubi pro¬
uideri debet: ne res nos nõ
uerba decipiant. Quid inͥ
uocũ similitudiẽs discĩgius.
quibꝰ nemo umꝙͣ insi dum
disputat captus est᷑. Res
fallut̃: illas discerne. ꝑ
tonis mala amplectim
optamꝰ cõntͣ id qd̾ opta¬
uimꝰ. pugnãt uota nr̃a
cũ uotis. consilia cũ con¬
siliis. Adulacio ꝙͣ silis
est aĩticie. Non mutatꝰ
tancũ illã: s uincit et p̃¬
terit. Apertis ac ꝓpiciis
aneib recipit᷑ : et in p̃dor¬
dia ina desçendit. eo ipõ
gracora quo ledit. Doce
quĩad̾ hanc saĩtudinem
possim dinosce̾. Uenit
ad me pro amico blandꝰ
mimicus. Uicia nob̾ sub
u̾tutũ noiẽ obrẽpũt. Te¬
meritas sab tytulo forti¬
tudĩs latet. aioderacio
uoctt᷑ ignaria. pro cau¬
to cm̃mdus accipit᷑. In

Expanded text:
e disputationes,quae acumen irritum exercent. Nectimus nodos et ambiguam significationem verbis inligamus ac deinde dissolvimus. Tantum nobis vacat ? Iam vivere, iam mori scimus ? Tota illomente pergendum est, ubi provideri debet, ne res nos, non verba, decipiant. Quid mihi vocum similitudines distinguis, quibus nemo umquam nisi dum disputat captus est ? Res fallunt; illas discerne. Pro bonis mala amplectimur; optamus contra id, quod optavimus. Pugnant vota nostra cum votis, consilia cum consiliis. Adulatio quam similis est amicitiae ! Non imitatur tantum illam, sed vincit et praeterit; apertis ac propitiis auribus recipitur et in praecordia ima descendit, eo ipso gratiosa, quo laedit. Doce quemadmodum hanc similitudinem possim dinoscere. Venit ad me pro amico blandus inimicus. Vitia nobis sub virtutum nomine obrepunt, temeritas sub titulo fortitudinis latet, moderatio vocatur ignavia, pro cauto timidus accipitur; in
Abbreviated transcription (Latin):
ẜ fortasse liber anĩmio. See¬
uus est: hoc illi nocebit᷑
Ostende quis nõ sit ᷑ alius
libidimi seriat᷑. Aliꝰ auaĩciẽ.
ri. Dabo consularẽ: anĩcu¬
le ẜurẽntẽ. Pabo aucillule
diuitẽ. Ostrudã nobilisr¬
mos iuuenes mãcipia pã¬

Expanded text:
Sed fortasse liber animo. "SerSed fortasse liber animo. "Servus est." Hoc illi nocebit? Ostende, quis non sit; alius libidini servit, alius avaritiae, ri. Dabo consularem aniculae servientem, dabo ancillulae divitem, ostendam nobilissimos iuvenes mancipia pa
Abbreviated transcription (Latin):
famliares. Ciustituerũt᷑ diẽ
fescũ. nõ quo solo cũ serius
dañ uescerent᷑ i s quo utrq ho¬
nores illis ĩ domo gerere. is
diceꝰ ꝑmiserut᷑. et doniũ pusa¬
laui rempublicã eẽ iudicti¬
uerũt. Quid ergo. Omes
seeuoo adiuouebo mense mec.
Rsom magis ꝙͣ̃ om̃s liberos.
Errtis si exiscimas me quos¬
dã quasi sordidioris oꝑe reiec¬
curũ. ut puca illũ nulionẽ.
et illũ bubultũ. Non mĩse¬
riis illos estñnabo ẜ morib.¬
tiiꝰs casi assiguat. Quidã
ceuet̃ cecũ quiã dignisut᷑.
quidã ut suit.. Sĩ quid ciã
i ill ex sordida cõnsacioue
ẜuile est: honestioꝵ cõuita
excuciẽt. Nõ  milucili qd̾ aĩ¬
ria queras. si diligentꝰ at¬
tenderis  domi suenies.
S. pe bona matĩa cessat stt̃
actifice. tepc̃a et experire.
emptueus nõ ipm̃ inspiert.
s stratũ eius ac frrnos : sic
scultissimꝰ est. qui hoĩe aut
ge ueste aut ex condicõne.
que uestis modo nob ctũda¬
ta est estimat. Gernus I

Expanded text:
familiares. Instituerunt diem festum, non quo solo cum servis domini vescerentur, sed quo utique; honores illis in domo gerere, ius dicere permiserunt et domum pusillam rem publicam esse iudicaverunt. "Quid ergo? Omnes servos admovebo mensae meae ?" Non magis quam omnes liberos. Erras, si existimas me quosdam quasi sordidioris operae reiecturum, ut puta illum mulionem et illum bubulcum; non ministeriis illos aestimabo, sed moribteria casus adsignat. Quidam cenent tecum, quia digni sunt, quidam, ut sint. Si quid enim in illis, ex sordida conversatione servile est, honestiorum convictus excutiet. Non est, mi Lucili, quod amiria quaeras; si diligenter adtenderis, et domi invenies. Saepe bona materia cessat sine artifice; tempta, et experiere. empturus non ipsum inspicit, sed stratum eius ac frenos, sic stultissimus est, qui hominem aut ex veste aut ex condicione, quae vestis modo nobis circumdata est, aestimat. " Servus est."
Abbreviated transcription (Latin):
michĩ sedet iudiciũ. taꝙͣ au
diẽenu illa nõ legreu. Si¬
ne me di m̃quirre. nõ eq̃d
uerearis: uerũ audies.O
tr hominẽ felicẽ: qd nichꝰ
habeas pp̃ qd̾ quisꝙͣ̃ tibi tã
longe mentiat.iii. qdͥ iã
eciã ubi causa sublata est
mentim᷑ consuetudis cau¬
sa. Uale. Gẽneca lucilio
ibenter ex hiis qui ate
ueniit cognori fanĩ

Expanded text:
mihi sedet iudicium, tamquam mihi sedet iudicium, tamquam audierim illa, non legerim. Sine me et inquirere. Non est quod verearis; verum audies. O te hominem felicem, quod nihil habes, propter quod quisquam tibi tam longe mentiatur! Nisi quod iam etiam ubi causa sublata est, mentimur consuetudinis causa. VALE. Seneca Lucilio ibenter ex is, qui a te ven
Abbreviated transcription (Latin):
hoc polũ curãtib. nõ et hoc
Gale. E eneta lucisio
sibrũ cuũ quẽ mn̾ ꝓmise¬
ras accepi ⁊ tanꝙͣ lec¬
turus ꝙx cõmodo adaperui:
ac tantũ degustace uolui.
Seuide blanditus  ipẽ ut
procederẽ longius. Qui ꝙͣ
disertus fuerit: ex hoc mñ¬
telligas licet. Leuis mn̾ uisꝰ
est cũ cet̃ uec mei n tui
corporis ⁊ s qui p̾mo aspec¬
tu aut titiliuii. aut py¬
cuei possit uideri: Tauca
a dulordine me truuit ⁊
craxit: ut illũ siue ulla di¬
lacõẽ ꝑlegerim./ Sol me ĩ¬
uitabat. faies admoẽtat.
nubes minabant᷑: tauien
exhausi tatiũ Ion tãtũ de
ingenii iste habuit. quid
animi dicerẽ. quid ĩpetq:
si me̾quieuiss : si int̾uallo
petus ẜ teuoe. compositiõ
incueniebat dulor i̾ ⁊ loco
lene. Gcaudis crectꝰ es.
Hoc te uolo tenere. sic ire.¬
fecit̃ ã quid ⁊ matia. Ideo eli¬
grnda est fertilis que capi¬
at iñgrnũ. que ĩcitet. De
libro plura stribam: cũ illũ
etractauero. srũc pacũ

Expanded text:
oc solum curantibus, non et hoc. VALE. Seneca Lucilio ibrum tuum, quem mihi promiseras, accepi et tamquam lecturus ex commodo adaperui ac tantum degustare volui. Deinde blanditus est ipse, ut procederem longius. Qui quam disertus fuerit, ex hoc intellegas licet; levis mihi visus est, cum esset nec mei nec tui corporis, sed qui primo aspectu aut Titi Livii aut Epicuri posset videri. Tanta autem dulcedine me tenuit et traxit, ut illum sine ulla dilatione perlegerim. Sol me invitabat, fames admonebat, nubes minabantur; tamen exhausi totum. Non tantum delingenii iste habuit, quid animi! Dicerem, quid inpetus, si interquievisset, si ex intervallo petus, sed tenor, conpositio interveniebat dulce illud et loco lene. Grandis, erectus es; hoc te volo tenere, sic ireFecit aliquid et materia; ideo eligenda est fertilis, quae capiat ingenium, quae incitet. De libro plura scribam cum illum retractavero; nunc parum
Abbreviated transcription (Latin):
frui. eque sputire eque
uiuere. eque mori᷑ dam
tes : ꝙͣ ille te secuũ. Mariã¬
na clade młtos spleudidis¬
sue natos senatoriũ per
miliciã auspicãtes geadũ.
fortuna depressit. Aliũ exe
illis pascorẽ. eiliũ custodẽ
case fecie. Concrplie nũc
eus forcine hoiem̃. ĩ quã
cransire dũ cõceplus potes
Nolo inĩ ĩgentẽ locũ ñ̃tte
et de usu seruoꝵ disputcie.
in quos suꝑbissimi. crudelis¬
sum. cõtumeliosissimi sumꝰ
Hec tanẽ p̃cepti mei sum¬
ma est. Sic cũ infrriore ui¬
uas: quẽaid̾ trcũ suꝑiorem
uelis uiue̾. Quociẽs ĩ mẽ¬
tẽ uenerit qnͣtũ tibi ĩ seruũ
liceat. ueniat ĩ mẽtẽtm̃¬
dem nĩ te dnõ tuo lice̾l At
ego inquis nullũ habeo do¬
minũ. Bona etas est: forsi¬
can habebis. Fescis qua eta¬
te heccuba seeuire ceperit᷑
Qua cresus: Qua darii
macer. Qua platon᷑ Qua
diogenes.Uiue cũ seruo
clement᷑. Comitẽ quoq et
iĩ ẜimonẽ illũ admũte. et
in᷑ consiliũ. et in cõũctũ.

Expanded text:
, aeque spirare, aeque vivere, aeque mori! tam tes quam ille te servum. Mariana clade multos splendidissime natos, senatorium per militiam auspicantes gradum, fortuna depressit, alium ex illis pastorem, alium custodem casae fecit; contemne nunc eius fortunae hominem, in quam transire, dum contemnis, potes. Nolo in ingentem me locum inmittere et de usu servorum disputare, in quos superbissimi, crudelissimi, contumeliosissimi sumus. Haec tamen praecepti mei summa est: sic cum inferiore vivas, quemadmodum tecum superiorem velis vivere. Quotiens in mentem venerit, quantum tibi in servum liceat, veniat in mentem tantundem in te domino tuo licere. "At ego," inquis, "nullum habeo dominum." Bona aetas est; forsitan habebis. Nescis, qua aetate Hecuba servire coeperit, qua Croesus, qua Darei mater, qua Platon, qua Diogenes ? Vive cum servo clementer, comiter quoque, et in sermonem illum admitte et in consilium et in convictum.
Abbreviated transcription (Latin):
Et qui scrltũ ẽ optare: cũ possis
a ce ĩpetrare. Nõ sut̃ ad celũ
eleuãde manus ⁊ n ͨ exorãd
edituus : ut nos ad aurriu
sumulacci qͣi mag̾ exaiudiri
possimꝰ admictat. Porape
a ordeus. ceeũ estuntꝰ est.
Ita dico lucili. Sacer iutra
Hic ꝓut a nob tractatꝰ est :
ita nos ipẽ tractat. Bon iuo
uio siẽ deo nemo est. An pt̃
ãqs̾ sup̃ fortiiã iusi ab illo
adiũtus exurgere᷑ . SIlle
dat consilia magnifica et
erecta. In uno qͦq uiroꝵ to¬
norũ quis deus hĩcat. ĩctũ

Expanded text:
 quam stultum est optare, cum possis a te impetrare. Non sunt ad caelum elevandae manus nec exorandus aedituus, ut nos ad aurem simulacri, quasi magis exaudiri possimus, admittat; prope est a te deus, tecum est, intus est. ' Ita dico, Lucili: sacer intra Hic prout a nobis tractatus est, ita nos ipse tractat. Bonus vero vir sine deo nemo est; an potest aliquis supra fortunam nisi ab illo adiutus exurgere? Ille dat consilia magnifica et erecta. In unoquoque virorum bonorum Quis deus incertum