comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
mͦ. Iunꝰ qͥdẽ eoꝵ ꝯpleuit totũ psalt̾i¬
ũ. alt̾ uͦ excorde duos ꝓphas maio¬
res. lectoris ordine recitauit. I fc̃o
mane discessit senex qui uen̾at
animo suo ne man ducaret donec
fieret hora tercia. A fr̃a hora tercia
ta. Infudit panẽ et sed ut mãduca¬
ret. ꝑͦ uero surrex̃. dic̃s. Manebo sic
usq horam nonam. hora aũt .ixͣ.
fecit oracionem: et uidit opus dy¬
aboli ficut fumũ exeuntẽ ase. et
ita cessauit esuries eius. Infir¬
matus ẽ quidam senũ. et cũ nõ
poss sum̾e cibũ multis diebus
rogabatur adiscipulo suo ut fr̾et
lum pendens ĩ qͦ erat modicũ melli ͤ
et aliud in quo erat aluid rafano¬
leon et fetebat: qd̃ tantũ adlutnã
de rafanalcon misit inpulmẽtũ
senis. Et cum gustass senex nic¬
hil locutus ẽ. sed tacitus mandu¬
cauit. Compellebat aũt eum
extorquẽs sibi manducauit. ⁊ da¬
bat tercio. Ile aũ noluit mandu¬
care dicens. Uere non possum fi¬
li. Discipulus aũt ortabat᷑ eũ. et

Expanded text:
 unus quidem eorum complevit totum psalterium; alter vero ex corde duos prophetas majores lectoris ordine recitavit. Et facto mane discessit senex ille qui venerat,animo suo, ne manducaret, donec fieret hora tertia . Et facta est hora tertia, ta. Infudit panem et sedit, ut manducaret. Postea vero surrexit, dicens: Manebo sic usque ad horam nonam. Hora autem nona fecit orationem, et vidit opus diaboli sicut fumum exeuntem a se, et ita cessavit esuries ejus. 59. Infirmatus est quidam senum ; et cum non posset sumere cibum multis diebus, rogabatur a discipulo suo ut fieret lum pendens, in quo erat modicum mellis; et aliud in quo erat raphanelaeum, et fetebat, quod tantum ad lucernam de raphanelaeo misit in pulmentum. 572 Senex vero cum gustasset, nihil locutus est, sed tacitus manducavit. Compellebat autem eum Et extorquens sibi manducavit, et dabat ei tertio. Ille autem nolebat manducare, dicens: Vere non possum, fili. Discipulus autem hortabatur eum, et
Abbreviated transcription (Latin):
tes dicẽs. extorsi animo meo ne in¬
tuerer faciem hõis. Ecqͣ relacõne
ꝓfecerunt fr̃s. ut custodirẽt se ab
extollencia occuloꝵ suoꝵ. Uenit
aliqnͣdo quidã senex. ad alium se¬
nem. Ille aũ d ͭ discipło suo. Fac no¬
b̾ modicũ lenticule et fecit. Tĩ fun¬
de nob̾ panẽ et ĩ fudͭ. Mãser̃ sic us¬

Expanded text:
tes, dicens: Extorsi animum meum, ne intuerer faciem hominis. Ex qua relatione profecerunt fratres, et custodierunt se ab extollentia oculorum suorum. 56. Venit aliquando quidam senex ad alium senem. Ille autem dixit discipulo suo: Fac nobis modicum lenticulae. Et fecit. Et infunde nobis panes. Et infudit.
Abbreviated transcription (Latin):
qͥ supͣ. Castus mõachꝰ int̾ra honora
ris: neq passionũ corꝑaliũ retẽtor
malũ nõ ꝓferat os tuũ: qm̃ uitis
nũ ẽ mãducare carnẽ et bib̾e uinũ
qmͣ mãducare in obtractione car¬
obloquit᷑: quia audientis se aĩam
ꝑdit et suam nõ saluat Dix̃ itum¬
qui supͣ. Acta ẽ aliqñ festiuitas ĩschy¬
ti. et dederunt seni ĩcalice uinũ. qͥ
abiciens ait. Tolle a me mortẽ is¬
tam. Qd̃ uidentes alii qui cũ ip̃o e¬
debant. nec ip̃i bib̾unt. Alia uice
allatũ est uascłm uini depͥmitiis:
ut daret fr̾̃ibꝰ ad singulos calites In
mianimẽ iacẽtẽ. et ceper̃ eũ obiur¬
gare dicentes. Bene tibi ꝯtigit. qͥa
uanam glam hũisti. abbas aũt̃
urefouens eũ dix̃. Dimittite filiũ
meũ bonũ opꝰ fecit. et uiuit dñs qr
nõ reedificabit᷑ cripta hec tempori¬
bꝰ meis. ut cognoscat mũdus q̃ͥa
p̃p̃ calicem uini cecidit cripta in
schyti Escendit aliqnͣdo p̃spiter
de schyti ad ep̃m alexandrinũ. quẽ

Expanded text:
iterum: Castus monachus in terra honorabris, neque passionum corporalium retentor malum non proferat os tuum, quoniam vitis num est manducare carnem et bibere vinum, quam manducare in obtrectatione carobloquitur; quoniam et audientis se animam perdit, et suam non salvat. 53. Facta est aliquando festivitas in Scythi, et dederunt seni in calice vinum; quod abjiciens, dixit: Tolle a me mortem istam. Quod videntes alii qui cum ipso edebant, nec ipsi biberunt. 54. Alia vice allatum est ibi vasculum vini de primitiis, ut daretur fratribus ad singulos calices. Etmianimem jacentem, et coeperunt eum objurgare, dicentes: Bene tibi contigit, quia vanam gloriam habuisti. Abbas autem refovens eum, dixit: Dimittite filium meum, bonum opus fecit. Et vivit Dominus quia non reaedificabitur crypta haec temporibus meis, ut cognoscat mundus, quia propter calicem vini cecidit crypta in Scythi. 55. Ascendit aliquando presbyter de Scythi ad episcopum Alexandrinum. Et quando
Abbreviated transcription (Latin):
scã sincletices: qͥa oꝑtet nos q̃ euꝰmͦi
ꝓpoĩtũ sumpsim᷑. castitatẽ q̃ sũma
est retin̾e̾. Ieĩ eciã apͣ sclares uidet᷑
castitas obseruari. s adest eis et stul¬
llam et aspitiunt ĩ decent̾: et rident ĩ¬
uenosa animalia acriora medica¬
menta a se explłunt. ita cogitacõm
sordidam ieiuniũ cũ or̃one de pellit
lc̃acõis cã artem diuerso mͦ uiẽdi
cibos onerant. Tn aũ ieiunio t̃ ab¬
iectione ciboꝵ hũndantiã deliciaꝵ
illox suꝑggred̾e. s nõ sacieris pane

Expanded text:
a Syncletica: Quia oportet nos, qui hujusmodi a Syncletica: Quia oportet nos, qui hujusmodi propositum sumpsimus, castitatem, quae summa est, retinere. Etenim apud saeculares videtur castitas observari: sed adest ei et stulnam et aspiciunt indecenter, et rident innenosa animalia acriora medicamenta a se expellunt, ita cogitationem sordidam jejunium cum oratione depellit lectationis causa artem diverso modo condiendi cibos honorant; tu autem jejunio et abjectione ciborum abundantiam deliciarum illorum supergredere; sed nec satieris pane,
Abbreviated transcription (Latin):
bꝰ ꝑuũ uas et calicem portauit ad ab¬
b̾em sisoium. ⁊ ded ͭ ei et bibͤ semel ⁊
scd̃o accepit et bibͣ. Obtulit eciã t̾cio
s nõ accepit dicẽs. Quiesce fr̃. aut
gͦ abraham discipulꝰeiꝰ. si occurrit᷑ ĩ
sabbto et domĩca adecc̃am et bib̾it fr̾
tres calices. ne multũ ẽ. Et d ͭ senex.
si nõ eẽt satanas nõ eẽt młtũ ERe
suus. Surge abba ut manducemꝰ:
ille aũ dicebat. Ad huc nõ mãducauiꝰ.
nex. Si nec dum mãducauimꝰ. affer
ꝓtege me alingua mea. et usq. nͨ ꝑ
singulos dies ꝑ ip̃am corruo et deliqͦ
erunt aliqñ abbas siluanꝰ et disti¬
pulus eius zacharias ad qͦddam mo¬
naft̾iũ. et fecer̃ eos frẽs gustare mo¬
dicum ante qmͣ ambularẽt. Texeũ¬
tibꝰ eis inuenit discipłs eiꝰ aqmͣ ĩuia.
et uolebat bib̾e. Dic̃ abbas siluanꝰ:
Iatharia ieiuniũ ẽ hodie. Cui ille
nex. Illud mãducare caritatis fuit.
llos aũ teneamꝰ ieiuniũ nr̃m filib ix̃¬

Expanded text:
oribus parvum calicem, portavit ad abbatem Sisoi, et dedit ei; et bibit semel; et secundo accepit, et bibit: attulit etiam ei tertio; sed non accepit, dicens: Quiesce, frater, ergo Abraham discipulus ejus: Si occurritur in Sabbate et Dominica ad ecclesiam, et biberit frater tres calices, ne multum est? Et dixit senex: Si non esset Satanas, non esset multum. 38. ipulus: Surge, abba, manducemus. Ille autem dicebat: Quia adhuc non manducavimus, Nte, protege me a lingua mea: et usque nunc per singulos dies corruo per ipsam erunt aliquando abbas Silvanus et discipulus ejus Zacharias ad quoddam monasterium, et fecerunt eos gustare modicum antequam ambularent . Et exeuntibus eis, invenit discipulus ejus aquam in via, et volebat bibere. Dixit abbas Silvanus: Zacharia, jejunium est hodie. Cui ille nex: Illud manducare, charitas fuit, nos autem teneamus jejunium nostrum, fili.
Abbreviated transcription (Latin):
pionio qui erat ĩcelł. quia uinũ ño
bib̾it. Qñ ã senuerat. rogabãt cũ¬
fr̃s ut sum̾et modicũ uini. Quicũ
nõ acquiesc̾et tepefaciebant aqmͣ
⁊ ita ei offerebant: et ille dicebat.
redite mͥ filii. qͥa uelut ꝯditũ. ita il¬
lud accipio. Ladiudicauͭ se tepida aqͣ¬

Expanded text:
ia vinum non bibebat. Quando autem senuit, rogabant eum ut sumeret modicum vini. Qui cum non acquiesceret, tepefaciebant aquam, et ita ei offerebant, et dicebat: Credite mihi, filii, quia velut pro condito illud accipio. Et adjudicavit se tepida aq
Abbreviated transcription (Latin):
ceres qbbas pastor dix̃. qͥa sic̃ fu¬
mo expellunt᷑ apes: ut tolla tur
dulcedo oꝑis eaꝵ: ita et corꝑalis
quies tunorẽ dñi expellit ab aĩa.
ut auferat abea õne opꝰ bonũ Di
cebant qͥdam senũ de abbe pasto¬
re. et ce fr̃ibꝰ eius. qui hĩtabant ĩe¬
gypto: quia cum desid̾aret mat̾
eoꝵ uid̾e eos et nõ pot̾at. obscura¬
bat una die: et euntibꝰ illis ad ec¬
cłiam obtulit se eis. Illi aũ uidẽtẽ
eam xuerterũt se adcellã. et intnͣ¬
tes clauser̃ ostiũ infaciẽ eius. Mla
aũ ante ostiũ stans clamabat plo¬
rans cum nimia miseratõne. Au¬
diens aũt eam abbas anub ũtra¬
uit ad abbem pastorẽ dicẽs. qͥd fa¬
ciemꝰ uetule isti ante ostiũ flẽti:
Surgens aũ ab̃bas pastor ueĩt ad
ostiũ: et intro stans audiuͭ eam
plorantẽ miserabilr nimis ⁊ dic̃.
Qͥd sic clamas uetula: Alla aũt
cum uocẽ eiꝰ audiuit. mltomag̃ cla¬
mabat plorans et dicens. Nolo
uos uid̾e filii. Eꝑ enĩ ẽ si uid̾o̾ uos.

Expanded text:
erum abbas Pastor: Quia sicut fumo expelluntur apes ut tollatur dulcedo operis earum, ita et corporalis quies timorem Domini expellit ab anima, et aufert ab ea omne opus bonum. 33. Narravit quidam senum de abbate Pastore et fratribus ejus, qui habitarent in Aegypto . Et cum desideraret mater eorum videre eos, et non posset, observavit una die; et euntibus illis ad ecclesiam, obtulit se eis. Illi autem videntes eam, converterunt se ad cellam, et intrantes clauserunt ostium in faciem ejus. Illa autem ad ostium stans, clamabat, plorans cum nimia miseratione. Audiens autem eam abbas Anub, intravit ad abbatem Pastorem, dicens: Quid faciemus vetulae isti, ita ante ostium flenti? Surgens autem abbas Pastor, venit ad ostium, et intro stans, audivit eam plorantem miserabiliter nimis; et dixit: Quid sic clamas, vetula? Illa autem cum vocem ejus audisset, multo magis clamabat, plorans et dicens: Volo vos videre, fil
Abbreviated transcription (Latin):
Sed ꝓuno calice uini die integ᷑ aꝙͣ
nõ bibebat. Ifr̃s qͥdẽ uolẽtes eũ re¬
creare dabant ei uinũ: s et senex
cũ gaudio sumebat ut se ip̃m p̾ea
cruciaret. Discipłs aũ eiꝰ sciẽs cãm.
ei uinũ: qͥa incella se pea truciatu
domat. Qd̃ cagͦscentes fr̃es. ultͣ ei
uinũ nõ ded̾ũt. Abbas macha¬
riꝰ maior ĩscyti dicebat fr̃ibꝰ pꝰ mis¬

Expanded text:
 uno calice vini, die integra aquam non bibebat . Et fratres quidem volentes eum recreare, dabant ei vinum. Sed et senex cum gaudio sumebat, ut semetipsum postea cruciaret. Discipulus autem ejus sciens causam, ei, quia in cella postea se cruciatu domat. 570 Quod cognoscentes fratres, ultra ei vinum non dederunt. 27. Abbas Macarius major in Scythi dicebat fr
Abbreviated transcription (Latin):
b̾em achillẽ. et uidͭ eũ iactare san¬
guinẽ de ore suo. T interrogauͭ eũ
dicẽs. Quid ẽ hoc pat̾: ⁊ ait senex.
sangus iõre meo. Tecce expui il¬
lũ ⁊ reqͥeui ⁊ dolorẽ illum oblitꝰ
sum. U eĩt aliqñ abbas achilleᷤᷤ
incellã abb̃tis ĩsaye ĩloco schyti
⁊ ĩienit eũ ꝯmedentẽ. Miserat¬
enim incatinulo salẽ ⁊ aqmͣ. Uidẽs
aut q̃a abscond illd̃ pꝰ plectas de pal
debam et ascendi ĩcauma. ⁊ ꝓpt̾ea
intinxi mͦ buccellã ĩsalem et misi
more meo et exarser̃ fauces mee. T
q̃a nõ descendebat buccella qmͣ ĩore
miseram ꝓpterea ꝯpulsꝰsum suffũ¬
dere moditum aq̃ ĩsalẽ ⁊ ł sic possim
glutire. s ignosce mͥ. I dix̃ abbas¬

Expanded text:
Achillem , et vidit eum jactantem sanguinem de ore suo, et interrogavit eum, dicens: Quid est hoc, Pater? Et dixit senex: sanguis in ore meo. Ecce exspui illum, et requievi, et dolorem illum oblitus sum. 10. Venit aliquando abbas Achilles in cellam abbatis Isaiae, in loco Scythi, et invenit eum comedentem. Miseratenim in catinulo sal et aquam. Videns autem quia abscondit illud post plectas de palmdebam, et ascendi in cauma: et propterea intinxi modo buccellam in sale, et misi in ore meo; quia exaruerunt fauces meae; et quia non descendebat buccella, quam in ore meo miseram, propterea compulsus sum superfundere modicum aquae in sale, ut vel sic possem glutire: sed ig
Abbreviated transcription (Latin):
liau̾t respondentes dixer̃: Aos usq modo credebamꝰ qͥa
olera manducarenꝰ Nĩ si carnes s̃ non manducamꝰ: Et ultra
denos paxmates Ecce gͥ qͣntũ supͣ quã opꝰerit manduciuer
ꝓpt̾ dm̃: uere monachi & simplicit̾ abstinentes Eigrotauit
qͥdã senũ aliqndo magna ĩfirmitate.: ita ut deuisctrib eiꝰ
multũ sanguinis degererit Et attulit qͥdã fr̃ niris siccas
a sicu pultes & misit eas abi & obtulit sent& rogibat cũ dic̃s
Sonieile qͥa sorit erpedit tͥ. Iniuis aũt eũ senex diutius dir¬
Uere dico. qͥa uolebã ut me dimitteret ds ĩhac ĩfirmitate ẽt
alios triginta annos Et nullo modo adqͥeuit senexĩtali egr¬
tudine uel modicũ sumere cibũ: ita ut tolleret frͣ qd porta¬
uerat. & rediret adcellã suã Alt̃ senex sedebat longe i here¬
mo a& ẽtigit fr̃m ꝗͣndã uenire ad cũ. &ĩuenire ̃ firmantẽ: Qu
lauans ci faciẽ eiꝰ ferit ei refectionẽ exhis qͦ aitulerat Qđ cũiu

Expanded text:
autem respondentes dixerunt: Nos usque modo credebamus, quia olera manducaremus. Nam si carnes sunt, non manducamus. Et ultra denos paximates. Ecce igitur quantum supra quam opus erat, manducaverunt propter Deum veri monachi et simpliciter abstinentes. 65. Aegrotavit quidam senum aliquando in magna infirmitate, ita ut de visceribus multum sanguinis egereret. Et attulit quidam frater nixas siccas, et fecit pultes, et misit eas ibi, et obtulit seni, et rogabat eum, dicens: Comede, quia forte expedit tibi. Intuens autem in eum senex diutius, diVere dico, quia volebam ut me dimitteret Deus in hac infirmitate esse alios triginta annos. Et nullo modo acquievit senex in tali aegritudine vel modicum sumere cibum, ita ut tolleret frater quod apportaverat, et rediret ad cellam suam. 66. Alter senex sedebat longe in eremo, et contigit fratrem venire ad eum, et invenire eum infirmantem. Qui lavans ejus faciem, feci
Abbreviated transcription (Latin):
dens aliqñ ꝑuiã q̃ ducit ad schyti
cum flectis ac palmis. udi camel¬
lariũ loquentẽ et ꝯuertentẽ me
ad furorem. ego dimisi ꝙ portabã
cellarum. Scio frẽm metẽte ĩ agͥ
qui uoluit manducare spicam t̾ci¬
ci: et dix̃ dño agri. His manduco
unã spicã : Ille aũt audiens mi¬
ratꝰ ẽ et dͭ ei. Tuus ẽ gͦ ait ager
pater. et me int̾rogas : In tãtũ
gͦ scrupulos erat memoratꝰ fr̃.¬

Expanded text:
er viam, quae ducit ad Scythi, cum plectis de palmis, vidi camelarium loquentem, et commoventem me ad furorem. Et ego dimisi quod portabam, Cellarum: Scio fratrem metentem in agro, qui voluit manducare spicam tritici. Et dixit domino agri: Vis manduco unam spicam? Ille audiens miratus est, et dixit ei: Tuus est ager, Pater, et me interrogas? In tantum autem scrupulosus erat memoratus fr
Abbreviated transcription (Latin):
bat aũ plectã de ip̃is palmis et pau¬
sabat usq adhorã sextam. Inter¬
rogauer̃ eum seniores: cur nõ mu
toꝵ quibꝰ inscło us sũ: opꝰ ẽ uti me
nec fetore isto. It̾u̾m dix̃. q̃a qnͣdo
audiuit ꝙ maturass om̃e genꝰ
pomoꝵ dix̾it. Afferte mͥ et cũ gus
tass parum exõibꝰ. gr̃as agebat
d̾o. Dicebat de abb̃e agathone. qr
ꝑ triennũ lapidem inore suo mͣ¬
teret: donͨ tatiturnitatẽ disce̾t.
Iliqñ iter agebat abbas agathõ
cũ discipulis suis. ⁊ uieĩens unꝰ
exeis ꝑuissimũ fascitłm cicertu¬
le uiridis ĩuia dͭ seni. Pat̾ si ui¬

Expanded text:
bat quoque plectam de ipsis palmis, et cusabat usque ad horam sextam. Interrogaverunt ergo eum seniores, cur non muttorum, quibus in saeculo usus sum, opus est uti me nunc fetore isto. 6. Iterum dixit: Quia quando audivit quod maturasset omne genus pomorum, dixit: Afferte mihi. Et gustum parum ex omnibus, gratias agens Deo. 7. Dicebant de abbate Agathone: Quia per triennium lapidem in ore suo mittebat, donec taciturnitatem disceret. 8. Aliquando iter agebat abbas Agathon cum discipulis suis . Et invenit unus ex eis parvum fasciculum cicerculae viridis in
Abbreviated transcription (Latin):
Nicebat abbas damel de abb̃te ar¬
senio. qͥa totã uigilans transiret
noctẽ. tota eĩ nocte uigilabat. et qñ
mire. dicebat sõno. Ueni su̾e male.
Isubrripiebat ꝑum somni sedẽdo.
et statin surgebat. Dyxit abbas ar¬
seniꝰ. Sufficit monacho si dormie̾ĩt
unã horã et ẽ tam̃ pugnator.¶
Dicebat de eo abb̾ daniel. Qui a
tantos ãnos manfit nob̾cũ: et m̃¬

Expanded text:
icebat abbas Daniel de abbate Arsenio, quia noctem vigilans pertransiret . Tota enim nocte vigilabat, et quando mire, dicebat somno: Veni, serve male, 568 et subripiebat parum somni sedendo; et statim surgebat. 3. Dicebat abbas Arsenius: Sufficit monacho, si dormierit unam horam, si tamen pugnator est. 4. Dicebat de eo abbas Daniel: Quia tantis annis mansit nobiscum, et m
Abbreviated transcription (Latin):
nẽ .d. Tanto tp̃e sic remotꝰ et a
dit sol manducantẽ Dic̾ ei ab¬
bas ioh̾es. Nec me irascentẽ. it
cum ẽẽm iuuẽis: et sed̾em cũ ab¬
bate meo theona et mãducarem᷑
furgens arefectione scd̃m oꝑa drͣͥ¬
rapiebam unũ panẽ pax mate̾:
et mãducabã eũ occulte nesciẽte
ab bate meo. Cũ aũ ꝑseuerarẽ ali¬
qnͣto tp̃e hoc faciens. cepit mͥ hoc ui
ciũ dominari. et nõ p̃ualebã me¬
ip̃m redunde̾ s solũm adiudica¬
bar appria ꝯsciẽtia et seni dic̾e̾
fundebar Contigit aũ scd̃m dis¬
pensacõem misicordis dĩ. ut qͥdã
uenirent ad senẽ utilitatis anĩe
tat demones. qͦmͦ si celant cogita¬
cõnes suaᷤ spiritalibꝰ patͥbꝰ Locutꝰ
est aũ eis et de ꝯtinẽcia. Icũ hec di¬
t̾ent᷑ cogitans ego qͥa d̾̃s reuelauit
seni de me ꝯpunctꝰ cepi flere: Leie¬
ci payxmatem de finu meo quem
male ꝯsueueram raꝑe: et ꝓster¬
nẽs me inpauimẽtũ postula bã de

Expanded text:
sic remotus, et dit sol manducantem. Dixit autem ei abbas Joannes: Nec me irascentem. 25.dum essem juvenis, et sederem cum abbate meo Theona et manducaremus, surgens a refectione, secundum opera diaboli rapui unum panem paximatem, et manducavi eum occulte, nesciente abbate meo. Cum ergo perseverarem aliquanto tempore hoc faciens, coepit mihi ipsum vitium dominari, et non praevalebam meipsum retundere; sed solummodo adjudicabar a propria conscientia, et seni dicere confundebar. Contigit autem, secundum dispensationem misericordis Dei, ut quidam venirent ad senem utilitatis animae cat daemones, quomodo si celent cogitationes suas spiritualibus Patribus. Locutus est autem eis et de continentia. Et cum haec dicerentur, cogitans ego quia Deus revelavit seni de me, compunctus coepi flere, ejeci paximatem de sinu meo, quem male consueram rapere, et prosternens me in pavimento, postulabam de
Abbreviated transcription (Latin):
sacio maior ẽ qmͣ mea. Dicebant
de abbe heladio qͥa fec̃ uiginti ãnoᷤ
incella sua. et ñ leuauerit ocłos
bas zenon ambulans aliqñ ĩpa¬
lestina: cum laborass resed ut mã¬
ducaret iuixta cutumerariũ. Sua¬
debat aũ eũ. animꝰ eiꝰ dicendo. Tol
ba gͦ te ip̃m ĩhoc si potes ferre torm̃¬
ta. Tunc exurgens stetit ĩcauma
quinq diebͦ. et defrigens se ip̃m ĩ
te: et fame ꝑaclitantes tũc subiti¬
unt᷑ ei. ⁊̃ ita est passio uentris. Si
ũeunio et fame ꝯu̾set᷑ hõ. inimi¬
ci eiꝰ qui sollicitant animũ eiꝰ in¬

Expanded text:
o major est mea. 16. Dicebant de abbate Elladio quia fecerit viginti annos in cella, et non levaverit oculos bas Zenon ambulans aliquando in Palaestina , cum laborasset, resedit ut manducaret juxta cucumerarium. Suadebat autem ei animus suus dicendo: Tollroba ergo teipsum in hoc, si potes ferre tormenta. Qui consurgens stetit in cauma quinque diebus, et defrigens seipsum in te, et fame periclitantes tunc subjiciuntur ei; ita est et passio ventris. Si in jejunio et fame conversetur homo, inimici ejus, qui sollicitant animam ipsi
Abbreviated transcription (Latin):
de loco schyti ing̾ssi sũt nauẽ ut irẽt
a deũ. et inuener̃ ũip̃a naui senẽ
quẽdam. qͥ idemꝰ antoniũ ire uole¬
bat. Agnorabant aũt eum fr̃es: et
sedentes innaui. loq̃bant᷑ smonẽ
patrũ et descripturis: et rursũ de
oꝑe manuũ suaꝵ. ille aũ senex ꝑ
omĩa tacebat. Cum aũ uenissent
adportũ. ignorauer̃ et ip̃m senem
ꝓficisci ad abb̾e̾m antoniũ. ueĩen¬

Expanded text:
unt navem, ut irent ad eum; et invenerunt in ipsa navi senem, qui idem ad Antonium ire volebat. Ignorabant autem fratres eum. Et sedentes in navi loquebantur sermonen Patrum, et de Scripturis, et rursus de opere manuum suarum. Ille autem senex per omnia tacebat. Cum autem venissent ad portum, agnoverunt et ipsum senem proficisci ad abbatem Antonium.
Abbreviated transcription (Latin):
et me ꝯmemorare: et uos qͥ desid̾a¬
tis audire. quia hoc in eo imitabile
cunctis fuit. N̾a iuxta ꝯsnetudĩem
adiuscẽdos fr̃s qͥ ĩext̾iori monte erãt
ueĩt. ibiq diuina ꝓuidẽtia de sua
morte ita ꝯdiscens. ita eorsus ẽ dic̃s.
ultimã filioli pat̾s audite sẽtẽtiã.
No enĩ arbitror. qͥa ĩ hoc sclõ it̾um nõ
uisuri sumꝰ. Egit cõdicõ nate᷑ ut pꝰ
centenariũ numeꝵ quẽ annis qnͣ¬
q suꝑgͥdior. iã resoluar. Ita locutꝰ ẽ.¬
et audienciũ pectora ꝯt̾stauit. Ge¬
mitus lacmeq pectora merencia
ꝯsetutas̃. amplexabant᷑ eũ uniu̾si
qͣi iam de sclo recessurũ: at ille tãꝙͣ
desidiam instituto nõ deb̾e fubriꝑe.
s tamqmͣ cottidie moritos ut ãte
p̃dix̾at a sordidis cogitacõibꝰ aĩã cus¬
todire. et õnẽ emulacõem ad scõs

Expanded text:
et me commemorare, et vos cum desiderio audire, quia et hoc in eo imitabile cunctis fuit. Juxta consuetudinem ad visendos fratres qui in exteriori monte erant, venit, ibique a divina providentia de sua morte condiscens, ita exorsus est: Ultimam, filioli, patris audite sententiam, non enim arbitror quod in hoc saeculo iterum vos visuri simus. Cogit conditio naturae, ut post centenarium numerum, quem annis quinque supergredior, jam resolvar. Ita locutus, audientium pectora contristavit: gemitus lacrymaeque dicta moerentia consecutae sunt. Amplexabantur eum universi, quasi jam de saeculo recessurum. At ille, tanqudesidiam instituto non debere subrepere, sed tanquam quotidie morituros, ut ante praedixerat, a sordidis cogitationibus animam custodire, et omnem aemulationem ad sanctos
Abbreviated transcription (Latin):
xͨanos. ne te ira occupet. q̃ iã ꝓximũ
tibi minat᷑ int̾itũ. Legͥ ĩfelix epłam
et irrisit: atq ĩeã expuens ꝓiecit ĩt̾¬
ram. portitores qͦq mlt̾is afficiẽs ĩ¬
iuriis. antoĩo talia renũciare p̃cepit.
qm̃ cura tͥ tantopere mõachoꝵ ẽ. eci¬
ã ad te mei iugoris trãsiet disciplĩa
s et ꝯfestim mĩstͣcorẽ op̃psit supplic̃o¬

Expanded text:
anos, ne te ira occupet, quae proximum jam tibi minatur interitum. Legit infelix epistolam, et irrisit, atque in eam exspuens, projecit in terram; portitores quoque multis afficiens injuriis, Antonio talia renuntiari praecepit: Quoniam cura tibi tantopere monachorum est, etiam ad te mei vigoris transibit disciplina. Sed confestim minatorem oppressit supplic
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ insepulthꝰ poĩtũ lapide usq ad re¬
surrectiõis diẽ t̾ciũ clausum fu̾at
atq hiis modis uitiũ circa defũctos
egypti: etiam si scĩ eẽnt corꝑe coargu¬
abat dicens. Quid maiꝰ aut sãccius

Expanded text:
tum, lapide usque ad resurrectionis diem tertium clausum fuerit . Atque his modis vitium circa defunctos Aegypti, etiamsi sancta essent corpora, coarguebat, dicens: Quid majus aut sanctius
Abbreviated transcription (Latin):
axp̃i territũ disced̾e u̾itate. morta¬
liũ illam ẽẽ defensiõem. ne dui fal¬
scͥpturaꝵ lcõne et crebro mee ꝑui¬
sermone fr̃s eũ uehem̃tissiẽ retar
mĩo decorari. s multas obcãs qͣs
ex silẽcio demõstbat p̃cipue tam̃
obp̃sumptã egypti ꝯsuetu dĩem
ꝯtradixͣ. ¶os etenĩ egiptus est
nobiliũ et p̃cipue beatoꝵ mrͣtyrũ
corꝑa linteamiẽ qͥdem obuolu̾e
et studiũ fun̾s solitũ nõ negare.
terra uͦ nõ abscond̾e̾ s suꝑ lectu¬
los domi poĩta reseruare. Hũc ho¬
norẽ quiestẽtibꝰ reddi: inuet̾ate cõ¬
suctudĩs uanitas tradidͭ. De hiis

Expanded text:
iscedere veritate; mortalium illam esse defensionem, nec diu falScripturarum lectione et crebro meae parvisermone, fratres eum vehementissime retard termino decorari. Sed multas ob causas, quas et silentio demonstrabat, praecipue tamen ob praesumptam Aegypti consuetudinem contradixit. Mos etenim Aegyptiis est, nobilium et praecipue beatorum martyrum corpora linteamine quidem obvolvere, et studium funeri solitum non negare; terra vero non abscondere, sed super lectulos domi posita reservare. Hunc honorem quiescentibus reddi, inveteratae consuetudinis vanitas tradidit. De hoc
Abbreviated transcription (Latin):
sic̃ẽm. Singultꝰ occupat uoce: lingua
fletibꝰ pp̃edit᷑. et ĩmedio conatu sermo
gemitu int̾rũpit᷑. Uix tam̃ cũ uocifaᷤᷤ¬
cõne luctuosa ait. Meliꝰ erat filioli
ĩpendẽs piacłm: cita morte lutrari
dit incipiẽs rursũ latrimis iũcit᷑. et
int̾ egra fuspiria tãdẽ pectori ꝯmoc̾a ᷤᷤ

Expanded text:
sionem. Singultus occupant vocem, lingua sionem. Singultus occupant vocem, lingua fletibus praepeditur, et in medio conatu sermo gemitu interrumpitur. Vix tamen cum vociferatione luctuosa ait: Melius erat, o filioli, impendens piaculum cita morte lucrari. Sic incipiens rursum lacrymis vincitur, et inter aegra suspiria tandem pectori commodans
Abbreviated transcription (Latin):
ria ꝑsuasit. ne magnã putarẽt re¬
giam ptãtem: ne p̃sentis carnis im
uehementissĩe letabãt᷑. Sc̃a qͦq aput
cunctos antonii flagrabat opinio.
ita ut eiuꝰ se filios tuꝑent noĩari.
Magna etẽĩ cũ adueĩentibꝰ. affabłi
gentiles ꝯfutati reges admoĩti frẽs
abeo s̃ ꝯsolacõne releuati adĩt̾iorẽ mõ¬
tẽ et adrigorem solitũ regͥsłus ẽ ibiq
sepe cũ introeuntibꝰ de ambłans ac
residens stupebat: sic̃ ĩ daniele scͥptũ
ẽ. et int̾ iectis horaꝵ spatiis ꝯseqñtia
respondebat ut interrogaret᷑ aliqua
reuelacõis se uidisse secreta. Nã in
tuto narrauit. Lam̃tabił seq̃t᷑ uisio
et oĩ latrimaꝵ fonte plangẽda. Cũ
eĩ fr̃ibꝰ circa se sedentibꝰ operaret᷑ ĩtẽ¬
te. fixit ocłos incelo gemẽs atq sus¬
pirans et pꝰ aliqnͣtũ spaciũ reuelacõ¬
nis ĩcepte. nimio dolore ꝯtͤmuͭ. I sta¬
q ut tante calamitatis expon̾et ui¬

Expanded text:
ria persuasit, ne magnam putarent reria persuasit, ne magnam putarent regiam potestatem, ne praesentis carnis impvehementissime laetabantur. Sancta quoque apud cunctos Antonii flagrabat opinio, ita ut ejus se filios cuperent nominari. Magna etenim cum advenientibus affabiligentiles confutati, reges admoniti, fratres ab eo sunt consolatione relevati, ad interiorem montem et ad rigorem solitum regressus est, ibique saepe cum introeuntibus deambulans ac residens stupebat, sicuti in Daniele scriptum est ; et interjectis horarum spatiis, consequentia respondebat, ut intelligeretur aliqua revelationis vidisse secreta. Nam et tuto narravit. Lamentabilis sequitur visio, et omni lacrymarum fonte plangenda. Cum enim fratribus circa se sedentibus operaretur, intente fixit oculos in coelum, gemens atque suspirans; et post aliquantum spatium revelationis incoeptae nimio dolore contremuit; et sta, ut tantae calamitatis exponeret vi
Abbreviated transcription (Latin):
stupore ꝑtussi. et cum honorifico sa¬
lutatu ab eo recedentes młtũ eiꝰ s̃
mo m̃di limite ditũ. et fauoe pͥn¬
pũ et omĩs celebraret aula regał
Nam et ꝯstantinꝰ augustꝰ. et eiꝰ lib̾i
ꝯstans atq ꝯstãciꝰ talia agͦscentes:
crebro adeum qͣiͣ ad prẽm missis
litt̾is obsecrabãt ut recipcis eos
scriptis hilararet. At ille eiꝰmodi
manẽs qͣlis et anteqmͣ litt̾e ad eũ
ueĩrent fuerat . nͨ salutacõe pͥncipũ
mouebat᷑. et tamꝙͣ nõ acceptis lrĩs
ꝯuocatis mõachis auiebat. Reges scl̃i
hibenda rõ ẽ. licet enĩ diu̾sa sit dig¬
nitas at tñ eadem nascendi moren¬
uẽda. illa toto ãi affcu retinẽda s̃. ꝙ¬
hõibꝰ deus legẽ sc̃pserit. ꝙ ꝑ filiũ su¬
ũ ꝓpiis ecclesias ditau̾at eloqis. Q̃
mõachi ẽ rõ: cũ eplis regũ: Cur ac
refrig̾aret. ne scilicet ꝑ filẽtiũ eiꝰ
exasꝑarent᷑. ad susceptas epłas .¬
ueĩentia rescripsit. Laudauit pri-

Expanded text:
stupore perculsi, cum honorifico sastupore perculsi, cum honorifico salutatu ab eo recedentes, multum ejus mo mundi limite conditum, et favor principum, et omnis celebraret aula regalis. Nam et Constantinus Augustus, et ejus liberi Constans atque Constantius, talia cognoscentes, crebro ad eum, quasi ad patrem, missis litteris, obsecrabant ut reciprocis eos scriptis hilararet. At ille ejusmodi manens, qualis et antequam litterae ad eum venirent fuerat, nec salutatione principum movebatur, et tanquam non acceptis litteris, convocatis monachis aiebat: Reges saeculhibenda miratio est? Licet enim diversa sit dignitas, attamen eadem nascendi morienlenda, illa toto animi affectu retinenda sibus Deus legem scripserit, quod per Filium suum propriis Ecclesias ditaverit eloquiis. Quae monachis est ratio cum epistolis regum? cur accrefrigeraret, ne scilicet per silentium ejus exasperarentur, ad susceptas epistolas convenientia rescripsit. Laudavit primu
Abbreviated transcription (Latin):
ti. qͦs cũ ĩmediũ ꝓduxisl u̾ba repe¬
tiuit dicẽs. Nũc uos collettiõibꝰ nr̃is̾.
et qͦ uultis maleficõ carmĩe dõs ur̃oᷤ
quos putatis expellite. Sin aũ nõ
ptis uictas sb̾mittite manꝰ: ad xp̃i
trophea ꝯfugite. et statim cͤcifixi cͣ¬
dulitate maiestatis potẽcia ꝓseq̃t᷑
Dix̃ et ĩrocato noĩe ihͥu cũ uitale sig¬
nũ ĩsacro numero trinitatis p̃siss
infrontibꝰ una cũ expulsis demõi¬
bꝰ uana p̾sentiũ philosophoꝵ ⁊fu¬
tata sapĩa ẽ. Hepauer̃ eĩ stupẽtes
hom̃iẽ. cui pꝰ tantũ ĩgeniũ afflu̾et
diuina signoꝵ largicio. At ille uni¬
u̾sa xͦ qui curau̾at asscribẽs: usus
est affatu reripco et ait. Nolite me
putare his sanitatẽ dedisse. xp̃os ꝑ
seruos suos facit ista miratula. Cre¬
dite et uos: et uidebitis q̃a deuota do̾
fides. nõ eloqñtie uanus tumor. talia
signa mereat᷑. Confugite ad cͤcifixi
cularis ĩprudẽcie argum̃ta q̃ratis:
Actenꝰ antoĩo dicẽte: miro philosophi

Expanded text:
ti. Quos cum in medium produxisset, verba repetivit, dicens: Nunc vos collectionibus vestris, et quo vultis malefico carmine deos vestros, quos putatis, expellite; sin autem non potestis, victas submittite manus, et ad Christi trophaea confugite, et statim Crucifixi credulitatem majestatis potentia prosequetur. Dixit, et invocato nomine Jesu, cum vitale signum in sacro numero Trinitatis pressisset in frontibus, una cum expulsis daemonibus vana praesentium philosophorum confutata sapientia est. Expaverunt enim stupentes hominem, cui post tantum ingenium afflueret signorum divina largitio. At ille universa Christo, qui curat, ascribens, usus est affatu reciproco, et ait: Nolite me putare his sanitatem dedisse, Christus per servos suos facit ista miracula. Credite et vos, et videbitis quia devota Deo fides, non eloquentiae vanus tumor talia signa mereatur. Confugite ad Crucifixi cularis imprudentiae argumenta quaeratis. Hactenus Antonio dicente, miro philosophi
Abbreviated transcription (Latin):
solito sͥ met allud̾ent more. mitior
qͦ nestoriꝰ uehebat᷑ morfu repẽtino lu¬
liciũ detussit ĩ t̾rã: ac sic ĩcũ ĩhians fe¬
mora eius lac̾auit. atq corrosit. ut
ut oblita scl̃i dignitate remocioris
uite btĩtudĩem adpet̾ẽt. Siqͥaũt ma¬
obtin̾e iusticiã ita eos obnixe defẽ¬
debat ut ip̃e ꝓillis pati uid̾et᷑ ñuiri¬
ã. Na młtis utilis fuit p̃clari senis
or̃o. mlti magnis diuitͥis et altiori¬
gͣdu milicie d̾elicta. eiꝰ hesere crri¬

Expanded text:
ent, mitior, quo Nestorius vehebatur, morsu repentino Blacium decussit in terram, et sic in eum inhians, femora ejus laceravit atque corrosit, ut ut, oblita saeculi dignitate, remotioris vitae beatitudinem appeterent. Si qui autem maobtinere justitiam, ita eos obnixe defendebat, ut ipse pro illis pati videretur injuriam. Multis utilis fuit praeclari senis oratio; multi, magnis divitiis et altioriradu militiae derelicto, ejus haerere curri
Abbreviated transcription (Latin):
ne thalamo recedẽtes: ĩeccłie mat̾s
orbis hões adeũ ꝯfluebãt: et uniu̾¬
sax gentiũ ua̾i̾etas bellitosissimũ
ꝯtra demões uirũ ꝯspic̾e gestiebat.
nullusq se frustra illuc ueĩsse.
q̃stus ẽ: om̃ibꝰ delectablẽ atq iocũ¬
dum laboris ꝯm̾tiũ fuit. fatigacõ
eĩ itin̾is emolum̃tũ uiatiti reꝑta¬
bat: sic̃ repbauit effectꝰ. ña pꝰ reso¬

Expanded text:
matris orbis homines ad eum confluebant, et universarum gentium varietas bellicosissimum contra daemones virum conspicere gestiebant. Nullus se frustra illuc venisse conquestus est, omnibus delectabile atque jucundum laboris commercium fuit. Fatigatio enim itineris emolumentum viatici reportabat, sicut rei probavit effectus. Nam post reso
Abbreviated transcription (Latin):
animꝰ. Huc usq antõius. Sed nos
mĩme ꝯueĩt diffid̾e tã grãde mira¬
cłm ꝑ homĩẽ potuisse portẽdi: salua¬
toris eĩ ẽ ꝓmissio ista dicentis. Si ha¬
liu̾itis fidẽ ut gͣnũ sinapis. dicetis
huit monti transfer te et trãsfẽt᷑.
et nichil inpossibłe erit uob. i itu̾m.
am̃ am̃ dico uob̾. õne ꝙ pecie̾itis prẽ
pulis et uniu̾so cͤdentiũ gregi. nec
tatũ pollicens curacõem aiebat. Gra¬
tis acceputis: gͣtis date. Nũꝙͣ sue uͥ¬
tutis imꝑio curabat antõiꝰ Nũꝙͣ
sue possibilitatis arbitrabat᷑ eẽ ꝙ
fecerat. Qracõibꝰ nõ p̃ceptis demões
morbiq cessarũt: et ad xͥ doͥ. nr̃i no
sapiẽciũ sanitatẽ admiracõnũ scri¬
bebat antonio: sed domĩo iħu qͥ solitã
erga creaturas suas exhibens beĩ¬
uolẽtiã. nec quoq ꝑ electũ famłum
suũ ĩdulgẽt᷑ exercuit. antõiꝰ tm̃ o¬
rabat: et obuite eiꝰ mita cuncta doꝰ.

Expanded text:
I.--Hucusque Antonius. Sed nos minime convenit diffidere, tam grande miraculum per hominem potuisse portendi. Salvatoris enim promissio est, ita dicentis: Si habueritis fidem ut granum sinapis, dicetis huic monti, Transfer te, et transferetur, et nihil impossibile erit vobis . Et iterum: Amen amen dico vobis, omne quod petieritis Patrem pulis et universo credentium gregi nunc mitatum pollicens curationem, aiebat: Gratis accepistis, gratis date . Nunquid suae virtutis imperio curabat Antonius? Nunquid suae possibilitatis arbitrabatur esse quod fecerat? Orationibus, non praeceptis daemones morbique cesssapientum sanitatum admirationem ascribat Antonio, sed Domino Jesu, qui solitam erga creaturas suas exhibens benevolentiam, nunc quoque per electum famulum suum indulgenter exercuit. Antonius tantum orabat, et ob vitae ejus merita cuncta Dominus
Abbreviated transcription (Latin):
eiꝰ fruerẽt᷑ aspectibꝰ nec ĩpetͣre pos¬
sẽt. qͥa molestissĩe̾ t̾e̾bat uexa tõem
discursuũ ipõs tatenatos qͦs noxie¬
tas aut uigor publitꝰ cõstͥnx̾at ad
eũ distinabãt sciẽtes tales ab ãtoĩo
nõ posse ꝯtẽpni. Qͦꝵ fletibꝰ suꝑatꝰ
ꝑtrahebat᷑ adext̾iorẽ mõtẽ: agnos¬
cẽs laborẽ utilẽ misis fore. suade¬
tẽtia ꝑfe̾nda et odio gr̃e d̾i timorẽ
ante pon̾ẽt: nͨ ignorare eos debere
ꝙ scriptũ ẽ. Qcũq iudicio iudica¬
medios sinones: care sͥ solitudĩs
recordabat᷑. Post coactã itaq p̃sẽ¬
paulo largiꝰ ei dẽ suã pñciã ĩdulge¬
ret: ait ñ posse se diuciꝰ ibid̾e mora¬
ri grato usus exẽplo qͥa sicuti pisceᷤ
ab aqͣ extracti mox ĩarenti t̾ra mo¬
rerent᷑. ita mõachos cũ scla̾ribꝰ retar¬
dantes. hũaĩs statim resolui ꝯfabła
ad mare ita et nos ad mõtẽ festĩare.
ne tardamtibꝰ nob̾ aliqͣ ꝓpoĩt succe¬
dat obliuio. Pretãta hõis sapĩa dux

Expanded text:
ejus fruerentur aspectibus, nec impetrare possent, quia molestissime ferebat vexationem discursuum, ipsos catenatos, quos aut noxietas, aut vigor publicus constrinxerat, ad eum destinabant, scientes tales ab Antonio non posse contemni; quorum fletibus superatus pertrahebatur ad exteriorem montem, agnoscens laborem suum utilem miseris fore; suadetentia proferenda, et odio et gratiae, Dei timorem anteponerent; nec ignorare eos debere quod scriptum est: Quocunque judicio judicamedios sermones charae sibi solitudinis recordabatur. Post coactam itaque praesenpaulo largius eidem suam praesentiam indulgeret, ait non posse se diutius 58 ibidem morari, grato usus exemplo, quod sicuti pisces ab aqua extracti, mox in arenti terra morerentur , ita et monachos cum saecularibus retardantes, humanis statim resolvi confabuad mare, ita nos ad montem festinemus, ne tardantibus nobis aliqua propositi succedat oblivio. Pro tanta hominis sapientia dux
Abbreviated transcription (Latin):
phismatax: nichil disputacõ philo¬
sophie młtitudini põt obẽe credẽtiũ
Crutifixũ noĩamꝰ ⁊ uniu̾si demões
qͦs uos ut deos colitis rugiũt: atq ab
osessĩs corꝑibꝰ adpͥmũ dñice c̾cis sig¬
nũ fugant᷑. ubi s̃ illa fabulosa ora
gis assurgimꝰ et floremꝰ. Hr̃a simlã¬
chra ornatis qnd̾a septa ꝑietibꝰ ue

Expanded text:
disputatio philosophiae multitudini 56 potest obesse credentium. Crucifixum nominamus, et universi daemones, quos vos ut deos colitis, rugiunt, atque ex obsessis corporibus ad primum dominicae crucis signum fugantur. Ubi sunt illa fabulosa oracgis assurgimus et floremus. Vestra simulacra ornatis quondam septa parietibus, jam
Abbreviated transcription (Latin):
cio arrianoꝵ ẽẽt impietas. S istã
t̾sticiã. ⁊ sequẽtis reuelatõis ꝓsꝑita¬
te solatus ẽ et ait. Nolite filioli m̾o¬
ri uos penitꝰ dare. ut eĩ iratꝰ ẽ dñs
sic rursũ misebit᷑. et suũ cito ecc̃a
recuꝑabit ornatũ. eosq qui inꝑse¬
cutiõibꝰ fidẽ dñi su̾au̾int. solito ui¬
debitis fulgore relucẽtes. Reu̾tẽt᷑ ad
foueas suas serpentes: et religio lõ-
ur̃e sinceritas arriana labe sorbes¬
cat. nõ apłoꝵ sed demonũ et pr̃is dỹa¬

Expanded text:
tio Arianorum esset impietas. Sed istam tristitiam consequentis revelationis prosperitate solatus est, et ait: Nolite, filioli, moerori vos penitus dare; ut enim iratus est Dominus, sic rursum miserebitur, et suum cito Ecclesia recuperabit ornatum; eosque, qui in persecutionibus fidem Domini servaverint, solito videbitis fulgore relucentes. Revertentur ad foveas suas serpentes, et religio longiidei vestrae sinceritas Ariana labe sordescat. Non apostolorum, sed daemonum et patris
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ oꝑatõem fidei: Et qͥd antiqͥus ẽ o
ꝑatio fid̾i: an disputatõ ꝑ argum̃¬
ta ꝓcedẽs: illis respondẽtibꝰ firmiorẽ
smõibꝰ operatõem ẽẽ. et hanͨ li qͥdã
de dõ cognicõem. bñ eos et ip̃e dixis

Expanded text:
ationem fidei? Et quid antiquius est, operatio fidei, an disputatio per argumenta procedens? Illis respondentibus firmiorem sermonibus operationem esse, et hanc liquidam de
Abbreviated transcription (Latin):
musitantibꝰ. sb̾ridens antõiꝰ rursũ
raui ex suo ꝯspectu suam ꝓꝓbant c̾¬
letica necessaria ut putatis q̃q col¬
ligitis. hoc qͦq artifitio eciã nos nos¬
trã religiõem ꝯpeslitis affirmare:
Respondete mͥ: cognicõ quẽadmodũ¬

Expanded text:
mussitantibus, subridens Antonius rursum ravi, ex ipso conspectu suam comprobant selectica necessaria, ut putatis, quaeque colligitis, hoc quoque artificio etiam nos nostram religionem compellitis affirmare. Respondete mihi: Cognitio Dei quemadmodu
Abbreviated transcription (Latin):
obrem odio quo inbuti estis abiec¬
to ĩrieĩetis ilico et deum eẽ u̾um
qͣs error ĩfelix pot̾it refellere cult᷑as
de tanta reꝵ feditate atq uecordia
nisi forte ut audio fabłosas adsei̾¬
tis deoꝵ ur̃oꝵ. et obscenitates ⁊ c̾de¬

Expanded text:
ora. Quamobrem odio, quo imbuti estis, abjecto, invenietis illico, et Deum verum esse quas error infelix poterit referre culturas de tanta rerum foeditate atque vecordia? nisi forte ut audio fabulas asseratis deorum vestrorum, et obscenitates, et crude
Abbreviated transcription (Latin):
ardoribꝰ accẽs. ñ exeiꝰ ad moĩtu pudi¬
cicie amator fuit: Q̾s uexatꝰ adyaͦ.
sine medela rediit: Qs ũmiti cogi¬
tacõibꝰ dutractꝰ ñ ceca tẽpestate. so¬
pita sereno regͥss ẽ aĩo. Sciebat eĩ
qͦ quisq laboraret ĩ ꝯmodo. et exui¬
te mitis discrectiõẽ sp̃uũ agͦscẽs ad

Expanded text:
ardoribus, non ex ejus admonitu pudicitiae amator fuit? quis vexatus a diabolo, sine medela rediit? Quis inimici cogitationibus distractus, non caeca tempestate sopita, sereno regressus est animo? Sciebat enim quo quisque laboraret incommodo, et ex vitae meritis discretionem spirituum agnosc
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ qmͣ ꝯcept̾a sensu nr̃o c̾dulitatẽ
temptatis uellere et tam̃ sepe nr̃a ᷤᷤ
explicare intlłigẽcias ñ ualetis. ita
solidiora fũt mentis oꝑa.ꝙͣ sophis¬
matũ fraudeilẽta ꝯclusio. Nos xãi

Expanded text:
 conceptam sensu nostro credulitatem tentatis evellere, et tamen saepe nostras explicare intelligentias non valetis. Ita solidiora sunt mentis opera, quam sophismatum fraudulenta conclusio. CAP. XLI
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓur̃a salute: nr̃a dc̃a pensate iu¬
quio: et ñ statim iungitis cecoꝵ
uisu: surdoꝵ auditũ. cdaudoꝵ gres¬
sum. lepre emũdacõẽm: suẽs ãbu¬
lanti do suo mare. demonũ fuga.
resurrectiõem mortuox. et defũt¬

Expanded text:
ra salute, nostra dicta pensate juquio, et non statim jungitis caecorum visum, surdorum auditum, claudorum gressum, leprae emundationem, serviens ambulanti Deo suo mare, daemonum fugas, resurrectionem mortuorum et defu
Abbreviated transcription (Latin):
sisset acella. discipulus eius lazacha¬
rias tum aliis fr̾ibꝰ sepẽ orti amouit.
et fecit ortum maiorẽ. qd̃ pꝰqm reg̾s¬
sus senex agnouit. tulit melotẽ su¬
ũ ut discederet. At illi ꝓiecentes se
pedibꝰ eius. ꝓpt̾ qͥd hoc fac̾et. ut indi¬
caret postulabant. Tũc senex dix̃. Nło
ingredior ĩqͥt ĩcelła hanc. nisi sepis
fuerit in loco suo reuocata. Quo mox
ꝑfecto ita regressus ẽ.¬

Expanded text:
scipulus suus Zacharias cum aliis fratribus sepem horti amovit, et fecit hortum majorem. Quod postquam regressus senex agnovit, tulit melotem suam ut discederet. At illi projicientes se ad pedes ejus, propter quid hoc faceret, ut indicaret, postulabant. Tunc senex ait: Non ingredior, inquit, in cellam hanc, nisi sepes fuerit in locum suum revocata. Quo mox facto, ita regressus e
Abbreviated transcription (Latin):
cuitũ cunctis obsu̾antibꝰ quã ne
qͣm labe̾̃t᷑. Disseminau̾at eĩ hoc
de eoꝵ ordine: diu enĩ in hoc loco ma¬
nere non posse: qd̾ ille nõ leuitate
qͣdam aut pu̾ili sensu uictus faci¬
ebat. s honorẽ fugiens et ĩportu
mo etatis sue anno cum absens
manu ꝓp̾a breuẽ scripsit epłam:
om̃s diuicias suas ei delinquens
erͣgłiũ scil et tunicã saccinã cu¬
tullam et palliũ. Nam mĩst̾ eiꝰ
añ paucos dies obierat. Uener̃
itaq adegrotantem de pafmo mł¬
ti religiosi iuri maxime. ꝙ cũ dix¬
isse audierant. iam se ad dm̃n

Expanded text:
tis villis observantibus, quam ne quo modo elaberetur. Disseminaverat enim hoc de eo rumor, diu eum in eodem loco manere non posse. Quod ille non levitate quadam, aut puerili sensu victus faciebat; sed honorem fugiens et importunmo aetatis suae anno, cum absens manu propria scripsit epistolam, omnes divitias suas ei derelinquens Evangelium scilicet, et tunicam sacceam, cucullam et palliolum, nam minister ejus ante paucos dies obierat. Venerunt itaque ad aegrotantem de Papho multi religiosi viri; et maxime quod eum dixisse audierant, jam se ad Domin
Abbreviated transcription (Latin):
tumens qͥdam morbo ĩt̾ cutẽ aq̃: ea¬
dem die qͣ adeum uen̾at curatus sit.
Qui pꝰtea offe̾ns ei ĩfinita munera.
audiuit dc̃m saluatoris ad distipłõs.
Gratis accepistis. gͣtis date. Dũ hec¬
ita g̾ant᷑ insicilia esycius discipłs eiꝰ
toto senẽ orbe q̃rebat lustrans lit¬
tora. deserta penetrans. ⁊ hanc tã¬
tũ hñs fiduciam: quia ubitũq ue
niss diu latere nõ poss. Transacto
lia tanta miratula et signa fa¬
cientẽ. ut deueteribꝰ sc̃ĩs putaret᷑.
Interrogans itaq hĩtum eiꝰ et in¬
cessum: et linguam matimeq e¬
tatem discere nichi potuit. Ille eĩ
qui referebat. famã ad se ueĩsse hõs

Expanded text:
tumens morbo intercutis aquae, eodem 35 die quo ad eum venerat, curatus sit. Qui postea offerens ei infinita munera, audivit dictum Salvatoris ad discipulos: Gratis accepistis, gratis date . 38. Heita geruntur in Sicilia, Hesychius discipulus ejus, toto senem orbe quaerebat, lustrans littora, deserta penetrans; et hanc tantum habens fiduciam, quia ubicumque esset, diu latere non posset. Transacto lia, tanta miracula et signa facientem, ut de veteribus sanctis putaretur. Interrogans itaque habitum ejus, incessum et linguam, maximeque aetatem, nihil discere potuit. Ille enim qui referebat, famam ad se venisse tantu
Abbreviated transcription (Latin):
tare ortulo ut diligẽtiꝰ tustodie sus¬
picõem actolis tollet: cum ĩgẽti uite
sue ꝑiculo. post .x. ferme m̃ses torꝰ¬
scõꝵ monachoꝵ et oppidoꝵ turbis ꝑ¬
sequentibꝰ ĩantiquo m̃o̾sti̾o cõdidit.
ibiq tunica. cuculla et pallio et
toto corꝑe qͣi ad huc uiue̾t ĩtegro:
tantisq flagrante odoribꝰ: ut delibu¬
tum ungentis putaret᷑. Nõ m̃ uide

Expanded text:
in eodem hortulo, ut diligentis custodiae suspicionem accolis tolleret, cum ingenti vitae suae periculo, post decem fere menses cortotis monachorum et oppidorum turbis prosequentibus, in antiquo monasterio condidit; illaesa tunica, cucullo et pallio, et toto corpore, quasi adhuc viveret, integro, tantisque fragrante odoribus ut delibutum unguentis putares. Eodem die
Abbreviated transcription (Latin):
nẽ mortemq ꝯpbant. Erat enĩ so¬
lita ꝑuigilias insepulchro eiꝰ noc¬
tes ducere: et qiͣ cum p̃sente ad
adiuuandas or̃ones suas smoci¬
nari. Cernas usq hodie mirã ĩt
palestinos et cyprios ꝯtencõem.
hus corpius hylarionis. illis spm̃
ortulo tẏpri: forsitan quia plus il¬
lum locum dilex̾at¬

Expanded text:
 morte comprobans. Erat enim solita pervigiles in sepulcro ejus noctes ducere, et quasi cum praesente ad adjuvandas orationes suas sermocinari. Cernas usque hodie miram inter Palaestinos et Cyprios contentionem, his corpus Hilarionis, illis spirihortulo Cypri, forsitan quia plus illum locum dilex
Abbreviated transcription (Latin):
ut ne puncto qͥdẽ hore pͦ mortẽ
reseruaret᷑. s statim eum ĩeodẽ
ortulo te̾ra oꝑirent. sicut uestit
erat intunica cilitina tuculla ⁊
Iago tustico sam: modicus casor ie¬
pebat inpectore. nec p̃ter sensum qͥc¬
qmͣ uiui hominis fuꝑerat: et tam̃
aꝑtis oculis loq̃bat᷑. Egredẽ quid ti¬
mes egredere anima .lxx. ꝓpe annos¬

Expanded text:
ut ne puncto quidem horae post mortem reservaretur; sed statim eum in eodem hortulo terra operirent, sicut vestitus erat in tunica cilicina et cuculla, et sago rustico. 45. Jamque modicus calor tepebat in pectore, nec praeter sensum quidquam vivi hominis supererat, et tamen apertis oculis loquebatur: Egredere, quid times? egredere, anima mea
Abbreviated transcription (Latin):
aburbe miliario hĩtabat ignobil. gau
se quidem hylariõe: et u̾um illũ ẽẽ
si̾um dĩ. s ubi eẽt ignoraret. Intra
xxx. igͦ nec mlto amplius dies: du¬
centa milia ferme tam uri ꝙͣ młie¬
res ad eum ꝯg̾gatis̃. Quos cum ui¬
diss dolens ꝙ se nõ pat̾ent᷑ quiesc̾e̾.
et qͦd̾amͦ ĩultiõem sui seuiens: tãta
cos or̃onũ instancia flagellauit
ut quidam statim. alii pꝰ biduũ tri¬
duũue. om̃s uͦ intra unã ebdoma¬
sit᷑ saluacõem fratrũ: et monast̾u
sui cineres inniscendos. Qui cũ rer¬
tisset cupienti rurfũ ad egõptũ naui¬
gare. hoc est ad ea loca que uocant᷑
sed barbara et ferox natio. suasit
locum ꝯcederet. Que cum du lustrãs
omĩia repꝑisss. ꝑduxit eum .xii. mili¬
bꝰ amari ꝓcul inter secretos asꝑos q
platus quidem ẽ terribile desuꝑ cili¬
.collis.¬
cio inriguas et ortulũ ꝑ amenũ. et
pomaria plurima. qͦrum fructũ qͥ¬
dem incibo sumpsit. s antiquissimi

Expanded text:
ab urbe milliario habitabat ignobilis, gase quidem Hilarionem, et vere illum esse famulum Dei, sed ubi esset ignorare. Intra triginta igitur nec multo amplius dies, ducenti ferme, tam viri quam mulieres, ad eum congregati sunt. Quos cum vidisset, dolens quod se non paterentur quiescere, et quodammodo in ultionem sui saeviens, tanta eos orationum instantia flagellavit, ut quidam statim, alii post biduum triduumve, omnes vero intra unam hebdomaad salutationem fratrum, et monasterii sui 38 cineres visendos misit. Qui cum revertisset, cupienti rursum ad Aegyptum navigare, hoc est, ad ea loca, quae vocantur set, sed barbara tantum et ferox natio, suasit locum conscenderet. Quem cum diu lustrans omnia, reperisset, perduxit eum duodecim millibus a mari procul inter secretos asperosquplatus quidem est terribilem valcollis irriguas, et hortulum peramoenum, et pomaria plurima, quorum fructum numquam in cibo sumpsit: sed et antiquissimi