comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tĩaqr ꝯũtãt. Sumat᷑ eĩ nob̾ ꝗdã p̃stans uir
optimis artib isq aĩo parũꝑ ⁊ cogitatõne
fingat᷑. ¶ Primũ ĩgenio exumo sit necẽe
est. tardis eĩ m̃tib uͥtus ñ facile ꝯmittitur.
Deinde ad ĩ uestigandã u̾itatẽ studio ĩcitato
ex quo tͥplex ille aĩ ferꝰ existet. Unꝰ ĩcegni¬
tione uerũ possit. ⁊ ĩ explicatõe nature. Alt̃
indescͥptioe exꝑetendoꝵ fugendaꝵq reꝵ

Expanded text:
stans vir optumis artibus, isque animo parumper et cogitatione fingatur. primum ingenio eximio sit necesse est; tardis enim mentibus virtus non facile comitatur; deinde ad investigandam veritatem studio incitato. ex quo triplex ille animi fetus existet, unus in cognitione rerum positus et in explicatione naturae, alter in disc
Abbreviated transcription (Latin):
et guiore bono ꝑpenderit. beata recte dici põt.
cͣte. seu sippo. palemone anctorib. Nec eam
iinimis blandim̃tis corrũpi deseret. Eader
caliphontis ei̾t diodoriq sententia. Quoꝵ
utq honestatẽ sic cõplectit᷑. ut oĩa q̃ sñ ea sĩt
longe ⁊ retro ponẽda cẽseat. Reliꝗ hr̃e se in

Expanded text:
ex parte bona propendent, beata recte dici potestcrate Speusippo Polemone auctoribus nec eam minis blandimentisve corrupta deseret. Eadem Calliphontis erit Diodorique sententia, quorum uterque honestatem sic complectitur, ut omnia, quae sine ea sint, longe et retro ponenda ce
Abbreviated transcription (Latin):
s uc̾ ip̃e qr paruo est ꝯtñtus. nemo de tenm inc¬
tu plura dix̃. Et enĩ q̃ res petume cupiditatẽ
affert. ut amori. ut abicioni. ut cotidianis
sũptib copie suppeditẽt. Tnͣ ꝓcul ab his õib
reb absit cur pecuniã magnoꝑe desideret.
us potiꝰ curet oĩno. ¶An seithes anacharsi
facere ñ potuerũt: Illiꝰ epła fert᷑ huiꝰ u̾bis.⁊
Anacharsis hannoni sał. Michi annetui ẽ
serticũ regim̃. calciam̃tũ. soloꝵ. callũ. cubile.
t̾ra pulpam̃tũ. fames. lacte. caseo. came ue¬
scor. Quare ad ꝗetũ licet ueniaꝰ. Minͣa aũt

Expanded text:
 ipse quam parvo est contentus! nemo de tenui victu plura dixit. etenim, quae res pecuniae cupiditatem adferunt, ut amori, ut ambitioni, ut cotidianis sumptibus copiae suppetant, cum procul ab his omnibus rebus absit, cur pecuniam magnopere desideret vel potius cur curet omnino? an Scythes Anacharsis facere non poterunt? illius epistula fertur his verbis: Anacharsis Hannoni salutem. Mihi amictui est Scythicum tegimen, calciamentum solorum callum, cubile terra, pulpamentum fames, lacte caseo carne vescor. quare ut ad quietum me licet venias. munera autem
Abbreviated transcription (Latin):
disset q eũ postridie dixisse. Ut̾e equid̾ cene
qd̾ ne m̃te ꝗdẽ recte uti possumꝰ multo cibo ⁊
potione ꝯpleti. ¶ Est p̃clara epła platonis ad
diomis ꝓpinqͦs. ĩ qua scͥptũ ẽ. bis fere u̾bis. Qͦ c̃
fieri. nͨ ũ quã ꝑnoctare solũ. cet̾aq q̃ ꝯmittãf᷑
ab sit prudentia. ab sit mod̾ratõ: Ex quo sar¬
dan apalli opulentissimi regis sirie error agͦ¬
ex satͤ̾ata libido hausit. At illa iacẽt mlłtũ in
p̃clara relicta. ꝗd aliud ĩꝗd aristotes ĩ bonis
ñ ĩ reg̃ sepulcꝰ ĩscriberes: ẜ hr̃e se mortuũ dic̃¬

Expanded text:
 dixisse: vestrae quidem cenae quod ne mente quidem recte uti possunt, multo cibo, et potione completi? est praeclara epistola Platonis ad Dionis propinquos: in qua scriptum est his fere verbis. Quo, cum fieri, nec unquam pernoctare solum: ceteraeque quae comitantur absit prudentia, absit moderatio? ex quo Sardanapalli, opulentissimi Syriae regis, error adgni, quaeque exsaturata libido Hausit; at illa iacent multa et praeclara relicta. quid aliud inquit Aristoteles in bovis, non in regis sepulcro inscriberes? haec habere se mortuum dic
Abbreviated transcription (Latin):
Qͦ ut ꝗcꝗd obiectũ est. qͦm᷑ anat᷑a ñ sit alie¬
nũ eo ꝯtũte. ñ q̃rũt apliꝰ. Ciuitates q̃dã un¬
n̾se more docte parsimonia d̾lectãt᷑: ut de la¬
cedemonus panlo añ diximꝰ. psaꝵ aceno¬
fonte uctꝰ ppłs expoñr. qͦs negat ad panẽ¬

Expanded text:
quid obiectum est, quomodo a natura non sit alienum, eo contentae non quaerunt amplius. Civitates quaedam universae, more doctae, parsimonia delectantur, ut de Lacaedemoniis paulo ante diximus. Persarum a Xenophonte victus exponitur quos negat ad pane
Abbreviated transcription (Latin):
dri atqr eo statĩ si racusanis erãt aũt pͥnci¬
pes mecũ dixione illd̾ ip̃m arbit᷑ri ꝙ q̃rerem.¬
Inmissi cũ falcib młti purgar̃ ⁊ apenir̃ locum.
Q ͦ cũ patefactꝰ eẽt aditꝰ. ad adu̾sã basim accesimꝰ.
tissimi monum̃tũ ignorasset nͥ ab hoĩe arpi¬
nate dicliciss.
Ed redeat im̃ ab errauit oratio. Qͥs

Expanded text:
ndri. atque ego statim Syracusanis— erant autem princindri. atque ego statim Syracusanis— erant autem principes mecum—dixi me illud ipsum arbitrari eImmissi cum falcibus sulti, purgarunt, et aperuerunt locum. Quo, cum patefactus esset aditus, ad adversam basim accessimustissimi monumentum ignorasset, nisi ab homine Arpinate didicisset. Sed redeat unde aberravit oratio. Quis
Abbreviated transcription (Latin):
ret᷑. sic se res ht̃ te tua me delectãt mea. x
G ad ut dyonisiũ redeamꝰ. omĩ cultu ⁊ uic¬
tu humano carebat. uiuebat cũ fugitiuis
cũ tacinorosis cũ barbaris neminẽ ꝗ aut
lib̾tate dignꝰ eẽt aut uellet oĩno lib̾ ee sibi
amicũ arbit̾bat᷑. ¶ Lõ ego iã cũ huiꝰ uita
ꝗͣ det̾us miẜiꝰ. decestabilius excogitare nͥl
possũ. platonis aut archite intã ꝯꝑabo doc¬
toꝵ hoĩum ⁊ plane sapientiñ ⁊ eade̾ urbe hu¬
nulẽ homuncłm apulae̾ ⁊ radio exitabo.
ͥ młtis ãnis post fuit archimedẽ. cuiꝰ ego
q̃stor ignoratũ ab si racusatus. Cũ eẽ om̃oi
negaret᷑ septitũ mudiq ⁊ uestitũ neprib et
dumetis ĩdagaui sepulcrũ. Tenebã eĩ qͦsdã
senanolos qͦs ĩ eiꝰ monum̃to eẽ ĩscͥptos ac¬
cepam qui declambãt ĩ sũmo sepulcro sꝑam
eẽ poĩtũ cũ culindro. Ego an̾t cũ oĩa ꝯlust̾rẽ

Expanded text:
retur; sic se res habet: te tua, me delectant mea—sed retur; sic se res habet: te tua, me delectant mea—sed ut ad Dionysium redeamus: omni cultu et victu humano carebat; vivebat cum fugitivis, cum facinerosis, cum barbaris; neminem, qui aut libertate dignus esset aut vellet omnino liber esse, sibi amicum arbitrabatur. Non ego iam cum huius vita, qua taetrius miserius detestabilius excogitare nihil possum, Platonis aut Archytae vitam comparabo, doctorum hominum et plane sapientium: ex eadem urbe humilem homunculum a pulvere et radio excitabo, qui multis annis post fuit, Archimedem. cuius ego quaestor ignoratum ab Syracusanis, cum esse omnino negarent, saeptum undique et vestitum vepribus et dumetis indagavi sepulcrum. tenebam enim quosdam senariolos, quos in eius monumento esse inscriptos acceperam, qui declarabant in summo sepulcro sphaeram esse positam cum cylindro. ego autem cum omnia conlustrarem
Abbreviated transcription (Latin):
Stio ne indet᷑ declarasse dionisius ncħ
eẽ eibeatũ cui sẽꝑ aliꝗs t̾ror impendeat.
Atq ei ne ĩtegrũ quidẽ erat ut adiusti¬
tia remigaret ciuib lib̾tatẽ ⁊ ura pẽde̾t. Hil
eĩ se adulescẽs ĩprouida etate ĩ rexiu̾at erra¬
tis eaq ꝯmiẜat ut saluᷤ ee ñ poss si sanꝰ eẽ ce¬
piss ¶ Qnͣtoꝑe uõ amicitias desiderae̾t qͦꝵ
ĩ fedilitatẽ extimescebat. declarauit ĩpythago¬
rus duob illis. quoꝵ cũ alt̾m uad̾e mortio
accepiss alt̾ ut uad̾e sĩ lib̾aret p̃sto fuisi ad
horã mortis destinatã utinã ergo inq̃t t̾cius
uob̾ amicꝰ asscͥberer. Quã huic erat miserũ i¬
carere ꝯsuetudine amicoꝵ sccietate uictꝰ ser¬
mone om̃o familiari hõi p̃ẜti docto apnoͣ
et artib ĩgenus erudito. ¶ Musicoꝵ nõ ꝑ
ħ eĩ gnͣe nescio quo pacto mag̾ ꝗͣ ĩalus suũ
cuiq pulctũ ẽ. Adhuc neminẽ ꝯgnom peetã
et mͥ fut cũ aqmo amicitia qs̾ ñ optimꝰ uide¬

Expanded text:
tisne videtur declarasse Dionysius nihil esse ei beatum, cui semper aliqui terror impendeat? atque ei ne integrum quidem erat, ut ad iustitiam remigraret, civibus libertatem et iura redderet; is enim se adulescens inprovida aetate inretierat erratis eaque commiserat, ut salvus esse non posset, si sanus esse coepisset. Quantopere vero amicitias desideraret, quarum infidelitatem extimescebat, declaravit in Pythagoriis duobus illis, quorum cum alterum vadem mortis accepisset, alter, ut vadem suum liberaret, praesto fuisset ad horam mortis destinatam, utinam ego inquit tertius vobis amicus adscriberer! quam huic erat miserum carere consuetudine amicorum, societate victus, sermone omnino familiari, homini praesertim docto a puero et artibus ingenuis erudito, musicorum vero hoc enim genere nescio quo pacto magis quam in aliis suum cuique pulchrum est; adhuc neminem cognovi poëtam et mihi fuit cum Aquinio amicitia, qui sibi non optumus vide
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ fuga cũ aquã t̾bidã ⁊ cadau̾ib ĩquinatã
bibiss. negauit sc ũquã bibisse iocũdiꝰ. ⁊lũ¬
quã scilicet sitiẽs biberat. ¶ Nec esunens
ptolomeus ederat. sui cũ ꝑ agͣnti egyptũ
comitib ñ ꝯsecutis cibarus. ĩ casa panis
datꝰ eẽt. nicħ uisũ ẽ ei illo pane iocundins.
q̃sitũq eẽt ex eo. qͣre id face̾t. respondisse. se
quo meliꝰ cenaret. obsonare ãbulando fam
tu. sudor. curso ab enrota. fames sitio. hiꝰ eĩ

Expanded text:
cum aquam turbidam et cadaveribus inquinatam bibisset, negavit unquam se bibisse iucundius. Numquam videlicet sitiens biberat, nec esuriens Ptolomaeus ederat: cui cum peragrantiAegyptum, comitibus non consecutis, cibarius in casa panis datus esset, nihil visum est illo pane iucundius. quaesitumque esset ex eo, quare id faceret, respondisse se, quo melius cenaret, obsonare ambulando famem. tu, sudor, sursus ab Eurota, fames, sitis. His enim
Abbreviated transcription (Latin):
se dic recordatõe ad qesceͣ p̃t̾itaꝵ uoluptatũ. ut
si ꝗs estuano. cũ inĩ calorio ñ facile paciat᷑. re¬
cordari nelit se se aliqñ ĩ arpinati nr̃o gelidis
fluminib cutũfusũ fuisse. Neĩ uide quo mõ
sedare possint mala p̃sũtia p̃t̾ite uoluptates.¬
Et cñhis dicat.
semp beatũ eẽ sapientẽ cui dr̃e ħ sisibi
ostare uellet. ñ lic̾et. Qͥd nã faciendũ ẽ
hĩo. qui nicħ expetendũ nicħ ĩ bonis ducen¬
dũ. Ꝙ honestate careat. existaãt: Me ꝗdem
auctore ⁊̃ ꝑrpatetici uet̾esq achademici bal

Expanded text:
e adquiescere praeteritarum voluptatium, ut si quis aestuans, cum vim caloris non facile patiatur, recordari velit sese aliquando in Arpinati nostro gelidis fluminibus circumfusum fuisse. non enim video, quo modo sedare possint mala praesentia praeteritae voluptates—sed cum is dicat semper beatum esse sapientem, cui dicere hoc, si sibi constare vellet, non liceret, quidnam faciendum est is qui nihil expetendum, nihil in bonis ducendum, quod honestate careat, existumant? Me quidem auctore etiam Peripatetici veteresque Academici bal
Abbreviated transcription (Latin):
c̾us udef᷑. ead̾ ent iheronimi ⁊ caͣneadis opi¬
Sotͣ mortẽ aut dolorẽ parat᷑.
diam̃ ab eo si placet quẽ mollẽ ꝙ̃ no¬
luptariũ dicimꝰ. Qͥo is cibi mortẽ ne uid̾t
an dolorẽ timere. qui eñ diẽ quo morit᷑ b̾atũ
appellat. maxisq dolorib affectꝰ. cos ipõs ĩuẽtoꝵ
suoꝵ memoria recordatõe ꝯfutat. ⁊ lec ħ sit agit.
ut ex tẽpre qiͣ effutire uid̾at᷑. De morte eĩ istã
sñtit ut dissoluto aĩante sensũ extinctũ putet.
Qd̾ aũt sensu careat. nich ad nos id iudicet ꝑ¬
tinere. Itẽ dolore certa ht̃ q̃ seqͣt᷑. quoꝵ magͥm¬

Expanded text:
neadis contra mortem aut dolorem paratus? Ordiamur ab eo, si placet, quem mollem, quem voluptarium dicimus. quid? is tibi mortemne videtur aut dolorem timere, qui eum diem, quo moritur, beatum appellat maxumisque doloribus adfectus eos ipsos inventorum suorum memoria et recordatione confutat? nec haec sic agit, ut ex tempore quasi effuttire videatur. de morte enim ita sentit, ut dissoluto animante sensum extinctum putet, quod autem sensu careat, nihil ad nos id iudicet pertinere. item in dolore certa habet qua
Abbreviated transcription (Latin):
añ ponis ⁊ eĩ q̃ paro optima est ĩ hoĩe : in ea
sitũ eẽ necesse ẽ. illd̾ qd̾ q̃ris oĩum optimũ.i
¶ Qd̾ aũt est ĩ hõie sagaci ac boã m̃te meliꝰ: eiuᷤ
bono fruendũ ẽ gͥ sib̾ati eẽ uolumꝰ. Bonũ aũt
m̃tis est uͥtus. Ergo hãc b̾atã uitã ꝯtineri
necẽe est. huic oĩa q̃ pulcra st̃. honesta p̃cla¬
ra sũt. ut supͣ dixi. ¶ S dicendñ idẽ illd̾i¬

Expanded text:
ma est in homine, in ea situm esse necesse est illud, quod quaeris, optumum. quid est autem in homine sagaci ac bona mente melius? eius bono fruendum est igitur, si beati esse volumus; bonum autem mentis est virtus; ergo hac beatam vitam contineri necesse est. hinc omnia, quae pulchra honesta praeclara sunt, ut supra dixi,
Abbreviated transcription (Latin):
fidãq idei̾t ĩ mi̾abilia.celoq ĩ herentia cũ eiꝰ
ipiꝰ motꝰ ꝯgrne c̾tis ĩ frca sedib septẽ alia. suo ᷤᷤ¬
q̃q tenere cursus młtũ int̾se aut altitudine.
ant humilitate distantia quoꝵ nagi motꝰ rara
tñ ⁊ c̾ta sui cursus spacia defimãt. Hoor in¬
mitũ aspectꝰ ĩpulit illos ut̾es ⁊ ad monint
ut pła q̃rerẽt. Iñ ẽ indagatio nata mitioꝵ. ⁊

Expanded text:
merabilia caelo inhaerentia cum eius ipsius motu congruere certis infixa sedibus, septem alia suos quaeque tenere cursus multum inter se aut altitudine aut humilitate distantia, quorum vagi motus rata tamen et certa sui cursus spatia definiant—horum nimirum aspectus impulit illos veteres et admonuit, ut plura quaererent; inde est indaga
Abbreviated transcription (Latin):
tõne agimꝰ ut uͥtus ad b̾ate uiuendũ sit se
et fundit᷑ q̃ rẽ desmit gn᷑a disptit. seqñtia
disserẽdi rõ ⁊ scĩa. Ex qua cũ sũma utilitas eti¬
stit. ad respondẽclao tũ maxĩe ĩgenua delectat᷑o
prudẽtia utilitatẽ cimũ c̾nat. inisticia nicẜ in
suã domũ inde derinet. Reliꝗs utat᷑. ⁊̃ ot tã. na
rusq nͥtutib ad iĩge fructũ amicitiaꝵ in quo
dectis poĩtũ est. Cñ ꝯsiliũ oĩs inte osñtiens et
bñ ꝯspirans tũ sũma iocũditas ecottidiano cul¬
tu atqr uictu. ¶ Qd̾ ħtandẽ uta desiderat qd̾
sit b̾atior: cui rei ꝑfecte ⁊ tot tãtisq gauduo
fortuna ip̃a cedat. necẽe ẽ. Ꝙ si gaud̾e̾ talib bo¬
ins aĩ idẽ uͥtutib beatũ ẽ om̃sq sapientes hus
gaudus ꝑfruũt᷑. onis eos b̾atos ẽẽ ꝯfit̾i neceẽ

Expanded text:
tione agimus, ut virtus ad beate vivendtione agimus, ut virtus ad beate vivendet funditur, quae rem definit, genera dispertit, sequentia disserendi ratio et scientia. ex qua cum summa utilitas existit ad res ponderandas, tum maxume ingenua delectatio prudentia utilitatem civium cernat, iustitia nihil in suam domum inde derivequo doctis positum est cum consilium omnis vitae consentiens et paene conspirans, tum summa iucunditas e cotidiano cultu atque victu. Quid haec tandem vita desiderat, quo sit beatior? cui refertae tot tantisque gaudiis Fortuna ipsa cedat necesse est. quodsi gaudere talibus bonis animi, id est virtutibus, beatum est omnesque sapientes is gaudiis perfruunt
Abbreviated transcription (Latin):
incissitudo atqr mutatõ.⁊ lũ t̾ta ⁊ qbr libͣta pon¬
d̾ib quib caue̾ms maria sustineãt ĩ quo oĩa
d̾lata gnitate mediũ mũdi locũ sẽꝑ expetant.
Qui est idẽ ĩfimꝰ in rotundo. ¶ Hec tractãti aĩo
et noctes ⁊ dies cogitãti. existit ĩ illa d̾delfis
p̃cepta cogͥtio. ut ip̃a se m̃s agnoscat ꝯm̃ctãq
cũ diuina m̃te se sentiat. et quo ĩ saciabili gau¬
dio ꝯpleat᷑. Ipã eĩ cogitatõ deui ⁊ nat᷑a deoꝵ stu¬
diũ incñcs illiꝰ ext̾nitatis imitandi. neq se ĩbre¬
uitate inte collocatã putat cũ rerũ cãs alias
ex alus aptas. ⁊ necessitate negas uidet. Qͥb
ħ ille ĩtuens atq suspicies ł potiꝰ om̃s partes
Horasq cutũ spiciens qnͣta rursus aĩ tͣnͣꝗlitate
humiana ⁊ cit̾iora ꝯsid̾at. Hinc illa cegͥtioi
qd̾ ĩmalis ultimũ. quo referẽda st̃. offitia que
degend̾ etatis rõ diligenda. ¶Quib ⁊ talib
reb exꝗsitis. ħ uł maxĩe efficit᷑ ꝙ hac disputa¬

Expanded text:
vicissitudo atque mutatio, unde terra et quibus librata ponderibus, quibus cavernis maria sustineantur, qua omnia delata gravitate medium mundi locum semper expetant, qui est idem infimus in rutundo. haec tractanti animo et noctes et dies cogitanti existit illa a deo Delphis praecepta cognitio, ut ipsa se mens agnoscat coniunctamque cum divina mente se sentiat, ex quo insatiabili gaudio compleatur. ipsa enim cogitatio de vi et natura deorum studium incendit illius aeternitatem imitandi, neque se in brevitate vitae conlocatam putat, cum rerum causas alias ex aliis aptas et necessitate nexas videt, quibus  ille intuens atque suspiciens vel potius omnis partis orasque circumspiciens quanta rursus animi tranquillitate humana et citeriora considerat! hinc illa cognitio quid in malis ultumum, quo referenda sint officia, quae degendae aetatis ratio deligenda. quibus et talibus rebus exquisitis hoc vel maxime efficitur, quod hac disputa
Abbreviated transcription (Latin):
qiͣ dec̾tũ b̾ate inite possit oĩum sñtentus
et disciplinis ꝯuenire. St̃ aũt s de fimib
ut opinor retñte defenseq sentẽcie. pͥm̃¬
stoici. nicħ bonũ nͥ uoluptas ut epic̾is. Ni¬
frui. ut caͣneades ccͣ stoitos disputab̾ ¶ Hec
ueteres achademici secꝰ uoluptatẽ cũ hone¬
state. dinomachꝰ ⁊ callipho copulauit. Indolẽ
nis.pyrronis erilli. ñ nlłoꝵq alioꝵ enan¬
ert. hi ꝗd possit optinere uid̾amꝰ. omissis stoi¬
cio qͦꝵ satis iideor deffendisse sũam. ⁊ pipate¬
ticoꝵ qd̾ explicata cã est. p̃ter theofrastũ. ⁊ si
qͥ illũ secuti ĩ becilliꝰ horrẽt dolorẽ ⁊ reformidãt.
gnitatẽq ñtutis ex aggent. qͣ cũ ad celũ ex¬
tułint. qd̾ facere eloqñtes hõies copiose solẽt.
negare eos ẽẽ beatos. qͥ illã adepti sũt. Qna

Expanded text:
i decretum beatae vitae possit omnium sententiis et disciplinis convenire. Sunt autem haec de finibus, ut opinor, retentae defensaeque sententiae: pStoici, nihil bonum nisi voluptatem, ut Epicurus, nifrui, ut Carneades contra Stoicos disserebat. haec veteres Academici secus; voluptatem cum honestate Dinomachus et Callipho copulavit, indolentnis Pyrrhonis Erilli non nullorumque aliorum evanuerunt. hi quid possint optinere, videamus omissis Stoicis, quorum satis videor defendisse sententiam. Et Peripateticorum quidem explicata causa est praeter Theophrastum et si qui illum secuti imbecillius horrent dolorem et reformidant; gnitatemque virtutis exaggerent. quam cum ad caelum extulerunt, quod facere eloquentes homines copiose solent, negare eos esse beatos, qui illam adepti sunt. qua
Abbreviated transcription (Latin):
liri luide ducant᷑. Atq hee quidẽ discepta¬
toẽs q̃ ad cegnitõnẽ referũt. sic fere adoc
in gne. qd rectũ facienduq sit qͣritur. quo¬
i loco om̃is uͥtutũ ⁊ uitioꝵ est illa subiecti.a
aut ĩ cũoꝵ aliqua ꝑmotiõe aut gignenda aut
sedanda tollerandi ue cͣctantur. ¶ Huic gniͣ
sb̾iecte sũt cohortatoẽs. obiurgatões. ꝯsulatõ¬
nes. misntioẽs. oĩsq ad oem̃ aĩ motũ ⁊ im¬
pulsionẽ si ita res feret mitigatõ.
Nplicatis gͥ his
generib ac modis disceptatonũ.
oĩum. nchil sane ad rẽ ꝑtinet si qua
ĩn re discrepauit ab antom diuisione nr̃a x
particio. Eadẽ sũt menbra. ĩ utriꝰq disputa¬
tc̃e s pnilo secus ame atq ab illo ꝑtita ac
tributa. ¶ ⁊ lũc ad reliqua ꝓgrediar. neq
ad meũ inimuo pẽsũq reuocabo. ⁊ lã ex illio
locis quos exposuit intomius. omĩa sũt

Expanded text:
lari laude ducantur. Atque eae quidem disceptalari laude ducantur. Atque eae quidem disceptationes, quae ad cognitionem referuntur, sic fere a docin genere quid rectum faciendumque sit quaeritur, cui loco omnis virtutum et vitiorum est silva subiecta, aut in animorum aliqua permotione aut gignenda aut sedanda tollendave tractantur. Huic generi subiectae sunt cohortationes, obiurgationes, consolationes, miserationes omnisque ad omnem animi motum et impulsio et, si ita res feret, mitigatio. Explicatis igitur his generibus ac modis disceptationum omnium nihil sane ad rem pertinet, si qua in re discrepavit ab Antoni divisione nostra partitio: eadem sunt membra in utriusque disputatione, sed paulo secus a me atque ab illo partita ac tributa. Nunc ad reliqua progrediar meque ad meum munus pensumque revocabo. Nam ex illis locis, quos e
Abbreviated transcription (Latin):
te dice̾ ne sit oratoi̾s. an id q⁊̃ aliquis pre¬
terea face̾ possit. Aut cũ reo distribuit᷑ in
ꝑtes. ut si q̃tatur quot suit gnͣa reꝵ ex¬
petendaꝵ. ut sint ne tria. corporio. aĩ. ext̾
ta cuiq sit describit᷑. ut si q̃ratur auari spẽs
seditiosi. głosi ¶ Consecutoẽs aũt duo crime¬
ma qͧͤstionũ gnͣa ponũtur. i lam aut sim¬
plex ẽ disceptatio. ut si disserat᷑. ex petenda¬
ne sit głi. aut ex opitione lus. andunti¬
e magis. expetende sunt ¶ Sĩpliciũ aũt st̃
tres modi. de expetendis fugiendis uerbe¬
rib ut expetendi ne om̃s sint. nũ fugien¬
da pauꝑtas. deequo aut innquo. equũ ne
turpi. ut hoc sit ne honestũ głie cã mortem
obire. ¶Cõꝑatõnis aũt duo sũt modi.unꝰ
cũ idẽ ne sit. in aliquid ĩtersit q̃rit᷑ ut metu¬
ere ⁊ uereri. ut rex ⁊ tyrannꝰ. nt assentator
ut illud optumi ne cuiꝰq sipientio an popu¬

Expanded text:
te dicete diceterea facere possit, aut, cum res distribuitur in partis, ut si quaeratur, quot sint genera rerum expetendarum, ut sintne tria, corporis, animi exteta cuiusque sit, describitur, ut si quaeratur avari species, seditiosi, gloriosi. Consecutionis autem duo prima quaestionum genera ponuntur; nam aut simplex est disceptatio, ut si disseratur, expetendane sit gloria, aut ex comparatione, laus an divitiae magis expetendae sint; simplicium autem sunt tres modi: de expetendis fugiendisve rebus, ut expetendine honores sint, num fugienda paupertas; de aequo aut iniquo, ut aequumne turpi, ut hoc, sitne honestum gloriae causa mortem obire. Comparationis autem duo sunt modi: unus, cum idemne sit an aliquid intersit quaeritur; ut metuere et vereri, ut rex et tyrannus, ut adsentator ut illud, optimine cuiusque sapientes an popu
Abbreviated transcription (Latin):
tura aũt ip̃a cognitio rei scĩaq ꝑquirit̃
ut uirtus suã ne ꝓpt̾ dignitate̾. an ꝓpt̾
fructũ aliqd̾ expectat᷑. aut agendi con¬
siliũ exquiretur. ut sic ne sapienti ca¬
pessendi res.p. ¶Cognitiones autẽ
tres modi ꝯplectunt᷑ definitio ut ita
dicã ꝯsecutio. ⁊ lã quid ĩre sit nectura
entia. ¶Consecutio aũt ccͣtatur cũ ꝗd
quãqͣ rem seqͣtur acqrit᷑. mentiri ut illd̾
sit ne aliqñ m̃te inbom uiri
inter hoĩes. an ĩopimonib. aut q̃ sit
origo cuĩq rei. aut qd̾ sit initiũ legũ.
aut rex publicaꝵ. aut cã ⁊ rõ. ut si que¬
rat᷑ cur doctissum hoĩes de maxinus re¬
br dissentiãt. aut de ĩlmitatõe. ut sidis¬
pritet᷑ num ĩt̾ire uirtꝰ ĩ hõie. aut num
ĩuitiũ possit cõu̾tere. ¶ Definitionis
aũt sũt disceptatoẽs. ut cũ queritur ꝗd
in cõi m̃te qͣiͣ imp̃ssũ sit. ut si disseratur.
ũ sit uo qd̃ maxime parti sit utile. aut
cũ quid cuiꝰq sit ꝓpriũ exqritur. ut orna¬

Expanded text:
 aut ipsa cognitio rei scientiaque perquiritur, ut virtus suamne propter dignitatem an propter fructum aliquem expetatur; aut agendi consilium exquiritur, ut sitne sapienti capessenda res publica. Cognitionis autem tres modi, coniectura, definitio et, ut ita dicam, consecutio: nam qentia; consecutio autem tractatur, cum quid quamque rem sequatur, anquiritur, ut illud, sitne aliquando mentiri boni viri. inter homines an in opinionibus; aut, quae sit origo cuiusque rei, ut quod sit initium legum aut rerum publicarum; aut causa et ratio, ut si quaeratur, cur doctissimi homines de maximis rebus dissentiant; aut de immutatione, ut, si disputetur, num interire virtus in homine aut num in vitium possit convertere. Definitionis autem sunt disceptationes aut, cum quaeritur, quid in communi mente quasi impressum sit, ut si disseratur, idne sit ius, quod maximae parti sit utile; aut, cum quid cuiusque sit proprium exquiritur, ut orna
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ leq ut añ dixi omem teramꝰ in hic discẽ¬
dis reb etatẽ. s cũ fontes uiderimꝰ quos
nisi qui celerit̾ cegnouit nũquã cegnoscet
omĩno. tũ quociens cũq opus erit ex hi¬
stantũ quãtũ reo petet habuerimꝰ. ⁊ lã neq
tã est acris ac alacer

Expanded text:
, neque, ut ante dixi, omnem teramus in his discendis rebus aetatem; sed cum fontis viderimus, quos nisi qui celeriter cognorit, numquam cognoscet omnino, tum, quotienscumque opus erit, ex eis tantum, quantum res petet, hauriemus; nam neque tam est acris acies in n
Abbreviated transcription (Latin):
nes. ceq latissime uaga̾t᷑ et apriuata ⁊ a
singłari controu̾sia se. idunu̾si gn̾i̾s ut ex¬
plicandã conferũt ⁊ cõu̾tũt. ut ei qui audi¬
ant nature gnͣe ⁊ uniuersa re cognita de sin¬
głis rei criminib et litib statuere possint.
Hanc ad cõfuetudiẽ ex̾citatoĩs nos adole¬
scentes cohortat᷑ antonius. atq aminuti
angustisq concertatõib ad oẽm ium uari¬
etatẽq nos disserendi traducendos puta¬
uit. Quare nõ est paucoꝵ libelloꝵ. hoc mu¬
⁊eq tusculam atq huiꝰ ambulatõis ante
Nõ enĩ solũ acuenda nobis. neq ꝓcluẽda
lingua est. s merandũ cõplendũq pectus
te. copia. uarietate. ⁊ lrã ẽ enĩ si mõ nos .¬
ista pnidẽtie doctrineq possessio ĩ qua hõies
qͣi caduca atq uacua abũdantes ocio nob̾
eccupatio ĩuolauerũt ¶Atq ⁊̃ ħ aut iti¬
dentes oratorẽ ut ille ĩgorgia socrates ca¬
uillant᷑ saut aliqd de oratoris arte paucis

Expanded text:
agantur et a privata et a singulari controversia se ad universi generis vim explicandam conferunt et convertunt, ut ei, qui audiant, natura et genere et universa re cognita de singulis reis et criminibus et litibus statuere possint. Hanc ad consuetudinem exercitationis vos, adulescentes, est cohortatus Antonius atque a minutis angustisque concertationibus ad omnem vim varietatemque vos disserendi traducendos putavit; qua re non est paucorum libellorum hoc muneque Tusnon enim solum acuenda nobis neque procudenda lingua est, sed onerandum complendumque pectus te, copia, varietate. Nostra est enim—si modo nos io, in quam homines quasi caducam atque vacuam abundantes otio, nobis occupatis, involaverunt atque etiam aut inridentes oratorem, ut ille in Gorgia Socrates, cavillantur aut aliquid de oratoris arte paucis
Abbreviated transcription (Latin):
¶Cũ cotta Ego uͦ exopto redargui mebabe
et ea q̃ disputaui diserere. malui quã iudica¬
re. ⁊ facile me ate uĩci posse c̾toscio. Quippe
inꝗt nellei qͥ ⁊̃ sõma putet ad nos mitti a
ione. q̃ ipã tñ tã leuia ñ sũt. quã ẽ stoicoꝵ
de natura dõꝵ or̃o. ¶ Hec cũ eẽnt dicta. ita¬

Expanded text:
um Cotta: 'Ego vero et opto redargui me Balbe, et ea quae disputavi disserere malui quam iudicare, et facile me a te vinci posse certo scio.' Quippe inquit Velleius qui etiam somnia putet ad nos mitti ab Iove, quae ipsa tamen tam levia non sunt quam est Stoicorum de natura deorum oratio. Haec cum essent dicta
Abbreviated transcription (Latin):
modis aĩ sũ rõne ⁊ scĩa motu ip̃i suo soluto et
lib̾o ĩcitarent᷑. uno furente alt̾o sõniãte. furoi̾s
diuinatõe. sybilliis maxe̾ u̾sib c̾tineri. arbi¬
trari eoꝵ decẽ int̾p̃tes delectos eciutate eẽ no
bundas p̃ditõnes. ut octauiano bello cornelii
culeoli audiendas putauer̃t̃.
Ec uõ sõnia gͣuiora si q̃ ad rẽ publicã ꝑti¬
siere uisa st̃. asũmo c̃scilio neglecta sũt:
uri. Iuliꝰ ꝙ cũ publio rutilio cõsul fuit. de se¬
natꝰ sña refec̃. ex cecilie Balerici filie sõnio. ⁊¬
Atq ħ ut ego arbitror uet̾es reꝵ magnis
tio collecta st̃. equib ut de antiqͥssimis loquar
Colofamꝰ᷑ uenofanes. unꝰ qui dõs eẽ dice̾t diui¬
natõem funditꝰ sustulit. Reliqui uͦ oẽs p̃ter
Epycurũ balbrcientẽ d̾ natã deoꝵ diuinatõe
sccͣtici.z endq ⁊ hũ ꝗ ab eo eẽt ꝓfecti. manerẽt
magnã auctoritatẽ. ¶Pytagoras iã ante

Expanded text:
mi sine ratione et scientia motu ipsi suo soluto et libero incitarentur, uno furente, altero somniante, furoris divinationem Sibyllinis maxime versibus contineri arbitrati eorum decem interpretes delectos e civitate esse bundas praedictiones, ut Octaviano bello Cornelii Culleoli, audiendas putaverunt. Nec vero somnia graviora, si quae ad rem publicam pertinere visa sunt, a summo consilio neglecta sunt. L. Iulius, qui cum P. Rutilio consul fuit, de senatus sententia refecit ex Caeciliae, Baliarici filiae, somnio. Atque haec, ut ego arbitror, veteres rerum magis tio, collecta sunt; e quibus, ut de antiquissumis loquar, Colophonius Xenophanes unus, qui deos esse diceret, divinationem funditus sustulit; reliqui vero omnes praeter Epicurum balbutientem de natura deorum divinationem Socratici Zenoque et ii, qui ab eo essent profecti, manerent magnam auctoritatem Pythagoras iam ante
Abbreviated transcription (Latin):
astoicis uł pͥncepo eiꝰ discipline p̾sidomi dector
illi in aliqͣ re ĩuictissimis stoicis stoico face̾ licu¬
it. id nos ut ĩ reliqs reb fatiamꝰ astoycis ñ c̃ce¬
d̾t᷑. p̃stĩ cũ id d̾ quo panecio ñ liq̃t. reliqͥs eiꝰd̃

Expanded text:
a Stoicis vel princeps eius disciplinae, Posidonii doctor, illi in aliqua re invitissumis Stoicis Stoico facere licuit, id nos ut in reliquis rebus faciamus, a Stoicis non concedetur? praesertim cum id, de quo Panaetio non liquet, reliquis ei
Abbreviated transcription (Latin):
gens ⁊ his finitima pampbila. quib natio¬
cͥtissimis signis declarai̾ res fut᷑as putant.
Quã nͦ gͥcia coloniã misit. ĩ eoliã. Iomã. a¬
siã. Diciliã. Italiã. siñ pytbio. aut dodoneo.
aut amonis oracło. aut ꝙ bellũ susceptu
ab ea siñ c̃silio dõꝵ ẽNec unũ genꝰ diui¬

Expanded text:
gens et his finituma Pamphylia, quibus natiocertissimis signis declarari res futuras putant. Quam vero Graecia coloniam misit in Aeoliam, Ioniam, Asiam, Siciliam, Italiam sine Pythio aut Dodonaeo aut Hammonis oraculo? aut quod bellum susceptum ab ea sine consilio deorum est? Nec unum genu
Abbreviated transcription (Latin):
q̃dã res ⁊ salutais. si mͦ est ulla q̃qr ꝓxecia.
ad dõꝵ uĩ nat᷑a moͣtas possit accedere̾. ¶ It¬
qr ut alia nos meliꝰ młta quã g̾ci. sic huic
plato int̾p̃tat᷑: afurore dixerũt. Bentẽ ꝗd̾
millã uideo. neq tã huanã atq doctã. neq
tã ĩ manẽ tãq barbarã. q̃ ñ sigͥficari futura
et aquib ĩtelligi p̃diq posse cũseat. ¶Prin¬
cipio assirii ut ab ultimis auctoi̾tate repetã.
ꝑꝑ planitiẽ magͥtudinẽq regionũ qs ĩcole¬
bant. cũ celũ ex oĩꝑte pates atq aptũ ĩtue¬

Expanded text:
dam res et salutaris, si modo est ulla, quaque proxime ad deorum vim natura mortalis possit accedere. Itaque ut alia nos melius multa quam Graeci, sic huic Plato interpretatur, a furore duxerunt. Gentem quidem nullam video neque tam humanam atque doctam neque tam inmanem tamque barbaram, quae non significari futura et a quibusdam intellegi praedicique posse censeat. Principio Assyrii, ut ab ultumis auctoritatem repetam, propter planitiam magnitudinemque regionum, quas incolebant, cum c
Abbreviated transcription (Latin):
tudinẽ respond̾o causã nõ mesticiã fuisse.
Lec eĩ ab isto officio qd̾ seꝑ usurpani
tũ ualerẽ. ab duci ĩ comodo meo debu
ego aguosco. nec postulo. facis amige. s
ut mͥ uideris. ñ recte iudicas de caton̾e.⁊
Aut eĩ nemo fuit. qd̾ ꝗdẽ magis credo. aut

Expanded text:
tudinem respondeo causam, non maestitiam fuisse. nec enim ab isto officio, quod semper usurpavi cum valerem, abduci incommodo meo debuinec agnosco nec postulo, facis amice, sed, ut mihi videris, non recte iudicas de Catone. aut enim nemo, quod quidem magis credo, aut,
Abbreviated transcription (Latin):
Nã ⁊ p̃clara res est. et sumꝰ ut dixit
famꝰ octiosi. S quis ego sũ. aut q̃ ĩ me
est facultas: doctoꝵ ẽ enĩ ista ꝯsuetudo ea q̃
g̾coꝵ. ut his ꝓponat᷑ de quo disputẽt. ꝙͣuo
subito. Magnũ op̾ ẽ. egetq excitatõne nõ
ꝑua. Quãobrẽ q̃ disputari de amicitia posst̃
ab eis censeo ut petatis. qui ista ꝓfitent᷑. Ego

Expanded text:
nam et praeclara res est et sumus, ut dixit Fannius, otiosi. sed quis ego sum aut quae est in me facultas? doctorum est ista consuetudo eaque. Graecorum, ut eis ponatur de quo disputent quamvis subito. magnum opus est egetque exercitatione non parva. quam ob rem quae disputari de amicitia possunt, ab eis censeo petatis, qui ista profitentur; ego
Abbreviated transcription (Latin):
nõ ea q̃ fingũt᷑. aut optãt᷑. spectare delemꝰ.
curiũ. Titũ cormicaniũ. qͦs sapientes mrĩ
maiores iudicabãt. ad istoꝵ normã fuisse
sapiẽtes. Quare sibi hẽant sapĩe nom̃ ⁊ in¬
iudiosũ ⁊ obscurũ. ꝯcedãt ut uri isti boni
fueñt. ne id quidẽ faciẽt. negabt̃ id nͥ sapiẽti
ꝓbet᷑ fides. ĩtegritas. equalitas hb̾alitus.
nec sit ĩ eis ulla cupiditas. uł libits. uł au¬
dacia. sit magna ĩ eis ꝯstãcia. ut hi fue¬
rũt quos modo noĩaui. hos uiros bonos
ut habiti sũt. sic ⁊̃ appellando eẽ putemus.
et ꝯ assecũt᷑ quãtũ hoies posst̾ naturã opti¬
mã bñ uiuendi duce̾. ¶ Sic eĩ mͥ ꝑsꝑicere

Expanded text:
ectare debemus. Curium, Ti. Coruncanium, quos sapientis nostri maiores iudicabant, ad istorum normam fuisse sapientis. qua re sibi habeant sapientiae nomen et invidiosum et obscurum, concedant ut viri boni fuerint. ne id quidem facient; negabunt id nisi sapienti probetur fides integritas aequitas liberalitas, nec sit in eis ulla cupiditas libido audacia, sintque magna constantia, ut ei fuerunt, modo quos nominavi, hos viros bonos, ut habiti sunt, sic etiam appellandos putemus, quia sequantur, quantum homines possunt, naturam optimam bene vivend
Abbreviated transcription (Latin):
ego aguosco. nec postulo. facis amige. G
ut mͥ uideris. ñ recte iudicas de caton̾e.⁊
Aut eĩ nemo fuit. qd̾ ꝗdẽ magis credo. ant
ut alia omittã mortẽ filii tulit. Memin¬
obre caue catom añ ponas ne istũ qd̾ ipñ

Expanded text:
nec agnosco nec postulo, facis amice, sed, nec agnosco nec postulo, facis amice, sed, ut mihi videris, non recte iudicas de Catone. aut enim nemo, quod quidem magis credo, aut, ut alia omittam, mortem fili tulit! meminob rem cave
Abbreviated transcription (Latin):
furmitatis. Nãq ĩ hec p̾stat amicitia ꝓpin¬
ꝯtati. qd̾ ex ꝓpniqꝗtate bñnolẽtia tolli põt.¬
poĩta eẽ ducas. humanosq casus uĩtute
feras. eoq magis qd̾ in his ꝓximis nonis
cũ ĩ ortos Decii bruti auguris com̃tãdi cã
ut assolet uenissemꝰ: tu ñ affusti. qui diligoẽ¬
tissime sẽꝑ illũ diẽ ⁊ illd̾ mimꝰ solitꝰ eẽs obi¬
Uerũt quidẽ
claudi leli multi. ut ẽ afamuo dic¬
lorẽ quẽ acceꝑis. tũ sũmi iuri cã. tũ ami¬
cissimi morte. ferre mod̾rate. nͨ potuisse ñ
cõmou̾i. nec fuisse id tue huaĩtatis. qd̾ aũt
his nonis ĩcollegio nr̃o ñ affuisseo ĩuali¬
tudinẽ respond̾o causã nõ mesticiã fuisse.
Nec eĩ ab isto officio qd̾ seꝑ usurpam.
tũ ualerẽ. ab duci ĩ comodo meo debui
Tec uilo casu arbitror ħ ꝯstãti hoĩ posse ⁊¬
cing̾e. ut ulla ĩt̾mmisio fiat officii. ¶ Tuaᷤᷤ
ofanni. qd̾ mͥ tãtũ tribui dicis. quãtũ nec

Expanded text:
firmitatis. Namque hoc praestat amicitia propinquitati, quod ex propinquitate benevolentia tolli potposita esse ducas humanosque casus virtute feras, eoque magis quod proximis Nonis, cum in hortos D. Bruti auguris commentandi causa, ut assolet, venissemus, tu non affuisti, qui diligentissime semper ilium diem et illud munus solitus esses obierunt quidem, C. Laeli, multum, ut est a Fannio diclorem quem acceperis cum summi viri tum amicissimi morte ferre moderate; nec potuisse non commoveri, nec fuisse id humanitatis tuae: quod autem Nonis in collegio nostro non affuisses, valetudinem respondeo causam, non maestitiam fuisse. nec enim ab isto officio, quod semper usurpavi cum valerem, abduci incommodo meo debui, nec ullo casu arbitror hoc constanti homini posse contingere, ut ulla intermissio fiat offici. tu autem, Fanni, quod mihi tantum tribui dicis, quantum ego
Abbreviated transcription (Latin):
mariũ femĩaꝵ. atq s quidẽ ĩcope. Animi aũ
aũt quẽ ad midũ affecti sũt uͥtutib uiciis
irtib. inerciis. Aũ quẽ ad modũ comoti
cupiditate. metu. noluptate. molestia.
atq ħ ꝗdẽ in nat᷑a s̃pectãt᷑. Infortuna genꝰ
amicitie. lib̾i ꝓpiq. assines. opes. honores.
po testates. diuitie. lib̾tas. ⁊ caq̃ sũt his
ꝯͣtua. ¶ Inlicis aũt ailla nat᷑alia maritimi.¬
an remoti amari. plani. an mõtuosi leues.
in aspi. salubres.an pestilẽtes. opaci. ⁊ illa foͣ
coedifficati. an uasti. obscuri. an reꝵ gestaꝵ¬

Expanded text:
e; animi autem aut quem ad modum adfecti sint, virtutibus vitiis, artibus inertiis, aut quem ad modum commoti, cupiditate metu, voluptate molestia. Atque haec quidem in natura spectantur; in fortuna genus amicitiae liberi propinqui adfines opes honores potestates divitiae libertas et ea quae sunt his contraria. in locis autem et illa naturalia, maritimian remoti a mari, plani an montuosi, leves an asperi, salubres an pestilentes, opaci an aprici, ecoaedificati an vasti, obscuri an rerum gesta
Abbreviated transcription (Latin):
su ⁊ recessu solis lumẽ accipiit. ut eidem
spatia qnq stelle dispari motu cursuqi
conspicit. Hec tantã hñt iñ paulũ ut
ĩnuitata coherẽ nõ possint. tantã płcritu

Expanded text:
su et recessu suo solis lumen accipiat; ut eadem spatia quinque stellae dispari motu cursuque conficiant. Haec tantam habent vim, paulum ut immutata cohaerere non possint, tantam pulchrit
Abbreviated transcription (Latin):
Atq ut pline genꝰ hoc cõtẽpsisse uideit᷑. aut
scribat aliqd. uł isccͣteo more uł quo eschine̾
ac demosthenes. Tũc illoꝰ existimibo nõ des¬
patõne reformidauisse genꝰ hoc s iuditio re¬
fugisse. Aut reꝑi ip̃e eadẽ ꝯditione quti ue¬
lit ut aut dicit añ scribat utͣ uoles ligna eo
gͣe quo illi uolũt. facili ẽ enĩ apta dissoluẽ.
ꝗͣ dissipata cõnecte̾. ¶ Res se aũt sic ht. ut bre¬

Expanded text:
ut scribant aliquid vel Isocrateo more vel quo Aeschines aut Demo- sthenes utitur, tum illos existimabo non desperatione reformi- davisse genus hoc, sed iudicio refugisse; aut reperiam ipse eadem condicione qui uti velit, ut aut dicat aut scribat utra voles lingua eo genere quo illi volunt; facilius est enim apta dissolvere quam dissipata conectere. res se autem sic habet, ut bre
Abbreviated transcription (Latin):
ut tu me grece soleo ordine ĩterognre. Snt ego
te uicissim eistẽ de reb latine int̾regẽ .o
Gane si placet. Sne tm̃ ⁊ego te meminisse ĩ¬
teligĩ q̃ itepisti. ⁊ tn ordine audies q̃ reqre.
Dot ipartes distribuẽda c̃ oĩs cert¬

Expanded text:
ut tu me Graece soles ordine interrogare, sic ego te vicissim isdem de rebus Latine interrogem? P. Sane, si placet. Sic enim et ego te meminisse intellegam quae accepisti, et tu ordine audies quae requires. uot in partis tribuenda est omnis doctri
Abbreviated transcription (Latin):
Srecius ille
pe bellũ induxeris.
nime inquit antonius. ac sic decte¬
ui phylosophari potiꝰ ut neoptolemꝰ
apd̾ ennniũ paucis nã omĩno aut pla¬
cet. S tam̃ hec ẽ mea sentẽtia quã uidebar
ẜexposuisse. Ego ista studia nõ improbo. mo¬
derata mõ sint. opinicẽ istor studioꝵ ⁊ suspi¬
cionẽ artifitũ apud eos qui res indicent.i
oritori adu̾sarĩ eẽ arbitror. Inminuit eĩ
et oratoĩs auctoi̾tatẽ ⁊ orõmo fidẽ. ¶ S
ut eo reuccet᷑ unde huc declinait oro. ex
trib istis clarissimis pħys quis romã ue¬
nisset dixisti uides ne diogenẽ eũ fuisse ꝗ
dicẽt artẽ se tradere bene disserendi ⁊ uera
ac falsa diuidicindi quã u̾bo greco dialeti¬
cen appellaret. In hic arte si modo ẽ. hec ars.
quomͦ iudicet᷑. ⁊ lã ⁊ om̃e ꝙ eloquim᷑. sic ut
id aut ẽẽ dicamꝰ. aut nõ ẽẽ. ⁊ si simplicit̾ dic¬
tũ sit. suscipiũt dialetici ut iudicẽt ueꝵ sit

Expanded text:
Zethus ille Zethus ille rope bellum indixeris.' 'Minime,' inquit Antonius; 'ac sic decrevi philosophari potius, ut Neoptolemus apud Ennium "paucis: nam omnino haud placet." Sed tamen haec est mea sententia, quam videbar exposuisse: ego ista studia non improbo, moderata modo sint: opinionem istorum studiorum et suspicionem artifici apud eos, qui res iudicent, oratori adversariam esse arbitror, imminuit enim et oratoris auctoritatem et orationis fidem. Sed, ut eo revocetur, unde huc declinavit oratio, ex tribus istis clarissimis philosophis, quos Romam venisse dixisti, videsne Diogenem eum fuisse, qui diceret artem se tradere bene disserendi et vera ac falsa diiudicandi, quam verbo Graeco dialektikh/n appellaret? In hac arte, si modo est haec ars, o iudicetur; nam et omne, quod eloquimur sic, ut id aut esse dicamus aut non esse, et, si simpliciter dictum sit, suscipiunt dialectici, ut iudicent, verumne sit
Abbreviated transcription (Latin):
istoꝵ oĩum sũmatĩ cãs ⁊ greca ip̃a gusta
Alde herelẽ inquit
catullus cimide tãquã id aliquẽ libi¬
appulisti. quã ħ ciuitas asꝑnata nũquã ẽ.
Nam ⁊ referta quondã ytalia pytragoreoꝵ
fuit. tũ cũ erat in hac gente magna illa gͥ¬
cia. ex quo ⁊̃ quoda nũmãpopiliũ regẽ nim
fuisse prttagoreũ ferũt. qui annis añ per
multis fuit quã ip̃e pyttagoras. Quo ⁊̃
gnouit. quã eã greci notã ẽẽ senserũt. ¶Et
certe nõ tulit ullos ħ ciitas aut gła cla¬
rioris. aut auctoi̾tate gramoi̾s .i. aut hu¬
manitate politioi̾s.p. africano.c. lelio.p.
furio. qui secũ eniditissimos hoĩes ex gͥtia
palam semꝑ habuerũt. ¶Atq ego hoc
ex his sepe audiui cũ dicent. ꝑ gratũ athe¬
niensis ⁊ sibi fecisse ⁊ młtis pͥncipib ciii
tatis. qd̾ cũ ad senatũ legntos de sus reb
maximis mitterẽt. tres illius etatis no¬
bilissimos phyos misissent. Carneadũ et
tũ hr̃es antoni. miror cur phylosophie sic̃

Expanded text:
omnium summatim causas et genera ipsa gustavi.' 'Valde hercule' inquit Catulus 'timide tamquam ad aliquem libiappulisti, quam haec civitas aspernata numquam est; nam et referta quondam Italia Pythagoreorum fuit tum, cum erat in hac gente magna illa Graecia; ex quo etiam quidam Numam Pompilium, regem nostrum, fuisse Pythagoreum ferunt, qui annis ante permultis fuit quam ipse Pythagoras; quo etignovit, quam eam Graeci natam esse senserunt; et certe non tulit ullos haec civitas clariores aut auctoritate graviores aut humanitate politiores P. Africano, C. Laelio, L. Furio, qui secum eruditissimos homines ex Graecia palam semper habuerunt. Atque ego hoc ex eis saepe audivi, cum dicerent pergratum Atheniensis et sibi fecisse et mtatis, quod, cum ad senatum legatos de suis maximis rebus mitterent, tris illius aetatis nobilissimos philosophos misissent, Carneadem et tu cum haberes auctores, Antoni, miror cur philosophiae sicut
Abbreviated transcription (Latin):
dẽt ph̾y qui ut opinor. s tu ħ catulle me¬
lius. nulla dant p̾cepta dicendi. nec id¬
cuco minꝰ q̃cũq res ꝓpoĩta est suscipiñt.
de qua copiose ⁊ habundãt̾ loquãtur.
Uin catullus est inqt
ut dicis antoni. ut płiq phyloso¬
phi nulla tradat p̾cepta dicendi ⁊
eant ꝑatũ tã quid de quaq re dicant. x¬
S aristo teles is quẽ ego maxime ad mi¬
ror. posuit quosdã locos ex quib omĩs ar¬

Expanded text:
phi, qui, ut opinor—sed tu haec, Catule, melius—nulla dant praecepta dicendi nec idcirco minus, quaecumque res proposita est, suscipiunt, de qua copiose et abundanter loquantur.' Tum Catulus 'est,' inquit 'ut dicis, Antoni, ut plerique philosophi nulla tradant praecepta dicendi et habeant paratum tamen quid de quaque re dicant; sed Aristoteles, is, quem ego maxime admiror, posuit quosdam locos, ex quibus omnis ar
Abbreviated transcription (Latin):
gͣccus. excõseqñtib ⁊ si ⁊ ferro ĩt̾fectꝰ ille ⁊
tu mimicus eicũ gladio cruẽto cõphensu
ĩ illo ip̃o loco. ⁊ nemo p̃t̾ te ibi iusus ẽ ⁊ cã
nemini. et tu ne sẽp audax qui ẽ. qd̾ de faci¬
nceͣ dubitare possumꝰ. ¶ Et cõsentaneis. ⁊
isti bonũ cuniẽ putabũt. Simulasse te ⁊ ali¬
ꝗd q̃fisse ꝑspicuũ ẽ qd̾.ti.gͣchi mortẽ sepe ĩ
cõtionib deplorasti. qd̾.p. affricani ueris
sotius fuisti. ꝗdẽ legẽ ĩ tribunatu tulisti. ꝙ
sẽp abõis dissedisti. ex causis aũt reꝵ sic. Aua¬
ritiã si tolse uultis. mat̾ eiꝰ est collẽda lirciuͣes.

Expanded text:
us." Ex consequentibus: "si et ferro interfectus ille et tu inimicus eius cum gladio cruento comprehensus in illo ipso loco et nemo praeter te ibi visus est et causa nemini et tu semper audax, quid est quod de facinore dubitare possimus?" Ex consentaneis et isti bonum civem putabunt: simulasse te et aliquid quaesisse perspicuum est, quod Ti. Gracchi mortem saepe in contionibus deplorasti, quod P. Africani necis socius fuisti, quod eam legem in tribunatu tulisti, quod semper a bonis dissedisti." Ex causis autem rerum sic: "avaritiam si tollere vultis, mater eius est tollenda, luxuries."
Abbreviated transcription (Latin):
gnib sb̾iectas et dissimilitudiẽs ⁊ cõtrarii
et seqñtia ⁊ cõsentanea ⁊ qiͣ p̃curentia ⁊ re¬
pugnatia ⁊ causas reꝵ uestigabimꝰ ⁊ ea que
causis orta sint ⁊ maiora. paria. minora
qͣremꝰ. ¶ Socõiũctio sic argum̃ta ducũtir.
Si pietati sũma tribuẽda laus ẽ. debetis
mouei̾. cũ .q. metellũ tã pie luge̾ uideatis.
debent. quid norbanũ accusis ciuĩ tribunatꝰ
nolũtati pariit cuntatis: ¶ Ex parte antẽ
ea q̃ est subiecta gmͣ. si omĩs qui rei.p. con¬
sulunt :
sulut can uob̾ ẽẽ debẽt. certe ĩpͥmis imp¬
atoe̾s. quoꝵ ꝯsillis mͣtute piculis retinemꝰ
et nr̃a salutẽ ⁊ impu digͥtatẽ. ¶ Ex siłitu¬
die añt. si fere ptus suos dilig̃t qua nos ĩ
libeoͣs nrõs ĩdulgẽtu ẽẽ debemꝰ. At ex dis¬
similitudine. si barbaroꝵ ẽ ĩdiẽ uiue̾. nr̃a¬

Expanded text:
traria et consequentia et consentanea et quasi praecurrentia et repugnantia et causas rerum vestigabimus et ea, quae ex causis orta sint, et maiora, paria, minora quaeremus. Ex coniunctis sic argumenta ducuntur: "si pietati summa tribuenda laus est, debetis moveri, cum Q. Metellum tam pie lugere videatis."debent, quid Norbanum accusas, cuius tribunatus voluntati paruit civitatis?" Ex parte autem ea, quae est subiecta generi: "si omnes, qui rei publisulunt, i nobis esse debent, certe in primis imperatores, quorum consiliis, virtute, periculis retinemus et nostram salutem et imperi dignitatem." Ex similitudine autem: "si ferae partus suos diligunt, qua nos in liberos nostros indulgentia esse debemus?" At ex dissimilitudine: "si barbarorum est in diem viver
Abbreviated transcription (Latin):
ad ornam̃ta ꝑacis unur uectigali¬
b ẜuam᷑. ¶Maiora añt ex minora ⁊ paĩa
pabimꝰ sic. Ex mniore: si bõa existimatio di¬
uitus p̾stat. ⁊ pecuma tãtore expetit᷑. quãto
głia migio ẽ expetẽda. ¶ Ex minore hic ꝓue¬
aũt assumũt᷑ ea qui ñ sua ii. sed ext̾ mea sub¬

Expanded text:
vectigalimus." Maiora autem et minora et paria comparabimus sic: ex maiore: "si bona existimatio divitiis praestat et pecunia tanto opere expetitur, quanto gloria magis est expetenda!" ex minore: hic autem adsumuntur ea, quae non sua vi, sed extranea sub
Abbreviated transcription (Latin):
ac noĩb omĩs q̃stio est cui scriptũ itt s̃t.
si mͥ filius genitor isq pͥus morit᷑ ⁊ cetaͣ.
tũ ut mnͥ ille si heres. Si natus filius ñ sit.¬
ut uideat᷑. ne qui filio moͣtuo. ĩstitutus
heres ẽẽ ꝑpeti ĩiuris ⁊ uinu̾si gm̃s q̃stio
nõ hõium gnͣa noĩa rõnẽ dicendi ⁊ argu¬
m̃toꝵ fortis desiderat. in quo ⁊̃ isti nos i¬
iuris consulti impediuĩt adiscendoq de¬
d̾it. Credo ut putaremꝰ ĩ hõib ñ ĩre con¬
sulta ratoĩs aut dubitatoĩs cãm aliquã
fuisse. ut qd̾ hoĩes ĩnumerabiles sin de
scendi simł cũ sepe ꝑ discendi abicẽmus.
Gi hec crassus aliqñ nobis expediet et
exponet descͥpta gnãtĩ. Est ⁊ enĩ ne forte
nescias heri nobis ille hoc catulle pollicitꝰ.
Suis cuule qd̾ nũc dͥffusũ ⁊ dissipatũ eẽt
mc̾ta gnͣa coarturus.

Expanded text:
stio: cum scriptum ita sit si mihi filivs genitvr, isqve privs moritvr, et cetera, tvm mihi ille sit heres, si natus filius non sit, videaturne is, qui filio mortuo institutuserpetui iuris et universi generis quaestio non hominum nomina, sed rationem dicendi et argumentorum fontis desiderat. In quo etiam isti nos iuris consulti impediunt a discendoque dederit; credo, ut putaremus in hominibus, non in re consultationis aut dubitationis causam aliquam fuisse; ut, quod homines innumerabscendi simul cum spe perdiscendi abiceremus. Sed haec Crassus aliquando nobis expediet et exponet discripta generatim; est enim, ne forte nescias, heri nobis ille hoc, Catule, pollicitus se ius civile, quod nunc diffusum et dissipatum esset, in certa genera coacturum
Abbreviated transcription (Latin):
aberrat orõ tua. siue tu fiłitudĩe illiꝰ dim.¬
i ingenii in eadẽ ĩcurris uestigia. siue ⁊̃
illa ip̃a legisti atq didicisti. qd ꝗdẽ mͥ ma¬
gis ur̃simile uidet᷑. Plus enĩ te oꝑe g̾cis
dedisse reb indeor quã putaremus.
Um ille. Ueꝵ inquit
ex me audies catule. semꝑ ego exi¬
stimam iccũdiorẽ ⁊ ꝑbabiliorẽ hinc
ꝓplło oratorẽ fore. qui pͥmũ quã minimã¬
art artificui alicĩ. de inde nullã g̾caꝵ reꝵ si¬
gnificatoe daret. ¶A ego idẽ eristimam
pecudis ẽẽ nõ hoĩs cũ tantas res greci
res obscui̾ssimas ⁊ bñ iuiuendi ⁊ copiose di¬
cendi rõnẽ daturos hõĩb pollice̾nt᷑ nõ ad¬

Expanded text:
errat oratio tua, sive tu similitudine illius divini ingeni in eadem incurris vestigia sive etiam illa ipsa legisti atque didicisti, quod quidem mihi magis veri simile videtur; plus enim te operae Graecis dedisse rebus video quam putaramus.' Tum ille 'verum' inquit 'ex me audies, Catule: semper ego existimavi iucundiorem et probabiliorem huic populo oratorem fore, qui primum quam minimam artifici alicuius, deinde nullam Graecarum rerum significationem daret: atque ego idem existimavi pecudis esse, non hominis, cum tantas res Graeci res obscurissimas et bene vivendi et copiose dicendi rationem daturos hominibus pollicerentur, non ad
Abbreviated transcription (Latin):
argum̃ta eruamꝰ. q̃ quidẽ omib qui eam
medicrit̾ mͦ considerarit. studio ad hibito
⁊ usu ꝑtͣctata eẽ possũt. s tam̃ aĩns re¬
fen̈dus est ad ea capita ⁊ ad illos quos
sepe iã appellaui locos. ex quib omĩa ad

Expanded text:
argumenta eruamus; quae quidem omnibus, qui ea mediocriter modo considerarint, studio adhibito et usu pertractata esse possunt; sed tamen animus referendus est ad ea capita et ad illos, quos saepe iam appellavi, locos, ex quibus omnia ad