comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
dos. t̾ tẽpli reu̾entiam dilatarent. Ft
similitantis eccłie tͥ ꝑua uidetur aucto¬
ritas. uł tͥbũphatͥr illa p̾conia musice
non tacebit. cuꝰ seniores uidit ⁊ tͥ mõ¬
strauit tonitrui filius ⁊ uoces eoꝵ si¬
cut citharedoꝵ citharzantiũ ĩ citha¬
ris suis. Qd̃ si illos ñ dũ autlisti: rege̾
audias exultantem qͥ te regni ⁊ exul¬
tationis sue uult ẽẽ participem. Ait
eĩ sumite psalmũ. date tympanũ pal¬
t̾iũ iocundũ c̃ cithara. Ad qͥd inquis:
Ut laudetis dũm ĩ tympano ⁊ choro
ĩ cordis ⁊ organo. Hic ẽ em̃ usus mu¬
sice. aut solus aut p̾cipimꝰ frigis uͦ
modus ⁊ cet̾a corruptionis lenocinia
lane ĩstitucionis ñ bñt usũ. s ꝓclunt
maliciã abutentis. Dolet gͥ ⁊ ingemiscit
spẽs laudabił cliscipline se ab alieno
uitio deformari. ⁊ qd̾ facies m̾etͥcis fac¬
ta ẽ ei: q̃ uiriles qͦ aminos accendere
consueuerat ad uͥtutem. Almatoria bncoli¬
coꝵ apucl uiros gͣues ẽẽ fu̾at tͥminis. Nũc

Expanded text:
pli reverentiam dilatarent. Et si militantis Ecclesiae tibi parva videtur auctoritas, vel triumphatrix illa praeconia musicae non tacebit, cujus seniores vidit, et tibi monstravit tonitrui filius, et voces eorum sicut voces citharoedorum citharizantium in citharis suis. Quod si illos nondum audisti, regem audias exsultantem, qui te regni et exsultationis suae vult esse participem. Ait enim: Sumite psalmum, date tympanum, psalterium jucundum cum cithara . Ad quid, inquis? Ut laudetis Dominum in tympano et choro, in chordis et organo . Hic est enim usus musicae aut solus, aut praecipuus. Phrygius vero modus, et caetera corruptionis lenocinia, sanae institutionis non habent usum, sed produnt malitiam abutentis. Dolet igitur et ingemiscit species laudabilis disciplinae, se ab alieno vitio deformari, et quod facies meretricis facta est ei, quae viriles quoque animos accendere consueverat ad virtutem. Amatoria bucolicorum apud viros graves esse, fuerat criminis; nunc
Abbreviated transcription (Latin):
Quando qͥdem hec raro auis est. Pinde
tingentaꝵ monialiũ pat̾ hãt monast̾¬
iis suis p̾scͥpsit legem: ut omnia eaꝵ
cantita totꝰ melice ꝓnu̾ciato̾is exuant
moclos. ⁊ ut sola plalmoꝵ ⁊ laubi sĩt
sigͥficatiua ꝓnu̾ciacõne ꝯtente. Suspͤtã
equidem fuit sco uiro uoluptati cõgna¬
ta mollities. eo qd̾ uoluptas parens lidi
arpulam adere. oleu̾ camino. serpẽtẽ
toxitare. ñne dem̾cia est: Lic. reꝵ ui-¬
censentur noĩe: a nob̾ honestiori nõie
quam coepulantiũ aũ ꝯpotantiũ: ue¬
nerabilior ẽ. Ponuiuia nͦ. ñne ꝑ se satiᷤ
insaniu̾t nͥ carminib excitentur: Tue

Expanded text:
nde tingentarum monialium Pater, hanc monasteriis suis praescripsit legem, ut omnia earum cantica, totius melicae pronuntiationis exuant modos, et ut sola psalmorum et laudum sint significativa pronuntiatione contentae. Suspecta equidem fuit sancto viro voluptati cognata mollities, eo quod voluptas parens libidstipulam addere, oleum camino, serpentem intoxicare, nonne dementia est? Licet rerum vitcensentur nomine, a nobis honestiori nomine quam coepulantium aut compotantium venerabilior est. Convivia vero nonne per se satis insaniunt, nisi carminibus excitentur?
Abbreviated transcription (Latin):
fit ĩ laciuiam ⁊ corruptõm. Annon recolis
in orpheum qui mares mocdis suis effemi¬
nanerat usq ad ꝑtarum inuidiam effu¬
disse: licet ille flex̾it manes duriciam ce
clitis mollierit. eruditem q suam uocis gͣ¬
cia. ⁊ si infausta sorte m̾uerit: łxinde hiꝰ¬
inodi hõmũ questꝰ pleruuiq felicem exi¬
tum nͥ expͦtat. ⁊ forte quia ñ ht euentꝰ
sordida p̾da bonos. Qne uͦ mentes emol¬
liunt moresq subu̾tunt: a ur̃a etate
undi alciscũt᷑ lics ip̃a ultra quam
satis est uitus suis habundet. Si ꝙͥꝙͣ¬

Expanded text:
fit in lasciviam et corruptionem. Annon recolis em suam in Orpheum, qui mares modis suis effeminaverat, usque ad Parcarum invidiam effudisse, licet ille flexerit manes, duritiamque Ditis mollierit, Eurydicemque suam vocis gratia, etsi infausta sorte meruerit? Exinde hujusmodi hominum quaestus plerumque felicem exitum non exspectat, et forte, quia Non habet eventus sordida praeda bonos. Quae vero mentes emolliunt, moresque subvertunt, a nostra aetate undique asciscuntur, licet ipse ultra, quam satis est, vitiis suis abundet. Si
Abbreviated transcription (Latin):
puare. Distiplina siqͥd̾e lib̾ał ẽ. ⁊ siue
pictagoram. su̇ moysen. su tubal. prẽmi
cauenciũ ĩ cithara ediciõit sue laucdat
autt̃orem ĩgenuũ ht̃ ortũ. ⁊ uͥtutis sue po¬
tentia sp̃eꝵq uarietate ⁊ sͥ famulan¬
tib num̃is uniu̾sa ꝯplectitur om̃iũ q̃
sunt ⁊ q̃ dicũt᷑ dissidentem. ⁊ dissonã
młtitudinem: ꝓportionũ suaꝵ id est ĩ¬
eqͣli qͣdam eqͥtatis lege ꝯcilians. Hac
⁊ eĩ celestia tẽꝑant᷑ munclana su hũa¬
na regunt᷑. hac instenmenta mores ĩstͥ¬
ũt ⁊ informant. ĩpꝰiq uocis articulate
uł ĩ articulate substanciam. miro qͣdã
nat᷑e opificio melicis picturis richinoꝵ
ꝯmenclacionis nr̃e ñ egeat: sc̃i patres
multis laudũ p̾coniis extułunt. Denq
in eiꝰ uͥtute maligni sp̃c uiolencia
cobibet᷑ ⁊ illius ⁊̃ in sb̾ditis suis minuit
musite gr̾a potestatẽ. Eũ eĩ sp̃c dñi malꝰ
saulem inuasils: psallebat. dd̃ cithara

Expanded text:
are. Disciplina quidem liberalis est, et sive Pythagoram, sive Moysen, sive Tubal patrem canentium in cithara, editionis suae laudat auctorem, ingenuum habet ortum, et virtutis suae potentia, specierumque varietate, et sibi famulantibus numeris, universa complectitur, omnium quae sunt et quae dicuntur, dissidentem et dissonam multitudinem, proportionum suarum, id est inaequali quadam aequitatis lege concilians. Hac etenim coelestia temperantur, mundana sive humana reguntur: haec instrumenta mores instruunt et informant, ipsiusque vocis articulatae vel inarticulatae substantiam miro quodam naturae opificio, melicis picturis rhythmorucommendationis nostrae non egeat, sancti Patres multis laudum praeconiis extulerunt. Denique in ejus virtute maligni spiritus violentia cohibetur, et illius etiam in subditis suis minuit musicae gratia potestatem. Cum enim spiritus malus Saulem invasisset, psallebat David in cithara
Abbreviated transcription (Latin):
ẽẽt: nisi eque diuinas ⁊ hũanas ꝯtẽp¬
n̾ent leges. ut uelis nolis satyricum
illucd tͥ frequent᷑ occurat. Binomathes
ego sum suffla. sum candidꝰ: esto. Dũ
non det̾ius sapiat pannucia baritis.
.ẜnm bene cdistincto cantau̾it orina

Expanded text:
esset, nisi aeque divinas et humanas contemnesset, nisi aeque divinas et humanas contemnerent leges, ut, velis nolis, Satiricum illud tibi frequenter occurrat, Dinomaches ego sum, suffla: sum candidus, esto. Dum non deterius sapiat Pannucia Baucis, Cum bene discincto cantaverit ocyma
Abbreviated transcription (Latin):
ose instructi.
ilas qͦ legitur pfat᷑ augustus
sic ĩ lanificio fecisse inftitui. ut
is pͥqi spem eas in extremam pauꝑtase
fortuna ꝓieciss: uitam possent arte de¬
cluctis facultatib exibere. Nam ⁊ nen¬
di. ⁊ extendi. ⁊ acum exc̾cendi. uestes¬
q formanddi. fingendi. ⁊ cõponendi.
n m artem. set usum ħẽbant. ⁊ consu¬
etudinem. Utiq qui otia ñ ĩdulge¬
bat uͥginib: nequaquam ꝑmittebat
milites ociari qͦꝵ ꝓfessio instituta est
ad laborem. Nec credo cũ de molliori
hĩtu militũ głiari. ad quem nͥ se
t eriori uultu ⁊ honestiori hĩtii. acce¬
bra suꝑ romam more quiritis indix¬
isse togam qd̃ ꝓfecto not dic̾et : nili
durioris toge uͣlus de quiritum ꝯsue¬
stiuitur in domib regum sunt. ĩ mo
ĩ castris. ⁊ sic ad bella ꝓceilũt : quasi
ad nuptias de albati. Magnis itaq
nulicie pͥulegiis se tuentur. quam.
in eo imitantur pluriniu: qd̾ iura ig¬
norant. Et hoc quidem tollerabile

Expanded text:
ose instructi. Filias quoque legitur praefatus Augustus sic in lanificio fecisse institui, ut si praeter spem eas in extremam paupertatem fortuna projecisset, vitam possent arte deductis facultatibus exhibere. Nam et nendi, texendi, et acum exercendi, vestesque formandi, fingendi, componendi, non modo artem, sed usum habebant et consuetudinem. Utique qui otia non indulgebat virginibus, nequaquam permittebat milites otiari, quorum professio instituta est ad laborem. Nec credo eum de molliori habitu militum gloriari, ad quem nisi severiori vultu et honestiori habitu accebra super, Romani more Quiritis, Induxisse togam. Quod profecto non diceret, nisi durioris togae usus, de Quiritum consuestiuntur in domibus regum sunt , imo in castris, et sic ad bella procedunt, quasi ad nuptias dealbati. Magnis antiquae militiae privilegiis se tuentur, quoniam in eo imitantur plurimum quod jura ignorant. Et hoc quidem tolerabile
Abbreviated transcription (Latin):
Et sciat. ⁊ possit tutor ubiq tuus.
Orgo querar᷑ lux deri. głia gentis:
Angloꝵ. regis dext̾a. forma boni.
Quesitus regni tͥ cancellarius angli.
O rimꝰ sollicita mente ptendus erit:
ic est. qui regni beg goitantellat iniquas.
Et mandata pii pͥncipis equa fatit.
Si quid obest popło. uł morib est ĩiinitũ.
Quicqͥd idest. ꝑ eum desinit eẽ. nocens.
Publica pͥuatis qui p̾fert cõmoda semꝑ.
Quodq dat in płes : ducit in ere suo.

Expanded text:
Et sciat, et possit, tutor ubique tuus. Et sciat, et possit, tutor ubique tuus. Ergo quaeratur lux cleri, gloria gentis Anglorum, regis dextera, forma boni. Quaesitus regni tibi cancellarius Angli, Primus sollicita mente petendus erit. Hic est qui regni leges cancellat iniquas, Et mandata pii principis aequa facit. Si quid obest populo, vel moribus est inimicum Quidquid id est, per eum desinit esse nocens. Publica privatis qui praefert commoda semper: Quodque dat in plures, ducit in aere suo.
Abbreviated transcription (Latin):
imͥ credicłis: lingͣm cohibebis. ⁊ aule.
Limina non intͤt pes tuus. esto domi.
A spͣtus hõim cautus uitare mesũto.
Qt tͥ ꝯmissas claude libelle notas.
O mĩa sint suspecta tibi. qr publitus hostis:
&t maiestatis diceris m ẽẽ reus.
Ignis edar. gladiusq ferex. tͥ forte parant᷑.
Aut te polluta subruet hostis aqua.
Q um tñ exieris: faciem uelabit amictꝰ.
Deformentq cutem puluis ⁊ aura tuam.
Dertͣ ferat uirgam. p̾mat ⁊ sua mantita dorsũ¬
A tra tegant frontem pillea. pero. pedem.
Ss it gͣdus ⁊ cultus. habitus ꝑegͥnus eunti.
on nisi barbariem barbara lingͣ sonet.
De pictauoꝵ dĩes te gente creatum.
Nam licet his lingua lib̾iore loqui.
Hospiciiq fidem queres suꝑ om̃ĩa. quosis.
Tutus ab insidiis. quas tͥ quisq parat.
S tultos. prudentes nimium. pͣuosq cauebis.
et quos insignes garrula lingua facit.
Siquis amat᷑ uerum: tͥ sit gͣtissimus hospes.
It quem delectat głia uana: taue.
re patronatꝰ illum cole. qui uelit ẽẽ

Expanded text:
i credideris, linguam cohibebis, et aulae Limina non intret pes tuus: esto domi. Aspectus hominum cautus vitare memento, Et tibi commissas claude libelle notas. Omnia sint suspecta tibi, quia publicus hostis Et majestatis diceris esse reus. Ignis edax, gladiusque ferox tibi forte parantur: Aut te polluta subruet hostis aqua. Cum tamen exieris, faciem velabit amictus, Deformentque tuam pulvis et aura cutem, Dextra ferat virgam, premat et sua mantica dorsum: Trita tegant frontem pilea, pero pedem. Sit gradus et cultus, habitus peregrinus eunti, Non nisi barbariem barbara lingua sonet. De Pictavorum dices te gente creatum, Nam licet his lingua liberiore loqui. Hospitiique fidem quaeres super omnia, quo sis Tutus ab insidiis, quas tibi quisque parat. Stultos, prudentes nimium, parvosque cavebis, Et quos insignes garrula lingua facit. Si quis amat verum, tibi sit gratissimus hospes, Et quem delectat gloria vana, cave. Jure patronatus illum cole, qui velit esse,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑhoc hõĩbꝰ innotescant. luxurie nas¬
tant incencliis. Nam ab eo laudẽ
appetunt.⁊ plerummq alsecuntur
houore: uñ eqͥus fuerat ignomini¬
amn sustin̾e ⁊ penã

Expanded text:
hoc hominibus innotescant, luxuriae vastant incendiis. Nam ab eo laudem appetunt, et plerumque assequuntur honorem, unde aequius fuerat ignominiam sustinere et poena
Abbreviated transcription (Latin):
deceat: subiecta sunt. uanitati eĩ sb̾iͦ¬
ta est treat᷑a non uolens. Licet a̾ .ix.
tatio tota clanlatur: omnib tñ¬
qũip egrecdiendum est. Omnesq
caron ille mexorabił uetusta sui tẽꝑis
uaue trahiciet. Omnib qͦ succedẽt
alii. ⁊ sic transiens hõ manet in sp̃e
quem admodum aqua p̾t̾eunte
notꝰ amnis manet influmine. Uͥ
sũt inqͥt uiri potentes. abinitio sci¬
entes bellum. aut qui in auib celi
ludunt ⁊ tessanrizant sibi aurum
inquo ꝯfidunt homines iungentes
agrum agro domũ domni. usq ad
t̾minos loci ⁊ ñ est finis posessionis
eoꝵ: Statim q sbiecit qd̾ usu ⁊ asidu¬
itate iam omnib ꝑsuasum est. Hii

Expanded text:
deceat, subjecta sunt. Vanitati enim subjecta est creatura non volens. Licet enim novtatio tota claudatur, omnibus tque egrediendum est, omnesque Charon ille inexorabilis vetusta sui temporis nave trajiciet. Omnibus quoque succedent alii, et sic transiens homo manet in specie, quemadmodum aqua praetereunte, notus amnis manet in flumine. Ubi sunt, inquit, viri potentes, ab initio scientes bellum, aut qui in avibus coeli ludunt, et thesaurizant sibi aurum, in quo confidunt homines, jungentes agrum agro, domum domui, usque ad terminos loci, et non est finis possessionis eorum . Statimque subjecit, quod usu et assiduit
Abbreviated transcription (Latin):
fere totꝰ mundus iuxta petronium
srt̾icat hystonem. Qnod ⁊ quidã
sepis nr̃i sͥptor egregi infideliu
tñ u̾bis. elegant̾ exp̾sit. Ridiculos hõi¬
nũ u̾sat sors ceta labores. scła nr̃a iocꝰ¬
indibriũq dies. Hui itaq tam ĩmense.
tammirabił. ⁊ ĩenarrabił tragedie ł
cominedie teatmͣ tͦ ꝑagi possit. ei mira¬
bilit̾ cocquatur. Eanta est aita ẽĩ: qͣnt᷑
⁊ orb̾. Difficislimũ est ut qͥsquam ad¬
mittat᷑ exclusus ł emittatur inclusus
Dum carnis gerit luteum indumen¬
tum. Eam quippe tanta sb̃tilitate ne¬
cesse est exiu. ut ꝑforam̃ at᷑ poscit sñ
omni att̃cione transiri. Alioqn: ĩteg̾
nemo egredit᷑. forte id̾o. q capacem
hant aream stix nouies int̾fusa cohꝰ¬
cet. Hidi inquid eccł̃iastes cunta sub
sole. ⁊ ecce statim omnia uanitas.

Expanded text:
fere totus mundus, juxta Petronium, fere totus mundus, juxta Petronium, exerceat histrionem. Quod et quidam temporis nostri scriptor egregius, infidelium tamen verbis, eleganter expressit: Ridiculos hominum versat sors caeca labores, Saecula nodibriumque deis. Hujus itaque tam immensae, tam mirabilis et inenarrabilis tragoediae vel comoediae theatrum, quo peragi possit, ei mirabiliter coaequatur. Tanta est area ejus, quantus et orbis. Difficillimum est ut quisquam admittatur exclusus, vel emittatur inclusus, dum carnis gerit luteum indumentum. Eam quippe tanta subtilitate necesse est exui, ut per foramen acus possit sine omni attritione transiri. Alioquin integer nemo egreditur; forte ideo, quia capacem hanc aream « Styx novies interfusa coercet. » Vidi, inquit Ecclesiastes, cuncta sub sole, et ecce statim omnia
Abbreviated transcription (Latin):
tp̃e bẽam᷑. Dimi eĩ pax ab est siliis ad̾a
quiad laborem nati sũt. parati ad
flagella. concepti inp̾catis. editi in
labore. non tara eintes quam cur¬
rentes add mortem qua nitħ tͥstins
est: mͣtia est pacientia utił ꝯsolatio
qua de oleo leticie ĩ conciencia. ⁊de
ĩmensitate clemencie cl̃i p̃clestina¬
tos ad uitam spe fut᷑oꝵ fouet ⁊ roboret
Ocustos hõmũ inqͥd bͣs. Iob. huma¬
ni gen̾is salamitatis ĩ se expͥmens.
qͣre posinsti int contrariũ tͥ. ⁊ factꝰ
sum michimet ip̃i granis: Nemo siqͥ¬
lem est qui exigentib culpis in seip̃o
ñ inueniat causas mat̾iam ꝙ cdolo-¬
ris. cum ip̃iꝰ philosophie testimonio
abẽẽ ꝙ uellet. Inde ⁊ fuleł aĩa cui
u̾e bĩtudinis gandia differut᷑. tñ
inferiori irrigno irriguũ suꝑius petͣ.
¶t gͦ gentilium̃ figmentis pium
accõmolemꝰ anditũ reꝑ om̃ium
tͣgitꝰ tinis est. Aut si nomen ꝯme¬
die gratiosins est: non luco ꝯtenti¬
onis funẽ. dimm constet int̾ nos quod

Expanded text:
spem habeamus . Dum enim pax abest filiis Adam, qui ad laborem nati sunt, parati ad flagella concepti in peccatis, editi in labore, non tam euntes quam currentes ad mortem, qua nihil tristius est, necessaria est patientia, utilis consolatio, quae de oleo laetitiae in conscientia et de immensitate clementiae Dei, praedestinatos ad vitam, spe futurorum fovet et roborat. O custos hominum, inquit beatus Job, humani generis calamitates in se exprimens, quare posuisti me contrarium tibi, et factus sum mihimet ipsi gravis? Nemo siquidem est qui, exigentibus culpis, in se ipso non inveniat causas materiamque doloris, cum ipsius philosophiae testimonio, abesse, quod vellet. Unde et fidelis anima, cui verae beatitudinis gaudia differuntur, cum inferiori irriguo, irriguum superius petit. Ut ergo gentilium figmentis pium accommodemus auditum, rerum omnium tragicus finis est. Aut si nomen comoediae gratiosius est, non duco contentionis funem, dum constet inter nos, quod
Abbreviated transcription (Latin):
te pͥcdentiores insipientiam meam
qͥ dm ẽẽ ad existentiam om̃iũ seqͥ
consentio. s ab efectu tãm inferri
ł ꝓbabilit̾ me ꝑipatetiti docuerũt
Pro doctores fidei eam ex omnib
omnia. ⁊ in qua sunt omnia. ⁊ sine
mur. pingni ut p̃clixim᷑ min̾ua
agentes de singulis. de millo subtisẽ
redilentes rõnem. Ꝙ si ħ ip̃m pacient̾
admiititur: ea q̃ a plilosophis gentiũ

Expanded text:
te prudentiores insipientiam meam, qui Deum esse, ad existentiam omnium, sequi consentio; sed ab effectu causam inferri, vel probabiliter me Peripatetici docuerunt. Porro doctores fidei eam ex omnibus omnia, et in qua sunt omnia, et sinemur, pingui, ut praediximus, Minerva agentes de singulis, de nullo subtilem reddentes rationem. Quod si hoc ipsum patienter admittitur, ea quae a philosophis
Abbreviated transcription (Latin):
transeunt. Bñ c̃ ilł agit᷑ qui su¬
os expͣtant elisios qͦs p̾sentia sua
insticie sol uer᷑ illustrat. S quid
est qd̾ elisyos cãpos a mutabiliũ
rerum septis u̾bis exdudo: Clerte
ꝓꝑte in clusi sũt: patentes ĩ latim¬
num clatũ est. ut ĩ not itia ⁊ amo¬
re boni toto sui agitatu u̾santur.
hñ ethitꝰ inquieto extͣ se ĩeptam
bĩtudinem inquirenti. S nod q̃rꝰ
ubiq est. Est ulubris. animꝰ si te nͥ

Expanded text:
qui suos exspectant Elysios, quos praesentia sua justitiae sol verus illustrat. Sed quid est, quod Elysios campos a mutabilium rerum septis verbis excludo? Certe pro parte inclusi sunt, patentes in latitnum datum est, ut in notitia et amore boni, toto sui agitatu versentur. Unde ethicus inquieto extra se ineptam beatitudinem inquirenti: Quod quaeris ubique est, Est Ulubris, animus si te n
Abbreviated transcription (Latin):
uarietas est. Porro actib pͤ disser¬
uiunt dum ĩ eis fortune iocantis
ludus implet᷑. Quicd ẽĩ aliud est
qd̃ nouũ qu̾ilib ⁊ ignotũ. nuͣc am¬
plissimo ĩduit potentatu. ⁊ ĩ regni
fastigium erigit. nũc aliũ pꝰpura¬
tum. an qua natuͣ de regni culmi¬
ne ĩ chatenas hostiles ꝓitit. ⁊ s̾ui¬
tuti adlictum ĩmiserias extremaᷤ
p̾cipitat. aut ꝙ frequens est non
mͦ tyramnoꝵ: s ⁊̃ pͥncipum sangͥ¬
seruoꝵ ĩfames cruentat glatlios:
Si fortuna uolet. inquid fiet de re¬
tore ꝯsul. Si uolet hec eat̾e. fiet de
ꝯsule rethor. In eoq uita hõmũ
tragedie qmͣ ꝯmedie uidet᷑ ẽẽ si¬
milior qd̃ omniũ fere tͥstis est exit᷑.
dũ oĩa mundi dulua quantacũq fue-¬
riut amarescunt ⁊ extrema gaudii
rent᷑ eis ad nutum fortuna d̾uiat:
sb̃u̾tet ĩfine gressus eoꝵ ⁊ tandem
amara erit qͣi absinthiũ. Quare ĩ qͥd
b̃s iob ĩpii uiuunt. sbleuati st̃. ꝯfor¬

Expanded text:
varietas est. Porro actibus personae deservarietas est. Porro actibus personae deserviunt, dum in eis fortunae jocantis ludus impletur. Quid enim aliud est, quod novum quemlibet, et ignotum, nunc amplissimo induit potentatu, et in regni fastigium erigit, nunc alium purpuratum antequam natum de regni culmine in catenas hostiles projicit, et servituti addictum, in miserias extremas praecipitat. Aut, quod frequens est, non modo tyrannorum, sed et principum sanguservorum, infames cruentat gladios? Si fortuna volet, inquit, fiet de rhetore consul: Si volet haec eadem, fiet de consule rhetor. In eoque vita hominum tragoediae quam comoediae videtur esse similior, quod omnium fere tristis est exitus, dum omnia mundi dulcia quantacunque fuerint amarescunt, et extrema gaudii rentur, eis ad nutum fortuna serviat, subvertet in fine gressus eorum, et tandem amara erit, quasi absinthium. Quare, inquit beatus Job, impii vivunt, sublevati sunt, confor
Abbreviated transcription (Latin):
diu ꝑegͥnatur a dño. Istoꝵ nita
militia. ⁊ certe malicia ẽ. Qd̾̃ si ab¬
horres: alia int̾p̃tacõne cdoceb̾is.
quia uita hominis suꝑ t̾ram tẽp¬
tatio est. q̃ si ꝓpͥetatẽ nõis seqͥmur:
mali frequentiᷤ ħt notam. In hcͣ
utiq tẽptatõne ł milicia. licet sͥ¬
fere totꝰ mundus ex arbitͥ ur̃i sentẽ¬
cia nimiũ iuidet᷑ implere ad comedi¬
am suam quodam mͦ respiciens. Et
quod det̾uis est cousq comedie sue
insistũt. ut ĩ se c̾ opꝰ fu̾it: redire nõ
possint. Uili pueros tam liu bal¬
butientiũ uitia imitari: ut pꝰ mod̃
nec c̃ uellent: recte loqui potuerũt
Usus eĩ ut ait quidam egre clecli¬
titur. ⁊ consuetudo alt̾i nat᷑e asi¬
stit quam lic expll̃as furca: tñ
usq recurret. Uñ ⁊ ethicꝰ ꝓuide
quidem ⁊ utilit᷑. Optimam ĩquid
uiuendi ꝯsuetudinem abinemte
etate elige eam tͥ iocundam us
Uaria sigͣa tẽpoꝵ actuũ quedam

Expanded text:
andiu peregrinatur a Domino. Istorum vita andiu peregrinatur a Domino. Istorum vita militia, et certe malitia est. Quod si abhorres, alia interpretatione doceberis, quia vita hominis super terram tentatio est: quae, si proprietatem nominis sequimur, in quintum decimum diem, vel, ut aliis placet, in quadragesimum sufere totus mundus ex arbitri nostri sententia mimum videtur implere, ad comoediam suam quodammodo respiciens, et, quod deterius est, eo usque comoediae suae insistunt, ut in se cum opus fuerit, redire non possint. Vidi pueros tam diu balbutientium vitia imitari, ut postmodum nec cum vellent, recte loqui potuerint. « Usus enim, ut ait quidam, aegre dediscitur, et consuetudo alteri naturae assistit. » quam licet Expellas furca, tamen usque recurret, Unde et ethicus provide quidem et utiliter: « Optimam, inquit, vivendi consuetudinem ab ineunte aetate elige, eam tibi jucundam usus Varia figura temporum, actuum quaedam
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ quidem eleganti utitur simi¬
litudine ꝙ fere qͥtqͥd in turba
ꝓphane multitudinis agitur comedie
quam rei geste similius est. Milicia ĩqͥd
est uita hõis suꝑ t̾ram. at si nr̃a tẽꝑa
ꝓph̃itus sp̃c ꝯcepiss. dic̾etur egregie
q comedia est uita hõis suꝑ t̾ram. uͥ
quisq sui oblitꝰ. ꝑsonam expͥmit alie
t̾ militare. Nam qui captiui uitioꝵ
inpulsu trahunt᷑ ad penam sicut
bos yminolandus ad uictimam:
abeuntes pꝰ concupiscencias suas
⁊ si corꝑe uideant᷑ hĩtare suꝑfitiẽ
t̾re uini: tñ absorti sunt. ⁊ descẽdc
ĩinfernũ uiuentes. Et si aliũ oo¬
nis seqͥm᷑ tͦpũ: t̾ram usq quaq ĩ ha
nͦ sͥ sciuut aliqͥd ĩ celo ẽẽ. ⁊ id dũ¬
taxat affectant animo: qd cernitur
suꝑ t̾ram. his qͦ milicia iugis indi¬
citur. quib ut ad fabulas recleamꝰ
ñ unda tãtali ticii uult᷑. rota yxio¬
nis bellidum urna. saxũ sisiphi
deest. dũ uoluntas mundo implici¬
ta nequit implere ꝓpositum ꝙͣ¬

Expanded text:
t quidem eleganti utitur similitudine, quia fere quidquid in turba profanae multitudinis agitur, comoediae quam rei gestae similius est. Militia est, inquit, vita hominis super terram . At si nostraconcepisset, diceretur egregie, quia comoedia est vita hominis super terram, ubi quisque sui oblitus, personam exprimit alienter militare. Nam qui captivi vitiorum impulsu trahuntur ad poenam, sicut bos immolandus ad victimam, abeuntes post concupiscentias suas, etsi corpore videantur inhabitare superficiem terrae, vivi tamen absorpti sunt, et descecomitem horridulum trita donare lacerna, alter Mercurius eris ei, et si vis amplius, sibi sciunt aliquid in coelo esse, et id duntaxat affectant animo, quod cernitur super terram. His quoque militia jugis indicitur, quibus, ut ad fabulas redeamus, nec unda Tantali, Tytii vultur, rota Ixionis, Belidum urna, saxum Sisyphi deest, dum voluntas mundo implicita, nequit implere propositum, qu
Abbreviated transcription (Latin):
lusib. tenent tĩpanũ ⁊ citharam ⁊
gaudẽt ad sonitũ organi. Ducũt ĩ
bonis dies suos. ⁊ inpuucto ad ĩterna
d scendunt. Quis letitie p̾cedentis exitꝰ
potest ẽe amarior. aut felicis uie. ĩfe¬
licior sinisͤ ħ ẽ eĩ nia illoꝵ qͥ ĩ labo¬
re hõimũ ^ sunt. neqp cũ hõib flagellã¬
tur. Unq deiecit eos consilium lñ dũ
alleuarent᷑. Ei siqͥdem ħ pou ascͥben¬
la sũt omia quam fortune. q̃ aut
ab ip̃o est. aut qd̾ magis reor oĩo ñ
est. Ait namq ethit᷑. noli fortunam
q̃ ñ est dit̾e cecam. homerꝰ qͦ in illo
celeb̾ime ꝑfecliõis oꝑe ileilignatꝰ est
nosse fortunam. aideo quidem ut ĩ
nulla ꝑte tanti farminis nõĩet᷑. Ma¬
unnu̾sa regenda ꝯmitt̾e. quam ut
aliquil ascrib̾et tem̾itati fortune
Quam utiq sit constat minime eeͣ
deam situt certũ ẽ. liti ⁊ pingi cefa
frustra gͦ cecitas eiꝰ arguit᷑: que ĩ
nat᷑a reꝵ inueniri non pͭ. Nñ ⁊ cas

Expanded text:
panum et citharam, et gaudent ad sonitum organi. Ducunt in bonis dies suos, et in puncto ad inferna descendunt . Quis laetitiae praecedentis exitus potest esse amarior, aut felicis viae infelicior finis? Haec est enim via illorum, qui in labore hominum non sunt, neque cum hominibus flagellabuntur . Utique dejecit eos consilium Domini, dum allevarentur. Ei siquidem haec potius ascribenda sunt omnia, quam fortunae, quae aut ab ipso, aut, quod magis reor, omnino non est. Ait namque ethicus: Noli fortunam, quae non est, dicere caecam. Homerus quoque in illo celeberrimae perfectionis opere dedignatus est nosse fortunam, adeo quidem ut in nulla parte tanti carminis nominetur. Mauniversa regenda committere, quam ut aliquid ascriberet temeritati fortunae, quam utique sic constat minime esse deam, sicut certum est, dici et pingi caecam. Frustra ergo caecitas ejus arguitur, quae in natura rerum inveni
Abbreviated transcription (Latin):
ẽẽ cdifiniat. cũ nitħ fiat nuͦ ortum
legitima causa ⁊ rõ ñ p̾cedat. ⁊ ficheł
contionator nitħ in t̾ra doceat fieri
gerentium aliqͣ ñnlła ꝯtingunt p̃t̾
opinionem: casus aplłatiõe clanclũt᷑.
luz eq̃ disponentis rõne p̾uisa sĩt:
siit ea q̃ lege nafe necessitatis nexi¬
b uident᷑ artata. ꝓinde ⁊ ħ ip̃a
ꝯtingentia pͥmene om̃iũ canse.
sit ẽẽ constat alnexa: ut ad eam

Expanded text:
definiat, cum nihil fiat, cujus ortum legitima causa, et ratio non praecedat, et fidelis concionator nihil in terra doceat fieri gerentium aliqua, nonnulla contingunt praeter opinionem, casus appellatione clauduntur, licet aeque disponentis ratione praevisa sint, sicut ea quae lege naturae, necessitatis nexibus videntur arctata. Proinde et haec ipsa contingentia, primaevae omnium causae sic constat esse annexa, ut ad
Abbreviated transcription (Latin):
Iice uir sapientissumꝰ ĩ filio eru¬
diens uniu̾sos: assentatoꝵ gͣ¬
ciamꝰ om̃ib suspͨtam reddit. omnesq
det̾ret. ⁊ ħ quidem ĩmuicio. Eo forte ꝙ
recte gradientem pͥm᷑ adulatoꝵ ꝯgrͣ¬

Expanded text:
ce vir sapientissimus in filio erudiens universos, assentatorum gratiam omnibus suspectam reddit, omnesque deterret, et hoc quidem in initio, eo forte quod recte gradientem primus adulator
Abbreviated transcription (Latin):
sinc uenia. qͥ protalib ũꝙͣ apd̃
nos int̾uenire temptau̾iut. Ad fi¬
lias saue eoꝵ qͦlib num̃o fuerĩt.
falcidĩa tantũ exbõis mr̃is siue tes¬
tata siue ĩcestata defec̾it uolumus
ꝑuenire. uͭ habeant potiꝰ medio cr̃e
filie alimoĩa ꝙͣ integrũ emolum̾e¬
tũ ⁊ nom̃ hedis. mitior em̃i circa
cas dẽb c̃ẽ sentencia. qͣs ꝓ infirmita¬
te sexꝰ minꝰ ausuras ec̃ ꝯfidimꝰ.
xores sane p̾dictor recuꝑata
dote si mea ꝯdiciõe fuerit. ut q̃
Amris titulo donaciõis acceꝑu̾t. filis
debeant reseruare: temꝑe qͦ usus
fructus absũmitur. oĩa ea fisco nr̃o
se relicturas ẽs̃ gͣgnoscat q̃ iuxta lege
filus debebant᷑. falcidia eciam ex
iis rebꝰ filiabꝰ tantũ: noͣ ⁊̃ filiis de¬
putet᷑. Id qd̾ de p̾dictis eoꝵq filiis
canimꝰ. ⁊̃ desateslitibꝰ ꝯsciis ac ministi
filiisq cor simili seu̾itate censeniꝰ
Sane siqͥs ex his mexordio mite fac¬
tioĩs studio u̾e laudis accensꝰ ip̃e

Expanded text:
sine venia, qui pro talibus unquam apud nos intervenire tentaverint. Ad filias sane eorum, quotlibet numero fuerint, falcidiam. Tantum ex bonis matris, sive testata sive intestata defecerit, volumus pervenire; ut habeant potius mediocrem filiae alimoniam, quam integrum emolumentum et nomen haeredis. Mitior enim circa eas debet esse sententia, quas pro infirmitate sexus, minus ausuras esse confidimus. Uxores sane praedictorum recuperata dotes, si in ea condicione fuerint, ut, quae a viris titulo donationis acceperunt, filiis debeant reservare, tempore quo usus fructus absumitur omnia ea fisco nostro se relicturas esse cognoscant, quae iuxta legem filiis debebantur: Falcidia etiam ex his rebus filiabus tantum, non etiam filiis deputata. Id, quod de praedictis eorumque filiis cavimus, etiam de satellitibus consciis ac ministris filiisque eorum simili severitate censemus. Sane si quis ex his in exordio initae factionis, studio verae laudis accensus, ipse
Abbreviated transcription (Latin):
dũ iusticia colit᷑. fiues õiĩ mellea
cdulcedo ꝑfudit. Herũptñ nulliꝰ rei¬
pollitite ẽ dinturna feliticitas insi
um u̾sitati ꝓspiciat capd̃ in colum̃e.
Qd̵ si ñ noueras: ł dicdonis doceatis
exemplo. Qnta em̃ leuitate eneas
ad mitit᷑. qͣtũ cito inuenit gr̃am
hõ ignotus. exul fugitinꝰ. cuiꝰ cau¬
sa ignota ẽ. ꝑsona susp̃ta: quãta
curiosicate excepte sunt ab aurib
pͥncipũ fabulose uarraciões hõis
sũa euacuantis culpa ꝓͥani q̃ ren¬
tis gliam. ⁊ id captantis nũ poss
auditoꝵ subu̾t̾e mentes : Pcedũt
gͦ ad itͦitũ hõis s̾mones błandi.
illicebre laudũ ꝯciliant. hospici
gr̃aui. ꝯuiniũ ac curaciꝰ instruit
oĩm. captata secdulitas. fabłe le¬
quntur ꝯmina uenandi młtiplitiq
luxurie leuitas comitat᷑. In cestũ
pariũt ħ̃ incñdiũ. de solacionem
cinium. ⁊ ꝑpetue hostilitatis pro¬
rogant cãs hͥ fiuis feminei ⁊ es¬
feminati regni. qd̵ licet nͥ tutis ha¬

Expanded text:
 mellea dulcedo perfundit. Verumtamen nullius reipublicae est diutina felicitas, nisi universitati prospiciat caput incolume. Quod si non noveras, vel Didonis docearis exemplo. Quanta enim levitate Aeneas admittitur, quantam cito invenit gratiam homo ignotus, exsul, fugitivus, cujus causa ignota est, persona suspecta? Quanta curiositate exceptae sunt ab auribus principum fabulosae narrationes hominis, suam evacuantis culpam, propriam quaerentis gloriam, et id captantis, unde posset auditorum subvertere mentes? Praecedunt ergo ad introitum hominis sermones blandi, illecebrae laudum conciliant hospitii gratiam, convivium accuratius instruit omnium captata sedulitas, fabulae sequuntur convivia, venandi, multiplicisque luxuriae levitas comitatur incestum. Pariunt haec incendium, desolationem civium, et perpetuae hostilitatis prorogant causas. Hic finis feminei et effeminati regni, quod licet virtutis ha
Abbreviated transcription (Latin):
tet: quintilianus erit.
quesito. semita trita patet.
miseris. patet ⁊ domus illa beatis:
ultum mutabis. mantica nugas.
pacem statuit. fundat q qͥetem.
ra nocent. seu fulminet ensis ĩ host¬
Hoc uiso marima turba ducum
Ideas: quid adhuc nisi rustica t᷑

Expanded text:
tet, Quintilianus erit. , Non duce quaesito, semita trita patet. miseris, patet et domus illa beatis, cedes, vultum mutabis mantica nugas, pacem statuit, fundatque quietem,. Sed seu jura vocent, seu fulminet ensis in hosthoc viso maxima turba ducum. Si reges videas, quid ad hunc nisi rustica tur
Abbreviated transcription (Latin):
facerentq qd̃ minime ꝯueniret. ⁊ uici¬
is uniu̾sis obnorii. inlignacõm cdei ⁊
ominiũ penaꝵ in se aculeos ꝓuocarẽt.
Et tunc quidem in aurib romanoꝵ hoc
tuba apłica conclamabat. qñ ĩpiissimꝰ
imꝑatoꝵ. nero luxurie seuientis pue¬
rum spoꝵ ex sectis testicuł ĩ muliebrẽ
naturam tranfformare conatus est.
Ab eo temꝑe ꝓu̾bium natũ ẽ. Qd̃ usus
formosoꝵ abusio est. Et illd̾. forme
gr̃a. eo minus grata est sapienti: qͦ cor¬
rupto. est gracior corruptori. Difficiliꝰ
⁊ ẽm ab infirmis defensorib custodit᷑
qd̃ plures appetinit. Illud ĩ cauto fati¬
lius surripit fraudulent᷑. aut inuito
pudicicie p̾do uiolent᷑ extorquet. A
patͥb tñ p̾dẽ ddiffinitũ est. quia pudi¬
citia auferri non potest. nͥ mentiscor¬
ruptio antecedat. Qd̾ e̾i ut magnꝰ
asserit angustinꝰ ñ p̾cecdente libili¬

Expanded text:
facerentque quod minime convenirent, et vitiis universis obnoxii, indignationem Dei, et omnium poenarum in se aculeos provocarent. Et tunc quidem in auribus Romanorum hoc tuba apostolica conclamabat, quando impiissimus imperator Nero, luxuriae saevientis, puerum Sporum, exsectis testiculis in muliebrem naturam transformare conatus est. Ab eo tempore proverbium natum est: « Quia usus formosorum abusio est, » et illud: « Formae gratia eo minus grata sapienti est, quo corruptio est gratior corruptori. » Difficilius etenim ab infirmis defensoribus custoditur, quod plures appetunt. Illud incauto facilius subripit fraudulentus, aut invito pudicitiae praedo violentus extorquet. A Patribus tamen pridem diffinitum est, quia pudicitia auferri non potest, nisi mentis corruptio antecedat. Quod enim, ut magnus asserit Augustinus, non praec
Abbreviated transcription (Latin):
pͭ incut̾e. Scitum est illud. ethici q
hoc quoꝙ iam pͥdem uenit indubiũ.
anquẽquam diuitũ ⁊ potentum ꝯtĩ
gat amare. Tandemq receptum est
eosdem nũtquam amare ł raro in
eis p̾cipue causis in quib se poti qͣn
alios amare iuideantur. Contraria sic̃¬
dem ĩ eocdem ẽẽ nõ possunt. Et qui
diuites plurnnũ cupitlitatis: eo hñt

Expanded text:
st incutere. Scitum est illud ethici, quHoc quoque jam pridem venit in dubium, an quemquam divitum et potentum, amare contingat. Tandemque receptum est, eosdem nunquam amare, vel raro, et in eis praecipue causis, in quibus se potius, quam alios amare videantur. Contraria siquidem in eodem esse non possunt. Et quo divites plurimum cupiditatis, e
Abbreviated transcription (Latin):
ẽẽ ñ possint. eñ laciuientis clirntis lipxͦ
libidim uota fua ꝓtingit: recũbentis
pedes calamis strat᷑ ꝯmaculos extipit
nitorem inuidens m̾et̾ti. histͥoĩ hĩtum.
cultũ ꝓcis. uͥginib ornatũ tͥhũphalẽ
tu pedes ⁊ ne plus cdicam. teñ̾is mãib
tibias tractat. Eyrotetat᷑ em̃ incessit
ddinti. uti manꝰ soli subtͣctas emolliret
aal adirigi usrte. Deinde licencia pan¬
lulum ꝓtedente totum corpꝰ in pudico tac¬
tu oberrans pruriginem scalpit quam fe¬
cit. ⁊ ignes uet̾ns languentis infłam at.
herum ħ abominacõ ñ tam ostenden¬
la est quam conspuencla est. pucleretq
eam nugis nr̃is ẽe insertam. nͥ eanẽ

Expanded text:
esse non possint. Cum lascivientis divitis luxus esse non possint. Cum lascivientis divitis luxus libidini vota sua praecingit, recumbentis pedes calamistratus comatulus excipit, nitorem invidens meretrici, histrioni habitum, cultum procis, virginibus ornatum, triumphalem ctu pedes, et ne plus dicam, teneris manibus tibias tractat. Chirothecatus enim incessit diutius, ut manus soli subtractas emolliret ad divitis usum. Deinde licentia paululum procedente, totum corpus impudico tactu oberrans pruriginem scalpit, quam fecit, et ignes Veneris languentis inflammat. Verum haec abominatio, non tam ostendenda est quam conspuenda, puderetque eam nugis nostris esse insertam, nisi eamdem
Abbreviated transcription (Latin):
os ex ossib meis. ⁊ caro de carne mea. ut
non iam duo sint uir ⁊ mulier: s una
caro. Hec utiq sine dolore non scinclit᷑.
neq sine inuidia ꝯmunicatur. Non
bñ cum sociis. rengna uenꝰq manent.
Et sicut nulla ficdtec regni sochis: ita nͤ
coniuges sunt: s lenones. Tunc clemũ
stitui: In ip̃am naturam qͣ gigante̾s
aliatheomachiam nouam ext̾centes ĩfur¬
gunt. filios offerunt uen̾i. eosclemꝙ ĩ
oblacione pupparum. uͥgines p̃ire ꝯpel¬
lunt. In illis ⁊ eĩ etatis mat᷑itas exp̾tat᷑.
et in hũs sufficit aliene ĩpucdicicie uolũ¬
tatem posse expleri. Pudet dic̾e. qd̾ se
ip̃os uiri etate ꝓuectõres ⁊ sensu. turpi¬
tudini tante sĩ sẜt᷑hunt. ⁊ ciꝑiti eosssr
nobiliori sexi natura creau̾itusa d den̾io¬
rem quantũ ĩ ip̃is est. ex innata ma¬
licia plabunt᷑. effeminati uicio ⁊ edimip¬
tela moꝵ. cum tñ nat᷑e bñficio. fẽme

Expanded text:
os ex ossibus meis, et caro de carne mea, ut os ex ossibus meis, et caro de carne mea, ut jam non duo sint vir et mulier, sed una caro. Haec utique sine dolore non scinditur, neque sine invidia communicatur. Non bene cum sociis regna Venusque manent: et sicut « nulla fides regni sociis, » ita nec conjuges sunt, sed lenones. Tunc demum ostitui? In ipsam naturam, quasi gigantes alii, Theomachiam novam exercentes, insurgunt. Filios offerunt Veneri, eosdemque in oblatione pupparum virgines praeire compellunt. In illis etenim aetatis maturitas exspectatur; at in his sufficit alienae impudicitiae voluptatem posse expleri. Pudet dicere, quod se ipsos viri aetate provectiores et sensu, turpitudini tantae non subtrahunt, et cum eos in nobiliori sexu natura creaverit, ad deteriorem quantum in ipsis est, ex innata malitia prolabuntur, effeminati vitio et corruptela morum, cum tamen naturae beneficio, feminae
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓstituere. alienam uiolare. ł oppũg¬
nare. Nec quicdem simplicit̾ suam:
cum matͥmonii tem̾ent᷑ iura. ⁊ con¬
iugis adult̾iũ: coniux ꝓcuret. Dñ
egreditur sponsa de talamo: ꝯiugẽ
noli maritum credere. s lenonem.
ꝓducit eam. libidinosis exponit. ⁊
si spes dolosi nũmi refulgeat: affec¬
tus callida simulacione ꝓstituit. fĩlia
namq cdecentioe aut siquil aliuclĩ
familia placeat diciori: publica m̾e¬
tͥx est. Expõita quilem: si emptotẽ
ĩnueniat. s lic iustus clolor eos aliqͣ¬
tenꝰ cruciet. qͥ thori ꝑticipes aliit¬
tunt aut fatiunt: egͥtudo tñ utilita¬
tis ꝯpenidio mitigatur. uł saltem dolo¬
ris clissimulat cruciatũ. Si emires
serio agat᷑. si lib̾a donent᷑ cimitis iudi¬
tia: non est dolor sicut dolor ile. qͦ coepꝰ
suum quis uicdet aliena libidine pol¬
lni. Ecta namꝙ pc̃ca extra corpꝰ sũt. s
qͥ fornicat᷑: in corpus snm̃ p̾cat. Hoc ĩqͥd

Expanded text:
prostituere, alienam violare, vel oppugprostituere, alienam violare, vel oppugnare. Nec quidem simpliciter suam, cum matrimonii temerentur jura, et conjugis adulterium conjux procuret. Dum egreditur sponsa de thalamo suo, conjugem noli maritum credere, sed lenonem. Producit eam, libidinosis exponit, et si spes dolosi nummi refulgeat, affectus callida simulatione prostituit. Filia namque decentior, aut si quid aliud in familia placeat ditiori, publica merces est, exposita quidem, si emptorem inveniat. Sed licet justus dolor eos aliquatenus cruciet, qui tori participes admittunt, aut faciunt; aegritudo tamen utilitatis compendio mitigatur, vel saltem doloris dissimulat cruciatum. Si enim res serio agatur, si libera donentur cunctis judicia, non est dolor, sicut dolor ille, quo corpus suum quis videt aliena libidine pollui. Caetera namque peccata extra corpus sunt; sed qui fornicatur, in corpus suum peccat . Hoc, inquit,
Abbreviated transcription (Latin):
tͥo uariis artificiis celum s̃ ꝯtemꝑat.
Primos h̃t recubit᷑ ĩ cenis. In ꝯuen¬
entib pͥmos ꝯcessus. p̾electo p̾nõie
ꝯtlamatur. salutationes excipit pri¬
mas. Primas sentencias ĩ iuditis
ꝓfert. In clemonstrationib honestis¬
sime. in delib̾ationib utilissime sẽnit.
Quitquid loquit᷑. sal merum est.
Quitquicd agit: iusticia aut lib̾a¬
litas. Age gͦ ⁊ it̾ istos saꝑe aude
Multitudine itace tuti sunt ⁊ artifitio. ut
ipos possint ⁊̃ reges. ⁊ pͥncipes expungna¬
re. Et miro mͦ in ermis populus p̾ual
inarmatos. ⁊ mollicie que robustissima
sunt. potent̾ expungnat. Dĩposueram
tamen silere de mollib qui sicut ig¬
nominiosi: ita sũt ⁊ uidentur ignõina¬
biles. Silencium indicit reuentia moꝵ
⁊ ueretudus animꝰ nat᷑aͣ dlictante illoꝵx
declinat asp̾tum. Quid multa: Sina¬
tura negat: facit indignatio u̾bum
Apud istos ars est. suam pudiciciam

Expanded text:
trio variis artificiis coelum sibi contemperat. trio variis artificiis coelum sibi contemperat. Primos habet recubitus in coenis, in conventibus primos consessus, praeelecto praenomine conclamatur, salutationes excipit primas, primas sententias in judiciis profert, in demonstrationibus honestissime, in deliberationibus utilissime sentit, quidquid loquitur, sal merum est; quidquid agit, justitia vel liberalitas. Age ergo et inter istos sapere » Multitudine itaque tuti sunt, et artificio, ut ipsos possint etiam reges, et principes expugnare. Et miro modo inermis populus praevalet in armatos, et mollitie quae robustissima sunt, potenter expugnat. Disposueram tamen silere de mollibus, qui sicut ignominiosi, ita sunt et videntur innominabiles. Silentium indicit reverentia morum, et verecundus animus, natura dictante, illorum declinat aspectum. Quid multa? Si natura negat, facit indignatio verbum. Apud istos ars est suam pudicitiam
Abbreviated transcription (Latin):
ulatorib aliquic̃ tale respõdeo. qr õt̃
arbitror sic olere. Om̃es fallatiam ⁊
dolum redolent. ⁊ quocũq se u̾tant.
pudicis narib hũc ĩꝑtant. ñ odorem.
s fetorem. Quicqͥd gͦ ex ca cã alqͥrit᷑
eciamab hetde iuste potest auelli. N cre-¬
do quod possit petitorb obuiari. si
uendicare aucdeant qd̃ acdulatorib
contulerunt. S quis sapiens ⁊ intlli¬
git ista. Aut acdħ quis idoneus. Eñ
non mͦ ĩ oĩ clomo aut ꝯuiuentium
cetu adulantium tanta sit copia:
ut siquis mocdestus adu̾sus eos. mu¬
tire audeat. illos defendat. num̾us
inncteq umbone phalanges: Cer-¬
te dum uir honestus innitens ꝯscĩe.¬
uirtutum insistens officiis. esurit.
sitit. alget. ⁊ multiplices fortume in¬
ilĩgnantis iniurias excipit: uilis ad¬
ulator picto iacet ebrius oftro. deliciis
ingurgitatur ad crapulam: uino estu¬
at. lautiorib cibis distentit᷑. ⁊ ꝓ arbi¬

Expanded text:
ulatoribus aliquid tale respondeo, quia omnes ulatoribus aliquid tale respondeo, quia omnes arbitror sic olere. Omnes fallaciam et dolum redolent, et quocunque se vertant, pudicis naribus, hunc important, non odorem, sed fetorem. Quidquid ergo ex ea causa acquiritur, etiam ab haerede juste potest avelli. Nec credo quod possit petitoribus obviari, si vindicare audeant, quod adulatoribus contulerunt. Sed quis sapiens et intelliget ista? Aut ad hoc quis idoneus, cum non modo in omni domo, aut conviventium coetu, adulantium tanta sit copia, ut si quis modestus adversus eos mutire audeat, illos Defendat numerus, junctaeque umbone phalanges? Certe dum vir honestus innitens conscientiae, tutumque insistens officiis, esurit, sitit, alget, et multiplices fortunae indignantis injurias excipit, Vilis adulator picto jacet ebrius ostro, deliciis ingurgitatur ad crapulam, vino aestuat, lautioribus cibis distenditur, et pro arbi
Abbreviated transcription (Latin):
colore uestit. Quo gͦ cantior: eo susp̃cior
habenda est. Si clolus dedit causam ꝯtͣtui:
rescinditur. renocantur omnia. que ex
eo l ob il ꝓfecta sunt. Heredes q defũcti
insolulum ⁊ imꝓpetuum tenentur. de
eo qd̃ aai eos ꝯsfit̾it ꝑuenisle. s quid a a¬
ꝙ uilatore dolo suis: At mͥ forte abities. ꝙ
non om̃s noui. Herum quidem est. s a
miltis m lidicisse uicdẽor omniũ mores
Duelluis iam senexiã decrepitꝰ corꝑe
corde q trementi. dolens sͥ exꝓbratum
ẽẽ in iurgio qd oris uitio fendus ẽẽt:
se domñ ꝯtulit. tũq uxori grauius q¬
reretur qd̾ nũtqͣm eum monuerat hi
uicii querere medicinam: fetissem ĩqͥd
nͥ putassem ora uiroꝵ omniũ sic olere.
laudare pot̾is eius mat̾monis pualitinã.
⁊ p̾ferte pacientia mulrdis Aqͥtuei uiri
uicium tanta tulit. ut ille infelicita
tem corꝑis ñ uxoris fastidio s maledc̃o¬
cio senserit inimici. At ⁊ ego dde ad¬

Expanded text:
colore, vestit. Quo ergo cautior, eo suspectior colore, vestit. Quo ergo cautior, eo suspectior habenda est. Si dolus dedit causam contractui, rescinditur, et revocantur omnia, quae ex eo, vel ob id profecta sunt. Haeredes quoque defuncti in solidum et in perpetuum tenentur de eo, quod ad eos constiterit pervenisse. Sed quid adulatore dolosius? At mihi forte objicies, quia non omnes novi. Verum quidem est; sed a multis mihi didicisse videor omnium mores. Duellius jam senex, jam decrepitus corpore cordeque trementi, dolens sibi exprobratum esse in jurgio, quod oris vitio fetidus esset, se domum contulit. Cumque uxori gravius quereretur, quod nunquam eum monuerat hujus vitii quaerere medicinam: « Fecissem, inquit, nisi putassem ora virorum omnium sic olere. » Laudare poteris ejus matrimonii pudicitiam, et praeferre patientiam mulieris, quae viri vitium tanttem corporis, non uxoris fastidio, sed maledicto senserit inimici. At et ego de ad
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ qui adulator ei nequaquam
parere potest qui nithil aliud
querit: nͥ ut placcat. Si potest per se.
si autem: ꝑ sonam sb̾poĩtam querit
nxorem forte. aliam ue ꝯiunctam.
ł iure. ł affectõne. Affectio tñ efficatior est:
eo qł ad naturam familiariꝰ accedit. Ip̃iq
unitur anime quicqnid affectõis federe
copulatur. Non est utiq ꝑniciosior assen¬
tacio. quam ea que affectõnis inductõne
ꝓcedit. Inde est qd̾ sepe mariti artiꝰ am¬
plectuntur. ⁊ se riualib suis exponũt ple¬
tius. ⁊ sepius inuitãt ad cenam matͥmo¬
nii corruptores: dum ut ꝓu̾bialit̾ dicitur
amator intantꝰ pudice magis uxori qmͣ
inficlelib ocuł credit. Nonne satis delusꝰ
est qui oculis siis afsercionem femineam.
que ex eo solo decipit crebrius quod int̾¬
cipitur rarꝰ anteponit: p̾ica siquidem pł.¬
uinaris esfficatissima est. ⁊ ut dici solet:
cornix nocturna quo nis oratore diserti¬
or. ⁊ tuꝰiq oꝑis fatiem quotũq libuerit

Expanded text:
Atqui adulator ei nequaquam parere potest, qui nihil aliud quaerit, nisi ut placeat. Si potest, per se; sin autem personam suppositam, quaerit uxorem forte, aliamve conjunctam vel jure, vel affectione. Affectio tamen efficacior est, eo quod ad naturam familiarius accedit, ipsique unitur animae, quidquid affectionis foedere copulatur. Non est utique perniciosior assentatio, quam ea quae affectionis inductione procedit. Inde est quod saepe mariti arctius amplectuntur, et se rivalibus suis exponunt plenius, et saepius invitant ad coenam matrimonii corruptores, dum, ut proverbialiter dicitur, amator incautus pudicae magis uxori, quam infidelibus oculis credit. Nonne satis delusus est, qui oculis suis assertionem femineam, quae ex eo solo decipit crebrius, quod intercipitur rarius, anteponit? Pica siquidem pulvinaris efficacissima est, et, ut dici solet, cornix nocturna quovis oratore disertior, et cujusque operis faciem, quocunque libuerit
Abbreviated transcription (Latin):
bonis eẽ non posse. Magna utiq int̾
molles ⁊ malos concordia. set ea tñ
a cariate discedit: quant um lix
distat a tenebris. ⁊ licet int̾aum ma¬
li sicut ⁊ boni idem nelle ł idem nolle
possint: amicitie tñ titulum ñ assetũ¬
tur. Uñ ⁊ crispo hystoricoꝵ int̾ latind
potissimo. s ⁊ ip̃i ticeroni platuit: in

Expanded text:
bonis esse non posse. Magna utique inter bonis esse non posse. Magna utique inter molles et malos concordia; sed ea tantum a charitate discedit, quantum lux distat a tenebris. Et licet interdum mali, sicut et boni, idem velle, et idem nolle possint, amicitiae tamen titulum non assequuntur. Unde et Crispo, historicorum inter Latinos potissimo, sed et ipsi Ciceroni pl
Abbreviated transcription (Latin):
Illis gͦ parcendum est quoꝵ nctͣius
iminet usus. ⁊ aliͥd adiciendum est
quantitati q ugi partium deductõe
decresscit. Et licet usu defluant un¬
ciole patͥmonii: gratum est diligen¬
ti patritamilias si ł rõcinis calculo
qualib. Illa tuo sentencia semꝑin ore
u̾setur dis atq ip̃o ione digna poete.
uñ hãt querit nemo. s oꝑtet hẽre. In
hiis quicdem u̾sari est artioris gr̃e funib
uintire cdiuitem. licet u̾sibilitate ĩge¬
nii lubricum ꝓthea uincat. Aut siu̾i¬
tatis deficit grͣa: ł ult̾ioris familiari¬
tatis exibitio constat. Eet̾um licet utͣm¬
tis ingere qua uis arte. An nestis qd̃
qui ꝑgunt ip̃is imꝑatorib imꝑare sci¬
re nolunt secreta domꝰ atq inde time¬
ri: Et quo stuctiosius occultantur eo¬
sunt diligenti pserutanda. Nempe
carus erit uerri qui u̾rem temꝑe qͦ
uult accusare pͭ. Si tñ int̾ malos ca¬
ritas aut amicicia ẽẽ pͥ: ħ etẽi quesi¬
tran est. S tanclem placuit eam nͥ in

Expanded text:
Illis ergo parcendum est, quorum necessarius imminet usus, et aliquid adjiciendum est quantitati, quae jugi partium deductione decrescit. Et licet usui defluant unicolae patrimonii, gratum est diligenti patrifamilias, si vel ratiocinii calculo Qualibet. Illa tuo sententia semper in ore Versetur, diis atque ipso Jove digna, poetae: « Unde habeat quaerit nemo, sed oportet habere! » In his quidem versari, est arctioris gratiae funibus vincire divitem, licet versibilitate ingenii lubricum Protea vincat. Aut si veritatis deficit gratia, vel ulterioris familiaritatis exhibitio constat. Caeterum licet utrumtis ingere, quavis arte. An nescis quod qui pergunt ipsis imperatoribus imperare, Scire volunt secreta domus, atque inde timeri? Et quo studiosus occultantur, eo diligentius sunt perscrutanda. Nempe Carus erit Verri, qui Verrem, tempore quo vult, Accusare potest. Si tamen inter malos charitas aut amicitia esse potest; hoc etenim quaesitum est. Sed tandem placuit, eam nisi in