comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
mostratio stet dectrina ip̃a uulgaris. Ususi
aũt gͣuissimio ⁊ ĩ boc toto dicẽdi studio diffi¬
cillimus. ¶ Quãobrẽ qm̃ de ornatu omĩ o¬
ratoĩs sũt omĩs si nõ patefacti ac c̾te cõmo¬
strati loci. nũc qd aptũ sit. hoc ẽ qd̃ inrcime
deceat ĩ orõne undeamꝰ. Quã id qdẽ ꝓspicuũ¬
 est ĩ omĩ causa nec auditori neq psone ne

Expanded text:
monstratio est et doctrina ipsa vulgaris; usus autem gravissimus et in hoc toto dicendi studio difficillimus. Quam ob rem quoniam de ornatu omni orationis sunt omnes, si non patefacti, at certe commonstrati loci, nunc quid aptum sit, hoc est, quid maxime deceat in oratione, videamus. Quamquam id quidem perspicuum est, non omni causae nec auditori neque personae ne
Abbreviated transcription (Latin):
qͦs nũꝙͣ legerĩ. S qͥa ꝓfitẽt᷑ ip̃i illi ꝗ eos
scrib̾t. se neq distincte. neq distribute.
neq elegant᷑. neq ornate scrib̾e. lectõ¬
nẽ siñ ulla delectatõe neglego. Qͥd enĩ
dicãt ⁊ ꝗd sentiãt hi qui st̃ ab ea discipli¬
na: nemo mediocrit᷑ qd̾ doctꝰ ignorat. ⁊¬
rãt. c̃ legendi sit. uͥ ip̃i int̾ se ꝗ id̾ sentuit
ñ ĩtellego. Nã ut platonẽ reliqͦsq socta¬
ticos. ⁊ deinceps eos qui ab his ꝓfecti
sũt. legũt oĩs cẽ qui illa aut ñ appͥbãt. añ
ñ studiosissime ꝯsectant᷑. epicurũ aũt ⁊
metͦdorũ. ñ fere p̃t suos ꝗsquã ĩmanꝰ su¬
mit. Sic hos latmos. hi soli legũt. ꝗ illa
mus. id cͥco minꝰ id ita faciend̾ ẽẽ sentimꝰ.
Itaq mͥ sẽꝑ ꝑipateticoꝵ achademieq cõ¬
suetudo. de oĩb reb ĩ ꝯtrarias ꝑtes disserẽ¬
di: ñ ob eã cãm solũ placuit. qd̾ alit̾ nõ¬

Expanded text:
quos numquam legerim; sed quia profitentur ipsi illi, qui eos scribunt, se neque distincte neque distribute neque eleganter neque ornate scribere, lectionem sine ulla delectatione neglego. quid enim dicant et quid sentiant i qui sunt ab ea disciplina, nemo ne mediocriter quidem doctus ignorat. legendi sint nisi ipsi inter se qui idem sentiunt, non intellego. nam, ut Platonem reliquosque Socraticos et deinceps eos, qui ab his profecti sunt, legunt omnes, etiam qui illa aut non adprobant aut non studiosissime consectantur, Epicurum autem et Metrodorum non fere praeter suos quisquam in manus sumit, sic hos Latinos i soli legunt, qui illa mus, idcirco minus id ita faciendum esse sentimus. Itaque mihi semper Peripateticorum Academiaeque consuetudo de omnibus rebus in contrarias partis disserendi non ob eam causam solum placuit, quod aliter no
Abbreviated transcription (Latin):
uł tũ potĩ putabãt. isqr qħ diagore dix̃. ꝓ ma¬
gnũ existimãs tris olympiacas unae domo
ꝓdire. Cuctari illii diutiꝰ mita. fortime oł¬
iectũ: ĩutile putabat ip̃i. ¶ Ego añ tibiqd̾
os ẽẽ. sr ob eã causã ꝯtendi ut pła dicm. qd̾
ĩ desid̾io ⁊ luctu ħ ẽ ꝯsolatõ maxĩa.N rm̃eĩ
et nr̃a cã susceptũ dolorẽ. modice ferre debe¬
mꝰ.ne nos metipõs amare uideam᷑. Illasos¬
pitio ĩtolerabili dolore cruciar. si opiam̃ eos
ꝗbr orbati sumꝰ eẽ cũ aliqͦ sensu ĩ his malio
quib nolgo opinãt᷑. Hãc excute̾ opimonẽ
mͥmet uolui radicitꝰ.eͦqͦr fui fortasse lõgior.
U longior ñ in qd̾.
Prior eĩ paro oronis tue faciebat ut
mori cupẽ. postior ut mͦ nollẽ mͦ ñ labo

Expanded text:
 tum potius putabant, isque, qui hoc Diagorae dixit, perma tum potius putabant, isque, qui hoc Diagorae dixit, permagnum existimans tris Olympionicas una e domo prodire cunctari illum diutius in vita fortunae obiectum inutile putabat ipsi. Ego autem tibi quios esse—; sed ob eam causam contendi ut plura dicerem, quod in desiderio et luctu haec est consolatio maxima. nostrum enim et nostra causa susceptum dolorem modice ferre debemus, ne nosmet ipsos amare videamur; illa suspicio intolerabili dolore cruciat, si opinamur eos quibus orbati sumus esse cum aliquo sensu in is malis quibus volgo opinantur. hanc excutere opinionem mihimet volui radicitus, eoque fui fortasse longior. Tu longior? non mihi quidem. prior enim pars orationis tuae faciebat, ut mori cuperem, posterior, ut modo non no
Abbreviated transcription (Latin):
Dligirrgũ. Solonẽ. legũ ⁊ publice discipline
carrẽ gła. Themistoclen. epaminondã. bel¬
lice uirtutis Ante enĩ salamnnã ipãm nep¬
tunꝰ obruet. quã salaminu tͦphei memoriã.
Prꝰq boetia leuetra tollent᷑. ꝙͣ pugne lenctͥ¬
ce gła. ¶ Multo aũ tardĩ fama deseret. c̾riũ.
fabriciũ. calatinũ. duos scipiones. duosi
afticanos. Maximũ mãcellũ. paulũ. Cato¬
nẽ. leliũ. ĩnum̾abiles alios. qͦꝵ similitudi¬
nẽ aliꝙͣ qui arripuerit. ñ eã fama ppsari. s
uera bonoꝵ laude metiens: fidẽti aĩo suta
refert gͥdiet᷑ ad mortẽ. ĩ qua aut sũmũ bon̾
at nullũ malũ eẽ cegnonimꝰ. Sed̾is uͦ sinb¬
decessio. ¶Hac̃ sẽtentiã sigͥficare uid̾r laco¬
nis u̾lia uox. Qͥ c̃ rodĩ diagoras. obympioni¬
ces nobilissimo die. duos suos filios nicto¬
res olympie uidisset: accessit ad senẽ. ⁊gta¬
tulat᷑. morere diagora ĩ ꝗt. nõ enĩ ĩ celũ ascẽ¬

Expanded text:
Lycurgum Solonem legum et publicae disciplinae carere gloria, Themistoclem Epaminondam bellicae virtutis. ante enim Salamina ipsam Neptunus obruet quam Salaminii tropaei memoriam, priusque e Boeotia Leuctra tollentur quam pugnae Leuctricae gloria. multo autem tardius fama deseret Curium Fabricium Calatinum, duo Scipiones duo Africanos, Maximum Marcellum Paulum, Catonem Laelium, innumerabilis alios; quorum similitudinem aliquam qui arripuerit, non eam fama populari, sed vera bonorum laude metiens, fidenti animo, si ita res feret, gradietur ad mortem; in qua aut summum bonum aut nullum malum esse cognovimus. sedecessio. hanc sententiam significare videtur Laconis illa vox, qui, cum Rhodius Diagoras, Olympionices nobilis, uno die duo suos filios victores Olympiae vidisset, accessit ad senem et gratulatus: 'morere, Diagora' inquit; non enim in caelum asce
Abbreviated transcription (Latin):
cio ꝓbari nolebamꝰ. ppsaris est eĩ illa facia¬
tas. ⁊ effect᷑ eloqñcie ẽ audienciũ apptoba¬
tõ. S si repiebant᷑ ñ nulli qui nicħ landa¬
andi sibi eurid̾ bñ dicendi finẽ ꝓpon̾ẽt. et o
obruerẽt᷑ copia sentẽciaꝵ atq uͥboꝵ. Ieiu¬
nitatẽ ⁊ famẽ se malle. ꝙͣ ub̾tatẽ ⁊ copi¬

Expanded text:
pularis est enim illa facultas, et effectus eloquentiae est audientium adprobatio—sed si reperiebantur non nulli, qui nihil laudaandi sibi, eundem bene dicendi finem proponerent, et cum obruerentur copia sententiarum atque verborum, ieiunitatem et famem se malle quam ubertatem et copi
Abbreviated transcription (Latin):
logũ desid̾amꝰ. an hãc iã artẽ plane relĩquimꝰ.¬
Di. ¶ Tu uoͣ istã ne reliq̃rio ꝙͣ sẽp ornasti.
et qd̾ iure. illa eĩ te. uerũ si loq uolumꝰ: orna¬
n̾at. S ꝗnã est iste epilogꝰ. h̃o enĩ audire.
Ma. ¶Quicꝗd ẽ deoꝵ ĩmortaliũ iudicia:
solẽt ĩscoł ꝓferre de morte. Nec uͦ ea fingere
ip̃i. s herodoto auctore. alusq płib prinĩ
argie sac̾dotis. cleobis. ⁊ binoto filu p̃dicãt᷑.
Nota ẽ fabula. cũ enĩ illã ad sollẽpne ⁊ sta¬
tutũ sacrificiũ c̾ru uehi us eẽt satis longe
ab oppido ad fanũ. morarẽt᷑q iurñta. tẽ ue¬
ꝑunxer̃t. ad iugũ accesser̃t. Ita sac̾clos ad¬
uecta ĩ fanũ. c̃ cursus eẽt ductꝰ a filiĩs: p̃ca¬
maximũ hoĩ dari poss acło. Post epulatos
cũ matre adholescentes. sõno se dedisse. ma¬
ne ĩuentos eẽ mortuos. ¶ Simili p̃catione.
tͥphoniꝰ. ⁊ agamedes. usi dñr. Qͥ cũ apollini

Expanded text:
logum desideramus? an hanc iam artem plane relinquimus? Tu vero istam ne reliqueris, quam semper ornasti, et quidem iure; illa enim te, verum si loqui volumus, ornaverat. sed quinam est iste epilogus? aveo enim audire, quicquid est. Deorum inmortalium iudicia solent in scholis proferre de morte, nec vero ea fingere ipsi, sed Herodoto auctore aliisque pluribus. primum Argiae sacerdotis Cleobis et Bito filii praedicantur. nota fabula est. cum enim illam ad sollemne et statutum sacrificium curru vehi ius esset satis longe ab oppido ad fanum morarenturque iumenta, tum iuveperunxerunt, ad iugum accesserunt. ita sacerdos advecta in fanum, cum currus esset ductus a filiis, precamaxumum homini dari posset a deo; post epulatos cum matre adulescentis somno se dedisse, mane inventos esse mortuos. simili precatione Trophonius et Agamedes usi dicuntur; qui cum Apollini
Abbreviated transcription (Latin):
S ut qͣui mate̾ ꝑmaneãt diut̾n̾a corpa. Magor¬
I mos est. ñ humare corpa suoꝵ. nͥ aferis sint
añ lamata. ¶In harcana plebo supplicos.¬
S
alit canes. optumates. domesticos. Nlobile aũ
pultam. ¶ Per młta alia collig̾ cͥsippꝰ. ut est
dũ sit. id curẽt im. s ita ut ĩtelligãt nich
ad moͣtuos ꝑtin̾e. S ꝓfecto mors tũ eꝗssi¬
mo aĩo oppetit᷑: c̃ sius se laudib uita occi¬
deno cõsolan põt. Nemo par nimis uixit.
qui nͥtutis ꝑfecte ꝑfecto fũctꝰ ẽ mun̾e. ¶ e¬
ta mͥ ipi ad mortẽ tẽpestiua f̾uert̃ ꝗntinã
potussẽt obiisse. Nich eĩ ad qͥrebat᷑. cumuila¬
ta erãt officia uite. c̃ fortuna bella restabãt
QQuare. si ip̃a or̃o numꝰ ꝑficiet ut moͣtẽ ne¬
glig̾e possimꝰ. at uita acta ꝑficiat. ut sati
suꝑq urcisse uideam᷑. Quãꝙͣ eĩ sensus a¬
I bierit. tam̃ sũmis ⁊ ꝓprus bomo laudis et

Expanded text:
 ut quam maxime permaneant diuturna corpora. Magorum mos est non humare corpora suorum, nisi a feris sint ante laniata; in Hyrcania plebs publicos alit canes, optumates domesticos: nobile autem pulturam. permulta alia colligit Chrysippus, ut est dum sit, id curent vivi, sed ita, ut intellegant nihil id ad mortuos pertinere. Sed profecto mors tum aequissimo animo oppetitur, cum suis se laudibus vita occidens consolari potest. nemo parum diu vixit, qui virtutis perfectae perfecto functus est munere. multa mihi ipsi adpotuissem obire! nihil enim iam adquirebatur, cumulata erant officia vitae, cum fortuna bella restabant. quare si ipsa ratio minus perficiat, ut mortem neglegere possimus, at vita acta perficiat, ut satis superque vixisse videamur. quamquam enim sensus abierit, tamen suis et propriis bonis laudis et
Abbreviated transcription (Latin):
dat ad tẏbiã. ¶T enendũ est gͥ. nich cuan¬
dũ ẽẽ pꝰ mortẽ. ẽ młti inimicos ⁊̃ mõtuos
puniũt᷑. Execrat᷑ luculẽtio sane u̾sibꝰ ap̃ en¬
niũ thiestes. pͥmũ ut naufragio pereat i¬
afͤus. dñr hoc sane. Talis eĩ int̾itꝰ ñ est sine
gͣui sensu illa mania. Ipẽ sũmis saxis fixꝰ.
aspis eiusceratꝰ. lat̾e pendẽs. Saxa spargens.
tabo. same ⁊ sanguĩe atͦ. Nũ ipã saxa mag̾
sensu oĩa nacab̾t. ꝙͣ ille lat̾e pendẽs: cuisecru¬
ciatũ censet hic optare. quã eẽnt dura si sen¬
Pagna culpa pelopis. q̃ ñ erudierit filiũ
nec docuei̾t. qͣtenꝰ eẽt ꝗdq curandũ.
Et qd singło᷑ oppinioi̾s

Expanded text:
dat ad tibiam. Tenendum est igitur nihil curandat ad tibiam. Tenendum est igitur nihil curandum esse post mortem, cum multi inimicos etiam mortuos poeniuntur. exsecratur luculentis sane versibus apud Ennium Thyestes, primum ut naufragio pereat Atreus: durum hoc sane; talis enim interitus non est sine gravi sensu; illa inania: Ipse summis sa/xis fixus a/speris, evi/sceratus, La/tere pendens, sa/xa spargens ta/bo, sanie et sa/nguine atro— non ipsa saxa magis sensu omni vacabunt quam ille latere pendens, cui se hic cruciatum censet optare. quae essent dura, si senagna culpa Pelopis, qui non erudierit filium nec docuerit, quatenus esset quidque curandum. Sed quid singulorum opiniones
Abbreviated transcription (Latin):
to aĩo. ułe  lapso: nlsũ reside sñsii ¶ S plena
erroꝵ st̃ oĩa. ĩ rabit hectorẽ ad currũ religatũ
achilles. lacerari eũ ⁊ sentire credo putat. Et¬
go ħ ulciscit᷑. ut qd̾ sibi uid̾r. At illa. sic̃ ac̾bissi¬
mã rẽ ne̾t. Uidi uidere qd̾ me passa egerrume.
hectorẽ curru qͣdriuigo raptarier. Quẽ hecto¬
rẽ: Aut quã dm ille eiͣt hector ¶ Meliꝰ acciͦ.
et aliqñ sapiẽs achilleo. Inimo eĩ uoͣ hectorẽ¬
matrẽ orit et̾ra: ꝗ matrẽ dormire ñ sinat.
mat̾ te appello. tuq c̾am sõno suspẽso leuas.
ne te m̃iti seret. Gurge ⁊ sepeli natũ. Hec
cũ p̃ssis et flebilib mod̾: ꝗ totis theatͥs me¬
sticã ĩ ferãt. ꝯcmunt᷑. ¶ Difficile ẽ ñ eos qͥ ĩ¬
humati sũt miseros ĩudicare. Priusꝙͣ fe
nus bene utat᷑. ne ꝯbustis ñ extimescit. neu
reliqͥas semiassi. reis denudatis ossib pt̾rã
same delibutas: fede denexarier. ⁊ lõ intelle¬
go qͥd metuat. cũ tã bonos septenarios fim¬

Expanded text:
elapso nullum residere sensum. Sed plena errorum sunt omnia. trahit Hectorem ad currum religatum Achilles: lacerari eum et sentire, credo, putat. ergo hic ulciscitur, ut quidem sibi videtur; at illa sicut acerbissimam rem maeret: Vidi/, videre quo/d me passa aege/rrume, Hecto/rem curru qua/driiugo rapta/rier. quem Hectorem, aut quam diu ille erit Hector? melius Accius et aliquando sapiens Achilles: Immo enimvero cooritur e terra, qui matrem dormire non sinat: Mate/r, te appello, tu/, quae curam so/mno suspensa/m levas, Neque te/ mei miseret, su/rge et sepeli na/tum—! haec cum pressis et flebilibus modis, qui totis theatris maestitiam inferant, concinuntur, difficile est non eos qui inhumati sint miseros iudicare. prius qua/mnus bene utatur; ne combustis, non extimescit. Neu re/liquias seme/sas sireis de/nudatis o/ssibus Per te/rram sanie de/libutas foe/de divexa/rier— non intellego, quid metuat, cum tam bonos septenarios fun
Abbreviated transcription (Latin):
sime ad seꝗ potueris. aut sicubi nactꝰ eris. ut
tibi uid̾r sepelito. S mͥ crede nemo ue urm̃
amici uolucͥb ne ⁊ feris. Minime uͦ ĩꝗt. s
bacillũ ꝓpe me qͦ abigã: pomtote. Qui pot̾is
illi. ñ enĩ senties. Qͥd gͥ mͥ feraꝵ lamatꝰ obei̾t
nicħ̾ sentiẽti. ¶Preclare anaxagoras. Qͥ
cũ lamsaci moreret᷑. q̃rẽtib amicis uellet ne
clazomenas ĩpatͥam siꝗd accidiss ꝯferri. ni¬
cħ̾ neceẽ ẽ inꝗt. ũdiq eĩ ad inferos tñtũdẽ

Expanded text:
si me adsequi potueris aut sicubi nanctus eris, ut tibi videbitur, sepelito. sed, mihi crede, nemo me vestrum, amici: volucribusne et feris? minime vero inquit, sed bacillum propter me, quo abigam, ponitote. qui poteris? illi, non enim senties. quid igitur mihi ferarum laniatus oberit nihil sentienti? praeclare Anaxagoras, qui cum Lampsaci moreretur, quaerentibus amicis, velletne Clazomenas in patriam, si quid accidisset, auferri, nihil necesse est inquit, undique enim ad inferos tantundem
Abbreviated transcription (Latin):
ut aliq̾d ⁊̃ dehumatõne ⁊ sepult̾a. dicẽ¬
dũ existimẽ. Bem ñ difficilẽ. his p̾sertĩ
coguitis: q̃ de nich̾ sentiendo paulo añ dicta
st̃. De qua socrates qd̾ qd senserit. appare ĩ eo
libro: in quo morit᷑. de quo iã tã młta dixi.i
Cũ eĩ d̾ ĩmortalitate aĩoꝵ disputanisset. ⁊ tã
moriendi tp̃s urge̾t. rogatꝰ acͥtone quẽ adm

Expanded text:
de humatione et sepultura dicendum existimem, rem non difficilem, is praesertim cognitis, quae de nihil sentiendo paulo ante dicta sunt. de qua Socrates quidem quid senserit, apparet in eo libro in quo moritur, de quo iam tam multa diximus. cum enim de inmortalitate animorum disputavisset et iam moriendi tempus ur
Abbreviated transcription (Latin):
tiora. g̃diora leuiora. ⁊ quodãmͦ nitidiom.
alia contͣ. Tractatõe aut cũ aũ ꝓpͥa sumũtͦ
reꝵ uocabula. aut addita ad nom̃. aũ noua.
aut pͥsea. aut ab oratore modificata ⁊ ĩflexa
quodã nũo. Qualia sũt ea q̃ tnͣferũt᷑ aut ĩ¬
mutãtur. aut ea quib tãquã ibutim̃. aut
Sea q̃ obscuramꝰ. q̃ incredibiłr tollimꝰ. queq
mirabiliꝰ qͣm ẜmonis ꝯfuetudo patit᷑ orna¬

Expanded text:
tiora grandiora leviora et quodam modo nitidiora, alia contra; tractatione autem, cum aut prppria sumuntur rerum vocabula aut addita ad nomen aut nova aut prisca aut ab oratore modificata et inflexa quodam modo; qualia sunt ea quae transferuntur aut inmutantur, aut ea quibus tamquam abutimur, aut ea quae obscuramus, quae incredibiliter tollimus, quaeque admirabilius quam sermonis
Abbreviated transcription (Latin):
usi ⁊̃ excitꝰ ad ñ dubiã mortẽ cucuiter̃t. Que
qd̾ si timeret᷑. ñ luciꝰ brutus arce̾s eũ reditu.
tyrãnũ ꝙͣ ipẽ expulerat ĩ p̃lio ꝯcidiss. Nũc
latins dec̾tans pat̾ deciꝰ tũ etruscis filiꝰ cũ
ppiro nepos: se hostui telio obiecissẽt. Nuno
bello ꝓpatͥa cadentͤs scipiones: hispama iudis¬
set: paulũ ⁊ geminiũ catine uenusia Mãcel¬
lũ. latina albinũ. lucami ⁊ gͣcchũ. Nũ quis

Expanded text:
 exercitus ad non dubiam mortem concurrerunt! quae quidem si timeretur, non Lucius Brutus arcens eum reditu tyrannum, quem ipse expulerat, in proelio concidisset; non cum Latinis decertans pater Decius, cum Etruscis filius, cum Pyrrho nepos se hostium telis obiecissent; non uno bello pro patria cadentis Scipiones Hispania vidisset, Paulum et Geminum Cannae, Venusia Marcellum, Litana Albinum, Lucani Gracchum. num q
Abbreviated transcription (Latin):
ĩuenire. Qnͣta delectatone aũ affic̾e̾r. cũ
palamẽdẽ. cũ aiacẽ. c̃ alios iudicio miqͦe
cͥhuẽtos ꝯuenirẽ. Tẽptarẽ q̃r sũmi regis.
qui maxumas copias dux̃ adtroiã. ⁊ uli¬
tis sisiphiq prudñtiã. nͨ obeã rẽ ẽ hec exq¬
rẽ. sic̃ hic facieba: capite dãpnaret. Nec uos
ꝗd̾ iudices qui me absoliustio. mortẽ timu¬
eritis. Nec eĩ cuiꝙͣ bono: mali ꝗcꝙͣ uẽire
põt. nͨ iuo. nec moͣtuo. nͨ ũꝙͣ eiꝰ res. adiis
ĩmortalib neglegẽt᷑. Nec mͥ ipi ħ accidit
fortuito. nͨ uͦ ego his aquib accãtꝰ sũ. aũ
abire. me ut moriar. uos ut uitã agatis.
Utrũ aũt sit meliꝰ dii ĩmortales. hõiem¬
ꝗdẽ scire arbitror neminẽ. Ne ego haut
paulo hũc aĩmũ maũ ꝙͣ eoꝵ õiũ fortu¬
nas: ꝗde hoc iudicauert. Et si ꝗd p̃t̾ deos
ad extremũ.⁊ los aũ teneamꝰ. ut nichil
censeamꝰ eẽ malũ qd̾ sit anat᷑a datũ oĩb

Expanded text:
invisere. quanta delectatione autem adficerer, cum invisere. quanta delectatione autem adficerer, cum Palamedem, cum Aiacem, cum alios iudicio iniquo circumventos convenirem! temptarem etiam summi regis, qui maximas copias duxit ad Troiam, et Ulixi Sisyphique prudentiam, nec ob eam rem, cum haec exquirerem sicut hic faciebam, capite damnarer.—Ne vos quidem, iudices i qui me absolvistis, mortem timueritis. nec enim cuiquam bono mali quicquam evenire potest nec vivo nec mortuo, nec umquam eius res a dis inmortalibus nfortuito, nec vero iis, a quibus accusatus sum, aut abire, me, ut moriar, vos, ut vitam agatis. utrum autem sit melius, dii inmortales sciminem. Ne ego haud paulo hunc animum malim quam eorum omnium fortunas, qui de hoc iudicaverunt. etsi, quod praeter deos ad extremum; nos autem teneamus, ut nihil censeamus esse malum, quod sit a natura datum omnibus,
Abbreviated transcription (Latin):
si mortẽ malũ iudicaret. Uadit eĩ ĩ eudem
ca̾cerẽ. atq ĩ eũdẽ paucis pꝰ annis cypum
qd̾ mittar ad mortẽ. Necee est eĩ si alt̾md̾
duob. ut aut sensus oĩs oĩno mors aufe¬
rat: aut ĩ aliũ qndã locũ ex his locis moͣ¬
ce migret᷑. Qͣobrẽ. siue sensus extĩguit̃.
boni ꝗd lucri est emori. aut ꝙͣ młti dies
repꝑiri posst̃: ꝗ tali nocti añponant᷑. Cui
poĩs: qͥs me beatior. Gin nã s̃ q̃ dicũtin
migͣtionẽ ẽẽ mortẽ. ĩeas horas quasqui
euita excessert ĩcollũt. id młto iã beatĩ est
ten̾e. cũ ab his qui se indic̃ mim̾o hr̃i uo¬
lũt enaseris. ad eos uenire qͥ uẽ iudices
apelent᷑. mĩorẽ radamantũ. eacũ. tͥptolem̃
ꝯuenireq eos: qui iuste cũ fide ixeñt. ħ¬
pegnatõ mediocris uob̾ uid̾i põt. Ut uͦ col¬
loꝗ cũ orpheo. Museo homero. esiodo. lice¬
at ꝙͣti tund̾ estimatis. Et qd̾ sepe emorisi
fieri poss uellẽ: ut ea q̃dico michi lice̾t

Expanded text:
em malum iudicaret? vadit enim in eundem carcerem atque in eundem paucis post annis scyphum hi evenire, quod mittar ad mortem. necesse est enim sit alterum de duobus, ut aut sensus omnino omnes mors auferat aut in alium quendam locum ex his locis morte migretur. quam ob rem, sive sensus extinguitur boni, quid lucri est emori! aut quam multi dies reperiri possunt, qui tali nocti anteponantur! cui poris, quis me beatior? sin vera sunt quae dicuntur, migrationem esse mortem in eas oras, quas qui e vita excesserunt incolunt, id multo iam beatius est. tene, cum ab is, qui se iudicum numero haberi volunt, evaseris, ad eos venire, qui vere iudices appellentur, Minoem Rhadamanthum Aeacum Triptolemum, convenireque eos qui iuste et cum fide vixerint— natio mediocris vobis videri potest? ut vero conloqui cum Orpheo Musaeo Homero Hesiodo liceat, quanti tandem aestimatis? equidem saepe emori, si fieri posset, vellem, ut ea quae dico mihi liceret
Abbreviated transcription (Latin):
uniu̾sabiles: nra ciuitas tulit ¶ Si ꝗd
duces ⁊ pͥncipos nominẽ. cũ legiones scri¬
bat caco sepe alactis in eũ locũ ꝓfectas. ur̃
redit᷑ãs se ñ arbitrarẽt᷑: ¶ Pari aĩo lace¬
demonu int̾ mopilis occidert. In quo si¬
moiides. Dic hospes oparte. nos te hic
iudisse iacentis. dũ scĩs pattie legib obse¬
quim̃. ¶ Ad ille dux semida dic̃. Pgite aĩo
forti lacedemonii. hodie apd̾ ĩferos fortasse
cenabimꝰ. ¶ Euit b̾gens foͣtis. dũ lig̃gi le¬
quio dixiss głans. solẽ p̃iacłoꝵ młtitudine
et sagitaꝵ ñ uidebitis. iũbra gͥ inꝗt pug¬

Expanded text:
nnumerabilis nostra civitas tulit. sed quid duces et principes nominem, cum legiones scribat Cato saepe alacris in eum locum profectas, unde redituras se non arbitrarentur? pari animo Lacedaemonii in Thermopylis occiderunt, in quos Simonides: Dic, hospes, Spartae nos te hic vidisse iacentis, Dum sanctis patriae legibus obsequimur. quid ille dux Leonidas dicit? pergite animo forti, Lacedaemonii, hodie apud inferos fortasse cenabimus. fuit haec gens fortis, dum Lycurgi lequio dixisset glorians: solem prae iaculorum multitudine et sagittarum non videbitis, in umbra igitu
Abbreviated transcription (Latin):
eẽt qui ꝓpatͥa morte ñ dubitaret octũb̾e̾.
¶Esto. fo̾tes ⁊ duri sparciate. Magnã ht̃ iñ. rei
pͤ. disciplina ¶ Quid cyreneũ theodorũ ph̾m¬
ñ ignobilẽ ñ ne miram᷑. Cui cũ lysumacꝰ rex
crucẽ minaret᷑: istis q̃so ĩꝗt ista horribilia i¬
minitare p̃puratis tius. theodori qd̾ nch ĩt̾¬
est. humi ne an sublue putrescat.
Uius ẜdico admoneor.

Expanded text:
et, qui pro patria mortem non dubitaret occumbere. Esto: fortes et duri Spartiatae; magnam habet vim rei p. disciplina. quid? Cyrenaeum Theodorum, phn ignobilem, nonne miramur? cui cum Lysimachus rex crucem minaretur, istis, quaeso inquit ista horribilia minitare purpuratis tuis: Theodori quidem nihil interest, humine an sublime putescat. Cuius hoc dicto admoneor
Abbreviated transcription (Latin):
atting̾e. Cur ĩuita secꝰ. ¶ Quaꝙͣ ñ male
ait callimatꝰ. młto sepiꝰ lacͥmasse pͥamũ.
ꝙͣ troilũ. ¶ Eoꝵ aũ qui ⁊ acta etate mori¬
unt᷑: fortuna laudat᷑. Cur. Nã reor nullis
si uita longior daret᷑: poss eẽ iccũdior. N¬
ch̾ eĩ est ꝓfecto hoĩs prudẽtia dultiꝰ. ꝙͣ ut
cet̾a aufferat. affert c̾te senectꝰ. Q ͤ uͦ etus

Expanded text:
attingere: cur in vita secus? quamquam non male ait Callimachus multo saepius lacrimasse Priamum quam Troilum. eorum autem, qui exacta aetate moriuntur, fortuna laudatur. cur? nam, reor, nullis, si vita longior daretur, posset esse iucundior; nihil enim est profecto homini prudentia dulcius, quam, ut cetera auferat, adfe
Abbreviated transcription (Latin):
i lec eĩ põt eẽ miser ꝗsꝙͣ sensu ꝑempto. Di.
Tid ip̃m odiosũ ẽ.
siñ sensu eẽ. Ma. ¶ Odiosũ id eẽt ca¬
rere. Cũ uͦ ꝓspicuũ ut. nich̾ posse in eo
esse ꝙ ip̃e ñ sit. qd põt eẽ ĩ eo odiosũ: qͥ nͨ care¬
Sat nec sñtiat. Quãꝙͣ ħ quid̾. nis sepe. s

Expanded text:
ec enim potest esse miser quisquam sensu perempto. 'At id ipsum odiosum est, sine sensu esse.' odiosum, si id esset carere; cum vero perspicuum sit nihil posse in eo esse qui ipse non sit, quid potest esse in eo odiosum qui nec careat nec sentiat? quamquam hoc quidem nimis saepe,
Abbreviated transcription (Latin):
põt ab ee. qͦ min ĩ oẽ tẽpꝰ rei .p. suisq cõsu¬
lat. ⁊ ũ post̾itatẽ ipãm cuiꝰ sensũ babits ñ
moͣtale ee aĩam iudicãte. et̾na moliri. nõ
ꝑtinint ad nos añ ortũ. sic nicħ̾ pꝰ mortẽ
ꝑtinebit. In quo ꝗd põt eẽ mali. c̃ mors
nͨ ad iuiuos ꝑtineat. nͨ ad mõtuos. Ateri
ulli st̃: altos ñ attingit. ꝙͣ qui leuiorẽ

Expanded text:
rei p. suisque consulat, cum posteritatem ipsam, cuius sensum habiturus non mortalem esse animum iudicantem aeterna moliri, non pertinuit ad nos ante ortum, sic nihil post mortem pertinebit. in quo quid potest esse mali, cum mors nec ad vivos pertineat nec ad mortuos? alteri nulli sunt, alteros non attinget
Abbreviated transcription (Latin):
ne ꝑspiciet. int̾ hypocentaurũ qui nũꝙͣ fui̾t.
et regẽ agamenonẽ: nich̾ int̾eẽ. ¶Nec
pluris ñc̃ fac̾e̾.m. camillũ hoc ciuile bellũ.
quã ego illo uiuo. fecerĩ romã captã. Cur
cem milia annoꝵ gentẽ aliꝙͣ urtẽ ur̃a
potit᷑ã pute̾. Qͥa tanta caritas pat̾e ẽ. ut
eã ñ sñsu nr̃o. s salute ipiꝰ metiam᷑ ¶ Ita¬
q: ñ det̾et sapiẽtẽ mors. q̃ ꝓpt̾ ĩc̾tos cãus¬

Expanded text:
spiciet inter Hippocentaurum, qui numquam fuerit, et regem Agamemnonem nihil interesse, nec pluris nunc facere M. Camillum hoc civile bellum, quam ego illo vivo fecerim Romam captam. Cur cem milia annorum gentem aliquam urbe nostra potituram putem? quia tanta caritas patriae est, ut eam non sensu nostro, sed salute ipsius metiamur. itaque non deterret sapientem mors, q
Abbreviated transcription (Latin):
i los qui sumꝰ. nũ aut si cornib caremꝰ. aut
pẽnis. sic qͥ id dix̾it. Certe nemo. ꝗd ita. ꝗa
cũ id ñ hãs: qd tibi nͨ usu. nͨ nat᷑a sit aptu
mortales aĩ st̃ dubitare ñ possimiꝰ: qu tãt᷑
ĩt̾ituo ĩ moͣte sit. ut ne minima ꝗdẽ suspicio
sensus relĩquat᷑. ¶ Hoc gͥ ꝓbe stabilito ⁊ fi¬
xo. illd̾ excutiend̾ ẽ. ũ sciat᷑ qd sit carere. ne
relĩquat᷑ aliꝗd erroi̾s ĩ u̾bo. Carere gͥ. ħ sig̾t.¬

Expanded text:
: nos, qui sumus, num aut cornibus caremus aut : nos, qui sumus, num aut cornibus caremus aut pinnis? ecquis id dixerit? certe nemo. quid ita? quia, cum id non habeas quod tibi nec usu nec natura sit aptum, mortales animi sunt, dubitare non possumus, quin tantus interitus in morte sit, ut ne minima quidem suspicio sensus relinquatur—hoc igitur probe stabilito et fixo illud excutiendum est, ut sciatur, quid sit carere, ne relinquatur aliquid erroris in verbo. carere igit
Abbreviated transcription (Latin):
ĩcidissẽt. ñ lib̾i defleti. ñ fortune om̃s auicto¬
rib possid̾ent᷑. Qui si mõtẽ tũ obisset: ĩ am¬
plissimis fortuns occidiss: Io ppagatõne iu¬
te. qͦt qͣntas. quã ĩ ctedibiles hausit calami¬
tates. hec morte effugiũt᷑ dẽ si ñ euene̾mt
tam̃ qr possut eueĩre. Sͦ hoĩes ea sͥ accidere
posse ñ cegitãt. Metelli sꝑat sͥ ꝗsq fortunã.
Prom̃. qͣi ut ñ płeo fortunati sit̃. quã ĩfeli¬
ces. aut c̾tũ ꝯcꝙͣ sit ĩ reb huãis. aut spare
sit prudẽtiꝰ ꝙͣ timere.
Et hoc ip̃m ꝯcedat᷑. bois reb hoĩes ioͣ¬
te pͥuari. Ergo ⁊̃ carere mortuos ute
ꝯmodũ. idq eẽ muser̃. Cte itadicãt ne¬
cesseẽ. Anpõt is qui nõ ẽ re ulla carere.Tri
ħ ĩ cõmoda st̃ carẽtis. Caret ocuł: odiosa ce̾ti¬
tas. lib̾is orbitas. Ualet ħ ĩiums ¶ Mortu¬
oꝵ aũ ñ mͦ nõuite cõmod̾. s ne uita quidẽ
ip̃a ꝗsꝙͣ caret. De mortius loqͦr. ꝙ nulli ot̃.¬

Expanded text:
isset, †non liberi defleti, non fortunae omnes a victoribus possiderentur. qui, si mortem tum obisset, in amplissimis fortunis occidisset, is propagatione vitae quot, quantas, quam incredibilis hausit calamitates! haec morte effugiuntur, etiamsi non evenerunt, tamen, quia possunt evenire; sed homines ea sibi accidere posse non cogitant: Metelli sperat sibi quisque fortunam, proinde quasi aut plures fortunati sint quam infelices aut certi quicquam sit in rebus humanis aut sperare sit prudentius quam timere. Sed hoc ipsum concedatur, bonis rebus homines morte privari: ergo etiam carere mortuos vitae commodis idque esse miserum? certe ita dicant necesse est. an potest is, qui non est, re ulla carere? tri, incommoda sunt carentis: caret oculis, odiosa caecitas; liberis, orbitas. valet hoc in vivis, mortuorum autem non modo vitae commodis, sed ne vita quidem ipsa quisquam caret. de mortuis loquor, qui nulli sunt
Abbreviated transcription (Latin):
qua cura. nlła solicitudo fut᷑a sit ¶ Quã me
delectat cheramenes. ꝙͣ elato aĩo ẽ. Et si ei
flemꝰ cũ legunꝰ tñ ñ miserabiłr uir clarus
emorit᷑. Qui c̃ diectꝰ in caͣcerẽ.xxx. iussu
tyrannor ueneñ ut sitiẽs obtass: reliqur̃
sic epocło eiec̃. ut id resonaret. qd̾ sonitu
recldito arridens: ꝓpino inꝗt ħ pulchro

Expanded text:
a sit! quam me a sit! quam me delectat Theramenes! quam elato animo est! etsi enim flemus, cum legimus, tamen non miserabiliter vir clarus emoritur: qui cum coniectus in carcerem triginta iussu tyrannorum venenum ut sitiens obduxisset, reliquum sic e poculo eiecit, ut id resonaret, quo sonitu reddito adridens propino inquit hoc pulchro
Abbreviated transcription (Latin):
ultra nich hñis: hoc longũ dnĩs. oĩa ista
ꝑuide. ũ cͥq data sũt. ꝑ rata ꝑte auita: lõ¬
ga aut breuia dñr. ¶Apd ypanĩ flumiũ
qui ab europe ꝑte ĩpontũ influit. Aristo¬
tiles ait bestiolas quasdã nasçi. qui unũ
diẽ uiuãt. Et his gͥ hora .uiii. q̃ moͣtua
est. ꝓuecta etate mortua ẽ. q̃ uͦ occidẽte
sole. descrepita. eo mag̾.si etiã solsticiali
die. ¶Confer nrãm longissimã etatez
c̃ et̾ntate. ĩ ead̾ ppemod̾ breuitate qͣ ille be¬
stiole: reꝑiem̃. Contẽpnamꝰ gͥ om̃s ĩepti¬
as. Ꝙ enĩ leuiꝰ huic leuitati nom̃ ĩponã¬
Totãq nĩ bñ uiuendi in aĩ robore. ac ma¬
gnitudine. ⁊ in oĩum reꝵ humanaꝵ ꝯtẽ¬
ꝑtione ac despicientia: ⁊ ĩ oĩ uͥtute ponamͦ.¬
q ind̾am᷑. Ꝙ si expectando ⁊ desid̾ando pende¬
mꝰ: aĩs cruciam᷑. angim᷑. Produ ĩmortales.
ꝙͣ illd̾ it̾ iocundũ ẽẽ debet. qͦ ꝯfecto ulła reli

Expanded text:
ultra habemus, hoc longum dicimus; omnia ista, perinde ut cuique data sunt pro rata parte aut uita longa aut breui abducuntur. Apud Hypanum fluuium, qui ab Europae parte in Pontum fluit, Aristoteles ait bestiolas quasdam nasci quae unum diem uiuant. Ex his igitur hora octaua quae mortua est, prouecta aetate mortua est; quae uero occidente sole, decrepita. Et magis etiam si solstitiali die. Confer nostram longissimam aetatem cum aeternitate; in eadem propemodum breuitate qua ille bestiolae reperiemur. Contemnamus igitur omnes ineptias: quod enim leuius huic leuitati nomen impona?—totamque vim bene vivendi in animi robore ac magnitudine et in omnium rerum humanarum contemptione ac despicientia et in omni virtute ponamque videamur. quodsi expectando et desiderando pendemus animis, cruciamur, angimur, pro di inmortales, quam illud iter iucundum esse debet, quo confecto nulla reli
Abbreviated transcription (Latin):
ni. uolgo ex opidis plubice gratulabãt᷑. In¬
eptũ sane negotiũ ⁊ gͣculũ. s tñ fortunatũ.i
Utrũ gͥ si cũ eẽt extĩctus. aboĩs reb an amał
discensiss. Certe amiserus. ñ eĩ c̃ secero bellũ

Expanded text:
ni; volgo ex oppidis publice gratulabantur: inni; volgo ex oppidis publice gratulabantur: ineptum sane negotium et Graeculum, sed tamen fortunatum. utrum igitur, si tum esset extinctus, a bonis rebus an a malis discessisset? c
Abbreviated transcription (Latin):
nemini putat. Mitto alios oẽ ne nob expedit
qui ci domesticis ⁊ forẽsib solatus. ornam̃tis¬
qr pͥuati. c̾te si añ occidissemꝰ. mors nos ama¬
us. ñ aboĩs ãb straxiss. ¶ Sit gͥ aliqs qui
nich̾ malihãt nullũ afortuna iuilnꝰ accepit
Metellũ enĩ młti filii. filie. nepotes. nepte
ĩ rogũ ĩposuer̃t. pͥamũ tãta penie orbatũ
cũ marã ꝯfugiss. hostił manꝰ int̾emit.i
Hic si iuis filus. ĩ columi regno: occidis¬
set. astãte ope barbarica. tectis celatis. la¬
q̃atio. iur̾ tand̾ aboĩs an amał discessisset
Tũ ꝑfecto iud̾et᷑ abõio. At c̾te ei meliꝰ ene¬
niss: ñ tã flebilit̾ illa can̾ent᷑. hec oĩa udi
ĩflamari. ¶Priamo ui: uitã eiutari. Iouiᷤ
tam̃ euẽtũ oĩo amisiss. hec aũ tẽp̾r: sensũ
amisit maloꝵ. ¶ Pompeio nr̃o familiari
cũ gͣuit̾ egrotaẽt neapoli: meliꝰ ẽ factũ. Co¬
ronati neapolitam fuert. ni mur̃ ⁊̃ puteola¬

Expanded text:
ne nobis expedit? qui et domesticis et forensibus solaciis ornamentisque privati certe si ante occidissemus, mors nos a malis, non a bonis abstraxisset. Sit igitur aliquis, qui nihil mali habeat, nullum a fortuna volnus acceperit: Metellum enim multi filii filiae nepotes neptes in rogum inposuerunt, Priamum tanta progenie orbatum, cum in aram confugisset, hostilis manus interemit. hic si vivis filiis incolumi regno occidisset asta/nte ope ba/rbarica Tecti/s caelatis la/queatis, utrum tandem a bonis an a malis discessisset? tum profecto tam flebiliter illa canerentur: Haec o/mnia vidi infla/mmari, Priamo/ vi vitam evi/tari, Iovis talem eventum omnino amisisset; hoc autem tempore sensum amisit malorum. Pompeio, nostro familiari, cum graviter aegrotaret Neapoli, melius est factum. coronati Neapolitani fuerunt, nimirum etiam Puteola
Abbreviated transcription (Latin):
Uerũ si q̃rimꝰ et qd̾ hoc acrrenaico hege¬
sia sic copiose disputat᷑. ut is arege ꝑtolo¬
meo ꝓbibitꝰ eẽ dicat᷑ illa ĩ scolis dr̃e. qͦ młtis
hio auditis: mortẽ sibi ipĩ oscisent. Calli¬
machi qd̾ eprgma. ĩ ambracio cãtheonbͦ¬
tum est. quẽ ait cũ ei nich̾ accidiss adu̾si.
emuro se ĩmari abietisse lecto catomo
libro. ¶ Eiꝰ aũt quẽ dixi heiesie lib̾ ẽ: airo¬

Expanded text:
erum si quaerimus. et quidem hoc a Cyrenaico Hegesia sic copiose disputatur, ut is a rege Ptolomaeo prohibitus esse dicatur illa in scholis dicere, quod multi is auditis mortem sibi ipsi consciscerent. Callimachi quidem epigramma in Ambraciotam Theombrotum est, quem ait, cum ei nihil accidisset adversi, e muro se in mare abiecisse lecto Platonis libro. eius autem, quem dixi, Hegesiae liber est apo
Abbreviated transcription (Latin):
uiuenes. gramꝰ egrotãt. tristiꝰ curãt᷑. Itaqr pan¬
ci uei̾ũt ad sentutẽ. ꝙ ni ita accidẽt᷑ meli ⁊ pͥ
Qui si nulli fuisset̃. nulle oĩo cuntates finssẽt.
Et redeo ad mortez
impẽdentẽ qd̾ est illd̾ cͥmen senectutis. cũ
illd̾ uidatis cũ adolescẽtia eẽ cõe. Gẽsi ego
in optimo filio. tũ ĩexpectatis ad ãplissimã di¬
gnitatẽ frĩb scipio mortẽ oĩ etati cẽ cõmumẽ
At senex ne qd̾ spet qd̾ bt̃. Cato. ¶At est eo
meliore ꝯditõne ꝙͣ adolescẽs. cũ id qd̾ ille sꝑat
Quãꝙͣ odii boni ꝗd ẽ in hoĩs uita diu. Da eĩ

Expanded text:
ius aegrotant, tristius curantur. itaque pauci veniunt ad senectutem; quod ni ita accideret, melius et qui si nulli fuissent, nullae omnino civitates fuissent. sed redeo ad mortem impendentem. quod est istud crimen senectutis, cum id ei videatis cum adulescentia esse commune? sensi ego in optimo filio, tu in exspectatis ad amplissimam dignitatem fratribus, Scipio, mortem omni aetati esse communem. At senex ne quidem habet quod sperat. At est eo meliore conditione, quam adolescens, cum id quod ille sperat Q
Abbreviated transcription (Latin):
mori sic uident᷑. ut cũ aque młtitudine flã¬
me uis oppͥmit᷑. ¶ Genes aũt sic ut sua spõ¬
te milla adhibita nĩ ꝯsuptꝰ ignis extĩguiturr
Et qiͣ pomia ex arborib ctuda sisint ui euel¬
lunt᷑. Si matura ⁊ cecta decidũt. ¶ Sic uitã
adobescẽtib ius aufert. senib maturitas.i
Que ꝗdẽ mͥ tam iocũda est. ut quo ppͥno ad

Expanded text:
mori sic videntur, ut cum aquae multitudine flammae vis opprimitur, senes autem sic, ut cum sua sponte, nulla adhibita vi, consumptus ignis exstinguitur, et quasi poma ex arboribus, cruda si sunt, vix evelluntur, si matura et cocta, decidunt, sic vitam adulescentibus vis aufert, senibus maturitas; quae quidem mihi tam iucunda est, ut, quo propius ad
Abbreviated transcription (Latin):
demonius uir sũme uͥtutis ueĩss ad eũ sardis.
eiqr dona. a sotus atuliss. Et cet̾is ĩ reb cõmu¬
nẽ erga lisandrũ atq hũanũ fuisse. Et ei quẽ¬
dã cõseptũ agrũ diligẽt᷑. cõsitũ ostẽdisse. Cum
aũt ad miraret᷑ lisander. ⁊ ꝑceritates arborum
et directos ĩquin cũ oẽ ordines humũ sb̾ actam
atq purã ⁊ suanitatẽ odoꝵ ꝗ aflarent᷑ eflorib tũ
cũ dixisse miran se ñ mͦ diligentiã. s ĩ sollertia
eĩ aquo eẽnt illa dim̾sa atq descripta. Ei corum
respõdisse. At am ego ista sũ oĩa dim̃sus mei sũt
ordines mea descͥptio. mlt̾e ⁊̃ istar arboꝵ mea
manu sũt sate. Tũ lisandrũ ĩtuentẽ pũpurã eiꝰ
⁊ itorẽ corpio ornatũq ꝑsicũ: młto auro młtisq

Expanded text:
ad eum Sardis eique dona a sociis attulisset, et ceteris in rebus communem erga Lysandrum atque humanum fuisse et ei quendam consaeptum agrum diligenter consitum ostendisse. cum autem admiraretur Lysander et proceritates arborum et directos in quincuncem ordines et humum subactam atque puram et suavitatem odorum qui afflarentur ex floribus, tum eum dixisse mirari se non modo diligentiam sed etiam sollertiam eius a quo essent illa dimensa atque discripta; et Cyrum respondisse: atqui ego ista sum omnia dimensus, mei sunt ordines, mea discriptio; multae etiam istarum arborum mea manu sunt satae. tum Lysandrum, intuentem purpuram eius et nitorem c
Abbreviated transcription (Latin):
ueĩendũ est. Breue eĩ tp̃s etatis satio longũ
est. ad bñ honesteq uiuendũ. Sĩ pcesseris lon¬
giꝰ nõ mag̾ dolendũ ẽ ꝙͣ agͥtole dolẽt. p̃t̾ita
uerm tp̃ris suantate estatẽ autumũq ueisli
tus futuros. Reliqͣ cp̃ra de metẽdis fructib
⁊ꝑcipiendis accomodata sũt.
Euctus aut senectutis ẽ ut sepe dixi.

Expanded text:
entus. Breve enim tempus aetatis satis longum est ad bene honesteque vivendum; sin processeris longius, non magis dolendum quam agricolae dolent, praeterita verni temporis suavitate, aestatem autumnumque fructus futuros: reliqua tempora de metendis fructibus, et percipiendis accommodata sunt. Fructus autem senectutis est, ut saepe dixi,
Abbreviated transcription (Latin):
cũ autatis p̃mus oꝑande. quib qui splẽdide usi
sũt. hii mͥ uident᷑ fabulã etatio pegisse. nec tãꝙͣ
in ex̾citati histricẽs ĩ extremo actu corruisse. leliꝰ¬
¶At sũt morosi ⁊ anxii ⁊ uncũdi ⁊ difficiles sene
bẽt aͥd excusatoĩs. ⁊ on illiꝰ ꝗdẽ iuste. s q̃ ꝓbari
posse uid̾at᷑. cõtenisse putãt despici illudi ¶ Pre¬
terea ĩ fragili corpore odiosa oĩs offensio est.
Idq tũ ĩuita. tũ ĩscena ĩtelligi põt. Ex his frĩb
ꝗ in adelphis sũt. ꝙͣta ĩ alt̾o duritas. ĩ alt̾o̾ comi¬
tas. Sic res se ht. ¶ Ut enĩ nõ cẽ uinũ. Sic
ñ oĩs natura uetustate coacescit. ¶Seuei̾tatẽ¬
⁊ ĩ senectute ꝓbo ⁊ eã sic̃ alia modica acerbitatẽ
Ularti restat cã q̃ maxie ange̾ atq sol¬
licitã hr̃e nr̃a etatẽ uidet᷑ appĩquatio moͣ¬

Expanded text:
aemiis comparandae? quibus qui splendide usi sunt, ei mihi videntur fabulam aetatis peregisse nec tamquam inexercitati histriones in extremo actu corruisse. At sunt morosi et anxii et iracundi et difficiles senesbent aliquid excusationis, non illius quidem iustae, sed quae probari posse videatur: contemni se putant, despici, illudi; praeterea in fragili corpore odiosa omnis offensio est; idque cum in vita tum in scaena intellegi potest ex eis fratribus qui in Adelphis sunt. quanta in altero diritas, in altero comitas! Sic se res habet: ut enim non omne vinum, sic non omnis natura vetustate coacescit. severitatem in senectute probo, sed eam, sicut alia, modicam; acerbitatem Quarta restat causa, quae maxime angere atque sollicitam habere nostram aetatem videtur, app
Abbreviated transcription (Latin):
quẽ pꝰca odartũ lepiduĩ eod̾ sac̾dotio p̃ditũ indimꝰ.
¶Quid d̾ paulo ant affricano loquar ant iã añ de
nutu residebat aucͣtas.
bet senectꝰ hononita p̃stĩ tãtã aiccͣtatẽ
ut ea płis sit ꝙͣ oes adolescẽtie uoluptate¬

Expanded text:
quem postea M. Lepidum eodem sacerdotio praeditum vidimus! quid de Paulo aut Africano loquar, aut, ut iam annutu residebat auctoritas. habet senectus, honorata praesertim, tantam auctoritatem, ut ea pluris sit quam omnes adulescentiae
Abbreviated transcription (Latin):
sepe ꝑrũput s ipiꝰ turpitudinis qͣ ac̾bissi¬
maẽ nõ uidẽt. Quãobrẽ ħ quidẽ de ibãtiũ
genꝰ pellat᷑ emedio. Est eĩ totũ sceleratũ. ⁊
impurũ ꝗdelib̾ant utrũ id sequãt᷑ qd hoestũ
ẽẽ uideãt. an se scientes scelere c̾taminent
In ip̃a eĩ dubitatione facinꝰ mẽ. q̃ si ad id
ñ puenerĩt. ergo ea delib̾anda oĩno nõ sũt
ĩquibr ẽ turpis ipã delib̾atio. In oi delib̾atio

Expanded text:
umpunt, sed ipsius turpitudinis, quae acerbissima est, non vident. Quam ob rem hoc quidem deliberantium genus pellatur e medio est enim totum sceleratum et impium, qui deliberant, utrum id sequantur, quod honestum esse videant, an se scientes scelere contaminent; in ipsa enim dubitatione facinus inest, etiamsi ad id non pervenerint. Ergo ea deliberanda omnlino non sunt, in quibus est turpis ipsa deliberatio. Atque eti
Abbreviated transcription (Latin):
alus disserent᷑. ꝗb ꝗcꝗd honestũ ꝙͣ ab his
quib aut honestũ aliqd ñ utile. aut utile
ñ honestũ ¶⁊ Lob̾ aũt nrã achademia ma¬
gnã licentiã dat. ut ꝙcũq maxime ꝓbabi¬
Dle occurrat. id nr̃o iuire liceat defendere. S

Expanded text:
 honestum, quam ab iis, quibus et honestum aliquid non utile et utile non honestum. Nobis autem nostra Academia magnam licentiam dat, ut, quodcumque maxime probabile occurrat, id nostro iure liceat defendere. Sed
Abbreviated transcription (Latin):
¶ Gr coĩs utilitatis derelictio ꝯtra naturã ẽ.
est eĩ ĩiusta. Itaq lex ip̃a nature. q̃ utilita
ut ab hoĩe merti atq ĩutili. ad sapientẽ.
bonũ. fortẽ uirũ tranfferãt᷑. res adiunen¬
dũ necessane. ꝗsi occiderit. młtũ de coĩ u
tilitate detraxerit. Modo ħ ita faciat. ut
ne ip̃e de se bene existimans. se seq diligẽs.
hãc cuusã hãt ad ĩuiriã. Ita semꝑ officio
fũget᷑. utilitati consulẽs hõiũ. ⁊ ei ꝙͣ sepe
cõmemoro humane societati. ⁊am qd̾ ad
falarim attinet. ꝑ facile iudiciũ ẽ. Nulla
eĩ societas ẽ nob̾ cũ tyrãnis. ⁊ pociꝰ sũma
distictio ẽ. neq ẽ ꝯtra naturã. spoliare eũ si

Expanded text:
, sed communis utilitatis derelictio contra naturam est; , sed communis utilitatis derelictio contra naturam est; eutab homine inerti, atque inutili, ad sapientem, bonum, fortem virum transferantur res ad vivendum necessariae, qui si occiderit, multum de communi utilitate detraxerit, modo hoc ita faciat, ut ne ipse de se bene existimans seseque diligens hanc causam habeat ad iniuriam. Ita semper officio fungetur utilitati consulens hominum et ei, quam saepe commemoro, humanae societati. Nam quod ad Phalarim attinet, perfacile iudicium est. Nulla est enim societas nobis cum tyrannis, et potius summa distractio est, neque
Abbreviated transcription (Latin):
peneciꝰ defendendꝰ ẽ ꝙ ñ utilia. cũ honestis pu¬
gnare aliqñ alic posse dixerit. neqr eĩ ei fas
erat. s ea q̃ uderent᷑ utilia. ⁊ licħ no utile.
tur. negatq ullã pestẽ maiorẽ uitã hoñim ĩ¬
uasisse. ꝙͣ eoꝵ oppmionẽ qui ista destraxit.
¶Itaq ñ ut aliqũ añ poneremꝰ utilia honestĩ
s ut ea sine errore diuidicaremꝰ. siqñ ĩcidis¬

Expanded text:
Panaetius defendendus est, quod non utilia cum honestis pugnare aliquando posse dixerit neque enim ei fas erat, sed ea, quae viderentur utilia. Nihil vero utile,  negatque ullam pestem maiorem in vitam hominum invasisse quam eorum opinionem, qui ista distraxerint. Itaque, non ut aliquando anteponeremus utilia honestis, sed ut ea sine errore diiudicaremus, si quando incidis
Abbreviated transcription (Latin):
te extͥminandũ ẽ. Et eĩ ut mẽbra q̃dã am¬
putãt᷑. si ⁊ ip̃a sanguĩe. ⁊ tãꝙͣ spũ carere ce¬
pert̃. ⁊ nocẽt reliqs ꝑcib corporis: sic ista
ĩfigura hõis feritas ⁊nimanitas belue. a
cõi tãꝙͣ humanitate corporis segreganda
ẽ. huĩ gn̾is q̃stiones st̃ om̃s hee. ĩ qͥbus ex
tẽpore officui exquirit᷑. ¶ Eimodi gͥ credo res.
panctiũ psecuturũ fuisse. nͥ aliꝗ casus. aut or¬
cupatio. eiꝰ ꝯsiliũ pemisset. ad quas ꝯsultatoẽs
pspici possit: ꝗd sit pp turpitudinẽ fugiendũ.
ꝗd sit ꝙ iccirto fugiendũ ñ sit. ꝙ omĩno turpe¬

Expanded text:
membra quaedam amputantur, si et ipsa sanguine, et tamquam spiritu carere coeperunt, et nocent reliquis partibus, corporis: sic ista in figura hominis feritas, et immanitas belluae, a communi tamquam humanitate corporis segregandaest. Huius generis quaestiones sunt omnes eae, in quibus ex tempore officium exquiritur. Eius modi igitur credo res Panaetium persecuturum fuisse, nisi aliqui casus aut occupatio eius consilium peremisset. Ad quas ipsas consulperspici possit, quid sit propter turpitudinen fugiendum, quid sit, quod idcirco fugien
Abbreviated transcription (Latin):
cõpłib Ut delectent᷑ imꝑiti. laudẽtqr ea
q̃ laudanda ñ sint. ob eã credo cansã qd̾ m¬
sit in his aliꝗd ꝓbi qd̾ capiat ignaros. ꝗidẽ
Hec gͥ officia de quib his libris disserimus.
qͣsi sccła q̃dã honesta eẽ dicũt. ñ sapiẽtũ mͦ
ppria. s cũ oĩ hoĩũ gnẽ comunia: Itaq hi hõieᷤ.

Expanded text:
lectentur imperiti laudentque ea, lectentur imperiti laudentque ea, quae laudanda non sint, ob eam, credo, causam, quod insit in iis aliquid probi, quod capiat ignaros, qui quHaec igitur officia, de quibus his libris disserimus, quasi secunda quaedam honesta esse dicunt, non sapientium modo propria, sed cum omni hominum genere communia. Itaque i
Abbreviated transcription (Latin):
hãc ut opinor sententiã. natura cũ uirtute
ꝯgruere semp. Cetera aũt q̃ sccłm nat᷑am eẽnt.
ita legere. si ea uirtuti ñ repugnarẽt. ꝙ c̃ ita
sit putat ꝗdã hãc cõparatoe̾m ñ recte ĩtroduc¬
piẽtib ẽ soł. neq auiͣtute diuelli ũ ꝙͣ põt. In
his aũt ĩ quib sapĩa ꝑfecta ñ est. ip̃m illd̾ qdẽ
ꝑfectũ honestũ. ulło mͦ ẽ. s si młt̾itudines
honesti eẽ possũt. Hec eĩ officia de quib his
libris disputamꝰ. media stoici appellãt. Ea cõ¬
munia st̃. ⁊ late patẽt. q̃ ⁊ ĩgemi boĩtate ms¬
ti assequũt᷑. ⁊ ꝑgressione discendi. ¶ Illd̾ añt
officiũ qd̾ rectũ idẽ appellant: ꝑfectũ atq
absolutũ ẽ. ⁊ ut idẽ dicũt: om̃s mͣos ħt. nͨ¬
p̾ter sapientẽ cadere ĩ quẽꝙͣ põt. ¶Cñ aũt
aliꝗd actũ ẽ. ĩ quo media officia cõpareãt.
qd̾ absit. aꝑfecto ñ fere intelligit. Quate¬
nꝰ itẽ ĩtellig̃: nicħ putat p̾ter missũ. qd̾ itẽ

Expanded text:
hanc, ut opinor, sententiam: cum virtute congruere semper, cetera autem, quae secundum naturam essent, ita legere, si ea virtuti non repugnarent. Quod cum ita sit, putant quidam hanc comparationem non recte introducin iis autem, in quibus sapientia perfecta non est, ipsum illud quidem perfectum honestum nullo modo, similitudines honesti esse possunt. Haec enim officia, de quibus his libris disputamus, media Stoici appellant; ea communia sunt et late patent; quae et ingenii bonitate multi assequuntur et progressione discendi. Illud autem officium, quod rectum idem appellant, perfectum atque absolutum est et, ut idem dicunt, omnes ter sapientem cadere in quemquam potest. Cum autem aliquid actum est, in quo media officia compareant, quid absit a perfecto, non fere intellegit; quatenus autem intellegit, nihil putat praetermissum; quod idem
Abbreviated transcription (Latin):
Et qm̃ opi inchoato. ꝓpe tũ absol tend̾.
utt. tamp̃ fastigiũ ĩ ponimꝰ: ut geometre
solent. ñ oĩa decere. s postulare. ut quadã
sib i ꝯcedant᷑ qͦ faciliꝰ q̃ uolũt explicẽt: sic ate
postulo mi cicero ut mͥ ꝯcedas si potes. nich
p̃ter id qd̾ honestũ sit: ꝓpse ẽẽ expetendũ. Sin
ħ nõlicet ꝓcratippũ: at illud certe dab̾. qd ho

Expanded text:
oato, prope tamen absoluto tamquam fastigium imponimus, ut geometrae solent non omnia docere, sed postulare, ut quaedam sibi concedantur, quo facilius, quae volunt, explicent, sic ego a te postulo, mi Cicero, ut mihi concedas, si potes, nihil praeter id, quod honestum sit, propter se esse expetendum. Sin hoc non licet per Cratippum, at illud certe da
Abbreviated transcription (Latin):
etistimat. Ergo unũ debet ẽẽ omĩb ꝓpositũ.
si ad se quisq raꝑiet. Dissoluet᷑ oĩs humana
cõsertio ¶ Atq ⁊ iam si hoc natura p̾scͥꝑsit¬
scribit ut ho hõi quic̃q sit. ob eã ipãm cãm
ꝙ is hõ sit. ꝯsultũ uelit. necẽe ẽ sccłm eandem
¶ Na illud quidẽ ab surdũ ẽ.ꝙ quidã dicunt
parẽti se aut frĩ nicħ detracturos. sui cõmo¬
di causa. Aliã rõnẽ ẽẽ ciuiũ reliquoꝵ. Is sibi
nich̾ iuris nullã societatẽ coĩs utilifatis cã.

Expanded text:
existimat. Ergo unum debet esse omnibus proposituexistimat. Ergo unum debet esse omnibus propositusorum; quam si ad se quisque rapiet, dissolvetur omnis humana consortio. Atque etiam, si hoc natura praescribit, ut homo homini, quicumque sit, ob eam ipsam causam, quod is homo sit, consultum velit, necesse est secundum eandem  Nam illud quidem absurdum est, quod quidam dicunt, parenti se aut fratri nihil detracturos sui commodi causa, aliam rationem esse civium reliquorum. Hi sibi nihil iuris, nullam societatem communis utili
Abbreviated transcription (Latin):
sensũ hũc hab̾et: ut posset putare se ualere.
si ptimi m̃bri ualitubinẽ ad se traduxisset.
debilitari unt̾ire totũ corpꝰ necẽe eẽt. sic si
unusꝗsq mõꝵ ad se rapiat cõmoda alioꝵ.
detrahatq qd̾ cuiq possit. emolum̃ta sui
grã: sccietas hoĩum acoĩtas eu̾tat᷑ necẽe ẽ.
Nã ut sibi ꝗsq malit qd̾ ad usũ uite ꝑtineat.

Expanded text:
sensum hunc haberet, ut posse putaret se valere, si proximi membri valetudinem ad se traduxisset, debilitari et interire totum corpus necesse esset, sic, si unus quisque nostrum ad se rapiat commoda aliorum detrahatque, quod cuique possit, emolumenti sui gratia, societas hominum et communitas evertatur necesse est. Nam sibi ut quisque malit, quod ad usum vitae