comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
aurrrate uob̃ thesauros in celo. uͥ
fures ñ furant᷑. nec erugo nec tinea
demolit᷑. S ego inqͥs quomͦ pono
in cęlo: Pone in manib pauꝑum:
da indigentib. Audi ⁊ fac. qd̾ iste
tnseunt: ⁊ nicħ retinet᷑ certũ aut se¬
curum᷑. nc̃. id ẽ in hac uautate in
hac ꝑegͥnatioẽ. dum adhuc hab̾e ñ
possum: qͥd debeo nisi dnm̃ expec̃¬
tare: & c̃uertens se ad eum quem
expectans diligit: ei familiari ⁊ an
distͥbuit: aut ea q̃ retin& ad honorẽ
ipsius expendit: ⁊ nicħ omĩno p̃ter
dm̃ ꝯcupiscit. Post condẽptum reꝵ.
postulat remissionẽ peccatoꝵ: cum
subiung̃. Ab om̃ib iniqͥtatib meis
erue me. Ab om̃ib inqͣm. tam cogi¬
tadionis qm locutionis ⁊ oꝑis. Tam
ab occultis qͣm alienis: tam a uenia¬
lib qͣm cͥminalib. & qr t̾rena cõ¬
demno: qr letari in tͣnsitoriis nolo:
qr humilitatẽ ⁊ pauꝑtatẽ appedo.
⁊ sola inuisibilia c̃cupisco: obꝓbriũ
insipienti dedisti me. Unde apłs ait.

Expanded text:
 thesauros in caelo, ubi fures, non furantur, nec aerugo, aut tinea demolitur . Sed ergo, inquis, quomodo pono in caelo? Pone in manibus pauperum : da indigentibus. Audi, et fac quod iste transeunt, et nihil retinetur certum, aut securum nunc, id est, in hac vanitate, in hac peregrinatione, dum adhuc habere non possum: quid debeo, nisi Deum exspectare? Et convertens se ad eum quem exspectans diligit, ei familiari et antdistribuit: aut ea quae retinet, ad honorem ipsius expendit: et nihil omnino praeter Deum concupiscit. Post contemtum rerum, postulat remissionem peccatorum, cum subjungit: 9. Ab omnibus iniquitatibus meis erue me. Ab omnibus, inquam, tam cogitationis quam locutionis et operis. Tam ab occultis quam ab alienis, tam a venialibus quam a criminalibus. Et quia terrena contemno, quia laeteri in transitoriis nolo, quia humilitatem et paupertatem appeto, et sola invisibilia concupisco, Opprobrium insipienti dedisti me. Unde Apostolus ait:
Abbreviated transcription (Latin):
Int̾has tͥbulationes. iam ad ꝯsolationẽ
nram audiamꝰ capitis nr̃i uoces: iã
incipiat lucescere cap̃ nrm̃ in passioe.
Ait gͦ. Amici mei ⁊ ꝓximi mei: adu̾sũ
me apꝓpinqͣuer̃ ⁊ steter̃. Qͣ s dicat. qͥd
conq̃reris : Uide me afflictum: cruci¬
fixum: peccata tua portantẽ: mundi
miserias ferentẽ.⁊ auferentẽ. E boc
xer̃ amicos meos:⁊ ꝓximi mei scdm¬

Expanded text:
Inter has tribulationes jam ad consolationem nostram, audiamus capitis nostri voces. Jam incipiat lucescere caput nostrum in passione: ait ergo, 12. Amici mei, et proximi mei, adversum me appropinquaverunt et steterunt. Quasi dicat: Quid conquereris? Vide me afflictum, crucifixum, peccata tus portantem, mundi miserias ferentem, et auferentem Et hoc xerunt amicos meos, et proximi mei s
Abbreviated transcription (Latin):
Nec idõ dicit᷑ dier̃ numerꝰ.ꝙ ita sit inre:
s qr nos longa spacia tpr̃m designam᷑
pluralitate dierum: ꝓ nrã capacita¬
te. infimitum ȩt̃nitatis sꝑaciũ. nume¬
rũ dier̃ qͥ ẽ. imꝓpͥe uoluit appellare
Recte aut̃ illa pͥus scire appetit. ut ptͦ¬
modum sciat qͥd ei desit: ñ enim ple¬
ne scire possumꝰ q̃ nob̃ desint in tꝑ̃a¬
reuelande cognoscam᷑. Iecirco reꝓbi
qͥd eis desit dep̃hende ñ possunt: qr
t̾renis reb ex amore succumbt̃. Cũq
ad ꝑhennitatẽ corda ñ subleuant:
exilium patͥã. tenebͣs lucẽ. cͣsum
stabilitatẽ putant: qr qui maioea ne¬
sciunt. iudicare de minimis ñ possc̃.
Quo ꝯtͣseruus di cũ ad suꝑna corele¬
uat: defectum tp̃ralitatis ex c̃sidã¬
tione ꝑhennitatis meliꝰ pensat.
Unde tanqͣm noto fine suo. ⁊ nũo
dier̃ qui ẽ: attendit ad hec q̃ tnseũt.
⁊ ait. Ecce m̃surabiles postiusti dies
enim sub certa m̃sura uiuit. E sub¬
stantdia mea. ñ renouatio qm fecit

Expanded text:
Nec ideo dicitur dierum numerus quod ita sit in re: sed quia nos longa spatia temporum designamus pluralitate dierum pro nostra capacitate, infinitum aeternitatis spatium, numerum dierum qui est, improprie voluit appellare. Recte autem illa prius scire appetit, ut postmodum sciat quid ei desit. Non enim plene scire possumus quae nobis desint in temporarevelante, cognoscamus. Idcirco reprobi quid eis desit, deprehendere non possunt, quia terrenis rebus ex amore succumbunt. Cumque ad perennitatem corda non sublevant, exilium patriam, tenebras lucem, cursum stabilitatem putant: quia qui majora nesciunt, judicare de minimis non possunt. Quo contra servus Dei cum ad superna cor elevat, defectum temporalitatis ex consideratione perennitatis melius pensat. Unde tamquam noto fine suo, et numero dierum qui est, attendit ad haec quae transeunt, et ait: 6. Ecce mensurabiles posuisti dies  Quisque enim sub certa mensura vivit. Et substantia mea: non renovatio quam fecit
Abbreviated transcription (Latin):
Ñ securꝰ sis cum ꝯfessus fueris peccatũ.
Ñ hoc suffic̃. nͥ deinde cogites ꝓpecca¬
to tuo. Detexisti uulnꝰ ꝯ̃fitendo. Sacer¬
dos qui ẽ medicꝰ animȩ tuȩ. ded tibi
ꝯsilium medicinȩ. Dix̃ tͥ unde abstine¬
as: qͥd adhibeas uulneri tũo. Debesgͦ
cogitare. ꝓpeccato.⁊ semꝑ memorit᷑ re¬
tinere.⁊ facere quȩ audisti:curã gere¬
re ⁊ oꝑam dare ut saneris. Cogitabat
ille ꝓpeccato suo qui dicebat: qm̃ mni¬
qͥtatẽ meã ego cognosco. ⁊ peccatũ me¬
um contͣme ẽ semꝑ. Neq enĩ securꝰ
adhuc erat ꝗͣuis audisset a ꝓpb̃a. tnͣs
tulit a de dñs peccatũ tuũ. Hec aut̃
u̾ba in ꝑsona nra dicta st̃. qͥ sumꝰ pec¬
catores. In imici aut̃ mei uiuũt. bene
ẽ illis: gaudent in scłi felicitate ubi
ego laboro: rugio a gemitu coedismĩ.
tiplicati st̃ qͥ oder̃ me iniquȩ. Multi
enim apparuer̃ in passioe inimici.
qͥ aña uidebant᷑ amici. Qm̃ nec in¬

Expanded text:
Non securus sis, cum confessus fueris peccatum. Non securus sis, cum confessus fueris peccatum. Non hoc sufficit, nisi deinde cogites pro peccato tuo. Detexisti vulnus confitendo: sacerdos qui est medicus animae tuae, dedit tibi consilium medicinae: 177 dixit tibi unde abstineas, quid adhibeas vulneri tuo. Debes ergo cogitare pro peccato, et semper memoriter retinere, et facere quae audisti, curam gerere, et operam dare, ut saneris. Cogitabat ille pro peccato suo, qui dicebat: Quoniam iniquitatem meam ego cognosco, et peccatum meum contra me est semper . Neque enim securus adhuc ertuum . Haec autem verba in persona nostra dicta sunt, qui sumus peccatores. 19. Inimici autem mei vivunt. Bene est illis, gaudent in saeculi felicitate, ubi ego laboro, rugio a gemitu cordis mei.ltiplicati sunt qui oderunt me inique. Multi enim apparuerunt in passione inimici, qui antea videbantur amici. Qui
Abbreviated transcription (Latin):
uita. aut ñ. aut minꝰ flagellant᷑. qr
iam desꝑata ẽ intñtio eoꝵ. At uͦ il¬
li quib parat᷑ uita sempit̃na. necẽẽ
ẽ ut hic flagellent᷑: qr uera ẽ illa sñ¬
tentia. fili ne deficias a disciplina
dnĩ. neq fatigeris. dum ab eo ar¬
gueris. Quẽ enim dilig̃ dñs corri¬
pit: flagellat om̃em filiũ quẽ re¬
cipit. Id̾o gͦ ñ insultent inimici mĩ:
ñ magna loqͣnt᷑. & si flagellat me pat̃
m̃s. in flagella parat᷑ sum: qr mͥ p̃para¬
tur hereditas. Ñuis flagellum: ñ tibi
dat᷑ hereditas. Omĩs enĩ filiꝰ necesse ẽ
ut flagellet᷑. Usq adeo om̃ĩs flagellat᷑:
ut nec ipsi peꝑcerit qui peccatũ ñ ha¬
buit. & dolor ms in ꝯspectu meo sẽꝑ.
An de flagello dolebat: absit. Undegͦ:
Sequit᷑ ⁊ dic̃. Qm̃ iniqͥtadem meã an¬
ñciabo:⁊ cogitabo ꝓpeccato meo. Ecce
unde dolor. Ñ de flagello: ñ de uuln̾e:
ñ de medicina: s de peccado. Nã fla¬
gellum. medicina ẽ ꝯtͣ peccatum.

Expanded text:
 flagellantur, quia jam desperata est intentio eorum. At vero illi, quibus paratur vita sempiterna, necesse est ut hic flagellentur: quia vera est illa sententia, Fili, ne deficias a disciplina Domini, neque fatigeris dum ab eo argueris . Quem enim diligit Dominus, corripit, flagellat omnem filium quem recipit . Ideo ergo non insultent inimici mei, non magna loquantur. Et si flagellat me Pater meus, in flagella paratus sum: quia mihi praeparatur haereditas. Non vis flagellum? non tibi datur haereditas. Omnis enim filius necesse est ut flagelletur. Usque adeo omnis flagellatur, ut nec ipsi pepercerit, qui peccatum non habuit . Et dolor meus in conspectu meo semper. An de flagello dolebat? Absit. Unde ergo? sequitur: 18. Quoniam iniquitatem meam annuntiabo, et cogitabo pro peccato meo. Ecce Ex eodem unde dolor. Non de flagello, non de vulnere, non de medicina: sed de peccato. Nam flagellum medicina est contra peccatum.
Abbreviated transcription (Latin):
dent̾ ostñdit᷑: cum subinfert᷑. Dñe
ante de om̃e desidiũ meũ :⁊ gemitꝰ
m̃s a de ñ ẽ absconditus. Sit desidiũ
duum ante illũ. ⁊ pat̾ qͥuids in occul¬
do redil& dibi. Attende aut̃ qd̾ ait
ande de. Ac si dicat. nicħ desido nisi
bonum. in ẽ ⁊ gẽmidus: qͥ ⁊ si ad au¬
res hominũ ñ semꝑ ꝑuenit: ab au¬
rib dĩ ñqͣm recedit. Hunc audem
int̾iorem gemitum cõm̃dat: cũ sub¬
iungit. Cor meum ẽturbatũ ẽ. dre:
Quia dereliqͥt me uirtus mea: uide¬
lic& ĩmortalitas. impassibilitas. inno¬
centia. iusticia. & lum̃ ocłoꝵ meoꝵ &
idẽ rationis lum̃:⁊ ipsũ qd mͥ nat᷑ale
erat. ñ ẽ mec̃. Uł lum̃ ocłoꝵ. ipse ds̃ ẽ.

Expanded text:
denter ostenditur, cum subinfertur: 10. Domine ante te omne desiderium meum, et gemitus meus a te non est absconditus. Sit desiderium tuum ad te illum, et Pater quid videt in occulto, reddet tibi . Attende autem, quod ait, Ante te, ac si dicat: Nihil desidero, nisi bonum, inest et gemitus: qui etsi ad aures hominum non semper pervenit, ab auribus Dei nunquam recedit: hunc autem interiorem gemitum commendat, cum subjungit: 11. Cor meum conturbatum est. Quare? quia Dereliquit me virtus mea. Videlicet immortalitas, impassibilitas, innocentia, justitia. Et lumen oculorum meorum, id est, rationis lumen. Et ipsum, quod mihi naturale erat, non est mecu
Abbreviated transcription (Latin):
unusqͥsq pͣot̾it idithun: in eo qd̃
cantat inuenit se ⁊ audit se. Iditbñ
qͥppe. tnͣsiliens eos int̾p̃tat᷑. Si qͥs tnͣsi¬
liens cantauit: gaudeat se ẽẽ qd̾
cantauit. Si qͥs adhuc t̾re inherñs
cantauit: opt& ⁊ studeat eẽ qd can¬
tauit. Canticũ id̃o dr̃: qr sꝑ̃alem

Expanded text:
nostrum potuerit Idithum in eo quod cantat, invenit se, et audit se. Idithum, quippe Transiliens eos interpretatur. Si quis transiliens cantavit, gaudeat se esse quod cantavit. Si quis adhuc terrae inhaerens cantavit, optet et studeat esse quod cantavit. Canticum i
Abbreviated transcription (Latin):
spe: s ñdũ illd̾ lum̃ de qͦ dr. ostñdam
illi me ipsum. Habemꝰ aliqͥd luminis
qr filii di sumꝰ.⁊ utiq hoc infide retine¬
ñdum enĩ apparuit qͥd erimꝰ. Scimꝰ qr
cum apparuerit similes eierimꝰ: qm̃

Expanded text:
est illud lumen de quo dicitur, Ostendam illi meipsum . Habemus aliquid luminis, quia filii Dei sumus , et utique hoc in fide retinenondum enim apparuit, quid erimus . Scimus quia cum apparuer
Abbreviated transcription (Latin):
cordari qd̃ oblitꝰ eras.⁊ ñ tibi uenit
mm̃dem. ⁊ uenit potiꝰ aliud qd̾ no¬
lebas. ⁊ occͣrt̃. ꝓeo ĩnumerabilia q̃ ñ
q̃rebant᷑. Hoc dixi: ut inuenias qͥd
sit plangere illusiones aĩe. Accep̃
penam illusiones: amisit ueritatẽ.
dic̃ enim pena ẽ aĩẽ illusio: sic p̃mi¬
um animȩ ueritas ẽ. Afflictus sũ
⁊ humiliatus sũ nimis: rugiebam
a gemitu cordis mei. Ex afflictione
bumiliatio: ⁊ ex humilitate ꝓcedit
gemitus. Ad hoc pęnis ⁊ flagelł pec¬
cator affligit᷑. ut a sua suꝑbia om̃imͦ
humiliet᷑: qͣtinꝰ qͥletus ⁊ elatus ꝑpe¬
trauit peccm̃: afflictus ⁊ humiliatꝰ
redeat ad lam̃tum. Qđ ait rugiebã
a gemitu. signũ ẽ uehem̃tissimi do¬
loris: qnͣdo hõ p̃ anxietate cordis ĩ
suo gemitu q̃dam ferũ ⁊ in indelligi¬
bilem emitcit rugitum. & notand̾
qd̾ ñ ait a gemitu carnis. s a gemitu
cordis. Multi enim st̃ qui ꝓ aliqͦ dãno

Expanded text:
cordari, quod oblitus eras, et non tibi venit in cordari, quod oblitus eras, et non tibi venit in mentem, et venit potius aliud, quod nolebas, et occurrunt pro eo innumerabilia, quae non quaerebantur. Hoc dixi, ut invenias, quid sit plangere illusiones animae. Accepit poenam illusiones, amisit veritatem. Sicut enim poena est animae illusio, sic praemium animae veritas est. 9. Afflictus sum et humiliatus sum nimis: rugiebam a gemitu cordis mei. Ex afflictione humiliatio, et ex humilitate procedit gemitus. Ad hoc poenis et flagellis peccator affligitur, ut a superbia sua omnimodo humilietur: quatenus qui laetus et elatus perpetravit peccatum, afflictus et humiliatus redeat ad lamentum. Quod ait, Rugiebam a gemitu: signum est vehementissimi doloris, quando homo prae anxietate cordis in suo gemitu, quendam ferum et intelligibilem emittit rugitum. Et notandum quod non ait, 175 A gemitu carnis: sed, A gemitu cordis. Multi enim sunt, qui pro aliquo damno,
Abbreviated transcription (Latin):
ad quȩ st̃t condide exquir̃. Cunq ilł
nil extͣ dm̃ suffic̃: in ipso spe ⁊ amo¬
re reqͥescunt. & qͣnto plus celestia
cogitant: tando mag̃ erumnã suã
qm tolerant deplorant. Unde ad¬
huc iste penitens subd̃. Qm̃ lumbi
mei impleti st̃ illusionib:⁊ ñ ẽ sa¬
nitas in carne mea. T̾sticia nob̾sit.
donec ⁊ aĩa nr̃a exuat᷑ illusionib:
⁊ corpꝰ nrm induat᷑ sanitade. Illa ẽ
uera sanitas: q̃ ẽ immortał. Id̾o po¬
suit lumbos: qr in lumbis ẽ carnał
uoluptas. unde illusiones ꝓcreant᷑.
S qͥs pot̾ enumerare qͦt ⁊ quib mo¬
dis anima repleta sit illusionib:
A facie illaꝵ illusionũ aliqñ uix
orare ꝑmittit᷑. Sepe irriuint cogi¬
tationes. qͣs ñ q̃rimus. & uolumꝰ
ex hac in hanc ire: ⁊ ab illa in illã
ansire. & aliqñdo us redire adid
qd̃ cogitabas. ⁊ dimitt̾e qd̾ cogitas
nec p̃uales.⁊ aliud tͥ occrit. Uis re¬

Expanded text:
ad quae sint conditae, exquirunt; cumque illis ad quae sint conditae, exquirunt; cumque illis nihil extra Deum sufficit, in ipso spe et amore requiescunt. Et quanto plus caelestia cogitant, tanto magis aerumnam suam, quam tolerant, deplorant. Unde adhuc iste poenitens subdit: 8. Quoniam lumbi mei impleti sunt illusionibus, et non est sanitas in carne mea. Tristitia nobis sit, donec et anima nostra exuatur illusionibus, et corpus nostrum induatur sanitate. Illa est vera sanitas, quae est immortalis. Ideo posuit lumbos, quia in lumbis est carnalis voluptas, unde illusiones procreantur. Sed quis potest enumerare, quot et quibus modis anima repleta sit illusionibus? A facie illarum illusionum aliquando vix orare permittitur. Saepe irruunt cogitationes, quas non quaerimus: et volumus ex hac in hanc ire, et ab illa in illam transire: et aliquando vis redire ad id, quod cogitabas, et dimittere quod cogitas, nec praevales, et aliud tibi occurrit. Vis re
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ corrupte st̃ cicat᷑ces meȩ. a facie in¬
sipientiȩ mee. E similitudinẽ dic̃¬
tum ẽ. Nam sic̃ cicatͥces putrescũt
pͥus. pꝰea rumpit᷑ caro: sic peccata
sanata in baptismate. putrescunt
qͣnͣdo renouant᷑ in uoluntate: cor¬
rumpunt᷑ aut̃ qͣndo ea exercemꝰ ĩ
oꝑe. & hoc fit a facie insipientiȩ
nr̃e: id ẽ ꝓpt̾ insipientiam q̃ nob̾
p̃sens ẽ. Qnͣto enim plus desipimꝰ:
tanto amplius putͤdini ⁊ corrup¬
tioni ꝓpinqͣmus. Id̾o adhuc subdit᷑.
Miser factus sum ⁊ cͣuatus sũ usq
infinẽ. Ante beatus erã: mͦ factus
sum miser: portans multas mise¬
rias ⁊ in aiã ⁊ in corpore. Ande erec¬
tus usq addm:. mͦ cͣuatus usq in
finẽ. id ẽ ĩ pecc̃m: uł usq ĩ finẽ. id ẽ ułq
ĩmortẽ. Uñ apłs gemĩs ant. Infelr ego lo.¬
s quis meli¬
berabit de corꝑe mortis huiꝰ: Tota
die contͥstatus ingdiebar: amissa
recordatione sabbi. Clectoꝵ m̃des dũ
cuncta cnͣsicoria nulla ẽẽ c̃spiciunt:

Expanded text:
corruptae sunt cicatrices meae a facie insipientiae meae. Per similitudinem dictum est. Nam sicut cicatrices putrescunt prius, postea rumpitur caro: sic peccata sanata in baptismate, putrescunt, quando renovantur in voluntate. Corrumpuntur autem, quando ea exercemus in opere. Et hoc fit a facie insipientiae nostrae, id est propter insipientiam, quae nobis praesens est. Quanto enim plus desipimus, tanto amplius putredini et corruptioni propinquamus. Ideo adhuc subditur: 7. Miser factus sum, et curvatus sum usque in finem. Ante beatus eram, modo factus sum miser, portans multas miserias, et in anima et in corpore. Ante erectus usque ad Deum, modo curvatus usque in finem, id est, in peccatum: vel usque in fine, id est, usque in mortem. Unde Apo, quis me liberabit de corpore mortis hujus ? Tota die contristatus ingrediebar. Amissa recordatione sabbati. Electorum mentes, dum cuncta transitoria nulla esse conspiciunt,
Abbreviated transcription (Latin):
fidere. s omp̃tis d̃i adiutorium
inuocare. Audiamꝰ eos. & loqm᷑¬
cum eis. atq eiffectu cordis unus¬
quisq nr̃m dicat.

Expanded text:
fidere, sed omnipotentis Dei adjutorium invocare. Audiamus eos, atque affectu cordis unusquisque nostrum dicat
Abbreviated transcription (Latin):
bemus hic manentẽ ciuitatẽ. s fut᷑ã
in cȩlo reqͥrimꝰ. Qͥd gͦ restat ut petã:
entia meaͥ ut exonerata sit estu solli¬
citudinis peccoꝵ meoꝵ:. pͥusꝗͣ ab eam
ex bac uita.⁊ ampliꝰ ñ ero. id ẽ. ñ ba¬

Expanded text:
bemus hic manentem civitatem, sed futuram in caelo requirimus. Quid ergo? Restat, ut petam, entia mea, ut exonerata sit aestu solicitudinis peccatorum meorum. Priusquam abeam, ex hac vita: Et amplius non ero, idest,
Abbreviated transcription (Latin):
curus ẽ: Qͥd in hac t̾ra certũ ẽ. nͥ
in ipsa iniqͥtate. omiã incerta st̃.
Qd sis hodie scis: qͥd fut᷑us sis in ẽsti¬
no nescis. Pauꝑ es. incertũ ẽ andi¬
tescas. Indoctus es: inc̾cũ ẽ anerudi¬
aris. In becillis. inc̾tum ẽ anc̃uales¬
sas. Natꝰ es : certum ẽ qr morieris.
la mors certa.⁊ sola multum cauet᷑:
q̃ nullomͦ uitat᷑. Quisqͥs gͦ contba¬
tur. iactos in dño curam suã: ⁊ dicat
qd̾ sequit᷑. Exaudi orõnẽ meã. ut fi¬
nem meum notũ mͥ facias.⁊ dep̃ca¬
tionẽ meã. ut ab om̃ib iniqͥtatib¬
meis eruasme. E debes exaudire:
qr cũ affectu ⁊ lacͥmis dep̃corte. E
hoc ẽ qd̾ dic̃. Aurib ꝑcipe lacͥmas
meas. Qnͣto qͥsq scĩor ẽ. tanto ubi¬

Expanded text:
curus est? Quid in hac terra certum est, nisi ustitia, vel in ipsa iniquitate: omnia incerta sunt. Quid sis hodie scis: Quid futurus sis crastino, nescis. Pauper es? incertum est an ditescas. Indoctus? incertum est an erudiaris. Imbecillis? incertum est an convalescas. Natus es? certum est, quia morieris. la itatur. Quisquis ergo conturbatur, jactet in Dominum curam suam, et dicat quod sequitur: 13. Exaudi orationem meam. Ut finem meum notum mihi facias. Et deprecationem meam. Ut ab omnibus iniquitatibus eruas me. Et debes exaudire, quia cum affectu et lacrymis deprecor te. Et hoc est, quod dicit: Auribus percipe lacrymas meas. Quanto quisque s
Abbreviated transcription (Latin):
Ps iste c̃uenit dauid. id ẽ xp̃o.
scilic& capiti ⁊ m̃bͥs. Mat̾ia est
ĩmutatio uet̾is sacͥficii. In pͥma par¬
de ponit testimonium huiꝰ innoua¬
tionis. In scd̾a parte induc̃ ipsũ xp̃m

Expanded text:
enit David, id est Christo, scilicet capiti et membris. Materia est immutatio veteris sacrificii. In prima parte ponit testimonium hujus innovationis. In secunda parte inducit ipsum Christum
Abbreviated transcription (Latin):
nimal qm tabidũ ẽ. Pone supͣdi¬
gitum. ruina ẽ. Nlich̾ omĩno tabidiꝰ
Talẽ fecisti humanã aiãm: ad erudi¬
endum eã ꝓ iniqͥtate. Eruditio iti
di hanc ĩfirmitatẽ fec̃. Fortitudo
q̃dam erat uiciũ. Fortitudine qͣdã
displicuit hõ. ut erudiret᷑ in firmi¬
tate: qr suꝑbia displicuit: erudit᷑
humilitate uł infirmitate. Iste
u̾sus applicari pot̾.⁊ adbonos⁊
ad malos. Ad bonos hoc mͦ. lta cor¬
ripuisti hoĩem. ut penitꝰ se mundo
mortificar&: sic̃ aranea se mortifi¬
cat in suo oꝑe. Tabeseit aĩa iusti
sic̃ aranca. qnͣdo a pinguedine car¬
nalis uoluptatis deficit: cũ carnẽ
ieiuniis ⁊ uigiliis macerat. ⁊ m̃tẽ
a desid̃iis illicitis castigat: cũ studr
se uiciis ⁊ c̃cupiscentiis mortificare
atq uͥtutib exdenuare. texere. ut
cũ ueste nuptiali celesti sponso dig
na ualeat apparere. Uł sic̃ aranca
ad inutile opꝰ faciendũ int̾iora sua

Expanded text:
nimal, quam tabidum est. Pone supra dinimal, quam tabidum est. Pone supra digitum, ruina est. Nihil omnino est tabidius. Talem fecisti humanam animam, ad erudiendum eam pro iniquitate. Eruditio justi Dei hanc infirmitatem fecit. Fortitudo quaedam erat vitium, fortitudine quadam displicuit homo, ut erudiretur infirmitate, et quia superbia displicuit, eruditur humilitate, vel infirmitate. Iste versus applicari potest et ad bonos, et ad malos. Ad bonos hoc modo: Ita corripuisti hominem, ut penitus se mundo mortificaret, sicut aranea se mortificat in suo opere. Tabescit anima justi sicut aranea, quando a pinguedine carnalis voluptatis deficit, cum carnem jejuniis et vigiliis macerat, et mentem a desideriis illicitis castigat: cum studet se vitiis et concupiscentiis mortificare, atque in virtutibus extenuare: texere, ut cum veste nuptiali caelesti sponso digna 182 valeat apparere. Vel sicut aranea ad inutile opus faciendum interiora sua
Abbreviated transcription (Latin):
insinuans adiung̃. ꝓpt̃ iniqͥtatẽ
corripuisti hoĩem. Totum qd feci:
qd̾ infirmꝰ sũ. qd̾ in uno clamo. do¬
tum ꝓiniqͥtate.⁊ in hoc erudisti
hominem. Audi hoc planiꝰ in alio
psalmo. Bonum mͥ dñe qd̾ humi¬
liasti me: ut discam ustificatioẽs
tuas. Humiliat᷑ sũ ⁊ bonũ ẽ mͥ. ⁊
pena ẽ ⁊ grã ẽ. Hinc alibi dr̃. Qui
fingis laborẽ in p̃cepto: idẽ labo¬
rem formas. ut mͥ sit p̃ceptum. di¬
co. amoue. ⁊ opꝰ ẽ ut amoueas: qͥa
ego defeci. id ẽ sustinere ñ potui
a fortitudine manꝰ tuȩ:. idẽ a forti
iundicta tua. facta ĩ incͤpationib.
ꝑhoc qd̾ dic̃ in inc̃pationib: no¬
tat dm̃ uindictam suã ad hoc fa¬
cere:ut rethat hoĩem a peccato.Cũ
dicoplagas tuas aut fortẽ manũ tuã. ñ de aicuse
s ꝯfiteor me bab̃̾e iniqͥtatem: ꝓpt̃
qm disciplinis dius corripiustue
uiam ueritatis reducat. Unde ad¬
huc subiung̃. E tabesc̾e fecisti sic̃
araneã aiam eiꝰ. Atdende ipsum a¬

Expanded text:
niquitatem corripuisti homines. Totum quod feci, quod infirmus sum, quod in imo clamo, totum pro iniquitate: et in hoc erudisti hominem. Audi hoc planius ex alio psalmo. Bonum mihi Deus, quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas . Humiliatus sum, et bonum est mihi: et poena est, et gratia est. Hinc alibi dicitur: Qui fingis laborem in praecepto, id est, laborem formas, ut mihi praeceptum sit. Dico, amove. Et opus est, ut amoveas, quia ego defeci, id est, sustinere non potui, a fortitudine manus tuae, id est, a forti vindicta tua facta in increpationibus. Per hoc quod dicit, in increpationibus, notat Deum vindictam suam ad hoc facere, ut retrahat hominem a peccato. Cum dico plagas tuas, aut fortem manum tuam, non te accuso: sed confiteor me habere iniquitatem, propter quam disciplinis tuis corripuisti me viam veritatis reducat. Unde adhuc subjungit. Et tabescere fecisti sicut araneam animam ejus. Attende ipsum a
Abbreviated transcription (Latin):
lum maiꝰ sacͥficium dõ offerri pot̃:
qm cor c̃tritum ⁊ humiliatũ. Ubist̃
lacͥmȩ: ibi diuinꝰ ignis accenditur.
Queri sol& qͣre orandus sit ds: & quid
opꝰ sit oratioẽ: cũ ipse sciat anteꝙͣ orem̃.
quid opꝰ sit nob̃. S id̃o orandum ẽ
qr orationis indentio cor nrm sere¬
nat ⁊ pͣgat. capatiusq essic̃ ad exci¬
pienda diuina munera. q̃ sp̃aliter
nob̃ infundunt᷑. Pius dñs offert
noħ grãm suam. ⁊ semꝑ paratꝰ est
dare:. nos uͦ ñ semꝑ parati sumꝰ acci¬
ꝑe. cum inclinam᷑ ad t̾rena. ⁊ rerũ
tẽꝑalium cupiditade denebramur.
fũt gͦ in orõne c̃ũsio cordis ad deum:
⁊ in ipsa cũsione puriores ⁊ digni¬
ores efficimur. Unde adhuc subdit᷑.
Ne sileas. qm aduena ego sũ ap̃te.
Loquit᷑ enim ds sec̾ta sua locudione
in cordib suoꝵ fideliũ:⁊ aspiratiõe

Expanded text:
ferri potest, quam cor contritum et humiliatum . Ubi sunt lacrymae, ibi divinus ignis accenditur. Quaeri solet quare orandus sit Deus, et quid opus sit oratione, cum ipse sciat antequam oremus, quid opus sit nobis . Sed ideo orandum est, quia orationis intentio cor nostrum serenat et purgat, capaciusque efficit ad excipienda divina munera, quae spiritualiter nobis infunduntur. Pius Dominus offert nobis gratiam suam, et semper paratus est dare. Nos vero non semper parati sumus accipere: cum inclinamur ad terrena, et rerum temporalium cupiditate tenebramur. Fit ergo in oratione conversio cordis ad Deum, et in ipsa conversione puriores et digniores efficimur. Unde adhuc subditur: Ne sileas quoniam advena ego sum apud te. Loquitur enim Deus secreta sua locutione in cordibus
Abbreviated transcription (Latin):
Qͥa potuiss& obmutire pͥus.⁊ pꝰea
loqui. idõ pꝰqm dix̃ obmutui. con¬
tinuo subiec̃.⁊ ñ aꝑui osmeũ: ut sui
bilitas. ⁊ mortalitas: Ab istis plagis
sanari desidat. ⁊ ad ueram sanita¬
dem reduci: id ẽ ad impassibilitatẽ
⁊ ĩmortalitatẽ. & debes inqͥt hoc fa¬
cere: qm̃ tu fecisti me. Uł qm̃ tu fe¬
cisti illas plagas:amouere eas de¬
bes ame.Sic̃ enim tuũ ferire pecca¬
torem ex iusticia. sic duum ẽ parc̾e
ex miscdia: neq eium tant̃ iustus
es. s ⁊̃ misericors. Ostñdit aut̃ uehe.¬
m̃ter se afflictum: cũ subdit. A for¬
titudine manꝰ tuȩ ego defeciĩn
creꝑationib. foratudo manꝰ di. ĩp¬
sa ẽ ꝑcussio flagelli. Ipso flagellan¬
te: ã rigore defecimus nr̃e suꝑbiȩ.
Ipsiuis ꝑcussiones nob̃ st̃ increpatio¬
nes. Ineo enim qd̾ flagellat: incre¬
pat nos. qr peccanimꝰ. Unde dñi iꝰ¬

Expanded text:
a potuisset obmutire prius et postea loqui: ideo postquam dixit, Obmutui, continuo subjecit, Et non aperui os meum: ut sui bilitas, et mortalitas? Ab istis plagis sanari desiderat, et ad veram sanitatem reduci, id est, ad impassibilitatem et immortalitatem. Et debes, inquit, hoc facere, quoniam tu fecisti me, vel quoniam tu fecisti illas plagas, amovere eas debes a me. Sicut enim tuum est ferire peccatorem ex justitia, sic tuum est parcere ex misericordia. Neque enim tantum justus es, sed etiam misericors. Ostendit autem vehementer se afflictum, cum subdit: 12. A fortitudine manus tuae ego defeci in increpationibus. Fortitudo manus Dei ipsa est percussio flagelli. Ipso flagellante a rigore defecimus nostrae superbiae. Ipsius percussiones nobis sunt increpationes. In eo enim, quod flagellat, increpat nos: quia peccavimus. Unde Ex
Abbreviated transcription (Latin):
ctio cordis ⁊ corꝑis. pena peccati est.
S si hec humili ⁊ pacienti corde susti
ut unde punit᷑ culpa. inde sequat᷑
uenia. Spt̾̃ea gͦ humilitatẽ suã uide¬
ri pꝰtulat. qͣ laborem pacient̃ tolerat:
qͣtinus ex tolerantia laboꝵ. mereat᷑
ueniam delictoꝵ. Uniu̾sa inqͥt dimit¬

Expanded text:
ictio cordis et corporis, paena peccati est. ictio cordis et corporis, paena peccati est. Sed si haec humili et patienti corde sustina agitur, ut unde punitur culpa, inde sequatur venia. Propterea ergo humilitatem suam videri postulat, qua laborem patienter tolerat: quatenus ex tolerantia laborum mereatur veniam delictorum. Universa, inquit, dimit
Abbreviated transcription (Latin):
plicate st̃. de necessitatib meis erue
me. Tribulatiões cordis. intelligunt᷑
int̾iores animi passioẽs. ut st̃ uicia
⁊ desidĩa pͣuã delectationes m̃tis ⁊
c̃cupiscentie: ⁊ alia huiꝰmoĩ qͥb tͥbu¬
lat᷑ cor. Necessitates ad corpꝰ ꝑtinent.
quib afflgit᷑ ext̾ior hõ. ut ẽ in famȩ
⁊ sidi. in frigore ⁊ calore: in infirmita¬
te.⁊ corruptioẽ carnis.:⁊ aliis similib
quȩ id̾o dicunt᷑ necessitates.qr st̃ qͣsi
nat᷑ales.:⁊ uelimꝰ nolimꝰ ꝯtingt̃ nob̃.
Ab his t̾bulationib cordis ⁊ necessita¬
tib corꝑis. postulat iur ses erui: ut
possit beata ĩmortalitate uestiri. &
qr st̃ ñ nulli qͥ cũ talia sentiunt. impa¬
tient̾ fert̃: corde repugnant̾. lingua
mmurãt. flagella omp̃tis di despici¬
unt̾. ⁊ unde purgari debuerãt inde
indet̾ius suꝑbiendo dendt̃: sd̃o subd̃.
uide humilitatẽ meã ⁊ laborẽ meũ:
⁊ dimitte uniu̾sa delicta mea. Affu¬

Expanded text:
plicatae sunt: de necessitatibus meis erue plicatae sunt: de necessitatibus meis erue me. Tribulationes cordis intelliguntur interiores animi passiones, ut sunt vitia et desideria prava, delectationes mentis et concupiscentiae, et alia hujusmodi quibus tribulatur cor . Necessitates ad corpus pertinent, quibus affligitur exterior homo: ut est in fame et siti, in frigore et calore, in infirmitate et corruptione carnis, et aliis similibus: quae ideo dicuntur necessitates, quia sunt quasi naturaleAb his tribulationibus cordis, et necessitatibus corporis postulat vir sanctus erui: ut possit beata immortalitate vestiri. Et quia sunt nonnulli, qui cum talia sentiunt, impatienter ferunt: corde repugnant, lingua murmurant, flagella omnipotentis Dei despiciunt: et unde purgari debuerant, inde in deterius superbiendo tendunt, ideo subdit, 18. Vide humilitatem meam et laborem meum, et dimitte universa delicta mea. Affl
Abbreviated transcription (Latin):
int̾ioris hominis sensꝰ ꝑ laqueũ
quȩq temptatio: ꝑ pedes. animi
affectus posst̃ intelligi. Ab hoc di¬
u̾sarum tẽptationũ laqueo ne¬
mo euellit᷑. nͥ cuiꝰ indentio ⁊ desi¬
dium ad alta subleuat᷑. Noli gͦ re¬
tro respic̾e̾: si uis aptꝰ ẽe regno dei.
Sint ad dñm dm̃ tiũ ocłitui. sensꝰ
tui. cor tuum. desidium tuũ.:⁊ ipse te
euella ab oĩlaqueoꝵ impedim̃to: ab
omĩ tẽptatione ⁊ deceptione. E id̾o
orando subuing̃. Respice in me ⁊ mise¬
rere mei: qr unicꝰ ⁊ pauꝑ sum ego. Ego
adcendo in de: du respice in me. Attñ¬
do desidando: respice miserando.
reme. Qa sum unicꝰ duus. unice eccłȩ
tue seruans unitatẽ. ꝗͣ nulla scisma¬
caritate ꝑseuerans. sũ ⁊ pauꝑ tuus.
ñ querens aurũ ł argentũ.: ñ posses¬
siones aut diuicias supͣ de: ñ p̃sum̃s
de meipso. ñ inflatꝰ sp̃u. s humił
corde. nicħ aliud q̃rens nͥte. Quã¬
obrẽ respice unicũ. miserere pau
pi. Tribulationes cordis mei młti¬

Expanded text:
interioris hominis sensus: per laqueum, quaeque tentatio: per pedes, animi affectus possunt inteligi. Ab hoc diversarum tentationum laqueo nemo evellitur, nisi cujus intentio et desiderium ad alta sublevatur. Noli ergo retro respicere, si vis aptus esse regno Dei . Sint ad Dominum Deum tuum oculi tui, sensus tui, cor tuum, desiderium tuum. Et ipse te evellet ab omni laqueo et impedimento, ab omni tentatione et deceptione. Et ideo orando subjungit: 16. Respice in me, et miserere mei, quia unicus et pauper sum ego. Ego attendo in te: tu respice in me: attende desiderando, respice miserando. re me. Quia sum unicus tuus, unicae Ecclesiae tuae servans unitatem in una fians sum, et pauper tuus, non quaerens aurum, vel argentum, non possessiones, aut divitias supra te. Non praesumens de meipso, non inflatus spiritu: sed humilis corde: nihil aliud quaerens, nisi te. Quamobrem respice unicum, miserere pauperi. 17. Tribulationes cordis mei multi
Abbreviated transcription (Latin):
mei miscdia tua. & hoc ẽ qđ̾ subd̃.
Scđd̾m miscđiam duã mem̃to mei
tu. ñ scd̾m irã qͣm merui. ꝓpt̾ boni
Ego quide miser:.tu misericors. ego
malus. du bonꝰ. Noli gͦ me attendẽ
exme.sz exte attende me. Nã ex me
mͥ dãnatio. ex te mͥ saluatio. Unde
⁊ sequit᷑. Dulcis ⁊ rectus dñs ꝓpt̃ ħ¬

Expanded text:
mei misericordia tua. Et hoc est quod subdit: mei misericordia tua. Et hoc est quod subdit: Secundum misericordiam tuam memento mei tu. Non secundum iram, quam merui, ProEgo quidem miser, tu misericors: ego malus, tu bonus. Noli ergo me attendere ex me, sed ex te attende me. Nam ex me mihi damnatio, ex te mihi salvatio. Unde et sequitur: 8. Dulcis et rectus Dominus:
Abbreviated transcription (Latin):
ci ad memoriã deposcit. Unde ⁊ sub¬
iungit. Delicta iuuentutis meȩ.
⁊ ignorantias meas ne memineris.
Id̾o ait iuuentutis: qr hec ȩtas mag̃
sẽꝑ ẽ. ꝓna ad peccandũ: & in hace¬
tade potissimũ corrige qͥsq se debe
sic̃ scͥtum ẽ. Fili a iuiuentute tua
excipe doctrinã. Ec sciendũ. quia
tͥb modis fit peocatũ om̃e. Id est
aut studio. aut infirmitate. aut
ignorantia. Studio peccauit uidas.
infirmitate petrꝰ. ignorantia pailꝰ.
Peccata studii ⁊ infirmitatis c̃cludit.
cũ aĩt. Delicta iuuentutis mee. Iu¬
uentꝰ enim ut diximꝰ. ꝓna ẽ ⁊ infr¬
ma ad delinquẽdũ. Peccata uͦ igͥ¬
rantiȩ designat. cũ subiungit. E
ignorantias meas ne meminerss.
Acsi dicera. Delicta quȩ feci. aus¬
ꝑ studium. aut ꝑ infirmitatẽ. aut
ꝑignorantiam. ne reducas ad me¬
moriam:. ne reserues ad uindictã.
s tanqͣm excidant tibi. Ec ut ob¬
liuiscaris delic̾ta mea. recordetur

Expanded text:
ci ad memoriam deposcit. Unde et subci ad memoriam deposcit. Unde et subjungit: 7. Delicta juventutis meae, et ignorantias meas ne memineris. Ideo ait, Juventutis, quia haec aetas magis semper est prona ad peccandum. Et in hac aetate potissimum corrigere quisque se debet, sicut scriptum est, Fili, a juventute tua excipe doctrinam . Et sciendum, quia tribus modis fit omne peccatum. Id est, aut studio, aut infirmitate, aut ignorantia. Studio peccavit Judas, infirmitate Petrus, ignorantia 109 Paulus. Peccata studii et infirmitatis concludit, cum ait, Delicta juventutis meae. Juventus enim ut diximus prava est et infirma ad delinquendum. Peccata vero ignorantiae designat, cum subjungit, Et ignorantias meas me memineris. Ac si diceret, Delicta, quae feci, aur studium, aut per infirmitatem, aut per ignorantiam, ne reducas ad memoriam, ne reserves ad vindictam: sed tanquam excidant tibi, et ut obliviscaris delicta mea, recordetur
Abbreviated transcription (Latin):
ueritade dua. idẽ fac me recꝰtum in
oꝑatiõe iusticiȩ: ⁊ doce me. id ẽ facmͥ
notum. qr tu es ds saluator m̃s. idẽ
creator ⁊ redep̃tor. Ac si dic̾&. Doce
me uias quib ad ueritatẽ ueniam:
qͣ completa. ad te ipsũ qͥ es ueritas ⁊
uita cognoscendũ ⁊ ꝑfruendũ ꝑtin¬
gam. ⁊ ꝑtingendo sustineã. Qd̾ ut
possit fieri. reminisc̾e miserationũ¬
Nulla obluuo cadit in dm̃: ut remi¬
nisci possit. Ei enim qͥ ẽ uera sapĩa:
cuncta st̃ p̃sentia d humano usu
loqr̃: cũ exorat dm̃ ut reminiscat᷑.
Quasi enĩ oblit᷑ miserationũ suaꝵ ds̃
fuerat: cum tanꝗͣ iratꝰ subiac̾e peccõ
humanũ gñs ꝑmittebat. Orat gͦ
ut reminiscat᷑ miserationũ ⁊ mise¬
ricordiaꝵ suaꝵ. q̃ a scło st̃ p̃finite. Ab
et̾no enim p̃ordinauerat d̃s ꝑ suã
miscđiam redimere humanũ genꝰ.
Bene aut̃e ait. miserationũ ⁊ miscd̃i¬
arum: miserationes enĩ ad exhibiti¬
onẽ ꝑtinent. miscđie ad p̃finitiõe.

Expanded text:
m in operatione justitiae: Et doce me, id est, fac mihi notum, quia tu es Deus Salvator meus, id est, creator et redemptor. Ac si diceret, Doce me vias, quibus ad veritatem veniam: qua completa, ad teipsum, qui veritas es et vita , cognoscendum et perfruendum pertingam, et pertingendo sustineam. 6. Quod ut possit fieri, Reminiscere miserationuNulla oblivio cadit in Deum, ut reminisci possit: ei enim, qui est vera sapientia, cuncta sunt praesentia. Sed humano usu loquitur, cum exorat Deum, ut reminiscatur. Quasi enim oblitus miserationum suarum Deus fuerat, cum tanquam iratus, subjacere peccato humanum genus permittebat. Orat ergo, ut reminiscatur miserationum et misericordiarum suarum, quae a seculo sunt praefinitae . Ab aeterno enim praeordinaverat Deus per suam misericordiam redimere humanum genus. Bene autem ait, miserationum et misericordiarum. Miserationes enim ad exhibitionem pertinent, misericordiae ad praefinitionem
Abbreviated transcription (Latin):
alt̃ ex alt̾o. Int̃ hec dũ dot mala
pacient̾ tolerant᷑. dũ in bonis oꝑi¬
bus ardent̃ desudant: dũ spei re¬
ctitudine solidant᷑. ne sustinentia
uacuent᷑ in tantis tͥbulationib
constituti: ut euade ualeant. lib̾a¬
dorem d̃m supplicit̃ implorant di

Expanded text:
alter ex altero. Inter haec dum tot mala alter ex altero. Inter haec dum tot mala patienter tolerant, et dum in bonis operibus ardenter desudant, dum spei rectitudine solidantur, ne sustinentia vacuentur in tantis tribulationibus constituti: ut evadere valeant, liberatorem Deum s
Abbreviated transcription (Latin):
excrescat. S elec̾ti dũ maligni ho¬
stis dẽptam̃ta intꝰ ⁊ ext̾ius sentiũt:
de se in nullo p̃sum̃des. mox ad sui
ꝓtectoris di auxilium recurrunt:
ne erubescenda committãt. humi¬
lit̾ exorant: ⁊ ut exaudiri merean¬
dur. spei se fortitudine roborant.
Qđ cum ꝑfecti faciunt: cet̾os ad se
ꝑ exemplum tͣhunt. Unde ⁊ sub¬
ditur.Innocendes ⁊ rec̾ti adhesert̃
mͥ:qr sustinui de. In nocendes mori¬
bus. rectifide. Innocentes in his q̃
in imis agt̃. recti in sũmis q̃ senti¬
unt. Qui innocent᷑ uiuũt: qui cȩ¬
lestem pat̾am ex desidio appetunt:
sic̃ disiungi a mał. ita adherere
cupiunt bonis. Sic̃ enim corrũp̃t
mores bonos colloquia mala:tabo¬
nos mores ȩdificant colloquia bona.
ro inocente innocens eris. Adhe¬
rent gͦ scĩ scĩs. in nocentib innoc̃¬
tes. ut sese inuicẽ u̾bis ⁊ morib edi¬
ficent: ⁊ bona ꝓpͥa ꝑ caritatẽ sibi
cõmunicent. qͣtinꝰ in bono crescat

Expanded text:
excrescat. Sed electi, dum maligni hoexcrescat. Sed electi, dum maligni hostis tentamenta intus et exterius sentiunt, de se in nullo praesumentes, mox ad sui otectoris Dei auxilium recurrunt: ne erubescenda committant, humiliter exorant: et ut exaudiri mereantur, spei se fortitudine roborant. Quod cum perfecti faciunt, caeteros ad se per exemplum trahunt. Unde et subditur: 21. Innocentes et recti adhaeserunt mihi, quia sustinui te. Innocentes moribus, recti fide. Innocentes in his, quae in imis agunt, recti in summis, quae sentiunt. Qui innocenter vivunt, qui caelestem patriam ex desiderio appetunt, sicut disjungi a malis, ita adhaerere cupiunt bonis. Sicut enim corrumpunt mores bonos colloquia mala : ita bonos mores aedificant colloquia bona. ro innocente innocens eris . Adhaerent ergo sancti sanctis, innocentibus innocentes: ut sese invicem verbis et moribus aedificent, et bona propria per caritatem sibi communicent: quatenus in bono crescat,
Abbreviated transcription (Latin):
inipsa intꝰ eccłe cõmunioe. ñ dest̃ in¬
fide morib impugnãt. Isti st̾ qui in¬
iquo odio eccl̃am odiunt. Equũ odi¬
um ẽ: cum odit᷑ culpa.⁊ diligit᷑ nat᷑a.
nat᷑a oditur. uł odiũ iniquũ ẽ. qͣnͣ¬
do qͥs odit amicũ. Respice inimicoᷤ¬
meos. Ac si dicat attñdendo eos. ĩne
ꝓtege. Idõ subdit. Custodi animã
meã ⁊ erue me:. ñ erubescam qm̃ sꝑa¬
ui inte. Custodi ne ꝑeat: erue ut e¬
uadat: ñ erubescam ut aꝓposido ca¬
ui inte. Hoc qd̾ eccła orat. cotidie
in electis siuis dñs agere ñ cessat: qͦs
qͣsi ⁊ custodiendo deserit.:⁊ deseren¬
do custodit. ꝑmittit corda tẽptatio¬
nib concuti. corꝑa necessitatib af¬
fligi. pͣuoꝵ odiis exerceri. s dũ hȩc
hosti relaxat. animã sibi sẽꝑ reseruat.
Hostis enim antiquus ⁊ ꝑse ⁊ ꝑmẽ
appetit: qd̾ omp̃s ds fieri ñ nͥ benig¬
ne ꝑmittit: scilicos ut bonũ qd̾ la¬
t&. appareat: ⁊ uirtꝰ ꝑpacientiam

Expanded text:
in ipsa intus Ecclesiae communione, non desunt infidem moribus impugnant. Isti sunt, qui iniquo odio Ecclesiam odiunt. Aequum odium est, cum oditur culpa, et dilnatura oditur. Vel odium iniquum est, quando quis odit amicum. Respice inimicos. Ac si dicat, attendendo eos, me protege. Ideo subdit: 20. Custodi animam meam, et erue me: non erubescam, quoniam speravi in te. Custodi, ne pereat: erue, ut evadat: non erubescam, ut a proposito cavi in te. Hoc quod Ecclesia orat, quotidie in electis suis Dominus agere non cessat: quos quasi et custodiendo deserit, et deserendo custodit. Permittit corda tentationibus concuti: corpora necessitatibus affligi, pravorum odiis exerceri: sed dum haec hosti relaxat, animam sibi semper reservat. Hostis enim antiquus et per se et appetit: quod omnipotens Deus fieri non nisi benigne permittit, scilicet, ut bonum, quod latet, appareat: et virtus per patientiam
Abbreviated transcription (Latin):
impl& legẽ: timor castꝰ seruat carita¬
tem. Hȩc utͣq uirtus : uicia extingͥt:
⁊ uirtutes gignit. Unde ⁊ subditur.
Dirig& manstietos in iudicio. docebit
mites uias suas. Mansueti dicũt᷑. qͥ ĩ
sest̃ quieti: qui ñ irascũt᷑. ñ ꝯdendt̃.
ñ rixant᷑. Alides st̃: qui alioꝵ c̃tume¬
lias. iras. ⁊ imurias patient̃ sustinẽt.
De talib ipsa ueritas ait. Suꝑ quẽ reqͥ¬

Expanded text:
implet legem : timor castus servat caritaimplet legem : timor castus servat caritatem. Haec utraque virtus et vitia extinguit, et virtutes gignit. Unde et subditur: 9. Diriget mansuetos in judicio, docebit mites vias suas. Mansueti dicuntur, qui in se sunt quieti: qui non irascuntur, non contendunt, non rixantur. Mites sunt, qui aliorum contumelias, iras et injurias patienter sustinent. De talibus ipsa Veritas ait, Super quem requ
Abbreviated transcription (Latin):
dinẽ relinqͥmꝰ: ⁊ cũ mansuetudinẽ
seruare cupimꝰ. a rectitudine iusti¬
cie declinamꝰ. Dñs uͦ ac redẽptor nr̃
sic utr̃q in se temꝑat: ut nec dulce¬
do rectitudinẽ: nec rectitudo dulce¬
dinẽ in aliqͦ minuat. Sic dulcis ẽ
dñs. ut peccata dimittat: sic rectꝰ ẽ.
ut pꝰ uocationis ⁊ ueniȩ grãm. ulti¬
mo iudicio digna merita exquirat.
oł pt̃ hoc lex data ẽ delinqñtib in
uia: ut ex lege sibi ostensa recognos¬
cat quisq in qͦ deliquerit: aut ad¬
missum qͣlit em̃dare possit. Quia
enim dulcis ẽ dñs. idõ ñ uult mor¬
dem peccatoris. s ut conu̾tat᷑ & ui
uad. Rursusq qͥa rectus ẽ.id ipsũ
peccatum ñ dimittit imꝑunitum.
aꝓpt̃ hoc gͦ lex delinqñtib dat᷑. ut scd̃
legem aut corrigant᷑ aut iudicent᷑.
Cũ audis qd̃ dñs tuus dulcis ẽ: attende
quid diligas: cum audis rec̾tꝰ. attende
quid timeas: ut amore ⁊ dimore d̃i ex¬
citatꝰ. legẽ eiꝰ custodias. Caritas enim

Expanded text:
em servare cupimus, a rectitudine justitiae declinamus. Dominus vero ac Redemtor noster sic utrumque in se temperat, ut nec dulcedo rectitudinem, nec rectitudo dulcedinem in aliquo minuat. Sic dulcis est Dominus, ut peccata dimittat; sic rectus est, ut post vocationis et veniae gratiam ultimo judicio digna merita exquirat. Propter hoc lex data est delinquentibus in via: ut ex lege sibi ostensa recognoscat quisque in quo deliquerit, aut admissum qualiter emendare possit. Quia enim dulcis est Dominus, ideo non vult mortem peccatoris, sed ut convertatur, et vivat . Rursus, quia rectus est, idipsum peccatum non dimittit impunitum. Propter hoc ergo lex delinquentibus datur, ut secundum legem aut corrigantur, aut judicentur. Cum audis quod Dominus tuus dulcis est, attende quid diligas. Cum audis rectus, attende quid timeas: ut amore et timore Dei excitatus, legem ejus custodias. Caritas enim
Abbreviated transcription (Latin):
ta. alterum merita iudicando. Ee
id̾o uniu̾se uiȩ dñi. Duo ft̃ aduentꝰ
filii di. unꝰ miserantis. alt̃ iudican
sanguine suo nos in nouã uitã rede¬
mit: ⁊ in ꝓpħis atq eugłistis reqͥrtĩt¬

Expanded text:
ta: alterum merita judicando. Et ideo universae viae Domini. Duo adventus Filii Dei: unus miserantis, 110 alter judicansanguine suo nos in novam vitam redemit; et in Prophetis atque Evangelistis t
Abbreviated transcription (Latin):
p̃parasti ad te contẽplandũ ex õĩb
tribulationib suis. ñ solum exhis
quȩ ext̾ius tołant: s ex his quȩ in¬
t̾us paciunt᷑. Studeamꝰ ⁊ nos aĩas
nrãs ad dñm leuare. fiduciã nr̃ã
in ipso ponere. humilia ⁊ alta eius
mandata disc̾e. ud meream᷑ in ueri¬
tate dirigi ⁊ sapĩam ipsã quȩ d̃s ẽ
uiuentutis ⁊ ignorantiȩ exuam᷑:
⁊ ueritatis sectem᷑: ut emundati ꝑ
timeamꝰ eũ:. atq in uia c̃stituti quȩ¬

Expanded text:
parasti ad te contemplandum, ex omnibus tribulationibus suis. Non solum ex his, quae exterius tolerant, sed ex his quae interius patiuntur. Studeamus et nos animas nostras ad Dominum levare, fiduciam nostram in ipso ponere, humilia et alta ejus mandata discere: ut mereamur in veritate dirigi, et sapientiam ipsam quae Deus est juventutis et ignorantiae exuamur: et veritatis sectemur, ut emundati, 1timeamus eum, atque in via constituti qu
Abbreviated transcription (Latin):
supͣ firmam petrã. idõ ⁊ porte inferi
grãm suam sic c̃firmat:. ipse ei in testa¬
m̃to suo ꝓmitdit. ut ⁊ sema ipsũ ost̃¬
dat. Hinc in euglio de. diligñti seue¬
ritas ait. Ego diligam eũ: ⁊ manife¬
stabo ei me ipsũ. Merces nr̃i laboris
ultira erit qd̾ queram᷑. Hinc pbi

Expanded text:
supra firmam petram , ideo et portae inferi gratiam suam sic confirmat, ipse ei in testamento suo promittit, ut et semetipsum ostendat. Hinc in Evangelio de diligenti se Veritas ait, Ego diligam eum, et manifestabo ei meipsum . Merces nostri laboris u
Abbreviated transcription (Latin):
tͣdit᷑ potestati. & ex eo qd̾ in me cõ¬
fidebam: ꝑductꝰ sum usq ad hãs
qm pacior erũnã. & qui desert.
dõ sic̃ ds eẽ uolui: a paradisi gaul¬
diis eiectus. de mea suꝑbia male
Iam de dm̃ meũ ꝯfiteor. in de. fiduciã
meam ꝯstituo: ñ erubescã ult̾ius cor¬
ruptus apeccato. Neq irrideant me
inimici mei. id ẽ serpentinis atq oc¬
cultis suggestionib insidiandes. nõ
me deiciant. Irrisione enĩ digni st̃.
qui diabolicis decepti suasionib a
bono ꝓposito recedunt: qui pꝰ ꝯuer¬
sionẽ ad scłm redeunt: qui pꝰ uir¬
tutes. ad uicia decidunt. S eũ ini¬
mici ñ poter̃ irridẽ: quẽ in bono
ꝓposito diuina bonitas fec̾it per¬
mane. Uñ ⁊ subdit᷑. & enĩ uniu̾si
qui sustinẽt de ñ ꝯfundent᷑. Dm̃su¬
stin&e: qui nullis tẽptatioĩb ab eo

Expanded text:
od in me confidebam, perductus sum usque ad hanc quam patior aerumnam. Et qui, deserto Deo, sicut Deus esse volui, a paradisi gaudiis ejectus, de mea superbia male Jam te Deum meum confiteor, in te fiduciam meam constituo. Non erubescam ulterius, corruptus a peccato. 3. Neque irrideant me inimici mei. Idest Ex eodem, serpentinis atque occultis suggestionibus insidiantes non me dejiciant. Irrisione enim digni sunt, qui diabolicis decepti suasionibus, a bono proposito recedunt; qui post conversionem ad seculum redeunt, qui post virtutes ad vitia decidunt. Sed eum inimici non potuerunt irridere, quem in bono proposito divina bonitas fecerit permanere. Unde et subditur: Etenim universi, qui sustinent te, non confundentur. Deum sustinet, qui nullis
Abbreviated transcription (Latin):
multũ ẽ enim. Qͥa uiatua ẽ mĩȩ. ideo
peccatomeo ꝓpiciabis. ñ ꝓpt̃ meritũ
meũ. s ꝓpt̾ nom̃tuum. Necessariũ qͥd̃
nob̃ ẽ. ut ñ solum delicta iuuentutis
caris. s ut ⁊ peccato nr̃o cotidiano
ꝓpicieris. multũ ẽ enĩ. deste apło qui
ait. In młtis offendimꝰ om̃s. Qͣmͣdiu
enim hic mortalit uiuimꝰ: sine mlto
ñ possumꝰ ẽẽ peccado. S habemꝰ ꝓpici¬

Expanded text:
e, ideo peccato meo propitiaberis non propter meritum meum, sed propter nomen tuum. Necessarium quidem nobis est, ut non solum delicta juventutis caris: sed et ut peccato nostro quotidiano propitieris. Multum est enim, teste Apostolo, qui ait, In multis offendimus omnes . Quandiu enim hic mortaliter vivimus, sine multo non possumus esse peccato. Sed habemus p
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ sꝑalis omia iudicat: ipse uͦ a nemi¬
ne uidicat᷑. Cales ñ p̃sumt̃ regere
semae ipsos. ⁊ idõ dirigunt᷑ a dño. fa¬
ciunt enim eũ rectorẽ suũ: neq re¬
calcint qͣndo eis uigũ suaue impo¬
nitͣ ⁊ onꝰ leue. Qͥs aut̃ uias docebit

Expanded text:
alis omnia judicat, ipse vero a nemine judicatur . Tales non praesumunt regere semetipsos, et ideo diriguntur a Domino: faciunt enim eum rectorem suum, neque recalcitrant quando eis jugum suave imponitur et onus leve . Quas autem vias docebit
Abbreviated transcription (Latin):
& idõ subiung̃. Dirige me in uerita¬
te tua ⁊ doce me: quia tues ds salua¬
tor m̃s:⁊ te sustinui tota die. Qͥa nicħ
in me habeo nͥ dorditudinẽ peccati:⁊
m̃dacium erroris. ido neccẽ ẽ ut in
ueritate dirigas torduosũ. ⁊ doceas
ignarũ. Qđ idõ debes fac̾e. qr tu es
ds ms. qui me creasti.saluador m̃s.
qui me redemisti:quẽ dota die su¬
stinui. id ẽ assidue expec̾taui. Unꝰ
dies ñ p̃t̃ut. qͥn de sustinerẽ: nec pro¬
sꝑis nec adu̾sis moueri potui. qͥn in

Expanded text:
. Dirige me in veritate tua, et doce me: quia tu es Deus Salvator meus, et te sustinui tota die. Quia nihil in me habeo nisi tortitudinem peccati, et mendacium erroris, ideo necesse est, ut in veritate dirigas tortuosum, et doceas ignarum. Quod ideo debes facere, quia tu es Deus meus, qui me creasti, Salvator meus, qui me redemisti: quem tota die sustinui, id assidue expectavi. Unus dies non praeteriit, quin te sustinerem: nec prosperis nec adversis mover
Abbreviated transcription (Latin):
ficiamꝰ. T̃re enĩ suo metemꝰ ñ deficiẽ¬
des. & iterũ. Qui parce seminat: par¬
ce ⁊ met&. Rec̾te aut̃ dic̃ sem̃ eiꝰ trã
hereditare: qr bonũ opꝰ qd̾ qͣsi semi¬
nat cum agit. faci&e eum cȩlestẽ here¬
ditatem. ⁊ t̾ram uiuentiũ possid̾e. E te
uideat᷑ p̾sum̾e debonis oꝑib tanqͣm

Expanded text:
metemus non deficientes . Et iterum, Qui parce seminat, parce et metet . Recte autem dixit semen ejus terram haereditare: quia bonum opus, quod quasi seminat, cum agit: faciet eum caelestem haereditatem, et terram viventium possidere. Et ne videatur praesumere de bonis operibus tanq
Abbreviated transcription (Latin):
uiam ineͣrat. dñm suũ humiłr exorat
dicens. Uias. tuas dñe demonstͣ michi:
⁊ semitas tuas edoce me. ꝑ uias latiora
⁊ minora p̃cepta iusticiȩ posst̃ intelli¬
gi. ꝑsemitas uͦ arciora ⁊ ꝑfecta man¬
data. Ad latiorem iusticie ꝑtin& uiã.
cũ ex reb possessis p̃cipim᷑ decimas da¬
re. panꝑes recreare. nudos uestire. ele
habemꝰ renunciare iubem᷑: cuncła
que mundi st̃ despic̾e̾. nosmn& ipsos
abnegare: ̃m ex toto corde diligere.
Istas sp̃ales uias ⁊ semitas electis suis
dñs ⁊ in sc̃pt᷑is suis ext̾uis demonstt᷑:
⁊ int̾iuis incorde ꝑ grẽ aspirationẽ
docẽ ñ cessat: qͣtinꝰ eruditi ⁊ errorem

Expanded text:
rat, Dominum suum humiliter exorat rat, Dominum suum humiliter exorat dicens, Vias tuas, Domine, demonstra mihi, et semitas tuas edoce me. Per vias latiora et minora praecepta justitiae possunt intelligi. Per semitas vero altiora et perfecta mandata. Ad latiorem justitiae pertinet viam, cum ex rebus possessis praecipimur decimam dare , pauperes recreare, nudos vestire , elehabemus, renunciare jubemur, cuncta quae mundi sunt, despicere, nosmetipsos abnegare, Deum ex toto corde diligere. Istas spirituales vias et semitas electis suis Dominus et in Scripturis exterius demonstrat, et interius in corde per gratiae aspirationem docere non ces