comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
quidem nondum apprehendit. hesterniui uero iam perdidit. In hõdier
na qͦ uita uon amplius uiuitis. quam in illo mobili transitorio q mo¬
mento. Quod gͥ temporis patitur condicionem: licet illud sicuti de
mundo censuit Aristotiles. neo ceperit umqmͣ esse nec desmat uitll q
eiis cum temporis infinitate tend̾atur. Nundum tamen tale est ut
eternum esse iure credatur. Non enm totun simul infinite licet uite
spacium comprehendit aiq complectitur. s futura nondum transata
iam nor habet. Quod̾ gͥ interminabilis uite plentudinem toti
pariter comprehendit ac possidet: cui ueq futuri quicqmͣ absit nec pre
teria fluxerit. id eteriim esse iuire ꝑhibetur. id necesse est⁊ siu ꝯpos¬
preseno sibi semper absistere ⁊ infinitatem mobilis temporis haber
presentem. Unde non recte quidam qui cum audiunt uisuni platoni
paitudum hunc nec habuisse mitium temporis. nec habiturum essẽde¬

Expanded text:
quidem nondum apprehendit, hesternum quidem nondum apprehendit, hesternum na quoque uita non amplius uiuitis quam in illo mobili transitorioque momento. Quod igitur temporis patitur condicionem, licet illud, sicuti de mundo censuit Aristoteles, nec coeperit umquam esse nec desinat uitaque eius cum temporis infinitate tendatur, nondum tamen tale est ut aeternum esse iure credatur. Non enim totum simul infinitae licet uitae spatium comprehendit atque complectitur, sed futura nondum, transacta iam non habet. Quod igitur interminabilis uitae plenitudinem totam pariter comprteriti fluxerit, illud eternum esse iure perhibetur ». Et sequitur: « Alipraesens sibi semper assistere et infinitatem mobilis temporis habere praesentem. Unde non recte quidam, qui, cum audiunt visum Platoni mundum hunc nec habuisse initium temporis nec habiturum esse de
Abbreviated transcription (Latin):
Et liquido longi spacia etheris enater uelatu¬
Hec pressisse solo uestigia gressibusq gandent¬
uel uirides campos transmutere nel subire siluas¬
Que uariis indeas licet oĩa discrepare formis¬
Prona tamen facies hebetes ualet ingrauare sensꝰ¬
Unica gons ħoĩnũ celsum leuat altius cacumen¬
Hec nisi terrenꝰ male ds ⁊o Admouet fig᷑a¬
Qni recto celũ uultu petis exterisq frontent¬
In sublime feras animũ qͦs ne grauata pessum¬
Inferior sidat mens corpore celsius lenato
ratione degentium
cõmune iudicium est. Quid sit gͥ eternitas consideremus. Hec enĩ
nobis uaturam pariter diuinamq scientiam parefecit. Eternitas gͥ
est interminabilis uite tota simul.⁊ perfecta possessio. Quod ex colla¬
tione temporalium clarius liquet. Nam quicquid uiuit in tempore. id
presens a preteritis in futur ꝯ procedit. ¶ichilq est in tempore consti¬
tutum.ꝙ totum uite sue spacium pariter possit Amplecti s crastiuum

Expanded text:
Et liquido longi spatia aetheris enatet uolatec pressisse solo uestigia gressibusque gaudeel uirides campos transmittere uel subire siluasQuae uariis uideas licet omnia discrepare formiprona tamen facies hebetes ualet ingrauare senunica gens hominum celsum leuat altius cacumenec, nisi terrenus male desipis, admonet figQui recto caelum uultu petis exserisque frontin sublime feras animum quoque, ne grauata pessferior sidat mens corpore celsius leuatoratione degentium commune iudicium est. Quid sit igitur aeternitas consideremus; haec enim nobis naturam pariter diuinam scientiamque patefacit. Aeternitas igitur est interminabilis uitae tota simul et perfecta possessio. Quod ex collatione temporalium clarius liquet. Nam quicquid uiuit iest praesens, a praeteritis in futura procedit, nihilque est in tempore constitutum, quod totum vitae suae spatium possit amplecti, sed crastinum
Abbreviated transcription (Latin):
nio uberẽ fructib roĩs segetẽ nẽcant. hõinumq metes assuefaciadenorbo:
no hberaut. Ac si qͣue ꝓfanũ uti uulgo solitũ nob blandicie ure detrahẽat
minꝰ moleste fecendũ putadrem nicħ qunppe in eo nr̃e oꝑe ledentir. lgñc. uero .xi.¬

Expanded text:
nis uberem fructibus rationis segetem necant hominumque mentes assuefaciunt morbo, nis uberem fructibus rationis segetem necant hominumque mentes assuefaciunt morbo, non liberant. At si quem profanum, uti uulgo solitum uobis, blanditiae uestrae detraherent, minus moleste ferendum putarem, nihil quippe in eo nostrae oper
Abbreviated transcription (Latin):
subtili artificio indissolubili ma¬
teria perfce. ꝙs uti pꝰ eadẽ ꝓdente cognoui suis mãnib ip̃a texuerat. Quaꝑ sic̃m̃r
uelun fumosaᷤᷤ umagines solet. caligo qr edam neglecte uetustatis obduxat
harũ in extremo margine. p grecu. in suppͥmo uo̾ .t. legebatur intextũ. at̃q intͤ
utͣsq luteras in scalaꝵ modum gradus quidam insigniti uidebant᷑. Quib ab
infi̾ore ad suꝑius elemẽtum eẽt ascensus. Eluidẽ tñ uestem molentoꝵ qͦꝵ¬
Uam scinderant man᷑. ꝙ particulas qͣs ꝯuisq potuit abstulerant. Et dextͤ
qͥdom eius libellos. sceptrũ u̾ sinistra gestabat. Que uͥ poencas musas
uidit nr̃o assistentes thoro. fletibq nc̃is u̾ba dictantes. cõmora paulisier
Ac torius inflãmata lumimb. Qis inqͥt has senicas metricłas ad hẽ
egrũ perinisit accede̾: que dolores enis modo nullis remedris foueret. uerũ
dulcĩs insriꝑ alerent uenenis: Hec sunt enũ que nifructũosis astetiuĩ spi¬

Expanded text:
subtili artificio indissolubili materia perfectae, quas, uti post eadem prodente cognoui, suis manibus ipsa texuerat; quarum speciem, ueluti fumosas imagines solet, caligo quaedam neglectae uetustatis obduxerat. Harum in extremo margine Π Graecum, in supremo uero Θ legebatur intextum atque inter utrasque litteras in scalarum modum gradus quidam insigniti uidebantur, quibus ab inferiore ad superius elementum esset ascensus. Eandem tamen uestem uiolentorum quorundam scidquidem eius libellos, sceptrum uero sinistra gestabat. Quae ubi poeticas Musas uidit nostro adsistentes toro fletibusque meis uerba dictantes, commota paulisper ac toruis inflammata luminibus: Quis, inquit, has scenicas meretriculas ad hunc aegrum permisit accedere quae dolores eius non modo nullis remediis fouerent, uerum dulcibus insuper alerent uenenis? Hae sunt enim quae infructuosis affectuum spi
Abbreviated transcription (Latin):
q̃rele. Tum u̾o totis intenta lumi¬
nibus in me. Tu ne ille es ait. qui nr̃o qͦndam lacte nutͥtus. nr̃is ẽducatꝰ
alimentis. inuirilis aĩ robur euaseras: At qui tallia ꝯiuleramus arma
que nisi pͥor abiecisses: inuicta te firmitate tuerent᷑. Agnoscis ne me: Qed
tad̾es: pudore an stupore siluisti: Mallem pudore. S te ut uideo: stupor ob¬
p̾ssit. Cumq no mͦ me tacit̾ũ s elingu̾ẽ prorsus mut᷑ũq uidiss: Admouit pec¬
tori meo lenit̾ man̾ũ. Et nicħ inqͥt ꝑicłi est. Letarguͣ patit᷑. Coͣmunẽ illusarum
mẽtium morbu̾. Sui paulisꝑ oblit᷑ est. Recordabit᷑ facile siqͥdem ante nos cognou̾t
Quod̾ ut paulisꝑ possit lumina eiꝰ mortasiũ rerũ nube clligantia t̾gamus. Hec dixͣ
oculosq meos fletib undantes contracta in rugam ueste siceauit¬
unc me discussa liquerunt nocte tenebre¬

Expanded text:
relae. Tum uero totis in me intenta luminibus: Tune ille es, ait, qui nostro quondam lacte nutritus, nostris educatus alimentis in uirilis animi robur euaseras? Atqui talia contuleramus arma quae nisi prior abiecisses inuicta te firmitate tuerentur. Agnoscisne me? Quid taces? Pudore an stupore siluisti? Mallem pudore, sed te, ut uideo, stupor oppressit. Cumque me non modo tacitum sed elinguem prorsus mutumque uidisset, ammouit pectori meo leniter manum et: Nihil, inquit, pericli est, lethargum patitur, communem illusarum mentium morbum. Sui paulisper oblitus est. Recordabitur facile, si quidem nos ante cognouerit; quod ut possit, paulisper lumina eius mortalium rerum nube caligoculosque meos fletibus undantes contracta in rugam ueste siceauit. Tunc me discussa liquerunt nocte tenebr
Abbreviated transcription (Latin):
Qeuc celu regitur regat.
Ami cantum illa fimerat cũ me audiendi aindum stupenpẽq arroctis aohuc
aurib carminis mulcedo defixerat. Ita paulopost o inꝙͣ sumũ lassoꝵ solamẽ
animoꝵ. ꝙͣtum me uel sententiaꝵ pondere ł cauendi eriam iocunditate refo¬
uisti: Adẽo ut iam me post ħ imparẽ fortune ictib ẽẽ uon arbitrer Itaq
remiedia que paulo Ante accͥora ẽe dicebas non mͦ non ꝑhorresco: s audiend
Auidus uehement᷑ efflagito. Tum illa sensi inqͥt cũ nr̃a u̾ba tacitus aitentꝰs
rApiebas. eũq tue mentis hĩtum uel expectam uel ꝙ est u̾ius ip̃a perfeci
Talia sunr qͥppe que restant. ut degustãta quidẽ mor̃deaant. int̾ius aꝰ recepta
dulcescant. S ꝙ tu te audiendi cupidum digis. ꝙͣto ardore flagares. si qͦ iam
põt intueri. Tum ego. fac obsecro. ⁊ que illa uera sit sine cunctatõe demou¬
stra. Faciam inqͥt illa tui causa libent᷑. s que tͥ clusa notior ẽ eam pͥus dese¬

Expanded text:
Quo caelum regitur regat. IAM cantum illa finiuerat, cum me audiendi auidum stupentemque arrectis adnue auribus carminis mulcedo defixerat. Itaque paulo post: O inquam, summum lassorum solamen animorum quam tu me uel sententiarum pondere uel canendi etiam iucunditate refouisti! Adeo ut iam me post haec inparem fortunae ictibus esse non arbitrer. Itaque remedia quae paulo acriora esse dicebas, non modo non per-horresco, sed audiendauidus uehementer efflagito. – Tum illa: Sensi, inquit, cum uerba nostra tacitus attentusque rapiebas, eumque tuae mentis habitum uel exspectaui uel, quod est uerius, ipsa perfeci; talia sunt quippe quae restant ut degustata quidem mordeant, interius autem recepta dulcescant. Sed quod tu te audiendi cupidum dicis, quanto ardore flagrares si quonam potest intueri. – Tum ego: Fac, obsecro, et quae illa uera sit sine cunctatione demonstra. – Faciam, inquit illa, tui causa libenter; sed quae tibi causa notior est, eam prius desi
Abbreviated transcription (Latin):
rare naturale est. hõib ex uicio uenit. Qulm uo̾ late patet hic error nr̃ qͥ¬
ornari posse ailiqͥd ornaientis existimatis alienis. At id fieri neqͥt. Nam si qͥd
ex appositis luceat. ip̃a quidem que sũt apposita laudant᷑ q̃llud uoͦ his tectũ
arq uelanim in sua uich̾omiinus fẽditate ꝑdurat. Ego uo̾ illud nego dẽ bonũ
cuerũt. cũ pessimꝰ qͥsq eoq alieni mag̾ auidiis. qͥcqͥd uꝙͣ auri gẽmaꝵ q est.
ute huiꝰ callem. uacuus iator intrasses coram latrone cantares. E predara
opum mortaliu̾ bĩtudo. qmͣ cum ateptus fuu̾s securus esse desistis.
ꝯtenta fidelib aruis
Nec merti ꝑdita luxu
Facili que sera solebat
Ieiunia solu̾e glande
Nõ bachica mun̾a norant
liquido ꝯfimd̾e̾ melle
Nec lucrda uelła serum
Tirio miscere ueneno
Sõpnos dabat h̾ba salubres
Potum qͦ lubricus ãnis
Umbras altissima piius
Nondu᷑ maris alta secabat

Expanded text:
orare naturae est; hominibus uitio uenit. Quam uero late patet uester hic error qui orare naturae est; hominibus uitio uenit. Quam uero late patet uester hic error qui ornari posse aliquid ornamentis existimatis alienis? At id fieri nequit. Nam si quid ex appositis luceat, ipsa quidem quae sunt apposita laudantur; illud uero his tectum atque uelatum in sua nihilo minus foeditate perdurat. Ego uero nego cuerunt, cum pessimus quisque eoque alieni magis auidus quidquid usquam auri gemmarumque est suitae huius callem uacuus uiator intrasses, coram latrone cantares. O praeclara opum mortalium beatitudo quam cum adeptus fueris securus esse desistis! tenta fidelibus arvis nec inerti perdita luxu, facili quae sera solebat ieiunia solvere glande Non Bacchica munera norant liquido confundere melle nec lucida vellera Serum Tyrio miscere veneno. Somnos dabat herba salubres, potum quoque lubricus amnis, umbras altissima pinus. Nondum maris alta secabat
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓpͥum uob̾ atq insitũ bonũ. ut in ext̾ uis ac sepositis reb bona ur̃a querans. Sic
rerũ u̾sa condito est ut diuraũ m̾ito uõnis aĩal nõ alit̾ dͥ splendere nisi in ssĩate
suꝑlectilis possessione uidit᷑. Et alisi quidem siuis ꝯtenta sunt. uos a d̾o mẽte
ꝯsimiles a reb infimis excellentis uature ornamenta captans. Nec intelligit
qͣntilm ꝯditori ur̃o i̾iuiriam faciatis. Ille genus huanum t̾renis om̃ib prestare
noluit. uos dignitatem ur̃am infra infima q̃ detruditis. Nam si om̃e ciuiꝰq
bonũ eo cuꝰ est constat eẽ p̾ciosius: cũ uilissima reꝵ ura bona d̃ẽ iudicatis. eudẽ
uosinetipos ur̃a existimatoe submutitis. Ꝙ quidem haud in m̾ito cadit. Hũa
quippe uat̾e istã condifõ est. ut fũ tantũ cetiꝰs reb cũ se cognoscit excellat. E¬
dem tñ infra bestias redigatur si se nosse desierit. Nam cetis cłialib sese ign¬

Expanded text:
itis rebus bona uestra quaeratis? Sic rerum uersa condicio est ut diuinum merito rationis animal non aliter sibi splendere nisi inanimatae supellectilis possessione uideatur? Et alia quidem suis contenta sunt; uos autem deo mente consimiles ab rebus infimis excellente naturae ornamenta captatis nec intellegitis quantam conditori uestro faciatis iniuriam. Ille genus humanum terrenis omnibus praestare uoluit; uos dignitatem uestram infra infima quaeque detruditis. Nam si omne cuiusque bonum eo cuius est constat esse pretiosius, cum uilissima rerum uestra bona esse iudicatis, eisdem uosmet ipsos uestra existimatione submittitis, quod quidem haud inmerito cadit. Humanae quippe naturae ista condicio est ut tum tantum ceteris rebus cum se cognoscit excellat, eadem tamen infra bestias redigatur, si se nosse desierit. Nam ceteris animantibus sese ign
Abbreviated transcription (Latin):
ca ista felicitas nehit. uel scit eam nel uescit ẽẽ mutabilem. Si nescit que nã bã
sors ẽc̃ põt ignorantic cecitati:. Si scit metuat ncc̃e est ne̾ anitat ꝙ amitti posse non
dubitat. Quare ꝯtimius timor non sunt eẽ felicẽ. An si amisit̾ negligendum putat
Sic qͦ perexile bonũ est ꝙ equo aĩo feratꝰ amissum. Et qm̃ tu ĩdem es em ꝑsuaũ
atq insitũ per multis demoustratõib scio mẽtes hõinum nullo mͦ ẽẽ mortales cũqꝙ
clarũ sit fortuitã felicitatem corꝑis moete finiri. dubitari neqͥt si hec auferre b̃ĩti¬
dinem rõt. qͥn om̃e mortaliũ genus in misiꝰam mortis fine labat᷑. Q si multos
scimꝰ bĩtudiuis fructũ non morte solũ uerũ etiam dolorib suppliciisq qͣsisse qͦnã mͦ
p̾sens uitã teatos fac̾e̾ potest Que miseros transacta non efficit

Expanded text:
ca ista felicitas uehit uel scit eam uel nescit esse mutabilem. Si nescit, quaenam beata ca ista felicitas uehit uel scit eam uel nescit esse mutabilem. Si nescit, quaenam beata sors esse potest ignorantiae caecitate? Si scit, metuat necesse est ne amittat quod amitti posse non dubitat; quare continuus timor non sinit esse felicem. An uel si amiserit neglegendum putat? Sic quoque perexile bonum est quod aequo animo feratur amissum. Et quoniam tu idem es cui persuasum atque insitum permultis demonstrationibus scio mentes hominum nullo modo esse mortales, cumque clarum sit fortuitam felicitatem corporis morte finiri, dubitari nequit, si haec afferre beatitudinem potest, quin omne mortalium genus in miseriam mortis fine labatur. Quodsi multos scimus beatitudinis fructum non morte solum uerum etiam doloribus suppliciisque quaesisse, quonam modo praesens facere beatos potest quae miseros transacta non efficit?
Abbreviated transcription (Latin):
felix qui cũ dedi̾t ĩpacĩe manus. statũ suũ mutare non optet:. Quantis amar¬
tudinib huane felicitatis dulcedo resꝑsa est. Que enã si frumẽti iocunda ẽẽ
uideat᷑. tñ quo numis cñ uelit. abeat retiu̾i non possitꝰ. Diquet gͥ qm sit mor¬
talium uerũ misera beatitudo que nͨ apud eqͣnimos ꝑpenia ꝑdurat. nͨ anxios to¬
tã delectat. Quid gͥ o mortales extͣ petitis nit᷑ uos positam felicitatem. Erroe uos
insciaq confundit. Ostendam breuit̾ tͥ sume cardinẽ felicitatis. Est ne aliqͥd tͥ tepp̃o
fortuna possit auferre. Atq ut agnoscas in hiis fortuitis reb beatitudi nẽ ꝯstar
non posse sic collige. Si beatitudo est sũme nat᷑e bon̾ũ rõe degentis. nͦ est sũmũ
atitudinẽ ꝑciprendam foctune iustabilit̾as aspirare non possit. Ad hec que cad¬

Expanded text:
felix, qui cum dederit impatientiae manus, statum suum mutare non optet? Quam multis amarfelix, qui cum dederit impatientiae manus, statum suum mutare non optet? Quam multis amaritudinibus humanae felicitatis dulcedo respersa est! quae si etiam fruenti jucunda esse uideatur, tamen quo minus cum uelit abeat retineri non possit. Liquet igitur quam sit mortalium rerum misera beatitudo quae nec apud aequanimos perpetua perdurat necanxios tota delectat. Quid igitur o mortales extra petitis intra uos positam felicitatem? Error uos inscitiaque confundit. Ostendam breuiter tibi summae cardinem felicitatis. Estne aliquid tibi te ipso una possit auferre. Atque ut agnoscas in his fortuitis rebus beatitudinem constare non posse, sic collige. Si beatitudo est summum naturae bonum ratione degentis nec est summum atitudinem percipiendam fortunae instabilitas aspirare non possit. Ad haec, quem cadu
Abbreviated transcription (Latin):
Quis est eñĩ tam copiose felicitsltis ut non aliqͣ ex parte cũ status sui qͤlitate uixetur
Anxia enim res est humanoꝵ ꝯ̃ditõ bonoꝵ. Et que uł nũꝙͣ tota ꝓueniat uł iniqͣm
ꝑpetua subsistat. Huic census exub̾at. s est deneger pudori sangnis. Hñc nobłitas
notũ facit. s angustia uei familiaris. Inclusus ẽẽ mallet ignotus. Ille utͦ q
cͥcumfliuis uitam celidẽ deflet. Ille nptiis felix orbus liberis. Alieno censun
uutͥt h̾edi. Alius ꝓle letatus fibi filie ue delictis mestus inlacͥmat. Ide̾co: nen
tant᷑. om̃is adu̾sitas insolens: miminis quibq ꝓsterint᷑. Adeo ꝑexigua sunt
que fortunatissimis beatitudinis sumam detrahũt. Quam młtos ẽẽ ꝯiectas qui
sese celo ꝓximos arbirant᷑ si de fortune tue reliqͥis. pars ei minima contingat:
Hic ip̃e locus quẽ tu dicis exilium incolentib patͥa est. Adeo nicħ est iuserũ
nisi cñ putes ꝯͣ que beata sors omũs est eqͣminitate tolłaatis. Quis est ille t̾a

Expanded text:
Quis est enim tam compositae felicitatis, ut non aliqua ex parte cum status sui qualitate rixetur? Anxia enim res est humanorum condicio bonorum et quae vel numquam tota proveniat vel numquam perpetua subsistat. Huic census exuberat, sed est pudori degener sanguis; hunc nobilitas notum facit, sed angustia rei familiaris inclusus esse mallet ignotus. Ille utroque circumfluus vitam caelibem deflet, ille nuptiis felix orbus liberis alieno censum nutrit heredi; alius prole laetatus filii filiaeve delictis maestus illacrimat. Idcirco nemo tant, omnis adversitatis insolens, minimis quibusque prosternitur, adeo perexigua sunt, quae fortunatissimis beatitudinis summam detrahunt. 123 Quam multos esse conjectas, qui sese coelo proximos arbitrentur, si de fortunae tuae reliquiis pars eis minima contingat? Hic ipse locus, quem tu exsilium vocas, incolentibus patria est. Adeo nihil est miserum, nisi cum putes: contraque beata sors omnis est aequanimitate 5 tolerantis. Quis est ille tam
Abbreviated transcription (Latin):
in midis uam copia queritis. Atqͥ hoc nob̾ in gtiarium cedit hhbnish
est per multis cos indigere ⁊ͥ ꝑnrulta posside ant. C ontr dep rtnmlmu q pabt̃¬

Expanded text:
indigentiam copia quaeritis. Atqui hoc uobis in contrarium cedit. Pluribuindigentiam copia quaeritis. Atqui hoc uobis in contrarium cedit. Pluribuest permultis eos indigere qui permulta possideant contraque minimum qui ab
Abbreviated transcription (Latin):
infũderis fiet aut noxiumm. Iam u̾o pulcrũ uariis fulge̾ uestib putas: Qauaꝵ
si grata intuitu siẽs est. Aut mat̾ie naturani aut ingeniũ mirabor artificis
An u̾ longus ordo famuloꝵ fac̾it᷑ eẽ felicẽ. Quĩ si inciosi morib sint. ꝑniciosa
domus est sarcina.⁊ ip̃i dño nchement᷑ mimica Si u̾ ꝓbi. qͦnã m intins opi
l alieua probitas numerabit᷑. E quib om̃ib nicħ hoꝵ que tu intuis ꝯpiitas
bonis. tuũ ẽẽ bonum liquido moustrat᷑. Quib si ncħ iest appetende pͥucͥtu¬
diuis. qd est ꝙ uel amissis doleas. uel leteris retentis. er dd ñ natura pulcra qͣ
en ⁊d tua cefert. Nam hec perse a tuis qͦ opib sequestrata placnissent. ⁊ sec¬
Diuicirs sunt p̾ciosa ꝙ m tuas neuere diuuicias. s qm p̾ciosa uidebant miseas
didiciis Aunumerare malusti. Qd ꝓ tanto fortine strepiti de sideratis ⁊ uge¬

Expanded text:
infuderis fiet aut noxium. – Iam uero pulchrum uariis fulgere uestibus putas. Quarum infuderis fiet aut noxium. – Iam uero pulchrum uariis fulgere uestibus putas. Quarum si grata intuitu species est, aut materiae naturam aut ingenium mirabor artificis. – An uero te longus ordo famulorum facit esse felicem? Qui si uitiosi moribus sint, perniciosa domus sarcina et ipsi domino uehement aliena probitas numerabitur? Ex quibus omnibus nihil horum quae tu in tuis conputas bonis tuum esse bonum liquido monstratur. Quibus si nihil inest appetendae pulchritudinis, quid est quod uel amissis doleas uel laeteris retentis? Quod si natura pulchra sunt, quid id tua refert? Nam haec per se a tuis quoque opibus sequestrata placuissent. Neque enim idcirco sunt pretiosa quod in tuas uenere diuitias, sed quoniam pretiosa uidebantur, tuis ea diuitiis adnumerare maluisti. Quid autem tanto fortunae strepitu desideratis? Fug
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ si conditoris operã suq distinctõe post᷑me aliqͥd pulcͥtũdiuis trabunt. infra
ur̃am tũ excelleutiam collocate. Adimpatoem̃ urãm nullo modo iuerebant᷑. An
uos agroꝵ plucͥtudo delectat. Quid m. Est enim pulcerrnni oꝑis pulcra portio
Sic q̃nd̾am serem maris facie gaudemus. Sic celum. si dera lun a solemq mira¬
uiur. Non te hoꝵ aliqͥd Aitingit. Non andes alicuius talium splendore głari
An uernis florib ip̃e distingueris.: An tua mestiuos fructus intumescit ub̾tas.
Qeund in anib gandiis raperis: Cauid ext̾na dona pro tuis amplexaris. Nñꝙͤ¬
Eacit fortuna esse tua.qͥue a te nale̾a uerũ fecit aliona. Terr quidom fructus
animantiũ ꝓcusdubio debent᷑ alimẽtis. S si ꝙ nature satis est replere indigẽ¬
tiam uelis. nicħ est ꝙ fortune afflucntiam petas. Paucũ enm minimusq na¬
turd otenta est. Cuius sacietatem si suꝑflus nigere uelis. aut mioñdimni Qd̾

Expanded text:
tinctione postremae aliquid pulchritudinis trahunt, infra uestram tamen excellentiam collocatae ammirationem uestram nullo modo mereantur. – An uos agrorum pulchritudo delectat? Quidni? Est enim pulcherrimi operis pulchra portio. Sic quondam sereni maris facie gaudemus, sic caelum, sidera, lunam solemque miramur. Num te horum aliquid attingit, num audes alicuius talium splendore gloriari? An uernis floribus ipse distingueris aut tua in aestiuos fructus intumescit ubertas? Quid inanibus gaudiis raperis, quid externa bona pro tuis amplexaris? Numquam tua faciet esse fortuna quae a te natura rerum fecit aliena. Terrarum quidem fructus animantium procul dubio debentur alimentis; sed si, quod naturae satis est, replere indigentiam uelis, nihil est quod fortunae affluentiam petas. Paucis enim minimisque natura contenta est; cuius satietatem si superfluis urguere uelis, aut iniucundum quod
Abbreviated transcription (Latin):
płibus licet. ⁊ ao quenlib sine ceto̾r paupertate non ueniunt. An gẽmaꝵ fulgor
oculos trabit .S. si quid e̾ in hoc splendore p̾cipui gẽmarũ est lux ila nõ hõi¬
num. qͣs quidem miari hoĩes uehement᷑ admiror. Qiud est eñi carens aĩe

Expanded text:
pluribus licet et ad quemlibet sine ceterorum paupertate non ueniunt! An gemmarum fulgor pluribus licet et ad quemlibet sine ceterorum paupertate non ueniunt! An gemmarum fulgor oculos trahit? Sed si quid est in hoc splendore praecipui, gemmarum est lux illa non hominum, quas quidem mirari homines uehementer admiror. Quid est
Abbreviated transcription (Latin):
ed qͣm̃ rõnuim iam in te mearum fonienta descendunt paulo ualidiorib uten¬
dum puto. Age eñi si iam caduca ⁊ momẽtanea fortune dona ñõ ceñt: quid
ra eis est ꝙ aut urͣm̃ unꝙͣ fieri queat. Aut non ꝑspectum osideratumq inlescat
Dincie ne uel uta uel sm natura peeciose sunt: Quid eaꝵ pociꝰᷤ aurũ ne. an uis
congeste pecunie. At qͥ bec effundendo magis ꝙͣ coaceruando meluis intent. Si qͥdem
auaricia semper odiosos. claros largitas fãcit. Ꝙ si manere apud quẽq ñõ pͥ
ꝙ tranffertur in alterũ. tũc est preciosa pecunia cũ translata in alios largiendi
usu desuit possideri. At eadem si apud unũ quanta est uͥq gentiũ congeratur
cet̾os sui mopes fecĩt. ⁊ uox quidem tota parit̾ multoꝵ replet auditum. uestre
u̾o̾ diuicie nͥ ꝯminute in plures trausire non possunt. Ꝙ cũ fc̃m est. panperes
nc̃ce est faciant qͦs relinquit. O igit᷑ angustas inopesq diuicias qͣs nͦ hr̃e totas

Expanded text:
 rationum iam in te mearum fomenta descendunt, paulo ualidioribus utendum puto. Age enim si iam caduca et momentaria fortunae dona non essent, quid in eis est quod aut uestrum umquam fieri queat aut non perspectum consideratumque uilescat? Diuitiaene uel uestra uel sui natura pretiosae sunt? Quid earum potius, aurumne an uis congesta pecuniae? Atqui haec effundendo magis quam coaceruando melius nitent, si quidem auaritia semper odiosos, claros largitas facit. Quod si manere apud quemque non potest quod transfertur in alterum, tunc est pretiosa pecunia cum translata in alios largiendi usu desinit possideri. At eadem si apud unum quanta est ubique gentium congeratur, ceteros sui inopes fecerit. Et uox quidem tota pariter multorum replet auditum j uestrae uero diuitiae nisi comminutae in plures transire non possunt. Quod cum factum est, pauperes necesse est faciant quos relinquunt. O igitur angustas inopesque diuitias quas nec habere totas
Abbreviated transcription (Latin):
false oꝑiionis supliciũ luas. id ieb iurȩ ĩputare non possis. Niam s̃ te ħ mane
noinen fortuite felicitatis mon. qͣuã płib maxinusq habundes mecũ reputes
licet. Ig siꝙ. in om̃i fortune tue censu p̾ciosissĩ possĩdebas id t̾ d̾imnitꝰ illesũ ads
ininolatũq seruat᷑. poti̾s ae meliora queq retinẽs de infortunio iure elusari. At q̃
iiget in columis illud p̾heissimũ gnus huinam decus. Simacꝰ socer ⁊t ꝙ uite
pcio no segins emeres uir totus ex iapia uͥtutib q factus suaꝵ securus tius inge¬
rabescut. s exrad Dicam liberos osilares quoꝵ iam ut in ĩd etans ꝓueris. ł pac on
uel auiti specim̃e eluc ingeiiii. Cũ gͥ p̾cipua sit mortalib uite cuta retinende.
ote so tia dona cosnoscas felite cin suꝑpetũt etiã ñc̃ que uita nemo dubiat esse

Expanded text:
re imputare non possis. Nam si te hoc inane nomen fortuitae felicitatis mouet, quam pluribus maximisque abundes mecum reputes licet. Igitur si quod in omni fortunae tuae censu pretiosissimum possidebas id tibi diuinitus inlaesum adhuc inuiolatumque seruatur, poterisne meliora quaeque retinens de infortunio iure causari? Atqui uiget incolumis illud pretiosissimum generis humani decus Symmachus socer et, quod uitae pretio non segnis emeres, uir totus ex sapientia uirtutibusque factus: suarum securus tuis inge5 tabescit. Quid dicam liberos consulares, quorum jam, ut in id aetatis pueris, vel paterni, vel aviti specimen elucet ingenii? Cum igitur praecipua sit mortalibus vitae cura retinendae, o te si tua bona cognoscas, felicem, cui suppetunt etiam nunc quae vita nemo dubitat esse
Abbreviated transcription (Latin):
induerat. Adieciss q iam se scit᷑um au ille philosorhus eẽt. siqͥdem illatas in iuri¬
as lenit̾ pacient᷑q tolłasset. Ille paciam paulisꝑ assũpsit. Accepta ꝯtumelia uelud
insultans iam tandẽ inqͥt. iutelligis me eẽ philosophum. tũ ilłe. nimiũ mor
noae mem perset t̾rono a rcers resoluita celum libera pent. Ne onne & ⁊ teñũ
uegnrncum speruet. que se celo fruens t̾renis gaudet exemptam
uicumq solani mẽte precipiti petit¬
Suminamq credit gloriam

Expanded text:
induerat, adiecissetque iam se sciturum, an ille philosophus esset, si quidem illatas iniuriinduerat, adiecissetque iam se sciturum, an ille philosophus esset, si quidem illatas iniurias leniter patienterque tolerasset, ille patientiam paulisper adsumpsit acceptaque contumelia uelut insultans: 'Iam tandem,' inquit, 'intellegis me esse philosophum?' Tum ille nimium morconscia terreno carcere resoluta caelum libera petit, nonne omne terrenum negotium spernat, quae se caelo fruens terrenis gaudet exemptam? Quicumque solam mente praecipiti petiumque credit gloriam
Abbreviated transcription (Latin):
t̾iumos peeclara illa fame ĩmortalitas coartabit᷑. S ꝙͣ multos clar issimos uiros
siuus auctorib p̾mit longior atq obscura uetustas. Uos uo̾ in mortalitatẽ uob̾ ꝓpaga¬
re iudemimi cũ fut᷑i famã temporis cogitatis. Q si ad et̾ uitatis infinita spłicia
bilem diutͦuitatẽ nͨ ꝯꝑari quidem põt. Et esñ finitis ad se inuicem fui̾t q̃dam.
ifiniti u̾ atq finiti. nulla uꝙͣ potĩt ẽẽ collato. Ita fit ut ꝗͣlib ꝓliri temporis
fama si cũsexhanta et̾ utate cogitet᷑. non parua s plane nulla esse uideatur
uos d̃ nͥ at populares auras. inanesq rumores recte fac̾e̾ nescitis. Et relicta uͥ
gautie leuitalte ꝙͣ festiue aliqͥs illuserit. Nam cũ quidã adortꝰ cẽt hoĩem gn¬
nieliis qͥ sõ ad uere uͥtutis usimi s ad sr̃bam glam. falsum sͥ philosophi nomen

Expanded text:
terminos praeclara illa famae inmortalitas coartabitur. Sed quam multos clarissimos suis teterminos praeclara illa famae inmortalitas coartabitur. Sed quam multos clarissimos suis tesuis auctoribus premit longior atque obscura uetustas? Vos uero inmortalitatem uobis propagare uidemini, cum futuri famam temporis cogitatis. Quod si aeternitatis infinita spatia bilem diuturnitatem ne comparari quidem potest. Etenim finitis ad se inuicem fuerit quaedam, infiniti uero atque finiti nulla umquam poterit esse collatio. Ita fit ut quamlibet prolixi temporis fama, si cum inexhausta aeternitate cogitetur, non parua sed plane nulla esse uideatur. Vos autem nisi ad populares auras inanesque rumores recte facere nescitis et relicta consgantiae leuitate quam festiue aliquis inluserit. Nam cum quidam adortus esset hominem contumeliis, qui non ad uerae uirtutis usum sed ad superbam gloriam falsum sibi philosophi nomen
Abbreviated transcription (Latin):
cͥcumsepti atq conolusi de ꝑuulganda fama de ꝓferendo noĩe cogitatis. At qͥd
hãt amplum magnificũq gła. tani angustis exigiusq lunitib artata: Adde
ꝙ hoc ip̃m breuis hĩtaculi septum plures incolunt nationes. lingua. moribus.
tocius uite distautes rõne. Ad quas tu difficultate iteneꝵ. tum loquendi diuersi¬
caucasum mõtem romane rei publice fama tnͣscenderat. Et erat tunc adulta
ꝯp̾ssa gła. quam dilatare ac ꝓpagare laboratis: An uͥ romam nõis transire fa¬
ina nequit. romani hõis gloria ꝓgrediet᷑. Qͥd ꝙ diu̾saꝵ gentui mores ut̾ se at
instituta discord̾ant. ut ꝙ apud alios est laude apud alios supplicio dignũ uidices
quo fit ut si que fame p̾redicat᷑o delectat. hinic in płimos ppłos norien ꝓferre ulło¬
mͦ ꝯ̃ducat. Erit gͥ ꝑuulgata int̾ suos gła quisq contentꝰ. or int᷑ uiius gc̃tis

Expanded text:
circumsaepti atque conclusi de peruulganda fama, de proferendo nomine cogitatis? Aut quid circumsaepti atque conclusi de peruulganda fama, de proferendo nomine cogitatis? Aut quid habeat amplum magnificumque gloria tam angustis exiguisque limitibus artata? Adde quod hoc ipsum breuis habitaculi saeptum plures incolunt nationes lingua, moribus, totius uitae ratione distantes, ad quas tum difficultate itinerum tum loquendi diuersiCaucasum montem Romanae rei publicae fama transcenderat, et erat tunc adulta compressa gloria quam dilatare ac propagare laboratis? An ubi Romani nominis transire fama nequit, Romani hominis gloria progredietur? Quid quod diuersarum gentium mores inter se atque instituta discordant, ut quod apud alios laude apud alios supplicio dignum iudicetur. Quo fit ut si quem famae praedicatio delectat, huic in plurimos populos nomen modo conducat. Erit igitur peruagata inter suos gloria quisque contentus et intra unius gentis
Abbreviated transcription (Latin):
Qͦs nothiis sicco uiolentis estu
Torret ardentes recoques arenas
selsa nũ taindẽ naluit potestas
uert̾e ꝑrami rabiem neronis
Hen gͣueni sorte qͦciens nnqͦ.
Addit᷑ scuo glãdius ueneno
ip̃a minimu
nobis amibitonẽ mor¬
tellium reꝵ fuisse
gerendis reb opta
uimꝰ. quo ne uirtus
tacua ꝯsenesceret
ꝙ prestantes quidem natura mentes & fũdum at ext̾mam manũ uͥtutũ perfectõe
Oue qͣm sit exilis ⁊ tocius uacua ponderis: sic considera. Oninẽ t̾re Ambitũ sicuri
astrologicis demonstratõib accepisti. Ad celi spacium. puncti ꝯstat optu̾e uõnem
Id est si ao celestis globi magnitudinẽ conferatur. nicħ spacii ꝓesus þr̃e iudicet᷑
didicisti: que nobis cognitis aĩantib incolat᷑. Hinc quarte si qͣntum maria palu¬
desq p̾munt. qͣntũq siti uasta regio distendit᷑. cogitatõe subtraxis. uix angu¬
stissima mhĩtandi hõĩb area relinquetur. In hoc gͥ minimo puncti qͦdam pũao

Expanded text:
quos Notus sicco uiolentus aestu quos Notus sicco uiolentus aestu torret ardentes recoquens harenas. Celsa num tandem ualuit potestas uertere praui rabiem Neronis? Heu grauem sortem, quotiens iniquus additur saeuo gladius ueneno! – ipsa minimum nobis ambitionem mortalium rerum fuisse geuimus quo ne uirtus tacita consenesceret.um est quod praestantes quidem natura mentes sed nondum ad extremam manum uirtutum perfectione quae quam sit exilis et totius uacua ponderis, sic considera. Omnem terrae ambitum, sicuti astrologicis demonstrationibus accepisti, ad caeli spatium puncti constat obtinere rationem, id est ut, si ad caelestis globi magnitudinem conferatur, nihil spatii prorsus habere iudicetur. didicisti, quae nobis cognitis animantibus incolatur Huic quartae, si quantum maria paludesque premunt quantumque siti uasta regio distenditur cogitatione subtraxeris, uix angustissima inhabitandi hominibus area relinquetur. In hoc igitur minimo puncti quodam puncto
Abbreviated transcription (Latin):
sui opotem feci̾t. quẽ uiciose libidines in solubilib astrictũ retinent cathenis. Et
collata impbis dignitas siõ mͦ nõ efficit dignos. s prodit pocius o ⁊ ostendit indig¬
nos. Cur ita prouenit: Gaudotis eiuim res sese alit̾ habentes falsis ꝯpeliare noĩb¬
que facile it̃aꝵ porũ redargiunt᷑ effc̾ũ. Itaq nͦ ille duucie ñ illa potentia. n hec
dignntid̾ appellari potest. Posf̾mo ĩdem de tota ꝯcludere fortun a licet in qua nicħ
expetendum. Nich̾ natiue bonntatis niesse mauifestum est. que nec se bonis semper
adungit. bonos quib fuerit adiuncta non efficit
ꝙatͥs esfuso ma diuit cruore
Carpꝰ ⁊ insu gelidimm perrãs
Qra nõ tinxit lacͥmis s esse
sensor extic̃ti potuit decoris
bic tñ scept᷑ͦ pplõs iegebat
eͦs uid ꝯdens radios o ndas¬
as Phebus extͤmo ueniẽs ab ort
ͦs pͥmũt septẽ gelidi triones

Expanded text:
sui compotem fecerit quem uitiosae libidines insolubilibus adstrictum retinent catenis, et sui compotem fecerit quem uitiosae libidines insolubilibus adstrictum retinent catenis, et collata improbis dignitas non modo non efficit dignos, sed prodit potius et ostentat indignos. Cur ita prouenit? Gaudetis enim res sese aliter habentes falsis compellare nominquae facile ipsarum rerum redarguuntur effectu; itaque nec illae diuitiae nec illa podignitas iure appellari potest. Postremo idem de tota concludere fortuna licet, in qua nihil expetendum, nihil nativae bonitatis inesse manifestum est. quae nec se bonis semper adiungit et bonos, quibus fuerit adiuncta., non efficimatris effuso maduit cruore corpus et visu gelidum per ora non tinxit lacrimis, sed esse censor exstincti potuit decoris. Hic tamen sceptro populos reg-ehat, quos videt condens radios sub undas Phoebus, extremo veniens ab ortquos premunt septem gelidi triones,
Abbreviated transcription (Latin):
nũqmͣ ꝑessimis ꝓuenirent. Neq enĩ solent sͥ adu̾sa sociari. N Iatura respuit
ut contͣria queq iũgant᷑. Ita cum pessimos plerũq dignitatib fuugi dubiũ nõ
sit. illud onam liq̃t natara sin bona non esse. que sese pessiiis herere paciant
Qed̾ quĩdem de cunctis fortume mumib dignius erstimari ꝑb̃t̃. que ad iibissimũ
qsuẽq uberiora ꝑueniunt. De quib illud etiam ꝯsid̾andum puto. ꝙ nemo dubitat
esse forteni. cui fortitudinẽ mẽe conspexi̾t. Et cino uelocitas adest. manifestũ ue¬
locem. Sic musica musicos. inediciua mẽdicos. rethorica rethores facit. Agit eni
ciuiꝰq natura rei ꝙ ꝓpͥum est. nͨ ꝯtrarium perũ miscet᷑ ffectib.⁊ ultio q̃ sũt
Auersa depellit. At qͥ nec opes inexpletam restring̾e ausiriciam queunt. nͨ potestas

Expanded text:
uam pessimis pro- > venirent; neque enim sibi solent adversa sociari, natura respuit, uam pessimis pro- > venirent; neque enim sibi solent adversa sociari, natura respuit, ut contraria quaeque iungantur.. Ita cum pessimos plerumque dignitatibus fungi dubium non sit, illud etiam liquet natura sui bona non esse, quae se pessimis t, quae ad improbissimum quemque uberiora perveniunt. De quibus illud etiam considerandum puto, quod nemo dubitat esse fortem, cui fortitudinem inesse conspexerit, et, cuicumque velocitas adest, manifestum est esse velocem. Sic musica quidem musicos, medicina medicos, rhetorica rhetores facit; agit enirei natura quod proprium est nec contrariarum rerum miscetur effectibus et ultro quae sunt auersa depellit. Atqui nec opes inexpletam restinguere auaritiam queunt nec potestas
Abbreviated transcription (Latin):
de stati ꝓpͥe quietis amoriebis: Cum liberũ quẽdam iuirũ supplicus se tirannus ad¬
acturum putaret. ut adu̾sum se fẽe ꝯuiratoĩs ꝯscios ꝓderet. lingũa ille momordit
Atq abscidit. ⁊ in os tiranni seuientis abiecit. Ita cruciatus qͦs putabat tirãn᷑
mat̾iam crudelitatis nir sapiens fecit esse uirtutis. Qcͥd a̾ est ꝙ in alium fac᷑e
qͥsq possit ꝙ sustin̾e̾ ip̃e non possit: Pusiridem aiccepimꝰ uecre hospires solitũ
ab hercule hospite fuisse mactatum. Regulus phires penoꝵ bello captoi in un¬
cula coniecerat. s mox ip̃e uictoꝵ cãthenis manus peebuit. Ullam ne gͥ eiuis
hoĩs potentiam pritas. qui ꝙ ip̃e in alio potest. ne id in se alter ualeat efficere
possit. Ad hec si ip̃is dignitatib ac potestatib ieẽt aliqͥd naturalis bomi sc ꝓpͥ¬

Expanded text:
de statu propriae quietis amouebis? Cum liberum quendam uirum suppliciis se tyrannus adde statu propriae quietis amouebis? Cum liberum quendam uirum suppliciis se tyrannus adacturum Putaret, ut aduersum se factae coniurationis conscios proderet, linguam ille momordit atque abscidit et in os tyranni saeuientis abiecit; ita cruciatus, quos putabat tyrannus materiam crudelitatis, uir sapiens fecit esse uirtutis. Quid autem est quod in alium facequod sustinere ab alio ipse non possit? Busiridem accipimus necare hospites solitum ab Hercule hospite fuisse mactatum. Regulus plures Poenorum bello captos in uincla coniecerat, sed mox ipse uictorum catenis manus praebuit. Vllamne igitur eius hominis potentiam putas, qui quod ipse in alio potest, ne id in se alter ualeat efficere non possit? Ad haec si ipsis dignitates ac potestatibus inesset aliquid naturalis ac p
Abbreviated transcription (Latin):
Tunc classica seua tacebãt¬
Cruor horrida tirerat arua
Qͥd em furor hostieꝰ. ulla
uellet pͥor arma mouere
Cu uuln̾a seua uiderent
Nec p̾mia sangninis ulla¬
Auri qͥ pondera tecti
potentiq disseram qͥ
uos uere dignitatis ac potes¬
tatisinscii. celo exequatis qͣ
si in imꝓbissimũ quẽq ceci¬
mis ethue eructuantibus
⁊ ꝙ diluuium tantas scia¬
ges dederint: Certe uti me¬
nunisse te arbitror ꝯsulare
ĩperium ꝙ libertatis pͥnci¬
psũ fuerat ob suꝑbiam
ꝯsulum ur̃i uetes aboleᷤᷤ
cupi erunt. Qui ob eã¬
mou̾eris cachinno: Ex̾ u̾o̾ si corpus spectes inbecillius poĩe reꝑire queas. Qͦs sepe
muscularũ qͦ uel morsus uel insecreta q̃q reptantiũ necat introitus. Quo uero
qͥsqm uis aliqd̾ in quẽpiam nisi i solum corpits. Et ꝙ infra corpiis est fortunã loqͦr
rossit exctere. Nunqͥd unꝗͣ libero imperabis animo. Nñ ment̃ẽ firma sͥ rõne coħett̃

Expanded text:
Tunc classica saeua tacebantCruor horrida tinxerat arua. Quid enim furor hosticus ulla Vellet prior arma mouere, Cum uulnera saeua uiderent Nec praemia sanguinis uTunc classica saeua tacebaAuri qui pondera tecti Odiis neque fusus acerbis uos uerae dignitatis ac potestatis inscii caelo exaequatis? Quae si in improbissimum quemque cecimmis Aetnae eructuantibus, quod diluuium tantas strages dederint? Certe, uti meminisse te arbitror, consulare imperium, quod libertatis principium fuerat, ob superbiam consulum uestri ueteres abolere cupiuerunt, qui ob eamouereris cachinno! Quid uero, si corpus spectes, inbecillius homine reperire queas quos saepe muscularum quoque uel morsus uel in secreta quaeque reptantium necat introitus? Quo uero quisquam ius aliquod in quempiam nisi in solum corpus et quod infra corpus est, fortunam loquor, possit exserere? Num quidquam libero imperabis animo? Num mentem firma sibi ratione cohaerentem
Abbreviated transcription (Latin):
intuitũ. Hanc paulisꝑ leuib mediocͥb q fomẽtis aitenuare tẽptabo. ut dimo
tis aꝑfectonum tenebris splendorem uere kicis possis agnoscere

Expanded text:
intuitum, hanc paulisper lenibus mediocribusque fomentis at-tenuare temptabo, ut dimotintuitum, hanc paulisper lenibus mediocribusque fomentis at-tenuare temptabo, ut dimotis fallacium affectionum tenebris splendorem uerae lucis possis agnoscere.
Abbreviated transcription (Latin):
Iam scio inqͥt morbi tui aliam. uel maximam alnsam. qͥd ip̃e sis nosse desisti.
Q uare plenissime uel egͥtudinis tue rõnem uel auditum reconciliande sospitatis
inueni. Nam qͣm̃ tu obliuione ꝯfunderis ⁊ exulem te ⁊ expoliatum ꝓpͥis bo¬
nis ẽẽ doluisti. qm̃ uͦ qͥs sit rerum finis ignoras: Neqmͣ hoĩes atq nefarios po¬
tentes felicesq arburaris. Qm̃ uͦ quib gub̾naculis mundus regat᷑ oblitꝰ es
Has fortunaꝵ uices estimiils sine rectore fluctuare. Magne nõ ad morbũ mͦ uerũ
at int̾itum qͦ caluse. S sospitatis Auctori ago grates ꝙ te fiudu᷑ totũ natura
destituit. Habomꝰ maxim̃ tue fomitẽ salutis uerã de smidi gub̾natoe sui̾amt
iam tͥ ex hac minima scintillula utallis calor illuxit. S qm̃ firmiorib reme¬
diis nũdum tp̃c est. ⁊ eam mẽtiũ constat eẽ uat᷑ani. ut qͦciens abiece̾it uerae
falsis opiionib induaut᷑. Ex quib orta ꝑt᷑bat̾onum caligo. uerũ illñ ꝯfundit

Expanded text:
Iam scio, inquit, morbi tui aliam uel maximam causam; quid ipse sis nosse desisti. Quare plenissime uel aegritudinis tuae rationem uel aditum reconciliandae sospitatis inueni. Nam quoniam tui obliuione confunderis, et exsulem te et exspoliatum propriis bonis esse doluisti; quoniam uero quis sit rerum finis ignoras, nequam homines atque nefarios potentes felicesque arbitraris; quoniam uero quibus gubernaculis mundus regatur oblitus es, has fortunarum uices aestimas sine rectore fluitare: magnae non ad morbum modo, uerum ad interitum quoque causae. Sed sdestituit. Habemus maximum tuae fomitem salutis ueram de mundi gubernatione senteiam tibi ex hac minima scintillula uitalis calor inluxerit. Sed quoniam firmioribus remediis nondum tempus est et eam ruentium constat esse naturam, ut quotiens abiecerint ueras falsis opinionibus induantur ex quibus orta perturbationum caligo uerum illum confundit
Abbreviated transcription (Latin):
rS. Qneq tiłm iuiste confusionis ratio indeatur. ex te scire deudero. Mi¬
nus ctenim mirdier si misceri om̃ia fortuitis casibus crederem. Ninc
tuporem meum deus rector exaggerat. qui cum sepe bomis iocunda mã¬
sio aspera. Conti q bonis mala tribuat malis optata concẽdat
nisa causa deprehendatur: quid: est ꝙ a fortuitis casibus differre cre¬
datur. Nec mirum inqͥt si quid ordinis ignorata rõne te merarium
confusumq credatur S tu ꝙͣuis calusam tante dispositionis ignores. fũ

Expanded text:
r, quaeque tam iniustae confusionis ratio videatur, ex te scire desidero. Mir, quaeque tam iniustae confusionis ratio videatur, ex te scire desidero. Minus etenim mirarer, si misceri omnia fortuitis casibus crederem. Nunc stuporem meum deus rector exaggerat. Qui cum saepe bonis iucunda, malis aspera contraque bonis dura tribuat, malis optata concedat, nisi causa deprehenditur, quid est, quod a fortuitis casibus differre videatur? — Nec mirum, inquit, si quid ordinis ignorata. ratione temerarium confusumque credatur; sed tu quamvis causam tantae dispositionis ignores, tame
Abbreviated transcription (Latin):
rimula u̾tutem relictam fas esset aspicere uicioꝵq sordes penarum
cruciatib se deposicuros uiderent compesatõe adipiscende probitatis
nec hos cruciatus esse dicerent. defensoꝵ operam repudiarent. Ac se
totos accusatorib iudicib q permuterent. ¶Ouo fit. ut apud sapien¬
tes nullus prorsus odio relinquatur locus. Nam bonos quis nisi stu¬
tissimus oderit. Malos uero odisse ratione clre it. Nam sicuti corpoꝵ
langor ita inciositas quidam est qͦi morbus animoꝵ. Cum egros corpore
minime dignos odio s pocius miseratõe censenius. multomag̾ non
insequendi s miserandi sunt qͦꝵ nẽces oĩ langore atrocior urget : peobitas.
uid tantos nuat excitare motus
Et ꝓpͥa fatum solicitare manu
Si mortem petitis ꝓpiquat ipsa¬
Sponte sua uolucͤs nec remorat᷑ equos
tuta sunt debedritur. Cur gͥ uersa uce mutentur. scelerumq suppli

Expanded text:
rimula uirtutem relictam fas esset aspicere uitiorumque sordes poenarum rimula uirtutem relictam fas esset aspicere uitiorumque sordes poenarum cruciatibus se deposituros uiderent compensatione adipiscendae probitatis, nec hos cruciatus esse ducerent defensorumque operam repudiarent ac se totos accusatoribus iudicibusque permitterent. Quo fit ut apud sapientes nullus prorsus odio locus relinquatur. Nam bonos quis nisi stultissimus oderit? Malos uero odisse ratione caret. Nam si, uti corporum languor, ita uitiositas quidam est quasi morbus animorum, cum aegros corpore minime dignos odio sed potius miseratione iudicemus, multo magis non insequendi sed miserandi sunt quorum mentes omni languore atrocior urget improbitas. Quod tantos iuuat excitare motus Et propria fatum sollicitare manuSi mortem petitis, propsponte sua uolucres nec remoratur equosuta sunt, debeantur. Cur haec igitur versa vice mutentur, scelerumque suppli
Abbreviated transcription (Latin):
Si gͥ s.i. ait resideres. cui supplicumi inferendum putares. ei ne
qui fecisset. An qui pertulisset iniuriam: Nec Ambigo inqmͣ qͥn ꝑpesso
satiffacerem. dolore facientis. Miserior tĩbi gͥ iniurie illator qm accepte
inderetur. Consequit᷑ inquam. Hac gͥ aliisq de causis ea radice inten¬
tibus. ꝙ turpitũdo suapte natura miseros faciat. Apparet illatam cu¬
libet iniuriam non accipientis s inferentis esse iuiuriam. miseriam
Atqui nũc contra faciunt oratores. Pro hiis enim qui graue quid. a¬
cerbumq perpessi sunt miseratoe̾m iudicũ excitare conantur. Cimi
magis comittentib iustior nuseratio debeatur. quos non ab uatis s
mẽdicum. egros duci oportebat. ut culpe morbos supplicio resecarent.
Quo pacto. defensorũ opera uel tota frigeret uel si prodesse mãllet
hõib in accusationis habitum: uerteretur. Ipi qͦ improbi si eis aliq̃

Expanded text:
 – Si igitur cognitor, ait, resideres, cui supplicium inferendum putares, eine  – Si igitur cognitor, ait, resideres, cui supplicium inferendum putares, eine qui fecisset an qui pertulisset iniuriam? – Nec ambigo, inquam, quin perpesso satisfacerem dolore facientis. – Miserior igitur tibi iniuriae inlator quam acceptor esse uiderentur. – Consequitur, inquam. – Hac igitur aliisque causis ea radice nitentibus quod turpitudo suapte natura miseros faciat apparet inlatam cuilibet iniuriam non accipientis sed inferentis esse miseriam. – Apparet, inquam. – Atqui nunc, ait, contra faciunt oratores; pro his enim qui graue quid acerbumque perpessi sunt miserationem iudicum excitare conantur, cum magis admittentibus iustior miseratio debeatur; quos non ab iratis segros ad medicum duci oportebat ut culpae morbos supplicio resecarent. Quo pacto defensorum opera uel tota frigeret uel si prodesse hominibus mallet in accusationis
Abbreviated transcription (Latin):
ad peiora deflexeris: extra ne quesieris uĩtorem. Tu te ip̃e in deu̾iora
trusisti. ueluti si uitib sordidam humũ celumq respicias. Cimctis extͣ
cessantib. ip̃a credendi põne cernendi rõne. nunc ceno. nũc sideribus
ntͥesse uidearis. At uulgus ista non respicit. Quid gͥ ͤ hiis ne dc¬
cedamus quosbeluis similes esse monstraumiꝰ: Quid: Si quis ams¬
so penitus insu ip̃m se etiam habuisse obliuisceret᷑ in tuitũ. nichil¬
ꝙ sibi ad humãnam perfectoẽm deesse arbit᷑ret᷑. nui uidentes cadẽ
cecos pritaremus: Nam ne illud quidem acquiescent ꝙ eque
unum ualidis nititur firmamentis. infeliciores eos esse qruĩ facuĩt
quam qui paciunt᷑ in iuriam. Uellem quidem inqmͣ. has ibas Audi¬
.Infelices uero esse qui sunt improbi multiplicitꝰ liquet. Ita ĩꝙͣ¬
Qui gͥ suplicio digni sunt: miseros esse non dubitas. Conuenit in quam

Expanded text:
ad peiora deflexeris: extra ne quaesieris ultorem, tu te ipse in deteriora ad peiora deflexeris: extra ne quaesieris ultorem, tu te ipse in deteriora trusisti– ueluti, si uicibus sordidam humum caelumque respicias, cunctis extra cessantibus ipsa cernendi ratione nunc caeno nunc sideribus interesse uidearis. At uulgus ista non respicit. Quid igitur, hisne accedamus quos beluis similes esse monstrauimus? Quid, si quis amisso penitus uisu ipsum etiam se habuisse obliuisceretur intuitum nihilque sibi ad humanam perfectionem deesse arbitraretur, num uidentes eadem caeco putaremus? Nam ne illud quidem adquiescent quod aeque ualidis rationum nititur firmamentis, infeliciores eos esse qui faciant quam qui patiantur iniuriam. – Vellem, inquam, has ipsas aud? – Minime. – Infelices uero esse qui sint improbi multipliciter liquet. – Ita, inquQui igitur supplicio digni sunt miseros esse non dubitas. – Conuenit, inquam.