comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
iusti cũ quedã affirmares ẽẽ in
tua p̾ate dixisse me uolaricum
eẽ ac leuer. ⁊te nõ petẽ eiꝰ ten̾e.
s penã. Mẽnitus sum. pluma te
incap̃ suum casura temptalut.
um ruere nõ cogitabat. qͣm ho.¬
n̾osa eẽnt que petebat ⁊̃ si suꝑ¬
uacua nõ ẽẽnt. Hoc itaq irihis
q̃ affectamꝰ adq labore magno
ꝯtendimꝰ. inspic̾e debemꝰ. aut
ꝓ quib petuniã soluimꝰ ea gra¬
tuta uocamꝰ ꝑ qͥb nos ip̃os im¬
pẽtlimꝰ. que eeme nollemꝰ. si tomꝰ¬

Expanded text:
irmares esse in tua potestate, dixisse me volaticum esse ac levem et te non pedem eius tenere, sed pennam. Mentitus sum ? Pluma tenin caput suum casura temptaveritum ruere. Non cogitabat, quam onerosa essent, quae petebat, etiam si supervacua non essent. Hoc itaque in his, quae adfectamus, ad quae labore magno contendimus, inspicere debemus, aut pro quibus pecuniam solvimus, ea gratuita vocamus, pro quibus nos ipsos inpendimus. Quae emere nollem
Abbreviated transcription (Latin):
terum tu mͥ te pusillũ facis
⁊ dicis maligᷤ tecũ egisse nͣam
pͥus: de iñ fortunam cum non¬
possis exim̾e te uulgo. ⁊ adfeli¬
citatẽ homiũ maximã exinge.

Expanded text:
terum tu mihi te pusillum facis et dicis malignius tecum egisse naturam prius, deinde fortunam, cum possis eximere te vulgo et ad felicitatem hominum maximam emergere.
Abbreviated transcription (Latin):
u̾boꝵ castigatõne uteris. Cobe¬
rib mł̃ta ãmonẽt᷑ aliͥ nõ quic.¬
quid offericdit: et ledit. s adra¬
biẽ cogunt ꝑuenire delicie. ut
quicqͥd no exuolũtate respõdit.
iram euocet. Regum nob̾ inclu¬
imꝰ aĩos. Nam ssu quoq obliti ⁊
sic excãtescũt suo seuiunt qi ĩ¬
uniam accepint atõnus rei ꝑi¬
cło illos fortune sue magͥtudo¬
illos tutissimos prãt. hec ħ igͦ¬
rãt si octasiõnẽ nocendi captãt
querẽdo acceꝑũt in uinã rit fa¬
c̾ent. Diutiꝰ te morari nolo. nõ¬

Expanded text:
e uteris; verberibus muta admonentur. Non quicquid nos offendit, et laedit. Sed ad rabiem nos cogunt pervenire deliciae, ut quicquid non ex voluntate respondit, iram evocet. Regum nobis induimus animos. Nam illi quoque obliti et sic excandescunt, sic saeviunt, quasi iniuriam acceperint, a cuius rei periculo illos fortunae suae magnitudo tutissimos praestat. Nec hoc ignorant, sed occasionem nocendi captant querendo; acceperunt iniuriam ut facerent. Diutius te morari nolo; no
Abbreviated transcription (Latin):
Seruus ẽ. ħ illi nocebit. Ostenide
om̃s timori. Dabo ꝯsularẽ ani¬
cule suentẽ. Dabo ancillule cli¬
uitẽ. ostendã nobilissiõs. inueni¬
es mancipia pantonuitioꝵ. Nul.
Quar̾ nõ ẽ qd̾ fasticliosi ipi te
det̾cant᷑ qͦ minꝰ ẜius tuis hylarẽ
te p̾stes ⁊ nõ suꝑbe suꝑioremr.¬

Expanded text:
Servus est." Hoc illi nocebit? Ostende, s timori. Dabo consularem aniculae servientem, dabo ancillulae divitem, ostendam nobilissimos iuvenes mancipia pantomimorum! NullaQuare non est quod fastidiosi isti te deterreant, quo minus servis tuis hilarem te praestes et non superbe superiorem
Abbreviated transcription (Latin):
petũt fuguint. Nam cũ sũma b̾a.
te uite sit solida setuntas ⁊ eiꝰ ĩ¬
ꝯcussa fictacia sollicitutinib col.¬
te nõ tm̃ fer̃t sarcinas s fhunt
Ita longiꝰ ab effectu eiꝰ qd̃ petunt
dert. H se mag̾ impecliũt. ⁊ ferũt

Expanded text:
petunt, fugiunt. Nam cum summa vitae beatae sit solida securitas et eius inconcussa fiducia, sollicitudinis coltae non tantum ferunt sarcinas, sed trahunt; ita longius ab effectu eius, quod petunt, nderunt, hoc se magis impediunt et feruntur
Abbreviated transcription (Latin):
uiroꝵ bonoꝵ mnẽtũ ẽ: hitat deus.
Si tͥ octͤnt uetustis arborib et
solitã altituclinẽ eg̃ssis frequẽs
lucꝰ ⁊ cõspectu celi a ramoꝵ ramis
alios ꝓtegentib sũmonẽs illa¬
ꝓceiͣtas silue ⁊ secͤtũ loci ⁊ ãmi.¬
ratõ umbre ĩ apto tam dep̃se ad¬
q ꝯtinue. fide tͥ numis fac̃ Et
siquis specꝰ saxis penitꝰ exesis. mõ
animũ tuũ quadã religiois suspi¬
tonẽ ꝓcuciet. Mag̾ꝵ fluminum
capita ueneram᷑. Subito exabod¬
to uasti annis eruptio aras h̃t.
Colunt᷑ aqͣꝵ calentiũ fontes ⁊
stagna quedã uł opacitas. uł ĩ¬
m̃sa altitudo sacͣuit. Si hominẽ
uidens int̾itũ ꝑicuł. in tactu
cupiclitatib ĩ t̾ adu̾sa felicẽ. in

Expanded text:
uis deus incertum est, habitat deus. Si tibi occurrerit vetustis arboribus et solitam altitudinem egressis frequens lucus et conspectum caeli ramorum aliorum alios protegentium summovens tas silvae et secretum loci et admiratio umbrae in aperto tam densae atque continuae fidem tibi numinis faciet. Si quis specus saxis penitus exesis montanimum tuum quadam religionis suspicione percutiet. Magnorum fluminum capita veneramur; subita ex abdito vasti amnis eruptio aras habet; coluntur aquarum calentium fontes, et stagna quaedam vel opacitas vel inmensa altitudo sacravit Si hominem videris interritum periculis, intactum cupiditatibus, inter adversa felicem, in
Abbreviated transcription (Latin):
quẽ ad moclũ tormias. querit᷑ scit᷑.
Eo tͥ digẽtins aĩ iutendu̾ẽ. Tũc
aut̾ felicẽ ẽẽ te iudica: cum po¬
t̾is impublico uiu̾e. cũ te parie.¬
tes tͥ tegẽt nõ abscondẽt. Quos
plerumq cutũdadatos nob̾ ui.¬
dicamꝰ. no ut tociꝰ uiuamꝰ s utpec.¬
cemꝰ octultiꝰ. Nem dicã ex qua
inueĩes quipsit aꝑto hostio ui.¬
ue. Ianitores ꝯscĩa nt̃a nõ suꝑbia

Expanded text:
quemadmodum dormias, quaeritur, scitur; eo tibi diligentius vivendum est. Tunc autem felicem esse te iudica, cum poteris in publico vivere, cum te parietes tui tegent, non abscondent, quos plerumque circumdatos nobis iudicamus non ut tutius vivamus, sed ut peccemus occultius. Rem dicam, ex qua invenies, qui possit aperto ostio vivere. Ianitores conscientia nostra
Abbreviated transcription (Latin):
uomͦ h ad me ꝑuen̾it quens
quis mͥ eo te cogitare narrau̾it.
quͥ tu nulli narrau̾as. Is qui scit
metiaris. ad istum respice ĩ quo
morans. Quicquid int̾ uicinia
emunet. magnũ ẽ illic uͥ eminet.

Expanded text:
oc ad me pervenerit quaeris, quis mihi id te cogitare narraverit, quod tu nulli narraveras ? Is qui scit metiaris; ad istum respice, in quo moraris. Quicquid inter vicina eminet, magnum est illic, ubi eminet.
Abbreviated transcription (Latin):
nitatis ⁊ uani plꝰ sonat qmͣ ua¬
let. Lemẽda sũt que me ext̾rẽt
ꝯpescẽda q̃ untant. cliscutiẽda
q̃ fallũt inhibẽda luxuria. cor.¬
npiẽda auaricia. Quid hoꝵ rap
tĩ fieri pͭ: O pus medicꝰ egros ĩ
trãsitu curat: Quid qd ne uo.¬
luptate quidẽ ullam ht talis
u̾boꝵ sine clistinctu nẽtium
strepitꝰ ẽ: S ut pleraq que¬

Expanded text:
sonat quam valet. Lenienda sunt, quae me exterrent, conpescenda, quae inritant, discutienda, quae fallunt, inhibenda luxuria, corripienda avaritia; quid horum raptim potest fieri ? Quis medicus aegros in transitu curat ? Quid, quod ne voluptatem quidem ullam habet talis verborum sine dilectu ruentium strepitus ? Sed ut pleraq
Abbreviated transcription (Latin):
ue crentiũ ñ uͥ uisum ẽ graclus
sistit. s incitato corꝑis pontͥe se
rapit. ac longiꝰ quam uoluit.
effert᷑. sic ista dicendi celitas ñ
in sua pͤate ẽ. nͥ satis decora
phyłophie que pone d u̾ba ñ¬
Nõ aliq̃n et in surget: Quid ni:
s salua ddigrutate moꝵ. qͣm uio.¬
lenta ista ⁊ nimia ius alĩ exluit
ius sit unda nõ torrẽs. fanianꝰ¬

Expanded text:
ve currentium non ubi visum est, gradus sistitur, sed inritato corporis pondere se rapit ac longius quam voluit effertur; sic ista dicendi celeritas nec in sua potestate est nec satis decora philosophiae, quae ponere debNon aliquando et insurget ?" Quidni ? Sed salva dignitate morum, quam violenta ista et nimia vis exuit. Habeat nnis sit unda, non torrens. Vi
Abbreviated transcription (Latin):
posita. flicħ autẽ ordinatum ẽ
illa ap̃ hom̾um ꝯcitata. ⁊ si ne
intͥmissione in morẽ iuius suꝑ.
et melle clulcior sera ꝓfluit. Sic
itaq habe istã iũ dicẽdi. rapidã
adq hũndantẽ. ut aptiorez eẽ
cutulanti iudices qͣm agẽti rẽ
magͣm ac seriẽ docentiq. Eq̃
stillare illum nolo qͣm cunere.
Nec extẽdat aures nec obrual.
Nam illa qͦ inopia et exilitas.
minꝰ intẽtus aucditorẽ h̾t tectio
intrupte tardidatis. Facliꝰ tñ ĩ¬

Expanded text:
l autem ordinatum est, illa apud Homerum concitata et sine intermissione in morem nivis superet melle dulcior seni profluit. Sic itaque habe, istam vim dicendi rapidam atque abundantem aptiorem esse circulanti quam agenti rem magnam ac seriam docentique. Aeque stillare illum nolo quam currere; nec extendat aures nec obruat. Nam illa quoque inopia et exilitas minus intentum auditorem habet taedio interruptae tarditatis, facilius tamen in
Abbreviated transcription (Latin):
q insane libidini ob hoc unum po¬
ssis igͦsc̾e: qd̾ que fec̾e paciunt᷑. Nec
imenito hicillos furor uexat. Necte
ẽ eñ ũmẽsum exeat cupictitas. q̃
nͣale mocdum tͣnsilit ille eñ h̾t su¬
um finẽ.  nania et exlibidine
orta sine t̾ͥmino s̃. Nect̃ana me.¬
tit᷑ utilitas. suꝑuacua qͦ recligis :
Uoluptatib itaq se mergũt:
quib incõsuetudinẽ. ad cluctis
carere nõ possunt et obh miserri¬
mi sunt: qd̾ eo ꝑuenũt ut ill q
suꝑuacua fuerant. fca sint nect̾a.¬
na. Senuũt itaq uoluptatib ñ
fruunt᷑. ⁊ mala sua qd̾ inaloꝵ uł.¬

Expanded text:
que insanae libidini ob hoc unum poque insanae libidini ob hoc unum possis ignoscere, quod quae fecere patiuntur. Nec inmerito hic illos furor vexat; necesse est enim in inmensum exeat cupiditas, quae naturalem modum transilit. Ille enim habet suum finem, inania et ex libidine orta sine termino sunt. Necessaria metitur utilitas; supervacua quo redigis ? Voluptatibus itaque se mergunt, quibus in consuetudinem adductis carere non possunt, et ob hoc miserrimi sunt, quod eo pervenerunt, ut illis quae supervacua fuerant, facta sint necessaria. Serviunt itaque voluptatibus, non fruuntur, et mala sua, quod maloru
Abbreviated transcription (Latin):
nenẽ exel si ingenii uirum hũi.¬
lia delectant ⁊ sordida magͣꝵ. rr̃
sp̾es ad se uocat ⁊ extollit. O uẽad¬
mocdũ flãma surd̃ inrectum iace
ac te pͥmi nõ pt̾: nõ mag̾ qu̾ã qui¬
est̾e: ita nr̃ aninus in motu ẽ: eo
mõbłior ⁊ actuosior qͦ uehẽm̃tior
fueit. s felix qͥ ad meliora hunc
impetũ declit ponet se exͣ ius clitio.¬
nẽ q fortune. sccła tpͣabit ⁊ ad u̾r¬
sa ꝯminuet. ⁊ aliis amirãda des¬
piciet. Magni animi ẽ magna cõ¬
tempn̾e: ac mecliocria malle nimi¬
a. Illa eñ utilia. uitaliaq sũt. ac
ħ eo. qd̃ suꝑfluunt nocẽt. Sic se¬
getẽ ninia st̾nit ub̾tas. sic rami
on̾e frãgunt᷑. sic ad mat̾itatẽ nõ
ꝑueñ nunia fecunditas. Ip̃e ali a¬
niũs quoq eueĩt quos inmnod̾a.¬
ta felicitas rumpit. Quẽ nõ tm̃
ĩalioꝵ iniuria. s ⁊̃ insuam u̾tun¬
tur. Qͥ hostis ĩ quẽqͣm tam ꝯtu¬
meliosꝰ fuit: qͣm in qͦsdã uolupta¬
tes sue s̃. Q uoꝵ im potentie ad¬

Expanded text:
minem excelsi ingenii virum humilia delectant et sordida; magnarum rerum species ad se vocat et extollit. Quemadmodum flamma surgit in rectum, iacere ac deprimi non potest, non magis quam quiescere; ita noster animus in motu est, eo mobilior et actuosior, quo vehementior fuerit. Sed felix, qui ad meliora hunc inpetum dedit! Ponet se extra ius dicionemque fortunae. Secunda temperabit, adversa comminuet et aliis admiranda despiciet. Magni animi est magna contemnere ac mediocria malle quam nimia. Illa enim utilia vitaliaque sunt; at haec eo, quod superfluunt, nocent. Sic segetem nimia sternit ubertas, sic rami nimio onere franguntur, sic ad maturitatem non pervenit nimia fecunditas. Idem animis quoque evenit, quos inmoderata felicitas rumpit, qua non tantum in aliorum iniuriam, sed etiam in suam utuntur. Qui hostis in quemquam tam contumeliosus fuit quam in quosdam voluptates suae sunt ? Quorum inpotentiae at
Abbreviated transcription (Latin):
que nõ ẽ suꝑuacua nicħ iise mom̃¬
ti h̾t. ĩ ħ ut possit fortunatũ. b̾atum¬
q p̾rare. Nõ eñ statim bonũ ẽ si qͥd
nect̃anũ ẽ. Aut ꝓicimꝰ bonũ si hoc
nom̃ pani ⁊ polẽte damꝰ. ⁊ cet̾is siñ
quedã eatẽ ulisłima. Nemo usq eo
cugnitatẽ honi ignorat. ut ild̾ adħ
in cliẽ utilia dimittat. Qutd gͦ. Non
eo potiꝰ cinã trãsferes ut ostẽdas om̃i.¬
cua. ⁊ mltos trasire uitã dum uite
instrã cõquirũt: Recognoste singilos.¬

Expanded text:
quae non est supervacua, nihil in se momenti habet in hoc, ut possit fortunatam beatumque praestare. Non enim statim bonum est, si quid necessarium est; aut proicimus bonum, si hoc nomen pani et polentae damus et ceteris, sine quaedam eadem vilissima. Nemo usque eo dignitatem boni ignorat, ut illud ad haec in diem utilia demittat. Quid ergo? Non eo potius curam transferes, ut ostendas omnibcua et multos transisse vitam, dum vitae instrumenta conquiru
Abbreviated transcription (Latin):
Non młtos spctaui ab rũpẽtes ui¬
me hñt. qui ad mortez uenuĩt
sine octio uite. ⁊ ad mittũt illã
nõ attͣhũt. ⁊ lid̾ qd̾ aieb̾at torm̃¬
tũ nr̃a nos sentire oꝑa qd t̾c tͤ¬
pidamꝰ. c̃ ꝓpe a nob̾ eẽ creclimnus

Expanded text:
Non multos spectavi abrumpentes vime habent, qui ad mortem veniunt sine odio vitae et admittunt illam, non adtrahunt. Illud quidem aiebat tormentum nostra nos sentire opera, quod tunc trepidamus, cum prope a nobis esse credimus
Abbreviated transcription (Latin):
et sapiẽt̾ ferre desid̾ium suum. Nã
demoite multa loquit᷑. ⁊ idag̃ se¬
dulo ut nob̾ psuadeat. si quid in¬
ꝯmocłi aut metꝰ ĩ ħ negocio ẽ. mo¬
gis impã quicquio quicqͣm ẽẽ mo-¬

Expanded text:
et sapienter ferre desiderium sui. Nam de morte multa loquitur et id agit sedulo, ut nobis persuadeat, si quid incommodi aut metus in hoc negotio est, mogis in ipsa quicquam
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ nat᷑e cãm ag̾e. que nõ aliã uo¬
luit legẽ nr̃a ẽẽ quã suã. Quic¬
quid ꝯposuit resoluit ali ꝯponit¬
it̾m. Iam uͦ sicui ꝯtig̃ ut illũ senec¬
tus lenit̾ ẽmitt̾et: nõ repẽte amll¬
sum uite. s minutatĩ subductu:¬
N õ ne ille ag̾e grãs cliis omĩb te¬
bet. qd̃ satiatꝰ ad requiẽ hoĩ nect̃a.¬
riam lasso gratã ꝑcluctꝰ ẽ uites
quosdã optantes moite: quitẽ ma-¬
g̃ qͣm rogari solet uita. Nescio u.¬
trum existimẽ maiorẽ nob̃ anĩu
dare qui teposcunt mortẽ: an qui
pentina indigͣticẽ fit. ħ ex uicdi¬
cio c̾to tranquillitas ẽ. Uenit ali.¬
quis admortẽ: iratꝰ morti. ueni¬
entẽ: nemo hylans extipit: ñ qͥ
se ad illã cliu ꝯposuerat. fãteor gͦ
ad hominẽ mͥ caru ex płib cͤausis
frequẽtiꝰ uenise. ut stirẽ an illum
corꝑs unib minue̾t᷑ animi ui¬
gor. qͥ sic cͤssebat illi quõ manife¬
stior notan solet agitatoꝵ leticia:

Expanded text:
est naturae causam agere, quae non aliam voluit legem nostram esse quam suam; quicquid conposuit, resolvit, eterum. Iam vero si cui contigit, ut illum senectus leniter emitteret non repente avolsum vitae, sed minutatim subductum; o ne illum agere gratias dis omnibus decet, quod satiatus ad requiem homini necessariam, lasso gratam perductus est. Vides quosdam optantes mortem, et quidem magis quam rogari solet vita. Nescio utros existimem maiorem nobis animum dare, qui deposcunt mortem an qui hepentina indignatione fit, haec ex iudicio certo tranquillitas est. Venit aliquis ad mortem iratus; mortem venientem nemo hilaris excipit, nisi qui se ad illam diu composuerat. Fateor ergo ad hominem mihi carum ex pluribus me causis frequentius venisse, ut scirem, an illum corporis viribus minueretur animi vigor. Qui sic crescebat illi, quomodo manifestior notari solet agitatorum laetitia,
Abbreviated transcription (Latin):
co. Sit itaq me aucdi. tanqͣm me¬
cum loqͣr insecͤtum te meũ ao mi¬
tto ⁊ te adhibeto mecũ exigo.
Clamo mecũ ipẽ. Num̃a annos
tuos ⁊ pudebit eatẽ uelle que
uolueras puer. eadẽ parare. hoc
non cũ ip̃is abit. ita imꝓꝓbaꝵ uo¬

Expanded text:
co. Sic itaque me audi, tamquam mecum loquar. In secretum te meum admitto et te adhibito mecum exigo. Clamo mihi ipse: " Numera annos tuos, et pudebit eadem velle, quae volueras puer, eadem parare. Hoc non cum ipsis abit; ita inprobarum vo
Abbreviated transcription (Latin):
excu̾o inhibeto. nõ tesinẽt. s ĩt̾mittẽt.
fortasse aut̃ ⁊ tesinẽt s siint̾mit¬
tenc̃i ꝯsuetudinẽ fec̾ũt. Non est
ħ ip̃m fasti diendum q̃mquite
grauit̾ affectis sanitatis loco est
bona remissio. Dum me illi pard
tu inteñ qui potes. qui intelligis.
uñ quo euaseris. et exeo suspicaris.
quo uscz ais euaslir. ⁊ oempone mo¬
res ttios attalle animũ ad u̾sus
formidata ꝯsiste num̾are eos no¬
li qui tͥ metũ faciunt. Nõne ui¬
deat᷑ stultꝰ si quis multitudinẽ
eo loco timeat ꝑ quam tͣnsitus
singuł ẽ: Eque ad tuam mortẽ
multis aditꝰ nõ ẽ: licet illam ml¬
ti minent᷑. Sic istud tiͣa disposuit.
ultimã mͥ pensioẽz remisisses. S
ne ego quidẽ me sorcaide geram
infinẽ ens alieni ⁊tͥ. Qunc qud̃
dẽbeo inpingã. Non quã uolui
pło. plac̾e. Nam que ego scio nõ ꝓbat
ppls. Que ꝓbat ppłs ego nestio.¬

Expanded text:
 intermittent. Fortasse autem et desinent, si intermittendi consuetudinem fecerint. Non est hoc ipsum fastidiendum, quoniam quidem graviter adfectis sanitatis loco est bona remissio. Dum me illi paro, tu interim, qui potes, qui intellegis, unde quo evaseris, et ex eo suspicans, quousque sis evasurus, compone mores tuos, attolle animum, adversus formidata consiste. Numerare eos noli, qui tibi metum faciunt. Nonne videatur stultus, si quis multitudinem eo loco timeat, per quem transitus singulis est ? Aeque ad tuam mortem multis aditus non est, licet illam multi minentur. Sic istuc natura disposuit: ultimam mihi pensionem remisisses. Sed ne ego quidem me sordide geram in finem aeris alieni et tibi quod debeo, inpingam. " Numquam volui populo placere. Nam quae ego scio, non probat populus; quae probat populus, ego nescio.
Abbreviated transcription (Latin):
Erito exigis ut ħ int̾ nos epi¬
tim urrep̃ animo. Disputãtes p̃¬
parate ⁊ effuse aucliente pp᷑ plꝰ ha¬
bent strepitꝰ. minꝰ familiantatis.
clare nemodat. Alioquĩ utẽctumẽ

Expanded text:
gis, ut hoc inter nos epitim inrepit animo. Disputationes praeparatae et effusae audiente populo plus habent strepitus, minus familiaritatis. clare dat. Aliquando utendum est
Abbreviated transcription (Latin):
sũmissiora u̾ba ueniẽcłũ ẽ. fãcilius
efsicacib. Senia mͦ spargenda s̃.
octupaũ itoneũ locũ uires suas
explicat. et exmĩno ĩ maximos
auctꝰ cliffundtit᷑. Idẽ fac̃ rõ. nõ late
patet. si aspicias inope eͤssit. Pa¬
uca s̃ q̃ clicu̾t᷑. s si illa aniũs bñ
excip̃ ꝯualestũt ⁊ exurgũt. Eatẽ

Expanded text:
issiora verba veniendum est. Facilius efficacibus. Seminis modo spargenda sunt, occupavit idoneum locum, vires suas explicat et ex minimo in maximos auctus diffunditur. Idem facit ratio; non late patet, si aspicias: in opere crescit. Pauca sunt, quae dicuntur, sed si illa animus bene excepit, convalescunt et exurgunt. Eadem
Abbreviated transcription (Latin):
uaua̾t. nicħ inquid egisti fortuna
om̃ib conatib mĩs obstanto. nõ
ꝓ mea ad huc s ꝓ pria lib̾tate pus¬
clucat᷑ intutũ. Imp̾ssit de in mor¬
tifeꝵ corꝑi uulnꝰ. Quo obligato
amedticis cũ minꝰ sanguinis hr̃et.
cesaĩ s sͥ iratꝰ nudasc̃ uulnꝰ manꝰ eget

Expanded text:
at: " Nihil," inquit, " egisti, fortuna, omnibus conatibus meis obstando. Non pro mea adhuc sed pro patriae libertate pugducatur in tutum." Inpressit deinde mortiferum corpori vulnus. Quo obligato a medicis cum minus sanguinis haberet, Caesari sed sibi iratus nudas in
Abbreviated transcription (Latin):
nunc uulgo b̾uiarium dr̃ olim
cũ latine loqueret᷑ sũmanũ uoca.¬
bat᷑. Illa res eliscenti mag̾ necc̃ana
Tu ame nõ ẽ qd illũ aut illum exi¬
scite coget. Siuideĩs qͣm multi tͥ

Expanded text:
nunc vulgo breviarium dicitur, olim cum latine loquerentur, summarium vocabatur. Illa res discenti magis necessarTu a me non est quod illum aut illum exisci te coget, si videris, quam multi tibi
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯuen̾ qm̃ quidẽ senectus lasse
etatis nõ fracte nom̃ ẽ. Int̾ de¬
crepitos me num̾a ⁊ extrema
tangẽtes. grãs tam̃ mͥ ap̃ teaeo
ꝯõ sent̾õ inaĩo etatis in uiriam.
cu sentiã incorpore. Tantũ iucia a¬

Expanded text:
uoniam quidem senectus lassae aetatis, non fractae, nomen est; inter decrepitos me numera et extrema tangentis. Gratias tamen mihi apud te ago; non sentio in animo aetatis iniuriam, cum sentiam in corpore. Tantum
Abbreviated transcription (Latin):
algebo estuãbo. Aullius rei finis est
s inor̃bem nexa s̃ omĩa fugiunt ac
seqũt᷑. Diem nos p̃mit. clies noctẽ.
Estas ĩ autõno desinit. autõno hy¬
emps instat q̃ u̾e compescit᷑ Omĩa
sic transeunt ut reu̾tãt᷑. Nicħ noui
facio. nicħ noui uideo. fit aliqũ huiꝰ
rei nausia. Multi s̃ qui nõ ac̾briz
iuidicẽt uiu̾e. s suꝑ uacurm. Eoale.
Alt̾iꝰ enĩ uicia emãdanda s̃ alt̾iꝰ
frangenda. Utar lib̾tate tota. nõ amo
illum nͥ offendo. Quid gͦ inquis qͣ.¬
dragagenaꝵ pupillũ cogitas sub
tutela tua ꝯtin̾e. Respice etatem
eius tam cliiam ⁊ intͣctabłe. ñ
pot̾ reformari ten̾a fr̃agunt᷑. ansim¬
ꝓfectus nescio. Q alo successum
cliuturnos egros posse sanari.
Si ꝯͣ intẽꝑantiã stet̾is si młta in¬
uitos ⁊ fac̾e coeg̾is ⁊ pati. nec de
alt̾o quitẽ satis fiducie ał habeo¬
homo excepto eoꝙ ad huc peccare
erubescit. Nutͥendus ẽ ħͥ putoi qr
qͣm diu inaĩo eius clurau̾it. aliqͥs

Expanded text:
algebo aestuabo. Nullius rei finis est, sed in orbem nexa sunt omnia, fugiunt ac secuntur. Diem nox premit, dies noctem, aestas in autumnum desinit, autumno hiemps instat, quae vere conpescitur; omnia sic transeunt ut revertantur. Nihil novi facio, nihil novi video; fit aliquando et huius rei nausia." Multi sunt, qui non acerbum iudicent vivere, sed supervacuum. VALE. alterius enim vitia emendanda, alterius frangenda sunt. Utar libertate tota. Non amo illum, nisi offendo. "Quid ergo?" inquis, "quadragenarium pupillum cogitas sub tutela tua continere ? Respice aetatem eius iam duram et intractabilem. Non potest reformari; tenera finguntur." An profecturus sim nescio. Malo successum diutinos aegros posse sanari, si contra intemperantiam steteris, si multa invitos et facere coegeris et pati. Ne de altero quidem satis fiduciae habeo, excepto eo, quod adhuc peccare erubescit. Nutriendus est hic pudor, qui quamdiu in animo eius duraverit, aliquis
Abbreviated transcription (Latin):
larem. et quocumq corꝑis h̃tu
fortem letumq nͨ deficient̾e. qͣrnqͣa
deficiat᷑. Magnus gub̾nator ⁊scisso
reliquas naingii armat ad crrsũ.
finẽ suã spectat qͦ alienum specta¬
re nimis secun prtares. Magna
da. cũ aduẽtat hora illa inenitabi¬
lis equo anĩo abire. Alia gnͣa mor¬
tis spei mixta s̃. Bestint mor̃b.
incẽditim extinguit᷑. riuna quos
urtebat᷑ opp̃ssira deposuit. mare
quos hauẜat eatẽ ui qua sorbe¬
bat eietit incolumes. glaclium mi¬
les ab ip̃a ꝑtiuͣ c̾uice reuocaũ. Nti.
mortẽ. hiic uni int̾cecli nõ pot̾.¬

Expanded text:
larem et in quocumque corporis habitu larem et in quocumque corporis habitu fortem laetumque nec deficientem, quamvis deficiatur. Magnus gubernatoreliquias navigii aptat ad cursum. finem suum spectat, quo alienum spectare nimis securi putares. Magna da, cum adventat hora illa inevitabilis, aequo animo abire. Alia genera mortis spei mixta sunt: desinit morbus, incendium extinguitur, ruina quos videbatur oppressura deposuit; mare quos hauserat, eadem vi, qua sorbebat, eiecit incolumes; gladium miles ab ipsa perituri cervice revocavit. Nil mortem. Huic uni inte
Abbreviated transcription (Latin):
aut̾ adrem ꝑtinet. qual tͥ uidea¬
ns: quã quał aliis Conciliati
nͥ tpi roẽ amor turpum nõ potest.
Quid gͦ illa laudata ⁊ om̃ib p̾fe
bit᷑. Scilic ut mał tͥ plac̾e qͣm ppło.
ut estimes iucdicia nõ num̾es.
ut sine metu tbꝵ hominum q
ninas uͭ aut uincas mala auit fr¬
nias. Ct̾m si te uidero cẽlebrẽ sccł̃is
uocib uulgi. suntrãte te clamor ⁊
plausꝰ pantomimica ornam̃ta õb¬
strepuenit. sitota ciuitate te femi¬
ne puenq landau̾ĩt. quid ni ego
tui misear. cũ scĩa que uia ad i
ti obluctantẽ. S iam plus illum
illũ semꝑ infirmi corporis fuisse.
cam ꝯtĩnauit sũbito defec̃. Que¬
ad mocium innane q̃ sentina tͣhit
uni time aut alt̾i existit᷑ obsistit᷑.
uͥ płimis locis laxan ceꝑit et crd̾e
suctͣn nõ pot̾ nauigio deiscenti a ta
insenili corꝑe aliquatenꝰ in becilli¬
tas sustinen. ⁊ fultiri ut pot̾. Cbi
tamqͣm inputri edificio om̃is iũc.¬
t᷑a diclucit᷑. et cdũ alia excipit᷑ alia

Expanded text:
agis pertinet, qualis tibi videaris quam qualis aliis. Conciliari nisi turpi ratione amor turpium non potest. Quid ergo illa laudata et omnibus praeferbit ? Scilicet ut malis tibi placere quam populo, ut aestimes iudicia, non numeres, ut sine metu deorum hominumque vivas, ut aut vincas mala aut finias. Ceterum, si te videro celebrem secundis vocibus vulgi, si intrante te clamor et plausus, pantomimica ornamenta, obstrepuerint, si tota civitate te feminae puerique laudaverint, quidni ego tui miserear, cum sciam, quae via ad isti obluctantem. Sed iam plus illum illum semper infirmi corporis et exsuccam, continuavit ; subito defecit. Quemadmodum in nave, quae sentinam trahit, uni rimae aut alteri obsistitur, ubi plurimis locis laxari coepit et cedere, succurri non potest navigio dehiscenti; ita in senili corpore aliquatenus inbecillitas sustineri et fulciri potest. Ubi tamquam in putri aedificio omnis unctura diducitur, et dum alia excipitur, alia
Abbreviated transcription (Latin):
inspecte uidicãtẽ. Plus ut puto fi.¬
dei hret ap̃ te: plꝰ pond̾is siquis
reuxiss. ⁊ĩ morte nicħ mali ẽẽ nar.¬
raret exꝑtꝰ. Accessꝰ mortis qͣm ꝑ¬
t᷑batõnẽ afferat optime tͥ hii clicẽt
qui ẜm illã fec̾unt qui uetuẽte ꝯ
uid̾unt ⁊ recepũt. Int̾ hos lic ba¬
sum alibi num̾es. qui nos decipi
uoluit. Is ait tam stultum eẽ qͥ
mortez timeat: qͣm qͥ senectuteur
Nam quẽ admocłꝰ senectꝰ adolescẽtiã
seqͥt᷑ ita mors senectutẽ. Qouie noluit¬
qui mori nõ uult. Gita eͥ cũ extep¬
tione mortis data ẽ. Ad hanc it.
Quam it̾o tum̾e dem̃tis ẽ. qr c̾ta
exp̾tant᷑. dubia m̃tiũtt᷑. Mors ne

Expanded text:
inspectae indicantem. Plus, ut puto, fidei haberet apud te, plus ponderis, si quis revixisset et in morte nihil mali esse narraret expertus; accessus mortis quam perturbationem adferat, optime tibi hi dicentum illam steterunt, qui venientem et viderunt et receperunt. Inter hos Bassum licet numeres, qui nos decipi noluit. Is ait tam stultum esse, qui mortem timeat, quam qui senectutem. Nam quemadmodum senectus adulescentiam sequitur, ita mors senectutem. Vivere noluitqui mori non vult. Vita enim cum exceptione mortis data est; ad hanc itur. Quam ideo timere dementis est, quia certa expectantur, dubia metuuntur ! Mors ne
Abbreviated transcription (Latin):
a ad mirans qi rẽ nouam. qd̾
pegrinatõnẽ tam longana et
tot locoꝵ uanetatib nõ caiscus¬
sisti tͥsticiã. grauitatẽ gm̃tis.
cuidam socͣtes ait. Quid mira
pulit. Quid t̾rarum uiuare ñ¬
uitas pͭ. Quid cognito ĩsbiu
aut locoꝵ. Ininitum caclit ista
iactatõ. Quens qr̃ te fuga ista
ñ adiunet. Tetum fugis om̃is
animi reponẽndum ẽ. Nõ añ
tͥ ullus placebit locꝰ. Talem nc̃
ẽe hĩtum tuum cogita quale
inse sp̃c: nõ sui. Bachat᷑ nates¬

Expanded text:
 admirans quasi rem novam, quod peregrinatione tam longa et tot locorum varietatibus non discussisti tristitiam gravitatemque mentis? cuidam Socrates ait: " Quid mirarpulit." Quid terrarum iuvare novitas potest ? Quid cognitio urbium aut locorum ? In inritum cedit ista iactatio. Quaeris quare te fuga ista non adiuvet ? Tecum fugis. Onus animi deponendum est; non ante tibi ullus placebit locus. Talem nunc esse habitum tuum cogita, qualem in se spiritus non sui: Bac
Abbreviated transcription (Latin):
quo loco te mors expͤtet. Itaq tu
illam om̃i loco expͤta. Ait epichutꝰ¬
fectitare mortẽ. Qui ħ cdic̃. medi¬
tari lib̾tatẽ iubet. Qui mori dic̃.¬
dm̃e potẽtiã est. c̾te exͣ om̃e. Qrd
ad illum carr̾ ⁊ custoctia ⁊ clau¬
stra. Libum ostium ht una est.
cathena que nos alligatos tenet.¬
amor uite. Ql ut nõ ẽ abicienctus.
ita minuẽdus est ut siqñ res exi¬
get nich nos detineat. nec impeddi¬
enclm ẽ. statim fac̾e.
enĩ te ip̃e monuisti iam ꝑcorre¬
xisti it̾o alioꝵ em̃datõni uacas. Nõ
eg̾e asseram. s tamqͣm ineodẽ uali

Expanded text:
quo loco te mors expectet; itaque tu quo loco te mors expectet; itaque tu illam omni loco expecta. Desieditare mortem "; qui hoc dicit, meditari libertatem iubet. Qui mori didicomnem potentiam est, certe extra omnem. Quid ad illum carcer et custodia et claustra ? Liberum ostium habet. Una est catena, quae nos alligatos tenet,amor vitae, qui ut non est abiciendus, ita minuendus est, ut si quando res exiget, nihil nos detineat nec inpediendum est, statim facere.enim te ipse monuisti, iam correxisti? Ideo aliorum emendationi vacas ? " Non eger obeam, sed tamquam in eodem
Abbreviated transcription (Latin):
meis clies uenit ita me obsua ⁊
ant reb aut u̾b̾ exhibumꝰ. Leuia
s̃ ista ⁊ fallatia pignora animi.
młtis ꝙ inuoluta lenociniis. quid
ꝓfet̾im moiti creclitus sum. Non
timide itaq ꝯponor ad illum cdi¬
em. quo remotis strophis ac fuicis
de me iuclicat᷑us sum utrum loqͣr
forcia ansentiã nũ quid si mulat̃o
fu̾it ꝯminꝰ quicquid ꝯͣ fortunam
iactaui u̾boꝵ ꝯtuatiũ. Remoue
existimatõnẽ hom̃mi clubia semꝑẽ.
et inꝑte utrumq cliuiclit᷑. Remo
ue stuclia. tota uita tractata. Estors
de te ꝓnunctiata est. Iteo clico clis¬
putatõnes ⁊ litt̾ata colloquia et
ex p̃ceptis sapientiũa iba collecta ⁊
eructitꝰ ẜmo. nõ ostencdit u̾ur ro¬
bur animi. Est eñi i norõne q̃ ti¬
clissimꝰ auday. Quid eg̾is: tũcap¬
parebit: cum animã ages. Accipi.¬
o conclitõnẽ nõ reformido iudiciũ.
ħ metũ loquoi. s tecum quoq lo
qutũ puta. Iunior es. quid refer¬
t᷑. Non diuarit᷑ anni. Inc̾tum est

Expanded text:
ta me observo et aut rebus aut verbis exhibuimus. Levia sunt ista et fallacia pignora animi multisque involuta lenociniis; quid profecerim, morti crediturus sum. Non timide itaque conponor ad illum diem, quo remotis strophis ac fucis de me iudicaturus sum, utrum loquar fortia an sentiam, numquid simulatio fuerit et mimus, quicquid contra fortunam iactavi verborum contumacium. Remove existimationem hominum; dubia semper est et in partem utramque dividitur. Remostudia tota vita tractata; mors de te pronuntiatura est. Ita dico: disputationes et litterata conloquia et ex praeceptis sapientium verba collecta et eruditus sermo non ostendunt verum robur animi. Est enim oratio etiam timidissimis audax. Quid egeris, tunc apparebit, cum animam ages. Accipio condicionem, non reformido iudicium." Haec mecum loquor, sed tecum quoque me locutum puta. Iuvenior es; quid refert ? Non dinumerantur anni. Incertum est,
Abbreviated transcription (Latin):
m int̾uenit que infra ferunt᷑ nec
ꝑuenire ꝯtinget Nõ quite cessat᷑
adhuc. s festinat᷑. paultum restat
oꝑis. in qd̃ ip̃e necc̃e ẽ ugiłiam.
ip̃e laborem impẽdas. si effici cu¬
pis. De legatõne resusta ñ recip̃.
Aiud litt̾aꝵ genus aductonium
admittit. Calui suis sabinus me¬
moria nr̃a fuit cliues. ⁊ patͥmoniũ
uucłi homĩe beatum indecẽtł. huic
memona tñ mala erat. ut ilu nom̃
moto ulixis exttc̾et mͦ achillis mͦ
pedagogos nros riouimꝰ. Nemo¬
uetul nom̃ dat qui nomĩa nõ re¬
ddit s imponit. Tam ꝓꝑam tͥbus
quaꝵ ille tͦianos ⁊ achiuos ꝑsa¬
lutabat nichominꝰ eruc̃itus uo.¬
lebat uiden. Hanc itaq cõpen.¬
cliariam ex cogitauit. Magna sũ.
ẽ. cepit conuiuas suas ĩ quietae
habebat ad pedes hos. a quͥb
subiñ cum peret̾et u̾sus quos
refferret. sepe in mecuo exadebat.
Quasit ilii satelliꝰ quadatꝰ stul¬
cusoi. ut gramaticꝰ ĩt anale¬
tas. Cum elixisset sabinꝰ cente

Expanded text:
o intervenit, quae infra feruntur nec pervenire continget ? Non quidem cessatur adhuc, sed festinetur. Multum restat operis, in quod ipse necesse est vigiliam, ipse laborem tuum inpendas, si effici cupis. Delegationem res ista non recipit. Aliud litterarum genus adiutorium admittit. Calvisius Sabinus memoria nostra fuit dives. Et patrimonium vidi hominem beatum indecentius. Huic memoria tam mala erat, ut illi nomen modo Vlixis excideret, modo Achillis, modo paedagogos nostrovetulus nomenclator, qui nomina non reddit, sed inponit, tam perperam tribus quam ille Troianos et Achivos persalutabat. Nihilominus eruditus volebat videri. Hanc itaque conpendiariam excogitavit: magna summaest, coepit convivas suos inquietare. Habebat ad pedes hos, a quibus subinde cum peteret versus, quos referret, saepe in medio verbo excidebat. Suasit illi Satellius Quadratus, stulsor, ut grammaticos haberet analectas. Cum dixisset Sabinus cente
Abbreviated transcription (Latin):
cipiam tͥ ꝑmitt̾e qd̾ itẽ suatet epi¬
chur. Tunc p̃cipue in trate ip̃e se¬
cede. cum ẽẽ coeg̾is intͦba. Uissimi¬
lem te fieri multis oꝑtet. clum tͥ
tutum nõ sit ate recede. Circum.¬
spice singłos nemo ẽ cui nõ satius.
sit cum quo lib ẽẽ qͣm secum.
Tunc p̾cipue inte ip̃e secede cu
ẽẽ ceꝑis in tͤba. si bonus uir es.
si quietus si temꝑãs. Alioquin ĩ
t᷑bam tͥ ate recedentu ẽ. Istic ma¬

Expanded text:
mittere, quod idem suadet Epicurus: " Tunc praecipue in te ipse secede, cum esse cogeris in turba." Dissimilem te fieri multis oportet. Dum tibi tutum non est ad te recedere, circumspice singulos; nemo est, cui non satius sit cum quolibet esse quam secum. " Tunc praecipue in te ipse secede, cum esse cogeris in turba"; si bonus vir, si quietus, si temperans. Alioquin in turbam tibi a te recedendum est; istic ma
Abbreviated transcription (Latin):
partã: Gratuta s̃. Nõ possum scire
an ei ꝓfutus sim quẽ admoneo.
slid scio me alicui ꝓfut᷑um: si mltos
amonuero. Spargẽda manꝰ ẽ. Nõ pͣ
fien ut nõ aliqñ succedãt młta tẽp¬
tanti. Hoc mi lucilli nõ existimo ma.¬
gno iuro faciendũ. Uiluit᷑ eiꝰ auc.¬
tontas. nͨ ht ap̃ eos satis pondeis.
nit. Sapĩa ars ẽ cͥtum mutat pe¬
tat. ẽligat ꝓfufos. ab his quos de¬
sꝑauit recedat. nõ tñ cito relinqͣt.
ꝯimp̃a desꝑatõne extrema remectia
temptet. Marcellinuz nri ego nõ¬
illi manus porrigit᷑. Est quitẽ ꝑi¬
culum ne porrigentẽ tͣhat. Magna
millo ingenii uis ẽ. s iam tẽtẽtis
in prat̃. Nich̾ominꝰ adhibeo ħ ꝑicu.¬
lum. ⁊ auded illumi mala oͣstenter̃
faciet qd̃ solet: ad uocabit illas face¬
uas que risum euocar᷑ lugẽtib po.¬
ssunt. ⁊ in se pͥmũ: dem̃ in nos ioca.¬
bit᷑ omĩa q̃ dcurꝰ sum occupabit.
Saritabr̃ scolas nr̃as ⁊ obitiet.
philosophis cõngia. amicas gula.

Expanded text:
parcam ? Gratuita sunt. Non possum scire, an ei profuturus sim, quem admoneo; illud scio, alicui me profuturum si multos admonuero. Spargenda manus est. Non potest fieri, ut non aliquando succedat multa temptanti." Hoc, mi Lucili, non existimo magno viro faciendum; diluitur eius auctoritas nec habet apud eos satis ponderis, nit. Sapientia ars est; certum petat, eligat profecturos, ab is, quos desperavit, recedat, non tamen cito relinquat et in ipsa desperatione extrema remedia temptet. Marcellinum nostrum ego noilli manus porrigitur. Est quidem periculum, ne porrigentem trahat; magna in illo ingenii vis est, sed iam tendentis in pravum. Nihilominus adibo hoc periculum et audebo illi mala sua ostendere. Faciet quod solet; advocabit illas facetias, quae risum evocare lugentibus possunt, et in se primum, deinde in nos iocabitur. Omnia, quae dicturus sum, occupabit. Scrutabitur scholas nostras et obiciet philosophis congiaria, amicas, gulam.
Abbreviated transcription (Latin):
se nescit corrigi nõ uult. Dep̃hẽ.¬
das te optet. añ qͣm em̃tes. Qui.¬
dam uiciis głrant᷑. Tu existimas
aliquos de remetlio cogitare. qui
mala sria uͥtutum loco nuan̾ant.
Ito qͣntum potes te ip̃e coargue
sare quid agat. Raro ad nos
ueñ nõ ulla alia excã qͣm qd aucli¬
re uerum tunet a quo ꝑicło iam
abest. fulli enĩ nͥ anclitb̃ clicenclũ
ẽ Id̃o de cliogene nͨ minꝰ d̾ aliis ci

Expanded text:
se nescit, corrigi non vult; deprehendas te oportet, antequam emendes. Quidam vitiis gloriantur; tu existimas aliquid de remedio cogitare, qui mala sua virtutum loco numerant ? Ideo quantum potes, te ipse coargue,scire, quid agat. Raro ad nos venit, non ulla alia ex causa quam quod audire verum timet, a quo periculo iam abest. Nulli enim nisi audituro dicendum est. Ideo de
Abbreviated transcription (Latin):
em̃dato simił ẽ. Aliis ħ int̾missio
eus impoĩt. mͥ u̾ba nõ dat. Expͦ¬
to cũ magno fenor uicia recditura.
sartinas cõtͣhe. Nicħ ex his que h̾e¬
mꝰ necc̃anu est. Ad legez naf᷑e reu̾¬

Expanded text:
. Aliis haec intermissio eius inposuit; mihi verba non dat. Exspecto cum magno faenore vitia reditura, sarcinas contrahe. Nihil ex his, quae habemus, necessarium est. Ad legem naturae reve
Abbreviated transcription (Latin):
sumꝰ. ⁊ ne ninis amemꝰ uita ⁊ ne
nimis od̾imꝰ. Etiã cri rõ suadet si¬
nire. nõ tem̾e. nͨ cum ꝓcursu capi¬
enctus ẽ impetꝰ. Uir fortis ac sapi¬
ens nõ fug̾e debet e iuita s exire.
Et ante omĩa ille quoq uitef᷑
affectꝰ qui multos occupauit libi¬
do moriencli. Est enĩ mi lucilli
ut ad alia. sit ⁊̃ admoriendũ in¬
ꝯsulta aĩmi declinatõ. q̃ sepe gno¬
ros corrip̃. sepe ignauos iacẽtesq.
Illi cõtẽpnũt uita. hii gͣuat᷑ Quos¬
dam subit. eatẽ faciẽtli uidẽcli q saci¬
etas ⁊uite nõ hoclium s fasticli us
In quod ꝓlabim᷑ ip̃a impeliẽte philo

Expanded text:
sumus, et ne nimis amemus vitam et ne nimis oderimus. Etiam cum ratio suadet finire se, non temere nec cum procursu capiendus est inpetus. Vir fortis ac sapiens non fugere debet e vita, sed exire. Et ante omnia ille quoque vitetur affectus, qui multos occupavit, libido moriendi. Est enim, mi Lucili, ut ad alia, sic etiam ad moriendum inconsulta animi inclinatio, quae saepe generoros corripit, saepe ignavos iacentesque; illi contemnunt vitam, hi gravantur. Quosdam subit eadem faciendi videndique satietas et vitae non odium sed fastidium, in quod prolabimur ipsa inpelle
Abbreviated transcription (Latin):
torpe. Edagnã ꝑte om̾s sui porũt.
Exultat ⁊ mͥ magnã fac̃ ꝯtrou̾siã
de senectute. Hunc ait. ẽẽ florem
suum. Credamꝰ illi bono suo uta.¬
tat᷑. Ire ilicogitatõe iuuat. ⁊ dis.¬
pic̾e quid ex hac tͣnquillatate ac
motestia morũ sapiẽcie debeam qͥd
etati ⁊ cdiligẽt᷑ extut̾e. que nõ po¬
ssim fac̾e que nolim posse hĩturꝰ.

Expanded text:
corpore. Magnam partem oneris sui posuit. Exultat et mihi facit controversiam de senectute. Hunc ait esse florem suum. Credamus illi; bono suo utatur. Ire in cogitationem iubet et dispicere, quid ex hac tranquillitate ac modestia morum sapientiae debeam, quid aetati, et diligenter excutere, quae non possim f
Abbreviated transcription (Latin):
re instructũ penas ase uriti conatꝰ
exigẽtẽ. Sp̃tator clistillantis inhosti.¬
li fuculo deyt̾e stetit. nͨ añ remouit
nucdis ossib fluentẽ manũ aqͣm .i¬
gnis illi abhoste subductꝰ. Face ali¬
quid inillis castris feliciꝰ potuit. nicħ
fortiꝰ. Uide qͣnto acͥor sit atoctio igͦ¬

Expanded text:
re instructum, poenas a se inriti conatus exigentem; spectator destillantis in hostili foculo dexterae stetit nec ante removit nudis ossibus fluentem manum, quam ignis illi ab hoste subductus est. Facere aliquid in illis castris felicius potuit, nihil fortius. Vide quanto acrior sit ad
Abbreviated transcription (Latin):
aũ exhortabor si ostentero nõ fortes
tm̃ uiros ħ mom̃tũ effilante anĩẽ
ꝯtempsisse. s quostã ad alia igna.¬
uos ĩ ac re eqͣsse animũ fortissimo¬
ꝵ. sic̃ illum. G .n. pompei soceꝵ sci¬
ꝑionẽ qui ꝯͣio inaffricam uento relatꝰ
ferro se tͣnsu̾b̾aũ ⁊ querẽtib uͥ imꝑa.

Expanded text:
autem exhortabor, si ostendero non fortes tantum viros hoc momentum efflandae animae contempsisse, sed quosdam ad alia ignavos in hac re aequasse animum fortissimorum, sicut illum Cn. Pompei socerum Scipionem, qui contrario in Africam vento relatus ferro se trans
Abbreviated transcription (Latin):
ip̃a mat̾ia q̃ in manib fuit mitte¬
tur aliquid. Obuirgat epichurꝰ
no minꝰ eos qui mortez ꝯcupiscũt
rere ad mortẽ tecio uite cũ gnͣe
uite ut cuirẽclũ admortez eẽt ef¬
fetei̾s. Itẽ alio loco clicit. Quid tam
rclicłm qͣm appet̾e mortẽ. cum ui¬
tã inquietã tͥ fet̾is metu mortis:
his adicias ⁊ illud eiustẽ notẽ licet
tantã hominũ inprutẽtiã ẽẽ ĩ mo
demẽcia. ut quidã timore mortis

Expanded text:
ipsa materia, quae in manibus fuit, mitteipsa materia, quae in manibus fuit, mittetur aliquid. Obiurgat Epicurus non minus eos, qui mortem concupiscunt, rere ad mortem taedio vitae, cum genere vitae, ut currendum ad mortem esset, effeceris." Item alio loco dicit: " Quid tam ridiculum quam adpetere mortem, cum vitam inquietam tibi feceris metu mortis ?" His adicias et illud eiusdem notae licet, tantam hominum inprudentiam esse, immo dementiam, ut quidam timore mor
Abbreviated transcription (Latin):
feioꝵ metꝰ. nec ixione rota uolui.
nͨ saxum humis sissipi trucli in ad¬
u̾sũ. nec ulliꝰ uisc̾a ⁊ renasti cotr
clie ⁊ carpi. Nemo tam puer ẽ ut
it emissis meliora restant on̾e de¬
tͣcto. Consumptis nicħ restat bo¬
na parit̾ mala q summota q̃.P.
mitte mͥ ħ loco referre u̾sum tuu̾
si pͥus ãmonuero ut te iuclices. no
aliis scͥpsisse ista s q̃ tͥ. Turpe ẽ ali¬
ud loqui. aliud sentire. Quanto
turpiꝰ aliud scͥb̾e aliud sentire.
miiutatĩ ꝓced̾e. C otithie morimꝰ
cotidie ẽ demuit᷑ aliqua pars uits
usq ad hest̾mĩ quicqͥd tͣnsut. tẽ¬
ponis perit hũc ip̃m qͣm agimꝰ
cliẽ. cum morte diuisimꝰ. Quẽ ad¬
mod̾ clepsidra nõ extremũ stillici.¬
dium ex haurit. s quicqͥd añ tefm¬
tua ueñ. s q rapit ultima mors
ẽ. Malo te legas qͣm epłam meã
apparebit eñ tͥ hanc qm tunenꝰ
mortẽ. extrema ẽẽ n̾õ solam. ui¬
deo quo spectes. Quens quid huic

Expanded text:
ferorum metus, nec Ixionem rota volvi ferorum metus, nec Ixionem rota volvi nec saxum umeris Sisyphi trudi in adversum nec ullius viscera et renasci posse cotidie et carpi; nemo tam puer est, uit. Emissis meliora restant onere detracto, consumptis nihil restat, bona pariter malaque submota sunt. Permitte mihi hoc loco referre versum tuum, si prius admonuero, ut te iudices non aliis scripsisse ista, sed etiam tibi. Turpe est aliud loqui, aliud sentire; quanto turpius aliud scribere, aliud sentire ! minutatim procedere; cotidie morimur. Cotidie enim demitur aliqua pars vitae, Usque ad hesternum, quicquid transît temporis, perit; hunc ipsum, quem agimus, diem cum morte dividimus. Quemadmodum clepsydram non extremum stillicidium exhaurit, sed quicquid ante defluuna venit, sed quae rapit, ultima mors est. Malo te legas quam epistulam meam. Apparebit enim tibi hanc, quam timemus, mortem extremam esse, non solam. Video quo spectes; quaeris, quid huic
Abbreviated transcription (Latin):
sti nũc tolorez: I nħ natꝰ es. Oauc.¬
quid fi eĩ pot̃. qĩ futurum cogitemꝰ
Qd̾ facͥe te moneo. scio c̾te fecisse.
Nũt ãmoneo ut animũ tuũ ño m̾r¬
gas ũsta sollicitudine. hbecabitur
eñ ⁊ muiꝰ hẽbit uigoris. cũ exurgẽ¬
clum erit. Id huc illuza pͥuata cã
ad publica. dic mortale tibi ⁊ fra.¬
gile corpꝰculum ẽẽ cui nõ ex mnuni
a tm̃ aut expotẽtiorib uirib tenũ¬
tiãbit᷑ color. Ip̃e uoluptates intorm̃.¬
ta u̾tunt᷑. Epule quctitate afferũt.
ebrieatates u̾noꝵ stupore: tremorẽ¬
rum omĩu depͣuatõnes. Pauꝑ fia.
int̾ plures eoͣ. Exul fiã ibi me na¬
tum putabo quo miltar. Alligabor.
Quid eñt: Aũc solutꝰ sum: ad ħ me
nͣa graue corporis mei pondꝰ astri¬
sit. Moriar. h clicis. Desinam egͦ¬
tare posse. desinã alligari pꝰse desi¬
naia mori posse. Non sum tã inep¬
tꝰ ut epychureã cantileriam ħ lo¬
co ꝑsequar ⁊clicam uanos ẽẽ in¬

Expanded text:
 nunc dolorem ? In haec natus es. Quicquid fieri potest, quasi futurum cogitemus. Quod facere te moneo, scio certe te fecisse; nunc admoneo, ut animum tuum non mergas in istam sollicitudinem. Hebetabitur enim et minus habebit vigoris, cum exurgendum erit. Abduc illum a privata causa ad publicam. Dic mortale tibi et fragile corpusculum esse, cui non ex iniuria tantum aut ex potentioris viribus denuntiabitur dolor. Ipsae voluptates in tormenta vertuntur, epulae cruditatem adferunt, ebrietates nervorum torporem tremoremorum omnium depravationes. Pauper fiam; inter plures ero. Exul fiam; ibi me natum putabo, quo mittar. Alligabor; quid enim ? Nunc solutus sum ? Ad hoc me natura grave corporis mei pondus adstrinxit. Moriar; hoc dicis, desinam aegrotare posse, desinam alligari posse, desinam mori posse. Non sum tam ineptus, ut Epicuream cantilenam hoc loco persequar et dicam vanos esse in
Abbreviated transcription (Latin):
fore ꝯualestẽti s̃ aliqͣ paꝵ saluba
Dissentio abhis qui influctꝰ me
Sapiens feret ista ñ eliget ⁊ mal.¬
let inpace ẽẽ qͣm imprigna. Nõ mł̾tũ
ꝓtẽ uicia sua ꝓietisse si cũ alienis
ni socͣtẽ cͥcunsteter̃t. nec potueĩt
animũ eiꝰ ĩn fring̾e. Quid ĩtest qd̾

Expanded text:
onvalescent! sunt aliqua parum salubria. Dissentio ab his, qui in fluctus mSapiens feret ista, non eliget, et malet in pace esse quam in pugna. Non multum prodest vitia sua proiecisse, si cum alienis ni Socraten circumsteterunt nec potuerunt animum eius infringere." Quid inte
Abbreviated transcription (Latin):
quid facis ꝯͣ te facis. ⁊ motu ipõ
noces tͥ. Egrum cñi ꝯcutis. Atcũ
istum exemis malis: omĩs mutã¬
t̃õ loci iocunda fiet. Inultimas ex¬
pellaris t̾ras licebit. in quolib bar¬
ba ne angł̃o colloceris. hospitalis
tͥ illas quãł cũq sedes erit. Mag̃
quis uen̾is qͣm qͦ int̾ ẽ. Et ideo
nulli loco ad dic̾e tebemꝰ animũ.
Cum hac ꝑsuasiõe uiuẽdũ est.
Nõ sum uni argło natꝰ. Pria m̃a
totus ħ mũclꝰ ẽ. Quod si lique

Expanded text:
e facis et motu ipso noces tibi; aegrum enim concutis. At cum istud exemeris malum, omnis mutatio loci iucunda fiet; in ultimas expellaris terras licebit, in quolibet barbariae angulo conloceris, hospitalis tibi illa qualiscumque sedes erit. Magis quis veneris quam quo, interest, et ideo nulli loco addicere debemus animum. Cum hac persuasione vivendum est: " Non sum Uni angulo natus, patria mea totus hic mundus e
Abbreviated transcription (Latin):
Ullicitum te ẽẽ scͥbis de iudicu
enẽtu qd tͥfior inimici tenũ.¬
tiat. Existimas me suasuru. ut.
meliora tͥ ip̃e ꝓponas ⁊ acquiescas
spei blanre. Quid eͥ necc̾e ẽ mala ac.¬
cetsd̾e ⁊ satis cito pacienda q uene¬
rũt p̃sum̾e. ac p̃sens tp̃c futi metu
sis fut᷑us mis. ẽẽ iã misum. S ego
alia te adsecuntẽ uia cluca. Sinie
om̃e: sollititudinẽ exus quicquid
uereis ne eneĩat. euenturũ utiq.
ꝓpone ⁊ ꝗdcũq ẽ ilbud malum tecui
ipe metire. ac timorẽ tuilm taxa. In¬
telliges ꝓfecto aut ñ magnũ aut ñ
longumi ẽẽ qd̾ metuis. Nec diu exẽ¬
pla quib ꝯfirmens colligenta sũt.
Omis illa etas tulit. Inquacumq¬

Expanded text:
llicitum esse te scribis de iudicii eventu, quod tibi furor inimici denuntiat, existimas me suasurum, ut meliora tibi ipse proponas et adquiescas spei blandae. Quid enim necesse est mala accersere, satis cito patienda cum venerint, praesumere ac praesens tempus futuri metu sis futurus miser, esse iam miserum. Sed ego alia te ad securitatem via ducam: si vis omnem sollicitudinem exuere, quicquid vereris ne eveniat, eventurum utique propone, et quodcumque est illud malum, tecum ipse metire ac timorem tuum taxa; intelleges profecto aut non magnum aut non longum esse, quod metuis. Nec diu exempla, quibus confirmeris, colligenda sunt; omnis illa aetas tulit. In quamcumq
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ. ut urat᷑ qͣm rit ꝑeat᷑. Singła ista
cõstitue ⁊ cõtẽptores eoꝵ cita. qui ñ
querẽtu s eligenca sunt. Dampnatõ.¬
nẽ sua rutiliꝰ sic tulit. tamꝙͣ nich illi
molestũ aliud fieret. qͣm qd̃ male
iudicaref᷑. Ex iliũ me tellus foitit̾
tulit. rutiliꝰ q̃ libẽt̾. alt̾ ut rediret
rei publice p̾stitit. alt̾ reditũ suum
sille negauit cui nicħ tũc negabatur.
Incart̾em soctes cusputaũ ⁊ exire cũ
ẽẽnt qui ꝓmitee̾nt fuga noluit re¬

Expanded text:
ta constitue et contemptores eorum cita, qui non quaerendi, sed eligendi sunt. Damnationem suam Rutilius sic tulit, tamquam nihil illi molestum aliud esset quam quod male iudicaretur. Exilium Metellus fortiter tulit, Rutilius etiam libenter; alter, ut rediret, rei publicae praestitit, alter reditum suum Sullae negavit, cui nihil tunc negabatur. In carcere Socrates disputavit et exire, cum essent qui promitterent fugam, noluit re
Abbreviated transcription (Latin):
dem̾da ẽ ⁊ reddenda facies surs. Ouuid
inͥ gladios ꝯignes ostencs ⁊ tͣbem
carnificu currate frementẽ: Tolle istã
pompa subqͣ lates astultos t̾ntas.
cilla contẽpsit. Quid tu nusus fla.
gella ⁊equuleos magno apparatu
le alia instrum̃ta excarnificandi par.¬
ticłatim homĩs: Pone ista q̃ nos ob¬
stupe facũt iũbe ꝯticesc̾e gemitꝰ. et ex.¬
clamatõnes ⁊ uotũ int̾ lacatõnez elr¬
saꝵ acbitates. Nempe tolor ẽ quez¬

Expanded text:
demenda est et reddenda facies sua. Quid mihi gladios et ignes ostendis et turbam carnificum circa te frementem ? Tolle istam pompam, sub qua lates et stultos territas! cilla contempsit. Quid tu rursus mihi flagella et eculeos magno apparatu le alia instrumenta excarnificandi particulatim hominis ? Pone ista, quae nos obstupefaciunt. Iube conticiscere gemitus et exclamationes et vocum inter lacerationem elisa