comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ. Omĩs hõ se subiciat. ñ enĩ unũ s om̃s
docet ut subiciant corsuũ subiciant
animã suã. subiciant carnẽ suã. qͦsit
ta dñi strenue ⁊ in cunctant̃ exeqͥt᷑.
Sine sub iectione aut̃: qͥ se frustra extol¬
lit. sensu ꝓpͥe carnis inflatꝰ. insolens
deuotionis ⁊ pie de clinans obseruã¬
tiã scruitutis. quã tpseuire nature
dici liber. s. seruus: quẽ grauia tenẽt
iuncła. peccati. Seqͥt᷑. Ne emulatꝰ fueriᷤᷤ
eũ qͥ ꝓsꝑe dirigit᷑ in iua sua. faciens iniqͥ¬
tatẽ. Euident᷑ hic ꝗd siꝑius senserit
intimauit. ñ ex citandos malignos
emulatione ad malignitatẽ. neq ui
gerentib nos sepe sollicitant. ut eos
putemꝰ imitandos: qͦ ad eoꝵ possimꝰ
ꝑuenire succesfris dicentes. Ecce tpsi
peccatores ⁊ habundantes inscłm ob¬
tinuer̃ chiuitias. Et dixi. Ergosine
causa iustificaui cormeuͭ: ⁊ laui in t̃
innocentes manꝰ meas: ⁊ fui flagellatꝰ
totadie. Si igit᷑ flagellatꝰ dcd. cauere

Expanded text:
o se subiciat; non enim unum, sed omnes docet, ut subiciant cor suum, subiciant animam suamsubiciant carnem suamquo sit ta domini strenue et incunctanter exequitur, sine subiectione autem, qui se frustra extollit sensu propriae carnis inflatus, insolens deuotionis et piae declinans obseruantiam seruitutis, quam ipso iure naturae dici liber, sed seruus, quem grauia tenent uincla peccati. Sequitur: ne aemulatus fueris eum, qui prospere dirigitur in uia sua f aciens iniquitatem . euidenter hic quid superius senserit intimauit, non excitandos malignos aemulatione ad malignitatem neque imigerentibus, nos saepe sollicitant, ut eos putemus imitandos, quo ad eorum possimus peruenire successus, dicentes : ecce ipsi peccatores et abundantes in saeculo optinuerunt diuitias. et dixi: ergo sine causa iustificaui cor meum et laui inter innocentes manus meas et fui flagellatus tota die. si igitur flagellatus est Dauid, cauere
Abbreviated transcription (Latin):
rib ctiã uiliorib ꝑsonis studiũ scientie
agnascimꝰ fuffragatũ: dicente dño. Me¬
norero rahab ⁊ babilonis. scientib te.
Io ẽ meretricis illiꝰ rahab ⁊ cõfusionis illiꝰ
meror ero aput scientes me. uł int̃ ip¬
sos: qe meretrix illa me agnouit. quẽ po¬
płs ñ cognouit ut electꝰ int̾ illas. Ergo
n qͥme scier̃ cõmemorabit᷑ rabab. ut
dignũ fidei p̃miũ ad ipiscat᷑. Uñ ⁊ in eu¬
għio aictũ adu̾ti. meretrices ⁊ publica¬
ni p̾cedrait uos in regno celori. S qr in¬
ualidi sumꝰ ad exequendũ. licet deuoti
ur̃a cõueniant. nec studiũ m̃tis nr̃e desti¬
tuat corpors huiꝰ infirmitas. s ĩ tpsis tẽp¬
tationib ⁊ infirmitatib gloriemͣ. in qͥb

Expanded text:
um scientiae agnoscimus suffragatum dicente domino: memor ero Raab et Babylonis scientibus me, idest: meretricis illius Raab et confusionis illius memor ero apud scientes me uel inter ipsos, quia meretrix illa me agnouit, quem populus non cognouit ut electus. inter illos ergo qui me scierunt commei/iorabitur Raab, ut dignum fidei praemium adipiscatur. unde et in euangelio dictum aduertimus: meretrices et publicani praecedent uos in regno caelorum. sed quia inualidi sumus ad exsequendum, licet deuoti nostra conueniant nec studium mentis nostrae destituat corporis huius infirmitas: sed in ipsis temptationibus et infirmitatibus gloriemur, in quibus
Abbreviated transcription (Latin):
tẽ negarent: Bonꝰ torrens qͥ illis cessauit.
ut nob̾ habundaret. ⁊ sitim humane cap¬
tiuitati au̾teret. sic̃ torrens in austro.
Uñ ⁊ scriptura dic̃. Surge aqͥlo ⁊ ueni aust̃. q
arbustulas paradisi ꝑflare cõsueuit. Dixi
te. quasi detorrente. nisi ꝙ auiditatẽ ui¬
bentiũ uoluit expͥmere quasi torrentẽ ip¬
sũ uellent ebibere si possentꝰ. hic ẽ forsitan
torrens uoluptatis quẽ ingenesi legnñ.
fontẽ qͥ abluit paradissũ. ⁊ diuidit᷑ inquatuor
flumina. que circũeunt totã terrã. Ex hoc
tiã fonte. uirtutes ꝓfluunt fp̃ales: pruden¬
tia. tẽꝑaitia. fortitudo. uisticia. Donꝰ fons gre
⁊ splendons eiꝰdẽ atq nature: cuiꝰ ⁊ illud flum̃

Expanded text:
tem negarent? bonus torrens, qui illis cessauit, tem negarent? bonus torrens, qui illis cessauit, ut nobis abundaret et sitim humanae captiuitatis auerteret sicut torrens in austro. unde et scriptura dicit: surge, aquilo, et ueni, auster, qui arbusculas paradisi perflare consueuit. Diximte\' quasi \'de torrente\', nisi quia auiditatem bibentium uoluit exprimere, quasi torrentem ipsum uellent ebibere, si possent? hic est forsitan torrens uoluptatis, quem in Genesi legimus fontem qui adluit paradisum et diuiditur in quattuor flumina, quae circumeunt totam terram. ex hoc etiam fonte uirtutes profluunt spiritales, prudentia temperantia fortitudo iustitia. bonus fons gratiae et splendoris eiusdem
Abbreviated transcription (Latin):
S ẽ alia ebrietas. reoundantia scriptura¬
rũ. Est alia ebrietas: ꝑinfusionẽ sp̃s scĩ
Deniq illi qͥ diu̾sis lingius inapłori aclib
loquebant᷑.: iusto pleni audientib ui¬
debant᷑. domꝰ gͦ eccłã ẽ. Ub̾tas domre
dundantia gr̃arũ. Torrens uoluptatis:
sp̃s sc̃s. Nec te nom̃ aut mons torrenti
offendat. qđ aliqño aridior aut exilior
sit. ut eiꝰ soleant fluenta cessare. Ces¬
sauit ⁊ hic ñr. cessauit aliq̃n torrens
ꝓfluuii sp̃alis inpopło iudeoꝵ. Ꝙd dicã
toirens cessauit᷑. cũ mare cessauerit. sic̃
lectio hodierna no doce̾t. aicente adño.
Goce ego increpatione mea desolabo ma
ariditi᷑te ꝑfidiȩ. ut enatare ñ possint.
Cessauit gͦ torrens ꝓpt̾ sẏnagoge sacͥlegia.
q etat illa plebs fide aridĩ. Fteriis oꝑib:
captiua peccatis. Qd enĩ flueret ñbibentib
s cõtaminantib sacros meat᷑. cu ipsũ fon¬

Expanded text:
Sed est alia ebrietas de redundantia ScripturaSed est alia ebrietas de redundantia Scripturarum. Est et alia ebrietas per infusionem Spiritus sancti. denique illi, qui diuersis linguis in apostolorum Actibus loquebantur, musto pleni audientibus uidebantur. domus ergo ecclesia est, ubertas domus redundantia gratiarum, torrens uoluptatis spiritus sanctus. Nec te nomen aut mos torrentis offendat, quod aliquando aridior aut exilior sit, ut eius soleant fluenta cessare. cessauit et hic noster, cessauit aliquando torrens profluuii spiritalis in populo Iudaeorum. quid dicam \'torrens cessauit\', cum mare cessauerit, sicut lectio hodierna nos docuit dicente domino: ecce ego increpatione mea desolabo marariditate perfidiae, ut enatare non possint? cessauit ergo torrens propter synagogae sacrilegia, quia erat illa plebs fide arida, sterilis operibus, captiua peccatis. quid enim flueret non bibentibus, sed contaminantibus sacros meatus, cum ipsum fon
Abbreviated transcription (Latin):
Ieb ͥpunt̃ abubtate dom̃ tuȩ. ⁊ torrente uo¬
luptatis tut potabis eos. No ẽ homineᷤᷤ
⁊ ium̃ta: Rationabiles utiq ⁊ irrationa
bilib mĩa. Alii regunt᷑: alii nutrtunt᷑.
Idõq addidit. Filii aut̃ hominũ inꝓtec̾ti¬
one alarũ tuarũ sꝑart. Id ẽ nõ gene¬
ratio uiꝑarũ. s: filii hominũ qͥ ad imnaginẽ
⁊ similitudinẽ dĩ uiuunt: nõ inpascu¬
is.s in cõuiuiis collocant᷑. Alli enĩ in
loco pascuor: alii in pͥuilegio sacͣm̃toꝵ.
In ꝑfectis. su cus lactis: ꝑfectis m̃sa re¬
fectionis. De qua dixit. Parasti in con¬
spectu meo m̃sã in qua panis uiuus idẽ
u̾bũ dĩ. in qua oleũ sci̾ficationiᷤᷤ quo in¬
pinguat᷑ cap̃ iusti. ⁊ sensus firmat᷑ in te¬
rior. ut aboleat᷑ oleũ peccatoriᷤ. in qua
etiã poculũ illdd in ebrians quã p̃clarũ
grecꝰ: uł potens uł forte. uł ualidũ. Ua¬
lidũ enĩ quo abluunt᷑ flagitia. uł delen¬
tur. Bona gͦ ebrieas. poculi salutaris.

Expanded text:
iabuntur ab ubertate domus tuae, et torrente voluptatis tuae potabis eos. Quid est, homines et jumenta? Rationabiles utique, et irrationabilibus misericordia. Alii reguntur, alii nutriuntur. Ideoque addidit: Filii autem hominum in protectione alarum tuarum sperabunt; id eatio uiperarum , sed filii hominum, qui ad imaginem et similitudinem dei uiuunt , non in pascuis, sed in conuiuiis collocantur; alii enim in loco pascuorum, alii in priuilegio sacramentorum ; inperfectis sucus lactis, perfectis mensa refectionis, de qua dixit: parasti in conspectu meo mensam, in qua panis uiuus, id est uerbum dei, in qua oleum sanctificationis, quo inpinguatur caput iusti et sensus firmatur interior, ut aboleatur oleum peccatoris, in qua etiam poculum illud inebrians \'quam praeclarum\' Graecus vel potens, vel forte, vel validum; validum enim, quo abluuntur flagitia vel delentur. Bona ergo ebrietas poculi salutaris.
Abbreviated transcription (Latin):
entiȩ dĩ: quã in scruitabilia sũt uidicta
eiꝰ. ⁊ in uestigabiles uie eiꝰ. Quis enĩ
cognouit sensũ ani. uit quis cõfiliariꝰ
eiꝰ fuit: Altitudinẽ itaq diuitiarũ sa¬
pientie: retulit ad altitudiẽ montiũ.
Audi quoꝵ montiũ. Ipse enĩ dĩ filiꝰ mons
magnꝰ ẽ. & idõ ascende in hunc montẽ
qͥ eũgelizas syonꝰ: ut stes radicatꝰ ⁊ plã¬
tatꝰ in xp̃o. Est ⁊ mons. quasi sapientia
dĩ. Est ⁊ mons. quasi iusticia dĩ. Est
⁊ mone. quasi scientia dĩ. Est̃ mons. quasi
mons quasi resurrectio. Demonstrauit
nob hos montes: scriptura que dixit.
In ipso aut̃ uos estis in xp̃o iħu. qͥ factꝰ ẽ
catio. ⁊ redẽptio. Uł quia angłis angłs fac
abẏssus multa Audibona. Abyssus
abyssũ inuocat. in uoce cataractarũ
tuarũ. idẽ scriptura uet̾is testam̃ti.
noui aduocat seriẽ testam̃te ad cõ¬
sũmatiͦnẽ sc̃ificationi & plenitudiuẽ
gr̃ẽ. sonitu qͦdã atq ꝓfliuuio redun

Expanded text:
unt iudicia eius et inuestigabiles uiae eius! quis enim cognouit sensum domini? aut quis consiliarius eius fuit ? altitudinem itaque diuitiarum sapientiae retulit ad altitudinem montium; audi quorum montium. ipse enim dei filius mons magnus est, et ideo ascende in hunc montem qui euangeizas Sion, ut stes radicatus et plantatus in Christo. est mons quasi sapientia dei, est et mons quasi iusti- tia dei, est et mons quasi scientia dei, est mmons quasi resurrectio. Demonstravit nobis hos montes Scriptura, quae dixit: In ipso autem vos estis in Christo Jesu, qui factus est catioabyssus multa. audi bona: abyssus abyssum inuocat in uoce eataractarum tuarum, id est: scriptura ueteris testamenti noui aduocat seriem testamenti ad consummationem sanctificationis et plenitudinem gratiae sonitu quodam atque profluuio r
Abbreviated transcription (Latin):
huc locũ secutus ẽ paulus ut diceret.
infelix ego hõ quis me liberabit decor¬
nr̃m . Ubi enĩ mens humana turbat᷑.¬
⁊ certaminũ dura atq asꝑa nos fatigant.
am̃ auxiliũ postulandũ est. Idõꝙ cõu̾sus
ad dnm̃ ipsũ inuocat ⁊ implorat: ut la
da de cęlo ueritas dĩ ex ꝓpħaꝵ oiaculis
colligenda: qͥ quasi nubes myftia diuinę
cognitionis obtexunt. Pofuit enĩ tene¬
bras latibulũ suũ. ut pͥmo pliritna mys¬
ticȩ fertilitatis accipias. ⁊ tuc infusus
rore cęlesti. fulgorẽ reserate lucis agnosia:
ut possis dicere explenitudine eiꝰ acce¬
pimꝰ. Qs enĩ pot̾ secreta dĩ facile cõphen¬
dete. cuiꝰ iusticia sic̃ montes dĩ. uł sic̃

Expanded text:
hunc locum secutus est Paulus ut diceret: hunc locum secutus est Paulus ut diceret: Infelix ego homo! quis me liberabit de cortrum? ubi enim mens humana turbatur et certaminum dura atque aspera nos fatigant, domini auxilium postulandum est. ideoque conuersus ad dominum ipsum inuocat et implorat, ut labda de caelo estueritas dei ex prophetarum oraculis colligenda, qui quasi nubes mysteria diuinae cognitionis obtexunt. posuit enim tenebras deus latibulum suum, ut primo pluuiam mysticae fertilitatis accipias et tunc infusus rore caelesti fulgorem reseratae lucis agnoscas, ut possis dicere: ex plenitudine eius accepimus. quis enim potest secreta dei facile conprehendere, cuius iustitia sicut montes dei u
Abbreviated transcription (Latin):
uendũ gͦ p̃ceteris. ne humano inge¬
nio malitiȩ usus molescat.atq om̃is
ȩtas. secutura degeneret. Arbor enĩ
mala. malos fructꝰ facit. Nã si ple¬
rũq qđ nolumꝰ hoc agimꝰ ⁊ uitare nõ
possumꝰ. et qł odio habemꝰ. hoc faci¬
niꝰaũcti quadã aut delectatione fla¬
gitii aut ob rep tione peccatiꝰ. Quo.¬
modo possitmꝰ uitare qđ amainꝰ: Ad strĩ¬
gim᷑ ⁊ inuiti. Quomͦ posfumꝰ uolitnta¬
rii nõ teneri: Uix se exsoluit paulus
crrorb cotidiana decertatione luctan¬
do. ut uinculis captiuitatis exittus.
sisttudo delictis. possis ad cęlestiũ reꝓ-¬
missionũ meritũ ꝑuenire: Luctan¬
do coiona querit᷑. nõ reluctando. studio
rona iusticie ꝓ laboꝵ meritis deferatͤ.
Demq ꝗd sequat᷑ cõsideremꝰ. Dñe inꝗ¬
incelo mĩa tua. ⁊ueritas tua usq ad
iubes. Iusticia tua sic̃ montes dĩ. iudi¬
cia tua uelut abẏssus multa. Nõne

Expanded text:
uendum ergo prae ceteris, ne humano ingeuendum ergo prae ceteris, ne humano ingenio malitiae usus inolescat atque omnis aetas secutura degeneret; arbor enim mala malos fructus facit. nam si plerumque, quod nolumus, hoc agimus et uitare non possumus et, quod odio habemus, hoc facimus uincti quadam aut delectatione flagitii aut obreptione peccati, quomodo possumus uitare quod amamus? adstringimur et inuiti; quomodo possumus uoluntarii non teneri? uix se exsoluit Paulus erroribus cotidiana decertatione luctando, ut uinculis captiuitatis exutus pesistendo delictis possis ad caelestium repromissionum meritum peruenire? luctando corona quaeritur, non reluctando; studio, rona iustitiae pro laborum meritis deferatur. Denique quid sequatur, consideremus: dominicordia tua; et veritas tua usque ad nubes. Justitia tua sicut montes Dei; judicia tua sicut abyssus multa. Nonne
Abbreviated transcription (Latin):
naret. ⁊ sequeret᷑ fidẽ: qͥ etiã iniqͥtatẽ
meditatꝰ ẽ incubili suo. ubi uerũ que¬
rere debuisset. In cubilib enĩ cõpunge¬
re nos debent nr̃a peccata: ñ in ipsis
delinquenda cõmitti. dicente ꝓpħa.
Quȩ dicitis incordib ut̃is. ⁊ incubilib
ur̃ĩs cõpungimin. Adstitit inqͥ: om̃i
uiȩ nõ bone malitiã aut̃ odio nõ habuit.
Nõ enĩ merito iniusta meditat᷑ qͥ inuia er¬
roris adstitit. ⁊ malitiã diligit. quã odisse
deberet. Plus dixit. astitit. quasi iã dudũ
inuia neqͥtiȩ diuturna statione ꝑmane¬
at. Ille enĩ beatꝰ. qͥ inuia peccatoꝵ nõste.¬
fugere. inpeccato nõ statẽ: in lege medi¬
tari. ut intelligas que bona fut̃. ⁊ uista.
atq iniusta. se cernas. In om̃ib gͥ radix
expectanda gignendi. ne eã initilis ab
exoidio succus ĩ fictat: grainoraq multo
sũt animoꝵ uitia: quã uirgultoꝵ. Ca¬

Expanded text:
naret, sequeretur fidem. Quin etiam iniquitatem naret, sequeretur fidem. Quin etiam iniquitatem meditatus est in cu- 6ili suo, ubi uerum quaerere debuisset... in cubilibus enim compungere nos debent nostra peccata, non ipsis delinquendo committi, dicente propheta: quae dicitis in cordibus uestris, et in cubilibus uestris conpungimini. Adstitit, inquit, omni uiae non bonae, malitiam autem o dio non habuit. non enim inmerito iniusta meditatur, qui in uia erroris adsistit et malitiam diligit, quam odisse deberet. plus dixit \'adstitit\', quasi iam dudum in uia nequitiae diuturna statione permaneat; ille enim beatus qui in uia peccatorum non steid impietatem fugere, in peccato non stare, in lege meditari, ut intellegas quae bona sunt et iusta atque iniusta secernas. in omnibus igitur radix est spectanda gignendi, ne eam inutilis ab exordio sucus inficiat, grauioraque multo sunt animorum uitia quam uirgultorum. ca
Abbreviated transcription (Latin):
sit oꝑari : S in telligere noluit: ꝙ
auarus homo ⁊ pecuniȩ intentꝰ a
cognitione diuinitatis uigorẽ sue
m̃tis au̾tit. Unus quisq enĩ qͥ se
flagitiis ingurgitauerit. ñ uult
intelligere quȩ cęlestiũ mandatoꝵ
sunt: nt reuocet᷑ auitͤus. uide illũ
fugientẽ in telligere. qͥ ait. Tenebre
oꝑiunt me.⁊ circũdant parietes.
atq cognoscat: ne metu retrahat᷑¬
a crimine. Uide regẽ acbab. peten¬
tẽ a nabaioth uineã suã eiꝰ. Cognosce
respondentẽ illũ. Absit ut cedã here¬
ditate patrũ meoꝵ. Nõ debuit intel¬
ligere. qđ iusta referebat. s noluit in¬
telligere ut bene ageret. ⁊ aliena nõ
quereret. Nõ debuit intelligere. qđ
uers helias dõ seruiebat: cũ uideret
inu̾bo heliȩ clusũ celũ trib annis
⁊ trib m̃sib ⁊ adp̃ces eiꝰ pluuias eẽ
dimissas. ut arida omĩa rigarent᷑.
S noluit intelligere. ne ꝑfidiã cõ dẽp¬

Expanded text:
set operari? sed intellegere noluit, quia set operari? sed intellegere noluit, quia auarus homo et pecuniae intentus a cognitione diuinitatis uigorem suae mentis auertit. unusquisque enim, qui se flagitiis ingurgitauerit, non uult intellegere quae caelestium mandatorum sunt, ne reuocetur a uitiis. uide illum fugientem intellegere, quiait: tenebrae operiunt me et circumdant parietes; atque cognoscat, ne metu retrahata crimine . uide regem Achab petentem a Nabutha uineam eius, cognosce respondentem illum: absit. ut cedam hereditatem patrum meorum. non debuit intellegere, quod iusta referebat ? sed n 0luit intellegere, ut bene ageret et aliena non quaereret. non debuit intellegere, quod uero Hin uerbo Heliae clausum caelum tribus annis et tribus mensibus et ad preces eius pluuias esse demissas, ut arida omnia rigarentur ? sed noluit intellegere, ne perfidiam condem
Abbreviated transcription (Latin):
gitate fraudis elicuit. Qd deiuda
ꝓditore loquor. qͥ quesuiit auaritiã
⁊ inuenit sacrilegiũ dicens: Qdmͥ
dabitis.⁊ ego eũ uobis tradã: Nec
expletꝰ pauꝑũ spoliis. ad plenitudi¬
nẽ crutnũ grauissimoꝵ crimina
serendo ꝑuenit. pia miscens carita¬
us sacram̃ta flagitiis. cũ diceret.
Quẽ osculatꝰ fuero. tꝑse ẽ tenete eũ.
Uere ut de eti dictũ dubitari ñ queat.
u̾ba otis eiꝰ mniqͥtas ⁊ dolus. Oscula la
bii : ferebat: effundebat uenena
pectorib. Meditabat᷑ acerba suppli¬
tia: gr̃ȩ pignus afferebat. Bene do
eo ꝓpħia addi fecit. Noluit intelligere:
ut bene ageret. Nõ gͦ ꝑ naturã deli¬
quic s ꝑuoluntatẽ. Ueniq apłs erat.
audiebat cotidie dirgina mandata.
discebat cęlestȩ mistĩũ. potuit intel¬
ligere ut bene ageret. si uoluisset.
uidebat sanari pataliticos. cecis refum¬
di lum̃. mortuos suscitari: ñ debuit
intelligere qł ds̃ eẽt. qͥ talia pos¬

Expanded text:
gitatae fraudis elicuit. Quid de Iuda gitatae fraudis elicuit. Quid de Iuda proditore loquar, qui quaesiuit auaritiam et inuenit sacrilegium dicens: quid mihi dabitis, et ego e u m uobis tradam?, nec expletus pauperum spoliis ad plenitudinem criminum grauissimorum crimina serendo peruenit pia miscens caritatis sacramenta flagitiis, cum diceret: quem osculatus fuero ipse est; tenete eum, uere ut de eo dictum dubitari non queat: uerba biis ferebat, offundebat venena pectoribus; meditabatur acerba supplicia, gratiae pignus afferebat. Bene de eo propheta addi fecit: noluit intell eg er e, ut b ene age r e t; non enim per naturam deliquit, sed per uoluntatem. denique apostolus erat, audiebat cotidie diuina mandata, discebat caeleste mysterium, potuit intellegere ut bene ageret, si noluisset . uidebat sanari paralyticos, caecis refundi lumen, mortuos resuscitari; non debuit intellegere, quod deus esset qui talia pos
Abbreviated transcription (Latin):
herodi. nõ licet tibi eã uxorẽ habere.
quȩ maritũ contra legẽ reliquis
⁊ frẽm mariti quasi ex lege cõuenit.
cõmota ẽ ad ult̾a. ut eũ uellet occi¬
dere. S cognito qđ herodẽ adnecẽ
iusti nõ facile possit inflectere: exco-¬
gitauit qua uia istud efficeret. Natał
erat herodis: quẽ luxunimio ut ple¬
risq regib mos ẽ celebrare cõsueue¬
rat: ad ornauit filiã. ut in cõuiriio
regis pignꝰ regale saltaret. Et cũ pla¬
cuisset herodi. qđ displiceret patruo.
obtulit ei ut qđ uellet p̾miũ ꝓsalta¬
tionis obꝓbrio postularet. Matrẽ illa
cõsuluit. cuiꝰ inpulsu caput baptistȩ
poposcit. Uictꝰ herodes. quia sacram̃to
se cõstrixerat daturũ. quicꝗd neptis
ꝓpria petisset. Iussit occidi ioħm. ⁊ ca¬
put eiꝰ afferri: qđ allatũ puellȩ deoit:¬
⁊ illa matri suȩ ꝑ tulit. Uerũ est ergo
ea mulier qđ facili peticione impe¬
trare ñ poterat. prauis artib ex co-¬

Expanded text:
Herodi: \'non licet tibi eam uxorem habere, Herodi: \'non licet tibi eam uxorem habere, quae maritum contra legem reliquit et fratri mariti quasi ex lege conuenit\', commota est adultera, ut eum uellet occidere. sed cognito, quod Herodem ad necem iusti non facile posset inflectere, excogitauit, qua uia istud efficeret. natalis erat Herodis, quem luxu nimio, ut plerisque regibus mos est, celebrare consueuerat. adornauit filiam, ut in conuiuio regis pignus regale saltaret. et cum placuisset Herodi, quod displiceret patruo, obtulit ei, ut quod uellet praemium pro saltationis obprobrio postularet. matrem illa consuluit, cuius inpulsu caput Baptistae poposcit. uictus Herodes, quia sacramento se constnnxerat daturum quicquid neptis propria petisset, iussit occidi Iohannem et caput eius afferri. quod allatum puellae dedit et illa matri suae pertulit. uerum est ergo, ea mulier, quod facili petitione impetrare non poterat, prauis artibus exco
Abbreviated transcription (Latin):
ritꝰ agit᷑ ut inueniat᷑. S quẽ ad modũ
laudabilis ẽ ille qͥbonũ qđ quesiuiit
inuenit. ita inueniabilis qͥ laborauit.
ut malũ qđ quesierat in ueniret. Bo
nis rebus nõ flagͥtiis atq criminib
loborẽ nr̃m nos oportet impendere.
Qd igit᷑ nisi sũme stulticiȩ atq dem̃tie
ẽ odiũ querere. iniqͥtatẽ malis artib
inuenire: quã bonꝰ nemo quesiuit.ͣ
Quomodo igit᷑ imꝓbi iniqͥtatẽ suã ⁊
odiũ querant. cõsideremꝰ. Herodias
erat tetrarche philippi legitimo cone-¬
xa cõiugio. regiȩ habundans opib po¬
testatis. quȩ herode romã ad usq ten¬
dente. quasi germano mariti. ospitii
⁊ affinitatis. uire suscepto. cũ qͦ de pͣ c¬
cata sua copula. nõ multo pꝰrelicto ui¬
ro cõsortis sui iura mutauit. Nõne
ea quesuit iniqͥtatẽ ⁊ odiũ quȩ cõ¬
iugiũ deseruit. ut inueniret ꝙ ad¬
ulteriũ: Et quia sc̃s baptista nuptias
illicitas cõstant̃ increpͣuit. dicens

Expanded text:
ritur, agitur ut inveniatur. Sed quemadmodum laudabilis est ille, qui bonum quod quaesivit, invenit, ita inveniabilis qui laboravit ut malum quod quaesierat, inveniret; bonis enim rebus, non flagitiis atque criminibus laborem nostrum nos oportet impendere. Quid igitur nisi summae stultitiae atque dementiae est odium quaerere, iniquitatem malis artibus inuenire, quam bonus nemo quaesiuit? Quomodo igitur improbi iniquitatem suam et odium quaerant, consideremus. nempe Herodias erat tetrarchae Philippi legitimo conexa coniugio, regiae abundans opibus potestatis. quae Herodem Romam adusque tendentem quasi germanum mariti hospi- tii et affinitatis iure suscepit, cum quo peccata sua copulans non multo post relicto uiro consortii sui iura mutauit. nonne ea quaesiuit iniquitatem et odium, quae coniugium deseruit, ut inueniret adulterium? et quia sanctus Baptista nuptias inlicitas constanter increpuit, dicens
Abbreviated transcription (Latin):
eiꝰ in esset affectuñ in cõspectu dĩ ple¬
na doli gerenda sibi ausu temerario
credittisset: quasi ds̃ nõ possit occulta
cognoscere. qͥ scritator ẽ intunoꝵ. Ex
pectat om̃ia ds̃. nichil ẽ qđ eũ pretere
at. nemo qͥfallat: cui omĩa p̾sentia que
futura sũt.⁊ mantfesta quę latent.
Et enĩ sisol iste mundamis. clausis plerũ¬
q domitilioꝵ habitaculis suũ lim̃
interserit: quantomagis ds̃ sũmus
et̃nꝰ. etiã secreta penetralia m̃tis hu¬
mane. atq om̃e angłoꝵ cõsiliũ scien-¬
ud agit in iustꝰ. nisi ut iniqͥtatẽ sibi que¬
rat ⁊ odiũ: Sic enĩ scriptũ ẽ. Nõ esth
mor dĩ ante ocłos eiꝰ: qm̃ dolose egit

Expanded text:
eius inesset affectui, non in conspectu dei pleeius inesset affectui, non in conspectu dei plena doli gerenda sibi ausu temerario credidisset, quasi deus non possit occulta cognoscerequi scrutator est intimorum. spectat omnia deus; nihil est quod eum at, nemo qui fallat: cui omnia praesentia quae futura sunt, et manifesta quae latent. Etenim si sol iste mundanus clausis plerumque domiciliorum habitaculis suum lumen interserit; quanto magis Deus summus, aeternus, etiam secreta penetralia mentis humanae, atque omne Angelorum consilium scientud agit injustus, nisi ut iniquitatem sibi quaerat et odium? 12. Sic enim scriptum est: Non est timor Dei ante oculos ejus: quoniam dolose egi
Abbreviated transcription (Latin):
ciam ore aut̃ cõfessio fit ad salutẽ. Illiꝰ
lingua uulnerat: lingua aut̃ pruden¬
tiũ sanat. Uñ cũ expostularet dcł cũ
rege saul qđ oblitꝰ beneficiis salutis.
ingratꝰ eũ ꝑ sequeret᷑ admortẽ. a quo
tociens iã uideret se eẽ seruatũ. ⁊ ui¬
tã eiꝰ appruret. qͥ uitã fuã ꝓregis salu¬
te ꝑiculis obtulisset: aitt sibi fructũ
nõ ꝑire iusticiȩ qͥ insidiatorẽ suũ in
manus suas a dño sibi traditũ ñ ꝑe¬
misset. Ab iniustis iniqͥtas ꝓdiuit.
uenenũ a serpentib effisũ est: uene¬
nũ ⁊ iniqͥtas arma ꝑierut̃. Idõ scrip¬
tũ ẽ. Dixit inuistꝰ ut delinquat sibi.
Qd dixit: Ponã thronũ meũ siꝑ nube:
⁊ erosimilis altissimo. Effectũ nõ ha-¬
bent u̾ba. s peccatũ habent. In anis qͥdẽ
põpa iactantiȩ s suꝑbiȩ sp̃s crimino¬
sus. ñ timere cõuitio maiestatẽ uiola¬
re diuinã. Et enĩ siullus dĩ timor

Expanded text:
tiam, ore autem confessio fit ad salutem. illius tiam, ore autem confessio fit ad salutem. illius lingua uulnerat, lingua autem prudentum sanat. unde cum expostularet Dauid cum rege Saul, quod oblitus beneficii salutis ingratus eum persequeretur ad mortem a quo totiens iam uideret se esse seruatum, et uitam eius appeteret qui uitam suam pro regis salute periculis obtulisset, ait sibi fructum non perire iustitiae, qui insidiatorem suum in manus suas a domino sibi traditum non peremisset. ab iniustis iniquitas prodiuit, uenenum a serpentibus effusum est; uenenum et iniquitatis arma perierunt. Ideo scriptum est: dixit iniustus, ut delinquat sibi. quid dixit ? ponam thronum meum super nubes et ero similis altissimo. effectum non habent uerba, sed peccatum habent; inanis quidem pompa iactantiae, sed superbiae spiritu criminosus non timet conuicio maiestatem uiolare diuinam. etenim si ullus dei timor
Abbreviated transcription (Latin):
quid. qͥ sibi innocentiȩ eripit suaui¬
tatẽ. Ꝙ enĩ puritate ⁊ simplicitate
pectoris. dulcior fructꝰ qͥcib suauior:
quã is quẽ animꝰ bene sibi cõscii. ⁊
mens innocentis epulatͤ : At uͦ ini¬
qͥtas. uelut quodã plũbeo talento.
ut scriptura testificat᷑ conscientiã gra-¬
uat. Meritoq clauid art. Sic̃ onus
graue grauate sũt siꝑ me. Et salomon:
sic̃ uua acerba dentib ⁊ fitmꝰ ocłis. ita
iniqͥtas om̃ib utentib ea. Grauis pę¬
na quȩ cibũ impedit: aspectũ obducit:
⁊ qd̾ ẽ amplius ocłis m̃tis in t̃ne tenebro¬
sam offundit caliginẽ: ut ⁊ qd uerũ ẽ
iuidere nõ possit. In uistꝰ. idõq delinꝗs
sibi. qͥ sibi quȩ p̃ciosa sũt eripit. Dicit
gͦ in ustꝰ. ut delinquat sibi. Iustꝰ aut̃
loqͥt᷑ ut aliis ⁊ sibi ꝓsit. Ille loqͥtur ad
ꝑnitiẽ hic loqͥtur ad salittẽ. De iustis
uͦ ⁊ fidelib dictũ ẽ. Corde credit᷑ ad iusti¬

Expanded text:
quit, qui sibi innocentiae eripit suauiquit, qui sibi innocentiae eripit suauitatem. qui enim puritate et simplicitate pectoris dulcior fructus, qui cibus suauior quam is, quem animus bene sibi conscii et mens innocentis epulatur? at uero iniquitas uelut quodam plumbeo talento, ut scriptura testificatur, conscientiam grauat, meritoque Dauid ait: sicut onus graue grauatae sunt super me, et Salomon: sicut uua acerba dentibus et fumus oculis, ita iniquitas omnibus utentibus ea. grauis poena quae cibum impedit, aspectum obducit et, quod est amplius, oculis mentis internae tenebrosam offundit caliginem, ut, quod uerum est, uidere non possit iniustus. ideoque delinquit sibi qui sibi quae pretiosa sunt eripit. Dicit ergo iniustus, ut delinquat sibi, iustus autem loquitur, ut et aliis et sibi prosit; ille loquitur ad perniciem, hicloquitur ad salutem. de iustis uero et fidelib\'is dictum est: corde cre ditur ad iusti
Abbreviated transcription (Latin):
Idõq scriptura tibi dic̃. Iustꝰ in pͥnctpio
sermonis. accusator ẽ sui. Uocẽ enĩ eri¬
pit ad u̾sario. ⁊ quasi dentes quosclã pa-¬
ratos ad p̃dã crimintctionis infestę.
yeccatoꝵ suoꝵ cõfessione constringit.
Dĩx iudas scarioth ut delinqueret sibi.
Qͥd dixit: Quẽ osculatꝰ fuero. ipse ẽ te¬
nete eũ. hoc dix̃. ⁊ seipsũ ꝓpͥo ore egit
inmortẽ. Quantos putamꝰ in tpso fuis¬
se tortores.  sibi ipse tam graitis pe¬
nȩ xa ctor incũbere semetipsum
laqueo stransgularet: Dixit iniustus.
Et remissũ ẽ om̃e peccatũ. Dixit gͦ iustus:
⁊ sibi ꝓfuit. Dixit cam. nũꝗd ego sum¬
custos fr̃s mei. Et sibi ipse mentitꝰ ẽ.
Dixit ananias om̃e se uenditi ruris fui
p̃tiũ ꝑtulisse ⁊ m̃titꝰ ẽ sibi. qui potuit
minꝰ offerre sine fraude. Idõq p̃clare
ait. ⁊ m̃tita ẽ iniqͥtas sibi. Sibi enĩ añ
m̃tit᷑. cũ suũ m̃tit᷑ exitiũ. Sibi delin¬

Expanded text:
ideoque scriptura tibi dicit: iustus in principio ideoque scriptura tibi dicit: iustus in principio sermonis accusator est sui; uocem enim eripit aduersario et quasi dentes quosdam para- tos ad praedam criminationis infestae peccatorum suorum confessi- one constringit . dixit ludas Scarioth , ut delinqueret sibi — quid dixit? —: quem osculatus fuero ipse est; tenete eum. hoc  dixit et se ipse proprio ore egit in mortem. quantos putamus in ipso fuisse tortores, ut sibi ipse tam grauis poenae exactor incumberet et semet ipse laqueo strangularet! Dixit iniustus eet remissum est omne peccatum. dixit ergo iustus et sibi profuit. dixit Cain: numquid ego custos sum fratris mei? et sibi ipse mentitus est. dixit Ananias omne se uenditi sui ruris pretium pertulisse et mentitus est sibi, qui potuit minus offerre sine fraude. ideoque praeclare ait: efmentita est iniquitas sibi. sibi enim ante mentitur, cum suum mentitur exitium, sibi delin
Abbreviated transcription (Latin):
tiȩ peccatͥcis: ait. Qm̃ iniqͥtatẽ meã
ego agnosco. ⁊ delictũ meũ contrame
ẽ semꝑ. Offẽndit᷑ enĩ nob̃ ultrix nr̃i ima¬
go peccati. nec qͥetũ reũ suui ẽẽ ꝑmittit.
Inferens miserã seruitutẽ atq in sua uin¬
cula trahit ut enodare se nõ quȩat. qm̃
uolens ipse se uendidit. cui liberũ erat
delictoꝵ ęra nõ caꝑe. ⁊ libertatẽ in no¬
centiȩ reseruare. Itaq dũ oramꝰ. peccatũ
offendit᷑: ubi somno sensus se corporis
relaxauerit. peccatũ recurret. Semꝑ no¬
bis error nr̃ tanquã malus exa ctor occ¬
urrit᷑: uł tanquã in ꝓbus fenaerator. cõ¬
ueniens debitorẽ. mundi. unde dñs ait.
Ꝙ fac̃ peccatũ: seruus ẽ peccati. S iustꝰ no¬
uit quẽ ad modũ peccatorũ sutoꝵ uincła
dissoluat᷑. nec expect̾at accusatorẽ s p̃¬
uenit. ut cõfitendo suũ alleuet om̃e de¬
licꝰtũ. ne habeat qł adu̾sariꝰ criminet᷑.

Expanded text:
tiae peccatricis ait: quoniam iniquitatem meam tiae peccatricis ait: quoniam iniquitatem meam ego agnosco est semper . Offunditur enim nobis ultrix nostri imago peccati; nec quietum reum suum esse permittit, inferens miseram servitutem: atque in sua vincula trahit, ut enodare se non queat; quoniam volens ipse se vendidit, cui liberum erat delictorum aera non capere, et libertatem innocentiae reservare. Itaque dum oramus, peccatum offunditur: ubi somno sensus se corporis relaxaverit, peccatum recurrit. Semper nobis error noster tamquam malus exactor occurrit, vel tamquam improbus fenerator conveniens debitorem. Unde Dominus ait: qui facit peccatum seruus est peccati. sed iustus nouit, quemadmodum peccatorum suorum uincula dissoluat, nec expectat accusatorem, sed praeuenit, ut confitendo suum alleuet omne delictum, ne habeat quod aduersarius criminetur.
Abbreviated transcription (Latin):
nẽ ꝓbauit. S hoc impiꝰ ferre nõ potu¬
it. iusticiȩ p̃uaricator. radix iniqͥtatis:
⁊ idõ fr̃em occioit. qr hostia eiꝰ dõ magis
quã oblatio sua fuerat cõꝓbata. S ille
ocisus dõ loquebat᷑ inuoce sanguinis
sus. hic uiuus afaciȩ dñi repellebat᷑.
Et cũ ad huc achño pene cessarent. torq̃¬
bat eũ suoꝵ cõscientia peccatoꝵ. late¬
bat miser. t̾remens ⁊ timens. Et cũ ad¬
huc ꝑcussor de eẽt: ipsa sese in uisti ui¬
ta cruciabat. Acceꝑat signũ ne eũ ali¬
quis occiderit᷑: nõ ut uitȩ suauitate
frueret᷑. s ne mors auferret erũpnã.
ut ꝑcussorẽ suũ cotdie tim̃do pateret᷑.
Meruerat qͥdẽ ut ꝑcussor inhiberet᷑.i. si¬
ne ulla int̾missione. ipse sibi sinis carni¬
fex erat᷑ ipse ꝑcussor. Que pena maior
quãtimere qđ uitare nõ possis: nec qđ
timueris euadere: Uñ p̃clare dauid ex¬
pͥmens cõuentionẽ grauissimã cõscien¬

Expanded text:
nem probauit. sed hoc impius ferre non potunem probauit. sed hoc impius ferre non potuit iustitiae praeuaricator, radix iniquitatis, et ideo fratrem occidit, quia hostia eius deo magis quam oblatio sua fuerat comprobata. sed ille occisus deo loquebatur in uoce sanguinis sui, hic uiuus a facie domini repellebatur et, cum adhuc a domino poena cessaret, torquebat eum suorum conscientia peccatorum. latebat miser tremens et timens et, cum adhuc percussor deesset, ipsa sese iniusti uita cruciabat. acceperat signum, ne eum aliquis occideret, non ut uitae suauitate frueretur, sed ne mors auferret aerumnam percusporem suum cotidie timendo pateretur. meruerat quidem ut percussor inhiberetur, sed sine ulla intermissione ipse sibi suus carnifex erat, ipse percussor. .Quae poena maior quam timere quod uitare non possis nec quod timueris euadere ? unde praeclare Dauid exprimens conuentionem grauissimam conscien
Abbreviated transcription (Latin):
quicꝗd effuderit. In ustꝰ igit᷑ ⁊ aliis
in utił. ⁊ sibi noxius. Iusti aut̃ uita fruc¬
tuosa aliis. ⁊ sibi dulcis. Dic̃ enĩ salomõ.
Fili si sapiens eris: tibi sapiens eris. ⁊ ꝓxi¬
mis. Si aut̃ malus euaseris. solus hau¬
potiꝰ nata: quã sibi. Cõmune cõmodũ.
nõ suũ expectat. ⁊ alienũ bonũ ꝓ suo
ducit emolum̃to. Beata ⁊ p̃clara iusti¬
cia: cuiꝰ bonũ om̃ib ꝓficit: exuno ple-¬
rũq ad plures ꝓficiscit᷑. atq ad om̃s
ꝑuenit. Iustꝰ dct qͥ parcebat in imico.
⁊ malebat innocentiã suã quã uitam
tueri. ne malo publico uindicaret᷑. ati
apparendi pͥncipis. in malis quoq cau¬
sis aliis exemplũ ederet: cũ ipse uin¬
dictã de insidiatore sũpsisset. Iustꝰ abel
qͥ deoiub siuis quȩ dñs ei dederat. pri¬
mitias dño putauerat offerendas. ⁊ idõ
plus placuit dõ. qͥ morã nõ fec̃ deuotio-¬

Expanded text:
quidquid effuderit. Injustus igitur et aliis quidquid effuderit. Injustus igitur et aliis inutilis, et sibi noxius: justi autem vita fructuosa aliis, et sibi dulcis. Dicit enim Salomon: Fili, si sapiens eris, tibi sapiens eris, et proximis; si autem malus evaseris, solus haupotius nata quam sibi; commune commodum, non suum spectat et alienum bonum pro suo ducit emolumento. beata et praeclara iustitia, cuius bonum omnibus proficit; ex uno plerumque proficiscitur atque ad omnes peruenit. iustus Dauid, qui parcebat inimico et malebat innocentiam suam quam uitam tueri, ne malo publico uindicaretur atque appetendi principis in malis quoque causis aliis exemplum ederet, cum ipse uindictam de insidiatore sumpsisset. iustus Abel, qui de ouibus suis, quas ei dominus dederat, primitias domino putauerit offerendas, et ideo plus placuit deo, quia moram non fecit, deuotio
Abbreviated transcription (Latin):
pec̃cũ ẽ. Om̃ĩs enĩ ĩ uisticia peccatũ:
qm̃ ubi oiganũ otiosũ. qͦmodo pot̾ cantus
nõ ẽẽ otiosus: De generis materiȩ. de color
partus ẽ. Quicꝗd gͦ loqͥt᷑ in iustus. iniqui¬
tas ẽ. quȩ insuũ refertur auctorẽ. Sicut
uiperȩ partus qͥ pͥmo suã scindit parentẽ.
ut frequens sermo ẽ. Sibi gͦ delinquie.
N ichil hic sententia sub limꝰ dictũ arbitror.
Nicħ in aliis qͥ sibi sapientiã scł uedicarunt.
Nichil tale legi nicħ tale cognoui. Nec mi¬
rũ: qnõ qͥdẽ illi humano in genio locutist̃:
sibi delinquat. sibi generet uulnera.
se tpse cõfodiat. Nã sic̃ sƿinȩ nascunt᷑ in
manu ebriosi ut scriptura asserit: ita &
ĩ in resti sermone nascunt᷑. quȩ cõpungant
loquentẽ: loqͥtur in iustꝰ. ⁊ interior eius
cõscientia uulnerat᷑. qr ĩ om̃i sermone quẽ
loqͥtur. nõ ẽ fraudis immitnis. Cuiꝰ enĩ¬
ne dat penas. Serpens aliis infunoit
uenenũ. in iustꝰ sibi. In eũ enĩ refunott᷑:

Expanded text:
peccatum est. omnis enim iniustitia peccatum, quoniam, ubi organum uitiosum, quomodo potest cantus non esse uitiosus ? degeneris materiae decolor partus est. quicquid ergo loquitur iniustus, iniquitas est, quae in suum refertur auctorem sicut uiperae partus, qui primo suam scindit parentem, ut frequens sermo est; sibi ergo delinquit . nihil hac sententia sublimius dictum arbitror; in illis, qui sibi sapientiam saeculi uindicarunt, nihil tale legi, nihil tale cognoui. nec mirum, quandoquidem illi humano ingenio locuti sunt,  iniustus sibi delinquat, sibi generet uulnera, se ipse confodiat. nam sicut spinae nascuntur in manu ebriosi, ut scriptura asserit, ita et in iniusti sermone nascuntur quae conpungant loquentem. loquitur iniustus et mtenor eius conscientia uulneratur , quia in omni sermone quem loquitur non eermone det poenas? Serpens aliis infundit venenum, injustus sibi; in eum enim refunditur
Abbreviated transcription (Latin):
tus ⁊ spetie inuentꝰ ut homo. humiliargt
semetipsũ factꝰ obediens usq ad mortẽ.
mortẽ aut̃ erucis. Hic ẽ gͦ ȩqualis qua¬
sndeufliꝰ. bic serii fornã in carne sus¬
cepit᷑. hic mortẽ gustauit. cuiꝰ magnitu¬
do ñ habet finẽ: qr finis legis ẽ xp̃c. ad
iusticiã om̃i credenti. ut in ipsũ om̃s
credamꝰ. hunc intimo ad oremꝰ effectu.
Dona seruitꝰ. quȩ om̃s liberos facit. bona
seruitꝰ. quȩ om̃ suꝑ om̃e nom̃ ad qͥsiuit.
Dona humiltias. quȩ fecit ut in nomine eiꝰ
om̃e genu flectat᷑. cȩlestiũ. ⁊ terrestriũ. ⁊
infernoꝵ. Et omĩs lingua confiteat᷑ qm̃¬
dñe iħs in głi ẽ dĩ patris. In hũc gͦ finẽ di¬
tigit᷑ hic psalmꝰ: ut & nos serui simꝰ ad
iusticiã. nõ suꝑbi arrogantia. Serurtus
enĩ stipendiũ lib̃tatis ẽ. Stipendiũ aut̃¬

Expanded text:
uentus ut homo humiliauit semet ipsum factus oboediens usque ad mortem, mortem autem crucis. hic est ergo aequalis quasi dei filius, hic serui formam m carne suscepit, hic mortem gustauit, cuius magnitudo non habet finem, quia finis 1egis est Christus ad iustitiam omni credenti, ut in ipsum omnes credamus, hunc intimo adoremus affectu. bona seruitus quae omnes liberos fecit, bona seruitus quae nomen super omne nomen adquisiuit, bona humilitas quae fecit, ut in nomine eius omnes genu sinuent caelestium et terrestrium et infernorum et omnis lingua confiteatesus in gloria est dei patris. in hunc ergo finem dirigitur hic psalmus, ut et nos serui simus ad iustitiam, non superbi ad arrogantiam; seruitus enim stipendium libertatis est, stipendium aut
Abbreviated transcription (Latin):
cẽ. Et tu bethleem iudeȩ nõ es minima
in t̃ pͥncipes iuda. ex te enĩ exiet pͥnceps
qͥ regat popłm meũ. Ad u̾te miff̾iũ exu-¬
t̃o uirginis. i dẽ ⁊ seruus exiuit ⁊ dñs.
Seruus ad oꝑandũ. cdñs ad imꝑandũ. Ut
regnũ dõ in hominũ m̃tib radicaret.
Utrũq imꝰ. Nõ alt̾ ex patre. ⁊ alter ex ur¬
gine. S idẽ qͥ ante scła ex patre: ipse ꝑꝰ¬
ea carnẽ suscepit ex uirgine. Idõ gͦ. ⁊
seruus uocat᷑ ⁊ dñs. Propt̾ nos seruus:
s unitate diuiine substantiȩ. ds̃ ex dõ:
pͥnceps expͥncipe: ẽqualis exȩquali.
Neq enĩ degenerẽ genuit: in quo se ipse
cõplacere memorauit. Magnũ inquic
tibi ẽ uocari puerũ meũ. ut statuas
trib iacob. Seruat iꝰbiq sue uocabulũ
dignitatis. Magnꝰ ds̃. ⁊ magnꝰ puer᷑ nec
in carne magnitudinis suȩ nom̃ amit¬
tit. cuiꝰ magnitudinis nullus ẽ finis.
Meritoq securꝰ cũ informa dĩ ẽẽt ut apłs

Expanded text:
cem: et tu, BethleemIudaeae, non es minima inter principes Iuda; ex te enim exiet princeps, qui regat populum meum. aduerte mysterium: ex utero uirginis idem et seruus exiuit et dominus, seruus ad operandum, dominus ad imperandum, ut regnum deo in hominum mentibus radicaret; uterque unus, non alter ex patre et alter ex uirgine, sed idem, qui ante saecula ex patre, ipse postea carnem suscepit ex uirgine. ideo ergo et seruus uocatur et dominus, propter nos seruus, sed unitate diuinae substantiae deus ex deo, princeps ex principe, aequalis ex aequali; neque enim degencomplacere memoravit. 5. Magnum, inquit, tibi est vocari puerum meum, ut statuas Tribus Jacob. Servat ubique suae vocabula dignitatis. Magnus Deus, et magnus puer: nec in carne magnitudinis suae nomen amittit, cujus magnitudinis nullus est finis. Meritoque securus, cum in forma Dei esset, ut Apostolus
Abbreviated transcription (Latin):
gregationẽ popłi. formã susceꝑit serui¬
tutis. Audi iudee qͥ de gr̃a cõtumeliã fers:
Et hoc adꝑfidiã deriuas ꝓpt̾ qđ magis cre¬
dere debussti. Ad te uocandũ uenit.:
⁊ cõuitiaris. Ex itt̾o seruũ dixit. Audi
arriane ex quo ut̾o: paululũ supra recur¬
re. Exut̾o in quic matris meȩ uocauit
dñs nom̃ meũ. Qđ nom̃ eiꝰ sit audiamꝰ:
qͦ eũ pat̃ uocauit. Ecce uirgo in uto

Expanded text:
gregationem populi formam susceperit seruitutis. audi, Iudaee: et de gratia contumeliam fers et hoc ad perfidiam deriuas, propter quod magis credere debuisti. ad te uocandum uenit, et conuiciaris. \'ex utero seruum\' dixit. audi, Arriane, ex quo utero; paululum supra recurre: ex utero, inquit, matris meae uocauit dominus nomen meum. quod nomen eius sit, audiamus, quo eum pater uocauit: ecce
Abbreviated transcription (Latin):
coscientiȩ tuȩ. aꝑiet̾ liber cordis tui:
culpa nr̃a recitabit᷑. Gst ibi liber: ubi
ẽ tabula. Inmo sũt libri inscripti uͥ
sunt inscriptȩ tabulȩ. quas inscribit
Nõ intabulis lapideis. s in tabulis cor¬
dis carnalib. Sunt gͦ tabulȩ cordis
inscripte fp̃u scõ. Istȩ recitabunt᷑ sibe¬
ne egeris. manebit scriptura. Uide ne
tollas spũs scĩ gr̃am. uide ne deleas
⁊ scribas aͥtram̃to flagitia tua. ne ue¬
nias in die udicii ⁊ dicat iudex. reci¬
tent᷑ libri. recitent᷑ tabulȩ gestoꝵ eiꝰ:
⁊ dicat tibi. Ego scripsi tabulas tuas.
cut delesti apices meos: & ego scrip¬
si dona mea. quomodo delesti minera
mea. ⁊ scripsisti obꝓbria tua: Nõ legis¬
ti quia seribo: ñ tibi dixi ꝑ os ꝓpħe mei.
lingaa mea calamꝰ scribȩ. uelocit᷑ scri¬
bentis: Iudiciũ aut̃ u̾bi ẽ. Multi gͦ
dormientiũ in tumulo terrȩ surgẽt.
ꝗ bene eger̃ in resurrectionẽ uitȩ.

Expanded text:
conscientiae tuae, aperietur liber cordis tui, conscientiae tuae, aperietur liber cordis tui, culpa nostra recitabitur. Est ibi liber, ubi est tabula; immo sunt libri inscripti, ubi sunt inscriptae tabulae, quas inscribit non in tabulis lapideis, sed in tabulis cordis carna 1 ibus. sunt ergo tabulae cordis inscriptae spiritu sancto, istae recitabuntur; si bene egeris, manebit scriptura. uide ne tollas spiritus sancti gratiam, uide ne deleas et scribus atramento flagitia tua, ne ueniat dies iudicii et dicat iudex: \'recitentur libri, recitentur tabulae gestorum eius\' et dicat tibi: \'ego scripsi tabulas tuas; cur delesti apices meos? et ego scripsi dona mea; quomodo delesti munera mea et scripsisti obprobria tua? non legisti quia scribo ? non tibi dixi per os prophetae mei: 1ingua mea calamus scribae uelociter scribentis? iudicium autem uerbi est\'. Multi ergo dormientium in tumulo terrae surgent, qui bene egerunt in resurrectionem u
Abbreviated transcription (Latin):
intumulo t̾rȩ exurgent. Isti inuitã
ȩt̃nã. ⁊ illi in obꝓbriũ ⁊ confusionẽ
ȩt̃nã. Et. Intelligentes splendebunt
sic̃ fplendoi cęli ⁊ de istis multi. sicut
stelle lucebunt. Qd istud ẽ iudiciũ se¬
dentiũ iudic ũ : Et qͥlibri aꝑti. nisi
Quã quã hoc ip̃sũ uile sit estimare. qua¬
si humani simile iudicii. Aluid xp̃i
quȩ latere nõ potet᷑ occultoꝵ arbi¬
trũ. ubi cogitationes lucent apud
eũ. qui adhuc cogitantib dicebat.
Qd cogitatis mala incordib ur̃is:
Cũ iudeis diceret. dicebat. Om̃ib ne
quiᷤ putaret qd̃ occulta possent ẽẽ quȩ
eũ fallerent: Nequis putaret qđ pari¬
es ibi clausus testẽ occulti erroris effu¬
geret. Iõoq ⁊ eugłista teltat᷑ dicens.¬
Iħs aut̃ sciebat cogitationes eoꝵ. Qo¬
modo gͦ ait libri aꝑti sunt: Nõ utiq
attram̃to scripti. s uestigiis delictoꝵ
⁊ flagitioꝵ. inquinam̃to. Aꝑiet᷑ liber

Expanded text:
in tumulo terrae exurgent, isti in uitam in tumulo terrae exurgent, isti in uitam aeternam et isti in obprobrium et confusionem aeternam; et intellegentes splendebunt sicut splendor caeli et de iustis multi sicut stellae lucebunt. Quod istud est iudicium sedentium iudicum et qui libri aperti nisi Quamquam hoc ipsum vile sit aestimare quasi humani simile judicii. Aliud est Cquae latere non potest occultorum arbitrum: ubi cogitationes lucent apud eum, qui adhuc cogitantibus dicebat: Quid cogitatis mala in cordibus vestris ? Cum Judaeis diceret, dicebat omnibus; ne quis putaret quod occulta possent esse quae eum fallerent, ne quis putaret quod parietibus clausis testem occulti erroris effugeret. Ideoque et Evangelista testatur dicenss autem sciebat cogitationes eorum . Quomodo ergo ait: Libri aperti sunt? Non utique atramento scripti, sed vestigiis delictorum, et flagitiorum inquinamento. Aperietur liber
Abbreviated transcription (Latin):
credit. iã iudicatꝰ ẽ. qr nõ credit in noĩe
unigeniti filii dĩ. Noc aut̃ est iudiciũ.
qr uenit lux in hũc mundũ. & dilexe¬
runt magis homines tenebras quã
lucẽ. Erant enĩ mala ipsoꝵ oꝑa. Liquet
igit᷑ de qͥb dictũ sit. hoc ẽ de his qͥ nõ
om̃s de his utiq dix̃ qͥcrediderũt.
sactuũ suoꝵ rationẽ die iudicii reddi¬
turi sut̃. Deniq ipse alibi ait. Quia
testimoniũ cõscientię nr̃e ad diẽ iudicii
reuelabit᷑: Cũ in uicẽ cogitationes nr̃e
aut accusabunt se ut criptũ est aut
defendent᷑: ⁊ patebunt cordis occulta.
Qo aut̃ hoc euidentius. qđ ait alibi. om̃s
quidẽ resurgemꝰ s nõ om̃s ĩmutabim᷑:
Inmutabunt᷑ enĩ iusti in in corruptio¬
nem: manent ͤ corpous ueritate. Uani¬
ehl quoq dic̃. Iudiciũ sedit: & libri aꝑ¬
ti fũt. Ostendit gͦ iudiciũ futurũ: max¬
ime cũ alibi idẽ dicat. Multi qͥsedent

Expanded text:
credit iam iudicatus est, quia non credidit in nomine credit iam iudicatus est, quia non credidit in nomine unigeniti filii dei. hoc autem est iudicium, quia uenit lux in hunc mundum et dilexerunt magis homines tenebras quam lucem; erant enim mala ipsorum opera. liquet igitur de quibus dictum sit, hoc est: de his qui non omnes\', de his utique dixit qui crediderunt, sed actuum suorum rationem in die iudicii reddituri sunt. denique ipse alibi ait, quia testimonium conscientiae nostrae ad diem iudicii reuelabitur, cum inuicem cogitationes nostrae aut accusabunt se, ut scriptum est, aut defendent et patebunt cordis occulta. quid autem hoc euidentius, quod ait alibi omnes quidem resurgemus, sed non omnes immutabimur? immutabuntur enim iusti in incorruptionem manente corporis ueritate. Danihel quoque dicit: iudicium sedit et libri aperti sunt. ostendit ergo iudicium futurum, maxime cum alibi idem dicat: multi qui sedent
Abbreviated transcription (Latin):
Aut ꝗs pͥor dedit illi ⁊ retͥbuet᷑ ei: Hunc
aut̃ locũ p̃mittens ꝓpħa ait. Siõm̃s gen¬
tes ut stillicidiũ de urceo extimatȩ fũt
⁊ reliqua. ut agnoscas intellectũ istũ
cũ in t̾pretatione apłica conuenire.
S quid euidentius eo qđ perituras
naturas nõ uideat᷑ inducere. cũ ipse
in iuditio. Qui aut̃ resurgit. est utiq
& manet: s qr nõ credidit in xp̃m. iam
iudicat᷑ꝰ est. Et idõ ñ uenit inuidiciũ:
quẽ ꝑacti iãmanet pena iudicii. Et
deresurrectione quidẽ pluria scrip¬
turarũ sunt testimonia: quȩ nõ pret̃¬
misimꝰ in libris consolationis ⁊ resur¬
soluta sententia ẽ: qr nõ om̃s uidicabũ¬
tur. Apłs aut̃ ait. Onĩs enĩ oportet nos
stare ante tribunal. xp̃i. ut recipiat unꝰ¬
quisq ꝓpria corporis ꝓut gessit. siue
ẽẽ contraria: nec adu̾tunt qr saluator
de ꝑfidis dixit. atq impus. qui nõ cre¬
dider̃ in dñm iħm. Sic enĩ ait. Qui
credit in me. nõ iudicat᷑. Qui aut̃ nõ

Expanded text:
 ei? hunc autem locum praemittens propheta ait: s i omnes gentes ut stillicidium de urceo aestimatae sunt et reliqua, ut agnoscas intellectum istum cum interpretatione apostolica conuenire. Sed quid euidentius eo, quod perituras naturas non uideatur inducere, cum ipse in iudicio\'. qui autem resurgit, est utique et manet; sed quia non credidit in Christum, iam iudicatus est et ideo non uenit in iudicium, quem peracti iam manet poena iudicii. et de resurrectione quidem plurima scripturarum sunt testimonia, quae non praetermisimus in libris Consolationis et Resursoluta sententia est, quia non omnes iudicabuntur. apostolus autem ait:omnes enim oportet nos stare ante tribunal Christi, ut recipiat unusquisque propria corporis prout gessit, siue esse contraria; nec advertunt quia Salvator de perfidis dixit atque impiis, qui non crediderunt in Dominum Jesum. Sic enim ait: Qui credit in me, non judicabitur, qui autem n