comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
fit apud illos iulitas bom.¬
⁊ adeo iñ sordida usq descen¬
dit. Honestũ putat cui ua¬
o pocto rrcti officii constat.
tanꝙ pie curatã prĩs senec¬
cut i. adiutã amici pauꝑ¬
tatẽ fortẽ expedicionẽ: pru¬
dentẽ mõda̾tãq sinãm essea¬
uͦ qͣuidẽ fticimiꝰ : s ex uno nich̾
est bonũ nͥ qui honescũ est Qd̾
honescũ estr utiq bonũ. Suꝑua¬
cuũ iudico adicere. Quid uit̾
ista discriminũs sit: cũ sepe dixe¬
rim. hoc mnũ dicã. nicħ̾nobis
pocesti Wides aͥ diuiciis nobi¬
litate uir̃ib ꝙͣ młti male utã¬
cue. Nuc̃ exgo ad id reuertor:
de quo desidas dici. quõ ad nos
p̾ma uom honestiq noticia ꝑ¬
nenit. hoc uos natũ docere
nõ potuit. semina nob̾ stiẽ de¬
dit. sciẽdiã nõ dedit. Quidã
aiunt nos in noticiã incidisse.
qm̃ ẽ incredibile: uircrtis aeuiꝰ
sprm casu occuerisse. Nob̾ uidet᷑
factarũ int̾ se collacio pera¬
nalogiã. Nostri intellectu et

Expanded text:
fit apud illos boni vilitas et adeo in sordida usque descendit. Honestum putant, cui ratio recti officii constat, tamquam pie curatam patris senectutem, adiutam amici paupertatem, fortem expeditionem, prudentem modfacimus, sed ex uno. Nihil est bonum, nisi quod honestum est. Quod honestum, est utique bonum. Supervacuum iudico adicere, quid inter ista discriminis sit, cum saepe dixerim. Hoc unum dicam, nihil bonum potest. Vides autem divitiis, nobilitate, viribus quam multi male utantur. Nunc ergo ad id revertor, de quo desideras dici, quomodo ad nos prima boni honestique notitia pervenerit. Hoc nos natura docere non potuit; semina nobis scientiae dedit, scientiam non dedit. Quidam aiunt nos in notitiam incidisse, quod est incredibile, virtutis alicui speciem casu occucurrisse. Nobis videtur factarum inter se conlatio, per analogian nostri intellectum et
Abbreviated transcription (Latin):
Euenuid pecoris gu̾osi pullꝰ
iñ acuis: alciꝰ igred t
mollia crura ceponepitet
horret screpitils illi aedua
me᷑ alis. ob esaq cgti. lixii.¬
ma de dune. Stare loco nescit.
mitat aurib s trenũtartus
⁊ollectuq pͥmes uoluit sub

Expanded text:
nuo pecoris generosi pullus in arvis altius ingreditur et mollia crura reponit; prihorret strepitus. Illi ardua revis alvus obesaqma dedere stare loco nescit, micat auribus et tremit artus collectumque premens volvit sub
Abbreviated transcription (Latin):
fuãt. si illud ua egiss rectiore.
eluisq ripti comatib indeat al¬
utñ liñtrib arẽtt̃. uersaq uado
remittat oreoe Quos si quis
frmine cincio crispat.⁊ labris
colũbat᷑. incipitq saspn aus iut cer¬
tem exigũt. gemũ festo uix suo tes¬
tẽ. tenuis ne cerei fila. ⁊ crepatẽ
molã focũ mater ut uxor ĩesti¬
ut̃. Non statĩ cũ hoc legiꝰs. hocti¬
bĩ occueret. huc esse qui solutis
cuicis ĩ nebe sꝑ incesserit. Nã
tꝰ cũ absentis cẽsaris partib fũ¬
greet᷑ signũ a discincto petebat᷑.
om̃i publico cetu sic apparuit᷑ :¬
ut pallio uelaret᷑ caput exclu¬
sis utrĩq auribꝰ ñ alit᷑ ꝙͣ ĩ mi¬
eẽ cui tuc inqxiẽ cruilib bell

Expanded text:
fuerat, si illud egisset via rectiore, SILVISQUE RIPA COMANTIBUS; VIDE UT ALVEUM LINTRIBUS ARENT, VERSOSQUE VADO REMITTANT ORTOS. QUIS SI QUIS FEMINE CRINO CRISPATE ET LABRIS COLUMBANTUR INCIPITQUE SUSPIRANS, UT CERtem exigunt." " Genium festo vix suo testem. Tenuisve cerei fila et crepacem molam Focum mater aut uxor investiunt." Non statim, cum haec legeris, hoc tibi occurret, hunc esse, qui solutis tunicis in urbe semper incesserit ? Nam etiam cum absentis Caesaris partibus fungeretur, signum a discincto petebatur. omni publico coetu sic apparuerit, ut pallio velaretur caput exclusis utrimque auribus, non aliter quam in miesse, cui tunc maxime civilibus bell
Abbreviated transcription (Latin):
Ia pocius qmͣ nale sit. in
minesuĩ mentẽ suã extẽtẽ.
aiagna ⁊ generosa res est
hũnis animꝰ. Nullos sibi
poni nisi cõmunes t cũdes
tͥninos patit᷑. P̾mũ houni¬
lem nõ accipit priãm. ephe¬
sĩnant alexandriã. autsi

Expanded text:
Dic potius, quam naturale sit in inmensum mentem suam extendere. Magna et generosa res est humanus animus: nullos sibi poni nisi communes et cum deo terminos patitur. Primum humilem non accipit patriam, Ephesum aut Alexandriam a
Abbreviated transcription (Latin):
sibi melioris nate̾ dat quidẽ
nt in hac statiõn: qͣ positus¬
est. honesti se atq indust̾s
rans. C̃ aquẽ huiꝰ inderemꝰ
constancie: quidm subiret
nos spẽs nõ usitare indolis.
utiq si hanc ut dyxi magnĩ¬
cudinẽ uerũ eẽ oscendebat᷑
Qualitatis uere tenor per¬
manes falra nõ durat᷑. Quĩ/¬
dã alt̾nis uacinii alt̾nis ca-¬
cones sũt: ꝙ modo parũ uł
seuerus ẽ cͣuis: mõ ꝑñ pauꝑ

Expanded text:
sibi melioris naturae dat quidem sibi melioris naturae dat quidem t in hac statione qua posituest, honeste se atque industrie rans. Cum aliquem huius videremus constantiae, quidni subiret nos species non usitatae indolis ? Utique si hanc, ut dixi, magnitudinem veram esse ostendebat aequalitas. vero tenor permanet, falsa non durant. Quidam alternis Vatinii, alternis Catones sunt; et modo parum illis severus est C
Abbreviated transcription (Latin):
ta nos iq̃moda eagitet᷑. ꝙͣ ma¬
le nob̾ cõueniat ħ corpus. Nũt
de pectore aut faucib q̃rĩꝰ.
ellias nerui nos : alias pedes
uexat᷑: ñc deiectio. nũt distil¬
a̾qñ deest. hic itaq ⁊ illunc tip̃¬
tam᷑ ⁊ gepellim᷑: hoc eueniee
solet : iñ alieno hĩtantibus.
eit nos corpus cam putre sor-¬
titi: nchilonimꝰ alterna ꝑpo¬
nmꝰ. i in qnͣtũ põẽ etas hu-¬
mana ꝓtendi: cantũ spe occu¬
pamꝰ. nulla contẽti pecunia
nulla potẽcia. Quid hac re
enĩ ab ultimo stamꝰ: q illuit
unde nob̾ cadendũ est hora nos
om̃is impellit. Bide in qnͣtane
crcitate mẽs mui sit hoc qd̾ fu¬
curũ dico nũc maxĩe fit: e ꝑs
qui ultimũ timemꝰ diẽ: cui tm̃¬
dom in mortẽ singuli confre//¬
rant. Non ille gradꝰ lassitudi¬
nẽ faicit ĩ quo deficimꝰ : s ꝓ
fitetur alle. Ad mortẽ dies
setremꝰ ꝑuenĩq accedit õ¬
nis. Carpit nos illa. nõ corru¬
pit. Qdeo magnꝰ anim ꝰcõptiꝰ

Expanded text:
ta nos incommoda exagitant? quam male nobis conveniat hoc Corpus? nunc de pectore ac faucibus querimur. alias nervi nos, alias pedes vexant nunc deiectio. nunc destilaliquando deest. hinc atque illinc tentamur et expellimur; hoc evenire solet in alieno habitantibus. At nos corpus tam putre sortiti nihilominus aeterna proponimus et in quantum potest aetas humana protendi, tantum spe occupamus, nulla contenti pecunia, nulla potentia. Quid hac re ab ultimo stamus, et illo, unde nobis cadendum est, hora nos omnis inpellit. vide in quanta caecitate mens nostra sit ! Hoc quod futurum dico, cum maxime fit, et qui ultimum timemus diem, cum tantumdem in mortem singuli conferant. Non ille gradus lassitudinem facit, in quo deficimus, sed ille profitetur. Ad mortem dies extremus pervenit, accedit omnis. Carpit nos illa, non corripit. Ideo magnus animus conscius
Abbreviated transcription (Latin):
hostili faculo distillantein
ꝑspeccauit. douec porsena
cuiꝰ penã fauebat. głe iii.
iudit. et iguẽ inuĩto eĩpi
uissit. Hoc bonũ quid int̾
prima nuimerẽ : Tantoq
maius putrmu: quĩ illa se¬
cura et incep̃tata fortaue:
qũto raci iz hostrm amissa
manu uicisse ꝙͣ aemata.
Quid ergo inquis. hocto¬
cula aut ãquis ĩ mubier¬
culã ex m̃eo uersĩ digĩcu¬
los meos ducat. Quidui
ego feliciorẽ putrm mutiũ
qui sic tractauit iguẽ: ꝙ̃¬
si illam manũ tractatori
p̃sticisset᷑ Iu mcegrũ res¬
tituit. quitquid errauerat.
Confrcit bellũ merius ac
mancus. et illa manutrũ¬
ca reges duos u̾citi Uale.

Expanded text:
stillantem perspectavit, donec Porsenna, cuius poenae favebat, gloriae invidit et ignem invito eripi iussit. Hoc bonum quidni inter prima numerem tantoque maius putem quam illa secura et intemptata fortunae, quanto rarius est hostem amissa manu vicisse quam armata? "Quid ergo?" inquis, "hoc bocula aut aliquis in mulierculam ex viro versus digitulos meos ducat ? Quidni ego feliciorem putem Mucium, quod sic tractavit ignem, quasi illam manum tractatori praestitisset ? In integrum restituit quidquid erraverat; confecit bellum inermis ac mancus et illa manu trunca reges duos vicit. VALE.
Abbreviated transcription (Latin):
est: tales ⁊ accõnes sunt.
modo latior est: modo angus¬
tior. modo illustris : modo¬
ignobilis. modo ad młtos
ꝑtinens : modo ad paucos.
In om̃ibꝰ taniẽ istis: id qd̾
nior. Habent corꝑio. Aliꝰ
formosas: alius deformis
est. lñt fortune. Ille pau¬
per: hic diues est. Ille
gracõsus. potens. uebib
notus ⁊ ppłis: hic ignota
qd̾ boni sũt: parõs sũt᷑. de
bonis ac malis sensꝰ non
iudirent. quid utile sit quid
inucile ignorat. Non pot̃
futuri ꝓuidus est nͨpre¬
trriti menor. Quid sit
conseqnõ nescit. Ex hoc
autem rerũ ordo series ꝙ
conterit᷑: et unitas iute ĩꝑfectũ
itura. Nacio ergo arbitia est
bonoꝵ ac maloꝵ. illiena et ex¬
noq bona sut̃ ni mala. Acces¬
siõnes mĩmas ac leuissimas
udicat. Dinẽ enĩ illi bonũ
pͥma existimat: atq̃ ex ꝓpo¬
sito ueit tanꝙͣ uictoriam
bonos li beros. sa lutẽ prĩe.
Quedũ scdã. que ñ apparent
nisi in rebus aduersis. canꝙͣ
equo no pati morbũ magnũ.

Expanded text:
EST, TALES ET ACCIONES SUNT; MODO LACIOR EST, MODO ANGUSTIOR, MODO ILLUSTRIS, eignobilis, modo ad multos pertinens, modo ad paucos. In omnibus tamen istis id, quod nior; habent corporis: alius formosus, alius deformis est; habent fortunae: ille dives, hic pauper est, ille gratiosus, potens, urbibus notus et populis, hic ignotus quo boni sunt, pares sunt. De bonis ac malis sensus non iudicat; quid utile sit, quid inutile, ignorat. Non potesfuturi providus est nec praeteriti memor; quid sit consequens, nescit. Ex hoc autem rerum ordo sedesque contexitur et unitas vitae per rectum itura. Ratio ergo arbitra est bonorum ac malorum; aliena et exneque bona sunt neque mala, accessiones minimas ac levissimas iudicat. Omne enim illi bonum prima existimat, ad quae ex proposito venit, tamquam victoriam, bonos liberos, salutem patriae. Quaedam secunda, quae non apparent nisi in rebus adversis, tamquam aequo animo pati morbum magnum,
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ĩc̃te. exiluit᷑ residuc̃q. ⁊t
iõ nõ codẽ p̃tiõ escĩmãt᷑. una¬
bus regula. una ciũ ÷ racio.
recta. sinplexq. Nichꝰ ÷ di.¬
uino diuimꝰ. celesti celestiꝰ.
Mortalia minũũt᷑. cadiuit.
deterũt᷑ crescũt᷑. yxhaueiũt
implent᷑. Itaq ill in tã ic̾ca
sorte mẽqͣlicas est. diuinoꝵ

Expanded text:
et incertae. Exibunt residuntque et ideo non eodem pretio aestimantur; unabus regula. Una enim est ratio recta simplexque. Nihil est divino divinius, caelesti caelestius. Mortalia minuuntur, cadunt, deteruntur, crescunt, exhauriuntur, inplentur. Itaque illis in tam incerta sorte inaequalitas es
Abbreviated transcription (Latin):
uir̃tates. płimũ int̾ illa
iñ quibꝰ u̾tus utraq oũdit᷑.
In alto eñĩ na̾lis est amii
remissio aclaxitas. In al.¬
tero cont naturã dolor.
Itaq media sũt hec: que
płimũ int̾ualli recipiunt.
Uirtus ĩ utraq par ẽ uie¬
tutẽ matĩa nõ mutat. n pe¬
iorẽ fricit dura ac difficil.¬
test se meli ꝯ in hoc gau¬
diõ gerere: nͨ ille melius
quibꝰ nicħꝰ fi̾ meliꝰ pot̃ pa¬
ria sut̃. Nan si que exͣ a
tutẽ posita sũt: aut mĩnu¬
etr illã aut augere posstͦ.
nescũ. Gi hoc concesseris :
ome honestũ pecit. Quae̾
dicã quiã nichꝰ hoẽstũ eseri
qd̾ ab ĩuito qd̾ a coacto fit.¬

Expanded text:
irtutes; plurimum inter illa, in quibus virtus utraque ostenditur. In altero enim naturalis est animi remissio ae laxitas, in altero contra naturam dolor. Itaque media sunt haec, quae plurimum intervalli recipiunt; virtus in utroque par est. Virtutem materia non mutat; nec peiorem fTEST SE MELIUS IN HOC GAUDIO GERERE, NEC ILLE MELIUS quibus nihil fieri melius potest, paria sunt. Nam si, quae extra virtutem posita sunt, aut minuere illam aut augere possunt, honestum. Si hoc concesseris, omne honestum perit. Quare ? Dicam: quia nihil honestum est, quod ab invito, quod coactum fit.
Abbreviated transcription (Latin):
mẽta quibꝰ sauarent̾ ocli.
nõ opus est michi alia q̃re̾.
s hec tamẽ morbis ⁊ tꝑribꝰ
aptanda sũt. Hoc asperitas
oculoꝵ conleuat᷑. hoc palpe¬
braꝵ crassitudo tenuatur.
titur. hoc acuitue uisus.
Teras ista oportet ⁊ eligas
tempus adhibeas singul
modũ. ammi rrmedia ĩuẽta
sũt ab antiquis. Quõ aut̃
admoneant : aut qñ. nr̃i
operis ẽ quere. aiultũ ega¬
rũt qui aute nos fuert̃. s ñ
peregerũt. suscipiẽdi taniẽ
sut̃. ⁊ ritu deoꝵ colendi.
Quidni ego magnoꝵ iui¬
roꝵ et ꝑmagines habeam.
incitamẽta animi et nata¬
les celebrem: Quid ni ego
illos honoris causa semꝑ
appellem. Quã ueneracõ¬
nẽ p̃ceptoĩb meis debeo:
eandẽ illis p̃deptoĩb geni̾s
humani.a quib tanti boni
micia fluxerũt. Si consu¬
lem uidero aut p̃torẽ oia
Equo desiliam. capud ada¬
periã. semita cedam. Qd martus.
ergo : a raccũ catonẽ utꝵa¬
et lelium sapientẽ ⁊ socra .ato¬
ten cũ platone.⁊ zenonẽ.

Expanded text:
menta, quibus sanarentur oculi; non opus est mihi alia quaerere, sed haec tamen morbis et temporibus aptanda sunt. Hoc asperitas oculorum conlevatur; hoc palpebrarum crassitudo tenuatur; titur; hoc acuetur visus; teras ista oportet et eligas tempus, adhibeas singulis modum. Animi remedia inventa sunt ab antiquis; quomodo autem admoveantur aut quando, nostri operis est quaerere. Multum egerunt, qui ante nos fuerunt, sed non peregerunt. Suspiciendi tamen sunt et ritu deorum colendi. Quidni ego magnorum virorum et imagines habeam incitamenta animi et natales celebrem ? Quidni ego illos honoris causa semper appellem ? Quam venerationem praeceptoribus meis debeo, eandem illis praeceptoribus generis humani, a quibus tanti boni initia fluxerunt. Si consulem videro aut praetorem, omnia, equo desiliam, caput adaperiam, semita cedam. Quid ergo ? Marcum Catonem utruet Laelium Sapientem et Socraen cum Platone et Zenonem
Abbreviated transcription (Latin):
quoꝵ melior dici. Aliqͦꝵ peior
pot̃ exitus. a iors quidẽ om̃i
par est. ꝑ que ueniũt: diu̾¬
sa suc̃ in id qd̃ desinut unũ
est. a iors nulla maior aut
tibi de bonis dico. Hac bonũ
int̾ mãaris uoluptates est:
Ilud fortime ĩ dulgenciã.
rexit: hoc molenciã domuit.
Utrũq eque bonũ est: ꝙͣuis
illud plana emolluerit. hoc ꝓꝑpdt¬
aspera. Idem fiuis om̃̃i ẽ. bo¬
na sut̃. laudanda sũt. u̾tutẽ
equat nt̾ se quitq̃d aguos

Expanded text:
quoquot exitus; mors quidem omnium par est. Per quae desiliunt, diversa sunt; in quod desiliunt, unum est. Mors nulla maior aut . Idem tibi de bonis dico: hoc bonum inter meras voluptates est, Illud fortunae indulgentiam rexit, hoc violentiam domuit. Utrumque aeque bonum est, quamvis illud plana et molli via ierit, hoc aspera. Idem finis omnium est: bona sunt, laudanda sunt, virtutem aequat inter se, quicq
Abbreviated transcription (Latin):
ui quadã et paciẽcia educ
ca: Eodem modo ñ erit
dubiũ quĩ mauis bonũ sit
ad ꝑꝑeciendos cruciats
uulnerũ aut egniũ: aiini¬
me. Illa enĩ que fertuita
pũt. Estimant᷑ enĩ utili¬
trite sumẽciũ bonoꝵ. unũ
ꝓpositũ est. consentire nate¬
par est. Cũ alicꝰ in senatũ
Ille mag̾ assentit ꝙͣ ille ab
omnib in eandẽ sinãm iture.
Idem de uirtutib dico. Om̃s
ne assentiunt᷑. Idem de bouis
ellter adolescens decessit. Allt̾
senex. Aliquis pt̾ hos infrius :
cui nich ampliꝰ contigit :¬
ꝙͣ ꝓspicere iitam. Omẽs
hii eque fuere mortales :¬
t si mors alioꝵ longus ui¬
tam passa est procede̾. alioꝵ
in medio flore p̃didit. aliori
nnt̾rupit ipã principia. Aliꝰ
int̾ cenandũ solutꝰ est. Alte¬
riꝰ cõtinuata mors sop̃no ẽ
aliquẽ concubitus extuixit.
hiis oppone ferre cuͣssossos.
aut exanimatos ẜpentiũ
morsu. aut fluctus ruma.
aut ꝑ longã neruoꝵr cõtrac¬
cionẽ extortos ninutatĩ. Ali¬

Expanded text:
ET PACIENCIA. In EODEM MODO NUMQUID ERIT DUBIUM QUIN BONUM SIT PERPECIENDOS CRUCIATUS VULNERUM AUT IGNIUM. 41 MINIME. ILLA ENIM QUE FORTUITA piunt; aestimantur enim utilitate sumentium. Bonorum unum propositum est consentire natupar est. Cum alicuius in senatu ille magis adsentitur quam ille; ab omnibus in eandem sententiam itur. Idem de virtutibus dico . omnes naturae adsentiuntur. Idem de bonis Alter adulescens decessit, alter senex, aliquis praeter hos infans, cui nihil amplius contigit quam prospicere vitam. Omnes hi aeque fuere mortales, etiam si mors aliorum longius vitam passa est procedere, aliorum in medio flore praecidit, aliorum interrupit ipsa principia. Alius inter cenandum solutus est. Alterius continuata mors somno est. Aliquem concubitus extinxit. His oppono ferro transfossos aut exanimatos serpentium morsu aut fractos ruina aut per longam nervorum contractionem extortos minutatim. Ali
Abbreviated transcription (Latin):
longiĩꝙͣ exituri. qm̃ sepe
codeni morãtes loco nõ ui¬
disse. feras ac̃ hos quĩneg.¬
ligẽcissime cũ amĩtos ha¬
beant miserrime luget̃.
din̾t.Ideoq tunt effusiꝰ
merent. qr uerent᷑. nedu¬
biũ sit au amauerĩt. Se¬
ra indicia affecta sui que¬
rut̃. Si hẽmꝰ alios aĩtos:
male de hiis tmerem᷑ ⁊ ex¬
istimamus. quia parũ ua¬
lent iñ unius elati solaciũ.
Si nõ habemꝰ: maiorẽ iñ¬
iũriã ipi nob̾ fecimꝰ qmͣ a
fortuna accepinꝰ Illa
nuũ absculit: nos quẽciũ
nõ fecimꝰ. Denide. ne unũ
quidẽ nmiõ auiauit: qui
plus ꝙͣ unũ amare ñ potu¬
it. Si quis despoliatꝰ amĩs¬
ra uũca eiuica complora
frigus effugiat. ⁊ ãquid iñ¬
ueniat quo cegat scapulas :
nõne tibi iudet᷑ scultissimus:
Quẽ amabas extulistir q̃re
quẽ ames. Satiuõ est aĩcũ
reparae ꝙͣ flere. Stio ꝑtrĩ¬

Expanded text:
 exituri, quam saepe eodem morantes loco non vidisse. Feras autem hos, qui neglegentissime amicos habent, miserrime lugent, derunt ? Ideoque tunc effusius maerent, quia verentur, ne dubium sit, an amaverint; sera indicia adfectus sui quaerunt. Si habemus alios amicos, male de iis et meremur et existimamus, qui parum valent in unius elati solacium; si non habemus, maiorem iniuriam ipsi nobis fecimus quam a fortuna accepimus; illa unum abstulit, nos, quemcumque non fecimus. Deinde ne unum quidem nimis amavit, qui plus quam unum amare non potuit. Si quis despoliatus amissa unica tunica conplorarfrigus effugiat et aliquid inveniat, quo tegat scapulas, nonne tibi videatur stultissimus ? Quem amabas, extulisti; quaere, quem ames. Satius est amicum reparare
Abbreviated transcription (Latin):
ma enĩ scdm̃ nam sũt. gau¬
de liboꝵ pietate. priẽ iñco¬
luuitate. Sodã contͣ nam
sut̃. fortit̾ optare tormenta.
et sitim ꝑpeti morbo irren¬
rari enĩ t biecto igne tabesce.
⁊ adu̾sa ualitudiẽ affligĩ:
seruare animũ ĩfaitigabilẽ.
scd̾ nam᷑ est. Et ut qd̾ uo¬
lo exp̾mã breuiter. aia¬

Expanded text:
a enim secundum naturam sunt: gaudere liberorum pietate, patriae incolumitate. Secunda contra naturam sunt: fortiter opstare tormentis et sitim perpeti morbo urenrari enim et subiecto igne tabescere et adversa valetudine adfligi servare animum infatigabilem secundum naturam est. Et ut quod volo exprimam breviter, ma
Abbreviated transcription (Latin):
na coneͣ uisentib: cũ ad pon¬
dus reuocata sũt fallunt.
Ita ese mi lucili. quiequid
uera racio cõiuẽdat. solidũ
et et̾nũ est. firmat animũ
attollitq semꝑ futu.ĩ in
gecelso.Illa que temere
laudant᷑. ⁊ uulgi smã bona
sut: inflant manib letos
Ruesus ea que timent᷑ cãꝙͣ
mala: mituit formidinẽ
mentib. ⁊ illas nõ aliter
Utraq ergo res sine causa
anui ⁊ diffundit ⁊ mordet.
Nec illa gaudio. n hec me¬
tu digna est. Sola racio
ĩnutabil ⁊ iudicii tenagx
est. Non em̃ seruit : s imꝰ¬
pretit sensib. Racio rõm
par est: sicut rectũ recto.

Expanded text:
na contra visentibus, cum ad ponna contra visentibus, cum ad pondus revocata sunt, fallunt. Ita est, mi Lucili; quicquid vera ratio commendat, solidum et aeternum est, firmat animum attollitque semper futurum in excelso; illa quae temere laudantur et vulgi sententia bona sunt, inflant inanibus laetos. Rursus ea, quae Minentur tamquam mala. iniciunt formidinem mentibus et illas non aliter Utraque ergo res sine causa animum et diffundit et mordet; nec illa gaudio nec haec metu digna est. Sola ratio inmutabilis et iudicii tenax est. Non enim servit, sed imperat sensibus. Ratio rationi par est, sicut rectum recto;
Abbreviated transcription (Latin):
ychace sue saxa ꝓperat:
quẽ admodũ agamennon
ad micenarũ nobiles mit¬
eos. Nemo enĩ prĩam qr
magna est amat : s quia
sua. Quorsus hec ꝑtinẽt᷑
Ut scias uirtutẽ oĩã oꝑa.
uelut fetus suos hiisdent
oculis intueri. eque ĩdul¬
gere omĩb. ⁊ quidẽ ĩpen¬
sius lahorantib. qm̃ quidẽ
eciã parentũ amor magis
bonoꝵ more magis com¬
plectit᷑ ac fouet. Quaeᷤ
nõ est ullũ bonũ altero
apto aptius. quia plano:
nichꝰ est planius. Isõ pot̃
dice̾ hoc magis par esse
nesto honestiꝰ quitꝙͣ est.
Qd̾ si par om̃i u̾tutũ na¬
tuea est: tria genã bono¬
rũ nĩ equo sunt. Ita dico
Iu equo est modãte gau¬
dẽ et moderate dolore.
leticia illa nõ uincit
hac̃ anum firmitatẽ : sb
cortore gemitꝰ deuorãtẽ.
Illa bona optabilia sunt
modi est ini tanta maio¬
ris bom tegit᷑ Quisqs
hec ĩpacia iudicat: ab
ipis irtutibo au̾tit ocu¬
los: et eetiora ct̾ũspit.
Bona uõ idẽ pendẽt.idẽ
patent. illa falsa multũ

Expanded text:
Ithacae suae saxa sic properat, quemadmodum Agamemnon ad Mycenarum nobiles muros. Nemo enim patriam quia magna est amat, sed quia sua. Quorsus haec pertinent ? Ut scias virtutem omnia opera velut fetus suos isdem oculis intueri, aeque indulgere omnibus et quidem inpensius laborantibus, quoniam quidem etiam parentium amor magis bonorum more magis conplectitur ac fovet. Quare non est ullum bonum altero apto aptius, quia plano nihil est planius. Non potes dicere hoc magis par esse nesto honestius quicquam est. Quod si par omnium virtutum natura est, tria genera bonorum in aequo sunt. Ita dico: in aequo est moderate gaudere et moderate dolere. Laetitia illa non vincit hanc animi firmitatem sub tortore gemitus devorantem; illa bona optabilia, modi est, vi tanto maioris boni tegitur. Quisquis haec inparia iudicat, ab ipsis virtutibus avertit oculos et exteriore circumspicit; bona vera idem pendent, idem patent. Illa falsa multum
Abbreviated transcription (Latin):
imbecilla. fluida. morta¬
lia. possessiones mẽte. Illa
ruosus libera ts s̃ucta.opo¬
ea uirtutis. Que ñ ideo tm̃s¬
magis appetenda sut̃: sibr dt
n ͨ iuinꝰ si aliqͣ ĩsq̃tate re¬
eũ p̾mũt᷑. Quod amicicia erea¬
ĩ hom̃ĩbꝰ est: hoc iñ rebꝰ
appeticio. Non puto mag̾
amares uirũ bonũ locu¬
pletẽ ꝙͣ pauperẽ.n. robus¬
tũ ⁊ lacertosũ quiͣ gͣtilẽ
et languidi corꝑis. Eego
ne tem quidẽ mag̾ appe¬
tes aut amabis hilarẽ
ac pacatã: ꝙͣ discractam
et operosam. Et si hoc̃:
magis diliges ex duobꝰ
eque bouis uiris int̃idũ
et mctũ : ꝙͣ puluerulen¬
tũ: et horrentẽ.Deide
diliges integeũ ꝯmibulẽ¬
bris et illesũ: ꝙͣ debilẽ aut
luscũ. Paulatĩ fascidiũ tuũ
illo usq procedet: ut ex duo¬
b eque iustis et prudentib
comatũ et crispulũ malis:¬
in utroq uirtus: nõ com¬
paret aliaꝵ reꝵ mẽqͣlitas.
Omĩa enĩ alia ; nõ partes

Expanded text:
inbecilla, fluida, mortainbecilla, fluida, mortalia, possessionis incertae. Illa rursus libera et invicta opra virtutis, quae non ideo maginec minus, si aliqua iniquitate rerum premuntur. Quod amicitia in hominibus est, hoc in rebus adpetitio. Non, puto, magis amares virum bonum locupletem quam pauperem, nec robustum et lacertosum quam gracilem et languidi corporis; ergo ne rem quidem magis adpetes aut amabis hilarem ac pacatam quam distractam et operosam. Aut si hoc est, magis diliges ex duobus aeque bonis viris nitidum et unctum quam pulverulentum et horrentem. Deinde iligas integrum omnibus membris et inlaesum quam debilem aut luscum. Paulatim fastidium tuum illo usque procedet, ut ex duobus aeque iustis ac prudentibus comatum et crispulum malisin utroque virtus est, non conparet aliarum rerum inaequalitas. Omnia en
Abbreviated transcription (Latin):
siue ulla cuc̃tacõe ꝑcurret.
Etrt illic licrt caeuĩsee.
sort tortor. acrs ignis: ꝑ¬
seuerabit. Nec quid passu¬
rus s quid factueus sit as¬
piciet. et sit honeso rei
tanꝙͣ bono iuro credeti uti¬
leni illã sibi iudicabit. tu¬
tum. prospertĩ. Enudẽ locũ
habebit apud illũ houestai
res ẜ cristis atq aspera:
quẽ uir bonus pauꝑ. aut
exul. aut pallidus. A gru¬
dũ pone ex alia partr i¬
rũ bonũ diuiciis habũdã¬
ẜ in se omia. ut̾q eque uĩr
bouus erit: t si fortuua
dispari utetur. Idemi ut
dixi iñ rebus iudiciũ est.
qd in homĩb. Eque lauda¬
hił uiẽtus est nĩ corpore
ualido ac libero posita: ꝙͣ
ĩ morbido ac iucto. Ergo
tuã quoq u̾tutẽ nõ mag̾i
laudabis si corpus illi cuũ
integrũ fortuna p̃sciterit:
ꝙͣ sĩ ex aqua ꝑtr nuitilatũ.
allioquĩ hoc erit ex seruoꝵ
hĩcu dinũ estimare. Diã
enĩ ista in que dñiũ dase
exercet: serua sũt.Pecu¬
mã. ⁊ corpus. ⁊ honores.

Expanded text:
sine ulla cunctatione procurret; stet illic licet carnifex, stet tortor atque ignis, perseverabit nec quid passurus, sed quid facturus sit, aspiciet, et se honestae rei tamquam bono viro credet; utilem illam sibi iudicabit, tutam, prosperam. Eundem locum habebit apud illum honesta res, sed tristis atque aspera, quem vir bonus pauper aut exul ac pallidus. Agedum pone ex alia parte virum bonum divitiis abundansed in se omnia; uterque aeque vir bonus erit, etiam si fortuna dispari utetur. Idem, ut dixi, in rebus iudicium est, quod in hominibus: aeque laudabilis virtus est in corpore valido ac libero posita quam in morbido ac vincto. Ergo tuam quoque virtutem non magis laudabis, si corpus illi tuum integrum fortuna praestiterit quam si ex aliqua parte mutilatum; alioqui hoc erit ex servorum habitu dominum aestimare. Omnia enim ista, in quae dominium casus exercet, serva sunt, pecunia et corpus et honores,
Abbreviated transcription (Latin):
par est. ⁊ que ꝑ lata ꝑce¬
h moniẽtũ uexacõ et dolori
⁊ quiequid aliud ẽ ĩdõmo
di⁊ Uictute enĩ obruit᷑.
Quẽad̾ minuta lumiina
claritas solis obsturat᷑
sic dolores. molestias. ĩiui¬
rias: uirtus magnitudiue
sua elidit atq opp̾mnt. et
quocũq affulsit: ibĩ qtqͣd
sui illa appacet. extĩguit᷑.
Nec mag ullã porçionẽ
iñciderint. ꝙͣ in mari npm

Expanded text:
par est et quae per laeta procepar est et quae per laeta procehabet momentum vexatio et dolor et quicquid aliud incommodi est; virtute enim obruitur. Quemadmodum minuta lumina claritas solis obscurat, sic dolores, molestias, iniurias virtus magnitudine sua elidit atque opprimit et quocumque adfulsit, ibi quicquid sine illa apparet, extinguitur; nec magis ullam portionem incide
Abbreviated transcription (Latin):
eat. si malũ iuidicat.ꝑ
tuebationẽ recipit. ⁊ ni
magna discordia uolutat᷑.
Hũic enĩ spõs rcĩ uocat.
illiũt suspicio mali retra¬
hit Etaq qui honeste ali¬
quid facturus est. quitas
opponit᷑: id eciã si ĩ dõmodũ
putat: malũ nõ putet:
uelit. libens sticiat. Omẽ
est. suicerũ. ⁊ nulli malo
mixtũ. Scio quid michi
responderi hoc loco possit.
Hoc nobis ꝑsuadẽ cona¬
ris nichꝰ inc̾esse utꝵ ãquis
nĩ gaudio sit: au in ecu¬
les iateat: ac tortorsuũ
lasset. Poteram respondeꝰ
Epycurus quoq ait. Sapi¬
entẽ si in phalaridis Tauro
ꝑurat᷑. exclamaturũ. Dul¬
ce est: e ad me nichꝰ ꝑtinẽti
Quid mĩrario: si ego paria
cum qd̾ incredibiliꝰ est dĩ.¬
cat epycurus dulces esse
terrores: Et hoc Rendeo.
płimũ int̾esse int̾ gudiũ
et dolorẽ. Sĩ querat᷑ elet¬
ciõ: altecũ petam. alterũ
est: hoc contra. Quãdiu
sic estimant᷑. magno int̾
se dissident spacio. Cum
ad metutẽ uentũ est: uc̃q

Expanded text:
udicat, perturbationem recepit et in magna discordia volutatur. Hinc enim species recti vocat, illinc suspicio mali retrahit. Itaque qui honeste aliquid facturus est, quicquid opponitur, id etiam si incommodum putat, malum non putet, velit, libens faciat. Omne est, sincerum et nulli malo mixtum. Scio, quid mihi responderi hoc loco possit: "hoc nobis persuadere conaris, nihil interesse, utrum aliquis in gaudio sit an in eculeo iaceat ac tortorem suum lasset?" Poteram respondere: Epicurus quoque ait sapientem, si in Phalaridis tauro peruratur, exclamaturum: "dulce est et ad me nihil pertinet." Quid miraris, si ego paria cum quod incredibilius est dicat Epicurus, dulce esse torreri? Sed hoc respondeo, plurimum interesse inter gaudium et dolorem; si quaeratur electio, alterum petam, alterum est, hoc contra. Quamdiu sic aestimantur, magno inter se dissident spatio; cum ad virtutem ventum est, utraque
Abbreviated transcription (Latin):
nͨ int̾ bona. Paria itaq st̃
et gaudiũ̃ et fortis atq ob¬
stinata tormẽtoꝵ ꝑꝑessiõ.
In utroq enĩ eadẽ damini
magnĩtudo ⁊ in altõ eenis¬
sa et lenca. in altero pug¬
nax et intentaca. Quid ta
nã putas parẽ ẽẽ ututẽ
eius qui fortit̾ hostiũ me¬
ma sxpugnat: ⁊ eiꝰ qui
obsidionẽ paciẽtissime sus/¬
tinet᷑ Et magnꝰ scipio qui
numiantiã claudit. ꝙ com¬
p̾mit. cogitq ĩuictas manꝰ
in exiciũ ipas suũ uertĩ.
etmagnꝰ ille obsessoꝵ ani
plexu libitatis exspirat . que
Reliqua quoꝙ int̾ se paria
sat̃. errnquillitas. simpli¬
citas. lib̾alitas. constancia.
eqͣnimitas tolerãtia. Oib
enĩ istis ima uietꝰ subest:
q̃ auimũ eectũ N idedina¬

Expanded text:
ec inter bona. Paria itaque sunt et gaudium et fortis atque obstinata tormentorum perpessio; in utroque enim eadem est animi magnitudo, in altero remissa et laeta, in altera pugnax et intenta. Quid? Tu non putas parem esse virtutem eius, qui fortiter hostium moenia expugnat, et eius, qui obsidionem patientissime sustinet ? Magnus Scipio, qui Numantiam cludit et conprimit cogitque invictas manus in exitium ipsas suum verti; magnus ille obsessorum anplexu libertatis expirat. Aeque reliqua quoque inter se paria sunt, tranquillitas, simplicitas, liberalitas, constantia, aequanimitas, tolerantia. Omnibus enim istis una virtus subest, quae animum rectum
Abbreviated transcription (Latin):
formitate iãcuntibꝰ faciõ
diuiserit. Unde lux tanta
fuudat᷑. Ignis sit ru ãqͥd
ig̃ne lucidiꝰ Ego ista ñ
querã. Ego nestiã uuide
descruderii: Semel hec
michĩ iudenda sint: au sepe
naserndũͦ Quo huit itu¬
rus simiͤ Que fedes ex¬
speccet animã solutã le¬
gibus seruitutis huma
ne᷑. Uetas me celo it̾¬
esse: id ese iubes me uĩie¬
sum: Tad maiora genitus :
corporis Quod equideui¬
aquod libertati mec ccũda¬
tũ. Hoc itaq oppono for¬
cune ĩ quo resistat. nͨ per
illud ad me ullũ transire
uulius sino. Quitqd ĩ me
pot̃ ĩuiriã pati hoc ĩ hoc
uoxio domicilio. amiimus
liber habitat. Iuty me ca¬
ro ista cõpellet ad iuetũ.
nũꝙͣ ad iudiguã bono si¬
huiꝰ corpustuli mẽtiãr. Cũ

Expanded text:
formitate iacentibus faciem formitate iacentibus faciem diviserit ? Unde lux tanta fundatur ? Ignis sit, an aliquid igne lucidius ? Ego ista non quaeram ? Ego nesciam, unde descenderint ? Semel haec mihi videnda sint, an saepe nascendum ? Quo hinc iturus sim ? Quae sedes exspectet animam solutam legibus servitutis  Vetas me celo interesse, id est iubes msum et ad maiora genitus, corporis, quod equidealiquod libertati meae circumdatum. Hoc itaque oppono fortunae, in quo resistat, nec per illud ad me ullum transire vulnus sino. Quicquid in me potest iniuriam pati, hoc est. In hoc obnoxio domicilio animus liber habitat. Numquam me caro ista conpellet ad metum, numquam ad indignam bono sihuius corpusculi mentiar.
Abbreviated transcription (Latin):
orficitur. Efuẽadiuodũ ac¬
cifioro ex alicꝰ reĩ subtilio¬
ris intrucoe oculos defaiti¬
ganut. si malignũ hẽant. et
p̾elacũ luuien in publicũ
regione ad ppłi ociũ dedica¬
ta. oculos libera. lũoe delec¬
ttuit: sic annuꝰ ĩ hoc tristĩ
et obscuro domicilio clausꝰ
quociẽs pot̃. aꝑtũ prtit et
Sapiens assectatorq sapiẽ.
adheret quid̃ in corꝑe suo:
s optima sui parte abest.
⁊ cogitacor̃s suas ad subli¬
mia intendit. uelut sacra¬
mento rogatꝰ. Hoc qd̾ ui¬
uĩt̃ scipendiũ putat. Et ita
formatus est: ut illi nͨ amior
uite n odiũ sit. Patit᷑ ior¬
talia: qmͣiius sciãt ampliõ¬
ea suꝑesse. Int̾dices michi
abductũ rediges in partẽ᷑
Ego nõ querã que suit ini¬
formator. Quis omĩa i¬
uoluta discreuerit᷑. Iõ q̃rã
qua racõe tauta magnĩtu¬
do iñ legẽ e ordinẽ uenerit᷑
quis spaesa collegit᷑. cõfu.¬
sa distm̃xit᷑ Iu una de¬

Expanded text:
reficitur. Quemadmodum arreficitur. Quemadmodum artifices alicuius rei subtilioris, quae intentione oculos defetigat, si malignum habent et precarium lumen, in publicum regione ad populi otium dedicata oculos libera luce delectant; sic animus in hoc tristi et obscuro domicilio elusus, quotiens potest, apertum petit et Sapiens, assectatorque Sapientiae, adhaeret quidem in Corpore; sed optima sui parte abest, et cogitationes suas ad sublimia intendit. Velut sacramento rogatus hoc, quod vivit, stipendium putat. Et ita formatus est, ut illi nec amor vitae nec odium sit, patiturque mortalia, quamvis sciat ampliora superesse. Interdicis mihi abductum redigis in partem ? Ego non quaeram, quae sint iniformator ? Quis omnia ivoluta discreverit ? Non quaeram, Qua ratione tanta magnitudo in legem et ordinem venerit ? Quis sparsa collegerit, confusa distinxerit, in una de
Abbreviated transcription (Latin):
pro solita ipĩs subtilicati
dixerut. totũ mũdũ t con¬
sũmuatũ opus causã cẽ.
apulcũ eiũ int̾ est int̾ opus
et causã operibi. Aufer seu¬
tẽtiam. a̾ qd facilius iñ eius¬
modi rebus est: nega.tibi
loquere Nnos reuti iube.
Quid te inquis delectat.
tempꝰ int̾ ista contere que
tibi uullũ affectũ cripuit̃.
nullã cupiditatẽ abigut᷑.
Ego quidẽ ãqũ peiora illis
ago ac tracto. quibꝰ pacat᷑
animꝰ. et me pra ꝰ strucor.
deiude huẽ mũdũ. I. ꝑ hoc
quidẽ tempꝰ ut existinias
pecdo. Ita enĩ omĩa si nõ
concidant᷑᷑ n ᷑ ĩ hac̃ subtili¬
tatẽ ñutilẽ discrrhantur:
graui sarcina pressas xpli¬
cari cupit. et reũti ad illa
quoꝵ fuit. Isaui corpꝰ hoc
annu pondus ac pena ese.
p̾mente illo : ueget᷑. et in
iuncul est: insi accessit phĩa.
et illũ respirare / reꝵ Nnate᷑
speculo iussit: ⁊ a t̾renis ad
diuina dimisit Heclib̾ecis
gacõ. Subducit morrĩ se
custodie ĩ qua truet᷑. ⁊ olo

Expanded text:
ipsis subtilitate dixerunt, totum mundum et consummatum opus causam esse. Multum enim interest inter opus et causam operis. Aut fer sententiam aut, quod facilius in eiusmodi rebus est, nega tibi liquere et nos reverti iube. "Quid te," inquis, "delectat tempus inter ista conterere, quae tibi nullum affectum eripiunt, nullam cupiditatem abigunt ?" Ego quidem ut potiora illa ago ac tracto, quibus pacatur animus, et me prius scrutor, deinde hunc mundum. Ne nunc quidem tempus, ut existimas, perdoconcidantur nec in hanc subtilitatem inutilem distrahantur, gravi sarcina pressus explicari cupit et reverti ad illa, quorum fuit. Nam corpus hoc animi pondus ac poena est; premente illo urgetur, in vinclis est, nisi accessit philosophia et illum respirare rerum naturae spectaculo iussit et a terrenis ad divina dimisit. Haec libertas gatio; subducit interim se custodiae, in qua tenetur, et caelo
Abbreviated transcription (Latin):
sunt h boua: que malles
non yepeeiri. D quia itare
culit: Namplexanda ⁊ lau¬
tanda. t exeqũda sluuis sut̃.
Nõ pot̃ dici hoc nõ dẽ par
maximis bonũ: qd̾ btẽ uite
clausulã imposuit. ciũ py¬
curus extrema uoce gitĩs
egit. Pimicte michi lucili
uiroꝵ optime aliqͥd auda¬
cius diceꝰ: si ulla bona ma
firin gere : ꝙͣ leta modera¬
ri. Endemi eaco: sit sciõ:
ut aͥquis felicitatẽ bene.¬
t ut calamitatẽ forcit᷑
ferat. Eque cẽ fortis põt̃
qui pro uallo securꝰ excu¬
buit᷑. nulł hostib castra
ti p̃cãtib. ⁊ qui succisis po¬
plitib iñ genua sa excepͭ.
n ͭ arma dimisit. a ractre
uirtute esto: sanguinoleu¬
tis et ex aciẽ redenutibꝰ
dicit᷑ Itaq hͨ mag̾ lau¬
tauerĩ bona ꝯxercitata
et forcia: t cũ fortuna eiri¬
ca. Ego nõ dubito quin¬

Expanded text:
sunt haec bona, quae malles sunt haec bona, quae malles non experiri, sed quia ita res tulit, et amplexanda et laudanda et exaequanda summis sunt. Non potest dici, hoc non esse par maximis bonum, quod beatae vitae clausulam inposuit, cui Epicurus extrema voce gratias egit. Permitte mihi, Lucili virorum optime, aliquid audacius dicere: si ulla bona maifringere quam laeta moderari. Eadem ratione fit, scio, ut aliquis felicitatem bene et ut calamitatem fortiter ferat. Aeque esse fortis potest, qui pro vallo securus excubuit nullis hostibus castra temptantibus et qui succisis poplitibus in genua se excepit nec arma dimisit; " macte virtute esto " sanguinolentis ex acie redeuntibus dicitur. Itaque haec magis laudaverim bona exercita et fortia et cum fortuna rixata. Ego
Abbreviated transcription (Latin):
curantis ⁊ bonũ suĩ ex
utroq nectentis ꝑfectꝰ est
statꝰ. et sũmã uoti sui
inuenit sinͨ estris aõ est.
nec dolor corpori. Si qua
extra blandimenta cõti¬
guut᷑ nõ augeut sũmũ bo¬
nũ. s ut ita dicã condiit
t oblectant. Absolutũ ouĩ
illud humaue n᷑e᷑ bonũ. cor¬
poris t aniui pace cõtr̃tũ
esti Sabo apud eꝑycucũ
cibi eciã nuc̃ siuulliniã huic
ur̃e diuisionẽ bonoꝵ ellia
enĩ sut̃ apud illũ q̃ malit
continge sibi. ut corporis
quiẽtẽ ab õi ĩcõmodo li¬
beram. ⁊ antim remissionẽ
bonoꝵ suort concẽplõ: gau¬
dentis. Alia sut̃ que ꝙͣuis
nolit accrdeꝰ: inchiloniñ
laudat et comprobat.caꝙͣ
illai quiͣ paulo aute dicẽ¬
⁊ qua epycucus fuit ÷ illo
sũmo ac fortunacissemo
die suo. Ait eĩ seuesitr et
exulceraci uentris tormẽ¬
ta tolerare. ulteiorẽ dolo¬
ris accessionẽ nõ recipier¬
baicũ dieni. Beacũ at̃ agrꝰ
isi qui est ĩ sũmo bono non
pot̃. t̾rgo et apud epyericũ

Expanded text:
curantis et bonum suum ex utroque nectentis perfectus est status et summam voti sui invenit, si nec aestus animo est nec dolor corpori. Si qua extra blandimenta contingunt, non augent summum bonum, sed ut ita dicam, condiunt et oblectant. Absolutum enim illud humanae naturae bonum corporis et animi pace contentum est. Dabo apud Epicurum tibi etiamnunc simillimam huic nostrae divisionem bonorum. Alia enim sunt apud illum, quae malit contingere sibi, ut corporis quietem ab omni incommodo liberam et animi remissionem bonorum suorum contemplatione gaudentis. Alia sunt, quae quamvis nolit accidere, nihilominus laudat et conprobat, tamquam illam, quam paulo ante dicein qua Epicurus fuit illo summo ac fortunatissimo die suo. Ait enim se vesicae et exul erati ventris tormenta tolerare ulteriorem doloris accessionem non recipienbeatum diem. Beatum autem agere, nisi qui est in summo bono, non potest. Ergo et apud Epicurum
Abbreviated transcription (Latin):
et compositꝰ. ac ꝓbus uultꝰ
et cõuemiẽs prudẽti uro
gescus. Quõ ista int̾ se t̾a
ẽẽ possũt: cũ alia optanda
sĩt: alia au̾sanda ; Si uo¬
lumus ista distĩgue᷑: adp̾¬
side̾mꝰ id quale sit.Animꝰ
mĩtuẽs uera. peritꝰ fugi¬
endoꝵ ac petendoꝵ. nõ ex
opimione ẜ ex nã p̃cia rebi
imponẽs. toti se inserens
mũdo: gm om̃s eiꝰ actus
contẽpłouẽ suã mittẽs̃.co¬
tentꝰ. ex equo magnꝰ ac
neheniens. asporis blan¬
disq parit̾ inur̃itus. nou¬
cri se fortune submittẽs
supͣ omĩa q̃ contĩgũt acci¬

Expanded text:
conpositus ac probus voltus et conveniens prudenti viro gestus. Quomodo ista inter se paria esse possunt, cum alia optanda sint, alia aversanda ? Si volumus ista distinguere, ad prsideremus id quale sit: animus intuens vera, peritus fugiendorum ac petendorum, non ex opinione, sed ex natura pretia rebus inponens, toti se inserens mundo et in omnes eius actus contemplationem suam mittens, cotentus, ex aequo magnus ac vehemens, asperis blandisque pariter invictus, neutri se fortunae summittens, supra omnia quae contingunt acci
Abbreviated transcription (Latin):
ueritas. aut fides. Quid ac¬
codẽ ꝑfecto potest ᷑ Iich aut
ꝑfectũ nõ erat cui accessit.
Eego u ͨ uirtuti quidẽ. cuĩsi
quid adici potest defuit.
Nonestũ quoq nuillã acces¬
siouẽ recipit. Honescũ est
enĩ pp̃ ista que retuli. Qd
porro decorũ.et iustũ ⁊ legi¬
timũ ͤ nõ eiusdẽ eẽ forae
putas c̾tis t̾miñis cõphẽsũ.

Expanded text:
veritas aut fides. Quid acveritas aut fides. Quid accedere perfecto potest ? Nihil, aut perfectum non erat, cui accessit. Ergo ne virtuti quidem, cui si quid adici potest, defuit. Honestum quoque nullam accessionem recipit; honestum est enim propter ista, quae rettuli. Quid porro ? Decorum et iustum et legitimum non eiusdem esse formae putas, certis terminis conprensum ?
Abbreviated transcription (Latin):
pidus. Quẽ nulla uis frã¬
gat. quẽ uet attollãt fortui¬
ta. uͨ dep̾manti Talis ani¬
mi uirtus est. Hec etꝰ est
faciẽs : si sub uũ ueniat
aspectũ: ⁊ seid tota se os¬
tendat. Ceti̾ multe eius
speciẽs suc̃. pro uĩte uaseta¬
tr ⁊ pro accoĩbꝰ explicant᷑
n imor fit aut maior ipã.
Pecrestr̾ enĩ sũmũ bonũ
nõ potrst. n ͨ ũtuti ire retro
licet. s in alias atq alias
qualitates cõlitit᷑ ad reꝵ
quas accura  hĩcũ figara¬
ta. Quitquid attĩgis in
sili tudinẽ sui adducit et
tiugit. Acciõnes amici¬
tias. int̾dũ domos totas
quas m̃trauit disposuity
condecorat. Quitqͥd tracta¬
uit : id amabile. cospicuũ.
mirabile sticit. Itaq uis
eiq ⁊ magnitudo ultra nõ
pot̃ surgere: qũ ĩtremẽtũ
maxio nõ est. Rich ĩe¬
mes rectiꝰ recto: ñ magis
qui ueriꝰ uero. ꝙͣ tr̃perato¬
uietꝰ modꝰ c̾ca mẽsura est.
Sonstãcia nõ h quo ꝓcedat.
nõ magis ꝙͣ fiduciã. aut

Expanded text:
uem nulla vis frangat, quem nec adtollant fortuita nec deprimant; talis animus virtus est. Haec eius est facies, si sub unum veniat aspectum et semel tota se ostendat. Ceterum multae eius species sunt. Pro vitae varietate et pro actionibus explicantur; nec minor fit aut maior ipsa. Decrescere enim summum bonum non potest nec virtuti ire retro licet; sed in alias atque alias qualitates convertitur ad rerum, quas actura est, habitum figurata. Quidquid attigit, in similitudinem sui adducit et tinguit; actiones, amicitias, interdum domos totas, quas intravit disposuitque, condecorat. Quidquid tractavit, id amabile, conspicuum, mirabile facit. Itaque vis eius et magnitudo ultra non potest surgere, quando incrementum maximo non est. Nihil invenies rectius recto, non magis quam verius verovirtus; modo certa mensura est. Constantia non habet, quo procedat, non magis quam fiducia aut
Abbreviated transcription (Latin):
scancra. Claranus michi
iudetur in exẽpla redditꝰ
ut scire possemꝰ nõ deformi¬
tate corꝑis fedari am̃i. s
pulcheitudiẽ aĩ corpus or¬
nari. Quãius aͥ pauciss¬
mos mia fecerimus dies
cñ multi nob̾ ẜmones fue¬
rũt quos subuide egrram:
et ad te ꝑmictam. Hoc prĩ¬
no diẽ quesitũ est quoniõ
possuit tria bona cẽ: si tri

Expanded text:
stantia. Claranus mihi stantia. Claranus mihi videtur in exemplar editus, ut scire possemus non deformitate corporis foedari animum, sed pulchritudine animi corpus ornari. Quamvis autem paucissimos una fecerimus dies, tamen multi nobis sermones fuerunt, quos subinde egeram et ad te permittam. Hoc primo die quaesitum est: quomodo possint paria bona
Abbreviated transcription (Latin):
me hercule uiridẽ aiõ ac
uigrutẽ. N cr̃i corpuscło suo
colluctantẽ. Iniq enũ seuã
gessit. et taleui anũ male
collocauit. Aut fortasse uo¬
luit hoc ipm̃ nob̃ ꝯstendere.
posse nigemĩ fortissimũ ac
bt̃issimũ sub qualib cute la¬
tere. Wicit camẽ oiã ĩpedi¬
mẽta. ⁊t ad oetã cõcep̃nẽda.
ad cõbep̃cũ sui uenit. Erra¬
re michi uisus est qui dixit᷑
Sracior et pulerior ueruẽd
e corꝑe uirtus. Nou enĩ ullo
honestamẽto eget. Ipĩ mag¬
nũ sui decus est: et corpus
suũ conseerrit. Certe cla¬
ranũ nrm cepi intueri. for¬
mosꝰ mighi iudet᷑. d cam rectꝰ
corꝑe ꝙͣ est animo. põt̃ ex
casa uir magnꝰ exire. pocest
tex deformi humuliq corpus¬
culo: formosꝰ añnus ac mag¬
nus. Quosdã itaq m̾ udet᷑
in hoc tales nã generare.
ut approbet u̾tutẽ omĩ loco
nasci. Si poss ꝑ se nudos
edere aunios fecisẜ. nc̃ qd̾
ampliꝰ est facit. Quostã
enuĩ edit corꝑibꝰ ĩpedicos.

Expanded text:
mehercules viridem animo ac vigentem et cum corpusculo suo conluctantem. Inique enim se natura gessit et talem animum male conlocavit; aut fortasse voluit hoc ipsum nobis ostendere, posse ingenium fortissimum ac beatissimum sub qualibet cute latere. Vincit tamen omnia inpedimenta et ad cetera contemnenda a contemptu sui venit. Errare mihi visus est, qui dixit gratior et pulchro veniens e corpore virtus. Non enim ullo honestamento eget; ipsa magnum sui decus est et corpus suum consecrat. Aliter certe Claranum nostrum coepi intueri; formosus mihi videtur et tam rectus corpore quam est animo. Potest ex casa vir magnus exire, potest et ex deformi humilique corpusculo formosus animus ac magnus. Quosdam itaque mihi videtur in hoc tales natura generare, ut adprobet virtutem omni loco nasci. Si posset per se nudos edere animos, fecisset; nunc, quod amplius est, facit; quosdam enim edit corporibus inpeditos,
Abbreviated transcription (Latin):
rat oculos : annitꝰ qd̾ sibi
ipe concepit ⁊ posuit. Hec
exemplaria reꝵ om̃i deus
hiio figuris est. quas pla¬
to ydeas appellat ĩmortales.
ĩmnutabiles. ĩfatigabiles.
Itaq hoiẽs quidẽ prreut᷑.
ipã a humanitas ad quĩ hõ
effingit᷑ ꝑmanet .t homib
laborantib interemitibus:
cause sũc̾: ut placo diciti Id
P ex quo es est. Id a quo
aecifye est. Id in quo for¬
ma est. que aptat᷑ illi. Id
ad qd̃ exemplar est. qd̾ mu¬
faciẽtis ꝓpositũ est. Idᵒ ex
istis est ipa statua. Hec
omĩa mũdꝰ quoq ut ait
plato hab. faciens hicde¬
us est. Ex quo fit. hec ma¬
ti̾a est. forma. hec esthĩtri
et ordo mũdi. quẽ uidemꝰ
exẽplar scil ad qd̾ deꝰ hac̃
magnitudiñẽ oꝑis pulcer¬
rimi fecit. ꝓpositũ. pp̃ qd
fecit: Queris qd̾ sit ꝓpo¬
sicũ dei : Bonitas. Ita c̾te
plato ait. Que deo faci¬
endi mũdũ fuit causa:
Bonus est. bono nulla
eniusꝙͣ uoui ĩuidia est fe¬

Expanded text:
rat oculos, an intus, quod ibi rat oculos, an intus, quod ibi ipse concepit et posuit. Haec exemplaria rerum omnium deus his figuris est, quas Plato ideas appellat, inmortales, inmutabiles, infatigabiles. Itaque homines quidem pereunt, ipsa autem humanitas, ad quam homo effingitur, permanet, et hominibus laborantibus, intereuntibus causae sunt, ut Plato dicit: id id ex quo aes est, id a quo artifex est, id in quo forma est, quae aptatur illi, id ad quod exemplar est, quod imifacientis propositum est, id quod ex istis est, ipsa statua est. Haec omnia mundus quoque, ut ait Plato, habet: facientem: hic deus est. Ex quo fit: haec materia est. Formam: haec est habitus et ordo mundi, quem videmus. Exemplar, scilicet, ad quod deus hanc magnitudinem operis pulcherrimi fecit. Propositum, propter quod fecit. Quaeris, quod sit propositum deo ? Bonitas Ita certe Plato ait: " Quae deo faciendi mundum fuit causa? Bonus est; bono nulla cuiusquam boni invidia est. Fe
Abbreviated transcription (Latin):
tti quo inquit hiis accedit.
ꝓpositũ tociꝰ operio. Qud
sit hoc aperiã. Es p̾ma sta¬
cue ccuisa est. Nũꝙͣ eĩfacta
esset: iisi fuiss id ex quo
fundaret᷑. duceret᷑ue. Scdã
ccĩ et accifex est. Non po¬
cuiss enĩ es illud in hĩtum
statue figurati: insi acces¬
sissent perite manus. Ter¬
cia causa est forma. seq
enĩ scatua ipã doriphoros.
aue diadumenos uocare¬
tue : nisi hec illi cẽt ĩp̃ssa
facies. Quarta cã est sti¬
fiusẜ facta nõ eẽt. Quõd¬
ficẽ. qd̾ ille secutus fecit.
Uel pecuma est. Moc si uen¬
ditueris fabricauit. uł głia
s. laborauit ini nomen. uel
religiosi donũ cemplo para¬
uit. Ergo et hec causa est.
pp̃ qm fit. au nõ putas int̾
causas fc̃i operis esse nume¬
randũ : quo cemoto factum
to adicit. exemplac. quĩ ipc̃
ydean uoat. Hac ẽ em̃ ad
qd̃ respiciẽns actifrx : id qd̾
destinabat effecit. Nich ac̃
ad rem ꝑtinet uteũ foris
habeat exẽplar ad qd̾ cefe¬

Expanded text:
que," inquit, " his accedit, propositum totius operis." Quid sit hoc, aperiam. Aes prima statuae causa est. Numquam enim facta esset, nisi fuisset id, ex quo funderetur ducereturve. Secunda causa artifex est. Non potuisset enim aes illud in habitum statuae figurari, nisi accessissent peritae manus. Tertia causa est forma. Neque enim statua ista doryphoros aut diadumenos vocaretur, nisi haec illi esset inpressa facies. Quarta causa est fafuisset, facta non esset. Quidficem, quod ille secutus fecit; vel pecunia est haec, si venditurus fabricavit, vel gloria, si laboravit in nomen, vel religio, si donum templo paravit. Ergo et haec causa est, propter quam fit; an non putas inter causas facti operis esse numerandum, quo remoto factum to adicit exemplar, quam ipse idean vocat; hoc est enim, ad quod respiciens artifex id, quod destinabat, effecit. Nihil autem ad rem pertinet, utrum foris habeat exemplar, ad quod refe
Abbreviated transcription (Latin):
scalprũ. quõ biua. Dine hiio
procide̾ aos nõ pot̃. Io caiũ
ho partes aetis aut caẽ
suc̃. ꝓpositũ inquit artifi¬
aco dic: causa est. Ut sit
cciura: nõ est fficios̃ causa:
merabiles sut̃. Ios de cã¬

Expanded text:
lprum, quomodo lima; sine his procedere ars non potest. Non tamen hae partes artis aut causae sunt. " Propositum," inquit, "artifiaccedit, causa est." Ut sit causa, non est efficiens causa, merabiles sunt; nos de ca