comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
iugii onera nõ euasit. Iomo¬
nendi st̃ celibes ⁊ ne sñ dam¬
nationis iudicio misceri se
feminis uacantib putent.
Cum enĩ fornicationis uiciũ¬
paulus tot criminib execͣu¬
dis inseruit: cuiꝰ sit reatus in¬
dicauit dicens. Neq fornica¬
neq adulteri. neq molles.
neq masculorum concubito
res. neq fures. neq auari. neꝙ
ebriosi. neq maledici. neq rã¬
paces regnum dei possidebt̃.
Ec rursum. Fornicatores et ad¬
ulteros iudicabit d̾s. Admo¬
tationum ꝓ cellas cum diffi¬
cultate salutis tolerant: con¬
uigii portum petant. Scrip¬
tum quippe ẽ. MMelius ẽ nu¬
bere quam uri. Sine culpa
qͥppe ad coniugium ueniũt:
si tam̾ necdum meliera deuo¬
uerunt. Nam quisqͥs bonũ
maiꝰ subire ꝓposuit: bonum
minus qͦd licuit. illicitum
fecit. Scͥptum quippe ẽ. Ne¬
mo mittens manum suam
suꝑ aratrum et respiciens
retro aptus ẽ regno celorũ.¬
Qui gͥ fortiori studio intende¬

Expanded text:
jugii onera non evasit. Admojugii onera non evasit. Admonendi sunt caelibes, ne sine damnationis judicio misceri se feminis vacantibus putent. Cum enim Paulus fornicationis vitium tot criminibus exsecrandis inseruit, cujus sit reatus indicavit, dicens: Neque fornicaneque adulteri, neque molles, neque masculorres, neque fures, neque avari, neque ebriosi, neque maledici, neque rapaces regnum Dei possidebunt . Et rursum: Fornicatores autem et adulteros judicabit Deus . Admotationum procellas cum difficultate salutis tolerant, conjugii portum petant. Scriptum namque est: Melius est nubere, quam uri . Sine culpa scilicet ad conjugium veniunt, si tamen necdum meliora voverunt. Nam quisquis bonum majus subire proposuit, bonum minus quod licuit, illicitum fecit. Scriptum quippe est: Nemo mittens manum suam ad aratrum, et respiciens retro, aptus est regno caeloruQui igitur fortiori studio intende
Abbreviated transcription (Latin):
t contra admonendi st̃ qͥ
ligati comugiis non sunt:
ut preceptis celestib eo recti
seruiant. quo eos ad curas
mundi nequaqͣm iugum
copule carnalis inclinat.
ut quos onus licitum con¬
iugii non grauat. nequaꝗͣ
pondus illicitum derrene
sollicitudinis p̾mat⁊ sed ta᷑¬
to eos paratiores dies ultim
qͣnto et expeditiores inueni¬
at. Ne quo meliora uacan
cia inereant᷑. Audiant qd̾
paulus cum quosdam ad
celibatꝰ grãm instrueret: ñ
coniugium spreuit. sed cu¬
ras mundi nascentes ex con¬
iugio reppulit ⁊ dicens. Hoc
ad utilitatem urãm dico. nõ
ut laqueum uobis iniciam:¬
sed ad ro qd̾ honestum est et¬
qͦd facultatem prebeat sine
ĩpedimento dño obseruandi.
Ex coniugiis qͥppe. t̾rene solli¬
citudines ꝓdeunt. Et iccirco
magister gentiũ auditores
suos ad meliora ꝑsuasit: ne
sollicitudine terrena liga¬
rent᷑. Quem gͥ celibem cura¬
rũ scłarium impedimentũ
p̃pedit: et coniugio se nequa¬
qm subdidit. et tamen con¬

Expanded text:
t contra admonendi sunt qui ligati conjugiis non sunt, ut praeceptis coelestibus eo rectius serviant, quo eos ad curas mundi nequaquam jugum copulae carnalis inclinat; ut quos onus licitum conjugii non gravat, nequaquam pondus illicitum terrenae sollicitudinis premat; sed tanto eos paratiores dies ultimus, quanto et expeditiores inveniat; ne quo meliora agere ora mereantur. Audiant quod Apostolus cum quosdam ad caelibatus gratiam instrueret, non conjugium sprevit, sed curas mundi nascentes ex conjugio repulit, dicens: Hoc ad utilitatem vestram dico, non ut laqueum sed ad id quod honestum est, et facultatem prebeat sine impedimento Domino observiendi . Ex conjugiis quippe terrenae sollicitudines prodeunt; et idcirco magister gentium auditores suos ad meliora persuasit, ne sollicitudine terrena ligarentur. Quem igitur caelibem curarum saecularium impedimentum praepedit, et conjugio se nequaquam subdidit, et tamen con
Abbreviated transcription (Latin):
Dixi miquis : nolite inique
agere: et delinquentib no¬
lite exaltare cornu. Cornu
quippe delinquentes exal¬
tant: si nequaquam sead
penicentiam ex cognitiõ
suc iniquitatis humiliant.
hinc rursum dicit᷑. Cor con¬
tritum et humiliatum ds
nõ sꝑnit. Quisqͥs enĩ pecca¬
ta plangit nec tam̃ deserit:
cor quidem concerit. sed hu¬
miliare condemnit. Quis

Expanded text:
Dixi iniquis, Nolite inique Dixi iniquis, Nolite inique agere; et delinquentibus, Nolite exaltare cornu . Cornu quippe delinquentes exaltant, si nequaquam se ad poenitentiam ex cognitione suae iniquitatis humiliant. Hinc rursum dicitur: Cor contritum et humiliatum Deus non spernit . Quisquis enim peccata plangit, nec tamen deserit, cor quidem conterit, sed humiliare contemnit. Qui
Abbreviated transcription (Latin):
soluat. Ita et cum deo delinqͥ¬
niꝰ: nequaqͣm satiffacimꝰ si
ab iniqͥtate cessamꝰ ÷ nisi uo¬
luptates quoq quas dilexi¬
mus. econtͣrio appositis lam¬
tis insequam᷑. Si enim nul¬
la nos in hac uita opumi
culpa maculasset ÷ nequaꝗͣ.
nobis hic adhuc degentibus
ip̃a ad securitatem innocen¬
tia nr̃a sufficeret: qͥa illicita
animũ multa pulsarent.
Q ua gͥ mente securꝰ ẽ. qui ꝑ¬
petratis iniquitatib ip̃e si¬
bi testis ẽ quia ĩnocens n̾ẽ
Neq enĩ d̃s nr̃is cruciatibus
pascit᷑: sed delictorũ morboᷤᷤ.
medicamẽtis contͣriis mede¬
t᷑. ut qui uoluptatib delec¬
tati discessimꝰ: flecib amari¬
cati redeamꝰ. Et qui ꝑ illicita
defluendo cecidimus: etiam
a licitis nosmet ip̃os restrin¬
gendo surgam᷑. Et cor qͦd ĩ¬
sana leticia infuderat: sa¬
lubris tͥsticia exurat. Ꝙ qͦd
uulnerauerat elatio suꝑ¬
bie: curet abiectio humilis
uite. Hinc enĩ scriptum c̾.

Expanded text:
solvat. Ita et cum Deo delinqusolvat. Ita et cum Deo delinquimus, nequaquam satisfacimus si ab iniquitate 88 cessamus, nisi voluptates quoque quas dileximus, e contrario appositis lamentis insequamur. Si enim nulla nos in hac vita operum culpa maculasset, nequaquam nobis hic adhuc degentibus ipsa ad securitatem innocentia nostra sufficeret, quia illicita animum multa pulsarent. Qua ergo mente securus est, qui perpetratis iniquitatibus ipse sibi testis est quia innocens non est? Neque enim Deus nostris cruciatibus pascitur, sed delictorum morbos medicamentis contrariis medetur, ut qui voluptatibus delectati discessimus, fletibus amaricati redeamus; et qui per illicita defluendo cecidimus, etiam a licitis nosmetipsos restringendo surgamus; et cor quod insana laetitia infuderat, salubris tristitia exurat; et quod vulneraverat elatio superbiae, curet abjectio humilis vitae. Hinc enim scriptum est:
Abbreviated transcription (Latin):
et captiuum me ducentem
in legẽ peccati que ẽ in mẽ¬
bris meis. Qui iccirco ꝓfecto
tẽptat᷑: ut in bono robustiuᷤᷤ
ex ip̃a infirmitatis sue cog¬
nitione solidet᷑. Quid ẽ gͦ qͦd
ille compungit᷑. et tñ iusti¬
cie nõ appropinqͣt. iste tẽpta¬
t᷑ ectam̃ eum culpa ñ inqui¬
nat ÷ nisi hoc qd̾ aꝑde osterdi¬
t᷑ quia nec malos bona ĩꝑfec¬
ta adiuuant. nec bonos ma¬
la inconsũmata cõdẽpnaÑ:
⁊ contͣ admonendi sunt
qui cõmissa deserunt nec
tam̃ plangunt: ne iam relax¬
atas estiment culpas. qͣs et¬
si agendo non multiplicãt
nullis tam̃ flecib mundant.
Neq enĩ scͥptor si ascͥptione ce̾¬
sauerit. quia alia non addi¬
dit. eciã illa que scͥpserat dele¬
uit. Nec qui contumelias
irrogat. si solumodo tacuit
satisfecit cum ꝓfecto neces¬
se sit. ut u̾ba p̾misse suꝑbie
u̾bis subiec̾te humilitatis
ĩpugnet. Nec debitor abso¬
lutus ẽ qͥa alia nõ multipli¬
cat: nisi et illa que ligau̾at

Expanded text:
et captivum me ducentem in lege peccati, quae est in membris meis . Qui profecto idcirco tentatur, ut in bono robustius ex ipsa infirmitatis suae cognitione solidetur. Quid est ergo quod ille compungitur, et tamen justitiae non appropinquat; iste tentatur, et tamen eum culpa non inquinat, nisi hoc quod aperte ostenditur, quod nec malos bona imperfecta adjuvant, nec bonos mala inconsummata condemnant? At contra admonendi sunt qui admissa deserunt, nec tamen plangunt; ne jam relaxatas aestiment culpas, quas etsi agendo non multiplicant, nullis tamen fletibus mundant. Neque enim scriptor, si a scriptione cessaverit, quia alia non addidit, etiam illa quae scripserat delevit; nec qui contumelias irrogat, si solummodo tacuerit, satisfecit, cum profecto necesse sit ut verba praemissae superbiae verbis subjectae humilitatis impugnet; nec debitor absolutus est quia alia non multiplicat, nisi et illa quae ligaverat
Abbreviated transcription (Latin):
mant: ne ui ĩmoderate affli¬
ctionis intereant. Neq enim
pie dñs ante delinquentiũ
ocłos flenda peccata oppone¬
ret: si ꝑ semetip̃m. ea distͥcee
ferire uoluisset. Constat eni
qͦd a suo iuditio abscondere
uoluit: qͦs miserando p̾ue

Expanded text:
 ne vi immoderatae afflictionis intereant. Neque enim pie Dominus ante delinquentium oculos flenda peccata opponeret, si per semetipsum ea districte ferire voluisset. Constat enim quod a suo judicio abscondere voluit q
Abbreviated transcription (Latin):
reuoceris. Uñ necesse ẽ ut cũ
uirtutum nobis copia blan¬
dit᷑: ad infirma sua mentis
oculus redeat. seseq salubrit̾
dcorsum premat: nec recta
que agit. sed que agere negle¬
git aspiciat. Ut lum cor exme¬
moria infirmitatis atterit᷑:
apd̃ humilitatis auctorem
robustiꝰ in uirtute solidet᷑.
Quia et plerumq ommipotẽs
d̃s iccirco rectoꝵ mentes qͣmui
ex magna parte ꝑficit. imꝑ¬
fectas cam̃ ex parua aliqua
parde derelinquit: ut cũ miniͦ
uirtutib rutilãt. imꝑfectionis
sue tedio tabescant. Et neqͥqͣm
se de magnis erigant: cum
aohuc contra minima mnni¬
tentes laborant: sed quia
extrema non ualent uincere.
de p̾cipuis actib non audeãt
superbire.
cce bone uir reprchensi¬
onis meȩ necessitate
compulsus. dum monstrare
qualis ẽẽ debeat pastor inui¬
gilo: pulchrum depinxi ho¬
minem pictor fedus. Alioq
ad ꝑfectionis litus dirigo:
qui adhuc in delictoꝵ fluc¬
tib uersor. Sed in huius

Expanded text:
revoceris. Unde necesse est ut cum revoceris. Unde necesse est ut cum virtutum nobis copia blanditur, ad infirma sua mentis oculus redeat, seseque salubriter deorsum premat; nec recta quae egit, sed quae agere neglexit aspiciat; ut dum cor ex memoria infirmitatis atteritur, apud humilitatis auctorem robustius in virtute solidetur. Quia et plerumque omnipotens Deus idcirco Rectorum mentes quamvis ex magna parte perficit, imperfectas tamen ex parva aliqua parte derelinquit; ut cum miris virtutibus rutilant, imperfectionis suae taedio tabescant, et nequaquam se de magnis erigant, dum adhuc contra minima innitentes laborant; sed quia extrema non valent vincere, de praecipuis actibus non audeant superbire. Ecce, bone vir, reprehensionis meae necessitate compulsus, dum monstrare qualis esse debeat Pastor invigilo, pulchrum depinxi hominem pictor foedus; aliosque ad perfectionis littus dirigo, qui adhuc in delictorum fluctibus versor. Sed in hujus
Abbreviated transcription (Latin):
adiunxit. Auertisti faciem
tuam ame: et factus sum
cont᷑batus. Ac si aꝑte dicat.
Fortem me uiter uirtutes cre¬
didi⁊ sed qͣnte infirmitatis
sim derelictus cognoui. hĩc
rursum dicit. Iuraui et sta¬
tui custodire urdicia iusticie
tue. Sed quia eiꝰ uirium nõ
erat manere in custodia
qͣm iurabat: debilitatẽ suã
ꝓtinus t᷑batus inuenit. Uñ¬
et ad precis opem repente
se contulit dicens. Humiliat᷑
scd̃m uerbum tuũ. Nõnũꝙͣ
uͦ suꝑna moderatio prius qͣm
ꝑ munera ꝓuebat: infirmi¬
tatis memoriã ad mentẽ reus¬
cat. ne de acceptis uirtutib in¬
tumescat. Uñ et ezechiel ꝓpha
quociens ad contẽplanda ce¬
lestia ducit᷑. prius filius ho¬
minis uocat᷑. Ac si hunc aꝑ¬
te oñs admoneat dicens. Ne
de his que uides in elatione
cor subleues: cautus ꝑpẽde
qͦd es. ut cum sumina pene¬
tras: de ẽẽ hominem recognoᷤ¬
cas. Quatimus dum ultra te
raperis. adtemet ip̃m sollici¬
tus infirmitatis tue freno

Expanded text:
adjunxit: Avertisti faciem adjunxit: Avertisti faciem tuam a me, et factus sum conturbatus. Ac si aperte dicat: Fortem me inter virtutes credidi, sed quantae infirmitatis sim, derelictus agnovi. Hinc rursum dicitur: Juravi et statui, custodire judicia justitiae tuae . Sed quia ejus virium non erat manere in custodia quam jurabat, debilitatem suam protinus turbatus invenit. Unde ad precis opem repente se contulit, dicens: Humiliatus secundum verbum tuum . Nonnunquam vero superna moderatio priusquam per munera provehat, infirmitatis memoriam ad mentem revocat, ne de acceptis virtutibus intumescat. Unde Ezechiel propheta quoties ad contemplanda coelestia ducitur, 102 prius filius hominis vocatur; ac si hunc aperte Dominus admoneat, dicens: Ne de his quae vides, in elatione cor subleves, cautus perpende quod es; ut cum summa penetras, esse te hominem recognoscas, quatenus dum ultra te raperis, ad temetipsum sollicitus infirmitatis tuae freno
Abbreviated transcription (Latin):
suꝑni rect̃oris deserit: laudẽ
ꝓtinꝰ priuatam querit. Et si¬
bi arrogare incipit om̃e bo¬
nũ: qͦd ut largitoris p̾conio
seruiret accepit. Opinionis
sue głam dilatare desiderat:
satagit ut mirabilis cunct̾is
mnotescat. In suo gͦ noĩe for¬
nicat᷑: que legalis thori conu¬
bium deserens. corruptori
sp̃ui in laudis appetitu sub¬
sternit᷑. Hinc dauro ait. Tra¬
didit in captiuitatẽ uirtutẽ
eoꝵ. et pulchricudinẽ eoꝵ in
manꝰ inimici. In captiuitatẽ
et enĩ uirtus et pulchritudo
in manꝰ inimici tͣditur: cũ
decepte menti antiquus hoᷤᷤ¬
tis ex boni oꝑis elatione do¬
minat᷑. Que tñ uirtutis ela¬
tio qͣmius plene non suꝑat:
ut cumq tam̃ et elect̾oꝵ sepe
animum demptat. Sed cum
subleuatꝰ destituit᷑. destitut᷑
ad formidinem reuocat᷑. Hĩc
et enim dd̃ dicit. Ego dixi ĩ
mea abundancia.. non mo¬
uebor in et̾uum. Sed qͥa de
confidentia uirtutis intu¬
muit: paulopost qͥd ꝑtulit

Expanded text:
superni rectoris deserit, laudem superni rectoris deserit, laudem protinus privatam quaerit, et sibi arrogare incipit omne bonum, quod ut largitoris praeconio serviret accepit; opinionis suae gloriam dilatare desiderat, satagit ut mirabilis cunctis innotescat. In suo ergo 101 nomine fornicatur, quae legalis thori connubium deserens, corruptori spiritui in laudis appetitu substernitur. Hinc David ait: Tradidit in captivitatem virtutem eorum, et pulchritudinem eorum in manus inimici . In captivitatem etenim virtus, et pulchritudo in manus inimici traditur, cum deceptae menti antiquus hostis ex boni operis elatione dominatur: quae tamen virtutis elatio, quamvis plene non superat, utcunque tamen et electorum animum saepe tentat; sed cum sublevatus destituitur, destitutus ad formidinem revocatur. Hinc etenim Dn abundantia mea, Non movebor in aeternum . Sed quia de confidentia virtutis intumuit, paulo post quod pertulit
Abbreviated transcription (Latin):
gitationis exaltat. Uñ agit᷑ :
ut añ iusti uroicis oculos.
fouea mentis sit memoria
uirtutis. Quia reminiscen¬
do qͦd gessit: dum se apud
se erigit ÷ apd̾ humilitatis
auctorem cadit. hinc namq
suꝑbienti anime dicitur.
Quo pulcrior es. descende. Re
si aꝑte diceret᷑. Quia ex uir¬
tutũ decore de eleuas: ipsa
tua pulchritiroine ĩpelleriᷤᷤ
ut cadas. hinc sub ierłm
specie. uirtute suꝑbiens a¬
nima reꝓbat᷑: cum dicit᷑.
Perfecta eras in decore in eo
quem posueram suꝑ de ui¬
cit dn̾s. et habens fiduciam
in pulchutudĩe tua forni¬
cata es in nomine tuo. fidu¬
cia qͥppe sue pulchritunis
animꝰ attollit᷑: cũ de uirtu¬
tũ meritis leta apd se securi¬
tate głat᷑. Sed ꝑhanc cande̾
fiduciam ad fornicatõnem
ducit᷑: quia cum interceptam
mentem cogitationes sue de¬
cipiunt: hanc maligni sp̃c
ꝑ innumera uicia seducendo
corrũpunt. Notandũ uͦ qͦd
tuo. Quia cum respectũ mẽs

Expanded text:
gitationis exaltat. Unde agitur, gitationis exaltat. Unde agitur, ut ante justi judicis oculos, fovea mentis sit memoria virtutis; quia reminiscendo quod gessit, dum se apud se erigit, apud humilitatis auctorem cadit. Hinc namque superbienti animae dicitur: Quo pulchrior es, descende, esi aperte diceretur: Quia ex virtutum decore te elevas, ipsa tua pulchritudine impelleris ut cadas. Hinc sub Jerusalem specie, virtute superbiens anima reprobatur, cum dicitur: Perfecta eras in decore meo, quem posueram super te, dicit Dominus; et habens fiduciam in pulchritudine tua, fornicata es in nomine tuo . Fiducia quippe suae pulchritudinis animus attollitur, cum de virtutum meritis laeta apud se securitate gloriatur. Sed per hanc eamdem fiduciam ad fornicationem ducitur; quia cum interceptam mentem cogitationes suae decipiunt, hanc maligni spiritus per innumera vitia seducendo corrumpunt. Notandum vero qutuo; quia cum respectum mens
Abbreviated transcription (Latin):
qd̾ locuturi st̃ operib clam̃t.
ed quia sepe dũ p̾dicatõ
modis conguẽtib ubertĩ
fundit᷑. apud semet ip̃m de os¬
tensione sui occulta leticia lo¬
quentis animꝰ subleuat᷑. mag¬
na cͤa necesse ẽ ut timoris lace¬
ratione se mordeat. ne qͥ alioꝵ
uuln̾a medendo ad salutem
reuocat: ip̃e ꝑ neglegentiam
sue salutis intumescat. Ne
ꝓrimos iuuando se deserat
ne alios erigens cadat. Nã qͥbi¬
dam sepe magnicudo uirtu¬
tis. occasio ꝑditionis fuit. Ut
cũ de confidentia iuirium
mordinate securi st̃: ꝑ negle¬
genciam ĩopinate moreren¬
t᷑. uirtus nãq dum uitiis re¬
nitit᷑: cum qͣdam delectaci¬
one eiꝰ sibunet ip̃i animꝰ blã¬
dit᷑. fitq ut bñ agentis mẽs
metũ sue circũ spectionis
abiciat: atq in sui confroen¬
tia secura requiescat. Cui
iam corpenti seductor cal¬
lidus omne qd bene gessit enu¬
merat. eamq quasi p̾ceteris
prepollentem in tumore co¬

Expanded text:
quod locuturi sunt, operibus clament.quod locuturi sunt, operibus clament.Sed quia saepe dum praedicatio modis congruentibus ubertim funditur, apud semetipsum de ostensione sui occulta laetitia loquentis animus sublevatur, magna cura necesse est ut timoris laceratione se mordeat, ne qui aliorum vulnera medendo ad salutem revocat, ipse per negligentiam suae salutis intumescat, ne proximos juvando se deserat, ne alios erigens cadat. Nam quibusdam saepe magnitudo virtutis occasio perditionis fuit; ut cum de confidentia virium inordinate securi sunt, per negligentiam inopinate morerentur. Virtus namque cum vitiis renititur, quadam delectatione ejus sibimetipsi animus blanditur; fitque ut bene agentis mens metum suae circumspectionis abjiciat, atque in sui confidentia secura requiescat; cui jam torpenti seductor callidus omne quod bene gessit enumerat, eamque quasi prae caeteris praepollentem in tumore co
Abbreviated transcription (Latin):
plus actib qmͣ uocib inso¬
net. ⁊ bene uiuendo uestigia
seqͣcib ĩ primat: pͥus qm loqñ¬
do quo gͣdiant᷑ ostendat. Quia
et gallus iste quẽ ꝓ expͥmen¬
da boni p̃dicatoris specie in lo¬
cutione sua dũs assumit:
cũ iam edere cant̾ parat. priꝰ
alas excutit : et semet ip̃m fe¬
riens uigilanciorem reodit.
Quia nimirum necesse ẽ ut ii
qͥ uerba sc̾e p̃dicationis mo¬
uent: pͥus studio bone oꝑa¬
tiois eui gilent. Ne insemet¬
ip̃is torpentes oꝑe. alios ex¬
citent uoce. Prius se ꝑsul¬
limia fac̾ta excutiant: ⁊tc
ad bũ iiuendum alios sol¬
ucitos reddant. Priꝰ cogita¬
cionum alis semet ip̃os fe¬
riant. quicqͥd in se inutilit᷑
torpet sollicita in uestiga¬
cione deprehendant. distͥc¬
ta anunadũsione corrigant:
et t̾c denũ alioꝵ uitam lo¬
quendo cõponant. Piiꝰ pu¬
nire ꝓpͥa flecib curent: et
tẽ que alioꝵ sc̃ punienda de
nuntient. Et anqm uerba
exhortationis insonent: om̃e

Expanded text:
m vocibus insonet, et bene vivendo vestigia sequacibus imprimat potius, quam loquendo quo gradiantur ostendat. Quia et gallus iste, quem pro exprimenda boni praedicatoris specie in locutione sua Dominus assumit, cum jam edere cantus parat, prius alas excutit, et semetipsum feriens vigilantiorem reddit, quia nimirum necesse est ut hi qui verba sanctae praedicationis movent, prius studio bonae actionis evigilent, ne in semetipsis torpentes opere, alios excitent voce; prius se per sublimia facta excutiant, et tunc ad bene vivendum alios sollicitos reddant; prius cogitationum alis semetipsos feriant; quidquid in se inutiliter torpet, sollicita investigatione deprehendant, districta animadversione corrigant; et tunc demum aliorum vitam loquendo componant; prius punire propria fletibus curent, et tunc quae aliorum punienda sunt denuntient; et antequam verba exhortationis insonent, omne
Abbreviated transcription (Latin):
re est: p̾dicationis studium
uoluptatib carnis ante fer¬
re. ut cum sc̃a quis studet
dicere. curet necesse e̾ illicita ᷤ
suggestiones edomare. De por¬
ta uero usq ad portam ire ẽ:
auicio usq ad uitium ꝑ qͦd
ad mentem mors ingredit᷑ : in¬
crepando discurr̃e. ꝑ̃ mediũ
uero castrorum transire ẽ:
tanta equalitate intra eccle¬
siam uiuere. ut qui delin q̃n¬
tium culpas redarguit. in
nulliꝰ se debeat fauorem de¬
clinare. Uñ et rect̾e subiun¬
git᷑. Ocerdat uir fratrem et
amicum suum. et ꝓximũ.
Fratrem scilicet et amicum
et proximũ int̾ficit: qui cũ
punienda inuenit. ab incre¬
pacionis gladio nec eis quoᷤᷤ
ꝑ cognationem diligit. par¬
cit. Si g ille dei dicit᷑ qui ad
ferienda uicia zelo diuini
amoris excitat᷑: ꝓfect̾o ẽẽ se
dei denegat: qui in qͣntum suf¬
ficit. increpare uitam carna¬
Elium recusat.

Expanded text:
re, est praedicationis studium voluptatibus carnis anteferre; ut cum sancta quis studet dicere, curet necesse est illicitas suggestiones edomare. De porta vero usque ad portam ire, est a vitio usque ad vitium, per quod ad mentem mors ingreditur, increpando discurrere. Per medium vero castrorum transire, est tanta aequalitate intra Ecclesiam vivere, ut qui delinquentium culpas redarguit, in nullius se debeat favorem declinare. Unde et recte subjungitur: Occidat vir fratrem, et amicum, et proximum suum. Fratrem scilicet et amicum et proximum interficit, qui cum punienda invenit, ab increpationis 76 gladio nec eis quos per cognationem diligit parcit. Si ergo ille Dei dicitur qui ad ferienda vitia zelo divini amoris excitatur, profecto esse se Dei denegat, qui inquantum sufficit, increpare vitam carnalium recusat.
Abbreviated transcription (Latin):
pensanda st̃ dempora ÷ ne aut
cũ restͥngi lingua debeat ꝑ
ũba inutilit̾ defluat: aut
cum loqui utilit̾ potest. se¬
metip̃am pigre restringat.
Qd̾ b̃ñ psalmista considerãs
ait. Pone dñe custodiam o¬
ri meo⁊ et hostium circũ¬
stantie labiis meis. Non enĩ
pont ori suo parietem s hos¬
tium petiit: qd̾ uidelicet
aꝑit᷑ et claudit᷑. Uñ et nob̾
caude discenduni ẽ quati¬
nus os discretum et congo

Expanded text:
pensanda sunt tempora, ne aut pensanda sunt tempora, ne aut cum restringi lingua debet, per verba inutiliter defluat; aut cum loqui utiliter potest, semetipsam pigre restringat. Quod bene Psalmista considerans, dicit: Pone, Domine, custodiam ori meo, et ostium circumstantiae labiis meis . Non enim poni ori suo parietem, sed ostium petit, quod videlicet aperitur et clauditur. Unde et nobis caute discendum est, quatenus os discretum et cong
Abbreviated transcription (Latin):
ne inter molesta que tolerãt
dum linguam denent. uim
doloris exaggerent. Admo¬
nendi enim st̃. ut si ꝑximoᷤ
sicut se diligunt: minime
illis taceant. ũn eos iuste re¬
p̾hendunt. Nocis enĩ medi¬
camine. utrorumqꝙ saluti
concurrit᷑. dum et ab illo
qui infert: actio pͣua cõpes¬
citur: et ab hoc qui sustinet.
doloris feruor uulnere aꝑto
temperat᷑. Qui enĩ proximo¬
rum mala. respiciunt. et tñ
in silentio linguam pre-¬
munt: quasi conspectis uul¬
nerib ⁊ usum medicaminiᷤᷤ
subtrahunt. Et eo mortis
auctores funt: quo uirus
qͦd poterant curare nolue¬
runt. Lingua itaq discre¬
te frenenda ẽ: non insolu¬
bilit̾ obliganda. Sqͥptum
naniq ẽ. Sapiens tacebit
usq tempus. it nimirum
cum oportunum conside¬
rat: postposita censura si¬
lentii loquendo que congruunt:
in usum se utilitatis impendãt.
Et rursum scͥptum ẽ. Tempꝰ
tacendi: et tempꝰ loquendi.
Discrete qͥppe uicissitudinum

Expanded text:
ne inter molesta quae tolerant, ne inter molesta quae tolerant, dum linguam tenent, vim doloris exaggerent. Admonendi sunt enim ut si proximos sicut se diligunt, minime illis taceant unde eos juste reprehendunt. Vocis enim medicamine utrorumque saluti concurritur, dum et ab illo qui infert actio prava compescitur, et ab hoc qui sustinet doloris fervor vulnere aperto temperatur. Qui enim proximorum mala respiciunt, et tamen in silentio linguam premunt, quasi conspectis vulneribus usum medicaminis subtrahunt, et eo mortis auctores fiunt, quo virus quod poterant curare noluerunt. Lingua itaque discrete frenanda est, non insolubiliter obliganda. Scriptum namque est: Sapiens tacebit usque ad tempus , ut nimirum cum opportunum considerat, postposita censura silentii, loquendo quae congruunt, in usum se utilitatis impendat. Et rursum scriptum est: Tempus tacendi, et tempus loquendi . Discrete quippe vicissitudinum
Abbreviated transcription (Latin):
ex cogitationib occultum
iudicium: quam ex sermo¬
nib rephensionẽ metuant
proximorum. Scriptum nãꝙ
c̃. filimi attende sapienciã
meam. et prudencie meȩ ĩ¬
clina aurem tuam: ut custo¬
dias cogitatõnes. Nil qͥppe in
nob̾ est corde fugacius. qd
a nob̾ tociens recedit. quoci¬
ens ꝑ pͣuas cogitaciones de¬
fluit. Hinc ecenĩ psalmista
ait. Cor meum dereliqͥt me.
Hinc ad semetip̃m rediens¬
dicit. Inuenit seruꝰ tuus cor
suũ ut oraret te. Cum gͣ
cogitatõ ꝑ custodiam restͥn¬
gitur: cor qͦd fugere consue¬
uit inuenit᷑. plerumq aũ
nimis dͥciti cum nõnulla
iniusta paciunt᷑: eo in acͥ¬
orem dolorem ꝓdeunt. qͦ
ca que sustmnent non loc¬
tur. Nam si illatas moles¬
dias tranquille lingua di¬
cerent: a conscientia dolor
emanaret. Uulnera enim
clausa plus cruciant.
Nam cum putredo que in¬
terius feruet eicit᷑: ad salu¬
tẽ doler apit᷑. Scire g debẽt
qui plus qͣm expedit tacent:

Expanded text:
ex cogitationibus occultum ex cogitationibus occultum judicium quam ex sermonibus reprehensionem metuant proximorum. Scriptum namque est: Fili mi, attende sapientiam meam, et prudentiae meae inclina aurem tuam, ut custodias cogitationes . Nil quippe in nobis est corde fugacius, quod a nobis toties recedit, quoties per pravas cogitationes defluit. Hinc etenim Psalmista ait: Cor meum dereliquit me . Hinc ad semetipsum rediens, ait: Invenit servus tuus cor suum ut oraret te . Cum ergo cogitatio per custodiam 54 restringitur, cor quod fugere consuevit invenitur. Plerumque autem nimis taciti cum nonnulla injusta patiuntur, eo in acriorem dolorem prodeunt, quo ea quae sustinent non loquuntur. Nam si illatas molestias tranquille lingua diceret, a conscientia dolor emanaret. Vulnera enim clausa plus cruciant. Nam cum putredo quae interius fervet ejicitur, ad salutem dolor aperitur. Scire igitur debent, qui plus quam expedit tacent,
Abbreviated transcription (Latin):
sinuari nãq nimis tacitiᷤᷤ
debet: quia dum quedam
uicia incaute fugiunt. oc¬
culte deteriorib implicant᷑.
Nam sepe linguam quia ĩ¬
moderatius frenant: in cor¬
de grauius multiloquium
tolerant. Ut eo plus cogitaci¬
ones in mente ferueant: quo
eas iolenta custodia indis¬
creti silentii angustat. Que
plerumq tanto lacuis deflu¬
unt: qͣnto se ẽẽ securiꝰ estimãt.
qͥa foris a rep̾hensorib non
uident᷑. Unde nonnũqͣm
mens in suꝑbiam extollit᷑:
et quos loquentes audit. qͣsi
infirmos despicit. Sumq os
corporis claudit: qͣntũ se ui¬
tiis suꝑbiendo aꝑiat non ag¬
noscit. linguam etenĩ pre¬
mit ÷ mentem eleuat ⁊ et cũ
suam neqͥciam minime con¬
siderat: tanto apud se cunc¬
tos liberiꝰ. qͣnto et secreciꝰ acu¬
sat. Admonerrdi st̃ gͥ nimis
taciti. ut scire sollicite stude¬
ant. non solum quales fo¬
ris ostende: ẜ etiam qͣles se
debeant intꝰ exhibere. Iit pł

Expanded text:
sinuari namque nimis tacitis sinuari namque nimis tacitis debet, quia dum quaedam vitia incaute fugiunt, occulte deterioribus implicantur. Nam saepe linguam quia immoderatius frenant, in corde gravius multiloquium tolerant; ut eo plus cogitationes in mente ferveant, quo illas violenta custodia indiscreti silentii augustat. Quae plerumque tanto latius diffluunt, quanto se esse securius aestimant, quia foris a reprehensoribus non videntur. Unde nonnunquam mens in superbiam extollitur, et quos loquentes audit, quasi infirmos despicit. Cumque os corporis claudit, quantum se vitiis superbiendo aperiat non agnoscit. Linguam etenim premit, mentem elevat; et cum suam nequitiam minime considerat, tanto apud se cunctos liberius, quanto et secretius accusat. Admonendi sunt igitur nimis taciti, ut scire sollicite studeant, non solum quales foris ostendere, sed etiam quales se debeant intus exhibere, ut plus
Abbreviated transcription (Latin):
sum scriptũ est. Ogulto la¬
bore sudatum est: et nõ exi¬
uit de ea nimia rubigo eiꝰ
neq ꝑignem. Ignem qͥppe
nob tribulatõnis admouet:
ut in nos rubigine᷑ uiciorũ
pͥget. S nec ꝑ ignem rubigi¬
nem amittimus: qͣndo et
int̾ flagella uicio nõ care¬
mus. hinc ꝓpħa iterum dic̃¬
frustra conflauit conflator.
malicie eorũ nõ st̃ cõsũpte.
Sciendum uero ẽ quia non¬
numqͣm cum inter flagel¬
lorum duriciam remanene
incorrecti: dulci sunt admo¬
nicione mulcendi.Quos e¬
nim cruciamenta non cor¬
rigunt: nõnumqͣm ab ini¬
quis actib lenia blandimẽ¬
ta conpescunt. Quia et ple¬
rumq egros quos fortis pig¬
mentorum pocio curare
nõ ualuit: ad salutem pri¬
stinam tepens aqua reuo¬
cauit. Et nonnulla uulne¬
ra que curari incisione ne¬
queunt: fomentis olei sa¬
nant. Et durus adamas
incisionem ferri non reci¬
pit: s leni hircorum sang¬
ne mollescit᷑.
liter admoneiroi sunt
nimis taciti: atq aliter
multiloquio uacantes. In¬

Expanded text:
m scriptum est: Multo labore sudatum est, et non exivit de ea nimia rubigo ejus, neque per ignem . Ignem quippe nobis tribulationis admovet, ut in nobis rubiginem vitiorum purget; sed nec per ignem rubiginem amittimus, quando et inter flagella vitio non caremus. Hinc propheta dicFrustra conflavit conflator; malitiae eorum non sunt consumptae . Sciendum vero est, quod nonnunquam cum inter flagellorum duritiam remanent incorrecti, dulci sunt admonitione mulcendi. Quos enim cruciamenta non corrigunt, nonnunquam ab iniquis actionibus lenia blandimenta compescunt; quia et plerumque aegros, quos fortis pigmentorum potio curare non valuit, ad salutem pristinam tepens aqua revocavit; et nonnulla vulnera quae curari incisione nequeunt, fomentis olei sanantur. Et durus adamas incisionem ferri minime recipit, sed leni hircorum sanguine mollescit.liter admonendi sunt nimis taciti, atque aliter multiloquio vacantes. In
Abbreviated transcription (Latin):
sa. u̾ba correctionis audit:
flagella correptionis ꝑcipit:
ectñ ad recta salutis itinera
redire contẽnit. hinc capti¬
uo isrłitico popłd nec tam̃
ab iniquitate conu̾so dñs
exꝓbrat dicens. Nersa ẽ mͥ
domus isrł in scoriam. om̃ͤ
isti es et stagnum: ferrum
et plumbum in medio for¬
nacis. Ac si aꝑte dicat. pur¬
gare eos ꝑ ignem tͥbulatio¬
nis uolui. et argentũ illos
cia etiã in tͥbulatõne ꝓru¬
perunt. Es qͥppe cũ ꝑcuti¬
tur. amplius metallis ce¬
teris sonitum reddit. Qui
pit ad sonitũ mmurõnis.
in es uersus ẽ in medio forna¬
cis. Stagnum u̾õ cum ex ar¬
te cõponit᷑: argenti sp̃em mẽ¬
tit᷑. Qui gͦ simulat̾onis uicio
nõ caret in tͥbulat̾õne: stag¬
num factus ẽ in fornace. fer
ro aut̃ utit᷑: qui uite ꝓximi
insidiat᷑. ferrũ itaq ẽ in forna
ce: qͥ nocendi maliciã non
amittit in tͥbulatõne. Plũ¬
bum qͦq ceteris metallis ẽ

Expanded text:
sa verba correptionis audit, sa verba correptionis audit, flaget tamen ad recta salutis itinera redire contemnit. Hinc captivo Israelitico populo, nec tamen ab iniquitate converso Dominus exprobrat, dicens: Versa est mihi domus Israel in scoriam; omnes isti aes, et stannum, et ferrum, et plumbum in medio fornacis . Ac si aperte dicat: Purgare eos per ignem tribulationis volui, et argentum illos tia etiam in tribulatione proruperunt. Aes quippe dum percutitur, amplius metallis caeteris sonitum reddit. Qui pit ad sonitum murmurationis, in aes versus est 53 in medio fornacis. Stannum vero cum ex arte componitur, argenti speciem mentitur. Qui ergo simulationis vitio non caret in tribulatione, stannum fro autem utitur qui vitae proximi insidiatur; itaque in fornace est, qui nocendi malitiam non amittit in tribulatione. Plumbum quoque caete
Abbreviated transcription (Latin):
desiderio peccat᷑.
t contͣ ii quos ab miqͥta¬
tib nec flagella compescunt.
tanto acriori inuectione feri¬
endi st̃: qͣnto maiori insensi¬
bilitate duruert. Pleruq .n.
sñ dedignatõne dedignadi
Ita dũtarat. ut et ostensa ue¬
sꝑat̾o formidinem in cuci¬
at: et subiũcta admonitio
ad spẽ reducat. Distͥcte itaq
contͣ illos diuine sentencie ꝓ¬
ferende st̃: ut ad cognit̾onẽ
sui÷ considerata et̾na adni¬
madu̾sione reuocent᷑. Audiãt
enim in se impletum ẽẽ qͦd
scriptum ẽ. Si contunderi
stultum in pila qͣi tisanas
feriente desuꝑ pilo: nõ au¬
feretur ab eo stulticia eiꝰ.¬
dicens. Atͣtriuisti eos. et renue¬
runt accipere disciplinam.
hinc ẽ qͦd dñs dicit. Int̾feci et
ꝑdidi popłm istum: et cam̾
a uiis suis non st̃ reuersi.
hĩc rursus ait. popłs non ẽ
reuersus ad ꝑcucientemse.
hinc uoce flagellancrũ ꝓpħa¬
Babylon qͥppe curat᷑. nec t̾n
ad sanitatem reducit᷑: qͥn
mens in pͣua actione confu¬

Expanded text:
desiderio peccatur. At contra hi, quos ab iniquitatibus nec flagella compescunt, tanto acriori invectione feriendi sunt, quanto majori insensibilitate duruerunt. Plerumque enim sine dedignatione dedignandi ita duntaxat, ut et ostensa desperatio formidinem incutiat, et subjuncta admonitio ad spem reducat. Districte itaque contra illos divinae sententiae proferendae sunt, ut ad cognitionem sui considerata aeterna animadversione revocentur. Audiant enim in se impletum esse quod scriptum est: Si confuderis stultum in pila, quasi ptisanas ferienti desuper pilo, non auferetur ab eo stultitia edicens: Attrivisti eos, et renuerunt accipere disciplinam . Hinc est quod Dominus dicit: Interfeci et perdidi populum istum, et tamen a viis suis non sunt reversi . Hinc rreversus ad percutientem se . Hinc Babylon curatur nec tamen ad sanitatem reducitur, cum mens in prava actione confu
Abbreviated transcription (Latin):
tiat᷑. Et st̃ nõnulli qͦrum sẽ¬
sum carnalis uite oꝑatio sau¬
ciat: qui uidere recta subti¬
lit̾ ꝑ ingenium poderant . s.
usu pͣuoꝵ actuum caligant.
Lipp̃ itaq ẽ: cuĩ sensum nat᷑a
exacuit. sed conu̾sationis pͣ¬
uitas confundit. Cui bñ ꝑ an¬
gelum dicit᷑. Collirio mun

Expanded text:
tiatur. Et sunt nonnulli quorum sentiatur. Et sunt nonnulli quorum sensum carnalis vitae operatio sauciat, qui videre recta subtiliter per ingenium poterant, sed usu pravo per actum caligant. Lippus itaque est, cujus sensum natura exacuit, sed conversationis pravitas confundit. Cui bene per Angelum di
Abbreviated transcription (Latin):
cũ infirmitate teneat: sed ab
his oĩmodo alienꝰ existat. Gib¬
bus uero ẽ: quem terrene sol¬
licitudinis pondꝰ depͥmit.
ne unqͣm ad suꝑna respiciat.
sed solis his que ininfimis
calcant᷑ incendat Qui et¬
si qͣndo aliqͥd ex bono patrie
celestis audierit: ad hoc ni¬
mirũ ꝑuerse consuetudiniᷤᷤ
pondere p̾grauat᷑. cordis fa¬
ciem non atcollit quia cogi¬
tationis statũ erigare nõ ua¬
let: quẽ terrene usus sollicitu¬
dinis curuũ tenet. Ex horũ
qͥppe specie psalmista dicit.
ait. Sem̃ aut̃ qͦd in sp̃inis ce¬
cidit: hi sunt qui audrunt¬
u̾bu. et a sollicitudinib et ui¬
uitiis et uoluptatib uite cun¬
tes suffocant᷑. et nõ referunt
fruct̾um. Lippꝰ uero ẽ: cuiꝰ qui¬
dem ĩgenium ad cognitõnem
ueritatis emicat. s tam̃ hoc car¬
nalia oꝑa obscurant. In lippiᷤ
qͥppe oculis pupille sanc surs:
sed humore defluente infir¬
mate palpebre grossescunt.
Quoꝵ quia infusione crebro

Expanded text:
cum infirmitate teneat, sed ab cum infirmitate teneat, sed ab his omni modo alienus existat. Gibbus vero est quem terrenae sollicitudinis pondus deprimit, ne unquam ad superna respiciat, sed solis his quae in infimis calcantur, intendat. Qui etsi quando aliquid ex bono patriae coelestis audierit, ad hoc nimirum perversae consuetudinis pondere praegravatus, cordis faciem non attollit. Quia cogitationis statum erigere non valet, quem terrenae usus sollicitudinis curvum tenet. Ex horum quippe specie Psalmista dicit: ait: Semen autem, quod in spinis cecidit, hi sunt qui audierunt, et a sollicitudinibus, et divitiis, et voluptatibus vitae euntesfructum . Lippus vero est cujus quidem ingenium ad cognitionem veritatis emicat, sed tamen hoc carnalia opera obscurant. In lippis quippe oculis pupillae sanae sunt, sed humore defluente infirmantia palpebra grossescunt, quorum quia infusione crebro
Abbreviated transcription (Latin):
erret. magis aut̃ sanet᷑. Par¬
uo aut̃ naso ẽ: qͥ ad tenendã
mensuram discretionis idone¬
us non ẽ. Naso qͥppe odores fe¬
toresq discernimus. Recte gͦ
uirtutes eligimꝰ. delicta reꝓ¬
bamꝰunde et in laude spon¬
sedicit᷑. Nasus tuus sicut tur¬
ris que est in libano. Quia
nimirũ sc̃a eccła que ex cau¬
sis sĩgulis temptamenta pro¬
deant. ꝑ discretionem conspi¬
cit: et uent᷑a uitiorum bella
tes nolunt: sepe se in qͥbdam
inqͥsitionib plusqͣm necesse
c̃ exercentes. ex minia subtili¬
tate fallunt᷑. Unroe hic qͦq sub¬
dit᷑. Uł grandi et torto naso.
Nasus eteniꝰ grandis et tortꝰ est:
discretionis subtilitas ĩmode¬
rata. Que dum plꝰ qͣm decet ex¬
creuerit: actionis sue rectitu¬
dinẽ ip̃a confundit. Fracto aũ
pede uł manu ẽ: qͥ uiã dei ꝑg̾e
oĩmodo nõ ualet. atq abonis
act̾ib funditꝰ exors uacat. qua
tinꝰ non ut clautꝰ hec saltem

Expanded text:
erret, magis autem sanetur . Parerret, magis autem sanetur . Parvo autem naso est, qui ad tenendam mensuram discretionis idoneus non est, Naso quippe odores fetoresque discernimus. Recte ergo virtutes eligimus, delicta reprobamus. Unde et in laude sponsae dicitur: Nasus tuus sicut turris quae est in Libano ; quia nimirum sancta Ecclesia, quae ex causis singulis temptamenta prodeant per discretionem conspicit, et ventura vitiorum bella tes nolunt, saepe se in quibusdam inquisitionibus plusquam necesse est, exercentes, ex nimia subtilitate falluntur. Unde hic quoque subditur: Vel grandi et torto naso . Nasus etenim grandis et tortus, est discretionis subtilitas immoderata. Quae dum plus quam decet excreverit, actionis suae rectitudinem ipsa confundit. Fracto autem pede vel manu est qui viam Dei pergere omnino non valet, atque a bonis actibus funditus exsors vacat, quatenus haec non ut claudus saltem
Abbreviated transcription (Latin):
ferat panes deo suo: nͨ accedat
te subiungit᷑. Si cecꝰ fu̾uit. si clau¬
dus. si paruo & gͣndi & torto
naso.si fracto pede.si manu.
si gibbus. si lippꝰ. si albuginem
habens in ocło. si iugem scabi¬
em. si impetiginem in corpore
qͥ suꝑne contemplationis lu¬
men ignorat. qui p̾sentis ui¬
te tenebris p̾ssus. dũ uent᷑am
lucẽ neqͣquam diligendo con¬
spicit. quo gressum oꝑis por¬
rigat nescit. hinc et enim ꝓ¬
pħante anna dicit᷑. P edes
scõrum suoꝵ seruabit. & mi¬
pii in denebris conticescent.
Claudus uͦ est: qui qͥdem qͦ
ꝑg̾e debeat aspicit. sed ꝑ in¬
firmitatẽ mentis. uite uiã
ꝑfecte non ualet tenere qͣmui¬
det. Quia ad uirtutis statum
dum flura consuetudo non en¬
git᷑: quo desideriũ innitit᷑. il¬
luc gressus oꝑis efficatit̾ non
sequntur. hinc etenĩ paulus
dicit. Remissas manꝰ et disso¬
luta genua erigite. et gressuᷤ¬
ur̃os rectos facite pedibus ue̾¬
stͥs: ut nõ claudicans quis

Expanded text:
feret panes Domino Deo suo, nec accedet . Subjungensque: Si caecus fuerit, si claudus, si parvo vel grandi aut torto naso, si fracto pede, si manu, si gibbus, si lippus, si albuginem habens in oculo, si jugem scabiem, si impetiginem in corpore, qui supernae contemplationis lumen ignorat; qui praesentis vitae tenebris pressus, dum venturam lucem nequaquam diligendo conspicit, quo gressus operis porrigat nescit. Hinc etenim prophetante Anna dicitur, Pedes sanctorum suorum servabit, et impii in tenebris conticescent . Claudus vero est qui quidem quo pergere debeat aspicit, sed per infirmitatem mentis, vitae viam perfecte non valet tenere quam videt, quia ad virtutis statum dum fluxa consuetudo non erigitur, quo desiderium innititur, illuc gressus operis efficaciter non sequuntur. Hinc enim Paulus dicit: Remissas manus et dissoluta genua erigite, et gressus rectos facite pedibus vestris, ut non cl
Abbreviated transcription (Latin):
apd̃ dñm int̾cessionis locũ
ꝓppło arripit. qͥ familiarem
cit: Aut quomͦ ab eo alliis
ueniam postulat. qͥ utrum
sibi sit placatus ignorat: Q
in re ẽ adhuc aliud solliciciꝰ
mereat᷑. Cuncti enim liqͥdo
nouimꝰ. quia cum is qͥ displi¬
cet adintercedendũ mittit᷑:
irati animꝰ ad det̾iora ꝓuoca¬
renis astͥngit᷑: caueat ne dis¬
tͥcti iram udicis gͣuiꝰ accen¬
dens. dum loco delect̾at᷑ głe.
fiat subditis auctor ruine.
Sollert̾ gͦ se qͥsq metiat᷑. ne lo¬
cum regiminis assum̾e au¬
deat. si adhuc in se uitium
dampnabilit̾ regnat. e is quẽ
cͥmen depͣuat ꝓpͥum: int̾cessor
fieri appetac ꝓ culpis aliorum.

Expanded text:
apud Deum intercessionis locum apud Deum intercessionis locum pro populo arripit, qui familiarem cit? Aut ab eo quomodo in aliis veniam postulat, qui, utrum sibi sit placatus, ignorat? Qua in re est adhuc aliud sollicitiusmereatur. Cuncti enim liquido novimus, quia cum is qui displicet, ad intercedendum mittitur, irati animus ad deteriora provocasideriis astringitur, caveat ne districti iram judicis gravius accendens, dum loco delectatur gloriae, fiat subditis auctor ruinae. Solerter ergo se quisque metiatur, ne locum regiminis assumere audeat, si adhuc in se vitium damnabiliter regnat: ne is, quem crimen depravat proprium, intercessor fieri appetat pro culpis aliorum.
Abbreviated transcription (Latin):
petrat. sed ꝑpecͣta ab aliis ut ꝓ¬
pͥa deplorat: qui ex affectu
cordis aliene infirmitati com¬
patit᷑. sicq in bonis ꝓximi sic̃
in suis ꝓfectib letatur: qui ita
se imitabilem cet̾is in cunc̾tis
q̃ agit insinuat. ut int̾ eos nõ
habeat qͦd saltẽ de tͣnsactis e¬
rubescat: qui sic stiroet uiuere:
ut ꝓximoꝵ quoq corda aren¬
tia. doctrine ualeat fluentis¬
irrigarez qui orõnis usu et
exꝑimento iã didicit. qͦd ob¬
tinere a dño que poposcerit
possit: qui ꝑ effectꝰ uocem. ĩã
quasi specialit᷑ dicit᷑. Adhuc
loquente te dicam. ecce assum.
Si enĩ fortasse quis ueniat. ut
ꝓ se adint̾cedendũ nos apud potẽtẽ
quẽpiam uirũ qͥ sibi irat᷑. nob
uero ẽ incognitꝰ ducat: ꝓtinuᷤᷤ
respendemꝰ. Ad int̾cedendum
uenire nõ possumꝰ: qͥa famili¬
aritatis eiꝰ noticiã non habemꝰ
Sigͦ homo ap hominẽ ue qͦ
minine p̾sumit. fieri inter¬
cessor erubescit: qua mente

Expanded text:
erpetrata, sed perpetrata ab aliis ut perpetrata, sed perpetrata ab aliis ut propria deplorat; qui ex affectu cordis alienae infirmitati compatitur: sicque in bonis proximi, sicut in suis profectibus laetatur; qui ita se imitabilem caeteris in cunctis, quae agit insinuat, ut interius non habeat quod saltem de transactis erubescat, qui sic studet vivere ut proximorum quoque corda arentia doctrinae irrigare; qui orationis usu et experimento jam didicit quod obtinere a Domino quae poposcerit possit; cui per effectus vocem jam quasi specialiter dicitur: Adhuc loquente te dicam: Ecce adsum . Si fortasse quisquam veniat ut pro se ad intercedendum nos apud potentem quempiam virum, qui sibi iratus, nobis vero est incognitus, ducat, protinus respondemus: Ad intercedenduenire non possumus, quia familiaritatis ejus notitiam non habemus. Si ergo homo apud hominem, de quo minime praesumit, fieri intercessor erubescit: qua mente
Abbreviated transcription (Latin):
dat ne ꝑ exẽplum pͣui oꝑis. pha¬
riseoꝵ more ad ing̾ssum regni
tendentib obstacłm fiat. Qui
iuxta magistri uocem nec ip̃i
intrant. nec alios intrare ꝑ¬
mittunt. Cui considerandũ
q ẽ. qͥa cũ causam popłi elec¬
tꝰ presul suscipit: qͣi ad egrũ
medieꝰ accedit. Si gͦ adhue in
eiꝰ corpore passiones uiuunt:
ꝗͣ presũp ione ꝑcussũ mederi
ꝓperat: qui in facie uulnus
bet ad exemplum uiuendi ꝑ¬
t᷑hi: qͥ cunctis carnis passionibꝰ
moriens. iam sp̃ualit̾ uiuit ÷
qui ꝓsꝑa mundi postposuit. qͥ
nulla aduersa ꝑtimescit: qui
sola int̾na desiderat. cuiꝰ inten¬
cioni bene congruens nͨ om̃o
ꝑ inbecillitatem corpꝰ. nec ualde
ꝑ contumeliã repugnat sp̃c ÷
qui ao aliena capienda nõ du
cit᷑: s ꝓͥa largit᷑: qui ꝑ pietatiᷤᷤ
uiscera citiꝰ ad ignoscendũ fle¬
ctit᷑. s numqͣm plus qͣm deceat
ignoscens. ab arce rectitudinis
inclinat᷑: qui nulla illicrta ꝑ¬

Expanded text:
dat ne per exemplum pravi operis, Phadat ne per exemplum pravi operis, Pharisaeorum more, ad ingressum regni tendentibus obstaculum fiat: qui juxta Magistri vocem nec ipsi intrant, nec alios intrare permittunt. Cui considerandum quoque est, quia cum causam populi electus praesul suscipit, quasi ad aegrum medicus accedit. Si ergo adhuc in ejus opere passiones vivunt, qua praesumptione percussum mederi properat, qui in facie vulnus bet ad exemplum vivendi pertrahi, qui cunctis carnis passionibus moriens jam spiritaliter vivit, qui prospera mundi postposuit, qui nulla adversa pertimescit, qui sola interna desiderat. Cujus intentioni bene congruens, nec omnino per imbecillitatem corpus, nec valde per contumeliam repugnat spiritus. Qui ad aliena cupiecitur, sed propria largitur; qui per pietatis viscera citius ad ignoscendum flectitur, sed nunquam plusquam deceat ignoscens, ab arce rectitudinis inclinatur; qui nulla illicita p
Abbreviated transcription (Latin):
appetitu se culminis imago co¬
gitationis illudat. Qmuis ple¬
rũq in occupatione regimini
ip̃e quoꝙ boni oꝑis usus ꝑdit᷑.
qui in tͣnqͥllitate tenebat᷑. Qͥa
quieto mari recte naue̾ et im¬
ꝑitꝰ nauta dirigit. t᷑bato aut̃
tempestatis fluctib. etiã ꝑitꝰ
se nauta confundit. Qdͥ nãq
ẽ potestas culminis. nͥ tempeᷤ¬
tas mentis. in qͣ cogitationũ¬
semꝑ procellis nauis cordis
qͣtitur. huc illucq incessant᷑
ĩpellit᷑. ut ꝑ repentinos exces¬
sus oris ⁊ oꝑis qͣsi ꝑ obuiantia
sara frangat᷑: Int̾ hec itaq
qͥd sequendum ẽ. qͥd tenend̾.
nͥ ut uirtutib pollens. coactꝰ
ad regim ueniat. uͥtutib ua¬
cuus ne coactꝰ acceclat: Ille si
omĩno renitit᷑. caueat ne accep¬
tam pecuniam in sudario li¬
gans. de eiꝰ occultatione iudi¬
cet᷑. Pecuniã quippe in sudario
ligare ẽ: ꝑcepta dona sub otio
lenti torporis abscondere. At cͥt
iste cũ regimen appetit: atten¬

Expanded text:
appetitu se culminis imago coappetitu se culminis imago cogitationis illudat. Quamvis plerumque in occupatione regiminis ipse quoque boni operis usus perditur, qui in tranquillitate tenebatur, quia quieto mari recte 10 navem et imperitus dirigit; turbato autem tempestatis fluctibus, etiam peritus se nauta confundit. Quid namque est potestas culminis, nisi tempestas mentis? In qua semper cogitationum procellis navis cordis quatitur, huc illucque incessanter impellitur, ut per repentinos excessus oris et operis quasi per obviantia saxa frangatur. Inter haec itaque quid sequendum est, quid tenendum, nisi ut virtutibus pollens coactus ad regimen veniat, virtutibus vacuus nec coactus accedat? Ille si omnino renititur, caveat ne acceptam pecuniam in sudarium ligans, de ejus occultatione judicetur . Pecuniam quippe in sudario ligare, est percepta dona sub otio lenti torporis abscondere. At contra, iste cum regimen appetit, atten
Abbreviated transcription (Latin):
amat: de mundi aut̃ gła nõ
amare qͦd aniat. Que pͥncipa¬
ri appetens: fit adhoc pauida
cum querit. audax cum ꝑue¬
nerit. Tendens enĩ ne non ꝑ¬
ueniat trepidat: sed repente
ad qͦd ꝑuenerit putat. Cũq
ꝑcepti pͥncipat᷑ officio ꝑfrui
scłarit̾ ceꝑit: libent̃ obliui¬
cit᷑ quicqͥd religiose cogita
uit. Uñ necesse ẽ. ut cum co¬
gitatio extͣ usum ducit᷑: ꝑti¬
nus mentis ocłs ad oꝑa tͣnsac¬
ta reuocet᷑. ac penset qͥsq qͥd
egerit subiect᷑: et repente cog¬
noscit si p̾latꝰ bona ag̾e que
ꝓposuerat possit. Quia neqͣ¬
qͣm ualet inculmine humi¬
litatem discere: qui inimis po¬
sitꝰ nõ desinit suꝑbire. Nescit
lairoẽ cũ suppetit fug̾e: qui ad
hanc didicit cũ deesset anhela¬
re.Nequaꝗͣ uincere auariciã
potest q̃n ad młtoꝵ sustentaci¬
onẽ tendit᷑. is cui suffic̾e ꝓpͥa nͨ
soli potuerunt. Ex ante gͦ ac¬
ta uita se qͥsq inueniat: ne in

Expanded text:
amat, de mundi autem gloria non amat, de mundi autem gloria non amare quod amat: quae principari appetens, fit ad hoc pavida cum quaerit, audax cum pervenerit. Tendens enim, ne non perveniat trepidat; sed repente ad quod pervenerit putat. Cumque percepti principatus officio perfrui saeculariter coeperit, libenter obliviscitur quidquid religiose cogitaur. Valde necesse est ut cum cogitatio extra usum ducitur, protinus mentis oculus ad opera transacta revocetur. Ac penset quisquis egerit, et repente cognoscit si praelatus bona agere quae proposuerit possit, quia nequaquam valet in culmine humilitatem discere, qui in imis positus non desiit superbire. Nescit laudem cum suppetit fugere, qui ad hanc didicit cum deesset anhelare. Nequaquam vincere avaritiam potest, quando ad multorum sustentationem tenditur is cui sufficere propria nec soli potuerunt. Ex anteacta ergo vita se quisque inveniat, ne in