comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ si multa talia noĩa dixeris. ñ hec mul¬
titudo numerũ. s replicationẽ ꝯstituet.
pluralitas enĩ nominũ. ex pluralitate
ꝯsurgit significationũ. Que replicati¬
ones re uera s̃ mirabiles. ꝗa ⁊ deo mi¬
rabili st̃ indita. ⁊ sue significationis
mirabiles inportant effectꝰ. S ꝗa ñ ẽ
pars fideli. cũ infidel. nec ulla ꝯuen¬
tio xͥ ad belia̾l. neq potest animalis
hõ ꝑcipere q̃ dei st̃. scientia enĩ stul¬
titie. ⁊ incorporalitas corporalitati
opponit᷑. animales ⁊ inscios ab hac
scẽ scientie speculatioe coarcet
traditionẽ collocantes. Di¬
uina enĩ beati pauli tradi¬
no tenet: ut spĩtalibus
spiritalia ꝯparemꝰ. nec margariteus ho¬
nos. ante suũ cenulenta labra ꝓhiciendꝰ
est. Itaq ab hac sui operis serie in mundoᷤᷤ
inteslectꝰ ac sensuales oculos arcens. ab ea
etiã in doctos irrisoresq oraq caebinnosa re¬

Expanded text:
si multa talia nomina dixeris, non hec mulsi multa talia nomina dixeris, non hec multitudo numerum sed replicationem constituet. Pluralitas enin nominum ex pluralitate consurgit significationum. Que replicationes revera sunt mirabiles, quia et Deo mirabili sunt indite et sue significationis mirabiles important effectus. Sed quia non est pars fideli cum infideli, nec ulla conventio Christi ad Belial, neque potest animalis homo percipere que Dei sunt, scientia enim stultitie et incorporalitas corporalitati opponitur, animales et inscios ab hac sancte scientie speculatione co<e>rcet traditionem collocantes. Divina enim beati Pauli traditio tenet, ut spiritalibus spiritalia comparemus, nec margariteus honos ante suum cenulenta labra prohiciendus est. Itaque ab hac sui operis serie inmundos intellectus ac sensuales oculos arcens, ab ea etiam indoctos irrisoresque oraque cachinnosa re
Abbreviated transcription (Latin):
i. theophania ꝑ creaturã creatorẽ. hec
uͦ .i. theoria ꝑ se ipsã facie ad faciem
diuinã naturã ꝯtemplat᷑. S sic̃ theopha¬
nia diuina representatio. sio qͦ theo¬
ria diuine scripture  qdꝰq  appellatur
oraculũ. Post hec sẽs dionisiꝰ diuinis
nominibꝰ aures applicare. eos qui ex dõ
st̃ deprecat᷑. ut scã auris ꝑcipiat. ꝗd
diuina noĩa scĩtatis redoleant. Aĩt gͦ.
Et aures sacras que u̾ba dei audiunt. queq
hereticoꝵ plliritũ adspernant᷑. apponamꝰ
cũ corde docili ⁊ animo intelligibili. mi¬
rabilibꝰ replicationibꝰ diuinoꝵ nominũ.
Cũ diuina noa ꝑ quantitatis sue acer¬
uũ efferunt᷑. quia ñ ex multis s̃ deo in¬
posita naturis. s ex una diuinitate uocan¬
tur : in sua multitudine. ñ numerant᷑
s replicant᷑. Nõ enĩ numerũ facit. nͥ
diu̾sitas accidentiũ. ẽ ꝗa a diuinor
nominũ sacͣ significantia ꝓcul absistit.¬

Expanded text:
id est theophania per creaturam Creatorem, hec id est theophania per creaturam Creatorem, hec vero, id est theoria per se ipsam facie ad faciem divinam naturam contemplatur. Sed sicut theophania divina representatio, sic quoque theoria divine Scripture quodque appellatur oraculum. Post hec sanctus Dionisius divinis nominibus aures applicare eos qui ex Deo sunt deprecatur, ut sancta auris percipiat quid divina nomina sanctitatis redoleant. Ait ergo: et aures sacras, que verba Dei audinut, queque hereticorum pruritum adspernantur, apponamus cum corde docili et animo intelligibili mirabilibus replicationibus divinorum nominum. Cum divina nomina per quantitatis sue acervum efferuntur, quia non ex multis sunt Deo imposita naturis sed ex ulla divinitate vocantur, in sua multitudine non numerantur sed replicantur. Non enim numerum facit nisi diversitas accidentium, que quia a divinorum nominum sacra significantia procul absistit, et
Abbreviated transcription (Latin):
quẽ nulla ꝯtẽplatio. ratio nulla. nullꝰ
deniq intellectꝰ. nulla ĩ uisibilitas seu
uisibilitas creata sic̃ ẽ ꝯspexit. id cireo
diuina: ꝯtemplatiua uirtute.i. ꝑ the¬
ophanias deales uidelier representatiões
⁊ descensiones: quibꝰ ds. nr̃m ad intellec¬
tũ descendit dm̃ ĩspiciemꝰ. quas ñ au¬
demꝰ ꝓprie dicere theorias. Cũ theopha¬
nie representatiões sint creatoris ĩuifi¬
biles. ꝑ ipsas usibiles creatimis ⁊ oculis
uisibilit̾ apparentes. ut emanue ĩ libͦ
nidicũ ꝑ angeli speciẽ. ⁊ iosue in
campo ierico: ⁊ iacob luctatione
uiri usq mane: facte sunt thȩ¬
ophanie .i. deales apparitiões
theorie ab his multũ diffe¬
r.: ꝗa ipsã formã diuinã
in mediate intuent᷑. Quibꝰ theoriis. illa
angeloꝵ agmina q̃ cherubim ⁊ seraphim
atq throni dicunt᷑. sine medio frui ꝑhiben¬
t̃. Theophanie. gͥ ⁊ theorie differ̃. ꝗa illa

Expanded text:
quem nulla contemplatio, ratio nulla, nullus quem nulla contemplatio, ratio nulla, nullus denique intellectus, nulla invisibilitas seu visibilitas creata sicut est conspexit, idcirco divina contemplativa virtute, id est per theophanias , deales videlicet representationes et descensiones quibus Deus nostrum ad intellectum descendit, Deum inspiciemus, quas non audemus proprie dicere theorias. Cum theophanie representationes sint Creatoris invisibiles, per ipsas visibiles creaturas et oculis visibiliter apparentes, ut Manue in libro Iudicum per angeli speciem et Iosue in campo Ierico et Iacob luctatione viri usque mane, facte sunt theophanie, id est deales apparitiones; theorie ab his multum differunt, quia ipsam formam divinam immediate intuentur. Quibus theoriis illa angelorun agmina, que cherubim et seraphim atque throni dicuntur, sine medio frui perhibentur. Theophanie igitur et theorie differunt, quia illa
Abbreviated transcription (Latin):
ta sunt. s quia multos habent effectꝰ .i.
multa exẽpla ab his deductiua ratione
mines: nec tam̃ ẽ aliud ab hoĩes. Uel cer¬
te. ꝗa sc̃s dionisiꝰ ñ dixit ĩuisibilia noĩa
se reseraturũ fore. s noĩnũ diuinoꝵ in¬
sibilia diuinoꝵ nõinũ. inuisibilia dĩ.
pat̃ ⁊ filiꝰ ⁊ sp̃s uidelic. ad quoꝵ se
auctor iste reserationẽ accingit. ñ
qdꝰ illa serata possint ad liquidũ rese¬
rari. s qd̃ ꝑ speciem ⁊ in enigma iã
reuelata debeant ñ ignorari. Et qd̃
nemo hanc reserationẽ sic̃ ẽ. ut id sci¬
entie aliqua claui pandi totalit᷑ pos¬
sit prestolari debeat. dic̃ qd̃ ꝑ theo¬
sam rem: reseraturũ iri. Ait eñi. Et
quid̃e qd̾ sẽꝑ ꝑ omnẽ nob̃ theologiã
tã ueteris quã noui apicis subaudi.
ierarchica lex induxit. ꝗa ierarchica
lex. sacri ⁊ celestis principatꝰ cautum
in scripsit. qd̃ dm̃ nemo uiderit umꝗͣ.

Expanded text:
ta sunt, sed quia multos habent effectus, id est ta sunt, sed quia multos habent effectus, id est multa exempla ab his deductiva ratione mines”, nec tamen est aliud ab “homines”. Vel certe quia sanctus Dionisius dixit invisibilia nomina se reseraturum foresibilia divinorum nominum, invisibilia Dei, Pater et Filius et Spiritus videlicet, ad quorum se auctor iste reserationem accingit, non quod illa serata possint ad liquidum reserari, sed quod per speciem et in enigmate iam revelata debeant non ignorari. Et quod nemo hanc reserationem sicut est, ut id scientie aliqua clavi pandi totaliter possit, prestolari debeat, dicit quod per theosam rem, reseraturum iri. Ait enim: et quidem quod semper per omnem nobis theologiam, tam veteris quam novi apicis subaudi, ierarchica lex induxit, quia ierarchica lex sacri et celestis principatus cautum inscripsit quod Deum nemo viderit umquam,
Abbreviated transcription (Latin):
diuina ĩposita: puta hoc nom̃. on. bonꝰ. iustꝰ
optimꝰ. ab hinc quicqͥd tale reꝑit᷑ ĩt nõa
theologica: erant ab et̾no ⁊ coet̃na hoĩa
ĩtellectibilia que ꝯstiter ⁊ s̃ ĩ uisibiliter
ĩmente diuina. que dicunt᷑ istoꝵ nomi¬
nũ ydee. hoc ẽ forme exẽplares. de quoꝵ
carectistico deo scĩs in spirante ꝓphetis hec
emanar᷑ quibꝰ sacra theologia in spũ dĩ
ĩ dicibilit̾ uestit. condecorat᷑ ⁊ amicitur
et qͥa hꝰ moĩ forme s̃ inmente diuina o
s̃ in dõ. queris sint diuina natura hutꝰmͦ
forme. aut aliud a diuina natura. Cũ enĩ
sint coet̃ne deo ⁊ ñ possit aliꝗd eẽ ĩ deo nͥ
deus. uidet᷑ qd̾ ille sint ds̃. ⁊ sic q̃dã mul¬
ta s̃ deus. Ad qd̃ dicendũ. ꝗa deus sunt nec
s̃ aliud a deo. ñ tam̃ sequit᷑ qd̃ multa sint
õs ꝑa ñ ĩ eo qd̾ multa s̃ d̃s s̃. ñ eni i se mul¬

Expanded text:
divina imposita, puta hoc nomen “on” “bonus” “iustus” divina imposita, puta hoc nomen “on” “bonus” “iustus” “optimus”, abhinc quicquid tale reperitur inter nomina theologica, erant ab eterno et coeterna nomina intellectibilia que constiterunt et sunt invisibiliter in mente divina, que dicuntur istorum nominum ydee, hoc est forme exemplares, de quorum caracteristico Deo sanctis inspirante prophetis hec emanarunt, quibus sacra theologia in spiritu Dei indicibiliter vestitur condecoratur et amictitur. Et quia huiusmodi forme sunt in mente divina et sunt in Deo, queris <an> sint divina natura huiusmodi forme aut aliud a divina natura. Cum enim sint coeterne Deo, et non possit aliquid esse in Deo nisi Deus, videtur quod ille sint Deus, et sic quedam multa sunt Deus. Ad quod dicendum, quia Deus sunt nec sunt aliud a Deo, non tamen sequitur quod multa sint Deus, quia non in eo quod multa sunt, Deus sunt. Non enim in se mul
Abbreviated transcription (Latin):
s õẽ corpꝰ ẽ ꝑpetuũ. gͦ omĩs uox ẽ ꝑ petua.
gͦ falsũ ẽ qd̾ dic̃ aRistotiles: dictũ ẽ nec i¬
terñ sumi potest: ⁊ oĩs uox ꝓlata perit.
dico qd õĩs uox ĩ eo qd̾ corpꝰ ẽ. ꝑ petua est.
Quod uͦ dicit aRistotiles dictũ ẽ u̾bũ nec
iterũ sumi pot̾. sic deb intelligi: ꝗa non
denuo possit ꝓlatũ in ead̾e singulari ꝓla¬
tiõe resumi. Ut si crebro dixero hoc nom̃
hõ. nũ ꝗͣ ĩ ead̾e singulari dicendi ꝓlatiõe
seu ratioẽ repeti potest. s sẽꝑ alia ratiõe
dicendi ẽ ꝓlati uerbi facta repetitio. uox
uͦ ꝓlata perit .i. de sinit audiri. his gͦ
rationibꝰ liquet. qd̃ q̃dã noa s̃ uisibilia.
ut litt̾ale ⁊ uocale. q̃dã s̃ ĩ uisibilia ut co¬
gitabilia ⁊ intelligibilia. a quibꝰ uocalia
noĩa dũ ꝓferunt᷑. denuo repetunt᷑ sor
q̃ s̃ noĩa in uisibilia diuinoꝵ nõminũ: ad
quod dicendũ. qd̾ ante quã essent ista noã

Expanded text:
s vox est perpetua, ergo falsum est quod dicit Aristotiles: «dictum est nec iterum sumi potest et omnis vox prolata perit». Dico quod omnis vox, in eo quod corpus est, perpetua est. Quod vero dicit Aristotiles: «dictum est verbum nec iterum sumi potest» sic debet intelligi, quia non denuo possit prolatum in eadem singulari prolatione resumi, ut si crebro dixero hoc nomen “homo”, numquam in eadem singulari dicendi prolatione seu ratione repeti potest, sed semper alia ratione dicendi est prolati verbi facta repetitio. «Vox vero prolata perit», id est desinit audiri. His ergo rationibus liquet quod quedam nomina sunt visibilia, ut litterale et vocale; quedam sunt invisibilia, ut cogitabilia et intelligibilia, a quibus vocalia nomina dum proferuntur denuo repetuntur. Sed que sunt nomina invisibilia divinorum nominum? Ad quod dicendum, quod ante quam essent ista nomina
Abbreviated transcription (Latin):
tatis dicunt: qa. qui. sub̃e nom̃ cũ om̃ipo¬
tente ꝯunetũ. totã tẽporalitatẽ ⁊ acciden¬
tis uicinitatẽ. in erat atq uenturꝰ ab sũp¬
sit : nec remansit aliqua ꝓrsus mutabi¬
litas. ĩ eo uerbo cui sic pressiꝰ ẽ ad iuncta
presentialitans et̃nitas. Ex hac gͥ enunti¬
atioẽ.se fore blasphemos cũ terrore per¬
pendant : qui diuinã noatonẽ que ĩ est
sermone ꝯsistit. a tota diuinitate aliqͥte¬
itꝰ sua presupsione ꝯscidunt. S qs ⁊ indi

Expanded text:
cunt, quia qui substantie nomen cum Omnipotente coniunctum totam temporalitatem et accidentis vicinitatem in “erat” atque “venturus” absumpsit, nec remansit aliqua prorsus mutabilitas in eo verbo cui sic pressius est adiuncta presentialitatis eternitas. Ex hac igitur enuntiatione se fore blasphemos cum terrore perpendant, qui divinam nominationem, que in “est” sermone constitit, a tota divinitate aliquatenus sua presumpti
Abbreviated transcription (Latin):
diuinitate. Notandũ ẽ aũ in his tẽpoꝵ
menbris. ẽ. epat ⁊ uenturꝰ. tũ adiunctiõe
omĩpotentis. ñ intercapedinẽ s et̃nitatis
ꝯtinuitatẽ significari. Nã cũ dr̃ omĩpo¬
tens qui ẽ. deb intelligi.qui ẽ ipã essendi
essentia. ⁊ qui erat. ipã essendi essentia.⁊
qui uenturꝰ ẽ: ipã essendi essentia. Cete.¬
rũ si forte. ĩ qui ẽ. ĩtelligas patrẽ ꝓpt̃
et̾nitatẽ. ꝗa et̃nitas ẽ in patre: ⁊ qui erat.
ĩtelligas filiũ ꝓp̃ humanitatẽ. ⁊ qui uen¬

Expanded text:
ivinitate. Notandum est autem in his temporum membris “est” “erat” et “venturus” cum adiunctione Omnipotentis, non intercapedinem sed eternitatis continuitatem significari. Nam cum dicitur “Omnipotens qui est”, debet intelligi qui est ipsa essendi essentia; “et qui erat”, ipsa essendi essentia; “et qui venturus est”, ipsa essendi essentia. Ceterum si forte in “qui est” intelligas Patrem propter eternitatem, quia eternitas est in Patre, “et qui erat” intelligas Filium propter humanitatem, “et qui ven
Abbreviated transcription (Latin):
ceta̾rũ ꝯtuberniũ gaudebis te fore sortitõ.
Crines gͥ ad ĩuicẽ nectunt᷑: ꝗa he sorores tã¬
quã simul natura. indiuidue se se secuntur:
et qm̃ crines ꝓcedunt a capite. iure huiꝰmõi
crines bonitatis dĩ eẽ dicunt᷑: ꝗa omẽ da¬
tũ optimũ ⁊ oẽ donũ ꝑfectũ. aꝰ patre lumi¬
nũ descend̾e .i. a bonitate dĩ. ueracit̾ ab apo¬
stolo pͣdicat᷑. Possumꝰ crines bonitatis dĩ un
dona grãꝵ ĩtellig̾e̾. q̃ taꝗͣ de capite. sic de
nes ꝑ dalilã. sansonis de capite raduntur
forfice crucis. cũ ĩ passioe crucea. a dei
filio. ꝯsilio ⁊ factioẽ dalile qiͣ synagoge
requierant. ⁊ eũ tãꝗͣ uii. mulieres apprehen¬
derant. de capite bonitatis dei .i. de xp̃o qui
ẽ caput uiri. passionis in cruce ab ip̃o xp̃o
ẽẽ rasa uidebant᷑. ꝗa ip̃e ꝑsoluens que¬
ñ rapuerat. sic̃ pauꝑ cui ñ esset ad uitor.

Expanded text:
ceterarum contubernium gaudebis te fore sortitum. ceterarum contubernium gaudebis te fore sortitum. Crines igitur ad invicem nectuntur, quia he sorores tamquam simul natura individue sese secuntur. Et quoniam crines procedunt a capite, iure huiusmodi crines bonitatis Dei esse dicuntur, quia omnem datum optimum et omne donum perfectum a Patre luminum descendestolo predicatur. Possumus crines bonitatis Dei VII dona gratiarum intelligere, que tamquam de capite, sic de nes per Dalilam Sansonis de capite raduntur forfice crucis, cum in passione crucea a Dei Filio, consilio et factione Dalile quasi synagoge requierant et eum tamquam VII mulieres apprehenderant, de capite bonitatis Dei, id est de Cristo qui est caput viri, passionis in cruce ab ipso Christo esse rasa videbantur, quia ipse persolvens que rapuerat, sicut pauper cui non esset adiutor,
Abbreviated transcription (Latin):
bonitatis dei.s̃ duo precepta cargtatis.
Que dñr crines. ꝗa caritate ⁊ crine ca
ne nature associata. Dĩ enĩ bonitas hõĩ¬
nẽ quasi cͥnibꝰ texit: dũ ei sue nature par¬
ticipiũ. caritate mediante donauit. Duo
ꝗͥ caritatis precepta. dĩ bonitatis duo st̃
crines. Et ꝯnexi censent᷑: ꝗa nec d̃s sine
ꝓximo. nec sine deo ꝓximus diligit᷑. S
ñ ĩ ꝓbe etiã. fides spes ⁊ caritas. uł
etiã iui cardinales uirtutes dĩ bonitatis
ꝯsortiũ. qͥa uirtutes ita ꝯnexe s̃: ut nullꝰ
possit solã hab̾e. Uirtutũ enĩ ꝑ ĩdiuidios
nexꝰ. nec solus ẽ nec solitudinẽ amat: s
se se ĩdiuidua ratioẽ ꝯsetutiuꝰ. ubi una
subsistit ad sunt cetere. cetereq desunt
si uel una defuerit. &ͦ cͥca qui offenderit
ĩ unã factꝰ ẽ om̃iũ reus: ꝗ harũ nexiõĩs uin¬
culũ ñ patit᷑. ut uł aliqͣ possit ledi nͥ simul
om̃s ledant᷑. ⁊ si uniꝰ fueris amicitia donatꝰ.

Expanded text:
bonitatis Dei sunt duo precepta caritatis. bonitatis Dei sunt duo precepta caritatis. Que dicuntur crines, quia caritate et crine carbonitas humane nature associata. Dei enim bonitas hominem quasi crinibus texit, dum ei sue nature participium caritate mediante donavit. Duo igitur caritatis precepta, Dei bonitatis duo sunt crines. Et connexi censentur, quia nec Deus sine proximo nec sine Deo proximus diligitur. Sed non improbe etiam fides spes et caritas, vel etiam IIIIor cardinales virtutes Dei bonitatis consortium, quia virtutes ita connexe sunt, ut nullus possit solam habere. Virtutum enim perindividuus nexus nec solus est, nec solitudinem amat, sed sese individua ratione consecutivus; ubi una subsistit, adsunt cetere, cetereque desunt si vel una defuerit. Quocirca qui offenderit in unam, factus est omnium reus, quia harum nexionis vinculum non patitur ut vel aliqua possit ledi nisi simul omnes ledantur; et si unius fueris amicitia donatus,
Abbreviated transcription (Latin):
culos bonitans dĩ. ꝗa eã laudabilẽ ⁊
misericordia ⁊ grẽ beneplacito ⁊ simpli¬
citate magistroꝵ atq sensibꝰ scͥpturaꝵ
ostendunt. Est ⁊ alia oculoꝵi bonitatis dĩ
uulgata satis acceptio. ꝗa honitas dĩ. uii
oculos ht̃. qui s̃ uii. sp̃s nlissi ĩ omnẽ t̾rã
qui oculi apud ⁊achariã legunt᷑ ẽẽ in
signat᷑. ut ꝑdat inꝗt de terra memoriã
eori. his gͥ modis oĩbꝰ. bonitatis dĩ oculos
landamꝰ. Et aures. Aures dĩ bonitatis.
sunt auditio ⁊ exauditio dei. uel effectꝰ exau¬
ditioĩs diuine clementie. Bonitatis gͥ dei
aures theosophi laudant. ꝗa ñ sꝑnit dei
bonitas pͤces pauperũ. s aures exauditiõis
eiꝰ adpreces iustoꝵ. ⁊ etiã añ ꝗͣ clamaue¬
rint dicit eis ecce adsũ. Ere di bonita.¬
tis aures. iure ip̃a exauditio p̃sentialita¬
tis intelligi potest. uel p̃sentialitas exau¬
ditionis. Uñ dauid. Iuxta ẽ dñs his qͥ
tbulat s̃ corde. Et crines nexos. Crines

Expanded text:
eam laudabilem, et misericordia et gratie beneplacito et simplicitate magistrorum atque sensibus Scripturarum, ostendunt. Est et alia oculorum bonitatis Dei divulgata satis acceptio, quia bonitas Dei VII oculos habet, qui sunt VII spiritus missi in omnem terram, qui oculi apud Zachariam leguntur esse in signatur, «ut perdat, inquit, de terra memoriam eorum». His igitur modis omnibus bonitatis Dei oculos laudamus. Et aures. Aures Dei bonitatis sunt auditio et exauditio Dei vel effectus exauditionis divine clementie. Bonitatis igitur Dei aures theosophi laudant, quia non spernit Dei bonitas preces pauperum, sed aures exauditionis eius ad preces iustorum et etiam antequam clamaverint dicit eis «Ecce adsum». Quare Dei bonitatis aures iure ipsa exauditio presentialitatis intelligi potest vel presentialitas exauditionis, unde David: «Iuxta est Dominus his qui tribulati sunt corde». Et crines nexos. Crines
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯgruit. Nãq sua solitate qua soli deo ꝯ¬
uenit: ab solutũ uocat᷑. Absolutũ equidẽ
ab omi ea accidentalitate formarũ. que
ĩ suis subiectis preiacentes ⁊ p̃euntes sub̃as
comitari solent. Cũ enĩ omĩs sub̃e .i. om̃is
subsistentie p̃dicam̃tũ. assistentus acciden¬
talibꝰ sit conligatũ. de nominatio queli¬
bet substantifice diuinitatis inde abso¬
luta iure censet᷑: ꝗa ĩ p̃dicam̃to diuini¬
tatis nullũ accidens reperit᷑. Nel inde
ab solutũ nuncupat᷑ : ꝗa cũ aliꝗd de deo
dd̾ dicit᷑ ds̃ ẽ. De nominatio gͦ diuinitanis
ab omĩ lege p̃dicam̃talis inherentie. ab¬
soluta monstrat᷑ ꝗ cũ ome p̃dicatũ ma¬
gis sit a suo subiecto diu̾sũ ꝗͣ asinꝰ alapid̾.
hoc p̃dicam̃tũ diuine nõatiõis absoluit᷑.
ꝗ hoc ipsũ ẽ. de quo ueracit̃ pͣdicat᷑. Nũ
quã enĩ p̃dicatũ cũ suo subiecto ĩ aliquo

Expanded text:
congruit. Namque sua solitate, qua soli Deo ccongruit. Namque sua solitate, qua soli Deo convenit, absolutum vocatur. Absolutum equidem ab omni ea accidentalitate formarum, que in suis subiectis preiacentes et preeuntes substantias comitari solent. Cum enin omnis substantie, id est subsistentie, predicamentum assistentiis accidentalibus sit conligatum, denominatio quelibet substantifice divinitatis inde absoluta iure censetur, quia in predicamento divinitatis nullum accidens reperitur. Vel inde absolutum nuncupatur, quia cum aliquid de Deo Deo dicitur, Deus est. Denominatio ergo divinitatis ab omni lege predicamentalis inherentie absoluta monstratur, quia cum omne predicatum magis sit a suo subiecto diversum quam asinus a lapide, hoc predicamentum divine nominationis absolvitur, quia hoc ipsum est de quuo subiecto in aliquo
Abbreviated transcription (Latin):
quantitas. Ideo abstrait. ꝗa cũ linea sẽꝑ
sit ĩ lincato. nominando lineã ñ nomi¬
nat lineatũ. cũ dr̃ linea ẽ quantitas ł
aliꝗd tale. Quic ꝗd gͥ ĩ noĩbꝰ mathema¬
ticis ẽ ⁊ his appellatiuis. rationalis unir
⁊ sillogismꝰ ⁊ talia. rationales uniu̾salita¬
tes dnr̃. his ita dispositis. liquido sapiens
cernit. ꝗͥ oĩ uniu̾salitati p̃min sc̃ã droi¬
nitas. Omnitas gͥ ꝑfecte diuinitatis. nul¬
liꝰ denoãtionis particularitatẽ s solã uni¬
uersitatẽ admittit. Id. ẽ. nicħ de ea ĩ par
te. s in toto p̃dicat᷑. Itaq ĩ partibi lit̾ re.¬
ponit᷑. quicꝗd de diuinitate p̃dicat᷑. Into¬
talitate omĩs ẽ p̃dicatio: ubi locũ nulla
particularitas ht̃. In partibilit̾ p̃dicatur.
quicꝗd de diuinitate enuntiat᷑. Qd̾ aũ ĩ¬
partibilit̾ p̃dicat᷑. ab solute p̃dicat᷑. ab¬
solutũ ẽ illud pͣdicam̃tũ. qd soli ⁊ toti dõ

Expanded text:
quantitas”. Ideo abstrait, quia cum linea semper quantitas”. Ideo abstrait, quia cum linea semper sit in lineato, nominando lineam non nominat lineatum cum dicitur “linea est quantitas” vel aliquid tale. Quicquid igitur in nominibus mathematicis est et his appellativis, rationalis universet sillogismus et talia- rationales universalitates dicuntur. His ita dispositis, liquido sapiens cernit quia omni universalitati preminet sancta divinitas. Omnitas igitur perfecte divinitatis nullius denominationis particularitatem sed solam universitatem admittit. Idte, sed in toto predicatur. Itaque impartibiliter reponitur, quicquid de divinitate predicatur. In totalitate omnis est predicatio, ubi locum nulla particularitas habet. Impartibiliter predicatur quicquid de divinitate enuntiatur. Quod autem impartibiliter predicatur, absolute predicatur. Absolutum est illud predicamentum quod soli et toti Deo
Abbreviated transcription (Latin):
ꝗcꝗd. hoꝵ p̾terea uniu̾saliũ uł haꝵ uni¬
u̾sitatũ : alie s̃ nat̾ales. alie morales.
alis uͦ rationales. Et natales ut hõ .i. hu
manitas. aĩal .i. animalitas. quantũ .i.
quantitas. quale .i. qualitas ⁊ sic decet̾is
naturalibꝰ. Sub naturali etiã mathema¬
tica ñ ꝯp̃hendunt᷑. s sub rationali de qͥ¬
uꝰ pꝰea sermo ẽ. Morales siue ethice uni¬
u̾sitates s. modo ea q̃ s̃. ut uniu̾sitas hoĩ¬
nũ. uł ĩ ciuitatibꝰ uł ĩ collegiis uł ĩ alus
locis. ⁊ uniu̾sitas aliarũ rerũ. ut anima
liũ. lapidũ. metalloꝵ. lignoꝵ. semino¬
rũ. herbarũ. florũ ⁊ specierũ: aut ea
quibꝰ s̃ ut uirtutes. religioẽs. ritus. dĩ
cultꝰ ⁊ quicꝗd deniq humanã seu an¬
gelicã moralit̾ instruit facta sui colle¬
tioẽ ex usibꝰ uitã. Rationales uͦ siue
loyce uniu̾ salitates existunt. ut ꝗc ꝗd
nom̃ linea abstrait lineã alineato .i.
a longo cũ dr̃ linea siue longitudo ẽ

Expanded text:
d. Horum preterea universalium vel harum universitatum, alie sunt naturales, alie morales, alie vero rationales. Et naturales ut homo id est humanitas, animal id est animalitas, quantum id est quantitas, quale id est qualitas, et sic de ceteris naturalibus. Sub naturali etiam mathematica non comprenduntur, sed sub rationali, de quibus postea sermo est. Morales sive ethice universitates sunt, modo ea que sunt, ut universitas hominum vel in civitatibus vel in collegiis vel in aliis llium lapidum metallorum lignorum seminorum herbarum florum et specierum, aut ea quibus sunt ut virtutes religiones ritus Dei cultus et quicquid denique humanam seu angelicam moraliter instruit facta sui collectione ex usibus vitam. Rationales vero sive loyce universalitates existunt, ut quicqunomen “linea” abstrait lineam a lineato, id est a longo, cum dicitur “linea sive longitudo est
Abbreviated transcription (Latin):
S ꝗd dicemꝰ. Nũ ꝗt pat̃ ñ ẽ fons uite. filius
uite fontes : absit qd̃ isti sint plures fontes. ĩ mo
u̾e s̃ unꝰ fons uite: sic̃ unꝰ ds. unũ bonũ. una ma¬
iestas.Quod uͦ queris si pat̾ uel filiꝰ hauriat
de fonte sp̃s scĩ dona grãꝵ. ⁊ det ex illo fon¬
sit fons donoꝵ. de se ipo fonte hauriat. cũ se
tẽporalit ad scĩficandã creaturã mittat. Nã
cũ sp̃s scĩ gemina sit ꝓcessio.: una et̃na qua
ẽt̃nalit̾ ꝓcedit simul a patre ⁊ afilio: ꝗa cũ¬

Expanded text:
Sed quid dicemus? Numquit Pater non est fons vite, Filius se plures vite fontes? Absit quod isti sint plures fontes, immo vere sunt unus fons vite, sicut unus Deus, unum bonum, una maiestas. Quod vero queris si Pater vel Filius hauriat de fonte Spiritus Sancti dona gratiarum et det ex illo fonnctus, cum sit fons donorum, de se ipso fonte hauriat, cum se temporaliter ad sanctificandam creaturam mittat. Nam cum Spiritus Sancti gemina sit processio, una eterna qua eternaliter procedit simul a Patre et a Filio, quia cu
Abbreviated transcription (Latin):
beato ioħe. de omĩpotente ac dicente:
hec aũ dic̃ qui ẽ. ⁊ qui erat.⁊ qui uento¬
rͦ ẽ omĩpotens: Si enĩ tota diuinitas
omĩpotens ẽ. ⁊ ipẽ omnipotens sẽꝑ otnĩ
p̃senti oĩq p̃terito atq oĩ futuro ẽ: gͥ oĩs

Expanded text:
beato Iohanne de Omnipotente ac dicente: « beato Iohanne de Omnipotente ac dicente: « Hec autem dicit qui est, et qui erat, et qui venturus est, Omnipotens »? Si enim tota divinitas Omnipotens est, et ipse Omnipotens semper omni presenti omnique preterito atque omni futu
Abbreviated transcription (Latin):
auctoritatẽ de exodo zait. Et iterũ dñs
dic̃. Ego sũ qui sũ. has sane duas nõatio¬
nes uerbũ natũ ex bono ꝓtulit. ut ex his
duabꝰ liquido pandat᷑. qd̾ nulla nõatio
diuinitatis de ipo dõ particularit᷑. s uni¬
u̾salit̾ p̃dicat᷑. Qd̾ auctor iste ita ꝓ seqͥt᷑.
Qiͣ dicat. Uerbũ natũ ex bono dicit. ego
sũ bonꝰ. ⁊ ego sũ qui sũ. Si gͦ hoc predica¬
m̃tũ bonitatis ⁊ essentie aiunt blasphe¬
mi ñ scd̃m totã diuinitatẽ laudari a scã
scͥptura. ut om̃ĩs diuinitas hoc ⁊ hoc p̾dica¬
m̃tũ suscipiat. ut quicꝗd ẽ diumitatis. sit
bonũ ⁊ sit essens: s iuxta unã partem
diuine ꝑsonalitatis dicant hec describi.
ut bonũ uel essens tantũ dicat᷑ pat̾ uel
lit̾ ita dicat᷑: uim faciunt scͥpture. ꝗͣ
ta sue uolurtatis arbitriũ. extorta ĩ¬
telligentia ꝓfitent᷑. Nã si hec eoꝵ pra¬
ua sententia rata transistet. ut nomi
delia ⁊ uera in apochalipsi referente

Expanded text:
auctoritatem de Exodo et ait: et iterum Dominus dicit: « Ego sum qui sum ». Has sane duas nominationes Verbum natum ex bono protulit, ut ex his duabus liquido pandatur, quod nulla nominatio divinitatis de ipso Deo particulariter sed universaliter predicatur. Quod auctor iste ita prosequitur, quasi dicat: Verbum natum ex bono dicit “ego sum bonus” et “ego sum qui sum”, si ergo hoc predicamentum bonitatis et essentie aiunt blasphemi non secundum totam divinitatem laudari a sancta Scriptura, ut omnis divinitas hoc et hoc predicamentum suscipiat, ut quicquid est divinitatis, sit bonum et sit essens, sed iuxta unam partem divine personalitatis dicant hec describi, ut bonum vel essens tantum dicatur Pater veliter ita dicatur, vim faciunt Scripture, quam ta sue voluntatis arbitrium extorta intelligentia profitentur. Nan si hec eorum prava sententia rata transisset, ut nomindelia et vera in Apochalipsi referente
Abbreviated transcription (Latin):
is corporis ⁊ anime. quasi quibꝰdã pe¬
dibꝰ toma diuinitas in xͦ ꝯiungit᷑. Et ꝗa
pͥncipiũ et̃nũ in his ⁊ exhis duobꝰ ĩcar¬
nationẽ finiuit. ista quasi pedes effec̃.
Qua uͦ scĩtate polleat. id qd̃ ex pͥedibꝰ per
subsistentiã ꝯstat .i. hõ. ex aĩa ⁊ corpore ꝯ¬
iunctꝰ qui ds ẽ. ht̃ oniculũ ꝓpheticũ dicens.
ac sp̃s entem. tã ꝗͣ ex duobꝰ pedibꝰ adorare
iubem̃: ꝗa hoĩ qui ds ẽ. scabello utiq pedum
diuinitatis: excellentissimã duliã ⁊ singu¬
larẽ .i. uenerationis seruitutẽ. plusquã õi¬
bꝰ hoĩbꝰ exhibemꝰ. Et ꝗa carbo ignitꝰ ab i¬
gne. nec ds ab hoĩe seꝑat᷑. latͥa qd̾ ẽ dixi¬
na seruitꝰ. hoĩ deo ñ ex humanitate. s ex
diuinitate rectissime tribuit᷑. Nã tanta
ẽ diuinitatis humanitatisq unio: ut ꝗc¬

Expanded text:
is corporis et anime quasi quibusdam peis corporis et anime quasi quibusdam pedibus tota divinitas in Christo coniungitur. Et quia principium eternum in his et ex his duobus incarnationem finivit, ista quasi pedes effecit. Qua vero sanctitate polleat, id quod ex pedibus per subsistentiam constat, id est homo ex anima et corpore coniunctus qui Deus est, habet oraculum propheticum dicens: ac spiritus entem tamquam ex duobus pedibus adorare iubemur, quia homini, qui Deus est, scabello utique pedum divinitatis excellentissimam duliam et singularem, id est venerationis servitutem, plusquam omnibus hominibus exhibemus. Et quia carbo ignitus ab igne nec Deus ab homine separatur, latria, quod est divina servitus, homini Deo non ex humanitate sed ex divinitate rectissime tribuitur. Nam tanta est divinitatis humanitatisque unio, ut
Abbreviated transcription (Latin):
humano gn̾e anathematiza uit. ⁊ a ty¬
rannidis presup̃te uiolenta potestate
ꝯpescuit. dũ retro ire precepit. Uade
tẽ demonica preda direpiã. ĩ cruce li¬
beraũ. S hoc triumpho potitꝰ ẽ. ñ eo qd
hõ ẽ: ꝗa se se humanitas. etiã q̃ xp̃ĩ erat.
ex eo qd̾ humanitas liberare ñ poterat.
s ĩ nõe dñi. qd̃ ip̃e solꝰ substantiatum
habebat .i. in brachio .i. ĩpotentia. exul¬
tabat. Unũ eñi synonioe dr̃ cũ ĩ nõe
dñi. cũ in brachio eũ ĩpotentia hermo
⁊ tabor exultano describit᷑. Et pedes.
pedes diuinebonitans a sapientibꝰ lani¬
dant᷑. ꝗa. In carnatio uel incarnationis
predicatio a sapientibꝰ ⁊ ꝓphetis preduat᷑
Et de predicatiõe ysaias ꝓloquit᷑. quam
speciosi pedes ĩꝗt euangeliz antiũ pacẽ
⁊ euangeli zantiũ bona. Qui pedes dicun
t ꝗa infine scłoꝵ inueniunt᷑. Et plu¬
rałit̃ enuntiant᷑. ꝗa in duabꝰ substanti¬

Expanded text:
humano genere anathematizavit et a tyhumano genere anathematizavit et a tyrannidis presumpte violenta potestate compescuit, dum retro ire precepit: «Vade, tem demonica preda direptam in cruce liberavit. Sed hoc triumpho potitus est, non eo quod homo est, quia sese humanitas etiam que Christi erat ex eo quod humanitas liberare non poterat, sed in nomine Domini, quod ipse solus substantiatum habebat, id est in brachio, id est in potentia exultabat. Unum enim synonime dicitur, cum in nomine Domini, cum in brachio, cum in potentia Hermon et Tabor exultatio describitur. Et pedes. Pedes divine bonitatis a sapientibus laudantur, quia incarnatio vel incarnationis predicatio a sapientibus et prophetis predicatur. Et de predicatione Ysaias proloquitur: «Quam speciosi pedes, inquit, evangelizantium pacem et evangelizantium bona». Qui pedes dicuntur, quia in fine seculorum inveniuntur. Et pluraliter enuntiantur, quia duabus substanti
Abbreviated transcription (Latin):
cobortẽ. armilla tui brachii .i. auro di¬
uinitatis ⁊ hamo deitatis eoꝵ capite per¬
tuso. cornua int̾ crucis disꝑsisti direp¬
ta generis humani reportans exuuiem.
⁊ manubiaꝵ ꝓfligatarũ. aquilas tri¬
umphatas reuectans. S cũ unũ dĩ bo¬
nitatis ⁊ singulare sit brachiũ: cur bͦ¬
chia ⁊ ñ brachiũ dionistꝰ sc̃s ĩ laudibꝰ
posuit. Dic̃ enĩ qd̃ laudant dĩ bonita¬
chia. brachii diuini .i. potentie. uirtutis¬
ue diuinc. effectꝰ uoluit significare. So¬
litatis ꝯsortiũ effectꝰ ꝓp̃ plurimos frequent̃
ꝯcedere. Dic̃ gͦ sc̃s dionisiꝰ. qd̃ theosophi lau¬
dant brachiũ diuine bonitatis. Nã tabor
⁊ hermon ĩ noie tuo ait dauid exultabun
tuũ brachiũ cũ potentia. Tabor nãq qd̃¬
qd lum̃ exaltatũ.⁊ heruon qd anathema
luminat omnẽ hoĩnẽ uenientẽ. in huc
mundũ fideliũ. ĩ cruce leuatꝰ supplicii.
exultaũ .i. narrando ĩ altauit. ut ex in¬

Expanded text:
cohortem armilla tui brachii, id est auro dicohortem armilla tui brachii, id est auro divinitatis et hamo deitatis, eorum capite pertuso, cornua inter crucis dispersisti, direptam generis humani reportans exuviem et manubiarum profligatarum aquilas triumphatas revectans. Sed cum unum Dei bonitatis et singulare sit brachium, cur “brachia” et non “brachium” Dionisius sanctus in laudibus posuit? Dicit enim quod laudant Dei bonitachia”, brachii divini, id est potentie virtutisve divine effectus voluit significare. Solitatis consortium effectus propter plurimos frequenter concedere. Dicit ergo sanctus Dionisius quod theosophi laudant brachium divine bonitatis. Nam «Tabor et Hermom in nomine tuo, ait David, exultabunt; tuum brachium cum potentia». Tabor namque quod lumen exaltatum et Hermon quod anathema luminat omnem hominem venientem in hunc mundum fidelium in cruce levanus supplicii exultavit, id est narrando inaltavit vel ex in
Abbreviated transcription (Latin):
sconditũ erit a sapientibꝰ ⁊ prudentibꝰ.i.
qui sibi sapientes prudentesq fore ui¬
debant᷑. ⁊ malitia eoꝵ oculos excecante.
brachiũ dñi ĩ effigie humanana diui¬
nitꝰ obditũ haut scire potuer̃. Uñ ipsũ
fortitudinis brachiũ. ĩ tonãs euangelice
ꝓloquit᷑. Confiteor t pat̾ celi ⁊ terre.
ꝗ abscondisti bec a sapientibꝰ ⁊ pruden¬
tibꝰ. ⁊ reuelasti ea paruulis. sapientes ⁊
prudentes phariseos ⁊ iudeoꝵ he̾ticos ꝑ
antifraseos: paruulos aũ apłos discipu¬
los suos decernens. Illa qͦ de euangelio
uirgo uirginũ uates. ĩ brachio. suꝑbos eli¬
dit ⁊ exaltat humiles. Fecit ĩ qͥt poten¬
tiã in brachio suo. S ⁊ puer ille citha¬
redus in quo dñi replentis. sp̃s directus
ẽ. ĩ uirtutis brachio uulnerat suꝑbum
⁊ ait. Tu o pat̾ sine patre. humiliasti sic̃
uulneratũ suꝑbũ leuiathan. ⁊ ĩ brachio
uirtutis tue. disꝑsisti inimicos tuos .i. de¬
monas: quoꝵ ĩuidã malitie liuentis

Expanded text:
erat a sapientibus et prudentibus, id est qui sibi sapientes prudentesque fore videbantur, et malitia eorum oculos excecante brachium Domini in effigie humana divinitus obditum haut scire potuerunt. Unde ipsum fortitudinis brachium intonans evangelice proloquitur: «Confiteor tibi, Pater celi et terre, quia abscondisti hec a sapientibus et prudentibus, et revelasti ea parvulis», sapientes et prudentes phariseos et Iudeorum hereticos per antifraseos, parvulos autem apostolos discipulos suos decernens. Illa quoque de Evangelio Virgo virginum vates in brachio superbos elidit et exaltat humiles: «Fecit, inquit, potentiam in brachio suo». Sed et puer ille citharedus, in quo Domini replentis Spiritus directus est, in virtutis brachio vulnerat superbum et ait: «Tu», o Pater sine patre, «humiliasti sicut vulneratum superbum» Leviathan et «in brachio virtutis tue dispersisti inimicos tuos», id est demonas, quorum invidam malitie liventis
Abbreviated transcription (Latin):
phemat. ⁊ scind̾e̾ audet suꝑ unitã uni¬
tatẽ. De uinis caracteribꝰ librũ sc̃s dioni¬
siꝰ edidit. quẽ latini ut ait ioħs scotus non
habent. In illo siquid̃e declaraũ. blasphe
uinitas. Tota diuinitas. tres ꝑsone. unꝰ d̃s.
Hec unita suꝑunitas ẽ: ꝗa unita ẽ nõatioẽ.
ut omẽ p̃dicam̃tũ patͥs fit pͣ̃dicam̃tũ fi¬
lii. ⁊ sit hec unio. ñ similitudinis uł coĩ¬
tatis. s singularitatis. Singulari enĩ de¬
alitatis essentia : tota diuinitas ẽ unita.
Q̃ quide diuinitas suꝑ unitas ẽ. ꝗa sue di¬
gnitatis p̾rogatiua. ⁊ soltatis in ꝯprehen¬
fibili efficientia. se singulari dectate ⁊ in
ex quistta cetra omnẽ naturã ac natiuũ
identitate: tres ꝑsonas. unũ dm̃. unũ si ne
nr̃ã unitate unũ. efficientissime efficit.¬
⁊ ita hec unio ĩ sua suꝑunitate ꝯgaudet:
ut sit unio ñ qualitatis similitudine.
s singularitatis idep̃titate. Quicũq gͥ
hac̃ unionẽ scindit. erroris ꝑficacis in¬

Expanded text:
mat et scindere audet superunitam unitatem. De <di>vinis caracteribus librum sanctus Dionisius edidit, quem Latini, ut ait Iohannes Scotus, non habent. In illo siquidem declaravit blasphemvinitas. Tota divinitas tres persone, unus Deus. Hec unita superunitas est, quia unita est nominatione, ut omne predicamentum Patris sit predicamentum Filii, et sit hec unio non similitudinis vel communitatis sed singularitatis. Singulari enim dealitatis essentia, tota divinitas est unita. Que quidem divinitas superunitas est, quia sue dignitatis prerogativa et solitatis incomprehensibili efficientia, se singulari deitate et in exquisita citra omnem naturam ac nativum identitate tres personas unum Deum, unum sine nostra unitate, unum efficientissime efficit, et ita hec unio in sua superunitate congaudet, ut sit unio qualitatis similitudine, sed singularitatis identitate. Quicumque igitur hanc unionem scindit, erroris pervicacis in
Abbreviated transcription (Latin):
ꝗa ñ ẽ ibi materia s ex natura qd̃ est:
essentis. ¶ Et nota ꝓpositiones istas : i. di¬
uinitas gigentis dñi. ⁊ diuinitas genita
uinitate uͦ que gignit uł gignit᷑. ds
ĩ obseruate intelligit᷑. Quia gͥ de to¬
ta di uinitate dñs dicit᷑. fallunt᷑ ꝓ¬
fecto qui ꝯiuncta disiungunt. Ast uͦ
de his ꝯiunctis pͣdicam̃tis q̃ ĩ tota di¬
uinitate ferunt᷑. st̃ hec q̃ secunt᷑. Uñ
auctor ait. Et bonũ aũ. ⁊ sapiens. in
tota di uinitate laudat᷑. Tota enĩ di¬
uinitas bonũ ẽ. tota nichilominꝰ sapi.¬
ens ẽ. Pat̃ ẽ sapiens sapientia ĩgeni¬
ta: filiꝰ ẽ sapiens sapientia genita.
ti. Nec tñ tres sapientes eos dixerim
sic̃ nec tͥa bona. s unus sapiens. sicut
unũ bonũ sic̃ unꝰ ds̃. Et hoc ꝓpt̃ unã
sapientiã q̃ dealitas ẽ. ẽ quidẽ sapi¬
entia. licet ex ad iuncto ĩgenito ⁊ geni¬
to ⁊ ꝓcedenti distinguat᷑. ĩ sapiente
tam̃ dõ ꝓrsus unitat᷑. Id. ẽ. cũ dr̃ ds¬

Expanded text:
quia non est ibi materia, sed ex natura quod est essentis. Et nota propositiones istas, id est divinitas gignentis Domini et divinitas genita vinitate vero que gignit vel gignitur, Deus inobservate intelligitur. Quia igitur de tota divinitate Diungunt. Ast vero de his coniunctis predicamentis, que in tota divinitate feruntur, sunt hec que sequuntur. Unde auctor ait: Et bonum autem et sapiens in tota divinitate laudatur. Tota enim divinitas bonum est, tota nichilominus sapiens est. Pater est sapientia ingenita, Filius est sapiens sapientia genita, ti. Nec tamen tres sapientes eos dixerim sicut nec tria bona, sed unus sapiens sicut unum bonum sicut unus Deus. Et hoc propter unam sapientiam, que dealitas est, que quidem sapientia, licet ex adiuncto ingenito et genito et precedenti distinguatur, in sapiente tamen Deo prorsus unitatur. Id est cum d
Abbreviated transcription (Latin):
niu̾salitas nec uniu̾sitas cuiꝰcũq fui̾t excellen¬
tie. que ad hac̃ sua ꝯpͥnsiõe possit ꝯtingere.
Cũ eñĩ om̃is uniu̾sitas seu uniu̾salitas. ꝯpre¬
hensiuũ existat᷑. hec scã diuinitas. omnem
ꝯp̃hensionẽ euadens. eiꝰ sola ⁊ int̾ om̃s sin¬
gularitates solitaria singularitas ꝯscia ẽ
Diuinitas gͥ sua singulafitate ꝯgaudet. nͥ
ulla unicisalitas. eiꝰ singulare ut ĩtueri licebit¬
¶ Deniq uniu̾ salitates uel uniu̾sitates. alie

Expanded text:
niversalitas nec universitas cuiuscumque fuerit excellenniversalitas nec universitas cuiuscumque fuerit excellentie que ad hanc sua comprehensione possit contingere. Cum enim universitas seu universalitas comprehensivum existat, hec sancta divinitas omnem comprehensionem evadens, eius sola et inter omnes singularitates solitaria singularitas conscia est. Divinitas igitur sua singularitate congaudet nec ulla universalitas eius singulare vel intueri licebit. Denique universalitates vel universitates alie
Abbreviated transcription (Latin):
sima ẽ sine tprẽ ⁊ ĩtegra ẽ essentiua singu¬
laritate. ⁊ plena de sc ipã idemtirate. S
humanitas ñ ẽ tota humanitas. Multa &¬
de s̃ in humanitate. q̃ ñ s̃ humanitas. Nã
ibi ẽ genus ⁊ differentia nullũ quoꝵ est
humanitas. Ab hinc fid̾e supͣ positã de
diuinis noãti oĩbꝰ. repetit sc̃s dionisiꝰ. ꝗ
repetitio ꝯfirmatio ẽ. Ait enĩ. Et om̃s
eas diuinas nõationes uidelicet. uerũ
⁊ ĩdubitabile ẽ ab eloquiis diuinis ñ
modo laudari uerũ etiã laudando repo¬
ni in toto om̃i uniu̾salitati uniu̾saliter
p̃minenti: scilic intoto. om̃is ⁊ ꝑfecte
diuinitatis. ⁊ hoc ĩ partibilit̾. ab solute.
in obseruate. G eneralẽ regulã p̃struct.
ꝗa om̃s aͥuitie noãtiões. in toto diuinitatis re¬
ponunt᷑. Est aũ diuinas nõatioẽs in toto diui¬
nitatis reponi: de omĩ diuinitate quolibet eo¬
rũ p̃dicam̃toꝵ dici. Que diuinitas om̃i uni¬
uersalitati uniu̾salit̾ p̃minet: qͥa ñ ẽ ulla u¬

Expanded text:
ine tempore, et integra est essentiva singularitate, et plena de se ipsa idemtitate. Sed humanitas non est tota humanitas. Multa quidem sunt in humanitate, que non sunt humanitas. Nam ibi est genus et differentia, nullum quorum est humanitas. Abhinc fidem supra positam de divinis nominationibus repetit sanctus Dionisius, quia repetitio confirmatio est. Ait enim: et omnes eas, divinas nominationes videlicet, verum et indubitabile est ab eloquiis divinis non modo laudari, verum etiam laudando reponi in toto, omni universalitati universaliter preminenti, scilicet in toto, omnis et perfecte divinitatis, et hoc impartibiliter absolute inobservate. Generalem regulam prestruit, quia omnes divine nominationes in toto divinitatis reponuntur. Est autem divinas nominationes in toto divinitatis reponi, de omni divinitate quodlibet eorum predicamentorum dici. Que divinitas omni universalitati universaliter preminet, quia non est ulla u
Abbreviated transcription (Latin):
exp̾ssio uͦ ꝑsonarũ ĩdicet notioẽs.
raculũ. ostendens diuiritatis oiã p̃dicam̃¬
ta tota de diuinitate totalit̃ ⁊ ñ partialit᷑
dici. Ait gͦ. ed de tota diuinitate dicat᷑
quid enĩ aliud discendũ ẽ ex sacͣ theolo¬
Igia. cũ ait diuinitatẽ iͥpsam intͦductã dice
ĩ euangelio cuidã dicenti. magister bone
ꝗd faciam. ⁊ ille. quid me int̾rogas de bono
nemo bonꝰ nͥ uniꝰ ds. quid aliud ĩ qt dionisiꝰ
discendũ ẽ ex his uerbis. neno bonꝰ nͥ unꝰ ds
nͥ unũ ec̃ oẽ predicam̃tũ diuinitatis: ⁊ non
de ip̃ã diuinitate partialit̃. s totalit̃ ⁊ inte¬
gre bonũ dici. Tota enĩ diuinitas .i. patͣ ⁊
nũ. ⁊ tota bonũ: ⁊ ñ particularit̾ s om̃iter¬

Expanded text:
expressio vero personarum indicet notiones. expressio vero personarum indicet notiones. raculum, ostendens divinitatis omnia predicamenta tota de divinitate totaliter et non partialiter dici. Ait ergo. 2 Quid de tota divinitate dicatur Et quid enim aliud discendun est ex sacra theologia, cum ait divinitatem ipsam introductam dicere in Evangelio cuidam dicenti: «Magister bone, quid faciam», et ille: « Quid me interrogas de bono? Nemo bonus nisi unus Deus ». Quid aliud, inquit Dionisius, discendum est ex his verbis «nemo  unum esse omne predicamentum divinitatis, et non de ipsa divinitate partialiter sed totaliter et integre bonum dici? Tota enim divinitas, id est Pater et num, et totum bonum
Abbreviated transcription (Latin):
bef. ex notioe. ẽ segregans ⁊ expͥmens.
Segregans ꝑsonas ⁊ ypostases ꝑsonalitate.
tioẽ pat̃ pat̾ ẽ. alia filiꝰ. filiꝰ ẽ. alia sp̃s sp̃s
sẽs ẽ. Et factũ ẽ miraculũ. qd̾ nata ñ noũ.
qd̃ usus ñ tenuit. qd̃ ĩgeniũ ñ ĩ ueñ qd̾ nul¬
la facultas in humanis ĩuentioĩbꝰ suis in
ꝯceptiõibꝰ uidit. ut iste notioẽs siue expres¬
sioẽs tũ ꝑsonarũ. alio mͦ sint diu̾se atq
alio sint ide. ⁊ ñ quomodolib id̾e s ipc̃i
identitas .i. diuinitas. Nã pat̾nitas ñ est
filiatio uł filiolitas. ⁊tam̃ ẽ diuinitas q̃
ẽ ipã filiolitas. Ergo suba dĩ ⁊ segregati¬
õẽ ꝑsonali ẽ ex pressa. ⁊ exp̾ssioẽ noti¬
onis ẽ segregata. Potest etiã ĩtelligi qd̃
diuina sub̾a sit seg̾regans ⁊ expͥmens. se¬
gregans ꝑ sonas. ex pͥmens unitatẽ. ut in
notione segregatioẽm. ĩnatura uͦ teneat
singularitatis unitatẽ. S ꝓmtior uidet̃
fore significatio: ut segrogatio ꝑsonas:

Expanded text:
et ex> notione est segregans et exprimens. Segregans personas et ypostases personalitate, tione Pater Pater est, alia Filius Filius est, alia Spiritusest. Et factum est miraculum quod natura non novit, quod usus non tenuit, quod ingenium non invenit, quod nulla facultas in humanis inventionibus suis in conceptionibus vidit, ut iste notiones sive expressiones trium personarum alio modo sint diverse, atque alio sint idem, et non quomodolibet idem sed ipsa identitas, id est divinitas. Nam paternitas non est filiatio vel filiolitas, et tamen est divinitas, que est ipsa filiolitas. Ergo substantia Dei et segregatione personali est expressa et expressione notionis est segregata. Potest etiam intelligi quod divina substantia sit segregans et exprimens, segregans personas, exprimens unitatem, ut in notione segregationem, in natura vero teneat singularitatis unitatem. Sed promtior videtur fore significatio, ut segregatio personas,
Abbreviated transcription (Latin):
ad reserationẽ ĩuisibiliũ diuinor nomi¬
nũ ꝓueniamꝰ. A sup̃ digestis mouet ca¬
stroꝵ iter sc̃s dionisiꝰ. ⁊ cũ ad ea respiciat
eoꝵ reserationẽ indicens ꝓpͥo ascemate sui opifi¬
ciibeniuolentiã captat. ꝗa se reseraturũ q̃ posut.
cũ beniuolentia ĩ tp̾tatiois eoꝵ ĩdicat. Ouod uͦ q̃
ris qͥd sibi uult qd̃ auctor iste ĩ uisibiłia ẽẽ dixi¬
na noã dic̃. dico qd̃ ñ õe nom̃ ẽ ĩ uisibile. Nullũ
enĩ nom̃ scͥptũ. uł uocale. ẽ ĩuisibile. Nã cũ ap̃
recte philosophantes tres sint orões teste boetio.
una q̃ scͥbi possit elem̃tis. alta q̃ uoce ꝓfert᷑.

Expanded text:
ad reserationem invisibilium divinorum nomiad reserationem invisibilium divinorum nominun proveniamus. A supra digestis movet castrorum iter sanctus Dionisius, et cum ad ea respiciat eorum reserationem indicens, proprio a scemate sui opificii benivolentiam captat, quia se reseraturum que posuit cum benivolentia interpretationis eorum indicat. Quodris quid sibi vult, quod auctor iste invisibilia esse divina nomina dicit, dico quod non omne nomen est invisibile. Nullum enim nomen scriptum vel vocale est invisibile. Nam cum apud recte philosophantes tres sint orationes, teste Boetio, una que scribi possit elementis, altera que voce profertur,
Abbreviated transcription (Latin):
tis sunt actionis. scilic multiuoca diui¬
ne bonitatis que iã suꝑiori ꝯtextu ĩp̾sen¬
tiarũ digessimꝰ. ex eloqui is ꝯgregantes ea
sic̃ iã ꝯgregauimꝰ. multa enĩ theologica
uocabula de quibꝰ ab hinc ordiet᷑. multasq
theosophas notioẽs. qi quedã themata retho¬
rico uel satirico more ante precep̃. qͥbꝰ ⁊
ex quibꝰ uelut ex mat̾ia operis sequentis
ĩ scͥpta decurret narratio. Et qd̾ hac noĩ¬
nũ iã scͥpta materia iti uelut aliqͣ regu¬
la debeat. suppoñ ⁊ ĩfit. Et sic̃ quadã re¬
gula his q̃ dicta s̃ utentes. Sapientis suũ
ẽ: añ narrationẽ quedã q̃ grece ꝓlogume¬
na. hoc ẽ añ dicenda dnr̃. sibi ꝓ mete rec¬
titudine sub oculis cud̾e. ex quibꝰ potissit se¬
quentẽ raciocinationẽ elic̾e. ⁊ qiͣ ĩ speculo.
sic in his. que dicenda s̃ ⁊ reseranda pͣuidẽ.
Et hoc ẽ qd sequit᷑. Et ad ea respicientes:

Expanded text:
tis sunt actionis, scilicet multivoca divitis sunt actionis, scilicet multivoca divine bonitatis que iam superiori contextu impresentiarum digessimus, ex eloquiis congregantesea sicut iam congregavimus; multa enim theologica vocabula, de quibus abhinc ordietur, multasque theosophas notiones quasi quedam themata rethorico vel satirico more ante precepit, quibus et ex quibus velut ex materia operis sequentis inscripta decurret narratio. Et quod hac nominum iam scripta materia uti velut aliqua regula debeat, supponit et infit: et sicut quadam regula his que dicta sunt utentes. Sapientis suum est ante narrationem quedam, que grece prologumena hoc est ante dicenda dicuntur, pro mete rectitudine sub oculis cudere, ex quibus potis sit sequentem raciocinationem elicere, et quasi in speculo sic in his que dicenda sunt et reseranda previdere. Et hoc est quod sequitur: et ad ea respicientes,
Abbreviated transcription (Latin):
stica s circũformant. Sic̃ thronos. calicẽ
⁊ crateras di uine bonitati circũ supͣ for¬
mauit.sic etiã et quecũ łnistica symbola
s̃ circũ formant ei. hocͤ figurã ⁊ formã diui¬
ne bonitatis his symbolis inp̾ssã fore demon¬
strant. Ut sic currꝰ ⁊ rotas ⁊ ignem ei circũ¬
figurabit ⁊ cetera talia. de quibꝰ ĩ symbo¬
lica theologia scd̃m uirtutẽ diximꝰ. Sim¬
bolicam theologiã: ierarchiã angeloꝵ ap¬
pellat. Q̃ quid̃ cũ sit theologia .i diuinꝰ
sermo. quasdã imagines circa angelorũ
ꝑ sonas aliaq humana menbra ut corpo¬
raliũ exẽpla dei bonitati tipice ac figura¬
te ꝯgruentia q̃ symbola uocitant᷑ indu¬
cit. de quibꝰ illic sc̃s dionistꝰ subtiliter
⁊ diserte uiuacit᷑q tͣctauit. Et hoc ẽ qd̾ di¬
cit scđm uirtutẽ. Quia scđm scͥpturarũ
scientiã. ponendo ⁊ exponendo de his su¬
pra disseruit. Seqͥt᷑. Nc̃ uͦ que cũq presen¬

Expanded text:
stica sunt, circumformant. Sicut thronos calicem stica sunt, circumformant. Sicut thronos calicem et crateras divine bonitati circum supra formavit, sic etiam et quecum<que> mistica symbola sunt circumformant ei, hoc <est> figuram et formam divine bonitatis his symbolis impressam fore demonstrant, <ut si quis> currus et rotas et ignem ei circumfigurabit et cetera talia, de quibus in Symbolica Theologia secundum virtutem diximus. Simbolicam theologiam ierarchiam angelorum appellat; que quidem, cum sit theologia id est divinus sermo, quasdam imagines circa angelorum personas aliaque humana membra vel corporalium exempla Dei bonitati tipice ac figurate congruentia que symbola vocitantur, inducit, de quibus illic sanctus Dionisius subtiliter et diserte vivaciterque tractavit. Et hoc est quod dicit “secundum virtutem”, quia secundum Scripturarum scientiam ponendo et exponendo de his supra disseruit. Sequitur: Nunc vero quecumque presen