comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
res plana cu bicimꝰ enĩ uens adiens quiens poliens insignieis. Hec tam̃ eadẽ
participia que auerlis in eo desoientib quarte c̃iugationis nascuit᷑ a no¬
male ꝑobliguos diasuas ꝓ Ex eu habuert̃ uensꝰ euntas quions quo ioit es fiũt̾i uero
teparas participia subit auerbis actiuis ł neutr is ł deponentib: siunit ab ex¬
treno suptio addita iꝰ ut amatu amaturꝰ dactu doctiꝰ lectulicturꝰ. au¬

Expanded text:
regulam nasci: dicimus enim iens, audiens, quiens, poliens, insigniens. Haec tamen eadem participia, quae a verbis in eo desinentibus quartae conjugationis nascuntur, anomale iunt ab extremo supinorum addita rus: amatu amaturus, doctu docturus, lectu lecturus, au
Abbreviated transcription (Latin):
t̾cie ꝑsonȩ un ꝑsonaliũ uice fungunt᷑: placoe õcingit. euenut. accidit. uaccat. attiii:¬
iuuat delectat. Ntam̃ &iã si participia deficiunt deficiunt ⁊ uerba . Illa it exbis.
acbemen̾des comes infelicis ulixei. Terentiꝰ id elłos. doturso iã spacao. Quid it¬

Expanded text:
uice funguntur: placet, contingit, euenit, uacat, accidiuice funguntur: placet, contingit, euenit, uacat, accidit, attinet. non tamen etiam si participia deficiant, deficiunt et uerba; illa enim ex eis, Achaemenides, comes infelicis Vlixi». Terentius in adelphis : «decurso iam spatio». quid
Abbreviated transcription (Latin):
net participiũ s tantũ modo p̃titoteptꝰ Sinuilit̃ odinoui os. exquo posus ⁊etosus
notꝰ Pautꝰ inamphitrione. Inimicos sẽꝑ osasũ obtuerier. Xuerbale tam̃ nom̃ exeoꝓ
tulit Idẽ plautꝰ in asmnaria madidũ nichil inc̃tuientẽ atq osorẽ uxoris suģ ine
inuumeninens. Liuiꝰ ei utopegnion iiu memuieitit uarro corde uolurtat Qiua nie
Na noui pͥsens ños co noscens fac̃. F Similit̃ in ꝑsonalia deficiunt isi pmas ⁊ partie ipus
que ex supmus nascont᷑ ut᷑ pude trda. Quanuis quida puditũ posuorunt ut plautꝰ
ub achidib łloq nie memnoq: tłitui uitꝰ puditũ ẽ faetis quȩ facis : Tedoe ponitot
horatiꝰ licontũ satui greges. Sciend ũ tam̃ ꝙ hec omĩa inueniunt᷑ ꝑfector. declina¬
tionẽ habentia inusuueterũ. Teste capro pigeo pudeo tedco. peniteoliqueo. liceo.
libeo : porteo quomͦ placeo c̃tuigo tuenio accido uaco attineo uiuio delecto. Quox¬

Expanded text:
ec participium, sed tantummodo coeptus. similiter odi, noui, osus, ex quo perosus et exosus, notus Plautus in Amphitrione : «inimicos semper osa sum optuerier». et uerbale tamen nomen ex eo protulit idem Plautus in asinaria : «madidum, nihili, incontinentem atque osorem uxoris suae», et memini meminens. Laeuius erotopaegnion in IIII: nam noui praesens nosco noscens facit. similiter impersonalia deficiunt in supinis et participiis, quae ex supinis nascuntur, ut piget, pudet, quamuis quidam puditum posueruntditum est factis, quae facis», taedet, paenitet, Horatius: «licentum Satyrorum greges». sciendum tamen, quod haec omnia inueniuntur perfectorum declinationem habentia in usu ueterum teste Capro: pigeo, taedeo, pudeo, paeniteo, liqueo, liceo, libeo, oporteo, quomodo placeo, contingo, euenio, uaco, attineo, accido, iuuo, delecto, quo
Abbreviated transcription (Latin):
ta mala ferrepirũ. Cicero infrumtaria. Vt cũ obsetũ leoitanũ agrũ uidisses.
Deserui u̾ desertũ. ⁊ inserui in sertũ. ⁊ ecerui exertũ facunt supina. Q
u iluplicant s añ i. mutant sii tũ. in supino. ut gessi gestũ. ussi ustũ. Pu¬
plicantia uͦ rante .s. in p̃senti ro in sũ conũtentia supinũ faciunt. ut cur¬
siuũi ẽ lacessitus. Cap im̃ lacessi clicit eẽ ut facessi. ⁊ ꝓfert exemplũ lucilu
sđ inu glegiones pdic in monte positas lacessunt. f acesso uͦ icapesso
⁊iuso q̃ possumꝰ desideratiua diceres signaficat n facesso desiđo factre.
⁊ capeso desidero capere : ⁊uqo desidero uidere. Frequentatiua enĩ
eẽ ñ possunt cũ pͥme coniugationis ñ sus. Hȩc eadẽ scđm diomedẽ icha¬
risiũ o in i conũtontia faciunt ptĩt ꝑt. facesso facessi. capesso capessi.¬
ad olescentior. a popłi suffragus. integer ȩtate concedae mamerti
sicoro ni diuinatione. ipso ꝓfecto metuere incipies. ne in nocenti

Expanded text:
ta mala / ferre pirum». Cicero in frumentaria : «ut cum obsĭtum Leontinum agrum uidisses». deserui uero desertum et inserui insertum et exerui exertum faciunt supina; quae uero duplicant s ante i, mutant si in tum in supino: gessi gestum, ussi ustum. duplicantia uero r ante o in praesenti ro in sum conuertentia faciunt supinum, ut cursiuum lacessitus; Caper tamen lacessi dicit esse, ut facessi, et profert exemplum Lucilii, itur legiones pridie in monte positas arcessiuit». facesso uero et capesso et uiso, quae possumus desideratiua dicere significat enim facesso desidero facere et capesso desidero capere et uiso desidero uidere; frequentatiua enim esse non possunt, cum primae coniugationis non sunt, haec eadem secundum Diomeden et Charisium o in i conuadulescentior et a populi suffragiis integer aetati concederet Mamerci». Cicero in diuinatione : «ipse profecto metuere incipies, ne innocenti
Abbreviated transcription (Latin):
hoc uiuenis sic̃ supͣ lictũ est. Ngit̾ participiũ ouentũ ẽ ut uint̃o quidẽ sine
ctniuunctione : ꝓferat᷑. cũ alio ũbo ut legons docet ꝓlegoricloceo: Que cõ posi¬
tio intransitiua q̃ hocẽ ipsã iise manere ostendit ꝑsonã. Obliqui uͦcas partei¬
pioꝵ adhoc sunt utiles ꝙ ñsolũ sine. concnctione ꝓserunt᷑ cũ obliquiacasib
nom mũ ĩs & iã ad ali&s transeunt ꝑ sonasut doeentis potior ⁊ docentires¬
pondeo. ⁊ docentẽ audio ⁊ dcente illi didici. Ergo nt̃s ut̃s intrausitunso¬
sac plege ⁊ sac s ai nͦ magis transitiui sunt ut p̃dictũ ẽ ot bellantis hõis

Expanded text:
tiuus quidem sine coniunctione proferatur cum alio uerbo, ut legens doceo pro lego et doceo, quae compositio intransitiua est, hoc est ipsam in se manere ostendit personam; obliqui uero casus participiorum ad hoc sunt utiles, quod non solum sine coniunctione proferuntur cum obliquis casibus nominum, sed etiam ad alias transeunt personas, ut docentis potior et docenti respondeo et docentem audio et illo docente didici. ergo nominatiuusbene lege et fac; ceteri uero magis transitiui sunt, ut praedictum est, ut bellantis hominis
Abbreviated transcription (Latin):
miseretr illiꝰ miserans illeꝰ. parco illi parcens illi. oro illũ orans illũ. careo illo
carens illo Et actiua quidẽ pleriuus dacotĩn secunt᷑ passiua uͦ abltin łotin figu
rate Otm̃ uͥ ad modũ pauca. Sbde ins sids̃ annuerit cũ de dispositione ł ostru
porib casquoq quos noĩa solent uerbalia sequi ad tradant transeunt mea it
quia tiacipior abillo drxeptꝰ illinom̃ ut amicꝰ ili Itaq tẽꝵe quudẽ caretconparati¬
onẽ alsciscit ut acceptior acco ptamꝰ. Et ea quis noit quib ottendit᷑ participĩ

Expanded text:
misereor illius, miserens illius; parco illi, parcens illi; oro illum, orans illum; careo illo, carens illo. et actiua quidem plerumque accusatiuum sequuntur, passiua uero ablatiuro admodum pauca. sed de his, si deus annuerit, cum de dispositione uel construcporibus casus quoque, quos nomina solent uerbalia sequi, attrahant, transeunt in ea, ut quia et accipior ab illo, acceptus illi nomen, ut amicus illi, ideoque tempore quidem caret, comparationem uero asciscit, ut acceptior acceptissimus. et ea quidem sunt, quibus ostenditur participium
Abbreviated transcription (Latin):
cendȩ gͦner partes corporis debemꝰ acciꝑe neruos. quia ligant m̃bra n ar¬
ticulosꝙ. penitꝰ udet᷑ absurdũ. Multo meliꝰgͥ qui principales ⁊ egre¬
accepit a confirmatione nominis  uerbi. Nichil mirũ c̃iiueniuntur
quedã nominationes &iã exnegatiorie nascentes ut ueutrũ gñs qd̃
bonꝰ. facistubonꝰ. fac̃ ille bouꝰ. Cũ gͥ flectas nom̃ in obliquos casus adiungi eib̾bi¬
rce tabatiRa dicunt᷑ .i. transitiuaque ab alia adaliã transiant ꝑsonam
inquib solent ob liqui casus uerba aduuigi. Ut nus reor tuimedat᷑ ĩꝑator
militib hic it q. ab alia ꝑsona ad aliã tianssit uerbi significatio. ut im̃ obliquis
partic ipiũ ut bonꝰ hõ loquebat᷑. boni hominis loquentis orationẽ audiuubo¬
no homoi loquenti deti bonũ homine loquentẽ audiui bonehomine. loquente
Selectat᷑ sum. Ubiq it participiũ loco uerbi intranisitiui accipit᷑. Utsqq¬

Expanded text:
cendae, ergo nec partes corporis debemus accipere neruos, quia ligant membra et articulos, quod penitus uidetur absurdum. multo melius igitur, qui principales et egreaccepit a confirmatione nominis et uerbi, nihil mirum, cum inueniuntur quaedam nominationes etiam ex abnegatione nascentes, ut neutrum bonus, facis tu bonus, facit ille bonus. cum igitur flectas nomen in obliquos casus, uerbum adiungi ei noalia ad aliam transeunt personam, in quibus solent obliqui casus adiungi uerbis, ut misereor tui, moderatur imperator militibus: hic enim, quia ab alia persona ad aliam transit uerbi significatio, utimur obliquis.participium, ut bonus homo loquebatur, boni hominis loquentis orationem audiui, bono homini loquenti dedi, bonum hominem loquentem audiui, bono homine loquente delectat
Abbreviated transcription (Latin):
uerbi aasualẽ. Unde udent᷑ nri a̾stiuisse int̃ uerba gerundia
łparticipialia. cũ udeut᷑ ea diuersos assumere uassis I dõ aũ par¬
ticipiũ separatĩ ñ tradebant partẽ oratiorus ꝗ nulla alia parsora¬
tionus. sẽꝑ indir iuationo est nullã ꝓpͥã positionẽ hñs sͥiparticipuũ.
Cet̃e it prtes pͥmain positione inuente sunt ad quã & iãdiriatiua
uoticionẽ siue distnitioriẽ pͥmitiui suiaccipit᷑ ieaindẽ ht̃ eidiuision
positione. Unde diã diruiatiuũ ꝑꝑsimilitud inẽ eiꝰqiã ante eese

Expanded text:
uerbi casualem. unde uidentur nostri asciuisse inter uerba gerundia uel participialia, cum uideantur ea diuersos assumere casus. ideo autem participium separatim non tradebant partem orationis, quod nulla alia pars orationis semper in deriuatione est nullam propriam positionem habens, nisi participium; ceterae enim partes primo in positione inuentae sunt, ad quam etiam deriuatiua notione siue definitione primitiui sui accipitur et eandem habet ei diuisionepositione, unde etiam deriuatiuum propter similitudinem eius, quod iam
Abbreviated transcription (Latin):
ꝰ pͥmũ ⁊ scd̾m tenuer̃ locũ participiũ ꝙ exutroq nascit᷑
sequentẽ iure exigit Que sitũ ÷ tañ anbenie separauerit idab
auctor artis graniaticȩ. Stdici It quom articulũ ipnom̃ unã partẽ
orationis accipiebant insinitũ articulũ uocantes quẽ gramaticiar¬
ticulũ eiq aduingentes oerã instiuta noĩa łrelatiua ꝙ &iã didimus
facit tractans de latinitate sinitũ aũ articulũ dicebant idẽ stici

Expanded text:
 primum et secundum tenuerunt locum, participium, quod ex utroque nascitur, sequentem iure exigit. quaesitum est tamen, an bene separauerint id abuitur, maximus auctor artis grammaticae. stoici enim quomodo articulum et pronomen unam partem orationis accipiebant, infinitum articulum uocantes, quem grammatici articulum, eique adiungentes etiam infinita nomina uel relatiua, quod etiam Didymus facit tractans de Latinitate finitum autem articulum dicebant idem stoici
Abbreviated transcription (Latin):
cha ꝓ dudũ manu lasciuola ac tenellula capiti meo. trepidans libens insolito:
pleri munere. Nẽn plecto ⁊ amplect & diñs. S plector passiuũ eẽ terentiꝰ osten¬
dit in phormione. Ego plectar penderis. E breui antecedente uito desuientia
ũ demessuit. Idđẽ in montib serit. ubi ordeũ. idẽ iterũ ment. Cassĩ rmina in
in annialiũ. Incãpo tiburti ubi &deũ demessuer̃. Rantecedente. simalit duo
in c̃posito defieit. Quando ñ ab solutã ⁊ similẽ sto ubo comune cũ co ht ptm̃

Expanded text:
cha, per ludum manu / lasciuola ac tenellula, / capiti meo trepidans, libens / insolito plexi munere». nunc enim plector et amplector dicimus. sed plector passiuum esse Terentius ostendit in Phormione : «ego plectar pendens». um demessuit, idem in montibus serit, ubi hordeum idem iterum metit». Cassius Emina in III annalium : «in campo Tiburte ubi hordeum demessuerunt». r antecedente similiter duo in composito deficit; quando uero absolutam et similem sto
Abbreviated transcription (Latin):
titũ q̃ndaqđ ertat. ¶ In siũ ptm̃ fiientia .I. ł .r. añcedentib inutant eã in tũ
mhac conigatiae ⁊ faciuis sipitũ. ut farsi fartũ sarsi sartũ. fulsi fultũ. Inde:
sartores ⁊ fartores. ⁊ ex eis cõposita confertio confertũ refertio refertũ. Cicero i u
tusculanaꝵ. Tũ iecore optimo ferta ⁊ satiata. ꝑ llia uͦ in si desincitia sapdictã
regulã seruant id gñalẽ in fi desinentiũ. sensi sensũ rausi rausũ. Uñ lucile q uoiii.
musuro tragicꝰ qͥ carmina ꝑdit horeste. haurio hausi haustũ difte causa ai¬
sũpsit .t. quis ⁊ aspirationẽ differat. Sepsi ũ septũ scđm ꝓpatione in alus ctpo¬

Expanded text:
itum finientia l uel r antecedentibus mutant eam in tum in hac coniugatione et faciunt supinum, ut farsi fartum, fulsi fultum, sarsi sartum, unde et sartores et fartores, et ex his composita confercio confertum, refercio refertum Cicero in II Tusculanarum : «tum iecore opimo farta et satiata»; alia uero in si desinentia supra dictam regulam seruant, id est generalem in si desinentium: sensi sensum, rausi rausum, unde Lucilius in XVIIII: «rausuro tragicus qui carmina perdit Oreste». haurio hausi haustum differentiae causa assumpsit t, quamuis et aspiratione differat; saepsi uero saeptum
Abbreviated transcription (Latin):
Mil orit̾u. alias nichilortũ tale fatentes. Amorior qq̃ notandũ. ꝙ cũ mo¬
riturꝰ scdm analogiã faciat participiũ fut̾i. mortuus fec̃. pt̾m geminata.u.
gebat. IIntio definens ꝑsi fac̃ pt̃m. geminata s. qͣtio qͥssi. ꝙ teste charisio
in usu ñ e. ꝑcutio ꝓcussi. incutio incisfi. Supinũ scđ̾m regulã in srt̃mi¬
nantiũ. ꝑfectũ in sis exit qͣssũ. Uñ frequentatinũ. quasso quassas Similit̃

Expanded text:
il oriturum alias, nil ortum tale fatentes». a morior quoque notandum, quod, cum moriturus secundum analogiam faciat participium futuri, mortuus fecit praeteritum geminata u, gebat. in tio desinens per si facit praeteritum geminata s: quatio quassi, quod teste Charisio in usu non est, percutio percussi, incutio incussi. supinum secundum regulam in si terminantium perfectum in sum exit, quassum, unde frequentatiuum quas
Abbreviated transcription (Latin):
positisauro dapib. łtea notandũ ꝙ asepelio sepelim ł sepelusepultũ
insfre qͣntior e usu ẽ supinũ dittiquissimi &iã sepelitũ diccbant. Urd
und̾ uirgbinu. Cũ fatał equo saltu suꝑ ardua uenit ꝑgama . Id
nitat ẽ ustis sallerent. ullerent dpõ asallo ñ asalio. Soulit̾ la¬
ciliꝰ iuui. Sallere muronas mercẽ in frigdaria etͣrȩ. Ide ce iã
rẽi diferentie cansa. ineot̃ minanttũ regulã seruãs corripet
penultinã abitꝰ. ut ouidiꝰ in rmeta mopb. uissit u abite curcũ¬

Expanded text:
posĭtis auro dapibus». praeterea notandum, quod sepelio sepeliui uel sepelii sepultum in frequentiore usu est supinum, antiquissimi etiam sepelitum dicebant; unde us in VI: «cum fatalis equus saltu super ardua uenit / Pergama». idem nitatem usus sallerent», sallerent dixit a sallo, non a sallio. similiter Lucilius in VIII: «sallere muraenas, mercem in frigdaria ferre». inde etiam rei, differentiae causa in eo terminantium regulam seruans, corripuit paenultimam ambĭtus ut Ouidius in I metamo
Abbreviated transcription (Latin):
Uirgłuuii sołte iucta situ ueriq: esfocta senert. Id inii georg̃.
mutatãq: insita mala serre pirũ. Et in .iiii. eoꝵ. Et parib: luta
c̃iugationis in supinis ł participus p̃t̃iti corrine penultimã quia
siue di sillaba sint quarte: ꝓducunt. ut scio scit sue ultͣ duas sillabas
alt̃iꝰ quoq c̃iugationisꝓducit᷑. Arcessiui arcessitꝰ cupiui cupitus. nisisint

Expanded text:
I: «sed te uicta situ uerique effeta senectus». idem in II georgicon : «mutatamque insĭta mala / ferre pirum», et in IIII eorundem: «et paribus lĭta rtiae coniugationis in supinis uel participiis praeteriti corripere paenultimam, quia, siue disyllaba sint quartae, producunt, ut scio scītus, siue ultra duas syllabas alterius quoque coniugationis producit
Abbreviated transcription (Latin):
getiꝰ pennis umdecoratũ. Igͥ e eo cõposita si pͥncipalẽ syllabã purã. łñ
epor opior. Quoꝵ: participia exptꝰ. ⁊ optus. ofienduit apirio ee ceposea
cuiꝰ participiũ partꝰ ẽ. Sabis saliui ł salii. ⁊ falui. Uirgł inbucolico. Pulcis q̃
iunctos saliert ꝑ utres. Inqͥbdã tm̃ riuendt᷑ codicib aiã saluere scrip¬
tũ. Id in .xi Partisq ab eqꝰ requia sab ipsis desiluit. Iđ in x. haud riora
Iecd Insiliere uad̾ magnoq fragore solutꝰ agger. Ouidiꝰ in x metamer¬

Expanded text:
 pinnis condecoratum». igitur ex eo composita, si principalem syllabam puram nec experior, opperior, quorum participia expertus et oppertus ostendunt a pario esse composita, cuius participium partus est, salio saliui uel salii et salui. unctos saliere per utres». in quibusdam tamen inuenitur codicibus etiam saluere scriptum. idem in XI: «portisque ab equo regina sub ipsis / desiluit». idem in V: «haut mora, in eodem: «insiliere uadis magnoque fragore solutus / agger». Ouidius in XI metamor
Abbreviated transcription (Latin):
pbꝰ occini qq̃ existimat posse dici. cũ simplex cano cetini faciat. quo mͦ
a cado cecidi incido incidi. ⁊ tango tetigi. contingo contigi. M. antet̾e¬
dente .no. in psi conũsa : facit pt̃m ꝑfectũ. Ut tẽpno tẽpsi. Alia om̃a ꝑ¬
ui conunetas ꝑfer̃ ptm̃. sino suu. sterno sttaui. cerno geui. Non solũ enim
Litiniuꝰ in gemina. Simul ut pueras has nocte sufpirare creui ꝓ udi
pluutus in cistellaria. Cũ go te amaui met̃ antiphila: ⁊ michi amica eẽ at¬
ui similit̃ ꝓ uidi. sꝑno qq̃ sp̃ui facit. ⁊ lino luii. ł magis differentie causa as

Expanded text:
Probus occini quoque existimat posse dici, cum simplex cano cecini faciat, quomodo Probus occini quoque existimat posse dici, cum simplex cano cecini faciat, quomodo a cado cecidi: incido incidi et a tango tetigi: contingo contigi. m antecedente no in psi conuersa facit praet praeteritum: sino siui, sterno straui, cerno creui. non solum enim accipitur. Titinius in gemina : «simul ut pueras / has nocte suspirare creui», pro uidi. Plautus in cistellaria : «cum ego te amaui, mea Antiphila, et mihi amicam esse creui», similiter pro uidi. sperno quoque spreui facit et lino liui uel magis
Abbreviated transcription (Latin):
i bñt ante tũ. Ut uomo uomiui uonuitũ. gemui gemutũ. fremui frematũ. trentu¬
i tremitũ. Cmi uͦ emptũ facit. Qđ ido adsupsit .p. quia ñ pot̾.i.ante .tũ sine ip.
iueniri. euphonuȩ causa. ut somptꝰ. ꝓmptꝰ comptꝰ. p̃ssi ũ sałm in si t̾morantiũ¬
regulã : in ũ conũtens facit sipinũ. Ut pssi p̾ssũ sin no .o ł g antecedeitub ꝑ.
Ui duusas faciunt pt̃m. ut porio posui ⁊ ab eo cõposita suppono supposui cmpo¬
no amposui. antiqͥ tã ⁊ posui ꝓtulisse inueniunt᷑: Nautꝰ in iudularia. Nẽ ap̃
sequestrũ uidulũ posiuimus. Apuleiꝰ in i hermagore. Et cibatũ quẽ iucundũ
eẽ nob animadũterant. eũ apposuer. gigno genui: ꝓ qͦ geno uetustissimi
ꝓtulisse inueniunt᷑. Uarro in andabata S ꝙ hȩc loca aliquid geniunt.
Cuiꝰ infinitũ passiuũ lucretiꝰ in ini ꝓtulit geni. Tanto magis inficiendũ ẽ
ꝓtuler. Ut salustiꝰ in i hstoriarũ. Iussu metelli cornicines occaluere. S

Expanded text:
habent ante tum, ut uomui uomĭtum, gemui gemĭtum, fremui fremĭtum, tremui tremĭtum. emi uero emptum facit, quod ideo assumpsit p, quia non potest m ante tum sine p inueniri euphoniae causa, ut sumptus, promptus, comptus. pressi uero secunduum, ut pressi pressum. in no o uel g antecedentibus per ui diuisas faciunt praeteritum, ut pono posui et ab eo composita, suppono supposui, compono composui. antiqui tamen et posiui protulisse inueniuntur. Plautus in uidularia : «nunc apud sequestrum uidulum posiuimus». Apuleius in I Hermagorae : «et cibatum, quem iucundum esse nobis animaduerterant, eum adposiuerunt». gigno genui, pro quo geno uetustissimi protulisse inueniuntur Varro in andabata : «sed quod haec loca aliquid genunt», cuius infinitum passiuum Lucretius in III protulit, geni: «tanto magis infitiandum est, / protulerunt, ut Sallustius in I historiarum : «iussu Metelli cornicines occanuere». sed
Abbreviated transcription (Latin):
suͥpositũ eẽ. in stirpe aliqu̾ẽ si ãmoueant ut pungat colubra. Cũ pupu¬
gerit si de genere sit uiuere. si non sit mori. In eodẽ ãmora aspis cũ
pupugerit. si non occidat sciat ex psilloꝵ eẽ stirpei atripungo repu
pugi ⁊ repunri ut capro uida᷑ Cũ eiqui nos pupugit talionẽ. idẽ uicẽ
a nob redaditã ostendimꝰ. repupugi dicimꝰ. Auando u de ratone ł halen¬
dario loqͥm̃. repunti dñs. Atango cõposita: ñ duplicant pͥmã syllabã.
contingo contigi. attingo attigi. Inquib notaridũ ꝙ penultima pti
srega. ꝑfringo ꝑsregi. colligo collegi. relego relegi. quod disferentiȩ ciusa
ñ mutauit le uĩ łi. huamus nia ꝑago .a. inmutabilẽ seruauit. Et dege
sincepã ÷ cuphoniȩ causa ꝓtulit. Eurgdunt᷑ mutantia sumplicis. sigu¬

Expanded text:
subpositum esse in stirpe aliquem, ei admouent, ut pungat, colubram: cum pupusubpositum esse in stirpe aliquem, ei admouent, ut pungat, colubram: cum pupugerit, si de genere sit, uiuere, si non sit, mori». in eodem: «admota aspis cum pupugerit, si non occidat, sciat, ex Psyllorum esse stirpe». Naeuipugi et repunxi, ut Capro uidetur. cum ei, qui nos pupugit, talionem, id est uicem a nobis redditam ostendimus, repupugi dicimus, quando uero de ratione uel calendario loquimur, repunxi dicimus. a tango composita non duplicant primam syllabam: contīngo contĭgi, attīngo attĭginfregi, perfringo perfregi, colligo collegi, relego relegi, quod differentiae causa non mutauit le in li, quamuis etiam perago a immutabilem seruauit et dego syncopam euphoniae causa protulit. e
Abbreviated transcription (Latin):
untt surmor na porr igo secer go ⁊ erigore ui i conũtentia ꝓptissime ser¬
gr lego legi. Quor coposta sequnt᷑ sinpliciũ declitiatione a ffrong¬
RO
anirigi ꝑfringo ꝑfrogi. egͥo exogi. subigo subegi. cogo coegi ꝑ lego plegi.
relego relegi. Extipuus᷑ ex ħ cõposita neglego neglexi. ⁊ inttelligo. ꝙ antiqui
ut̃ lego ꝓfer ebant intellexi. ⁊ diligo dilexi. Pango qq̃ prgi. Et exs eompiti¬
go mnpegi facit. Pacuuiꝰ in meddotam. sylla pegi leuo inlitore. Lucanꝰ i .u.
nis. siple tmñ pango aeiã pepigi facit. scđ̃m charsuĩ ⁊ pansi. S antiqui
pago q dicebuant ꝓpaciscor. Cicero inii ad herenniũ. Pacta st̃ ꝗ legib eb¬
seruanda st̃. hoc mͥ. rẽ ubi pagunt orationi pagunt. Lango p̃t̃ea tetig
factt. ⁊ pungu pupugi ł punxi. Carro in i humanarũ. St hñt farii qͥ
uocant᷑ oͥgit NiC. ⁊ in affrica p̃silli. quex opinogenistũ arbitrantur

Expanded text:
urgo surrexi. nam porrigo et corrigo et arrigo e in i conuertentia aptissime seregi, lego legi, quorum composita sequuntur simplicium declinationem: confringo confregi, perfringo perfregi, exigo exegi, subigo subegi, cogo coegi, perlego perlegi, relego relegi. excipiuntur ex hoc composita: neglego neglexi et intellego, quod antiqui interlego proferebant, intellexi et diligo dilexi. pango quoque pegi et ex eo impingo impegi facit. Pacuuius in Medo : «tonsillam pegi laeuo in litore». Lucanus in Vnis». simplex tamen pango etiam pepigi facit secundum Charisium et panxi. sed antiqui pago quoque dicebant pro paciscor. Cicero in II ad Herennium : «pacta sunt, quae legibus obseruanda sunt, hoc modo: rem ubi pagunt orato, ni pagunt». tango praeterea tetigi facit et pungo pupugi uel punxi. Varro in I humanarum : «ut habent Parii, qui uocantur ὀφιογενεῖς, et in Africa Psylli, quorum ophiogenis cum arbitrantur
Abbreviated transcription (Latin):
tenera tenella su puer puera puella dobuit sici. Quotam̃ quia nistores
iuoꝵ mauime usus regnarat ñs usi nec nos utimĩ licot inueniant uotuti¬
ssmu ꝑtudisse her puera ⁊ hic ihec puer. Ccior quasi ab ocoꝙ uii su
sic̃ aspicio in spicio de spicio suspicio c̃sꝑicio. respicio. aũbo spicio ꝗ iiusuĩẽ
Sillit̃ hidẽ implurib aluisinuenit̃. F Sunt quedã que cũsormã participioꝵ.

Expanded text:
tenera tenella, sic puer puera puella debuit dici, quo tamen, quia auctores, quorum maxime usus regnauit, non sunt usi, nec nos utimur, licet inueniantur uetustissimi protulisse et haec puera et hic et haec puer; ocior quasi ab oco, quod inst lectum, sicut aspicio, inspicio, despicio, suspicio, conspicio a specio non est in usu. similiter hoc idem in plurimis aliis inuenies. sunt quaedam, q
Abbreviated transcription (Latin):
eicui rissent cato contra g̃ pisonẽ. Uideo hac tẽpestate concur finetõns
aedusarios. terentiꝰ in echirra. Una illar inte ꝓpe pcucunto equr atus¬
in tũ ꝓferunt᷑ scdm sup̃diotã regulã triui tritũ. quesu quesitũ. Seui uero:
scđm analogiã setũ debuit facere. s diffȩ causx uet̾es setũ ꝓ extũ dicentes
nõe participali a penultima corripitur. nisi in supͣdicto ⁊ aliis trib id

Expanded text:
currissent». Cato contra Gaium Pisonem : «uideo hac tempestate concurrisse omnes aduersarios». Terentius in hecyra : «una illarum interea properuero secundum analogiam setum debuit facere, sed differentiae causa ueteres Setum pro Zethum dicentes nomine participiali a paenultima corripitur, nisi in supra dicto et aliis tribus, id
Abbreviated transcription (Latin):
pt̃. Cicero de supplitus. Reuellistis. atq in ꝓfundũ abiecistis. Uergł i bu¬
aulstt Idẽ meodẽ. Illa gene flore pͥmeuo coepore uudnt. Idẽ in .uiiii.
Aiuilsit q mariu telũ q affixit harene. Iucretiꝰ ab ercello eitellis infinitũ
prult retellere. petiultima correpta. Om̃ib ornatũ uoliuisti excellere
rebe Cigero i i epistola ad filiũ. Quare effice ⁊ labora ut autelleas. ee est

Expanded text:
tque in profundum abiecistis». Virgilius in butque in profundum abiecistis». Virgilius in bu/ uulsit». idem in eodem: «illa genae florem primaeuo corpore uulsit». idem in VIIII: «auulsitque manu telumque affixit arenae». Lucretius ab excello excellis infinitum protulit excellĕre paenultima correpta: «omnibus ornatum uoluisti excellĕre rebus»; Cicero uero in I epistularum ad filium : «quare effice et elabora, ut e
Abbreviated transcription (Latin):
impinctũ diceremꝰ ab as sgnificationes monstrare putarent᷑. Lucanꝰ ino. in¬
pacit cessere fares. Ingor deponentia mutant eũ in ctũ ⁊ faciuas supinu.
i fungor functũ. In ho desinentia mittan ho inxi. ⁊ faciunt pt̃m. ut ueho ueo
trahe gram. & scłm sup̃dictã regulã inxi tminantiũ ptm ꝑfectũ: ꝑ ctũ ꝓfer̃ su.¬
lo colui melo molui. cimsulo consului. occulo occului. Statiꝰ in .u. thebaidos.
Raptũ q sola parentẽ occului. Exxipiunt᷑ duplicantia ł. q̃ si amuta incipir:
geminant pͥarticipalẽ syllabã. Et si ñ seruant ubiq eandẽ uocalẽ. Ut pello pe¬
puli fallo fefelli. tollo tetuli. ꝓ quo nunc itiusu frequenti ẽ fustuli: Atulo
qõ ꝙ uetĩb ui usu fuit : tetuli dicebatur. In cõpositione tm̃ n gem nat s¬
pͥncipalẽ syllabã. ut refello refelli. conpello conpuli. Alia qq̃ eiđ tminati

Expanded text:
et impictum diceremus, alias significationes monstrare putarentur. Lucanus in V: «inet impictum diceremus, alias significationes monstrare putarentur. Lucanus in V: «inpactae cessere fores». in gor deponentia mutant eam in ctum et faciunt supinum, ut fungor functum. in ho desinentia mutant ho in xi et faciunt praeteritum, ut ueho uexi, traho traxi, et secundum supra dictam regulam in xi terminanlo colui, molo molui, consulo consului, occulo occului. Statius in V Thebaidos : «raptum quae sola parentem / occului». excipiuntur duplicantia l, quae si a muta incipiant, geminant principalem syllabam, etsi non seruent ubique eandem uocalem, ut pello pepuli, fallo fefelli, tollo tetuli, pro quo nunc in usu frequenti est sustuli a tulo quoque, quod ueteribus in usu fuit, tetuli dicebatur. in compositione tamen non geminant principalem syllabam, ut refello refelli, compello compuli. alia quoque eiusdem t
Abbreviated transcription (Latin):
pfer̃ scđm fuprudictã regulã. ut mergo mersi mersũ. syargo sparsi
sparsũ. t̃go ł t̃geo tsi tnũ. ¶Alia uͥ onĩa go in ctũ conũtues. Ut rego re¬
ctũ. uingo uinctũ. tingo tinctũ. lego lectũ. pungo punctũ ago actũ
abiciunt tm̃ .n. euphoniȩ atuisa hȩc quȩ penultimã .a. hñi. ł .u. Ut fra¬
go fractũ. pango pactũ. ⁊ ango tactũ. fingo sictũ: pingo ꝑuctũ. stringo
strictũ. ringo rictũ. Exripitur cingo anctĩ tingo tineiũ ⁊ stingo stin¬
ctũ. ⁊ ex eis cõposita succingo succinctũ. extingo extinctũ. Ango qĩ
seruant sumplicis litfas quamuis in aluis modis mutent᷑. ut rato
rertũ pgo ⁊ pargo prectũ. ⁊ porrectũ. ago actũ. cogo coactũ. abia
abactũ. tango tactũ. conttingo contactũ. frango fractũ. distingo
Aefractũ. pango pactũ. inpingo inpactũ. & possumꝰ ħ enistuare
difserentie causa in plertsq fieri. ne si prictũ ⁊ abictũ. ⁊ defratũ

Expanded text:
ecundum supra dictam regulam, ut mergo mersi mersum, spargo sparsi sparsum, tergo uel tergeo tersi tersum. alia uero omnia go in ctum conuertunt, ut rego rectum, iungo iunctum, tingo tinctum, lego lectum, pungo punctum, ago actum. abiciunt tamen n euphoniae causa haec quae paenultimam a habent uel i, ut frango fractum, pango pactum, tango tactum, fingo fictum, pingo pictum, stringo strictum, ringo rictum. excipitur cingo cinctum, tingo tinctum et stingo stinctum et ex eis composita: succingo succinctum, extingo extinctum. ango quoque seruant simplicis literas, quamuis in aliis modis mutentur, ut rego rectum, pergo et porgo perrectum et porrectum, ago actum, cogo coactum, abigo abactum, tango tactum, contingo contactum, frango fractum, defringo defractum; pango pactum, impingo impactum. et possumus hoc existimare differentiae causa in plerisque fieri, ne, si perrictum et abictum et defrictum
Abbreviated transcription (Latin):
uenit᷑. Uergł in uini. Striduntq caũnis struturȩ calebis ⁊ fornarib ignis
anholat. Lucatiꝰ ui .ui. aurib: incertũ feralis strideat umbra. Ituienal ia ii.
lã frident ignes. iõ follib atq oaminas. horati in fermonũ libro .n. Stridere
sccrita dnusos aure susurtos cerripta penultimna. Statiꝰ u̾ tandẽ ꝓductã ꝓ¬
tulit in uiii. Ml aridere domi. Idẽ in uiiii. Stridehit ur̃os tideus ei mimatꝰ¬

Expanded text:
 cauernis / stricturae Chalybum et fornacibus ignis anhelat». Lucanus in VI: «auribus incertum feralis strideat umbra». Iuuenalis in IIII: «iam strident ignes, iam follibus atque caminis». Horatius sermonum libro II: «stridĕre secreta diuisos aure susurros», correpta paenultima. Statius uero eandem productam protulit in VIII: «nil stridēre domi». idem in VIIII
Abbreviated transcription (Latin):
cuimus .s. pͦ p̃cedente mutant sco. in uiꝰ nisi sint incͥoatiua. illa enũ carent
ritate fecisse in qͥb dã concisionẽ. quãuis positio ubi hat uesonantẽ moueo mo¬
ui mouisti. ex q̃ sũmosses posuti horatiꝰ. ꝓ sũmouisses in i sermonũ. hunc hominẽ
uelles si trade disꝑeã ni sũmosses oms. ñ esto uiuimꝰ illic qͥ turere mͦ. Itẽ cõmo¬
ra ꝓ cõmauerti. idẽ oratiꝰ ponit in i sermoni. At ille qui me cõmorit meliꝰ
n tangere clamo flebit. Unu iuenit᷑ in sco desinens uerbũ. at̃ uitustissimos
inclino. Pompiniꝰ inuacca. ł marsupio. ait. simul intro ueni aressi ad patrẽ pren¬
di matiũ in t̾rã ut cubalat nuda. ad eũ ut conqueri utt̾um mulieres cmspiciurt. Ex.¬
cipiunt᷑ pt̾ea tiꝰdẽ t̾iminationis conpesco compescui. despesco dispescur ꝙ ponit apuletꝰ
in dalogo qui ẽ de dosoctatis. Cũ ⁊ habitacala sũma abiñfinis tanta int̃ capeline fusti¬

Expanded text:
cuimus; s uero praecedente mutant sco in ui, nisi sint inchoatiua illa enim carent ritate fecisse in quibusdam concisionem, quamuis positio uerbi habeat u consonantem: moueo moui mouisti, ex quo summosses posuit Horatius pro summouisses in I sermonum : «hunc hominem uelles si tradere, dispeream, ni / summosses omnes:: non isto uiuimus illic, / quo tu rere moratius ponit in II sermonum : «at ille, / qui me commorit melius non tangere, clamo / flebit». unum inuenitur in sco desinens uerbum apud uetustissimos,inclino. Pomponius in uacca uel marsuppio ait: «simul intro ueni, accessi ad patrem, prendi manum; / in terram ut cubabat nudam ad eum ut conquexi, interim / mulieres conspiciunt». excipiuntur praeterea eiusdem terminationis compesco compescui, dispesco dispecui, quod ponit Apuleius in dialogo, qui est de deo Socratis : «cum et habitacula summa ab infimis tanta intercapedine fasti
Abbreviated transcription (Latin):
ci. desinentiũ rogula sequi. Quc ũ in ui sillaliõ ꝓferunt prm pfectũ. mutant eã intũ.
faciunt supinũ reqͥeui. reqͥctu. un participi si sit reqͥetur: Cicero conttra metellũ.
nsi coꝵ ecitio ñ requietura. C̃risco eui cretu. ad scisco asciui ascitu. descisco desci  to¬
ui descitu. Liuꝰ inaxo. ab urbe condita. descitau ab romanis: Et notandũ. qd ab
inchaitiuo scisco. composito: primitiui id÷ scio habuer̃. pttn. Sadm recta ũ ꝓpor
tont̃. debent eor qq̃ ꝑfecta uilscio. ⁊ descio ee: nosco noui noni. Similit ex eo co¬
rosita ignosco ignoui ignotũ. Terentiꝰ i ad ełphis Ignorũ ẽ. ⁊ acitũ ẽ. qreditũ est.
uñ iuarticipiũ ftĩ ignotur. Cicero in catone maiore. Ignot̾i alt̃i ꝙ patrẽ. alt̾i

Expanded text:
um perfectum, mutant eam in tum et faciunt supinum, requieui requietum unde participium futuri fit requieturus. Cicero contra Metellum isi eorum exitio non requieturam», cresco creui cretum, ascisco asciui ascitum, descisco desciui descitum. Liuius in XXVI ab urbe condita : «descitum ab Romanis» et notandum, quod ab inchoatiuo scisco composita primitiui, id est scio, habuerunt praeteritum, secundum rnt eorum quoque perfecta ab ascio et descio esse, nosco noui notum similiter ex eo composita: ignosco ignoui ignotum. Terentius in adelphis : «ignotum est, tacitum est, creditum est», unde et participium futuri ignoturus. Cicer
Abbreviated transcription (Latin):
si. fac̃ supinũ. scđm in si t̃minantiũ regulã : Uñ parsurꝰ participiũ ftĩ. Uarrom
lat̃ nsi Parsurꝰ pecunus bene partis. Luũ in xxu. ab urbe condita. Nsaidũ eos
capue parsuros gedã. senesco inchoatiuũ ẽ. Na positiuũ eꝰ seneo inuent᷑ i
isu. Actiꝰ in telepho. la ia stupido tͥessala. sono peciora. languentq senent q
Pactuuiꝰ in piboea. quaqũasss ceas sene. satis habea re uriũ. ut te ara atceã
A senes g n asenosco sit ptm senui. Salutꝰ iii historioꝵ. nisi cũ ira bellide

Expanded text:
pinum secundum in si terminantium regulam, unde parsurus participium futuri. Varro in laterensi : «parsurus pecuniis bene partis». Liuius in XXVI ab urbe condita : «nedum eos Capuae parsuros credam». senesco inchoatiuum est: nam positiuum eius seneo inuenitur in usu. Accius in Telepho : «iamiam stupido Thessala somno / pectora languentque senentque». Pacuuius in Periboea : «quamquam aetas senet, satis habeam uirium, ut te ara arceam». a sene
Abbreviated transcription (Latin):
itũ iipseudolo. de sinchofanta. Et quid argutus os ꝓ conintietꝰ. Extipitur ru¬
scđ̾m pti ũ delis. rutũ dici penultiina correpta. Uirgł. in xi. Nec michi cũ
truris illũ post erita bellũ ꝑgama. x uidetur hoc ꝑ sincopã .÷. uocalis
in pẽo platus erutus ꝓ eruitus. Ideo tempits ꝑfect simpler. quod habuit
Alia ũ fup̃dicit ĩminationis aba &x tremã spllaba prti in c. tũ conũtunt.
ut strui sructũ. uirxa iunctũ. liqui lictũ. etipitur flutũ. ut ia supra dic¬
nu. s be ponentia in cor mutant eã. in cu. ⁊ assumtia tũ faciunt supi

Expanded text:
iterum in Pseudulo de sycophanta: «ecquid argutus es?» pro conuictus. excipitur rŭiterum in Pseudulo de sycophanta: «ecquid argutus es?» pro conuictus. excipitur rŭpta. Virgilius in XI: «nec mihi cum Teucris ullum post erŭta bellum / Pergama». et uidetur hoc per syncopam i uocalis in praeterito prolatum, erutus pro eruitus, ideoque tempus perfecti simplex, quod habuit alia uero supra dictae terminationis uerba extremam syllabam praeteriti in ctum conuertunt, ut struxi structum, unxi unctum, liqui lictum; excipitur fluxum, ut iam supra dictum est. deponentia in quor
Abbreviated transcription (Latin):
diligine tecti. Illud qq̃ sciendũ ꝙ in ui diuisas t̾minantia. pt̃m ꝑt.cũ so¬
leant carripe penultimã. Tam uetustissimi inueniuts̃ &iã ꝓtulisse eand
penultima. In his maxime quȩ ap̃senti in uo desinente diuis is ꝓficiscun᷑.
ut eruo erui. arguo argui ad nuo adnia. Enruꝰ in .ii. adnuit sese mecũ de¬
cernere serro. Supina eoꝵ i pt̃i in tũ conuĩtunt. ⁊ ꝓducunt penultim̃.
acu acutũ. ibui inłutũ. indui indutum. adnui admitum. innui innutũ. ur¬
gni argutũ. Uñ ⁊ participiũ argut᷑ꝰ idẽ conuictus. Pautꝰ in psendolo argutus
maloꝵ facinoꝵ. i futm arguturꝰ. & dernatiuũ ex ħ ubũ argutor argutaris.
Inuenũ ĩsi miusu xiã arguiturꝰ. ꝓ argutur. Salustiꝰ inu hnstoriar. Quos ad¬
ũsũ multi crbithinia uolentes occurrere faliũ filiũ arguituri. Plautus

Expanded text:
caligine tecti». illud quoque sciendum, quod in ui diuisas terminantia praeteritum caligine tecti». illud quoque sciendum, quod in ui diuisas terminantia praeteritum ltimam, tamen uetustissimi inueniuntur etiam produxisse eandem paenultimam, in his maxime, quae a praesenti in uo desinente diuisas proficiscuntur, ut eruo erūi, arguo argūi, annuo annūi. Ennius in II: «adnūit sese mecum decernere ferro». supina eorum i praeteriti in tum conuertunt et producunt u paenultimam: acui acūtum, imbui imbūtum, indui indūtum, annui annūtum, innui innūtum, argui argūtum, unde et participium argutus id est conuictus. Plautus in Pseudulo : «argutus malorum facinorum» et futurum arguturus et deriuatiuum ex hoc uerbum argutor argutaris. inuenitur tamen in usu etiam arguiturus pro arguturus. Sallustius in II historiarum : «quod aduersum multi ex Bithynia uolentes adcurrere, falsum filium arguituri». Plautus
Abbreviated transcription (Latin):
& hec tm ñ uidentur in uo dunsas t̃minari. in qͥb uiuĩ latĩe amittit.
unde ung̃o quide fellalia tminantia huicemodi seruant. regulam uigo
tminator. sicut ⁊ que in Q ᷤ. fimuntur. rationen sequuntur. in oo desinentiũ :
dicimus gͥ ungt unti.⁊ lingo linxiupingo pinai. ⁊ linquo liqui: ⁊ uinco
uitici Ningo ꝗq iunxi. Unde ⁊nit. Sicut aduxi diix. a reci re. uirgł in
iii georgicon. Int ea toto ñ se̾tius acquore ninguos aeti in androme¬
da. cũ niterint celestiu molem michi. Extingo &ia extinri. Cui simplet stin¬
go in raro e ufu. Uirgł in iiii. Cogñe extutre mema suꝑ ipsa dedisse. ꝓ
extinxissem ꝓtulit Cicero it tñ inarato. Stinguens participio usus est.
quod a u̾bo stingo nascitur. Qũc̃ neq tẽpestas ꝑun&. neq longua uetustas
intim&. stinguens p̃clara insignia cęli Idem passiuũ eiꝰ uerbi in ꝓgnosti¬
cuĩ ꝓtulit: Ut cũ luna means: inꝑionus officit orbi. stingunt radii cȩca

Expanded text:
men non uidentur in uo diuisas terminare, in quibus u uim literae amittit, unde in guo quidem syllabam terminantia huiuscemodi seruant regulam in go terminatorum, sicut et quae in quo finiuntur, rationem sequuntur in co desinentium: dicimuuici, ninguo quoque ninxi, unde et nix, sicut a duxi dux, a rexi rex. Virgilius in III georgicon : «interea toto non setius aequore niuguit». Accius in Andromeda : «cum ninxerint caelestium molem mihi». extinguo etiam extinxi, cuius simplex stinguo in raro est usu. Virgilius in IIII: «cum genere extinxem, memet super ipsa dedissem» pro extinxissem protulit. Cicero tamen in Arato stinguens participio usus est, quod a uerbo stinguo nascitur: «quem neque tempestas perimet neque longa uetustas / interimet stinguens praeclara insignia caeli». idem passiuum eius uerbi in prognosticis protulit: «ut cum luna means Hyperionis officit orbi, / stinguuntur radii caeca
Abbreviated transcription (Latin):
ausa dubitationis ꝙ mingo qq̃ mictũ fac̃ : inusu ñ inuenit᷑. Quãb̾is ab co
cõpositũ dimico dimicaui. fac̃. ⁊ dimicatꝰ. Liuiꝰ inxxiii. Iuxta qq̃ acie col¬
latis fignis dimicatũ. Quidã nauctores st̃ usi dimicaui. quãꝗ emicoe¬
micui faciat. Lucunꝰ ini. Qualit̃ exp̃ssũ uentis ꝑ nubila fulm̃ Emicuit. łl¬
co&ciã ⁊ plicatũ. ⁊ plicitũ fac̃. qr ⁊plicaui ⁊ plicui. Ex rogͥ cõposita penutam̃
.a. łi hñt insupino. duplicuui. duplicatũ.: explicui explicitũ. inplicui ł tapb¬
caui. ꝙ in raro usu ẽ: inplicitũ ł mplicutũ. Uñ lucanꝰ in ii. Implicitas
magno cesar terpore eocetes. Cicero inpisonẽ. Quid auattugi q̃ criu¬
nib: infinitis inplicita ẽ. sumã nc̃ explicẽ : In eod. familiaritate mnplicatꝰ
Salustiꝰ in iii historiarũ. Implicate rates ministeria ꝓhibebant. Aliã u̾ in
ui. diuisas ptm̃ desmentia: .ui. in rtũ cũutunt insupino penultima ÷ cor¬

Expanded text:
ausa, quia mingo quoque mictum facit, in usu non inuenitur, quamuis ab eo uerbo compositum dimico dimicaui facit et dimicatus Liuius in XXXIII: «iusta quoque acie et collatis signis dimicatum, quidam auctores sunt», quamquam emico emicui faciat. Lucanus libro I: «qualiter expressum uentis per nubila fulmen / emicuit». plico etiam et plicatum et plicitum facit, quia et plicaui et plicui. ex eo igitur composita paenultimam a uel i habent in supino: duplicaui duplicatum, explicui explicitum, implicui uel implicaui, quod in raro usu est, implicitum et implicatum. unde Lucanus in III: «implicitas magno Caesar torpore cohortes», Cicero uero in Pisonem : «quid auaritiae, quae criminibus infinitis implicata est, summam nunc explicem?». in eodem: «familiaritate implicatus». Sallustius in IIII historiarum : «inplicatae rates ministeria prohibebant». alia uero in ui diuisas praeteritum desinentia ui in itum conuertunt in supino paenultima cor
Abbreviated transcription (Latin):
seq̃niti libro ũ. Peinde ubi pelliauit dulcis. leuis unda saporis.¶ Supun
iactũ. In om̃i n ũbo. siue penultim siue m añ penultim sit. a seruat᷑. eiã
capio cepi captũ. ago egi actũ frango fregi fractũ. cado cotidi casu. Ex
his cõposita q̃ o p̃senti mutant a in i. ut facio inficio. capio incipio. & in sa¬
pino a. anũtunt. ui factũ infectũ. captũ inceptũ. Illasi q̃ cẽponunt᷑ a ũbis
ingo desinentib quis mutent aiii. tñ in supmo nuntabilẽ seruats eã at ago
eago exactũ. frango infringo in fractũ. tango contingo contactũ. paris

Expanded text:
Sequanici libro II: «deinde ubi pellicuit dulcis leuis unda saporis». supinaSequanici libro II: «deinde ubi pellicuit dulcis leuis unda saporis». supinaiactum. in omni enim uerbo, siue paenultima siue antepaenultima sit, a seruatur etiamcapio cepi captum, ago egi actum, frango fregi fractum, cado cecidi casum. ex his composita, quae in praesenti mutant a in i, ut facio inficio, capio incipio, et in supino a in e conuertunt, ut factum infectum, captum inceptum; illa uero, quae componuntur a uerbis in go desinentibus, quamuis mutent a in i, tamen in supino immutabilem seruant eam, ut ago exigo exactum, frango infringo infractum, tango contingo contactum, pango
Abbreviated transcription (Latin):
posun. ⁊ tuc aũt artriphonẽ uideo ab sese anuttere: Inuitũ eã inque. Ergo
scd̾m analogiã tercię coniugationis inuenit᷑ eiꝰ tota fere delinatio ũbi. Su¬
pinũ uͦ ab eo ñ inueni. nec q̃ solent ab eo nasci.¶ In cio. a ancedente mutant
E his cõposia cũ p̃posctione. quauis in p̃senti mutent a iii i. tñ pt̃i regulã
seruant. qͥe in simplicib ut efficio efferi. ꝓficio ꝓfeci. Idõ aut dixi cũ p̃positioẽ
cõposita mutare .a. in .i. qr si cũ alia parte cõponats: seruant .a. ut calefacio
calefeti. tepefacio tepefeci. tremefacio tremefeti. stupefacio stupefeci. abicio
colloquiũ uatẽ elicuit. & puto udo ne si diceremꝰ netessario participiũ ȩlectꝰ
fiera. ⁊ essa dubitatio significationis. Pellicui ꝗq̃ ꝓpellex uetẽs ꝓtuleruis.
liuiꝰ in laudamia. aut nc̃ q̃ pã. alia te illo siatioo ertiatu affluens. aut̃ sardia¬
it. Pso hestotiatũ .iͦ. cuiꝰ uniꝰ p̃ꝵio multoꝵo allicuit animos. p̃uarro belli

Expanded text:
posuit: «tum autem Antiphonem uideo ab sese amittere / inuitum eam, inque». ergo secundum analogiam tertiae coniugationis inuenitur eius tota fere declinatio uerbi; supinum uero ab eo non inueni nec quae solent ab eo nasci. in cio a antecedente mutant gulam seruant, quae est in simplicibus, ut efficio effeci, proficio profeci. ideo autem dixi, cum praepositione composita mutare a in i, quia, si cum alia parte componantur, seruant a, ut calefacio calefeci, tepefacio tepefeci, tremefacio tremefeci, stupefacio stupefeci. abicio elicuit», et puto ideo, ne, si elexi diceremus, necessario participium electus fieret et esset dubitatio significationis. pellicui quoque pro pellexi ueteres protulerunt. Laeuius in Laudamia : «aut nunc quaepiam alia te illo / Asiatico ornatu affluens, / aut Sardiait. Piso historiarum I: «cuius unius praemio multorum allicuit animos». Publius Varro belli
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ apenultiniã siplicis supmi in .i. conũtut. ut do dedi. datũ. reddo reddidi red¬
ditũ. ꝑdo ꝑdtidi ꝑditis. uendo uendidi uenditũ gredo credidi creditũ. condo
condidi conditũ. In edior qq̃ deponentia in sił facnnt supitiũ. orchor orsu.
ingredior ingressũ: In gio similit̃ ꝓducti añ penultima. ab lata oiectrema
refugio refugitũ. In pao ta añcedente. mutant a une pducta ⁊ abiecta o ꝓ¬

Expanded text:
 simplicis supini in i conuertunt, ut do dedi datum, reddo reddidi redditum, perdo perdidi perditum, uendo uendidi uenditum, credo credidi creditum, condo condidi conditum. in dior quoque deponentia in sum faciunt supinum: ordior orsum, ingredior ingressum. in gio similiter producta antepaenultima et ablata o extrema refugio refugitum. in pio ca antecedente mutant a in e productam et abiecta o p
Abbreviated transcription (Latin):
rũpit polidoꝵ obtrũcat. ⁊ auro ui pon̾at᷑ .i. scde t̃tiȩ̃ coniugationẽ cor¬
rũpit penultimã: Lucili ũ i u. deficit alma ceres nec plebes pane
potitur:Scđłm qͥrtã coniugationẽ ꝓducta penultima ꝓtulit. Ami¬
lit neuiu̾s. in iliadis scđo. Penetrat penitus thalamoq potit᷑: Infini¬
tũ em̃ scđ̾m qͣrtã sẽꝑ inuonit᷑. Cicero in ui uiuectiuaꝵ. Rerũ potri
uolunt. Supinũ in rtũ desinit penultima ꝓducta potitũ. In uo chͥiuses
q̃tũq añcedente consonante. desinentia mutant o in i. Utaceno accui. im¬
buo inbii. induo indiui. diluo diluui. aimuo annui. spuo spin. fuo sui metuo

Expanded text:
 obtruncat et auro / ui potĭtur». i secundum tertiam coniugationem corripuit paenultimam. Lucilius uero in V: «deficit alma Ceres nec plebes pane potītur» secundum quartam coniugationem producta paenultima protulit. similiter Ninnius in Iliadis secundo: «penetrat penitus thalamoque potītur». infinitum tamen secundum quartam semper inuenitur. Cicero in II inuectiuarum : «rerum potiri uolunt». supinum in itum desinit paenultima producta, potītum. in uo diuisas quacumque antecedente consonante desinentia mutant o in i, ut acuo acui, imbuo imbui, induo indui, diluo dilui, annuo annui, spuo spui, suo sui, metuo
Abbreviated transcription (Latin):
ripo. ꝙ subtticta in .⁊o. ini conũsa facit pt̃m̃. penultuna ꝓducta. tã in siplici ꝗ
in cõposits ab eo. Rũpo rupi abrũpo abrupi corrũ pocorupi E ũ breuẽ pe¬
nultimã habentia : mutant .o. in ui diuisas in pt̃o. ut strepo itrepui. olistrepo ob
salpsi sculpo sculpsi cargo carpsi teppo repsi serpo serpsi scarpo scarpsu lucatiꝰ
in iii.s ꝑtt̃ longũ causã repsere lateriti.s Supina inpi ꝗd t̃minatoꝵ fiunt muta¬
ta i intũ. ut rupi ruptũ. In ui u separuas subtracta .u. naddita tũ. facu supuuĩ.
sarepui sit piti. In ꝑsi aut eauntia seđm sup̃dictã regulã mutata si in tũ. ut scalpsi
sertiui saẽ a sero seris seui. ł n coposita qn mutant siplias copositione signisuatt
arbore dicã insero inseui fac̃. ⁊ partiaipiũ in situs ñ insert. Uirgł in buco lico
in sere nc̃ meliboe piros. pone oedine uites. Idẽ in igeorg̃ niutata q usta

Expanded text:
in simplici quam in compositis ab eo: rumpo rūpi, abrumpo abrūpi, corrumpo corrūpi. e uero breuem paenultimam habentia mutant o in ui diuisas in praeterito, ut strĕpo strepui, obstrĕpo obsscalpsi, sculpo sculpsi, carpo carpsi, rēpo repsi, serpo serpsi, sarpo sarpsi. Lucanus in III: «sed per iter longum causa repsere latenti». supina in pi quidem terminatorum fiunt mutata i in tum, ut rupi ruptum; in ui uero separatas subtracta u et addita tum: strepui strepitum; in psi autem exeuntia secundum supra dictam regulam mutata si in tum, ut scalpsi seraui facit. a sero seris tamen composita, quando mutant sarbore dicam, insero inseui facit et participium insitus, non insertus. Virgilius in bucolico : «insere nunc, Meliboee, piros, pone ordine uites». idem in II georgicon : «muta
Abbreviated transcription (Latin):
significatiõe ũbi dramꝰ. ut lectũ lectĩo sic gͦ partũ partĩo. ⁊ parit̾o. Statiꝰ
tñ uixii thebad̾ participio futi addidie Misceat. atq hosti ueniat pari¬
t᷑a marito. Deponentia in rior t̾minantia. orior ⁊ morior. tã scłm t̃ciã ꝗ scd̾m
reris ⁊ moriris. Lucanꝰ ii iiii. N gtis morit᷑ iugulo qͥpuocat hostẽ. Enauĩ
inxiiii annaliũ. Nc ẽ ille dies cũ gla maxana sese nob̵ ostendat. si uiuimꝰ
patis est qͥcũq adorit᷑. Cor supina ortũ ⁊ moritũ. quis orut̾us. ũ orturꝰ inueni

Expanded text:
 et dictito. sic ergo partum parturio et partito. Statius tamen in XII Thebaidos participio futuri addidit i: «misceat atque hosti ueniat paritura marito». deponentia in rior desinentia, orior et morior, tam secundum reris et moriris. Lucanus in IIII: «non gratis moritur, iugulo qui prouocat hostem». Ennius in XIIII annalium : «nunc est ille dies, cum gloria maxima sese / nobis ostendat, si uiuimus potis est, quicumque adoritur». eorum supina ortum et moritum, quamuis orituru