comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Arces ꝑ partes uet̾es didicere poete
I darro magnũ ꝑuieruere deais
P mo dictantes ⁊ postea u̾si ficantes¬
C a iedentes ferule supposuere manus
P tibz imbutos sapĩa durit athenas
Quadruruũ trimo ꝯtiruando libi
Il licito miserande miser compesce furores
Sato ꝙ ad mortem cõmouet hostis eos
Anfer ab hiis mentem miserosq uideto dolores
Alt̾a plus istis sunt meditanda ⁊ͥ
Esto menior ꝙ pulius eris ꝙ u̾mibz esca
Ingelida putreus qͣndo iacebis humo
Nou eut minundo qui teueut ult᷑ uidere
Cnmi tua rancidior sit cane rupta caro
Cur ꝓpio caput ense secas: cur sponte cathenas
Demionis icurris: cur susl iuissa facis
Montib assidue surgentib obuius obstat
Ne suꝑet qui te sic superare putat

Expanded text:
Artes post partes veteres didicere poetae, Artes post partes veteres didicere poetae, Idcirco magnum promeruere decus. Primo dictantes, et postea versificantes. Tendentes ferulae supposuere manus: Partibus imbutos, sapientia duxit Athenas. Quatrinum trivio continuando sibi. Illicitos, miserande puer, compesce furores, Scito quod ad mortem commovet hostis eos. Aufer ab his mentem, miserosque videto dolores: Altera plus istis sunt meditanda tibi. Esto memor quod pulvis eris, quod vermibus esca, In gelida putris quando jacebis humo. Non erit in mundo qui te velit ultra videre, Cum tua rancidior fit cane rupta caro. Cur proprio caput ense secas, cur sponte catenas Daemonis incurris? cur sua jussa facis; Motibus assidue surgentibus obvius obsta, Nec superet qui te sic superare putat
Abbreviated transcription (Latin):
Ne cor consuetis imbuat ille malis
A rgilla figulus quid uis mucabitur u da
S sicre formam nõ adhibere potest
Cerumam pellem latrat ꝑ tecta catellus
Piutus ut siluas doctus uure queat
Tres semos tribr usq modis serune uidemus
Non iu dño tres sunul mimo trib
e st uan qui uite fideus mercede fu ture
Sub iacet impus obsequuis q dei
ħserus nou est qͣm qui fren a salubris
Iustiae patitur lib̾ ⁊ altus erit
Et quag qui misers subiectus paret homullo
Lone dou prin constituere patres
Nou fu hunc totum sibi subiugat imꝑiosus
Int̾ior ille lis nou retinetur homo
T̃ eraus est seruus nicio qui semꝑ obedit
Hpeuitus seruus iuit utroqz modo
Ut y pendiculo ꝑies equetur oportet
Ne donins l ip̃i decipiente mat
Quomͦ stare potest ritutantis machina niuri
Si fundamentũ debile fallat honuo
Asmuili siquis sblunes tendat ad artes
Prmapio ꝑtes corde nõce sciat

Expanded text:
Ne cor assuetis imbuat ille malis. Ne cor assuetis imbuat ille malis. Argillam figulus quamvis mutaverit udam, Sed siccae formam non adhibere potest. Cervinam pellem latrat per tecta catellus Primitus, ut silvas doctus inire queat. Tres servos tribus usque modis servire videbis, Non uni domino tres simul, imo tribus. Est nam qui vitae fidens mercede futurae, Subjacet imperiis, obsequiisque Dei: Hic servus non est, quoniam qui frena salubris Justitiae patitur, liber et altus erit. Est quoque qui misero subjectus paret homello, Ut quondam primi constituere patres; Non tamen hunc totum sibi subjugat imperiosus, Interior vinclis non retinetur homo. Tertius est servus, vitio qui semper obedit, Hic penitus servus vivit utroque modo. 436 Ut perpendiculo paries aequetur, oportet Ne domus hoc ipso deficiente ruat. Quomodo stare potest titubantis machina muri, Si fundamentum debile fallat onus? A simili, si quis sublimes tendit ad artes, Principio partes corde necesse sciat.
Abbreviated transcription (Latin):
Impedit hic illum retioq sepe trahunt
N on mag̾ est ꝓuum celso de n̾tice sumꝑtũ
Quam ꝙ ab coadua ualle resurgat iter
A duena si luarum si bestia forte cauuan
Inaidat in tumbam nonne ꝑibit ibi
Nonne chelindroꝵ morunt᷑ morsib illi
Quos ma uel casus ꝓtrahit mnt cos
Qmd nͥ sit serpens serpentib associati
Sumi grauiter pugnant quiequid adhecet eis
M arcescuuit flores ⁊ gͣmina mortificintur
Que solo tactu fu sa uenena cremant
Hos inter pueros dubios gens marsica pouit
Utrum se geuit sut ita sure uolens
Illi nam soli ꝑcunt ut diseius angues
Dum sibi blanditus oris amieat eos
Dum curuare potes uł curuam ten dere uirgam
Faxis ut ad libitum stet tua planta tuum
Cimi uetus in magnum fu̾it solidata uigorem
Ron leuit̾ flectes imꝑiale caput
Rursus si tortam paciaris surg̾e pͥmum
Semꝑ ut est primo torta manebit ea
Sic homo dum pu̾ est doceatur recta tenere

Expanded text:
Impedit haec illum, retroque saepe cadit. Impedit haec illum, retroque saepe cadit. Nam magis est pronum celso de vertice sumptum, Quam quod ab occidua valle resurgit iter. Advena silvarum si bestia forte caninam Indicat in turbam, nonne peribit ibi? Nonne chelindrorum moriuntur morsibus illi, Quos via vel casus protrahit inter eos? Quis nisi sit serpens, serpentibus associatur, Cum graviter pungant id quod adhaeret eis? Marcescunt flores, et gramina mortificantur Quae solo tactu fusa venena cremant. Hos inter pueros dubios gens Marsia ponit, Utrum se geniti sint ita scire volens: Illis nam solis parcunt, ut dicitur, angues, Dum sibi blanditiis oris amicat eos. Dum curvare potes, vel curvam tendere virgam, Fac sit ut ad libitum plantula ducta tuum. Cum vetus in magnum fuerit solidata vigorem Non leviter flectes imperiale caput. Rursus, si tortam patiaris surgere primum, Semper ut est primo torta manebit ea. Sic homo dum puer est, doceatur recta tenere,
Abbreviated transcription (Latin):
Non benenunt honio qm̃i rerũ solliatudo
T orquet ⁊ exanuat nocte dieq metus
Nunqͣu securus dornut qui perdere iitam
U na cum rebz quas ht ip̃e tuuet
Unde ꝑ cremplun leginus monstrasse tuannũ
Quod nonut durit uerua beatus erit
Ad foueam duiti supͣ caput ip̃ius ensis
Pendelat tenui iur ret mente fide
Hinic dape collecta uesa p̾cepit at ausus
Non erat is q̃m iudit utrũq necem
S ic ait est de me casur la ꝑsuun q tuuente
⁊ certo. ꝓpͥa morte uel hoste mori
Ad maia fr̃a malus socus secium tͣhit ⁊ sir
F it malus. ⁊ neqͣm qui fuit ante bonus
N ec muum q̃m uelocior ad mala pes est
Quam sit ad illud opus qd̃ deus optat agi
Inia peti lemius qͣm surgat in ardua pondus
Qd uix de terra bricrera colla trahunt
Nonne boues qui plaustra tralrunit q̃uq tͣhuntꝰ E
Cum rota de clino tramete mota mat
Cnu trahatis sursum quantu ualet deor suen

Expanded text:
Non bene vivit homo, quem rerum sollicitudo Non bene vivit homo, quem rerum sollicitudo Torquet: et exanimat nocte dieque metus. Non bene securus dormit, qui perdere vitam Una cum rebus quas habet ipse timet. Unde per exemplum legimus monstrasse tyrannum, Quod non ut dixit verna beatus erat: Ad mensam ducti supra caput ipsius ensem Pendebat, tenui vix retinente filo; Hunc, dape conjuncta, vesci praecepit: ut ausus Non erat is, quoniam vidit ubique necem; « Sic ait, est de me, lapsum casumque timente, In, certo, propria morte vel hoste mori. » Ad mala facta malus socius socium trahit, et sic Fit malus et nequam, qui fuit ante bonus. Nec mirum, quoniam velocior ad mala spes est, Quam sit ad illud opus quod Deus optat agi. 435 Ima petit levius quam surgat in ardua pondus, Quod vix de terra colla bovina trahunt, Nonne boves qui plaustra trahunt, quandoque trahuntur, Dum rota declivo tramite mota ruit: Cum trahit hic sursum quantum valet, illa deorsum,
Abbreviated transcription (Latin):
stqus amare sͥ finticosum aurat agellum
⁊ mandare suũ postea semen ei
P rius exstupet spinas q fingib obsunt
⁊ nepres si que sunt ibi fulce secet
Obsim ⁊ filices filioes delere noqiuas
Sudet. qui segetem ꝑmrificare uolet
N ou seges est quocũq solum ꝯ seuũe pro fert
Int̾ eunt sordes luximante sumo
ema iugil bñ curat agros in cuna qmippe
R eddit eos sfiles un de poeta refert
Neglectis urenda filex inua sat agna
Nesat homo quid dulcis h̾t dulcedinis esca
Qͥ nũqͣm didiat quid foret ña fames
Post sint ardorem post esuriem duo uobis
Dulcia sunt ualde potus ⁊ ip̃e abus
D ulaus heresaunt humano in ella palato
Si malus ħip̃m mordeat ante sopor
Qui pititur frigus calidos ueu̾atur amictus
Qui morbũ maguũ sorte salutis ouat
Qui bona falsa so li cousiderat ⁊ bona celi
Falsa s̾iuat falsis ⁊ bona uera petat
Pectus abillecebris ⁊ casib extricet orbis
Qui uolet in celis auticipre deum

Expanded text:
quis arare sibi fructuosum curat agellum, Et mandare suum postea semen ei, Primitus exstirpet spinas quae frugibus obsunt, Et vepres si quae sint ibi, falce secet. Obsunt et filices, filices delere nocivas Studet qui segetes purificare volet. Non seges quodcunque solum cum semine profert, Emergunt sordes luxuriante fimo. Cura vigil bene curat agros, incuria quippe Reddit eos steriles; unde poeta refert: « Neglectis urende filix innascitur agrpse viri. Nescit homo quid dulcis habet dulcedinis esca, Qui nunquam didicit quid foret ipsa fames. Post sitis ardorem, post esuriem, duo nobis, Dulcia sunt valde, potus et ipse cibus. Dulcius haerescunt humano mella palato, Si malus hoc ipsum mordeat ante sapor. Qui patitur frigus, calidos veneratur amictus, Qui morbum magnum, sorte salutis ovat. Qui bona falsa soli considerat, et bona coeli, Falsa sinat penitus, et bona vera petat. Pectus ab illicitis et casibus exuat orbis, Qui volet in coelis anticipare locum.
Abbreviated transcription (Latin):
Quom fiet opus nͥ pͥmitus mapiat᷑
Omma princpiũ constat hr̃e suumi
Audacem fortuma iuuat iul grande cor audax
Terret. iul amnu qui quid abhorret h̃t
Non potis ÷ͥ maguus gibbo ꝓhibente camelus
ꝑ transire breuis lune foramen aqui
Nec transire sunt lecpletem ianua celi
Dnun cegat nuscrum siste pondus eum
Cur amme mortẽ tam prono corde requirit
Cur sibi quod tollit iuere captat homo
Felix a pauꝑti a pauperat a ip̃a uolunntas
Non est ꝙ tergum cum petat alta grauet
Non latro non predo. non furnafer nsidiat᷑
Dnm carpit sumptas absqy timore uias
Mille me ducunt hommes ꝑ seła romain
Qui dñn toto querere corde uolunt
I nia que surgit montes directa ꝑ altos¬
ꝑ nguibz ⁊ lentis arduitate grauis
Est quoqi non nlłs callis qm̃ calculus asper
Asperat. ⁊ plantas cotidianus arat
Est ma ꝑ poutum ia ꝑ deserta ꝑunas
Peruenus ⁊ la tebras ꝑ lustra timenda ferarum¬

Expanded text:
Quomodo fiet opus, nisi primitus incipiatur? Quomodo fiet opus, nisi primitus incipiatur? Omnia principium constat habere suum. Audaces fortuna juvat, nil grande cor audax Terret: nil animi quidquid abhorret habet. Non potis est magnus, gibbo prohibente, camelus Pertransire brevis leve foramen acus: Nec transire sinit locupletem janua coeli, Dum cogit miserum sistere pondus opum. 433 Cur animae mortem tam pravo corde requirit, Cur sibi quod tollit vivere, captat homo? Felix est pauper, quem pauperat ipsa voluntas: Non est quod tergum, cum petit alta, gravet; Nec latro, nec praedo, nec fur vafer insidiatur, Dum carpit sumptas absque timore vias. Mille viae ducunt homines per saecula Romam, Qui Dominum toto quaerere corde volunt: Est via quae ducit montes directa per altos, Vepribus et spinis arduitate gravis: Est quoque nonnullus callis quem calculus asper Asperat, et plantas quotidianus arat; Est via per pontum, via per deserta, per imas Per nemus et latebras, per lustr
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ne pornigo caput cocupet ommibz horis
Lotrem ꝓuitam q̃ lauet illud ht
Pterea faciebz aquas manibz qz muustrat
Cotidie scopis. ⁊ scobe tecta leuat
ħ̾ facit ext̾ius s sordes colligit intus
Nec sibi crescentes radere aurat cas
C onstatut illa manus pͦ ꝑ pulcra leuatͤ
Que sibi p̾sumut uasa leuare dei
Miuida manus mundũ uas dñ lauat efficit acq¬
F ordida sordiduis quai foret aute facit
T ecta luto sub suta sibi trahit uistita sordet
⁊ iugra fit subito que prius allu fuit
N ou me uerutas iuste reprehñdit hũtem
Qui sibi portanti tubera ꝑcit homo
Ulc̃ibz plenun pͥmum se liberet ip̃e
Postea uenicas rideat ille
Nemo potest pugilem nexu ꝓst̾nere fortem
N il lucte paciens aggrediatur enm
Numqͣm formose cecidissent menia fie
Ni ceptus finit quo ceadere labor
I ucipiat quicmnq cupit bonus ⁊ puis ẽẽ
D imudium fr̃ĩ qui bn cepit ht

Expanded text:
Et ne prurigo caput occupet, omnibus horis, Et ne prurigo caput occupet, omnibus horis, Lotricem promptam quae lavet illud habet Praeterea, faciebus aquam manibusque ministrat Quotidie scopis, a scobe tecta piat. Hoc facit exterius, sed sordes colligit intus, Nec sibi crescentes radere curat eas. Constat ut illa manus primo perpulchra lavetur, Quae sibi praesumit vasa lavare Dei; Munda manus mundum vas quod lavat efficit illud: Sordida, sordidius quam fuit ante facit. Tacta luto subducta sibi trahit instita sordes, Et nigra fit subito quae prius alba fuit. Non me verrucas juste reprehendit habentem, Qui sibi portanti tubera parcit homo: Ulceribus plenum primo se liberet ipsum, Postea verrucas rideat ille meas. Nemo potest pugilem nexu prosternere fortem, Ni luctae patiens, aggrediatur eum. Nunquam formosae cecidissent moenia Trojae Ni coeptus fuerat quo cecidere labor. Incipiat quicunque cupit bonus et pius esse; Dimidium facti qui bene coepit habet.
Abbreviated transcription (Latin):
On sunt digna coli quecũq colntͤ i orbe
Iugera. nͨ fõdi ninea queqr manu
Quid prodest uel arere solum uel fodere iutent
Cum nicħ ħ furgis iul ferat illa meri
Incultus requiescat ager steulis requiescat
⁊ uitis nũꝙͣ uindenianda mich
A smuli cessare ꝓbo debere datorem¬
Qui colt indignos ⁊ sua tradit eis
Qui lua dat dignis lecit ⁊ metit. muit ⁊ amplat
I mustis u̾o res data tota perit
Nos asmus tidere facit demore leonis
R ingitin: ⁊ uulpes sub dola crgit i demi
E miat hiis pellem qua se putat ẽe leonem
⁊ puaens hons iussa sequatur heri
Hortor ꝙ nulpes ꝓpria sub pelle qui escat
Nemoucat risum pelle leoms ouans
In flando se rana bompar ẽẽ uolelut
U lassa pullos quos pede pressit aueus
Ast uͥ uiraunt ranu̾cł̾s ante crepauit
Per medium ꝙͣ par conficeretur ei
S urgentem druso festinat radere barban
Ne noceat cane noctibz umbra gene
A ppoint speculum speculo monstrante relictos
Forficibr tollit forpiabr qz pilos

Expanded text:
on sunt digna coli quaecunque coluntur in orbe Jugera, nec fodi vinea quaeque manu. Quid prodest arare solum, vel fodere vitem, Cum nihil hoc fructus nil ferat illa meri? Incultus requiescat ager sterilis, requiescat Et vitis, nunquam vindemianda mihi: A simili, cessare probo debere datoremQui colit indignos, et sua tradit eis. Qui sua dat dignis, serit et metit, unit et amplat, Indignis vero res data tota perit. 432 Nos asinus ridere facit, dum more leonis Pingitur, et vulpes subdola cogit idem. Exuat hic pellem qua se putat esse leonem, Ut patiens oneris jussa sequatur heri. Hortor et ut vulpes propria sub pelle quiescat Ne moveat risum pelle leonis ovans Inflando se rana bovi par esse volebat, Ulcisci pullos quos pede pressit aquis: Ast bos juravit ranunculus ante creparet Per medium quam par efficeretur ei. Surgentem Drusus festinat radere barbam, Ne noceat lippae noctibus umbra genae: Apponit speculum, speculo monstrante relictos Forficibus tollit, forpicibusque pilos;
Abbreviated transcription (Latin):
Semnꝑ auet morteni mors ea pascit euui
Que sua debilitas ⁊ que p̾mt ip̃a senectus
Tecificant illũ cum putat ip̃a mori
Non solum corui morituris insidiant᷑
Maxĩa pars hominũ iam facit illud idem
Filius añ diem moxtem pr̃is optat ut hes
Fiat. ⁊ ut missas lege capessat opes
Pht dolor in clerum transit dolor ⁊ scelus istud
Si contra stimlm calatret ip̃a suum
Effiat ex uuo duo uuluera nuluere suris
Ult̾ior pͥmo peior ⁊ ictus erit
C ur gͥ dommo serui parere creati
In dominũ rabie pectoris arma leuant
Hͥ furor ħ rabies ħ iudignatio risum
P̾ bet ⁊ uurium querit hre malum
Dum caput obstipum dño stomacante tenebit
Ouaint euasit uimaula danus heri
Iu momientano non est modus in moderato
Dum luratro donat quicquid hr̃e potest
Non minus excedit ratioius ma acura
Dum nich expendeus lemꝑ acuat opes
Nenio sequat᷑ eos q̃ui iuciosus uterqz
U t lupus ocaulcat sceu cauis alt̾ oues

Expanded text:
Semper amat mortem, mors quoque pascit eum. Quem sua debilitas, et quem premit ipsa senectus, Laetificant illum cum putat ipse mori. Non solum corvus morituris insidiatur, Maxima pars hominum jam facit illud idem. Filius ante diem mortem patris optat, ut haeres Fiat; et ut miseras lege capessat opes. Proh dolor! in clerum transit dolor, et scelus illud; Si contra stimulum calcitret ipse suum: Efficit ex uno duo vulnera, vulnere ferrum, Ulterior primo pejor et ictus erit. Cur igitur domino servi parere creati In dominum rabie pectoris arma levant? Hic furor, haec rabies, haec indignatio risum Praebet, et invisum quaerit habere malum. Dum caput obstipum domino stomachante tenebat, Graviter evasit vincula Davus heri. In dementato non est modus immoderato, Dum baratro donat quidquid habere potest. Non minus excedit normam rationis avarus, Dum nihil expendens, semper acervat opes. Nemo sequatur eos, quoniam vitiosus uterqueUt lupus occultet, seu canis alter opes.
Abbreviated transcription (Latin):
N ec quenitur ꝙ tupe pedes offendit eiido
S ꝙ tam paua noite secuntur eni
Miror ⁊ adiniror ꝙ it̾ duas arrget ille
QQuem constat numqͣn sasse ul isse miain
Ad bellum qz durus erat iigrait illires
Egisto chalamos iugrediente domi
Qui iacet in plurius nl duxum passus anitis
Non ualet ut suetus uir colerare malam
Imbrib ⁊ uentis nuitant gena lo ta co lorem
Uritur ⁊ leuit̾ sole teuella cutis
Mollib assuetis clipeum bñ nõ gerit arus
Nec retui et gladium firmut micta manus¬
L on omius socius fidus non om̃e ficele
Pectus non omini me saaare nolo
Qui sruis nolet e̾e mens non alt̾ at idem
F iat ego qr non÷ satis alter ego
An teneam socuim qui sat ꝙ uescio uel qui
Id qd̾ non halro cum precer illud ht
Cum socio so cus deliberat omĩa doctus
Dum si bi concordant ꝯsona corda duo
Crastinus in grato procͥastinat omĩa more
Tñ de cras uus cras m̾ nulle facit
Cur hodie non multiplicat qui multiplieat cras
Nonne diem solum signat nterq siuim

Expanded text:
e pedes offendat eundo, Sed quod tam pauci nocte sequuntur eum. Miror et admiror quod iter ducis arripit ille; Quem constat nunquam scisse vel isse viam. Ad bellum qui durus erat, migravit Achilles Aegistho thalamos ingrediente domi. Qui jacet in plumis, nil duri passus in illis, Non valet ut suetus vir tolerare malum. Imbribus et ventis mutat gena lassa colorem, Uritur et leviter sole tenella cutis. Mollibus assuetus clypeum bene non gerit armus, Nec retinet gladium firmiter uncta manus. Non omnis socius fidus est, non omne fidele Pectus, non omni me sociare volo: Qui socius volet esse meus, non alter, at idem Fiat ego: quia non est satis, alter ego. An teneam socium qui scit quod nescio, vel qui Id quod non habeo cum precor, illud habet Cum socio socius deliberat omnia doctus, Cum sibi concordant consona corda duo. Crastinus ingrato procrastinat omnia more, Et de cras uno, cras mihi mille facit. Cur hodie non multiplicat, qui multiplicat cras? Nonne dies solem signat uterque suum?
Abbreviated transcription (Latin):
On teneas aurũ ꝙ totum splendet ut aurũ
Nec pulcrum pomium ꝙ libet ẽc bonũ
Non z in multis uirtus quibus esse uidetur
D ecipiunt fucis lum̃a nr̃a sus
Plus alces qͣm mellis hr̃t ii corꝑe tales
Quos sanctis sinules simplicitate putas
Morsib a ggreditur capra lignũ cui religatur
Cum sit uil aliud ꝙ sibi detur ibi
Quanus delicias cupiat sibi quisq nõce ÷
Ut cupiãt ommes id ꝙ hr̃e queant
N il ꝓdest optare magis nel querere no b̾
Ad uada neptum fontes ⁊ flum̾a currunt
⁊ quecumqz potest airrere curcit aqua
Pualles quas sonꝑ amat dilabitur unda
Et colles odio quos ht ip̃a fugit
Quis satilz hiis plura fliuit hiis iuidiq fertur
Hiis datur huis emutͤ pauꝑ ubiq iacet¬

Expanded text:
on teneas aurum totum quod splendet ut aurum, Nec pulchrum pomum quodlibet esse bonum. 427 Non est in multis virtus quibus esse videtur Decipiunt factis lumina nostra suis. Plus aloes quam mellis habent in pectore tales Quos sanctis similes simplicitate putes. Morsibus aggreditur lignum capra cui religatur Cum sit nil aliud, quod sibi detur ibi. Quamvis delicias cupiat sibi quisque; necesse est Ut capiant omnes id quod habere queunt. Nil prodest optare magis, vel quaerere nobis Ad vada Neptuni fontes et flumina currunt, Et quocunque potest currere currit aqua Per valles quas semper amat, dilabitur unda, Et colles odio quos habet, illa fugit. Queis satis est, his plura fluunt: his undique fertur, His datur, his emitur: pauper ubiq
Abbreviated transcription (Latin):
Sumpta quid escaualet que quamato sumt᷑ exit
Nausea cor uerat iusc̾a laxa dolent
Quando non patit medicamĩa morb in abro
Non signum uite sz necis ẽẽ puta
Ut dape uenter eget sic sp̃c indiget illa
Non lene pascunt  cumi uich alter h̾t
Nou discunt qui ami qi sco las uͥcumq freꝙ̃ tant
Sos semel ÷ uitulus seuiel ⁊ canis ip̃e catellus
Cur homo bis puerz qm̃ semel ẽẽ licet
De ꝑuo natura senem facit ut petit ordo
Sz uiciũ puerum de sene redit item
Non est harlato planstello uing̾e mures
Nec casu tali multiplicare nuces
Cum sensu laxis ballu senecta domiat
Sepe molosus ouem tollit de fauce lupor¬
U t raptain comedat nou ut abire smat
Quid refert an ab hoste lupo moriat᷑ an illo
Cnui dentes eque sint u triusqz graues
I n multis suiles rõ considerat actus
De quibz expertus dicere uera potest
Res hominũ cuuctas defendit ab hostib alcon

Expanded text:
Sumpta quid esca valet quae quam cito sumitur exit, Sumpta quid esca valet quae quam cito sumitur exit, Nausea cor vexat, viscera laxa dolent: Quando non patitur medicamina morbus in alvo, Non signum vitae, sed necis esse puto. Ut dape venter eget, sic spiritus indiget illa, Non bene pascuntur, cum nihil alter habet. Non discunt quicunque scholas ubicunque frequentant, Bos semel est vitulus, canis semel ipse catellus, Cur homo bis puer est, quem semel esse licet? De puero natura senem facit, ut petit ordo, Sed vitium puerum de sene reddit item. Non est barbati plaustrello jungere mures, Nec casu tali multiplicare vices:Cum sensu lassis, alba senecta domat. Saepe molossus ovem tollit de fauce luporum, Ut raptam comedat, non ut abire sinat: Quid refert an ab hoste lupo comedatur an illo, Cum dentes aeque sint utriusque graves! In multis similes ratio considerat actus De quibus expertus dicere verba potest. Res hominum saevus defendit ab hostibus Alcon;
Abbreviated transcription (Latin):
Corpore ꝓ misero uilia u̾ba putet
Uisib intentis scrutat᷑ ab etheir terram
Miluns ⁊ a longe scruta relirta idet
Non statim licet esuriens descendit ab alto
S z uariis gius arcinat usq locum
Sunt nã qui la queos posita dape ponere callent
Ut sit nicaute decipiantuer aues
D emqz p̾cepto uil ari cupis artis ad ẽẽ
U nguibz accedit tutus ⁊ exta rapit
Nou nichil exempli uermes de carue creati
D emonstrant cailis notificantis opus
Nou querunt aliam dumi sibi duret ea
ꝯ silii nich̾z uͥ sal su caurrere possit
U̾iuibe ħ mos ⁊ ne solum luiquit illis
Sunt nni quos transit iam furor ille mri
Non ppter pennas laudat ꝯuina uolucres
R pp cormon mango discertus oquin
Non equidem sinuil ꝑ suigula eutsit ut u̾sus¬
Uestes non homiies oinus honorat homo
Hunc noua fr̃a nouum statuunt ꝑ ꝙ tid̃a morem
Qd nich excepto muꝑe iuleiacet
Nil bñ pauꝑ agit sz pro rõne tenetur
Quioinid agit diues sceu male sie bene

Expanded text:
Corpore pro misero vilia verba putet. Corpore pro misero vilia verba putet. Visibus intentis scrutatur ab aethere terram Milvus: et a longe frusta relicta videt: Non, licet esuriat, statim descendit ab alto, Sed variis gyris circuit usque locum. Sunt nam qui laqueos posita dape ponere callent, 430 Ut sic incautae decipiantur aves. Denique percepto nihil aucupis artis adesse, Unguibus accedit tutus et exta capit. Nonnihil exempli vermes de carne creati Demonstrant oculis mortificantis opus: Non quaerunt aliam, dum sibi durat ea. Consilii nihil est, nisi sal succurrere possit, Jus est, ut penitus terrae sit homunculus expers; Qui totam terram solus habere cupit. Faucibus innocuis deserta leunculus ambit, Cum nihil inveniat quod lacerare queat; Non semper pungit serpens, nec fundit ubique Virus, quod secum semper in ore gerit: Non equidem stimulo, nec parceret ille veneno, excepto paupere vile jacet. Nil bene pauper agit: sed pro ratione tenetur Quidquid agit dives, seu bene, sive male.
Abbreviated transcription (Latin):
On line de pedib spine tribuli qr trahunt
dum breuis in terius spina relicta later
Q̾ mora maior enit tan̾to mage nuluera putrent
⁊ tuue non possunt absqz dolore trahi
Qui culras de corde trahit trahit usqz recentes
⁊ cunctas ꝑiter ne forat unia uo cem
Quid ꝓ dest medicum plagas sanasse du centas
Si maneat quedam qua moriatͤ homo
Arbor que lateramat nͥ furma stet una
Cnm ramis facili corru et nta notho
Sz que indices h̾t in tellure ꝑrofun dis
O bstat ⁊ en̾ti peste furente nequit
Qui minos fame non radices meritoꝵ
Extendit late cito qdͤ ip̃e cadet
Non solum celo quod talia naua ꝓphanat
A sit eciam uapuis displicet ip̃e solo
Non nnius ⁊ dulas ꝑuo de fonte recepta
Quam que de magno flunuiue fertur aqua
⁊ cadus ⁊ doleuni retiuet qͣndoq fal̾iuim
Nec dolum melius qͣm breuis ip̃e cadus
Non magis egregio dulcescit potus in auro
Quam facit in gutto qui minus asse ualet
Qualiscumqz miser bñdicat uel mala memer

Expanded text:
on bene de pedibus spinae tribulique trahuntur, Dum brevis interius spina relicta jacet; Quo mora major erit, tanto mage vulnera putrent, Et tunc non possunt absque dolore trahi. Qui culpas de corde trahit, trahat usque recentes Et cunctas pariter, ne ferat una necem Quid prodest medicum plagas sanasse ducentas, Si maneat quaedam qua moriatur homo? Arbor quae late ramat, nisi firma sit imo, Cum ramis facili corruit icta Noto. Sed quae radices habet in tellure profundas, Obstat, et evelli peste furente nequit. Qui ramos famae, non radices meritorum, Extendit late, scito quod ipse cadet: Non solum coelo, qui talia vana profatur, Ast etiam vitio displicet ille solo. Non minus est dulcis parvo de fonte recepta Quam quae de magno flumine fertur aqua. Et cadus et dolium retinent quandoque Falernum, Nec dolium melius quam brevis ipse cadus. Nec magis egregio dulcescit potus in auro Quam facit in vitro quod minus asse valet. Quamvis quisque miser benedicat vel bona, nemo
Abbreviated transcription (Latin):
e cruinuis ⁊ pigras ab bona gentes
D ifficiles li ati feire la lorem
Illi citimi felices omne perrant
Si foret nuco facta corea
Uirginea mediau uoce leua ta

Expanded text:
Non tamen admiror de tempore si varietur, Cum sic cunctorum Conditor ipse velit: Sed miror miranda nimis, vaga corda virorum, Cur toties mutent se, prohibente Deo. Non aliam legem patitur fur quam latro captus,
Abbreviated transcription (Latin):
S ponsa ioius niuo nõ polipheme tͥ
Uim nmus ex̾cet qui late sꝑgitur ignis
Quain aui collecte iun tribuere faces
Forans iuadit quuiures colligit hosten
Quam qui neglectis iuribz obstat ei
Pessimus est hostis qui cũ bñfeceris illi
Forcior in surgit bella mouendo tͥ
Si ͨ carni fac uelle suum si bella moueri
Uistͥ. si pacem. tella domante fame

Expanded text:
Sponsa Jovis Juno, non, Polypheme, tibi. Sponsa Jovis Juno, non, Polypheme, tibi. Vim minus exercet qui late spargitur ignis, Quam cui collectae vim tribuere faces Fortius invadit qui vires colligit hostem, Quam qui dispersis viribus instat ei. Pessimus est hostis qui cum bene feceris illi, Fortius insurgit, bella movendo tibi: Sic carni fac velle suum si bella moveri Vis tibi: si pacem, colla domato fame
Abbreviated transcription (Latin):
Eolus in gentes uentoꝵ temꝑat iras
⁊ mare neptinus sepe ira dente domat
Sit sese dominus faciat feritate tim̾ui
Qui regimen magne gentis hr̃e cuꝑit
Oella mouet cicius cui desunt cornua taurus
Quam qui illa cornuta fronte ferire potest
Sepus inuico pueros pugnare uidemus
Quam ualidos homũos quis solet ẽe iugor
In paciens aratri bos siuiuigatur aratro
Tortain non rectain carpet arando uiant
Sic sunt qui retrahunt gradientes sepe retrorsum
Cum uideant illos carpere lucis iter
Cuui niue cum pluia cum grandie uertere capras
ATnti contra fronte uidenius oues
Iniustos frans ira nephas inuria raꝑtant
S iustus toto corde resistit eis
Non potis ÷ pelagus leuit̾ transcure lembr
Nisit qui remis currere cogat cum
Non ualet ad metarn cursum ꝑducere cursor
Ni sibi spes ⁊ pes aurilientur ibi
Iougius ille uidet qui multis spectat crellis
Quain cui dat uisum solus ocellus homo
Idcro uacram seruandam cradidit argo

Expanded text:
Aeolus ingentes ventorum temperat iras, Aeolus ingentes ventorum temperat iras, Et mare Neptunus saepe tridente domat: Sic sese dominus faciat feritate timeri, Qui regimen magnae gentis habere cupit. Bella movet citius cui desunt cornua taurus, Quam qui cornuta fronte ferire potest: Saepius in vico pueros pugnare videmus, Quam validos homines queis solet esse vigor. Impatiens animi si bos jungatur aratro, Tortam, non rectam carpit arando viam: Sic sunt qui retrahunt gradientes saepe retrorsum, Cum videant illos carpere lucis iter. Cum nive, cum pluvia, cum grandine vertere capras, Ac niti contra fronte videmus oves: Injustos fraus, ira, nefas, injuria raptant, Sed justus toto corde resistit eis. Non potis est pelagus leviter transcurrere lembus Ni sit qui remis currere cogat eum. Non valet ad metam cursum perducere cursor Ni sibi spes et pes auxilientur ei. Longius ille videt qui multis spectat ocellis, Quam cui dat visum solus ocellus, homo: Idcirco vaccam servandam tradidit Argo
Abbreviated transcription (Latin):
Non sic nni nobis non sie est ordo retentus
Ante docere modo qͣm didiasse iuiuat
Nou enutur care res legibz empta fororum¬
D entibz acceptas bos tursus runimat h̾lus
U t tociens trite sunit alimenta sibi
Sic documenta tui si ius retinere mag̾ci
S epe recorderis ꝙ semel aure capis
Follib inclusas fab̾ improbe exatat aures
Dumi ferrum durum molliat ip̃e foeus
Sie furor ortus agit nitus p̾ cordia stulti
Ucce molosoꝵ latebris arcentur ouagri
Exit ⁊ ip̾e canum dente domandus aper
Sie ⁊ p̾sbiten iucioses querere debent
⁊ nͥ peniteant ense ferire da
⁊ miser ⁊ diues fuit olin rex nuda diues
Auro. s uite ꝯditione miser
Sie custos census sic onnus niuit auanns
Dum nichil ⁊ multũ possidet ip̾eboni
Hesꝑns astrorum se ꝓfert uespere p̾munt
Qui fa cit nimensum quo nioat ip̃e iubar
Sic cito non tarde se moustrat egentibz ille
Qͥ clarum geunui lumen amoris h̾t

Expanded text:
Non sic in nobis, non est sic ordo retentus, Non sic in nobis, non est sic ordo retentus, Ante docere modo quam didicisse juvat. Non emitur care res legibus empta fororumDentibus atritas bos rursus ruminat herbas, Ut toties tritae, sint alimenta sibi: Sic documenta tui si vis retinere magistri, Saepe recorderis quod semel aure capis. Follibus inclusas faber improbus excitat auras, Dum ferrum durum molliat ipse focus: Sic ortus furor intus agit praecordia stulti, Voce molossorum latebris arcentur onagri, Exit et ipse canum dente domandus aper; Sic et presbyteri vitiosos quaerere debent, Et nisi poeniteant, ense ferire Dei. Et miser et dives fuit olim rex Mida, dives 426 Auro; sed vitae conditione miser: Sic custos census, sic omnis vivit avarus, Dum nihil et multum possidet ipse boni. Hesperius astrorum se profert vespere primum, Et facit immensum quo micat ipse jubar: Sic cito non tarde monstrat egentibus ille Qui clarum gemini lumen amoris habet.
Abbreviated transcription (Latin):
S tratus hunu non surg̾ itemi dumi poplite flexo
Portat honus graue que p̾cipitatur equs
S ic homo qui magna uicioꝵ mole grauat᷑
Nou nͥ depõita mole leuare potest
Non quo nauta uolet s quo uehiet aura nehetur
Puppis cum cumidi uenerit ira maris
Non quo ꝓpoĩtum s quo sors tendat eundem
Ciulz ⁊ omnes hac decet ire du ce
Appret fantasma uiris s rursus ab illis
U̾titur in nichilum quod fuit ante nichil
Non prius aduentat qͣmi quasi sompuns eat
D um calor: ⁊ pulcra dies formoa laborat
Ne pereat cum nix ueu̾it alra fame
Siciuenis dum tempꝰ ht sudorib aptum
Querat quo possit lassa senecta frui
Non a deo sublune leuat leis a la uolucreui
Quid redeat nirsus nra relicta pecens
Non ita sb̾̃uectos rota surgens tollit in alcum
Qui uergeus illos nirsus ad una ferat
Ebrius ante bibit qͣm nauseat añ li gurrit
Quam ueniat. añ leuat q̃m pede firmus eat

Expanded text:
Stratus humi non surgit, item dum poplite flexo Stratus humi non surgit, item dum poplite flexo 425 Portat onus grave quo praecipitatur equus: Sic homo qui magna vitiorum mole gravatur, Non nisi deposita mole levare potest. Non quo nauta volet, sed quo vehit aura, vehetur Puppis, cum tumidi venerit unda maris. Non quo propositum, sed quo sors tendit eundum Cuilibet est; omnes hac decet ire duce. Apparet phantasma viris; sed rursus ab illis Vertitur in nihilum, quod fuit ante nihil: Non prius adventat, quam quasi somnus eat. Dum calor est, et pulchra dies, formica laborat, Ne pereat dum nix venerit alta, fame: Sic juvenis dum tempus habet sudoribus aptum Quaerat quo possit lassa senecta frui. Non adeo sublime levat levis ala volucrem, Quin redeat rursus rura relicta petens. Non ita subvectos rota surgens tollit in altum, Quin vergens illos rursus ad ima ferat. Ebrius ante bibit quam nauseat, ante ligurit Quam vomat; ante levat quam pede firmus eat:
Abbreviated transcription (Latin):
bitatur cum nocte dies cum nube serenũ
Cum tenebris lumen cum uoce uita ingens
H labor in nobis naui sp̃ns ⁊ caro semꝑ
Pugnant ⁊ morimur si caro iuncat enuui
Pondera portat equs bos t̾ram sulcat aratre
Uestem tradit ois seruat ouile cans
Omia quippe sue nature debita soluumt
Preter eni qui plus hiis racionis h̾t
Ethereus motus mouet omĩa. lidera pret̾
S ic coustans ⁊ fidus homo siue fine tenebit
Bune in amore moduru q̃ne tenet ille suuuri
Phebus ab arasu nirsus raptatur ad ortum
Quem prius hue illud machina u̾sa tulit
Siem anuacia modus errat flagrat ⁊ alget
Corruit ⁊ surgit quid magis odit amat
Tucior in t̾ra locus est qͣm in turrib altis
Qui ia cet nn terra non h̾t unde cadat
Imbres ⁊ uenti touitrus ⁊ flum̃a. turres
F laubz euertunt stare sz mna petunt
Non possunt habitare sunul contrana cum sint
Mors ⁊ uita procul dissidet ħ ab ea
Sic duo sunt que non possuit initrare cor min̾
Huius amormundi uanus amor qr dei

Expanded text:
Luctatur cum nocte dies, cum nube serenum, Cum tenebris lumen: cum nece vita vigens Sic labor in nobis, nam spiritus et caro semper Pugnant; et morimur si caro vincat eum. Pondera portat equus, bos terram sulcat aratro, Vestem tradit ovis; servat ovile canis. Omnia quippe suae naturae debita solvunt Praeter eum qui plus his rationis habet. Aethereus motus movet omnia sidera praeter Sic constans et fidus homo sine fine tenebit Hunc in amore modum, quem tenet ipse semel. Phoebus ab occasu rursus raptatur ad ortum, Quem prius huc illuc machina versa tulit: Sic in amicitia mundus stat, flagrat et alget Corruit et surgit, quod magis odit, amat. Tutior in terra locus est, quam turribus altis, Qui jacet in terra, non habet unde cadat. Impetus et venti, tonitrus et fulmina turres Flatibus evertunt, stare sed ima sinunt. Non possunt habitare simul, contraria cum sint Mors et vita: procul dissidet haec ab ea: Sic duo sunt quae non possunt habitare cor unum, Hujus amor mundi vanus; amorque Dei.
Abbreviated transcription (Latin):
Ant si garcret non muius illo
F alsumi ꝙ patulas occupat aures
U u̾idia ꝑ nottem cum pr̃e W̾eilond
In subter raneos isse meatus
Hauditores pace creata

Expanded text:
Thersites numerum non vires auxit Achivis, Inops virtutis, garrulitate potens: Sic inter scacos alphinus inutilis exstat Inter aves bubo, fucus et inter apes; Inter narrantes cifram, juvat esse figuras
Abbreviated transcription (Latin):
Non res a loculo quain manus arta ligar
Mille uiris prelere potest pincerna lienuni
Pcrula doctrine plurbr inius homo
Acapit ⁊ nunqͣm reddit mare salla receptum
Sic capit ⁊ retinet debitor era malus
Non leuit corio cais abstraheretur ab micto
Clarior est solito post maxĩa nubula phebus
Post ĩnmacias clarior est ⁊ amuor
Loricam duram possunt penetrare sagitte
Et cor derisus ⁊ mala uerla meum
Fnmiter in portu puppen ten et anchora morsu
Sic in ꝓpoĩto spes rata corda suo
Subtrahe liugna foco siuis extingne flãmain
Sic carius motus ocia. uina dapem
Rip retentat aquam pelagi. ne nugret i arua
⁊ tenet irati frena modesta manus
Sepe aicatnices mĩsteria pͥesca resurgunt
Ad mala fr̃a sui gens male saua redit

Expanded text:
Nec aes a loculo quem tenet arcta manus. Nec aes a loculo quem tenet arcta manus. Mille viris pincerna potest praebere lyaeum; Pocula doctrinae pluribus unus homo. Accipit et nunquam reddit mare Scylla receptum; Sic capit et retinet debitor aera malus. Non leviter corio canis abstrahetur ab uncto: Clarior est solito, post nubila plurima, Phoebus, Post inimicitias, clarior est et amor. Loricam duram possunt penetrare sagittae, Et cor derisus et mala verba meum. Firmiter in portu puppem tenet anchora morsu, Sic in proposito spes rata corda tenet. Subtrahe ligna foco, si vis exstinguere flammas; Si carnis motus, otia, vina, dapes. Ripa retentat aquas pelagi, ne migret in arva, Et tenet irati frena modesta manus. Saepe cicatrices in vulnera prisca resurgunt, Ad mala facta sui gens male sana redit
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑhebo phebe lumien capit a sapiente
Insipiens sensum quo quasi lucemitat
Nichil a luid nͥ se ualet ardens enthua coemare
Sic le non alios iuidus igite coquit
Sus de sorde leuat saltem dum colligit escam
Cur nũꝙͣ surgit sorde nolutus homo
U tub antiquis ninum cõmittere noli
Nec senbz sensum quem retuiere uelis
Nititur inuetitum ꝙ magros defluit equor
Sicunt illicitum qͣm ato pecrat homo
S tulcior est stulto qui mandat balsama cͥbo
Et u̾bis pleuo u̾ba tacenda uiro
Sepe matorem noua non uetus orbita fallit
Ssaius saium non uetus ĩnio nouus
Non est ni speculo res quam speculanur in illo¬
I nuuet ⁊ non est in multere fides
In st̾ili st̾ile sahatrum facit agg̾e sulcos
⁊ labor in miseris÷ sine finge scolis
Deniminus graius fit marĩa sũma cuibulli
De breuibz mendis non nemale malun
Non sibi s reliquis aries sua uell̾a portat
S ic aliis semꝑ nut auarus opes
Non leuiter uelli quid ab uncto quod ten et ille

Expanded text:
ebo Phoebe lumen capit; a sapiente Insipiens sensum, quo quasi luce micat. Nil aliud nisi se valet ardens Aethna cremare; Sic se, non alios, invidus igne coquit. Sus de sorde levat, saltem dum colligit escas, Cur nunquam surgit sorde volutus homo? Utribus antiquis vinum committere noli, Nec senibus sensum quem retinere velis. Nititur in vetitum quod in agros defluat aequor: Sic init illicitum, quam cito peccat homo. 422 Stultior est stulto, qui mandat balsama cribro, Et verbis pleno verba tacenda viro. Saepe viatorem nova non vetus orbita fallit, Sic socius socium, non vetus, imo novus. Non est in speculo res quae speculatur in illo; Eminet, et non est in muliere fides. In sterili steriles aratrum facit aggere sulcos; Et labor in miseris est sine fruge scholis. De minimis granis fit grandis summa caballis: De brevibus mendis, non veniale malum Non sibi sed reliquis aries sua vellera portat; Sic aliis unit semper avarus opes. Non velli leviter valet unco quod tenet ille;
Abbreviated transcription (Latin):
Non donus at donunꝰ laudetur si bonus is sit
Nomibis rostrum non ardea deserit anũ
Nou leuiteruieium qui facit illud homo
Aufert sepe solo nubos iugra liumĩa solis
⁊ pr̃s aurilium dura nouerra mͥ¬
Non semꝑ moruunt᷑ aues quibz insidiatur
Araio. nee nͥ sunt tela nec hasta mine
Si dera splendorem nou possinit ad dere soli
Cuu suꝑet solis lumĩa euuita iubar
Si cato sis ⁊ uis n caudida uertere iugra
Curia sit cure diues ⁊ ẽe pores
Inuor ami uoluares dicit cum cantibz anceps
In fraudes gentes blesa loquela urri
Impetus est fulius ⁊ uasta leonibz ira
⁊ tu int̾ seius scciale tenent
Post nottem sperare dieui post nubila so lem
Post la crimas risum leticiam qz potes
O uua cesar erat s glia desiit ẽe
Cesaris. ⁊ tunulus uix erat otto pedum
Non ruit ni rupes nec in alea ꝑieula naus
Quai maris in motus renuge rector a git

Expanded text:
Non domus, at dominus laudetur, si bonus is sit,Non domus, at dominus laudetur, si bonus is sit,tque domum. Non ibis rostrum, non ardea deserit amnem, Non leviter vitium quod facit illud homo. Aufert saepe solo nigra nubes lumina solis, Et patris auxilium saeva noverca mNon semper moriuntur aves quibus insidiatur Arcus: nec mihi sunt tela nec hasta minae. Sidera splendorem non possunt addere soli, Cum superet solis lumina cuncta jubar. Si Cato sis, et vis in candida vertere nigra, Curia sit curae: dives et esse potes. In viscum volucres ducit cum cantibus auceps, In fraudem gentes blanda loquela viri. Impetus est fulvis et vasta leonibus ira, Et tamen inter se jus sociale tenent. Post noctem sperare diem, post nubila solem, Post lacrymas risum, laetitiamque potes. Omnia Caesar erat, sed gloria Caesaris esse Desiit: et tumulus vix erat octo pedum. Non ruit in rupes, nec in alta pericula navis Quam maris in motus remige rector agit
Abbreviated transcription (Latin):
T ranquillum nequit ẽe fretum dum peste mouetur
Nec mansuetus homo dun mouet ira iecur
Cur aꝑit portam qui claudere non ualet illam
Cur mͥ rem spondet qui mͥ non dat eam
Couapit ut ꝑiat mulier cum uem̾t hora
T n quoq suspiciens des aliquando m
Nulla potest cedare sitim flagrantibz uuda
C opia nes cupidi cor saciare uiri
Uiꝑa iurus ht que cumcalet euonut illud
El aude sinũ ꝓhibe ne caleficiat ibi
Futile uas fundit sincerum nina retentat
S ic audita teuet mens lona fundit ebes
De nuce fit corulus de glande fit ardua quercꝰ
De puo puero sepe ꝑitus homo
In uichilum uix alta fluit si desuꝑ miber
Decidat. ⁊ uicio fauia ꝑ empta perit
Sciatus huini palmes sberatib indiget ulnus
Iudiget aurilio diuitis mops
Nou possum phibere canem qͥn la tret ubiqz
Nec duo mendacis claudere labra uiri
Fmnum ñ ignẽ iaculat᷑ ab ore neseus
Obsequio nou re liuor ob ẽe potest

Expanded text:
Tranquillum nequit esse fretum dum peste movetur; Tranquillum nequit esse fretum dum peste movetur; Nec mansuetus homo, dum movet ira jecur. Cur aperit portam, qui claudere non valet illam? Cur mihi rem spondet qui modo non dat eam? Concipit ut pariat mulier dum venerit hora: Tu quoque suscipiens des aliquando mihi. Nulla quoque sedare sitim flagrantibus unda; Copia nec cupidi cor satiare viri. Vipera virus habet; quae dum calet, evomit illud, Claude sinum; prohibe ne calefiat ibi. Futile vas fundit, sincerum vina retentat, Sic audita tenet mens bona, fundit hebes. De nuce fit corylus: de glande fit ardua quercus; De parvo puero saepe peritus homo. In nihilum nix alta fluit, si desuper imber Decidat; et vitio fama perempta perit. Stratus humi palmes subeuntibus indiget ulmis; Indiget auxilio divitis omnis inops. Non possum prohibere canem quin latret ubique, Nec queo mendaci claudere labra viro. Fumum non ignem jaculatur ab aede caminus; Colloquio non re, livor obesse potest.
Abbreviated transcription (Latin):
Fingrantes mcina rosas urtica perurit
Et iustos semꝑ turbat nuqus homo
In palea dum grana iacent ĩniũda uident᷑
Et sinulis praius qui mauet uit eos
ctib undarum rupes in mota resistit¬
⁊ bonus assidius fluctibz orbis homo
Mobile cum uento foliũ uolat arlore raptum
Sic uiens instabilis semꝑ ut auia mouet
Stultus qui puppini sine re niuge ducit maltũ
Et sine subsidio qui graue sumuit honus
Per patulas ruuas sol lucens intrat ini edes
Corda ꝑ auriculas dognia docentis mt
Multociens captum trahit hamꝰ ab equore piscemi
Sz boua u̾ba mali nullus ab ore trahit
Pauperat ⁊ dicat taloꝵ casibz uifum
Alea. s mitat ne mage fiat mops
Sic uetus inpõĩta mente calescit amor
U na caribdis aquas bibit. ⁊ uouut omibz horis
S ic dat sie aufert. sors sua donaiitis
Currere cogit equin sub milite calcar a cutum
⁊ puerum studio uirga nocare suo
Non semꝑꝑit ille sua qui nauigat aura
Nec iur qui ppria degere debet ope

Expanded text:
Fragrantes vicina rosas urtica perurit, Sic justos semper turbat iniquus homo. In palea dum grana jacent, immunda videntur, Et similis pravis, qui manet inter eos. Ictibus undarum rupes immota resistit, Et bonus assiduis fluctibus orbis, homo. Mobile cum vento folium volat arbore raptum; Sic mens instabilis semper ut aura volat. Stultus qui puppem sine remige ducit in altum; 423 Et sine subsidio qui grave sumit onus. Per patulas rimas sol lucens intrat in aedem, Corda per auriculas dogma docentis init. Multoties captum trahit hamus ab aequore piscem; Sed bona verba mali nullus ab ore trahit. Pauperat et ditat talorum casibus ullum Alea: sed multat ut mage fiat inops. Sic vetus apposita mente calescit amor. Dira Charybdis aquas bibit et vomit omnibus horis; Sic dat, sic aufert sors sua dona viris. Currere cogit equum sub milite calcar acutum, Et puerum studio virga vacare suo. Non semper perit ipse sua qui navigat aura, Nec vir qui propria degere debet ope.
Abbreviated transcription (Latin):
dicio ⁊ nichil hr̃ homoiumẽto am¬
plius De t̾ra orta est̾ et in t̾rã ꝑiter
reuertuntur. Uerba ista sunt non
cuiꝰ li bet hominis sed sapientissimi
salomonis Qd est gͣ honioisi lutũ
⁊ cuns. Huit enĩ hono dicit ad deũ.
Alemento q̃so qd̃ sicut lutũ feceris
me. et in puluerem reduces me..
es et incuierẽ reuerteris Cõparatꝰ¬

Expanded text:
iumento amplius. De terra orta sunt et in terram pariter revertuntur». Verba sunt ista non cuiuslibet hominis, sed sapientissimi Salomonis. Quid est igitur homo nisi lutum et cinis? Hinc enim homo dicit ad Deum: «Memento, queso, quod sicut lutum feceris me et in pulverem reduces me». es, et in cinerem reverteris». «Comparat
Abbreviated transcription (Latin):
lum pecume libent̾ accumulat. Ille .n. cũ
õi diligent᷑ tolit simi latͣͫ. ⁊ iste cũ om̃i
cura custodit thezaurum. Ille spẽ point
in ydolatria ⁊ iste spem ꝯstituit ĩ pecũia
Ille tunet mutillare suulacrũ ⁊ iste
timet minuere a cerui thezaurum¬
de ꝓprietatib auari.

Expanded text:
lum pecunie libenter augmentat. Ille cum omni diligentia colit simulacrum, et iste cum omni cura custodit thesaurum. Ille spem ponit in ydololatria, et iste spem ponit in pecunia. Ille timet mutilare simulacrum, et iste timet minuere thesaurumDe proprietatibus avari.
Abbreviated transcription (Latin):
secretũ ubi regi ebrieras. femndi
calices ꝙ̃ nõ fet̾e disertsi Porro non
sufficit uinũ. nõ sicã. nõ c̾uisia. sed
studiose cõtuitur mulsum. Gyropus
claretũ labore młto sollititudĩe mag.
suptu nõ modico s iude cõtentees rire
lites ⁊ inrgia. uͥnũ .ii. potatũ multũ

Expanded text:
secretum, ubi regnat ebrietas»: Fecundi calices quem non fecere disertum? 2 Porro non sufficit vinum, non sicera, non cervisia, sed studiose conficitur mulsum, siropus, claretum, labore multo, sollicitudine magna, sumptu non modico. Sed inde contemptiones et rixe, lites et iurgia. «Vinum eni
Abbreviated transcription (Latin):
carpũt ut iterũ hhe renascantur
ad pastũ. sit nupii qͣi iuorte de pasti
reuiniscent ad mort̾e ut et̾ualit morian¬
tur. Sit nrosũptũ ticii sꝑq renascens nõ
ꝑit ut possit sepe ꝑire ietur Tunt erit
mors ĩmortalis. tũt uiuent morti qͥ uite
st̾ miortui q̃rent morfe ⁊ nõ inuenient
q̾ uitã habuerũt ⁊ ꝑdidersit Audi iosem
illis q̃rent hoĩes mort̾e ⁊ nõ iuenient eãl
desi d̾abunt mori ⁊ fugiet mors abeis/ O
niors qz dultis esses qͥb tam a mara fu¬
isti. Se solam desit̾ant᷑ optabunt qui te
solam uehement̾ oderunt

Expanded text:
carpunt, ut iterum herbe renascantur ad pastum. Sic impii quasi morte depasti reviviscent ad mortem ut eternaliter moriantur: Sic inconsumptum Titii semperque renascens non perit, ut possit sepe perire iecur. 2 Tunc erit mors immortalis, tunc vivent morti qui vite sunt mortui. Querent mortem et non invenient, quia vitam habuerunt et perdiderunt. Audi Iohannem illis querent homines mortem et non invenient eam, et desiderabunt mori et fugiet mors ab eis». O mors quam dulcis esses quibus tam amara fuisti, te solum desideranter optabunt, qui te solam vehementer oderunt
Abbreviated transcription (Latin):
tiuitate Crudele iuiditiũ inmuine sup¬
pliciũ triste spectaculũ daut̃ iuescam
uolatilib celi bestiis t̾re ⁊ piscib ma¬
ris. Heu. heu . lxii. mse̾ matres q̃ tã
in felices filios geninstis.
de quod̾ hor¬
ribili fatmore de qͥda młre q̃ comedit ĩ fãtẽ

Expanded text:
dicium, immane supplicium, triste spectaculum; dantur in escam volatilibus celi, bestiis terre et piscibus maris. Heu, heu, heu, misere matres, que tam infelices filios genuistis! XXVIIII De quodam horribili facinore: de quadam muliere que comedit infante
Abbreviated transcription (Latin):
ur ad ꝯgregandũ quis instet u̾ ciaꝵ
stare non posset ille qui ꝯgregat.
Nam qͣsi flos egredit ⁊ ꝯt̾itur ⁊ fugit
uelut unibra ⁊ nũqͣ in eode̾ statu ꝑ ma¬
net Cur multa desiteret cũ paura suf¬
siciant. hñtes in quit nictũ ⁊ uestitũ
hiis ꝯtenti sitis Cur nccͣia cũ magna
sollicitudine q̃rat cũ ip̃a sine magna
difficultace se offerant. Audi quid suꝑ¬

Expanded text:
ur ad congregandum quis instet, cum stare non possit ille qui congregat? Nam «quasi flos egreditur et conteritur et fugit velut umbra, et nunquam in eodem statu permanet». Cur multa desideret cum pauca sufficiant? «Habentes, inquit, victum et vestitum, his contenti sitis». Cur necessaria cum multa sollicitudine querat, cum ipsa sine magna difficultate se offerant? 2 Audi quid su