comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
quibꝰ meis hãs p. septio tradita essit. que cũ uiderẽ tot uestigiio ĩpressa dot u hiis errac̾ nõ pos¬
set nõ assipͥsi. ad quod tua uictyil referebat ego taniẽ y assĩpsisse mallẽ qñq id te iuidco desi¬
dora̾s. sicut scribis t̾ id esse referendũ. sdem ip̃e sencio. neq in eo quitꝙͣ a meis r̃onibus dis¬
cre pabut tur. aiddes eñ tu meo iussu qd ego quidẽ nõ addidi uec causa ẽtut negẽ. nt si cau¬
sa esẜ. et tu nolles negat̾ nͣam de sexttuis niris centũ imlibus ceͣrͣte ita relatũ est. Et tu siue
fr̾ tuus refrrre uoluit. Bid quid est quõ de ligro parũ graciosũ ẽ qdͥ ego in ĩonib ꝰ referondis.¬
etiã nũc corug̾t̾ possum de eo in senatuscõsulto nõ sum usus quid ꝑ liges licrat. ꝯsiderãdũ est.
tr certe in peciuã exactr ista refear ex iris rõnibus rlatis nõ eportuit usi quid nr fallit. sit

Expanded text:
quae cum viderem tot vestigiis impressa, ut in iis errari non posset, non ascripsi id, quod tua nihil referebat; ego tamen ascripsisse mallem, quoniam id te video desiderare. sicut scribis tibi id esse referendum, idem ipse sentio, neque in eo quicquam a meis rationibus discrepabunt tuae; addes enim tu, meo iussu, quod ego, qui non addidi, nec causa est cur negem nec, si causa esset et tu nolles, negarem. nam de sestertiis nongentis milibus certe ita relatum est, ut tu sive frater tuus referri voluit. sed, si quid est, quoniam de Lucceio parum provisum eim, de eo mihi, quoniam senatus consulto non sum usus, quid per leges liceat, considerandum est. te certe in pecuniam exactam ista referre ex meis rationibus relatis non oportuit, nisi quid me fallit; sunt
Abbreviated transcription (Latin):
⁊muꝙ insiuandũ qd ppło d magna bote me uere̾ uirasse iurauit hac accepti tã insig
in cuiria tñ illo ip̃o dir misi ad ritillũ tor̃s amicos qui agriont cũ co ut̃ de ila mẽtet
disistrret quibus ille respondit sibi non essr intigrũ. etem̃ paulo añ in gontiour dixarat oi
qui in alios aĩo aduritissit in dc̃a causa adiendi ip̃i gtã firri no cporte ᶜ otemn gato et te¬
uĩ egregiũ qui qua pena senatus consẽ su bonorã om̃i eos affitrrat. qui uitem icendere
et ingratus ac senatũ frucidare. bellum maxim conflire  uoluisst̾nt iad̃ dignũ iu¬
dicarit eũ qui curiã tidẽ uibem insidiis itałia bello liberasset. itaq ego mctidlo fratu tuo

Expanded text:
 populus idem magna voce me vere iurasse iuravit. hac accepta tam insigni iniuria tamen illo ipso die misi ad Metellum communis amicos, qui agerent cum eo, ut de illa mente desisteret. quibus ille respondit sibi non esse integrum; etenim paulo ante in contione dixerat ei, qui in alios animum advertisset indicta causa, dicendi ipsi potestatem fieri non oportere. hominem gravem et civem egregium! qui, qua poena senatus consensu bonorum omnium eos adfecerat, qui urbem incendere et magistratus ac senatum trucidare, bellum maximum conflare voluissent, eadem dignum iudicaret eum, qui curiam caede, urbem incendiis, Italiam bello
Abbreviated transcription (Latin):
ur hoc quide̾ p̃ter nuttendum esse dixi te ut lprtarir rogarẽq et et hoiẽm teat uirũ esse iurmĩs¬
ses .co .st it ut cõcm incertũq casurrquẽ inq uitarr quisꝙͣ nostrũ qiq p̃stare ullo pacto põt. sapr¬
ent ferros. et dolori fortit᷑ ac fortunr risistriebitogitaresq et ii nostra ciuctatret in citrus que utu
potiti sũt ⁊iuultꝭ fortissinuit̾atq optinus hrris ĩuistis iudicnĩe tales casus madisse llud aũt utinã¬
nr scuberẽ ea te ze ꝑ car̾e in qua nrminp̃e prudentem lxioñ res ulla deletetᵃ de tuo aũt filio
Uereor nc si nich̾il ad te scripserim debitũ eius untuti bidear testio ͫ nõ cepisse Smañt oĩa q̃¬

Expanded text:
virum esse meminisses, id est ut et communem incertumque casum, quem neque vitare quisquam nostrum nec praestare ullo pacto potest, sapienter ferres et dolori fortiter ac fortunae resisteres cogitaresque et in nostra civitate et in ceteris, quae rerum potitae sunt multne vere scriberem, ea te re p. carere, in qua neminem prudentem hominem res ulla delectet ! de tuo autem filio, vereor ne, si nihil ad te scripserim, debitum eius virtuti videar testimonium non dedisse, sin a
Abbreviated transcription (Latin):
deo. rgo delori tuo nõ solũ ignosto ẜ sũmã rtiã laudẽ tribus ineis em̃ mr sonsus p̃ta
iuis fratin sit amoris admonet el te peto ut tu quoq equũ iudicẽ dolorineo p̃bras
accibe si crudelit si sune causa sum a tuis oppugnat i. ut statuas michi nõ mõ ^ trdendĩ.
s rtiã tuo atq xx̾atꝰ tui auxilio ĩ eiusmodi tã tuendũ fuisse. Ego te mͥ semꝑ amitũ
essi uolui nii ut ⁊ͥ amicissim̃ esse intellige̾s laboraur manes in bolutai. et quo at uo-

Expanded text:
ego dolori tuo non solum ignosco, sed summam etiam laudem tribuo meus enim me sensus, quanta vis fraterni sit amoris, admonet; a te peto ut tu quoque aequum te iudicem dolori meo praebeas; si acerbe, si crudeliter, si sine causa sum a tuis oppugnatus, ut statuas mihi non modo non cedendum sed etiam tuo atque exercitus tui auxilio in eius modi causa utendum fuisse. ego te mihi semper amicum esse volui, me ut tibi amicissimum esse intelleg
Abbreviated transcription (Latin):
quo ideius potrris faci quã epoeditissimĩã michi tradideris. facilior erit michi qn̾asi decursus
mer trmporis. ¶uid in eo gni᷑ effice̾ possis tui consilii est. Ego te quod t beniet in mẽtem
iucã. interesse. ualde rogo pluxibus uerbis ad er scribẽr̃e. si aut tua hũanitas longiore oĩoem ex¬
pectarit. aut id fieri nr̃a amicicia patrret᷑. aut res uͥꝰ de sideraret. aut non pro se ipa loquerit᷑.
hoc uelim tͥ persuadeas. si iõuibꝰ meis a ti ꝓrusi esse intellepero magũa te iy eo et ꝑeetua

Expanded text:
us facere potueris, quam expeditissimam mihi tradideris, facilior erit mihi quasi decursus mei temporis. quid in eo genere efficere possis, tui consili est; ego te, quod tibi veniet in mentem mea interesse, valde rogo. pluribus verbis ad te scriberem, si aut tua humanitas longiorem orationem exspectaret aut id fieri nostra amicitia pateretur aut res verba desideraret ac non pro se ipsa loqueretur. hoc velim tibi persuadeas, si rationibus meis provisum a te esse intellexero, magnam te ex eo
Abbreviated transcription (Latin):
molestiq tre frrre ꝙ nr ꝓptͥ balitudinẽ tuã cũ ad urbem acassissẽ nõ lidissis
et hoc tempoir belle te metũ si promiptus accississem de officio leriusq nũi
cõicare Etinã serui salus rebus. sic em̃ est dicrudium collaqui potuissenus
uit nos ꝓfecto aliquid opis occident .i. p. tulissenus. cognorã ẽn iã absins
teili mala multo ante te ꝓauideritr̃ defensorem pacis et in conseliti hort
post consoilatũ fuisse. Ego aũt cũ consiliũ tuũ probar̃ et idem ip̃o sentiũ inchit

Expanded text:
e, quod me propter valetudinem tuam, cum ad urbem accessissem, non vidisses, et hoc tempore velle te mecum, si propius accessissem, de officio utriusque nostrum communicare. utinam, Servi, salvis rebus sic enim est dicendum conloqui potuissemus inter nos! profecto aliquid opis occidenti rei publicae tulissemus. cognoram enim iam absens te haec mala multo ante providentem defensorem pacis et in consulatu tuo et post consulatum fuisse; ego autem, cum consilium tuum probarem et idem ipse sentirem, nihil
Abbreviated transcription (Latin):
cermius Mec uero quitꝓͣ bideo qd̾ nõ idẽ tr uideꝰ certi scio. Raniet si quẽ exitũ aties habi¬
tura site diuinãt nrmo põtitanũ et belli exitũ uideo it si id mimis. hoc quidem corti tũ
sit necessi alt̾utrũ uinci̾ qualis futura sit uel hi ił illa uictoria rdq cũ optinu ꝑspegi tali
ur beato quidem ẜ in ua res urbe in qua li uel plura it ornatiora ꝑutrs ip̃i laqui post iu¬
deant᷑ Ego t hoc cõfirmo et si leius est cõsolatio ex iistcs auorũ uichilo nut h i

Expanded text:
cernimus, nec vero quicquam video, quod non idem te videre certo sciam. nam, etsi quem exitum acies habitura sit divinare nemo potest, tamen et belli exitum video et, si id minus, hoc quidem certe, cum sit necesse alterum utrum vincere, qualis futura sit vel hne beato quidem. sed in ea es urbe, in qua haec vel plura et ornatiora parietes ipsi loqui posse videantur. ego tibi hoc confirmo, etsi levis est consolatio ex miseriis aliorum, nihilo te nunc
Abbreviated transcription (Latin):
tum tuorũ intessarorũ tũ inrorũ amãtissiõrũ. alterus oñ scculorũ et gentiũ principis. alterius iaui

Expanded text:
quom tuorum necessariorum, meorum amicissimorum, tum alterius omnium saeculorum quom tuorum necessariorum, meorum amicissimorum, tum alterius omnium saeculorum
Abbreviated transcription (Latin):
puto int tanr gloriosũ ixitũ tĩu iudiciũ ixtitisse. ẜ tan paruã mnimicorũ tugrũ iuc̾trm fuisst in¬
rabar de ambitu uero quid̾ interest inquies ac de marestate ad reui nichil alarũ riĩ nõ attigisti
alterũ auxisti uerũptaniẽ ẽ maiestas et si ulla uͥoluit ur ĩ quẽius ipune declamari liciret: cnu¬
bit uero ita apertã uiui ls ut aut accusit᷑ iꝑbe aut difendat᷑ Qui xĩn ftcta et nõ facta largicrio
ignoraũ pt. Tnoiũ aũt houiorũ cursus cui suspectꝰ unꝙͣ fuit ie mnisirũ qui nõ affuerim quos ego r¬
sus excitasseni Si de maustatꝭ uidicio duo michi illaͦ x tius lũs iocũ dissima fuciũt. unũ ꝓti ab¬
ip̃a ic ꝑ. defrusum scibis. qui quidẽ itram in sũma bonoiũ et fortiũ ciũ copia tucri tales unos dcti¬
det Nũt uero eo mag̃l ꝙ in tanta penuria estrm om̃ii uri ionoris uri otatꝭ gradu Et taui orbu tĩtas

Expanded text:
 tam gloriosum exitum tui iudici exstitisse, sed tam pravam inimicorum tuorum mentem fuisse mirabar. 'de ambitu vero quid interest,' inquies, 'an de maiestate?' ad rem nihil; alterum enim non attigisti, alteram auxisti. †verum tamen est maiestas, etsi Sulla voluit, ne in quemvis impune declamari liceret; ambitus vero ita apertam vim habet, ut aut accusetur improbe aut defendatur. quid enim? facta necne facta largitio, ignorari potest? tuorum autem honorum cursus cui suspectus umquam fuit? me miserum, qui non, adfuerim! quos ego risus excitassem! sed de maiestatis iudicio duo mihi illa ex tuis litteris iucundissima fuerunt, unum,  etiam in summa bonorum et fortium civium copia tueri talis viros deberet, nunc vero eo magis, quod tanta penuria est in omni vel honoris vel aetatis gradu, ut tam orba civitas
Abbreviated transcription (Latin):
solum ẜctiã aetlarãd um aibitror inchu michi esse potuisse tuis trĩs gratius. ad cõsolandũ
aũt : tũ illa uabent que elegot . copiosiq collegisti.tũ nichil plus ꝙͣ ꝙ formdinẽ grauitatr̃q aĩ¬

Expanded text:
solum sed etiam declarandum arbitror, nihil mihi esse potuisse tuis litteris gratius. ad consolandum solum sed etiam declarandum arbitror, nihil mihi esse potuisse tuis litteris gratius. ad consolandum autem cum illa valent, quae eleganter copioseque conlegisti
Abbreviated transcription (Latin):
ris pr accuratissime iustrorũ tẽꝑũ confilia. atq eũrtus lrĩs mãdaturũ a truid tantop̾x et cũm¬
nultis ucrbis petanius illa nos cupiditas intendit de qua nitio sẽp̾si festinationiẜ ꝙ alacres
aĩs sum .it ut citiri uiuẽtibus nobis ex lĩs tris nos cognoscant et nosmetipi uiui gloriola
nostra ꝑfruami Hiis de rbus quid actuiꝰ sis  non ẽ inolestum rescribas michi. uelimi. Si eñi¬
pari prudoncia / tam̃e illum fructũ ex hiis kĩs uel max̃m api. ꝙ tr p̾ciare res huã
nas ꝯtemt mat optime cotͣ fortumã paratũ armiãtũq cognoiui. quã quidẽ laudẽ sapir̃tir
statuo esse maxia nõ aliũde pendere. uet exerinsetus aut bene aut male uiuẽ di suspẽsas
at cõtirsu calamitatũ.erat aliqͣtũ labefacta atq quulsa tui te opitulari.it iudeo et id fenssi

Expanded text:
ris te accuratissime nostrorum temporum consilia atqris te accuratissime nostrorum temporum consilia atqmultis verbis petamus, illa nos cupiditas incendit, de qua initio scripsi, festinationis, quod alacres animo sumus, ut et ceteri viventibus nobis ex libris tuis nos cognoscant et nosmet ipsi vivi gloriola nostra perfruamur. his de rebus quid acturus sis, si tibi non est molestum, rescribas mihi velim. si enpari prudentia, tamen intem et optime contra fortunam paratum arma tumque cognovi; quam quidem laudem sapientiae statuo esse maximam, non aliunde pendere nec extrinsecus aut bene aut male vivendi suspensas het concursu calamitatum is erat aliquantum labefactata atque convulsa; cui te opitulari et video et id fecisse
Abbreviated transcription (Latin):
si michi a tr nõ ipetro. hoc si que te res iupedient neq enĩ fas essi arbitror quit ꝙͦ ⁊o m¬
gantem abs te non impetrare. Cogar fortasse face᷑ ꝙ nõ nulli sepr ĩprehendũt. stribau ip̃c
de nie multorũ tu exemplo. et clarorũ uirorũ d ꝙ te nõ fugit᷑ ͥ ᷝ ͨ sũt in eo gn̾r uiciaᷤ
ut uerctũdius ĩp̃s de sesi scribant. mcesse estaet si quidẽ laudandum ut p̃terrãt. si quid
rephondendum est Accedit᷑ ctiã ut mũr sit fides nñõr au̾c̃tas. multi demq ⁊ pũtat et iphẽ
Sictãt uere ꝗdiores esse. p̾cones ludõiũ gumitorũ. qui cũ ceteris coronas ĩposurrũt uigoribus
eorũq noia magna uote ꝓrũmariut cũ ip̃i ante ludorũ missionẽ c̾ona donaret᷑. aliũ p̃t¬
tiem adhibeant nr sua uocr ip̃i se uictores esse picont. hõc nos uita̾i̾ cupiuꝰiet si rhipis
causam nr̃a uitabimꝰ idꝙ ut facias. rogamus sit ne forte mrre cur cũ nichi sepe ostende¬

Expanded text:
si a te non impetro, hoc est, si quae te res impedierit neque enim fas esse arbitror quicquam me rogantem abs te non impetrare, cogar fortasse facere, quod non nulli saepe reprehendunt, scribam ipse de me, multorum tamen exemplo et clarorum virorum. sed, quod te non fugit, haec sunt in hoc genere vitia: et verecundius ipsi de sese scribant necesse est, si quid est laudandum, et praetereant, si quid reprehendendum est. accedit etiam ut minor sit fides, minor auctoritas, multi denique reprehendant et dicant verecundiores esse praecones ludorum gymnicorum, qui cum ceteris coronas imposuerint victoribus eorumque nomina magna voce pronuntiarint, cum ipsi ante ludorum missionem corona donentur, alium praeconem adhibeant, ne sua voce se ipsi victores esse praedicent. haec nos vitare cupimus et, si recipis causam nostram, vitabimus, idque ut facias rogamus. ac ne forte mirere cur, cum mihi saepe ostende
Abbreviated transcription (Latin):
fictus es uelini ⁊ cordere que rgo de te in senatu egrrm que in contionibus dixerim quas
ad tr kãs mistumm. Crur cũ om̃ia collegeris tu ip̃e uelim iud icrs. satis nr uideat᷑ hiis
om̃ibus rebus tuus adur̃tus cũ ꝑponne romã uenisti. mutur respondissi. eꝵ scribis de
⁊e conciliata nr̃a grã non intrlligo cui recõsiliatã esse Sitas. qui nũꝙͣ ĩnmuita c̃ eꝵ
de si qua ego in re fli tuo rei pr causa restitrm ut muichi ignostas tã sum armc ¶ ri p.ꝙͣ

Expanded text:
fectus es, velim recordere quae ego de te in senatu egerim, quae in contionibus dixerim, quas fectus es, velim recordere quae ego de te in senatu egerim, quae in contionibus dixerim, quas ad te litteras miserim. quae cum omnia conlegeris, tu ipse velim iudices, satisne videatur his omnibus rebus tuus adventus, cum proxime Romam venisti, mutue respondisse. quod scribis de 'reconciliata gratia' nostra, non intellego cur reconciliatam esse dicas, quae numquam imminutast. de, si qua ego in re fratri tuo rei publicae causa restiterim, ut mihi ignoscas tam enim sum amicus rei p. quam
Abbreviated transcription (Latin):
p̃tͥmisisse pĩuciã tͥ ip̃e lenior uidear esseice ẽnĩ roes ita tulerãt atq eius moi ꝯsili
maiorem inpdies singulos fuictũ uolu̾tatemꝙ capio. Illud dico ne ut pͥ ͫ in contioni
ꝓiũ̃ciã deposiurumm. statim ꝙ̃ad mod̃ eã tͥ traderẽ cogitare cipissi ͬ ichoł inchil dico de sor¬
tioue nõstra. tantũ te suspitari uolo nclul inra re procollegam meũ me insciente estr
factũ recordare tetera ꝙͣcito senatũ illo die facto sortione cageri ꝙ̃ multa di te beiba
seterun. suri tu ip̃e michi dixisti oroem inram non solum in te honorificam ẜ gian
nn colligas mos ꝯtuiueliosam fuissi. iaui illud senatuscõsultũ sd̾ͥ ca die factũ est ia p̃¬
sip̃noue d̃ ut dummi d extabit oficiũ mẽu in tr oosturũ esse ñõ possĩ postra ucio ꝙͣ pr̃o¬

Expanded text:
praetermisisse provinciam tibi ipse levior videar esse; meae enim rationes ita tulerunt, atque eiuspraetermisisse provinciam tibi ipse levior videar esse; meae enim rationes ita tulerunt, atque eius in contione provinciam deposuerim, statim, quem ad modum eam tibi traderem, cogitare coepisse. nihil dico de sortitione vestra; tantum te suspicari volo, nihil in ea re per conlegam meum me insciente esse factum. recordare cetera, quam cito senatum illo die facta sortitione coegerim, quam multa de te verba fecerim, cum tu ipse mihi dixisti orationem meam non solum in te honorificam sed etiam in conlegas tuos contumeliosam fuisse. iam illud senatus consultum, quod eo die factum est, ea prescriptione est, ut, dum id exstabit, officium meum in te obscurum esse non possit. postea vero quam pro
Abbreviated transcription (Latin):
tam. qui cũ tu a mie rebus amplissimis atꝙ honorificentissmmis oruatꝰ esses tnmsset
ne qua michi pars abs̾ te uolũtatis mutur tribueret᷑. Hoc in sermone cũ a me expon¬
tur que nira expectacio fuisset. orõis tur. quãtiq merore uersatus essem. uisa ẽdr̃o siõ nocũ¬
da. et mediotus quidam ẽ risus consetut/ non in te ẜ magis in merorẽ incũ. Et ꝙ mr abs
te cupisse laudare᷑ apertr. atq ingimur ꝯfitrbar. Iaui hoc non pt̃ inte nõ honcrificr ess
dictũ ine in clarissimis incis atq amplissimis rebus tñ aliqdͥ testĩõͫ tur uocis hr̃e uoluisse.
Oꝵ aut̃ ita scribis pro mutus int not̾ aĩo. quid tu existimes esse in amicicia tutuũ nes¬
sio. equidẽ hoc arbitior tum par uolũtas accipit᷑ it reddit᷑. Ego si hoc dicã me tia causa

Expanded text:
tatam, qui, cum tu a me rebus amplissimis atque honorificentissimis ornatus esses, timuissent tatam, qui, cum tu a me rebus amplissimis atque honorificentissimis ornatus esses, timuissent ne quae mihi pars abs te voluntatis mutuae tribueretur. hoc in sermone cum a me exponeretur, quae mea exspectatio fuisset orationis tuae quantoque in errore versatus essem, visa est oratio non iniucunda, et mediocris quidam est risus consecutus non in te sed magis in errorem meum, et quod me abs te cupisse laudari aperte atque ingenue confitebar. iam hoc non potest in te non honorifice esse dictum, me in clarissimis meis atque amplissimis rebus tamen aliquod testimonium tuae vocis habere voluisse. quod autem ita scribis: 'pro mutuo inter nos animo,' quid tu existimes esse in amicitia mutuum, nescio, equidem hoc arbitror, cum par voluntas accipitur et redditur. ego si hoc dicam, me tua causa
Abbreviated transcription (Latin):
s penitebite et nobili in uie ineͦsp esse aĩõ nõ sperabĩ. Me intirea mc do¬
mesticu᷑ Solor net cuiusgͣ inuria ab re p. alduc
⁊ tu exntusq ualitis bene ẽ Scuibis ad me te existimassi ꝓ nutuo int nos aiõ et⁊
pro r̾ conailiata grã nũꝙͣ te a me iudibrio lesimi rri go cuias uiodi sit satis intellig̾
inpossũ ẜ tamõ suspicor ad te esse allatũ nie in senatu crũ Disputarẽ ꝑ multos qui rẽ p.
a ine cõsiruatani dolirent dixissi a te ꝓinques tuos quibus negare nõ potuisses. ĩpetrassie
Et ra que statuisses tͥ in senatu de mea laude esse dicenda reticeres qd cũ dicrrẽ illud ad
uixi michi ticũ ita disꝑtitũ officiũ fuisse in rei p. salute rtiurnda. ut igo urbenia domesti¬
cis insidus et ab intescino scelẽ tu italiam et ab armatis hostibus. et ab occulta quirationr de fẽ¬
deres atq hauc nostram tantiet tani p̾cłaris muneris societatẽ a tus ꝓpniquis labefac¬

Expanded text:
te tam mobili in me meosque esse animo non sperabam. me interea nec domesticus dolor nec cuiusquam iniuria ab re p. abducet. si tu exercitusque valetis, benest. scribis ad me 'te existimasse pro mutuo inter nos animo et pro reconciliata gratia numquam te a me ludibrio laesum in.' quod cuius modi sit, satis intellegere non possum, sed tamen suspicor ad te esse adlatum me in senatu, cum disputarem permultos esse qui rem p. a me conservatam dolerent, dixisse a te propinquos tuos, quibus negare non potuisses, impetrasse ut ea, quae statuisses tiiunxi mihi tecum ita dispertitum officium fuisse in rei p. salute retinenda, ut ego urbem a domesticis insidiis et ab intestino scelere, tu Italiam et ab armatis hostibus et ab occulta coniuratione defenderes, atque hanc nostram tanti et tam praeclari muneris societatem a tuis propinquis labefac
Abbreviated transcription (Latin):
nit putãt ei m̃imos deesse posse qui ex obsidioni feniratores ixenerit õi semissibus
magna copia est Ego aũt inris robus gestis hoc sũ assicutꝰ Et bonũ nonĩe ade ptus exi s¬
mer domũ tuã atq edificationr̃ oc̃m ꝑspexi At uehenũt probam anthoniũ et si ruis i¬

Expanded text:
nec putant ei nummos desse posse, qui ex obsidione feneratores exemerit. omnino semissibus nec putant ei nummos desse posse, qui ex obsidione feneratores exemerit. omnino semissibus magna copia est; ego autem meis rebus gestis hoc sum adsecutus, ut bonum nomen existimer. domum tuam atque aedificationem omnem perspexi et vehe
Abbreviated transcription (Latin):
tur q̃ꝙͣ illũ hõĩem frugi. et tͥ amicu existimalã. tñ ꝙ inrinoria tenibã tuiusind ad
ne kãs antra misisses nd satis credidi hommi ꝑrudeniti tam ualde esse nuitatã lolũtatõ tuã
hi postraꝙͣ et cornelia tua trrc̃tiã qurnitret ego tũ ꝙ cornelio locutꝰ sum adhibui diligĩtiã quo¬
nẽscũp senatus fuit ut adessem pliriũq in ronegoti habui. Ut qphuphiũ l ple et atrros ad
quos tu stp̃scras cogrm michi potius credere ꝙͣ tuis hrĩs oĩo res teta in nũsĩ ianuariũ reucta
eit ẜ facue otimbat᷑. Ego tua gratulatienr ꝯmotus ꝙ ad iue p̾mo scpͥsiras belli tr ben
uirire ꝙ de crasso domũ emissẽ cemi cͣausa ip̃am domũ xxxdõ aliquãto poste tuã gratue¬
laniõmẽ. Itaq nũt scito tãtũ lre. cus alicm. ut cupiã ꝯuira̾e si quisꝙͣ ⁊c̾ipiat ẜ̾ partim odio ĩdua¬
nir rxcludut. et aꝑtr iũdicr quirationis oderũt. ꝑtim nõ crcdãt et a mr insidias ietuut

Expanded text:
uamquam illum hominem frugi et tibi amicum existimabam, tamen, quod memoria tenebam, cuius modi ad me litteras antea misisses, non satis credidi homini prudenti tam valde esse mutatam voluntatem tuam. sed, postea quam et Cornelia tua Terentiam convenit, et ego cum Q. Cornelio locutus sum, adhibui diligentiam, quotienscumque senatus fuit, ut adessem, plurimumque in eo negoti habui ut Q. Fufium, tr. pl., et ceteros, ad quos tu scripseras, cogerem is mihi potius credere quam tuis litteris. omnino res tota in mensem Ianuarium reiecta erat, sed facile obtinebatur. ego tua gratulatione commotus, quod ad me pridem scripseras velle te bene evenire, quod de Crasso domum emissem, cmi cani ipsam domum X_X_X_V_ aliquanto post tuam gratulationem. itaque nunc me scito tantum habere acris alieni, ut cupiam coniurare, si quisquam recipiat; sed partim odio inducti me excludunt et aperte vindicem coniurationis oderunt, partim non credunt et a me insidias metuunt
Abbreviated transcription (Latin):
Quo quidẽ tp̃o nõ ego causã nr̃am ẜ cõsiliũ imꝓbabã aebero eñi nos in armis aduersarq̾ bidebã
que multo ante ꝯfirmata ꝑ nesturtipõs erant dolebam q pilis et gladiis nõ ꝯsilĩs nr

Expanded text:
quo quidem tempore non ego causam nostram sed consilium improbabam. sero enim nos iis armis adversari videbam, quo quidem tempore non ego causam nostram sed consilium improbabam. sero enim nos iis armis adversari videbam, quae m
Abbreviated transcription (Latin):
roboꝵ atq neruoꝵ Bi xin benr sentire. ⁊ecteq fac̾e̾ satis ẽ ad benr beateꝙ biiũdum nõ uereor
ne rũ.qui se optĩorũ ꝯsiliorũ ꝯsciã sustentarr possit: miserũ essr tirfas sic diciꝰ. Nec em̃ uol arbi¬
tror uictorũ p̃rmiis ductos prĩa olnu et libores it fortuãs reliquissi. s quoddam nobis officiũ
iustũ at pñ et debitũ rei ꝑ. nr̃iꝙ dignitati iudebat᷑. qui nec cũ id faciebam ꝯtã eraniꝰ auẽtes
It ixplorata nobis esẜ uictoria. erꝑnar si dd ruruit ꝙ igredientibus nobis in causam ꝓposiã
fuit acrideꝰ posse ñõ debenius ita nt̾idere aĩa quasi aliquid eugͣrit qd firri possi. nũꝙͣ putariͣ
nuisꝵ Simꝰ igit ͥ ea mr̃ti ꝙͣpã rõ ꝑscrbit ut nichil in uita nobio p̃standnm p̃ter culpam pu¬
cõibusxa tu quicũq status est futur Acare̾ nõ debedatq ħ michi scribenti uemiebãt ĩ iur̃ten

Expanded text:
e satis est ad bene beateque vivendum, vereor ne eum, qui se optimorum consiliorum conscientia sustentare possit, miserum esse nefas sit dicere. nec enim nos arbitror victoriae praemiis ductos patriam olim et liberos et fortunas reliquisse; sed quoddam nobis officium iustum et pium et debitum rei p. nostraeque dignitati videbamur sequi nec, cum id faciebamus, tam eramus amentes, ut explorata nobis esset victoria. qua re, si id evenit, quod ingredientibus nobis in causam propositum fuit accidere posse, nouam ratio et veritas praescribit, ut nihil in vita nobis praestandum praeter culpam pucommunibus, ea tu, quicumque status est futurus, carere non debes. atque haec mihi scribenti veniebat in mentem
Abbreviated transcription (Latin):
cipi doloris. bt ꝯsolationr ip̃e igereni tñ tũ longius a sũmi lutus acrrbitatro entigͦ
abessit dolor ꝙ̃ tuus statu nr̃e intissitudinis esse meeꝙ in te be inuolinaꝑ nõ tati tãto
in tuo mirorr tã dur ẜ ad lubire aliquã modicã cõsolacom/ que leuaie dolore tuũ posstre/
si minꝰ sciuiai potuisset Est aũt ꝯsolacio ꝑuulgata quidem illa maxĩr : quã senꝑ in
fortũẽ ꝓposita sit uita ña mea essi itusandũ/ quonuꝰ eti qua nati surͥ pdicionr. uiua¬
Erequisuu siꝑius. ut uidcrẽ ronir. quia postra nõ fuisti ꝙͣ a mr discesseras miratꝰ
sum ꝙ ita nũt miror. non habeo tertũ que trres hnit maxĩr itrahat. iisi sollicitu¬
Dini Delicta̾c cũ scribabat aliquid agas xorũ querũ cõsuesti. gaudes neq iepñdo tuũ ꝯsilũnam
nichil isto põt esse iocũdius nõ nõ miseris. hiis temporibus at luctuesia ẜ etiã trãquillis et opta¬

Expanded text:
cepi doloris, ut consolatione ipse egerem, tamen, cum longius a summi luctus acerbitate meus abesset dolor quam tuus, statui nostrae necessitudinis esse meaeque in te benevolentiae non tacere tanto in tuo maerore tam diu, sed adhibere aliquam modicam consolationem, quae levare dolorem tuum posset, si minus sanare potuisset. est autem consolatio pervulgata quidem illa maxime, quam semper infortunae proposita sit vita nostra, neque esse recusandum quo minus ea, qua nati sumus, condicione vivarequisivi saepius, ut viderem; Romae quia postea non fuisti quam discesseram miratus sum; quod item nunc miror. non habeo certum quae te res hinc maxime retrahat. si solitudine delectare, cum scribas et aliquid agas eorum, quorum consuesti, gaudeo neque reprehendo tuum consilium. nam nihil isto potest esse iucundius non modo miseris his temporibus et luctuosis, sed etiam tranquillis et opta
Abbreviated transcription (Latin):
tuiũ qͥ mͥ nõ a diis ĩmorlid ꝰ reptus ex lriis iuisiriis atꝙ un quissima ꝯdiciour uitr iuderetir
¶Luaro s. ⁊ͥ uiñ hoc deti ali põt nr quid lriis quos amasti mal putrs ꝯtirisse a ꝑo malto cuib
ex pͣr ptt tuo diminutũ relmquit eñ simplex illa iam cura doloris tui qũe nõ cũ illis
puestitisti. ferre mioderatius casum ĩꝯmodorũ tudiũ. qui sit ab eorũ quos dilexeris miseria mali¬
ꝙ seũctus. Etr̃ cũ semꝑ tr et prinatis̃ in rebus et publicis ẽscitisti turnda tib ut sit grau̾itrs
et ꝯstancie scrurẽdũ. Nam ꝙ allatura d̃ ip̃a diut̾nitas que maxios luct a betustate tollit qd ios p¬
cipt tõsilio prude nniaꝙ debernt᷑. Etem̃ si nuilla unꝙͣ fuit liberis amissis tã mibecillo nuilur
aĩo. que nõ aliq̃n lugendi medũ ficerit certe nos qd ẽ dics allatura ⁊ id consiuo antifrrre debeu/.

Expanded text:
is miseriis atque ex iniquissima condicione vitae videretur. is miseriis atque ex iniquissima condicione vitae videretur. qua re, si tibi unum hoc detrahi potest, ne quid iis, quos amasti, mali putes contigisse, permultum erit ex maerore tuo deminutum. relinquetur enim simplex illa iam cura doloris tui, quae non cum illispraestitisti, ferre immoderatius casum incommodorum tuorum, qui sit ab eorum, quos dilexeris, miseria maloque seiunctus. etenim eum semper te et privatis in rebus et publicis praestitisti, tuenda tibi ut sit gravitas et constantiae serviendum. nam, quod adlatura est ipsa diuturnitas, quae maximos luctus vetustate tollit, id nos praecipere consilio prudentiaque debemus. etenim, si nulla fuit umquam liberis amissis tam imbecillo mulier .animo quae non aliquando lugendi modum fecerit, certe nos, quod est dies adlatura, id consilio anteferre debemus
Abbreviated transcription (Latin):
ponpastrabatiritio nsit adine bt panit itiã poilicau aliquid qd pnio omiscrã aam a
ce plictar xius fambiarissimos qui nir ad inda diligũt multũꝙ mc̃cũ sũt et in ipsius
cpusurtuduũ quõ adlus mers pudor michi clausit᷑ insinuabo et cete oñis uias perse¬
quar quibrs putabo ad id qued uolumꝰ peiuemire possa .Ii hoc toto gne plirã faciani
ꝙͣ scribe audco titera que tͥ a multis ꝓmpto esse certe stio a me sũt ꝑatissiã. nichil in re
familiari mea ẽ qd̾ ego mr̃ũ mallini esse ꝙͣ tuũ hac de re et de hoc gn̾t toto hoc stribo.
ꝑtius ꝙ te id quad ip̃e ꝯfido: sperãt᷑ mallo te esse usirũ tuis Extremũ illus x̃. ut tr hortar
et obsctrẽ aĩo ut maxĩo sit. nec ra solum iemineris: qut ab alns̾ magnis uiris accepisti
s illa etiã que ̃te ingemo studioq peꝑisti que si colliges. Ut sperabis oĩa optir̃ et que aci¬

Expanded text:
id, quod primo omiseram. nam et complectar eius familiarissimos, qui me admodum diligunt multumque mecum sunt, et in ipsius consuetudinem, quam adhuc meus pudor mihi clausit, insinuabo et certe omnis vias persequar, quibus putabo ad id, quod volumus, pervenire posse. in hoc toto genere plura faciam quam scribere audeo. cetera, quae tibi a multis prompta esse certo scio, a me sunt paratissima. nihil in re familiari ni ea est, quod ego meum malim esse quam tuum. hac de re et de hoc genere toto hoc scribo parcius, quod te id, quod ipse confido, sperare malo, te esse usurum tuis extremum illud est, ut te orem et obsecrem, animo ut maximo sis nec ea solum memineris, quae ab aliis mased illa etiam quaeque ipse ingenio studioque peperisti; quae si colliges et sperabis omnia optime et, quae acci
Abbreviated transcription (Latin):
uictori onia arbituo ꝑ quos bicit etiã inuito facũda sũt ain tu nõ bidebas nitũ samulia ꝙͣiͣ crudelis
ess futura uictoria Igit̾ tũc quoq careres prĩa uc que nolles : uidcres Non inquies ego xĩn ĩxẽ true¬
icu opes et dignitatem mr̃a at erat tur uitutis in nĩmis tuas res pon̾e. de re ꝑ uehemẽtius la¬
borai demꝙ qui finis istius ꝯsilii ẽ nam adhut et factũ tuũ platͥ. et ut ini tali uertiã fortuã lau¬
dat᷑ factũ qd̃ et nutiũ belli intessario sccictꝰ sidet etronia ꝓsiqui sapiẽt᷑ bolueris fortũaq honesto¬

Expanded text:
 quos vicit, etiam invito facienda sunt. an tu non videbas mecum simul, quam illa crudelis esset futura victoria? igitur tunc quoque careres patria, ne quae nolles videres? 'non,' inquies; 'ego enim ipse tenerem opes et dignitatem meam. at erat tuae virtutis in minimis tuas res ponere, de re publica vehementius laborare. deinde qui finis istius consili est? nam adhuc et factum tuum probatur, et ut in tali re etiam fortuna laudatur, factum, quod et
Abbreviated transcription (Latin):
clare si nos uctipõs regi possumꝰ bt ea que partim iam adsũt partim ĩpendent moderatir
fera nus qd est uifficili io. etisitd bello ciuiꝰ exitus ex altera parti. tid ostrtat es alta
scruitute. euo ingtritleñõ unchul me consolat᷑: Enm i tordor het nuc icimt̃ bidi suti
sicudas etiã res nostras nõ m̃õ aduersas ꝑtimescebam uidelum ꝓͣto perio  ulr᷑
hubligodiscrptatꝰ aiuroquibꝰ s h unssentad quos itgo pacis spe nou belli cupidita¬

Expanded text:
clare, si nosmet ipsos regere possumus, ut ea, quae partim iam adsunt, partim impendent, moderate feramus; quod est difficile in eius modi bello, cuius exitus ex altera parte caedem ostentet, ex altera servitutem. quo in periculo non nihil me consolatur, cum recordor haecclare, si nosmet ipsos regere possumus, ut ea, quae partim iam adsunt, partim impendent, moderate feramus; quod est difficile in eius modi bello, cuius exitus ex altera parte caedem ostentet, ex altera uibus si ii vicissent, ad quos ego pacis spe, non belli cupidita
Abbreviated transcription (Latin):
ut et illius uolu̾tati et nicis scudiis seriuã Nam it si a patriã itat nr it om̃is ars et doct̾na liberał
it maxir phlosophia delectauit tame hoc scudiũ cotidit ingrauesiit cado et itatis matiritatr
ad prudenciã it hiis temporũ uiciis ut nulla res alia leuai᷑ ani molestiĩs possit a quo studio d̃ tr
alduci nrgotiis intriligo ix lus tuis ẜ tanie aliquid natis ‸ ad uinabũtSeruiꝰ tuns bei potius iñr

Expanded text:
ut et illius voluntati et meis studiis serviam. nam, etsi a prima aetate me omnis ars et doctrina liberalis ut et illius voluntati et meis studiis serviam. nam, etsi a prima aetate me omnis ars et doctrina liberalis et maxime philosophia delectavit, tamen hoc studium cotidie ingravescit, credo, et aetatis maturitate ad prudentiam et iis temporum vitiis, ut nulla res alia levare animum molestiis possit. A quo studio te abduci negotiis intellego ex tuis litteris, sed tamen aliquid iam noctes t
Abbreviated transcription (Latin):
uiserias idest ꝙ postꝙͣ ar nus disciptari cipt̃ĩ sit de uir pubͭ inchis essi actũ alud n dignitat
Naui et ip̃r asar acrusata acrbitate marceili sic cm̃ appcilabat laudat henorificctissm et iqui¬
tati et prudentia reꝑente p̃tir spemi dixit si senatiu roganti de maiollo ne hois quide  aru
ngatinrũ ficriat aũt hoc senat ^ et cũ alupissenir rortio essit facta de mairuo it cũ marclus
se ad asarlis pedes abiecisset cũctꝰ senat ꝰ ꝯfugant et ad cesarẽ supplix accrdut noli quru. ga in
antr mr iogati. grãs crsau egissent pieter bolcatiũ qs eñi ad eo loco nrgauit se factiuũ fuissi aego ro¬
gatus mutaui mc̃u consiliũ. Nam statuerã noii ne hercule mertia ẜ defiderio pristine diguutatis
in ꝑprtuũ tacr᷑. fregit hoc mcu consiliũ et cesaris magnitudo cũ et senat Iofficiũ itaq pluribus bir¬
bis egr cosari gratias meq urtus ne etiã in ateris rebus honesto otio priuarim. quod erat unũ sola¬

Expanded text:
s disceptari coeptum sit de iure publico, nihil esse actum aliud cum dignitate. nam et ipse Caesar accusata 'acerbitate' Maricelli sic enim appellabat laudataque honorificentissime et aequitate tua et prudentia repente praeter spem dixit se senatui roganti de Marcello ne ominis quidem causa negaturum. fecerat autem hoc senatus, ut, cum a L. Pisone mentio esset facta de M. Marcello et C. Marcellus se ad Caesaris pedes abiecisset, cunctus consurgeret et ad Caesarem supplex accederet. noli quaerere; ita mihi nte me rogati gratias Caesari egissent praeter Volcacium is enim, si eo loco esset, negavit se facturum fuisse, ego rogatus mutavi meum consilium. nam statueram non me hercule inertia, sed desiderio pristinae dignitatis in perpetuum tacere. fregit hoc meum consilium et Caesaris magnitudo animi et senatus officium; itaque pluribus verbis egi Caesari gratias, meque metuo ne etiam in ceteris rebus honesto otio privarim, quod erat unum sola
Abbreviated transcription (Latin):
I ipsa resput narar̾ posset quom̃o sest haberet nõ facilius ex racegnost̾i posses.
ꝙ̃ ex liberto tuo planma.ita est homo non mõ prudens uerũctiã qͥudd uid curi¬
osus quapropt illr õmĩa tͥ explanabit. id rm̃ michi et ad breuitatẽ ĩ aptius et
ad reliquas ⁊es ꝓuidencius de iica aũt bemuolencia erga tr it situ podes ix
god̃ phanuia cognoscr. tamiẽ uidet᷑ rtĩa alique ire partes Sic im̃ tͥ persiuado cla

Expanded text:
i ipsa res p. tibi narrare posset, quo modo sese haberet, non facilius ex ea cognoscere posses quam ex liberto tuo Phania; ita est homo non modo prudens, verum etiam, quod iuvet; curiosus. quapropter ille tibi omnia explanabit; id enim mihi et ad brevitatem est aptius et ad reliquas res providentius. de mea autem benevolentia erga te etsi potes ex eodem Phania cognoscere, tam
Abbreviated transcription (Latin):
tũͣm uiut etĩa puderet Quc̃i em̃ esse potirat michi ꝑfugiũ spoliato et domesticis et forẽ¬
sibus ornanuẽtis atq selatiis. lrc̃. crcdo. quibus assidur utor. quid em̃ aliud facẽ p possũ iẜ nes¬
cio quonio ip̃e ille ⁊dclude̾ me a portu et ꝑfugio uident᷑ et quasi exprobar̾ ꝙ in iti bita
maurã. in qua nichil insit : iusi ꝓpagacio iniseriõ tẽporis hic tua ea abesse urbe miraro
in qua donuis inchii delectare possit sũmũ sit odiũ tr̃ꝑũ honu fori ccrie Itaq sic trĩs
utor: in quibꝰ ꝯsuro ot̃e tempus nõ ut ab hñis edicinã ꝑte tuã s ut exigũa obluuonr do

Expanded text:
tum vivere etiam puderet. quod enim esse poterat mihi perfugium spoliato et domesticis et forentum vivere etiam puderet. quod enim esse poterat mihi perfugium spoliato et domesticis et forensibus ornamentis atque solaciis? Litterae, credo, quibus utor adsidue; quid enim aliud facere possum? sed nescio quo modo ipsae illae excludere me a portu et perfugio videntur et quasi exprobrare, quod in ea vita maneam, in qua nihil insit nisi propagatio miserrimi temporis hic tu me abesse urbe miraris, in qua domus nihil delectare possit, summum sit odium temporum, hominum, fori, curiae? itaque sic litteris ut
Abbreviated transcription (Latin):
nõ ille quidẽ michi ignotꝰ s taniũ gratus et optatus dicerẽ/ ion dusnisi id uerbum
in om̃i tempus perdidisscm Meq ob eã unã causã: quã tu suspiccris̾ et in qua nir lenissis
et amãtissimis uarbis lteris re grauit accusas: S ꝙ ulius tanti uuluiris qui rͥ̾mdia essi ⁊¬
debebant. ea nulla sũt quid em̃ ad amicos ne ꝯfugiã ꝙͣ multi sũt habuimꝰ^ em̃ ferrtões
quorũ alii occiderũt alii nestio quo pacto/ obdururrũt. Titũ buit̾ possi mequidẽ maxir̃. et bellẽ
uetustas amor ꝯsurtudo scudia ꝑia qd uincũ queris ẽ nostir quĩctionis. possum Inr igit᷑
ess una. uit ne hecult intelligo. quid impediat. s certe adhuc nõ fuim Iicũ essonius uici¬
ni in tusculano in puteolano Nam quid dicani in uite in qua cũ forũ cõm̃e sit becinitat
nõ riquint᷑. ẜ casu nestio quo inra t̃p̃a nõstra etas incidit᷑. ut cũ maxĩe flore̾ nos oporterit:

Expanded text:
non ille quidem mihi ignotus, sed tamen gratus et optatus dicerem 'iucundus,' nisi id verbum in omne tempus perdidissem, neque ob eam unam causam, quam tu suspicaris et in qua me lenissimis et amantissimis verbis utens re graviter accusas, sed quod, illius tanti vulneris quae remedia esse debebant, ea nulla sunt. quid enim? ad amicosne confugiam? quam multi sunt? habuimus enim fere communis; quorum alii occiderunt, alii nescio quo pacto obduruerunt. tecum vivere possem equidem et maxime vellem; vetustas, . amor, consuetudo, studia paria; quod vinclum, quaeso, dest nostrae coniunctionis? possumusne igitur esse una? nec me hercule intellego quid impediat; sed certe adhuc non fuimus, cum essemus vicini in Tusculano, in Puteolano; nam quid dicam in urbe? in qua cum forum commune sit, vicinitas non requiritur. sed casu nescio quo in ea tempora nostra aetas incidit, ut cum maxime florere nos oporteret,
Abbreviated transcription (Latin):
aspicucuiã nõ poterã existimabã dd quod erat õnis ine et industra mrrͣ fructus et fortunr ꝑdidis¬
s. ẜ cũ cogitarẽ hͨ michi ticũ. et cum quibusdam esse cõiant cñ fringerẽ iã ip̃ mx cegtã illa frru
tolleranter hatebam quoq cõfugrmar ubi cõquiescrn̾rar tus in sermour et siauitati᷑ oñis auas
dolorisq diponirẽ Nũs aũt hoc tam graui uulur̾ ctiã illa que ꝯstiissi uidibat᷑ ⁊cruastũt Nu¬

Expanded text:
aspicere curiam non poteram, existimabam, id quod erat, omnis me et industriae meae fructus et fortunae perdidisaspicere curiam non poteram, existimabam, id quod erat, omnis me et industriae meae fructus et fortunae perdidissed, cum cogitarem haec mihi tecum et cum quibusdam esse communia, et cum frangerem iam ipse me cogeremque illa ferre toleranter, ,habebam quo confugerem, ubi conquiescerem, cuius in sermone et suavitate omnis curas doloresque depon
Abbreviated transcription (Latin):
et ꝙͣ siũ talem erga me ã. m̃ tͥ gratũ putarit fore. cuiꝰ officia iocũdiora li sipe michi furrint iĩ¬
ꝙͣ tamẽ gratiora Me aũt nõ ord tua solum et socutas pene egritudinis ẜ ctiã auctoritas ꝯsolat᷑
turpe em̃ esse et episcimo int nõ ita firre casum menebe tu tali sapĩetia pridit q fcrendum pu¬
tas s oppͥnor interdiuq it bix i sisto dolori ꝓcͣa nir solatia add ficrũt qui cetrras quorũ nnttr
xempla ppono simili in fortũa nõ defucrũt. Nam et qũĩtus inauimꝰ qui filiũ ꝯsularẽ clarũ
uirũ et magnus rebus gestis amisit et lucius paulus qui duos septem diebus et nostir gallus
it marchus Cato qui sũmo ingemo. sumaq uirtuti filiũ perdidit hñs temporibł fuerũt. ut iorũ
iñ ip̃orũ dignitas cõsolaret᷑ ra qͥuã ex re pi cõstauebant᷑ michi aũt amssis ornaruẽtis hĩis qur
ip̃e quicmoras queꝙ eram maximiis laboribꝰ adeptusbnũ manebat illud solatiũ. quod erectum ẽ

Expanded text:
erga me animum tibi gratum putaret fore. cuius officia iucundiora scilicet saepe mihi fuerunt, numquam tamen gratiora. me autem non oratio tua solum et societas paene aegritudinis, sed etiam auctoritas consolatur; turpe enim esse existimo me non ita ferre casum meum, ut tu tali sapientia praeditus ferendum putas. sed opprimor interdum et vix resisto dolori, quod ea me solacia deficiunt, quae ceteris, quorum mihi exempla propono, simili in fortuna non defuerunt. nam et Q. Maximus, qui filium consularem clarum virum et magnis rebus gestis, amisit, et L. Paullus, qui duo septem diebus, et vester Galus et M. Cato, qui summo ingenio, summa virtute filium perdidit, iis temporibus fuerunt, ut eorum luctum ipsorum dignitas coipse commemoras, quaeque eram maximis laboribus adeptus, unum manebat illud solacium, quod ereptum est.
Abbreviated transcription (Latin):
quo unũ non uercor nr tu parũ perspicias ea que grsta sũtĩ ab illis esse gesta quibꝰ ego mandarẽ
ut cũ tam longe affuturꝰ essem ad me ne afferrent agciẽt qudo ꝓbassent: In hoc aũt ulud uich
occuit. quid igit᷑ si tu affuissce. iom ꝓbassem de tempore nichuil te inu̾ito nichal sur consilio
egissem tuo. uides suadẽ. nir. iam dudum laborante. quogno ea turar. que mrhi tuẽda sũt et t
to ganũ misi iam tũt oĩa negotra cũ sũma tua dignitate diligentisse conficissiptam et s
nichil uidebat᷑ ad mc̃u erga te pristinũ scudiũ addi possi. tame hat michi affutat ⁊ ñtiata
non maiore. xquidem studio. sed acrius apertius. significantius dignitatem tũa de fendissers dee¬

Expanded text:
quo unum non vereor, ne tu parum perspicias ea, quae gesta sunt, ab aliis esse gesta; quibus ego ita mandaram, quo unum non vereor, ne tu parum perspicias ea, quae gesta sunt, ab aliis esse gesta; quibus ego ita mandaram, ut, cum tam longe afuturus essem, ad me ne referrent; agerent, quod probassent. in hoc autem mihi illud occurrit: 'quid tu igitur, si adfuisses?' rem probassem, de tempore nihil te invito, nihil sine consilio egissem tuo. vides sudare me iam dudum laborantem, quo modo ea tuear, quae mihi tuenda sunt, et te to tamen: Nisi iam tunc omnia negotia cum summa tua dignitate diligentissime confecissem, tametsi nihil videbatur ad meum erga te pristinum studium addi posse, tamen hac mihi adfinitate nuntiata non maiore equidem studio, sed acrius, apertius, significantius dignitatem tuam defendissem. dece
Abbreviated transcription (Latin):
amore detractũ esse uideat᷑ t
uasi siuinauẽ tali in officio fore guichi aliqñ expetendim studiũ tũu sit c̃u dt huis rebus agita¬
et iudicio anbitꝰ nrͣꝙ d quod menm̃ dubiũ fuit ab solutũ essi irc̾ Sr̃d illud quod quo nir¬
or cuns quo uir clarior quo forcior aunci es quap plura untutꝭ industur ornamẽta in te sũt eo mi¬
randum est mage nullan en ne in tabelle quidẽ latrbra fuissi absconditã maliuolencia. que tr̃ ĩpug¬
uare auderet non horũ hõm non horũ tp̃m atꝙ morai morĩo irgotiũ mchil iam sum pridem ad¬
miratꝰ magꝭ̃ de mr̃ aũt suscpe paulisper meas parteb.et eũ te esse finge. qui sum ego. si facile
iueneris quid dicas: noli ignost̾r hesitaciomi iec. Ego uero uilim michi tullieq inre. sicut
tu amicissime et suauissime oꝑtas ꝓspe cͣa qͣue pe nesciente facta sũt a meis. ẜita cecidisse
ut agerent eo tempore. spero omio cũ aliqua facilitate et opto. berũptaniẽ. plus me in hac spẽ

Expanded text:
amore detractum esse videatur. quasi divinarem tali in officio fore mihi aliquando ex petendum studium tuum, sic, cum de tuis rebus ge iudicio ambitus, neque id, quod nemini dubium fuit, absolutum esse te, sed illud, quod, quo melior civis, quo vir clarior, quo fortior amicus es, quoque plura virtutis, industriae ornamenta in te sunt, eo mirandum est magis nullam ne in tabellae quidem latebra fuisse absconditam malevolentiam, quae te impugnare auderet. non horum temporum, non horum hominum atque morum negotium! nihil iam sum pridem admiratus magis. de me autem suscipe paulisper meas partis et eum te esse finge, qui sum ego. si facile inveneris, quid dicas, noli ignoscere haesitationi meae. ego vero velim mihi Tulliaeque meae, sicut tu amicissime et suavissime optas, prospere evenire ea, quae me insciente facta sunt a meis; sed ita cecidisse, ut agerentur eo tempore! spero omnino cum aliqua felicitate et opto, verum tamen plus me in hac spe
Abbreviated transcription (Latin):
tr oĩa mẽbra rei ꝑ que notissima sũt millũ ⁊perus proficto qsd non fiactũ debilitatũ¬
ur sit Que ꝓsiquerer s aut̃ icluis ea uedcrem ꝙ tu uides ouuit ꝯm̃rorare possem sini
dolore . ꝙ̃ꝙͣ tius monitis p̃ceptisꝙ om̃is est abiuendus dolor. Ergo et domestita ferenius. Ut
tenses et publica paulo etiã fortius fortasse. ꝙͣ tu ip̃e. qui p̃cipis.ir cm̃i aliqua spes cõsolat᷑.
bt scribis nos erim Ictiã in om̃m disperatiõe fortes. ut tu tũ idem echortaꝵ et p̃cipis das eñ

Expanded text:
to, quod non fractum debilitatumve sit. quae persequerer, si aut melius ea viderem quam tu vides, aut commemorare possem sine dolore; quamquam tuis monitis praeceptisque omnis est abiciendus dolor. ergo et domestica feremus, ut censes, et publica paulo etiam fortius fortasse quam tu ipse, qui praecipis. te enim aliqua spes consolatur, ut scribis, nos erimus etiam in omnium desperatione fortes, ut tu tamen idem et hortaris et praecipis. das enim
Abbreviated transcription (Latin):
uolũtatis hr̃batitũ michi scito iocũdas fiusse. nulla em re tam letari saes ꝙͣ incõñ offici¬
orũ ꝯscia quibus si q̃n mutur respondet᷑. apud inr plus offici residꝵ facilime patior
yllud non dubito: qñ si te mea sũma irga tr studia parũ michi adiñderũt. res ꝑ nos int̾
nos galliatura quĩcturas sit. Ac ne ignores quid ego in tius lĩs desiderarim. scribam apt
sicut et nita uera ut nostra anutitia postulat res ras gessi quãrũ aliquã in tius hĩe et
nostri̾s intessitudinis et rei p. cauã gratuationẽ exspectan quã ego abs tr̃ p̃tmissam
esse arbitror. qd̾ uerebar nr cuiꝰam offenderes  scito ra que nõs pio salua pr̃ grssi¬
nus: orbis t̾re iudicio. ac testimo mo ꝯprobari. que cũ uenoris tanto ꝯsilio tantaq ãi mag¬
nitudsine a me gesta esse cognoscs ut tͥ multo in aiori ꝙͣ affricanꝰ fiut me iño multo

Expanded text:
atis habebant, tamen mihi scito iucundas fuisse; nulla enim re tam laetari soleo quam meorum officiorum conscientia; quibus si quando non mutue respondetur, apud me plus offici residere facillime patior. illud non dubito quin, si te mea summa erga te studia parum mihi adiunxerint, res publica nos inter nos conciliatura coniuncturaque sit. ac ne ignores quid ego in tuis litteris desiderarim, scribam aperte, sicut et mea natura et nostra amicitia postulat. res eas gessi, quarum aliquam in tuis litteris et nostrae necessitudinis et rei p. causa gratulationem exspectavi; quam ego abs te praetermissam esse arbitror, quod vererere ne cuius animum offenderes. sed scito ea, quae nos pro salute patriae gessimus, orbis terrae iudicio ac testimonio comprobari; quae, cum veneris, tanto consilio tantaque animi magnitudine a me gesta esse cognosces, ut tibi multo maiori, quam Africanus fuit, me non multo
Abbreviated transcription (Latin):
fortuito ad tua amplitudiur incis officiis ãplectandam incidisse. S ut pͥmũ forũ altige¬
uin. spectassi semꝑ ut possem ꝙͣmaxĩe t̾ esse quĩct a qui quidẽ ex tempore mt̃oria trueo¬

Expanded text:
fortuito ad tuam amplitudinem meis officiis amplectendam incidisse, sed, ut primum forum attigefortuito ad tuam amplitudinem meis officiis amplectendam incidisse, sed, ut primum forum attigerim, spectasse sem