comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
iam u̾bi dĩ scientiã: discit ut uiscera etiam
miscdĩe habeat. ꝑscientiã quippe uerbi
dĩ. discit. Date eleinosinã. ⁊ ecce omĩa mun¬
da sunt uobis. Cumq ẽẽ. misericors in
elemosinis ceꝑit. uerba sc̃ẽ auctoritatis leg̃
et quicquid meis de miscdia dicit᷑. uberius
ꝑerpementum intelligit. Ibienĩ scriptũ est.
Pat̾ erã pauꝑum. qđ fortasse antea legebat et
preteribat. Sed cũ inenis corde iam miscia
ceꝑit immutare naturam. quid ẽ. patrensͤ ẽe.
pauperum legit ⁊ recognoscit: quia introrsũ
rediens insemecipso intelligit quod foris au¬
dit. Aliud nãq ẽ. elemosinam exp̃cepto fa¬
cere: atq aliud excaritate. Ex precepto enĩ
facere bonum incoantium ẽ. excaritate aut̃¬
faciunt. sed etiã diligunt faciendo quod ui¬
betur. Hinc est etiam qđ inmagna uirtutȩ
ꝑ psalmistã dicitur. Uide. quia mandata
tua dilexi dñe: in tua miscdia uiuifica me.

Expanded text:
jam verbi Dei scientiam, discit ut viscera etiam jam verbi Dei scientiam, discit ut viscera etiam misericordiae habeat. Per scientiam quippe verbi Dei discit: Date eleemosynam, et ecce omnia munda sunt vobis . Cumque jam esse misericors in eleemosynis coeperit, verba sanctae auctoritatis legit; et quidquid in eis de misericordia dicitur, ulterius per experimentum intelligit. Ibi enim scriptum est: Pater eram pauperum . Quod fortasse antea legebat, et praeteribat. Sed cum in ejus corde jam misericordia coeperit imitari naturam, quid sit patrem esse pauperum, legit et recognoscit, quia introrsus rediens, in semetipso intelligit quod foris audit. Aliud namque est eleemosynam ex praecepto facere, atque aliud ex charitate. Ex praecepto enim facere bonum, inchoantium est; ex charitate auted etiam diligunt faciendo quod jubetur. Hinc est enim quod in magna virtute per Psalmistam dicitur: Vide quia mandata tua dilexi, Domine, in tua misericordia vivifica me .
Abbreviated transcription (Latin):
ad alteram. Audit post se ꝓpħa uocẽ c̃motio¬
nis magnȩ: quia sicut dictum ẽ. u̾bũ p̃di¬
cantium. luctus penitentium sequitur.
Audit post se uocẽ alarũ animialiũ. quia
ex ipsoluctu penitentium oriuntur uirtutes
scõrũ. ut tantomagis in scã actione ꝓficiant.
quantose aute cogitationem uite nequiter
egisse meminerunt. Sed ẽ. in his uerbis mag
ipsis ꝑcutiat. ancerte hec eadem sc̃ã amina¬
lia alis suis se uicissim feriant. ut ala huius
altũm. iala altĩus istud animal tangat.
Sed quia plerũq insacro eloquio idõ aliqͥd
obcure dicit᷑. ut dispensante mirabilit̾ deo.
multiplicit᷑ exponatur: nos caritati ur̃ę utra¬
q: exponere largiente dño. debemus. Sepe
Iam alas animaliũ uirtutes diximꝰ ẽẽ scorum
Quomͦ ergo unum quodq animal alas suas ex
uirtꝰ in nobis uirtutẽ excitat. dũ una altãm
adꝑfectionem pulsat: Ecce etenĩ quis hab

Expanded text:
ad alteram. 30. Audit post se propheta vocem commotioad alteram. 30. Audit post se propheta vocem commotionis magnae, quia, sicut dictum est, verbum praedicantium luctus poenitentium sequitur. Audit post se vocem alarum animalium, quia ex ipso luctu poenitentium oriuntur virtutes sanctorum, ut tanto magis in sancta actione proficiant, quanto se ante cognitionem vitae nequiter egisse meminerunt. Sed est in his verbis magnipsis percutiat, an certe haec eadem sancta animalia alis suis se vicissim feriant, ut ala hujus alterum, et ala alterius istud animal tangat. 31. Sed quia plerumque in sacro eloquio ideo aliquid obscure dicitur, ut dispensante mirabiliter Deo multipliciter exponatur, nos charitati vestrae utraque exponere largiente Domino debemus. Saepe jam alas animalium virtutes diximus esse sanctorum . Quomodo ergo unumquodque animas alas suas excvirtus in nobis virtutem excitat, dum una alteram ad perfectionem pulsat? Ecce etenim quis habet
Abbreviated transcription (Latin):
dicta głã dñi de loco suo. Locꝰ enĩ maligni sp̃s
fuerant corda peccantium. Sed cũ sibimetip¬
sis irati ꝑ penitentiã redeunt ad uitã: głe dñi
locꝰ fiunt. lã enĩ se contra se erigunt: iã pe¬
nitentie lacrimis insecunt᷑ mala quȩ cõmi¬
serunt. Inde gͦ audit᷑ benedictio głȩ in laude
dni: unde priꝰ sonabat creatoris ituuria: de
amore presentis scł̃i. Et corda penitentium
fiunt iam dño locꝰsuus: quȩ priꝰ in ꝑęccatis
posita fuerant locus alienus. Ipsiꝰ qui apec¬
catis suis ad dnm̃ conu̾tunt᷑. non solũ deleNͭ
lacrimis peru̾sa quȩ fecerunt: s etiã miris
oꝑib ad alta ꝓficiunt. ut sca animalia dĩ
omĩpotentis fiant: ut signis ⁊ uirtutib ad
alta euolent: ut tram funditus deserant
et accepto dono sese ad celestia ꝑ desideriũ
suspendunt. De quib ad huc subditur.¬
X uocem alarũ animalium ꝑcutientiũ altãm

Expanded text:
dicta gloria Domini de loco suo. Locus enim maligni spiritus dicta gloria Domini de loco suo. Locus enim maligni spiritus fuerant corda peccantium; sed cum sibimetipsis irati per poenitentiam redeunt ad vitam, gloriae Domini locus fiunt. Jam enim se contra se erigunt, jam poenitentiae lacrymis insequuntur mala quae commiserunt. Inde ergo auditur benedictio gloriae in laude Domini, unde prius sonabat Creatoris injuria de amore praesentis saeculi. Et corda poenitentium fiunt jam Domino locus suus, quae prius in peccatis posita, fuerant locus alienus. Ipsi autem qui a peccatis suis ad Dominum convertuntur, non solum delent lacrymis perversa quae fecerunt, sed etiam miris operibus ad alta proficiunt, ut sancta animalia Dei omnipotentis fiant, ut signis et virtutibus ad alta evolent, ut terram funditus deserant, et acceptis donis sese ad coelestia per desiderium suspendant. De quibus adhuc subditurntium alteram
Abbreviated transcription (Latin):
motione penitentium: ꝑ propħam alium
dicit᷑. Pedes eiꝰ steterunt: ⁊ mota ẽ. terra.
Quia cum ueritatis uestigia inm̃te audienti¬
um figunt᷑. ipsa mens in sui consideratione
turbata. cõmouet᷑. Hinc psalmista ꝓpecca¬
torib exorat dicens. Qui sedes suꝑ cherubin:
moueat᷑ terra. Hinc ꝓafflictis ⁊ penitentib
dep̃can s. ait. Commouisti t̾rã &. cont᷑basti
eam: sana contͥciones eiꝰ quia cõmota est.
Terra quippe cõmota ⁊ turbata ẽ: peccator
de cogitatione reatꝰ sui anxius: ⁊ ad peniten¬
tiȩ lamenta ꝑductus. Peccanti enĩ homini
dictum ẽ. Terra es unt̾ram ibis. Exorat gͦ
ut sanet᷑ contͥtio t̾rȩ qͥa mota est: quatinus
peccator qui deculpis suis affligit᷑. de cęlestis
miscd̃ie gaudio consolet᷑. Hȩc ẽ. itaq uor
cominotionis magnȩ. quando unusquisq sua
acta diiidicans. in afflictione penitentie ꝑ¬
turbat᷑. Sed qͥd uox ipsa dicat audiamꝰ. Bene¬

Expanded text:
motione poenitentium per prophetam alium motione poenitentium per prophetam alium dicitur: Pedes ejus steterunt, et commota est terra , quia cum veritatis vestigia in mente audientium figuntur, ipsa mens in sui consideratione turbata commovetur. Hinc Psalmista pro peccatoribus exorat, dicens: Qui sedes super cherubim, moveatur terra . Hinc pro afflictis et poenitentibus deprecans, ait: Commovisti terram, et conturbasti eam, sana contritiones ejus, quia mota est . Terra quippe commota et turbata, est peccator de cognitione reatus sui anxius, et ad poenitentiae lamenta perductus. Peccanti etenim homini dictum est: Terra es, et in terram ibis . Exoret ergo ut sanetur contritio terrae, quia mota est, quatenus peccator qui de culpis suis affligitur, 1274 de coelestis misericordiae gaudio consoletur. Haec est itaque vox commotionis magnae, quando unusquisque sua acta dijudicans, in afflictione poenitentiae perturbatur. 29. Sed quid vox ipsa dicat audiamus: Bene
Abbreviated transcription (Latin):
tionis quifit ad corda peccantium. lam̃ta
penitentiũ sequunt᷑ : Peru̾si & enim quiq̃
dũ praua agunt. ⁊ auistis recta ñ audiunt.
nesciunt quam sint grauia quȩ comnuttiu:
atq ex ipsa sua ignorantia in suo stupore se¬
curi sunt. ⁊ iacentes inculpis. quasi mollit̾
quiescunt. Sicut de quodã peccatore. et
securo popło dicit᷑. Requieuit infecib suis
quia securus iacuit inpeccatis. Cũ uero au¬
dire ꝑuersi u̾bũ p̃dicationis cȩꝑint. que
sint supplicia et̃na cognoscere. qui terror
iudicii quã subtilis examinatio de singłis
quibq peccatis. illico contremiscunt. unplẽ¬
tur genutib iñ se capientib suspirus auxi¬
ant᷑. atq magno pauore concussi: in luctu
et fletib erumpunt. Epħam ergo uer mag¬
ne cõmotionis sequit᷑: quia post u̾bũ p̃dica¬
tionis conu̾sorũ atq penitentium luctus
audiunt᷑. Qui enĩ prius quieti iacebant in
uulnere: tacti post modum manu medicine.
cũ dolore redeunt ad salutem. De hac com¬

Expanded text:
fit ad corda peccantium, lamenta poenitentium sequuntur? 27. Perversi etenim quique dum prava agunt, et a justis recta non audiunt, nesciunt quam sint gravia quae committunt, atque ex ipsa sua ignorantia, in suo stupore securi sunt; et jacentes in culpis, quasi molliter quiescunt, sicut de quodam peccatore et securo populo dicitur: Requievit in faecibus suis, quia securus jacuit in peccatis . 28. Cum vero audire perversi verbum praedicationis coeperint, quae sint supplicia aeterna cognoscere, qui terror judicii, quam subtilis examinatio de singulis quibusque peccatis, illico contremiscunt, implentur gemitibus, et non se capientibus suspiriis anxiantur, atque, magno pavore concussi, in luctu et fletibus erumpunt. Prophetam ergo vox magnae commotionis sequitur; quia post verbum praedicationis, conversorum atque poenitentium luctus audiuntur. Qui enim prius quieti jacebant in vulnere, tacti postmodum manu medicinae, cum dolore redeunt ad salutem. De hac com
Abbreviated transcription (Latin):
Et statĩ aꝑte sunt aures eiꝰ. ⁊ solutũ ẽ. uincłũ
lingue eiꝰ: & loquebat᷑ recte. Qͥd ẽ. enĩ qđ
crea tor om̃ium ds̃. cũ surdum ⁊ mutum
sanare uoluisset. maures illius suos digitos
misit. ⁊ expuens linguã eiꝰ tegit: Quid ꝑ
digitos redemptoris. nisi dona scĩ sp̃s desig¬
nant᷑: Unde cũ in alio loco eiecisset demo¬
nium:dixit. Si indigito dĩ eicio demonia:
ꝓfecto ꝑuenit in uos regnũ dĩ. Quade re
ꝑeuangłistã alium dixisse describit᷑. Si
ego in sp̃u dĩ eicio demones: igit᷑ ꝑuenit in
uos regnũ dĩ. Ex quo utroq loco colligitur.
obediendũ aperire. Quid.ẽ. uero qđ expu¬
ens linguã eiꝰ tetigit : Saliua nobis ẽ. ex ore
redemptoris. accepta sapientia in eloquio
ditino. Saliua quippe: excapite defluit
inore. P. igosapientia quȩ ipse ẽ. dũ lin¬
gua nru angit᷑: mar ad p̃dicationis u̾ba for¬
mat᷑. Quisuspiciens in celũ ingenuit: ñ qđ¬
ipse necessariũ gemitũ haberet. qui dabat

Expanded text:
olutum est vinculum linguae ejus, et loquebatur recte . Quid est enim quod creator omnium Deus cum surdum et mutum sanare voluisset, in aures illius suos digitos misit, et expuens linguam ejus tetigit? Quid per digitos Redemptoris, nisi dona sancti Spiritus designantur? Unde cum in alio loco ejecisset daemonium, dixit: Si in digito Dei ejicio daemonia, profecto pervenit in vos regnum Dei . Qua de re per evangelistam alium dixisse describitur: Si ego in spiritu Dei ejicio daemones, igitur pervenit in vos regnum Dei . Ex quo utroque loco colligitur qobediendum aperire. Quid est vero quod exspuens linguam ejus tetigit? Saliva nobis est ex ore Redemptoris accepta sapientia in eloquio divino. Saliva quippe ex capite defluit in ore. Ea ergo sapientia quae ipse est dum lingua nostra tangitur, mox ad praedicationis verba formatur. ipse necessarium gemitum haberet qui dabat
Abbreviated transcription (Latin):
uͦꝰ furtum quem rem concupitam diripuit. et
peccatum ei factum ẽ. ⁊ pęna peccati: quia ex
retͥbutione iam ñ represse concupiscentie factũ
ẽ. ut ueniret ad furtum. ⁊ culpa cordis excresce¬
furtum ꝑ uirio tegere curauit: expeccato rur¬
sum peccatum genuit. Furtum gͦ qđ exconcu¬
piscentientia ꝓcessit. ⁊ ꝑuirium ꝓtulit. pecca¬
tum simul ⁊ peccatipena factum ẽ. Culpe p̃

Expanded text:
vero furtum quo rem concupitam diripuit, et vero furtum quo rem concupitam diripuit, et peccatum ei factum est et poena peccati, quia ex retributione jam non repressae concupiscentiae factum est ut veniret ad furtum, et culpa cordis excrescefurtum perjurio tegere curavit, ex peccato rursum peccatum genuit. Furtum ergo quod ex concupiscentia processit, et perjurium protulit, peccatum e poena peccati factum est, c
Abbreviated transcription (Latin):
prius cominittit᷑. peccatum ẽ. Sed citius
penitendo ñ tergitur: uisto iudicio omps
ds̃ obligatam peccantis mentẽ. etiã inculpã
alteram ꝑ mitcit cadere: ut quȩ flendo et
corrigere noluit mundare qđ fecit peccatũ
incipiat peccato cumulare. Peccatum ergo qđ
penitentie lam̃to ñ diluit᷑: peccatum simul
est ⁊causa peccati: quia exillo orit᷑. unde ad¬
huc peccatoris anmus altius olligetur. Peccatũ
quia excrescente cecitate. ⁊ retͥbutione pͥoris
culpe generat᷑. ut quasi iam quȩdam sint in
peccatore supplicia. ipsa in crem̃ta uitiorum.
fit uͦ nonnũ quam ut unum idemq peccatum
ipeccatum sit ⁊ pena peccati: simul ⁊ causa
peccati. Ponamus gͦ ante oculos quẽpiamxem
primi concupisse quã quia aꝑte non po¬
tuit. furto diripuit: sed infurti accusatione
positus se hanc diripuisse iurando denegauit
Huic gͦ concupiscentia peccatum fuit :⁊ causa
peccati: quia ꝑ eam ꝑuẽnit ad rapinam. Ipsũ

Expanded text:
prius committitur peccatum est, sed si citius prius committitur peccatum est, sed si citius poenitendo non tergitur, justo judicio omnipotens Deus obligatam peccantis mentem etiam in culpam alteram permittit cadere, ut quia flendo et corrigendo noluit mundare quod fecit, peccatum incipiat peccato cumulare. Peccatum ergo quod poenitentiae lamento non diluitur, peccatum simul est et causa peccati, quia ex illo oritur unde adhuc peccatoris animus altius obligetur. Peccatum quia excrescente caecitate ex retributione prioris culpae generatur, ut quasi jam quaedam sint in pecFit vero nonnunquam ut unum idemque peccatum, et peccatum sit, et poena peccati, simul et causa peccati. Ponam enim ante oculos quempiam rem proximi concupisse, quam quia aperte non valuit, furto diripuit; sed in furti accusatione positus se hanc diripuisse jurejurando denegavit. Huic ergo concupiscentia peccatum fuit et causa peccati, quia per eam pervenit ad rapinam; ipsum
Abbreviated transcription (Latin):
etiam iustis inuigilet necadant: Nos enim
infirmitatis nr̃e consen cũ iustos uiros ẽspicamꝰ
ammonere eos ñ p̃sumiius ut iusticiȩ uiã tene¬
ant. quam quia tenent uidemus. S tam̃ pre¬
dicatoris e. debitũ : eciam. iustos ammonere.
Unde p̃dicator egregius dicebat. Sapientib
⁊ insipientib debitor sum. In his uͦ om̃ib quȩ
de iusto ad iniqͥtatem cu̾so dicta sunt: hoc est.
laboriosum ad loquendum. hoc ualde ꝑtimes¬
cendum sdñs dicit. Ponã offendiculum corã
dit: ⁊uerum omĩno ẽ. qđ dicimus. Cur ad¬
ad huc ei ds̃ omĩpotens offendiculum ponit.
quemiam impie egisse. ⁊ cecidisse ꝑiniquitatẽ
quam ꝑpetrauerat conspicit: Sed districta
sunt omĩpotentis dĩ uidicia. Et qui peccatorẽ
diu expectat ut redeant: ñ redeunti atq com¬
tempnenti ponit adhuc ubi grauius impin¬
gat. Peccatum quippe qđ ꝑpeni tentiam citiꝰ
aut peccatum ⁊ pena peccati. Omẽ enĩ qđ¬

Expanded text:
etiam justis invigilet ne cadant? nos enim, etiam justis invigilet ne cadant? nos enim, infirmitatis nostrae conscii, cum justos viros conspicimus, admonere eos non praesumimus ut justitiae viam teneant, quam quia tenent videmus; et tamen praedicatoris est debitum etiam justos admonere. Unde praedicator egregius dicebat: Sapientibus et insipientibus debitor sum . In his vero omnibus, quae de justo ad iniquitatem converso dicta sunt, hoc est laboriosum ad loquendum, hoc valde pertimescendum quod Dominus dicit: Ponam offendiculum coram dit; et verum est omnino quod dicimus: cur adhuc ei Deus omnipotens offendiculum ponet, quem jam impie egisse, et cecidisse per iniquitatem quam perpetravit, conspicit? Sed districta sunt omnipotentis Dei judicia, et qui peccatorem diu exspectat ut redeat, non redeunti atque contemnenti ponit adhuc ubi gravius impingat. Peccatum quippe quod per aut peccatum
Abbreviated transcription (Latin):
inmemoriã iusticiȩ eiꝰ quas fecit. sanguinem
uͦeiꝰ. demanu tua reqͥram. Quia iusto qͥ inpec¬
cato cecidit p̾dicator tacuit. eiꝰ sanguis reus
tenet᷑. iqͥsolicitꝰ ẽẽ ñ studuit inp̃dicatione.
factus ẽ. particeps indampnatione. Sed eũ
ẽ: quia cũ mala cominittimꝰ. sine causa ad me¬
inoriã bona nr̃a transacta reuocamus. qm̃ in
ꝑpetratione malorum. nulla debet ẽẽ. fuducia
iusto pꝰquam ceciderit p̃dicandumsit. an¬
priꝰquam cadat. Inuigilare p̃dicator debet
ne ad casum ueniat. ꝓculdubio ⁊ pͥusquam
cadat. Nam seqͥt᷑. Si aut̃ tu aimñtiaueris us¬
to. ut ñ peccet iustus. ⁊ ille ñpeccauerit: uiueis
uiuet quia annunciasti ei. tu aut̃ animam
tuam liberasti. Sigͦ p̃dicator idõ animã suã
liberauit. qui a iusto nepeccaret de nuntiaũ
cũ iustus ad peccatum ad peccatũ p̃dicatore
tacente cecidit: p̃dicator qui tacuit reus tene¬
tur. Sed quis nrm rogo ad hȩc sufficiat. ut
non solum peccatores studiose corripiat. sedͥ

Expanded text:
in memoria justitiae ejus quas fecit; sanguinem vero ejus de manu tua requiram. 21. Quia justo qui in peccato cecidit praedicator tacuit, ejus sanguinis reus tenetur. Et qui sollicitus esse non studuit in praedicatione, factus est particeps in damnatione. Sed cum est , quia cum mala committimus, sine causa ad memoriam bona nostra transacta revocamus, quoniam in perpetratione malorum nulla debet esse fiducia justo postquam ceciderit ppriusquam eadat, invigilare praedicator debeat, ne ad casum veniat; procul dubio et priusquam cadat. Nam sequitur: Si autem tu annuntiaveris justo ut non peccet justus, et ille non peccaverit, vivens vivet, quia annuntiasti ei: tu autem animam tuam liberasti . Si ergo praedicator ideo animam suam liberavit, quia justo ne peccaret annuntiavit, cum justus ad peccatum praedicatore tacente ceciderit, praedicator, quia tacuit, reus tenetur. Sed quis, rogo, nostrum ad haec sufficiat ut non solum peccatores studiose corripiat, sed
Abbreviated transcription (Latin):
tatione siccepit. Miror qđ sic tam cito trans¬
ferimini. ab eo qui uos uocauit ingrãm xp̃i.¬
nisi aꝑta e̾ẽnt increpatione ꝑcusse. nullom
malũ cognoscerent qđ egissent. Nã sepe hi
qui impudentesft̃. tantũ se peccasse sentiut̃
quantum de peccatis que fecerint incre¬
pant᷑. ut minores culpas suas estiment. quas
minor inuectio castigat. ⁊ qͣs uehem̃t obiuir¬
gare uiderint: maiores ẽẽ. dep̾hendant. Uñ
necesse ẽ. ut ser mo p̾dicantis cũ auditorum
debeusqualitate formari: ne aut uerecundis
aspera. aut impudentib lenia loquat᷑. Quid
aut̃ mirum si hoc u̾bi dĩ erogator faciat. cũ
et agͥcola qͥsem̃ int̾ra mittit᷑. priꝰ t̾rȩ qualita¬
tem p̾uidet. quib seminib apta uideatur:
Et postquã qualitatẽ t̾re p̾uiderit: tunc semi¬
na asꝑgit. Sed qͥa de qualitate doctrinȩ locu¬
tionem i longius traximus: oportet ut ad eũ
quẽ cepimus exponendi ordinẽ redeamꝰ. Sed¬

Expanded text:
tatione, sic coepit: Miror quod sic tam cito transtatione, sic coepit: Miror quod sic tam cito transferimini ab eo qui vos vocavit in gratinisi aperta essent increpatione percussae, nullo modo malum cognoscerent quod egissent. Nam saepe hi qui impudentes sunt, tantum se peccasse sentiunt, quantum de peccatis quae fecerunt, increpantur, ut minores culpas suas aestiment, quas minor invectio castigat; et quas vehementer objurgari viderint, majores esse deprehendant. Unde necesse est ut semper sermo praedicantis cum auditorum debeat qualitate formari, ne aut verecundis aspera, aut impudentibus lenia loquatur. Quid autem mirum si hoc verbi Dei erogator faciat, cum et agricola qui semina in terram mittit prius terrae qualitatem praevidet quibus seminibus apta videatur, et postquam qualitatem praeviderit, tunc semina spargit? Sed quia de qualitate doctrinae locutionem longius traximus, oportet ut ad eum quem coepimus exponendi ordinem redeamus. VE
Abbreviated transcription (Latin):
pleti. ⁊ erant quidam in ꝑsonarum fauorib
excisi. cepit a laudib ꝑfectorum: ut modesta
inuectione ad rep̾hensionẽ ꝑtingeret infirmoꝵ.
Et in hoc quoq ad medicinam cordis: a medicina
corꝑis usumtrahens. Nã cum feriendum uulnꝰ
medicus aspicit. priꝰ eamenbra quȩ circa uulnꝰ
sana sunt palpat. ut post ad ea quȩ uulnerata
sunt lenit̃ palpando ꝑueniat. Cũ gͦ paulus
ꝑfectos inchorintiis laudauit: sana menbra
iusta uulnꝰ tetigit. Cũ uͦ infirmos de diuisione
rep̃hendit. uulmis incorpore ꝑcussit. Uideamꝰ
tam̃. hunc ipsum qͥ tanta modestia atq man¬
suetudine. ad corripiendos chorintios ducit᷑.
qualit̃ contͣ galat᷑as qͥ afide dicesserant. excer¬
cetur. Nulla enĩ modestie penitentia premis¬
sa. nulla locutionis dulcedine p̾rogata: ȩos
quos afide discessise cognouit. ab ipso epłe suȩ
exordio inuehendo redarguit. Hã p̃missa salu¬

Expanded text:
pleti, et erant quidam in personarum favoribus pleti, et erant quidam in personarum favoribus excisi, coepit a laudibus perfectorum, ut modesta invectione ad reprehensionem pertingeret infirmorum. Et in hoc quoque ad medicinam cordis a medicina corporis usum trahens. Nam cum feriendum vulnus medicus aspicit, prius ea membra quae circa vulnus sana sunt palpat, ut post ad ea quae vulnerata sunt leniter palpando perveniat. Cum ergo Paulus perfectos in Corinthiis laudavit, sana membra juxta vulnus tetigit; cum vero infirmos de divisione reprehendit, vulnus in corpore percussit. 20. Videamus tamen hunc ipsum qui tanta modestia atque mansuetudine ad corripiendos Corinthios ducitur, qualiter contra Galatas, qui a fide discesserant, exercetur. Nulla enim modestiae patientia praemissa, nulla locutionis dulcedine praerogata, eos quos a fide discessisse cognovit, ab ipso epistolae suae exordio invehendo redarguit. Nam praemissa salu
Abbreviated transcription (Latin):
tentiones int̾ uossunt. Hoc aut̃ dico. qđ unus¬
quiquis urm̃ dicit. Ego qͥdem sũ pauli. ego aut̃
apollo. ego uͦ cephe. ego aut̃ xp̃i. Ecce quos in
om̃i u̾bo ⁊in omĩscientia laudauerit. quib
nichil de eẽ. inulla grã dixerat. paulisꝑ loqͦns
ad in crepandũ lenit̾ ueniens. diuisos erga se¬
ipsos reprehendit. Et quoꝵ. priꝰ salutẽ narra¬
uerat: pꝰmodum uulnera patefecit. Peritus
enim medicus uulnus sanandum. s egrum
subito ꝑcussit. Prius blandã manũ laudis
posuit. ⁊ post modũ ferrũ increpationis fix̃.
Hisi enĩ uerecundȩ m̃tes fuerint palpando rȩ¬
p̃hense: ita ut ex aliis rebus audiant qđ incon¬
solatione sumunt. ꝑ increpationẽ ꝓtinus ad des¬
perationẽ cadunt. Sed nũquid mentitꝰ ẽ. pau¬
lus. ut pͥus eis nichil deẽẽ. in omĩ grã diceret. qͥb
post modũ dicturus erat unitatẽ deẽe: Absit
hoc. Quis de illo talia uel desipiens credat: S
quia erant int̾ chorintios quidam om̃i gr̃a re¬

Expanded text:
 dico quod unusquisque vestrum dicit: Ego quidem sum Pauli, ego autem Apollo, ego vero Cephae, ego autem Christi . Ecce quos in omni verbo et in omni scientia laudaverat, quibus nihil deesse in ulla gratia dixerat, paulisper loquens, ad increpandum leniter veniens, divisos erga seipsos reprehendit; et quorum prius salutem narraverat, postmodum vulnera patefecit. Peritus enim medicus vulnus secandum videns, sesubito percussit. Prius blandam manum laudis posuit, 1288 et postmodum ferrum increpationis fixit. Nisi enim verecundae mentes fuerint palpando reprehensae, ita ut ex aliis rebus audiant quod in consolationem sumant, per increpationem protinus ad desperationem cadunt. 19. Sed nunquid mentitus est Paulus, ut prius eis nil deesse in omni gratia diceret, quibus postmodum dicturus erat unitatem deesse? Absit hoc: quis de illo talia vel desipiens credat? Sed quia erant inter Corinthios quidam omni gratia re
Abbreviated transcription (Latin):
illius replentur. qͥa suauis ẽ ad loquendũ. cui inte¬
rius impressa ad inuendũ fuerit. Nã sermo
dulcedinẽ ñ habet: quẽ uita reꝓba intra con¬
scientiã remordet. Unde necesse ẽ ut qͥ uerbũ
dei lo qͥtur. prius studeat qualit uiuat. ut
post ex uita colligat. quȩ & qualit dicat. Ad p̃¬
dicandũ nanq plus conscientia sc̃i amoris edifi¬
cat. quã exercitatio sermonis. qͥa amando cȩles¬
tia intra semet ipsũ p̃dicator legit. quomodo ꝑ¬
suadeat ut despici debeant t̃rena. Qui enĩ ui-¬
tã suã interius pensat. & exemplo suo foris am¬
monendo alios edificat: quasi in corde linguę
calamũ tinguit. in eo quod manu uerbi ꝓxi¬
mis exterius scribit. Unde ammirabilis p̃di¬
cator cũ multa discipłis exhortando dix̃. qͥa
nullã intra semet ipsũ de conscientia contra¬
rietatẽ ꝑtulit. securus aduinxit. Si qua uir

Expanded text:
illius replentur, quia ei suavis est ad loquendum, cui inteillius replentur, quia ei suavis est ad loquendum, cui interius impressa ad vivendum fuerit. Nam sermo dulcedinem non habet, quem vita reproba intra conscientiam remordet. Unde necesse est ut qui verbum Dei loquitur prius studeat qualiter vivat, ut pos ex vita colligat 1268 quae et qualiter dicat. Ad praedicandum namque plus conscientia sancti amoris aedificat, quam exercitaio sermonis, quia amando coelestia intra semetipsum praedicator legit quomodo persuadeat ut despici debeant terrena. Qui enim vitam suam interius pensat, et exemplo suo foris admonendo alios aedificat, quasi in corde linguae calamum tingit, in eo quod manu verbi proximis exterius scribit. Unde admirabilis praedicator cum multa discipulis exhortando dixit, quia nullam intra semetipsum de conscientia contrarietatem pertulit, securus adjunxit: Si qua vir
Abbreviated transcription (Latin):
sunt. quia p̾cepta uite que sensus capere po¬
tuit. memoria ñ amisit. sed hec collectꝰ indeo
animꝰ legendo semꝑ &. recolendo seruauit. Et
fit plerũq ut tales qͥq ex dono celestis gr̃e eti¬
am uerbum doctrine ꝑcipiant. atq de ueri¬
tatis pabulo qđ ipsi intrinsecus dulcit rumi¬
Snant. et primos suauit̾ pascant. De quoꝵ̾ ꝓ¬
fecto ore p̾dicatiotanto audientib dulcis ẽ. quã¬
to eoꝵ actio contraria suis p̃dicationib ñ ẽ: qͥa
de ppria uita sumunt. qͥd ꝑ linguã ꝓximis con¬
ferant. Unde recte hic quoq ꝓpheta subiun¬
git . E comedi illud. & factus ẽ in ore meo sicut
mel dulce. Liber qui uiscera repleuit. dulcis in
ore fuit. sic̃ mel factus est. quia ipsi de omĩpoten¬
te dõ sciunt suauit loqͥ. qui hc̃ didicerint in cor¬
dis sui uiscerib ueracit᷑ amare. In eiꝰ qͥppe ore
scriptura sacra dulcis ẽ: cuiꝰ uitȩ uiscera man

Expanded text:
sunt, quia praecepta vitae, quae sensus capere posunt, quia praecepta vitae, quae sensus capere potuit, memoria non amisit, sed haec collectus in Deo animus lugendo semper et recolendo servavit. Et fit plerumque ut tales quique ex dono coelestis gratiae etiam verbum doctrinae percipiant, atque de veritatis pabulo quod ipsi intrinsecus dulciter ruminant et proximos suaviter pascant. De quorum profecto ore praedicatio tanto audientibus dulcis est, quanto eorum actio contraria suis praedicationibus non est, quia de propria vita sumunt quod per linguam proximis conferunt. Unde recte hic quoque propheta subjungit: IBID.-- Et comedi illud, et factum est in ore meo sicut mel dulce. 13. Liber qui viscera replevit dulcis in ore sicut mel factus est, quia ipsi de omnipotenti Domino sciunt suaviter loqui, qui hunc didicerint in cordis sui visceribus veraciter amare. In ejus quippe ore Scriptura sacra dulcis est, cujus vitae viscera mandatis
Abbreviated transcription (Latin):
trahimꝰ corruptionis. Sed qui iã ista exsuperat
.xad p̃cepta dñica intẽ in benignitatẽ cõmu¬
tat: de hoc recte dicit᷑. qͥ a uetera transierunt.
ecce facta sunt noua. Tunc gͦ i nr̃is mtib no¬
ua fiunt: cũ a nobis uetusti hominis uicia tran
seunt. quando sacri uerbi p̃ceptũ uent̃ come¬
dit .&. uiscera medullitꝰ replent᷑. Sepe enĩ qͦsdã
uidimus tota sem̃te ad sc̃e lectionis studiũ con¬
tulisse. atq int̃ uerba dĩca recognoscentes in
quantis deliquerint semet ipsos in lacrimis mac¬
tare. merore continuo affici. in nullis huius mun¬
di ꝓsperitatib delectari. ita ut eis uita p̃sens o¬
neri. & lux ipsa fastidio fieret: uix ad colloquen¬
dũ cõmunia ad mutere. atq arigore discipline
animũ difficile relaxare. ꝓamore conditoris luc¬
tu solũmͦ et silentio gaudere. Horũ itaq uen¬
ter sacrũ uolum comedit. et iuscera repleta

Expanded text:
trahimus corruptionis. Sed qui jam ista exsuperat, trahimus corruptionis. Sed qui jam ista exsuperat, et ad praecepta Domini mentem in benignitatem commutat, de hoc recte dicitur: Quia vetera transierunt, et ecce facta sunt nova. Tunc ergo in nostris mentibus nova fiunt, cum a noseunt, quando sacri verbi praeceptum venter comedet, et viscera medullitus replentur. Saepe enim quosdam vidimus, tota se mente ad sanctae lectionis studium contulisse, atque inter verba Dominica recognoscentes in quantis deliquerunt, semetipsos in lacrymis mactare, moerore continuo affici, in nullis hujus mundi prosperitatibus delectari, ita ut eis vita praesens oneri, et lux ipsa fastidio fieret, vix ad colloquendum linguam admittere, atque a rigore disciplinae animum difficile relaxare pro amore conditoris, luctu solummodo et silentio gaudere. Horum venter sacrum volumen comedit, et viscera repleta
Abbreviated transcription (Latin):
meriti si qͥd forte erga nos agit incorpore
s magnoꝑe pensandũ ẽ qͥd agat᷑ in inte. Nã
p̃sentẽ mundũ despicere transitoria ñ a¬
mare. mtẽ mnedullitꝰ. in humilitate deo
pximo sternere. contra illatas contume¬
lias pacientiã seruare. & custodita pacien¬
tia dolorẽ malicie a corde repellere. egenis
ꝓpria tribuere. aliena inimme ambire. amicũ
in deo diligere: ꝓpt dm̃ et eos qui inunici suns
imare. de afflictione pximi lugere. de morte
eius qui inumcus ẽ. ũ exultare: hec ẽ noua ere¬
atura. Quã isdẽ magister gentiũ apud alios
discipłos uigilanti odõ requirit dicens. Si qua
ex concupiscentia amare. m̃tẽ insuꝑbiã erige¬
re. pacientiã ñ habere. exdolore maliciȩ de ꝓxi¬
mi lesione cogitare. sua indigentib: ñ dare. atq
ad multiplicandĩ aliena querere. nullũ pure
ꝓpt̃ dĩn diligere. inimicicias inimicis reddere
d& afflictione ꝓrumi gaudere. Cuncta hec
uetusti sunt hominis. quȩ uidelicet de radice

Expanded text:
quid foris erga nos agatur in corpore, sed magnopere pensandum est quid agatur in mente. Nam praesentem mundum despicere, transitoria non amare, mentem medullitus in humilitate Deo et proximis sternere, contra illatas contumelias patientiam servare, et custodita patientia malitiae dolorem a corde repellere, egenis propria tribuere, aliena minime ambire, amicum in Deo diligere propter Deum, et eos qui sunt inimici amare, de afflictione proximi lugere, de morte ejus qui inimicus est non exsultare: haec est nova creatura quam idem magister gentium apud alios discipulos vigilanti oculo requirit, dicens: Si qua ex concupiscentia amare, mentem in superbiam erigere, patientiam non habere, ex livore malitiae de proximi laesione cogitare, sua indigentibus non dare, atque ad multiplicandum aliena quaerere, nullum pure propter Deum diligere, inimicitias inimicis reddere, de afflictione proximi gaudere. Cuncta haec vetusti sunt hominis, quae videlicet de radice
Abbreviated transcription (Latin):
iħu. xp̃i. Queso te paule si iam nichil de est.
cureis scribendo fatigaris.cur in longinqͦ
tum
laudat. Ecce his grãm dĩ datam asserit. factos
in om̃ib diuites dic̃. in om̃iu̾bo ⁊i oͣmĩ scientia
xp̃i testimonium. id ẽ. quod desemetipso mori¬
endo ⁊ resurgendo testatus ẽ. in eorũ uita c̃fir¬
matũ ẽẽ. ꝑhibet. ⁊ nichil eis de ẽẽ. in ulla grã
testat᷑. Quis rogo credat. qͥa paulopost eos cor¬
ripiat. quosita laudat: Nã post cetera subiun¬

Expanded text:
i . Quaeso te, Paule, si jam nihil deest, cur eis scribendo fatigaris? Cur in longinquo tum laudat. Ecce eis gratiam Dei datam asserit, factos in omnibus divites dicit in omni verbo et in omni scientia; Christi testimonium, id est quod de semeptiso moriendo et resurgendo testatus est, in eorum vita confirmatum esse perhibet, et nihil eis deesse in ulla gratia testatur. Quis, rogo, credat quia paulo post eos corripiat, quos ita laudat? Nam post caetera subjun
Abbreviated transcription (Latin):
de irruentib barbarorum gladiis gemere. et
cõmisso gregi insidiantes lupos timere. modo.
rerum curam sumere ne de sint subsidia eis ipsiꝰ
quib disciplina regule tenet᷑. modo raptores
quosdã equanimit̾ ꝑpeti. mͦ eis sub studio ser¬
uatȩ caritatis obuiare. Cũ itaq ad tot et

Expanded text:
de irruentibus barbarorum gladiis gemere, et de irruentibus barbarorum gladiis gemere, et commisso gregi insidiantes lupos timere; modo rerum curam sumere, ne desint subsidia eis ipsis quibus disciplinae regula tenetur, modo raptores quosdam aequanimiter perpeti, modo eis sub studio servatae charitatis obviare. Cum itaque ad tot et
Abbreviated transcription (Latin):
qui ociosis u̾bis sepe implicor. ⁊ abexortͣione
atq edificatione ꝓrimorũ torpens ⁊ negligens
cesso. qui in conspectu dĩ factus sum mutus ⁊ uer¬
bosus. Mutus in necessariis: uerbosus mociosis
Sed ecce sermo dĩ de speculatoris uita compellit
ut loquar. tacere ñ possum. ⁊tam̃ loquendo
contra me sermo dĩ sonet ꝑme. Ego me reuimn
ẽẽ ñ ab nego. torporẽ meũ atq negligentiã ui¬
deo. Erit fortasse apud piũ uidicẽ inpetratio
uene: ipsa cognitio culpe. & quidẽ in monas¬
terio positus ualebam Iab occiosis linguã restrin¬
gere. ⁊ intentione orationis pene c̃tinue m̃tẽ
tenẽre. At post quam cordis humerũ sarcinȩ pastorali
supposui. colligere se ad semetipsͥ assidue non
pot̾ animus: quia ad multa partit᷑. Cogor nãq
modo eccłarum. modo monasteriorum causas
discutere. sepe singłorum uitas actusq pensare :
modo ciuium quedã negotia sustinẽre. modo

Expanded text:
Qui otiosis verbis saepe implicor, et ab exhortatione Qui otiosis verbis saepe implicor, et ab exhortatione atque aedificatione proximorum torpens et negligens cesso. Qui in conspectu Dei factus sum mutus et verbosus, mutus in necessariis, verbosus in otiosis. Sed ecce sermo Dei de speculatoris vita compellit ut loquar. Tacere non possum, et tamen loquendo contra me sermo Dei sonet per me. Ego reum me esse non abnego, torporem meum atque negligentiam video. Erit fortasse apud pium judicem impetratio veniae ipsa cognitio culpae. 6. Et quidem in monasterio positus, valebam et ab otiosis linguam restringere, et in intentione orationis pene continue mentem tenere. At postquam cordis humerum sarcinae pastorali supposui, colligere se ad semetipsum assidue non potest animus, quia ad multa partitur. Cogor namque modo Ecclesiarum, modo monasteriorum causas discutere, saepe singulorum vitas actusque pensare; modo quaedam civium negotia sustinere, modo
Abbreviated transcription (Latin):
aliena cõmittitur. speculator uocatur: ut in
mentis altitudine sedeat. atq uocabulum
nominis ex uirtute actionis trahat. Non est enĩ
speculator: qui mimo ẽ. Speculator quip¬
pe semꝑ in altitudine stat: ut quicquid uen¬
turum sit longe ꝓspiciat. Et quisquis popłi
speculator ponitur in alto debet stare ꝑuitã:
ut possit ꝓdeẽ. ꝑ prouidentiam. Hinc ꝓpħa
alius speculatorem ãmonet dicens. Super
montẽ excelsum ascende tu qui euuangelieas
syon. Ut uidelicet qui p̃dicationis locũ susce¬
pit. ad altitudinem bone ascendat accionis:
ad excelsa transeat. et eorum qui sibi commis¬
sisunt oꝑa transcendat: quatinus subiectoꝵ
uitã tanto subtilius uideat. quanto &. t̾renis
reb quas despicit. animum non subponit
O quã dura sunt mͥ ista que loquor. quia me¬
metipsum loquendo ferio: cuiꝰ neq lingua
ut dignum ẽ predicationem tenet. neq in¬
quantũ tenere sufficit uita seqͥtur linguam:

Expanded text:
na cura committitur, speculator vocatur, ut in na cura committitur, speculator vocatur, ut in mentis altitudine sedeat, atque vocabulum nominis ex virtute actionis trahat. 1283 Non est enim speculator qui in imo est. Speculator quippe semper in altitudine stat, ut quidquid venturum est longe prospiciat. Et quisquis populi speculator ponitur, in alto debet stare per vitam, ut possit prodesse per providentiam. Hinc propheta alius speculatorem admonet, dicens: Super montem excelsum ascende tu, qui evangelizas Sion . Ut videlicet qui praedicationis locum suscepit ad altitudinem bonae ascendat actionis; ad excelsa transeat, et eorum qui sibi commissi sunt opera transcendat; quatenus subjectorum vitam tanto subtilius videat, quanto et terrenis rebus quas despicit animum non supponit. 5. O quam dura mihi sunt ista quae loquor, quia memetipsum loquendo ferio, cujus neque lingua, ut dignum est, praedicationem tenet, neque inquantum tenere sufficit vita sequitur linguam.
Abbreviated transcription (Latin):
rat. Missus autem autem ad p̃dicandum¬
fuerat: ⁊ tamen septem dieb sedens tacebat.
tio innuit. nisi quia ille loqui ueracit̾ nouit.
qui prius bene tacere didicit: Quasi enĩ
quoddam nutmentum u̾bi. ẽ censura silen¬
tii. Ꝙ recte ꝑexcͥescentẽ quoq grãm sermonẽ
acctpit: qui ordinate antea ꝑhumilitatem
tacet. Hinc enĩ ꝑsalomonẽ dicit᷑. Tempus
tacendi: ⁊ tempus loquendi. Non eñ ait.
tempꝰ loquendi. ⁊ tempꝰ tacendi. s priꝰ tacen¬
di premittit tempꝰ: ipost modum subdidit
loquendi: quia nonloquendo tacere. sed
taçendo debemus loqui discere. Si ergo ꝓpħa
sc̃s qui missus ad loquendum fuerat. dui priꝰ
tacuit᷑: ut pꝰ modum recte loqueretur. pensan¬
dum
nobis ẽ. quanta ei culpa sit ñ tacere. quem nul¬
la cogit necessitas loqui. Sequit᷑. fili hominis
speculatorem dedi te domui isrł. Notandum
qđ eum quem dñs ad p̾dicandum mittit :¬
speculatorem ẽẽ denuntiat. Cui enĩ cura¬

Expanded text:
rat. Missus autem ad prat. Missus autem ad pfuerat, et tamen septem diebus sedens tacebat. tio innuit, nisi quia ille loqui veraciter novit, qui prius bene tacere didicerit? Quasi enim quoddam nutrimentum verbi, est censura silentii. Et recte per excrescentem quoque gratiam sermonem accipit, qui ordinate ante per humilitatem tacet. Hinc enim per Salomonem dicitur: Tempus tacendi, et tempus loquendi . Non enim ait, Tempus loquendi, et tempus tacendi, sed prius tacendi praemittit tempusloquendi: Quia non loquendo tacere, sed tacendo debemus loqui discere. Si ergo propheta sanctus, qui missus ad loquendum fuerat, diu prius tacuit, ut postmodum recte loqueretur, pensandum nobis est, quanta ei culpa sit non tacere, quem nulla cogit necessitas loqui. Sequitur: « Fili hominis, speculatorem dedi te domui Israel. 4. Notandum quod eum quem Dominus ad praedicandum mittit speculatorem esse denuntiat. Cui enim alie
Abbreviated transcription (Latin):
passione animi ꝓfert᷑. Sic ferrũ cumferro uĩ¬
git᷑. liquat᷑ prius: ut post modum uicissĩ ase¬
ipso teneatur. Sienĩ prius minine mollescit.
post modum teneri fortit᷑ non sufficit. Sic pro¬
pħa captiuo popło consedit: ⁊ merens in medio
eorum excitit: ut dũ ꝑcaritatis grãm c̃descen¬
dendo se ei molliorẽ redderet eum statĩ ꝑu̾bi
fortitudinem teneret. Sin uero ifraheliticus
popłs qui domus exasperans uocat᷑. quia cul¬
pas nec int flagella cognouit. nullo merore¬
animum depressit. ꝓpħa int̾ gaudentes merens
sedere studuit: ut tacendo ostenderet quid
loquendo uenerat docere. ⁊ prius quam u̾ba
faceret: in hoc quod merens tacuit formã u̾boꝵ
dies: factum ẽ. uerbũ dnĩ ad me dicȩnis. In eo
qđ septem deb merens sedit. ⁊ postͥ septunum
uerba dnĩce iussionis accepit ut loqui debuis¬
set: aꝑte indicat. quia eis dieb merens tacue¬

Expanded text:
passione animi profertur. Sic ferrum 1282 cum ferro junpassione animi profertur. Sic ferrum 1282 cum ferro jungitur, liquatur prius, ut postmodum vicissim a semetipso teneatur. Si enim prius minime mollescit, postmodum tenere se fortiter non sufficit. Sic propheta captivo populo consedit, et moerens in medio eorum exstitit, ut dum per charitatis gratiam condescendendo se ei molliorem redderet, eum statim per verbi fortitudinem teneret. Sin vero Israeliticus populus, qui domus exasperans vocatur, quia culpas nec inter flagella cognovit, nullo moeroreanimum depressit, propheta inter gaudentes moerens sedere studuit, ut tacendo ostenderet quod loquendo venerat docere. Et priusquam verba faceret, in hoc quod moerens tacuit formam verborum dies, factum est verbum Domini ad me dicens. » In eo quod septem diebus moerens sedit, et post diem septimum verba Dominicae jussionis accepit, ut loqui debuisset, aperte indicat quia eisdem diebus moerendo tacue
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑobedientiam ad fertilitatem boni oꝑis ꝑuen¬
turi: acerui frugum uocant᷑. Quia enĩ bone
anime fruges appellant᷑ dĩ: ꝓpħa alius testat᷑
dicens. Scs isrł dño.: pͥmiciȩ frugum eius:
Fruges etenim dni etiam conu̾se ad fidem gentes
post modum factȩ sunt. Sed quia prius isrł.
dño credidit: recte hunc ꝓpħa frugum eius
pͥmitias appellauit. Quia ergo ꝓpħa missus
non prioripopło. sed filuis eiusdem popłi uerba
intulit: ad aceruum nouarum frugum uenit.
Quid uero ꝑchobar fluuium designetur supra
iam diximus. Que nequaquamͣ repeciius: ne
repetendo fastigium generemus. Seqͥt᷑. Et
merens inmedio eorum. Notandum. captiuo
popło ꝓpħ̃a sc̃s: quanta compassione se copulat.
eorumq se merorib consedendo ⁊ merendo c̃iun¬
git. quia radix u̾bi ẽ. uirtus operis. Et ille sermo
ab audiente libent̾ accipit᷑ qui ap̃dicante ex cõ¬

Expanded text:
per obedientiam ad fertilitatem boni operis pervenper obedientiam ad fertilitatem boni operis perventuri, acervus frugum vocantur. Quia enim bonae animae fruges appellantur Dei, propheta alius testatur, dicens: Sanctus Israel Domino, primitiae frugum ejus Fruges etenim Domini etiam conversae ad fidem gentes postmodum factae sunt. Sed quia prius Israel Domino credidit, recte hunc propheta frugum ejus primitias appellavit. Quia ergo propheta missus non priori populo, sed filiis ejusdem populi verba intulit, ad acervum frugum novarum venit. Quid vero per Chobar fluvium designetur, supra jam diximus ; quae nequaquam modo repetimus, ne repetendo fastidium generemus. Sequitur: moerens in medio eorum. » Notandum quod captivo populo propheta sanctus quanta compassione se copulat, eorumque se moeroribus consedendo et moerendo conjungit, quia radix verbi est virtus operis, et ille sermo ab audiente libenter accipitur, qui a praedicante cum com
Abbreviated transcription (Latin):
Ncereetera ꝓpheciȩ miracula hoc qͦq:
mirandum habent libriꝓpħarum. qđ sicut
in eis uerbis res. ita ñ nunquam u̾ba reb expo¬
nunt᷑: ut eorum ñ solum dicta. sed etiã res geste
eos qui habitabant uixta flume i chobar.
Cũ causa exigeret ut indicare debuisset. quia
ad transmigrationem ueniret. quȩ dicendi
necessitas fuit. ut ꝑfruges locum᷑ exͦ primeret
dicens ad aceruum nouarum frugum. nisi
qđ sepe ꝑres ⁊ loca cause signant᷑: Multi qͦq¬
hie dechiel ꝓphetante iam captiuitatis anni
defluxerant. atq ex his qui in captiuitatem duc¬
ti fuerant. plures in morte carnis obierant: ad
quorũ filios loqui ꝓpħa uemebat. Unde et ei
suꝑius dicitur fili hominis. mitto egote ad
filios isrł: ad gentes apostatrices. quȩ recessert̃
ame. Patres eorum preuaricatisunt pactum
meum usq ad diem hanc: ⁊ filii dura facie
undomabili corde sunt: ad quos ego mittote.
Ex quib t̾bis qͥa multi fuerant credituri. atq

Expanded text:
caetera prophetiae miracula hoc quoque mirandum habent libri prophetarum, quod sicut in eis verbis res, ita nonnunquam verba rebus exponuntur, ut eorum non solum dicta, sed etiam res gestae eos qui habitabant juxta flumen Chobar. 1. Cum causa exigeret ut indicare debuisset quia ad transmigrationem veniret, quae dicendi necessitas fuit ut per fruges locum quoque exprimeret, dicens: Ad acervum novarum frugum, nisi quod saepe per res et loca causae signantur? Multi quippe Ezechiele prophetante jam captivitatis anni defluxerant, atque ex his qui in captivitatem ducti fuerant plures jam in morte carnis obierant, ad quorum filios loqui propheta veniebat. Unde et ei superius dicitur: Fili hominis, mitto ego te ad filios Israel, ad gentes apostatrices, quae recesserunt a me. Patres eorum praevaricati sunt pactum meum usque ad diem hanc, et filii dura cervice et indomabili corde sunt, ad quos ego mitto te . Ex quibus quia multi fuerant credituri, atque
Abbreviated transcription (Latin):
et ꝓpħe resonant. Post alarum gͦ uocem uox
rotarum seqͥtur: quia post scõrum miracula.
u̾bus acri eloquii intra scãm eccłam libere ⁊ licen¬
t̃ audiuntur. Quȩ rote animalia secunt᷑: qͥ a¬
sicut suꝑius dictum ẽ. postquam in honorem
uenit uita scõrum. ueneranda quoq apparu
erunt hominib eloquia testam̃torũ. Uel certe
rote animalia secuntur: qͥa inscõrum patrũ
uita cognoscimus. quid iusaere scripture uo¬
lumine intelligere debeamus. Illorum quip

Expanded text:
et prophetae resonant. Post alarum ergo vocem vox et prophetae resonant. Post alarum ergo vocem vox rotarum sequitur, quia post sanctorum miracula verba sacri eloquii intra sanctam Ecclesiam libere licenter audiuntur. Quae rotae animalia sequuntur, quia, ut superius dictum est, postquam in honorem venit vita sanctorum, veneranda quoque apperunt hominibus eloquia testamentorum, vel certe rotae animalia sequuntur, quia in sanctorum Patrum vita cognoscimus quid in sacrae Scripturae volumine intel
Abbreviated transcription (Latin):
unt. unde crescere in humilitatis bono debu¬
inuobis hoc semꝑ debeatis aspicere qđ minus
habetis. inꝑrimis uero hoc quod uobis amphꝰ
acceperunt: quatinus dũ suꝑ uosmecipsos
eos ꝓbono qđ ipsi habent. ⁊ uos ñ habetis aspi¬
citis. ad hoc quoq obtiuendum etiã uos ex
humilitate crescatis. Si enĩ ⁊ uos in illis accep¬
ta bona ꝑpenditis. ⁊ illi inuobis considerant
dona quȩ habetis. uicissim uos alis tangitis:
ut excitati semꝑ ad celestia uoletis. Sequit᷑.
cẽ. cõmotionis magne. In rotis sacrieloquii
testamenta signari: superius diximus. Uox gͥ
rotarum: ẽ sermo testam̃torum. Post uocem
itaq alarum animalium. auditur etiam uox
rotarum: quia p̃dicantium sermone suscepto
dum uirtutes scõꝵ ad alciora agenda euolant.
seq uicissim ad ꝓuectum pulsant. scẽ eccłiȩ statꝰ
erigitur: ut ꝑ uniu̾sum mundũ sacrorũ testa¬
mentorum pagine legantur. Ubiq et enĩ sc̃m

Expanded text:
unt, unde crescere humilitatis bono debuunt, unde crescere humilitatis bono debussimi, ut in vobis hoc semper debeatis aspicere quod minus habetis, in proximis vero hoc quod vobis amplius acceperunt, quatenus dum super vosmetipsos eos pro bono quod ipsi habent et vos non habetis aspicitis, ad hoc quoque obtinendum etiam vos ex humilitate crescatis. Si enim et vos in illis accepta bona perpenditis, et illi in vobis considerant dona quae habetis, vicissim vos alis tangitis, ut excitati semper ad coelestia voletis. Sequitur:cem commotionis magnae. 37. In rotis sacri eloquii Testamenta signari superius diximus . Vox igitur rotarum est sermo Testamentorum. Post vocem itaque alarum animalium auditur etiam vox rotarum, quia praedicantium sermone suscepto, dum virtutes sanctorum ad altiora agenda evolant, seque vicissim ad provectum pulsant, sanctae Ecclesiae status erigitur, ut per universum mundum sacrorum Testamentorum paginae legantur. Ubique etenim jam s
Abbreviated transcription (Latin):
hȩc sciendum ẽ: qͥa sicut electi quiq hoc sẽꝑ
in aliis intendunt. qđ a dõ melius acceperuis
quam ipsi. ut eos sibi in cogitatione pͣferant.
se que illis in humitate substernant: ita reꝓ¬
borum mens numquã considerat quid alter
boni ampliꝰ quam ipsa. sed quid boni ipsa ãpł
quam alter habeat. Neq enĩ pensant quȩ
bona sp̃s alii acceꝑit. ⁊ ipsis defint: sed quȩ
bona ipsi. ⁊ que mala ad sint altĩ. Et cum
om̃ps ds̃ ad hoc uirtutes singulis diuidat. ut
alterum altĩ in cogitatione humiliet: ad hoc
reꝓbi ꝑtrahunt bonum qđ acceperunt. ut
ex eo in elatione ꝑduc ant᷑. dũ semꝑ consideran
bona quȩ ipsi habent ⁊ aliiñ habent: ⁊ num¬
quam ꝑpendere student quanta bona alii
habeant et ipsi ñ habeant. Qđ ergo diuina
pietas in auginento disponit humilitatis.
hoc mentes reꝓbe in argum̃to uertunt elati¬
onis: ⁊ exdiuersitate munerum abono defiei¬

Expanded text:
haec sciendum est quia sicut electi quique hoc semper haec sciendum est quia sicut electi quique hoc semper in aliis attendunt quod a Deo melius acceperunt quam ipsi, ut eos sibi in cogitatione praeferant, seque illis in humilitate substernant, ita reproborum mens nunquam considerat quid alter boni amplius quam ipsa, sed quid boni ipsa amplius quam alter habeat. Neque enim pensant quae bona spiritus alter acceperit et ipsis desint, sed quae bona ipsi, et quae mala adsint alteri. Et rum omnipotens Deus ad hoc virtutes 1277 singulis dividat, ut alterum alteri in cogitatione humiliet, ad hoc reprobi pertrahunt bonum quod acceperunt, ut ex eo in elatione perdantur, dum semper considerant bona quae ipsi habent et alii non habent, et nunquam perpendere student quanta bona alii habeant et ipsi non habeant. Quod ergo divina pietas in augmentum disponit humilitatis, hoc mentes reprobae in augmentum vertunt elationis; et ex diversitate munerum a bono defici