comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ffellis h sparsi mordax mͦ pãphilꝰ at̾ri.
ꝑculit ĩcantũ penitꝰ. pupugͭ ue q̃rela.
Multa minax absẽtis heri/ sub fine pauorẽ:
Obtulit ĩcrepido. fortẽ fortissiã ꝯt᷑:
ffrõs stetit h nũt cara comes. tot dulcia
Tot letos ꝑtita dies. partire qd̾ ĩstat.
Ne pigeat nũemꝰ oues/ nuemꝰ ce hircos.
Seu gͣuis iste redit/ seu forsitan ille tͤmẽdꝰ.
Uera licz futis p̃texe cͥmĩa u̾bis.¬
ffeb̾s ĩhers. scabiesq tenax. uiolẽtaq tussis
Iã uacuos ppłuit᷑ agros. p̃mit unda sũdor q.¬
Mucidꝰ. &e rigidi ꝯfigũt tͥgora dumi.
Tutiꝰ abfu̾it. ne furtĩ leta ꝑerret:
Mesta lues capita/ ce serpẽs ꝑ ouilia pestis
Ceta nosse dat᷑. refer huc tua liua tm̃.
Ille ꝓcul fuluo quẽ t̾nis lude̾᷑ t̾go¬
Uertice ꝯspicuũ setis cui distolor albis.
Barba genas mẽtũq teg ꝑ pastua late:
Nostit᷑ ĩmitis. frõdisq pẽtuleus &e hbe. petulãs

Expanded text:
Fellis habet sparsi! Mordax modo Pamphilus acri Fellis habet sparsi! Mordax modo Pamphilus acri Perculit incautum penitus, pupugitve querela, Multa minax. Absentis heri sub fine pavorem Obtulit intrepido; fortem fortissima contra Frons stetit hec. Nunc, cara comes, tot dulcia mecum, Tot letos partita dies, partire quod instat. Ne pigeat, numeremus oves, numeremus et hircos. Seu gravis iste redit, seu forsitan ille tremendus, Vera licet fictis pretexere crimina verbisFebris iners, scabiesque tenax, violentaque tussis Iam vacuos populantur agros; premit horrida sudor Mucidus, et rigidi configunt tergora dumi. Tutius abfuerint, ne furtim leta pererret Mesta lues capita, et serpens per ovilia pestis. Cetera nosse datur, refer huc tua lumina tanIlle, procul fulvo quem cernis ludere tergoVertice conspicuum, setis cui discolor albis Barba genas mentumque tegit, per pascua late Noscitur immitis, frondisque petulcus et herbe.
Abbreviated transcription (Latin):
Dixit. a̾ raros illiꝰ miret᷑ ãcos.
Cõt᷑ ego me menũ dño fruuire potẽti
Pẽde̾ magnificũ młtis placusse deaꝵ decoꝵ.
Uis ubi nulla p̃mit. qͥs tot ꝯsumet aristas ͤ
Qd̾ pecꝰ assiduo ꝑaget tot gͣmia morsu
lastiuos errae̾ greges. hircosq ꝓtaces.
Cõuigio gaud̾e smas/ sił ip̃e iotabor
Dũ mea me ꝯuĩx / dũ me mea sustip᷑ epy
Uos uros ẜuãte. meos mͥ liq̃te mores¬
hiꝰ. Infelix sic nostis herũ: dũ tutꝰ ĩ umib ͤ
Stare putas aderit/ p̃u̾tẽs gaudia luctu¬
ꝯitio. Men u̾bis t̾rere ꝑas: pñtia fortes:
Despiciũt. timidos etiã distãtia t̾rẽt.
Ultior his silius. & gͣmĩe dulcior arui
Gratior his ãts. &e gͣnor anme sonoro.
Huc mͦ dũ sũ solꝰ ades. m̾ea nobił epy.
Nulla dies mitio nr̃os abrũpat aõres.
Nulla dies gremio caput h disiũgat amato.
Ultͦ adsũ. sꝑq adero. nͨ spõte reuellar.
O mea. nã dulce ẽ aĩ exonare loꝙ̃do.:
Qͥd mͥ nũt stoͣchi reris p̃cordia ꝙͣtũ

Expanded text:
iretur amicos? Contra ego, me memini domino servire potenti; Perdere magnificum; multis placuisse decorum. Vis ubi nulla premit, quis tot consumet aristas? Quod pecus assiduo peraget tot gramina morsu? Lascivos errare greges, hircosque procaces Coniugio gaudere sinas. Simul ipse iocabor. Dum mea me coniunx, dum me mea suspicit Epy; Vos vestros servate, meos michi linquite mores. Infelix, sic noscis herum? dum tutus in umbra Stare putas, aderit, prevertens gaudia luctu. Men verbis terrere paras? Presentia fortes Despiciunt; timidos etiam distantia terrent. r his silvis, et gramine dulcior arvi, Gratior his antris, et gratior amne sonoro, Huc modo, dum sum solus, ades, mea nobilis Epy. Nulla dies, Mitio, nostros abrumpat amores; Nulla dies gremio caput hoc disiungat amato: Ultro adsum, semperque adero, nec sponte revellar – O mea nam dulce est animum exonerare loquendo Quid michi nunc stomaci reris? Precordia quantum
Abbreviated transcription (Latin):
ct̾res. trepidã porrex ͭ ab agg̾e dextrã.
Mat̾nũq oñdit auũ. ꝑ rura Iatẽtis.
Apulie. talabrũq nemꝰ sb̾ ualle galesi
ingeno agͥcolã nłła tnĩ arte colentẽ.
Plana uirũ uideo. n ͨ secũ młta lotutꝰ.
Eninꝰ armiteq ducẽ ppłmq saluto.
Moris aratoris uet̾is. q̃ q aufidꝰ eqr᷑.
ffert᷑ ĩ adriatũ prĩo sub sole ꝑustũ.
Alloqr᷑. ĩde aliꝰ gelidi sulmoĩs alũnꝰ.
Multa iocãs/ lõgãq aciẽ ꝑ opaca larẽtẽ
Oñdẽs cligito/ fustos aꝑire recessa
Tẽptauit frust᷑. uultꝰ dẽsissiã nubes¬

Expanded text:
dam porrexit ab aggere dextram, Maternumque ostendit avum per rura iacentis Apulie calabrumque nemus sub valle Galesi, Ingenio agricolam nulla tamen arte colentem Plana virum video. Nec secum multa locutus, Eminus Arunceque ducem populumque saluto, Moris aratores veteris; quaque Aufidus equor Fertur in adriacum, patrio sub sole perustum, Alloquor. Inde alius gelidi Sulmonis alumnus Multa iocans, longamque aciem per opaca latentum Ostendens digito, fuscos aperire recessus Te
Abbreviated transcription (Latin):
Ant᷑ umbͦsa colo frõtẽq manꝰq recẽti:
fonte nouãs. speculũ coridon bizãciꝰ istud:
Dura fero. uos ignotas lactetis aĩtas
Me mea ꝓpetius foueat ꝯplexib epy.
Infanus mulier młtisq ĩfausta mai̾tis:

Expanded text:
Antra umbrosa colo frontemque manusque recenti Antra umbrosa colo frontemque manusque recenti Fonte novans. Speculum Coridon bizantius istud, Dura fero. Vos ignotas iactetis amicas, Me mea perpetuis foveat complexibus Epy. Pam. Infamis mulier, multisque infausta
Abbreviated transcription (Latin):
Cartis et̾ni. uel si quid t̾stiꝰ usꝙͣ est.
S̾ue ĩfide fugax/ dñoq ĩgrate benigno.¬
. Crude senex gestae cͣcẽ. tolare cathenas:
En nestis/ sors ip̃a tua ẽ/ Uolgata ꝑ õs:
fabła iã saltꝰ nerei t̾rore suꝑbi
Destituisse gregẽ medio nͥ tͥstis apollo.
Siste calle gͣdũ nõ u̾te̾ tga Iuberet.
Ceta nã sileo. dño ꝙͣ fidꝰ ĩ arctis.
Casib. ut possĩt deserte ignoste caule.¬
hꝰ. Et fugi & redii. timui pastoris iniqui :¬
Uerbã. nulla metũ facilẽ dãnau̾it etas.
fluĩẽ mox laui macłas. pallorq recessit.
Que tͥ cã fuge: t̾ claustͣ qͥeta relĩquis :
Qͦ claues uesane rapis : qͥn auite rerũ:
Tãtaꝵ si tã p̃mit ꝑ menia saltu: ĩau¬
Errãtes cogẽt᷑ oues̃ sub tecta reu̾ti.
itio. Iã mͥ magna placẽt. ĩopis nõ sꝑ ouilis.
Suꝰero dultẽ cãtando nactꝰ amitã.
formosꝰ fistudeo. solẽq ꝑosus.

Expanded text:
Carceris eterni, vel si quid tristius usquam est, Carceris eterni, vel si quid tristius usquam est, Serve infide, fugax, dominoque ingrate benigno. Crude senex, gestare crucem, tolerare cathenas Si nescis, sors ipsa tua est. Vulgata per omnes Fabula iam saltus, Nerei terrore superbi Destituisse gregem, medio nisi tristis Apollo Sistere calle gradum, non vertere terga iuberet. Cetera nam sileo, domino quam fidus in arctis Casibus, ut possint deserte ignoscere caule. Et fugi, et redii; timui Pastoris iniqui Verbera; nulla metum facilem damnaverit etas. Flumine mox lavi maculas, pallorque recessit. Que tibi causa fuge? cur claustra quieta relinquis? Quo claves, vesane, rapis? Quin, abice, rerum Tantarum si cura premit; per menia saltu Errantes cogentur oves sub tecta reverti: Mi. Iam michi magna placent; inopis num semper ovilis Servus ero? Dulcem cantando nactus amicam, Formosus fieri studeo; solemque perosus,
Abbreviated transcription (Latin):
Pauꝑ ero. tm̃ strobib ꝯmisimꝰ ãtris.¬
hiꝰ. Colle ferũ stelate sac ͫ qd̾ iupr̃ &r sol.
Erubuit. potuitq iubar. s ac̾ba relatu:
p̃teo. qͥ pastor eras. ꝑ littora gazas.
Cõuehis. &e neutrũ ꝑages felicit̾ aude
linq̃re iã siluas/ nubesq uidere rẽõtas.
Pãdere uela nothis tumidas tẽp̃tae̾ ꝓcellas.
Uxor eĩ ignotis iã pridẽ ĩ tollib errat᷑
Et patͥũ limẽ. thalamũq egressa pudicũ:
Illa seq̃t᷑ oũãs metͥx famosa ꝓcosq .
Secũ aget. ardẽtes & olẽtes t̾pitꝰ hircos:
ħ̾ba ꝑegͥne qͥb ẽ iã gta paludis
Qͥa pr obsturis aĩos ãbagib ĩples
Lõgaq nc̃ seris ꝙͥ litib ocia frãgis.
Desine iã mestis alatres ĩcessere u̾bis
Dit age dit brĩt᷑ q̾cꝙͥ fert ĩpetꝰ ce mens.¬
hꝰ Es meritꝰ pꝰ uĩcla crucẽ. pꝰ ub̾a ferrũ.
Suppliciũ breue qͥnpotiꝰ sine fine dolores:

Expanded text:
Pauper ero: tantum scrobibus commisimus atris!Pauper ero: tantum scrobibus commisimus atris! Tolle ferum, scelerate, sacrum, quod Iupiter et Sol Erubuit potuitque Iubar..! Sed acerba relatu Pretereo; quid pastor eras, per litora gaças Convehis, et neutrum perages feliciter. Aude Linquere iam silvas, urbesque videre remotas, Pandere vela nothis, tumidas tentare procellas; Uxor enim ignotis iampridem in collibus errat Et, patrium limen thalamumque egressa pudicum, Illa sequetur ovans meretrix famosa, procosque Secum aget ardentes et olentes turpiter hircos, Herba peregrine quibus est iam grata paludis. Quid, pater, obscuris animos ambagibus imples? Longaque nunc seris quid litibus otia frangis? Desine iam mestis alacres incessere verbis. Dic, age; dic breviter quicquid fert impetus et mens. Es meritus post vincla crucem, post verbera ferrum. Supplicium breve! Quin potius sine fine dolores
Abbreviated transcription (Latin):
Reb honesta suis: ut tu meliore tubili:
Nẽbra loces. sõpnũq aĩo uigilãte fugatẽ
Excipias ocłis. & t̾bida uisa fatigẽt
Cõciliẽt ut uisa sitĩ. cãsq tinẽdi:
Inueniãt & for᷑ domꝰ ce cara supellex.
Heu labor ĩsanꝰ. p̃cio cumulare ꝑiclũ
Heu furor extremꝰ/ nupte pare furẽti
Turpis adult̾ii &e thalami tot ꝓbra pudẽdi:
Disimulae potes: nẽpe hi qͦs fingis cũcos:
Cõuigis ĩceste facilẽ rapu̾e pudorẽ.
Insidiasq ꝑãt etiã tͥ. luĩa tolle
Immodico dep̃ssa mero. lupꝰ ĩstat ouili.
Antraq ꝑuigiles cͥcũstãt ditia fures.
ffurib ẽ metũ ꝯtractũ sãgiuẽ porti:
ffedus. & ĩf̾ni destͥptũ regis ĩ ara
Inuisũ suꝑis sac ͫ fortasse. ꝓfindis:
Acceptũ s iure deis. qͥb ere litatũ ẽ.
Nõ ego ieiune ꝯfringãt pĩgnia tygres:
Septa/ lic totoq fremẽs ruat ethere grãdo
Armẽtis satisq necẽ ferat a cͥor ãnꝰ

Expanded text:
Rebus honusta suis? ut tu meliore cubili Rebus honusta suis? ut tu meliore cubili Membra loces, somnumque animo vigilante fugacem Excipias oculis, et turbida visa fatigent? Concilient ut vasa sitim, causasque timendi Inveniant, et forma domus, et cara supellex? Heu! labor insanus precio cumulare periclum; Heu! furor extremus nupte parere furenti. Turpis, adulteria et thalami tot probra pudendi Dissimulare potes? Nempe hi, quos fingis amicos, Coniugis inceste facilem rapuere pudorem, Insidiasque parant etiam tibi; lumina tolle Immodico depressa mero; lupus instat ovili, Antraque pervigiles circumstant ditia fures. Furibus est mecum contractum sanguine porci Fedus, et inferni descriptum regis in ara; Invisum superis sacrum fortasse, profundis Acceptum sed iure deis, quibus ere litatum est. Non ego, ieiune confringant pinguia tygres Septa licet, totoque fremens ruat ethere grando, Armentisque satisque necem ferat acrior annus,
Abbreviated transcription (Latin):
Seruo aurũ. teni̾s qd̾ ꝯpẽsauimꝰ agnis. a¬
S̾uo habiles ciathos. &e agresti ung̾e labellũ.
Sub̾e̾ nõ dignor rudiũ misetq ꝑentũ.
Adde ꝙ ars duce me młtũ pastoria creuit
Distolor en talos thirreno ex more cotͬnꝰ :
Circuit/ effulgẽs obnubit tꝑa iaspis.
Cãdida sidonio ter murice uella tixi.
Et magnos peꝑi ꝓ mutie lactis aĩtos
Epõsa nitet gẽmis. collũq monilib abit
Et motũ fusta secura recũbͭ in umib᷑.
Nõ glatie niuibq rigẽs / nͨ solib usta
Qualis erat tua t̾pis anꝰ dũ rura tenebas:
Regia. si spͤtes nõ nr̃a bideb᷑ uxor
Tũ passim hbosis ludũt ĩ uallib hedi.
Inqz uolutabris segnes ĩnata uoluptas.
Cõglom̾ãt u̾satq sues. nõ hũida pastor.
ffortior ãtra subit. sedeo iaceoq supinꝰ
Multa canẽs q̃ dictat aõr. nͨ cstina curãs.
Cõmissiq gregis/ ludos & p̃lia c̾no.
Tu q̃rulꝰ t̾stisq mane. tu dẽte canino.
Iũgis. ut ĩdignos hĩtꝰ tͥ p̃ferat uxor:

Expanded text:
o aurum, teneris quod compensavimus agnis; Servo habiles scyatos, et agresti urgere labellum Subere non dignor, rudium miseretque parentum. Adde quod ars, duce me, multum pastoria crevit: Discolor en talos thirreno ex more coturnus Circumit; effulgens obnubit tempora iaspis; Candida sydonio ter murice vellera tinxi, Et magnos peperi pro munere lactis amicos. Sponsa nitet gemmis, collumque monilibus ambit, Et mecum fusca secura recumbit in umbra; Non glacie nivibusque rigens, nec solibus usta, Qualis erat tua turpis anus, dum rura tenebas; Regia, si spectes, non nostra videbitur uxor. Tum passim herbosis ludunt in vallibus edi, Inque volutabris segnes innata voluptas Conglomerat versatque sues; non humida pastor Fortior antra subit. Sedeo iaceoque supinus, Multa canens que dictat amor, nec crastina curans; Commissique gregis ludos et prelia cerno. Tu querulus tristisque mane; tu dente canino, Iungis? ut indignos habitus tibi preferat uxor,
Abbreviated transcription (Latin):
eu lac̾e̾ fragm̃ta domꝰ. hen sidꝰ agello:
Triste meo. ꝙͥ uotiui nc̃ stirpib ĩbres
Qͥa pecori studiũ: segeti ꝙ lenior aura:
Aut soles ualu̾e pniͦ sors asꝑa ruris.
Sẽꝑ x ĩmẽso tenius fortua ꝑatu.
Agricola ĩfelix ubi pͥmũ cornua tollẽs .¬
ffloriger añꝰ adest/ c̾tũ sua gaudia fert᷑
Rast manu u̾sas rigida stabrosq ligones.
Urget ĩ arua bones. sultoq ĩmxꝰ ĩ heret.
Inserit ħ ramos. ħbas hĩc ungue notẽtes:
Uellit. ae utilib loliũ sec̾nit auenis.
Hĩc fodit &e ripã bellis brunialib armat.

Expanded text:
eu lacere fragmenta domus! Heu sidus agello Triste meo! Quid votivi nunc stirpibus imbres? Quid pecori studium? Segeti quid lenior aura, Aut soles valuere pii? Sors aspera ruris Semper, et immenso tenuis fortuna paratu! Agricola infelix, ubi primum cornua tollens Floriger annus adest, circum sua gaudia fertur, Rastra manu versans rigida scabrosque ligones; Urget in arva boves, sulcoque annixus inheret. Inserit hic ramos, herbas hinc ungue nocentes Vellit, et utilibus lolium secernit avenis. Hinc fodit et ripam
Abbreviated transcription (Latin):
Iui for sã tͥ nũt aliud dilcã uidet᷑
prsꝰ idẽ. ꝙͥ eĩ restet q̃ meta maloꝵ.
Ambigiũ. lit ille gͣuis ꝓmissa minasq:
Iudicis ĩculcet. res pẽdet᷑. ludere p̃stat
Int̾ea. ae pͥmã morti subduc̾e partẽ.
Quã sapiẽs sileo. sꝑ tibi fida ꝓstõ.
hortatrix at una fui. pñtib uti:
Et gaud̾e̾ boĩs. fato mãdare fut᷑a.
Blãditus ꝓfugã assidius reuoca̾e iuuẽtã
Et retine manu. ꝓpãti obstare senecte.
S si tãgit aõr pecoris młiebrib aurẽ:
Cõsilus adũte tuã. nͥ forte pudori est
Dit mea dit reqͥes. thalami dic gła nr̃i.
Hos tͥ fecũde mr̃es peꝑere. ꝙͥ heres.
Sãgiuẽ ĩ ext̾no: ueteri noua cornua sei
florib ex nr̃is ornabimꝰ. ip̃e latentẽ:¬

Expanded text:
san tibi nunc aliud, dilecta, videtur. Prorsus idem: Quid enim restet? Que meta malorum? Ambiguum, licet ille gravis promissa minasque Iudicis inculcet, res pendet; ludere prestat Interea, et primam morti subducere partem. Quam sapiens sileo semper tibi fida profecto Hortatrix, atque una, fui presentibus uti Et gaudere bonis, fato mandare futura, Blanditiis profugam assiduis revocare iuventam Et retinere manu, properanti obstare senecte. Sed, si tangit amor pecoris, muliebribus aurem Consiliis adverte tuam, nisi forte pudori est. Dic, mea, dic, requies, thalami dic gloria nostri. Hos tibi fecunde matres peperere: Quid heres Sanguine in externo? Veteri nova cornua serto Florib
Abbreviated transcription (Latin):
Huit hostis gno sꝯ̃ itẽ. s fractior euo.
Cõtingat mors altiꝰ c̾tamẽ utrinq.
Cõclusit nõ ille uadũ torrẽtis aqͦsi
Noc iuga saxosi timuisset carꝑe mõtis.
Dux gregis ille fuit. dũ nr̃a relĩqͥmꝰ ultͦ:
Pastũa pͥmꝰ it᷑ rapidũ ꝑ lubͥca flexit
hortatꝰ socios. mox ceta t̾ba setuta ẽ
Uñ adiuletos uaciu deduximꝰ ãnos.
Qͥ a nõ lõga rapit stellis fugiẽtib etas:

Expanded text:
 sed fractior evo, Contigerat; mors alterius certamen utrinque Conclusit. Non ille vadum torrentis aquosi, Nec iuga saxosi timuisset carpere montis. Dux gregis ille fuit, dum nostra reliquimus olim Pascua; primus iter rapidum per lubrica flexit, Hortatus sotios; mox cetera turba secuta est, Unde diu letos vacui deduximus annos. Quid non longa rapit, seclis
Abbreviated transcription (Latin):
Qͣ ꝯuixe gn̾osa sͥ p̾or ip̃e puellã:
Nactꝰ ad irrignos / secũ tradux̾at ortos.
ludibͥo ꝙ hĩtꝰ uiuẽs mo̾i̾ẽsq iacentẽ:
Exced̾e̾ canes. & ꝑmĩxere sepulc ͫ
Letior haud alns pꝰ hũt s adulta forsan:
ffidat᷑. fruere & specłm coridonis hẽto.
Et̾nũ gemat ille miser pastorib aule.
Qͥ pͥmꝰ mala dona dedit formosq̃ hr̃i:
Dũ petis. & capiti c̾cũdas serta rimoso
Ignotũ tot põdus auis. dũ florib ãtrũ.
ẽiũq pedũ delire rosis siluestͥb ornas:
Impia fors t̾ris suꝑat ĩt̾cidat una.
Cura gregis rurisq labor studiũq peculi
Succedet mͥ forte aliqͥs / nͨ lõgiꝰ hĩt iã
Augurio nͥ fallor abest qͥ t̾stis ĩhersq.
mitia p̃duris excuset frã repulsis:
Au̾nasq ferat rõna ĩ pastua sordes
Quẽ talẽ nͥ te genitũ fortasse minaru
En tua tota fides. en laudũ sũma tuaꝵ
Peiorẽ si t̾ra parit. tũc optimꝰ ip̃e :
Inq notẽs mitio / sic tͥmẽ cͥmĩe purgas.

Expanded text:
unx generosa sibi; prior ipse puellam Nactus ad irriguos secum traduxerat ortos; Ludibrioque habitus vivens moriensque, iacentem Exedere canes et perminxere sepulcrum. Letior haud aliis post hunc; sed adultera forte Fida tibi; fruere et speculum Coridonis habeto. Eternum gemat ille miser, pastoribus aule Qui primus mala dona dedit! Formosus haberi Dum petis, et capiti circumdas serta nivoso, Ignotum tot pondus avis dum floribus antrum, Dumque pedum, delire, rosis silvestribus ornas, Impia fors terris superant. Intercidat una Cura gregis; rurisque labor, studium peculi. Mi. Succedet michi forte aliquis nec longius hinc iam Augurio nisi fallor abest qui tristis inersque Mitia preduris excuset facta repulsis, Alvernasque ferat Romana in pascua sordes. Pam. Quem talem, nisi te genitum fortasse, minaris? En tua tota fides ! En laudum summa tuarum ! Peiorem si terra parit, tunc optimus ipse, Inque nocens Mitio. Sic crimen crimine purga
Abbreviated transcription (Latin):
Patẽt cũcta sͥ. turas agit ille semles.
Ense puer stcto. laq̃isq sub arbore tẽsis
Quis auiũ furũq pedes & colla p̃mãt᷑ s
pĩgnib arẽtes tenerisq ab ouilib arcẽt.
fortia claust᷑ lupos. t̾stis nõ mͬmurat ursq.
Sãguineꝰ nõ seuit aꝑ nõ sibilat ãguis.
Nõ rapidi p̃das abigũt ex more leones.
Nõ aquile c̾ius cͥcũdãt ungub agnos.
Excelso p̃dulce canẽs sedet aggere custos.
Pastua tuta silẽt. audit iã lut̾ / utrũq:
Carmẽ. et extͥmꝰ calab̾ ligurũq ⁊ecessꝰ:
Undifragi. sectiq tenẽs quexa pelori.
Si uocẽ extulit/ mauros tͣbab &e indos
Arthoasq mues haustͥ calẽtis arenas.
Imꝑat is uob̾. linguã cohibe̾ capellas.
Ite domũ tonde̾ ĩopes/ negat almaq mr̃.
ꝑtẽ ut̾iꝰ uos ẽẽ sui. supposta q iurat:
Pignora falsa sͥ. uallis te ꝓxĩa misit:
Apẽniuigene/ qͣ prata uirẽtia silue:

Expanded text:
Parent cuncta sibi. Curas agit ille seniles Parent cuncta sibi. Curas agit ille seniles Ense puer stricto, laqueisque sub arbore tensis, Quis avium furumque pedes et colla premantur. Pinguibus arentes tenerisque ab ovilibus arcent Fortia claustra lupos, tristis non murmurat ursus, Sanguineus non sevit aper, non sibilat anguis, Non rapidi predas abigunt ex more leones, Non aquile curvis circumdant unguibus agnos; Excelso, predulce canens, sedet aggere custos. Pascua tuta silent. Audit iam litus utrumque Carmen, et extremus calaber ligurumque recessus, Undifragi sectique tenens convexa Pelori. Si vocem extulerit, Mauros turbabit et Indos, Arctoasque nives, austrique calentis arenas. Imperat is vobis linguam cohibere; capellas Ite domum tondere inopes. Negat almaque mater Partem uteri vos esse sui, suppostaque iurat Pignora falsa sibi: Vallis te proxima misit, Apenninigene qua prata virentia silve
Abbreviated transcription (Latin):
Eͥ gregib pestẽ silius sup̃ma ꝑabãt:
Reꝑꝑit argutꝰ noct̾no tꝑe pastor.
Colla q sic mi̾tis fregit tua dext̾a pontẽ:
hũc. tͥ nota loquar.tumidas effudit ĩ undas.
Nõ onerũ ꝑtẽ tecũ tolerare recuso.
Cõpulit ĩ facinꝰ tua lõga suꝑbia. uerũ.
Cĩba breuis flumo ẽ habilis tnsire uolẽti.
Rus breue trãs fluuũ suꝑest fortũa solutos.
Angustat. finesq locat. qsͦ fr̃ib olmi:
Tam bene pacatis ꝙͣ nos sumꝰ arcta pͥorũ:
Arcta extͣmoꝵ ꝯfina. ac int̾ utrũq:
Laxarũt sua rura senes. audatia letos.
Nõ stabiles h euẽtꝰ. en oĩa demũ:
Ad pͥmas rediere uias. forsq ĩproba giro:
lusit in assiduo. ꝙͥ ꝙ sine põte manemꝰ:
Edificare domos sub tẽpꝰ uelle sepulcͥ.
¶Qͥa uai̾o simone leues ꝯsumitis horas:
Tertiꝰ ille mĩor quẽ uos caltare soletis:
Giluas fr̃ h. iã fundam̃ta domoꝵ:
Sede locat prĩa. genit̾e sͥ rura gregẽq.
Credidit. & nati gremio sec̾a qͥestit

Expanded text:
Qui gregibus pestem, silvis suprema parabant, Repperit argutus nocturno tempore pastor; Collaque sic meritis fregit. Tua dextera pontem Hunc tibi nota loquor tumidas effudit in undas, Non onerum partem tecum tolerare recuso. Compulit in facinus tua longa superbia. Verum Cimba brevis fluvio est, habilis transire volenti; Rus breve trans fluvium superest; fortuna solutos Angustat, finesque locat quos fratribus olim Tam bene pacatis quam nos sumus. Arcta priorum, Arcta extremorum confinia; at inter utrumque Laxarunt sua rura senes. Audacia letos Non stabiles habet eventus: En omnia demum Ad primas rediere vias, forsque improba giro Lusit in assiduo. Quid quod sine ponte manemus Edificare domos sub tempus velle sepulcri. Quid vano sermone leves consumitis horas? Tertius ille minor, quem vos calcare soletis, Silvas frater habet; iam fundamenta domorum Sede locat patria; genitrix sibi rura gregemque Credidit et nati gremio secura quiescit.
Abbreviated transcription (Latin):
horrebͭ. u̾tꝰ gladio plꝰ. unꝰ timẽt.
aggrediam̃ opꝰ. q̃dã leuiora uidẽt᷑.
Exꝑtis. genit̾s aĩos si c̾nat aĩcos:
Ipã aderit / nã pastit oues. pastitq Iuuẽtos.
unde istas cumulamꝰ opes /ars falle matrẽ.
pͥ. qͥdẽ pui̾s.fortuẽ frustra uetuste.
Pt̾ea & t̾re salis altũ ĩfodit ac̾uũ.
Quẽ cupido qndã pecori blãdita. latẽter:
Miscuit. & sapidas asꝑgine reddidit ħbas.
Insuꝑ ad uetes ortos unibͦsaq tẽpe:
Sat̾niq domos. & q̃ possedimꝰ ult.
Tidius at nũt hospes h uiolẽtꝰ ab alto:

Expanded text:
Horrebit; virtus gladio plus vera timetur. Horrebit; virtus gladio plus vera timetur. Aggrediamur opus, quedam leviora videntur Expertis; genitrix, animos si cernat amicos, Ipsa aderit; nam pascit oves, pascitque iuvencos, Unde istas cumulamus opes. Ars fallere matrem Prima quidem pueris! Fortune frusta vetuste, Preterea et terre salis altum infodit acervum, Quem cupido quondam pecori blandita latenter Miscuit et sapidas aspergine reddidit herbas; Insuper ad veteres ortos, umbrosaque Tempe, Saturnique domos, et que possedimus ultra Lidius at nunc h
Abbreviated transcription (Latin):
Cura suꝑuacui pectꝰ qͣtit. cecidit illa.
Epes sobolis. q̃ cũcta ꝓcul ꝯpleu̾at arua.
Nec muris ꝯtẽta suis. nͨ cespite ꝑuo: fruaꝰ lauri.
Aa paucos reditũ pascẽt nos auia baccis:
Arboreis. duplicisq capax.testudĩs antrũ:
Dũ tonat excipiet. uẽtosq arcebit &e ĩbres.
Matꝰ ubi alt̾nis quiuia festa dieb:
Hic aget at illic/ gemĩoq fruet᷑ honore.¬
rcꝰ Cõiugib despta qͥdẽ. & calcata suꝑbis.
ac dñas hĩtura nurꝰ qnͥ flecte̾ tandẽ.
Et monitꝰ meliora uide. genitͥcis utͦq:
Tecta colat / limẽq piꝰ uen̾ator adoret:
Qd̃ satͥ tetige̾ pedes. nõ asꝑa mãdo.
Dulçe ẽ ãnose iuuenẽ frure parẽti
Nõ in uestibulo pudeat me mane uideri:
Sollicitũ ꝙͥ mãdet anꝰ. qͥnͥ septa larẽq :
Molim᷑. solitas sedes. hĩc iussa nepotes:
accipiat᷑ ħ una domꝰ. n ͨ stissa pt̃as:
Nec frm aiuisꝰ honos. uicima iĩctos.

Expanded text:
Cura supervacui pectus quatit! Occidit illa Cura supervacui pectus quatit! Occidit illa Spes sobolis, que cuncta procul compleverat arva, Nec muris contenta suis, nec cespite parvo. Ad paucos reditum; pascent nos avia baccis Arboreis, duplicisque capax testudinis antrum, Dum tonat, excipiet, ventosque arcebit et imbres, Mater ubi alternis convivia festa diebus Hic aget atque illic, geminoque fruetur honore. Coniugibus despecta quidem et calcata superbis, Ac dominas habitura nurus! Quin flectere tandem Et monitus meliora vide: Genitricis uterque Tecta colat, limenque pius venerator adoret, Quod sacri tetigere pedes. Non aspera mando; Dulce est annose iuvenem servire parenti. Non in vestibulo pudeat me mane videri Sollicitum, quid mandet anus. Quin septa laremque Molimur, solitas sedes? Hinc iussa nepotes Accipiant, hic una domus, nec scissa potestas, Nec fratrum divisus honos. Vicinia iunctos
Abbreviated transcription (Latin):
fama uiget/ nos ludibrio dilata iuuẽtus.
Spiramꝰ. s fama iacz. tenebsq sepulta ẽ
Sub nob̃ mutata domꝰ. fortũa tot ãnis:
Incoliũs. nr̃os cecidit nõ passa furores.
h ͨ matͥ reꝑãda domꝰ. nil gratius illi.
Ni qͥsͦ fata p̃mũt fractis ꝯsurg̾e bustis:
aspice̾t natos. & tꝑa p̾sta reu̾ti.
Milia st̃̾ hom. curaꝵ milia mille.
Qsq sibi sapiẽs. uñ hec tͥ sop̃nia frater
Pellere pauꝑiẽ labor ẽ mortłib ĩgens.
Cui nũꝙͣ sꝑãda qͥes. nos sorte maligna.
Uiue̾ ꝑ siluas ulla uix possumꝰ arte.
Et tecũ g̾mane loqͦr. nõ furta rapinis:
Mixxta uiuãt. plenis n ͨ a p̃de ab ouilib acte.
Tu noua tecta ꝑas. ruit̾e̾ attolle̾ mr̃i.
Nõ noua s ueterũ t̾pes reꝑare ruinas.
Da fratꝰ da care manꝰ/ ꝑtẽq uirilẽ:
Sponte subi. uĩcat pietas ĩuicta laborẽ.
Sictemꝰ ꝑit lacͥmas. & mesta ꝑẽtis.
Pectora / ne tales doleat genuisse leuemꝰ.

Expanded text:
Fama viget. Nos ludibrio dilata iuventus Fama viget. Nos ludibrio dilata iuventus Spiramus; sed fama iacet, tenebrisque sepulta est. Sub nobis mutata domus fortuna; tot annis Incolumis, nostros cecidit non passa furores. Hec matri reparanda domus; nil gratius illi, Ni quo fata premunt, fractis consurgere bustis Aspiceret natos et tempora prisca reverti. Milia sunt hominum, curarum milia mille: que sibi sapiens. Unde hec tibi somnia frater? Pellere pauperiem labor est mortalibus ingens, Cui nunquam speranda quies; nos sorte maligna Vivere per silvas ulla vix possumus arte; Et tecum, germane, loquor non furta rapinis Mixta iuvant, plenis nec prede ab ovilibus acte. Tu nova tecta paras ruiture attollere matri? Non nova, sed veterum turpes reparare ruinas Da, frater, da, care, manus partemque virilem Sponte subi; vincat pietas invicta laborem. Siccemus pariter lacrimas, et mesta parentis Pectora, ne tales doleat genuisse, levemus.
Abbreviated transcription (Latin):
Et rerũ tͥbare uices. Iuuenest̾e mater:
Cogitet ae ꝑuis studeat sucurre̾ natis.
De genit̾te nichil: s eĩ mͥ maxĩa mr̃is
Cura subẽ uidue. nichil hac mͥ cariꝰ usꝙͣ
Qͥs uetat ẽẽ piũ : munꝰ leue dulnia u̾ba.
hos humo̾s has illa manꝰ. ħ brachia nob̃¬
Sola dedit. donisq sius ea sola fruat᷑.
Nõ comes ẽẽ sibi quascũ uocarit ĩ oras:
Abnuo. n ͨ fragili baculũ me ferre senecte
Dii tͥ ꝯsiliũ/ celo t̾buere sereno.¬
Nũc pietas sua regna tenet. sua possidet arua.
filiꝰ es mr̃i uim subueniamꝰ egẽti.
ffare. ꝙͥ exp̾tas: oĩs mora torquet amantẽ.
Est domꝰ ãpla sͥ nẽoroso ꝯdita colle.
Dudũ magnaĩ/ lõgo quã tꝑre frẽs.
Obseq̾is colu̾e piis. tũ cognita late:
Marͦ erat. saltꝰ nimis ĩuidiosa ꝑ om̃s.
ffelix ce ꝑtu. &e siluestͥb ĩclita gazis:
Ac nẽoꝵ regina potẽs mors ĩiuida natos:
pripuit misere. ꝑiert corꝑa fratrũ.

Expanded text:
Et rerum turbare vices. Iuvenescere mater Et rerum turbare vices. Iuvenescere mater Cogitet et parvis studeat succurrere natis. De genitrice nichil? Sedenim michi maxima matris Cura subest vidue; nil hac michi carius usquam. Quis vetat esse pium? Munus leve dulcia verba. Hos humeros, has illa manus, hec brachia nobSola dedit, donisque suis ea sola fruatur. Non comes esse sibi, quascunque vocarit in oras, Abnuo, nec fragili baculum me ferre senecte. Dii tibi consilium celo tribuere serenoNunc pietas sua regna tenet, sua possidet arma: Filius es, matri vin subveniamus egenti? Fare; quid expectas? Omnis mora torquet amantem. Est domus ampla sibi, nemoroso condita colle, Dudum magnanimi longo quam tempore fratres Obsequiis coluere piis. Tum cognita late Mater erat, saltus nimis invidiosa per omnes, Felix et partu, et silvestribus inclita gaçis, Ac nemorum regina potens; mors invida natos Preripuit misere, perierunt corpora fratrum.
Abbreviated transcription (Latin):
Poscimꝰ hãt auide. toto nil pulcͥꝰ orbe ẽ.
Thirreꝰ. Pult᷑ mouẽt ocłos. s ꝓsũt apta fruẽti.
in ꝑtesq uenit pudor atz modestia uoti.
Gallꝰ. E felix/ o care deis thirrene suꝑnis
Accidit hꝰ dignũ gemitu: qͣrsũ ue recẽtes:
Mesta pluet latͥmas: nͨ luĩa nr̃a madestẽt.
Cũcta uorãt ãni uolutres. domat oĩa tꝑs:
Indomitũ. cecidit mr̃is fortũa decorq.¬
Arẽtiq uirẽs senio dat tga Iuuẽtꝰ.
aspice qtͦ cͥcũ stabiles urgẽtib ãnis.
Et uirides c̾nũt᷑ anꝰ aliũde ꝓfecto.
Luctꝰ &e offẽsi ueniũt suspiria cordis.
Quere nos cãs. fatisq obstare reꝑtis
Suadet aõr pietasq uib. mi̾tũq repostit:
Altͥris. ꝑtꝰq labor fastidia cure.
Uim nestit n᷑a᷑ pati. lic oĩa c̾tent:
pectora ab adu̾so. cuc̃tas lu aduocet artes:
hũanũ genꝰ. & studio ꝯtendat ĩani:
Inuictũ caput illa ferẽs ꝯtẽpnet habenas.
hͨ ꝓpe diis naͣ pares uib ẽẽ parẽtes.

Expanded text:
Poscimus hanc avide; toto nil pulcrius orbe est. Tir. Pulcra movent oculos, sed prosunt apta fruenti; In partesque venit pudor atque modestia voti. Gal. O felix, o care deis, Tirrene, supernis Accidit hoc dignum gemitu? quorsumve recentes Mesta pluet lacrimas, nec lumina nostra madescent? Ap. Cuncta vorant anni volucres; domat omnia tempus Indomitum; cecidit mArentique virens senio dat terga iuventus. Aspice quot circum stabiles, urgentibus annis, Et virides cernuntur anus. Aliunde profecto Luctus et offensi veniunt suspiria cordis. Querere nos causas, fatisque obstare repertis Suadet amor, pietasque iubet, meritumque reposcit Altricis, partusque labor, fastidia, cure. Vim nescit natura pati; licet omnia certent Pectora ab adverso, cunctas licet advocet artes Humanum genus et studio contendat inani, Invictum caput illa ferens, contemnet habenas. Hec prope diis natura pares iubet esse parentes.
Abbreviated transcription (Latin):
Dic satͦ te mõte uagas.dic fõtis ad undã.
Quẽ pedis ĩpulsu genitꝰ c̾uite meduse.
Alatꝰ ꝑfodit equus. dic nexa canẽtes:
Orbib ĩparib uai̾o modulamĩe uocũ.
Cũcta nouẽ. ua̾iosq aĩoꝵ ex ordĩe motꝰ.
Qͥa fame p̃dulcis aõr uotisq leuaniẽ¬

Expanded text:
Dic sacro te monte vagas; dic fontis ad undam Dic sacro te monte vagas; dic fontis ad undam Quem pedis impulsu, genitus cervice Meduse, Alatus perfodit equus; dic nexa canentes Orbibus imparibus, vario modulamine vocum, Cuncta novem, variosque animorum ex ordine motus; Quid fame predulcis amor, vocisque levame
Abbreviated transcription (Latin):
fflecto gͣdũ ꝓpere. tũc una sonãtior om̃i.
Ex numero. si fata tuos hͦ tͣmite gressus.
Rara mouẽt. aude diuinos t̾nere Woltꝰ
hͭ ait. & dextrã tenuit. tremor oĩs abibat
Posse loqͥ ĩcipio. qͥn uos dit mͥ ꝑcite diue.
Error aõr q trahũt. sector uestigia dane.
heu mͥ sparsa fere. fugit illa/ meosq dolores:
Nestit. ad h uͥgo subridẽs. nouimꝰ in qͥt
Siã.thessalidẽ seq̃ris ꝑ ꝯfraga danem.
ffabła iã pridẽ aoniis notissima lucis.
I. certꝰ / lẽtestet eĩ. tñ accipe ramũ:
hũc pͥꝰ. & tenero frõdosũ pollite ramũ:
Decerpsit. cupidoq mͥ porrexit. & ibis.
Ibis ait dicesq nouẽ uidisse sorores.
Quas ulgꝰ spectare neqͥt. qͣs nulla ꝓfanis.
Mẽs curis ĩbuta uidet. si plura ⁊ ogaris:
Dic uidisse. qͥb ui bella mou̾e dolisq
Quã tutũ p̃ceps docuit de t̾re pireneꝰ.
Uote uel ĩgenio/. pice docue̾ loq̃tes.

Expanded text:
Flecto gradum propere. Tunc una sonantior omni Flecto gradum propere. Tunc una sonantior omni Ex numero: – Si fata tuos hoc tramite gressus Rara movent, aude divinos cernere vultus. – Hec ait, et dextram tenuit; tremor omnis abibat Posse loqui; incipio: – Quin vos michi parcite, dive; Error Amorque trahunt; sector vestigia dure, Heu michi! sparsa fere; fugit illa, meosque dolores Nescit. Ad hec Virgo, subridens: Novimus, inquit, Omnia. Thesalidem sequeris per confraga Danem; Fabula iampridem aoniis notissima lucis. I certus, lentescet enim; tamen accipe ramum Hunc prius. Et tenero frondosum pollice ramum Decerpsit, cupidoque michi porrexit, et: Ibis, Ibis, ait, dicesque novem vidisse sorores, Quas vulgus spectare nequit, quas nulla profanis Mens curis imbuta videt. Si plura rogaris, Dic vidisse, quibus vi bella movere dolisque Quam tutum, preceps docuit de turre Pireneus, Voce vel ingenio Pice docuere loquaces.
Abbreviated transcription (Latin):
Qͣ sac̾ ille mͥ cane fidẽs dice̾t argus.
Et mi̾to. nãq ille fuit qͥ tłia posset:
Iure iube̾ sua nosset qͥ talia solus.
At tu si qͣ recẽs studiũ. tͥ ꝯtulit/ effer.
Dane nr̃a qͥes. nr̃ labor. atz uoluptas.
Unã ego te adñãm.teq hostẽ affusq adoro.
Tu decꝰ es nẽoꝵ. tu spes pastorib ĩgens.
Te uates magiq duces/ te iupitꝰ altꝰ.
Diligit. ac Iaculo refugͭ biolare tsulco:
Quo ferit om̃e nemꝰ. te quã pharettꝰ apollo.
Quã celebres arseredei. nc̃ stupeꝰ ardet:
Pastor ĩops. lẽtꝰq gregis ꝯtẽptor opimi
Diues erit si pultͣ notes sua carmĩa dane
Impedit. adde aliud potis fortasse place
Forte die medio/ dũ me meꝰ urget amaror: E¬
Siue aõr. ĩ siluas subito uox ꝯtigit aures:
Dulcior hũana.stupui. leuis unda ntẽtes.
ꝑ ꝓnũ hboso uoluebat talle lapillos.
Purpͬea ĩ ripa lauriq uirẽtis ad umibrã.
Uirgineã aspicio telo plaudẽte coreã

Expanded text:
Quam sacer ille michi: – Cane fidens, – diceret Argus. Quam sacer ille michi: – Cane fidens, – diceret Argus. Et merito; namque ille fuit qui talia posset. Iure iubere suo, nosset qui talia solus. At tu, si qua recens studium tibi contulit, effer. Dane, nostra quies, noster labor atque voluptas, Unam ego te dominam, teque hostem affusus adoro. Tu decus es nemorum, tu spes pastoribus ingens; Te vates magnique duces, te Iupiter altus Diligit, ac iaculo refugit violare trisulco, Quo ferit omne nemus. Te, quam pharetratus Apollo, Quam celebres arsere dei, nunc Stupeus ardet, Pastor inops, lentusque gregis contemptor opimi; Dives erit, si pulcra voces sua carmina, DaneImpedit. Adde aliud; poteris fortasse placere. Forte die medio, dum me meus urget amaror, Sive amor in silvas, subito vox contigit aures Dulcior humana. Stupui: levis unda nitentes Per pronum herboso volvebat calle lapillos. Purpurea in ripa laurique comantis ad umbram, Virgineam aspicio, celo plaudente, choream.
Abbreviated transcription (Latin):
Tu cui lib̾tas salua ẽ tͣͥ ꝯsule dane
Cõsiliũ laudo. sem̃ q̃ prima patebã petelũ.¬
pͥma tates spes sũma tuos q̃ nutͥt aõres.
P̃t̾eo q̃cũq trib mea pͨtora lustris:
Ingẽti silue̾ fide. gemitꝰq latẽtes.
Et uigiles noctes. ae q̃ fert płima secũ:
Immitis dũ seuit aõr qͥ forte benigno:
Debitꝰ incante fuit furor iste Iuuẽte.
Haud tatuisse uelĩ. ꝙ cũ mea pauta putarẽ:
Posse place tͥ. studu si musita forte.
Ars mͥ ferret opẽ. ꝙ te sonꝰ atz camene:
Nõ auri fulgor caꝑet / frust᷑q tumebã:
hãc̃ etiã tẽptasse uiã. rautũq uidebar:
Nestio quid streꝑe.donͨ mea carmĩa faunos.
Nõ puduit q dradesq pari celebre fauore
Sepe qͥdẽ ramũ uidi dulcedine tẽtas.
lmq̃re. ce attonitas ĩ me spͤtare capellas.
Sꝑn̾e aͦp cͤ ᷤ cithisũ. mutatas estate cicadas
letabar. nͨ nata p̾ꝰ fidutia nr̃i ẽ:

Expanded text:
Tu, cui libertas salva est, tibi consule, Dane. Tu, cui libertas salva est, tibi consule, Dane. Consilium laudo; sedenim que prima petebam, Prima taces: spes summa tuos que nutrit amores? Pretereo quecunque tribus mea pectora lustris Ingenti siluere fide, gemitusque latentes, Et vigiles noctes, et que fert plurima secum Immitis dum sevit amor, que forte benigno Debitus incaute fuerit furor iste iuvente. Haud tacuisse velim, quod, cum mea pauca putarem Posse placere tibi, studui si musica forte Ars michi ferret opem, quod te sonus atque camene, Non auri fulgor caperet; frustraque timebam Hanc etiam tentasse viam; raucumque videbar Nescio quid strepere, donec mea carmina Faunos Non puduit Driadesque pari celebrare favore. Sepe quidem ramum vidi dulcedine tentas Linquere, et attonitas in me spectare capellas, Spernere apes cithisum, mutas estate cicadas. Letabar. Nec nata prius fiducia nostri est,
Abbreviated transcription (Latin):
Quot placuit mea forͣ᷑ biris. qͦt torsit amãtes:
Dinũare piget. placuit suꝑ oĩa phebo.
Aureus ille comã/ nitido spectabilis artu:
Ingenio cytharaq potẽs. Ioue pr̃e suꝑbus.
Spretꝰ & ĩdignãs abiit. stat ꝯstia t̃ui
Ripa senis. mẽorãtq pr̃is sub gͬgite mĩphe.
Tu ꝙͥ hẽs. qͦ posse putes hoc frang̾e saxũ:
Qͥsquis aõre uoles solido tñqͥllꝰ c alta:
Pace frui. maiora fuge. & nimis alta caueto.
Illic ꝯtẽptꝰ ae iurgia mixta q̃relis.
Atraq ꝑpetius bachãt᷑ nubila uẽtis.
Qͥnetiã uitare parẽ / lic obstrepat error:
Publicꝰ admoneo. fidũ tͥ iũge mĩoris:
Pectꝰ. ubi obseqͥũ ꝑnox. hũilesq uicissim:
Blãdicie. dultisq tiõr. res cognita pautis
Alta petũt õs. utinã mͥ tale dedissem:
Cõsiliũ. s cogit aõr. ꝑq ardua unictũ:
Luctantẽq rapͭ. uictor fuit ille deoꝵ
Molliaq ħculeis aptauit pẽsa lacertis.

Expanded text:
Quot placuit mea forma viris, quot torsit amantes Quot placuit mea forma viris, quot torsit amantes umerare piget; placuit super omnia Phebo. Aureus ille comam, nitido spectabilis arcu, Ingenio citharaque potens, Iove patre superbus, Spretus et indignans abiit: stat conscia curvi Ripa senis, memorantque patris sub gurgite Nimphe. Tu, quid habes, quo posse putes hoc frangere saxum? Quisquis amore voles solido tranquillus et alta Pace frui, maiora fuge et nimis alta caveto. Illic contemptus et iurgia mixta querelis, Atraque perpetuis bachantur nubila ventis. Quinetiam vitare parem licet obstrepat error Publicus admoneo; fidum tibi iunge minoris Pectus, ubi obsequium pernox, humilesque vicissim Blanditie, dulcisque timor: res cognita paucis. Alta petunt omnes. Utinam michi tale dedissem Consilium! Sed cogit amor, perque ardua vinctum Luctantemque rapit. Victor fuit ille deorum, Molliaque herculeis aptavit pensa lacertis.
Abbreviated transcription (Latin):
ffare gͥ cupidasq manꝰ frenare mem̃to. Dane.
dane ego te sola deserto ĩ littore pͥmũ: Stupeꝰ.
Aspexi. dubiꝰ hoĩem ne deam ue uiderẽ.
Aurea sic rutus tlacradat iueite dere¬
Sit celũ late ĩsolito ꝯplebat odore.
Dulcia spd̾eas iactabãt ora fauillas
Ardẽtesq comas humeris disꝑserat aura
Dirigui. solcũ radiis c̾tabat miqͦ.
Marte tius. totũ nõ nr̃m liũe corpꝰ:
fulgebat. timuiq deos. ne forte uidendo:
nr̃a uel occultos incẽsi pͣtoris ignes.
Accedo. cupiẽsq gͣuis pͥmordia morbi
Pãdere.uix sicto uotẽ pulmone reuulsi.
acris ĩexpletũ ultu ĩdignãte locuta :
Effugis. ĩcessꝰ decuet decuit. nã u̾ba ꝓfũdo:
Insedere aĩo. & liqͥdis hesere medullis.
Ex illo lacͥme &e miserũ suspiria ptus.
Ffletib assiduis tũdũt al ĩbre tepẽti
Tu tandẽ q̃ sola potes misere̾. modũq:
Pone malis. si iusta peto si cognita narro.

Expanded text:
Da. Fare igitur, cupidasque manus frenare memento. Stu. Da. Fare igitur, cupidasque manus frenare memento. Stu. Dane, ego te solam deserto in litore primum Aspexi, dubius hominemne deamne viderem; Aurea sic rutilo flagrabat murice pSic celum late insolito complebat odore; Dulcia sidereas iactabant ora favillas, Ardentesque comas humeris disperserat aura. Dirigui. Sol cum radiis certabat iniquo Marte tuis: Totum non nostro lumine corpus Fulgebat, timuique deos ne, forte videndo, Nostra, vel occultos incensi pectori ignes. Accedo; cupiensque gravis primordia morbi Pandere, vix sicco vocem pulmone revulsi. Acris inexpletum, vultu indignante locuta, Effugis; incessus decuit, nam verba profundo Insedere animo et liquidis hesere medullis. Ex illo lacrime et miserum suspiria pectus Flatibus assiduis tundunt atque imbre tepenti. Tu tandem que sola potes miserere, modumque Pone malis, si iusta peto, si cognita narro.
Abbreviated transcription (Latin):
Centũ artes/ cẽtũq manꝰ / cẽtũq lac̾ti.
lingua s una fuit /cũ qͣ rupesq ferasq:
flectẽt. ce fixas tre diuellet ornos.
Ille diu clarꝰ siluis ꝑq oĩa notꝰ:
Pastua. formosis cãtatꝰ ubiq puellis.
Irrediturꝰ abit uolucriq ꝑ auia saltu:
Euolat ĩ mõtes/ illĩc de u̾tice sũmo:
Despicit et nr̃as curas / nr̃osq tumłtus
Regnatoq uidet ꝙͣta ẽ angustia silue.
Alloqͥt᷑q iouẽ. & uiduũ ꝯmẽdat ouile.
his dictis abeũt/ patrii sulmonis ad arua. ydeus.¬
Contẽdit phicias. siluas petit alt̾ etruscas
Solꝰ ego/ afflicto merẽs in littore mãsi
ffige pedẽ dane. p̃cor. et miser̾e tuoꝵ
Que phebũ spreuit. quẽ nõ spretura puret᷑: Dane
Quere alias curas. sis ĩportunꝰ amãdo.
Hĩc labor hĩc aõr exagitãt cogũtq tremẽtẽ: Stupeꝰ.¬
Int̾rupta loqͥ sit respirare parũꝑ.
Uis dolꝰ ĩsidie. cessãt depone pauorẽ.
Et nr̃õs audire sedẽs dignare labores.

Expanded text:
 manus, centumque lacerti, Lingua sed una fuit, cum qua rupesque ferasque Flecteret et fixas terre divelleret ornos. Ille diu clarus silvis, perque omnia notus, Pascua, formosis cantatus ubique puellis, Irrediturus abit, volucrique per avia saltu Evolat in montes. Illinc de vertice summo Despicit et nostras curas nostrosque tumultus, Regnateque videt quanta est angustia silve; Alloquiturque Iovem et viduum commendat ovile. mur. Ydeus His dictis, abeunt; patrii Sulmonis ad arva Contendit Phitias, silvas petit alter etruscas; Solus ego afflicto merens in litore mansi. Fige pedem, Dane, precor et miserere tuorum. Da. Que Phebum sprevit, quem non spretura putetur? Quere alias curas; fis importunus amando. Stu. Hinc labor, hinc amor exagitant, coguntque trementem Interrupta loqui. Sit respirare parumper! Vis, dolus, insidie cessant; depone pavorem, Et nostros audire, sedens, dignare labores.
Abbreviated transcription (Latin):
Illiꝰ. ip̃a sua siciẽs/ ac sobriꝰ aula ẽ
Immẽor ille sui/ ae uerũ fateamͣ auarꝰ: Mitio¬
ꝑdere pauca timet cũ possit ꝑde̾ młta.
qͣmpit̾ horrẽdis pastores uocib ĩplet.¬
Hĩc didicisse potes sꝑ q ĩ fontib egras:
Mersit oues tondere iubẽs ne uella lappe
Intͥcẽt. ꝓhibẽs ip̃is a sepib hircos.
Oñdatq rubos itidẽ. st̾ilesq miritas.
Pastua dura feris / faũlos macieq geluq.
Cõficit/ ac tolare famẽ sõnũq sitĩꝙ.
Edoc. adiũgitq minas at ĩtonat ore.
Dulcia cũcta uetat. iub asꝑa. culta cauebis
Auia lust᷑ bis. mõtes suꝑabis miqͥs.
Et pedib nudis t̾bulos caltabis acutos.

Expanded text:
Illius; ipse sua sitiens ac sobrius aula est. Immemor ille sui, et, verum fateamur, avarus! Perdere pauca timet, cum possit perdere multa. Impiger horrisonis pastores vocibus impletHinc didicisse potes, semperque in fontibus egras Mersat oves, tondere iubens, ne vellera lappe Intricent, prohibens ipsis a sepibus hircos; Ostentatque rubos itidem sterilesque miricas, Pascua dura feris famulos macieque geluque Conficit, ac tolerare famem somnumque sitimque Edocet, adiungitque minas atque intonat ore; Dulcia cunta vetat, iubet aspera; culta cavebis, Avia lustrabis, montes superabis iniquos, Et pedibus nudis tribulo
Abbreviated transcription (Latin):
Ale qͥs ĩgeniũ. tãti qͥs munis usũ. Gallus¬
Addidit. ac nuos. dic o thirrene qͥs ille:
Dedalz. an ne aliꝰ dextre successor &e artis.
Dedalꝰ ip̃e fuit. nͨ falleris omine galle.
Argutã dedit hãt cytharã / plectrũq modosq.
Nulliꝰ. nã spõte meũ q̃siuit amorẽ.¬
Dignꝰ quẽ silue/ quẽ grex/ quẽ pastor adoret
Qua tñ h regione tibi sors obuia uenit: Gal¬
Est nemꝰ aereũ tͣbib qͦ frigida quernis: T¬
Sũmouet umbͣ diẽ. nõ illit aura n ͨ estꝰ.
Nõ gregis a hom̃ uernos p̃mit ungła surgũt¬
hͦ secat etrustos. petit illud gͥgite romã.
Hic qiͣ uẽturi p̃sagus t̾stia mecũ:
Płima uoluebã. flebã qͣ. uidit ab alto.
Dedalꝰ ãnosas intͦ ꝯside̾ fagos.
Accessit cytharãq ferẽs. puer accipe dixit.
Hac casꝮ solare tuos. hac falle laborẽ.
Infelix ubi tũt aberã fortasse fuisset:
hͨ fortuã alii. cytharã mͥ dedalꝰ illã:
Nouit enĩ egregie. at ĩt̾dũ uisq amare ẽ.

Expanded text:
ale quis ingenium, tanti quis muneris usum? Addidit ac numeros! Dic, o Tirrene, quis ille? Dedalus? Anne alius dextre successor et artis? Dedalus ipse fuit, nec falleris omine, Galle, Argutam dedit hanc citharam plectrumque modosque. Nullius. Nam sponte meum quesivit amoDignus quem silve, quem grex, quem pastor adoret. Qua tamen hec regione tibi sors obvia venit? Est nemus aerium, trabibus quo frigida quernis Submovet umbra diem; non illic aura, nec estus, Non gregis aut hominum vernos premit unguHoc secat Etruscos, petit illud gurgite Romam: Hic, quasi venturi presagus, tristia mecum Plurima volvebam, flebam quoque; vidit ab alto Dedalus annosas inter considere fagos; Accessit, citharamque ferens: – puer, accipe, dixit; Hac casus solare tuos, hac falle laborem. – Infelix! ubi tunc aberam? Fortasse fuisset ec fortuna alii; citharam michi Dedalus illam; Novit enim egregie, atque interdum visus amare
Abbreviated transcription (Latin):
Huc asie p̃das ĩformi squalida t̾go.
Huc qͦ nutãtes tulit ĩdica belua tres
Qͥa te młta morer: qͥcꝙͥ nemꝰ undiq p̃ssis.
Extulit ub̾ib. hͦ ẽ in mõte coactũ.
Hic iusti sedere prẽs. ħ uiua Iuuẽtꝰ.
Hic caste lusere nurꝰ. hͦ pastor ĩ antro.
Maximꝰ ĩsidiis ꝑiit. n ͨ pulch̾ adonis.
Uulnifitos enosit abror. pistia liquis
hͦ ipõs ẽ fama deos hĩtare catumẽ.
hͦ caput ẽ nẽoꝵ. domꝰ h ĩouis ãpla tonãtis.
hic natũ ꝯplexa suũ latona sibille.
agnita fatiloque. pastori oñsa suꝑbo ẽ
Hec iuga magnauimꝰ scipionib actꝰ eb̾r̾us
Sit creuit fortũa loci tua rura subactis
Saltib ex libitis rediẽs puile reuisit
Et secũ rudis ille senex pꝰ tꝑre młto
Cantãtes uen̾e alii qͥͦs dice̾ lõgũ est.
Parthemasq tuꝰ t̾plicis modulator auene.
Dĩb his uiridi frõdebãt tꝑa lauro.
ħ ego dissili ꝙͣꝙͣ sub sydere sertũ.

Expanded text:
Huc Asie predas informi squalida tergo; Huc Asie predas informi squalida tergo; Huc quoque nutantes tulit indica belua turres. Quid te multa morer? Quicquid nemus undique pressis Extulit uberibus, hoc est in monte coactum. Hic iusti sedere patres, hic viva iuventus, Hic caste lusere nurus; hoc pastor in antro Maximus insidiis periit, nec pulcer Adonis Vulnificos evasit apros. Sed tristia linquo. Hoc ipsos est fama deos habitare cacumen; Hoc caput est nemorum, domus hec Iovis ampla tonantis; Hic, natum complexa suum, Lathona Sibille Agnita fatiloque, pastori ostensa superbo est; Hec iuga magnanimus, scipionibus actus eburnis, Sic crevit fortuna loci! tua cura, subactis Saltibus ex lybicis rediens, puer ille Et secum rudis ille senex. Post tempore multo Cantantes venere alii, quos dicere longum est, Partheniasque tuus, triplicis modulator avene. Omnibus hic viridi frondebant tempora lauro. Hic ego, dissimili quanquam sub sidere, sertum
Abbreviated transcription (Latin):
Qͥa ue potẽs mult̾e aures ĩ fine fugates.
Huc dane diu̾te ocłos. regina canori :¬
Hũt mͥ pͥma chori ramũ dedit arbo̾e ulsũ.
Quẽ tͥ mõstrẽ. uolutrẽ iub illa monetq:
hemonie plꝰ pꝰ signa fuge ꝯsist̾e tandẽ.
fferrea sit ꝙͣuis motã pietate uidebis.
Dane. Motaq sũ. seq̃re. & tollẽ ꝓperemꝰ ĩ illũ.
Stupeꝰ. ꝑge. labor nullꝰ tecũ. iuga prẽdere olĩpi
dane. Scis qͦ colle sedes maiestas ꝙͣta lotoꝵ ẽ
upe Imꝑiosꝰ apex dane cͥcũ ima uidet᷑.
Collib/ ⁊ celo siluas desptat aꝑto.
e huc ego pastores inemuĩ uict̾tia sertis. Ladro ͭ¬
Tẽpora. & arboreis spoliis ornata refre.
Currib ĩuectos niueis delubra deoꝵ
Int̾erã iã leta uirẽs spectare Iuuabat.
Cũ auctore greges captos tͥstesq iuuẽtos.
Exuuiasq gͣues ꝑegrinis mõtib actag.
Et lõgos rerũ strepitꝰ põpasq fremẽtes
huc ab yꝑboreis ꝑ uim custodib aurũ.
Griphib ereptũ. magnos ꝑueĩt ĩ usus.

Expanded text:
Quidve potens mulcere aures. In fine fugaces Huc, Dane – dic – verte oculos. Regina sonori Hunc michi prima chori ramum dedit arbore vulsum, Quem tibi monstrarem; volucrem iubet illa monetque, Hemonie post signa fuge, consistere tandem: Ferrea sit quamvis, motam pietate videbis. Da. Motaque sum; sequere et collem properemus in illum. Stu. Perge! Labor nullus tecum iuga prendere Olimpi. Da. Scis quo colle sedes? maiestas quanta locorum est? periosus apex dare circum iura videtur Collibus, et celo silvas despectat  Huc ego pastores memini victricia sertis Tempora, et arboreis spoliis ornata, referre Curribus invectos niveis delubra deorum. Intereram iam leta, virens; spectare iuvabat Cum ductore greges captos, tristesque iuvencos, Exuviasque graves peregrinis montibus actas, Et longos rerum strepitus, pompasque frementes: Huc ab yperboreis per vim custodibus aurum Griphibus ereptum, magnos pervenit in usus;
Abbreviated transcription (Latin):
Obsessũ q iouẽ q uerierẽ trãsuersa tuentẽ
Nõne ꝓcul nebulas limo exalãte palustri.
Surgere &e ĩ nr̃m delatas uidimꝰ axem:
Nõne grues ꝓfugas. t̾pesq ad litora mergos:
Nũ cornos fulitasq uagas. nũ sydã mestã:
uidimꝰ oe nĩbo uelatã abstedere phebem
Tũ que młta oli nastẽtis signa ꝓcelle:
Siliutole tecine̾ senes. si ferre necesse ẽ
H ẽ uita hom̃ phicia. sic leta dolendis:
Alt̾nat fortũã ferox. eat orcdiẽ mũdus:
Antiqͦ. nob̃ reꝵ exꝑiẽtia ꝓsit
Qͦ grex cũq miser ruerit. ꝯs¬

Expanded text:
Obsessumque Iovem, et Venerem transversa tuentem,Obsessumque Iovem, et Venerem transversa tuentem,a notavi. Nonne procul nebulas, limo exalante palustri, Surgere et in nostrum delatas vidimus axem? Nonne grues profugas, turpesque ad litora mergos? Num corvos, fulicasque vagas, num sidera mesta Vidimus et nimbo velatam abscedere Pheben, Tum que multa olim nascentis signa procelle Silvicole cecinere senes? Sed ferre necesse est. Hec est vita hominum, Phitia; sic leta dolendis Alternat fortuna ferox. Eat ordine mundus Antiquo; nobis rerum experientia prosit: Quo grex cumque miser ruerit,