comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
in ꝑsona dnĩ dic̃. Laqueum para¬
uer̃ pedib meis. id ẽ deceptionẽ
actib meis p̃tendert̃:. a similitu¬
dine auis quȩ in laqueo pedib
retnetur. & incͣuauer̃ animam
meam: qnͣtum ad opinionẽ suã.
Ita enim putauer̃ cã incͣuasse. ulł
amplus ñ poss& ad corpꝰ redire
& resurgere. Hoc aut̃ qđ de nr̃o
redemptore. dr̃: cotidie a malig¬
nis sꝑitib contͣ nos agitur. Laque¬
um enim pedib nr̃is parant. Qd
occulta demptam̃ta bonis nr̃is
actib p̃tendunt. ut impedians.
anima uͦ incͣuat᷑. cum de bono ad
malum reflectit᷑. Anima incͣuat᷑.
quotiens t̾renis desidiis implicat᷑.
hinc ꝓpħa de ĩmundis sꝑitib ait
Qui dixer̃ animȩ tuȩ: uicuruare
ut tnseamus. Recta qͥppe stat aĩa
cum suꝑna desidãt: & neqͣqm fle¬
ctitur ad imia. S maligni sp̃c cũ
hanc in sua rectitudine stare c̃spi¬
ciunt: ꝑ eam t̾nsire ñ posst̃. Tnͣsi¬
re nanq eoꝵ ẽ: ĩmunda illi desi¬
dia spargere. Dicunt gͦ incͣuare

Expanded text:
. Laqueum paraverunt pedibus meis, idest, deceptionem actibus meis praetenderunt: a similitudine avis, quae in laqueo pedibus retinetur. Et incurvaverunt animam meam. Quantum ad opinionem suam. Ita enim putaverunt eam incurvasse, ut amplius non posset ad corpus redire et resurgere. Hoc autem quod de nostro Redemtore dicitur, quotidie a malignis spiritibus contra nos agitur. Laqueum enim pedibus nostris parant, quia occulta tentamenta bonis nostris actibus praetendunt, ut impediant. Anima vero incurvatur, cum de bono ad malum reflectitur. Anima incurvatur, quotiens terrenis desideriis implicatur. Hinc Propheta de immundis spiritibus ait: Qui dixerunt animae tuae: Incurvare, ut transeamus . Recta quippe stat anima, cum superna desiderat, et nequaquam flectitur ad ima. Sed maligni spiritus, cum hanc in sua rectitudine stare conspiciunt, per eam transire non possunt. Transire namque eorum, est immunda illi desideria spargere. Dicunt ergo, Incurvare,
Abbreviated transcription (Latin):
psald̃um ẽ. Caro humana padiens:
cytharaẽ. Illuminẽt᷑ cȩci. sanent᷑
egͦti. resurgant mortui: sonꝰ psalt̾ii
est. Esuriat. sitiat:dormiat: flagel¬
lecur: occidat᷑. sepeliat᷑. sonꝰ cythare
ẽ. Habes gͦ in una carne psalc̾ũ
& cytharam:⁊ ista duo genera fac̃¬

Expanded text:
psalterium est. Caro humana patiens psalterium est. Caro humana patiens cythara est: illuminentur caeci, sanentur aegroti, resurgant mortui, sonus psalterii est. Esuriat, sitiat, dormiat, flagelletur, occidatur, sepeliatur, sonus cytharae est. Habes ergo in una carne psalterium et cytharam. Et ista duo genera fac
Abbreviated transcription (Latin):
Cantꝰ refert᷑ ad animi iocunditatẽ:
psalmꝰ ad bonam oꝑationẽ. Ad om̃i¬
potñtis dĩ laudẽ cantus cũ psalmo
deb& c̃cordare: ut qd̃ ore ꝓfertur cõ¬
m̃det᷑ & oꝑe. Deinde expleta passi¬
one.carnem suã denuntiat susci¬
tandam: cũ subiung̃. Exurge gła mea:n
exurge psalt̾ium & cychara. Imꝑã¬
do dic̃ exurge.tanqm̃ habñs po¬
sum̃di eam. Glãm audẽ dic̃ carnẽ
suam: ꝓpt̃ ĩmortalitatẽ ⁊ diumi¬
tatẽ. M agna enim gła fint xp̃o
exurgere:atq ad ȩqͣlitatẽ pacͥs se¬
dere. Declarat &̃ sue resurrectioĩs
horam cum subdit: exurgã dilucło.
ih̃c. & unde una caro resurrexit.
inde surrexer̃t duo organa: psalt̾i¬
um uidelic& & cychara. ẜsaldum
sonat a suꝑiori: cychara ab inferi¬
ori parte. ꝑcarnẽ suam dñs duo
genera factoꝵ oꝑatus ẽ:scilic& mi¬
racła & passiones. Miracła desuꝑ
fuert̃:passiones ab inferiori. Ila
quȩ fec̃ miracła diuina erant: sed
ꝑ carnem fecit. Caro gͦ diuma oꝑãs:

Expanded text:
animi jocunditatem. Psalmus ad bonam operationem. Ad omnipotentis Dei laudem cantus cum psalmo debet concordare, ut quod ore profertur, commendetur et opere. Deinde expleta passione, carnem suam denuntiat suscitandam, cum subjungit: 9. Exsurge gloria mea, exsurge psalterium et cythara. Imperando dicit, Exsurge, tamquam habens posumendi eam . Gloriam autem dicit carnem suam, propter immortalitatem et divinitatem. Magna enim gloria fuit Christo exsurgere, atque ad dexteram Patris sedere. Declarat etiam suae resurrectionis horam, cum subdit: Exsurgam diluculo. minus Jesus . Et unde una caro resurrexit, inde surrexerunt duo organa: Psalterium videlicet et Cythara. Psalterium sonat a superiori parte, Cythara ab inferiori. Per carnem suam Dominus duo genera factorum operatus est, scilicet miracula et passiones. Miracula de super fuerunt, passiones ab inferiori. Illa quae fecit miracula divina erant, sed per carnem fecit. Caro ergo divina operans
Abbreviated transcription (Latin):
tẽ pilado & dixer̃t. Noli scͥbere rex
uidoꝵ: sed sc̃be qͥa ipse dixit se esse
regem iudõꝵ. Namiste inqͥunt ci¬
culus c̃firmabit nob illũ regem: ⁊
pilatus. qd̾ scͥpsi scͥpsi. & implecũ ẽ
ne corrumꝑas. Tituli dico consir¬
mati tẽ: cum saul id ẽ uidaicꝰ ppłs
misit custodes. ⁊ custodunt domũ
id ẽ sepulchrũ eius. S quidẽ qd stio¬
dic. ut int̾ficerent cum: Nunqͥd

Expanded text:
tunc Pilato, et dixerunt: Noli scribere rex tunc Pilato, et dixerunt: Noli scribere rex Judaeorum, sed scribe, quia ipse dixit se regem esse Judaeorum. Nam iste inquiunt titulus confirmabit nobis illum regem. Et Pilatus, Quod scripsi, scripsi . Et impletum est, Ne corrumpas. Tituli dico confirmati tunc, cum Saul, id est, Judaicus populus misit custodes, et custodivit domum, id est sepulcrum ejus. Sed quid est quod subdit, Ut interficeret eum? Numquid
Abbreviated transcription (Latin):
ipse auxiliance dño eandẽ salutẽ
consequi ualeat. ¶LUIII.¬
icut sol& scͥptura psalmoꝵ
mystĩa in cicłis ponere.⁊ frõ¬
dem psalmi sublimitate sac̃¬
menti decorare. ut sciamus qui
intͣturi sumꝰ. cum tanqmͣ super
postem quid intꝰ agat᷑ legerimꝰ.
uł cuiꝰ domus sit. uł qͥsnam sit il¬
lius p̃dii possessor:ita ⁊ in hoc psal¬
mo scͥptus ẽ ticłs de ticulo. Habet
& custodiuit domũ eiꝰ ut int̾fic̃oe
eum. Ps iste tendit in finem. idẽ
in xp̃m: admonens ne du quic̃q
es disꝑdas dauid. id ẽ xp̃m in titłi
inscͥptione. Hoc ẽ qd̾ dixi ticuł
de ticulo. Que nam enim sit aitłi
hꝰ inscͥptio. qm corrumpi uetat:
eugłm indicat. Nam cũ dñs cru¬
cifigeret᷑. atulus inscͥptus ẽ a pi¬
Igit᷑ si rex iudõꝵ crucifixꝰ ẽ.⁊ iudei
regem suum crucifixert̃: crucifi¬
gendo eum & regem gentium fe¬
cert̃: mag̃ qmͣ occidert̃. & quidẽ
corruptꝰ titulus: qr ille rex ẽ.⁊ nõ

Expanded text:
ipse, auxiliante Domino, eandem salutem ipse, auxiliante Domino, eandem salutem consequi valeat. TIino solet Scriptura psalmorum mysteria in titulis ponere, et frontem psalmi sublimitate sacramenti decorare: ut sciamus qui intraturi sumus, cum tamquam super postem quid intus agatur legerimus, vel cujus domus sit, vel quisnam sit illius praedii possessor: ita et in hoc psalmo scriptus est titulus de titulo. Habet et custodivit domum ejus, ut interficeret eum . Psalmus iste tendit in finem, id est, in Christum. Admonens, ne tu quicumque es, disperdas David, id est, Christum intituli inscriptione, hoc est quod dixi, titulus de titulo. Quaenam enim sit tituli hujus inscriptio, quam corrumpi vetat, Evangelium indicat. Nam cum Dominus crucifigeretur, titulus inscriptus est a PiIgitur si Rex Judaeorum crucifixus est, et Judaei regem suum crucifixerunt, crucifigendo eum etiam regem gentium fecerunt magis quam occiderunt. Et quidem corruptus titulus: quia ille est rex et non
Abbreviated transcription (Latin):
se:⁊ mors alt̾ius ualce aduitam
ipsius. Atcende gͦ impium ꝑeun¬
tem. ⁊ pͣga te a peccatis. ita lauab:
qͦdam inͦ manus duasin sangͥne
peccatoris. & dic& homo. si utiq
ẽ fructus usto: utiq ds uidicans
eos in t̃ra. Ille ueracit̃ nomo dr̃.
qui sua utit᷑ racione. Hic dicoe.
utiq ẽ fructus iusto. ⁊̃ in hac uita
andeqmͣ ueniat et̾na. In fide est
fructus. in tẽptatione & tͥbulatio¬
ue ẽ fructus. in patientia fruct᷑ ẽ:
in caritate ẽ fructus iusto. Qđ si
ita ẽ. utiq ẽ ds iudicans. id ẽ dam¬
natione dignos reputans eos ma¬
los: ñd̾um in extremo die. ñdum
in igne ȩt̾no. ñdum apud inferos.
s hic in t̾ra. eł bat ab opposito. Ac
ueniunt. Atcendat gͥ homo aisẽ¬
tus & iudicoe. Sic enim admonce
psalmus: recte iudicade filii homi¬
num. Disc̾nat bonos amał.⁊ eor
exempla: fugiat cos qui ꝑeunt.
ne ie ipse simul ꝑeat: eos autẽ qui
salui fiunt imitari studeat: ut &¬

Expanded text:
se, et mors alterius valet ad vitam se, et mors alterius valet ad vitam ipsius. Attende ergo impium pereuntem, et purga te a peccatis. Ita lavabis quodammodo manus tuas in sanguine peccatoris. 12. Et dicet homo, Si utique est fructus justo: utique est Deus judicans eos in terra. Ille veraciter homo dicitur, qui sua utitur ratione. Hic dicet, Utique est fructus justo. Etiam in hac vita, antequam veniat aeterna. In fide est fructus, in tentatione et tribulatione est fructus, in patientia est fructus, in caritate est fructus justo. Quod si ita est, utique est Deus judicans, idest, damnatione dignos reputans eos malos, nondum in extremo die, nondum in igne aeterno, nondum apud interos: sed hic in terra. Probat ab opposito, ac veniunt. Attendat igitur homo discretus et judicet. Sic enim admonet psalmus: Recte judicate, filii hominum. Discernat bonos a malis et eorum exemplo fugiat eos, qui pereunt, ne et ipse simul pereat. Eos autem qui salvi fiunt, imitari studeat, ut et
Abbreviated transcription (Latin):
Tu autẽ dñe uͥtutum cũ dnqͥllita¬
de iudicas. uł sic̃ in ira. ⁊ñ dicenda
uere ira: ad cõꝑationem eiꝰ quȩ uen¬
dura ẽ in iudicio. Unde aut̃ puni¬
unt᷑ mali: inde ad iusticiam ꝓfici¬
unt boni. Nam subdit᷑. Letabitur
uistus cũ uidit uindictã: ñ ideo
lȩtabit᷑ ut pͣuoꝵ uindicta sit iusto
causa lȩciciȩ: s id̃o lȩtabit᷑. qͥa ipse
quidã desidata possident: quȩdã
alia desidant ad que ꝑuenire ñ
ualent. a his quȩ ñ habent cruci¬
ancur desid̃ĩo: ꝓhis que habent
aut dedio cruciant᷑. aut aimore.
Ecce ille estuat auaricia:. alius fer¬
uet luxuria:.alius iracundia accẽ¬
ditͣ: alius inuidie facib inflãmat᷑
Sic se ompc̃ ds &̃ in p̃senti a malis
uindicat: eosq ipsis suis desidus &
uiciis flagellat. Hanc uinictã
plicatur. hoc qͦq uidendo. manꝰ
suas lauabit in sanguine peccatoꝵ
id ẽ actiones suas mundabit ex cõ¬
sidatione umdictȩ reproboꝵ. Qnͣ¬
do uido peocatoris penã ꝓficit ip¬

Expanded text:
Tu autem, Domine virtutum, cum tranquillitate judicas . Vel sicut in ira, et non dicenda vere ira ad comparationem ejus, quae ventura est in judicio. Unde autem puniuntur mali, inde ad justitiam proficiunt boni. Nam subditur: 11. Laetabitur justus, cum viderit vindictam. Non ideo laetabitur, ut pravorum vindicta sit justo caussa laetitiae. Sed ideo laetabitur, quia ipse quidam desiderata possident, quaedam alia desiderant, ad quae pervenire non valent. Pro his, quae non habent, cruciantur desiderio: pro his, quae habent, aut tedio cruciantur, aut timore. Ecce ille aestuat avaritia, alius fervet luxuria, alius iracundia accenditur, alius invidiae facibus inflammatur. Sic se omnipotens Deus in praesenti a malis vindicat, eosque ipsis suis desideriis, et vitiis flagellat. Hanc vindictamplicatur. Hoc quoque vivendo, Manus suas lavabit in sanguine peccatorum, id est, actiones suas manducabit ex consideratione vindictae reproborum. Quando videt peccatoris poenam, proficit ip
Abbreviated transcription (Latin):
dende ueritatem: & securꝰ esto de ꝓ¬
missis. E eripuit animã meã de
medio catuloꝵ leonũ. Qui st̃ catu¬
li leonum: Ppls maleseductus a
pͥncipib sac̾dotum. Iui leones. isti
lconum catuli: om̃s fremuert̃ . õs
cͥcum dedert̃ eũ:. de quoꝵ medio an¬
ma erepta ẽ. s corpus occisum. Un¬
de & subdit: dormiui contͣbat. No¬
lide inqͥt dñs timere eos qͥ occidt̃
corpus. aĩam audẽ ñ possunt occi¬
dere. Qͥd enim nocere posst̃ bonis:
tantũmͦ corpus occidendo: Immo
adiuuant: dũ citiꝰ mittunt ad regnũ.
Apte aucẽ dicit. dormiui: mors enĩ
ci somnꝰ fuit: qͥa qͣm facile qͥsq po¬
dest excicari a somno. tam facile fu¬
it dño nr̃o a morte resurgere. Unde
ipse ait. Podestacem habeo ponen¬
di animã meam: & ider̃ sum̃di eã.
Dormiui inqͥt pͥus in passione contͣ¬
batus. Turbauer̃ illi: dormiuit ille
Magna humilitas tͣbati. magna
potestas dormiencis. Nec pot̾ant
cbare illĩ. nͥ qͣntum uolebat ille.

Expanded text:
nde veritatem, et securus esto de promissis. 5. Et eripuit animam meam de medio catulorum leonum. Qui sunt catuli leonum? Populus male seductus a principibus sacerdotum. Illi leones, isti leonum catuli. Omnes fremuerunt. Omnes circumdederunt eum, de quorum medio anima erepta est, sed corpus occisum. Unde et subdit: Dormivi conturbatus: Nolite inquit Dominus timere eos qui occidunt corpus, animam autem non possunt occidere . Quid enim nocere possunt bonis, tantummodo corpus occidendo? Imo adjuvant, dum citius mittunt ad regnum. erte autem dicit, Dormivi. Mors enim ei somnus fuit: quia quam facile quisque potest excitari a somno, tam facile fuit Domino nostro a morte resurgere. Unde ipse ait: Potestatem habeo ponendi animam meam, et iterum sumendi eam . Dormivi inquit prius in passione conturbatus. Turbaverunt illi, dormivit ille. Magna humilitas turbati. Magna potestas dormientis. Nec poterant turbare illi, nisi quantum volebat ille.
Abbreviated transcription (Latin):
de quib adhuc subdit᷑. Ad nichi¬
lum deuenient tanqm aqͣ decur¬
rens. Om̃s suꝑbi & impii sonantes
ad saxa suꝑbiȩ suȩ. tanqͣm aqua
dec̾runt: & ad nichłu deueniunt.
Attende ꝑsecutores martyrum. so¬
nauer̃t ad tp̃s uelut dorrens. cucͣre¬
rt̃ in rumis qͣnͣtũ potuer̃. siccati sc̃

Expanded text:
De quibus adhuc subditur: 8. Ad nihilum devenient, tanquam aqua decurrens. Omnes superbi et impii sonantes ad saxa superbiae suae tanquam aqua decurrunt, et ad nihilum deveniunt. Attende persecutores martyrum: sonaverunt ad tempus velut torrens: Cucurrerunt in rivis, quantum potuerunt: siccati sunt
Abbreviated transcription (Latin):
dua: ⁊usq ad nubes ueritas dua.
ꝑcelos in hoc loco intelligimꝰ anglos
ar changłos: & cȩlestes alias uir¬
tudes. ꝑnubes aut̃ p̃dicatores ueri¬
tatis. homines portantes istam car¬
nem caliginosam:unde ds conad
p̃ceptis. ⁊ coruscat miracłis. Incę¬
lo angłi laudant dm̃i: uid̃ndes ip¬
sam spẽm ueritatis. sine ulla cali¬
gine uisionis. Ibi ueritas: & ñ est
opus miscdĩa sursũ. uͥ nullus est
miser. Hic aut̃ in nrã miseria: utiq
mniscdia necessaria ẽ. Uidẽcur gͦ
c̃gruentius dici potuisse. qm̃ mag¬
nificata ẽ usq ad cęlos ueritas

Expanded text:
 usque ad nubes veritas tua. Per caelos in hoc loco intelligimus angelos, archangelos et caelestes alias virtutes. Per nubes autem praedicatores veritatis, homines portantes 282 istam carnem caliginosam: unde Deus tonat praeceptis, et coruscat miraculis. In caelo angeli laudant Deum, videntes ipsam speciem veritatis, sine ulla caligine visionis. Ibi veritas: et non est opus misericordia sursum, ubi nullus est miser. Hic autem in nostra miseria utique misericordia necessaria est. Videretur ergo congruentius dici potuisse, Quoniam magnificata est usque ad coelo
Abbreviated transcription (Latin):
ande faciem meã foueam: ⁊ ĩcide¬
runt in eã. Parauer̃ mͥ mordẽ: s
seipsos int̾ius occider̃. Nemo pͥus
peccat in alcerũ: qmͣ in seipsum.
fouca peccatoris: ẽ maligna c̃sciẽ¬
dia. Ibi neceẽ ẽ om̃s malos cadere.
Putas eum in foueã ñ oecidisse.
qui lucẽ xp̃i ñ ꝑdidit & cecitade
ꝑcussus ẽ : Siñ cad& in foueam:
uid̃ae ande se. Nescit qͣeat: qͦmͦ qͥ
ambulat in uia. cum cecidit in
foueam. ꝑdic uiam. Affligit de ma¬
lus: parat tͥ foueam. ut int̾eas. Tu
in p̃ssura es. ille gaudae. Lecicia
iniꝗͣ facientis. ipsa ẽ fouea. illuc
tam ꝑmalam c̃scientiã. &e bene ait
ante faciem meã: qr ñ eum laduit.
Sciens ẽ tͣditus: uolens occisus. Ex
quib u̾bis uera nob̃ insinuat᷑ dñi
nr̃i padientia: unde & subdit᷑. Para¬
tum cor meum ds: paratũ cormeũ.
Illi parauer̃ mortẽ: & cormeũ para¬
dum ẽ ad omĩa libñti animo susti¬
nenda. Id̾o repetit: ut ꝑseuerantiã
nod& in patientia. Poss& enim ad

Expanded text:
aciem meam foveam: et inciderunt in eam. Paraverunt mihi mortem, sed seipsos interius occiderunt. Nemo prius peccat in alterum, quam in seipsum. Fovea peccatoris est mala conscientia. Ibi necesse est omnes malos cadere. Putas eum in foveam non cecidisse, qui lucem Christi perdidit, et caecitate percussus est? Si non caderet in foveam, videret ante se. Nescit quo eat. Quomodo qui ambulat in via, cum ceciderit in foveam, perdit viam. Affligit te malus? Parat tibi foveam, ut intereas. Tu in pressura es: ille gaudet. Laetitia iniqua facientis, 281 ipsa est fovea. Illuc tam per malam conscientiam. Et bene ait, ante faciem meam: quia non eum latuit. Sciens est traditus, volens occisus. Ex quibus verbis vera nobis insinuatur Domini nostri patientia. Unde et subditur: 8. Paratum cor meum, Deus, paratum cor meum. Illi paraverunt mortem, et cor meum paratum est ad omnia libenti animo sustinenda. Ideo repetit, ut perseverantiam notet in patientia. Posset enim ad
Abbreviated transcription (Latin):
stabilitatẽ: nusꝗͣ cercam sedem.
Ppt̾ea adhuc iudei st̃: ut libͦs por¬
dent ad confusionẽ suã. In qͣli obꝓ¬
brio st̃: attende. Codicẽ portat iudeus:
unde credat xꝑianus. Librarii nr̃i fa¬
cdi sc̃. Deinde quid miserit de glod̾s̃.
aut a qͥb eum lib̾auit. euidñt̃ insi¬
nuat: cũ subiung̃. Misit d̾s miscdiã¬

Expanded text:
stabilitatem, nusquam certam sedem. Propterea autem adhuc Judaei sunt, ut libros portent ad confusionem suam. In quali libro sunt, attende: Codicem portat Judaeus, unde credat: Christianus. Librarii nostri facti sunt. Deinde quid miserit de caelo Deus, aut a quibus eum liberavit, evidenter insinuat, cum subjungit: Misit Deus miseri
Abbreviated transcription (Latin):
iserere mei ds. miserere mei.
Audis magistrum orantẽ :
disoc orare. Ad hoc enim ora¬
uit: ut docer&e. orare. Ad hoc passꝰ
ẽ. ut docer&. pati: ad hoc resurrex̃.
minando orationẽ: magnã nobis
insinuat necessitatẽ. Podest etiã
hec orationis geminadio. ad diu̾sa
referri hoc mͦ. Miserere mĩ d̾s dan¬
domͥ constantiam in ꝑassione. mi¬
confidit anima mea. Ac si dicat.
Ñ tantũ cfido inte in p̃sendi. s d̃ in fu¬
turo. ñ scđm corpꝰ tantum. s ⁊ scd̃m
animam. & idõ alhuc subdit.

Expanded text:
iserere mei, Deus, miserere mei. Audis magistrum orantem: disce orare. Ad hoc enim oravit, ut doceret orare. Ad hoc passus est, ut doceret pati. Ad hoc resurrexit minando orationem, magnam nobis insinuat necessitatem. Potest etiam haec orationis geminatio ad diversa referri, hoc modo: Miserere mei Deus, dando mihi constantiam in passione, Miconfidit anima mea. Ac si dicat, Non tantum confido in te in praesenti, sed etiam in futuro. Non secundum corpus tantum, sed secundum animam
Abbreviated transcription (Latin):
ut damn&: sic̃ dictͣus ẽ reꝓbis. ide
in ignem ȩt̃nũ. Iragͥ consũmatio¬
nis ẽ ira correptionis: qͣndo pat̾na
ira uindicat ds culpas in hoc scło.
uc em̃ed&. & ꝑficiat. Anñciabunt᷑
itaq consũmationes in ira c̃sũ ma¬
dionis. idẽ in taliira q̃ consũmes
eos ⁊ ꝑficiat. ⁊ ñ ert̃. subaudiᷤᷤ tales
qͣles ande extit̾ant. scilic& suꝑbi

Expanded text:
robis: Ite in ignem aeternum . Ira igitur consummationis, est ira correctionis, quando paterna ira vindicat Deus culpas in hoc saeculo, ut emendet et perficiat. Annuntiabuntur itaque consummationes in ira consummationis, idest, in tali ira, quae consummet eos, et perficiat. Et nor erunt subaudis tales quales ante exstiterant: scilicet superbi,
Abbreviated transcription (Latin):
hosticim. s in uͥtuce tua: qͥa ut di¬
ctum ẽ. omĩs uirtꝰ a do ẽ. E ñ solũ
disꝑge. s o dñe qui me ꝓdegis et
defendis. depone eos a tumore suꝑ¬
biȩ. Hoc ẽ qd subiung̃. & depone
eos ꝓtector m̃s dñe. Deinde ostñd̃
qͥd in eis deponi uelit. Delictum
oris eoꝵ sermonẽ labioꝵ ipsorum.
Sermo labioꝵ. & delictum oris fuit:
qnͣdo de xp̃o dixer̃. demoniũ habes
reus ẽ mortis.⁊ alia hꝰmõi. Hoc aũt
delictum. id̃o dic̃ sermonẽ labioꝵ:
qͥa talia imꝓꝑia aꝑte dixert̃. palã
p̃dicauer̃. Tale delictum. tale sermo¬
nem depone.⁊ destrue.⁊de ore la
biis coꝵ dolle. In hoc uolo deponas
cos ñ scdm nat᷑am. s scd̾m culpã.
llli me intimere tẽpcauer̃. tu aut̃¬

Expanded text:
m, sed, in virtute tua: quia ut dictum est omnis virtus a Deo est. Et non solum disperge, sed, o Domine, qui me protegis et defendis, depone eos a timore superbiae. Hoc est quod subjungit: Et depone eos, protector meus, Domine. Deinde ostendit quid in eis deponi velit. 13. Delictum oris eorum, sermonem labiorum ipsorum. Sermo labiorum et delictum oris fuit, quando de Christo dixerunt: Daemonium habet: Reus est mortis, et alia hujusmodi . Hoc autem delictum, ideo dicit: Sermonem labiorum, quia talia improperia aperte dixerunt, palam praedicaverunt. Tale delictum, talem sermonem depone et destrue, et de ore et labiis eorum tolle. In hoc volo deponas eos, non secundum naturam, sed secundum culpam. Illi me interimere tentaverunt. Tu aut
Abbreviated transcription (Latin):
qui me uider̃ dep̃ssum. uideant
excelsum. & tu dñe ds uͥtutũ ds̃
isrł. intende ad uisitandas õs gc̃s:
ut quȩ infirmȩ st̃. ⁊ peccatis onera¬
de. uisicare eas digneris dando gr̃ã
sanitatis: ⁊ mictendo tuos p̃dicato¬
res. ut sic̃ tu es ds̃ uirtutũ id ẽ an

Expanded text:
t excelsum. Et tu, Domine Deus virtutum, Deus Israel, intende ad visitandas omnes gentes. Ut quae infirmae sunt, et peccatis oneratae, visitare eas digneris, dando gratiam sanitatis, et mittendo tuos praedicatores: ut sicut tu es Deus virtutum, id est, an
Abbreviated transcription (Latin):
me lib̾a me. Eripe me de o¬
ꝑantib iniqͥtatem: & de uiris san¬
Alii enim sic inimicabant᷑. xp̃o. uit
odium incorde degent: ali sic. ut
adu̾sus eum insurgerent:atq aꝑ¬
ta uoce ueritati resist̾ent. Id̾o in
pͥmo u̾su ⁊ abinimicis cripi. & ab
insurgentib in eũ postulat lib̃ari.
Quidam insuꝑ ⁊ pͣua oꝑa cõmiser̃t
intantũ ut saluatorẽ ipsum mani¬
bus raꝑent. tͣherent. ⁊ flagellarent:
Quidam intantũ deseuiert̃. ut in
cruce suspendent. clauos in manib
⁊ pedib eiꝰ fig̾ent: latus lancea ꝑfo¬
rarent:⁊ fuso sanguine occident
auctorem uide. ꝓpt̃ea orat in scd̃o
u̾su. ut ⁊ ab oꝑantib iniqͥtatẽ eru¬
atur. & a uiris sanguinũ saluetur.

Expanded text:
me Vers. 3.. Eripe me de operantibus iniquitatem: et de viris sanAlii enim sic inimicabantur Christo, ut odium in corde tegerent . Alii sic, ut adversus eum insurgerent, atque aperta voce veritati resisterent. Ideo in primo versu et ab inimicis eripi, et ab insurgentibus in eum postulat liberari. Quidam insuper et prava opera commiserunt, intantum ut Salvatorem ipsum manibus raperent, traherent, et flagellarent : quidam intantum desaevierunt, ut in cruce suspenderent, clavos in manibus et pedibus ejus figerent, latus lancea perforarent et, fuso sanguine, occiderent auctorem vitae . Propterea orat in secundo versu, ut et ab operantibus iniquitatem eruatur, et a viris sangui
Abbreviated transcription (Latin):
ex se lum̃: ñ hab& ex se uires. Totũ
aucẽ qđ pulchrũ ẽ in anima: uͥtꝰ
⁊ sapientia ẽ. S nec ipsa sͥ lux est:
nec ipsa sibi uirtꝰ ẽ. Est quȩdam
origo fonsq uirtutis.⁊ sapiendiȩ
ds: a quo recedñs anima tencbra¬
tur: acccdñs illuminat᷑. Ergofor¬
ticudinẽ meã ade custodiã. ñ ade
recedam: ñ de me p̃sumam. Ee me¬
rito. qͥa ds̃ susceptor m̃s es. Susce¬
pisti humanitadẽ meã coniungẽs
eam duȩ diumitati. Suscepistime
cebam: Quo erectus sum: Ecce qrͣ
ñ debeo de me p̃sumere: qͥa ñ p̃cesse¬
rt̃ merita mea. s p̃uenit me diuina
miscdĩa. ut iustus cem̃. Ñ iouere
nos deb& qd freq̃nt̃ ꝑsonas mutat:
talis ẽ enim usus ꝓpħie. oͦ conu̾cit
se ad familiarẽ dñi locudionem.
a qͦ accep̃. ꝓpħie reuelationẽ. mͦ se¬

Expanded text:
lumen: non habet ex se vires: totum autem, quod pulchrum est in anima, virtus et sapientia est. Sed nec ipsa sibi lux est, nec ipsa sibi virtus est. Est quaedam origo fonsque virtutis et sapientiae Deus, a quo recedens anima tenebratur, accedens illuminatur. Ergo fortitudinem meam a te custodiam, non a te recedam, non de me praesumam: et merito, Quia Deus susceptor meus es. Suscepisti humanitatem meam, conjungens eam tuae divinitati: suscepisti me cebam? Quo erectus sum? Ecce quare non debeo 291 de me praesumere, quia non praecesserunt merita mea, sed praevenit me divina misericordia, ut justus essem. Non movere nos debet, quod frequenter personas mutat. Talis est enim usus prophetiae. Modo convertit se ad familiarem Domini locutionem, a quo accipit prophetiae revelatione
Abbreviated transcription (Latin):
es susceptor m̃s ⁊ refugium meũ.
in die tͥbuladionis meȩ. In p̃sendi
uita in qͣ tribulat᷑ omĩs qui iuste
uiuit. factus es ab ipsa cͥbulatiõe
m̃s suscepdor: atq ab instantib
ꝑicłis tutum refugiũ. Nisi enim
dri suscepisses ⁊ saluasses: nemo ess
qui int̾ dot ⁊ tanca mala subsiste̾
potuiss&e. Ideo adhuc subdit. Ad¬
uitor m̃s tͥ psallam. Bona opera
quȩ de aspirande ⁊ auxiliande ges¬
si. tibi assc̾bam. & merito: qͥa d̃s
susceptor m̃s es. Ñ susceptor homo
mea. qui me saluasti. Atcendens
omĩa bona quec̃q hab̾e possumꝰ.
siue in nat᷑a. siue in conu̾sione. in fid̾.
in spe. in caritade. in bonis morib.
iniusticia. in timore dnĩ. dotũ ñ eẽ.
nͥ ex illiꝰ bonis: ita conclusit. ds̃ m̃s
miscdĩa mea. Ñ inuenit impletꝰ
bonis. qͥd appellar&e dm̃ suũ: nͥ mĩã
suam. O dulce nom̃: sub quo nemi¬
ni desꝑandum ẽ. Om̃s consolans.
om̃s ad c̃u̾sionẽ inuitans. Si utiq
peccata nr̃a nob̃ tantũ dimisissce:

Expanded text:
 refugium meum in die tribulationis meae. In praesenti vita, in qua tribulatur omnis, qui juste vivit, factus es ab ipsa tribulatione meus susceptor, atque ab instantibus periculis tutum refugium. Nisi enim tu suscepisses et salvasses, nemo esset qui inter tot et tanta mala subsistere potuisset. Ideo adhuc subdit: 18. Adjutor meus, tibi psallam. Bona opera quae te aspirante et auxiliante gessi, tibi ascribam. Et merito. Quia Deus susceptor meus es. Non susceptor homo,mea, qui me salvasti. Attendens omnia bona, quaecunque habere possumus, sive in natura, sive in conversione, in fide, in spe, in caritate, in bonis moribus, in justitia, in timore Domini, totum non esse nisi ex illius bonis: ita conclusit, Deus meus, misericordia mea. Non invenit impletus bonis, quid appellaret Deum suum, nisi suam. O dulce nomen, sub quo nemini desperandum est, omnes consolans, omnes ad conversionem invitans! Si utique peccata nostra nobis tantum dimisisset,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓpt̃ fidem ⁊ humilitatẽ eiꝰ: ⁊ ait
illi. O mulier magna ẽ fides dua.
siat tibi sic̃ uis. Tales canes non
cessant ciuitatẽ dĩ circiure: sagaci
m̃de inuestigando uitã ⁊ mores
scõꝵ patrum. ex quib ciuitas dei
c̃structa ẽ. uel ꝑ canes posst̃ accipi
scĩ ỹdicadores: qui massercione ue¬
ritatis contͣ fures ⁊ latͦnes magnosuͭita

Expanded text:
propter fidem et humilitatem ejus, et ait propter fidem et humilitatem ejus, et ait illi: O mulier, magna est fides tua: fiat tibi sicut vis . Tales canes non cessant civitatem Dei circuire, sagaci mente investigando 290 vitam et mores sanctorum patrum, ex quibus civitas Dei constructa est. Vel canes possunt accipi sancti praedicatores, qui in assertione veritati
Abbreviated transcription (Latin):
miseret᷑. s punic. Qͥa iniqͥtas oĩs
siue magna. siue parua sic. neceẽ¬
ẽ ut puniat᷑: uł ab ipso dõ iudicã¬
de. uł ab ipso homine penidende.
& uere intendes ad uisitandas
om̃s gences: qͥa de aspirande cõu̾¬
tentur. Hoc ẽ qd̾ subdit. Conuer¬
tent᷑ ad uesꝑam.⁊ fam̃ pacientur
ut canes. ⁊ circuibt̃ ciuitatẽ. Hoc
iam factum ẽ.:⁊ continue fit. Reli¬
cta audem ydolatͥa ad uesꝑam in
hac ultima ȩtate ab cultum dei
conu̾tunt᷑: atq esuriendo ⁊ sidiẽ¬
do iusticiam. fam̃e patient᷑ ut ca¬
nes: sic̃ peccadores. Canum nomi¬
ne merico designant᷑ gendes. ꝓpt̃
ĩmundiciam peccali. Ex his erat
illa cananea cui dñs ait. Ñ ẽ boñ
sumere panẽ filioꝵ.⁊mittere ca¬
nib. Qd̾ illa recognoscens. humi¬
liter respondit. Etiam dñe. S qͥa
famẽ patiebat᷑ ut canis: ꝓtinus
aduinxit. S ⁊ catelli edunt de
micis quȩ cadt̃ de m̃sa dñoꝵ suoꝵ.
Intendit gͦ dñs ad uisitandam eã

Expanded text:
a iniquitas omnis, sive magna, sive parva sit, necesse est, puniatur, vel ab ipso Deo judicante, vel ab ipso homine poenitente. Et vere intendes ad visitandas omnes gentes: quia, te aspirante, convertentur. Hoc est quod subdit: 7. Convertentur ad vesperam: et famem patientur, ut canes, et circuibunt civitatem. Hoc jam factum est, et continue fit. Relicta autem idololatria ad vesperam in hac ultima aetate ad cultum Dei convertuntur, atque esuriendo, et sitiendo justitiam, famem patiuntur, ut canes, sicut peccatores. Canum nomine merito designantur gentes propter immunditiam peccati. Ex his erat illa Chananaea, cui Dominus ait: Non est bonum sumere panem filiorum, et mittere canibus. Quod illa recognoscens, humiliter respondit: Etiam Domine. Sed quia famem patiebatur, ut canis, protinus adjunxit: Sed et catelli edunt de micis, quae cadunt de mensa dominorum suorum. Intendit ergo Dominus ad visitandam eam,
Abbreviated transcription (Latin):
c̾ca me habuit miscdiam. in illis
mͥ monstrauit in qͥb ñ habuit.
Nisi enim debitor suspendat᷑: minꝰ
agit grãs cui debitum relaxat᷑. De ip¬
sis inimicis qͥd: Ne occidas eos: ne¬
qnͣdo obliuiscant᷑ ipłi mei. Ipsos in¬
imicos qͥ me occider̃. noli cu occidere.
Ñ sine cansa eain. cum frẽm suũ oc¬
cidiss&. posint in eo ds signũ: ne qͥs
eum occide. h oc ẽ signũ qd̾ habẽt
uidei. Tenent reliqͥas legis suȩ. Cir¬
cumcidunt᷑. sabb̃m obseruant: ati¬
ma comedt̃. St̃ gͦ uidei. ñ st̃ occisi:
sis. inserto miscdiam suã ostñdit
oleastro. Ecce ubi iacent qui suꝑbi
erant: ecce ibi insertus es qͥ iacebas.
& tu noli suꝑbire: ne p̃cidi mercaris.
Ergo ne obliuiscant᷑ ppli fideles gr̃ã
dĩ. ununt ance ocłos eoꝵ excecati
uidei: ut ex eoꝵ cecitate semꝑ recol¬
ligant. qnͣtas om̃pti dõ de sua illu¬
minatione grãs agere debeant. Dis¬
ꝑge illos inuirtute tua. Hoc in¬
pletum ẽ a tico ⁊ uespasiano: qui

Expanded text:
ca me habuit misericordiam, in illis mihi monstravit, in quibus non habuit. Nisi enim debitor suspendatur, minus agit gratias cui debitum relaxatur. De ipsis inimicis quid? Ne occidas eos, nequando obliviscantur populi mei. Ipsos inimicos qui me occiderunt, noli tu occidere. Non sine caussa Cain cum fratrem occidisset, posuit in eo Deus signum, ne quis eum occideret . Hoc est signum quod habent Judaei. Tenent reliquias legis suae, circumciduntur, sabbatum observant, azyma comedunt. Sunt ergo Judaei, non sunt occisi. sis inserto misericordiam suam ostendit oleastro. Ecce ubi jacent qui superbi erant, ecce ibi insertus es, qui jacebas. Et tu noli superbire, ne praecidi merearis. Ergo ne obliviscantur populi fideles gratiam Dei, vivunt ante oculos eorum excaecati Judaei, ut ex eorum caecitate semper recolligant quantas omnipotenti Deo de sua illuminatione gratias agere debeant. Disperge illos in virtute tua. Hoc impletum est a Tito et Vespasiano, qui
Abbreviated transcription (Latin):
p̃cepta seruauerat. Demonstratũ
ñ intellexer̃. uidebt̃ qd̾ gc̃s non
debeant concemuere. Om̃s enim
peccauert̃. ⁊egent grãdi. Depo¬
nent suꝑbiam.⁊ saluti gñtium
ñ inuidebt̃: qͥa parẽ suam ⁊ illoꝵ
cognoscent infirmitatẽ:⁊ in an¬
adorabunt. Dicit᷑ gͦ de iudcis: qd̾
supͣdictum ẽ de gentib. Conu̾tẽ¬
tur ad uesꝑam. idẽ infine seculi
reliquie enim salue fient: ⁊ famẽ
u̾bi di patient᷑ ut canes. idẽ tãꝗͣ
peccadores. ⁊ cͥcibt̃ ciuitadem id¬
ẽ eccl̃am. scõꝵ uitam ⁊ mores in¬
uestigando: uł cuitadẽ idẽ mũ¬
dum cͥcuibt̃ eugłrzando. Unde
apte subiungit᷑. Ipsi disꝑgent᷑
ad manducandũ: idẽ ad alios
incorꝑandum s̃ in fide dñi ihu¬

Expanded text:
rvaverant. Demonstratum non intellexerunt. Videbunt quod Gentes non debeant contemnere. Omnes enim peccaverunt et egent gratia Dei . Deponent superbiam, et saluti Gentium non invidebunt: quia parem suam et illorum cognoscent infirmitatem: et in anadorabunt. Dicitur ergo de Judaeis quod supra dictum est de Gentibus: 15. Convertentur ad vesperam, idest, in finem saeculi. Reliquiae enim salvae fient. Et famem verbi Dei patientur ut canes, idest, tamquam peccatores. Et circuibunt civitatem, idest, Ecclesiam sanctorum, vitam et mores investigando: vel civitatem, idest mundum circuibunt evangelizando. Unde aperte subjungitur: 16. Ipsi dispergentur ad manducandum, idest, ad alios incorporandum sibi in fide Domini
Abbreviated transcription (Latin):
bus quoq martyrũ raro inueni¬
ebant᷑. qui audirẽt u̾bum di. Dya
ñ miserearis om̃ib qui oꝑantur
iniqͥtatem:. ⁊ ita erit. Unde ⁊ sut
dignos derisione ostendes eos. hoc
in iudicio erit: cum dic&e eis. ide
in ignem ȩt̃num. Ex hoc ⁊̃ appa¬
nichilum deduces om̃s gentes.
Omĩs qui ad dm̃ conu̾titur: neceẽ
ẽ pͥus ad nichilũ deducatur. hinc
ueritas ait. Qui uult pꝰ me ueni¬
re:ab neget sema ipsum.Semet¬
ipsum abnegat. qui se mutando
in melius. desinit eẽ qd erat:⁊ in¬
cipit eẽ qd̾ ñ erat. Ad nichilum
qͥd esse cum nicħ sit: ipse se seduc̃.
Ad nicħlũ deductus erat abrabã
cũ dic̃&e: loqͣr ad dnm mcũ cum
sim cinis ⁊ puluis. Sic qͥsq pͥus
deficiens in scipso. incip̃ ẽẽ fortis
in d̾o. Talem se agnouit cũ ꝓtinus
addit. forticudinẽ meã a te custo¬
diam. Illi enim fortes qui in me
irruert̃. id̾o cecider̃. qͥa fortitub¬
nem suã a de custodier̃.: s de se p̃¬
sũpsert̃. Ego audem forcitudins

Expanded text:
yrum raro inveniebantur qui audirent verbum Dei. Dixi non miserearis omnibus, qui operantur iniquitatem: et ita erit. Unde et subdignos derisione ostendes eos. Hoc in judicio erit, cum dicet eis: Ite in ignem aeternum . Ex hoc etiam appanihilum deduces omnes gentes. Omnis, qui ad Deum convertitur, necesse est prius ad nihilum deducatur. Hinc Veritas ait: Qui vult post me venire, abneget semetipsum . Semetipsum abnegat, qui se mutando in melius, desinit esse quod erat, et incipit esse quod non erat. Ad nihilum quid esse, cum nihil sit, ipse se seducit . Ad nihilum deductus erat Abraham, cum diceret: Loquar ad Dominum meum, cum sim cinis et pulvis . Sic quisque prius deficiens in seipso, incipit esse fortis in Deo. Talem se agnoscit, cum protinus addit: 10. Fortitudinem meam a te custodiam. Illi enim fortes, qui in me irruerunt, ideo ceciderunt: quia fortitudinem suam a te non custodierunt, sed de se praesumpserunt. Ego a
Abbreviated transcription (Latin):
tur. ⁊ eo mag̃ ꝑfecti ert̃. qͥa tamex¬
ecͣbile peccatum se cõmisisse dolebt̃.
& hoc fi& in ira c̃sumationis. ⁊ ñer̃.
Omĩs uindicta dĩ ira dr̃. S plerũq
ad hoc uindicat d̾s ut ꝑficiat. sic̃¬

Expanded text:
tur, et eo magis perfecti erunt, quia tam extur, et eo magis perfecti erunt, quia tam execrabile peccatum se commisisse dolebunt. Et hoc fiet, 14. In ira consummationis, et non erunt. Omnis vindicta Dei ira dicitur. Sed plerumque ad hoc vindica
Abbreviated transcription (Latin):
in t̾ra contẽpser̃. in celo adorari ab
om̃ib gc̃ib mirati sc̃. Sic delean¬
tur delicta. ⁊ comp̃hendant᷑ in suꝑ¬
bia sua. & uere comphensist̃. Ille
enim quẽ suꝑbiendo occidunt re
surrex̃. ⁊ factum eoꝵ ĩ irricum ueñ:
peccatum remansit. Qͥa gͦ factũ
euacuatũ ẽ. peccatum aũt reman¬
sit suꝑ facientes:. cõp̃hñsi sc̃ in suꝑ¬
bia sua: cõuicti sc̃ male se ⁊ suꝑbe
egisse. Restabat gͦ ut c̃fiterentur
peccatum. ⁊ ille ignosc̾&. qui uene¬
rat soluere peccata. factũ ẽ hoc iã
in quibdã: pꝰ modu si& in płibus.
Ideo subiunctũ ẽ. & de excͣcione
⁊ mndacio anñciabunt̾ in ẽsũma¬
tione. De eo qd̃ dñm execͣuer̃t. &
corpꝰ eiꝰ furatum m̃titi scͣ. ꝑ peni¬
tentiã ⁊ c̃fessionẽ inde educti. an¬
ñciabunt᷑ ĩ c̃sũmatione. idẽ p̃di¬
cabunt᷑ eẽ ꝑfecti. De ipsa magnicu¬
dine peccati. plus humiliabunt᷑.
⁊ maiori humilitade erigi merebũ¬

Expanded text:
in terra contemserunt, in caelo adorari ab omnibus gentibus mirati sunt. Sic deleantur delicta: Et comprehendantur in superbia sua. Et vere comprehensi sunt. Ille enim, quem superbiendo occiderunt, surrexit: et factum eorum in irritum venit, peccatum remansit. Quia ergo factum evacuatum est, peccatum autem mansit 292 super facientes: Comprehensi sunt in superbia sua, convicti sunt male se et superbe egisse. Restabat ergo ut confiterentur peccatum, et ille ignosceret qui venerat solvere peccata . Factum est hoc jam a quibusdam. Postmodum fiet in pluribus. Ideo subjunctum est: Et de exsecratione et mendacio annuntiabuntur in consummatione. De eo quod Dominum execraverunt, et corpus ejus furatum mentiti sunt , per poenitentiam et confessionem inde educti, annuntiabuntur in consummatione, idest, praedicabuntur esse perfecti. De ipsa magnitudine peccati plus humiliabuntur, et majori humilitate erigi merebun
Abbreviated transcription (Latin):
Ecce loqͤntur id ẽ manifeste p̃dica¬
bt̃. in ore suo id ẽ in ore sibi c̃ueni¬
enti: qͥa qd̃ loqͤntur u̾bo. c̃firma¬
bunt oꝑe & exemplo. Siue in ore
suo. id ẽ libe. audacter: cũ auctori¬
date. & gladius in labiis coꝵ: gla¬
dius bis acut᷑. de qͦ dic̃ apłs. & gla¬
tus: Ex utͦq testam̃do feriens. hoc
gladio mactabant᷑ de qͥb petro di¬
cebat᷑: macta ⁊ manduca. Indig¬
nabunt᷑ audẽ: qm̃ mulci er̃t̃ qui
ñ audient aure audiendi. & hoc
Hinc ẽ qd̾ ꝓpħa ait. Qͥs credit au¬

Expanded text:
ntur, id est, manifeste praedicabunt in ore suo, id est, more sibi convenienti. Quia quod loquentur verbo, confirmabunt opere, et exemplo. Sive in ore suo, id est, libere, audacter, cum auctoritate. Et gladius in labiis eorum. Gladius bis acutus, de quo dixit Apostoltus? Ex utroque testamento feriens. Hoc gladio mactabantur, de quibus Petro dicebatur: Macta et manduca . Indignabuntur autem, quoniam multi erunt, qui non audient aure audiendi. Et hoc Hinc est quod propheta ait: Quis credidit au
Abbreviated transcription (Latin):
Ceꝑunt inqͥt aiãm meã:⁊ hoc qͦdã
auido ⁊ in ordinato atq rumoso
impetu fecert̃. Unde ⁊ subdit᷑. Ir¬
ruer̃ in me fordes. Diligñt̃ intuen¬
dum ẽ: qui sint isti fortes. Primo
ipsum diabolum dñs fortẽ dixit.
Nemo inqͥt intͣre pot̾ in domum
fortis. ⁊ uasa eiꝰ diripe:. nͥ pͥus alliga¬
uerit fortem. Alligauit enĩ fortẽ
uincłis dãnationis. ⁊ uasa eiꝰ idẽ
animas diripuit fuaq fec̃. St̃ &
in hominib quidã fortes rep̃hen¬
sibili fortitudine: qui p̃sum̃t de
dp̃rali felicitate. Taleᷤ redarguit
sp̃s dĩ in alio psalmo dic̃s. Qͥd gła¬
ris in malicia qui podñs es inĩiqͥ¬

Expanded text:
erunt inquit animam meam: et hoc quodam avido et inordinato atque ruinoso impetu fecerunt. Unde et subditur: Irruerunt in me fortes. Diligenter intuendum est qui sint isti fortes. Primo ipsum diabolum Dominus fortem dixit. Nemo, inquit, intrare potest in domum fortis, et vasa ejus diripere, nisi prius alligaverit fortem . Alligavit enim fortem vinculis damnationis, et vasa ejus, idest animas, diripuit, suaque fecit. Sunt et in hominibus quidam fortes reprehensibili fortitudine, qui praesumunt de temporali felicitate. Talem redarguit Spiritus Dei in alio psalmo dicens: Quid gloriaris in malitia, qui potens es in iniq
Abbreviated transcription (Latin):
gi pot̃. fõrces id c̃ suꝑbi in mentu¬
sine iniqͥtate cuc̾ri io est bene opa¬
tus sum: ⁊ direxi alios ad bene oꝑan¬
dum. p̃dicatione ⁊ exemplo. Sine ĩ¬
iqͥtace currere ⁊ dirigere ẽ.sine ad¬
mixcione mali ꝑfecte uiuere:⁊ bo¬
num exemplũ aliis demonstrare.
q̃ enim bona dõ plac̾e posst̃: quȩ
malis admixta st̃. & notandum
qd̾ ñ aic ambulaui. s cucͣri: qͥa nõ
solum bene oꝑandũ ẽ: s ⁊ iꝑsog̾ssu
boni oꝑis. festinandũ. iuxta qd̃ scͥp¬
tum ẽ. Qđ cunq pot̃ manus tua ĩ

Expanded text:
bi in me irruSine 289 iniquitate cucurri, id est, bene operatus sum: et direxi alios ad bene operandum praedicatione, et exemplo. Sine iniquitate currere et dirigere, est sine admixtione mali perfecte vivere, et bonum exemplum aliis demonstrare. Non enim bona Deo placere possunt, quae malis admixta sunt. Et notandum quod non ait, Ambulavi, sed Cucurri: quia non solum bene operandum est, sed et ipso gressu boni operis festinandum. Juxta quod scriptum est: Quodcunque potest manus tua, i
Abbreviated transcription (Latin):
pediuit uideos. Cum enĩ iusti sibi
⁊ sani uiderent᷑. medicinã recusa¬
uer̃.⁊ medicũ occidert̃. forticudo
ista ñ sanitas ẽ: s insana. Ad hoc
gͦ uenit magist̃ humilitatis fact᷑
particeps nr̃e fragilitatis. ut nos do¬
cer& infirmari. ⁊ peccata nr̃a c̃fide¬
ri: ut fortes simus ñ in nob̾. s indo.
ostñsa necessitate suȩ lib̃ationis. os¬
tendit q̾a dignus sit ut debeat li¬
berari: cum subiung̃. Neq iniqͥtas
mea neq peccatum mcũ dñe. In¬
quitas qͣntum ad ꝓximũ: peccatũ

Expanded text:
os. Cum enim justi sibi et sani viderentur, medicinam recusaverunt, medicum occiderunt. Fortitudo ista non sanitas est, sed insania. Ad hoc ergo venit magister humilitatis, factus particeps nostrae fragilitatis, ut nos doceret infirmari, et peccata nostra confiteri: ut fortes simus non in nobis, sed in Deo. Ostensa necessitate suae iiberationis ostendit, quia dignus sit, ut debeat liberari, cum subjungit: 5. Neque iniquitas mea, neque peccatum meum, Deus. Iniquitas quantum ad proximum, Peccatum
Abbreviated transcription (Latin):
uidete angulũ exultantẽ: iam
de utͦq pariece gaudentem. Suꝑ¬
biebant iudei: humiliati sc̃. Desꝑa¬
bant gendes: erecte sc̃. ueniant ad
angulum. ibi c̃ueniant. illi de cir¬
cũcisione. isti de p̃pudio. in angulo
aut̃ teneant se. ⁊ dota iam eccła qͥd
subiungat audiamꝰ. Ego autẽ
cantabo forditudinẽ tuã. ⁊ exul¬
electoꝵ ęccłia dĩ forticudinem
qͣ diabolum uicit. qͣ mortẽ suꝑa¬
uit. qua infernũ spoliauit. atq eiꝰ
⁊ peccata dimisit. ista omĩa eccła
cancabic. ⁊exultabic. ⁊ hoc mane
id ẽ in resurrectione: qnͣdo tnsactis
hꝰ scli denebͥs apparebit sol iusticie
⁊ iusti fulgebt̃. ut sol in regno patͥs
eoꝵ. Ñ enim ꝑfecte pot̾ mͦ candare
canticum dñi in t̾ra aliena: qm¬
diu sedet & floe suꝑhos fluctus babi¬
lome: int̾ hos decͣsus p̃sentis uide.
S qͣndo tͣnsibitĩ locum tabnaculi
admirabilis usq ad domum dei:
⁊ tc̃ fi&e cantus in uoce exultatio¬
nis ⁊ laudis. Unde alibi dr. Beati

Expanded text:
Videte angulum exsultantem, jam de utroque pariete gaudentem . Superbiebant Judaei; humiliati sunt: desperabant Gentes; erectae sunt. Veniant ad angulum; ibi ccumcisione, isti de praeputio. In angulo autem teneant se. Et tota jam Ecclesia quid subjungat audiamus. Ego autem cantabo fortitudinem tuam, et exulelectorum Ecclesia fortitudinem, qua diabolum vicit, qua mortem superavit, qua infernum spoliavit: atque 293et peccata dimisit. Ista omnia Ecclesia cantabit et exultabit: et hoc mane, id est, in resurrectione, quando transactis hujus seculi tenebris, apparebit sol justitiae , et justi fulgebunt ut sol, in regno patris eorum . Non enim perfecte potest modo cantare canticum Domini in terra aliena , quandiu sedet, et fllonis, inter hos decursus praesentis vitae. Sed quando transibit in locum tabernaculi admirabilis, usque ad domum Dei, tunc fiet cantus in voce exultationis et laudis . Unde alibi dicitur: Beati
Abbreviated transcription (Latin):
tre eius annuende factum ẽ. recte ei
tadem duam. Non enim ait postulẽt
ille gõs: s postula tu. Ex quib u̾bis
satis colligitur. quia gñtilitas ñ suis
meritis saluatur: s ille hoc fieri petiit.
qui pat̾ ꝓ nob̃ usq ad passionem mor¬
tis obediuit. & quia gñtilis ppłs ab
extremis mundi parcib ad fidem
collectus ẽ: recte dĩ. Et possessionem
tuam t̃minos t̾re: subaudis dabotͥ.
Dumi enim ꝑsecudio in iudea agit᷑. sc̃a
apłorum p̃dicatio in uniu̾sum mun¬
dum disꝑgit᷑. sic̃ scͥptum ẽ. Uob̃ missũ
fuerat u̾bum dĩ:s qͥa indignos uos
iudicastis: eccc imus ad gc̃s. Pcrude

Expanded text:
tre ejus annuente factum est, recte ei tre ejus annuente factum est, recte ei tatem tuam. Non enim ait, Postulent illae gentes, sed postula tu. Ex quibus verbis satis colligitur, quia gentilitas non 13 suis meritis salvatur: sed ille hoc fieri petiit, qui Patri pro nobis usque ad passionem mortis obedivit. Et quia gentilis populus ab extremis mundi partibus ad fidem collectus est, recte dicitur, Et possessionem tuam terminos terrae, subaudis, dabo tibi. Dum enim persecutio in Judaea agitur, Sancta Apostolorum praedicatio in universum mundum dispergitur: sicut scriptum est, Vobis missum fuerat verbum Dei: sed quia indignos vos judicastis, ecce imus ad
Abbreviated transcription (Latin):
bumiliatione ei a patre dr̃. Postula
ame:⁊ dabotͥ gc̃s hereditatẽ tuam:
⁊ possessionem tuam t̾minos t̃rȩ Mi¬
nor quidem uidr ille qͥ postulat: co
qui postulatur. & dum xp̃c carnem
assũpsit: a patre suo ꝑ humanitatẽ
se minorauit. In hoc enim qđ in for¬
ma dĩ ẽ. ȩqͣlis ꝑatri ñ postulat a patre:
s simul omĩa oꝑat᷑ cum patre. In ħ
autem qđ ꝓ nob̃ se dignatus ẽ humi¬
liare. minor ꝑatre facꝰtus. ñ cessat pro
nob̃ int̃pellare. Postula inquit aine:
⁊ dabo tͥ gõs hereditatem tuã. Sc̃ĩ
Ipse unigenitꝰ filiꝰ di homo int̃ boĩes
factus: postulare dignatus ẽ ꝓ gñti¬
bus. Illi postulauert̃ genti suȩ salu¬
dem: ⁊ misit eis d̾s saluatorem. S qr
bunc in carne humilem uidert̃: suꝑ¬
bo corde ⁊ ceco ꝯtempsert̃. Quem uͦ
uidea elata reppulit: hunc gentilitas
humiliata susceꝑit. Illa ꝑ suꝑbiam
hereditatem ꝑdidit: bec ꝑ humilita¬
dem adhereditatem uenit. S qr hoc

Expanded text:
liatione ei a patre dicitur: 7. Postula a me, et dabo tibi gentes haereditatem tuam, et possessionem tuam terminos terrae. Minor quidem videtur ille qui postulat, eo qui postulatur. Et dum Christus carnem assumpsit, a patre suo per humanitatem se minoravit. In hoc enim quod in forma Dei est aequalis patri, non postulat a patre, sed simul omnia operatur cum patre. In hoc autem quod pro nobis se dignatus est humiliare, minor patre factus, non cessat pro nobis interpellare. Postula inquit a me, et dabo tibi gentes haereditatem tuam. Sancti Ipse unigenitus Filius Dei, homo inter homines factus, postulare dignatus est pro gentibus. Illi postulaverunt genti suae salutem, et misit eis Deus Salvatorem. Sed quia hunc in carne humilem viderunt, superbo corde et caeco contempserunt. Quem vero Judaea elata repulit, hunc gentilitas humiliata suscepit. Illa per superbiam haereditatem perdidit: haec per humilitatem ad haereditatem venit. Sed quia hoc
Abbreviated transcription (Latin):
bunt me ⁊ ñ exaudiam: mane c̃surgẽt
⁊ ñ inuenient me. Tc̃loquet᷑ ad eosi
ira sua: quib añ tacuit in mansuetu¬
dine sua. & in furore suo ꝯtͣbabit eos.
quos in longanimitate patientiȩ suȩ
ande dolerauit. Iram autẽ ⁊ furorem¬
dñi. ñ ꝑtͣbationem ñitis oportet. in¬
telligi: suim ꝗͣ iustissime udicat.
In ira sua loquet᷑ adeos. cum in iudicio
suo dura illos arguae increꝑatione.
Infurore suo ꝯtͣbabit eos: cum dist̾cta
impios feri& animadũsione. Eocemi¬
sericors ds ñ iratus. s placatus nob̃ pec¬
catorib appar&e. Mala nr̃a uid& ⁊ pa¬
cient̃ sustinet.Idõ diu tolerat: ut ad pe¬
nitentiam nos ꝑt̾hat.S qui mͦ neglig̃
placatum: ꝓfecto sentiet iratum. Qe qͦ
quisq nc̃ durior fit ad penitñtiã: eo
ipse distͥctior erit ad uindictam. S qͥ
in celis habitat. quomͦ ⁊̃ in t̾ris regnat:
audiamus. Ait enim. Ego autẽ ostitu¬
tus sum rex abeo. subaudi a patre meo
suꝑ syon montem sc̃m eiꝰ. p̃dicans pre

Expanded text:
bunt me, 11 et non exaudiam: mane consurgent, et non invenient me. 4. Tunc loquetur ad eos in ira sua, qui ante tacuit in mansuetudine sua. Et in furore suo conturbabit eos: quos in longanimitate patientiae suae ante toleravit. Iram autem EDomini non perturbationem mentis oportet intelligi, sed vim, qua justissime judicat. In ira sua loquetur ad eos, cum in judicio suo dura illos arguet increpatione: in furore suo conturbabit eos, cum districta impios feriet animadversione. Ecce misericors Deus non iratus, sed placatus nobis peccatoribus apparet: mala nostra videt, et patienter sustinet. Ideo diu tolerat, ut ad poenitentiam nos pertrahat. Sed qui modo negligit placatum, profecto sentiet iratum. Et quo quisque nunc durior fit ad poenitentiam, eo ipse districtior erit ad vindictam. Sed qui in caelis habitat, quomodo etiam in terris regnat, audiamus: ait enim: 5. Ego autem constitutus sum Rex ab eo, subaudis, a Patre meo, super Sion montem sanctum ejus, praedicans p