comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ignorantie possit in hac uita plene dese¬
rere⁊ ꝑfecte deuitare: Numqͥd uel ipsi
qͥ alioꝵ culpas corripiunt. se ab omĩ pecat
ꝯtagio penitus exuunt: Immo eos se¬
pe ꝑ quos ds altioꝵ errata corrige dis¬
ponit. ex magne pietatis dispensatione.
grauiter cade ꝑmittit: ut ex ꝓͥa culpa
diseant: quammiscłes in alioꝵ correp¬
tione ẽe debeant. S quantum putas
erubescunt. cum quali se humilitate
deiciunt: eũ se inid uñ alios corripi¬
unt. uel forte in aliquod grauius lap¬
sos conspieiunt ⁊qui aliis in siatu recti¬
dudinis formani p̃bere debuerunt
Qͥsputas digne pensare sufficiat. qͣn¬
ta confusio corda eoꝵ transfigat: eũ in
sua uita uideant qͦd iure ualeat ab ip¬
sis ce rep̃hendi: quos ꝓculpa eoꝵ remi¬
niscuntur a se sepe ⁊acerbius corripi
⁊ durius castigari: Hinc est quod pt᷑
rabulon nascitur dina: quia nimirũ
sepe zelum. int̾ueniente culpa: sequit᷑

Expanded text:
ignorantiae possit in hac vita plene deseignorantiae possit in hac vita plene deserere, perfecte devitare? Nunquid vel ipsi qui aliorum culpas corripiunt se ab omni peccati contagio penitus exuunt? Imo eos saepe per quos Deus aliorum errata corrigere disponit, ex magnae pietatis dispensatione graviter cadere permittit, ut ex propria culpa discant quam misericordes in aliorum correptione esse debeant. Sed quantum putas erubescunt, cum quali se humilitate deliciunt, cum se in id unde alios corripiunt, vel forte in aliquid gravius lapsos conspiciunt, qui aliis in statu rectitudinis formam praebere debuerunt? Quis putas digne pensare sufficiat quanta confusio corda eorum transfigat, cum in sua vita videant quod jure valeat ab ipsis etiam reprehendi, quos pro culpa eorum reminiscuntur a se saepe et acerbius corripi et durius castigari? Hinc est quod post Zabulon nascitur Dina, quia nimirum saepe nimium zelum, interveniente culpa, sequitur
Abbreviated transcription (Latin):
debuit di fposa asponso suo dotẽ aliã accipe
ñ decuit celestẽ sp̃osũ sp̃ose sue. dotẽ alia donare
ꝗͣ ut ꝑ adoptionis grãm possit multos deo
filios gignẽ: ⁊ de filiis ire. filuisq geheu¬
ne. regni celestis heredes aseribere. Mito
gͦ ⁊ abulon nato exclamat mater eiꝰ lia
ditauit me ds dote bona. Uides ne qͣle
qͣntumue sit. ⁊elũ iusticie ueraeit pos¬
sidere: ⁊ uitioꝵ odium excorde gerere.
inu̾itate exercere: Qͥ talẽ filiũ genuit.
cum ꝓpħa fidueialit̾ psallit. Omñe ui¬
am iniquã odio habui. S numqͥd pꝰt
has sex uirtutum soboles. saltẽ dabit᷑
ein uis. sine peccato uiuere⁊ut saltem
pͦt uitioꝵ odium possit sine uitio esse:
&s hoc p̃sumat: Qs hoc in hac uita uel
iperare audeat. cum apłs dicat. li dixꝰ¬
mus quia peccatum ñ habemꝰ. nosi põs se¬
ducimus⁊⁊ uitas in nobis non ẽ: Quis est
ut de cet̾is taceam. qui ipsa saltem pecc̾a

Expanded text:
debuit Dei sponsa a sponso suo dotem aliam accipere, debuit Dei sponsa a sponso suo dotem aliam accipere, non decuit coelestem sponsum sponsae suae dotem aliam donare, quam ut per adoptionis gratiam possit multos Deo filios gignere, et de filiis irae filiisque gehennae, regni coelestis haeredes ascribere. Merito ergo Zabulon nato exclamat mater ejus Lia: Ditavit me Deus dote bona . Videsne quale, quantumve sit zelum justitiae veraciter possidere, et vitiorum ex corde gerere, in veritate exercere? Qui talem filium genuit, cum Propheta fiducialiter psallit: Omnem viam iniquam odio habui . CAPUThas sex virtutum soboles, saltem dabitur cuivis sine peccato vivere, ut saltem post vitiorum odium, possit sine vitio esse? Quis hoc praesumat? Quis hoc in hac vita vel sperare audeat cum apostolus dicat: Si dixerimus quia peccatum non habemus nosipsos seducimus, et veritas in nobis non est? Quis est, ut de caeteris taceam, qui ipsa saltem peccata
Abbreviated transcription (Latin):
litet qui potest qualis sit hic filius. qͣn¬
a sit ei uirtus: cunis officio. qͥsq ñ solum
stipsum contra uitia munit. s ẽ alios
apeccati laqueis eriꝑe contendit: ⁊ quoꝵ
ñ potest maliciã inmeliꝰ mutare: nititur
saltem resistendo repͥmẽ. Nescio si potest
homo aliquid a dõ in hac uita maius ac¬
ciꝑe ignoro an possit hac grã int̾im ma¬
iorem aliquã ds homini conferre: Qͣmi
ar eius inmistĩo. ꝑuersi homines inmeliꝰ
mutentur.⁊ ut de filiis diaboli. filii dei
esficiant᷑. An forte eui quam maiꝰ uidẽ¬
bitur ẽẽ mortuos suscitare : Ergo ne matꝰ
erit suscitare carnem iterum moriturã
ꝙͣ animã ineternũ uicturã: Ergo ne ma¬
iuserit. carnem reuocare ad gaudia
mundi: qua anime restituere gaudia
celi: Ergo ne maiꝰ erit restituere carmi bo¬
na transeuntia iterũ ꝑitura: quã ammie
redołe bona eta inetrtĩ mansur ai m qͣlis
dos: qͣnta dignitas talẽ grãm ad̃o acciꝑe. ñ

Expanded text:
itet qui potest qualis sit hic filius, quanitet qui potest qualis sit hic filius, quanta sit ejus virtus, cujus officio quisque non solum seipsum contra vitia munit, sed etiam alios a peccati laqueis eripere contendit, et quorum non potest malitiam in melius mutare, nititur saltem resistendo reprimere. Nescio si potest homo aliquid a Deo in hac vita majus accipere; ignoro an possit hac gratia interim majorem aliquam Deus homini conferre quam ut ejus ministerio perversi homines in melius mutentur, ut de filiis diaboli filii Dei efficiantur. An forte cuiquam magis videbitur esse mortuos suscitare? Ergone majus erit suscitare carnem iterum morituram, quam animam in aeternum victuram? Ergone majus erit carnem revocare ad gaudia mundi, quam animae restituere gaudia coeli? Ergone majus erit restituere carni bona transeuntia iterum peritura, quam animae reddere bona aeterna in aeternum mansura? O qualis dos, quanta dignitas talem gratiam a Deo accipere! Non
Abbreviated transcription (Latin):
enim ille laqueus uenatoꝵ. ⁊ quasi qͦd¬
dam rete sp̃uum malignoꝵ. animãs si¬
plices uenantium. lingua uidelie& adu¬
lantium. lingua detrahentium.⁊semi¬
uantiũ inter fr̃s discordias: concitanti¬
um iras. rixas. ꝑtingit gͦ ⁊ abulon
usq ad sydonẽ.. quotiens p̃uenit insi¬
dratoꝵ dolosam machinationem: siue
malignoꝵ spũum: siue ꝑfidoꝵ hominũ.
Scimus enim fieri huius moi uenatio¬
nem animarum: aliqñ ꝑ occultã sug¬
gestionem demonum: aliquando ꝑ aꝑ¬
tam ꝑsuasionem hoĩum. Ueruntamen
nouit utramq ⁊abulon caute depre¬
hendere: ⁊ incautis detegere. figit gͦ
fortitudims sue habitaculum. e regi¬
one maris. inconfinio sydonis: ut hĩc
uigilet contra seuitiam ꝑsequentium
illinc contra fraudulentiam insidian¬
amn: ⁊ impltatur quod deeo ieriptũ legit
abulon in lictore maris habitabit in stati¬
ne nauium. ꝑtingens usq ad sydonem.

Expanded text:
enim ille laqueus venatorum, et quasi quodenim ille laqueus venatorum, et quasi quoddam rete spirituum malignorum animas simplices venantium, lingua videlicet adulantium, lingua detrahentium, seminantium inter fratres discordias, concitantium iras, rixas. Pertingit ergo Zabulon usque ad Sidonem, quoties praevenit insidiatorem dolosam machinationem, sive malignorum spirituum, sive perfidorum hominum. Scimus enim fieri hujusmodi venationem animarum, aliquando per occultam suggestionem daemonum, aliquando per apertam persuasionem hominum. Verumtamen novit utramque Zabulon caute deprehendere, et in cautis detegere. Figit ergo fortitudinis suae habitaculum e regione maris, in confinio Sidonis, ut hinc vigilet contra saevitiam persequentium, illinc contra fraudulentiam insidiantium, et impleatur quod de eo scriptum legitur: Zabulon in littore maris habitabit, in statione navium,
Abbreviated transcription (Latin):
tragia passos ⁊ pene um fractos set blan¬
da consolatione fouere:⁊ ad statum securita¬
tis erigere: ⁊ ad quendam quasi tranquilli¬
tatis portum reuocare. In hunc itaq mo¬
dum. zabulon. in littore maris habitabit.
in statione nauium: ꝑtingens usq ad sy¬
donem. Extendens gͦ se latius ꝑ litto¬
ra maris: ⁊ huc illucq discurrens. dũ
undiq uigilat circa suoꝵ ꝓtectionem:
dum ubiq se ꝑat. contra hostium ineur¬
sionem: ꝑtingit etiam usq ad sydonẽ.
Sydon. uenatio interp̃tatur: ꝑquã rec¬
te satis deceptionum fraudulentia intelligit᷑.
Satagit gͦ ⁊abulon iste non solum inbecilles
quosq erigẽ contra furorem ꝑsequentium:
s quoslibet etiam simplices eriꝑe de la¬
queo uenantium. Ad sydonem gͦ usq
ꝑtingit. quotiens u̾sut hominis insidias.
detegit: quotiens falsoꝵ fr̃m fraudu¬
lenta consilia dep̃hendit: qualium ser¬
mo. deste apło. ut cancer serpit. Hic est

Expanded text:
fragia passos, et pene jam fractos scit blanfragia passos, et pene jam fractos scit blanda consolatione fovere, et ad statum securitatis erigere et ad quemdam quasi tranquillitatis portum revocare. In hunc itaque modum Zabulon in littore maris habitabit in statione navium, pertingens usque ad Sidonem. Extendens ergo se latius per littora maris, et huc illucque discurrens, dum undique vigilat circa suorum protectionem, dum ubique se parat contra hostium incursionem, pertingit etiam usque ad Sidonem. Sidon venatio interpretatur, per quam recte satis deceptionum fraudulentia intelligitur. Satagit ergo Zabulon iste non solum imbecilles quosque erigere contra furorem persequentium, sed quoslibet etiam simplices eripere de laqueo venantium. Ad Sidonem ergo usque pertingit, quoties versuti hostis insidias detegit, quoties fratrum falsorum fraudulenta consilia deprehendit: Qualium sermo, teste Apostolo, ut cancer serpit . Hic est
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓ eoꝵ defensione puniri. Libent̾ gͦ se
occurrentib ꝑiculis obicit: ⁊ contra se¬
uientium tempestatũ ꝓcellas se sponte
opponit. Alioqͥn frustra inlittore mra¬
ris habitat. frustra instatione nauiũ
habitationem parat: si contra mari¬
na mundane pressure discͥmina tre¬
pidat: nͥ tempestatib diu fatigatos.
⁊ tandem littorib ciectos. blande exci¬
piat. ⁊ benigne foueat. ⁊abulon ĩqͥt¬
inlittore maris habitabit: ⁊ instatione
nauium: ꝑtingens usq ad sydonem.
Que gͦ causa ẽ. putas. eur habitoe in
littore: nisi ut muniat extrema terre.
⁊ ut pote habitaculum fortitudinis.
ꝓtegat infirmiora membra eccłȩ: Illo¬
rum gͦ se ꝑiculis opponit: quos as¬
sidus ꝑsecutionum ꝓcellis fatigari
conspicit. Ut enim naufragantib sẽꝑ
paratus sit. ad ferendum auxilium:
manet ut deeo scriptum est. in stati¬
one nauium. Diuturnis namq tẽp¬
tationib opp̃ssos. ⁊ quasi quedã nau¬

Expanded text:
pro eorum defensione punire. Libenter ergo se pro eorum defensione punire. Libenter ergo se occurrentibus periculis objicit, et contra saevientium tempestatum procellas se sponte opponit. Alioquin, frustra in littore maris habitat, frustra in statione navium habitationem parat, si contra marina mundanae pressurae discrimina trepidat, nisi tempestatibus diu fatigatos, et tandem littoribus ejectos blande excipiat, et benigne foveat. CAPUT aris habitabit, et in statione navium, pertingens usque ad Sidonem . Quae ergo causa est, putas, cur habitet in littore, nisi ut muniat extrema terrae, et utpote habitaculum fortitudinis protegat infirmiora membra Ecclesiae? Illorum ergo se periculis opponit, quos assiduis persecutionum procellis fatigari conspicit. Ut enim naufragantibus semper paratus sit ad ferendum auxilium, manet, ut de eo scriptum est, in statione navium. Diuturnis namque tentationibus oppressos, et quasi quaedam nau
Abbreviated transcription (Latin):
iste sextus idemq nouissimus filioꝵ
lie. habitaculum fortitudinis łr: nã
rabulon ut suꝑus iam dictũ ẽ. habi¬
taculum fortitudinis interp̃tatur.
Uide gͦ. quomͦ domus inhabitantes
quosq suꝑius ꝓtegit: ⁊ ab õi parte
cingit. Et tamꝰ nisi fortis. ⁊ firiiter
munta sit habitaculum forcitudinis
non erit. Sic nimirum: sic ꝑfectus zelus.
ut zabulon iure possit dici: immo ueraeit̃
esse deb& infirmiores contra aerias pote¬
states. doctrma ⁊ oratione ꝓtegere: ⁊ contͣ
mundana ꝑicula undiq munire. ⁊ u̾ttͦ.¬
q non solum infatigabilis: s ꝙ̃ in suꝑa
mundi. ꝓculdubio quisquis es. inutͦq
fortis. habitaculũ es fortitudinis: ⁊ digne
xabulondicimereris. Deb& ẽẽ ⁊abulon
ꝓmptior. immo semꝑ paratior. ad mala
terenda. quã ad mala inferenda. Et qr
hab& necẽe ꝓculpa quandoq subiectĩs
irasci: amplius utiq dolet. cũ cogitur
eos ꝓ culpa ꝑcutere: quam cum cogit᷑.

Expanded text:
iste sextus idemque novissimus filiorum iste sextus idemque novissimus filiorum Liae habitaculum fortitudinis dicitur: nam Zabulon, ut superius jam dictum est, habitaculum fortitudinis interpretatur. Vide ergo quomodo domus inhabitantes quosque superius protegit, et ab omni parte cingit, et tamen nisi fortis et firmiter munita sit, habitaculum fortitudinis non erit. Sic nimirum sic perfectus zelus, ut Zabulon jure possit dici, imo veraciter esse, debet infirmiores contra aereas potestates doctrina et oratione protegere, et contra mundana pericula undique munire, et in utroque non solum infatigabilis, sed etiam insumundi. Procul dubio quisquis es in utroque fortis, habitaculum es fortitudinis, et digne Zabulon dici mereris. Debet esse Zabulon promptior, imo semper paratior ad mala ferenda quam ad mala inferenda. Et quia habet necesse pro culpa quandoque subjectis irasci, amplius utique dolet, cum cogitur eos pro culpa percutere, quam cum cogitur
Abbreviated transcription (Latin):
am. significari iam diximus. pͦ iudã. ⁊
ysachar. nasci necẽe est: qm̃ mens quȩ
caritatis ⁊ interne suauitatis. adhuc ex¬
pers est: rectitudinis normam in suo re¬
lo minime seruare potest. Caritas enim
doeꝙ: quomͦ tractare oporteat. qͦs ⁊ abu¬
lon castigat. Sp̃italium notiera docoe
que sit illa suauitas. ad quam inui¬
tantur uel etiam compelluntur. quib
ext̾ior iocunditas. carnalis uidelicet uo.¬
luptas interdicitur: ꝓ qͣ sepe. ⁊abulon
urgente duruis arguintur. Iudas itaq
docere deb& modũ: ysachar autẽ. cau¬
sam correptionis: ut moderante iuda:
fiat in spũ lenitatis: ⁊ ysachar suggen¬
de fiat nichominus causa utilitatis.
Ytilitatem tam̃ eoꝵ ⁊ abulon querat ñ
suam: ut quod delinquentes ferit ad
utilitatem sit. non ad uindictã. Deb&
uerus ⁊elꝰ non est. nec zabulon ueracit̃
dici potest. si paratior est ad feriendũ.
quam ad ꝑtegenclum. Non enĩ frust᷑

Expanded text:
am significari jam diximus. Prius Judam et am significari jam diximus. Prius Judam et Issachar nasci necesse est, quoniam mens quae charitatis et internae suavitatis adhuc expers est, rectitudinis normam in suo zelo minime servare potest. Charitas enim docet quomodo tractare oporteat quos Zabulon castigat. Spiritualium notitia docet quae sit illa suavitas ad quam invitantur, vel etiam compelluntur, quibus exterius jucunditas carnalis videlicet voluptas interdicitur, pro qua saepe Zabulon urgente, durius arguuntur. Judas itaque docere debet modum, Issachar autem causam correptionis, ut, moderante Juda, fiat in spiritu lenitatis, et Issachar suggerente, fiat nihilominus causa utilitatis. Utilitatem eorum Zabulon quaerat, non suam, ut quod delinquentes ferit ad utilitatem sit, non ad vindictam. CAPUTverus zelus non est, nec Zabulon veraciter dici potest, si paratior est ad feriendum quam ad protegendum. Non enim frustra
Abbreviated transcription (Latin):
tutem ẽẽ credunt. Econtra multi quod
absq dubio agunt in spũ furoris: age̾
se arbitrantur ⁊elo rectitudinis:⁊ que
ueraciter exequuntur odio hominum
exercere se putant. uel simulant odi¬
o uitioꝵ. S queso interrogent qui hu¬
iusmodi sunt. qui zabulon iam genuis¬
se se credunt.⁊ seipsos queso interrogẽt.
utrum inu̾itate diligant: quos quasi
instigante ⁊ abulon tam acerbe casti¬
gant. Forte adhuc que sint ille spĩta¬
les delicie ꝑ exꝑientiam scire minime
potuerunt: ad quas eos quos arguuis.
uel flagellant. suis inuitare flagelł.
uel cẽ inẽpationib uidĩ uolunt. Ali enim
pietate potius quam erudelitate. delin.¬
quentes ꝑsequi credendi sunt: qͥ int̾na illa
gaudia. ad que eos tot dolorib inuitan.
ꝑ exꝑientiamꝰ nouerunt.
⁊dam. ⁊ ysachar pͥusquam ⁊abulon. liã
peꝑisse legimus: ⁊ ꝑ iudam caritatem.
ꝑ ysachar sp̃italium gaudioꝵ exꝑienti¬

Expanded text:
tutum esse credunt. Econtra multi, quod tutum esse credunt. Econtra multi, quod absque dubio agunt in spiritu furoris, agere se arbitrantur zelo rectitudinis, et quae veraciter exsequuntur odio hominum, exercere se putant vel simulant odio vitiorum. Sed, quaeso, interrogent qui hujusmodi sunt qui Zabulon jam genuisse se credunt, seipsos; quaeso, interrogent utrum in veritate diligant quos quasi instigante Zabulon tam acerbe castigant? Forte adhuc quae sint illae spirituales deliciae per experientiam scire minime potuerunt, ad quas eos quos arguunt vel flagellant, suis invitare flagellis, vel etiam increpationibus videri volunt. Illi enim pietate, potius quam crudelitate delinquentes, persequi credendi sunt, qui interna illa gaudia, ad quae eos tot doloribus invitant, per experientiam noverunt. Judam et Issachar, prius quam Zabulon, Liam peperisse legimus; et per Judam charitatem, per Issachar spiritualium gaudiorum experienti
Abbreviated transcription (Latin):
tendo transir&e: ⁊ hominum p̃uaricatorũ
ĩ r. tͥa milia inmortem ꝓst̾nẽt. Sic sie pꝰt y¬
sachar ⁊ abulon gignitur: quia ꝑint̾ne dul
abulon qui irascendo iramdei placare
consueuit: qui pie seuiendo. dum hominũ
uitia ꝑcutit: eis qͣsi ñ parcendo meliꝰ par¬
cit. Absq dubio nicħ sic placoe do. nichil
sic placat dm̃: qͦmͦ ⁊ elꝰ animarũ. Oꝙͣ mul
dĩ grã. mente conceperunt. ⁊ de se genu¬
erunt: qui hunc filium habere ñ potuer᷑.
st̃ multos hodie uidemus spũ pauꝑes.
spe gaudentes: caritate feruentes: mul¬
tum abstinentes: admodum patientes.
ad relum tam̃ animarũ nimis tepidoᷤ.
multumq torpentes. Flii quasi ob eus¬
todiam humilitatis delinquentes in¬
erepare ñ p̃sumunt: alii ne caritatem
fraternam ꝑturbare uideantur. pec¬
cantes arguere metuunt. Sic ⁊ alii aliis
⁊ aliis adhue modis. quod ⁊elare ꝓ dño
tiolunt: uirtutis hoc ẽẽ fingunt. uel uir¬

Expanded text:
tiendo transiret, et hominum praevaricatorum tiendo transiret, et hominum praevaricatorum tria millia in mortem prosterneret . Sic sic post Issachar Zabulon gignitur, quia per internaeZabulon, qui irascendo iram Dei placare consuevit, qui pie saeviendo dum hominum vitia percutit, eis quasi non parcendo melius parcit. Absque dubio nihil sic placet Deo, nihil sic placat Deum, quomodo zelus animarum. CAPUT Dei gratia mente conceperunt, et de se genuerunt, qui hunc filium habere non potuerunt! Quam multos hodie videmus spiritu pauperes, spe gaudentes, charitate ferventes, multum abstinentes, admodum patientes, ad zelum tamen animarum nimis tepidos, multumque torpentes! Alii, quasi ob custodiam humilitatis, delinquentes increpare non praesumunt; alii, ne charitatem fraternam perturbare videantur, peccantes arguere metuunt. Sic et alii aliis, et aliis adhuc modis, quod zelare pro Domino nolunt, virtutis hoc esse fingunt, vel vir
Abbreviated transcription (Latin):
immici mei. Et helyas. Zelo inꝗtͥ ⁊elat᷑ sũ
ꝓpt̾ dominum. Et finees zelauit relũ dii
⁊ accepit sac̾dotium et̾num. S uñ istis
putas fortitudo tanta: tam mira con¬
stantia: Helẏas solꝰ. ꝯtra centũ qͥnqͣginta
ꝓpħas baal insurrexit. finees solꝰ. castra
madianitarũ irrumpens: adulterantes
gladio transuerberauit. Ecce quantũ
roboris accipiunt: ecce quã fortes fiunt.
qui de illiꝰ predicte t̾re fructib comedt̃:
qui se int̾na suauitate reficiunt. Recte
g pꝰt ysachar qui merces int̾p̃tat᷑. ⁊ abu¬
lon. idest habitaculũ fortitudinis. nasci¬
tur: quia pꝰt de gustatam eterne retri.¬
butionis dulcedinem: animꝰ contͣ temp¬
tationum argumenta mirabilit̾ robo¬
ratur. sua subito ꝑ ieula pariupendens.
domim inuirias fortit̾ uleiseitur. Hine
sacietate mirifica. in tantum subito ⁊e¬
lum contra fabrieatores uel cultores idol
cersit: ut stitim adiuinctis ÷̃ qui dnĩ erat
ꝑmedium castroꝵ de porta ad portam. percu¬

Expanded text:
elo, inquit, zelatus sum propter Dominum . Et Phinees bellavit zelum Domini, et accepit sacerdotium aeternum . Sed unde istis putas fortitudo tanta, tam mira constantia? Elias solus contra centum quinquaginta prophetas Baal insurrexit, Phinees solus contra castra Madianitarum irrumpens, adulterantes gladio transverberavit. Ecce quantum roboris accipiunt, ecce quam fortes fiunt, qui de illius praedictae terrae fructibus comedunt, qui se interna suavitate reficiunt. Recte ergo post Issachar, qui merces interpretatur, Zabulon, id est habitaculum fortitudinis nascitur, quia post degustatam aeternae retributionis dulcedinem, animus contra tentationum argumenta mirabiliter roboratur, sua subito pericula parvipendens, Domini injurias fortiter ulciscitur. Hinc satietate mirifica, in tantum subito zelum contra fabricatores vel cultores idoli xarsit, ut statim adjunctis sibi qui Domini erant, per medium castrorum, de porta ad portam percu
Abbreviated transcription (Latin):
habitare: posse requiescere. Ascendẽ.⁊ stare
est. uirtutis: in habitare. ⁊ requiescẽ. ẽ. feli¬
citatis. ytrumq utiq magnũ: utrũq ã¬
miratione dignũ. Utrũq propha mira¬
tur:⁊ s illud ꝓmagnitudine difficultatis.
istud ꝓ magnitudine iocunditatis. Am¬
miratio difficultatis est. illa exclamatio:
quis ascend&e inmontem dni: aut qͥs sta¬
bit in loco scõ etus. Admiratio iocundi¬
tatis est illa exclamatio: Dnẽ qͥs habitab̃
intabnacło tuo. aut qͥ ᷤᷤ. reqͥescet ĩ monte
scõ tuo: ascencłe ⁊ stare. Oqͣnta qͣlisq forti¬
tudo. inhabitare ⁊ reqͥesce̾. oqͣnta qͣlisq
beatitudo. qͥs ad id oꝑis idoneꝰ qͥs hoc mu

Expanded text:
habitare, posse requiescere. Ascendere et stare, habitare, posse requiescere. Ascendere et stare, est virtutis; inhabitare et requiescere, est felicitatis. Utrumque utique magnum, utrumque admiratione dignum. Utrumque Propheta miratur, sed illud pro magnitudine difficultatis, istud pro magnitudine jucunditatis. Admiratio difficultatis est illa exclamatio: Quis ascendet in montem Domini, aut quis stabit in loco sancto ejus? . Admiratio jucunditatis est illa exclamatio: Domine quis habitabit in tabernaculo tuo, aut quis requiescet in monte sancto tuo? Ascendere et stare, o quanta, qualisque fortitudo, inhabitare, et requiescere, o quanta, qualisque beatitudo! Quis ad id opus idoneus, quis hoc mun
Abbreviated transcription (Latin):
borem ñ ascenditur: uerũ ce̾ ñ sine mag¬
na difficultate ibi immorari ñ datur.
S forte iam ascendisti: iam ibi stare di¬
dicisti: nec hoc sufficiat tͥ. Disce ibi habi¬
tare. ⁊ mansionem face: ⁊ qualicũq m̃tiᷤ
euagatione. abstractus. illuc semꝑ re¬
dire. Absq dubio ꝑ multũ usũ: q̃nq uer¬
tetur tͥ in oblectamentum: intantum
ut absq ulla laboris difficultate. poᷤᷤ¬
sis ibi assiduus ẽẽ: quininmo pena
potius tͥ sit alibi. quam ibi morã a¬
liquam facere. Mira iocunditas in
hoc monte. sine labore morari posse:
petro attestante: qui tanta ⁊ tam in¬
solita suauitate allectus exclamat.
bonum est nos hic ẽẽ. O felicem qui po¬
tuit inhunc montẽ ascendere: ⁊ m̃te
requiescẽ. O quam magnũ: oquã rarũ.
Domine quis habitabit intabernacu¬
lo tuo⁊ aut quis requiese& inmonte
scõ tuo  Etquidem magnũ est ascendẽ
posse ce stare. mauis tamen est posse in¬

Expanded text:
borem non ascenditur, verum etiam sine magborem non ascenditur, verum etiam sine magna difficultate ibi immorari non datur. Sed forte jam ascendisti, jam ibi stare didicisti, nec hoc sufficiat tibi. Disce ibi habitare et mansionem facere, et qualicunque mentis evagationem abstractus illuc super redire. Absque dubio per multum usum quandoque vertetur tibi in oblectamentum, intantum, ut absque ulla laboris difficultate possis ibi assiduus esse, quinimo poena potius tibi sit alibi, quam ibi moram aliquam facere. Mira jucunditas in hoc monte sine labore morari posse. Petro attestante, qui tanta et tam insolita suavitate allectus, exclamat: Bonum est nos hic esse . O felicem qui potuit in hunc montem ascendere, et mente requiescere! O quam magnum! O quam rarum! Domine quis habitavit in tabernaculo tuo? aut quis requiescet in monte sancto tuo? Et quidem magnum est ascendere posse et stare; majus tamen est posse in
Abbreviated transcription (Latin):
runt. Ascendat hõ ad cor altũ: ⁊ exalta¬
bitur ds̃. Disce hõ cogitare. disce ꝯgnoscẽ
teipm ⁊aseendisti ad eor altum. Quan¬
tum cotidie intui cognitione ꝓficis: tantũ
ad altiora semꝑ tendis. Qui ad ꝑfectam ꝯg
nitionem sui ꝑuen̾: iã montis uerticem app̃¬
hendit. O quam rari sunt. uel quia nolt̃.
uel quia nequeunt: qui huc usq ascendt̃.
Rarum ualde in hunc montem ascendere.
s multo rarius in eius uertice stare. ⁊ ibi
morã facẽ: rarissimũ autem ibi habitare.
⁊ mente requiescere. Qͥs inquit ascend&
inmontem domini ⁊ aut qͥs stabit in loco
scõ eius: Prius est ascendere: pꝰt ea stare.
In stando quidem labor: s in ascendendo
maior. Multi quidem in ip̃a ascensione
IPIIIoefecerunt. ꝓpt̾ niium laborem ascen¬
dendi: multi ab arduo eius u̾tice otius
descenderunt. ꝓpt̃ laborem standi. Hoc
fortassis eis intolerabile uidebatur: qm̃
ũ solum inhunc montẽ. nͥ ꝑ magnũ la¬

Expanded text:
rant. Ascendat homo ad cor altum, et exaltarant. Ascendat homo ad cor altum, et exaltabitur Deus . Disce homo cogitare, disce cogitare teipsum, et ascendisti ad cor altum. Quantum quotidie in tui cognitionem proficis, tantum ad altiora super tendis. Qui ad perfectam sui cognitionem pervenit, jam montis verticem apprehendit. vel quia nequeunt qui hucusque ascendunt. Rarum valde in hunc montem ascendere, sed multo rarius in ejus vertice stare, et ibi moram facere; rarissimum autem ibi habitare et mente requiescere: Quis, inquit, ascendet in montem Domini, aut quis stabit in loco sancto ejus? . Prius ascendere est, postea stare. In stando quidem labor, sed in ascendendo major. Multi quidem in ipsa ascensione defecerunt, propter nimium laborem ascendendi, multi ab arduo ejus vertice ocius descenderunt, propter laborem standi. Hoc fortassis eis intolerabile videbatur, quoniam non solum in hunc montem, nisi per magnum la
Abbreviated transcription (Latin):
inuestigationẽ conu̾tunt. Animui qͥ ad sei¬
entie altitudinem ntit᷑ ascende̾: pͥmũ ⁊ pͥn¬
cipale sit ei studiũ. se ip̃m cognosc̾e̾. Mag¬
na altitudo scientie: semꝙipsũ ꝑ fecte ꝯg¬
nouisse. Mons magnꝰ ⁊ altͦ: plena cogni¬
tio rõnalis sp̃c. Omniũ mundanarũ sei¬
entiarũ cacumina. mons iste transcendit:
omnẽ phylosophyam. omnẽ mundi scien¬
tiam. ab alto despicit. Qiud tale aristoti¬
les. quid tale plato inuenit: quid tanta
phylosophoꝵ t᷑ba tale inuenire potuit:
uere ⁊ absq dubio. si hunc montẽ ingenii
sui acumine ascende potuissent. si ad se¬
ipso sinueniendoᷤᷤ eoꝵ eis studia suffice¬
rent: si seipsos plene cognosce̾nt: nunꝙͣ
idola coluissent.⁊ numquam creature col¬
lum inclinarent: numquã contra crea¬
torem ceruicem erigerent. Hic de fecer̃t
serutantes serutinio. Hic inquã defecer̃.:¬
⁊ in hunc montẽ minime ascendẽ potue¬

Expanded text:
investigationem convertunt. Animus qui ad sciinvestigationem convertunt. Animus qui ad scientiae altitudinem nititur ascendere, primum et principale sit ei studium seipsum cognoscere. Magna altitudo scientiae seipsum perfecte cognovisse. Mons magnus et altus, plena cognitio rationalis spiritus. Omnium mundanarum scientiarum cacumina mons iste transcendit, omnem philosophiam, omnem mundi scientiam ab alto despicit. Quid tale Aristoteles, quid tale Plato invenit, quid tanta philosophorum turba, tale invenire potuit? Vere, et absque dubio, si hunc montem ingenii sui acumini ascendere potuissent, si ad seipsos inveniendos, eorum eis studia sufficerent, si seipsos plene cognovissent nunquam idola coluissent, nunquam creaturae collum inclinassent, nunquam contra Creatorem cervicem erexissent. Hic defecerunt scrutantes scrutinio. Hic, inquam, defecerunt, et hunc in montem minime ascendere pote
Abbreviated transcription (Latin):
supra rationem ẽ. intelligẽ debeamus.
ex matͥs eius morte. conuenient̃ satis
conicere possumus. Ad huius moi gͦ¬
contemplationis celsitudinẽ. queliba
ereaturarum ꝯgnitio angusta est. ⁊
siquidem creatoris. quantalib& ꝯgnitio ere¬
aturarum quid alud est quã qͦd terra ad
celum: qͦd centrũ ad totiꝰ circuli ambitũ:
hab& tam̃ hec t̾ra. hab&e hec inferior. in¬
ferioꝵ scientia. montes & colles: campos et
ualles Scđm diffentiam creaturarum: erit
⁊ diffentia scientiarum. Ut enĩ abimo incipi¬
antus: magna ẽ distantia inter corpꝰ. ⁊ corpꝰ.
Siquidem sunt eoꝑa t̾restria: sunt ⁊ corꝑa
celestia. Maior tam̃ est distantia. cuiuslib&
corꝑis ad sꝑm: quam quorlib&. ⁊ ꝙͣ libet
sunt irrationales: alii sunt rationales. O¬
culos gͦ quasi inimo defixos hab̾e̾ uident᷑.
qui sola adhuc corꝑea mirantur. S iã qͣsi
ad alta ascendunt: qui se ad sp̃ talium

Expanded text:
supra rationem est, intelligere debeamus, supra rationem est, intelligere debeamus, ex matris ejus morte convenienter satis conjicere possumus. CAPUT contemplationis celsitudinem quaelibet creaturarum cognitio angusta est, etsiquidem Creatoris, quantalibet cognitio creaturarum, quid aliud est quam quod terra ad coelum, quod centrum ad totius circuli ambitum? Habet tamen haec terra, habet haec inferior inferiorum scientia, montes et colles, campos et valles. Secundum differentiam creaturarum, erit et differentia scientiarum. Ut enim ab imo incipiamus, magna est distantia inter corpus et corpus. Siquidem sunt corpora coelestia, sunt et corpora terrestria. Major tamen est distantia cujuslibet corporis ad spiritum, quam quorumlibet, et quamlibet sunt irrationales, alii sunt rationales. Oculos ergo quasi in imo defixos habere videntur, qui sola adhuc corporea mirantur. Sed jam quasi ad alta ascendunt, qui se ad spiritualium
Abbreviated transcription (Latin):
nis qui est incelo: Itaq ⁊ si sint qui ascen¬
dunt usq ad celos. ⁊ descendunt usq ad
abyssos. ñ tamen ascendunt. nͥ forte ad
pͥmum ⁊ scdm: non enim possunt usq ad
dereium. Ad hoc utiq celũ. homines rapi
possunt: nam ip̃i ascendere omnino non
possunt. Possumus tam̃ illam que in
hac uita haberi potest di cognitionẽ.
trib gradib distinguere: ⁊ scđ̾m tͥpli¬
cem graduum differentiam. ꝑtres celos
diuidere. Aliter siquidem d̃s uidetur
ꝑ fidem: liter cognoseitur ꝑ rationem.
atq aliter cernitur ꝑ contemplationẽ.
pͥma gͦ uisio ad pͥmum celum: scda
ad scd̃m: t̾cia ꝑtinet adcͥcium. Pma ẽ.
infra rationem: tͥcia supͣ rationem. Ad
pͥmum itaq ⁊ scd̾m contemplationis
celũ. homines sane ascendere possunt:
s ad illud quod est supra rationẽ. nͥ ꝑ
mentis excessum supra seipsos rapti nũ¬
quam ꝑtingunt. Quod autem ꝑbenia¬
min illud contemplationis genus. qͦd

Expanded text:
nis qui est in coelo, itaque et si sint qui ascennis qui est in coelo, itaque et si sint qui ascendunt usque ad coelos, et descendunt usque ad abyssos, non tamen ascendunt nisi forte ad primum et secundum, non enim possunt usque ad tertium. Ad hoc utique coelum homines rapi possunt: nam ipsi ascendere omnino non possunt. Possumus tamen illa quae in hac vita haberi potest, Dei cognitionem, tribus gradibus distinguere, et secundum triplicem graduum differentiam per tres coelos dividere. Aliter siquidem Deus videtur per fidem, aliter cognoscitur per rationem, atque aliter cernitur per contemplationem. Prima ergo visio ad primum coelum, secunda ad secundum, tertia pertinet ad tertium. Prima est infra rationem, tertia supra rationem. Ad primum itaque et secundum contemplationis coelum, homines sane ascendere possunt, sed ad illud quod est supra rationem, nisi per mentis excessum supra seipsos rapti nunquam pertingunt. Quod autem per Benjamin illud contemplationis genus, quod
Abbreviated transcription (Latin):
głatur ad illud se non quidem isse.
S absq dubio raptum fuisse. Scio
inquit hominem siue incorꝑe. siue
extra corpus nescio ds̃ scit: raptum
huius modi usq ad t̾cium celũ. Sed
quod est celum. hoc dercium: Qͦd ẽ
inter terram ⁊ celum: hoc est. int̾ corpꝰ.
⁊ spm̃. S alia est dignitas spc̃ huma
excellentia sp̃c diuini. Humani siquidẽ sp̃e
dignitatem. qͥ subiacce pene ⁊ culpe. longe
suꝑgredit᷑ utriusq expers excellentia. scilicq
angelice nature: s in comꝑabiliter utrosq
p̃cedit sp̃c ille. qui fecit utrumq Ad hoꝵ¬
gͥ celoꝵ quodlib&. euius uis animus. tẽ
ueraciter erigit᷑: qñ t̃renarum cogitationũ
ima deserens. ineoꝵ contemplatione defi¬
gitur. Ad pͥmũ itaq celũ ꝑtinq ꝯgnitio
sui: aot̾cium autem ꝑtin& contemplatio
dĩ. Ad hoc itaq t̾cium celum qͥs putas
ascendit: nisi qui ⁊ descendit. filius homi¬

Expanded text:
postolus gloriatur, ad illud se non quidem, isse, postolus gloriatur, ad illud se non quidem, isse, sed absque dubio raptum fuisse: Scio, inquit, hominem, sive in corpore, sive extra corpus; nescio, Deus scit, raptum hujusmodi usque ad tertium coelum . Sed quod est coelum hoc tertium quod est inter terram et coelum, hoc est inter corpus et spiritum. Sed alia est dignitas spiritus hexcellentia spiritus divini. Humani siquidem spiritus dignitatem qui subjacet poenae et culpae longe supergreditur utriusque expers, excellentia scilicet angelicae naturae, sed incomparabiliter, utrosque praecedit spiritus ille qui fecit utrumque. Ad ho coelorum quodlibet cujusvis animus, tunc veraciter exigitur, quando terrenarum cogitationum ima deserens, in eorum contemplatione defigitur. Ad primum itaque coelum pertinet cognitio sui, ad tertium autem pertinet contemplatio Dei. Ad hoc itaque tertium coelum quis putas ascendit, nisi qui et descendit Filius homi
Abbreviated transcription (Latin):
anxietate. in huius mõi doloris immen¬
sitate. ⁊ beniamin nascitur. ⁊ rachel mo¬
ritur: qͥa cũ mens hominis supͣ seipsã
rapitur ⁊ omnes humane ratiorinatiois
angustias suꝑgredit᷑. Ad illud enĩ. qͦd
supra se eleuata. ⁊ in extasi rapta. de
diuinitatis lumine conspicit: omĩs hu¬
mana ratio suecumbit. Qͥd est enĩ ra¬
chelis int̾itus: nisi rationis defectus :¬
Beniamin itaq nascente. rachel mori¬
tur: quia mens ad contemplationẽ rap¬
ta. quantus sit humane rationis de fec¬
tus exꝑitur. Nonne rachel mortua tuc̃
erat. ⁊ omnis humane rõnis sensus ĩ apo¬
stolo defecerat. cum dicebat: suie ĩ cor¬
pore. siue extͣ corpꝰ nescio. ds̃ seit: Nemo
ergo se existimoe ad illius duuni lumi¬
nis claritatem argumentando posse pe¬
netrare: nemo se credat humana illud
raciotinatione posse comp̃hendere. Si
enĩ aliqua argumentatione adiri po-¬
tuissce. lumen illud diuinum utiq

Expanded text:
anxietate, in hujusmodi doloris immenanxietate, in hujusmodi doloris immensitate, et Benjamin nascitur, et Rachel moritur, quia cum mens hominis supra seipsam rapitur, omnes humanae ratiocinationis, angustias supergreditur. Ad illud enim quod supra se elevata, et in extasi rapta, de divinitatis lumine conspicit, omnis humana ratio succumbit. Quid est enim Rachelis interitus, nisi rationis defectusBenjamin itaque nascente, Rachel moritur, quia mens ad contemplationem rapta, quantus sit humanae rationis defectus experitur. Nonne Rachel mortua tunc erat, et omnis humanae rationis sensus in Apostolo defecerat, cum dicebat: Sive in corpore, sive extra corpus, nescio, Deus scit . Nemo ergo se existimet ad illius divini luminis claritatem, argumentando posse penetrare; nemo se credat humana illud ratiocinatione posse comprehendere. Si enim aliqua argumentatione adiri potuisset lumen illud divinum, utiqu
Abbreviated transcription (Latin):
hoc latere potest: quia inhuius suaui¬
tatie xomꝑatione. ommis dulcedo a-¬
mara est. Hinc est: quod nec studium
suum laxare. nec desiderium suum.
temꝑare potest. Hinc illa tanta pa-¬
rientis anxietas: ⁊ doloris imm̃sitas.
Uñ namq putas. tanta doloris mag¬
nitudo: nͥ ex indesinenti studio. ⁊ impa-¬
cienti desidio: Crescit cotidie. ⁊ ⁊ ex de¬
siłio labor: ⁊ ex labore dolor augm̃tat᷑.
assidue. ⁊ex studio desidium: ⁊
ex desiłio studium. Seit tam̃ rachel
hoc negotium supra uires suas ẽẽ: nec
tamen ualet studium suum. uel desi¬
derium tempare. A d cantam naꝙ gra¬
ciam: numquam ꝑtingit mens ꝑ ꝓpriã
industriam. Dĩ ẽ. hoc donum: ñ homi¬
nis mitum. S absq dubio talem tantãq
gram accepit nemo: sine ingenti studio.
zardenti desidio. Nouit hoc rachel: ⁊ ie¬
circo studium multiplicat.  desidium
suum cotidianis incrementis acrius ĩ flã¬
mat. In tanta namq cotidiani conatus

Expanded text:
hoc latere potest, quia in hujus suavihoc latere potest, quia in hujus suavitatis comparatione omnis dulcedo amare est. Hinc est quod nec studium suum laxare, nec desiderium suum temperare potest. Hinc illa tanta parientis anxietas et doloris immensitas. Unde namque putas tanta doloris magnitudo, nisi ex indesinenti studio, et impatienti desiderio? Crescit quotidie, et ex desiderio labor, et ex labore dolor. Augmentatur assidue, et ex studio desiderium et ex desiderio studium. Scit tamen Rachel hoc negotium supra vires suas esse, nec tamen valet studium suum, vel desiderium temperare. Ad tantam namque gratiam, nunquam pertingit mens per propriam industriam. Dei est hoc donum, non hominis meritum. Sed absque dubio talem, tantamque gratiam accipit nemo, sine ingenti studio et ardenti desiderio. Novit haec Rachel, et idcirco studium multiplicat, et desiderium suum quotidianis incrementis acrius inflammat. In tanta namque quotidiani conatus
Abbreviated transcription (Latin):
quidam insolite uisionis radius ocłis eiꝰ
apparere. Hoc lumen oculos eius irra¬
diauerat: qui dicebat. Signatum est su¬
ꝑ nos lumen uultus tui dñẽ: dedisti leti¬
ciam incorde meo. Ex hꝰ gͥ luminis uisi¬
one quã ammiratur inse:mirũ immo¬
dum accendit᷑ animꝰ. ⁊ animat᷑ ad uiden¬
dum lum̃ quod est supͣ se. Ex hac inqͣm
uisione. uidendi dm̃. flammã desidii
concipit ⁊ fiduciam sumit. Mens itaq
que iam uisionis huius desidio flagrat.:
si iã sꝑat qͦd desid̾at: iã se beniamin con¬
cepisse cognoscat. Sꝑando enim ꝯcipit:
desid̾ando parturit ⁊ quanto amplius
crescit desid̾ium: tanto appropinquat
hoc scͥptura docente didicimus: quia
spes que differt᷑. affligit animũ. Nichil
enim sic afficit animum: quomͦ impati¬
ens desid̾ium. Qͥd autẽ ħ uisionis dul¬
cedine expetitur salubrius iquid senti¬
tur suauius: qͥd animus exꝑitur iocũ¬
dius: Nouit hoc rachel nam nec rationẽ

Expanded text:
quidam insolitae visionis radius, oculis ejus quidam insolitae visionis radius, oculis ejus apparere. Hoc lumen oculos ejus irradiaverat, qui dicebat: Signatum est super nos lumen vultus tui, Domine, dedisti laetitiam in corde meo . Ex hujus igitur luminis visione quam admiratur in se, mirum in modum accenditur animus, et animatur ad videndum lumen, quod est supra se. Ex hac, inquam, visione videndi Deum flammam desiderii conspicit et fiduciam sumit. Mens itaque, quae jam visionis hujus desiderio flagrat, si jam sperat, quod desiderat, jam se Benjamin concepisse cognoscat. Sperando enim concipit, desiderando parturit, et quanto amplius crescit desiderium, tanto appropinquat hoc, Scriptura docente, didicimus: Quia spes quae differtur, affligit animum . Nihil enim sic afficit animum, quomodo impatiens desiderium. Quid autem hujus visionis dulcedine expetitur salubrius? quid sentitur suavius? quid animus experitur jucundius? Novit hoc Rachel, nam nec rationem
Abbreviated transcription (Latin):
Sienim inuisibilia dĩ ꝑea que facta st̃
intellecta conspiciuntur.: uͥ queso quã in
eiꝰ imagine. cognitionis uestigia. exp̃ssiꝰ
imp̃ssa reꝑiuntur. Hominem scđ̾m ani¬
mam. ad dĩ similitudinẽ factũ.⁊ legimꝰ. ⁊
credimus: ⁊ iocirco quãdiu ꝑ fidẽ ⁊ ñ ꝑ
speciem ambulamus: ꝙͣ du adhuc ꝑ
speculum inenigmate uidemꝰ: ad eius
ut ita dixim imaginariã uisionẽ. aptiꝰ
speculum quã sꝑm rationalẽ. inuenire
ñ possumꝰ. T̃gat gͦ speculum suũ: mũ¬
d&ꝰ sp̃m suum: quisquis sitit uidẽ dmͦ
suum. Hoc itaq speculũ ñ desinit uerꝰ
io seph. tene. t̾gere: ⁊ indesmenter inspi¬
cere. Tenere. ne deorsum corruens. t̾re ꝑ
amorem inhereat: t̾gere. ne inantum co¬
gitationũ pulu̾e sordescat inspie̾e. ne
Ad inania studia intentionis sue ocłm
retlactat Exclo autem spedio. ⁊ dui dii¬
gent̃ inspecto: incipit ei quedam diuini
luminis claritas inter lucere ⁊ imm̃sus

Expanded text:
Si enim invisibilia Dei per ea quae facta sunt, Si enim invisibilia Dei per ea quae facta sunt, intellecta conspiciuntur , ubi, quaeso, quam in ejus imagine cognitionis vestigia expressius impressa, reperiuntur? Hominem secundum animam ad Dei similitudinem factum et legimus , et credimus, et idcirco quandiu per fidem, et non per speciem ambulamus , quandiu adhuc per speculum et in aenigmate videmus , ad ejus, ut ita dixerim, imaginariam visionem aptius speculum, quam spiritum rationalem invenire non possumus. Tergat ergo speculum suum, mundet spiritum suum, quisquis sitit videre Deum suum. Hoc itaque speculum non desinit verus Joseph tenere, tergere, indesinenter inspicere. Tenere, ne deorsum, corruens terrae per amorem inhaereat; tergere, ne in inanium cogitationum pulvere sordescat; inspicere, ne ad inania studia intentionis suae oculum reflectat. Exterso autem speculo et diu diligenter inspecto, incipit ei quaedam divini luminis claritas interlucere, et immensus
Abbreviated transcription (Latin):
plenam cognitionẽ sui: sic̃ ꝑ uterinũ frẽm
cius beniamm quandoq subleuatur ad
contemplationẽ łi. Sic̃ enĩ ꝑ ioseph grãm
discretionis: sic ꝑ beniamin intelligimus
grãm contemplationis. Ut̾q de eadẽ mat᷑
nascitur: ꝙ ⁊ dĩ cognitio ⁊ fui. ex rõne ꝑci¬
pitur. Longe pꝰt ioseph. beniamin gigni¬
tur: quia animus qui in sui cognitione.
diu exercitatus. pleneq eruditus ñ est. ad
dĩ cognitionẽ ñ sustollitur. frustra cor¬
dis oculum erigit ad uidendum dm̃: qͥ
ũdum idoneus est. ad uidendũ seipsum.
Mriꝰ discat hõ cognosc̾e inuisibilia sua.
quã p̃sumat posse eyp̃hendẽ inuisibilia
diuina. Priꝰ ẽ. ut cognoscas inuisibilia
sp̃c̃ tui:. quampossis ẽẽ idoneꝰ. ad cognos.¬
cenda inuisibilia dĩ. Alioqum. si ñ potes
cognosc̃e te. qua fronte p̃sumis app̃hen¬
dere ea que sunt supra te : p̃cipuũ. ⁊ pͥnci¬
pale speculum adudendũ dm̃: animus
rationał absq dubio inuenit seipsum.

Expanded text:
terinum fratrem ejus Benjamin, quandoque sublevatur ad contemplationem Dei. Sicut enim per Joseph gratiam discretionis, sic per Benjamin intelligimus gratiam contemplationis. Uterque de eadem matre nascitur quia et Dei cognitio, et sui ex ratione percipitur. Longe post Joseph Benjamin gignitur, quia animus qui in sui cognitione diu exercitatus, pleneque eruditus non est, ad Dei cognitionem non sustollitur? Frustra cordis oculum erigit ad videndum Deum, qui nondum idoneus est ad videndum seipsum. Prius discat homo cognoscere invisibilia sua, quam praesumat posse apprehendere invisibilia divina. Prius est ut cognoscas invisibilia spiritus tui, quam possis esse idoneus ad cognoscendum invisibilia Dei. Alioquin si non potes cognoscere te, qua fronte praesumis apprehendere ea quae sunt supra te? CAPUT pale speculum ad videndum Deum, animus rationalis, absque dubio invenit seipsum.
Abbreviated transcription (Latin):
pe imextasim raptus. supra seipsum duci¬
tur dum pulchritudinis eius magnitu¬
diue attonitus. in eius ammiratione sus¬
penditur: ⁊ implet᷑ absq dubio. quod de
eo legitur. beniamin adolescentulus inm̃tis
excessu. Notãdũ sane: quomͦ sibi occurrans
testimonia seripturarum. Ed enĩ ꝓpħa ꝑ
rachelis interitum: qͦd cuugłista designat
ꝑ casum discipuloꝵ: hoc psalmista expͥmit

Expanded text:
pe in extasim raptus, supra seipsum ducipe in extasim raptus, supra seipsum ducitur, dum pulchritudinis ejus magnitudine attonitus, in ejus admiratione suspenditur, et impletur absque dubio quod de eo legitur: Benjamin adolescentulus in mentis excessu. Notandum sane quomodo sibi occurrant testimonia Scripturarum. Quod enim propheta per Rachelis interitum, quod evangelista designat per casum discip
Abbreviated transcription (Latin):
amicam uocat. ꝓpter castam ⁊ ardentis¬
simam dilectionem: Intrans indomũ
meam inquit: conqͥescam eũ ulla. None¬
nim hab& amaritudinem conu̾satio illiꝰ
nec dediũ conuictus ipsius: s leticiã et
gaudiũ:⁊inamicicia illiꝰ delectatio bo¬
na. Dicat quisq qͦd sentiat: ego aliam
causam non intiemo quȩ illum intrinse¬
cus ita ligatũ teneat.: ut nec ad modicũ
qͥdem exire ualeat. Unũ autẽ scio: qͥa
quisquis huiusmõi amice desiderio
Flagrat : quanto eam familiarius no¬
uit. tando amplius amat: ⁊ quo freq̃n¬
tius eius fruitur amplexib. eo uehem̃¬
tius. eius desidio estũat. Pius siquidem
frequens amplexib contubermum sol&
sane desiderum. ñ minuere. s augere.
Mirum gͦ non est. cur iste beniamin totadie
quasi inthalamo commoratur.: qͥ talis spon¬
se dulcedine fruitur: ⁊ int̾ humeros illius re¬
quiescens. eius amore delectat᷑. Quã putas
frequentes mentis excessus patitur: quã se¬

Expanded text:
amicam vocat, propter castam et ardentisamicam vocat, propter castam et ardentissimam dilectionem? Intrans in domum meam, inquit, conquiescam cum illa. Non enim habet amaritudinem conversatio illius, nec taedium convictus ipsius, sed laetitiam, et gaudium, et in amicitia ipsius delectatio bona . Dicat quisque quid sentiat, ego aliam causam non invenio, quae illum intrinsecus ita ligatum teneat, ut nec ad modicum quidem exire valeat. Unum autem scio, quia quisquis hujusmodi amicae desiderio flagrat, quanto eam familiarius novit, tanto amplius amat, et quo frequentius ejus fruitur amplexibus, eo vehementius ejus desiderio aestuat. Ejus siquidem frequens conturbernium, solet sane desiderium, non minuere, sed augere, Mirum ergo non est, cur iste Benjamin, tota die quasi in thalamo commoratur, qui talis sponsae dulcedine fruitur, et inter humeros illius requiescens, ejus amore jugiter delectatur. Quam putas frequentes mentis excessus patitur, quam sae
Abbreviated transcription (Latin):
quiescer&e. de eo ꝓculclubio ꝑ moy sen
sẽptum nonesset Demamin ait amantissi¬
mus domini habitabit in eo confidenter:
totadie quasi inthalamio commorabitur:
⁊ inter humeros illuis requiese&. Qͥd putas
cause est. quodiste beniamin. totadie in
thalamo moram facit: quodibi iugit̾ re¬
quiescit: in tm̃ ut nec adhoram saltẽ exire
uelit: Illud autem seimus quod inthala¬
mis soleant sponsus ⁊ sponsa. simul mora¬
ri: amoris obsequiis inalterutrũ occupa¬
me singularis ni fallor p̃rogatiua poll&.
quecumq sit illa beniamin nr̃i dilecta eu
ius contubernium numquam fastidire
ualce: a cuius amplexibꝰ nec adhoram
abeẽ uolce. S si iam uocẽ illã huius ben¬
iamin ẽẽ agnoscimus: quante pulch¬
tudinis sit eius dilecta. minime dubita¬
mus. Dixi sapientie soror mea es:⁊ pru¬
dentiam uocaui amicã meã. Uultis au¬
dire quam ñ possit fastidire huius di¬
lecte sue pulchritudinem: qmͣ sororẽ:

Expanded text:
quiesceret, de eo procul dubio per Moysen quiesceret, de eo procul dubio per Moysen scriptum non esset: Benjamin, ait, amantissimus Domini habitabit in eo confidenter, tota die quasi in thalamo commorabitur, et inter humeros illius requiescet . Quid putas causae est quod iste Benjamin tota die in thalamo moram facit, quod ibi jugiter requiescit, intantum ut nec ad horam saltem exire velit? Illud autem scimus quod in thalamis soleant sponsus et sponsa simul morari, amoris obsequiis, in alterutrum occupa et formae singularis, ni fallor, praerogativa pollet, quaecunque sit illa Benjamin nostri dilecta, et cujus contubernium nunquam fastidire valet, et a cujus amplexibus, nec ad horam abesse volet. Sed si jam vocem hujus Benjamin, esse noscimus, quantae pulchritudinis sit ejus dilecta minime dubitamus: Dixi sapientiae, soror mea es, et prudentiam vocavi amicam meam . Vultis audire quod non possit fastidire hujus dilectae suae pulchritudinem, quam sororem et
Abbreviated transcription (Latin):
nes tuas in eis iugiter occupari: cũ mag¬
na sollicitudine compelle intrare: ut
Lossis saltem ex eis interim synagoga
face̾. Quotiens enim euagationes m̃tis
inunum colligimus. ⁊ om̃s cordis motus
in uno et̾nitatis desiderio figimus: quid
aliud ꝙͣ de illa int̾na familia synago¬
gam facunus: S cũ iam illa desicłioꝵ
int̾ne dulcedinis degustatione allecta.
ad nutum rationis sponte occurrere.
⁊ inintimis fixa stare didicerit: eccłiȩ
utiq nomine. ulterius digne censeripo¬
terit. Discamus gͦ sola interiora bona
amare: discamus sola illa frequentius
cogitare: ⁊ quales beniamin dilige̾ scimꝰ:
ꝓculdubio eccłas efficimꝰ. In huiusmo¬
di siquidem eccłiis. benianan lib enter
immoratur: mirabilit̾ delectatur: cũ se¬
ipsũm p̃gaudio iam caꝑe ñ possit: supͣ
seip̃m ducitur: ⁊ ꝑ exces sum mentis. in
sumina eleuat᷑. Nisi enĩ int̾noꝵ contem¬
platione. beniamin nr̃ delectabiliter re¬

Expanded text:
nes tuas, in eis jugiter occupari, cum magnes tuas, in eis jugiter occupari, cum magna sollicitudine compelle intrare, ut possis saltem ex eis interim Synagogam facere. Quoties enim evagationes mentis, in unum colligimus, et omnes cordis motus in uno aeternitatis desiderio figimus, quid aliud quam de illa interna familia Synagogam facimus? Sed cum jam illa desideriorinternae dulcedinis degustatione allecta, ad nutum rationis, sponte occurrere, et in intimis fixa stare didicerit, Ecclesiae utique nomine, ulterius digna censeri poterit. Discamus ergo sola interiora bona amare, discamus sola illa frequentius cogitare, et quales Benjamin diligere scimus, procul dubio ecclesias efficimusdi siquidem ecclesiis Benjamin, libenter immoratur, mirabiliter delectatur, et cum seipsum prae gaudio jam capere non possit, supra seipsum ducitur, et per excessum mentis in summa elevatur. Nisi enim in interiorum contemplatione, Benjamin noster delectabiliter re