comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
suffice uolumus: restat nunc. ut de fi¬
liis ⁊elphe. aliquid loquamur.
idens itaq lia. sororem suã rachel
de adoptiua iam ꝓle gaudẽ. ꝓ¬
uocatur ⁊ ip̃a ancillã suam. uiro suot᷑¬
dere: ut possit ⁊ ipa cum sorore sua de
benus acciꝑe: quã aliam queso uirtu¬
tfr glem potst ipsa gignere msiut dicat
:lphe: rigor uidelicet abstinentie. ⁊ uigor pa¬
cientie. Gad itaq nascitur pͥor:᷑ aser autem
gignitur posti̾or: quia pͥꝰ ẽ ut temꝑantes simꝰ
ad bona ꝓpͥa. postea. ut etiã fortes simꝰ. Ad
tolanda mala aliena. hec est gemina uͥtu¬
tũ ꝓles ꝙͣ telpha qͥde parit in dolore. uerun¬
tam̃ ad magnã beatitudinẽ domine sue.
ꝑ abstinentiã siqͥdẽ. uł pacientiã. caro qͥde af¬
fligit᷑. s admagnã inde pacẽ & tͣnquil¬
litatẽ animꝰ ꝯponit᷑. Hinc ẽ. qͦd nato gad:
lia exclamat dicens. felicit᷑. Et itm̃ aser
naĩcente: ꝓnuntiat dicens. Hoc ꝓbeatitucu¬
ne mea. Mea inquit. ñ sua. Uñ enim sensuali¬

Expanded text:
sufficere volumus; restat nunc de filiis Zelphae aliquid loquamur. Videns itaque Lia sororem suam Rachel de adoptiva jam prole gaudere, provocatur et ipsa ancillam suam viro suo tradere, ut possit et ipsa cum sorore sua de bemus accipere, quam aliam, quaeso, virtutis prolem potest ipsa gignere, nisi ut disZelphae, rigor videlicet abstinentiae et vigor patientiae. Gad itaque nascitur prior, Aser autem gignitur posterior, quia prius est ut temperantes simus ad bona propria; postea etiam ut fortes simus ad toleranda mala aliena. Haec est gemina virtutum proles, quam Zelpha quidem parit in dolore, verumtamen ad magnam beatitudinem dominae suae. Per abstinentiam siquidem vel patientiam caro quidem affligitur, sed ad magnam inde pacem et tranquillitatem animus componitur. Hinc est quod, nato Gad, Lia exclamat, dicens: Feliciter; et iterum Aser nascendo pronuntiat, dicens: Hoc pro beatitudine mea . Mea, inquit, non sua. Unde enim sensuali
Abbreviated transcription (Latin):
sione dignos se ẽẽ iudicant:: quando aliquid
inutile uel mordinatum cogitant :¬
ultoꝵ est se ipsos rep̃hendere de ꝑu̾so
oꝑe. uel praua uoluntate: pauei sunt.
qui seipsos duudicent. de mnordinata cogita

Expanded text:
sione dignos se esse judicant, quando aliquid sione dignos se esse judicant, quando aliquid inutile vel inordinatum cogitant? Multorum est se ipsos reprehendere de perverso opere vel prava voluntate; pauci sunt qui seipsos dijudicent de inordinata cogit
Abbreviated transcription (Latin):
sias. cum importunitate magna se inge¬
rentes cordi toleremus.S numquid eas
sine nra rep̃hensione negligẽ debemus:
Nonne magis eas oportet acriter arguere:
⁊ ut dictũ ẽ ꝑ rep̃sentationem pene. repͥ¬
mere irritationem culpe: ⁊ cogitationes
cogitationib castigare: Uñ scͥptum est.
Dan iudicabit ppłm suum: sic̃ alia tͥb
in isrł. Ad filios quippe zelphe. ꝑtince
disciplina oꝑm: ad filios lie. dispositio
uoluntatum. Ad filios rachel. sententia
assertionum: ad filios uͦ bale. modatio
cogitationum. Quelibet gͦ cognatio. qͣsi
in sua tͥbu iudicatur: quando ome erra¬
tum. ꝑsuum simile corrigitur: quando
uoluntas uoluntate emendatur: qñ opꝰ
oꝑe castigatur: assertio assertione corrigi¬
tur. Quotiens gͦ falsum aliquid senti¬
mus: quotiens iniustum aliquid uolu¬
mus: qͦtiens aliqͥd mordinatũ aliqͥd agimꝰ
statim nos reprehensibiles ẽẽ minime ig¬
noramus. Si minquiel eque omnel rep̃hen¬

Expanded text:
sias cum importunitate se magna ingesias cum importunitate se magna ingerentes corde toleremus. Sed nunquid eas sine nostra reprehensione negligere debemus? Nonne magis eas oportet acriter arguere, et, ut dictum est, per repraesentationem poenae reprimere irritationem culpae et cogitationibus castigare? Unde scriptum est: Dan judicabit populum suum sicut alia tribus in Israel . Ad filios quippe Zelphae pertinet disciplina operum, ad filios Liae dispositio voluntatum: ad filios Rachel sententia assertionum, ad filios vero Balae moderatio cogitationum. Quaelibet ergo cogitatio quasi in sua tribu judicatur, quando omne erratum per suum simile corrigitur, quando voluntas voluntate emendatur, quando opus opere castigatur, assertio assertione corrigitur. Quoties ergo falsum aliquid sentimus, quoties injustum aliquid volumus, quoties inordinatum aliquid agimus, statim nos reprehensibiles esse minime ignoramus. Sed nunquid aeque omnes reprehen
Abbreviated transcription (Latin):
licitam delectationẽ incitari: tociens
solent in ip̃o etiam temptationis a¬
ditu futura tormenta ante mentis ocłoᷤᷤ
ponere i⁊ex tali consideratione.quc quid
mens illicitum suggerit: ante turpem delec¬
⁊ationem extinguere. Hoc gͥ mͦ in se statĩ ꝑ
ꝯsiderationem pene: ulciscuntur. ⁊ dãpnais
blandimenta culpe. Qͥa gͦ ꝑ officiũ dan.
illieitas cogitationes dep̃hendimus : ar.¬
guimus. dampnamus. castigamus: recte ẽ¬
um.dan: idest iudicium uocanius. S qͥd
hoc de turpib tantum cogitationib loqͥ¬
mur: quandoqͥdẽ uanas ⁊ inutiles ꝑfec.¬
ti uiri ñ leuiter abhominantur ꝓpter illd̾
illud. sp̃c sẽs discipline effugiet fictam.
yauferce se acogitationib que sunt sine
intellectu: Quid gͦ queso fiet de his q̃
sentimus. ñ sine quodam illicito affectu.:
quando sp̃c sc̃s aufert se abhis &ẽ q̃ sunt
sine intellectu: Sepe fit: ut in oratione
constituti. quasdam cogitationũ fanta.¬

Expanded text:
licitam delectationem incitari, toties licitam delectationem incitari, toties solent in ipso etiam tentationis aditu futura tormenta ante mentis oculos ponere, et ex tali consideratione, quidquid mens illicitum suggerit, ante turpem delectationem exstinguere. Hoc igitur modo in se statim, per considerationem poenae ulciscuntur, et damnant blandimenta culpae. Quia ergo per officium Dan illecebrosae cogitationes deprehendimus, arguimus, damnamus, castigamus, recte eum Dan, id est judicium, vocamus. Sed, quid hoc de turpibus tantum cogitatibus loquimur, quandoquidem vanas et inutiles perfecti viri non leviter abominantur, propter illud ctus disciplinae effugiet fictum, et auferet se a cogitationibus quae sunt sine intellectu . Quid ergo, quaeso, fiet de his quae sentimus non sine quodam illicito affectu, quando Spiritus sanctus aufert se ab his etiam quae sunt sine intellectu? Saepe fit ut in oratione constituti, quasdam cogitationum phanta
Abbreviated transcription (Latin):
rarum imaginationem fictam: nep¬
thalim uͦ sepe ꝑ descͥpte rei imagina¬
tionem fictam. surgit ad intelligentiã
ueram. Neq enim licet de fut᷑is ⁊ inui¬
sibilib bonis ꝑ spĩtalem intelligentiã
aliquid falsum fingere: ꝙͣuis absq cul¬
pa sit. tormenta maloꝵ multo aliter
quam sunt ꝑ imaginationem cernere.
Quis enim ea ommino ꝓ ut sunt. in hac
uita contemplari sufficiat : S quisq
ea ꝑ arbitͥo m̃tis ñ qualia sunt: s qualia
finge̾ nouit. figurando describit. Uñ
fortassis hic talis filius dan. id est iu¬
dicium uocatur: quia in tali rep̃senta.¬
tione. ñ exꝑientie documentũ. s sue
discretionis seqͥt᷑ arbitͥũ. Nam qm̃ dan
futurarum rerum rep̃sentationẽ. in
cuiusq mente. ex ꝓpͥo iudicio format:
recte qͥs ut arbitror. artificẽ talium
to subtilior.tanto etiam inuenit᷑ utilior.
Sc̃ĩ ⁊ enim uiri. quotiens se sentiunt
turpib cogitationib pulsari: ⁊ ad il¬

Expanded text:
rarum imaginationem fictam. Neprarum imaginationem fictam. Nephtalim vero saepe per descriptae rei imaginationem fictam surgit ad intelligentiam veram. Neque enim licet de futuris et invisibilibus bonis per spiritualem intelligentiam aliquid falsum fingere, quamvis absque culpa sit, tormenta malorum multo aliter quam sunt per imaginationem cernere. Quis enim ea omnino prout sunt in hac vita contemplari sufficiat? Sed quisque ea pro arbitrio mentis non qualia sunt, sed qualia fingere novit, figurando describit. Unde fortassis hic talis filius Dan, id est judicium, vocatur, quia in tali repraesentatione non experientiae documentum, sed suae discretionis sequitur arbitrium. Nam, quoniam Dan futurarum rerum repraesentationem in cujusque mente ex proprio judicio format, recte quis, ut arbitror, artificem talium to subtilior, tanto etiam invenitur et utilior: sancti etenim viri quoties se sentiunt turpibus cogitationibus pulsari, et ad il
Abbreviated transcription (Latin):
iuxta litteram acciꝑe uelit: uñ statim
ad spitalem intelligentiam recurrit: ⁊ qͥd
ibi mysticum contineat᷑. inquirit. Uides nẽ
quomodo hec talis futuroꝵ desc̃ptio. ad
nepthalmi t̾m ꝑtin̾e uideatur.⁊ uͥ sine
intelligentia. sola imaginratio fuffic̃ẽ ñ
posse. minme ignoratur: Recte gͦ dic¬
tum est. quod ad dan specialiter ꝑtine¬
at consideratio futuroꝵ maloꝵ: ad nep¬
thalim autẽ maxime speculatio futuroꝵ
bonoꝵ. Multa tam̃.⁊ que de torm̃tis ma¬
loꝵ septa sunt imstice accipienda: et
milta limilit qe futẽ ute bonrs. quã¬
uis corꝑalia descͥbantur. simpliciter in
immo nec hoc ignorari potest: qr illa
sideratio meditanti facilius occurrit:
q̃ in sola imaginatione consistit. Nã illa
que cum sola intelligentia ꝑmiscetur.
quanto subtilior. tanto difficilius inue¬
ntur. Uñ est qͦd dan pͥor: nepthalĩ uͦ pos¬
terior nascitur. Hoc autem in hac ge¬
mina consideratione ualde notabile:

Expanded text:
juxta litteram accipere velit? Unde statim juxta litteram accipere velit? Unde statim ad spiritualem intelligentiam recurrit, et quid ibi mysticum contineatur, inquirit. Videsne quomodo haec talis futurorum descriptio ad Nephtalim tantum pertinere videatur, ubi sine intelligentia, sola imaginatio sufficere non posse minime ignoratur. Recte ergo dictum est quod ad Dan specialiter pertineat consideratio futurorum malorum, ad Nephtalim autem maxime speculatio futurorum bonorum. Multa tamen, et quae de tormentis malorum scripta sunt, mystice accipienda sunt, et multa similiter de futurae vitae bonis quamvis corporalia describantur simpliciter intimo nec hoc ignorari potest, quia illa consideratio meditanti facilius occurrit, quae in sola imaginatione consistit. Nam illa, quae cum sola intelligentia permiscetur, quanto subtilior, tanto difficilius invenitur. Unde est quod Dan prior, Nephtalim vero posterior nascitur. Hoc autem in hac gemina consideratione valde notabile,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑeo remota ñ dubitamꝰ: qͥa ubi uel qͣlia
Sint uidere ñ possumus: s tam̃ ħ quo¬
tiens uolumus. ꝑ ministĩum dan. p̃ocłis
cordis habemus. Nemo fidelium. eũ ĩfer¬
num flaminam gehenne. tenebras ext̃¬
ores in scͥpturis seĩs legu. hec figuraliter
dicta credit: s ista ueraciter. ⁊ corꝑaliter
alicubi ẽẽ ñ diffidit. Uñ fit nimirũ: qͣm
uis hec quispiam ante ocłos cordis. per
imaginationem ponat añ statrmn eoꝵ
significationem ꝑ spĩtalem intelligen¬
tiam q̃rat: qͥa hec non tam figuraliter.
ꝙͣ hystorialiter dicta ñ dubitet. Recte
gͦ hoꝵ considerationem. ad dan. specialit̃
ꝑtinere iam diximus. uͥ sola imagina¬
tione opꝰ habemꝰ: ꝙͣuis eã intali negotio
ñ sine rationis dispositione tͣctemus.
S cum t̾ram lacte. ⁊ melle manantem
celestis iherłm muros ex lapidib p̃ci¬
osis. portas ex margaritas. plateas ex
auro legerit: quis sam sensus hõ. hȩc

Expanded text:
poreo remota non dubitamus, quia ubi vel qualia poreo remota non dubitamus, quia ubi vel qualia sint videre non possumus, sed tamen haec quoties volumus, per ministerium Dan prae oculis cordis habemus. Nemo fidelium cum infernum, flammam gehennae, tenebras exteriores in Scripturis sanctis legit, haec figuraliter dicta credit, sed ista veraciter et corporaliter alicubi esse non diffidit. Unde fit nimirum ut, quamvis quispiam haec ante oculos cordis per imaginationem ponat, non statim eorum significationem per spiritalem intelligentiam quaerat, quia haec non tam figuraliter quam historialiter dicta, non dubitat. Recte ergo considerationem ad Dan specialiter pertinere jam diximus, ubi sola imaginatione opus habemus, quamvis eam in tali negotio non sine rationis dispositione tractamus. Sed cum terram lacte et melle manantem, coelestis Hierusalem muros ex lapidibus pretiosis, portas ex margaritis, plateas ex auro legerit, quis sani sensus homo haec
Abbreviated transcription (Latin):
tio ad rachel ꝑtinere uideatur. &
que rationał ñ est. eius adoptione ꝓr¬
sus indigna nidicatur. S rationalis
imaginatio. alia est. ꝑ rationem dispo¬
sita: alia intelligentie ꝑmixta. Illa u¬
timur: quando scđm insibilium̃ rerũ
cognitam spẽm. uifibile aliud aliqͥd
mente disponumus: nec tamen ex eo in¬
uisibile aliqͥd cogitamus. Ista uͦ tunc
utimur: quando ꝑuisibiliũ rerũ spẽm.
ad inuisibilium ꝯgnitionem ascendere
nitimur. In illa est imaginatio. ñ sine
ratione: in ista intelligentia. ñ absq ima¬
ginatione. Isti sunt duo fili bale: qͦr
primogenitus dan. dicttur: postior nep¬
thalim nominatur. Ad dan. itaq specl¬
aliter ꝑtinet consiclatio futuroꝵ maloeũ.
ad nepthalim autem speculatio futurorũ
bonoꝵ. Dan nicħ nouit nͥ corꝑalia: s ea tam̃
rimatur que longe sunt. a sensu corꝑeo re¬
mota. Nepthalim ꝑ rerum uisibiliũ formã.
surgit ad rerum inuisibilium intelligen¬
tiam. Infernalia torm̃ta longe a sensu cor¬

Expanded text:
tinere videatur, et quae rationalis non est, ejus adoptione prorsus indigna judicatur. Sed rationalis imaginatio alia est per rationem disposita, alia intelligentiae permista. Illa utimur, quando secundum visibilium rerum cognitam speciem visibile aliud aliquid mente disponimus, nec tamen ex eo invisibile aliquid cogitamus. Ista vero tunc utimur, quando per visibilium rerum speciem ad invisibilium cognitionem ascendere nitimur. In illa est imaginatio non sine ratione, in ista intelligentia non absque imaginatione. Isti sunt duo filii Balae, quorum primogenitus Dan dicitur, posterior Nephtalim nominatur. Ad Dan itaque specialiter pertinet consideratio futurorum malorum: ad Nephtalim autem speculatio futurorum bonorum. Dan nihil novit nisi corporalia, sed ea tamen rimatur quae longe sunt a sensu corporeo remota. Nephtalim per rerum visibilium formam surgit ad rerum invisibilium intelligentiam. Infernalia tormenta longe a sensu cor
Abbreviated transcription (Latin):
eui datum ẽ. disꝑsionis cordis inunũ
colligẽ: ⁊ in illo uere felicitatis fonte.
desiderium fige̾. Illud utiq bonum:
ueruntam̃ hoc optimũ: uixta qͦd ysa¬
char uidit requiem quod eẽt bona:⁊
t̃ram quod eẽt optima. Qa bonũ qͥdẽ.¬

Expanded text:
cui datum est dispersiones cordis in unum cui datum est dispersiones cordis in unum colligere, et in illo verae felicitatis fonte desiderium figere. Illud utique bonum, verumtamen hoc optimum. Juxta quod Issachar vidit requiem quod esset bona, et terram quod e
Abbreviated transcription (Latin):
magna bona: tranquillitas ⁊ stabilital
Contra mseriam m̃tis tranquillitas: ꝯtͦ¬
concupiscentiam cordis stabilitas. Nullã
molestiam sentire est. bene requiescere:
millis concupiscentie fluctib agitari.
est ꝓculdubio iam interra morari. Intea
taliꝰ requies talis. Mens quȩ ad int̃nũ
gaudium ñcdum tota colligitur: que sit
uera requies minime exꝑttur. Ue michi
misero. qͥusq hodie uiuo uagus⁊ ꝓ
fugus suꝑ terram: uagus. sequendo c̃¬
cupiscentiam: ꝓfugus. declmando mi¬
seriam. Semꝑ deest quod concupiscã:
ubiq inuenio quod fugiã. Concupiscen¬
terra talis non stabilitas
spc̃ tuus bonus domine. deducet me in t̃¬
ram rectam A⁊ qualem deniq ysachar ui¬
dit ⁊ concupiuit: eo qͦd eẽt ibi requies
bona. ⁊ ipã t̾ra optima. O felicẽ qui po¬
tuit uel adhoram maloꝵ omnium obli¬
uisci: ⁊ illa int̾na pace uel requie saltẽ
ad modicum potiri. felicem ncħominꝰ

Expanded text:
magna bona, tranquillitas et stabilitas. magna bona, tranquillitas et stabilitas. Contra miseriam mentis tranquillitas, concupiscentiam cordis stabilitas. Nullam molestiam sentire, est bene requiescere. Nullis concupiscentiae fluctibus agitari, est procul dubio jam in terra morari. In terra tali, requies talis. Mens, quae ad internum gaudium nondum tota colligitur, quae sit vera requies minime experitur. Vae mihi misero, qui usque hodie vivo vagus, et profugus super terram; vagus, sequendo concupiscentiam; profugus, declinando miseriam. Semper deest quod concupiscam, ubique invenio quod fugiam. Concupiscenterra talis non stabilitas : sed, Spiritus tuus bonus, Domine, deducet me in terram rectam . Et qualem denique Issachar vidit, et concupivit, eo quod esset ibi requies bona, et ipsa terra optima. O felicem, qui potuit, vel ad horam, malorum omnium oblivisci, et illa interna pace vel requie saltem ad modicum potiri! Felicem nihilominus,
Abbreviated transcription (Latin):
udit: quod uilam cognouit quod ogni¬
tam concupiuit: Et iceireo supposuit hu¬
merum suum ad portandum: ⁊ factus ẽ.
tbutiss seruiens. Uidit requiem quod ẽet
bona Requies gͦ ibi est: ⁊ requies bona. Sie¬
nin ibi non ẽet: ibi eam minime uidisset.
Et si bona non esset: ꝓpter eam humerum
suum ad portandum iniime supposuiss.
Mansueti autem ait ꝓpħa hereditabunt
tram: ⁊ delectabuntur inmultitudie pa¬
cis Pece qualis t̾ra. Pax ibi est: requies ibi ẽ.
pax plena: requies bona: pax quieta: quies
pacifica. Uidit requiem quod ẽet bona:
terram quod eẽt optima. In illa labor nẽ.
s add illam sine labore ꝑueniri ñ pot̃. ꝓpt̃
ipsam laboratur s in ip̃a non laboradur.
Extea hanc t̃ram non inuenitur requies ua.
nullus penitus labor inuenitur in hac d̾ra
uo sunt: t̾ra ⁊ requies. Duo. cont᷑
duo. duo bona: contͣ duo mala.
Suo sunt magna mala. miseria. & con¬
cupiscentia: pena scilicet ⁊ culpa. duo

Expanded text:
vidit, quod visam cognovit, quod cognividit, quod visam cognovit, quod cognitam concupivit? Et idcirco supposuit humerum suum ad portandum, et factus est tributis serviens. Vidit, inquit, requiem quod esset bona. Requies ergo ibi est, et requies bona. Si enim ibi non esset, ibi eam minime vidisset. Et si bona non esset, propter eam humerum suum ad portandum minime supposuisset: Mansueti autem, ait Propheta, haereditabunt terram, et delectabuntur in multitudine pacis . Ecce qualis terra. Pax ibi est, requies ibi est. Pax plena, requies bona; pax quieta, quies pacifica. Vidit requiem quod esset bona, et terram quod esset optima. In illa labor non est, sed ad illam sine labore perveniri non potest. Propter ipsam laboratur, sed in ipsa non laboratur. Extra hanc terram non invenitur requies vera; nullus penitus labor invenitur in hac terra. Duo sunt, terra et requies. Duo contra duo. Duo bona contra duo mala. Duo sunt magna mala, miseria et concupiscentia, poena scilicet et culpa. Duo
Abbreviated transcription (Latin):
quentes mentis excessus. ꝑhempnis uite bona
pregustabat: illius beate t̾re initia tauge¬
bat. ysachar asinus fortis habitans inter
timinos: quia huius uite bona ad necessita¬
tem non respuebat: Hanc t̾ram penitus
non deserebat. quia future uite. ñ nͥ nouis¬
sima quedam caꝑe potãt. Illam oniumo
ñ app̃hendebat: ⁊ idõ int terminos habi¬
tabat. Istam tolerabat ad necessitatem:
illam concupierat adiocunditatem:
iccireo int̾ terminos habitabat. Satage¬
bat istã penitus deserere. nec potãt: am¬
biebat in illam totus intrare nec ualebat.
fecit gͦ quod potuit: inter t̃minos habita¬
uit. Cotidie ad illam nitebatur.⁊ cotidie
ao istam relabebat᷑ :⁊ inhune modũ in¬
ter t̾minos morabat᷑. ysachar asinꝰ for¬
dis. habitans inter t̾minos. uidit requiẽ
qͦd eet bona: ⁊ t̾ram quod ẽẽt optima.
Quid gͦ mirum quod eam uidit aqui in eiꝰ
confimo habitauit: Qͥd inquam mirũ qͦd

Expanded text:
quentes mentis excessus perennis vitae bona quentes mentis excessus perennis vitae bona praegustabat, illius beatae terrae initia tangebat. Issachar asinus fortis, habitans inter terminos, quia hujus vitae ad bona necessitatem non respuebat, hanc terram penitus non deserebat, quia futurae vitae nonnisi novissima quaedam capere poterat. Illam omnino non apprehendebat, et ideo inter terminos habitabat. Istam tolerabat ad necessitatem, illam concupierat ad jucunditatem, et idcirco inter terminos habitabat. Satagebat penitus istam deserere, nec poterat, ambiebat in illam totus intrare, nec valebat. Fecit ergo quod potuit, inter terminos habitavit. Quotidie ad illam nitebatur, quotidie ad istam relabebatur, et in hunc modum inter terminos morabatur. Issachar asinus fortis, habitans inter terminos, vidit requiem quod esset bona, et terram quod esset optima. Quid ergo mirum quod eam vidit, qui in ejus confinio habitavit? Quid, inquam, mirum quod
Abbreviated transcription (Latin):
pannus mulieris menstruate. Uicsat
nc hominus. quod non sunt condis¬
ne passiones hitrus temꝑis: ad fitura
głam quȩ reuelabitur innobis. Inuno
gͥ sibi uilis: in altõ fortis effectus: de
mo humiliatin. de altero roboraturfor¬
atudinis sue humerum ad omnem laborem
libenter meliauit: ⁊ inadquirenda diuuina
ła non sua. uero regi dignum tributum
ꝑsoluit. Uultis autem audire e alteruĩ
ꝑmonili tõne s uiliusse. ⁊ adomnem nichil¬
ominus laborem conualusse: Ut ium̃tũ
inquit factus sum apudte. Et alibi. ꝓpt̃ te
irquit mortificamur totadie. Ecce quã ui¬
lsecee quam fortis. Ut iumentum. iulis¬
fotis ad sc mortificandũ. ysachar alinꝰ
fotis. habitans int̾ terminos uidit reqͥem.
seruerat : pene non plãne illam uiuentiũ
t̾ram apprehenderat: qui int̾ terminos
habitabat. Qa uilissimis quia paueissi¬
mis hunus uite bonis contentꝰ erat: huiꝰ
t̾re imisere extrema tenebat. Quia ꝑfre¬

Expanded text:
pannus mulieris menstruatae . Viderat pannus mulieris menstruatae . Viderat nihilominus quod non sunt condignae passiones hujus temporis ad futuram gloriam, quae revelabitur in nobis . In uno ergo sibi vilis, in altero fortis effectus; de uno humiliatus, de altero roboratus, fortitudinis suae humerum ad omnem laborem libenter inclinavit, et in acquirenda divina gloria non sua, vero Regi dignum tributum persolvit. Vultis autem audire, et alterum simili ratione sibi viluisse, et ad omnem nihilominus laborem convaluisse: Ut jumentum, inquit, factus apud te . Et alibi: Propter te, inquit, mortificamur tota die . Ecce quam vilis, ecce quam fortis: vilis ut jumentum, fortis ad se mortificandum. Issachar asinus fortis habitseruerat; pene, non plene, illam viventium terram apprehenderat, qui inter terminos habitabat. Quia vilissimis, quia paucissimis hujus vitae bonis contentus erat, hujus terrae miserae extrema tenebat. Quia per fre
Abbreviated transcription (Latin):
quod esset bona. ⁊ terram quod ẽet¬
optima: ⁊ supposuit hunerum ad
portandum. ⁊ factꝰ ẽ. tributis seruiens
Oport&e gͦ nos transire de t̾ra ad tertã
de terra aliena. ad t̾ram ꝓͥam: de exi¬
lio ad patriam: de gente ad gentem:
⁊ de regno adppłm alterum: de terra
morientium. ad terram uiuentiũ: si uo¬
lumus exꝑiendo nosse uerũ.⁊ int̾nũ
gaudium. Concupiscamus ⁊ nos t̾rã il¬
lam: quã ysachar iste uidit ⁊ concupi.¬
uit. Si enim ñ uidisset. ñ cognouisset.
&e si ñ cognouisset. non concupisset. Pro¬
hac t̾ra asinus factꝰ ⁊ fortis effectus:
libenter supposuit humerum suũ
ad portandum: ⁊ factꝰ est tributil ser¬
uiens. Mciltum sibi subito uiluerat
qui se asi num. animal uidelicet pe¬
ne p̃ceteris uiluis. se reputabat. Mul¬
tum concupunt t̾ram quã uidit: ꝓq̃
ad omnem laboren fortis ꝑdurauit.
uiderat sane: quod ad pulchritudiis
t̾rȩ illius. omnes iusticie nr̃e erant ut

Expanded text:
quod esset bonaquod esset bonaoptima, et supposuit humerum suum ad portandum, et factus est tributis serviens . Oportet ergo nos transire de terra ad terram, de terra aliena ad terram propriam, de exsilio ad patriam, de gente ad gentem, et de regno ad populum alterum, de terra morientium ad terram viventium, si volumus experiendo nosse verum et internum gaudium. Concupiscamus et nos terram illam quam Issachar iste vidit, et concupivit. Si enim non vidisset, non cognovisset; et si non cognovisset, non concupisset. hac terra asinus factus, et fortis effectus, libenter supposuit humerum suum ad portandum, et factus est tributis serviens. Multum sibi subito viluerat, qui se asinum, animal videlicet pene prae caeteris vilius reputabat. Multum concupivit terram quam vidit, pro qua ad omnem laborem fortis perduravit. Viderat sane quod ad pulchritudinem terrae illius omnes justitiae nostrae erant ut
Abbreviated transcription (Latin):
autem inecernũ stat. Sic ⁊cet̾a elem̃¬
ta. semꝑ inmotu funt: ⁊ sola t̾ra stan
nͥ fixam cordis stabilitatem debemꝰ
acciꝑe᷑ Debet gͦ fluctuationem cor¬
dis restring̾e̾ ⁊⁊ adumꝰ ueri gaudii
deficłium. cogitationum affectionũ¬
q motus collige̾: qui se eupit uel ere¬
dit illo uere sobrietatis poculo ine¬
briandum fore. Hec est illa u̾e beata
t̾ra: m̃tis uidelicet stabilitas tranqͥl¬
la: quando mens inseipsa tota colli¬
gtur x⁊inuno et̃nitatis desicdio immobi¬
uter figitur. hec est illa t̾ra: quam iu̾tas
ꝓmittebat cum dicebat. Beati mites: qmi
possidebunt t̾ram. Hec est illa t̾ra: deqͦ
psalmista ꝓmittens ammonebat: ⁊ am¬
monens ꝓmittebat. In habita inquit t̾ra
⁊ pasceris indiuitiis enus. Hec est illa t̾ra.
quam iste ysachar asinus fortis uidit
⁊concupiuit: ⁊ ineius concupiscentias
mirabiliter exarsit.
sachar inquit asmus fortis: habi¬
tans inter terminos. uidit requiẽ

Expanded text:
autem in aeternum stat. Sic et caetera elemeautem in aeternum stat. Sic et caetera elementa semper in motu sunt, et sola terra stantterram, nisi fixam cordis stabilitatem debemus accipere? debet igitur fluctuationem cordis restringere, et ad unius veri gaudii desiderium cogitationum affectionumque motus colligere, qui se cupit, vel credit illo verae sobrietatis poculo inebriandum fore. Haec est illa vere beata terra, mentis videlicet stabilitas tranquilla, quando mens in seipsa tota colligitur, et in uno aeternitatis desiderio immobiliter figitur. Haec est illa terra quam Veritas promittebat, cum dicebat: Beati mites, quoniam ipsi possidebunt terram . Haec est illa terra de qua Psalmista promittens admonebat, et admonens promittebat: Inhabita, inquit, terram, et pasceris in divitiis ejus . Haec est illa terra quam iste Issachar, asinus fortis, vidit et concupivit, et in ejus concupiscentias mirabiliter exarsit: Issachar, inquit, asinus fortis habitans inter terminos, vidit requiem
Abbreviated transcription (Latin):
uidete: qͦniã suauis ẽ. dominus. &
apłs petrus. Si tamen gustastis: qm̃
suauis est dominis. & de ebrietate. ide
ꝓpħa. Uisitasti t̾ram. ⁊ inebrrasti eã. Au¬
di hominem de hac ebrietate madentẽ:
et quid circa se agatur ommino ignoran¬
tem: siue incorꝑe inquit. siue extͣ corpꝰ
nescio: ds̃ sut. Quomͦ putas inebriatꝰ
erat: quomͦ mundꝰ ei in obliuionẽ ue¬
nerat: qͥ seip̃m nesciebat: Hac utiq¬
dulcedine inebriari non mẽntur: qͥ
adhuc carnalium desidioꝵ fluctibꝰ
agitantur. Uisitasti inquit t̾ram: ⁊ in¬
ebriasti eam. Qͥd putas est cause. qͦd
solam t̾ram dominus dicitur in ebriasse:
eur non etiam ꝙ mare: S senus qͥa
mens que ꝑ uaria desidia fluctitat.
quam adhuc secłarium curarũ ꝓcel¬
la exagitat. ad illud int̾num gaudiũ
ñ abmititur⁊⁊ illo torrente uolupta¬
tis. ñ potatur. qͣnto minus inebria¬
tur: Scimꝰ quia mare fluctuat: t̾ra

Expanded text:
videte quoniam suavis est Dominus . Et videte quoniam suavis est Dominus . Et Apostolus Petrus: Si tamen gustatis quoniam dulcis est Dominus . Et de ebrietate idem Propheta: Visitasti terram, et inebriasti eam . Audi hominem hac ebrietate madentem, et quid circa se agatur omnino ignorantem: Sive in corpore, inquit, sive extra corpus, nescio, Deus scit . Quomodo putas inebriatus erat, quomodo mundus ei in oblivionem venerat, qui seipsum nesciebat? CAPUTdulcedine inebriari non merentur, qui adhuc carnalium desideriorum fluctibus agitantur: Visitasti, inquit, terram, et inebriasti eam . Quid putas est causae, quod solam terram Dominus dicitur inebriasse, cur non etiam et mare? Sed scimus quia mens, quae per varia desideria fluctuat, quam adhuc saecularium curarum procella exagitat, ad illud internum gaudium non admittitur, et illo torrente voluptatis non potatur, quanto minus inebriatur? Scimus quia mare semper fluctuat, terra
Abbreviated transcription (Latin):
hanc autem int̾ne dulcedinis degusta¬
tionem. scͥptura saera. nc̃ gustũ. nunc
ebrietatem uocat: ut quam sit parua
uel magna ostendat: parua qͥdem ad
comꝑationem future plentudinis: mag¬
na autẽ in comꝑatione cuius lib& mun¬
dane iocunditatis. Presens ⁊ enim sp̃i¬
talium uiroꝵ delectatio. future uite
gaudiis comꝑata. quantũlib& excres¬
cens. inuenitur parua: in cuius comꝑa¬
tione tamen. om̃is ext̾ioꝵ delectationũ
suauitas est nulla. O dulcedo miran¬
da: dulcedo tã magna: dulcedo tã par¬
ua. Q mͦ non magna: quȩ mundanã
omnem excedis: quom ñ parua. q̃ de
illa plenitudine uix stillam modicã
decerpis: Modicum quiddã de tanto
felicitatis pelago. mentib instillas:
mentẽ tamen quamintunctis. plene ine¬
brias. Mito tantillum de tanto gustꝰ
quidam dicitur: mito nicħominꝰ que
mentem a seipsa alienat. ebrietas no¬
minatur. Gustus gͦ est: ⁊ ebrietas iure
diei potest. Gustate inquit ꝓpħa. &

Expanded text:
Hanc autem internae dulcedinis degustaHanc autem internae dulcedinis degustationem Scriptura sacra nunc gustum, nunc ebrietatem vocat, ut quam sit parva, vel magna ostendat, parva quidem ad comparationem futurae plenitudinis, magna autem in comparatione cujuslibet mundanae jucunditatis. Praesens etenim spiritualium virorum delectatio futurae vitae gaudiis comparata, quantumlibet excrescens invenitur parva, in cujus comparatione tamen omnis exteriorum delectationum suavitas est nulla. O dulcedo miranda, dulcedo tam magna, dulcedo tam parva! Quomodo non magna? quae mundanam omnem excedis. Quomodo non parva? quae de illa plenitudine vix stillam modicam decerpis. Modicum quidem de tanto felicitatis pelago mentibus instillas, mentem tamen quam infundis, plene inebrias. Merito tantillum de tanto, gustus quidem dicitur, merito nihilominus quae mentem a seipsa alienat, ebrietas nominatur. Gustus ergo est, et ebrietas jure dici potest: Gustate, inquit Propheta, et
Abbreviated transcription (Latin):
na utiq iocunditate indignꝰ est: ⁊ qui
leno timore ꝑturbatur: sp̃itali dulce¬
dine ꝑsrui nonpotest. fallam lecieiam ue¬
ritas dampnabat: cum dicebat. Ue uob̾
qui nunc ridetis. Uanam ꝑturbationẽ. ex¬
stirpabat: cum auditores suos ammone¬
bat. Nolite time eos qui occidunt corpus:
autem unum abstinendo suꝑamꝰ: altm
patiendo calcamꝰ. Itaq ꝑ gad. ex styrpa¬
tur falsa delectatio: ꝑ aser uͦ uana ꝑtur¬
batio. Isti sunt gad. ⁊ aser. qui excludunt
gaudium falsum: ⁊ introducunt gaudi¬
um uerũ.
am ut estimo. nulla erit deinceps q̃stio.
eur hic talis filius ysachar dicat᷑. siqͥdẽ
ysachar merces int̾p̃tat᷑. Qͥd enĩ aliud. tot.
uerum gaudium. tãꝑ seueranti longa¬
nimitate expectamus : Huiꝰ mercedis
totiens quasi quasdam pͥmitias. ⁊ ue¬
lut arram quãdam accipimus: qͦtiens
ad illud domini nr̃i gaudiũ internum
intramus: ⁊ exaliqua parte gustamus.

Expanded text:
rna utique jucunditate indignus est; et qui rna utique jucunditate indignus est; et qui vano timore perturbatur, spirituali dulcedine non potest perfrui. Falsam laetitiam Veritas damnabat, cum dicebat: Vae vobis qui nunc ridetis . Vanam perturbationem exstirpabat, cum auditores suos admonebat, dicens: Nolite timere eos qui occidunt corpus, autem unum abstinendo superamus, alterum patiendo calcamus. Itaque per Gad exstirpatur falsa delectatio, per Aser vero vana perturbatio. Isti sunt Gad et Aser, qui excludunt gaudium falsum, et introducunt gaudium verum. Jam, ut aestimo, nulla erit deinceps quaestio, cur hic talis filius Issachar dicatur, si quidem Isachar merces interpretatur. Quid enim aliud tot tad quam verum gaudium, tam perseveranti longanimitate exspectamus? Hujus mercedis toties quasi quasdam primitias, et velut arrham quamdam accipimus, quoties ad illud Domini nostri gaudium internum intramus, et ex parte aliqua gustamus.
Abbreviated transcription (Latin):
affectib. Hic autẽ cũ ordinatus ẽ: int̾ fili¬
os iacob ⁊ lie. annumerari potest. Ordi¬
natum autẽ. ⁊ uerũ gaudiũ ueraeit̃ tũc
habemꝰ: qñ de ueris ⁊ int̾nis bonis gaude¬
mus. Ad talis plis desidium. apłs nos ani¬
mare uoluit: cum dix̃. Gaudete in dño
semꝑ: itm̃ dico gaudete. Et ꝓpħa. Leta¬
mini indomino ⁊ exultate iusti: ⁊ głami¬
ni onmes recti corde. ꝑ tali ple. lia man¬
dragoras libent̃ ꝯtempsit: ut talẽ filiũ
hab̾ẽ possit. Mens ⁊ enĩ quȩ in laude
hominum delectatur: quod sit int̾num
gaudiũ exꝑiri ñ meretur. Rec̃te aũ pꝰt
natiuitatem gad. ⁊ aser. lia talẽ filium
ginuit: qͥa nͥ ꝑ abstinentiã. ⁊ pacienti¬
am. mens humana ad uerũ gaudiũ
ñ ꝑtingit. Oportae gͦ ñ solum falsã de¬
lectationem. s &̃ uanam ꝑturbationẽ
xcludẽ: qui uult de u̾tate gaude. Q
enim ad huc ininfimis delectatur. ⁊nt̾¬

Expanded text:
affectibus. Hic autem cum ordinatus est, recte inter filiaffectibus. Hic autem cum ordinatus est, recte inter filios Jacob et Liae annumerari potest. Ordinatum autem et verum gaudium veraciter tunc habemus, quando de veris et internis bonis gaudemus. Ad talis prolis desiderium Apostolus nos animare voluit, cum dixit: Gaudete in Domino semper, iterum dico, gaudete . Et Propheta: Laetamini in Domino, et exsultate, justi, et gloriamini, omnes recti corde . Pro tali prole Lia mandragoras libenter contempsit, ut talem filium habere possit. Mens etenim, quae in laude hominum delectatur, quod sit internum gaudium experiri non meretur. Recte autem post nativitatem Gad et Aser, Lia talem filium genuit; quia, nisi per abstinentiam et patientiam, mens humana ad verum gaudium non pertingit. Oportet ergo non solum falsam delectationem, sed etiam vanam perturbationem excludere eum qui vult de veritate gaudere. Qui enim adhuc in infimis delectatur, inte
Abbreviated transcription (Latin):
scondit inquit. Qͥd gͦ mirũ. si eã qͥlib&
mundi antator neseit⁊ quã ds̃ diligentb
abscondit: Quiem in bonis falhil e
dcceptoriis spem fi gunt.: que sint uera bo¬
na. inuenire non possunt: uñ est qͦd diet᷑.
Qsostendit nobis bona : Est enĩ manna ab¬
sconditũ: ⁊ nͥ gustantib omnino in ꝯgni¬
tum. Est namq huiusmodi dulcedo cordiᷤ.
ñ carnis. im̃ nec eã nosse potest qͥlibq car¬
nalis. Dedisti inquit leticiam in corde mõ.¬
sorꝑales delicie. sic̃ ⁊ ip̃m corpꝰ corꝑeo ocło
iuderi possunt: delicras cordis. sic̃ nec ip¬
sum cor. ocłi carnis uidere neq̃unt. Qgͦ
ratione spĩtales delicias cognoscat. ⁊ nͥ qui
at cor suum intͣre. ⁊ intͦ habitare. ñ dissi¬
mulat: Uñ ⁊ ei dieit᷑: intͣ ingaudiũ q̃nĩ
illa dulecdo que intus sentit᷑. ẽ. ille filiꝰ
lic. qͥ ei .xͦ. loco nascitur. Est em̃ gaudiũ.
it suꝑius diximus: unꝰ de pͥncipalibus

Expanded text:
scondit, inquit. Quid ergo mirum, eam si quilibet scondit, inquit. Quid ergo mirum, eam si quilibet mundi amator nescit, quam Deus diligentibus se abscondit? Qui enim in bonis falsis et deceptoriis spem figunt, quae sint vera bona invenire non possunt; unde est quod dicunt: Quis ostendit nobis bona . Est enim manna absconditum, et nisi gustantibus, omnino incognitum. Est namque hujusmodi dulcedo, cordis, non carnis; unde nec eam noscere potest quilibet carnalis: Dedisti, inquit, laetitiam in corde morales deliciae, sicut et ipsum corpus, corporeo oculo videri possunt; delicias cordis, sicut nec ipsum cor, oculi carnis videre nequeunt. Qua ergo ratione spirituales delicias cognoscat, nisi qui ad cor suum intrare, et intus habitare non dissimulat? Unde et ei dicitur: Intra in gaudium Domini illa dulcedo, quae intus sentitur, est ille filius Liae, qui ei quinto loco nascitur. Est enim gaudium, ut superius jam diximus, unus de principalibus
Abbreviated transcription (Latin):
tur hostes iusticie: tanto ub̾iꝰ cumulant᷑
gaudia conscientie. Gła ⁊ diuitie ĩdomoeiꝰ
ait psalmista. Et apłs: de huiusmodi gła uł
diuitiis. quasi exponendo loquitur ita.
Gloria nr̃a hec est: testimonium conscien¬
tiȩ nr̃e. Hec est domus uel eiuitas illa.
conseientia uidelicet nr̃a. inqua sp̃italiũ
bonoꝵ diuitie habundant.⁊ cũ eã p̃die¬
⁊arum ancillarũ filii. uigili sollicitudi¬
ne custodiant : dan. uidelicet ⁊ neptha¬
lim satagentib in confirmanda pace
ciuium ⁊ gad. ⁊ aser. uiriliter agentibus
in expugnatione hostiũ. Hoꝵ nãq pru¬
dentia. ciues pacificantur: illoꝵ ꝯstantia
hostes expugnantur.
ostib itaq fugatis. ciuibq pa¬
cificatis: nil iam obstat ut arbitͦr
quinilla nr̃a ciuitas exꝑiatur. que sit
illa pax dĩ. que exuꝑat omnem sensũ.
uel quam sit magna multitudo dulcedi¬
nis. quã abscondit d̾s diligentib se. Ab¬

Expanded text:
tur hostes justitiae, tanto uberius cumulantur tur hostes justitiae, tanto uberius cumulantur gaudia conscientiae: Gloria et divitiae in domo ejus, ait Psalmista . Et Apostolus de hujusmodi gloria et divitiis, quasi exponendo, loquitur ita: Gloria nostra haec est: testimonium conscientiae nostrae . Haec est domus, vel civitas illa, conscientia videlicet nostra, in qua spiritualium bonorum divitiae abundant, cum eam praedictarum ancillarum filii vigili sollicitudine custodiunt: Dan videlicet et Nephtalim satagentibus in confirmanda pace civium, Gad et Aser viriliter agentibus in expugnatione hostium. Horum namque prudentia cives pacificantur, illorum constantia hostes expugnantur.ostibus itaque fugatis, civibusque pacificatis, nil jam obstat, ut arbitror, quin illa nostra civitas experiatur quae sit illa Dei pax quae exsuperat omnem sensum ; vel quam sit magna multitudo dulcedinis, quam abscondit Deus diligentibus se . Ab
Abbreviated transcription (Latin):
iam illo angłoꝵ pane. deliciisq et̾nis
uescuntur:. iam torrente uoluptatis de¬
briant᷑.⁊ adhuc huius aser delieras in¬
saciabiliter esirunt.⁊ uq hoclie. cdnries¬
tes ⁊ sitientes iusticiam: in tanta celestium
gaudioꝵ habundantia. hanc suã famẽ uel
sitim. sedare non possunt. Aser pingͥs pa¬
nis eius: ⁊ p̃bebit delicias regib. Qũa pu¬
tas largus ẽẽ potest. in necessitates pauꝑũ.
eui suꝑhabundat parare delicias regum :
Quantũ putas mirant᷑. qͣntũ ue gratulant᷑.
in eiꝰ constantia. quos uiuentes adhuc ĩ ual¬
le lacͥmarum p̃mit infirmitas sua: si tm̃
delectantur ieius oꝑib illi c̃e quos ĩa ab¬
sorbuit. felicitas illa et̾na : Aser pingͥs
panis eius: ⁊ p̃bebit delicras rogib. Et
uñ ei tanta diuitiarum habundantia: tan¬
ta deliciarum copia nͥ ut dictum est de
hostium spoliis. in tam frequenti uictoriaᷤ
Constat namq quia qͣnto ampliꝰ atterum¬

Expanded text:
jam illo angelorum pane, deliciisque aeternis jam illo angelorum pane, deliciisque aeternis vescuntur, jam torrente voluptatis inebriantur, et adhuc hujus Aser delicias insatiabiliter esuriunt, et usque hodie esurientes, et sitientes justitiam, in tanta coelestium gaudiorum abundantia hanc suam famem vel sitim sedare non possunt. Aser, pinguis panis ejus, et praebebit delicias regibus. Quam putas largus esse potest in necessitates pauperum, cui superabundat parare delicias regum? Quantum putas mirantur, quantumve gratulantur in ejus constantia, quos viventes adhuc in valle lacrymarum premit infirmitas sua, si tantum delectantur in ejus operibus illi etiam quos jam absorbuit felicitas illa aeterna? Aser, pinguis panis ejus, et praebebit delicias regibus. Et unde ei tanta divitiarum abundantia, tanta deliciarum copia, nisi, ut dictum est, de hostium spoliis in tam frequenti victoria? Constat namque quia quanto amplius atterun
Abbreviated transcription (Latin):
licias regibꝰ. Quam enĩ putamus suauit̃
pascuntur. quã mirabiliter credimꝰ de¬
lectantur. ñ quilib& reges: s illi utiq u̾e
reges. quib ille rex regum ⁊ dñs dnãnti¬
um restituit imꝑium corꝑis sui. ⁊ quibus
distribuit regnum patͥs sui :talib inquã
regib ꝙͣ putamꝰ dulce sit. quã intime es
sapit. cũ uideant hominẽ. iusticie amore
tormenta ñ time̾. ⁊ inter ip̃as ꝑsecutiones
pacem cordis. animiq tranquillitatem.
non ammitt̾e : Si enim gaudiũ est. ĩ cȩ¬
lo suꝑ uno peccatore penitentiã agente:
quanta tunc sollempnitas erit. suꝑ qͦli¬
bet iusto. ꝓ iusticia libenter moriente:
Uere aser pinguis panis eius: ⁊ p̃bebit
delicias regib. O qualis panis. panis
eiꝰ : o quales delicie. delicie eius: que tm̃
sapiunt regib regib talibꝰ. Certe reges
isti. iam ad nuptias aigni introierunt:
iam ad illud et̾num conuiuiũ sedert̃:

Expanded text:
licias regibus. Quod enim putamus suaviter licias regibus. Quod enim putamus suaviter pascuntur, quam mirabiliter credimus delectantur, non quilibet reges, sed illi utique vere reges, quibus ille Rex regum et Dominus dominantium restituit imperium corporis sui, et quibus distribuit regnum Patris sui; talibus, inquam, regibus, quam putamus dulce sit, quam intime eis sapit, cum videant hominem justitiae amore tormenta non timere, et inter ipsas persecutiones pacem cordis animique tranquillitatem non amittere. Si enim gaudium est in coelo super uno peccatore poenitentiam agente , quanta tunc solemnitas erit super quolibet justo, pro justitia libenter moriente? Vere Aser pinguis panis ejus, et praebebit delicias regibus. O qualis panis, panis ejus! O quales deliciae, deliciae ejus, quae tantum sapiunt regibus, regibus talibus! Certe reges isti jam ad nuptias Agni introierunt, jam ad illud aeternum convivium sederunt,
Abbreviated transcription (Latin):
dignatur tamen eũ comedẽ: nͥ sit con
ex spoliis hostium. ꝓ frequenti uictoria:
multum est delicatus effectus. ⁊ nec ei ĩa
sapit panis ullus quamlibet nitidus.
nͥ sit oleo consꝑsus: intantum ut de eo
septura manifeste demunace dicenl. quia
aser. pinguis panis eius. Qͥs putas. sic deli¬
ciis affluit ut ip̃e: ut ueraciter possit psal¬
lere. inuia testimonioꝵ tuoꝵ delectatus
sum. sicut in omnib diuitiis. Quantũ nã¬
q putas aser iste habundat diuitiis spĩ¬
talium consolationũ: quantũ ue affluut
deliciis sp̃italium gaudioꝵ: cuiꝰ diuitias
q̃lib& adu̾sitas. ñ tam minuere quã au¬
gere solet: cuius delicias. qͦduis torm̃tũ
nec saltem interpolare ual&. ec qͣnto du¬
rius p̃mitur extiꝰ: tanto delectabilius głat᷑
interuis. He sunt ille delicie. quas tantũ ĩ¬
tiunt. quas tam gratanter accipiunt. ñ di¬
co pauꝑes ⁊ ignobiles: s ꝙ̃ ip̃i reges ⁊ pͥn¬

Expanded text:
dignatur tamen eum comedere, nisi sit cdignatur tamen eum comedere, nisi sit cex spoliis hostium pro frequenti victoria, multum est delicatus effectus; nec ei jam sapit panis ullus, quantumlibet nitidus, nisi sit oleo conspersus, in tantum ut de eo Scriptura manifeste denuntiet, dicens quia Aser, pinguis panis ejus . Quis putas sic deliciis affluit ut ipse, ut veraciter possit psallere: In via testimoniorum tuorum delectatus sum, sicut in omnibus divitiis? . CAque putas Aser iste abundat divitiis spiritualium consolationum, quantumve affluit deliciis spiritualium gaudiorum, cujus divitias quaelibet adversitas non tam minuere quam augere solet, cujus delicias quodvis tormentum nec saltem interpolare valet. Nam quanto durius premitur exterius, tanto delectabilius gloriatur interius. Hae sunt illae deliciae, quas tantum sitiunt, quas tam gratanter accipiunt, non dico pauperes et ignobiles, sed etiam ipsi reges vel prin
Abbreviated transcription (Latin):
recte aser. ilest beatus dicitur. scdm illã
dnũi sententiã. beati qͥ ꝑsecutionẽ patiunt᷑
tum. dimittite ⁊ dimittet᷑ uob̾. tã magnifi¬
ce implere potuit: qͥs tam facile. quis tã
ex corde illatas sibi iniurias ignosce ua¬
luit: quam qͥ de corꝑis sui erueratib exul¬
tare magis quam contͥstari didicit:. Ut¬
quid enim inimicos non diligat: eur eis
libenter non indulgeat: qui hoc ei infert̃
quod desid̾at: Magis itaq quam suo eor¬
pori. suis miseretur ꝑsecutorib: ut sit ĩm
atq itm beat᷑. Beati enim misedes: qm̃
riosum: o terq quaterq beatũ. b eatus
ꝓpter iusticie esuriem: beatꝰ. ꝓpter uo¬
luntariam passionem: beatꝰ ꝓpter man
beati miscdes. Et hic nr̃ aser. ut sit uera¬
citer multipliciterq beatus: iusticiã ar¬
denter sitiens. ꝓpt̾ ipsam libent̃ patit᷑.
nesciens irascĩ. facile miseretur. Quis
enim multũ esuriat panẽ iusticie: de¬

Expanded text:
recte Aser, id est beatus, dicitur, secundum illam recte Aser, id est beatus, dicitur, secundum illam Domini sententiam: Beati qui persecutionem patiuntur tum: Dimittite, et dimittetur vobis , tam magnifice implere potuit? Quis tam facile, quis tam ex corde sibi illatas injurias ignoscere, valuit, quam qui de corporis sui cruciatibus exsultare magis quam contristari didicit? Utquid enim inimicos non diligat, cur eis libenter non indulgeat, qui hoc ei inferunt quod desiderat? Magis itaque quam suo corpori, suis miseretur persecutoribus, ut sit iterum atque iterum beatus: Beati enim misericordes,riosum, o terque quaterque beatum! Beatus, propter justitiae esuriem; beatus, propter voluntariam passionem; beatus, propter beati misericordes. Et hic noster Aser, ut sit veraciter multipliciterque beatus, justitiam ardenter sitiens, propter ipsam libenter patitur, nesciens irasci, facile miseretur. Quamvis enim multum esuriat panem justitiae, de
Abbreviated transcription (Latin):
alta pacientie rupe munitã conspiẽ: ⁊ iccir.¬
co de tuto statiomis loco hostes suostam
inaniter quam abimo reluctantes. de¬
ridet ac despicit. Uñ fit: ut eum hostes
sui sua impugnatione ũ tam uexent.
quam triumphandi assidue mat̾iã mi-¬
nistrent. Hinc est quod sp̃tis suis impug¬
natorib. mundams uid elicet adu̾sitatibꝰ.
infr̃is sui ꝑsecutores. carnales scilicet
delectationes totꝰ effertur: ⁊ eos magna
anima dusione ꝑseqͥt᷑. Tant᷑ aut̃ terror
impugnatores gad. subito inuadit:
cum ei se aser. inp̃lii sui certamine ad¬
uingit.: ut omnes absq mora. ad fu¬
gam se contitant: eum nec ad horam quidẽ
uicissim sibi fr̃ib auxiliũ ferentib. resistere
audeant. Uere utiq anime hostes: carnales
sunt delectationes. S qͥs queso locus praue
delectationi int̾ tormenta relinquit᷑: que
iste nr̃ aser ꝓpter dm ñ solum patient᷑ ferre.
s. &ẽ ardenter appetere comꝓbatur: Oquã

Expanded text:
alta patientiae rupe munitam conspicit, et idciralta patientiae rupe munitam conspicit, et idcirco de tuto stationis loco hostes suos tam inaniter quam ab imo reluctantes deridet ac despicit. Unde fit ut eum hostes sui sua impugnatione non tam vexent quam ei triumphandi assidue materiam ministrent. Hinc est quod, spretis suis impugnatoribus mundanis videlicet adversitatibus, in fratris sui persecutores carnales scilicet delectationes totus effertur, et eos magna animadversione persequitur. Tantus autem terror impugnatores Gad subito invadit, cum ei se Aser in praelii sui certamine adjungit, ut omnes absque mora ad fugam se convertant, cum nec ad horam quidem, vicissim sibi fratribus auxilium ferentibus, resistere audeant. Veri utique animae hostes carnales sunt delectationes. Sed quis, quaeso, locus pravae delectationi inter tormenta relinquitur, quae iste noster Aser propter Deum non solum patienter ferre, sed etiam ardenter appetere comprobatur? O quam
Abbreviated transcription (Latin):
nnitus cum dan. in ciuium pace componen¬
da: aser ext̾iꝰ. cum gad. inuolentia hostiũ
expugnanda. Gao itaq ⁊ aser uigilant ꝯtͣ
hostes: dan.⁊ nepthalim. solliciti sunt cͥca
eiues. hinc gͦ dan. minatur: illinc neptha¬
lim blanditur. Dan t̾ret nimis: nepthalĩ
fouet ꝓmissis. Ille punit malos: iste remu¬
alt spe felicitatis et̾nȩ. animos demulcet.
Q uitum gͦ putas nepthalim iste dans eloqͥa
puschritudinis. frẽm suum in tali negotio
adiuuat. i qui animas auditoꝵ dulcedine
eloqͥi sui. pene absq mora quo uult ineli¬
natꝰ: Adiuuat. ⁊ aser ext̾ius nicħominus
frẽm suũ: muniuntq ambo ciuitatem.
contra hostium incursũ. Hic latꝰ unũ ꝓte¬
git. ille altm̃ defendit. Gad certat in dex¬
tro: aser dimicat insinstro. Gad insidiat᷑
mundi huius ꝓsꝑitas: aser uͦ ꝑ sequit᷑.
mundana aduersitas. S aser hosti suo
facile illudit⁊ dum parrem quã tuetur

Expanded text:
intus cum Dan in civium pace componenintus cum Dan in civium pace componenda, Aser exterius cum Gad in violentia hostium expugnanda. Gad itaque et Aser vigilant contra hostes; Dan et Nephtalim solliciti sunt circa cives. Hinc ergo Dan minatur; illinc Nephtalim blanditur. Dan terret minis, Nephtalim fovet promissis. Ille punit malos, iste remualter spe felicitatis aeternae animos demulcet. Quantum ergo putas Nephtalim iste, dans eloquia pulchritudinis, fratrem suum in tali negotio adjuvat, qui animos auditorum dulcedine eloquii sui, pene absque mora, quo vult inclinat? Adjuvat et Aser exterius nihilominus fratrem suum, muniuntque ambo civitatem contra hostium incursum. Hic latus unum protegit, ille alterum defendit. Gad certat in dextro, Aser dimicat in sinistro. Gad insidiatur, mundi hujus prosperitas; Aser vero persequitur, mundana adversitas. Sed Aser hosti suo facile illudit, dum partem tuetur,