comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
deuotas animas. uigiles sensus. affectus sobrios. puras
conscientias exibete tantis karismatib grãrum. Nimirũ
uersi siqͥd̃ xͥani sacra hac septimana. aut p̃solito. aut p̃ter
solitum pietatẽ colunt. modestiã exibent. humilitatem
sectantur. induunt gͣuitatẽ. ut xp̃o pacienti qͦdam cõpa¬
ti uideantur. Qls enim tã irreligiosus ut ñ cõpungatur.
qͥstam insolens ut non humiliet᷑. quis tã iracundꝰ ut ñ in¬
dulgeat. qͥs tam deliciosus ut non abstincat. qͥs tã flagioi¬
osus ut ñ c̃tineat. quis tã maliciosꝰ ut ñpeniteat his diebꝰ ᷤ
petras somdens. aꝑiens monum̃ta. ꝓpe ẽ. etiã resurrectio
eius. in qua sollempnitatẽ celebrabitis altissimo dño. u¬
tinã usq in altissima que fecit magnalia alacͥtate ⁊ auidi¬
tate sꝑc subeuntes. N ichil inmundo melius fieri qͣm
q̃ passiones oninium nr̃m ꝓpulsauit. ꝓpieiataẽ oim̃bꝰ iniquicatibꝰ
nr̃is. ⁊ milli unꝗͣ pesti nr̃e inuenitur inefficax. Qͥs enĩ tã ad

Expanded text:
devotas animas, sensus vigiles, affectus sobrios, puras conscientias exhibete tantis charismatibus gratiarum. Nimirum aversi siquidem Christiani sacra bac septimana, aut prae solito, aut praeter solitum, pietatem colunt, modestiam exhibent, humilitatem sectantur, induunt gravitatem, ut Christo patienti quodam modo compati videantur. Quis enim tam irreligiosus, qui non compungatur? quis tam insolens, ut non humilietur? quis tam iracundus, ut non indulgeat? quis tam deliciosus, ut non abstineat? quis tam flagitiosus, ut non contineat? quis tam malitiosus, ut non poeniteat his diebus? petras scindens, aperiens monumenta. Prope est etiam resurrectio ejus, in qua solemnitatem celebrabitis altissimo Domino: utinam usque in altissima quae fecit magnalia alacritate et aviditate spiritus subeuntes! Nihil in mundo poterat melius fieri, quaquae passiones omnium nostrum propulsavit, propitiata est omnibus iniquitatibus nostris, et nulli unquam pesti nostrae invenitur inefficax. Quid enim tam ad
Abbreviated transcription (Latin):
amatores mundi multa paciuntur aduersa. ita neo ipis ser¬
uis dĩ omĩa in hoc mundo. optata succedunt. In die gͦ maloꝵ
memores sint. bonoꝵ. ne pusillanimes fiant. ⁊ impacientes.
sic̃ is. de q̃legimus inpsalmo. Confitebit᷑ tͥ õbenefeceris ei. In die
qͦ bonoꝵ. ne .i. sint .m. ne excollant᷑ ⁊ dicant ĩhabundantia sua
ñ mouebitur inet̾num. Sic̃ enĩ scłariũ rer̾ ꝓsꝑitas. occidit stul¬
habemus. Cor sapientis uͥ tristitra. ⁊ cor stultoꝵ uͥ leticia. Mi̾to
ꝓinde ait. Bomim ẽ. mag̾ ire ad domũ luetꝰ. ꝗͣ ad domũ c̃uiuii.
Uicet em̃ multos frangat adusitas. tñ multo plures extollit
ꝓsꝑitas. sic̃ soriptũ ẽ. Cadent a lat̾e tuo mille. si nistro scilicet
ꝑ ꝗͣ significat᷑ aduersitas. ⁊ xx. milia. idẽ multo plures adexis
tuis: in quib ꝓsꝑitas designat᷑. Deniq qͥa utrobiꝙ ꝑioulũ ẽ.
orat sapiens ⁊ dic̃. diuicias ⁊ pauꝑtatẽ ne dederis mͥ. ne¬

Expanded text:
amatores mundi multa patiuntur adversa: sic nec ipsis servis Dei omnia in hoc mundo optata succedunt. In die ergo malorum memores sunt bonorum, ne pusillanimes fiant et impatientes, sicut is de quo legimus in psalmo: Confitebitur tibi cum benefeceris ei . In diem; ne extollantur, ut dicant in abundantia sua: Non movebimur in aeternum. Sicut enim saecularium rerum prosperitas occidit stulhabemus: Cor sapientis ubi tristitia, et cor stultorum ubi laetitia. Merito proinde ait: melius est ire ad domum luctus, quam ad domum convivii . Licet enim multos frangat adversitas, tamen multo plures extollit prosperitas, sicut scriptum est: Cadent a latere tuo mille, sinistro scilicet, per quod designatur adversitas; et decem millia, id est multo plures, a dextris tuis , in quibus prosperitas designatur. Denique quia utrobique periculum est, orat Sapiens et dicit: Divitias
Abbreviated transcription (Latin):
sicut et eeterarum sollempintatum nomen quidẽ
celebre satis et notummundo. s ratio nominis for¬
Ite̾ non ita. Infelices enim filii adam. omissis ueris
et salutaribus studiis. caduca potius & transitiua
querunt. Qłb assimilabimus homines genera
Et quibus comparabimus illos. quos uidemus a ter
sunt is. qui submersi per ielitantur in aquis. Ni
eos tenentes. tenere. nec ulla ratione deserere. qͦoͦ.
am et siqui ad eos force ueniant ut subueniant.
Ispacioso. sic pereunt miseri. dum peritura sec
Int solida quib app̃hensis emergere & saluare

Expanded text:
sicut et caeterarum solemnitatum nomen quidem celebre satis, et notum mundo, sed ratio nominis forte non ita. Infelices enim filii Adam, omissis veris et salutaribus studiis, caduca potius et transitoria quaerunt. Quibus assimilabimus homines generationis hujus, aut quibus comparabimus illos, quos videmus a terrProfecto similes sunt his qui submersi periclitantur in aquis. Nimirum videas eos tenentes tenere, nec ulla ratione deserere quod prraque similia. Nam et si qui ad eos forte veniant ut subveniant, mari magno et spatioso, sic pereunt miseri; dum peritura sectantes, amittunt solida, quibus apprehensis emergere et salvare
Abbreviated transcription (Latin):
creatura rationalis. ait nua: qm̃ misera facta ẽ. & miseiabił ual¬
de. Uenit tẽpꝰ miserendi eius. qͥa iam p̃t̾iit tẽpꝰ. Econt᷑ ut̾tas.
oportet inqͥt impleri sermonem. quẽ locut᷑ es. dnẽ. tot̾ mori¬
atur adã necẽẽ ẽ. cum omĩb qͥ ieo erant. qͣdie uetitũ pomũ
in preuaricatione gustauit. Utqͥt gͦ ait mĩa: utqͥd mȩge

Expanded text:
creatura rationalis, ait Misericordia, quoniam misera facta est, et miserabilis valcreatura rationalis, ait Misericordia, quoniam misera facta est, et miserabilis valde. Venit tempus miserendi ejus, quia jam praeteriit tempus. Econtra Veritas: Oportet, inquit, impleri sermonem quem locutus es, Domine. Totus moriatur Adam necesse est cum omnibus qui in eo erant, qua die vetitum pomum in praevaricatione gustavit. Utquid ergo, ait Mise
Abbreviated transcription (Latin):
Et ꝗͣuis multũ ꝙ uisus sit. dissimulare pat̾ miserationũ. ut in¬
tim satis facet zelo iusticiȩ. & ultatis. ñ tñ infructuosa fuit
supplicantium inportunitas. s exauditaẽ. in temꝑe oportu
no. forte enim int̾pellantib tale dicatur dedisse responsum.
Usq qͦ p̃ces urẽ: Debitor sum ⁊ sororibꝰ urĩs. qͣs accinctas indecis
ad faciendã uindictã innationibꝰ. iusticiȩ ec ui̾tati. Nocent᷑.
ueniant. et suꝑ hoc uerbo parit̃ conferamus. festinant gͦ
legati celestes. & ut uidẽ miseriam hominũ. ⁊crudelẽ pla¬
beratione cõmuni ascendit u̾itas: ad constitutam diẽ. s ascend̃
usq ad nubes. nec dum plane lucida. s fub obscura: obnubilata
ad huc zelo indignationis. factumq ẽ. ut legimꝰ inꝓpħa: dñẽ.¬
illi colloquro meruit int̾eẽ. ⁊ indicabit nob̃ꝰ Qs audiuit et
enarrabit. forte inenarrabilia sunt. & non licet hoĩ loqͥ. Sum¬
ma tñ controuersie tocius. ħ fuisse uidet᷑. YEt get miseratioe .

Expanded text:
 diu multumque visus sit dissimulare Pater miserationum, ut interim satisfaceret zelo justitiae et veritatis; non tamen infructuosa fuit supplicantium importunitas, sed exaudita est in tempore opportuno. 10. Forte enim interpellantibus tale dicatur dedisse responsum: Usquequo preces vestrae? Debitor sum et sororibus vestris, quas accinctas videtis ad faciendam vindictam in nationibus; justitiae et veritati. Vocentur, veniant, et super hoc verbo pariter conferamus. Festinant ergo legati coelestes, et ut viderunt miseriam hominum et crudelem plaberatione communi ascendit veritas ad constitutam diem, sed ascendit usque ad nubes: necdum plane lucida, sed subobscura et obnubilata adhuc zelo indignationis. Factumque est ut legimus in Propheilli colloquio meruit interesse, et indicabit nobis? quis audivit, et enarrabit? Forte inenarrabilia sunt, et non licet homini loqui. Summa tamen controversiae totius haec fuisse videtur. Eget miseratione
Abbreviated transcription (Latin):
alii ħ uictoria debebatur. qͦ maiorẽ nemo caritatem haberet.
ut animã suã ponet ꝓ seruis inutilib & indignis. Nam et si
ipẽ iam nondic̃ nos seruos. ħ ip̃m inmense dilectionis ẽ. et
exume dignationis. Nos autem ⁊ si omnia quȩ p̃cepta ft̃ uo¬
bis face̾mus. qͥd aliud dice deberemus. nͥ qͥa serui inutiles su¬
mus. ᷤᷤ S qͥs eum suꝑ hoc conuenire p̃sumẽt.s ¶ Redeunt ad
quicꝗͣ neccogitatis. ñ ẽ. qui faciat bonum. ħ ñ ẽ. usq ad unũ.
Qiuu consilium dedit ferat auxilium. Intellex̃ rex quid loqueret᷑
& ait. Penitet me fecisse hominem. Pena inquit me tenet.
michi incumbit sustinere penam. penitentiã ag̾e̾ ꝓhomine
quẽ oreaui. Tunc gͦ dix̃. ecce uenio. Non enim potest ħ oalix

Expanded text:
m haec victoria alii debebatur, quo majorem charitatem nemo haberet, m haec victoria alii debebatur, quo majorem charitatem nemo haberet, ut animam suam poneret pro servis inutilibus et indignis. Nam etsi ipse jam non dicit nos servos, hoc ipsum immensae dilectionis est, et eximiae dignationis. Nos autem etsi omnia quae praecepta sunt nobis faceremus, quid aliud dicere deberemus, nisi quod servi inutiles sumus? Sed quis eum super hoc convenire praesumeret? Redeunt ad quidquam, nec cogitatis. Non est qui faciat bonum hoc, non est usque ad unum. Qui consilium dedit, ferat auxilium. Intellexit rex quid loqueretur, et ait: Poenitet me fecisse hominem . Poena, inquit, me tenet, mihi incumbit sustinere poenam, poenitentiam agere pro homine quem creavi. Tunc ergo dixit: Ecce venio. Non enim potest hic calix
Abbreviated transcription (Latin):
gito scribebat. int̾ra. Erant autẽ uerba scͥpturȩ. que proe
os ht̃ ut᷑q qͥ petit. Obstupuere omnes in uerbo sapie̾. ⁊ forma cõ¬
posicionis parit̃ atq iudicii. Si quid̾ manifestũ fuit nullã eis
Morsinquit pecc̾oꝵ pessima. s p̃ciosa fieri potest fieri mors
P̃ciosa inquiunt. S quomodo fiet istud: fieri ait potest.
si excaritate moriatur quis. utiq qͥ nohil debeait morti.
solueturq ohaos magnũ. qd int̾ mortẽ uitamq firmatũ est.
Nimirum caritas fortis ut mors. ĩmo et foitior morte.
si fortis illius intrauerit atrium alligabit eum. & diripiet
utiq uasa eius. s ⁊ ip̃o tiansitu suo ponet ꝓfundum maris itiã.
orbẽ t̾re.⁊ nemo mundus a sorde. nec infans cuius ẽ. unius diei
uita suꝑ terram. S et mĩa celum omẽ ꝑlustrat. et in angłis¬
quoq ne dixerim pͣuitatẽ. minorẽ inuenit caritatẽ. Nimir̃¬

Expanded text:
gito scribebat in terra. Erant autem verba Scripturae, quae Pax gito scribebat in terra. Erant autem verba Scripturae, quae Pax et habet utraque quod petit. Obstupuere omnes in verbo sapientiae et forma compositionis pariter atque judicii: siquidem manifestum fuit nullam eis Mors, inquit, peccatorum pessima, sed pretiosa fieri potest mors Pretiosa, inquiunt. Sed quomodo fiet istud? Fieri, ait, potest, si ex charitate moriatur quis, utique qui nihil debeat morti. solveturque chaos magnum, quod inter mortem vitamque firmatum est. Nimirum charitas fortis ut mors, imo et fortior morte, si fortis illius intraverit atrium, alligabit eum, et diripiet utique vasa ejus, sed et ipso transitu suo ponet profundum maris viam, orbem terrae; et nemo mundus a sorde, nec infans, cujus est unius diei vita super terram . Sm pravitatem, minorem tamen invenit charitatem. Nimiru
Abbreviated transcription (Latin):
periit & nulla ẽ. si non aliquando misereris. Similiter
aut̃ & illa econtrario loquebatur. Qs enĩ nesciat. qͥ si p̃¬
dictam sibi p̃uaricator sententiam mortis euaserit. ꝑiit
mȩ. repetentes. fateor ait ueritas. zelum bonum habet mĩa: s u
sorori iudicat ẽẽ parcendum ᷤ At tu inquit mĩa neutri parois.
s tanta indignatione seuis inp̃uaricatorẽ. ut in uoluas pariter
or sororẽ. Qd male meruis S quidhabes aduersum me. dicito
mͥ. Sin autem quid me ꝑsequeris : ⁊ Crandis controuersia
fr̃s. et intricata nimiũ disceptatio. Qͥ s̃ non illie dicẽt. bonum
nob̾ erat si natus non fusset hõ iste ᷤ Sic erat dilectissimi. oĩo
quere dicens. cauendum omĩo ne fieret irritũ uerbũ patͥs.
ne sermo uiruis & efficax qͣlibet occasiõe euacuaret᷑. paroite
queso ait pax. parcite uͥb̾ hͥmoi: ñ uos talis att̾catio decet: uir¬
tutum ẽ. in honesta contentio. Porro uidex inclinans se. di¬

Expanded text:
si non aliquando miserearis. Similiter autem e contrario et illa loquebatur: Quis enim nesciat quod si praedictam sibi praevaricator sententiam mortis evaserit, periiniae repetentes. Fateor, ait Veritas, zelum bonum Misericordia habesorori judicat esse parcendum? At tu, inquit Misericordia, neutri parcis, sed tanta indignatione saevis in praevaricatorem, ut involvas pariter et sororem. Quid mali merui? Si quid habes adversum me, dicito mihi: sin autem, quid me persequeris? Grandis controversia, fratres, et intricata nimium disceptatio. Quis non illic diceret: Bonum nobis erat si natus non fuisset homo iste? Sic erat, dilectissimi, omniquere, dicens cavendum omnino ne fieret irritum verbum Patris, ne sermo vivus et efficax qualibet occasione evacuaretur: Parcite, quaeso, ait Pax, parcite verbis hujusmodi. Non nos talis altercatio decet: virtutum est inhonesta contentio. 12. Porro Judex inclinans se, di
Abbreviated transcription (Latin):
impiis dic̃ dns. Nonne enĩ contͣrrã legẽ inuenerant inmẽbͥs suis.
qͦs de nouopudere ceꝑat nuditatis : timui inqͥt eo q̃ nud̃ ẽẽm.
Nonsic miser. non sic pauloante timebas. ñquerebas folia. li
morauit. grauis quedã int̾ uirtutes uidetur orta ꝯtentio.
Si quid̾ ui̾tas ⁊ iustitia miserũ affligebant. pax et mĩa zeli ħ
hec due. sibi quẽ admodũ & pͥores. Uñ ⁊ factum ẽ. ut ꝑseue¬
rantibꝰ ilł. in ultione. ⁊ p̃uaricatorẽ hinc inde cedentib pre¬
sentesq molestias futuri cumulantib cõminatione suppli¬
cii: ille secederent incorpatͥs redeuntes ad dominũ qͥded
illas. Solꝰ siqͥdẽ ip̾e cogitabat cogitationes pacis. ẽ afflio
quebantur. Numquid inet̾num ꝓiciet ds̃. aut ñ appo. ut .c. sit.¬

Expanded text:
impiis, dicit Dominus . Nonne enim contrariam legem invenerant in membris suis, impiis, dicit Dominus . Nonne enim contrariam legem invenerant in membris suis, quos de novo pudere coeperat nuditatis? Timui ego, inquit, eo quod nudus essem . Non sic miser, non sic paulo ante timebas: non quaerebas folia, licmoravit gravis quaedam inter virtutes videtur orta contentio. Siquidem veritas et justitia miserum affligebant: pax et misericordiahae duae sibi, quemadmodum et priores. Unde et factum est ut perseverantibus illis in ultione, et praevaricatorem hinc inde caedentibus, et praesentes 975 molestias futuri cumulantibus comminatione supplicii, illae secederent in cor Patris, redeuntes ad Dominum qui illas dedit. Solus siquidem ipse cogitabat cogitationes pacis, cum afflicquebantur: Nunquid in aeternum projiciet Deus? aut non apponet ut
Abbreviated transcription (Latin):
peccatum. ꝑdidit imi̾am cum sic ex arsit eua in concupisoentia
sua: ut neo sibi nec uiro nec filiis parce̾t nascituriᷤᷤ simul omnes
t̾ribili maledicto. ⁊ necessitati mortis addioiens. adam qͦ indig¬
nationi diuine mulierẽ ꝓqua peccauat obiec quasi p̾t tergũ eiꝰ
uolens deolinare sagitam. Uid̃ enĩ mulier lignũ qd̃ eẽt pulchrũ
uisu et aduescendum suaue. ⁊ a serpente audierat tanꝗͣ uõs se se
futõs. funiculus tͥplex difficile rumpit᷑. curiositatis uolupta¬
tis ⁊ uanitatis. Hȩc sola mundꝰ habet concupiscentiã carnis.
concupiscentiã oculoꝵ. ⁊ suꝑbiã uite. His abstracta et illecta:
nuiã omnẽ crudeł mat̾ abiceit. Sio ⁊adam qͥmulieri male
misertꝰ ẽ. ut c̃ ea peccaret. bene noluit misereri. aut penã sus
demũ serpenti credens penit᷑ ab neganti et dicenti. neqͣquã mori
ex ousationum oꝑimenta p̃tendens. Si quid̃ ip̃a dic̃. qͥerubue¬

Expanded text:
et misericordiam, cum sic exarsit Eva in concupiscentia sua, ut nec sibi, nec vito, nec filiis parceret nascituris, simul omnes terribili maledicto et necessitati mortis addicens. Adam quoque indignationi divinae mulierem, pro qua peccaverat, objecit, quasi post tergum ejus volens declinare sagittam. Vidit enim mulier lignum quod esset pulchrum visu, et ad vescendum suave, et a serpente audierat tanquam deos se futuros. Funiculus triplex difficile rumpitur, curiositatis, voluptatis, et vanitatis. Haec sola mundus habet, concupiscentiam carnis, concupiscentiam oculorum, et superbiam vitae. His abstracta et illecta misericordiam omnem crudelis mater abjecit. Sic et Adam, qui mulieri male misertus est ut cum ea peccaret, bene noluit misereri, ut poenam sustdemum serpenti credens, penitus abneganti et dicenti, Nequaquam morie hoc est excusationum operimenta, praetendens. Siquidem ipsa dicit: Qui erubue
Abbreviated transcription (Latin):
si nontollas ab eo iudicium. si ñ reddas retͥbuentib mala. fã¬
cies iudicium s iniuriã pacientib in eqͥtate iudicabit. s
ꝓmansuetis tre. Iã uob̃ i fallor molestũ ẽ. qͣdelicie taroant.
Ns miremini delioie st̃. Nonerabunt ꝗͣlibet saciatos. ne arue¬
tantib qͥd̃ poter̃ fastidiri. Missus ẽ. angłs gabͥel a dõ in ciui¬
tatẽ ga. c̃.nͥ. nazareth. Miraris. qͥ nazareth parua eiuitas:
& tanti regis nuntio illustretur & tanto ᷤ S magnꝰ latet. ĩ
hac parua ciuitate thesaur᷑. Latet inꝗͣ s hoie̾s. latet. ñ deũ.

Expanded text:
bi mala. Faciet judicium, sed injuriam patienti; in aequitate judicabit, sed pro mansuetis terrae. Jam vobis, ni fallor, molestum est, quod deliciae tardant. Non miremini: deliciae sunt. Non onerabunt quamlibet satiatos, nec a ructantibus quidem poterunt fastidiri. 7. Missus est Gabriel angelus a Deo in civitateet tanti regis nuntio illustretur, et tanto? Sed magnus latet in hac parva civitate thesaurus; latet, inquam, sed homines latet, non Deu
Abbreviated transcription (Latin):
et indissolubile amciciarum iniere fed̃. utqͥc̃q testimoniũ iti¬
cie sec̃ tulerit. hylari uultu iam c amplexib letis excipiat᷑ ã pa¬
ce. in idipsum dormiens & requiescens.

Expanded text:
et indissolubile amicitiarum iniere foedus: ut cuicunque testimonium justiet indissolubile amicitiarum iniere foedus: ut cuicunque testimonium justitiae secum tulerit, hilari vultu jam et amplexibus laetis excipiatur a pace, in idipsum jam dormiens et requiescens.
Abbreviated transcription (Latin):
ciem tuã. Iusticia thronum ĩꝑabat scõm illud. iustitia et
iudicium p̃ꝑatio sedis tuȩ. Pax oum rege uenit. ut ꝓpħa fi¬
delis inueniretur qͥ dixenat. pax erit in t̾ra nrã cum uenerit.
nde ẽ. qͥ nato dño angłoꝵ chorꝰ canebat. pax in t̾ra homi¬
nib bone uoluntatis. S ⁊ tuno iusticia & pax oseulatȩ st̃.
quȩ ñ modice uidebantur hactenus dissidere. Por enĩ si
quaerat ex lege iustioia. ñ osculum s aculeũ mag̃ habebat.
urgens timore. ꝗͣ ꝓuocans dilectione. S nec habuit illa
reconeiliacionẽ. sic ht̃ nunc que ex fide nosoitur ẽẽ fticra.
Alioquin quid erat qͣ nec abraham nec moyses necceqͥ s̾ti tẽꝑis
illius in obitu suo pacem illã beatitudinis et̾nȩ apprehendere
aut regnum pacis poterant introire. nisi q minime adhuc iusticia
& pax sese fuerant osculate: Ex hoc sane dilectissimi feruentiore
nob̃ zelo sectanda iusticia ẽ. Siquid̃ iustitia & pax osculate sũt.

Expanded text:
 Justitia et judicium praeparatio sedis tuae . Pax cum rege venit, ut propheta fidelis inveniretur qui dixerat: Pax erit in terra nostra cum venerit. Inde est quod nato Domino angelorum chorus canebat: Pax in terra hominibus bonae voluntatis . Sed et tunc justitia et pax osculatae sunt, quae non modice videbantur hactenus dissidere. Prior enim, si qua erat ex lege justitia, non osculum, sed aculeum magis habebat, urgens magis timore quam provocans dilectione. Sed nec habuit illa reconciliationem, sicut habet nunc quae ex fide noscitur esse justitia. Alioquin quid erat quod nec Abraham, nec Moyses, nec caeteri justi temporis illius, in obitu suo pacem illam beatitudinis aeternae apprehendere, aut regnum pacis poterant introire, nisi quod minime adhuc justitia et pax sese fuerant osculatae? Ex hoc sane, dilectissimi, ferventiore nobis zelo sectanda justitia est; siquidem justitia et pax osculatae sunt,
Abbreviated transcription (Latin):
tes anglos bonos. malꝰ angłs emulatur. Ascend̾ studio uanita¬
tis. descendit liuore malignitatis. Cuius m̃dax ascensio. cus
terum si descendunt maligni uͥcͥõueniant. grãs ei oͦ mandato
descendt̃ ⁊benigni angłi. ut subueniant nob̃. ut custodiant
n ã monttio ꝯ consolatio exibet᷑. qͥs ĩ omĩb psaluris. tã magni¬
fice pusillanimes consolatur. negligentes ad monet. erud̃
ignorantes: Uñ id qͦ fidelib suis ꝓuidentia uoluit diui¬
na p̃stare. ut inore ip̃oꝵ u̾ficuli psalmi ħ. hoc maxime qͣ¬
dragesimali temꝑe uersarent᷑. Nec aliunde ꝗͣ ex ipsiꝰ usur¬
patione diaboli sumpta uidetur occo. ut ĩ ħ qͦ neqͥssimus
ille seruus filiis seruiat uel inuitꝰ. Qͥd enĩtã molestũ ei¬

Expanded text:
tes angelos bonos angelus malus aemulatur! Ascendit studio vanitatis, descendit livore malignitatis. Cujus mendax ascensio, ejus terum si descendunt maligni ut circumveniant, gratias ei cujus mandato descendunt et benigni angeli, ut subveniant nobis, ut custodiantet admonitio, et consolatio exhibetur! Quis in omnibus psalmis tam magnifice pusillanimes consolatur, negligentes admonet, erudit ignorantes? Unde id quoque fidelibus suis providentia voluit divina praestare, ut in ore ipsorum versiculi psalmi hujus hoc maxime quadragesimali tempore versarentur. Nec aliunde quam ex ipsius usurpatione diaboli 862 sumpta videtur occasio, ut in hoc quoque nequissimus ille servus filii serviat vel invitus. Quid eni
Abbreviated transcription (Latin):
quȩ huic beneficio ñ respondet. que se totã ñ effundit in
grãrum actionẽ. & uocẽ laudis. Ham ⁊ cet̾a duo euidentis¬
sime tecium ħ cõmendat. ut in eis qͦ uera fuisse dilectio cõ¬
ꝓbetur. ñ ꝓptẽa de facilip̃stans. ꝙ nollet alit̃. s q̃ ñ alit̾ o¬
gita semꝑ. in his uigit̃ delectare. his uelut quib dã stimulis ur¬
gens sollicita animã tuã. his facib inflãmare curato. ad redi.¬
mantũ eũ. qui tã multiplicit᷑ suum tͥ erga te cdm̃dat a mato¬
rẽ. Memento sane. q idẽ ait. Si diligitisme. in .i. s. Serua¬
gͦ mandata creatoris. tui. serua mandata bnẽfactoris tui. re
legis multiplicans. uerã habes qͣtragosimã. tenes qͣdragesimã spĩ¬
mento qͣdrifariã impedire conatur actionẽ ꝗͣ exigeris grãrũ.
Temptatꝰ ẽ. in his omnib xꝑc ut ueracit᷑ ab apło soribet᷑. temptat᷑¬

Expanded text:
quae huic beneficio non respondet, quae se totam non effundit in quae huic beneficio non respondet, quae se totam non effundit in gratiarum actionem, et vocem laudis. Nam et caetera duo evidentissime tertium hoc commendat, ut in eis quoque vera fuisse dilectio comprobetur; non propterea de facili praestans quod nollet aliter, sed quod non aliter ogita semper, in his jugiter delectare. His velut quibusdam stimulis urgens sollicita animam tuam, his facibus eam inflammare curato, ad redamandum eum qui tam multipliciter suum tibi erga te commendat amorem. Memento sane quod idem ait mandata Creatoris tui, serva mandata benefactoris tui, redc decalogum legis multiplicans, veram habes quadragesimam, tenes quadragesimam spirmento quadrifariam impedire conatur actionem quam exigeris gratiarum. Tentatus est in his omnibus Christus, ut veraciter ab Apostolo scriberet
Abbreviated transcription (Latin):
mĩto cuo. sine labore suo. Nempe dix̃ ꝙ facta st̃. An iccirco minꝰ
deuot᷑. minus obnoxiꝰ. minꝰ gtꝰ es q̃ hec qͥd sicut ꝓnichilo. sic de
nichilo feẽ: ꝑuersi cordis ẽ. occasiones ingratitudinis inuesti¬
gare. Nemo id fac̃ nͥ qui etiã gratis ẽẽt ingrat᷑. Puto enĩ ne¬
utrum tͥ ꝓptẽa minꝰ utile qͥ p̃stanti minime difficile fuit.
Auoquin si force qͥei laboriosum. tͥ mag̾ comodũ ducis. exte
ip̾otͥ iudicium ħ. nec te alibi illud putẽ. ꝗͣapud te didicisse.
Sic p̃stares ip̾e libentiꝰ frĩ tuo. absq incõmodo tuo. Uerũ et¬
sigratis p̃stare uelles. nolles tñ ut hãc tͥ ille p̃tendẽt. ingra¬
tis ħ qͦ p̃stitum ẽ. s gratis qͥ adte ꝑtinet. nã ꝙ adillũ pla¬
ne ñ gratis. Saluus fact̾ es. ꝓnichilo. ñ denichilo tr̃. Qͥ d
ad hec dormitat affectio: Inmo ud̾ mortua ẽ. illa ñ dormit.

Expanded text:
merito tuo, sine labore suo. Nempe dixit, et facta sunt . An idcirco minus merito tuo, sine labore suo. Nempe dixit, et facta sunt . An idcirco minus devotus, minus obnoxius, minus gratus es, quod haec quidem sicut pro nihilo, ita de nihilo fecit? Perversi cordis est occasiones ingratitudinis vestigare. Nemo id facit, nisi qui etiam gratis est ingratus. Puto enim neutrum tibi propterea minus utile, quod praestanti minime difficile fuit. Alioquin si forte quod ei laboriosum, tibi magis commodum ducis, ex te ipso tibi judicium hoc, nec te alibi illud putem quam apud te didicisse. Sic praestares libentius ipse fratri tuo absque incommodo tuo. Verum etsi gratis praestare velles, nolles tamen, ut hanc tibi ille praetenderet ingra praestitum est, sed gratis quod ad te pertinet. Nam quod ad illum, plane non gratis. Salvus factus es pro nihilo, non de nihilo tamen. Quid adhuc dormitat affectio? Imo vero mortua est illa, non dormit,
Abbreviated transcription (Latin):
sopitã qͣmuis occasione exoitasse inte rationẽ. qͥs ñ aliꝰ tͥ uehe¬
m̃tissime succenseret. siqñ forte beneficii hꝰ. ĩmemorẽ. aut
compegit. etiam & formauit. ac suo quoq illustrauit officio. Neͦ¬
mooo non isomni iare sibigrãs exigit ampliores: Namne ħ qͥd e
licet maximo content̾ muine. qͥdedit ut eẽs. qͥ añ ñ fueras. adiecit
etiã uñ subsistẽs qͥ iã eras. Nec minꝰ liberalit̾ ħ ꝗͣ illud. mirabilit
ẽ. oꝑat̾. faciamus inqͥt hominẽ adimaginẽ ⁊ similitudinẽ nrãm.
lestia sese elementa inusus creasse. tuos ante docuerat. Nẽ pe
nullo egent his omĩb aut ñ intelligunt ea. Q in copiosus
in scdo ħbneficio ꝗͣ liberalissimus fuit. Qͣnta tͥ largitus est
ad sustentationem. quanta ad erudicionẽ. qͣnta ad consolatio¬
nẽ. qͣnta ex ħiã add correptionẽ. qͣnta etiã addelectationẽ. Uer̃
ħ duo gt̃is & cuplieit̃ gratis fec̃. Qͥd dico duplicit̾̃ gratis : Sine

Expanded text:
sopitam quavis occasione excitasse in te rationem: quis non alius tibi vehementissime succenseret, si quando forte beneficii hujus immemorem te, aut compegit etiam, et formavit, ac suo quodque illustravit officio. Quomodo non in his omni jure sibi gratias exigit ampliores? 2. Nam ne hoc quidem, licet maximo, contentus munere, qui dedit ut esses qui ante non fueras, adjecit etiam unde subsisteres qui jam eras. Nec minus liberaliter hoc, quam illud mirabiliter est operatus. Faciamus, inquit, hominem ad imaginem et similitudinem nostram. lestia sese elementa in usus creasse tuos, ante docuerat. Nempe nullo egent his omnibus, aut non intelligunt ea. Quam copiosus in secundo hoc beneficio, quam liberalissimus fuit? Quanta tibi largitus est ad sustentationem! quanta ad eruditionem! quanta ad consolationem! quanta ex hoc jam ad correptionem! quanta etiam ad delectationem! Verum haec duo gratis, et dupliciter gratis fecit. Quid dico, dupliciter gratis? Sine
Abbreviated transcription (Latin):
głe oꝑatur in nob̃. N dix̃ remunabitur. si et̃num pond̾
glẽ oꝑatur in nob̃. Latet glã fr̃s mei. abscondita nob ẽ. in
tͥbulatione. inmomentaneo hoc latet ȩc̃nitas. in ħ leui
pondus sublime ⁊ supͣ modũ. Intim gͦ festinemus nob emere
agrum istum. emẽ thesaurum ists̃. qui abscondit᷑ ẽ. in agro. Ee
gaudium existimemus. cũ inuarias tẽptationes inciderimꝰ. Di

Expanded text:
eratur in nobis . Non dixit: Remunerabitur, sed, aeternum pondus gloriae operatur in nobis. Latet gloria, fratres mei, abscondita nobis est in tribulatione, in momentaneo hoc latet aeternitas, in hoc levi pondus sublime et supra modum. Interim ergo festinemus nobis emere agrum istum, emere thesaurum istum, qui absconditus est in agro. Omne gaudium existimemus, cum in varias inciderimus
Abbreviated transcription (Latin):
nec dubuim qͥnpotentior. & efficatior sit mors illiꝰ ibonũ.
ꝗͣ peccata niã in malũ. De bonis aut̃ oꝑib argum̃tũ nichõ¬
minus efficax ẽ michi resurrectio eius qͥa resurrex̃ ꝑꝑiusti¬
ficationem nr̃am. Porrode spe p̾mioꝵ testimoniũ ẽ. eiꝰ ascẽ¬
sio: quia ascendit ꝑꝑ glorificationem nr̃am ħ tͥa inpsalmis hs̃
dicente ꝓphã. Beat᷑ uir cui non ĩputabit . d.p. Et alibi. B eat̾ uir¬

Expanded text:
nec dubium, quin potentior et efficacior sit mors illius in bonum, nec dubium, quin potentior et efficacior sit mors illius in bonum, quam peccata nostra in malum. De bonis autem operibus argumentum nihilominus efficax mihi est resurrectio ejus, quia resurrexit propter justificationem nostram . Porro de spe praemiorum testimonium ejus est ascensio, quia ascendit propter glorificationem nostram. Haec tria in psalmis habes, dicente Propheta: Beatus vir cui non imputavit D
Abbreviated transcription (Latin):
quȩ nunc diximꝰ. ñ omĩno suffieiunt. s mag̾ iiciũ qoam
q uest̾ fundam̃tũ ficłi st̃ habenda. Id̾oꝙ sicredis peecata
tua ñ posse deleri nͥ abeo. eu soli peccasti. & inꝗͥ peccatũ n
cadit. benefacis. s adde adhuc. ut de ħ oredas. qͥa ꝑipsũtͥ
peccata donantur. hoo ẽ. destimonũ qͥ ꝑhibet ineode
mtur apls iustificari hominẽ gͣtis ꝑfidẽ. Ita de mitis qͣ 
si credis non posse haberi isi ꝑ ip̃m. ñ sufficit donect᷑ ꝑhibe
habeas neccẽ ẽ testimonium spc̃. qd ad eã diuino sis munẽ per¬
uentur᷑. Ip̾e enim peccata condonat. ip̃e donat mita ⁊ p̃imia
nichominus ip̃e redonat. Porro testimonia ista credibilia
facta sunt ninus. Nã de remissione qͥd pecooꝵ ualidissamũ
teneo argumentũ. dnĩcã passionẽ. Nox siqͥd̾ sangͥnis eiꝰ ĩua¬
luit. multo pł ꝗͣ uox sanguns abel. clamans in cordib elec¬
tͥoꝵ. remissionẽ omĩũ peccoꝵ. Tradit᷑ ẽ. enũ ꝑꝑ peccata nostia

Expanded text:
quae nunc diximus non omnino sufficiunt, sed magis initium quoddam et velut fundamentum fidei sunt habenda. Ideoque si credis peccata tua non posse deleri nisi ab eo cui soli peccasti, et in quem peccatum non cadit, bene facis; sed adde adhuc ut et hoc credas, quia per ipsum tibi peccata donantur. Hoc est testimonium quod perhibet in corde ratis justificari hominem per fidem . Ita de meritis quoque si credis non posse haberi nisi per ipsum, non sufficit, donec tibi pehabeas necesse est testimonium Spiritus, quod ad eam divino sis munere perventurus. Ipse enim peccata condonat, ipse donat merita, et praemia nihilominus ipse redonat. 4. Porro testimonia ista credibilia mihi facta sunt nimis. Nam de remissione quidem peccatorum validissimum teneo argumentum, Dominicam passionem. Vox siquidem sanguinis ejus invaluit multo plus quam vox sanguinis Abel, clamans in cordibus electorum, remissionem omnium peccatorum. Traditus est enim propter peccata nostra:
Abbreviated transcription (Latin):
libabo eum. Noninuigilib ñ in homine. uͥ in angło. s ĩ me
inquit sꝑauit. nicħ bonie nͥ ex ine. ne ꝑipo̾s exspectans. Oẽ
enim datum optimum. & om̃e donum ꝑfectũ desursum ẽ. de¬
scendens a patrẽ luminum. Exme uigiliȩ hominũ. utues
circa oꝑautiq manifesta. eis nimirũ custodes homines de¬
putaui. Ex ine excubie angłoꝵ obseruantiũ secretiores mo¬
tus spĩtalit̾ sollicitantium. ꝓpulsantium suggestores in iqͦs.
Cetm̃ intima sane custodia secretissime intentionis. ñ mͦ ex
me. uerũ etiũ ꝑme. fiat necẽẽ ẽ. qd̾ illo qͥd humanus neq̃eat
s ne angłic̃ qͦ ocłs penetͣre. agnoscamꝰ triplicẽ hanc custo¬
diã fratres. & exibeamus nos ei qualescuiq conueñ. ex ibi.
Pudeamus bona. corã hoib: corã angłis: corã dõ. Contenda¬
mus place̾ omib ꝑ omnia. s maxtme ei qͥ maximus est.
suꝑ omĩa. In conspectu angłoꝵ psallamꝰ ei. ut ineis qͦ q¬

Expanded text:
. Non in vigilibus, non in homine, non in angelo, sed in me, inquit, speravit, nihil boni nisi ex me, ne per ipsos exspectans. Omne enim datum optimum, et omne donum perfectum desursum est descendens a Patre luminum . Ex me vigiliae hominum utiles, circa opera utique manifesta: eis nimirum custodes homines deputavi. Ex me excubiae angelorum, observantium secretiores motus, specialiter sollicitantium, propulsantium suggestores iniquos. Caeterum intima sane custodia secretissimae intentionis, non modo ex me, verum etiam per me fiat necesse est, quod illo quidem humanus nequeats quoque oculus penetrare. 4. Agnoscamus triplicem hanc custodiam, fratres, et exhibeamus nos eis, quales cuique convenit exhiberi. Provideamus bona coram hominibus, coram angelis, coram Deo. Contendamus placere omnibus per omnia, sed maxime ei qui maximus est super omnia. In conspectu angelorum psallamus ei, ut in
Abbreviated transcription (Latin):
cat: s ꝯ cõmunicat tanꝗͣ sponsꝰ. Flores inqͥt apparuerũt
in t̾ra nr̃a. Neq hinc disorepat: qͥ naz arech ĩt̃precat᷑ flos.
Amat florigerã patã flos de radice iesse: ⁊ libent᷑ int̾ libia
pascitur flos cãpi. & liliũ conuallium. Com̃dat enĩ flores
pulchritudo. suauis olentia: & spes fructꝰ. grã tͥplex. Te¬
qͦ florẽ reputat ds. & bene ei complacet inte. sitͥ nec ho¬
neste conuersationis decor. nec bonȩ opinionis fraglantia:
nec intentio desit future reͥbutionis: fructꝰ enĩ spc̃ est.
uita etna. Ne timeas maria inuenisti.g. a.d. Qntam
neraiẽ Utramq sũ dubio qͥa plenam. Eteo singulart̃. qͥgenale.
tudinẽ gn̾ale. qͥd e ip̃a plenitudine accipiant uiilsi Benedie¬
omium qͥoẽ mentes: te mediante ꝑuenit. Sic munir̾ olim
tos fuit. Inte sola rex ille diues: p̃duies: ex inanit᷑. excelsus.
humiliat᷑. ⁊ immenfus: abbreuiatur. ⁊ ab angłis minorat᷑. uer᷑¬

Expanded text:
tanquam sponsus. Flores, inquit, apparuerunt in terra nostra . Neque hinc discrepat, quod Nazareth interpretatur flos. Amat florigeram patriam flos de radice Jesse, et libenter inter lilia pascitur flos campi et lilium convallium. Commendat enim flores pulchritudo, suaveolentia, et spes fructus; gratia triplex. Teque florem reputat Deus; et bene ei complacet in te, si tibi nec honestae conversationis decor, nec bonae opinionis fragrantia, nec intentio desit futurae retributionis. Fructus enim spiritus est vita aeterna. 8. Ne timeas, Maria; invenisti enim neralem? Utramque sine dubio, quia plenam, et eo singularem, quo generalem: tudinem; generalem, quod de ipsa plenitudine accipiant universi. Benediomnium quidem mentes te mediante pervenit. Sic nimirum, sic olim n vellere fuit . In te sola Rex ille dives et praedives exinanitus; excelsus, humiliatus; immensus, abbreviatus, et angelis minorat
Abbreviated transcription (Latin):
mus ẽe sꝑe cumeo. S qͥd dicimus fr̃s cui nã potissimũ uasi
ceptaculum exhib̾e Balsamũ ẽ. purissumũ & solidissimũ
uas requirit. Et quid tam purũ. qͥdue tam solidũ. ꝗͣ humili¬
tas cordiss Mito ꝓm̃ humilib datur gr̃a. mĩto respex As̃. h.¬
ancule suȩ. Qͥ nam mĩto queris ᷤ ẜo utiq qͥ animũ humuilẽ.
mitũ ñ oceuparet humanum. qͦminꝰ lib̾e influeret diuine
grẽ plenitudo. S adhane nob̾ hũmilitatẽ qͥb̾tã erit goio ascen¬
dend pͥmo enim cor hominis. quẽ adhuc peccare delectat. nec
miserã ꝯsuecudinẽ ꝓposito utiliore mutauit. ne sit grę capaꝵ.
as de cet̾o ñ it̾are ꝓponit ip̃a tn peccata p̃tita licet ia ãputata
qͥdãmͦ uideant᷑. dũ in eo manent grãm ñ adiittunt. Ma¬
nent aut̃ donec confessioe lauent᷑. donec succedentib dig¬
nis fruotibꝰ penitentiȩ demedio fiant. S ue tͥ si forte ui¬
uis  peccatis. ꝑniciosior suecesserit ingͣtitudo. Qdem̃

Expanded text:
us cum eo. 9. Sed quid dicimus, fratres? cuinam potissimum vasi ceptaculum exhibere? Balsamum est purissimum, et solidissimum vas requirit. Et quid tam purum, quidve tam solidum quam humilitas cordis? Merito proinde humilibus dat gratiam; merito respexit ancillae suae. Quonam merito, quaeris? Eo utique, quo animum humilem meritum non occuparet humanum, quominus libere influeret divinae gratiae plenitudo. Sed ad hanc nobis humilitatem quibusdam erit gradibus ascendendum. Primo enim cor hominis, quem adhuc peccare delectat, nec miseram consuetudinem proposito meliore mutavit, ne sit gratiae capax as de caetero non iterare proponit; ipsa tamen peccata praeterita, licet jam amputata quodam modo videantur, dum in eo manent, gratiam non admittunt. Manent autem donec confessione laventur, donec succedentibus dignis fructibus poenitentiae de medio fiant. Sed vae tibi, si forte vitiis et peccatis perniciosior successerit ingratitudo. Quid enim
Abbreviated transcription (Latin):
nͥ etua unplere non potest. Siqͥd nec longiturnitas illat̃¬
minum. nec claritas illa occasum. nec sacietas illa fastidi¬
um ht̃. Erit enim securitas deet̾nitate. gloriacio de ue¬
ritate. exultatio de sacietate. Et ostendam illi salutare
meũ. Nimirum ex tẽ uidere me̾bitur qͥ optabit. cum
sibi rex głe gloriosam exibebit eccłam. ñ habentẽ ma¬
clãm. obsplendorẽ diei s neq rugã. obomĩmodã plenitu¬
dinẽ sui. Alioqͥn. ad illius fulgorẽ luminis. sic̃ ñ ĩ purꝰ.
sic nec turbatꝰ quid̾ in aliquo animus. uel inqͥetꝰ assurgit.
Inde ẽ. qd nẽ qͦ ut supͣ memini sc̃imoniam simul  pacẽ
sectari p̃eipimur. qͥ fine his nemo uidebit d̃m. Cũ gͦ
repleuit in bonis desiderium tuum. ut ñ aliud sit qd̾ requiras.

Expanded text:
nisi aeterna implere non potest: siquidem nec longiturnitas illa ternisi aeterna implere non potest: siquidem nec longiturnitas illa terminum, nec claritas illa occasum, nec satietas illa fastidium habet. Erit enim securitas de aeternitate, gloriatio de veritate, exsultatio de satietate. Et ostendam illi salutare meum. Nimirum extunc videre merebitur quod optavit, cum sibi Rex gloriae gloriosam exhibebit Ecclesiam, non habentem maculam ob splendorem diei, sed neque rugam ob omnimodam plenitudinem sui. Alioquin ad illius fulgorem luminis, sicut non impurus, sic nec turbatus quidem in aliquo animus vel inquietus assurgit. Inde est quod nunc quoque, ut supra memini, sanctimoniam simul et pacem sectari praecipimur, quod sine his nemo videat Deum . Cum ergo repleverit in bonis desiderium tuum, ut non aliud sit quod requiras,
Abbreviated transcription (Latin):
ait ꝓpħa. & lux solis septemplicit᷑. sic̃ lux .uii. dier̃. Istis ni fallor
cunctis dieb uite sue. psalmos suos cantare indomo dñĩ rex
fidelis optabat. Erit enim deuotos ee dõ ad singła tante et
tã multiplicis głẽ. munera. & in omib sẽꝑ grãs age̾. qͣsi cũc¬
tis dieb psalmos dr̃e nomini eiꝰ. Longitudinẽ dier̃ r. e. et.
Ne si manifestius dicat. Scio quid desidet scio qͥd sapiat ei. N
ei argentum uel aurum sapit. ñ uoluptas. ñ curiositas. ñ dig¬
nitas aliqua scłaris. Omĩa decͥmentũ fec̃. omnia asꝑnat᷑. &
arbitratur ut stercora. Exinaniuit penitꝰ semetip̾m. nec se
ex his patitur occupari. qͥb nouit se ñposse repleri. Nignorat
ad cuius imaginem condit᷑ sit. oꝰ magratudinis capax. sit.¬
nec sustinet de modico cresc̾e. ut de maximo minuat᷑. Itaq
longitudine dierũ replebo eũ. quẽ nisi lux u̾a de reficere.

Expanded text:
ait propheta, et lux solis septempliciter sicut lux septem dierum . Istis, ni fallor, ait propheta, et lux solis septempliciter sicut lux septem dierum . Istis, ni fallor, cunctis diebus vitae suae psalmos suos cantare in domo Domini rex fidelis optabat. Erit enim devotos esse Deo ad singula tantae et tam multiplicis gloriae munera, et in omnibus semper gratias agere, quasi cunctis diebus psalmos dicere nomini ejus. 6. Longitudine dierum replebo eum. Ac si manifestius dicat: Scio quid desideret, scio quid sitiat, quid sapiat ei. Non ei aurum vel argentum sapit, non voluptas, non curiositas, non dignitas aliqua saecularis. Omnia detrimentum facit, omnia aspernatur et arbitratur ut stercora. Exinanivit penitus semetipsum, nec se ex his patitur occupari, quibus novit se non posse repleri. Non ignorat ad cujus imaginem conditus sit, cujus magnitudinis sit capax; nec sustinet de modico crescere, ut de maximo minuatur. Itaque longitudine dierum replebo eam, quem nisi lux vera reficere,
Abbreviated transcription (Latin):
s dñs nobc̃ ẽ. uitͥbulatione. Si ds nob̾cum. qͥscont᷑ nos : Ni¬
oħominus qͦ si ille eripit qͥs ẽ. qͥ rapiat de manu eiꝰ. qͥs est.
qͥ de manu eius possit eruere: Postremo si ille glorificat.
quis nam alius in glorium faciet: Si ille glorificat: qͥs
humiliabit.s Audi deniq qͣnã gła ip̃e glorificet. Longi¬
tudo inquit dierũ replebo eũ. Et pͥmo qͥd ieo qͥ dierũ
nom̃ płalit̾ posuit. ñ uicissitudinẽ aliꝗͣ. s multitudinẽ
uoluit cõmendare. Alioqͥn siuicissitudinẽ suspicaris.
melioi ẽ. dies una inatͥ is domini suꝑ milia. Legimꝰ scõs
atqy ꝑfectos uiros etiam abhis dieb nrĩs plenos mi.¬
grasse dierum. nec sane aliud. ꝗuirtutum plenos. plenos intelli¬
gius grãrums Nimirum in hanc plenitudinẽ. uelut de die
qͦmͦ ñ mag̃ uerus dies. &. plenus meridies. u̾e głȩ plenitudos
sine ulla uicissitudine dies multos. Erit lux lune sic̃ lux soł.

Expanded text:
s nobiscum est in tribulatione. Si Deus nobiscum, quis contra nos? Nihilominus quoque si ille cripit, quis est qui rapiat de manu ejus? quia est qui de manu ejus possit eruere? Postremo, si ille glorificat, quisnam alius inglorium faciet? si ille glorificat, quis himiliabit? 5. Audi denique quanam gloria ipse glorificet. Longitudine, inquit, dierum replebo eum. Et primo quidem in eo quod dierum nomen pluraliter posuit, non vicissitudinem aliquam, sed multitudinem voluit commendare. Alioquin si vicissitudinem suspicaris, melior est dies una in atriis Domini super millia . Legimus sanctos atque perfectos viros etiam ab his diebus nostris plenos migrasse dierum: nec sane aliud, quam virtutum plenos, plenos intelligimus gratiarum. Nimirum in hanc plenitudinem, velut de die quomodo non magis verus dies, imo et plenus meridies, verae gloriae plenitudo? sine ulla vicissitudine dies multos. Erit lux lunae sicut lux solis,
Abbreviated transcription (Latin):
rum spes apudte miserationis obtinet locum. nec oleũ nũȩ nͥ in
capax: cĩ uidelicet in spe peccamus. Qͣquam nec fiducia illa
dicenda sit. s insensibilitas q̃dam : dissimlatio ꝑrciosa. Quȩ
enim fiducra ei qͥꝑiculum ñ atcendit: Aut qͣ ibi timoris reme¬
dium. nͥ ut nec timor sentit᷑. nec mat̾a ip̃a timoris: fiducia sola¬
cium ẽ. nec eget ille solatio qͥletatur cũ male fecerit. et ĩpes¬
simis rebͦ mag̾ exultat. Rogemus itaq fr̃s respondi nob qͣn¬
tas hnis inquitates. et pecca. scelera nr̃a & delicta nob̾ desi¬
deremꝰ ostendi. Scrutemur uias nrãs. & studia nrã. ꝑicłaq
unuersa uigili intentione pensemꝰ. Dicat qͥsq ĩpauore suo
Huera hominis fiduora ã se deficientis ⁊ umnitentis dnõ dõ

Expanded text:
rum spes apud te miserationis obtinet locum; nec oleum misericordiarum spes apud te miserationis obtinet locum; nec oleum misericordiacapax, cum videlicet in spe peccamus. Quanquam nec fiducia illa dicenda sit, sed insensibilitas 980 quaedam, et dissimulatio perniciosa. Quae enim fiducia ei qui periculum non attendit? aut quod ibi timoris remedium, ubi nec timor sentitur, nec materia ipsa timoris? Fiducia solatium est: nec eget ille solatio, qui laetatur cum male fecerit, et in pessimis rebus magis exsultat. Rogemus itaque, fratres, responderi nobis, quantas habeamus iniquitates et peccata; scelera nostra et delicta nobis desideremus ostendi. Scrutemur vias nostras et studia nostra, periculaque universa vigili intentione pensemus. Dicat quisque in pavore suo: Haec vera hominis fiducia, a se deficientis, et innitentis Domino
Abbreviated transcription (Latin):
& descende. Inclinans se. & ad misc̃diã flexꝰ. neq enim iudaici
cordis erat. digito scͥbebat. ñ ia inlapide s int̾ra. Neq hoc
tantum semel. s hic qͦ duplex scͥptura. sic̃ ap̃moysen tabule
due. Et forte i̾itatẽ & gr̾am scͥbens & itm̃ scͥbens t̾rȩ ĩp̃ssisse
ꝑ iħm xp̃m facta ẽ. Consid̾a deniq an uidłi possit de tabula ue¬
bum ħ saxea corda transfossa ꝗͣuehement̃ ħ uno lapillo contͥçȩ
sint lapidee frontes. rubor ip̃e confusionis. & clandestinus
ꝓbauit abscess. Meruit ꝗͥ ad ult̾a lapidari. s is punre
gestiat. qͥ dignus nonẽ. etiam ip̃e puniri. Is p̾sumat apec¬
catee exig̾e ultionẽ. qͥeandẽ exciꝑe non metur. Alioqͥn ipe
sibi uicinior a se incipiat. inse pͥꝰ sententiã ferat. exerceatq
refellit ħuitas. s ream necdũ absoluit. Scͥbat itm. seri¬
bat grãm. legat & audiamus. Nemo te condempnauit

Expanded text:
et descende . Inclinans se, et ad misericordiam flexus neque enim Judaici et descende . Inclinans se, et ad misericordiam flexus neque enim Judaici cordis erat, digito scribebat, non jam in lapide, sed in terra. Neque hoc tantum semel, sed hic quoque duplex scriptura, sicut apud Moysen tabulae duae. Et forte veritatem et gratiam scribens, et iterum scribens terrae impressisse istum facta est . Considera denique an videri possit de tabula vebum hoc saxea corda transfossa, quam vehementer hoc uno lapillo contritae sint lapideae frontes, rubor ipse confusionis et clandestinus probavit abscessus. Meruit quidem adultera lapidari: sed is punire gestiat, qui dignus non est etiam ipse puniri. Is praesumat a peccatrice exigere ultionem, qui eamdem excipere non meretur. Alioquin ipse sibi vicinior, a se incipiat: in se prius sententiam ferat, exerceatquerefellit haec Veritas, sed ream necdum absolvit. Scribat iterum, scribat gratiam, legat, et audiamus. Nemo te condemnavit,
Abbreviated transcription (Latin):
licet qͣdragesime tempꝰ ⁊ sac̃tissima dies dnĩce annuntiati
onis. Hodie enĩ in aurib nrĩs dep̃hensam in adult̾io mu¬
lierẽ: indulgentia redemptoris absoluit. hodie innoxiũ
susanne sanguinẽ liberauit. hodie qͦ beatã uirginem
lam. Numqͥd netiã iusticia panis cordis: Et qͥd̾ optime confit¬
ma uua tit pote cibꝰ solid̾ ad nutͥendum. Deniq beati qͥ esuriut
illũ. qm̃ ipi faturabuntur. Nunquio ñ eib aĩȩ gra dei suis Dul¬
cissimus sane ⁊ omẽm habens in se suauitatẽ. ⁊ delectam entũ
saporis. Immo uo̾ hec sibi parit̾ omĩa uendicans. ñ modo de¬
lectat. s reficit & medetur. Accedamꝰ ad m̃sã hanc fr̃s mei.
os ex singulis dapib uel modicũ aliqͥo degustemus. In lege
moyses mandauit huiusmoi lapidare. anint de peccalce pec¬
catores. de ad ultera pharisei. S adduriciam lapidei cordis
urĩ. ille locut᷑ ẽ. Ihõ aut̃ inclinans se. Domine inclina .e. t̃.

Expanded text:
ssima dies Annuntiationis Dominicae. Hodie enim in auribus nostris deprehensam in adulterio mulierem indulgentia Redemptoris absolvit, hodie innoxium Susannae sanguinem liberavit, hodie quoque beatam Virginem lam. Nunquid non etiam justitia panis cordis? Et quidem optime confirmans illud, utpote cibus solidus ad nutrimentum. Denique beati qui esuriunt illum, quoniam ipsi saturabuntur . Nunquid non cibus animae gratia Dei sui? Dulcissimus sane, et omnem habens in se suavitatem et delectamentum saporis; imo vero haec sibi omnia pariter vindicans, non modo delectat, sed et reficit, et medetur. 2. Accedamus ad mensam hanc, fratres mei, et ex singulis dapibus vel modicum aliquid degustemus. In lege Moyses mandavit hujusmodi lapidare, aiunt de peccatrice peccatores, de adultera Pharisaei. Sed ad duritiam lapidei cordis vestri ille locutus est. Jesus autem inclinavit se. Domine, inclina coelos tuos,
Abbreviated transcription (Latin):
nempe & similitudinẽ di factus ẽ. hõ. in imagine arbitrii
lib̾tatẽ. uirtutes hñs insimilituddie. Et similitudo qͥdẽ ꝑiit.
ueruntamen inimagine ꝑtransi it hõ. Imago siquid inge¬
peccauit aĩa mutatur miserabilit̾. iumentis insipientibꝰ
simulata. S quia spoliatum untutibꝰ .iiiiͦ. hominẽ diximꝰ.
qͦnã mͦ singulis sit spoliatꝰ congruum ẽ. ut dicamꝰ. ꝑdidit
hõ iustioiã. cũ eua serpentis. adã mulieris uoci obediuit
potiꝰ ꝗͣ diuine. Erat tñ residuum aliqõ. qd app̃hend̾e pos¬
sent. idq dominus suo illo sorutinio innuebat. s abiecer᷑
etiam illud. conuersi in uerba maliciȩ. ad excusantas. ex .i. pec

Expanded text:
nempe et similitudinem Dei factus est homo, in imagine arbitrii nempe et similitudinem Dei factus est homo, in imagine arbitrii libertatem, virtutes habens in similitudine. Et similitudo quidem periit, verumtamen in imagine pertransit homo. Imago siquidem in gepeccaverit anima, mutatur miserabiliter, jumentis insipientibus similata. 8. Sed quia spoliatum virtutibus quatuor hominem diximus, quonam modo singulis sit spoliatus, congruum est ut dicamus. Perdidit homo justitiam, cum Eva serpentis, Adam mulieris voci obedivit potius quam divinae. Erat tamen residuum aliquid, quod apprehendere possent, idque Dominus suo illo scrutinio innuebat; sed abjecerunt etiam illud, conversi in verba malitiae, ad ex