comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
fuit᷑ exemplar et̾nũ. Adiciã
tibĩ res aꝑcior fiat. Uolo
ymagnie tuã face̾. ex ẽplar
picture tehabeo. Ex quoca¬
oꝑi suo ĩponat. Ita illa que
ie dooet t ĩstruit faciẽs
a qua petitue ꝓ imitacio:
iden est ¶alia cego exẽpla¬
riã iñfinita hab recũ nã.
Quartũ locũ hẽbit ydos.
Qudd sit hoc ydos attendas
oportet. et platoni imputrs
nõ michi hãc̃ rert difficulta¬
tem. Nulla e ãt suie difficł¬
cate subtilitas. Paulo auoe
pictoris ymagine utebar. Ille
cũ reddeꝰ iur̃giliũ colorib
uellet. ipm̃ intuebat᷑. Idea
erat iuigiliĩ facies: fut̾i
oꝑis exemplar. Ee hac qd̾
artifre trahit et oꝑi suo
imposuit: ydos est. Quid
ĩtresit queris. Alcerũ
exẽplac est. Altreũ forma
ab exemplari sup̃ta : ⁊ oꝑi
ĩposita. Altreã arcifex ii¬
tat᷑. alterã fticit. Ht̃ aliꝙͣ
faciem statua. hec est ydos
h ãquã faciẽ: exẽplar ipm̃
qdꝰ intueris. Opife scatuã
figurauit : hec est ydea.

Expanded text:
fiunt, exemplar aeternum." Adiciam tibi res apertior fiat: volo imaginem tuam facere. Exemplar picturae te habeo, ex quo caoperi suo inponat. Ita illa, quae me docet et instruit facies, a qua petitur imitatio, idea est. Talia ergo exemplaria infinita habet rerum natura, Quartum locum habebit idos. Quid sit hoc idos, attendas oportet et Platoni inputes, non mihi, hanc rerum difficultatem. Nulla est autem sine difficultate subtilitas. Paulo ante pictoris imagine utebar. Ille cum reddere Vergilium coloribus vellet, ipsum intuebatur. Idea erat Vergilii facies, futuri operis exemplar. Ex hac quod artifex trahit et operi suo inposuit, idos est. Quid intersit, quaeris ? Alterum exemplar est, alterum forma ab exemplari sumpta et operi inposita. Alteram artifex imitatur, alteram facit. Habet aliquam faciem statua; haec est idos. Habet aliquam faciem exemplar ipsum, quod intuens opifex statuam figuravit; haec ide
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑcepi uoluptatẽ. paer¬
mitte eĩ m̾ uci u̾bis pub¬
licis: n ͨ illa ad siginfica¬
cõ stoytã reuoca. Uicium
C noluptatẽ. Credimꝰ.Sit
sdmne. Ponere tamẽ illã so¬
lemꝮ ad demõstrãdã am¬
mii hylarẽ affectionẽ. Ocio
inꝙͣ ⁊ uoluptãtẽ s adnos¬
trũ aluũ uerba dirigimꝰ

Expanded text:
rcepi voluptatem; permitte enim mihi uti verbis publicis nec illa ad significationem Stoicam revoca. Vitium esse voluptatem credimus. Sit sane; ponere tamen illam solemus ad demonstrandam animi hilarem adfectionem. Scio, inquam, et voluptatem, si ad nostrum
Abbreviated transcription (Latin):
mt decerue dicimus. Sim¬
plicis illuis uerbĩ usus a¬
missus st. Dicrbant ãtĩ¬
qui. si iusso. idest iussero.
hoc nolo mꝰ tredas: s fideli
uegilio. ¶etera qua ĩsso
mecũ manus inferat arma.
ron id ago nũs hac diligẽ
cia ut ostendã qnͣtũ tempꝰ
qapud grãmaticũ ꝑdide¬
rii: s ut ex hoc intelligas
quͣtũ apud oninũ Nacciũ
ilborũ situs occupauit᷑. cũ
apũd huc̃ quoq quĩ cotidie
Sicerõnẽ auctorẽ huiꝰ u̾bĩ
habeo puto locupletem. si
rocenciorẽ queris fabianũ.
disertũ et elegantẽ orõmõ

Expanded text:
nunc decernere dicimus. Simnunc decernere dicimus. Simplicis illius verbi usus amissus est. Dicebant antiqui " si iusso," id est iussero. Hoc nolo mihi credas, sed eidem Vergilio: Cetera, qua iusso, mecum manus inferat arma. Non id ago nunc hac dilintum tempus apud grammaticum perdiderim, sed ut ex hoc intellegas, quantum apud Ennium et Accium verborum situs occupaverit, cum apud hunc quoque, qui cotidie Ciceronem auctorem huius verbi habeo, puto locupletem. Si recentiorem quaeris, Fabianum, disertum et elegantem, orationis
Abbreviated transcription (Latin):
pp̃ qd̾ nõ perit. quĩ nulla
ĩ mortalitas cũ exceptõne
est. nͨ quitqm noeiũ et̾uo
est. Uale. Señ lucil suo słm
nobis pauꝑtas ĩo e¬
grstas sit : nuꝙͣ magis ꝙͣ
hodierno die intellexi.Mil¬
le res iñciderũt cũ forte de
platone loquerem᷑: que no¬
mina desiderarent n. habe
issent. fascidio nro ꝑdidis¬
sent. Quis a ferat in ege¬
oestron uocãt. pecora ꝑa¬
grntẽ. ⁊ totis saltibꝰ dissi¬
pantẽ : asilũ nẽi uocabat.
Hoc u̾gilio licet credas. Est
lucũ splari uĩxta ilicibq
uirentẽ. pli̾bꝰ albuenũ uo¬
litãs. cui nomẽ asilo. Ro.¬
nocãtes. asper acrrba sonão
quo tota exterrita siluis
diffugiũt armẽta. Puto
intelligi istud ubũ ĩterisse.
ri te longe differã. Quedci
simpliciã in usu erant. sicᵗ
crrnere ferro int̾ se dicebãt᷑.
Idem uiegiliꝰ hoc ꝓbabit
tibi. Ingentis gruitos diũ¬
sis parcibꝰ orbis. it̾ se coiisse
uiros. et terneꝰ firro. qd

Expanded text:
propter quod non perit, quoniam nulla propter quod non perit, quoniam nulla immortalitas cum exceptione estVALE. Seneca Lucilio suo salutem nobis paupertas, immo egestas sit, numquam magis quam hodierno die intellexi. Mille res inciderunt, cum forte de Platone loqueremur, quae nomina desiderarent nec habeissent, fastidio nostro perdidissent. Quis autem ferat in egeoestron vocant pecora peragentem et totis saltibus dissipantem, asilum nostri vocabant. Hoc Vergilio licet credas: Est lucum Silari iuxta ilicibusque virentem Plurimus Alburnum volitans, cui nomen asilo Rovocantes, Asper, acerba sonans, quo tota exterrita silvis Diffugiunt armenta. Puto intellegi istud verbum interisse. Ne te longe differam, quaedam simplicia in usu erant, sicut " cernere ferro inter se " dicebant. Idem Vergilius hoc probabit tibi: Ingentis genitos diversis partibus orbis Inter se coiisse viros et cernere ferro. Quod
Abbreviated transcription (Latin):
gulaciũ ruat aut mons :
Nichil m̃enies. Erũt tamẽ
qui hauc euĩnã magis taine¬
ant. ꝙͣiuis uteaq mortifera¬
eque sit. Adeo nõ effectꝰ s
efficienciã timor spectat. Isũt
me putas de scoicis dicẽ: qui
fuerit illi exitus liber: Ego
nõ nõ facio. Qui hoc dicut᷑.
uident᷑ michi errare. Quẽ¬
adꝰ flãma ñ potest opp̾mi.
Nau circa id diffugit: quo
ueget᷑ quẽ ad̾ aer uerbere
acq ictu nõ flectit᷑. ne scuidit᷑
quidem. s circa id cui cessit
refiuidit᷑: sic anmꝰ qui ex
tenuissimo constat: dephẽdi
nõ potest n ͨ infra corpus
affligi.s bñficio subtilitatis
sue.per ipã quibꝰ p̃mit᷑ erũ¬
pit. Quõ fulmini eciã cũ
latissime ꝑcussit ac fulsit :¬
ꝑ exignũ forantẽ est redĩ¬
tusde sic aiõ qui adhuc te¬
nuior este igne ꝑ oine corpꝰ
fuga est. Itaq de illo q̃red̃
est au possit ĩmortalis eẽ.
Hoc quidẽ certũ haber si
suꝑsces est corpor̃ĩ. pp̃ illũ
nullo genere mori posse

Expanded text:
ruat an mons ? Nihil invenies. Erunt tamen, qui hanc ruinam magis timeant, quamvis utraque mortifera aeque sit; adeo non effectus, sed efficientia timor spectat. Nunc me putas de Stoicis dicere, quiuia non fuerit illi exitus liber ? Ego vero non facio; qui hoc dicunt, videntur mihi errare. Quemadmodum flamma non potest obprimi, nam circa id effugit, quo urgetur; quemadmodum aer verbere atque ictu non laeditur, ne scinditur quidem, sed circa id, cui cessit, refunditur; sic animus, qui ex tenuissimo constat, deprehendi non potest nec intra corpus effligi, sed beneficio subtilitatis suae per ipsa, quibus premitur, erumpit. Quomodo fulmini, etiam cum latissime percussit ac fulsit, per exiguum foramen est reditus, sic animo, qui adhuc tenuior est igne, per omne corpus fuga est. Itaque de illo quaerendum est, an possit immortalis esse. Hoc quidem certum habe: si superstes est corpori, praeteri illum nullo genere posse,
Abbreviated transcription (Latin):
terrogas. Nichil. S ꝙ̃ad̾
ill. celator oculos dui i¬
trutos ac fatigatos re¬
mittit atq auocat. eut
dici solet ꝑtistit: sic nos
⁊ quib Itã obloctamẽtis re¬
ficere. S ipã obloctamẽta
opera suit. Ex hiis quoꝙ
si obseruaiu̾o: sumes q̃d
possit ficri salutare. hoc
aliquid conor ⁊ utile effi¬
cere. Quid istis que mõ
tractauimꝰ remotis are¬
liõrẽ me faceᷤ ydee plato

Expanded text:
terrogas, nihil. Sed quemadmodum terrogas, nihil. Sed quemadmodum ille caelator oculos diu intentos ac fatigatos remittit atque avocat et, ut dici solet, pascit; sic nos et quibusdam oblectamentis reficere. Sed ipsa oblectamenta opera sint. Ex his quoque, si observaveris, sumes, quod possit fieri salutare. Hoc aliquid conor et utile efficere. Quid istis, quae modo tractavimus, remotius a reliorem me facere ideae Plato
Abbreviated transcription (Latin):
in illis nõ mr᷑at que eẽ pro¬
pria pucat. ffluut̃ eĩ tas
sidua diminucõne atq ab¬
ieccõne sũc. Nemo nem̃
idem est in senectute qui
fuit iuuenis. Iemo nem̃¬
idẽ est mane qui fuit pri¬
die. Corpora nrã capĩt̃
fluminũ more. Quitqudo
uides cureit cũ tẽꝑe. Iich
ex hiĩs que uidemꝰ manet.
Ego ipẽ dũ loquor mutari
ista: mutatus sũ. Hoc est
qd ait heraditus. In ipm̃
flumẽ bis descendimꝰ.tñ
descendĩmꝰ.aranet em̃ idẽ
fluminis nouiẽ. aqua tnͣs
missa este Hoc in aĩe mani¬
festius est: ꝙͣ in hoiẽ S
nos quoq ñ minꝰ uelge
cuosus p̃c̾uehit. Et ideo
admipor deuiẽciã nram̃.
q̃d tantopere amamꝰ cẽ
fugacissimã. corpus. tuue¬
mꝰq ne quãdo moriam᷑
cũ om̃e moniẽtũ mors
prioris hĩtus sic. Uis tu
timere ne semel fiat. qdico¬
tidie fit: Se homine dixi
beat q̃ hũit: alit̾ habet
ꝙͣ hr̃at. ordinẽ mutat.
Q uid ista in quis mͥ subti¬
litts proderit: Si me in¬

Expanded text:
s non numerat, quae esse proprie putat. Fluunt enim et in assidua deminutione atque adiectione sunt. Nemo nostrum idem est in senectute, qui fuit iuvenis; nemo nostrum est idem mane, qui fuit pridie. Corpora nostra rapiuntur fluminum more. Quicquid vides, currit cum tempore. Nihil ex iis, quae videmus, manet. Ego ipse, dum loquor mutari ista, mutatus sum. Hoc est, quod ait Heraclitus: " In idem flumen bis descendimus et non descendimus." Manet enim idem fluminmissa est. Hoc in amne manifestius est quam in homine. Sed nos quoque non minus velox cursus praetervehit, et ideo admiror dementiam nostram, quod tantopere amamus rem fugacissimam, corpus, timemusque, ne quando moriamur, cum omne momentum mors prioris habitus sit. Vis tu non timere, ne semel fiat, quod cotidie fit! De homine dixi,beat, quae habuit, aliter habet quam habuit; ordinem mutat. "Quid ista," inquis, "mihi subtilitas proderit?" Si me in
Abbreviated transcription (Latin):
que aliqũ uacie fuit. In
hac ille p̾toriꝰ diues ulla
alia re ꝙͣ ocio notꝰ conse¬
nuit. ⁊ ob hoc inũ felix ha¬
betat᷑. Nam quociens aquos
amicicie a simi galli. quotĩ¬
ens se iani odĩ deinde a¬
mor merserat. Eque emm
offendisse illũ ꝙͣ amasse ꝑi¬
culosũ fuit. exclamabant
hoiẽs. o uacia solus scis iu¬
uere. At ille latere scie¬
bat: nõ uiuere. a piltũ a
inter est: utrũ iuta tua
ociõsa sit au ignaua. Nũꝙͣ
aliter hanc uillã uacia iu¬
uo p̃crribam: ꝙͣ ut dicerẽ.
uatia hic situs est. S adeo
n lucili phia sacrũ quiddã
est ⁊ uenerabile: ut t si
quid illi siłe est mẽdacio
citus scit sibi uiuere. Ille
cnĩ qd̵ est primũ: scit iu¬
uere. Irã qui res t hoiẽm
fugit. Quẽ cupiditatũ
siarũ infelicitas relegauit.
qui alios feliciores iudẽre
nõ potuit. qui uelut timi¬
dũ atq mers aial metu
oblituit: ille sibi ñuiuit.
sonmo. libidini. Non cõti¬
nie sibi uiuĩt: qui nemini.

Expanded text:
quae aliquando Vatiae fuit. In quae aliquando Vatiae fuit. In hac ille praetorius dives, nulla alia re quam otio notus, consenuit et ob hoc unum felix habebatur. Nam quotiens aliquos amicitiae Asinii Galli, quotiens Seiani odium, deinde amor merserat, aeque enim offendisse illum quam amasse periculosum fuit, exclamabant homines: " O Vatia, solus scis vivere." At ille latere sciebat, non vivere. Multum autem interest, utrum vita tua otiosa sit an ignava. Numquam aliter hanc villam Vatia vivo praeteribam, quam ut dicerem: " Vatia hic situs est." Sed adeo, mi Lucili, philosophia sacrum quiddam est et venerabile, ut etiam, si quid illi simile est, mendacio citus scit sibi vivere ? Ille enim, quod est primum, scit vivere ? Nam qui res et homines fugit, quem cupiditatum suarum infelicitas relegavit, qui alios feliciores videre non potuit, qui velut timidum atque iners animal metu oblituit, ille sibi non vivit, somno, libidini. Non continuo sibi vivit, qui nemini.
Abbreviated transcription (Latin):
cũ maxiẽ
uenio: nõ
si tantũ
mibulas¬
sem quͣtũ sedi. Iabor est em̃
et diu feeri. Et nestio au
co maior qr contͣ nam est.
q̃ pedes dedit: ut ꝑ nos ã¬
bularemꝰ. Oculos: ut per
nos inderemꝰ. Debili tatẽ
nobis iudixe̾ delicie. ⁊ qd̾ diu
noluimꝰ posse desinimꝰ. michi
camẽ necessariũ erat con¬
cutẽ corpus. ut sine sie
bilis insederat stuicibꝰ dis¬
cuteret᷑. siue ip̃e ex aliqua
cã sptẽ densior erat. extr¬
nuaret illũ iactato. quã
ꝓfiusse michi sensi. Ideo diu-¬
tius uehi ꝑseueraui. ĩuitã¬
te ip̃o littore qdꝰ int̾ cumas
et ẜuili uacie illã curua¬
tur. Et huit maci. Illinc
lacu uelut angustũ iter
claudit᷑. Erat a a recẽti
tẽpescate spissũ. fluctꝰ aͦ
illud ut stis firꝙ̃s ⁊ con¬
citatus gxequãt longior
tranquillitas soluit. cũ
harenis que humore alli¬
sit ex consuetudiẽ tamẽ
mea ccũspice̾ cepi: au ali¬
mrem qd̾ michi poss bono
Cẽ. ⁊ direxi oculos ĩ iullã.

Expanded text:
cum maxime venio non si tantum ambulassem, quantum sedi. Labor est enim et diu ferri, ac nescio an eo maior, quia contra naturam est, quae pedes dedit, ut per nos ambularemus, oculos, ut per nos videremus. Debilitatem nobis indixere deliciae, et quod diu noluimus, posse desîmus. Mihi tamen necessarium erat concutere corpus, ut sive bilis insederat faucibus, discuteretur, sive ipse ex aliqua causa spiritus densior erat, extenuaret illum iactatio, quam profuisse mihi sensi. Ideo diutius vehi perseveravi invitante ipso litore, quod inter Cumas et Servili Vatiae villam curvatur eiter cluditur. Erat enim a recenti tempestate spissum. Fluctus autem illud, ut scis, frequens et concitatus exaequat, longior tranquillitas solvit, cum harenis, quae umore allisit. Ex consuetudine tamen mea circumspicere coepi, an aliod millimihi posset bono esse, et derexi oculos in villam,
Abbreviated transcription (Latin):
remigibz modes dantem.
Animũ nẽ cogo sibi intẽ¬
tũ ẽẽ. n ͨ auocuri ad ext̾¬
na om̃a licet foris reso¬
nent: dũ intus nicħ timl¬
cus sit. dũ int̾ se nõ rixent᷑
cupiditas et timor. dũ au¬
ricia luxxueiaq nõ disside¬
ant: nec altera altrirum
uexet. Iam quid prodestto¬
cius regiõnis silenciũ : si af¬
fctus freuiũt᷑ Omĩa noc¬
tis ceaut tacita cõpoĩta qͦc¬
te falsũ est. Nulla placita
et quies : nisi quã eacio
composuit. Ix exhibet mo¬
lestiam nõ tollit.  solliti¬
tudines mutat: Nam dor¬
otoułt tã cuebulonta sũt ꝙͣ dics.
Illa trãquillitas uera est:
ini quã bona mens explicit᷑

Expanded text:
remigibus modos dantem. remigibus modos dantem. Animum enim cogo sibi intentum esse nec avocari ad externa; omnia licet foris resonent, dum intus nihil tumultus sit, dum inter se non rixentur cupiditas et timor, dum avaritia luxuriaque non dissideant nec altera alteram vexet. Nam quid prodest totius regionis silentium, si adfectus fremunt ? Omnia noctis erant placida composta quiete. Falsum est. Nulla placida est quies, nisi qua ratio conposuit. Nox exhibet molestiam, non tollit, et sollicitudines mutat. Nam doromnia tam turbulenta sunt quam dies. Illa tranquillitas vera est, in q
Abbreviated transcription (Latin):
se clamare cogit. Iam libe¬
rari ꝑ uarias exclamatio¬
nes et butulariũ t dustu¬
lariũ. Et omẽs popinaꝵ
institores merc̃ẽ suã quadã
et ĩsignita modulacõe uen¬
dences. O te inquis ferreũ
aut surdũ cui mens inter
tot clamores. tam uarios.
cam dissonos constat. cum
coisippũ nem assidua saluta¬
cõ perducat ad mortem.
at me hercule go istũ fre¬
mitũ nõ mag̾ curo ꝙͣ fluctũ
aut derectũ aque. Quãius¬
audiam cuidã genti hanc
unã fuisse causã tnsferon
miti cadentis ferre nõ po
tũ aures implet ac uer¬
berat. In hiis que me si¬
ne aduocacõne cirtũstre¬
put essodas tnͣsturrẽtes
pono. ⁊ fabꝵ inquilinũ et
sercariũ uicinũ. aut hũc
qui ad metã sudcntẽ ta¬
bulas experitur ⁊ tiliias.
nec cantat s exclamat. ⁊¬
iam nũc molestior est m
sonus qui int̾mittit᷑ sb̾inde
ꝙͣ qui continuat᷑. S iam
me sic ad omnĩa duraiet.
ut audire uł pauisariũ
possim: uoce acerbissima

Expanded text:
se clamare cogit. Iam libse clamare cogit. Iam libari varias exclamationes et botularium et crustularium et omnes popinarum institores mercem sua quadam et insignita modulatione vendentis. "O te," inquis, "ferreum aut surdum, cui mens inter tot clamores tam varios, tam dissonos constat, cum Chrysippum nostrum adsidua salutatio perducat ad mortem." At mehercules ego istum fremitum non magis curo quam fluctum aut deiectum aquae, quamvisaudiam cuidam genti hanc unam fuisse causam urbem suam Nili cadentis ferre non pottum aures implet ac verberat. In his, quae me sine avocatione circumstrepunt, essedas transcurrentes pono et fabrum inquilinum et serrarium vicinum, aut hunc, qui ad Metam Sudantem tubulas experitur et tibias, nec cantat, sed exclamat. Etiamnunc molestior est mihi sonus, qui intermittitur subinde quam qui continuatur. Sed iam me sic ad omnia ista duravi, ut audire vel pausarium possim voce acerbissima
Abbreviated transcription (Latin):
eream si est tam tola. luii¬
ini studia seposito. Ette undiq
me uariꝰ clamor ctitonat
supꝰ ipñi balucũ habito. Pro¬
pone nũt tibi omĩa genera
uocĩ: que ĩ odiũ pñt̃ aures
adducere. cũ forti ores exertẽ¬
t᷑. ⁊ manus plũbo gues iac¬
ttuit: cũ aut laborãt. aut
laborautẽ mutant᷑ gemitꝰ
audio: quociens retentũ sp̃m
remiseeut sibilos ⁊ acer¬
bissimas erspiracõnes. Cũ
ni aliquẽ mertẽ ⁊ hac ple¬
beia unctõne cõbentũ ĩtidi.
audio crepitũ elise manus
humeris. Que pro ut plana
ꝑuenit aut concauar ita so¬
nũ mũtat. Si nõ pelicrepꝰ
accũ est. Adice nũt. sordalũ
et furẽ dephensũ: ⁊ illũ
cui nox sua in baluro placet.
eldice nũc eos qui ĩpiscinã
cũ ingenti ĩpulse aque sono
saliunt. Preter istos quoꝵ
si nĩchil aliud recte uoces
sũt alitũ cogita tenueni ⁊
scridulam uocem quo sit
notabilior: subinde exp̾mẽ¬
dũ uellit alas. et aliũ pro

Expanded text:
eream, si est tam necessarieream, si est tam necessariin studia seposito. Ecce undique me varius clamor circumsonat. Supra ipsum balneum habito. Propone nunc tibi omnia genera vocum, quae in odium possunt aures adducere: cum fortiores exercentur et manus plumbo graves iactant, cum aut laborant aut laborantem imitantur, gemitus audio, quotiens retentum spiritum remiserunt, sibilos et acerbissimas respirationes; cum in aliquem inertem et hac plebeia unctione contentum incidi, audio crepitum inlisae manus umeris, quae prout plana pervenit aut concava, ita sonum mutat. Si vero pilicrepus actum est. Adice nunc scordalum et furem deprensum et illum, cui vox sua in balineo placet. Adice nunc eos, qui in piscinam cum ingenti inpulsae aquae sono saliunt. Praeter istos, quorum, si nihil aliud, rectae voces sunt, alipilum cogita tenuem et stridulam vocem, quo sit notabilior, subinde exprimendum vellit alas et alium pro
Abbreviated transcription (Latin):
quaẽ ñ ẽ qrd existimes ideo
parũ bñ compõitũ ẽẽ ter qd̾
in campania ñ es: Quare
aut̃ nõ es: Huc usq cogi¬
tacoes tuas mitte. Conuer¬
sari cũ amicis absentibꝰ li¬
cet ⁊ quidẽ quocies̃ uelis.
ꝙͣ diu uelis. aiagis hac uo¬
iuptate que maxĩa ẽ fruim᷑.
dũ absumꝰ P̃sentia enĩnos
delicatos facit. Et qr alpĩ
nich̃ de hiis quos modo udi¬
inꝰ cogitamꝰ. Et iõ aquo
aiõ ferre debemꝰ absenciã.
qr nemo nõ młtũ eciã pñti¬
bus ab est. Pone hic p̾mũ
noctes se paratas / deuide oc¬
deinde studia secreta. subur
tio eripiat. Amicus anĩmo
possidendus est. Hic at̃ nũꝙͣ
abest. quẽcũq uult cotidie
uidet. Itaq mecũ stude me¬
cũ cena. mecũ ambula.
In angusto iuiuetamꝰ si quit¬
deo te nũlucili cũ maxiẽ au¬
dio. adeo tecũ sũ: ut dubitẽ.
au m̃cipiã nõ epłas s codi¬
cellos tibi stribere. Uale.
Seneca lucilio suo fłin epis¬

Expanded text:
Quare non est quod existimes ideo Quare non est quod existimes ideo parum bene conpositum esse te, quod in Campania non es. Quare autem non es ? Huc usque cogitationes tuas mitte. Conversari cum amicis absentibus licet, et quidem quotiens velis, quamdiu velis. Magis hac voluptate, quae maxima est, fruimur, dum absumus. Praesentia enim nos delicatos facit, et quia aliqnihil de is, quos modo vidimus, cogitamus. Et ideo aequo animo ferre debemus absentiam, quia nemo non multum etiam praesentibus abest. Pone hic primum noctes separatas, deinde ocdeinde studia secreta, suburbtio eripiat. Amicus animo possidendus est; hic autem numquam abest. Quemcumque vult, cotidie videt. Itaque mecum stude, mecum cena, mecum ambula. In angusto vivebamus, si quicdeo te, mi Lucili; cum maxime audio. Adeo tecum sum, ut dubitem, an incipiam non epistulas, sed codicellos tibi scribere. VALE. Seneca Lucilio suo salutem P
Abbreviated transcription (Latin):
uilla nich tibi possũ certi
scribere. frontẽ esũ eius
tantũ noui. expositaq
oscendit t̾ cranseũtib ꝯpe¬
lunce sũt due magni ope¬
ris. cuiꝰ laxo atrio paces
manuftitte. quaeũ altera:
solẽ nõ recipit. alta̾ usq
in occident̾e tenet᷑. Ipra¬
ta bona mediꝰ riuuo: et
a mari: ⁊ a cherusio lacu
receptus eurupi modo di¬
uidit. Alendis pistib eciã
si assidue exhauriat᷑ suf¬
ficiens. s illi cũ mare pa¬
tet partit᷑. Qũ tr̃pestas
pistatoribꝰ dedit ferias:
manꝰ ad ꝑatti porrigit᷑.
Hoc tamẽ est cõmodissi¬
mũ in uilla qd̾ baias tnͣs
parietẽ h. ĩdõmodis illaꝵ
caret. uoluptatib fruit᷑
has landes enꝰ ipẽ noui
eẽ illan tocius aun credo.
Sccuerit enĩ fauoniõ. t illũ
adeo excipit: ut bais neget.
ferret. S nõ mltũ ad tiamn¬
quillitatẽ locus confeit ami¬
nus est qui sibi cõmodat oiã.
Bidi ego in uilla lylacit a¬
mena: mestos. Uidi ĩmedia
pollitudine occupatis silies.

Expanded text:
certi scribere. Frontem enim eius tantum novi et exposita, quae ostendit etiam transeuntibus. Speluncae sunt duae magni operis, cuivis laxo atrio pares, manu factae, quarum altera solem non recipit, altera usque in occidentem tenet. Platanona medius rivus et a mari et ab Acherusio lacu receptus euripi modo dividit, alendis piscibus, etiam si adsidue exhauriatur, sufficiens. Sed illi, cum mare patet, parcitur; cum tempestas piscatoribus dedit ferias, manus ad parata porrigitur, Hoc tamen est commodissimum in villa, quod Baias trans parietem habet; incommodiptatibus fruitur. Has laudes eius ipse novi; esse illam totius anni credo. Occurrit enim favonio et illum adeo excipit, ut Bais neget. ferret. Sed non multum ad tranquillitatem locus confert; animus est, qui sibi commendet omnia. Vidi ego in villa hilari et amoena maestos, vidi in media solitudine occupatis similes.
Abbreviated transcription (Latin):
quoq ferietur aniniuei.
mutabit᷑ color. Quodã eĩ
mĩ lucili nulla effugẽ uir̃¬
tus potest. Admonet illã
nã mortalitatis sue. Itaq
et mutũ adduort ad tristi¬
ciã. et ĩhorrescrt ad subita
t caligabit si uastam al¬
ticudinẽ ĩ trupidinẽ eius
conseitutꝰ despexio son
et hoc tinor ẜ nãlis affec¬
tiõ in expugnabił racioni
Itaq fortes quidã ⁊ ptira¬
tissimi funde̾ suũ sangui¬
nẽ: alienũ uidẽ nõ possunt.
Qidã ad uulneris noui.
quidt̃ ad ueteris ⁊ pueu¬
lenti tractacionẽ inspectõ¬
nẽq suctidut̃. ac lĩquntͦ
ão. elii gladiũ facilius
recipiuẽ: ꝙ̃ uident. Gensi
ergo ut dicebã qñtã non
Quesus ad p̾mũ conspectũ
redditi lucis alacrĩtas re¬
dist: iñcogitata tnusa.
Iulud deuide mecũ loqui
cepi ꝙ̃ inepte quedã magꝰ
autminus cĩmeremꝰ : cum
om̃i fuis idem ẽẽt. Quid enĩ

Expanded text:
quoque ferietur animus, quoque ferietur animus, mutabitur color. Quaedam enim, mi Lucili, nulla effugere virtus potest; admonet illam natura mortalitatis suae. Itaque et vultum adducet ad tristia et inhorrescet ad subita et caligabit, si vastam altitudinem in crepidine eius constitutus despexerit; non est hoc timor, sed naturalis adfectio inexpugnabilis rationi. Itaque fortes quidam et paratissimi fundere suum sanguinem alienum videre non possunt. Quidam ad vulneris novi, quidam ad veteris et purulenti tractationem inspectionemque succidunt ac linquuntur animo. Alii gladium facilius recipiunt quam vident. Sensi ergo, ut dicebam, quandam non Rursus ad primum conspectum redditae lucis alacritas rediit incogitata et iniussa. Illud deinde mecum loqui coepi, quam inepte quaedam magis aut minus timeremus, cum omnium idem
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ caiutũ luti tota ua fuit.
ut possem iuderi nchilonĩ¬
u  uauigasse. totũ athletaꝵ
fatũ michi illo dic ꝑꝑetiẽn¬
dit fuuit. ⁊ cheromate nos
haphe excepit in cripta ne¬
politana. Nch illo carcr
Iongiũs. nich ilł faucibus
obscurius. que nobis pres¬
tant: ñ ut ꝑ tenebras uĩ¬
deamꝰ s̾ ut ipt̃s. Ceterũ
⁊ si locus haberet lucem:
pulius aufrrret. In aꝑco
quoq res gͣuis t molesta.
Qiud illic ubi in se uoluta¬
t᷑ Et cũ sine ullo spiramẽ¬
to sit molusꝰ ini ipõs a q̃bꝰ
excĩtatꝰ est recidit. Duo
ĩcõmoda it᷑ se contͣria
simł ꝑtulimꝰ: cadem uia
codemi dic et luto ł pul¬
ure laborauimꝰ. Aliquid
tñ michi illa obsturĩtas
qd cogĩtarẽ dedit. Sensi
quẽdã ictũ anĩmi. ⁊ sine
metu mutacõnẽ: quã irᵈ¬
liti rei nouitas sił ac frdi¬
tas fecrrat. Iõde me nũc
trcũ loquor. qui multũ
ab hoiẽ colerabili ne duui
a ꝑfecto absũ. s in illo ĩ quẽ
fortima ius ꝑdidit. Huiꝰ

Expanded text:
 tantum luti tota via fuit, ut possim videri nihilominus navigasse. Totum athletarum fatum mihi illo die perpetiendum fuit; a ceromate nos haphe excepit in crypta Neapolitana. Nihil illo carcere longius, nihil illis facibus obscurius, quae nobis praestant non ut per tenebras videamus, sed ut ipsas. Ceterum etiam si locus haberet lucem, pulvis auferret, in aperto quoque res gravis et molesta; quid illic, ubi in se volutatur et, cum sine ullo spiramento sit inclusus, in ipsos, a quibus excitatus est, recidit ? Duo incommoda inter se contraria simul pertulimus: eadem via, eodem die et luto et pulvere laboravimus. Aliquid tamen mihi illa obscuritas, quod cogitarem, dedit; sensi quendam ictum animi et sine metu mutationem, quam insolitae rei novitas simul ac foeditas fecerat. Non de me nunc tecum loquor, qui multum ab homine tolerabili, nedum a perfecto absum, sed de illo, in quem fortuna ius perdidit. Huius
Abbreviated transcription (Latin):
uidet᷑. cogitat᷑. Uidet᷑ aut̃
sps̃ euis. equus N canis.
Sediũ exhiis q̃ sut̃ ponĩt
placo. qd̵ etuinet et exsupe¬
ratonña. Hoc agit ꝑ del¬
lenciã. Esse poeta cõmunit̃

Expanded text:
videtur; cogitatur. Videtur autem species eius, equus et canis. Secundum ex his, quae sunt, ponit Plato quod eminet et exsuperat omnia. Hoc ait per excellentiam esse. Poeta communiter
Abbreviated transcription (Latin):
tanꝙͣ aut sꝑ futuea. aut
semuꝑ hĩcuri. Imbecilles
fluidiq int̾ualla constitiu
iꝯ eld illa mittamꝰ anĩ
que ecerna sũt. aureniꝰ
in sublimi uolitantes: reꝵ
om̃i formas. deũq int̾ illa
quẽ adinod̾ que ĩmortalia
faceꝰ nõ potuit qr materia
phibebat: defendat amor¬
te. hac racoẽ uiciũ corꝑis
uincat. Manet̃ enĩ cucta.

Expanded text:
tamquam aut semper futura aut semper habituri. Inbecilli fluvidique inter vana constitimus ; ad illa mittamus animum, quae aeterna sunt. Miremur in sublimi volitantes rerum omnium formas deumque inter illa quemadmodum quae inmortalia facere non potuit, quia materia prohibebat, defendat a morte ac ratione vitium corporis vincat. Manent enim cuncta,
Abbreviated transcription (Latin):
Cura labor mericũ sumpti
pro tempore honores.
te alias post hac sollicitate
ammas.
¶de procul a nobis deus euo¬
cat ilicet astris.
Rebus terrems hospita terra
Corpus auara tamẽ solep̃¬
nibus accipe saxis.
Namq animã celo reddimꝰ
ossa tibi.¬

Expanded text:
Cura, labor, meritum, sumpti pro munere honores, Ite, alias post hanc sollicitate animas. Me procul a vobis Deus evocat, ilicet actis Rebus terrenis hospita terra vale. Corpus avara tamen solemnibus accipe saxis, Namque animam coelo reddimus, ossa tibi.
Abbreviated transcription (Latin):
lecto .i. de plimis aliq̃b lictis
quas ad aliqmͣ ciuitatẽ seu
caput prouĩcie direxisti. mira
exhortacione uitã moralem
Quos sensas nõ puto ex te
tas earũ rerũ est tantaq ge¬
nerositate callens : ut nix
suffecturas putem etates¬

Expanded text:
lecto, de plurimis ad quosdam litteris, quas ad aliquam ciuitatem seu populum caput prouincia- direxisti mira exhortatione uitam mortalemQuos sensus non puto ex te tas earum rerum est, tantaque generositate clarent, ut uix suffecturas putem hominu
Abbreviated transcription (Latin):
Setollere se que iuscã magnitu¬
dinẽ ĩpleuere nõ possũt. Qui¬
erũt et equales. Habebͭ iuiũs¬
quises ex hiis ꝓprias dotes. Aliꝰ
erit affabilior. aliꝰ expedicior.
aliꝰ perompcior ĩ eloꝙ̃do. aliꝰ fa¬
cundior. Illud de quo agit᷑ qdͥ
beatũ facit: equale ĩ oĩb.
an ethua tua possit sublabi
et in se ruere. an hoc excelsũ S.¬
cacimẽ et cõspicuũ per uasti
maris spacia detrabat us¬
assidua igniũ: nestio. Uix¬
tutẽ nõ flãma. nõ euma in¬
ferius adducet. Hꝰ una ma¬
iẽstas depͥmi nescit. n ͨ ꝓferri
ultra nͨ referri pot̃ Sic huiꝰ
ut celesciũ statuta magi¬
tudo est. Ad hac nos cone¬
m᷑ educe᷑. iã młtũ oꝑis effec¬
ti est. Inmo si uerũ fateri
uolo nõ młtũ. Nec ei boĩtas
est. pessimis ẽẽ meliorẽ. Quis
oculis głiet᷑. qui suspicẽt᷑ diẽ

Expanded text:
Extollere se, quae iustam magnituExtollere se, quae iustam magnitudinem implevere, non possunt. Quierunt et aequales. Habebit unusquisque ex iis proprias dotes: alius erit adfabilior, alius expeditior, alius promptior in eloquendo, alius facundior; illud, de quo agitur, quod beatum facit, aequalest in omnibus. An Aetna tua possit sublabi et in se ruere, an hoc excelsum cacumen et conspicuum per vasti maris spatia detrahat adsidua vis ignium, nescio; virtutem non flamma, non ruina inferius adducet. Haec una maiestas deprimi nescit. Nec proferri ultra nec referri potest. Sic huius, ut caelestium, stata magnitudo est. Ad hanc nos conemur educere. Iam multum operis effecti est; immo, si verum fateri volo, non multum. Nec enim bonitas est pessimis esse meliorem. Quis oculis glorietur, qui suspicetur die
Abbreviated transcription (Latin):
ẜant nõ p̃ripuisse iñ uident᷑
que dici poterãt s aꝑuisse.
S młtũ int̾est utꝵ ad cõsap̃tã
mat̾iã an ad subactam accedas.
Crescit in dies. et inuẽturis
ĩuẽta nõ obstant. Pte̾a condi¬
cio optima est ultimi. Parata
u̾ba ĩuenit. que alit̾ ĩstructa
nouã faciẽ hñt .n. illis manꝰ
micit : tamꝙͣ alienis sũt enĩ
te nõ nouir aut echna tibi sa-¬
luã mouet. Iani cupis gran¬
de ãquid. ⁊ par peiorib scribe.
polus eñ sperare modestia
tibi eua nõ ꝑmittit. Que tan-¬
ta in te est. ut uidearis michi
retractaturꝰ ingenii tui ures:
si iuĩcendi periculũ sĩt. tanta tibi
peioꝵ reuen̾cia est. Int̾ cetera hoc
hr̃ bom sapiẽcia. Nemo ab altoᷤᷤ
potest iũci: nisi dũ ascendit᷑. Dũ
ad sũmũ ꝑueneris: paria sunt.
Ron ẽ inc̾mẽto locus. Satur. sũ¬
quid sol magnitudini sue adicit᷑
isũquid ultra ꝙͣ sol t luna ꝓce¬
dic. maria nõ crescut᷑ aiũdꝰ
eũdẽ habitũ ac modũ seruat.

Expanded text:
non praeripuisse mihi videntur, quae dici poterant, sed aperuisse. M ultum interest, utrum ad consumptam materiam an ad subactam accedas; crescit in dies et inventuris inventa non obstant. Praeterea condicio optima est ultimi; parata verba invenit, quae aliter instructa novam faciem habent. Nec illis manus inicit tamquam alienis. Sunt enim te non novi aut Aetna tibi salivam movet. Iam cupis grande aliquid et par prioribus scribere. Plus enim sperare modestia tibi tua non permittit, quae tanta in te est, ut videaris mihi retracturus ingenii tui vires, si vincendi periculum sit; tanta tibi priorum reverentia est. Inter cetera hoc habet boni sapientia: nemo ab altero potest vinci, nisi dum ascenditur. Cum ad summum perveneris, paria sunt, non est incremento locus, statur. Numquid sol magnitudini suae adicit ? Numquid ultra quam solet, luna procedit ? Maria non crescunt. Mundus eundem habitum ac modum servat.
Abbreviated transcription (Latin):
mõr. Neueꝵ aut ĩcredibile
est. nec montẽ qui deuoret᷑
cotidie minut nͨ mane ein¬
aliq̃ inferna ualle conceptꝰ
exestuat. et aliis pascit᷑. Qn
ip̃o monte nõ almiẽtũ h s
uiam. In litia notissima re¬
gio est. phescion incole uo¬
cant. foratũ płib locis so¬
lũ. qd sine ullo nascenciũ
cap̃no ignis ĩnoxiꝰ circuit.
Leta itaq regio est: ⁊ herbi¬
da. nil flãmis adurẽtib s
tñ ui remissa ac languida
refulgẽtib. S reẜuemꝰ ista.
cũt q̃situri cũ tu in scripse¬
ris qntũ ab ip̃o ore montis
niues ab sint. quas ne estris
quidẽ soluit: adeo tute sũt ab
igne uicino. Con ẽ aut̃ qd̾
istam curã imputes inͥ. mor¬
bo eĩ tuo daturꝰ eras eciã si ne¬
mo quid mãdaret tibi donͨ ethuã
describas ĩ tuo carmine. Ie hũc
solennẽ oĩb poetis locũ attĩgas.
quẽ cũ mmnꝰ ouidiꝰ tractaret:
nichil obscitit. qd̾ iã u̾giliꝰ ĩple¬

Expanded text:
niore. Neutrum autem incredibile niore. Neutrum autem incredibile est, nec montem, qui devoretur cotidie, minui, nec manere eunaliqua inferna valle conceptus exaestuat et aliis pascitur. In ipso monte non alimentum habet, sed viam. In Lycia regio notissima est, Hephaestion incolae vocant, foratum pluribus locis solum, quod sine ullo nascentium damno ignis innoxius circumit. Laeta itaque regio est et herbida nihil flammis adurentibus, sed tantum vi remissa ac languida refulgentibus. Sed reservemus ista tunc quaesituri, cum tu mihi scripseris, quantum ab ipso ore montis nives absint, quas ne aestas quidem solvit; adeo tutae sunt ab igne vicino. Non est autem quod istam curam imputes mihi. Morbo enim tuo daturus eras, etiam si nemo mandaret. Quid tibi do, ne Aetnam describas in tuo carmine, ne hunc sollemnem omnibus poetis locum adtingas ? Quem quo minus Ovidius tractaret, nihil obstitit, quod iam Vergilius imple
Abbreviated transcription (Latin):
xpecto epłas tuas: quib
mꝰ iudices ctuitꝰ sicitie
tociꝰ. qudd tibi noui ostende¬
rit ⁊ oĩa de ipsa caribdi cer¬
tiora. Nam scyllã saxũ eẽ. ⁊
quidẽ ñ t̾ribile nauigãtib:
optime stio. Caribdis an res¬
pondeat stibulis: ꝑstribi mꝰ
desidero. Et si forte obẜuaius
dignũ ẽ ac̃ qd̾ obseruẽs. fac
nos certiores utrũ uno tãtũ
uento agat᷑ in uertices an
om̃is tẽpestas atq mare iͦ
contorq̃at. et an uerũ sit
quitq̃d illo feri tucbine acrep¬
tũ est pee młta milia trahi
conditũ. ⁊ circa cauromẽita¬
hec mnͥ perscripseris e tũt mĩchi
audebo mandare ut in honorẽ
meũ ethuam quoq ascẽdad̃ :¬
Quã consiii et sensim sub¬
si dere ex hoc colligut᷑ quidã.
qd̃ ãqñ longius nauigãtib
solebat ostendi. Potest hoc
accide. nõ quia mõtis altitu¬
do descendit. s qr iguis enia¬
nuit. et mnimis uehemẽs ac
largus effeitur. ob eandẽ cau¬
sam fumo quoq ꝑ diẽ seg¬

Expanded text:
tulas tuas, quibus mihi indices, circuitus Siciliae totius quid tibi novi ostenderit, et ante omnia de ipsa Charybdi certiora. Nam Scyllam saxum esse et quidem non terribile navigantibus optime scio; Charybdis an respondeat fabulis, perscribi mihi desidero et, si forte observaveris, dignum est autem quod observes, fac nos certiores, utrum uno tantum vento agatur in vertices an omnis tempestas aeque mare illud contorqueat, et an verum sit, quicquid illo freti turbine abreptum est, per multa milia trahi conditum et circa Tauromenitahaec mihi perscripseris, tunc tibi audebo mandare, ut in honorem meum Aetnam quoque ascendas, quam consumi et sensim subsidere ex hoc colligunt quidam, quod aliquando longius navigantibus solebat ostendi. Potest hoc accidere, non quia montis altitudo descendit, sed quia ignis evanuit et minus vehemens ac largus effertur, ob eandem causam fumo quoque per diem seg
Abbreviated transcription (Latin):
suꝑba icedit. cũ magno
utiisq cõtep̃tu. Eĩ hac̃ opĩo¬
nc̃ receꝑis ãquid bonuo esse
rabit. Nulla eñ opcimiꝰ potit̾:
si quitꝙͣ ex se respexit̾. Qd̾ si
est: racõni repugnat: ex qua
ũtutes sũt. et ueritati que
siue cõẽ ñ est. Quecũq aut̃
opinio ui̾tati repugnat: fła
est. Uirũ bonũ concedas nccẽ
est. sũme piẽtatis erga deũ
esse ⁊ staq quitquid illi accĩ¬
dit̾: equo aiõ susciẽbit. Sci¬
et enĩ id accidisse lege diui¬
na: qua uinũsa ꝓcedũt. Qd̾
si est: unũ illi bonũ erit qd̾
honestũ.  In hoc posicũ. et
parere deo. nͨ excandeste̾ ad

Expanded text:
gno utriusque contemptu. Si hanc opinionem receperis, aliquid bonum esse rabit. Nulla enim optineri poterit, si quicquam extra se respexerit. Quod si est, rationi repugnat, ex qua virtutes sunt, et veritati, quae sine ratione non est. Quaecumque autem opinio veritati repugnat, falsa est. Virum bonum concedas necesse est summae pietatis erga deos esse. Itaque quicquid illi accidit, aequo animo sustinebit; sciet enim id accidisse lege divina, qua universa procedunt. Quod si est, unum illi bonum erit, quod honestum; in hoc enim positum est et par
Abbreviated transcription (Latin):
totas enĩ indere fastidiũ ẽ.
congresta ponẽt᷑i erud tibi
bicionẽ. aqmi calidã. N quitquid
aᵈ intollerabile uĩdet᷑ delica¬
tis tꝭ fluxu fluentib. magisq
mortem desuiamꝰ horrere.
Desmemꝰ aut̃: si fines bo¬
noꝵ ac maloꝵ cognouerimꝰ
Ita deiũ n ͨ iuita tedio erit.
n ͨ mors timori. Uitã enĩ oc¬
cupare saciẽtas sui nõ põt.
tot res uarias. magnas. di¬
uinas percensentẽ. In odiũ
illam sui adduce̾ solet iers
ociũ. Rerũ naturã ꝑagrã¬
ci᷑. nũꝙ in fascidiũ ueritas
ueniẽt. falsa saciabũt᷑. Rur¬
sus si mors accedit tuocat.
licet ĩmatura sit. lic medi¬
am p̃cidat etatẽ: perceptꝰ
longissime fructꝰ est Cog

Expanded text:
totas enim videre fastidium est, totas enim videre fastidium est, congesta ponentur. Quid tibi bitionem, aquam calidam et quicquid aliud intolerabile videtur debeatis et luxu fluentibus magisquemortem desinamus horrere. Desinemus autem, si fines bonorum ac malorum cognoverimus; ita demum nec vita taedio erit nec mors timori. Vitam enim occupare satietas sui non potest tot res varias, magnas, divinas percensentem; in odium illam sui adducere solet iners otium. Rerum naturam peragranti numquam in fastidium veritas veniet; falsa satiabunt. Rursus si mors accedit et vocat, licet inmatura sit, licet mediam praecidat aetatem, perceptus longissimae fructus est. Co
Abbreviated transcription (Latin):
inhibet nõ tamẽ tollit innmio
si uerũ escimes. incierit ma¬
gis. iuuat bibe̾ sicientẽ.gͣ¬
ciõr est esurienti cibus. Quie¬
quid ex absemẽtia coneiñgit:
auidĩꝰ excipit᷑. Illas nõ aĩ
uoluptates. que maiores cer¬
ciõresꝙ sũt̃: nemo medicꝰ.
gro uegat. Has quisqs seq̃t.
et bñ intelligit: omnĩa sẽsuũ
blaudĩmẽta cõsep̃int. Oui
felicẽ egrũ. Quare. Quia
nõ uino niuemi diluitr qr ñ
rigorẽ pocionis sue. qui capa¬
ci cypho miscuit. renouat
fracta insuꝑ glatiẽ quĩa nõ
ostrea illi lucema nñ iptĩ mẽ¬
sa aperiũt᷑. quĩa ñ ct̾a cena¬
ciõnẽ eiꝰ trimłtus cocoꝵ est:
ipõd cũ obsoniis focoo cũsfe¬
rẽtiũ. Hoc enĩ iã lixxuera
cõmẽtata est. Ie quis iam¬
mbepestat tibus. Ne qͥd pa¬
laco iã colloso pacũ fuerit:
cenã culma ꝓsequit᷑. O infr¬
licẽ egrũ. Edet qnͣtũ conco¬
quit. Non iacebit ĩ cõspcũ
aper ut uitis caro a mẽsa
sitorio eius pectora aucũ.

Expanded text:
inhibet, non tamen tollit. Immo, si verum aestimes, incitat; magis iuvat bibere sitientem; gratior est esurienti cibus. Quicquid ex abstinentia contigit, avidius exciditur. Illas vero animi voluptates, quae maiores certioresque sunt, nemo medicus aegro negat. Has quisquis sequitur et bene intellegit, omnia sensuum blandimenta contemnit. " O infelicem aegrum!" Quare? Quia non vino nivem diluit ? Quia non rigorem potionis suae, quam capaci scypho miscuit, renovat fracta insuper glacie? Quia non ostrea illi Lucrina in ipsa mensa aperiuntur ? Quia non circa cenationem eius tumultus cocorum est ipsos cum opsoniis focos transferentium ? Hoc enim iam luxuria commenta est: ne quis intepescat cibus, ne quid palato iam calloso parum ferveat, cenam culina prosequitur. " O infelicem aegrum ! " edet, quantum concoquat. Non iacebit in conspectu aper ut vilis caro a mensa sitorio eius pectora avium,
Abbreviated transcription (Latin):
tamẽ aquis nõ gemuit. Paꝵ
est. nõ rogauĩt. parũ ẽ. ñ restõ¬
dit parũ est risit.⁊ quidẽ ex
aiõ. Uis tu post hoc dolorem
sinit morbus: qui me om̃bꝰ
abduxit officiis. Corpꝰ tam
ualide tenet. nõ et am̃n᷑ Itaq
cursoris morat᷑ pedes. Suto¬
ris aut fabri manꝰ ĩpediet.
Sĩ auimiꝰ tibi eẽ in usu solet.
suadebis. docebis. audies di¬
des. queres. recordaberis Ed
porro : Nich age̾ te credis:
si temperans eger sid: Ostẽ¬
des morbũ posse superairi
uł certe sustineri. Est michi
crede iuẽtuti. eciã ĩ lectulo
locus / nõ tm̃ aema ⁊ aciẽs
dant aeguniẽta alacris aĩ
indonĩtiq t̾rorib. et ĩ ues¬
timẽtis ũe fortis apparet.
habes qo agas. bñ luctare
cũ morbo. Si nichil te coege¬
rit. si nich exorauĩt: ĩsigne
ꝑdis exemplũ. Oꝙͣ magna
erat glie materia: si specta¬
reni᷑ cgri. Ipẽ cespecta. ip̃e
te lauda. pte̾a duo gu̾a sc̃
uolupta cũ. Corporal es morb biscĩtut. duplioes¬

Expanded text:
quis non gemuit. " Parum est "; non rogavit. " Parum est "; non respondit. " Parum est"; risit et quidem ex animo. Vis tu post hoc dolorem sinit morbus, qui me omnibus abduxit officiis." Corpus tuum valetudo tenet, non et animum. Itaque cursoris moratur pedes, sutoris aut fabri manus inpediet; si animus tibi esse in usu solet, suadebis docebis, audies disces, quaeres recordaberis. Quid porro ? Nihil agere te credis, si temperans aeger sis ? Ostendes morbum posse superari vel certe sustineri. Est, mihi crede, virtuti etiam in lectulo locus. Non tantum arma et acies dant argumenta alacris animi indomitique terroribus; et in vestimentis vir fortis apparet. Habes, quod agas: bene luctare cum morbo. Si nihil te coegerit, si nihil exoraverit, insigne prodis exemplum. O quam magna erat gloriae materia, si spectaremur aegri! Ipse te specta, ipse te lauda. Praeterea duo genera sunt voluptatum. Corporales morb
Abbreviated transcription (Latin):
ouerare. leuis est dolor: si
nichil illi opinio adiecerit.
Contra si exhortai te ceperis
ac dice̾. Isich̾ ẽ aut c̾te exiguũ
est. duremꝰ. iam desiet. leuẽ
illũ dũ putas facies. Omĩa
ex opimone suspensa sũt. Nõ
ambicio cm̃ ad illã respitit.
⁊ luxuria. ⁊ auaricia. ad opi¬
nionẽ dolemꝰ. Tam mĩser
est quisq ꝙͣ credidit. Detͣ¬
hendas p̃titor dolor cõq̃stro/¬
nes puto ⁊ illa u̾ba. Nulli
imꝙͣ fuit peiꝰ. Quos crucia¬
tus: qnͣta mala ꝑtuli. Nõ
me surrecturũ pritanͭ. Quo¬
ciẽns deploratus sũ a meis:
quociẽns a medicis relictus᷑
In eculeũ impositi nõ sic det᷑¬
sierut᷑. Quid iuat pciꝰ¬
tos dolores retractae . et
miserũ ẽẽ quia fuei̾s: Qd
qd̾ nemio nõ multũ malis
suis adicit: ⁊ sibi ipẽ mẽtit᷑:
Benide qd acerbũ fuitire
tulisse iõcundũ est᷑ Naͣle
mali sui fine gande̾.. Cu¬
cũcidenda ergo duo sut᷑. ⁊
futi tĩmor. ⁊ ueti̾s ĩ cõmo¬

Expanded text:
onerare. Levis est dolor, si onerare. Levis est dolor, si nihil illi opinio adiecerit; contra, si exhortari te coeperis ac dicere: " Nihil est aut certe exiguum est. Duremus; iam desinet"; levem illum, dum putas, facies. Omnia ex opinione suspensa sunt; non ambitio tantum ad illam respicit et luxuria et avaritia. Ad opinionem dolemus. Tam miser est quisque quam credidit. Detrahendas praeteritorum dolorum conquestiones puto et illa verba: " Nulli umquam fuit peius. Quos cruciatus, quanta mala pertuli! Nemo me surrecturum putavit. Quotiens deploratus sum a meis, quotiens a medicis relictus ! In eculeum inpositi non sic distrnsierunt. Quid iuvat praeteritos dolores retractare et miserum esse, quia fueris ? Quid, quod nemo non multum malis suis adicit et sibi ipse mentitur ? Deinde quod acerbum fuit ferre, tulisse iucundum est; naturale est mali sui fine gaudere. Circumcidenda ergo duo sunt, et futuri timor et veteris incommo
Abbreviated transcription (Latin):
ã est ÷ qd̾ imperitos ĩ uexacio¬
no corꝑis male h. Non adsue¬
uerut᷑ aĩõ cẽ contẽti: multũ
illis cũ corpore fuit. Ideo uir
magnꝰ ac prudens añi diduc᷑.
a corꝑe. ⁊ młtũ cũ meliore ac
diuina partr u̾sat᷑. cũ hac que¬
rula et fragili qnͣtũ uccẽ est.
S molescũ ẽ inquis: carere
assuetis uolupttitib. absti¬
nere cibo. sitire. esarire. Het
pͥma abstmẽcie gͣuia sunt.
Denide cupiditas relãgues¬
cit᷑: ip̃is ꝑse que capinus
fatigatis ac deficientibꝰ.
Inde morosꝰ  stonnachͦ. Inde
quibꝰ fuit auiditas cibi odũ
est. Besideria ipa moriũt᷑.
Nou ẽ aut̃ acerbũ care̾ co
qd̾ cuꝑe desieris./ Adice qd̾¬
licet cauere uentueũ. t
obsistiꝰ ĩmimenti remediis.
Iuillꝰ enĩ nõ signa p̃mittit.
utiq qui ex solito reu̾tit᷑
Tolerabił ÷ morbi paciẽcia
si cõtep̃ẜis id qd̃ extmũ mi¬
natur. Noli mala tua fate̾
tibi ip̃i grauiora.⁊ te quereł

Expanded text:
autem est, quod imperitos in vexatioautem est, quod imperitos in vexatione corporis male habet: non adsueverunt animo esse contenti. Multum illis cum corpore fuit. Ideo vir magnus ac prudens animum diducit a corpore et multum cum meliore ac divina parte versatur, cum hac querula et fragili quantum necesse est. "Sed molestum est," inquit, "carere adsuetis voluptatibus, abstinere cibo, sitire, esurire." Haec prima abstinentia gravia sunt. Deinde cupiditas relanguescit ipsis per quae cupimus fatigatis ac deficientibus; inde morosus est stomachus, inde cuius fuit aviditas cibi, odium est. Desideria ipsa moriuntur. Non est autem acerbum carere eo, quod cupere desieris. Adice, qlicet cavere venturum et obsistere inminenti remediis. Nullus enim non signa praemittit, utique qui ex solito revertitur. Tolerabilis est morbi patientia, si contempseris id quod extremnatur. Noli mala tua facere tibi ipse graviora et te querellis
Abbreviated transcription (Latin):
posut : ut dolorẽ aut tole¬
araxim doloros consistũt̃
macerrimis corporis par¬
cib. Neru articuliq ⁊ qc̾¬
quid aliud exile est acerri¬
me seuit: cũ in aeto uicia
conceꝑit. G cito hee partes
obstũ pestuẽ.⁊ ip̃o dolore sen¬
sũ doloris amictũt. siuc̃ qr¬
nutatꝰ in penis: nim suã
qua uiget admonetq nos
ꝑdit. siue qr corruptus hu¬
mor cũ desiit lpẽ quo con¬
fluat: ipe se elidit. ⁊ hiis q̃
nimis impleuit excutit seu-¬
sũ. Sic podagra.⁊ cragra. et
omĩs uertebracũ dolor neruo¬
rũq inc̾quiestit: cũ i ͣ que tor¬
quebat hebetauit. Qum istoꝵ
pͥma g̾minacio uexati Impeta
mora extinguit ⁊ fiis dolen¬
di st obtorpuisse. Dentiũ.
oculoꝵ. auriũ dolor: ob hoc
augusta corꝑis nastit᷑. Non
minus me hercule ꝙͣ capitis
ip̃i. s incitacior est.in alie¬
nacõt᷑ soporẽq cõu̾tit᷑. Hoc
icaiq solaciũ uasti doloris esti
qd̾ nicõe est desinas. illũ fen¬
tire: si uimiis senseris. Illud

Expanded text:
posuit, ut dolorem aut toleMaximi dolores consistunt in macerrimis corporis partibus; nervi articulique et quicquid aliud exile est, acerrime saevit, eum in arto vitia concepit. Sed cito hae partes obstupescunt et ipso dolore sensum doloris amittunt, sive qmutatus in peius vim suam, qua viget admonetque nos, perdit, sive quia corruptus umor, cum desiit habere, quo confluat, ipse se elidit et iis, quae nimis implevit, excutit sensum. Sic podagra et cheragra et omnis vertebrarum dolor nervorumque interquiescit, cum illa, quae torquebat, hebetavit ; omnium istorum prima verminatio vexat, impetus mora extinguitur et finis dolendi est optorpuisse. Dentium, oculorum, aurium dolor ob hoc angusta corporis nascitur, non minus, mehercule, quam capitis ipsius; sed si incitatior est, in alienationem soporemque convertitur. Hoc itaque solacium vasti doloris est, quod necesse est desinas illum sentire, si nimis senseris. Illud
Abbreviated transcription (Latin):
empla nut magnoꝵ iuroꝵ
metibi iudicas relaturĩ.
Pueroꝵ referam. La con ille
memorie tradit᷑ inpubis
adhuc qui captus clamabt᷑
Non seruã: sua illa dorica
rupit. Tam ꝓpe libtris est
et seruiẽt aquis: Ita non
sic perier filiũ tuũ malles:
mori fortides ectã puerile
estͨ Puta te nolle sequi.
duceris. fac tui iurise qd̃
alieni est. Iõ sumes pueri
sporũ : ut dicas. nõ seruio ͤ
Infelie seruis hoĩb. seruis
rebꝰ. seeuis ĩte. Nã uĩta
si moriendi u̾tus abest. ẜ

Expanded text:
empla nunc magnorum virorum empla nunc magnorum virorum me tibi iudicas relaturum ? Puerorum referam. Lacon ille memoriae traditur inpubis adhuc, qui captus clamabat " non serviam" sua illa Dorica rupit. Tam prope libertas est; et servit aliquis ? Ita non sic perire filium tuum malles qmori fortiter etiam puerile est ? Puta nolle te sequi; duceris. Fac tui iuris, quod alieni est. Non sumes pueri spiritum, ut dicas " non servio" ? Infelix, servis hominibus, servis rebus, servis vitae. Nam vita, si morien