comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
defensione. hos oppugnes. Metuo enĩ
ne achademicos resellens. achademicũ
te ꝓbare uelis. Accusatoꝵꝰ inquã. ut
opinor duo genera cẽ. bene nosti. Non
enĩ si acicerone modestissime dictum.
ẽ. ita eũ cẽ uerris accusatorẽ. ut siculoꝵ
defensor eẽt. ꝓpterca necesse. est cum
qui aliquem accuset. habere alterũ
quẽ defendat. Et ille. Saltẽ habes ne
tu quiequã. in quo sententia tua iã
fundati constiterit : facile. est. inquã
huic rogationi respondere. Milii prȩser.¬
tim. cui repentina non. est. Lim hoc totũ
mecũ egi & diu multũq uersaui animo
Qu̾a obrem audi alypi. qđ ut arbitror ĩã
optime scis. Nonego. istam disputationẽ
disputandigrã susceptam uolo. Satis sit.
qđ cum istis adolescentib prolusimus.
Ubi. libent̃ nobiscum phalosoplua quasi io¬
animo. resagitur. quise supcraturũ ini¬
micitias om̃iũ fallaciarũ. & ueritate com¬
p̃hensa quasi iiregionẽ suȩ originis redi¬

Expanded text:
defensione hos oppugnes. metuo enim, defensione hos oppugnes. metuo enim, ne Academicos refellens Academicum te probare uelis. — Accusatorum. inquam, ut opinor, duo genera esse bene nosti. si enim a Cicerone modestissime dictum est ita cum esse Uerris accusatorem, ut Siculorum defensor esset, propterea necesse est eum, qui aliquem accuset. habere alterum, quem defendat. — Et ille: Saltem habesne tu quidquam, in quo sententia tua iam fundata constiterit ? — Facile est, inquam. huic rogationi respondere mihi praesertim. cui repentina non est; iam hoc totum mecum egi et diu multumque uersaui animo. quam ob rem audi, Alypi, quod, ut arbitror, iam optime scis: non ego istam disputationem disputandi gratia susceptam uolo. satis sit quod cum istis adulescentibus prolusimus, ubi libenter nobiscum philosophia quasi ioanimo res agitur, qui se superaturum inimicitias omnium fallaciarum et ueritate conprehensa quasi in regionem suae originis redi
Abbreviated transcription (Latin):
ambo in alypium contulerunt. Tum
ille. uellem quidem inquit ut meae
iures paciunt᷑ auxiliari aliquatenus
partib ur̃is: nisi mihi omen ur̃m terro¬
ri ec̃t̃. Sed hanc formidinẽ. ni me spes
fefellerit: facile fugem. Simul enim
solat᷑ me. qđ p̃sens achademicorũ oppug¬
nator honꝰ trygetu uicti pęne subierit. &
nunc cũ iuctorem ur̃a confessione ꝓba¬
bile. est. Illud magis uercor. ne & deser¬
ti offitu negligentiã. & inuasi impuden¬
tiã deuitare non possim. Nonciũ uos
oblitos credo: iudicis m munꝰ fuisse
delatum. Hic trẏgetius: illud inquit
aliud. est: hoc autẽ aliud. Quare quȩ¬
sumꝰ. ut te aliquando patiare pͥuatũ.
Ne renueru ait. ne cũ impudentiã uł
negligentiã uitare cupio. insuꝑbie qͦ
uitio nibil. ẽ. inmanuiꝰ. laqueos inci¬
dã. si honorẽ mͥ auobis concessum du¬
tius quã ꝑmittitis teneam. Prouide.
uelim mͥ exponas bone accusator acha¬
demicorũ offitiũ tuum. Id.ẽ. in quorũ

Expanded text:
ambo in Alypium contulerunt. tum ambo in Alypium contulerunt. tum ille: Uellem quidem, inquit, ut meae uires patiuntur, auxiliari aliquatenus partibus uestris, nisi mihi omen uestrum terrori esset. sed hanc formidinem, ni me spes fefellerit, facile fugem. simul enim solatur me, quod praesens Academicorum oppugnator onus Trygetii uicti paene subierit, et nunc cur. uictorem uestra confessione probabile est. illud magis uereor, ue et deserti officii neglegentiam et inuasi inpudentiam deuitare non possim. non enim uos oblitos credo iudicis mihi munus fuisse delatum. — Hic Trygetius: Illud. inquit, aliud, hoc autem aliud est; quare quaesumus, ut te aliquando patiare priuatum. — Ne rennuerim, ait, nc, cum inpudentiam uel neglegentiam uitare cupio, in superbiae, quo uitio nihil est inmanius, laqueos incidam, si honorem mihi a nobis concessum diutius quam permittitis teneam. Proinde uelim mihi exponas, bone accusator Acadcmicorum, officium tuum, id est, in quorum
Abbreviated transcription (Latin):
non esset ineptior. si diceret. patrẽ qͥdẽ
cuis minime noui: nec fama comperi
quã sit similis patri: sed mͥ tam̃similis
iudet᷑. Ineptior certe inquit. Sed quor¬
sum ista. quia tales in quã sunt. qͥ di¬
cunt uerũ quidẽ non nouimꝰ  sed hoc
qđ uidemꝰ eius qđ non nouimꝰ simile. ẽ.
robabile inquit illi dicunt. Ciuego.
Quomodo ista dicis Annegas eos ueri
simile dicere: Et ille. ego inquit ob
hoc dicere uolui: ut illam similitudint̃
excluderem. Uidebat᷑ enĩ mihi fama
improbe irruisse. inquęstionẽ urãm: cũ
achiademici nec oculis quidem credañ AS¬
humanis nedũ famȩ mille quidẽ ut
poete fingunt. sed monstrosis tam̃ lu¬
minib Namquis ego tandẽ sũ achademi As¬
e defensor  An inquestione ista. inuide¬
tis securitati mee: En habes alipium
cuius aduentꝰ nob̾ queso ferias dederit:
quẽ te iã dudũ non frustra formidare
arbitramur. Tum facto silentio: oculos

Expanded text:
non ineptior esset, si diceret, Patrem quidem non ineptior esset, si diceret, Patrem quidem ejus minime novi, nec fama comperi quam sit similis patris, et mihi tamen similis videtur. Ineptior certe, inquit. Sed quorsum ista? Quia tales, inquam, sunt, qui dicunt: uerum quidem non nouimus, sed hoc quod uidemus eius quod non nouimus simile est. — Probabile, inquit, illi dicunt. — Cui ego: Quomodo istuc dicis? an negas eos ueri simile dicere? — Et ille: Ego, inquit, ob hoc dicere uolui, ut illam similitudinem excluderem. uidebatur enim mihi fama inprobe inruisse in quaestionem uestram, cum Academici ne oculis quidem credant humanis, nedum famae mille quidem, ut poetae fingunt, sed monstrosis tamen luminibus. nam quis ego tandem sum Academiae defensor? an in quacstione ista inuidetis securitati meae? en habes Alypium, cuius aduentus nobis quaeso ferias dederit, quem te iam dudum non frustra formidare arbitremur. Tum facto silentio oculos
Abbreviated transcription (Latin):
fał illum nescio quẽ hominẽ quẽ descri¬
bimꝰ eẽ .łresentẽ. Aduenit aligunde fr̃ tuuꝰ.
Ibiiste. Cuius hic puer filius: Respondet᷑.
Cuiusdam romaniani. Athic. Quã patri
similis est. Quã non temeraria hoc adme
fama detulerat. Hictu. uł quis alius. Nos.¬
ti eni romanianũ bone homo: Non noui
inquit. Tam̃ similis eius m uidet᷑. Poterit̃¬
ne quisquã risum tenere.: Nullo modo
inquit. Ergo inquã . quid sequat᷑ uides.
conclusionẽ abste audire uolo. O portet
enĩ alere incipias: que cepisti. Quid ni
inquã concludam. ipsares clamat simi¬
S lit̃ ridendos cẽ achademicos tuos: qui se
inuita ueri similitudinẽ sequi dicunt.
cũ ipsũ ucrũ quid sit ignorent. Lunc
dissimilis achademicorũ cautio. ab hiuis.a.
quẽ descripsistis. ineptia. Illienĩ rationib
assequnt᷑. qđ dicunt eẽ ueri simile: iste
autẽ in eptꝰ famã secutus. est. cuius aue¬
toritate nihil. c̃. uilius. Quasi uero inqͣm

Expanded text:
fac illum nescio quem hominem, quem descrifac illum nescio quem hominem, quem describimus, esse praesentem; aduenit alicunde frater tuus. ibi iste: cuius hic puer filius? respondetur: cuiusdam Romaniani. at hic: quam patris similis est! quam non temere hoc ad me fama detulerat! hic tu uel quis alius: nosti enim Romanianum, bone homo ? non noui, inquit; tamen similis eius mihi uidetur. poteritne quisquam risum tenere? — Nullo modo, inquit. — Ergo, inquam, quid sequatur uides. conclusionem abs te audire uolo; oportet enim alere incipias quem cepisti. — Quidni, inquam, concludam ? ipsa res clamat similiter ridendos esse Academicos tuos, qui se in uita ueri similitudinem sequi dicunt, cum ipsum uerum quod dissimilis Academicorum cautio ab hujus quem descripsisti ineptia. Illi enim rationibus assequuntur quod dicunt esse verisimile: iste autem ineptus famam secutus est, cujus auctoritate nihil est vilius. Quasi vero, inquam,
Abbreviated transcription (Latin):
nor ideo ut modo ante tubã tremor
occupet artus. aut ut uisendȩ alienȩ
pugnȩ desiderio. tam cito te optes cẽ
captiuũ. Hic trygetius. ubi satis atten¬
dit iam uultus nr̃os serenatos quid ni
iste optet inquit homo tamsc̃s. ut hoc
ei ds̃ ante uota concesserit: Crede ia
licenti. Nam qͥ non inuenis qͥd respon¬
deas: & adliuc ut uincare optas: pai¬
ue fidei mihi uideris. Arrisimꝰ. Ium
licentius. Loquere. Bcatꝰ inquit non
inueniendo uerũ. sed certe non queren¬
do. Qua hilaritate adolescentulorũ cum
essemꝰ letiores. attende inquã rogationẽ.
ẜ inuiã firmior. & ualentior redi sipo
sanus aut in eptꝰ ẽẽ sicredit: stultusne
inquã saltem dici potest : Non continu¬
O inqͥt. nise id scire contenderit. Nam
si ut ꝓbabile sequit᷑ qđ crebra sama iac¬
tauit: nullus temeritatis argui potest.
Tum ego. Rem ipsam paulisꝑ consideremꝰ:
.s. quasi ante oculos constituamꝰ. Ecce.

Expanded text:
nor ideo, ut modo ante tubam tremor nor ideo, ut modo ante tubam tremor occupet artus aut ut uisendae alienae pugnae desiderio tam cito te optes esse captiuum. — Hic Trygetius, ubi satis attendit iam uultus nostros serenatos: Quidni iste optet, inquit, homo tam sanctus, ut hoc ei deus ante uota concesserit? crede iam, Licenti; nam qui non inuenis quid respondeas, et adhuc ut uincare optas, paruae fidei mihi uideris. — Arrisimus. — Tum Licentius: Loquere beatus, inquit. non inueniendo uerum, sed certe non quaerendo. Qua hilaritate adulescentulorum cum essemus laetiores: Attende, inquam, rogationem et in uiam firmior et ualentior redi, si psanus aut ineptus esse, si credit? — Stultusne, inquam, saltem dici potest? — K on continuo, inquit, nisi se id scire contenderit. nam si ut probabile sequitur quod crebra fama iactauit, nullius temeritatis argui potest. — Tum ego: Rem ipsam paulisper consideremus et quasi ante oculos constituamus. ecce
Abbreviated transcription (Latin):
lius at certe lȩtius ꝑfundit animã. Gratũ
habemꝰ inquã. Sed repentina ista gaudia
tua. temere illam sententiam euade¬
re coegerunt: qua dixisti nullũ tibi
spectaculũ exhiberi posse felicius. Quid
si etiam patrem illũ tuũ. quo ꝓfecto
nemo phulosophiam. est post tam lon.¬
gã sitim hausturꝰ ardentius. nobiscum
ista quęrentẽ ac disserentẽ uideris. cum
ego me fortunatiorẽ numqu̾ã putabo:
quid te tandẽ sentire ac dicere conue¬
nit. Hic uero ille aliquantũ lacruna.¬
uit. Et ubi loqui potuit. porrecta ma¬
nu cęlũ suspiciens: he quando ego in¬
quid ds̃ hoc uidebo: Sed nihil. est des
perandũ dete. Hic cũ pęne om̃s ab in¬
tentione disputationis remitti in lacri¬
mas coepissemꝰ: obluctans mecũ & uix
me colligens. age potius inquã & inui¬
res tuas redi. quas quia ut congertres
unde unde posses patronꝰ achademe
futurꝰ. longe ante monuerã: non opi¬

Expanded text:
lius, at certe laetius perfundit animum, Gratum lius, at certe laetius perfundit animum, Gratum habemus, inquam; sed repentina ista gaudia tua temere illam sententiam euadere coegerunt, qua dixisti nullum tibi spectaculum exhiberi posse felicius. quid, si enim patrem illum tuum. quo profecto nemo philosophiam est post tam longam sitim hausturus ardentius, nobiscum ista quaerentem ac disserentem uidebis. cum ego me fortunatiorem numquam putabo, quid te tandem sentire ac dicere conuenit? — Hic uero ille aliquantum lacrimauit et, ubi loqui potuit, porrecta manu caelum suspiciens: Et quando ego, inquit, deus, hoc uidebo? sed nihil est de te desperandum. — Hic cum paene omnes ab intentione disputationis dimitti in lacrimas coepissemus, obluctans mecum et uix me colligens: Age potius. inquam, et in uires tuas redi, quas ut congereres undeunde posses patronus Academiae futurus, longe ante monueram. non opi
Abbreviated transcription (Latin):
achademicos legi. aut tot disciplinis
eruditus sum. quib tu ad me instructꝰ
aduentas: Achademicos inquã. nec illi
legerant: a quil primo sententia ista
defensa est. Eruditio aut̃e disciplinarũq
copia. site deficit. ⁊ non usq adeo tam̃ i¬
geniũ tuũ debet ẽẽ inualidũ: ut nullo
facto impetu paucissimis uerbis meis roga¬
tionib. succũbis. Illud enĩ iam uereri coe¬
pi: ne tͥ citius quã uolo succedat alypuiꝰ
Quo aduersario. non ita sccurꝰ deambulabo
Ergo utinam inquit ille iam uincar. ut
aliquando uos audiam dissercutes: &
qđ plus est iudeam. Quomihi specta¬
culo: nihil potest felicius exhiberi.
Nam qm̃ placuit uobis ista fundere
potius quam effundere. siquidem ore
prumpentia stilo excipitis nec int̾ram
ut dicitur cadere sinitis: legere etiam
uobis licebit. Sed nescio quomodo. cum
admouentur oculis idem ipsi quos inter
sermo ceditur bona disputatio si nonuti¬

Expanded text:
Academicos legi aut tot disciplinis Academicos legi aut tot disciplinis eruditus sum, quibus tu ad me instructus aduentas? — Academicos, inquam, nec illi legerant, a quibus primo sententia ista defensa est. eruditio autem disciplinarumque copia si te deficit, non usque adeo tamen ingenium tuum esse debet inualidum, ut nullo facto impetu paucissimis uerbis meis rogationibusque succumbas. illud enim iam uereri coepi, ne tibi citius quam uolo succedat Alypius, quo aduersario non ita securus deambulabo. — Ergo utinam, inquit ille, iam uincar, ut aliquando uos audiam disserentes et, quod plus est, uideam, quo mihi spectaculo nihil potest felicius exhiberi. nam quoniam placuit uobis ista fundere potius quam effundere, si quidem ore prorumpentia stilo excipitis nec in terram, ut dicitur, cadere sinitis, legere etiam uos licebit; sed nescio quo modo, cum admouentur oculis idem ipsi, quos inter sermo caeditur, bona disputatio si non uti
Abbreviated transcription (Latin):
nout achademici: Plurimũ inquit. Er.¬
go. uerũ tibi uident᷑ dicere. Tum ille cũ
iam id.eẽt assensurꝰ : arrisione alypii cau¬
tior factꝰ hesit aliquantũ: et deinde. re¬
pete inquit rogatiunculam. Uerũne in¬
Et rursus cũ diu taciusset: utrũ ait uerum
sit nescio. ꝓbabile est tam̃. Neq enĩ pluꝰ
uideo qđ sequar. Probabile inquã. scis ne
fratrẽ tuũ iusũ patris tui similem eẽ. affir¬
met. ipsũq tuũ patrẽ non nouerit: non¬
ne tͥ insanꝰ aut ineptꝰ uidebit᷑. Et luc
du tacuit. Tum ait. Non mihi uidetur
absurdũ. Cui ego cum respondere coe¬
pissem: expecta inquit quęso paululũ.
At post arridens. dic mͥ ait orote iã ne
certus es de iuctoria tua: Tum ego.
Fac me inquã certũ eẽ. Non idco tam̃.
tu causam tuã debes descrere: p̾sertum
cum hȩc int̾ nos disputatio suscepta sit
exercendi tui causa: & ad elimandũ ani¬
mũ ꝓuocandi. Nonquidña inquit aut

Expanded text:
noui Academici ? — Plurimum, inquit. — Ernoui Academici ? — Plurimum, inquit. — Ergo uerum tibi uidentur dicere? — Tum ille cum iam esset assensurus arrisione Alypii cautior factus haesit aliquantum et deinde: Repete, inquit, rogatiunculam. —Verumnc, inEt rursus cum diu tacuisset: Utrum, ait, uerum sit, nescio; pro babile est tamen. neque enim plus uideo quod sequar. — Probabil inquam, scisne fratrem tuum uisum patris tui similem esse affirmet ipsumque tuum patrem non nouerit, nonne tibi insanus aut ineptus uidebitur? — Et hic diu tacuit; tum ait: Non mihi hoc uidetur absurdum. Cui ego cum respondere coepissem: Expecta, inquit, quaeso paululum. ac post arridens: Dic mihi, ait, oro te, iamne certus es de uictoria tua ? — Tum ego: Fac me, inquam, certum esse; non ideo tamen tu causam tuam debes deserere, praesertim cum haec inter nos disputatio suscepta sit exercendi tui causa et ad elimandum animum prouocandi. — Numquidnam, inquit, aut
Abbreviated transcription (Latin):
taq argum̃ta collegerat: quib nunc suꝑ¬
sedendũ arbitror. Nichil tam̃ magis de¬
fendebat: quã ꝑcipere posse sapientem
Hanc puto int̾ achiademicosnouos. ac uete¬
res. controuersiam fuisse. Quȩ sisecus se
habet. ut licentiũ plenissime informes
ꝓutroq postulauerĩ. Si uero ita. est ut
dicere potui: susceptã disputationẽ per¬
agite. Tum ego. quã dui inquã licenti
in isto nr̃õ longiore qͣm putabũ sermone
conquiescis: Audisti quislint achade¬
mici tu. At ille uerecunde arridens.
aliquantũ hac compellatione turbatior
penitet me inquit tantoꝑe affirmasse
contra trygetiũ. bectã uitã in ueritatis
inquisitione consistere. Nãme ista ques¬
tio ita ꝑturbat: ut uix non miser sum
Qui certe uob̾. siquid humanitatis gerits.
udeor miserandus. Sed quid me ipse in¬
eptꝰ crutior aut quid exhorreo tanta
cause bonitate subnixus Prorsus non
cecłã nisi ueritati. Placent ñe in quã tibi

Expanded text:
taque argumenta collegerat, quibus nunc suptaque argumenta collegerat, quibus nunc supersedendum arbitror, nihil tamen magis defendebat quam percipere posse sapientem. hanc puto inter Academicos nouos ac ueteres controuersiam fuisse. quae si secus se habet, ut Licentium plenissime informes pro utroque postulauerim. si uero ita est, ut dicere potui. susceptam disputationem peragite. Tum ego: Quamdiu, inquam, Licenti, in isto nostro longiore quam putabam sermone conquiescis ? audisti, qui sint Academici tui? — At ille uerecunde adridens et aliquantum hac compellatione turbatior: Paenitet me, inquit, tanto opere adfirmasse contra Trygetium beatam uitam in ueritatis inquisitione consistere. nam me ista quaestio ita perturbat, ut uix non miser sim, qui certe uobis, si quid humanitatis geritis, uideor miserandus. sed quid me ipse ineptus crucio? aut quid exhorreo tanta causae bonitate subnixus? prorsus non cedam nisi ueritati. — Placentne. inquam, tibi
Abbreviated transcription (Latin):
posse. nisi qđ uerũ ita cẽt ut dissimilib
notis a falso discerneret᷑: neq opinatio nẽ
sub eundã eẽ. sapierti. atq id archesilas
audiret: negauit huiusmodi quicquam
posse ab homine reperiri. neq illi opuuo¬
nis naufragio sapientis cõmittendã. ẽẽ. ui¬
tam. Unde etiam conclusit. nulli rei eẽ as¬
sentiendũ. Uerũ cum ita se res haberet ut
uetꝰ achademia magis aucta quã oppug¬
nata uideret᷑: extitit filonis auditor an¬
tiochus. Qui ut non nullis uisus. est głȩ
cupidior quã ueritatis: insimultat̾e ad¬
Sduxerit achademię utriusq sententias.
Dicebat enĩ rem insolitã & ab opinione uete¬
rũ remotissimã achademicos nouos cona¬
tos inducere. Inquã rẽ. ueterũ pͥysicorũ
aliorũq magnorũ plulosophorũ implora¬
bat fidem: ipsos etiam achademicos oppug¬
nans: qui se ueri simile contenderent sequi
cũ ipsum utrũ se ignorare saterent᷑. Mul¬

Expanded text:
posse, nisi quod uerum ita esset, ut dissimilibus posse, nisi quod uerum ita esset, ut dissimilibus notis a falso discerneretur, neque opinationem subeundam esse sapienti atque id Arcesilas audiret, negauit huius modi quidquam posse ab homine reperiri neque illi opinionis naufragio sapientis committendam esse uitam. unde etiam conclusit nulli rei esse adsentiendum. Uerum cum ita res se habeat, ut uetus Academia magis aucta quam oppugnata uideretur, extitit Philonis auditor Antiochus, qui. ut nonnullis uisus est, gloriae cupidior quam ueritatis in simultatem adduxit Academiae utriusque sententias. dicebat enim rem insolitam et ab opinione ueterum remotissimam Academicos nouos conatos inducere. in quam rem ueterum physicorum aliorumque magnorum philosophorum inplorabat fidem ipsos etiam Academicos oppugnans, qui se ueri simile contenderent sequi, cum ipsum uerum se ignorare faterentur, mul
Abbreviated transcription (Latin):
se oberrauero: recurabis id. ut dein¬
ceps huiusmodi delegationẽ nom ꝑ¬
timescam. Noue achadenuȩ discidium:A
non tã contra ueterẽ conceptũ. quã con¬
tra stoicos arbitror ẽẽ cõmotũ: nec uero
discidiũ putandũ. Siquidẽ a renone
illatã nouã questionẽ: dissolui discutique
oportebat. Nami de non ꝑcipiendo. quam As¬
uis nullis conflictationib agitata : in co¬
lens tam̃ etiam ueterũ achademicorũ
mentes sententia non impudent᷑ existi¬
mata. est. Qđ etiã ipsics socratis platonis¬
q ac reliquorũ ueterũ auctoritate ꝓba¬
tũ facile: est: qui se hactenꝰ crediderun ã.
posse ab errore defendi. si assensioni non
temere cõmisissent: quã uis ꝓprie de
hac re disputationẽ in scolas suas intro¬
duxerint: nec ab illis enucleate aliquan¬
do quesitũ sit: ꝑcipi nec ne ueritas
possit. Q uod cum teno rude ac no¬
uũ intulisset. contenderetq nilul ꝑcipi

Expanded text:
se aberrauero, recurabis id, ut deinse aberrauero, recurabis id, ut deinceps huius modi delegationem non pertimescam. nouae Academiae discidium non tam contra ueterem conceptum quam contra Stoicos arbitror esse commotum. nec uero discidium putandum, si quidem a Zenone inlatam nouam quaestionem dissolui discutique oportebat. nam de non percipiendo quamuis nullis conflictationibus agitata, incolens tamen etiam ueterum Academicorum mentes sententia non inpudenter existimata est. quod etiam ipsius Socratis Platonisque ac reliquorum ueterum auctoritate probatu facile est, qui se hactenus crediderunt posse ab errore defendi, si se assensioni non temere commisissent, quamuis propriam de hac re disputationem in scholas suas non introduxerint nec ab illis enucleate aliquando quaesitum sit, percipi necne ueritas possit. quod cum Zeno rude ac nouum intulisset contenderetque nihil percipi
Abbreviated transcription (Latin):
miȩ ne te pigeat exponere. Prorsus
inquã fateor. piget. Quare benesiciũ
dederis. nã hoc qđ cõmemoras adrẽ ma¬
xime ꝑtinere negare non possum: si
me paululũ conquiescente apud me
distinguere ista nomina. & causã nouȩ
achademie aperire uolucris. Crederem
inqͥt me quoq a prandio te aduocare
uoluisse. & magis te alicentio t̾ritũ du¬
dũ putarẽ. & cuis postulatio ita nobis
p̃scripsisset: ut ei ante prandiũ qͥeqͥd
huius inuolutionis ec̃t expediretur
Et cũ reliqua dicere tenderet. mater
nr̃a. nam domi iam eramꝰ. ita nos tru¬
dere in prandiũ coepit: ut uerba faci¬
endi locus noncet̃. Deinde cũ tantũ alt¬
m̃torũ accepissemꝰ quantũ cõpescendȩ
fami satis cẽt. ad pratũ regressis nobis:
alypius paream inqͥd sententiȩ tuȩ nec
ausim recusare. Sicñĩ nihil me fuge¬
rit. gratabor. cũ doctrinę tuę. tũ etiã a.s¬
memoriȩ meȩ. Aut si inquoquã fortas.¬

Expanded text:
miae ne te pigeat exponere. — Prorsus. miae ne te pigeat exponere. — Prorsus. inquam, fateor, piget. quare beneficium dederis — nam hoc quod commemoras ad rem maxime pertinere negare non possum — si me paululum conquiescente apud me distinguere ista nomina et causam nouae Academiae aperire uolueris. — Crederem, inquit, me quoque a prandio te auocare uoluisse, ni et magis a Licentio territum dudum putarem et eius postulatio ita nobis praescripsisset, ut ei ante prandium quidquid huius inuolutionis esset expediretur. — Et cum reliqua dicere tenderet, mater nostra — nam domi iam eramus — ita nos trudere in prandium coepit, ut uerba faciendi locus non esset. Deinde, cum tantum alimentorum accepissemus, quantum compescendae fami satis esset. ad pratum regressis nobis Alypius: Paream, inquit, sententiae tuae nec ausim recusare. si enim nihil me fugerit, gratabor cum doctrinae tuae tum etiam memoriae meae. at si in quoquam fortas
Abbreviated transcription (Latin):
quã uis & ipsam refrenationẽ. & quasi sus¬
pensioniẽ assensionis: magnã ꝓrsus ac¬
tionẽ sapientis cẽ. dicebant. Uidcor mͥ
breuit̃ totũ ut uoliusti exposuisse: ni¬
lulq recessisse ap̃scriptione alypi tua.
id .ẽ. egisse ut dicit᷑ bona side. Sienum
aliquid uł non ita ut est dixi. uł forte
non dixi: nihul uoluntate ame factũ
ẽ. Bona ergo fides. ẽ. ex animi sententia.
Nomini ciũ homo falsus docendus. Fallax
cauendus debet uideri. Quorũ prius
magistrũ bonũ: posterus discipłm cau¬
tũ desiderat. Tum alypius. gratũ inqͥt
habeo. cũ & licentio ate satis factum ẽ:
& me onere imposito releuasti. Non
enĩ magis tibi uerendũ erat. ne quid
explorandi mei causa minꝰ ate dicere¬
tur: nã alio modo qͥfieri poterat. qͣm
mͥ si inquoquã te ꝓdere fuisset neces¬
se. Quare sac sis. ut illud qđ de est. ñ
tã ꝑcontationi quã ipsi ꝑcontanti
de differentia noui ac ueteris achade¬

Expanded text:
Quamvis et ipsam refrenationem et quasi susQuamvis et ipsam refrenationem et quasi suspensionem assensionis magnam prorsus actionem sapientis esse dicebant. Videor mihi breviter totum, ut voluisti, exposuisse, nihilque recessisse a praescriptione, Alypi, tua: id est egisse, ut dicitur, bona fide. Si enim aliquid vel non ita ut est dixi, vel forte non dixi; nihil voluntate a me factum est. bona ergo fides est ex animi sententia. homini enim homo falsus docendus, fallax cauendus debet uideri, quorum prius magistrum bonum, posterius discipulum cautum desiderat. Tum Alypius: Gratum, inquit, habeo, cum et Licentio a te satisfactum est et me onere inposito releuasti. non enim magis tibi uerendum erat, ne quid explorandi mei causa minus a te diceretur - nam alio modo qui fieri poterat? — quam mihi, si in quoquam te prodere fuisset necesse. quare faxis, ut illud quod deest non tam percontationi quam ipsi percontanti de differentia nouae ac ueteris Acade
Abbreviated transcription (Latin):
incubueruns. Inde dissensiones philosopliorũ:
inde sensuũ fallaciȩ: inde somnia furores.¬
quȩ : inde pseudomeniȩ & soritȩ in illius
causȩ patrocinio iuigueruñ. Et cũ ab eo¬
dẽ zenone accepissent: nilul eẽ turpus
quã opinari: confecerunt callidissime.
ut si nihil ꝑcipi posset. & eẽ opinatio tur¬
pissima nihil umquã sapiens approbar&.
Hinc cis inuidia magna conflata. est. Uide¬
bat᷑ eiũ eẽ. consequens. ut nihil ageret qͥ
nihil apꝓbaret. Unde dormientẽ semper
& officiorũ om̃iũ desertorẽ sapientẽ suũ
achademici describere uidebant᷑: quẽ ni. as:¬
chil approbare censebant. Hic illi induc¬
to quodã ꝓbabili. qđ etiã uerisimile no¬
minabant: nullo modo cessare sapientẽ
ab officus asserebant. cũ haberet quid se¬
quęretur. Ueritas autẽ siue ꝓpt̾ naturȩ
tenebras quasdã: siue ꝓpt̾ similitudinẽ
rerũ: uel obruta. uł confusa latitaret:

Expanded text:
incubuerunt. Inde dissensiones philosophorum, incubuerunt. Inde dissensiones philosophorum, inde sensuum fallaciae, inde somnia furoresque, inde pseudomeni et soritae in illius causae patrocinio viguerunt. Et cum ab eodem Zenone accepissent, nihil esse turpius quam opinari, confecerunt callidissime, ut si nihil percipi posset, et esset opinatio turpissima, nihil unquam sapiens approbaret. 12. Hinc eis invidia magna conflata est: videbatur enim esse consequens, ut nihil ageret, qui nihil approbaret. Unde dormientem semper, et officiorum omnium desertorem, sapientem suum Academici describere videbantur, quem nihil approbare censebant. Hic illi inducto quodam probabili, quod etiam verisimile nominabant, nullo modo cessare sapientem ab officiis asserebant, cum haberet quid sequeretur; veritas autem sive propter naturae tenebras quasdam, sive propter similitudinem rerum, vel obruta, vel confusa latitaret.
Abbreviated transcription (Latin):
entiã posse contingere. earũ dũ taxat re¬
rũ quȩ ad philosopluam ꝑtinent. Nam
cetera se curare carneades negabat: & ta¬
m̃ hominẽ posse eẽ. sapientẽ. Sapientisq
totũ munꝰ. ut abste quoq licenti illo ser¬
mone dissertũ est. inconquisitione ueri
explicari. Ex quo confici: ut nulli etiã
rti sapiens assentiat᷑. Erret enĩ necesse.
est. qđ sapienti nesas. est: si assentiatur
reb incertis. Et omĩa incerta. eẽ non
dicebant solũ. uerũ etiã ꝑnctiosissunis
rationib affirmabant. Sed uerũ nom posse. A i¬
cõprehendi. ex illa stoici renonis desinitione
arripusse uidebant᷑ qui ait. Id uerũ ꝑcipima
posse. qđ ita eẽt animo impressũ exeo un¬
de eẽt ut cẽ non posset exeo unde nonẽt.
Qđ breuius planiusq sic dicit᷑. Hissignis uerũ
posse comp̃hendi: quȩ signa non potest ha¬
bere qđ falsum. est. Hoc prorsus non posse
inueniri : uehem̃tissime ut conuincerent

Expanded text:
entiam posse contingere earum dumtaxat reentiam posse contingere earum dumtaxat rerum, quae ad philosophiam pertinent — nam cetera curare se Carneades negabat — et tamen hominem posse esse sapientem sapientisque totum munus, ut abs te quoque, Licenti, illo sermexplicari. Ex quo confici, ut nulli etiam rei sapiens assentiatur: erret enim necesse est, quod sapienti nefas est, si assentiatur rebus incertis. Et omnia incerta esse non dicebant solum, verum etiam copiosissimis rationibus affirmabant. Sed verum non posse comprehendi, ex illa stoici Zenonis definitione arripuisse videbantur, qui ait id verum percipi posse, quod ita esset animo impressum ex eo unde esset, ut esse non posset ex eo unde non esset. Quod brevius planiusque sic dicitur, his signis verum posse comprehendi, quae signa non potest habere quod falsum est. Hoc prorsus non posse inveniri, vehementissime ut convincerent
Abbreviated transcription (Latin):
curis dẽti. Peinde tu quoq de istis
metris cogitantẽ: nonset exꝑtuses: ut
cura. mea mensa secura sit. Qđ quidem
apud me ipsum mirari soleo. Quid enim
sibi uult. qđ tunc cibũ ꝑtinacus appetimnꝰ.
cũ in aliud intendimꝰ animũ : Aut quis
ẽ. qͥmanib & dentib nr̃is occupatis nobis
nimis imperiosus fit: Audi potius inquã
de achademicis qđ rogaueras. ne te me¬
tra ista uoluentẽ. non solum incpulis
sine metro. sed etiam inquestionil pati¬
ar. Siquid autẽ ꝓmea parte occultabo:
ꝓdet alyptus. Bona fide tua opus. est:
inquit alypius. Namsi metuendũ. est.
ne aliquid occultes. ame dep̃hendi pos¬
se difficile arbitror eũ a quome ista didi¬
cisse nullus qͥ me nouit ignorat. pręsertĩ
cũ inꝓdendo uero. non magis ⁊ uicto¬
riȩ tuȩ quã animo tuo consulturꝰ sis. Agã
inquã bona fide. qm̃ de uirt p̾scribis.
Nam achademicis placuit nec homini sci¬

Expanded text:
curis esset. deinde tu quoque de istis curis esset. deinde tu quoque de istis metris cogitantem non sic expertus es, ut cura mea mensa secura sit. quod quidem apud me ipsum mirari soleo; quid enim sibi uult. quod tunc primum pertinacius appetimus. cum in aliud intendimus animum? aut quis est, qui manibus et dentibus nostris occupatis nobis nimis imperiosus fit? — Audi potius, inquam. de Academicis quod rogaueras, ne te metra ista uoluentem non solum in l\'pulis sine metro sed etiam in quaestionibus patiar. si quid autem pro mea parte occultabo, prodet Alypius. — Bona fide tua opus est, inquit Alypius; nam si metuendum est, ne aliquid occultes, a me deprehendi posse difficile arbitror cum, a quo me ista didicisse nullus qui me nouit ignorat, praesertim cum in prodendo uero non magis uictoriae quam animo tuo consulturus sis. Agam, inquam. bona fide, quoniam de iure praescribis. nam et Academicis placuit nec homini sci
Abbreviated transcription (Latin):
solito lectos reliqͥmus: paululũq cũ rus¬
ticis egimꝰ qđ tempꝰ urguebat. Tum alipi¬
us. antequã uos inqͥd audiã de acliade¬
micis disputantes. uolo mͥ legat᷑ sermo
ille ur̃. quẽ dicitis me absente ꝑfectũ.
Non eni possum alit cũ inde huius discep¬
tationis occasio nata sit. in audiendisuo
bis non aut errare. aut certe laborare.
Qd cũ factũ fuisset . & ineo pene totum
ante meridianũ tempꝰ consũptũ ui¬
deremꝰ: redire ab agro qͥde ambulan¬
tes nos acceperat domũ institumus.
Et licentius. Queso inquit. ante pran¬
diũ mͥ brcuit̃ totã achiademicorũ sen¬
tentiã exponendo repetere. ne graue¬
ris: nequid in eã effugiat. qđ ꝓpar¬
tib meissit. faciam inquã: & eo liben¬
tius qđ de hac re cogitans parũ pran¬
deas. Ne in qͥt ille istinc securus sis. Nam
multos & maxime patrẽ meũ. sepe anĩ¬
aduerti eo edaciorẽ : quo refertior

Expanded text:
solito lectos reliquimus paulumque cum russolito lectos reliquimus paulumque cum rusticis egimus quod tempus urgebat. - Tum Alypius: Antequam uos. inquit, audiam de Academicis disputantes. uolo mihi legatur sermo ille uester, quem dicitis me absente perfectum; non enim possum aliter, cum inde huius disceptationis occasio nata, sit in audiendis uobis bis non aut errare aut certe laborare. — Quod cum factum esset et in eo paene totum antemeridianum tempus consumtum uideremus, redire ab agro, qui deambulantes nos acceperat, domum instituimus. — Et Licentius: Quaeso, inquit. ante prandium mihi breuiter totam Academicorum sententiam exponendo repetere ne graueris, ne quid in ea me fugiat, quod pro partibus meis sit. — Faciam, inquam, et eo libentius, quo de hac re cogitans parum prandeas. — Ne, inquit ille, istinc securus sis; nam et multos et maxime patrem meum saepe animaduerti eo edaciorem, quo refertior
Abbreviated transcription (Latin):
Munc adꝓpositũ ueniamꝰ. lamenum sero
cocpi metuere: ne hoc principiũ modũ
excederet: & non. est leue. Nam modus
fefellerit cũ dulcit̃ ducit. Ero cautior:
cũ sapiens fuero. D Post pristinũ sermo¬
nẽ quẽ in primũ librũ contulimꝰ septẽ
fere diebus adisputando suimꝰ otiosi:
cũ tres tam̃ uirgilu libros post pͥmũ
recenseremꝰ : atq ut intẽpore congru¬
ere uidebat᷑ tractaremꝰ. Quo tamen
opere licentius in poetȩ studiũ sic in¬
flamatꝰ. est: ut aliquantũ mihi etiã¬
reprimendus uideret᷑. Ita eium abhac in¬
tentione ad nullam se rem deuocari liben¬
t̃ ferebat. Tandem tam̃ ad retractandã
quam distuleramꝰ de achademicis ques¬
tionẽ:⁊ cũ ame quantũ potui lum̃ phi¬
losophȩ laudaret᷑: non inuitꝰ accessit.
t forte dies ita screnꝰ effulserat: ut nulli
ꝓrsus rei magis. quã serenandis animis
nr̃is congruere uiderct᷑. Maturuiꝰ itaq

Expanded text:
nunc ad propositum ueniamus. iam enim sero nunc ad propositum ueniamus. iam enim sero coepi metuere, ne hoc principium modum excederet. et non est leue. nam modus fefellerit, cum dulciter ducit. ero cautior. cum sapiens fuero. Post pristinum sermonem, quem in primum librum contulimus, septem fere diebus a disputando fuimus otiosi, cum tres tamen Uergilii libros post primum recenseremus atque, ut in tempore congruere uidebatur. tractaremus. quo tamen opere Licentius in poeticae studium sic inflammatus est, ut aliquantum mihi etireprimendus uideretur. iam enim ab hac intentione ad nullam se rem deuocari libenter ferebat. tandem tamen ad retractandam quam distuleramus de Academicis quaestionem cum a me, quantum potui. lumen philosophiae laudaretur, non inuitus accessit. et forte dies ita serenus effulserat, ut nulli prorsus rei magis quam serenandis animis nostris congruere uideretur. maturius itaque
Abbreviated transcription (Latin):
misero. uel cũ presens tecũ multa contu¬
lero. Ego enuim nunc aliud nihil ago:
quã me ipsum purgo auanis ꝑniciosis¬
q opiuonib Itaquȩ non dubito meliuꝰ
mͥ ec̃ quã tibi. Unum tantũ est un¬
de inuideam fortune tuȩ: qđ solus
frueris luciliano meo. An & tu inuides.
quia dixi meo: Sed quid dixi aliud
quã tuo: & om̃iũ quicũq unũ sumus
Dequo tam̃ ut subuenias desiderio meo.
quid te. rogem: Tu te ipse ꝓme roga:
quantũ scis quia debes. Sed nunc ambob
dico. Cauete neqͥduos nosse arbitramini.
nisi qđ ita didiceritis saltem ut nostis. unũ.
duo. tria. quattuor simul collecta insum¬
mã ficri decem. Sed item cauete : ne uos
inphilosophia ueritatẽ. aut non cognitu¬
ros. aut nullo modo itaͬ posse cognosci
arbitremini. Nammͥ credite. uł potius
illi credite qui ait querite & inuenictis.
nec cognitionẽ desperandã cẽ. ẜ mani¬
festiorẽ futurã. quam sunt illi numcri.

Expanded text:
misero uel cum praesens tecum multa contumisero uel cum praesens tecum multa contulero. Ego enim nunc aliud nihil ago, quam me ipse purgo a uanis perniciosisque opinionibus. itaque non dubito melius mihi esse quam tibi. unum tantum est, unde inuideam fortunae tuae, quod solus frueris Luciliano meo. an et tu inuides, quia dixi \'meo\' ? sed quid dixi aliud quam tuo et omnium, quicumque unum sumus ? de quo tamen ut subuenias desiderio meo, quid te rogem? aut te ipse promereor? tantum scis, quia debes. sed nunc ambobus dico: cauete, ne quid uos nosse arbitremini, nisi quod ita didiceritis saltem, ut nostis unum duo tria quattuor simul collecta in summa fieri decem. sed item cauete, ne uos philosophia ueritatem aut non cognituros aut nullo modo ita posse cognosci arbitremini. nam mihi uel potius illi credite, qui ait: quaerite et inuenietis, nec cognitionem desperandam esse et manifestiorem futuram, quam sunt illi numeri.
Abbreviated transcription (Latin):
dicam: Utinã nontã rara eẽt in hominibꝰ.
quã certa. est int̾e. Restant duo uitia. &
imipedimñta iniueniende ueritatis: aquib
tͥ non multũ tueo. Timeo tam̃ ne te
contẽnas: atq inuenturũ eẽ desperes:
aut certe ne inuenisser te credas. Quorũ
primũ. sitam̃ in.ẽ. ista tibi fortasse dispu¬
tatio detraliet. Sepius eni suscensiusti acha¬
demicis. eo quidẽ grauuiꝰ. quo minꝰ eru¬
ditꝰ. er̃. sed eo libentius. qđ ueritatis amo¬
re illiciebaris. Itaq iã cum alipio te fau¬
tore confligã : & tibi facile ꝑsuadebo qđ
uolo. Probabilit̾ tamen. Nam ipsum ue¬
rũ non uidebis: nisi inphilosopluam totꝰ
intraueris. Illud autẽ alterũ. qđ te fortas.¬
se aliquid inuenisse p̾sumis. quã uis a no¬
bis im quęrens dubitansq discesseras:
tamen siquid suꝑsticionis in animũ re¬
uolutũ est: eiciet᷑ ꝓfecto uł cum tibi ali¬
quam int̾ nos disputationẽ de religione

Expanded text:
dicam? utinam non tam rara esset in hominibus, dicam? utinam non tam rara esset in hominibus, quam certa est in te! restant duo uitia et impedimenta inueniendae ueritatis, a quibus tibi non multum timeo; timeo tamen, ne te contemnas atque inuenturum esse desperes, aut certe, ne inuenisse te credas. quorum primum si tamen inest, ista tibi fortasse disputatio detrahet. saepius enim suscensuisti Academicis eo quidem grauius, quo minus eruditus esses, eo libentius, quod ueritatis amore inliciebaris. itaque iam cum Alypio te fautore confligam et tibi facile persuadebo quod uolo, probabiliter tamen; nam ipsum uerum non uidebis, nisi in philosophiam totus intraueris. illud autem alterum, quod te fortasse aliquid inuenisse praesumis, quamuis a nobis iam quaerens dubitansque discesseris, tamen, si quid superstitionis in animum reuolutum est, eicietur profecto, uel cum tibi aliquam inter nos disputationem de religione
Abbreviated transcription (Latin):
Poeta. est eñ pene ꝑfectus. Ergo ille siuerã
pulchirituduniẽ cuius false amator. est.
sanatis renudatisq paululũ oculis posset
intueri: quanta uoluptate plulosopluç
grenio se inuolueret.⁊ quomodo ibi te
cognitũ. sicut uerũ siatrt̃ amplecteret᷑
Miraris hiȩc: & forsitan rides. Quid si hex ex¬
plicarẽ ut uolebam Quid si siltẽ uox.
si adliuc facies uideri ate non pocest. ip.¬
sius phulosoplue posset audiri: Mirare¬
ris ꝓfecto: sed non rideres. non despares
autẽ minime omnino sunt exempla.
acile euadit. facile reuolat hoc genus
auiũ: multis inclusis multũ mirantib
Ded adnos redcamꝰ: nos inquã romaniane
plulo sophemur. Reddã tibi gram̃. lamfi
lius cepit philosophari. Ego eum reprimo:
ut disciplinis necessarus prius excultꝰ ui¬
gentior & firmior insurgat. Quarũ te
ne metuas exꝑtẽ: sibene te noui: aurastͥ
liberas tantũ opto. Nam de indole quid

Expanded text:
poeta est enim paene perfectus. ergo ille, si ueram poeta est enim paene perfectus. ergo ille, si ueram pulchritudinem, cuius falsae amator est, sanatis renudatisque paululum oculis possit intueri, quanta uoluptate philosophiae gremio se inuolueret? quomodo ibi te cognitum sicut uerum fratrem amplecteretur? miraris haec et forsitan rides. quid, si haec explicarem, ut uolebam ? quid, si saltem uox, si adhuc facies uideri a te non potest, ipsius philosophiae posset audiri? mirareris profecto, sed non rideres, non desperares.bus autem minime; omnino sunt exempla. facile euadit, facile reuolat hoc genus auium multis inclusis multum mirantibus. Sed ad nos redeam. nos, inquam, Romaniane, philosophemur; reddam tibi gratiam, filius tuus coepit philosophari. ego eum reprimo, ut disciplinis necessariis prius excultus uigentior et firmior insurgat. quarum te ne metuas expertem, si bene te noui, auras tibi liberas tantum opto. nam de indole quid
Abbreviated transcription (Latin):
rerũ om̃iũ : & undiq cuncta ꝑ fundeis
adumbratȩ uenustatis urbanitas. Phulo¬
calia ista uulgodicit᷑. Ne contẽnas nom
hoc ex uulgi nomine. Nã plulocalia
& phulo soplna: ꝓpe sunilit̃ cognomina¬
tȩ sunt. Et quasi gentiles int̾se uideri
uolunt: & sunt. Quid. est. enuim philoso¬
plua : Amor sapientię. Quid phulocalia:
Amor pulcritudinis. Quere degrecis. Quid
gͦ sapientia: Nonne ipsa. ẽ. uera. pulcritu¬
do Germanȩ igit᷑ istȩ sunt prorsus. &
eodem parente ꝓcreͤate. Sed illa usco
libidinis detracta çelo suo. & indusa ca.¬
uea populari: uicinã tam̃ nominis te¬
nuit ad cõmonendũ aucupẽ. nese contẽ¬
nat. Nanc igit᷑ sinc pennis sordudatã & e¬
gentẽ. uolitans libere soror sepe agnoscit.
sed raro liberat. Non enĩ phulocalia ista
unde genꝰ ducit agnoscit: nisi plulosophiã¬
A. Quam totã fabulã. nam subito e̾sopꝰ factꝰ sũ:
licentius tibi carmine. suauuiꝰ indicabit.

Expanded text:
rerum omnium et undique cuncta perfundens rerum omnium et undique cuncta perfundens adumbratae uenustatis urbanitas. Philocalia ista uulgo dicitur. ne contemnas nomen hoc ex uulgi nomine. nam philocalia et philosophia prope similiter cognominatae sunt et quasi gentiles inter se uideri uolunt et sunt. quid est enim philosophia? amor sapientiae. quid philocalia? amor pulchritudinis. quaere de Graecis. quid ergo sapientia ? nonne ipsa uera est pulchritudo ? germanae igitur istae prorsus et eodem parente procreatae; sed illa uisco libidinis detracta caelo suo et inclusa cauea populari uiciniam tamen nominis tenuit ad commonendum aucupem, ne illam contemnat. hanc igitur sine pinnis sordidatam et egentem uolitans libere soror saepe agnoscit, sed raro liberat; non enim philocalia ista unde genus ducat, agnoscit nisi philosophia. quam totam fabulam — nam subito Aesopus factus sum — Licentius tibi carmine suauius indicabit;
Abbreviated transcription (Latin):
dicã tibi qͥ eius incognite sama semꝑ
arsisti: sed si ipsi aduersario tuo a quo
nescio utrum plus exertearis quã impe¬
diaris eam demostrare potiussem: ne
ille & baias. s amoena pomeria. ẜ delica¬
ta nitidaq conuiuia. E domesticos lus¬
triones: postremo quicqͥd eum acrit̃
cõmouet inquascũq delitias abiciens
& relinquens: ad huius pulcritudinẽ
blandus amator & sc̃s. mirans. anbelans.
ȩstuans. ad uolaret. Nabet enim & ille
qđ confitendũ. est. quoddã decus animi
uł potius dicoris quasi sementẽ: qđ erũ¬
pere inuerã pulcritudinẽ nitens:
tortuose acdeformit̃ int̾ scabra uitioꝵ.
et uit̾ opunonũ fallaciũ dumeta fron¬
descit. Tam̃ non cessat frondescere.
Et paucis acute ac diligent̃ indensa in¬
tuentib quantũ sinit᷑ eminere. Inde.
est illa hospitalitas : inde incõuiuus mul¬
ta liumanitatis condũta: inde ipsa
elegantia nitor: mundissima facies

Expanded text:
dicam tibi, qui eius incognitae fame semper dicam tibi, qui eius incognitae fame semper arsisti, sed si ipsi aduersario tuo, quo nescio utrum plus exercearis quam inpediaris, eam demonstrare potuissem, ne ille et Baias et amoena pomeria et delicata nitidaque conuiuia et domesticos histriones, postremo quidquid eum acriter commouet in quascumque delicias abiciens et relinquens ad huius pulchritudinem blandus amator et sanctus mirans anhelans aestuans aduolaret. habet enim et ille, quod confitendum est, quoddam decus animi uel potius decoris quasi sementem, quod erumpere in ueram pulchritudinem nitens tortuose ac deformiter inter scabra uitiorum et inter opinionum fallacium dumeta frondescit; tamen non cessat frondescere et paucis acute ac diligenter in densa intuentibus, quantum sinitur, eminere. inde est illa hospitalitas, inde in conuiuiis multa humanitatis condimenta, inde ipsa elegantia nitor mundissima facies
Abbreviated transcription (Latin):
simas. ⁊ incredibile romaniane. incre¬
dibile & ultra quã deme fortasse & tu
credis. qͥd amplius dicã. etiã mihi ip¬
si deme ipso incredibile incendiũ con¬
citarunt. Quis me tunc honor: quȩ
hominũ pompa: quȩ inanis fame
cupiditas: qđ deniq huius mortalis
utte fomentũ atq retinaculũ cõmo¬
uebat: Prorsus totꝰ inme cursim
relibã. Respexi tam̃ confiteor quasi
de itinere in illam religionẽ: quȩ pu¬
eris nob insita. ẽ. & medullitꝰ implica¬
ta. Uerũ autẽ ipsa me ad se nescientẽ
rapiebat. Itaq titubans: ꝓperans.:
hȩsitans: arripio paulũ apłm. Neq
eni uere inquã isti tanta potiusseñ
uixissentq ita ut eos uixisse manifes¬
tũ . ẽ: si eoꝵ litterȩ atq rationes huic
tanto bono aduersarent᷑. Per legi totũ.
intentissume atq cautissime. lunc uͦ
quantulocũq iã lumine asperso tanta
se mͥ plulosopluȩ facies aperuit: ut ñ

Expanded text:
simas, incredibile, Romaniane, incresimas, incredibile, Romaniane, incredibile et ultra quam de me fortasse et tu credis — quid amplius dicam? — etiam mihi ipsi de me ipso incredibile incendium concitarunt. quis me tunc honor, quae hominum pompa, quae inanis famae cupiditas, quod denique huius mortalis uitae fomentum atque retinaculum commouebat? prorsus totus in me cursim redibam. respexi tamen, confitebor, quasi de itinere in illam religionem, quae pueris nobis insita est et medullitus inplicata; uerum autem ipsa ad se nescientem rapiebat. itaque titubans properans haesitans arripio apostolum Paulum. neque enim uere, inquam, isti tanta potuissent uixissentque ita, ut eos uixisse manifestum est, si eorum litterae atque rationes huic tanto bono aduersarentur. perlegi totum intentissime atque castissime. Tunc uero quantulocumque iam lumine adsperso tanta se mihi philosophiae facies aperuit, ut non
Abbreviated transcription (Latin):
pender&. multisq necessitatib uł pudo¬
ris uani mei uł ineptȩ meorũ miseriȩ
restenari: tã magno esclatꝰ gaudio:
tã sc̃o liuiꝰ uitȩ inflãmatꝰ ardore: ut
te diccres sitũ abillarũ importunarũ
litiũ tunculis aliquo modo eximere¬
ris om̃ia mea uincula etiã patrimo¬
nutui mȩcũ participatione rupturũ.
taq cũ amoło a nobis fomite discessis¬
ses: nunquã cessauimꝰ inhiantes in
phulosophiã: atq ilła uita quȩ uiter
nos placuit atq conuenit. ꝓrsus ni¬
huil aliud cogitare: atq id constant
quidẽ. sed minꝰ acrit̃ agebamꝰ. Puta¬
bamꝰ tam̃ satisnos agere. Et qm̃ non¬
dũ aderat hȩc flãma quȩ sũma nos ar¬
reptura erat. ilła qua lenta estuaba¬
mꝰ arbitrabam᷑ ẽẽ. ułmaximã: cũ ec¬
ce tibi libri qͥdam pleni ut ait celsi¬
nꝰ bonas res arabicas ubi exhilarunt
innos: ubi illi flãmulȩ instillarunt
pretiosissimi ungenti guttas paucis¬

Expanded text:
penderet, multisque necessitatibus uel pudopenderet, multisque necessitatibus uel pudoris uel ineptae meorum miseriae refrenari, tam magno es elatus gaudio, tam sancto huius uitae inflammatus ardore, ut te diceres, si tu ab illarum importunarum litium uinculis aliquo modo eximereris, omnia mea uincula etiam patrimonii tui mecum participatione rupturum. Itaque cum admoto nobis fomite discessisses, numquam cessauimus inhiantes in philosophiam atque illam uitam, quae inter nos placuit atque conuenit, prorsus nihil aliud cogitare atque id constanter quidem, sed minus acriter agebamus, putabamus tamen satis nos agere. et quoniam nondum aderat ea flamma, quae summa nos arreptura erat, illam qualem aestuabamus arbitrabamur esse uel maximam, cum ecce tibi libri quidam pleni, ut ait Celsinus, bonas res Arabicas ubi exhalarunt in nos, ubi illi flammulae instillarunt pretiosissimi unguenti guttas paucis
Abbreviated transcription (Latin):
ti rudimenta. Tuetian
ut solerẽ. atq aliud qͥduis. quã contu¬
maciã suspicans: mansisti in amuicitia
inconcussus: nec plus ante oculos tuos
liberi deserti a magistro qu̾ã nr̃ȩ m̃tis
penitralia puritasq uersata. est. Postre¬
mo qͥcqͥd de otio meo modo gaudeo:
qđ asuꝑfluarũ cupiditatũ uinculis euo¬
laui: qđ depositis onerib mortuarũ cu¬
rarũ respito. resipisco. redeo ad me: qđ
quęro intentissimꝰ ueritatẽ: qđ inue¬
nire iã ingredior: qđ me ad sũmũ ip¬
sũ modũ ꝑuenturũ eẽ. confido: tuani¬
masti. tu impulisti. tu fccisti. Cuius
autẽ minster fueris: plus adhuc fide
concepi: quã ratione cõprehendi.
Nã cũ prescus prescnti tͥ exposuissem inte¬
riores motꝰ anumi mei: uehement᷑q ac
sepius assererẽ nullã mͥ uideri ꝓsperam
fortunã. nisi quȩ otiũ phulosophandi
daret: nullã beatã uitã nisi qua in
plulosophia luueret᷑. sed me tanto me¬
orũ onere quorũ ex officio meo uita

Expanded text:
ti rudimenta; tu etiamut solerem, atque aliud quiduis quam contumaciam suspicans mansisti inconcussus in amicitia nec plus ante oculos tuos liberi deserti a magistro quam nostrae mentis penetralia puritasque uersata est. Postremo quidquid de otio meo modo gaudeo, quod a superfluarum cupiditatium uinculis euolaui, quod depositis oneribus mortuarum curarum respiro resipisco redeo ad me, quod quaero intentissimus ueritatem. quod inuenire iam ingredior, quod me ad summum ipsum modum peruenturum esse confido, tu animasti, tu inpulisti, tu fecisti. cuius autem minister fueris, plus adhuc fide concepi quam ratione conprehendi. num cum praesens praesenti tibi exposuissem interiores metus animi mei uehementerque ac saepius assererem nullam mihi uideri prosperam fortunam, nisi quae otium philosophandi daret, nullam beatam uitam, nisi qua in philosophia uiueretur, sed me tanto meorum onere, quorum ex officio meo uita