comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Querẽdi q mͥ nõĩs ardor erat.
Carmĩa nũt si nõ studiũq qd̵ obfuit odi
Sit satis ĩgenio ꝙ fuga parta meo. ẽ.
I tñ ⁊ ꝙꝓ me tu cui licet alpite romã
Dii facerẽt posses ñ meus ẽẽ liber.
Ignotũ ppło posse uenire puta.
Ut fitulo careas ꝓp̾o noscere colore
dissimula̾e uelis te liquet ẽẽ meũ.¬
Clam tñ int̾to. ne te mea cͥmĩa ledãt.
Nõ sũt ut quondã plena fauo̾is erãt
Si quis erit qͥ te qr sis mez. ẽẽ legendũ.
Nõ putet. e gremio reiciatq suo.
Inspice dic titulũ. nõ sũ p̃ceptor amoris.
Quas meruit penas iã dedit illud opus.
fforsitã exp̾tas an ĩ alta palatia missũ.
Terret᷑ minimo pẽne ltoidore colũba.
unguib ancipit̾ saucia frã tuis:
Nec ꝓcul a stabuł audet disced̾e̾. si qua:
Exculsa ẽ auidi dẽtib agna lupi.
uitaret celũ pheton si uiu̾e̾t. ⁊ quos.
Optarat stulte tãg̾e nollet equos.

Expanded text:
quaerendique mihi nominis ardor erat. quaerendique mihi nominis ardor erat. carmina nunc si non studiumque, quod obfuit, odi, sit satis; ingenio sic fuga parta meo. tu tamen i pro me, tu, cui licet, aspice Romam, di facerent, possem nunc meus esse liber! ignotum populo posse venire puta. ut titulo careas, ipso noscere colore dissimulare velis, te liquet esse meumtamen intrato, ne te mea carmina laedant; non sunt ut quondam plena favoris erant. siquis erit, qui te, quia sis meus, esse legendum non putet, e gremio reiciatque suo, inspice dic ‘ titulum, non sum praeceptor amoris; quas meruit, poenas iam dedit illud opus. forsitan expectes, an in alta Palatia missum sterretur minimo pennae stridore columba, unguibus, accipiter, saucia facta tuis. nec procul a stabulis audet discedere, siqua excussa est avidi dentibus agna lupi. vitaret caelum Phaethon, si viveret, et quos optarat stulte, tangere nollet equos.
Abbreviated transcription (Latin):
Nos qͦ qͥsqͥs exit. nt sit miser iõe põcamur :
placatos misero qͥ uolet ẽt deos.
Que q uolet rata sĩt. ablata q p̾ncixis ira:
Sedib ĩ pat̾is det michi posse mori.
ut ꝑagas mãdata lib̾ culxabere forsan
Ingemi qz menior laude ferere mer
Iudicis officiũ ẽ. ut res ita tꝑa rerũ.
Quere. q̃sito tꝑre futꝰ eris.
Carmĩa ꝓutiũt aĩo deducta sereno
Nubila sũt subitis tꝑa nt nr̃ã malis.
Carmĩa secessũ sc̃bentis ⁊ ocia q̃rũt
Me mart. me uẽti. me fera iactat hiẽs.
hesurũ iugulo iã puto iã q meo.
h ͭ qͦ q̃ facio iudex mirabitur equus.
Stͥpta q cũ uenia qualiatũ legit.
Da m meodẽ. ⁊ tot c̾cũspice cas
Ingeniũ tãtis excidet om̃e malis.
deuiq secuerꝰ fame lib̾ ire mem̃to.
N ͨ tibi sit lecto displicuisse pudor
nõ ita se p̃bet nobis fortuna secũdã:
ut mͥ sit ratio laudis habenda tuc.
donͨ erã sossas tituli tãgebar amore

Expanded text:
nos quoque, quisquis erit, ne sit miser ille, precamur, nos quoque, quisquis erit, ne sit miser ille, precamur, placatos miseris qui volet esse deos, quaeque volet, rata sint, ablataque principis ira sedibus in patriis det mihi posse mori. ut peragas mandata, liber, culpabere forsan ingeniique minor laude ferere mei. iudicis officium est ut res, ita tempora rerum quaerere, quaesito tempore tutus eris. carmina proveniunt animo deducta sereno; nubila sunt subitis tempora nostra malis, carmina secessum scribentis et otia quaerunt; me mare, me venti, me fera iactat hiems. haesurum iugulo iam puto iamque meo. haec quoque quod facio, iudex mirabitur aequus, scriptaque cum venia qualiacumque leget. da mihi Maeoniden et tot circumice casus, ingenium tantis excidet omne malis. denique securus famae, liber, ire memento, nec tibi sit lecto displicuisse pudor. non ita se nobis praebet Fortuna secundam, ut tibi sit ratio laudis habenda tuae. donec eram sospes, tituli tangebar amore,
Abbreviated transcription (Latin):
Uade sed̾ ĩcultus. qualẽ decet exuł eẽ
Infelix hĩtũ tꝑris huiꝰ habe
lic te purp᷑eo uelẽt baccima sucto.¬
Nõ ẽ ꝯueniẽs luctib ille color.
N ͨ titulꝰ minio. nec cedro carta notet᷑.
Candida uͨ nigra cornua frõte geras.
ffortuns memorẽ te decit ẽẽ mee¬
Ne ue liturarũ pudeat qͥ uidĩt illas.
De latͥmis frãs sentiat ẽẽ meis.
uade liber. u̾bisq meis loca gta saluta
Cõtingã c̾te quo licet illa pẽde.I. metͦ¬
Si qͥs ut ĩ ppło nr̃i nõ ĩmemior illo:
Si quis qͥcquid agã forte ⁊ eqͥrat erit
uui̾t me dices. saluũ tñ et̃ negabis.
Ne qͥd̾ nõ opꝰ ẽ forte loquare caue.
ꝓtinꝰ admouitꝰ rexetes mea carmĩa lc̃or
Et ꝑagar ppłi publicꝰ ore ⁊eus
Tu caue defendas ꝙͣꝙͣ mordebere dictis
Cã patͤcino nõ bona maior exit.
Imieĩes aliquẽ qͥ me suspiret ademptũ.
Carm̃a nͨ siccis ꝑlegit ista genis.
Et tacitꝰ secũ nc quis malꝰ audiat. optet
Sit tua lenito cesare pena leuis.

Expanded text:
vade, sed incultus, qualem decet exulis esse infelix habitum temporis huius habe. nec te purpureo velent non est conueniens luctibus ille color; nec titulus minio nec cedro charta notetur candida nec nigra cornua fronte geras nfortunae memorem te decet esse meneve liturarum pudeat; qui viderit illas, de lacrimis factas sentiet esse meis. vade, liber, verbisque meis loca grata saluta: contingam certe quo licet illa pede. siquis, ut in populo, nostri non inmemor illi, siquis, qui, quid agam, forte requirat, erit, vivere me dices, salvum tamen esse negabis; ne, quae non opus est, forte loquare, cave! protinus admonitus repetet mea crimina lector, et peragar populi publicus ore reus. tu cave defendas, quamvis mordebere dictis; causa patrocinio non bona maior erit. invenies aliquem, qui me suspiret ademptum, carmina nec siccis perlegat ista genis, et tacitus secum, ne quis malus audiat, optet, sit mea lenito Caesare poena levis.
Abbreviated transcription (Latin):
Dii tͥ sĩt faciles. ⁊ opis nulliꝰ egẽtẽ:
ffortunã p̃stẽt. dissimilẽ q mee
Ignoraret᷑ forsitan ista fides.
Chesea pirithous nõ tã sensisset aĩcũ
Si nõ ĩternas uiuꝰ adisset aquas.
Ut foret exẽplũ ueri foteus anioris:
ffecerũt furie tͥstis horeste tue.
Scilic ut fuluũ spͨtat᷑ ĩ ignib aurũ
Tꝑre sic duro ẽ ĩspicienda fides.
Dũ uiuat ⁊ uoltu ridet fortuna fadĩ sereno:
Indelibatas cũcta sequũt᷑ opes. I ĩꝯsup̃tas.¬
dit simul ĩtonut. fugiuĩt. n ͨ nostit᷑ ulli.
Agm̃ib comitũ qͥ m ͦ cic̃tꝰ erat.¬

Expanded text:
di tibi sint faciles, tibi di nullius egentem di tibi sint faciles, tibi di nullius egentem fortunam praestant dissimilemque meae. ignoraretur forsitan ista fides. Thesea Pirithous non tam sensisset amicum, si non infernas vivus adisset aquas, ut foret exemplum veri Phoceus amoris, fecerunt furiae, tristis Oresta, tuae.scilicet ut fulvum spectatur in ignibus aurum, tempore sic duro est inspicienda fides, dum iuvat et vultu ridet Fortuna sereno, indelibatas cuncta sequuntur opes: at simul intonuit, fugiunt, nec noscitur ulli, agminibus comitum q
Abbreviated transcription (Latin):
Me milerũ ꝙͣtis ĩcrelcũt eqͦra uẽtis.
Eruta q imis f̾uet harena uadis.
Insilit. ⁊ pictos u̾b̾at unda deos.
ꝑinea texta louãt. pulli stͥdore ⁊ udẽtes.
Adgennt ⁊ nr̃is ip̃a carina malis.
Nauta ꝯfessꝮ gelido pallore tiõrẽ
Iã seqͥt᷑ uẽtes n ͨ regĩt arte ⁊ atẽ.¬
Nõ sit qͦ uoluit. s qͦ ⁊ apit ĩpetꝰ unde.
Aurigã uideo uela dedille rati.
S nͥ mutatas emisi̾t eolus auras:
In loca iã nob̾ nõ adeunda ferar.
nã ꝓtul illipitis leua de ꝑte relictis:
Int̾dicta mͥ c̾nit᷑ ytalia.
desinat ĩ uetitas q̃so ꝯtẽde tras
Et mecũ magno pareat unda deo.
Incͤpuit ꝙͣtis uirib unda latus
ꝑcite cerulei uos saltẽ numĩa põti.
Intẽstũ q mͥ sit satis ẽẽ Iouẽ.
Uos aiam seue fessã subducite morti.
Qͥ mͥ ꝯsiliũ uiuẽdi mite dedisti:
Cũ foret ĩ miloꝰ ptore mortis amor.
Scis bñ cui dicã poĩtis ꝓ noĩe signis.
Et lõga pietas excidat ista die.

Expanded text:
tis, erutaque ex imis fervet harena fretis! insilit et pictos verberat unda deos. pinea texta sonant, pulsi stridore rudentes, ingemit et nostris ipsa carina malis. navita confessus gelidum pallore timorem, iam sequitur victus, non regit arte ratenon quo voluit, sed quo rapit impetus undae, aurigam video vela dedisse rati. quod nisi mutatas emiserit Aeolus auras, in loca iam nobis non adeunda ferar. nam procul Illyriis laeva de parte relictis interdicta mihi cernitur Italia. desinat in vetitas quaeso contendere terras, et mecum magno pareat aura deo. increpuit quantis viribus unda latus! parcite caerulei, vos parcite numina ponti, infestumque mihi sit satis esse Iovem, vos animam saevae fessam subducite morti, qui mihi consilium vivendi mite dedisti, cum foret in misero pectore mortis amor, scis bene, cui dicam, positis pro nomine signis, et longa pietas excidat ista die.
Abbreviated transcription (Latin):
Et feriũt meste pectora nuda manꝰ.
Tũt uero cõiũx humeris abeũtis ĩherẽs.
Miscuit h lacͥmis tͥstia dicta suis
Nõ potes euelli. sił ha : sił ibimꝰ ĩquit.
Ce leqͦr. ⁊ ꝯuix exulis exul ero.
Et mͥ frã uia ẽ. ⁊ me capit alt̾a tellus.
Accedã ꝓfuge sarcina ꝑua rati.
Te iubet a prĩa disced̾e cesaris ira.
Me pietas. pietas hͨ. mͥ cesar erat erit.
Talia tẽp̃tabat sicut tẽp̾tau̾at ante.
uixq dedit uictas utilitate manus.
Egredior. siue illud erat sine fun̾e ferri.
Scalidꝰ ĩnussis hirta ꝑ ora comis.
Illa dolore amẽs tenebris narrat᷑ obortis:
Semianimis media ꝓtubuille domo.
Utq resurrexit. fedatis pulu̾e turpi:
Comib. ⁊ gelida mẽbra leuauit humo:
uidisset structos corpꝰ hr̃e rogos.
Et uoluisse mori. moriendo pone sensus
Uiuat. ⁊ absentẽ qm̃ sic fata tulerũt.
uiuat. ⁊ auxilio subleuet usq meo.ł sũo

Expanded text:
et feriunt maestae pectora nuda manus. et feriunt maestae pectora nuda manus. tum vero coniunx umeris abeuntis inhaerens miscuit haec lacrimis tristia verba meis; non potes avelli. simul hinc, simul ibimus, inquit, ‘te sequar et coniunx exulis exul ero. et mihi facta via est, et me capit ultima tellus : accedam profugae sarcina parva rati. te iubet e patria discedere Caesaris ira, me pietas, pietas haec mihi Caesar erit.’ talia temptabat, sicut temptaverat ante, vixque dedit victas utilitate manus. egredior, sive illud erat sine funere ferri, squalidus inmissis hirta per ora comis, illa dolore amens tenebris narratur obortis semianimis media procubuisse domo, utque resurrexit foedatis pulvere turpi crinibus et gelida membra levavit humo, vidisset structas corpus habere rogos, et voluisse mori, monendo ponere sensus, vivat, et absentem, quoniam sic fata tulerunt, vivat ut auxilio sublevet usque suo
Abbreviated transcription (Latin):
uersa qi ab axe suo ꝑnasis arthos erat.
Qͥd facerẽ. blãdo prĩe retinebar amore.
ultia s iusse nox erat illa fuge.
ha: qͣtiẽs aliqͦ dixi ꝓpante quid urges.
uel qͦ festinas ire. uel unde uide.
ha : qͦtiẽs certã me sũ mẽtitꝰ hab̾e̾:
horã. ꝓpoĩte q̃ foret apta uie.
Cer limẽ tetigi. t̾ sũ reuocatꝰ. ⁊ ip̃e.
indulgẽs aĩo pes mͥ tardꝰ erat.
Sepe uale dc̃o. ⁊ursꝰ sũ młta locutꝰ.
Et qiͣ discedẽs oscła młta dedi
Sepe eadẽ mãdata dedi. meq ip̃e fefelli.
Respicies̃ ocłis pignora cara mei
Et domꝰ. ⁊ fide dultia mẽbͣ domꝰ.
Quos q ego dilexi fr̃no more sodales.
O mͥ thelea pectora uĩcta fide.
Dũ lic ãplectar. nũꝙͣ fortasse licebit:
Ncͣ mora. smonis u̾ba ĩꝑfcã relĩquo.
Dũ loqͦr. ⁊ flemꝰ. celo nitidissimꝰ alto:
Stella gͣus nõb̃ lucifer ortꝰ erat.
Tũt u̾o exorit᷑ clamor gemitus q meoꝵ

Expanded text:
versaque ab axe suo Parrhasis Arctos erat. versaque ab axe suo Parrhasis Arctos erat. quid facerem? blando patriae retinebar amore, ultima sed iussae nox erat illa fugae. a! quotiens aliquo dixi properante quid urgues? vel quo festinas ire, vel unde, vide. a! quotiens certam me sum mentitus habere horam, propositae quae foret apta viae. ter l tardus erat. saepe vale dicto rursus sum multa locutus, et quasi discedens oscula summa dedi. saepe eadem mandata dedi meque ipse fefelli, respiciens oculis pignora cara meiet domus et fidae dulcia membra domus, quosque ego dilexi fraterno more sodales, o mihi Thesea pectora iuncta fide! dum licet, amplectar: numquam fortasse licebit nec mora, sermonis verba inperfecta relinquo, dum loquor et flemus, caelo nitidissimus alto, stella gravis nobis. Lucifer ortus erat. tum vero exoritur clamor gemitusque meorum,
Abbreviated transcription (Latin):
Silic exẽplis in ꝑuis grãdib uti:
ħͨ facies tie cũ caꝑet᷑ erat.
Iãq qͥescebãt uoces hom̃ q canũq.
luna q nott᷑nos alta regebat eqͦs.
hãt ego suspiciẽs. ⁊ ab hac capitolia t̾nẽs
Que nr̃o frust᷑ iuc̾ta fuere lari
Numĩa bitinis hĩtãcia sedib ĩqͣ.
Iãq ocłis nĩꝙͣ tẽpla uidẽda meis.
diiq reliquẽdi qs urbs h alta qͥrini
Este salutati tꝑs ĩ oẽ michi
Et qͣͣ sero clipeũ pꝰ wln̾a sumo.
At tñ hãc odus exhon̾ate fugã.
Celestiq uiro qs me deceꝑit error :
Dicite. ꝓ culpa ne scelꝰ ẽẽ putet.
ut qd uos scitis pene ꝙ lẽtiat aͥctor.
placato possũ nõ miser eẽ deo
hac p̃ce adoraui suꝑos ego. płib uxor:
Sĩgultu medios ĩpediente sonos.
Illa ⁊̃ añ lares sꝑsis ꝓstrata capillis:
Cõtigit extictos ore tremẽte focos.
młtaq ⁊̃ adu̾sos esfudit u̾ba penates.
pro deplorato nõ ualitura uiro.
Iãq more spaciũ nox p̃cipitata negabat.

Expanded text:
s grandibus uti, haec facies Troiae, cum caperetur, erat. iamque quiescebant voces hominumque canumque, Lunaque nocturnos alta regebat equos. hanc ego suspiciens et ad hanc Capitolia cernens, quae nostro frustra iuncta fuere Lari, numina vicinis habitantia sedibus, inquam, ‘iamque oculis numquam templa videnda meis, dique relinquendi, quos urbs habet alta Quirini, este salutati tempus in omne mihi. et quamquam sero clipeum post vulnera sumo, attamen hanc odiis exonerate fugam, caelestique viro, quis me deceperit error, dicite, pro culpa ne scelus esse putet, ut quod vos scitis, poenae quoque sentiat auctor. placato possum non miser esse deo.’ hac prece adoravi superos ego, pluribus uxor, singultu medios impediente sonos, illa etiam ante Lares passis adstrata capillis contigit extinctos ore tremente focos, multaque in adversos effudit verba Penates pro deplorato non valitura viro. iamque morae spatium nox praecipitata negabat,
Abbreviated transcription (Latin):
Qͦq magis faueas nõ hͨ st edita ab illo:
S qi᷑ de dñi fun̾e̾ raptã sui.
Qcquid ĩ his gͥ uitii ⁊ude carmẽ hẽbit
Emẽdaturꝰ si licuisset erã.
n caput alta suũ labẽt᷑ ab eqͦre retͦ.
fluĩa. ꝯu̾sis solq rec̾ret equis.
Terra feret stellas. celũ scindet᷑ aratͦ.
unda dab̈ flãmas. ⁊ dabͣ ignis aquas
Sĩa nate̾ p̃poltera legib ibũt
ꝑsq suũ mũdi nulla tenebͭ iter.
Sĩa iã fient fieri q̃ posse negabã.
Et nicħ ẽ de qͦ nõ sit hñda fides.
hͨ ego uatitĩor qr sũ deceptꝰ ab illo:
Laturũ nilo quẽ mͥ rebar opẽ
Tãta ne te fallax ceꝑe obliuia nr̃i:
afflictũ q fuit tãtꝰ adire timor.
ut neq respite̾s n ͨ solar̾e iacentẽ.
dure nͨ exeqͥas ꝑleq̃rere meag:
Qͥd fuit ĩgẽti ꝓstratũ mole sodalẽ:
Uilere. ⁊ alloquii ꝑte leuare tui:
Inq meos li nõ lacͥmas dimite̾ calꝰ.
pauca tñ ficto u̾ba dolore loqͬ

Expanded text:
quoque magis faveas, haec non sunt edita ab ipso, quoque magis faveas, haec non sunt edita ab ipso, sed quasi de domini funere rapta sui. quicquid in his igitur vitii rude carmen habebit, emendaturus, si licuisset, eram. In caput alta suum labentur ab aequore retro flumina, conversis Solque recurret equis: terra feret stellas, caelum findetur aratro, unda dabit flammas, et dabit ignis aquas, omnia naturae praepostera legibus ibunt, parsque suum mundi nulla tenebit iter, omnia iam fient, fieri quae posse negabam, et nihil est, de quo non sit habenda fides. haec ego vaticinor, quia sum deceptus ab illo, laturum misero quem mihi rebar opem. tantane te, fallax, cepere oblivia nostri, afflictumque fuit tantus adire timor, ut neque respiceres nec solarere iacentem, dure, nec exequias prosequerere meas? quid fuit, ingenti prostratum mole sodalem visere et adloquiis parte levare tuis, inque meos si non lacrimam demittere casus, pauca tamen ficto verba d
Abbreviated transcription (Latin):
Carmĩa mutatas hom̃i dicẽtia fors :
Infelix dñ qd̾ fuga rupit opꝰ.
hec ego discedes sicut bona multa meor:
Ipe mea posui mestꝰ ĩ igne manu
Ut q tͤmasse suũ fert᷑ sub scipite natũ.
Testias. ⁊ melior mr̃e fuisse soror.
Sic ego nõ mitos mecũ ꝑitura libellos.
Imposui rapidis u̾isca nr̃a rogis.
uel ꝙ erã musas ut cͥmiã nr̃a ꝑosꝯ¬
uel ꝙ adhut cͤstẽs. ⁊ rude carmẽ erat.
Płib exẽplis scͥpta fuisse reor.
Nũc p̃cor ut uiuãt. ⁊ nõ ignaua legẽtẽ:
Ocia delectẽt te moneãt q mei.
nõ tñ illa legi potert̃ patient᷑ ab ullo.
Nesciet his lũmã si quis hr̃e manũ.
Ablatũ medns opꝰ ẽ incudib illud.
Defuit ⁊ sc̾ptis ultima luna meis
Et ueniã ꝓ laude peto. laudatꝰ abũde
Nõ fastiditꝰ si tͥ lcõr ero.
hos qͦ sex u̾sꝰ ĩ pͥma frõte libelli:
Si p̃ponẽdos eẽ putabis. habe.
Orba parẽte suo qͥcũq uoliũã t̾nis.
his saltẽ ur̃a det᷑ ĩ urbe locus.

Expanded text:
carmina mutatas hominum dicentia formas, infelix domini quod fuga rupit opus. haec ego discedens, sicut bene multa meorum, ipse mea posui maestus in igne manu. utque cremasse suum fertur sub stipite natum Thestias et melior matre fuisse soror, sic ego non meritos mecum peritura libellos imposui rapidis viscera nostra rogis: vel quod eram Musas, ut crimina nos adhuc crescens et rude carmen erat. pluribus exemplis scripta fuisse reor— nunc precor ut vivant et non ignava legentem otia delectent admoneantque mei. nec tamen illa legi poterunt patienter ab ullo, nesciet his summam siquis abesse manum, ablatum mediis opus est incudibus illud, defuit et scriptis ultima lima meis. et veniam pro laude peto, laudatus abunde, non fastiditus si tibi, lector, ero. hos quoque sex versus, in prima fronte libelli si praeponendos esse putabis, habe.’ orba parente suo quicumque volumina tangis, his saltem vestra detur in urbe locus.
Abbreviated transcription (Latin):
ille erat assidue seuis agitatꝰ ĩ armis.
assiduꝰ studis mollib ip̃e fui.
Me deꝰ opp̃ssit nlło mala nr̃a leuãte.
Bellatx illi diua ferebat opẽ.  m¬
Cũ q mĩor ioue ut tumidis qͥ r̾egnãt᷑ ĩ undis:
Illũ neptuni. me iouis ira p̃mit.
adde ꝙ illiꝰ ꝑs maxĩa ficta laboꝵ ẽ
Demiq q̃litos tetigit tñ ille penates.
Ni fui̾t lesi mollior ira dei.
ec tm̃ ẽ clario lide dilcã poete.
nͨ tñ choo bacchis amata suo.
digna minꝰ milo nõ meliore uiro.
Te mea sappoĩta ueluti trabe fulta carina:
Si qͥd ad huc ego sũ mun̾is om̃e tui ẽ.
Tu fatis ut spoliũ nõ sĩ neq nuder ab ilł:
Naufragii tabulas qͥ petiere mei
utq rapax stimulãte fame cupidꝰq cͥoris:
Incustoditũ captat ouile lupus.
Aut ut edax ult᷑ corpꝰ cͥtũspicͭ. ⁊ qd̾:
Sub nulla põĩtũ t̾nere possit humo
Sit mea nestio qͥs reb male fidꝰ at̾bis :¬
In bona uẽturꝰ si pater̾e fuit
hũt tua ꝑ fortes u̾tꝰ submouit aĩtos:

Expanded text:
in armis : adsuetus studiis mollibus ipse fui. me deus oppressit, nullo mala nostra levante: bellatrix illi diva ferebat opem. cumque minor Iove sit tumidis qui regnat in undis, illum Neptuni, me Iovis ira premit, adde, quod illius pars maxima ficta laborum, denique quaesitas tetigit tamen ille Penates, ni fuerit laesi mollior ira dei. Nec tantum Clario est Lyde dilecta poetae, nec tantum Coo Bittis amata suo est, digna minus misero, non meliore viro. te mea supposita veluti trabe fulta ruina est: siquid adhuc ego sum, muneris omne tui est. tu facis, ut spolium non sim, nec nuder ab illis, naufragii tabulas qui petiere mei. utque rapax stimulante fame cupidusque cruoris incustoditum captat ovile lupus, aut ut edax vultur corpus circumspicit ecquod sub nulla positum cernere possit humo, sic mea nescio quis, rebus male fidus acerbis in bona venturus, si paterere, fuit. hunc tua per fortis virtus su
Abbreviated transcription (Latin):
Qd̾ facile ẽ opto. uẽtos quis crede̾ possit
Sarmatis ẽ tellus quã mea uela petũt.
Obligor ut tãgã leui fera littora põti.
Oꝑ q sit a patria iã fuga tarda queror
Nestio qͦ uideã poĩtos ut ĩ orbe tomitas:
Exilẽ facio ꝑ mea uota uiã.
Seu me diligitis tẽtos ꝯpestite fluctꝰ.
Seu magis odistis y iuisse me adute t̾re.
Supplicii ꝑs ẽ hac regione mori.
fferte quid hic facio rapidi mea corꝑa uẽti
Ausomos fines cur mea uela petũt.
Noluit hoc e cesar. t᷑ quẽ fugat ille tenetis:
Aspiciat uoltꝰ põtica tra meos.
Et iubet ⁊ merui. n ͨ quẽ dãpnau̾at ille:
Erimĩa defendi.fas ue piũ ue puto.
A culpa facinꝰ scitis abẽẽ mea
Immo ita uos scitis sit me mali abstulit error
Stulta q mẽs nob̾ nõ scełata fuit.¬

Expanded text:
d faciles opto ventos,—quis credere posset ?— Sarmatis est tellus, quam mea vela petunt, obligor, ut tangam laevi fera litora Ponti; quodque sit a patria tam fuga tarda, queror. nescio quo videam positos ut in orbe Tomitas, exilem facio per mea vota viam. seu me diligitis, tantos conpescite fluctus, seu magis odistis, iussae Ine advertite terrae: supplicii pars est in regione mei. ferte—quid hic facio?—rapidi mea corpora venti! Ausonios fines cur mea vela volunt? noluit hoc Caesar, quid, quem fugat ille, tenetis? aspiciat vultus Pontica terra meos. et iubet et merui; nec, quae damnaverit ille, crimina defendi fasque piumque puto. a culpa facinus scitis abesse mea. immo ita si scitis, si me meus abstulit error, stultaque mens nobis, non scelerata fuit
Abbreviated transcription (Latin):
Cesar. ĩ hoc urã nõ eguisset ope
Est illi nr̃i nõ ĩuidiosa truori
Copia. qd̾q dedit cũ uolet ip̃e feret
uos mͦ quos t̾te nullo puto c̾mĩe lesi:
Cõtẽti nr̃is iã p̃cor este malis.
Nͨ tñ ut cũcti milerũ leruare uelitis.
Ut mare ꝯsidat doẽtilq ferẽtib utar.
ut mͥ ꝑcatis nõ minꝰ exul ero.

Expanded text:
Caesar, in hoc vestra non eguisset ope. Caesar, in hoc vestra non eguisset ope. est illi nostri non invidiosa cruoris copia; quodque dedit, cum volet, ipse feret, vos modo, quos certe nullo, puto, crimine laesi, contenti nostris iam, precor, este malis! nec tamen, ut cuncti miserum servare velitis, ut mare considat ventisque ferentibus utar, ut mihi parcatis, non minus e
Abbreviated transcription (Latin):
At nũc ut pereã qm̃ caret illa ꝑido:
dimidia c̾te ꝑte suꝑstes ero
Heu mͥ ꝙͣ celeri mituerũt nubila flãma.
Quãtꝰ ab eth̾eo ꝑsonat axe fragor.
n ͨ leuia tabule laterũ feriũt᷑ ad undas :
Qxͣ gͦue baliste menia pulsat onug.
Qui ueĩt ħ fluctꝰ. fluctꝰ suꝑeminet õs
ꝑꝯt̾ior nono ẽ undecimo q minor.
Nec letũ tumeo. genꝰ ẽ nuilabłe leti
Demite nautragiũ mors m munꝰ erit
Est aliqͥd fato q suo ferro q cadendũ
In solita moriẽs pon̾e corpus humo.
Et mãdare suis aliqͥd. ⁊ sꝑare sepultrũ.
Et nõ eqͦreis pilcib ẽẽ a cibũ.
fingite me dignũ tali nece. nõ ego solꝰ.
hic uehor. ĩmeritos cur mea pena trahit
Quã q dedit uitã mitissima celai̾s ira
hãt sinite ĩfelix ĩ loca iussa ferã
Si qm̃ merui penã me ꝑd̾e Boltĩs.
Culꝑa mea ẽ ip̃o iudice ꝑͦla minor
Mitt̾e me stigias si uel uoluisset ad undas.

Expanded text:
at nunc, ut peream, quoniam caret illa periclo, at nunc, ut peream, quoniam caret illa periclo, dimidia certe parte superstes ero. ei mihi, quam celeri micuerunt nubila flamma! quantus ab aetherio personat axe fragor! nec levius tabulae laterum feriuntur ab undis, quam grave balistae moenia pulsat onus. qui venit hic fluctus, fluctus supereminet omnes: posterior nono est undecimoque prior. nec letum timeo; genus est miserabile leti. demite naufragium, mors mihi munus erit. est aliquid, fatove suo ferrove cadentem in solida moriens ponere corpus humo, et mandare suis aliqua et sperare sepulcrum et non aequoreis piscibus esse cibum, fingite me dignum tali nece, non ego solus hic vehor. inmeritos cur mea poena trahitquamque dedit vitam mitissima Caesaris ira, hanc sinite infelix in loca iussa feram, si quantam merui, poena me perdere vultis, culpa mea est ipso iudice morte minor. mittere me Stygias si iam voluisset in undas
Abbreviated transcription (Latin):
Ergo idẽ uẽti ne cã ledar ĩ una.
Uelaq nescio qͦ uota q nr̃a ferũt.
Me miserũ ꝙͣti mõtes uoluũt᷑ aqͣrũ.
Iã iã tacturos sida̾ sũma putes.
Quãte diducto subsidũt eqre ualles.
Iã iã tacturas tartara sũma putes.
Fluctib hic tumidꝰ. nubib ille minax.
Int̾ utrũq fremũt ĩ ani turbĩe uẽti.
nescit cui dño pareat unda maris.
Nã m ͦ p̾pureo uires capit eurꝰ ab ort
Nũc zephirꝰ sero uesꝑe missꝰ adest
Nũc nochꝰ adu̾sa p̃lia frõte gerit
Rector ĩ inc̾to ẽ nͨ qͦ fugiat uẽ petat ue:
Inue̾it. ãbigius obltupet ille malig
Scilicet occidimꝰ. n ͨ spes ẽ ulla salutis.
dũq loqͦr uoltꝰ obruit unda meos.
Ore necaturas accipiemꝰ aquas.
At pia nil aluid ꝙͣ me dolet exule ꝙ cõuix.
Nescit ĩ ĩmẽlo iactari corꝑa pontho.
nescit agi uẽtis. nescit adeẽ necẽ.
O bñ ꝙ nõ sũ mecũ cõscend̾e̾ pallus.
Ne mͥ mors milõ bis patienda foret.

Expanded text:
edar in una, velaque nescio quo votaque nostra ferunt, me miserum, quanti montes volvuntur aquarum! iam iam tacturos sidera summa putes, quantae diducto subsidunt ‘aequore valles! iam iam tacturas Tartara nigra putes, fluctibus hic tumidus, nubibus ille minax. inter utrumque fremunt inmani murmure venti. nescit, cui domino pareat, unda maris. nam modo purpureo vires capit Eurus ab ortu, nunc Zephyrus sero vespere missus adest, nunc Notus adversa proelia fronte gerit. rector in incerto est nec quid fugiatve petatve invenit: ambiguis ars stupet ipsa malis, scilicet occidimus, nec spes est ulla salutis, dumque loquor, vultus obruit unda meos. aque precanti ore necaturas accipiemus aquas, at pia nil aliud quam me dolet exule coniunx: nescit in inmenso iactari corpora ponto, nescit agi ventis, nescit adesse necem. o bene, quod non sum mecum conscendere passus, ne mihi mors misero bis patienda foret!
Abbreviated transcription (Latin):
umi subit illiꝰ t̾stissiã noctis ymago
Cũ repeto noctẽ qͣ tot mͥ cara reliqui
labit᷑ ex ocłis nt̃ q gutta meis
Iã ꝓpe lux aderat qua me disted̾e cesar :¬
ffmib extreme iusserat asonie.
N spaciũ n ͨ mẽs fu̾at satis aꝑta ꝑãdi.
Torpuerãt lõga p̾tora nr̃a mora.

Expanded text:
Cum subit illius tristissima noctis imago, cum repeto noctem, qua tot mihi cara reliqui, labitur ex oculis nunc quoque gutta meis. iam prope lux aderat, qua me discedere Caesar finibus extremae iusserat Ausoniae, nec spatium nec mens fuerat satis apta parandi: torpuera
Abbreviated transcription (Latin):
ii maris ⁊ celi. qͥd eĩ nͥ uota suꝑsũt
Solu̾e qͣͤssate ꝑcite mẽbra ratis.
Neue p̃cor magni subscͥbite cesa̾is ire.
Sepe p̃mẽte deo fert deꝰ alt̾ opẽ.
Mulcibꝰ ĩ troiã. ꝓ tͦia stabat apollo.
Equa uenꝯ teucris pallas ĩqua fuit.
Oderat eneã ꝓpͥor sat̾nia turno.
Ille tñ uen̾is mun̾e tutꝰ erat.
Sepe ferox cautũ petiit neptunꝰ ulixẽ.
Eripuit patruo sepe minerua suo.
Et nob̾ aliqͦd ꝙuis distamꝰ ab ill.
u̾ba miser frustͣ nõ ꝓficiẽtia ꝑdo
Ipã gͣues sꝑgũt u̾ba loquẽtis aque. łora
Terribił q nothꝰ iactat mea u̾ba. p̃cesq:¬

Expanded text:
i maris et caeli—quid enim nisi vota supersunt?— solvere quassatae parcite membra ratis, neve, precor, magni subscribite Caesaris irae! saepe premente deo fert deus alter opem. Mulciber in Troiam, pro Troia stabat Apollo; aequa Venus Teucris, Pallas iniqua fuit. oderat Aenean propior Saturnia Turno; ille tamen Veneris numine tutus erat. saepe ferox cautum petiit Neptunus Ulixen; eripuit patruo saepe Minerva suo. et nobis aliquod, quamvis distamus ab illis, verba miser frustra non proficientia perdo. ipsa graves spargunt ora loquentis aquae, terribilisque Notus iactat mea
Abbreviated transcription (Latin):
Sit ꝯfessa fidẽ. xia plebs orae̾ mouet᷑.
ut sit ĩ hac stabilis ⁊ suꝑ axtet opus.
ffectũ spondet chorꝰ offertoria cãtaus
Tãꝙͣ si dicat / credo fatebor. agã.
Ordo decẽs. euãgłm põcedere ceruis
Poue fidẽ pandi. dona deinde dari.
Audis ut crodas. ⁊ credis ut hostia fias
Talitꝰ ĩcipimꝰ tẽ sumꝰq dei
Cũ salomõ tpłm. salomõ altare satret:
Oblata a ppło uictima multa fuit
Exẽplo uidea tuo plebs usa fidelis.
uel uinũ fert᷑. cui suꝑaddis aquã
utraq dauda deo p̃signautre figure.
Traditio docuit. sauctior usus habet.
utraq sub tipico ritu. formaq futuri
Melchisedech dño sacrificasse ferũt.
utraq discipłis cenãtib ip̃e redemptor:
Tradidit. ĩ corpus utraq u̾sa suũ.
Usus ⁊ ip̃e placet qͦ sit mactat᷑ ĩ Imis :
ut sit ĩ excelsis ĩuiolata caro.
Admixtũ unio latict̃ imiraris id ip̃m:
Grande sacͣmẽtũ ẽ. n ͨ rõne uacat.
unda fluẽs hõ p̃tieus/ea nuxta lieo.¬

Expanded text:
Sic confessa fidem pia plebs, orare monetur, Ut sit in hac stabilis, insuper aptet opus. Effectum spondet chorus offertoria cantans: Tanquam si dicat: Credo, fatebor, agam. Ordo decens; Evangelium praecedere cernis, Pone fidem pandi, dona deinde dari. Audis, ut credas; et credis, ut hostia fias. Taliter incipimus esse, sumusque Dei. Cum Salomon templum, Salomon altare sacraret, Oblata a populo victima multa fuit, Exemplo, Judaea, tuo plebs usa fidelis, Vel vinum fertur, cui superaddis aquam. Utraque danda Deo praesignavere figurae, Traditio docuit, sanctior usus habet. Utraque sub typico ritu, formaque futuri, Melchisedech Domino sacrificasse ferunt. Utraque discipulis coenantibus ipse Redemptor Tradidit in corpus utraque versa suum. Usus et ipse placet, quo sic mactetur in imis, Ut sit in excelsis inviolata caro Admistum vino laticem miraris, at ipsum Grande sacramentum est, nec ratione vacat. Unda fluens, homo praeteriens: ea mista liaeo
Abbreviated transcription (Latin):
Mist̾iũ fert᷑ p̃cinuisse crucis.
Hũc desidu̾s hũc laudib. hũc p̃ce multa:
Presuspirauit. extulit. expetut
hͨ t̾a quiẽorat. siliq sub ordĩe pouit.
Int̾itꝰ misse. quẽ chorꝰ ante camĩt.
Ante ⁊ ecẽsẽt᷑ slspiria. pꝰ ea laudes.
Inde p̃ces. ĩqͦ q̃q notent᷑ habes.
Ex p̾mit officiũ suspiria gła: laudes
leyrieleyson ter triplicata: p̃tes.
Illiꝰ aduentꝰ quib o rudca reuisit:
Te tuus ẽmanuel tꝑa plena notat
Secreta siqͥdẽ ꝓcedit ab ede nũster
Ortu secreto uenit ad Ima deus.
Uestib ille sacͥs tegit᷑. texit taro u̾bũ.
Tota carẽs macła. tota sacͣta dto
Ille stat adext̾s. ꝙͣ q̃sut auctor ĩanes.
Execrata deos gens quasi dext᷑ fuit.

Expanded text:
Mysterium fertur praecinuisse crucis. Hunc desideriis, hunc laudibus, hunc prece multa Praesuspiravit, extulit, expetiit. Haec tria commemorat, similique sub ordine ponit Introitus missae, quem chorus ante canit. Ante recensentur suspiria, postea laudes, Inde preces, in quo quaeque notentur, habes. Exprimit officium suspiria, gloria, laudes; Kyrie eleyson ter triplicata preces. Illius adventus, quibus, o Judaea, revisit Te tuus Emmanuel, tempora plena notat. Secreta siquidem procedit ab aede minister, Ortu secreto venit ad ima Deus. Vestibus ille sacris tegitur, texit caro Verbum, Tota carens macula, tota sacrata Deo. 1137 Ille stat a dextris, quia quaesiit auctor inanes Exsecrata deos gens, quasi dextra fuit.
Abbreviated transcription (Latin):
Iã ter humi strato. ꝯtritõ cordis ⁊ ill̃ ille:
Sãgnintꝰ sudor/ crux fuit añ crucẽ.
Iã tunt ãpietas fincm spondẽtib umbris:
Et ueteri ⁊itu gratior una fuit
pbr̃. et sursũ corda leuare monet.
asserit. ⁊ pꝰ h dona sacranda sacrat.
Si bñ cũcta notes: hoc totũ filiꝰ egit
a p̃ce distipulos. iñ petendo crucẽ.
primũ iussit eos uigillare / simulq põcari.
pꝯ dormire dehĩt: agnus ⁊ ara fut.¬

Expanded text:
am ter humi strato contritio cordis, et ille Sanguineus sudor, crux fuit ante crucem. Jam tunc anxietas, finem spondentibus umbris, Et veteri ritu gratior unda unaresbyter, et sursum corda levare monet. Asserit, et post haec dona sacranda sacrat. Si bene cuncta notes, hoc totum Filius egit, A prece discipulos, inde petendo crucem. 1140 Primum jussit eos vigilare, statimque precari, Post dormire, dehinc Agnus et ara t
Abbreviated transcription (Latin):
Qeͥ sũt p̃missi sextuaginta duo.¬
Illoꝵ monitis dũ rñsoria cautat.
Edocet asseusũ se t̾buisse chorus
Reue suꝑuemẽs zizama senuẽt hostis.
frontib ĩp̾mt᷑ mistica forma crucis.
Reiciẽte fidẽ iudea: grã xp̃i.
Trãsut ad gẽtes. Isrł errat adhut.
Trãsitꝰ ħ qͦtiẽs enãgłm recitatur.¬

Expanded text:
sunt praemissi septuaginta duo.Illorum monitis, dum responsoria cantat, Edocet assensum se tribuisse chorus.Neve superveniens zizania seminet hostis. Frontibus imprimitur mystica forma crucis. Rejiciente fidem Judaea, gratia Christi Transiit ad gentes; Israel errat adhuc. Transitus is, quoties Evang
Abbreviated transcription (Latin):
Cũ riuaret᷑ pendentis uiscera xp̃i:
lancea. mauauit sanguis ⁊ unda simul.
Sic̃ ut̾q sił fluxit. simul offer utrũq
unũ deme. crutis nõ nuitaris opus.
oblata panis dextra tenet calicẽ.
In cce pendentis quĩ latꝰ oĩxotentis :¬
Dextrũ. sãguineã uoluere fudit aquã.
Sic suꝑ altare litat hͦ it̃orando sac̾dos.
hostia sic iugis c̾mĩa nr̃a lauat
Non rex̃hendendũ si panis ĩ auteriori:
ꝑte locet᷑. habeus post̾i̾ꝰ calitẽ

Expanded text:
Cum rimaretur pendentis viscera Christi Lancea, manavit sanguis et unda simul: Sicut utrumque simul fluxit, simul offer utrumque: Unum deme, crucis non imitaris opus. Oblati panis dextra tenet calicem, In cruce pendentis quoniam latus Omnipotentis Dextrum sanguineam vulnere fudit aquam. Sic super altare litat hoc memorando sacerdos Hostia sicque jugis scelera nostra lavat. Non reprehendendum si panis in anteriori Parte locatur, habens posterius cal
Abbreviated transcription (Latin):
Et uelut a leua gẽs ydolat᷑ fuit
Ut sis attentꝰ. patiẽs. erectꝰ ĩ hostẽ:
Et caput. ⁊ baculꝰ. ⁊ statꝰ ip̃e docet.
Qͥppe caput retegẽs attẽte audire moneris.
Parce̾. cũ bacłm reicis ĩstiueris.

Expanded text:
Et velut a laeva gens idololatra fuit. Ut sis attentus, patiens, erectus in hostem, Et caput, et baculus, et status ipse docet. Quippe caput retegens, attente audire moneris, Parcere, cum baculum rejicis, instrueris.
Abbreviated transcription (Latin):
uix duo. tres ue mͤ. de tot suꝑestis am
Cet̾a fortuẽ nõ mea turba tuit.
Qͦ magis o pauti reb luccrite lapłis
Et date nautragio littora tuta meo.
Ne ue metu fło nimiũ trepidate tim̃tes :
Hac offendat᷑ ne pietate deus.¬
Caula meaͬ melior qͥ nõ qͣria moui
Arma. s hãt merui lĩplicitate fugã.
Cot mala sũ passꝰ qtͦ ĩ eth̾e syda lucẽt.
Młta q credibili tulimꝰ maiora.q ratã:
Quãuis acciderit nõ hĩtura fidẽ
Meq uelĩ possim dillimulãte cedi.
Si uox ĩfragilis. ptꝰ mͥ firmiꝰ ẽẽt
Pła q cũ lingius płib ora forẽt.
Mat̾i̾a uires exuꝑãte meas.
ꝑ duce uaricio docti mala nr̃a poete:
Bcbite. uaricio nã mala pła tuli
Ille breui spatio młtis errauit ĩ ãnis.¬
Nos fieta syd̾ib toris distãçia mẽlos
Ille hũit fidã q manũ. socios q fideles.
Me ꝓlugũ comites deleruere mei
Ille suã prĩa letꝰ uictorq petebat.:
a prĩa fugio uictꝰ ⁊ exul egro.

Expanded text:
tresve mihi de tot superestis amici : cetera Fortunae, non mea turba fuit. quo magis, o pauci, rebus succurrite laesis, et date naufragio litora tuta meo, neve metu falso nimium trepidate, timentes, hac offendatur ne pietate deuscausa mea est melior, qui non contraria fovi arma, sed hanc merui simplicitate fugam. tot mala sum passus, quot in aethere sidera lucent multaque credibili tulimus maiora ratamque, quamvis acciderint, non habitura fidem. e tegi. si vox infragilis, pectus mihi firmius aere, pluraque cum linguis pluribus ora forent, materia vires exsuperante meas. pro duce Neritio docti mala nostra poetae scribite . Neritio nam mala plura tuli. ille brevi spatio multis erravit in annisnos freta sideribus totis distantia mensos ille habuit fidamque manum sociosque fideles: me profugum comites deseruere mei. ille suam laetus patriam victorque petebat: a patria fugi victus et exul ego.
Abbreviated transcription (Latin):
Tarda scenĩda tĩbĩ cadente pomo.
Non bic berculeas uidet palestras
Ethola calidon stupens ab arce.
Cum cornu fluun superbientis.
Alcĩdes premer et subinde fessum.
Ondoso refouens ab hoste pectus.
Sed doctus iuuenis docensq uirgo.
Ortu culmina gallie tenentes
Iunguntur: citodiua nec te cordas.
Nec qd̃ detonuĩt camena maĩor.
Nostram pauperiem silere cogas.
Ad thedas thetidĩs probãte phebo.
Et chiron cecinĩt minore plero.
Nec risit pĩa turba rusticantem.
Quamuis sepe senex biformis illic.
Carmen rũperet hynniente cantu.
Orte procellosi remeans ex arce cafirel.
phebados iliace raptum satis ulta pudorem.
Pallas.erideo xanctum mutabat hĩmeto.

Expanded text:
tardat Schoenida ter cadente pomo; non hic Herculeas videt palaestras Aetola Calydon stupens ab arce, cum cornu fluvii superbientis Alcides premeret, subinde fessum undoso refovens ab hoste pectus; sed doctus iuvenis decensque virgo, ortu culmina Galliae tenentes iunguntur: cito, diva, necte chordas, nec quod detonuit Camena maior, nostram pauperiem silere cogas. ad taedas Thetidis probante Phoebo et Chiron cecinit minore plectro, nec risit pia turba rusticantem, quamvis saepe senex biformis illic carmen rumperet hinniente cantu. orte procellosi remeans ex arce Capharei, Phoebados Iliacae raptum satis ulta pudorem. Pallas, Erichthaeo Xanthum mutabat Hymet
Abbreviated transcription (Latin):
Prima spicifeꝵ proferat orbe caput.
Natalis nostri decimus sextusq colet᷑.
Aduentu felix qui petit esse tuo.

Expanded text:
prima spiciferum proferat orbe caput, natalis nostris decimus sextusque coletur, adventu felix qui petit esse tuo.
Abbreviated transcription (Latin):
Ant᷑ uidẽt ocłi stabro pedẽcia thoso la
Que mͥ migdonii marmoris Iustar erãt
Imitĩo siluã q̃ sexe cubilia nobis.
pbuit / ⁊ multa texit opaca coma
Cognoui pssas noti mͥ cespitꝭ herbas
De ño cͣuũ pondẽ gͣmen erat.
Incubui tetigiq locũ qͣ ꝑte fuisti.
Grata pous lat̾mas ꝯbibit hba meas¬
Qͥnea Quĩetiã ranii põitis lug̾e uidĩt᷑.
ffrõdib ⁊ nulle dulce q̃rũt᷑ aues
Sola uirũ nõ ulta pouto mestissiã mr̃.
Cõcit hismario denas ales ithim.
Ales ithmi saxho deẜtos cãtat amores
Hactenꝰ ut media cet̾a nocte silet.
Est intidꝰ uitreo q magt plucidꝰ amxnii.
ffons sacer hũc multi nimẽ hr̃e putãt.¬

Expanded text:
Antra vident oculi scabro pendentia tofo, Quae mihi Mygdonii marmoris instar erant; Invenio silvam, quae saepe cubilia nobis Praebuit et multa texit opaca coma Cognovi pressas noti mihi caespitis herbas; De nostro curvum pondere gramen erat. Incubui tetigique locum, qua parte fuisti; Grata prius lacrimas conbibit herba meas. Quin etiam rami positis lugere videntur Frondibus, et nullae dulce a virum non ulta pie maestissima mater Concinit Ismarium Daulias ales Ityn. Ales Ityn, Sappho desertos cantat amores — Hactenus; ut media cetera nocte silent. Est nitidus vitroque magis perlucidus omni Fons sacer — hunc multi numen habere putant
Abbreviated transcription (Latin):
Añ tuos uoltꝰ posuit sua cast᷑ cuxido.
Deq tuis oculis spicula iacta uolãt
Te clari exornãt mores te uiuida u̾tꝰ.
Te decor atz altt nobilitatis honos
Et tibi frons leta ẽ/⁊ aĩta uirẽ ᵇ ãnis
Ingenuꝰq tuo splẽdor ĩ ore sedet.

Expanded text:
Ante tuos vultus posuit sua castra Cupido Ante tuos vultus posuit sua castra Cupido Deque tuis oculis spicula iacta volantTe clari exornant mores, te vivida virtus, Te decor atque altae nobilitatis honos. Et tibi frons laeta est et amica virentibus annis Ingenuusque tuo splendor in ore sedet.
Abbreviated transcription (Latin):
Sexe gͣuãt ramos dulcia pomia suos.
Dillces sexe cibes dat nõb pãomꝰ unas
Sic te decipiet formosa ⁊ blanda Iuuc̃tus
Que nũc ẽ uotis obseq̃osa tuis. ̃¬
Quid q̃reris ꝙ te tãto merore fatigas.
Epes inta blandicie delicieq mee.
Sume age sume aĩõs o uita dulcior o mi.
Dulcis amor uita dulcor carior ixc̃ mea.
Pone modũ lacͥmis tãtos ꝯpeste dolores
Angelma rogat qd̾ rogat obsequere.
heu miserũ qtͦ dura pͥn patiũt᷑ amãtes
Quãtus ĩ ĩsano regnat amore dolor
Quãta ẽ crudelitas tenrero sub aõre qt ignes
eͣ multi gemutꝰ ꝙtaq cura latet
ꝑge gͦ ut ualcas uite spes unita nr̃e.
Si ualcas nr̃e cã salutis eris
Nõ es tu ille meꝰ qͦ nõ mͥ carior ullꝰ
Marasiꝰ siculo uectꝰ ab ore meus.
Ille es qͥ tepidos monisti solus amores
Ille es flãmatas qͥ geris ore faces.
Quẽ qͦtitus uideo totiens ĩcinsa uide̾do:
Delicias uideor leta uidere meas.

Expanded text:
Saepe gravant ramos dulcia poma suos, Saepe gravant ramos dulcia poma suos, Dulces saepe cibos dat nobis pampinus uvas; Sic te decipiet formosa et blanda iuventus, Quae nunc est votis obsequiosa tuis. Quid quereris, quid te tanto maerore fatigas, Spes mea,blanditiae delitiaeque meae? Sume, age, sume animos, o vita dulcior, o mi Dulcis amor vita carior ipse mea, Pone modum lacrimis, tantos compesce dolores; Angelina rogat: quod rogat obsequere. Heu miseram! Quot dura pii patiuntur amantes! Quantus in insano regnat amore dolor! Quanta est credulitas tenero sub amore, quot ignes! Quam multi gemitus quantanque cura latetergo ut valeas, vitae spes unica nostrae: Si valeas, nostrae causa salutis eris. Nonne es tu ille meus quo non mihi carior ullus, Marrasius Siculo vectus ab orbe meus? Ille es qui tepidos movisti solus amores, Ille es flammatas qui geris ore faces, Quem quotiens video, totiens incensa vivendo Delitias videor laeta videre meas.
Abbreviated transcription (Latin):
E s die itidis mͥ ridco ãgela ocellis
nõ ẽ solẽdidior soł neq luna p̾or.
Did̃ib cectãt oculi / tua labra ⁊ubẽtes
Corallos suxãt. alba ligust᷑ gent.
Sula reluctti tãto est suffusa nitore.
Ut tuneã qñ igra phalerna bibis
Sanuintos iugulos pͦ meditatꝰ ad arma.
Issẽm. n me tũt ãmonuisset amor.
Mtꝰ macerat ficus clara uelut quã nimẽ adoro/
Burior ẽ speculo cãdidior q mue
Cu lorus rutilas fundũt tua labra fauillas
Cumama pt̾da p̃purcas q̃ rosas.
Pettora t̃stallꝰ c̾cũdat lõga Iacic̾tus:
Cactea colla tenet corꝑa tota nitor
Et inea dilaniat ptora lõga sitis
Arripiũt aĩam medio de corꝑt nan
Ista uoluxtatis tu mͦ pͥma qͥes.
Quid furis audati nimiũ ꝯfisa iuue̾ta
Precipiti pt̃na cͣua senecta uenit
Aspice nõ semx t̾ra ẽ uestita uirenti:
Gramĩe. n ͨ semꝑ solib usta riget.
N ͨ semx rutilos podut᷑ t̾ra colores
Et mueas pid p̃purcasq rosas
Cilia sepe intent placido redolẽcia odore

Expanded text:
 die nitidis mihi rides, Angela, ocellis, Non est splendidior sol neque luna prior. Sideribus certant oculi,tua labra rubentes Corallos superant,alba ligustra genae. Est gula lucenti tanto suffusa nitore, Ut timeam quando nigra Falerna bibis; Sanguineos iugulos primo meditatus ad arma Issem, ni me tunc admonuisset amor.. Me macerat frons clara, velut quam numen adoro: Purior est speculo candidiorque nive Quom loqueris, rutilas fundunt tua labra favillas, Cinnama praeterea purpureasque rosas. Pectora cristallus circumdat, longa hiacintus Lactea colla tenet, corpora tota nitor.Et mea dilaniat pectora longa sitis. Arripiunt animam medio de corpore nostram Ista: voluptatis tu mihi prima quies. Quid furis, audaci nimium confisa iuventa? Praecipiti penna curva senecta venit Aspice: non semper vestita est terra virenti Gramine, nec semper solibus usta riget, Nec semper rutilos producit terra colores Et niveos pariter purpureasque rosas, Lilia saepe nitent placido redolentia odore,
Abbreviated transcription (Latin):
Atq alie cẽtũ qs hic sint c̾nũt amaui:
Improbe mltorũ qd̾ fuit unꝰ habes.
Est ĩ te facies sũt apti lusib amii.
Accedãt capiti cornua bachus eris
Et pheb daphñe ⁊ gnosida bachꝰ amauit:
Nec norat liricos illa uel illa modos.
At mͥ pegasides blãdissima carmĩa dictãt
Iã cauit᷑ toto nom̃ in orbe meũ.
Nͬ. plus alceus ꝯsors prĩeq lireq:
Laudis h ꝙͣnus grãdius ille souet
Si mͥ difficił formã nã negauit
Ingenio forme dãna rexendo inte.¬

Expanded text:
Atque aliae centum, quas hic sine crimine amavi; Inprobe, multarum quod fuit, unus habes. Est in te facies, sunt apti lusibus anni Accedant capiti cornua — Bacchus eris! Et Phoebus Daphnen, et Cnosida Bacchus amavit, Nec norat lyricos illa vel illa modos; At mihi Pegasides blandissima carmina dictant; Iam canitur toto nomen in orbe meum. Nec plus Alcaeus, consors patriaeque lyraeque, Laudis habet, quamvis grandius ille sonet. Si mihi difficilis formam natura negavit, Ingenio formae damna repende me
Abbreviated transcription (Latin):
portat ad eotͣctos corpꝰ ĩaue rogos.
Gaudet ⁊ e nr̃o crestit merore lerasis.
ffr̃. ⁊ aute oculos itq reditq meos
utq pudenda mei uideat᷑ cã doloris.
Quid dolet ħ c̾te filia uiuit ait.
Nõ ueniũt ĩ idẽ pudor^ ᷤ aõr. ot uidebat.
uulgꝰ erã lacero p̾tus aꝑta sim
Tu mͥ cura phaon te sõpnia nr̃a reducũt
Sõp̃nia formoso candidiora die
Illit te ĩuenio ꝙͣius regionib absis
S nõ lõga satio gaudia sopnꝰ h.¬
Aptaq ꝯsueras acciꝑe axta dare
Blãdior int̾dũ uerisq similliã u̾ba.
Eloqͦr. et uigilãt sc̃sib ora meis.
At cũ se titan oñdit ⁊ oĩa secũ.¬

Expanded text:
Portet ad exstructos corpus inane rogos. Portet ad exstructos corpus inane rogos. Gaudet et e nostro crescit maerore Charaxus Frater, et ante oculos itque reditque meos, Utque pudenda mei videatur causa doloris, 'Quid dolet haec? certe filia vivit!' ait. Non veniunt in idem pudor atque amor. omne videbat Vulgus; eram lacero pectus aperta sinu. Tu mihi cura, Phaon; te somnia nostra reducunt — Somnia formoso candidiora die. Illic te invenio, quamvis regionibus absis; Sed non longa satis gaudia somnus hAptaque consueras accipere, apta dare. Blandior interdum verisque simillima verba Eloquor, et vigilant sensibus ora meis. At cum se Titan ostendit
Abbreviated transcription (Latin):
Siue abent studia ĩ ⁊ mores artesq ingr̃as
Euid mirũ si me pͥme lamiginis etas
Abstulit. at ãni quos uir amare p̃t.
hũc ut ꝓ cexhalo raperes aurora timebã :
Et faccres. s te p̾ma raxina tenrt
hũc li ꝯspiciat q̃ ꝯspicit oĩa phebe
Iussꝯ erit sõp̃nos ꝯtinuare phaon.
hũc uenꝰ ĩ celũ cru uexissẽt eburno
S uidet ⁊ marti posse place suo.
O n ͨ adhuc Iunems nͨ iã puer utił etas.
Q decus at eui gła magna tui.
Nũt ades ĩq sinus formose labere nr̃os
Nõ ut ames oro s ut amare sinas
Sebimꝰ it lac̾mis oculi rorãt᷑ abortis
Aspice sit ꝙ̃tũ hͦ multa litura loco
Si tã c̾tꝰ eras. hic ue modestius isses
Et mͦ dixisses lesbi puella uale
Nõ tecũ lac̾mas nõ ostula sũma tulisti
Deniq nõ tumui qd̾ dolitura fu¬
N ͨ ut flere diu nͨ potuisse loqui
Et lac̾mne de crãt oculis ⁊ lĩgua palato.
Astrictũ gelido ⁊ frigore pectus erat.
Nõ alit̾ ꝙͣ si nati pia mr adexti.

Expanded text:
t studia in mores, artisque magistra Quid mirum, si me primae lanuginis aetas Abstulit, atque anni quos vir amare potest? Hunc ne pro Cephalo raperes, Aurora, timebam — Et faceres, sed te prima rapina tenet! Hunc si conspiciat quae conspicit omnia Phoebe, Iussus erit somnos continuare Phaon; Hunc Venus in caelum curru vexisset eburno, Sed videt et Marti posse placere suo. O nec adhuc iuvenis, nec iam puer, utilis aetas, O decus atque aevi gloria magna tui, Huc ades inque sinus, formose, relabere nostros! Non ut ames oro, verum ut amere sinas. Scribimus, et lacrimis oculi rorantur obortis; Adspice, quam sit in hoc multa litura loco! Si tam certus eras hinc ire, modestius isses, Et modo dixisses 'Lesbi puella, vale!' Non tecum lacrimas, non oscula nostra tulisti; Denique non timui, quod dolitura fuNec me flere diu, nec potuisse loqui! Et lacrimae deerant oculis et verba palato, Adstrictum gelido frigore pectus erat. Non aliter, quam si nati pia mater adempti
Abbreviated transcription (Latin):
Mixta q cũ t᷑pi dũpona pudore tulit.
ffactꝰ ĩoxs agili pagrat freta cerula remo.
Accũmulat curas filia pua meas.
ultnna tu nr̃is accedis cã piclis.
Nõ agit᷑ uento nr̃a carina suo.
Ecce iacẽt collo sꝑsi sine legt capilli
Ueste trgor uili nllũ ẽ ĩ tͦnib aurũ
Nõ arabo nr̃ rore capillus olet
Cui colar ĩfelix a tui platuisse laborẽ
Ille mei cultꝰ unitꝰ auetor abest
Molle ntũ leuib cor ⁊̃ uiolabile telis

Expanded text:
Mixtaque cum turpi damna pudore tulit; Factus inops agili peragit freta caerula remo, Accumulat curas filia parva meas. Ultima tu nostris accedis causa querelis. Non agitur vento nostra carina suo. Ecce, iacent collo sparsi sine lege capilli, Veste tegor vili, nullum est in crinibus aurum, Non Arabum noster dona capillus habet. Cui colar infelix, aut cui placuisse laborem? Ille mei cultus unicus auctor abes. Molle meum levibusque cor est violabile telis,
Abbreviated transcription (Latin):
Nũquid ubi aspta ẽ studiose lrã dextre
Protuaꝰ ⁊̃ oculis cognita nr̃a tuis.
AAn nͥ legisses auctoris noĩa saxho:
hoc breue nestires unde mouet᷑ opus.
fforsitan ⁊ qͣrt mea sint alt̾na requiris.
Carmĩa cũ liricis sim magꝭ apta modis
fflendꝰ amor meꝰ ẽ elegi flebile carmẽ
Nõ facit ad lat̾mas barbiton ulla meas
Uror ut ĩdomitis ignẽ excẽtib euris:
ffertilis accẽsis messib ardet ager.
Arua phaon celebrat diu̾sa tiphoides ethue :
Me calor ethueo nõ minor igne tenet.
Puẽiut᷑. uatut carmĩa mẽtis opus.

Expanded text:
quid, ut adspecta est studiosae littera dextrae, Protinus est oculis cognita nostra tuis — An, nisi legisses auctoris nomina Sapphus, Hoc breve nescires unde movetur opus? Forsitan et quare mea sint alterna requiras Carmina, cum lyricis sim magis apta modis. Flendus amor meus est — elegiae flebile carmen; Non facit ad lacrimas barbitos ulla meas. Uror, ut indomitis ignem exercentibus Euris Fertilis accensis messibus ardet ager. Arva, Phaon, celebras diversa Typhoidos Aetnae; Me calor Aetnaeo non minor igne tenet. Proveniunt; vacuae carmina mentis opus!