comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
aut eliget. S nec q repellet. ti¬
met. nec mirat᷑ q̃ eligit. Si mͦ
magnus ille a inuictꝰ ẽ animꝰ
sũmitti te ac tepͥmi ueto. Labo¬
res sim᷑ recrises ꝑaꝵ ẽ posse. Qͥd¬
inquis si lãbor friuolus ⁊ sirꝑ ua¬
cuis ẽ quẽ humiles cause uoca¬
u̾unt: Non ẽ malus. nõ magis
qͣm ille qui pulcͥs reb impẽtat᷑.
qͣm anitui ẽ ip̃a tołantia q̃ se ad
dura ⁊ asꝑa ortat᷑ ⁊ clicit. Q uid
cessas: Nõ ẽ uin tim̾e sudorẽ. Hu
it ⁊ illio accedat ut ꝑfecta uurtꝰ
sit equalitas ac tenor uite poĩa
consonãs sͥ. Quod nõ pͭ ẽẽ nisi¬

Expanded text:
aut eliget. Sed nec quae repellit timet, nec miratur quae elegit, si modo magnus illi et invictus animus est. Summitti te ac deprimi veto. Laborem si non recinquis, "labor frivolus et supervacuus et quem humiles causae evocaverunt, non est malus ? " Non magis quam ille, qui pulchris rebus inpenditur, quoniam animi est ipsa tolerantia, quae se ad dura et aspera hortatur ac dicit: " Quid cessas ? Non est viri timere sudorem." Huc et illud accedat, ut perfecta virtus sit, aequalitas ac tenor vitae per omnia consonans sibi, quod non potest es
Abbreviated transcription (Latin):
faciẽt. cum silentiũ sͥ imꝑare nõ
poter̃t. tał laudatõ aliquid exhol¬
tatõis aufert ipĩs audientib et
stẽtiũ estimulat ad rẽ cõmoueãt
nõ ad u̾ba ꝯposita. Alioqͥn nocet
ilł eloq̃ntia si nõ rerum cupitli.¬
tatẽ facit. s sui ciffera ħ in p̾sẽ¬
cia. Desid̾at enĩ ꝓpͥam ⁊ longam

Expanded text:
t, cum silentium sibi imperare non poterunt. Talis laudatio aliquid exhortationis adfert ipsis audientibus et tium exstimulat. Ad rem commoveantur, non ad verba conposita; alioquin nocet illis eloquentia, si non rerum cupiditatem facit, sed sui. Differam hoc in praesentia; desiderat
Abbreviated transcription (Latin):
atchonesta nutẽtes qͣnto mas̾
ĩ cubuer̾t minꝰq gͥ iunci astrin¬
bo. Tanto melior surge ⁊ inspira
⁊ cliuũ istum uare si potes. sp̃n ex.¬
pa. Geuerosos animos labor ru
õptes ⁊ intotũ iã ꝑ maxima
lp̃ẽ fulitẽ. Facies aut̃ si intelle.¬
xͥis bona eẽ quib ãmixta uͥt¬

Expanded text:
ad honesta nitentes, quanto magis incubuerint minusque sibi vinci ac stribo: " Tanto melior, surge et inspira et clivum istum uno, si potes, spiritu exsupera." Generosos animos labor nutoptes; et in totum iam per maxima ipse felicem. Facies autem, si intellexeris bona esse, quibus admixta
Abbreviated transcription (Latin):
eiꝰ ñ ẽ cã ãmołltꝰ collo canda. Illi
cas opes transtulit .E. manus ⁊
re execlito spetulari late longeq sub¬
iecta. Ãspice quã positõnẽ eleg̾int
quib eclifiicia excitau̾int locis et
qualia fiet ñ uillas eẽ s castra. Ha.¬
mica catonẽ ut uł p̾nauigantes¬
et tot gnͣa cimbaꝵ uatiis colori.¬
b picta. ⁊ fluitatẽ toto lacu rosa
ut auctiret canenciũ noct᷑na oui¬
tia: nõne ille man̾e int̾ualium
maluss qd̾ inuna nocte manu
quis uir ẽ. sopnũ suum classico
quã simphonia rumpi: S satis
cliu cum baiis litigaruimꝰ. nũqͣm
satis cũ uitiis. Q ͤ oro te lucilli ꝑ¬
sequere. sine mͦ sine fine. Nam il¬
que cor tuũ la niãt. q̃ si alt̾ exhi ne¬
quirẽt. cor ip̃m cũ ilł reueslendũ¬

Expanded text:
eius non est tam molliter conlocanda. Illi eius non est tam molliter conlocanda. Illi cas opes transtulit, C. Marius et re, ex edito speculari late longeque subiecta. Aspice, quam positionem elegerint, quibus aedificia excitaverunt locis et qualia; scies non villas esse, sed castra. Hamica Catonem, ut praenaviganteset tot genera cumbarum variis coloribus picta et fluvitantem toto lacu rosam, ut audiret canentium nocturna convicia ? Nonne ille manere intra vallum maluisset, quod in unam noctem manu quis vir est, somnum suum classico quam symphonia rumpi ? Sed satis diu cum Bais litigavimus, numquam satis cum vitiis, quae, oro te, Lucili, persequere sine modo, sine fine. Nam ilque cor tuum laniant, quae si aliter extrahi nequirent, cor ip
Abbreviated transcription (Latin):
recipio. mnino qd̾ maiore uͥtute
faciẽctũ ẽ excutio nb̃ ẽ emolledꝰ¬
si uoluptati cessero. Cedenctũ ẽ
dolori. cetẽdũ labori. cedendum
ẽ pauꝑtati. Itẽ sͥ in me uins eẽ
uolet: et ambico ⁊ ira. Int̾ tot affec.¬
tꝰ clistrahar. ĩ mo diserpar. lib̾tas
pposita ẽ. ad ħ p̾mium laborat᷑. Qe
sit lib̾tas q̃ris. Nulli rei suire.
nlli neccãti. ull casib fortunã in
equũ decluc̾e. Quo clie inteller̾o pl
posse illã pot̾it. Ego illam feram
cũ in manu sit mors. His cogita¬
oꝑtet. E ffeminat aniõs amenitas
iuimia. Nec clubie aliqt ad conũpẽ¬
clum iugorẽ pͭ regio. Q uamlib
pastuo saginata: cito subt̾unt᷑. Et
forcior mles ex confragoso ueĩt.
segͥ̃s ẽ ur̃banꝰ ⁊ u̾na. Nullũ laborẽ
recusant manꝰ. q̃ ad arma abarat᷑
trãsferunt᷑. inpͥmo deficit pulu̾e il¬
le unctꝰ ⁊ nitidus. Sei̾ior loci cli¬
sciplina firmat ingeniũ aptumq
nestiꝰ qͣm bais exulabat. Ruina

Expanded text:
od maiore virtute faciendum est, excutio. Non est emollsi voluptati cessero, cedendum est dolori, cedendum est labori, cedendum est paupertati; idem sibi in me iuris esse volet et ambitio et ira; inter tot adfectus distrahar, immo discerpar. Libertas proposita est; ad hoc praemium laboratur. Quae sit libertas, quaeris ? Nulli rei servire, nulli necessitati, nullis casibus, fortunam in aequum deducere. Quo die illa me intellexero plus posse, nil poterit. Ego illam feram, cum in manu mors sit ? His cogitaoportet. Effeminat animos amoenitas nimia nec dubie aliquid ad corrumpendum vigorem potest regio. Quamlibet pascuo saginata cito subteruntur. Et fortior miles ex confragoso venit; segnis est urbanus et verna. Nullum laborem recusant manus, quae ad arma ab aratro transferuntur; in primo deficit pulvere ille unctus et nitidus. Severior loci disciplina firmat ingenium aptumquenestius Scipio quam Bais exulabat; ruina
Abbreviated transcription (Latin):
idẽ effecisse in ddifficiliore mat̾ia.
Puta eñ cluo eclificia extitata ẽẽ
am̃bo paria eq excelsa adq magͥ.¬
fica. At̾m puram areã accep̃¬
et illic ꝓtinꝰ opꝰ creuit. alt̾m fu¬
dam̃ta lassa. lit. ⁊ ĩ mollẽ et flui¬
dam humũ uuissa mltũq lãbo.¬
ns ex haustũ ẽ dum ꝑuenitur
ingenia facilia ⁊ expedita. que¬
dam manu ut aiũt faciẽda s̃
et infũdam̃tis sius occupãt᷑. Ita¬
qͥ illum feliciorẽ clit̾am qui ni¬
ch̾ negotii secũ hũit. Hũc autẽ
meliꝰ de se meruisse qui maligͥta¬
tẽ nat᷑e sue uicit. et ad sapi̾am
se nõ ꝑciux̾. s extrax̃. Hoc clus
ac laboriosum in genium nob̾
datum scias. lit unꝰ ꝑ obstantia.
Itaq plignemꝰ. aliqͦꝵ inuocemus
possunt. nõ tm̃ qui st̃. s ꝯ qui fu¬
ert̃. Ex his aut qui s̃ eligamꝰ. nõ
hos qui u̾ba mas̾ cel̾itate p̾cipi.¬

Expanded text:
idem effecisse in difficiliore materia. Puta enim duo aedificia excitata esse, ab imo disparia, aeque excelsa atque magnifica. Alterum puram aream accepit; illic protinus opus crevit. Alterum fundamenta lassarunt in mollem et fluvidam humum missa multumque laboris exhaustum est, dum pervenitur ingenia facilia, expedita, quaedam manu, quod aiunt, facienda sunt et in fundamentis suis occupata. Itaque illum ego feliciorem dixerim, qui nihil negotii secum habuit, hunc quidem melius de se meruisse, qui malignitatem naturae suae vicit et ad sapientiam se non perduxit, sed extraxit. Hoc durum ac laboriosum ingenium nobis datum scias licet. Imus per obstantia. Itaque pugnemus, aliquorum invocemus possunt non tantum qui sunt, sed qui fuerunt. Ex his autem, qui sunt, eligamus non eos, qui verba magna celeritate p
Abbreviated transcription (Latin):
cdubio u̾encdũ ẽ ne qñ ĩ mus¬
cipula scilladas capiã aut ne
qn si negligentior fu̾o. caseran lib̾
comedat. Nisi forte illa acutior ẽ
collectio. Mus sillaba ẽ. sillaba
aũ caseum nõ roclit. Mus gͦ case¬
um nõ ⁊ocdit Opueriles ineptias.
uiħ suꝑcilia srib dramus. in hoc
barbam dimisimus. H ẽ qd̾ t̾stes
phylosophia ꝓmittit grͣ humão
Conssliũ aliũ mors uł uorat ali¬
um aliũ pauptas unt. alium di¬
uicie uł aliene torq̃nt uł sue ille
malam fortunã horret. ħͥ se feliciti¬
ti sue subcluce cup̃. hũc homines
male hñt. illũ lii. Od mͥ luso¬
ria ista compoĩs. Nõ ẽ iccãdi locus
ad musds uocatꝰ es op̃e laturũ te
naufragis captis. egris. egentib.
intẽte securi subiectũ p̾stantib ca-¬
pd̾ polticitꝰ es. Quo du̾itis: Oid
agis: Hoc cum quo lucidiꝰ tunet.
suct̾rere quicquid loquaris pentẽ¬
tiũ penis. Om̃s undiq ad te ma¬
nus tendũt ꝑclite uite ꝑit᷑e que
auxiliũ aliquod implorarãt Inte

Expanded text:
ubio verendum est, ne quando in muscipulo syllabas capiam aut ne quando, si neglegentior fuero, caseum liber comedat. Nisi forte illa acutior est collectio: " Mus syllaba est. Syllaba autem caseum non rodit; mus ergo caseum non rodit." O pueriles ineptias! In hoc supercilia subduximus ? In hoc barbam demisimus ? Hoc est, quod tristes umano ? Consilium. Alium mors vocat, alium paupertas urit, alium divitiae vel alienae torquent vel suae. Ille malam fortunam horret, hic se felicitati suae subducere cupit. Hunc homines male habent, illum di. Quid mihi lusoria ista conponis ? Non est iocandi locus; ad miseros advocatus es. Opem laturum te naufragis, captis, aegris, egentibus, intentae securi subiectum praestantibus caput pollicitus es. Quo diverteris ? Quid agis ? Hic, cum quo ludis, timet; succurre, †quidquid laqueti res pendentium penis. † Omnes undique ad te manus tendunt, perditae vitae perituraeque auxilium aliquod inplorant, in te
Abbreviated transcription (Latin):
tit. qui mala inbonũ u̾tit. Ceitus
uis mouet. nulla ꝯturdet. quẽ for¬
tuna cũ qd̾ hũit telum. nocẽtissimũ
iu maxima intorsit: pungit non
uuln̾at. Chec raro. Nam cet̾a eius
tela quib genꝰ humanũ debella.¬
tur grancanis more cdissaltãt. q̃
incussa rectis sine ullo h̃ĩtonis in¬
cõmoto crepitat ac soluit. Qͥd me
detines in eo quẽ tu ip̃e eudome.¬
Ecce tota mͥ uita m̃tit᷑ hãc coarghie.

Expanded text:
it, certus vis movet, nulla perturbat, quem fortuna, cum quod habuit telum nocentissimum vi maxima intorsit, pungit, non vulnerat, et hoc raro. Nam cetera eius tela, quibus genus humanum debellatur, grandinis more dissultant, quae incussa tectis sine ullo habitatoris incommodo crepitat ac solvitur. Quid me detines in eo, quem tu ipse pseudomeEcce tota mihi vita mentitur; hanc coar
Abbreviated transcription (Latin):
dentes alio tͣhit. et eo uñ re¬
ced̾e cupimꝰ impellit: Qͥd colluc¬
tat᷑ cũ anĩo nr̃o nͨ ꝑmittit nõbis
quicqͣm semł uelle: fluctuamus
int̾ uara ꝯsilia nicħ lib̾e uolumꝰ
nicħ absolute nicħ semꝑ. Stul¬
ticia inqͥs ẽ cui nicħ ꝯstat nicħ¬

Expanded text:
dentes alio trahit et eo, unde recedere cupimus, inpellit ? Quid conluctatur cum animo nostro nec permittit nobis quicquam semel velle ? Fluctuamur inter varia consilia. Nihil libere volumus, nihil absolute, nihil semper. "Stulti
Abbreviated transcription (Latin):
qͣntum oꝑis agg̾ssus sit sciet ni¬
ch̾ delicate. nicħ molbit̾ eẽ faciẽ¬
clum. Qͥd mͥ cum istis calentib
stagnis: quid cum sudatorite
quẽ sictus uapor corpora exahurus
in cluclit᷑: Om̃is sudor ꝑ laborem
exeat. Si fac̾emꝰ que fecit hanibal
ut int̾missio cursu rerũ omisso que
bello fouẽclis corꝑib oꝑam darcusꝰ.
nemo nõ intẽpestiua desicdiã uic¬

Expanded text:
quantum operis adgressus sit, sciet nihil delicate, nihil molliter esse faciendum. Quid mihi cum istis calentibus stagnis ? Quid cum sudatoriis, in quae siccus vapor corpora exhausurus includitur ? Omnis sudor per laborem exeat. Si faceremus, quod fecit Hannibal, ut interrupto cursu rerum omissoque bello fovendis corporibus operam daremus, nemo non intempestivam desidiam vic
Abbreviated transcription (Latin):
possunt. facilior que eaꝵ tute.¬
la ẽ. ita micium ẽ ad illas eũ¬
le mẽtis adq egre ẽ formida.¬
re inerꝑta. Itaq cogẽda ẽ ut
incipiat. de iñ nõ ẽ acͥba me¬
ddicina. ꝓtinꝰ eñ delectat elum
sanat. Alioꝵ remetlioꝵ pꝰ sani¬
tatẽ uoluptas ẽ. pħlosophia ⁊

Expanded text:
tutela est, ita initium ad illas eulae mentis atque aegrae est, formidare inexperta. Itaque cogenda est, ut incipiat; deinde non est acerba medicina. Protinus enim delectat, dum sanat. Aliorum remediorum post sanitatem voluptas est, philosophia pa
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ qd̾ expugciet ꝑtinax oꝑa ⁊ in¬
tenta ac culigẽs cã. Robora ui
rectum qͣm uis flexa reuocab̾. cur¬
uatas t̾bes calor explicat et ali¬
tͥ nate ĩ id fingin: qd̾ usus nr̃ exi.¬
git. Quanto facilius animꝰ acci¬
pit formã. Flexibił ⁊ om̃i humo.¬
re obsequentior: Uites aũ tãto¬

Expanded text:
pugnet pertinax opera et intenta ac diligens cura; robora in rectum quamvis flexa revocabis. Curvatas trabes calor explicat et aliter natae in id finguntur, quod usus noster exigit; quanto facilius animus accipit formam, flexibilis et omni umore obsequentior. Quid enim est
Abbreviated transcription (Latin):
malicia nos iam tenet. qd̃ diu
impossessic̃e nr̃i ẽ. Ad nemunez
an̾ bona mẽs uen̾ qͣm mala.
Om̃s p̾occupati sumꝰ iurtutes
animo ad emundatõe nr̃ debemꝰ
acced̾e̾ qd̾ semł tͣciti nob̾ bomi ꝑ¬
petua possessio ẽ. Nõ decliscitꝰ iur

Expanded text:
net, quod diu in possessione nostri est; ad neminem ante bona mens venit quam mala. Omnes praeoccupati sumus. Virtutes animo ad emendationem nostri debemus accedere, quod semel traditi nobis boni perpetua possessio est; non dediscitur
Abbreviated transcription (Latin):
lum colorẽ ille oclit. s aliquez
paꝵ putat eẽ aptum. frugali ta¬
tẽ ꝓfesso sic regio quoq ẽ. qͣm
sapiens uir aut ad sap̃iam fẽdẽs.
teclinet tamqͣm aliena bomis mo¬
rĩb. Itaq ad secessu cogitas nũ¬
qͣm canopum eliget. qͣm uis ne¬
minẽ canopꝰ ẽẽ frugi uetet. nec
baias quidẽ que cliu̾sorium ui¬
cioꝵ ẽẽ cepunt. Illic s̃ płimum
rem locum elig̾e tebemꝰ. Que.¬
admodum int̾ tortores hĩtare
nołi. sic ne ĩt̾ popinas quidem.
uit̾e ebͥos ꝑlitora errãtes ⁊ cõ.¬
missatõnes nanigantiũ ⁊smpho¬
niaꝵ cantib strepe̾tes lacꝰ. ⁊ a¬
lia que uelud soluta legib lu¬
xia nõ tm̃ p̾cat s q̃ puplicat.
Qͥd necc̃ẽ ẽ : qd ag̾e tebemus

Expanded text:
lum colorem ille odit, sed aliquem parum putat aptum esse frugalitatem professo; sic regio quoque est, quam sapiens vir aut ad sapientiam tendens eclinet tamquam alienam bonis moribus. Itaque de secessu cogitans numquam Canopum eliget, quamvis neminem Canopus esse frugi vetet, ne Baias quidem; deversorium vitiorum esse coeperunt. Illic sibi plurimum rem locum eligere debemus. Quemadmodum inter tortores habitare nolim, sic ne inter popinas quidem. Videre ebrios per litora errantes et comessationes navigantium et symphoniarum cantibus strepentes lacus et alia, quae velut soluta legibus luxuria non tantum peccat, sed publicat, quid necesse est ? Id agere debemus,
Abbreviated transcription (Latin):
discuciemꝰ: Nunc u̾o ne quenmꝰ
quitẽ mecdicũ. qͥd minꝰ negotii
hr̃et. si adhib̾et᷑ ad reces̾ uicium
Seq̃rẽt ͦ teneri ⁊ rudes animi. rec.¬
ta mõstrãtẽ. Nemo clifficult̾ ad
n᷑am recducit᷑ nͥ qui abilla defet̃.
Embestimꝰ disce bonam mẽtez.
At me hcule si tͤpe ẽ ingr̃m. huiꝰ
rei q̃rere. illd̃ tespandũ est posse

Expanded text:
discutiemus ? Nunc vero ne quaerimus quidem medicum, qui minus negotii haberet, si adhiberetur ad recens vitium. Sequerentur teneri et rudes animi recta monstrantem. Nemo difficulter ad naturam reducitur, nisi qui ab illa defecit. Erubescimus discere bonam mentem; at mehercules, si turpe est magistrum huius rei quaerere, illud desperandum e
Abbreviated transcription (Latin):
cap̾ ã ingẽti aiudlitate on̾at c̃li¬
stentũ uẽtrẽ: ac desuetum iã
uent̾s officio ut maiore oꝑa
omĩa aĩ egerat qͣm ingessit.
Ad infelicib ẜius mou̾e labra
nͨ inħ quidẽ ut loqͣnt᷑ licet. Coir
tuita quitẽ u̾b̾ib expta s̃. Tus¬
sis. st̃num̃ta. singũltꝰ. magno
malo ulla uoce ĩt̾pellatũ silen¬
tium luitur. Nocte tota ieur¬
in mutiq pr̃ant Sic fit ut isti
loqui coram tomino nõ licet.
At illi quĩb nõ tm̃ coram do¬
rrumis: s cũ ip̃is erat ẜmo: qͦ.¬
rũ os ñ ꝯsuẽbat᷑. ꝑati erãt ꝓ¬
is loquebant᷑ s intorm̃tis tace.¬
bant. De in eustẽ arrogãtie
ꝑũbium iactat᷑. totidẽ hostes
eẽ quot ẜuos. Nõ h̾emꝰ eos ho¬
stes s facimꝰ. Alia int̾m qude¬
lia ad ĩ humana p̾t̾eo: qõ ne

Expanded text:
capit, et ingenti aviditate onerat distentum ventrem ac desuetum iam ventris officio, ut maiore opera omnia egerat quam ingessit; at infelicibus servis movere labra ne in hoc quidem, ut loquantur, licet. tuita quidem verberibus excepta sunt, tussis, sternumenta, singultus. Magno malo ulla voce interpellatum silentium luitur. Nocte tota ieiuni mutique perstant. Sic fit, ut isti us coram domino loqui non licet. At illi, quibus non tantum coram dominis, sed cum ipsis erat sermo, quorum os non consuebatur, parati erant is loquebantur, sed in tormentis tacebant. Deinde eiusdem arrogantiae proverbium iactatur, totidem hostes esse quot servos. Non habemus illos hostes, sed facimus. Alia interim crudelia, inhumana
Abbreviated transcription (Latin):
quid ag̾es querer̃. Ualte ẽi bo¬
ne meõrie ẽ si memñ. Et tñ spo
te sic iam uiu̾e. ut uͥcũq eris
scĩa quid agas. Qͥd ẽ aliud
agis qͣm ut melioiẽ te ip̃e coti¬
die facias ut aliqͥo ext̾iorib l¬
eriorib ponas ut intlligas
tua uicia ẽẽ q̃ putas rerum.

Expanded text:
enim bonae memoriae est, si meminit! Et tamen spero te sic iam vivere, ut ubicumque eris, sciam quid agas. Quid enim aliud agis quam ut meliorem te ipse cottidie facias, ut aliquid ex erroribus ponas, ut intellegas tua vitia esse, quae putas rerum ?
Abbreviated transcription (Latin):
ac tm̃ cligustare uõlui. de iñ blan.¬
cuitꝰ ẽ ipẽ ut ꝓced̾em lonsiꝰ. Qi quã
clisertꝰ fuĩt: ex ħ intelligas. licet. Le¬
ius mͥ uisꝰ ẽ cũ eẽt nec m̃i nec tui
corꝑis. s qui pͥmo aspͥtu aut tĩbi
libii aut epychuri poss uiden. Tã.¬
ta aut̃ dulcecedine mne tenuit ⁊¬
traxit: ut illũ sine ulla clilatõne ꝑ¬
legim. Sol me inuitabat. fames
amonebat mibes minabat᷑ tũ
ex hausi totũ. Nõ tm̃ deł̾ctatꝰ. s
gauisꝰ sum. Qͥd ingenii iste ha-¬
buuit quid aĩ dic̾e. qͥd impetꝰ. si
int̾ quieiussẽt. si int̾uallo surrexi¬
ss. Nũc nõ fuit impetꝰ s tenor. ꝯpo¬
niebat clulce istd̾. ⁊ loco lene.
grãcdis erectꝰ es ħ te uolo tener̃
sic ire. fẽcit aͥd et mat̾ia ideo eli¬
gẽda ẽ fertił que capiat ingeniũ.
que intitet. Libro pła scͥbam. cũ
illũ retͣctau̾o. nũc paꝵ michi seset
uidiciũ. tãqm audierun illa nõ

Expanded text:
gustare volui. Deinde blanditus est ipse, ut procederem longius. Qui quam disertus fuerit, ex hoc intellegas licet; levis mihi visus est, cum esset nec mei nec tui corporis, sed qui primo aspectu aut Titi Livii aut Epicuri posset videri. Tanta autem dulcedine me tenuit et traxit, ut illum sine ulla dilatione perlegerim. Sol me invitabat, fames admonebat, nubes minabantur; tamen exhausi totum. Non tantum delectatus, sed gavisus sum. Quid ingenii iste habuit, quid animi! Dicerem, quid inpetus, si interquievisset, si ex intervallo surrexisset; nunc non fuit inpetus, sed tenor, conponiebat dulce illud et loco lene. Grandis, erectus es; hoc te volo tenere, sic ire. Fecit aliquid et materia; ideo eligenda est fertilis, quae capiat ingenium, quae incitet. De libro plura scribam cum illum retractavero; nunc parum mihi sedet iudicium, tamquam audier
Abbreviated transcription (Latin):
cep̃ ph̃ya. s fecit. Q uid ẽ q̃r tes¬
pes his te posse̾ fiei̾ parẽ: Om̃s
moriã iat. plato ait neminem
regẽ nõ exsuis oriundũ eẽ. nemi
nẽ nõ ẜuum ex regib. Omĩa ista.
longa uarietas mistuit. ⁊sursuz
deorsum fortuna u̾sauit. Quid
ꝯposit. ħ uum intuendũ ẽ. Alio.¬
quin si ad uet̾a reuocatas. remo
atͥum plenũ fumosis umaginĩb.
nos fuit nr̃m ẽ. Animꝰ facit no

Expanded text:
phia, sed fecit. Quid est quare desperes his te posse fieri parem ? Omnes moriam iacet. Platon ait neminem regem non ex servis esse oriundum,neminem servum non ex regibus. Omnia ista longa varietas miscuit et sursum deorsum fortuna versavit. Quis conpositus. Hoc unum intuendum est; alioquin si ad vetera revocas, nemo atrium plenum fumosis imaginibus. nos fuit, nostrum est; animus f
Abbreviated transcription (Latin):
Seci ẽ ⁊excõmodo nugͣntis minuta
conquiret᷑. cũ hostis ĩstad atͥgo. ⁊mo.¬
u̾e se uissus ẽ nules. Neccĩtas extu¬
tit. quicquid ociosa colleg̾at. Non
uacat mͥ u̾ba dubie catencia cõsec¬
tari et uafriciã ĩ sius meã exꝑiri.
aspice qui cocant ppͥ que uenia cli¬
usis ferrũ acuant portis: magno
mͥ animo strepitꝰ iste belli cͥcumso.¬
nãtis exauchẽttus ẽ. De mẽs oĩb
m̾ito ud̾er. si cũ saxa ĩmnim̃tum
uroꝵ senes femiẽ q cõg̾erẽt cu
inuẽtꝰ ĩ tͣ portas armata signu erup.¬
tõnis expͤtaret aũ posc̾et. cũ hostilia
ĩ portis tela uibrarẽt᷑ ⁊ ipm̃ solum
suffossioĩb ⁊ cunicłis tremet. sedẽ
ociosus ⁊ eius mocli q̃stũcłas po

Expanded text:
est et ex commodo migrantis minuta conquirere; cum hostis instat a tergo et movere se iussus est miles, necessitas excutit quicquid pax otiosa collegerat. Non vacat mihi verba dubie cadentia consectari et vafritiam in illis meam experiri. Adspice qui coeant populi, quae moenia clusis Ferrum acuant portis. Magno millimihi animo strepitus iste belli circumsonantis exaudiendus est. Demens omnibus merito viderer, si cum saxa in munimentum murorum senes feminaeque congererent, cum iuventus intra portas armata signum eruptionis expectaret aut posceret, cum hostilia in portis tela vibrarent et ipsum solum suffossionibus et cuniculis tremeret, sederem otiosus et eiusmodi quaestiunculas po
Abbreviated transcription (Latin):
cdisti. Cornua gͦ hs̃: alia q ad exẽ¬
plũ huius acute tẽlratõnis cõci¬
nata. at qͥ eq̃ licet tͥ temẽs uitear.
si istis impẽd̾o oꝑam. ⁊ ñc õbsideor.
Tũc tam̃ si ꝑicł̃m mͥ obsesso ext̾nũ
inminet. murꝰ me ab hoste set̾net.
ñc mortifera metũ sũt. Nõ uaco
ad istas ineptias. in gẽs negociũ
ce aliquid. Effice ut ego mortez
nõ fugiã. uita me nõ effugiet. Ex¬
hortare ad u̾sꝰ clifficilia. te eqͣnr¬
nutate. ad u̾sꝰ ineuitabłia angu¬
stias t̾p̃ris mei laxa. Doce non
ẽẽ psitũ bonũ uite ĩ spacõ eius
s innsu posse fiei̾. ĩ mo sepissi mo
fiei̾. ut qui cliu itix: paꝵ uu̾at. Dic.
mͥ dormitor potes nõ exꝑgisci.
Dic mͥ exꝑrecto potes nõ tormir̃
amplius. Dic exeunti: potes nõ
reu̾ti. Dic redeunti: potes nõ exi¬
re. Erras sunnauigatõne tm̃ exi¬
stimas minimũ ẽẽ qd̾ morte ui¬
ta declucit᷑. Inomĩ loco tenue. eq̃
int̾uallũ ẽ. Non uͥq se mors tam

Expanded text:
rnua ergo habes " aliaque ad exemplum huius acutae delirationis concinnata. Atqui aeque licet tibi demens videar, si istis inpendero operam; et nunc obsideor. Tunc tamen periculum mihi obsesso externum inmineret, murus me ab hoste secerneret; nunc mortifera mecum sunt. Non vaco ad istas ineptias; ingens negotium doce aliquid. Effice, ut ego mortem non fugiam, vita me non effugiat. Exhortare adversus difficilia, adde aequanimitatem adversus inevitabilia. Angustias temporis mei laxa. Doce non esse positum bonum vitae in spatio eius, sed in usu, posse fieri, immo saepissime fieri, ut qui diu vixit, parum vixerit. Dic mihi dormituro: " Potes non expergisci "; dic experrecto: " Potes non dormire amplius." Dic exeunti: "Potes non reverti"; dic redeunti: "Potes non exire." Erras, si in navigatione tantum existimas minimum esse, quo a morte vita diducitur; in omni loco aeque tenue intervallum est. Non ubique se mors tam
Abbreviated transcription (Latin):
Infinita ẽ uelocitas tuꝑis q̃ ma¬
gi apparet respicienitib. nam ad
p̾sencia uitẽtos fallit. At̾o p̾cipitis
fuge tͣnsitꝰ leuis ẽ. Catisa huiꝰ ri
queris: O rcquid t̾mꝑis tͣnsut eo¬
dẽ loco ẽ. part̾ aspicit᷑ una iacet.
ssunt longa int̾ualla eẽ inea te.
que tota breuis ẽ. Punctũ ẽ qd̾ ui¬
iumus ⁊ ad huc ħ puncto minus.
s ħ minimt̃ specie quadã bongio¬
ris spacii nat᷑a diusit. Aliud ex hoc
infancĩa fec̃. aliud puericiam. aliud
atolescẽciã. aliud inc̾a natõnẽ qͣntũ
ab atolescẽcia ad senͣtutẽ. aliuo
ip̃am senectut᷑. In quã angusto quo¬
dam qͦt graciꝰ posuit. Modo te ꝑsecu
portio ẽ cri breuitatẽ aliqñ fut᷑a
uid̾i. nũc incrediblł cursus apparet.¬

Expanded text:
Infinita est velocitas temporis, quae maInfinita est velocitas temporis, quae magis apparet respicientibus. Nam ad praesentia intentos fallit; adeo praecipitis fugae transitus lenis est. Causam huius rei quaeris ? Quicquid temporis transit, eodem loco essunt longa intervalla esse in ea re, quae tota brevis est. Punctum est quod vivimus et adhuc puncto minus. Sed et hoc minimum specie quadam longioris spatii natura derisit; aliud ex hoc infantiam fecit, aliud puerescentiam, aliud inclinationem quandam ab adulescentia ad senectutem, aliud ipsam senectutem. In quam angusto quodam quot gradus posuit! Modo te prosecportio est, cuius brevitatem aliquando defecturam videri; nunc incredibilis cursu
Abbreviated transcription (Latin):
faciat. Ad h inuitatꝰ sum ad ħ
ueni. fitẽ pr̃a qͣntũ potes. Ergo
mi lncilli reduete ab istis except̃o
Stiã si multum suꝑ eẽt etatis
parte ddispensandum erat ut suf.¬
fic̾e̾t nect̾ariis. Nũc q̃ dem̃tia ẽ
suꝑuacua ddisc̾e ĩ tanta tpͣis eges.¬
tate. Male.
st quidez. mi lucill supinus
et negligẽs qui mamici me¬
moriã abaliqͣ regione amonifus
reducit᷑ tñ repositũ in anĩo nr̃o
desid̾ium loca int̾clum famili¬
ana euocant nͨ extinctã memo¬
nã redclunt s = quiescent uri.¬
tant. sic̃ dolorẽ lugenciũ ⁊̃ si miti
misso aut uestis aut domus reno¬
uat. Ette campania ⁊ maxime ne¬
apoł ad pompeioꝵ tuoꝵ ꝯspectũ in¬
credibłe ẽ qͣm recens tesitenum
tui fecerĩt. Totus mͥ inocłis es cũ
maxime adq discero uideo lacͥmas
cõhibẽtẽ ⁊ affectib tius ĩt̾ ip̃am
cohertõnẽ exeurtib nob̾ satis re¬
sistentẽ. Modo ãmisisse te uid̾or.
Quid eñ nõ meto ẽ si retorderis

Expanded text:
faciat. Ad hoc invitatus sum, ad hoc veni; fidem praesta. Quantum potes ergo, mi Lucili, reduc te ab istis exceptionEtiam si multum superesset aetatis, parce dispensandum erat, ut sufficeret necessariis; nunc quae dementia est supervacua discere in tanta temporis egestate ? VALE.st quidem, mi Lucili, supinus et neglegens, qui in amici memoriam ab aliqua regione admonitus inducitur; tamen repositum in animo nostro desiderium loca interdum familiaria evocant nec extinctum memoriam reddunt, sed quiescentem inritant, sicut dolorem lugmisso aut vestis aut domus renovat. Ecce Campania et maxime Neapolis ac Pompeiorum tuorum conspectus incredibile est quam recens desiderium tui fecerint; totus mihi in oculis es. Cum maxime a te discedo. Video lacrimas conbibentem et adfectibus tuis inter ipsam coercitionem exeuntibus non satis resistentem. Modo amisisse te videor. Quid enim non " modo " est, si recorderis
Abbreviated transcription (Latin):
nuĩb clico. Qe enĩ nõe potiꝰ sophis¬
mnata appellẽ. Nec igͦranti nocent.
tum nõ eũ eẽ quẽ uulgꝰ appellat.
ad quẽ pecimia mag ꝯflux̃ s illum
cui om̃e bonũ in aniõ ẽ erectũ ⁊ex¬
cisum. et mirabilia caltantẽ qͥ nemi

Expanded text:
nibus dico; quo enim nomine potius sophisnibus dico; quo enim nomine potius sophismata appellem ? Nec ignoranti nocent ntum non eum esse, quem vulgus appellat, ad quem pecunia magna confluxit, sed illum, cui bonum omne in animo est, erectum et excelsum et mutabilia calcante
Abbreviated transcription (Latin):
nos nõ u̾ba tecpiãt. Quid in uo¬
cum sinulitaciines clistinges. qͥb
nemo unnqͣm nͥ dum cdisputas cap¬
stra cum uoris. ꝯsilia cum cõsilis.
Adulacio qͣm similis ẽ amuicicie.
Apus ac ꝓpiciis amib extipitur.
et inp̃corclia uma descẽlit eo ip̃o
gratiosa qͦ lecdit. Noce quĩe admo¬
crum hanc similitucdinẽ possim
digsc̃e Uenit ad me ꝓ amico brã.¬
clus inimicus uicia nob̾ sub uͥ¬
tutũ sp̃e obrepiui. ẽ en̾itas sub
titulo fortitudinis latet mod̾a¬
tio uocat᷑ ignaria. ꝓcanto timi¬
cdus. accipit᷑. nhis magͦ piculo
erramꝰ. his c̾tas notas in pͥme
Cet̾m qui int̾rogat᷑. an cornaa
u̾at nõ ẽ tam stultꝰ ut frõtẽ suã
temptet. nͨ it̾ũ tam ineptꝰ aut
hẽt ut nesciat. ẽ ũ ili subtilissiã¬
collectone ꝑstasens. Sic ista
sine noxa tetipiũt. quõ p̾stigiato.¬
ꝯ calculi. inquib fallaca ip̃a telec.¬
tat. Effice ut quõ fiat intelligam.
ꝑcdicli lustim. Idẽ de istis captio¬

Expanded text:
 decipiant. Quid mihi vocum similitudines distinguis, quibus nemo umquam nisi dum disputat capstra cum votis, consilia cum consiliis. Adulatio quam similis est amicitiae ! s ac propitiis auribus recipitur et in praecordia ima descendit, eo ipso gratiosa, quo laedit. Doce quemadmodum hanc similitudinem possim dinoscere. Venit ad me pro amico blandus inimicus. Vitia nobis sub virtutum nomine obrepunt, temeritas sub titulo fortitudinis latet, moderatio vocatur ignavia, pro cauto timidus accipitur; in his magno periculo erramus. His certas notas inprime. Ceterum qui interrogatur, an cornua habeat, non est tam stultus, ut frontem suam temptet, nec rursus tam ineptus aut hebes, ut ne sciat tu illi subtilissicollectione persuaseris. Sic ista sine noxa decipiunt, quomodo praestigiatoet calculi, in quibus me fallacia ipsa delectat. Effice, ut quomodo fiat intellegam; perdidi usum. Idem de istis captio
Abbreviated transcription (Latin):
abea reuelemꝰ: Nemo ꝑse satis i¬
ualet. ut em̾gat oꝑtet manum
anqͥs porrigat aliquis eduicat.
Quosdã ait epychurus adu̾ita.¬
te sine ulliꝰ adiutono exisse.
fecisse sͥ ipõs uiam. Hos ma¬
xline laudat quib ex se ĩpetꝰ
fuit. qui se ipõs ꝓtulert. Qes¬
dam indig̾e ope aliena. nõ itu¬
ros. si nemo p̾cesserit. s bñ se¬
sumꝰ. Bñ nob̾cũ agit᷑. si inscd̃a
recipimꝰ. Ne hũc quitẽ ꝯtemp¬
sis hoĩnez qui alieno bñficio

Expanded text:
a revellemus ? Nemo per se satis valet ut emergat; oportet manum aliquis porrigat, aliquis educat. Quosdam ait Epicurus ad veritatem sine ullius adiutorio exisse, fecisse sibi ipsos viam. Hos maxime laudat, quibus ex se impetus fuit, qui se ipsi protulerunt. Quosdam indigere ope aliena, non ituros, si nemo praecesserit, sed bene sesumus; bene nobiscum agitur, si in secundam recipimur. Ne hunc quidem contempseris hominem, qui alieno
Abbreviated transcription (Latin):
hor̃i qd̃ moclis amitus dicat.
et hõ qͣm młta sigͥficet in c̃uisu.
Ecte sapĩa ⁊stultitia cliscedunt.
Cui accedo: In ut̾m ire partez ur¬
bes: Illi hõ ꝓ amico ẽ huic amitꝰ
nõ ẽ ꝓ homine. Ille amicũ s̃ parat
ħ se amico. Tu mͥ u̾ba c̃ustor ques
et sillabas dig̾is. scł nͥ int̾roda.¬
tõnes uaferrimas struxero. ⁊ ꝯclu¬
sione falsa au̾o nascẽs mẽdaciũ
astͥnx̾o. nõ pot̾o a fugiencis petẽ¬
da set̾ne. putet me: in re tã se¬
ra senes luidimꝰ. Qale.¬
us sillaba ẽ mus aut̃ caseñ
roc̾it. sillaba gͦ caseum i ocdit.
puta nũc me istud nõ posse sol

Expanded text:
uot modis amicus dicatur, et homo quam multa significet. In diversum ecce sapientia et stultitia discedunt; cui accedo ? In utram ire partem iubes ? Illi homo pro amico est, huic amicus non est pro homine. Ille amicum sibi parat, hic se amico. Tu mihi verba distorques et syllabas digeris. Scilicet nisi interrogationes vaferrimas struxero et conclusione falsa a vero nascens mendacium adstrinxero, non potero a fugiendis petenda secernere. Pudet me; in re tam seria senes ludimus. " Mus syllaba est. Mus autem caseum rodit; syllaba ergo caseum rodit." P
Abbreviated transcription (Latin):
danca licẽtia. Omĩa reꝵ omĩũ
tum moꝵ exminimis qͦ lic ca¬
pe. Impuclicũ ⁊ incessus ostẽcdit.¬
⁊ manus mota. ⁊ unũ int̾ciũ res¬
ponsum ⁊ relatus ad cap̃ cligitꝰ
insanũ ulutꝰ. hĩtꝰ q demonstrat.
Illa eͥ inaꝑtũ ꝑ notas exeunt. QA
quisq sit scies. si quẽ admod̾ la¬
ridet quẽ admod̾ lautens asper̾is.
Hinc itaq adq illi̾t philosopho
manꝰ auditor intẽtat. ⁊ suꝑ ipm̃
cap̃ mirantiũ turba ꝯsisit. Non
laudat᷑ ille: Rũc si intlłisis. s cõ¬
clamat᷑. Relinquat᷑ iste uoces.

Expanded text:
dandi decentia. Omnia rerum omnium, dandi decentia. Omnia rerum omnium, ntum morum ex minimis quoque licet capere: inpudicum et incessus ostendit et manus mota et unum interdum responsum et relatus ad caput digitus insanum vultus habitusque demonstrat. Illa enim in apertum per notas exeunt; qualis quisque sit, scies, si quemadmodum laudet, quemadmodum laudetur, aspexeris. Hinc atque illinc philosopho manus auditor intentat et super ipsum caput mirantium turba consistit; non laudatur ille nunc, si intellegis, sed conclamatur. Relinquantur istae voces
Abbreviated transcription (Latin):
cͥculant᷑ s eos qui uitã tocẽt. qui
unqͣm ĩ eo qd̾ fugi ẽiu clixeit̃ de¬
p̾hendunt᷑. Dũ elige adiutorez
quẽ mas̾ ãmireris cum uid̾is
qͣm cum aucliens. Nec it̾o te ꝓ¬
hibueriz hos qͦ aucdire. quibus
unt ut meliores fiant. faciantaz
nũ quid eg laudat medicũ face sec
tuclinẽ. Sane liceat ut quidern
iuclicetis ⁊ feratis de meliore suf¬
fragium. quid n nõ ꝑmittã. ap̃
pitagoiã discipłis .u. anaus tacẽ¬
dum erat. Num quid gͦ existimas
statim ilł a loqͥ ⁊ laudate licuisse:
Quanta aũ clem̃tia eiꝰ ẽ quẽ cla¬
mores imꝑitoꝵ hylarẽ exaueli¬
torio demitunt᷑. Qͥd letaris qd̾
ab homĩb his laudatꝰ es quos
nõ potes ip̃e laudare: Disserebat
ꝑpͦ fabianꝰ. s aucdiebat uł mode¬
ste. Erumpebat int̾dũ magnꝰ
clamoi. clamantiũ. s quẽ reꝵ
magͥtudo euocau̾at nõ sonus
inoffense ac mollit̾ orõnus cla¬
pse. Int̾ sit aliquid int̾ clamoiẽ
theatͥ ascole. Est aliqua ⁊ lau.¬

Expanded text:
 qui umquam in eo, quod fugiendum dixerunt, deprehenduntur. Eum elige adiutorem, quem magis admireris, cum videris quam cum audieris. Nec ideo te prohibuerim hos quoque audire, quibus unt, ut meliores fiant faciantque Numquid aeger laudat medicum secantem dine rerum ? Sane liceat; ut quidem iudicetis et feratis de meliore suffragium, quidni non permittam ? Apud Pythagoram discipulis quinque annis tacendum erat; numquid ergo existimas statim illis et loqui et laudare licuisse ? Quanta autem dementia eius est, quem clamores inperitorum hilarem ex auditorio dimittunt ? Quid laetaris, quod ab hominibus his laudatus es, quos non potes ipse laudare ? Disserebat populo Fabianus, sed audiebatur modeste. Erumpebat interdum magnus clamor laudantium, sed quem rerum magnitudo evocaverat, non sonus inoffense ac molliter orationis elapsae. Intersit aliquid inter clamorem theatri et scholae; est aliqua et lau
Abbreviated transcription (Latin):
mł anno donͤ nascit᷑. Nec ẽ mirũ
ex int̾uallo magna gnͣari. Me¬
cliocͥa et int᷑bam nascentia sepe
fortuna ꝓcluc̃ eximia uͦ ip̃a rari.¬
tate ꝯm̃dat. S iste ml̃tũ ad huc
abest abeo qd̾ ꝓfitet᷑. et sisciret
quid eẽt uir bonus nõ dum ẽẽ
se cred̾et. fortasse ⁊̃ fien posse des¬
paret. At male enstimat d̃ mal̃
hoc ã malifaciũt. nͨ ulla maior
pena nequicie ẽ qͣmꝰ suis ac sͥ¬

Expanded text:
mo nascitur. Nec est mirum ex intervallo magna generari; mediocria et in turbam nascentia saepe fortuna producit, eximia vero ipsa raritate commendat. Sed iste multum adhuc abest ab eo, quod profitetur. Et si sciret, quid esset vir bonus, nondum esse se crederet, fortasse etiam fieri posse desperaret. " At male existimat de malis." Hoc etiam mali faciunt, nec ulla maior poena nequitiae est quam quod s
Abbreviated transcription (Latin):
uin̾e. Quociẽs ĩmete ueneiͣt
qͣntu tͥ ĩ ẜũ liceat ueruat in
mẽtẽ tuã tantũdẽ ĩ te dño tuo
lice. Ad ego inquis nlłu hãbeo
clm̃n. Bona etas ẽ forsitan hebis.
festis qun dani m̃r etate hecu¬
ba suire ceꝑit: qua cres. qua darii
uĩr: qua platõ: qua cuiogenes:
a insmone illum ad mitte. ⁊ cõ¬
silium ain cõuictũ. Hoc loco ac¬
clamabit tota manꝰ delicatoꝵ
Nich hac re humiliꝰ. nich tͤpiꝰ. hos
ego eostẽ d̾p̃hendã alienoꝵ suoꝵ
osculantes manũ. Ne illd̃ quite
uidetis quã omẽ inuidiã maio

Expanded text:
ens in mentem venerit, quantum tibi in servum liceat, veniat in mentem tantundem in te domino tuo licere. "At ego," inquis, "nullum habeo dominum." Bona aetas est; forsitan habebis. Nescis, qua aetate Hecuba servire coeperit, qua Croesus, qua Darei mater, qua Platon, qua Diogenes ?  sermonem illum admitte et in consilium et in convictum. Hoc loco adclamabit mihi tota manus delicatorum: "Nihil hac re humilius, nihil turpius." Hos ego eosdem deprehendam alienorum servorum osculantes manum. Ne illud quidem videtis, quam omnem invidiam maio
Abbreviated transcription (Latin):
misunt ⁊ donũ pusillã rẽ publi¬
cam ẽẽ iudicau̾it. Qud gͦ: Om̃s
ẜuos admoueto m̃se mee.: Nõ ma¬
gis qͣm om̃s liberos. Erras si ex¬
timas me quosdã sor clilioris oꝑe
reiecturũ. ut puta illũ mulionẽ
et illũ hũbrĩlcum. Nõ mĩst̾ris illos
estimabo s morsbi. Sibi quisq
dat mores minist̾ia casus assigͣt
dam ut sĩt. Si quit eͥ inilł ex sor¬
amicũ tm̃ inforo ⁊ incuria que.¬
ras: si diligẽt᷑ attend̾is domi in¬
uenies sepe bona mat̾ia cessat
sine artifice. tempta ⁊ exꝑire. Qu̾e¬
ad mocdũ stultꝰ ẽ qͥ eqũ emptus ñ
ip̃m inspic̃ s stratũ eius acfie¬
nos: sic stultissirus ẽ qui homi¬
nẽ aut ueste aut excõclicõne qͥ¬

Expanded text:
um pusillam rem publicam esse iudicaverunt. "Quid ergo? Omnes servos admovebo mensae meae ?" Non magis quam omnes liberos. Erras, si existimas me quosdam quasi sordidioris operae reiecturum, ut puta illum mulionem et illum bubulcum; non ministeriis illos aestimabo, sed moribus. Sibi quisque dat mores, ministeria casus adsignat. idam, ut sint. Si quid enim in illis, ex soramicum tantum in foro et in curia quaeras; si diligenter adtenderis, et domi invenies. Saepe bona materia cessat sine artifice; tempta, et experiere. Quemadmodum stultus est, qui equum empturus non m inspicit sed stratum eius ac frenos, sic stultissimus est qui hominem aut ex veste aut ex conditione, q
Abbreviated transcription (Latin):
reliquias temulẽtoꝵ sublitꝰ col¬
lig̾ aliꝰ p̃ciosas aues scuicit ꝑ pet
tꝰ aclunes c̃tis cductib cͥcumfeñs
eniditam manũ frustra excutit.
Infelix qui huic uni rei uiuit.
ut altilia decent̾ secet. nͥ qd̃
misior ẽ: qui ħ uoluptatis
cã tocet. qͣm qui neccitatis
cliscit. Alice õbscenatores qui¬
unt cuius rei sapor excitet. cuiꝰ
quid iam ipa societate fasticdiat
quid illo cuie esiniat. Cum his
cenare nõ sustinet. maiestatis
sue diminucionẽ putat ad
Dii mẽliꝰ qd̾ existis dños ha.¬
bent Stare añ lĩ calisti c̃aĩm
suũ uicdi. et eñ qui illi impe¬
gerat titulũ qui int̾ ricacula
mancipia pc̃tux̾at alus intͣnti¬
b excluchi. Retulit illi grãm ẜuꝰ
ille in pͥmã teciniam ꝯiectꝰ in qua
uocem p̾co expit᷑. ⁊ ip̃e illum inui.¬
cẽ apologaũ. ⁊ ip̃e ñõ uicacaut¬

Expanded text:
colligit. Alius pretiosas aves scindit; per pectus et clunes certis ductibus circumferens eruditam manum frusta excutit, infelix, qui huic uni rei vivit, ut altilia decenter secet, nisi quod miserior est, qui hoc voluptatis causa docet quam qui necessitatis discit. Alius unt, cuius illum rei sapor excitet, cuiusquid iam ipsa satietate fastidiat, quid illo die esuriat. Cum his cenare non sustinet et maiestatis suae deminutionem putat ad Di melius ! Quot ex istis dominos habet ! Stare ante limen Callisti dominum suum vidi et eum, qui illi inpegerat titulum, qui inter reicula mancipia produxerat, aliis intrantibus excludi. Rettulit illi gratiam servus ille in primam decuriam coniectus, in qua vocem praeco experitur; et ipse illum invicem apologa
Abbreviated transcription (Latin):
eq̃ mon. qͣm. tu allũ iuid̾e ingeni.¬
um potes. ali tã qͣm ille te ẜuĩ
Mariana clade młtos splẽtudis.¬
sime natos senatorium ꝑ mĩli.¬
ciã aspicantes gracdũ forfima de.¬
p̃sit. Aium exip̃is pastorez. aliñ
custodẽ case fecit. Cõtẽpne nũc eiꝰ
fortime homiẽz. ĩ qͣm trasire clum¬

Expanded text:
aeque mori! tam tu illum videre ingenuum potes quam ille te servum. Mariana clade multos splendidissime natos, senatorium per militiam auspicantes gradum, fortuna depressit, alium ex illis pastorem, alium custodem casae fecit; contemne nunc eius fort
Abbreviated transcription (Latin):
rissimꝰ ab iftis ꝓcligiis sũpsi.
Qñ fatuo tescͥtari uolo nõ est
mͥ longe querẽclꝰ. me riteo ħ
fatua sũbito desiit uit̾e. Incre¬
scit eẽ se cecam. Sub iñ peda.¬
gogum suũ rogat. ut mgret.
ait tomũ tenedrosã es. ẜ qdꝰ
iiuilla ridemꝰ om̃ib nob̾ accide
flligit. nemo cupicłũ. C en tñ
ducẽ queit nos sine cluce erra¬
mus ⁊ dicimꝰ. Nõ ego ambicios
sũ s nemo alit̾ rome pͭ uiuere.
Nõ ego sumptuosꝰ sum. s urbs
ip̃a magͣs impẽsas exig̃. Nõ ẽ me.¬
dum ꝯstitui c̾cum genꝰ uite. aro

Expanded text:
issimus ab istis prodigiis sum; si quando fatuo delectari volo, non est mihi longe quaerendus; me rideo. Haec fatua subito desiit videre. Increscit esse se caecam. Subinde paedagogum suum rogat ut migret. Ait domum tenebricosam esse. Hoc quod in illa ridemus, omnibus nobis accidere tellegit, nemo cupidum. Caeci tamen ducem quaerunt, nos sine duce erramus et dicimus: "Non ego ambitiosus sum, sed nemo aliter Romae potest vivere. Non ego sumptuosus sum, sed urbs ipsa magnas inpensas exigit Non est medum constitu
Abbreviated transcription (Latin):
finitum. Nõ eñ uuũt. s uicti sunt.
nos uita p̾curreret. Nunc uͦ cunctatis
qͣi aliena trãscunit. ⁊ ultimo die ficit᷑.
om̃i ꝑit. S ne epłe moctũ excedã
que nõ d sinistrã legentis manu ĩ¬
płe in alium cliẽ hac litẽ cũ dialeti¬

Expanded text:
finitum. Non enim vivunt, sed victuri sunt. nos vita praecurreret; nunc vero cunctantes quasi aliena transcurrit et ultimo die finitur, omni perit. Sed ne epistulae modum excedam, quae non debet sinistram manum legentis inplere, in alium die
Abbreviated transcription (Latin):
sipossẽ transferrẽ. ⁊ nͥ mafe tesine
officii sꝑarẽ impetͣturum hãc seni¬
lẽ exclicioẽ inclixissẽ mͥ. Nec me
cambclis. ⁊ scilla et fabulosũ isto
fretũ t̾rere potuissent. Transnassem
ista nõ solum traietissẽ. cdum mͦ te
conplecti posse. ⁊ p̃sẽs estimare qͣn
anio creuisses. Cet̾m qd̃ libros m̾os
sertum ꝓuto qͣm formosum pritarẽ
si umaginẽ mẽa petes. Inclulgẽtie
scio istõ ẽẽ nõ iuclicii. Et si mͦ inclicii
ẽ inctulgentĩã tͥ imposint. S quales¬
cuniq s̃ tu illos sic legẽ tamqͣm ue¬
tum queram ad huc nõ sciã. ⁊ ꝯtu:¬
macit̾ querã. Non eñ me cuiꝗͣ mã¬
cicipani nulliꝰ nom̃ fero. Multum
pritatones que acinñ irtitum dẽ¬
cent. Nectimꝰ nodos ⁊ ambiguam

Expanded text:
te finem officii sperarem inpetraturum, hanc senilem expeditionem indixissem mihi nec me Charybdis et Scylla et fabulosum istud fretum deterrere potuissent. Tranassem ista, non solum traiecissem, dummodo te conplecti possem et praesens aestimare, quantum animo crevisses. Ceterum quod libros meos tarem, si imaginem meam peteres. Indulgentiae scio istud esse, non iudicii. Et si modo iudicii est, indulgentia tibi inposuit. Sed qualescumque sunt, tu illos sic lege, tamquam verum quaeram adhuc, non sciam, et contumaciter quaeram. Non enim me cuiquam emancipavi, nullius nomen fero. Multum putationes,quae acumen irritum exercent. Nectimus nodos et ambiguam
Abbreviated transcription (Latin):
pauꝑ ẽ. Int̾ quisquis desid̾ium su¬
uan clausit cũq ip̃o ioue felicitate
churꝰ ꝑdẽ sine dubro custode sͥ
impoiu̾sse ⁊ h̃r quẽ respicias. qu̾e
int̾esse cogitatõnib tuis iucdices.

Expanded text:
ae quisquis desiderium suum clusit, cum ipso Iove de felicitate curus." Prodest sine dubio custodem sibi inposuisse et habere, quem respicias, quem interesse cogitationibus tuis
Abbreviated transcription (Latin):
ssẽt. nocent h tͥ cũ uoles maĩ¬
festissimũ faciã cõminui ⁊ dẽbi.¬
litari gnͣosam intolẽ inistas ar-¬
gutias cõiectam. Pudet dic̾e ꝯtͣ
fortunã mllitaturis q̃ porrigant
tela quẽ admod̾ illos sũbomẽt hac
ad sũmũ bonũ itͣ ꝑ istud p̃hylo¬
q̃ ad albũ setentib exceptioẽs.
Qͥd eͥ aliud ar gicis cũ eũ qͣm
in t̾rogatis scientes ĩ frautẽ inclu¬
citis qͣm ut formula cecicisse uide¬

Expanded text:
ssent! Nocent. Hoc tibi, cum voles, manifestissimum faciam, comminui et debilitari generosam indolem in istas argutias coniectam. Pudet dicere, contra fortunam militaturis quae porrigant tela, quemadmodum illos subornent. Hac ad summum bonum itur ? Per istud philoetiam ad album sedentibus exceptiones ? Quid enim aliud agitis, cum eum, quem interrogatis, scientes in fraudem inducitis, quam ut formula cecidisse vide
Abbreviated transcription (Latin):
edicdit. ⁊ rõne dectit inꝑfectam.
s q ꝑfici possit. De iusticia mͥ de
pietate cispicta. de frngalitate.
de puclicicia ut̃q. ⁊illa cui alicã
corꝑis abstinẽtiã ẽ ⁊ hac cuu sui
cura. Si me nolueris ꝑteiua
duc̾e. faciliꝰ ad id quo tẽto ꝑue.¬
niam. Nam ut ait ille tsigus.
u̾atatis simplex or̃o ẽ it̾oque
illã implicari nõ oportet ⁊lec
ista calliclitas aĩs magͣ cenã¬
tibus. ¶ Uale.

Expanded text:
edidit et 12 rationem dedit inperfectam, sed quae perfici posset. De iustitia mihi, de pietate disputa, de frugalitate, de pudicitia utraque, et illa, cui alieni corporis abstinentia est, et hac, cui sui cura. Si me nolueris per devia ducere, facilius ad id, quo tendo, perveniam. Nam ut ait ille tragicus, Veritatis simplex oratio est. Ideoque illam inplicari non oportet; nec ista calliditas animis magna conantibus. VALE.
Abbreviated transcription (Latin):
petu ac̃ qualẽ illũ nͣa ẽẽ uoluit.
speciosus ex horrito cuiꝰ fecor est
non sine timore aspici. ꝓ̃fert᷑ illi
langiudo ⁊ bracteato. Nemo gła.¬
ri nͥ suo deb uitẽ laudamꝰ si firuc.¬
tu palnutes ou̾at. sup̃a pond̾a ad
t̾ram eoꝵ que tulit ãminicło de¬
cduc̃. Nam qͥs huic illam p̾ferret
uitẽ cui auree uue aurea folia
tilitas in homine quoq id laudã¬
clum ẽ qd̃ ip̃iꝰ ẽ familiã formo.¬
sam ħ. ⁊ domũ pulcrã. multu
serit. multũ fen̾at. Nich hoꝵ ĩ
ip̃o ẽ s cͥca ẽ ip̃m. Lauda in ip̃o
qd̾ nec eripi p̃ nͨ dari. qd̾ ꝓpͥum
hominis ẽ. Quens quid sit:
Cõsũmat᷑ itaq bonũ ẽ. si imple¬
uit id cui nascit᷑. Quid ẽ ant̃ qd̃
ab illo rõ ħ exigat: Rem facilli¬
hanc clifficilẽ fac̃ comunis insa¬
nia. Iniuria eͥ alt̾ alt̾m truclimꝰ.
Quom̃o aut̃ reuotari ad salut̾e
possunt. quos nemo retinet ppl̃s
impellit: Cale.

Expanded text:
petu acer, qualem illum natura esse voluit, petu acer, qualem illum natura esse voluit, speciosus ex horrido, cuius hic decor est, non sine timore aspici, praefertur illi languido et bratteato. Nemo gloriari nisi suo debet. Vitem laudamus, si fructu palmites onerat, si ipsa pondere ad terram eorum, quae tulit, adminicula deducit; num quis huic illam praeferret vitem, cui aureae uvae, aurea folia tilitas, in homine quoque id laudandum est, quod ipsius est. Familiam formosam habet et domum pulchram, multum serit, multum fenerat; nihil horum in ipso est, sed circa ipsum. Lauda in illo, quod nec eripi potest nec dari, quod proprium hominis est. Quaeris quid sit ? Consummatur itaque bonum eius, si id inplevit, cui nascitur. Quid est autem, quod ab illo ratio haec exigat ? Rem facillihanc difficilem facit communis insania; in vitia alter alterum trudimus. Quomodo autem revocari ad salutem possunt, quos nemo retinet, populus inpellit? VALE.
Abbreviated transcription (Latin):
in quo ẽ corpꝰcuilo possit: Uis istuc
cluna descencdit. Animũ excellẽ¬
tem mod̾atũ. omĩa tamqͣm mino¬
ra tͣnseuntẽ. quicquid timemꝰ. opta.¬
mꝰ q ridẽtẽ. celestis hunc potẽcia
agitat. Nõ pͭ res tanta sine ãmi¬
nicło numinis stare. Itaq ma¬
iore suiꝑte illie ẽ uñ descẽchit.
Quẽ admoclum ractii soł cõt̃i¬
gunt quidẽ t̾ram. s uͥ sunt uñ¬
mittũt᷑: sic animꝰ magnꝰ ac sac̾
na nossemꝰ. ꝯu̾sat᷑ quitẽ nob̾cum
s h̾et oĩgini sue. Illinc pendet
istuc spectat. ac nitit᷑. Nrĩs tam¬
qͣm melior int̾ ẽ. Quis e gͦ hic
animꝰ : qui nullo bono nͥ suo nitet.
Quid eͥ stultiꝰ qͣm ĩ hoĩe aliena
laudare: O uud eo demẽtiꝰ qui ea
mirat᷑ q̃ ad alium tͣnsfem ꝓtinꝰ
possunt: Nõ facũit meliorez equ
aure freni. Alit̾ leo aurata iuba
nitit᷑. cdũ ꝯtrectat᷑. ⁊ ad paciẽtiam
recipiendi ornam̃ti cogit᷑ fatigat᷑.
alit̾ incultꝰ inregni sp̃c ħ scił im¬

Expanded text:
possit ? Vis isto divina descendit." Animum excellentem, moderatum, omnia tamquam minora transeuntem, quicquid timemus optamusque ridentem, caelestis potentia agitat. Non potest res tanta sine adminiculo numinis stare. Itaque maiore sui parte illic est, unde descendit. Quemadmodum radii solis contingunt quidem terram, sac sacer na nossemus, conversatur quidem nobiscum, sed haeret origini suae; illinc pendet, illuc spectat ac nititur, nostris tamquam melior interest. Quis est ergo hic animus ? Qui nullo bono nisi suo nitet; quid enim est stultius quam in homine aliena laudare ? Quid eo dementius, qui ea miratur, quae ad alium transferri protinus possunt ? Non faciunt meliorem equum aurei freni. Aliter leo aurata iuba mittitur, dum contractatur et ad patientiam recipiendi ornamenti cogitur fatigatus, aliter incultus, integri spiri
Abbreviated transcription (Latin):
sisti tã longa qͣm ip̃m it fuit
p̾ea rescͥbã. Secduic̾e me debeo.
cogitasti. Qͣnto mag̃ ħ mͥ faci¬
encũ ẽ cũ longiorez mora opꝰ
sit. ut. soluas q̃onẽ quã ut ꝓpo¬
nas. utiq cũ aliud tͥ expecliat

Expanded text:
sisti, tam longam quam ipsum iter fuit, postea rescribam. Seducere me debeo cogitasti; quanto magis hoc mihi faciendum est, cum longiore mora opus sit, ut sol vas quaestionem quam ut proponas ? Uti
Abbreviated transcription (Latin):
dite mag̾ qͣm ꝯcitate. rit posses
dic̾e facilitatẽ ẽẽ illã nõ cełita¬
tem. Hanc gͦ in iuro sapiẽtez
recipio. nõ exigo ut or̃o eius si¬
ne impedim̃to exeat. ꝓferat᷑ tr̃
malo qͣm ꝓfluat. Eo auit̃ magis
te det̾reo ab isto morbo quo nõ
pͥ tͥ ista res conͣg̾e ꝯting̾e alit̾.
qͣm si te put̾e desient. ꝑ frices frõ¬
tẽ oꝑtet ⁊ teͣ nõ audias. Multa

Expanded text:
ses dicere facilitatem esse illam, non celeritatem. Hanc ego in viro sapiente recipio, non exigo; ut oratio eius sine impedimento exeat, proferatur tamen malo quam profluat. Eo autem magis te deterreo ab isto morbo, quod non potest tibi ista res contingere aliter quam si te pudere desierit; perfrices frontem oportet et te ipse non audias. Multa