comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
quoq uno minui tũa uł ip̃a cõcesseri nil desiterio
lacͥmis ac dolore tabescit. Quid dicã liberos ꝯsula¬
res quoꝵ iã ut mid eratis ꝓueris uł paterni uel
auiti specimẽ elucet ĩgenu ¶e ũ igt̃ p̃cipua sit mor¬
talib uĩte cura retinẽde oꝰ te si rua bona cognoscas
felice aui supetũt q̃ nũc que uita nemo dubitat ẽt
cariora. Quare sicca ĩã lacrimas. ñõ dũ est ad unã
oĩs exosa fortuna nec tibi nimiũ ualida tẽpestas
incubuit. Quãdo tenaces erent anchore que nec
p̃sẽtis solamen nec futuri spe tp̃ris ab ẽẽ patiañtur.
⁊ hereãt ĩquã p̃cor. illis nãq manẽtib utr̃uq res
se hãnt enatitabimꝰ. S quãtũ ornamẽtis nr̃is decus
decesserit uides ¶Et illa. ꝓmoumꝰ ĩquit aliqũatulũ¬
si te nõ totui tue sortis piget. S delitias tuas
ferre nõ possũ. qui ab ẽẽ aliꝗd tue beatituni t̾a luc¬
tuosus atq anxius cõqueraris. Quis eĩ tã ꝯposite

Expanded text:
 minui tuam uel ipsa concesserim, tui desiderio lacrimis ac dolore tabescit. Quid dicam liberos consulares, quorum iam ut in id aetatis pueris uel paterni uel auiti specimen elucet ingenii? Cum igitur praecipua sit mortalibus uitae cura retinendae, o te, si tua bona cognoscas, felicem, cui suppetunt etiam nunc quae uita nemo dubitat esse cariora. Quare sicca iam lacrimas; nondum est ad unum omnes exosa fortuna nec tibi nimium ualida tempestas incubuit quando tenaces haerent ancorae quae nec praesentis solamen nec futuri spem temporis abesse patiantur. – Et haereant, inquam, precor; illis namque manentibus, utcumque se res habeant, enatabimus. Sed quantum ornamentis nostris decesserit uides. – Et illa: Promouimus, inquit, aliquansi te non iam totius tuae sortis piget. Sed delicias tuas ferre non possum, qui abesse aliquid tuae beatitudini tam luctuosus atque anxius conqueraris. Quis est enim tam compositae
Abbreviated transcription (Latin):
re aput queꝙͣ nõ põt. ꝙ trasfert̃ in alt̾u. tũc est
p̃niosa peccunia cũ trãslata in alios largiẽd usu
desinit possideri. at eadez si aput unũ quãta est
ubi q gẽtiu cõgerat᷑. ceteros sui in opes fecerit.
fuor ꝗde tota parit̾ multoꝵ replet auditũ. ur̃e
uõ diuitie nisi cominute in plures trãsire non
possũt. quod cũ factũ ꝑa est pauꝑͥs neccesse est
fiãt quos relinquũt Põ igit᷑ angustas ĩ opes q
diuitias quas ⁊ nochr̃e totas płib licet. ⁊ ad qũe¬
libet sine ceteroꝵ pauꝑtate nõ ueniũt.san ge̾¬
marũ fulgor oculos trahit. s  ꝗd est ĩ hae ꝑii¬
spledore p̾cipuũ gẽmarũ est lux illa nõ hoĩnũ.
quas ꝗdez muari hoĩes uehement᷑ amiror.&
Quid est eĩ carẽs aĩe motu atq ꝯpage᷑ quod

Expanded text:
re apud quemque non potest quod transfertur in alterum, tunc est pretiosa pecunia cum translata in alios largiendi usu desinit possideri. At eadem, si apud unum quanta est ubique gentium congeratur, ceteros sui inopes fecerit. Et uox quidem tota pariter multorum replet auditum, uestrae uero diuitiae nisi comminutae in plures transire non possunt; quod cum factum est, pauperes necesse est faciant quos relinquunt. O igitur angustas inopesque diuitias, quas nec habere totas pluribus licet et ad quemlibet sine ceterorum paupertate non ueniunt. – An gemmarum fulgor oculos trahit? Sed si quid est in hoc splendore praecipui, gemmarum est lux illa, non hominum; quas quidem mirari homines uehementer ammiror. Quid est enim carens animae motu atque compage quod
Abbreviated transcription (Latin):
uehit. uł scit eã uł nescit ẽẽ mubilẽ. Si ne¬
scit quenã beata sors ẽẽ potest ignorantie
cecitate. Si scit metuat necesse est ne amit¬
tat ꝙ amitti posse nõ dubitat. Quare ꝯtinuus
timor nõ siuit ẽẽ felice̾ an uł si amiserit negli¬
gedũ putat. Sic quoq ꝑexile bonũ est quod
equo aĩo ferrat᷑ amissũ.¶Et qm̃ tu ide es cui
ꝑsuasũ atq insitũ ꝑ multis demostrationib
scio mẽtes hõiu nullo mõ ẽẽ mortales. cũ q
clarũ sit ꝑpetuã felictate̾ forruit᷑a corporis mor¬
te finiri. dubitari neꝗt si hec afferre bat br̃i¬
uidine̾ põt. qn ce̾ mortaliũ / ĩ miẜiã mortis fi¬
ne labat᷑. Quod si moltos scimus bt̃i rudinis
fructũ nõ morte solu uerũ ⁊̃ dolorib supli¬
Quisqs uolet phener Põdus fere i¬

Expanded text:
uehit uel scit eam uel nescit esse mutabilem. Si neuehit uel scit eam uel nescit esse mutabilem. Si nescit, quaenam beata sors esse potest ignorantiae caecitate? Si scit, metuat necesse est ne amittat quod amitti posse non dubitat; quare continuus timor non sinit esse felicem. An uel si amiserit neglegendum putat? Sic quoque perexile bonum est quod aequo animo feratur amissum. Et quoniam tu idem es cui persuasum atque insitum scio mentes hominum nullo modo esse mortales cumque clarum sit fortuitam felicitatem corporis morte finiri, dubitari nequit, si haec afferre beatitudinem potest, quin omne mortalium genus in miseriam mortis fine labatur. Quod si multos scimus beatitudinis fructum non morte solum uerum etiam doloribus suppliQuisquis uolet perennem Cautus ponere
Abbreviated transcription (Latin):
huane felicitatis dulcedo resꝑsa est que s ã fruen¬
t iocũda c̃ẽ uideat᷑. tñ quo minuꝰ cu uelit habeat
retiner nõ possit. Iliquet gͥ quã sit mortaliũ rex
misera beatitudo que neq apud equai̾os ꝑpetu
a ꝑdurat nec anxios tota delectat. Quid igit᷑
o mortales extra petirs intra uos posita felici¬
tatẽ. Error uos inscitiaq ꝯfũditꝰ.¶ Ostẽdã breui¬
ter tibi sũme cardinẽ feliatatis. est ne aliꝗd
tibi te ip̃o p̾tiosiuꝰ. nichil ĩquies. Igit᷑ si tui
cõpos fueris possidebis quod tu amittere un¬
quã uelis. nec fortuna possit auferre satq ⁊
ut agnoscas in his fortuitis reb beatitudinẽ
cõstare nõ posse sic collige. Si beatitudo est
sũmũ nẽ bonũ rõe degẽtis nec est sũmũ bor ũ
quod eripi ullo mõ potest qm̃ p̃cellit id ꝙ
nequeat auferri manifestũ est ꝗn adbt̃itu¬
dinẽ ꝑcipiendã fortune ĩstabilitas aspirae̾
nõ possit. ad hec quẽ caduca ista felicitas

Expanded text:
ae felicitatis dulcedo respersa est! Quae si etiam fruenti iucunda esse uideatur, tamen quominus cum uelit abeat retineri non possit. Liquet igitur quam sit mortalium rerum misera beatitudo, quae nec apud aequanimos perpetua perdurat nec anxios tota delectat. Quid igitur, o mortales, extra petitis intra uos positam felicitatem? Error uos inscitiaque confundit. Ostendam breuiter tibi summae cardinem felicitatis. Estne aliquid tibi te ipso pretiosius? Nihil, inquies. Igitur si tui compos fueris, possidebis quod nec tu amittere umquam uelis nec fortuna possit auferre. Atque ut agnoscas in his fortuitis rebus beatitudinem constare non posse, sic collige. Si beatitudo est summum naturae bonum ratione degentis nec est summum bonum quod eripi ullo modo potest, quoniam praecellit id quod nequeat auferri, manifestum est quin ad beatitudinem percipiendam fortunae instabilitas aspirare non possit. Ad haec, quem caduca ista felicitas
Abbreviated transcription (Latin):
qneo sepe atq anbitiõe deuiorasset lab ip̃ts hiarinũ
taucib traxi. se albinũ ꝯsularẽ uirũ preiudicante
accusatioĩs spena corriꝑet odiis me cyp̾ani delatons
pposuissatis ne ĩme magnas uideor exacerbalit
Samore iustitie nichil apud aplicos quo magio ẽs
tutior reẜuaui sor uib aũt deferetib pcilli sumus

Expanded text:
 ab ipsis hiantium faucibus traxi. Ne Albinum consularem uirum praeiudicatae accusationis poena corriperet, odiis me Cypriani delatoris opposui. Satisne in me magnas uideor exaceruasse amore iustitiae nihil apud aulicos quo magis essem tutior reseruaui. Quibus autem deferentibus perculsi sumus
Abbreviated transcription (Latin):
si ꝗdẽ ꝑ se regit oĩa quẽ bonũ eẽ cõsensimꝰ
Et ħͥ est ueluti ꝗdã clauus atq guberna¬
culũ quo mũdana machina stabilis atq ĩ¬
corupta seruat᷑. suehemẽter assẽtior ĩ quani
⁊ id te paulo an dictura tenui licet suspitice
ꝓspexi  c̾redo ĩꝗͣt Iã eĩ ut arbitror uigiła¬
tins adcernẽda uera oculos deducis / Sꝙ dicã nõ minꝰ
ad ꝯtuendũ patet: ꝗd ĩquã: Cũ deus ĩꝗͥt oĩa bonitatis
clauo gub̾nare ir iure credat᷑ / eadẽq oĩa sicuti docui ad

Expanded text:
er se regit omnia quem bonum esse consensimus, et hic est ueluti quidam clauus atque gubernaculum quo mundana machina stabilis atque incorrupta seruatur. – Vehementer assentior, inquam, et id te paulo ante dicturam tenui licet suspicione prospexi. – Credo, inquit; iam enim, ut arbitror, uigilantius ad cernenda uera oculos deducis. Sed quod dicam non minus ad contuendum patet. – Quid? inquam. – Cum deus, inquit, omnia bonitatis clauo
Abbreviated transcription (Latin):
ni unus eẽt ꝗ tã dia̾sa ꝯiũgeret.¶Coniũcta uo
naͣru ꝓp̃a diulsitis ĩuicẽ discors disotiaret/
atq deueleret ni unus eẽt ꝗ quod nexuit
t᷑a dispositos motus locis tpr̃ib effitiẽtia¬
spatiis qualitatib explicaret nisi unus
felicitatis copps patriã sospes reuisas / set
que pre p̃posuimꝰ ĩtueamur. ¶No ne ĩ beatitu¬
dine suffitiẽtiã numerauimꝰ . deũ quoq ip̃a¬
beatituinẽ ẽẽ cõsẽsimus/. ita ꝗdẽ a ad mun

Expanded text:
geret. Coniuncta uero naturarum ipsa diuersitas inuicem discors dissociaret atque diuelleret nisi unus esset qui quod nexuit tam dispositos motus locis, temporibus, efficiespatiis qualitatibus, nisi esset unus felicitatis compos, patriam sospes revisas: sed quae proposuimus, intueamur. Nonne in beatitudine sufficientiam numeravimus, Deumque beatitudinem ipsam esse concessimus? Ita
Abbreviated transcription (Latin):
Tu to illa si pͥora inꝗt cõcesa respities. ꝓͦ illud
ꝗdẽ lõgiuꝰ aberit an recorderis ꝙ te dudũ ne¬
meã fuife ꝯfuisse ꝯfessũ/ s ꝰ qd afferis licet ĩa
ꝓspitiã/ planͥuꝰ tñ exte audire desideros Mũdũ
inꝗt hũc a deo regi paulo añ minime dubita¬

Expanded text:
spicias, ne illud quidem longius aberit quin recorderis quod te dudum nemeam fuisse confessum, sed quid afferas, licet iam prospiciam, planius tamen ex te audire desidero. – Mundum, inquit, hunc deo regi paulo ante minime dubita
Abbreviated transcription (Latin):
Ni mersus uiuerer fomes corde.
I uod si platonis musa ꝑsonat uerũ aetobe⁊ eso¬
Quod ꝗsq discit ĩ memor recordat᷑
Tum ego platoni ĩquã ueheniet᷑ assotior. qnͣ retorsqul̃a¬
corporea ꝯtagice̾ / de hĩc cũ meroris p̃ssus amisi.

Expanded text:
ni mersus alto uiueret fomes corde? Quodsi Platonis Musa personat uerum, quoque discit immemor recordatur. – Tum ego: Platoni, inquam, uehementer assentior; nam me horucor
Abbreviated transcription (Latin):
est nã suꝑior ꝯp̾hendẽdi uix aplectit in ferio¬
rẽ. Inferior uo ad suꝑiorẽ nułio mo ꝯsur¬
git. Neq eĩ sensus aliꝗd extra matenã ualet
uł uniu̾sales ꝑ spẽs ymaginatio ꝯtuet uł ratio
capit sinplicẽ formã. s ĩtelligetia quasi desuꝑ¬
spectas ꝯcept̾a formã/ que łubsũt ⁊ cũcta di¬
iudicat / S eo mo quo formã ip̃ar quisoñ¬
u̾su ⁊ ⁊ ymaginatioĩs figura ⁊ mattrile sẽ¬
sibille cognoscit. Nec rõe utens ͣ y maginaticẽ¬
nec sensib s illo uno ictu mẽtis formalit᷑ ut
ita dicã cũcta ꝓspitiẽs / Ratio quoq cũ quid

Expanded text:
i vis amplectitur inferio5 inferior vero ad superiorem nullo modo consurgit. Neque enim sensus aliquid extra materiam valet, vel universales species imaginatio contuetur, vel ratio capit simplicem formam: sed intelligentia quasi despectans, concepta forma, quae subsunt etiam cuncta dijudicat; sed eo modo quo formam ipsam, quae nulet imaginationis figuram et materiale sensibile cognoscit nec ratione utens nec imaginatis, sed illo uno ictu mentis formaliter, ut ita dicam, cuncta prospiciens. Ratio quoque cum quid
Abbreviated transcription (Latin):
hicꝰ uõ coherẽs orbiatq ꝯũctus / circa ip̃m mo¬
tio ambitũ rotũditatẽ ꝑtib ꝯp̾hendit. Ip̃m qͦ¬
qr hõĩe alit sesus alit̾ ymaginatio /alit̾ rõ alit̃
intelligẽtia ꝯtuetur. Sensus eĩ figurã ĩ subiet¬
ta materia ꝯstitut᷑a/ ymaginatio uero sec asine
materia uidicat figura. Ro uero hac quoque
transcẽdit spetiẽq ip̃a que singularib ĩ esi
uniusali ꝯsideraticẽ ꝓpendit/ ĩtelligẽtie u̾o̾ cel

Expanded text:
tus circa ipsum motus ambitum rotunditatem partibus comprehendit. Ipsum quoque hominem aliter sensus, aliter imaginatio, aliter ratio, aliter intellegentia contuetur. Sensus enim figuram in subiecta materia constitutam, imaginatio uero solam sine materia iudicat figuram; ratio uero hanc quoque transcendit speciemque ipsam quae singularibus inest uniuersali consideratione perpendit. Intellegentiae uero cel
Abbreviated transcription (Latin):
mie abeũte discedũt Caudact̃ affirmẽ si tua forẽt qͥ ad
missa cõquerenss nullo moͦ ꝑdidisses. Anego sola me¬
um ius exercere ꝓhibeor ¶licet celo ꝓferre lucidos dies

Expanded text:
me abeunte discedunt. Audacter adfirmem, si tua forent quae me abeunte discedunt. Audacter adfirmem, si tua forent quae amissa conquerens nullo modo perdidisses. An ego sola meum ius exercere prohibebor? Licet caelo proferre lucidos dies
Abbreviated transcription (Latin):
Delle autꝰ pauca recũ fortune ip̃uꝰ ũbis agitare sonoi
Tu igit᷑ an uis postulẽ aĩadu̾te. Quid ho reã me co¬
tidianis agͣis querelis  quã tibi fecimus iniuriam
que tua tibi detraximꝰ bona ꝓ quouis iudice de opum
digͥtatũq mecũ posessioẽ ꝯtede. ⁊ si cuiꝰ quã mortali¬
umu propͥu ꝗd hoꝵ ẽẽ mo̾straueris ego ia iã tua fu¬
isse que repetis sp̃ote cõcedã cũ te matris utego
nͣa ꝓduxit nudũ reb oĩb ĩ opẽq suscepismeis
opib foui. ⁊ quod te nũc ĩpatient̾e̾ nr̃i facit. fauo¬
re ꝓna ĩdulgentiuꝰ educaui sõiuiq mei iuris sũt
afluc̃tia ⁊ splẽdore circꝰ dedi Enũc mͥ retͣhere manu
libet. hẽs gr̃a uelut usus alienis ¶nõ habes ius q̃rele
tãꝗͣ prorsus tua ꝑdider ¶Q iud gͥ ĩgemiscis: nulla tͥ
a nobis est illata uiolẽtia Cõpes. honores. teraq taliũ
mei sũt iuris ¶dominã famule cognoscũt mecũ ue̾iũt

Expanded text:
Vellem autem pauca tecum fortunae ipsius uerbis agitare. Tu igitur an ius postulet, animaduerte. 'Quid tu homo ream me cotidianis agis querelis? Quam tibi fecimus iniuriam? Quae tua tibi detraximus bona? Quouis iudice de opum dignitatumque mecum possessione contende. Et si cuiusquam mortalium proprium quid horum esse monstraueris, ego iam tua fuisse quae repetis, sponte concedam. Cum te matris utero natura produxit, nudum rebus omnibus inopemque suscepi, meis opibus foui et quod te nunc inpatientem nostri facit, fauore prona indulgentia educaui, omnium quae mei iuris sunt affluentia et splendore circumdedi. Nunc milli retrahere manum libet. Habes gratiam uelut usus alienis, non habes ius querelae tamquam prorsus tua perdideris. Quid igitur ingemiscis? Nulla tibi a nobis est allata uiolentia. Opes honores ceteraque talium mei sunt iuris. Dominam famulae cognoscunt j mecum ueniunt,
Abbreviated transcription (Latin):
Prona tam̃ faties hebepes ualet ĩgure sẽsus.
Unica gens hõiu celsũ leuat altiuꝰ cacumen
Atq leuis recto stat corpore despicitq t̾ras.
hec nͥ t̾renus male de sipis ad monet figura.
Qui recto celũ uultu petis exerisq fonte
In sublimȩ feras aĩu ne grauata pessu.

Expanded text:
Prona tamen facies hebetes ualet ingrauare sensus. Prona tamen facies hebetes ualet ingrauare sensus. Vnica gens hominum celsum leuat altius cacumenAtque leuis recto stat corpore despicitque terras. terrenus male desipis, admonet figura, Qui recto caelum uultu petis exserisque frontem, In sublime feras animum quoque, ne grauata pessu
Abbreviated transcription (Latin):
Simile est ꝙ huana rõ diuͥnã intelligẽtia futã
nisi ut ip̃a cognoscit nõ putat intueri. Nã ita
ddisseris siquã certos ac necios hr̃e nõ uideant᷑
euẽtus ea certe euetura p̾sciri nequeũt /harũ gͥ
igitur uti rõnis ꝑticipes sumus/ ita diuine
iuditiũ mẽtis hr̃e possemus sicuti ymaginati¬
one sensũq rõi cedere oportere iudicamꝰ sic di¬
uine sese mẽti hũanã sumittẽ rõe iustissinum
cẽseremus/ qr in illiꝰ sũme intelligẽtie cacumen
si possumꝰ eriganiur illic eĩ rõ uidebit ꝙ uise nõ
q id fit oppinio s sũme potuiꝰ scĩe nullis ter¬
minis metis in clusa sinplicitas.
Quã uariis t̾ras aĩalia ꝑmeãt figuris.
Sũt ꝗb alarũleuitas uaga u̾beretq uẽtos.
Et liquido lõgi sꝑatia etheris enater uolatu.
hcͣc p̃ssisse solo uestigia gressibq gaudẽt
Uł urides cãpos trãsmitẽ uł subire siluas.
Que uariis uar uideas licet oĩa discrepãe fõms

Expanded text:
Simile est quod humana ratio diuinam intellegentiam futura nisi ut ipsa cognoscit non putat intueri. Nam ita disseris: Si qua certos ac necessarios habere non uideantur euentus ea certo euentura praesciri nequeunt. Harum igiigitur uti rationis participes sumus ita diuinae iudicium mentis habere possemus, sicut imaginationem sensumque rationi cedere oportere iudicauimus sic diuinae sese menti humanam summittere rationem iustissimum censeremus. Quare in illiussi possumus, erigamur; illic enim ratio videbit, quod in se non que id sit opinio, sed summae potius scientiae nullis terminis inclusa simplicitas. Quam uariis terras animalia permeant figuris! bus alarum leuitas uaga uerberetque uentos Et liquido longi spatia aetheris enatet uolatu, Haec pressisse solo uestigia gressibusque gaudent Vel uirides campos transmittere uel subire siluas. Quae uariis uideas licet omnia discrepare formis,
Abbreviated transcription (Latin):
te cũ deinceps epicueru reũ uulgus ac stoycum¬
Ceteriq ꝓ sua quisq ꝑte ra ratũ ire molirentur
mẽq reclamãtẽ renitẽtẽq uelut ĩꝑtẽ p̾de detraherẽt
tis q ab ea paniculis tota me sibi cessisse credentes.¬
phane multitudinis errore ꝑuertit. Q si nec quexa

Expanded text:
tem cum deinceps Epicureum vulgus, ac Stoicume pro 5 sua quisque parte raptum ire molirentur, meque reclamantem, renitentemque, velut in partem praedae, traherent, tisque ab ea panniculis totam me sibi cessisse credentesprofanae multitudinis errore pervertit. Quodsi nec Anaxa
Abbreviated transcription (Latin):
dep̾hedit᷑ pͥmũ gͥ te ip̃m ꝗ paulo añ diuitiis affluebas¬
ĩt̾rogo sĩter illas habu̾dãs tissimas opes nũquã ne aĩmu¬
abẽę /uł aderat quod adesse noluisses/ ita est in qu̾a¬
illius igͥ p̃sẽtia huiuꝰ absentĩã desiderabas. cõfutet¬
teor ĩ quã /eget uo̾ in ꝗd eo quod ꝗ que desiderat seget
ĩquã Iꝗ uo̾ eget aliquo nõ ẽ usquequeq sibi suffinẽs /¬

Expanded text:
itur te ipsum, qui paulo ante divitiis affluebasinterrogo: inter illas abundantissimas opes numquamne animuvelles, vel aderat, quod adesse noluisses? — Ita est, inquaIllius igitur praesentiam, huius absentiam desiderabas? — Confiteor, inquam. — Eget vero, inquit, eo, quod quisque desiderat? - Eget, inquam. — Qui vero eget aliquo. non est usque- --quaque sibi ips
Abbreviated transcription (Latin):
tuna ppłari nõ nichił boni mali ue ĩ eẽ perpedo neqsi
eĩ sapientũ quisquã exul inops ignomigniosus¬
q eẽ malit potiuꝰ quã pollẽs opib honore reu̾endꝰ
potetia ualidus ĩ sua ꝑmanẽs urbe florerebsos es ⁊ał¬
us testãtius q sapĩe tractat᷑ offirũ cũ ĩꝯtigetes ppłas
regẽtiũ qͥdã m̃o bt̃tudo tras fiuidit᷑ cũ p̃setm carcer
lex ceteraq legaliũ tormẽta penaꝵ ꝑnitiosis potiuꝰ
usa uice mutẽtꝰ scelerũq suppliti a hoños p̾mãt pre¬
mia uͥtutũ mali rapiãt uehement᷑ ãmiror queqͥ tã
in iuste cõfusioĩs ratio uideat᷑ / ex te scire deside sib
minus et eĩ mirarer ssanusceri oĩa fortuitis ca sib
crederẽ / Nũc stupore meũ deus rector exaͣgerat qͣ cũ
sepe bonis iocũda/ malis asꝑal ꝯtͣq bonis dura tͥbu¬
at Imalis optata ꝯcedat /nisi causa dephendit᷑ / ꝗd ẽ¬

Expanded text:
tuna populari non nihil boni maliue inesse perpendo; neque enim sapientum quisquam exsul inops ignominiosusque esse malit potius quam pollens opibus, honore reuerendus, potentia ualidus in sua permanens urbe florere. Sic enim clarius testatiusque sapientiae tractatur officium, cum in contingentes populos regentium quodam modo beatitudo transfunditur, cum praesertim carcer, nex ceteraque legalium tormenta poenarum perniciosis potius  haec igitur uersa uice mutentur scelerumque supplicia bonos premant, praemia uirtutum mali rapiant, uehementer ammiror, quaeque tam iniustae confusionis ratio uideatur ex te scire desidero. Minus etenim mirarer si misceri omnia fortuitis casibus crederem. Nunc stuporem meum deus rector exaggerat. Qui cum saepe bonis iucunda, malis aspera contraque bonis dura tribuat, malis optata concedat, nisi causa deprehenditur, quid e
Abbreviated transcription (Latin):
turpitudo sub apte ne miseros fatiat/ apparet quili¬
at ꝗ nũc ait ꝯtfanũt oiatoreos ꝓhus eĩ ꝗ graue ꝗd acer¬
bũq ꝑressi sũt miseratiõe iudicũ excitare conãtur
Cũ magis amittẽtib iustior miseratio debeat᷑ ¶Quos no
ab iratis s apropitiis poriuꝰ miserãtibq accusatorib
ad iuditiũ ueluti egras ad medicũ duci oporteha
ur culꝑe morbos suplitio resecaret quo pacbo defẽ¬
qua rimula uͥtutẽ relictã fas eẽt aspicere uitioꝵ q sox¬
des penarũ crutiatib sed posituros uiderẽt/ ꝯpesata¬
one adipiscẽde ꝓbitatis nec crutiatꝰ s ẽẽ dicerent
defẽsoꝵq oꝑa repudiarẽt Iac se totos accusatorib¬
iudicibq ꝑmitterẽt. Quo fit ut apud sapiẽtes nul
lus odio locus relĩquat᷑/ Nã bonos ꝗs nisi stultissimꝰ
oderit. malos uoͣ odisse rc̃e̾ caret ¶Nã si uti corporis
lãgors ita uitiositas ꝗde est qiͣ morb aĩoꝵ.Cũ egros

Expanded text:
turpitudo suapte natura miseros faciat, apparet, illai graue quid acerbumque perpessi sunt miserationem iudicum excitare conantur, cum magis admittentibus iustior miseratio debeatur; quos non ab iratis sed a propitiis potius miserantibusque accusatoribus ad iudicium ueluti aegros ad medicum duci oportebat ut culpae morbos supplicio resecarent. Quo pacto defequa rimula uirtutem relictam fas esset aspicere uitiorumque sodes poenarum cruciatibus se deposituros uiderent, compensatione adipiscendae probitatis nec hos cruciatus esse ducerent defensorumque operam repudiarent busque permitterent. Quo fit, ut apud sapientes nullus prorsus odio locus relinquatur. Nam bonos quis nisi stultissimus oderit? malos vero odisse ratione caret. Nam si, uti corporum languor, ita vitiositas quidam est quasi morbus animorum; cum aegros
Abbreviated transcription (Latin):
cuiꝰ est ꝯstat ẽẽ p̾tiosius. Cũ uilissima rerũ ur̃a bõa
mittitis. Quod ꝗde aut ĩmerito cadit. hũane quippe
ne ista cõditio est ut tũ t̾atũ cet̾is reb cũ se cogͦscit
excellat. eade tñ infra bestias redigat᷑ si nosce desiẽi̾t.¬
n nã cet̾is a ĩantib se se ig̾rare naͥ est. hõib aũt ex ui¬
tio uenit.: Quã u̾o late pate ur hͥ error. qui ornari pos¬
se aliꝗd ornanie̾tis extimatis alienis. at id fieri neꝗd.¬
nã si ꝗd exapositis luce at ip ip̃a ꝗde sũt appoi̾ta
laudãt᷑. Alud uoͣ hus rectũ atq uelatũ in sua ni¬
chil ominꝰ feditate ꝑdurat. EEgo uoͣ ill nego illud

Expanded text:
cuius est constat esse pretiosius, cum uilissima rerum uestra bona cuius est constat esse pretiosius, cum uilissima rerum uestra bona mittitis, quod quidem haud inmerito cadit. Humanae quippe naturae ista condicio est ut tum tantum ceteris rebus cum se cognoscit excellat, eadem tamen infra bestias redigatur, si se nosse desierit. Nam ceteris animantibus sese ignorare naturae est; hominibus uitio uenit. Quam uero late patet uester hic error qui ornari posse aliquid ornamentis existimatis alienis? At id fieri nequiNam si quid ex appositis luceat, ipsa quidem quae sunt apposita laudantur; illud uero his tectum atque uelatum in sua nihilo minus foeditate
Abbreviated transcription (Latin):
uitias. s qm̃ p̃tiosa uidebat᷑ tuis ea diuitiis ãnu¬
merare maliusti. Quid aũt tãto fortune strepitu
opus est. ad tuendã p̾tiose supellectilis uarietate
uerĩq illud est. ꝑ multis eos ĩdigere ꝗ per mul¬
ta possideãt. Contraq minimo ꝗ abu̾datia sua.
n̾e neccesitate nõ anbitus suꝑfluitate metiant᷑.
Sra ne aũt nullũ est propͥu uobis atq ĩsitũ bonũ
ut ĩext̾ius ac sepositis reb bona ur̃a queratis.
Sic uerũ uersa ꝯditio est ut diuinũ merito roĩs
aĩal nõ alit̾ sibi splendere nisi aĩate supelectilis:
posessioe uideat᷑. Et alia ꝗde suis ꝯtẽta sũt. Uos aũt¬
eo dõ mẽte cõsinules a reb ĩfimis excellẽtis ne orua¬
mẽta captatis. nec intelligitis quata ꝯdictori ue¬
stro fatiatis iniursã. ille genus huanu terenis
om̃ib p̾stare uoluit. uos digͥtatẽ ur̃a infra in¬
fima queq̃ dẽtruditis. Nã si om̃ẽ cuiꝰq bonũ eo

Expanded text:
uitias, sed quoniam pretiosa uidebantur tuis ea diuitiis annumerare maluisti. Quid autem tanto fortunae strepitu opus est ad tuendam pretiosae supellectilis uarietatem, uerumque illud est permultis eos indigere qui permulta possideant, contraque minimum qui abundantiam suam naturae necessitate non ambitus superfluitate metiantur. Itane autem nullum est proprium uobis atque insitum bonum ut in externis ac sepositis rebus bona uestra quaeratis? Sic rerum uersa condicio est ut diuinum merito rationis animal non aliter sibi splendere nisi inanimatae supellectilis possessione uideatur? Et alia quidem suis contenta sunt, uos autem deo mente consimiles ab rebus infimis excellentis naturae ornamenta captatis nec intellegitis quantam conditori uestro faciatis iniuriam. Ille genus humanum terrenis omnibus praestare uoluit, uos dignitatem uestram infra infima quaeque detruditis. Nam si omne cuiusque bonum eo
Abbreviated transcription (Latin):
excogitari põt Nam uł ad nichilũ cũcta referũt᷑
Et uno ueluti u̾tice destituta sine rectore fluitabũt¬
aut si est aquod uniu̾sa festinẽt/ id erit õĩu sũmũ

Expanded text:
excogitari potest. Nam uel ad nihil unum cuncta referuntur et uno ueluti uertice destituta sine rectore fluitabuntquid est ad quod uniuersa festinent, id erit omnium summu
Abbreviated transcription (Latin):
si gladio /si bonis oĩb nece strucxisse diceremur
presentẽ tñ sentẽtia ꝯfessu me ꝯiũctũq punisset
Nũc quinge̾tis fere passuũ milib procul moti at¬
q indefẽsi Iob studiũ in senatũ propẽsius ĩ senatũ
morti ꝓscriptioniq dãpnamur ssõmeritos de si¬
mili crimine nemine posse ꝯuĩa ^cui dignitate reatꝰ
ip̃i ã qui detulere uiderũt ui quã uti alicuiꝰ sceleris
amixtioe fuscaret ob anibitũ digͥtatis saclegio me ꝯ¬
scientiã poluissie mẽtiti sũt satꝗ ⁊ tu ĩsita nobis g̾m
rerũ mortaliũ cupidinẽ de nr̃i aĩ se depelebos  iub
tius oculis saclegio locũ ẽẽ fas nõ erat Iinstilla pas
eĩ aurib cogitauõibq cotidie meis dictũ pharago¬

Expanded text:
 gladio, si bonis omnibus necem struxisse diceremur,  gladio, si bonis omnibus necem struxisse diceremur, praesentem tamen sententia, confessum tamen conuictumue punisset; nunc quingentis fere passuum milibus procul muti atque indefensi ob studium propensius in senatum morti proscriptionique damnamur. O meritos de simili crimine neminem posse conuinci! Cuius dignitatem reatus ipsi etiam qui detulere uiderunt; quam uti alicuius sceleris ammixtione fuscarent, ob ambitum dignitatis sacrilegio me conscientiam polluisse mentiti sunt. Atqui et tu insirerum mortalium cupidinem de nostri animi sede pellebas, et sub tuis oculis sacrilegio locum esse fas non erat: instillabas enim auribus cogitationibusque quotidie meis Pythago
Abbreviated transcription (Latin):
inisti ut opinor / qm me dicturũ ꝗͣd fcurum
ue ẜses senꝑ pp̃a dirigebas¶¶Seministi ut inquã¬
uerone cũ rex ausaus exicii cõis maiestatis crim̃
in albinũ delatũ c ad cũtũ senatus ordine̾ trãsfe¬
re moliret suuusi ĩnocẽtia senatus quãta mei ꝑi¬
culi securitate defenderi /scis me hec ⁊ uera profere
Et ĩ nulla unquã mei laude iactasse./ Minuit ꝓp quo¬
dã mo se ꝓbãtis ꝯscĩe secretũ/ quotiẽs osfedo ꝗs sas
tũ recipit fame p̾tiũ / S ĩnoc̾tiã nr̃a quis excepitꝰ¬
euetus uides / pro uere uirtutis p̃miis talsi sceleis
penas subimꝰ qet cuiꝰ ũquã facinoris manifesta ꝯfessia
ita iudices hũit ĩseueritate ꝯcordes / ut nõ aliquos
uł ip̃e ĩgenii error eoꝵ hũani uł fortune ꝯditio cũ¬
tis mortalib ĩcerta sumitteret. ¶IIIIIlamare sacͣs
edes uoluisse/ si sacerdotes ĩpio iugulare glada¬

Expanded text:
Meministi, ut opinor, quoniam me dicturum quid facturumve Meministi, ut opinor, quoniam me dicturum quid facturumve praesens semper ipsa dirigebas. Meministi, inquaeronae cum rex auidus exitii communis maiestatis crimen in Albinum delatae ad cunctum senatus ordinem transferre moliretur, uniuersi innocentiam senatus quanta mei periculi securitate defenderim. Scis me haec et uera proferre et in nulla umquam mei laude iactasse; minuit enim quodam modo se probantis conscientiae secretum, quotiens ostentando tum recipit famae pretium. Sed innocentiam nostram quis excepeuentus uides; pro uerae uirtutis praemiis falsi sceleris poenas subimus. Eccuius umquam facinoris manifesta confessio ita iudices habuit in seueritate concordes ut non aliquos uel ipse ingenii error humani uel fortunae condicio cunctis mortalibus incerta summitteret? Si inflammare sacras aedes uoluisse, si sacerdotes impio iugulare
Abbreviated transcription (Latin):
s sũt sẽꝑ metie̾s imprudẽtia rerũ merita iño põt in¬
mutare / ne smͥ socratico decreto fas ẽẽ arbitror isl ce¬
tusili̾se ueritate̾ uł ꝯcesisse mẽdatiũinisi in uerum
id quo qũo sit tuo sapiẽtũq iuditio extim̾adũ
relinquol cuiũ rei serie at ueritate ne latere po¬
steros queat stilo ⁊̃q memorie madaui. ¶̃ am
de cõpositis falso ꝗb lit̾is libertate̾ arguor sperasse
romana quid attinet dic̾e̾ quaꝵ fraus aꝑta patu¬
tus maximas uires ht̃ uti liquiss. Nãq sperari reli¬
tu nescises. Qua ĩre nõ ita sensus nr̃os meror
ebetauit/ ut impios scelerata ꝯͣ uirtutẽ querar
familiariũ quesiut. Si ꝗde̾ deus ĩꝗd ẽ un mala¬
sũt Pona ud un si nõ est. Pofas fuerit ais nefari¬
os hoĩes ꝗ bonoꝵ õĩus totiu̾sq senatus sanguinẽ petũt
nos etiã quos ꝓpugnare bonis senatai uiderał ꝑaitũ
re uoluisse. S ntͣidẽ de patrib quoq mereba mur

Expanded text:
 semper mentiens inprudentia rerum merita non potest inmutare nec mihi Socratico decreto fas esse arbitror uel occuluisse ueritatem uel concessisse mendacium. Verum id quoquo modo sit, tuo sapientiumque iudicio aestimandum relinquo. Cuius rei seriem atque ueritatem, ne latere posteros queat, stilo etiam memoriaeque mandaui. Nam de compositis falso litteris quibus libertatem arguor sperasse Romanam quid attinet dicere? Quarum fraus aperta patuomnibus negotiis maximas uires habet, uti licuisset. Nam quae sperari lelitu nescisses\'. Qua in re non ita sensus nostros maeror hebetavit, ut impios scelerata contra virtutem querar familiarium quaesivit: \'Si quidem deus\', in? Bona uero unde, si non est?” Sed fas fuerit nefarios homines, qui bonorum omnium totiusque senatus sanguinem petunt, nos etiam, quos propugnare bonis senatuique uiderant, re uoluisse. Sed num idem de patribus quoque mereba
Abbreviated transcription (Latin):
Aĩumq doceat ꝗcꝗd extͣ molit̃.¬
Gus retruisũ possidere thesauris¬
Dudũ quod atra fexit erroris nubes.
Lucebit ip̃o ꝑspicatiuꝰ phebo.
Nõ om̃e nãq mete depulir lumen¬
Obliuiosa corpus ĩuehẽs molẽ

Expanded text:
animumque doceat, quicquid extra molituis retrusum possidere thesaurisdudum quod atra texit erroris nubes, lucebit ipso perspicacius Phoebo. Non omne namque mente depulit lumenobliviosam corpus
Abbreviated transcription (Latin):
dine statu bonoꝵ oim ꝯͥ gregaticẽ ꝑfectũ. Nũc
uti diximꝰ diu̾so tmite mortales om̃es conatur.
p̾iditas/ S ad falsa deuius error adducit squoꝵ
ꝗdẽ allii sũmũ bonũ ẽẽ nichilo ĩdigere cred̾e̾tes
ut diuitiis affluãt elaborat. Illii õ honũ quod
sit digͥssimũ ueneratioe iudicãtes adeptis hoͣnõib
reuerẽdi ciuib suis ẽẽ nitut¶Sut ꝗ sũmũ bo¬
nũ ĩ sũma potẽtia eẽ ꝯstipuu̾t. Hu tales uł ip̃i¬

Expanded text:
dinem statum bonorum omnium congregatione perfectum. Hunc, uti diximus, diuerso tramite mortales omnes conantur piditas, sed ad falsa deuius error abducit. Quorum quidem alii summum bonum esse nihilo indigere credentes ut diuitiis affluant elaborant; alii uero bonum quod ignissimum ueneratione iudicantes adeptis honoribus reuerendi ciuibus suis esse nituntur. Sunt qui summum bonum in summa potentia esse constituat; hi ue
Abbreviated transcription (Latin):
piis ueni. INã sepe mortẽ cogẽtib causis quã nͣa¬
reformidar/ uolũtas amplectit᷑. Cõtraq illud quo
solũ mota̾liũ rerũ durat qiuturnitas gignẽdi opꝰ¬
quod nͣa seꝑ appetit int̾dũ cohercet uolũtas ladeo
ħ suł caritas est ex aĩali moͣticẽ / s nali inteͣtioe ꝓce

Expanded text:
Nam saepe mortem cogentibus causis, quam nareformidat, uoluntas amplectitur, contraque illud quo solo mortalium rerum durat diuturnitas, gignendi opumper appetit, interdum cohercet uoluntas. Adeo  caritas non ex animali motione, sed ex naturali intentione
Abbreviated transcription (Latin):
texo ratioẽs Ut libet inquã. Tũ uelut ab alio or¬
sa pͥncipio ita aiłieruit. Oĩu generatio reꝵ cũctꝰ¬
q mutabiliũ ñaru ꝓgressus ⁊ ꝗcquid aliqͦ moue
tur modo cãs ordinẽ formas exdiuine mentis
stabilitate sortit᷑ꝰ. Hec ĩ sue sin plicit tatis arce ᷤ cõpo¬
sita multiplicẽ regẽdis modũ statuit / Q ui modꝰ
cũ in ip̃a diuine ĩtelligetie puritate cõspicit᷑/ ꝓui¬
dẽtia nominat᷑. Cũ uoͣ ad ea que mouet arq dispo
nit refert̃stꝯ fatũ aueterib appellatũ est. Que alt¬
uersa ẽẽ facile liquebit/ Si ꝗs utriusq uim mete

Expanded text:
texo rationes. – Vt libet, inquam. – Tunc uelut ab alio orsa principio ita disseruit: Omnium generatio rerum cunctusque mutabilium naturarum progressus et quicquid aliquo mtur modo, causas, ordinem, formas ex divine mentis stabilitate sortitur; hec in sue simplicitatis arce composita, multiplicem rebus gerendis modum statuit. Qui modus cum in ipsa divine intelligentie puritate conspicitur, providentia nominatur. Cum vero ad ea que movet atque dnit refertur, fatum a veteribus appellatum est. Quae diversa esse facile liquebit, si quis utriusque vim mente
Abbreviated transcription (Latin):
psus ꝓrsus in mutũq uideret / d amouit pectori meo¬
lenit manũ. ⁊ nichil ĩꝗt ꝑicli est letargũ patit᷑ cõe

Expanded text:
prorsus mutumque uidisset, ammouit pectori meoleniter manum et: Nihil, inquit, pericli est, lethargum patitur, co
Abbreviated transcription (Latin):
citii bonis ⁊ malis eẽt cã suplitiiIna ut ꝓbis ⁊¬
atq ĩ ꝓbis nullũ fedus est ita ĩter se ĩpbi nequs
unt ꝯuenire Quidni. cũ a semet ip̃is discerpetib
ꝯsciam uitiis unusꝗsq dissentiar fatiãtq sepe
que cũ gesserĩt nõ fuisse gereda decernãt. Ex
quo sepe sũma illa ꝓuide̾tra ꝓtulit ĩsingne mira¬
culũ ut boni malos / mali bonꝗs facerẽt Mã duz
iniqua sibi a pessimis quidã perpeti uidẽt᷑/ noxioꝵ
odio flagr̃ates Iad uͥtutis fruge̾ rediere: Du se
eis ⁊ similles studẽt ẽẽ quos oderãt.¶Sola est ẽ¬
diuina uis Icui mala quoq bona sũt cũ eis ꝯ pe¬
tenter utẽdo / alicuius boni elicit effeciũ ./Ordo eĩ
diuinus cũcta ꝯplectit᷑ / ut ꝙ asignata ordinis

Expanded text:
citii bonis et malis esset causa supplicii. Nam ut probis citii bonis et malis esset causa supplicii. Nam ut probis atque improbis nullum foedus est, ita ipsi inter se nvenire. Quidni, cum a semet ipsis discerpentibus conscientiam vitiis quisque dissentiat faciantque saepe, quae, cum gesserint, nuo saepe summa illa prouidentia protulit insigne miraculum, ut malos mali bonos facerent. Nam dum iniqua sibi a pessimis quidam perpeti uidentur, noxiorum odio flagrantes ad uirtutis frugem rediere, dum se eis dissimiles student esse quos oderant. Sola. est ediuina uis cui mala quoque bona sint, cum eis competenter utendo alicuius boni elicit effectum. Ordo enim quidam cuncta complectitur, ut quod adsignata ordinis
Abbreviated transcription (Latin):
ducit᷑ cãis/ ac de tristib quide nemo miratur¬
ꝙ eos male male mal meritos ceͬs exstimant
Quoꝵ ꝗde suplitia rũ cet̾os a scellerib det̾rẽt
tũ ip̃os ꝗb inueniuit᷑ emẽdãt./leta uoͣ magnũ
bonis argumẽtũ locũt᷑ ꝗd de huiuiꝰ mõi felicitater
debeãt iudicare quã fapulari sepe ĩꝓbis cernãt
In quã re illud q̃ dispesari credo ꝙ est forsitan
alicuiꝰ tã p̾ceps atq ĩ ip̃a oportuna nͣa ut eũ in
scelera potuꝰ exacerbare possit rei familiaris ĩ¬
opia ihuiꝰ morho ꝓuidẽtia collate peccunie remedio¬
medet᷑ syis fedat᷑a ꝓbis ĩsciẽtiã spectãs ⁊ secũ for tunã
suã cõparãs forsiran ꝑtimescit / nec cuiꝰ rei iocũdus
usus est sit tristis amissio Mutab it igit̾ mores
ac dũ fortunã meruit anuttere neqͣuitia derelin¬
quet. alios ĩ clad̾e merit̾a p̾cipita uit ĩ digne acta
felicitas. Quibdã ꝑmissu est puniẽdi uis exer¬

Expanded text:
ducitur causis. Ac de tristibus quidem nemo miratur, quod eos malo meritos omnes existimant — quorum quidem supplicia. tum ceteros ab stum ipsos quibus inuehuntur emendant. Laeta uero magnum bonis argumentum loquuntur, quid de huius modi felicitate debeant iudicare quam famulari saepe improbis cernant. In qua re illud etiam dispensari credo quod est forsitan alicuius tam praeceps atque importuna natura ut eum in scelera potius exacerbare possit rei familiaris inopia; huius morbo prouidentia collatae pecuniae remedimedetur. Hic foedatam probris conscientiam spectans et se cum fortuna sua comparans forsitan pertimescit, ne, cuius ei iucundus usus est., sit tristis amissio; mutabit igitur mores ac, dum fortunam metuit amittere, nequitiam derelinquit. Alios in cladem meritam praecipitavit indigne acta felicitas, quibusdam permissum puniendi ius, ut exer
Abbreviated transcription (Latin):
torter ac medicator mẽtiũ deus qui cũ exalta ꝓ¬
uidetie specuła respicit ꝗd unniciliq ꝯueiat ag¬
scit Iet ꝙ. querre nouit acomodat ħ es fit illud
fatał ordine nis ĩsigne miraculũ cũ asciente.
gerit ꝙ stupeat ignorates / nã ut pauea quert rno¬
rõ ualet huana/ de diuina ꝓfũdite tate ꝑstriga
de hec que tu iustissimũ ⁊ equiẜuatissimũ pu¬
tas oĩa scienti ꝓuidẽtie diuersu uidet᷑ ca uic
cit᷑ spẽ uideas geri ĩ reb quidẽ rectus orda est op¬
morigeratꝰ ut deo diuinũ iuditiũ parit᷑ hũanũꝙ
ꝯsentiãt si aĩ uirib ẽ infirmus cui si ꝗd eueiat
adu̾si desinet collere forsitan ĩnocẽtiã ꝑ ꝙͣ nõ
potuit retinere fortunã Parcit itaq sapiẽs di¬
spesatio ei quẽ detĩore face̾ possit adu̾sitas/ ne
cui nõ ꝯuei̾t laborare patiat. Est alus cũcria
uͥtutib absolutus santusq ac deo ꝓximꝰ hũc
ꝯtĩgi ꝗblibet adusis nefas ꝓuidẽtia iudicat

Expanded text:
um ex alta prouidentiae specula respexit, quid unicuique conueniat agnoscit et quod conuenire nouit accommodat. Hic iam fit illud fatalis ordinis insigne miraculum, cum ab sciente geritur quod stupeant ignorantes. Nam ut pauca, quae ratio ualet humana, de diuina profunditate perstringam, de hoc quem tu iustissimum et aequi seruantissimum putas omnia scienti prouidentiae  quicquid citra spem uideas geri rebus quidem rectus ordo est, omoratus utest animi viribus infirmus: cui, si quid eveniat rsi, desinet colere forsitan innocentiam per quam non potuit retinere fortunam. Parcit itaque sapiens dispensatio ei quem deteriorem facere possit adversitas, ne cui non convenit laborare patiatur. Est alius cunctis virtutibus 30 absolutus, sanctusque ac Deo proximus: hinc contingi quibuslibet adversis nefas Providentia judicat,
Abbreviated transcription (Latin):
digere ꝙ potẽtissimã ꝙ honore digͥssimũ ẽẽ cõcessũ
atq ob id aliqua exparte uideat᷑ abiecus us/ nõ
posu ĩqua ꝗn hoc uti est ita si celobermũ ꝯfite
ariConseques o igit᷑ est ut la ridudinẽ suꝑiorib
trib nichil differre fateat᷑. Cõsequitur inquas ꝗd
igit᷑ nullius egeat alieni ꝙ suis cũcta uirib pos¬
sit ꝙ si cl clarũ atq reuerẽdũ. nõ ne ħ etiq̾
ꝯstat eẽ letissimũ / S unͣ huic inquã. tale meror¬
ullus obrepar./ nec cogitare ꝗde possũ q̃r plenũ
eẽ letitie si quidẽ suꝑiora manebũt. neccee̾ ẽ ꝯfi¬
ten ¶at᷑ ꝗ illud qͦ q̃ peadẽ necessariũ est suffitiẽ¬
tie potẽtieq claritudinis reuerẽtie siocũditatis nõa
quitẽ ẽẽ diu̾sa nullo uo discrepare substatiã/ nete ẽ

Expanded text:
digere, quod potentissimum, quod honore dignissimum esse concessum  atque ob id aliqua ex parte videatur abjectius. Non possum, inquam, quin hoc uti est, ita etiam celeberrimum eConsequens igitur est ut claritudinem superioribus tribus nihil differre fateamur. – Consequitur, inquam. – Quod igitur nullius egeat alieni, quod suis cuncta uiribus possit, quod sit clarum atque reuerendum, nonne hoc etiam constat esse laetissimuullus obrepat, ne cogitare quidem possum. Quare plenum esse laetitiae, siquidem superiora manebunt, necesse teri. Atqui illud quoque per eadem necessarium est sufficientiae, potentiae, claritudinis, reuerentiae, iucunditatis nomina quidem esse diuersa, nullo modo uero discrepare substantiam. Nece
Abbreviated transcription (Latin):
Gare ĩter secreta otia didiçerã trãsfe̾re ĩ actũ rei plu¬
eice aministiatiõĩs optaui . Tu mͥ ⁊ qͣui te sapiẽte̾ mẽ
bi tib ĩseruit deus cõscu/ nullũ me ad magistiatum
nisi cõe boroꝵ õii scudiũ detulisse¶ Indc cu ĩ probis

Expanded text:
e inter secreta otia didiceram transferre in actum publicae administrationis optaui. Tu mihi et qui te sapientium mentibus inseruit deus conscii nullum me ad magistratum e bonorum omnium studium detulisse. Inde cum inprobis
Abbreviated transcription (Latin):
quod nulli ũqu̾a pͥuato cõmodauerat ⁊ abstulisti. uis¬
ne igͥit᷑ cũ fortuna calculũ ponere. nũc te pͥmũ liuẽdi

Expanded text:
quod nulli umquam priuato commodauerat abstulisti. Visne igitur cum Fortuna calculum ponere? Nunc te primum liuenti
Abbreviated transcription (Latin):
nãm¶ S cũ ult  hoĩes queq ꝓuehere sola ꝓbitas possit
trasformatũ uitiis uideas hoĩe extimare nõ possis.
Quaria furit abienarũ opu uiolẽtus ereptor lupo si¬
milem aixr dixerigIferox atq ĩ quietꝰ itigiss ligua
exercet  caꝯ parabis Insidiator occultus subru puisse

Expanded text:
s, «ultra homines quemque provehere sola probitas possit, transformatum uitiis uideas hominem aestimare non possis. Auaritia feruet alienarum opum uiolentus ereptor? Lupi similem dixeris. Ferox atque inquies lingnam litigiis exercet? Cani comparabis. Insidiator occultus subripuisse
Abbreviated transcription (Latin):
plũ ẽẽ culpãda fugiendi. s alio quodã m̾o infe¬
litiores ẽẽ ĩprobos arbitror ĩpunitos tã ⁊ si
nulla rõ co coreptiois nullius respectus hãt
ne ꝯcessimꝰ ita est ĩquã. Si igit᷑ inꝗt miserie
cuiꝰpiã aliꝗd adatur ñ ne flitior felitior eo cui
pura ac solitaria sine cuiꝰ quã boni am̃ixtio̾e̾
miseriã estsic ĩquã uidet᷑/ ꝗd si eĩde misero ꝗ¬
aluid fuerit adnexũ ñne multo ĩ felitior eo
cesendus est cuꝰ ĩ fortuniũ boni participati¬

Expanded text:
quodam modo infeliciores esse improbos arbitror impunitos, tametsi nulla ratio correctionis, nullus respectus habeanne concessimus? – Ita est, inquam. – Si igitur, inquit, miseriae uid addatur, nonne felicior est eo, cuius pura ac solitaria sine cuiusQuam boni ammixtione miseria est? — Sic, inquam, videtur. — Quid si eidem misero,aliud fuerit adnexum, nonne multo infelicior eo censendus est, cuius infortunium boni participati
Abbreviated transcription (Latin):
quã cito finiri p̃caba̾ns In ec logã eẽ disseres ĩ felitiore¬
q fore si diuturnior estꝰ ĩfelicissimã uoͣ si eẽt eterna
Post hec miẜiores eẽ ĩꝓbos ĩiusta in punitate dimissga
quã iusta ĩ ulticẽ punitos./ Cui snĩe ꝯsequ̾es ut tũ de¬

Expanded text:
quam cito finiri precabaris, nec longam esse disceres: infeliciorequam cito finiri precabaris, nec longam esse disceres: infelicioremque fore, si diuturnior; infelicissimam vero, si esset aeterna: post haec miseriores esse improbos, injusta impunitate dimissos, quam justa ultione punitos. Cui sententiae consequens est,
Abbreviated transcription (Latin):
scilior que rõe istie iustinie hona est sidẽq cu
suplitio carẽt. i est aliꝗd ult̾iuꝰ malis ip̃a ĩpuni¬
tas quã ĩniquitastis merito malũ eẽ ꝯ fesss
puniti ss puniri ĩpdos iustũ esthĩpunitos uo
elabi ũquu eẽ manifestũ est /Quis id neget
S ne illud ꝗde ait quisquã negabit bonũ cẽ¬
om̃e ꝙ iustũ est  ꝯtͣ᷑q quod ĩiustũ est malũ
liquere respõdi s e ego ista ꝗdez ꝯsequetia
sũt cis que paulo am añ ꝯclusa sũt Is queso
ĩqu̾a te nulla ne aĩarũ supplitia post defũctum
corpus relinquis. et magna ꝗͣde inꝗt quorũ
alia pefiali a cerbitate alia uo pũga coria cle¬
mẽtia corngi puto/ S nũc de hiis disserere ꝯ¬
siliũ nõ est. Fid uo̾ hactenꝰ egimꝰ ut ĩdigͥssima¬
tibi uidebat᷑ maloꝵ potestas Iẽa nullã ẽẽ cogͦ¬
sceres Quosq ĩpunitos querebare uideres.¬
nũ qu̾a ĩ pbitatis sue carere suplitii sslicẽtiã¬

Expanded text:
 quae ratione iustitiae bona est, idemque cum supplicio carent, inest eis aliquid ulterius, mali ipsa impunitas, quam iniquitatis merito malum esse confesspuniti. Sed puniri improbos iustum, impunitos vero elabi iniquum esse manifestum est. — Quis id neget? — Sed ne illud quidem, ait, quisquam \' negabit bonum eomne, quod iustum est, contraque, quod iniustum est, malum. — Liquere respondi. Tum ego: Ista quidem consequentia sunt eis, quae paulo ante conclusa sunt; sed quaeso, inquam, te, nullane animarum supplicia post defunctum morte corpus relinquis? — Et magna quidem, inquit, quorum alia poenali acerbitate, alia vero purgatoria clementia exerceri puto, sed nunc de his disserere consilium non est. Id vero hactentibi uidebatur malorum potestas eam nullam esse cognosceres, quosque inunquam improbitatis suae 20 carere supplici
Abbreviated transcription (Latin):
dici ueriuiꝰ puto. at si ad hõiu iuditia reu̾tar. ꝗs ille
est cui est nõ credẽda m̃o Is salpẽ audiẽda uideat¶ ĩta
cest᷑ ĩ quã ĩꝗt illa. Nequeu̾t tenebris oculos assuetos
ad lucẽ ꝑspicue ueritatis atpollere similesq auib
sũt quaꝵ ĩtuitũ nox illuminat dies cecat./ Dũ enim
nõ reꝵ ordine̾ s suos ĩtuẽtes affectuꝰ uł licẽtiam
ĩpunitatẽ scelerũ putat eẽ felicẽ Uide aũt ꝗd etna no¬

Expanded text:
ia revertar, quis ille est, cui haec non credenda. modo, sed saltem audienda videantur? — Ita. est. inquit illa.. Nequeunt enim oculos tenebris assuetos ad lucem perspicuae veritatis attollere similesque avibus sunt, quarum intuitum nox inluminat, dies caecat; dum enim non rerum ordinem, sed suos intuentur affectus, vel licentiam vel impunitatem scelerum puta
Abbreviated transcription (Latin):
facit/ miserior sit neocesse est diuturnior nequa
Quos ꝗde ĩfelicissimos ẽe iudicarẽ si no eoꝵ
malitiã salte̾ mors extrema finiret / et eĩ si de
prauitatis infortuno uera ꝯclu simsĩfinitam

Expanded text:
facit, miserior sit necesse est diuturnior nequam. facit, miserior sit necesse est diuturnior nequam. Quos infelicissimos esse iudicarem si non eorum malitiam saltem mors extrema finiret; etenim si de prauitatis infortunio uera conclusimus, infinitam
Abbreviated transcription (Latin):
tonor̃ gnite seuir io ip̃m eis licere noluisseri
dipile cuiq ña forte uideat᷑ ¶ifelitiores ẽẽ necce¬
est malos cũ cupita ꝑfecerit/ qũa si ea que cu¬
puĩt implere nõ possint ¶na si nuserũ est uolu¬
isse praual potuisse miserius est. Sine quo
uoluntis misere lãgueret ⁊ effectus łIraq ai
sua singuł miseria sit tripliai ĩfortunio negesse¬
e est urgeant̃ quos uideas scelus uelle posse ꝑ¬
ficeres accedo ĩquas s utꝗ ħoc ĩfortunio cito ca¬
reãt patradi sceleris possibilitare deserti uehemẽ¬
ter exopto cabũt inꝗͣtꝰ ꝯ ciqꝰ quã uł tu forũta
uelis uł sese extimãt ẽẽ carituros / neq eĩ est ⁊¬
aliud in tã uite breuib metis ita serũ ꝙ expre¬
tare lõgũ in mortalis p̾serti animꝰ putet. Q uo¬
rũ maga gna spes ⁊ excelsa facinoꝵ machinal re¬
pẽtino atq ĩsperato sepe fine destruit/ quod ꝗͦ
illis miserie mocũ statuitnã si nequa miseri

Expanded text:
onorum pernicie saevit, id ipsum eis licere noluissem. — dibile cuiquaest malos cum cupita perfecerint quam si ea quae cupiunt implere non possint. Nam si miserum est uoluisse praua, potuisse miserius est, sine quo uoluntatis miserae langueret effectus. Itaque cum sua singulis miseria sit, triplici infortunio necesse est urgueantur quos uideas scelus uelle, posse, perficere. – Accedo, inquam, sed uti hoc infortunio cito careant patrandi sceleris possibilitate deserti uehementer exopto. – Carebunt, inquit, ocius quam uel tu forsitan uelis uel illi sese aestiment esse carituros; neque enim est aliquid in tam breuibus uitae metis ita serum tare longum immortalis praesertim animus putet. Quorum magna spes et excelsa facinorum machina repentino atque insperato saepe fine destruitur. Quod quidem illis miseriae modum statuit; nam si nequitia miseros
Abbreviated transcription (Latin):
Et nichil manet ĩtegrũ
uoce corꝑore ꝑditis¬
Sola his stabillis suꝑ¬
Mostra que patit᷑ gemit¬
Oleue nimiũ manũ
Mchra que ualcãt licet¬
Corde u̾tere nõ ualẽt
arce cõditus abdita
Hec uena potentis us
Detrabũt hoĩe sibi
Diraq penitꝰ mea̾t
Nec nocẽtia corpori

Expanded text:
t nichil manet integrum uoce et corpore perdiSola mens stabilis sumonstra que patitO leuem nimium manum membra quae ualeant licetcorda uertere non ualent! arce conditus abdita. Haec uenena potentius detrahunt hominem sibi dira quae penitus meant nec nocentia corpori
Abbreviated transcription (Latin):
ruerũt. an illos accusatores iustos fecit ꝓmissa
danpnatie Ita ne nichil fortunã pͥuduit / s minuᷤ¬
accusate ĩnocẽtie Iat accusantiũ uilitas fit cuiꝰ cri

Expanded text:
ruerunt an illos accusatores iustos fecit praemissa damnatio? Itane nihil fortunam puduit si minae innocentiae, at accusantium vilitas? | At cuius cri
Abbreviated transcription (Latin):
libertate captiuer que tam̃ ille ab et̾no cũcta ꝓspitiẽs
ꝓuidetie cernit ĩtuitu ⁊ suis queq meritis p̃desti

Expanded text:
odo propria libertate captiuae. Quae tamen ille ab aeterno cuncta prospiciens ouidentiae cernit intuitus et suis quaeque meritis prae