comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
dicens. fiustis aliquando tenebre: nunc
quos ꝑiclitari uidet: de qͥete contẽplationis
ad opꝰ p̃dicationis se erigit. In nocte laudat:
qͣndo peccatores ad penitentiam ꝓuocans.
diuina eis magnalia manifestat᷑. S mul¬
ti sunt peccatores: qͥ u̾bũ ueritatis audire
etiam contẽpnunt: ⁊ eo magis aurẽ cordis
ad laudem creatoris ñ inclinant: qͦ in suis
peccatis considerandis minime eiugilat.
De quib inpsalmo legitur. In salicib in
medio eius: suspendimus organa nr̃a. Et
ineuuangło. Nolite margaritas urãs an¬
te porcos urõs ꝓicere. Et id̾o cum dixiss.
lauda innocte. recte secutus adiunxit: ĩ
pͥncipio uigiliarum. Ne si dice̾t. Illi pec
suis peceatis considerandis. uigilare cȩ
ꝑ aquam nͥ doctrina facilis figurat᷑: Cor
gͦ sicut aquam effundit: qui hoc quod
intus solidum gustat̾ infirmis auditoribꝰ
facili foris eruditione insinuat: quẽ ad¬
modum psalmista dic̃. Dies diei eruetat
u̾bum: ⁊ nox nocti indicat scientiã. Qͥ au¬

Expanded text:
aliquando tenebrae, nuncquos periclitari videt, de quiete contemplationis ad opus praedicationis se erigit. In nocte laudat, quando peccatores ad poenitentiam provocans divina eis magnalia manifestat. Sed multi sunt peccatores, qui verbum veritatis audire etiam contemnunt, et eo magis aurem cordis ad laudem Creatoris non inclinant, quo in suis peccatis considerandis minus evigilant. De quibus in psalmo legitur: In salicibus in medio ejus suspendimus organa nostra . Et in Evangelio: Nolite margaritas vestras ante porcos projicere . Et ideo cum dixisset: Lauda in nocte, recte secutus, adjunxit, in principio vigiliarum. Ac si diceret: Illi peccasuis peccatis considerandis vigilare coepeper aquam, nisi doctrina facilis figuratur? Cor ergo sicut aquam effundit, qui hoc, quod intus solidum gustat, infirmis auditoribus facili foris eruditione insinuat. Quemadmodum Psalmista dicit: Dies diei eructat verbum, et nox nocti indicat scientiam . Qui au
Abbreviated transcription (Latin):
onem: ꝑ motionẽ capitis. ammirationẽ
acciꝑe. Transeuntes ⁊ enĩ cũ aspiciunt.
tam lam̃tabiles riunas. qͣdã huma¬
nitate. ad compassionẽ ꝓuocantur: &
dolent de p̃senti quã uident miseria:
desꝑant autẽ de reꝑatione fut᷑a: ⁊ admi¬
rant᷑ de tnsacta gła. Ex dolore cõpassi¬
onis manib plaudunt. ex desꝑatione.
ore sibilant: ex ammiratione caput
mouent. ⁊⁊ hoc est qͦd seqͥt᷑. Heccine est di¬
centes urbs. ꝑfecti decoris uniuerse t̾rȩ.¬
Ac si dicerent. olim tam głosa. mͦ tã mi¬
sera. qͦd tam̃ ut dictũ ẽ. ñ irridendo. s
compatiendo. dixisse credendi sunt.
uia ꝑ quam tͣnseunt. Tota ista uita p̃¬
sens.tranfitꝰ quidã ẽẽ uidetur: qm̃ ex qͦ
eam nascendo ingredim᷑. sine int̾missio
ne ꝑcotidianas immutationes ad mortẽ
ꝓꝑamus. sic̃ inpsalmo legit᷑. Hõ sic̃ fe.¬
nũ. dies eius tanꝙͣ flos agri. sic efflo¬
rebit: qm̃ spc̃ ꝑtransibit in illo. ⁊ non¬

Expanded text:
er motionem capitis admirationem accipere. Transeuntes etenim cum aspiciunt tam lamentabiles ruinas, quadam humanitate ad compassionem provocantur, et dolent de praesenti quam vident miseria; desperant autem de reparatione futura, et admirantur de transacta gloria. Ex dolore compassionis, manibus plaudunt; ex desperatione, ore sibilant; ex admiratione, caput movent. Et hoc est, quod sequitur: Haeccine est, dicentes, urbs perfecti decoris, gauAc si diceretur: Olim tam gloriosa, modo tam misera. Quod tamen, ut dictum est, non irridendo, sed compatiendo dixisse credendi sunt. via per quam transeunt. Tota ista vita praesens transitus quidam esse videtur; quoniam ex quo eam nascendo ingredimur, sine intermissione per quotidianas immutationes ad mortem properamus, sicut in psalmo legitur: Homo, sicut fenum dies ejus, tanquam flos agri sic efflorebit. Q
Abbreviated transcription (Latin):
Bene gͦ sc̃a eccła lacͥmas qͣsi torrentẽ p̃¬
dedueere p̃cipitur: quia uidelicet elec¬
ti qͥ qͥad gaudia patrie celestis inhiant.
de p̃sentis uite miseria sine cessatione
suspirant. S tc̃ sine dubio torrens iste
lac̾marũ uenture estatis. feruore sicca¬
bitur: qͣndo illuscescẽte claritate ȩt̾na do¬
lor omĩs in gaudiũ conu̾tet᷑. ut iã neq
dolor ullꝰ ẽe possit de ꝑditis: neq timor

Expanded text:
Bene ergo sancta Ecclesia lacrymas quasi torrentem Bene ergo sancta Ecclesia lacrymas quasi torrentem deducere praecipitur, quia videlicet electi quique, qui ad gaudia patriae coelestis inhiant, de praesentis vitae miseria sine cessatione suspirant. Sed tunc sine dubio torrens iste lacrymarum venturae aestatis fervore siccabitur, quando, illucescente claritate aeterna, dolor omnis in gaudium convertetur, ut jam neque dolor ullus e
Abbreviated transcription (Latin):
s omi tẽꝑe. ⁊ omi instantia. fletib insiste.
qͥa ⁊ ipse lacrime. uocẽ suã habent: ⁊
clamabunt ꝓte ad dominũ. Hoc ẽ. qͦd
seqͥt᷑. Neq taceat pupilla ocłitui. U̾bũ
miscłie est. istud. Pupilla inqͥt. Non so.¬
lum marginẽ oculoꝵ. s ipsum uisionis ta¬
dium. ꝓcella lacͥmarum irrumpens obte¬
nebr&. Ut dũ id etiam qͦd tenerũ est. af¬
fligit᷑. citius ad miscdiam pietas iudicis
moueatur. Beduc qͦsi torrentẽ lacͥmas.
Exortat᷑ ꝓpħicus sermo scãm eccłam pro
m̃bris suis infirmantib lacͥmas offer¬
re domino: quas uidelicet lacͥmas tor¬
renti cõꝑat. Torrens enĩ riuus ẽ. hiemali¬
b aqͥs collectus: qui cũ impetu qͥdẽ decur¬
rit. s cito siccat᷑ atq ꝑtͣnsiit. Ad autem
uita p̃sens est. nͥ hyemps: inqͣ pͥꝰquã ui¬
de eterne. claritas appareat. corda homi¬
num nubila adhuc erroris inuoluunt:

Expanded text:
sed omni tempore et omni instantia fletibus insiste; sed omni tempore et omni instantia fletibus insiste; quia et ipsae lacrymae vocem suam habent, et clamabunt pro te ad Dominum. Hoc est, quod sequitur: Neque taceat pupilla oculi tui. Verbum misericordiae est illud. Pupilla, inquit, non solum marginem oculorum, sed ipsum visionis radium procella lacrymarum irrumpens obtenebret, ut dum id etiam, quod tenerum est, affligitur, citius ad misericordiam pietas judicis moveatur. Deduc Exhortatur propheticus sermo sanctam Ecclesiam pro membris suis infirmantibus lacrymas offerre Domino. Quas lacrymas torrenti comparat. Torrens enim rivus est ex hiemalibus aquis collectus, qui cum impetu quidem decurrit, sed cito siccatur atque pertransit. Quid autem vita praesens est, nisi hiems, in qua priusquam vitae aeternae claritas appareat, corda hominum nubila adhuc erroris involvunt?
Abbreviated transcription (Latin):
ma ⁊ gomorra. elamore iniqͥtatis.S
tẽ clamor iniqͥtatis ad dm ꝑuenire di¬
citur: quando in tantũ excrescit mali¬
hortatio sequit᷑: inqͣ peccatoris ad pe¬
nitentiã inuitantur. Nec sine caus a
factũ ẽ: qͦd ita quasi ex abrupto im
media clausula subito aliam mat̾iã
arripit.S qͥa inipsosermonis decur¬
su occasio exortandi se obtulit: magisq
ammos mouere confueuit. qͦd fubitũ
est. qͣsi ex p̃cedenti inferens sic ait.
Deduc quasi torrentem lacrimas. Ae
si dicẽt. Qͥa inimici tui ꝑ elationẽ
dm̃ ad iracundiam ꝓuocant: tu ꝑ hu¬
militatem penitentie eiꝰ miscłiã implora.
ꝑtorrentem autem uehemens motꝰ com¬
punctionis signat᷑. Cuiꝰ etiã ꝑseuerantia
subinfert᷑ cum dicit᷑: ꝑdiẽ ⁊ noctẽ. In¬
stantia qͦ adiungit᷑: eum subinfert᷑.
Non des requiẽ tͥ. Quasi dic̾et᷑. Nec int̾¬
mitas. nec relaxes impetum lacͥmarũ.

Expanded text:
ma et Gomorrha clamore iniquitatis. Sed ma et Gomorrha clamore iniquitatis. Sed tunc clamor iniquitatis ad Deum pervenire dicitur, quando in tantum excrescit malihortatio sequitur, in qua peccatores ad poenitentiam invitantur. Nec sine causa factum est quod ita quasi ex abrupto in media clausula subito aliam materiam arripit. Sed quia in ipso sermonis decursu occasio exhortandi se obtulit, magisque animos movere consuevit, quod subditum est, quasi ex praecedenti inferens, sic ait: Deduc quasi torrentem lacrymas, ac si diceret: Quia inimici tui per elationem Deum ad iracundiam provocant, tu per humilitatem poenitentiae ejus misericordiam implora; per torrentem autem vehemens motus compunctionis signatur. Cujus etiam perseverantia subinfertur, cum dicitur: Per diem et noctem. Instantia quoque adjungitur, cum subinfertur: Non des requiem tibi. Quasi diceretur: Nec intermittas, nec relaxes impetum lacrymarum,
Abbreviated transcription (Latin):
tune nimirum coram d̃o elamamꝰ. Qndo
uͦ iniq agendo eum. adiracundiã ꝓuoca¬
mus. siue qͣndo in necessitate. constituti
auxilium eiꝰ exposcimus: tẽ qͣsi de
longinquo ad eum clamamꝰ. Cla mat
gͦ iniquitas ad dm̃: clamar necessitas:
s illa clamat irritans. ista supplicans.
illa ꝓuocat tram. ista flagitat mise¬
d̾iam. De clamore necessitatis: dictũ ẽ.
Clamor filioꝵ ifrł uenit ad me: uidiq af¬
flictionẽ eoꝵ: qͣ oppͥmunt᷑ ab egyptiis.¬
De clamore iniquitatis: dictũ ẽ. Clamor
sodomoꝵ ⁊ gomorreoꝵ multiplicat᷑ est:
⁊ peccatum eoꝵ aggrauatũ ẽ. nimis. De
clamore laudis dictũ est. Clamabunt.
⁊enĩ hẏmnũ dicent. De clamore deuo¬
tionis dictum esͣt. Clamor meus incon¬
spectu eius: introiuit in aures eiꝰ. Cla¬
mant angłi in celo elamore laudis.
clamat moyses in deserto. elamore
deuotionis: clamant filii isrł in egyp¬
to. clamore necessitatis: clamat sodo¬

Expanded text:
tunc nimirum coram Deo clamamus. Quando tunc nimirum coram Deo clamamus. Quando vero inique agendo eum ad iracundiam provocamus, sive quando in necessitate constituti auxilium ejus exposcimus, tunc quasi de longinquo ad eum clamamus. Clamat ergo iniquitas ad Deum, clamat necessitas; sed illa clamat irritans, ista supplicans; illa provocat iram, ista flagitat misericordiam. De clamore necessitatis dictum est: Clamor filiorum Israel venit ad me , vidique afflictionem eorum, qua opprimuntur ab iniquitatis dictum est: Clamor Sodomorum, et Gomorrhaeorum multiplicatus est, et peccatum eorum aggravatum est nimis. De clamore laudis dictum est: Clamabunt, etenim hymnum dicent . De clamore devotionis dictum est: Clamor meus in conspectu ejus introivit in aures ejus . Clamant angeli in coelo clamore laudis; clamat Moyses in deserto clamore devotionis; clamant filii Israel in Aegypto clamore necessitatis; clamant Sodo
Abbreviated transcription (Latin):
dõ nãq dicit᷑. In pace factꝰ ẽ. locꝰ eiꝰ. qͥa
nimirũ ĩ ea m̃te ds̃ suauit̾ requiescit: qͥ
se ab huius mundi distractione colli¬
gens. adint̾nã pacem componit. In qͣ ⁊
ñ admittuntur in consensũ. intꝰ ad autes
dĩ ñ ꝑtingunt. Cũ uͦ delectatio carnis
ꝑconsensũ. usq ad int̾iora anime pene¬
trat: tẽ nimirũ corhostiũ. ad d̾m intͥn¬
secus p̃sidentẽ clamat. Ut ia ipse ĩpor¬
tuno strepitu ꝯmotꝰ. de illa sua qͥete
exurgens dicat. Clamor sodomoꝵ et
gomorreoꝵ multiplicatꝰ est:⁊ peccatũ
eoꝵ aggrauatũ est nimis: s descendã et
uidebo utrũ clamorẽ qui uenit adme
oꝑe compleu̾int. Et recte qͥa iniqͥtas lõ¬
ge ẽ. a dõ: praua desicłia. ñ cor̃a dõ. s
ad dm̃ clamasse ꝑhibentur. Laus enĩ:
grãrum actio. ñ solũ ad dm̃. s etiã corã
ds clamãt. Necessitas ⁊ iniqͥtas: addm cla¬
mãt. Qñ enĩłi uͥtutẽ ⁊ magnificẽtiã laudamꝰ.¬

Expanded text:
amque dicitur: In pace factus est locus ejus ; quia nimirum in ea mente Deus suaviter requiescit, quae se ab hujus mundi distractione colligens, ad internam pacem componit. In qua enon admittuntur, in consensum intro, ad aures pertingunt. Cum vero delectatio carnis per consensum usque ad interiora animae penetrat, tunc nimirum cor hostium ad Deum intrinsecus praesidentem clausit, ut jam ipse importuno strepitu commotus de illa sua quiete exsurgens dicat. Clamor Sodomorum, et Gomorrhaeorum multiplicatus est, et peccatum eorum aggravatum est nimis; sed descendam, et videbo utrum clamorem, qui venit ad me opere compleverint . Et recte; quia iniquitas longe est a Deo, prava desideria non coram Deo, sed ad Deum clamasse perhibentur. Laus enim et gratiarum actio non solum ad Deum, sed etiam coram Deo clamant. Necessitas et iniquitas ad Deum clama
Abbreviated transcription (Latin):
nem iniquam d̾o iniuriatur. Sic̃ in ysaia
dieitur. ue assur uirga furoris mei: in ma¬
nu coꝵ indignatio mea: ipse autẽ ñ sic ar¬
bitrat᷑. De qͦ ⁊ hic recte dicitur. Clamauit
cor eoꝵ ad dominũ suꝑ murũ filie syon.
Inclamore ⁊enim cordis. uel crudelitatẽ
acciꝑe possumus: uel suꝑbiã inimicorũ
Crudelitatẽ contra eos. quos oppͥmeban
suꝑbiam cont᷑ dm̃: quẽ in opp̃ssione po¬
puli sui blasphemabant: ⁊ inpotentẽ c̃e
ad saluandum credebant. S hec eoꝵ co¬
gitatio ad dm̃ clamat: quia eũ qͦdãmͦ:
⁊ ad miserendum suis ⁊ adpuniendum
adu̾sarios ꝓuocat. Clamauit inqͥt suꝑ
murũ. Inde suꝑbiebant qͦd p̃ualuerãt.
qͦd muros. ⁊ munimenta urbiũ obtine¬
bant. Siue ꝑmurũ intelligere possumꝰ
diuinam ꝓtec̾tionẽ. suꝑ quã inmici cla¬
mant: quia dũppło dei. ꝓpter pecca¬
ta sua dominari ꝑmittuntur ⁊ diuine
potentie derogant: ⁊ hoc eũ ꝓhibere

Expanded text:
nem iniquam Deo injuriatur. Sicut in Isaia nem iniquam Deo injuriatur. Sicut in Isaia dicitur: Vae Assur virga furoris mei, in manu eorum indignatione mea , ipse autem non sic arbitratur, de quo et hic recte dicitur: Clamavit cor eorum ad Dominum super murum filiae Sion. In clamore etenim cordis vel crudelitatem accipere possumus, vel superbiam inimicorum. Crudelitatem contra eos, quos opprimebant; superbiam contra Deum, quem in oppressione populi sui blasphemabant, et impotentem esse ad salvandum credebant. Sed haec eorum cogitatio ad Deum clamat, quia eum quodammodo et ad miserendum suis, et ad puniendum adversarios provocat. Clamavit, inquit, super murum. Inde superbiebant quod praevaluerant, quod muros et munimenta urbium obtinebant. Sive per murum intelligere possumus divinam protectionem super quam inimici clamant; quia, dum populo Dei propter peccata ejus dominari permittuntur, divinae potentiae derogant: et hoc eum prohiberi
Abbreviated transcription (Latin):
nobis quasi tributarios facimus: qͣndo
motũ carnis. ad nuitũ rationis tẽꝑamus.
Cum uͦ affectꝰ peccati innobis dñãri in¬
cipit: ⁊ mens ñ iudieium rationis. s appeci¬
tum carnis sequitur: tẽ nimirũ cornu. id ẽ
fortitado hostium nr̃oꝵ exaltat᷑. Hec ds
fac̾e̾ dicitur: quia iusto iudicio fieri ꝑ¬
mittit: ut dum aduersarius inculpa
nr̃a nil nͥ ꝑmissus potuisse cognoscitur.
etiã inpena ñ timeat᷑. Tantoq humilius:
mens humana iusticie di. se in flagello
subiciat: qͣnto certius exꝑimento didiẽ.
quod ipse pͥꝰ ꝑ pacientiam:diu culpã to¬
lerauit. ualde enĩ. in afflicti animo pondꝰ
tbulationis alleuiat:sic nec in sua pena:
eqͥtati iudicis contradicat. Clamauit¬
etiam ꝑmaliciã hostis afflictos consola¬
tur: quia qͦd d̃s iuste ꝑmittit: ille inĩq
ꝑagit. Dũ enĩ d̾s ꝑ eum inpeccatorib
inuriam suam uleiscit᷑: ipse ꝑ intentio¬

Expanded text:
nobis quasi tributarios facimus, quando nobis quasi tributarios facimus, quando motum carnis ad nutum rationis temperamus. Cum vero affectus peccati in nobis dominari incipit, et mens, non judicium rationis, sed appetitum carnis sequitur; tunc nimirum cornu id est fortitudo hostium nostrorum exaltatur. Haec Deus facere dicitur; quia justo judicio fieri permittit, ut dum adversarius in culpa nostra nil nisi permissus potuisse cognoscitur, etiam in poena non timeatur. Tantoque humilius mens humana justitia Dei se in flagella subjiciat, quanto certius experimento didicit, quod per se prius per patientiam diu culpam toleravit. Valde enim in afflicto animo pondus tribulationis allevat, si nec in sua poena aeqetiam per malitiam hostis afflictos consolatur; quia quod Deus juste permittit, ille inique peragit. Dum enim Deus per eum in peccatoribus injuriam suam ulciscitur, ipse per intentio
Abbreviated transcription (Latin):
dicit᷑: cõpleuit sermonem quẽ p̃ceꝑat
a dieb antiqͥs: ut eo pacientiꝰ iusticiã
dĩ in sua tͥbulatione toleret: qͦ abuntio
mundi hanc inpeccatorib exerceti uidet.
Seqͥt᷑. Destrux̃ ⁊ ñ peꝑcit. Qͥd̾ est destru¬
ere. nͥ ea que homo ad illicitam delecta
tͥbulationem reatum punitᷤ. Sequit᷑. Leti¬
ficauit suꝑte inimicũ tuũ. Singularis ini¬
micus nr̃ diabolꝰ est: qui cont᷑ nos letificea¬
tur. quando inhis que nobis foris ad he¬
rent. pocestas ei conceditur. Cũ uͦ etiam
innos met ipsos seuire ꝑmittitur: dẽ ni¬
mirũ supͣ nos letificatur. Sic̃ in beato
iob factum legimꝰ. cuius pͥꝰ substantiam
ꝑdidit: pꝰt modum carnẽ ꝑcussit. Uel
tunc supra letificari dicit᷑ inimieꝰ: qͣndo
nobis ꝑconsensum iniquitatis dnãtur.
Seqͥt᷑. Exaltauit cornu hostium nr̃orũ.
Qͥd rectius ꝑ hostes anime. ꝙͣ defideria
carnis accipimꝰ. ꝗͦ assiduis temptam̃tis
eam impugnant: Qͦs uidelicet hostes tẽ

Expanded text:
icitur, complevit sermonem quem praeceperat a diebus antiquis, ut eo patientius justitiam Dei in sua tribulatione toleret, quo ab initio mundi hanc in peccatoribus exerceri videt. Sequitur: Destruxit, et non pepercit. Quid est destruere, nisi ea quae homo ad illicitam delectattribulationem reatum punit. Sequitur: Laetificavit super te inimicum tuum. Singularis inimicus noster diabolus est, qui contra nos laetificatur, quando in iis quae foris nobis adhaerent potestas ei conceditur. Cum vero etiam in nosmetipsos saevire permittitur, tunc nimirum supra nos laetificatur. Sicut in beato Job factum legimus, cujus prius substantiam perdidit, postmodum carnem percussit. Vel tunc supra nos laetificari dicitur inimicus, quando nobis per consensum iniquitatis dominatur. SeQuid rectius per hostes animae, quam desideria carnis accipimus, quae assiduis tentamentis eam impugnant? Quos videlicet hostes tunc
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ enutͥui. inimicus consumpsit eos: quia
nimirum uirtꝰ. ⁊ pulctudo mortaliũ cor¬
porum q̃ hic ꝑ illicita desid̾ia pascitur.:
illic a tortorib angłis intorm̃tis consume¬
tur. Qͤ id̾o consumi dicit᷑: ñ qͦd substan¬
tiam pena innichilum redigat: s quia
dolor usq ad intima nature ꝑcurrens.
nicħ intactum relinquat. Uel ꝑ educatoᷤᷤ
pascimus. tantomagis ad appetitum
inflaminamꝰ. Nos educatos ⁊ enutͥtos.
consumit inimicus. id est mors: de qͣ
dicit apłs. nouissime immica destruet᷑
mors: quia nimirũ dum caro nr̃a ĩ morte
fucciditur: omĩa eiꝰ desidia parit᷑ extin¬
guntur. Si ẽ ꝑ psalmstã dicitur. Indie
illa: ꝑ ibt̃ om̃s cogitationes eoꝵ. Et con¬
sidera quam conuenient̃ ĩ fine lamenti
nouissima pena peccatͥcis aĩe plangit᷑.
lit intelligamꝰ ea mala que predicta
sunt: qͣnta miseria consequatitr Inci¬

Expanded text:
et enutrivi, inimicus consumpsit eos: quia et enutrivi, inimicus consumpsit eos: quia nimirum virtus, et pulchritudo mortalium corporum, quae hic per illicita desideria pascitur, illic a tortoribus angelis in tormentis consumetur. Quae ideo consumi dicitur, non quod substantiam poena in nihilum redigat, sed quia dolor usque ad intima naturae percurrens, nihil intactum relinquat. Vel per educatos, pascimus, tanto magis ad appetitum inflammamus. Hos educatos, et enutritos consumit inimicus, id est, mors de qua dicit Apostolus: Novissime inimica destruetur mors : quia nimirum dum caro nostra in morte succiditur, omnia ejus desideria pariter exstinguuntur, sicut per Psalmistam dicitur: In illa die peribunt omnes cogitationes eorum . Et considera quam convenienter in fine lamenti novissima poena peccatoris animae plangitur: ut intelligamus ea mala, quae praedicta sunt, quanta miseria consequatur
Abbreviated transcription (Latin):
t̾rene delectationis fascia obuolutam
contegit. Ibi autem conseientiȩ torm̃tum
effugere ñ potuerunt: quia cũ sensus
carnis inmorte foris clauditur: horror
ũteritoꝵ maloꝵ intus ammo aꝑitur.
Tunc infelix auima licet sero cõpunc¬
ta uellet iam ꝑ penitentiam em̃dare
quod non potest ꝑ conscientiã effuge:
s iusto dĩ iudicio que pͥꝰ temꝑa peniten¬
di. indulta sibi neglexit. ramñ relinqͥt᷑.
quia semel irreuocabili sententia einis¬
sa. ampltus inhac uita ad penitentiam
ñ oliffertur. Rec̾te gͦ dicitur. Non fuit
in die furoris domini qui effugeret.
⁊ relinqueretur: quia cũ mortis hora
suꝑuenerit: tunc quisq ad conscien¬
tiam suamredire compellitur: ut ipsa co¬
mitante ad excipiendam sententiã iudici.
sine dilatione abhac uita differatur. Se¬
quitur. Qͦs educaui ⁊ enutͥui: inimicꝰ con¬
sumpsit eos. Ne solam conscientie penam
peccatorib p̃parari putes. qͦs educaui ĩqͥt

Expanded text:
terrenae delectationis fascia obvolutam terrenae delectationis fascia obvolutam contegit. Ibi autem conscientiae tormentum effugere non potuerunt: quia cum sensus carnis in morte foris clauditur, horror praeteritorum malorum intus animo aperitur. Tunc infelix anima licet sero compuncta vellet jam per poenitentiam emendare, quod non potest per conscientiam effugere. Sed justo Dei judicio, quae prius tempora poenitenti indulta sibi neglexit, jam non relinquitur, quia semel irrevocabili sententia emissa, amplius in hac vita ad poenitentiam non differtur. Recte ergo dicitur. Non fuit in die furoris Domini qui effugeret, et relinqueretur. Quia cum mortis hora supervenerit, tunc quisque ad conscientiam suam redire compellitur, ut ipsa comitante ad excipiendam sententiam judicis sine dilatione ab hac vita transferatur. Sequitur: Quos educavi, et enutrivi, inimicus consumpsit eos. Ne solam conscientiae poenam peccatoribus praeparari putes: quos educavi, inquit,
Abbreviated transcription (Latin):
Arguam te:⁊ statuam contra faciem
tuam. Cuius uocationis modꝰ adhuc
demonstratur cum dicitur. Q uasi ad
diem sollempnem. Dies enĩ sollempnis ẽ.
dies quietis. dies uocationis: quando oꝑari
ñ licet. si is quisq tunc cum gaudio sibi pre¬
ꝑauit. Qͥ d gͦ est diesmortis. nͥ dies sollẽp¬
nis: inqua iam ampliꝰ ñ restat facultas
oꝑandi. s quisq oꝑum suoꝵ mercede. et
p̃mio incipit pretitoꝵ laboꝵ ꝑfrui. Se¬
quitur. Et ñ fuit in die furoris dni: qͥ effu¬
geret. ⁊ relinqueret᷑. Dies furoris cdñi. finis
ad redoendam rationem cõpellit᷑: qͥpͥᷤ
inuita sua qͣsi in die misođie benigne ad
pemtentiam expectabatur. Recte gͦ de
die furoris dicitur. Non fuit qui effuge
tores hic conscientiã suam effugere
possunt: dũ ext̾iorib delectationib
dediti. mala q̃ intͥnsecus tolerant: in¬
terim quodammodo obliuioni tͣdunt.
Minus enim nunc spmna conseientie
cor pungit. quando eã ut ita dicam

Expanded text:
Arguam te, et statuam contra faciem Arguam te, et statuam contra faciem tuam . Cujus vocationis modus adhuc demonstratur cum dicitur: Quasi ad diem solemnem. Dies enim solemnis, est dies quietis; dies vocationis quando operari non licet, sed iis quisque tunc cum gaudio frui paravit. Quid ergo est dies mortis, nisi dies solemnis, in qua jam amplius non restat facultas operandi; sed quisque operum suorum mercede et praemio incipit praeteritorum laborum perfrui? Sequitur: Et non fuit in die furoris Domini qui effugeret, et relinqueretur. Dies furoris Domini, finis ad reddendam rationem compellitur: qui prius in vita sua quasi in die misericordiae benigne ad poenitentiam exspectabatur. Recte ergo de die furoris dicitur: Non fuit qui effugertores hic conscientiam suam effugere possunt: dum exterioribus delectationibus dediti, mala, quae intrinsecus tolerant, interim quodammodo oblivioni tradunt. Minus enim nunc spina conscientiae cor pungit: quando eam ut ita dicam
Abbreviated transcription (Latin):
ni oꝑis dilatatut. S dum peccatoris a¬
nimũ. ex onũ parte facta   aecusant. tẽ
quasi incircuitu t̾retur: quia hinc in de
omnia formidanda cõspiciens. ꝑ solã
angustiam intra semet ipsum coartat.
Hec etiam conuenienter in ꝑsona pec¬
catricis anime dicitur. qͣndo de cor¬
pore exiens undiq maloꝵ suoꝵ memo¬
ria occurrente turbatur. Uñ ⁊ recte die¬
tum est. Uocasti. hõ namq quãdiu in
hac uita est. debet ante acta mala as¬
sidue admemoriam reuocare: ut se ip̃e
spontaneo t̾reat adpenitentiam. sic̃ psal¬
mista de se testatur dicens. peccatũ me.
ait: cogitabo ꝓpeccato meo. Qͥsquis
autem hic maloꝵ suoꝵ recordari nolu¬
erit: illic ea ds in testimoniũ dãpnati¬
onis. añ ocłos mentis eius uocabit: qͣti¬
nus ex memoria eoꝵ. ibi t̾reatur ad pe¬
nam: qui hic salubriter noluit t̾reri ad
penitentiam. Sicut diuina uox. ꝑ eun¬
dem psalmistam loquitur dicens.

Expanded text:
ni operis dilatatur. Sed dum peccatoris ani operis dilatatur. Sed dum peccatoris animum ex omni parte facta sua accusant, tunc quasi in circuitu terretur; quia hinc inde omnia formidanda conspiciens, per solam angustiam intra semetipsum coarctatur. Hoc etiam convenienter in persona peccatricis animae dicitur quando de corpore exiens undique malorum suorum memoria occurrente turbatur. Unde et recte dictum est: Vocasti. Homo namque quandiu in hac vita est, debet ante acta mala assidue ad memoriam revocare, ut se ipse spontaneo terreat ad poenitentiam, sicut Psalmista de se testatur dicens: Peccatum meumloco idem ait: Cogitabo pro peccato meo . Quisquis autem hic malorum suorum recordari noluit, illic ea Deus in testimonium damnationis ante oculos mentis ejus vocabit, quatenus ex memoria eorum ibi terreatur ad poenam, qui hic salubriter noluit terreri ad poenitentiam. Sicut divina vox per eumdem Psalmistam loquitur, dicens:
Abbreviated transcription (Latin):
em sollempnẽ cȩlebrat: quia ꝑ int̾nũ
gaudiũ. in amore et̾noꝵ figitur. ab omĩ
foris illicita occupatione feriat᷑. Cũ uͦ
animus ãn acta mala. ad memoriam
reuocat: ⁊ ex eoꝵ consideratione ãpltꝰ
ꝑ compunctionẽ accendit᷑: quasi de
circuitu celebraturi. ad sollempnita¬
dem inutantur. Sic̃ ꝑ psalmistam di¬
citur. Reliqͥe cogitationũ diẽ festũ agẽt
tibi. S quia peccatoris mentem ante cõpune.¬
tionis ardorem. p̃ti̾toꝵ maloꝵ recordatio qͦ¬
dam sui reatus terrore concutit: recte istos
de cͥcuitu. ⁊ adsollempnitatem parit̃.⁊ ad
t̾rorem uocatos dic̃. Sciendũ tam̃ ẽ. qͦd
alit̃ ille t̾retur. qui nil boni egisse se me¬
minit: atq aliter ille. qui bonis actib su¬
is q̃dã ꝓ qͥb timeat mala anmmuxta cog¬
noseit. Quando gͥ homo cͥcũspicit actio
trix conscientia. ex memoria sui reatꝰ
stͥngitur: ex altera parte in fiducia bo¬

Expanded text:
em solemnem celebrat; quia, dum per internum em solemnem celebrat; quia, dum per internum gaudium in amore aeternorum figitur, ab omni foris illicita occupatione feriatur. Cum vero animus anteacta mala ad memoriam revocat, et ex eorum consideratione amplius per compunctionem accenditur, quasi de circuitu celebraturi ad solemnitatem invitantur. Sicut per Psalmistam dicitur: Reliquiae cogitationum diem festum agent tibi . Sed quia peccatoris mentem ante compunctionis ardorem praeteritorum malorum recordatio quodam sui reatus terrore concutit, recte istos de circuitu, et ad solemnitatem pariter, et ad terrorem vocatos dicit. Sciendum tamen est quod aliter ille terretur qui nihil boni egisse se meminit, atque aliter ille qui bonis actibus suis quaedam, pro quibus timeat, mala admista cognoscit. Quando igitur homo circumspicit actiontrix conscientia ex memoria sui reatus stringitur; ex altera parte in fiducia bo
Abbreviated transcription (Latin):
qͥa tẽ inqͥ de opp̃ssione bonoꝵ letabunt᷑:
quia ñ ẽ qui effugiat ⁊ relinquat᷑. dũ ali¬
os inu̾itate ꝑsistentes. corꝑaliter puniũt:
alios autem sibi consentientes sp̃italiter
occidunt. Uñ seqͥt᷑. Qͦs educaui. ⁊ enutͥui.
inimicꝰ consumpsit eos: qͥa nimirũ mul¬
ti tẽ ad infidelitatem corruunt: qͥ indis.¬
ciplina eçclȩ educati. ⁊ doctͥna enutriti
fuerunt. Edueaui inquit. ⁊ enutriui. ñ so¬
lum nutriui: quia fortes etiam pondꝰ tri¬
bulationis opprimit. Immicꝰ consump.¬
sit: bonos quidem ꝑsequendo. affligere
immicus potest. consum̾e autẽ ñ potest:
qͥ autem tribulatione suꝑatur. ille ab
inimico consumit᷑. Uocasti. qͣsi ad diem
sollempnem: qͥt̾rerent me de cͥcuitu.
Uita humana. quasi cͥcuitꝰ qͥdã ẽ. qͥ post
excursũ actionum temꝑalium. illuc tan¬
dem redit ꝑ mortẽ: ũn ꝓdiit ꝑ natiuita¬
dem. S in hoc circuitu fidelis anima. di¬

Expanded text:
quia tunc iniqui de oppressione bonorum laetabuntur; quia tunc iniqui de oppressione bonorum laetabuntur; quia non est qui effugiat et relinquatur, dum alios in veritate persistentes corporaliter puniunt, alios autem sibi consentientes spiritualiter occidunt. Unde sequitur: Quos educavi, et nutrivi, inimicus consumpsit; quia nimirum multi tunc ad infidelitatem corruent, qui in disciplina Ecclesiae educati, et doctrina enutriti fuerunt. Educavi, inquit, et enutrivi, non solum nutrivi, quia fortes etiam, quos pondus tribulationis oppressit, inimicus consumpsit. Bonos quidem persequendo affligere inimicus potest, consumere autem non potest; qui autem tribulatione superatur, ille ab inimico consumitur. Vocasti quasi ad diem solemnem, qui terrerent me de circuitu. Vita humana quasi circuitus quidam est, quae post excursum actionum temporalium, illuc tandem redit per mortem, unde prodiit per nativitatem. Sed in hoc circuitu fidelis anima di
Abbreviated transcription (Latin):
dium discutienda deducentur. Qͦ d nmi¬
rum tempꝰ. ita nemo sine t̾rore expectat.
sic̃ nemo ẽ. eui sine culpa p̃sentis uite
cursum tͣnsire contingat. Plecti gͦ dũ se
etiam mala que restant añ ocłos m̃tis
adducunt: ⁊ sollicite futuros t̾cores con¬
fiderando ut ibi iudiciũ euadant. hic
se uidicant. Considerant seuissimos exac¬
tores demones ad quoꝵ p̾sentiam etiam
electi trebuntur: qui undiq artabuis
iudicandos. ita ut nemo locum euadendi
habeat: nisi miscdia iudicis distͥctionẽ tẽ¬
peraret ultionis. Qndo multos qͥ h in dis¬
ciplina eccłȩ educati. ⁊ doctrina u̾itatis
enutriti: inter filios dĩ computandi uide¬
bantur. inimicꝰ consumit: ⁊ secũ ad ꝑditi¬
onem trahit. Potest etiam de paganis ⁊
hereticis. siue quib libet infidelib. dici p̃¬
cipue intemꝑe antixpĩ: q̃n diabolꝰ un¬
diq ĩ mẽbris suis ad ꝑsecutionẽ fidelium
laxabit᷑ ⁊ qui dies ideo sollempnis dicit᷑:

Expanded text:
dium discutienda deducentur. Quod nimirum tempus ita nemo sine terrore exspectat, sicut nemo est, cui sine culpa praesentis vitae cursum transire contingat. Electi vero dum setiam mala quae restant ante oculos mentis adducunt, et sollicite futuros terrores considerando, ut ibi judicium evadant, hic se judicant. Considerant saevissimos exactores daemones, ad quorum praesentiam etiam electi terrebuntur: qui undique arctabunt judicandos, ita ut nemo locum evadendi habeat, nisi misericordia judicis districtionem temperaret ultionis. Quando multos, qui hic in disciplina Ecclesiae educati, et doctrina veritatis enutriti inter filios Dei computandi videbantur, inimicus consumet et secum ad perditionem trahet. Potest etiam de paganis et haereticis, sive quibuslibet infidelibus dici, praecipue in tempore Antichristi, quando diabolus undique in membris suis ad persecutionem fidelium laxabitur. Qui dies ideo solemnis dicitur,
Abbreviated transcription (Latin):
defensorem significar potest: suꝑ quem
cor immicoꝵ clamat ad dñm: quia tẽ ma¬
gis heretici ꝑ elationem cordis. ueritatis
auctorem despiciunt: cũ ñ solũ sĩplices
qͦsq ĩ eccła. s ipsos etiã defensores uita¬
tis. ad suos errores c̾utunt. Clamauit cor

Expanded text:
otest, si per quem cor inimicorum clamat ad Dominum; quia tunc magis haeretici per elationem cordis veritatis auctorem despiciunt, cum non solum simplices quosque in Ecclesia, sed ipsos etiam defensores veritatis ad suos errores convertunt. Clamavit cor
Abbreviated transcription (Latin):
scitur. Dicat gͦ. fecit dñs que cogitauit.
Ac si dicet. Hostes nri exultant ⁊⁊ suis
uirib ruinã nrãm adscbunt: nos aut̃
insultationẽ eoꝵ tanto leuiꝰ ferre debe¬
mus: quanto uerius mala nr̃a ñ ex for¬
titudine eoꝵ. s ex iusto iudicio d̃i ꝓcedẽ
scimus. fecit dominus que cogitauit.
Ordinatũ ẽe ostendit᷑ qͦd cũ p̃meditatio¬
ne. factũ memoratur: maxime qr longe
ante p̃dictũ fuerat: ut murmurandi
occasionẽ. contra dm̃ ñ habeant. qͥ peri¬
eulum p̃scite poterant. ⁊ cauere noluer̃.
Uñ sequitur. Cõpleuit sermonẽ suũ qͦ
p̃ceꝑat a dieb antiqͥs. preceꝑat ꝓphid
suis hunc sermonẽ narrare: ut saltẽ diuex¬
pectati peniterent. ñ noui. s adieb antiqͥs
id est longe antequam fieret. S qͣnto di¬
utius ꝑ miscd̾iam expectati sunt: tanto
iustius ꝑseuerantes in malo grauit᷑ puni¬
ri debuerunt. Uñ sequitur. Destruxͣ. ⁊ non

Expanded text:
scitur. Dicit ergo: Fecit Dominus quae cogitavit. scitur. Dicit ergo: Fecit Dominus quae cogitavit. Ac si diceret: Hostes nostri exsultant, et suis viribus ruinam nostram ascribunt; nos autem insultationem eorum tanto levius ferre debemus, quanto verius mala nostra non ex fortitudine eorum, sed ex justo judicio Dei procedere scimus. Fecit Dominus quae cogitavit. Ordinatum esse ostenditur quod cum praemeditatione factum memoratur, maxime quia longe ante praedictum fuerat, ut murmurandi occasionem contra Deum non habeant qui periculum praescire poterant et cavere noluerunt. Unde sequitur: Complevit sermonem suum, quem praeceperat a diebus antiquis. Praeceperat prophetis suis hunc sermonem narrare, et ut saltem diu exspectati poeniterent, non noviter, sed a diebus antiquis, id est longe antequam fieret. Sed quanto diutius per misericordiam exspectati sunt, tanto justius perseverantes in malo graviter puniri debuerunt. Unde sequitur: Destruxit, et non
Abbreviated transcription (Latin):
am se pͥusqͣm inueniret᷑ inmiunt. Priꝰ gͦ de¬
mones quert̃: qnͣdo secretã intentionem
cordis nr̃i. ꝑ suggestionem exꝑiri satagunt:
deinde expectant. quia ⁊ siquando tẽptan¬
di licentiam accipiunt: nunqͣm tam̃ uim
tẽptato ad consentiendũ inferre possuĩ.
Post inquisitionem autẽ.⁊ expectationẽ.
inueniunt: qͣndo pꝰt immissam sugges¬
tionem tandẽ spontanei consensus ma¬
nifesta signa de corde ꝓdire conspiciunt.
Ad postremũ etiã uident: quando consen
mum consolatur merentes. ꝑ iusticiam
iudicis: deinde ꝑ maliciã hostis. ꝑ ius¬
ticiam iudicis: ne doleant de p̃terito.
ꝑmaliciã hostis: ne desꝑent de futo. Ma¬
gna enĩ ẽ afflictis consolatio: qͦd ab illo
pena illata est: eui iniusticia placere
ñ potest. Magnã item de impetranda mi¬
scd̾ia. fiduciã p̃stat: qͦd ille nob̾ aduer¬
satur: qui nr̃o qͦ iudici ñ placere cogno¬

Expanded text:
am se priusquam invenirent innuunt. Prius igitur daeam se priusquam invenirent innuunt. Prius igitur daemones quaerunt, quando secretam intentionem cordis nostri per suggestionem experiri satagunt; deinde exspectant, quia etsi quandoque tentandi licentiam accipiunt, nunquam tamen vim tentato ad consentiendum inferre possunt. Post inquisitionem autem et exspectationem inveniunt, quando post immissam suggestionem tandem spontanei consensus manifesta signa de corde prodire conspiciunt. Ad postremum etiam vident, quando consensmum consolatur moerentes per justitiam judicis; deinde per malitiam hostis. Per justitiam judicis, ne doleant de praeterito; per malitiam hostis, ne desperent de futuro. Magna enim est afflictis consolatio, quod ab illo poena illata est cui injustitia placere non potest. Magnam item de impetranda misericordia fiduciam praestat, quod ille nobis adversatur qui nostro quoque judici non placere cogno
Abbreviated transcription (Latin):
crudelit exposcunt. De qͣuidelicet pena
ad huc subinfertur cum dicit᷑. Et dixert̃.
deuorabimus. Qͥd nãq est aliud deuo¬
rare. nͥ exeuntem a corpore. ad dãpnati¬
onem et̾nã absorb̾e : Sciendũ uͦ ẽ: quod
nunꝙͣ animã a corpore exitã. deuorare
sufficiunt: gͣ pͥꝰ in corꝑe positã igne ui¬
tioꝵ ñ excoxerunt. Et iccirco de futura
dãpnatione hõĩs magna eis fiducia na
fremtuert dentib suis. dixert̃ deuora¬
bimus: qͥa ex qͦ homo suggestioni eoꝵ
ꝑ consensum peccati subicit᷑. statĩ fu¬
rore uenture crudelitatis accingunt᷑:
⁊ qr escã diuturna decoctione ĩa emol¬
litam aspiciunt :ꝓximã sibi deuoratio¬
nem ꝓmittunt. In quo ii. lelicet noĩe
deuorationis. ⁊ uehemens coꝵ desid̾iũ
demonstratur: ⁊ simul accrbitas dãp¬
nationis expͥmitur. Sequit᷑. En diesista
est. quam expectauimus. inuenimꝰ. ui¬
dimus. Qͥ inuenisse se dicunt: quesisse eti¬

Expanded text:
crudeliter poenam exposcunt. De qua videlicet poena crudeliter poenam exposcunt. De qua videlicet poena adhuc subinfertur, cum dicitur: Et dixerunt: Devorabimus. Quid namque est aliud devorare, nisi exeuntem a corpore ad damnationem aeternam absorbere? Sciendum vero est quod nunquam animam a corpore exeuntem devorare sufficiunt, quam prius in corpore positam igne vitiorum non excoxerunt. Et idcirco de futura damnatione hominis magna eis fiducia nasFremuerunt dentibus suis; dixerunt: Devorabimus; quia ex quo homo suggestioni eorum per consensum peccati subjicitur, statim furore venturae crudelitatis accinguntur. Et quia escam diuturna decoctione jam emollitam aspiciunt, proximam sibi devorationem promittunt. In quo videlicet nomine devorationis, et vehemens eorum desiderium demonstratur, et simul acerbitas damnationis exprimitur. Sequitur: En ista est dies quam exspectavimus, invenimus, vidimus. Qui invenisse se dicunt, quaesisse eti
Abbreviated transcription (Latin):
diceretur. Blandũ erat qͦd locutio sibi¬
lauit: s nimis crudele. qͦd intentio fre¬
muit. Sequitur. En ista est dies. ꝙͣ ex¬
pectaiumꝰ inienimꝰ uidimꝰ. Opp̃ssionẽ
bonoꝵ ñ noct᷑ẽ. s diem nominant: qͥa
inde ipsi ꝑiniquam leticiã lucent. um̃
alios tenebre infidelitatis excecant. Expecta¬
uimus inqͥunt. scilicet desid̾antes. inuenimꝰ
querentes: uidimus exultantes:⁊ nota quia
quod occultum est inuenitur: qͦd uidetur
aꝑtũ. Ac si dicerent. Q d pͥꝰ uel in occulto.
Supͣ autẽ eam os aꝑiunt: qͣndo iacenti
inpraua delectatione. ñ iam suadent ini¬
quitatem s imꝑant. Uel supͣ eã os aꝑiuis:
quã cũ pͥꝰ blandiendo ad culpã traxe¬
rint: p̾t modũ seuiendo ad penã ex¬
poscunt. Uñ subditur. Sibilauerunt.
fremuert̃ d̾entib suis pͥꝰ enĩ sibilant.
ac deinde dentib fremunt. qi siẽ dixi¬
mus pꝰt blandam suggestionẽ penam

Expanded text:
diceretur: Blandum erat quod locutio sibidiceretur: Blandum erat quod locutio sibilavit, sed nimis crudele quod intentio fremuit. Sequitur: En ista est dies quam exspectavimus, invenimus, vidimus: Oppressionem bonorum, non noctem, sed diem nominant, quia inde ipsi per iniquam laetitiam lucent, unde alios tenebrae infidelitatis excaecant. Exspectavimus, inquiunt, scilicet desiderantes; invenimus quaerentes; vidimus exsultantes. Et nota quia quod occultum est invenitur; quod videtur, apertum. Ac si dicerent: Quod prius, vel in occulto iSupra autem eam os aperiunt, quando jacentes in prava delectatione non jam suadent iniquitatem, sed imperant. Vel supra eam os aperiunt, quam cum prius blandiendo ad culpam traxerunt, postmodum saeviendo ad poenam exposcunt. Unde subditur: Sibilaverunt, fremuerunt dentibus suis. Prius enim sibilant, ac deinde dentibus fremunt, quia sicut diximus, post blandam suggestionem
Abbreviated transcription (Latin):
eam ossuum aꝑire non p̃sumunt: qͣm¬
diu in conuersatione eiꝰ sapientiã simul
⁊ discipliã florere conspiciunt. Contra
sapientiam nãq os claudunt: qͥa abhis
qͦs in cognitione u̾itatis stabiles uident.
erroris sui documenta ab scondt̃. Cont᷑
disciplinã itẽ os claudunt: qͣndo in con¬
uersatione fidelium qͥd blasfemare pos¬
sint ñ inueniunt. Qd si forte sapientia
ut errores disseminent: si uͦ nec sapientia
nec disciplina. inca fu̾it. ĩa ñ solum eon¬
ra eam s suꝑ eã os aꝑiunt ut deuorẽt:
⁊ qͣsi incorꝑando sibi omnes reliqͥas ue¬
ritatis consumant ineis: qͦs ad suum
consortiũ trahere ualent. Seqͥt᷑. Sibila¬
uerunt. ⁊ c̾. In sibilo notare possumus
uersutas : blandas ꝑsuasiones: qͥb in¬
cautos decipiunt: ⁊ quasi serpentes pꝰt
lenem sibilum uenenũ mortis infuntt̃.
Qa uͦ blandim̃ta hereticoꝵ ñ expietate
s excrudelitate ꝓcedunt: recte subiun¬
gitur. fremuerunt dentib suis. Ac si

Expanded text:
um aperire non praesumunt, quandiu in conversatione ejus sapientiam simul et disciplinam florere conspiciunt. Contra sapientiam namque os claudunt, quia ab iis quos in cognitione veritatis stabiles vident, erroris sui documenta abscondunt. Contra disciplinam item os claudunt, quando in conversatione fidelium quod blasphemare possit, nut errores disseminent; si vero nec sapientia, nec disciplina in ea fuerit, jam non solum contra eam, sed super eam os aperiunt, ut devorent, et quasi incorporando sibi omnes reliquias veritatis consumant in eis quos ad suum consortium trahere valent Sequitur: Sibilaverunt. In sibilo notare possumus versutas et blandas persuasiones, quibus incautos decipiunt, et quasi serpentes post lenem sibilum, venenum mortis infundunt. Quia vero blandimenta haereticorum non ex pietate, sed ex crudelitate procedunt: recte subjungitur: Fremuerunt dentibus suis. Ac si
Abbreviated transcription (Latin):
fremitus irã ⁊ inclignationẽ. Om̃s ini¬
mici tui: chaldei. romani. Grauis p̃ssu¬
nes p̃ualent Sequitur. Et dixerunt.
deuor abimus. Non parũ nocere uolunt. s
usq ad consumptionẽ delere. nec solũ de¬
lere s deuorare: quia pascuntur. ⁊ delectan¬
tur mrumatua. Uñ sequitur. En ista ẽ dies
quam ex pectauimus desiderando: inue¬
nimus querendo: uidimus exultando.
ut qͣnto affligentium te maior ẽ leticia:
tanto amarior.⁊ intolerabilior sit mise¬

Expanded text:
fremitus iram et indignationem. Omnes inifremitus iram et indignationem. Omnes inimici tui, Chaldaei, Romani. Gravis pressunes praevalent. Sequitur: Et dixerunt: Devorabimus. Non parum nocere volunt, sed usque ad consumptionem delere; nec solum delere, sed devorare, qui pascuntur et delectantur in ruina tua. Unde sequitur: En ista dies quam exspectavimus desiderando; invenimus quaerendo; vidimus exsultando. Ut quanto affligentium te major est laetitia, tanto amarior et intolerabilior sit mise
Abbreviated transcription (Latin):
quando adhuc dominio uitioꝵ ꝑ con¬
sensum subiecta ñ fuit. Sequit᷑. Gaudi¬
um uniuerse t̾re. Ac si dicat᷑. Qͣnto plu¬
res de eius ꝓfectu gaudere debuerant:
tanto plitres nunc eius ruina ⁊ desolatio
contristat. ut si sibi parcere ñ uult: saltẽ
alios insua ꝑditione affligere erubescat.
Om̃ib his modis conuenitur in dura
conscientia. ut tã multipliei medica¬
mine adhibito. tandem adpenitentiã
es. qͦd incalamitatem collapsa insig¬
num ⁊ ꝓdigium transeuntib posita es:
uel hoc insensibilitatem tuam cõpun¬
gat: qͦd immicis tuis inp̃dã ⁊ coneul¬
cationem. in gaudiũ ⁊ subsannationẽ
facta es. Aꝑuerunt inqͥt suꝑ te os suũ
omnes inimiei tui. Aꝑtio oris: crudeli¬
tatem ⁊ subsannationem designat.
aꝑuerunt os auidi: ad deuorandũ.
aꝑuerunt os suꝑbi: ad subsannan¬
dum. Sibilauerunt:. fremuerunt den¬
tib suis. Sibilus contemptũ expͥmit.

Expanded text:
quando adhuc dominio vitiorum per conquando adhuc dominio vitiorum per consensum subjecta non fuit. Sequitur: Gaudium universae terrae. Ac si dicatur: Quanto plures de ejus profectu gaudere debuerant, tanto plures nunc ejus ruina et desolatio contristat, ut si sibi parcere non vult, saltem alios in sui perditione affligere erubescat. Omnibus his modis convenitur indurata conscientia, ut tam multiplici medicamine adhibito, tandem ad poenitentiam es, quod in calamitatem collapso, in signum et prodigium transeuntibus posita es; vel hoc insensibilitatem tuam compungat, quod inimicis tuis in praedam et conculcationem, in gaudium et subsannationem facta es. Aperuerunt, inquit, super te os suum omnes inimici tui. Apertio oris tui crudelitatem et subsannationem designat. Aperuerunt os avidi ad devorandum. Aperuerunt os superbi ad subsannandum. Sibilaverunt, fremuerunt dentibus suis. Sibilus contemptum exprimit,
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ caritas ad compassionem ꝓuocat. ⁊ exẽ¬
plum adtutionem: recte isti ⁊ tͣnseuntes
pariter. ⁊ plaudentes describunt᷑. ꝓfici¬
endo enim transeunt: compatiendo
plaudunt: qͣtinus de ꝓfectu suo gaude¬
ant: ut tam̃ in infirmitate iacentes ꝑ¬
ximos despicere ñ p̃sumant. Plause¬
runt inquit manib. plausus hominũ.
exemplum boni oꝑis: sibiltis uerbũ
consolationis: motio capitis: affectũ eom¬
passionis designat: quia spitales quiq eos
quos ꝑiniquitatẽ corruisse uident: ⁊ exem¬
plo ꝓuocant. ⁊ u̾bo confirmant: ⁊ qͣntũ de
coꝵ salute gaudent: ipso cõpassionis sue
dolore demonstrant. Sequitur. Heceme
est dicentes: urbs ꝑfecti decoris. Iecirco cõ¬
memorant qͥd ẽẽ debuerat: ut ad quam
miseriã dilapsa sit: citius ex memoria
preterite dignitatis agnoscat. Uibẽ uo¬
cant qͣsi sublimem ⁊ munitã uirtutibꝰ
que pͥus dm̃ in se regnantem habuit:

Expanded text:
et charitas ad compassionem provocat, exemet charitas ad compassionem provocat, exemplum ad timorem, recte et transeuntes pariter, et plaudentes describuntur. Proficiendo enim transeunt; compatiendo plaudunt, quatenus sic de profectu suo gaudeant, ut tamen in infirmitate jacentes proximos despicere non praesumant. Plauserunt, inquit, manibus. Plausus manuum exemplum boni operis; sibilus verbum consolationis; motio capitis affectum compassionis designat, quia spirituales quique eos quos per iniquitatem corruisse vident, et exemplo provocant, et verbo confirmant, et quantum de eorum salute gauderent, ipso compassionis suae dolore demonstrant. Sequitur: Haeccine est, dicentes, urbs perfecti decoris? Idcirco commemorant quid esse debuerat, ut ad quam miseriam dilapsa sit, citius ex memoria praeteritae dignitatis agnoscat. Urbem vocant quasi sublimem et munitam virtutibus quae prius Deum in se regnantem habuit,
Abbreviated transcription (Latin):
bilis creditur. ita peccator. qͥ etiã blan.¬
dam ammonitionẽ respuit: qͣndo in cor¬
rigibilis reputatur. Hoc ẽ qͦd ꝓpha hic
peccatei anime: cũ graui dolore expro¬
bat dicens. Plauserunt suꝑ te: ⁊c̃. Ac si
dicer&. Prius carnis suggestio facile tibi
ad ꝑsuadendum inquitatẽ p̃ualere po¬
tuit : nunc uͦ omnis sollicitudo. ⁊ industa
bonoꝵ. in tua correctione defecit: qͣntũq
pͥꝰ ad ꝑpetrandã iniquitatẽ ꝑ contẽptũ
fuisti temeraria. tantũ nc̃ in ipsa iniqui¬
tate tua ꝑ desꝑationem es obdurata.
Plauserunt suꝑte manib om̃s transe¬
untes ꝑuiam. Ut tanto grauior ruina
eius ostendatur: iam boni oꝑis uiã in¬
gressam fuisse commemorat.:⁊ qͣsi imme¬
dio itinere collapsam. unde ⁊ alios tͣn¬
seuntes uocat. ut aꝑte demonstret: qͦd
hi qͥ eam numero merito uirtutũ p̃cede¬
re incipiunt: aliquando posteriores fu¬
erunt. S qͥa electos in ruina ꝑximoꝵ sẽꝑ

Expanded text:
bilis creditur, ita peccator, qui etiam blanbilis creditur, ita peccator, qui etiam blandam admonitionem respuit, quasi incorrigibilis reputatur. Hoc est quod propheta hic peccatrici animae cum gravi dolore exprobrat, dicens: Plauserunt super te, etc. Ac si diceret: Prius carnis suggestio facile tibi ad persuadendam iniquitatem praevalere potuit; nunc vero omnis sollicitudo et industria bonorum in tui correctione defecit, quantumque prius ad perpetrandum iniquitatem per contemptum fuisti temeraria, tamen nunc in ipsa iniquitate tua per desperationem es obdurata: Plauserunt super te manibus omnes transeuntes per viam. Ut tanto gravior ruina ejus ostendatur, jam boni operis viam ingressam fuisse commemorat, et quasi in medio itinere collapsam. Unde et alios transeuntes vocat, ut aperte demonstret, quod ii, qui eam nunc merito virtutum praecedere incipiunt, aliquando posteriores fuerunt. Sed quia electos in ruina proximorum semper
Abbreviated transcription (Latin):
ritatis informant: ⁊ circũ spectione an¬
biunt: que uidelicet eccła tunc ꝑfectũ
decorẽ habet: quando ⁊ in p̃latis uircꝰ
ornat sapientiam: ⁊ in subiectis obedi¬
entia bonoꝵ oꝑm disciplinã. Huiꝰ gͦ ci¬
uitatis decor recte gaudiũ uniu̾se t̾re
dicit᷑: qͥa eiꝰ disciplina iã ꝑom̃s mun¬
di partes dilatatur. Dicatur gͦ heccine
est. urbs ꝑfecti decoris: gaudium uni¬
uerse t̾re. Quasi diceretur. Qmͦ tam
cito in desolationem uenire potuit: q̃
pͥus decore suo uniuersos ꝑmundi cir¬
culum electos letisicauit: S qͥd est
quod in ruina quoꝵdã tota ecclesia
quasi desolata plangitur: nͥ qͥadũ pa¬
titur unũ membrũ omĩa mẽbra cõpa¬
tiuntur: ꝓpter quod ualde ꝑtimescere de¬
bent. hi qui in sua iniquitate caritatem ali¬
orum contͥstant: qͥa ꝓfecto sic̃ illi malis cõ¬
patiendo sibi adaugent meritũ: ita ⁊ isti
bonos contͥstando. aggrauant reatũ suum.
tactum sustinere potest: dmĩno insana¬

Expanded text:
ircumspectione ambiunt: quae videlicet Ecclesia tunc perfectum decorem habet quando, et in praelatis virtus ornat sapientiam, et in subjectis obedientia bonorum operum disciplinam. Hujus ergo civitatis decor, recte gaudium universae terrae dicitur; quia ejus disciplina jam per omnes mundi partes dilatatur. Dicatur ergo: Haeccine est urbs perfecti decoris, gaudium universae terrae? Quasi diceretur: Quomodo tam cito in desolationem venire potuit, quae prius decore suo universos per mundi circulum electos laetificavit? Sed quid est quod in ruina quorumdam tota Ecclesia quasi desolata plangitur nisi quia dum patitur unum membrum omnia membra compatiuntur: propter quod valde pertimescere debent ii qui in sua iniquitate charitatem aliorum contristant; quia profecto, sicut illi malis compatiendo sibi adaugent meritum, ita et isti bonos contristando aggravant reatum suum. tactum sustinere potest omnino insana
Abbreviated transcription (Latin):
compassionẽ mentis. Bene gͦ transeun¬
tes post plausum ⁊ sibilũ. eciã caput
mouent: quia ꝓfecto alienos dolores
efficaciter consolari nequeunt.: qͥ do¬
lorib alienis ueracit̃ compati ñ nouerunt.
Uid te si paulo aliquid hoꝵ defuit. Mani.¬
bus plausit paulꝰ: qnͣdo dicebat. Inita¬
tores mei estote: sic̃ ⁊ ego xp̃i. Ore sibila¬
uit: qͣndo chorintios p̾t ꝑ actã penitentiã.¬

Expanded text:
compassionem mentis. Bene ergo transeuncompassionem mentis. Bene ergo transeuntes post plausum et sibilum, etiam caput movent; quia profecto alienos dolores efficaciter consolari nequeunt, qui doloribus alienis veraciter compati non noverunt. Videte si Paulo aliquod horum defuit. Manibus plausit Paulus, quando dicebat: Imitatores mei estote, sicut et ego Christi . Ore sibilavit, quando Corinthios post