comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ut inĩnsũ aut pauca cõpr¬
heudit. Nã si quocũq o̾moto
quid effici nõ poc̾. id causã
iudicat᷑ cõ faciẽndi: pauca
dyxerũt. ponat̃ intͥ cau¬
sas cemipꝰ quia nich sĩe tp̃re
pot̃ fiꝰ. Ponat̃ locũ. si non
fuerit ubi fiat ã quidi ne
fiet quidemi. ꝓporiãt iotũ.
nichil sue hoc nec fitr nᶜ
perit. Nulla sue motu acõ
nulla iueacõ est. E̃ nos:
mus causã. Hec siplex eẽ

Expanded text:
ut nimium pauca conprendit. Nam si, quocumque remoto quid effici non potest, id causam iudicant esse faciendi, pauca dixerunt. Ponant inter causas tempus; nihil sine tempore potest fieri. Ponant locum; si non fuerit, ubi fiat aliquid, ne fiet quidem. Ponant motum; nihil sine hoc nec fit nec perit. Nulla sine motu ars, nulla mutatio est. Sed nos mus caus
Abbreviated transcription (Latin):
sũ. mito pͥmũ poni docue¬
co. cũ sit roꝵ omn capax
qd ẽ ĩ has spẽs diuido. ut
suit corporalia aut ĩcor¬
ꝑalia. nich treciũ est. Cor¬
pus quõ diuido ᷑ ut dicam.
aut aiañtia suc̃. aut ĩaĩã.
ut dicam. quedã am̃nhũt.
quedtã tantũ aiãm. Aut si

Expanded text:
sum, merito primum poni docuesum, merito primum poni docuero, cum sit rerum omnium capax. " Quod est" in has species divido, ut sint corporalia aut incorporalia. Nihil tertium est. Corpus quomodo divido ? Ut dicam: aut animantia sunt aut inanima. Ut dicam: quaedam animum habent, quaedam tant
Abbreviated transcription (Latin):
cet eñ satis et acbustis
illa ⁊ mori dicimꝰ. Eego
mañcia suꝑiorẽ tenebunt
locũ: qr ⁊ aĩalia ĩ hac forma
sũs et sata. S quedã aiã
carent. ut saxa. Itaq erit
aquid aiantibꝰ autiquiꝰ cor¬
pus scil. Hoc sic diuidã. ut
dicã corpora omĩa / aut aiã¬
lia ẽẽ aut ĩaniata. Etiãm¬
nũc est a̾quid superiꝰ ꝙ̃ corpꝰ
Piciꝰ eñ quedã corꝑalia eẽ:
quedã incorꝑalia. Quid
ergo erit illud ex quo hec
deducant᷑. Illud cui nomen
modo parum ꝓpriũ ĩposuimꝰ.
qd̾ est ᷑ uic eñ ĩspẽs seca¬
bit᷑. ut dicamus. qd̾ ẽ aut
corꝑale aut ĩcorꝑale. Hoc
genꝰ est Habet em̃ ĩsena¬
cõnũ spẽs. grecos rõnos.
paethos. color albos. nigros.
plauos. Hab singulos. ca¬
ciũ. Itaq multa cõtinẽt.
ĩgenꝯ cadit. qd̾ sb alio est.
sut̃. Stoiti uolũt suꝑpo¬
nẽ huic eciã nũt aliud ge¬
nus magis prĩcipale. de
quo statim dicam. si priꝰ
illud genꝰ de quo locutus

Expanded text:
cet enim satis et arbustis cet enim satis et arbustis illa et mori dicimus. Ergo animantia superiorem tenebunt locum, quia et animalia in hac forma sunt et sata. Sed quaedam anima carent, ut saxa. Itaque erit aliquid animantibus antiquius, corpus scilicet. Hoc sic dividam, ut dicam corpora omnia aut a aut inanima. Etiamnunc est aliquid superius quam corpus. Dicimus enim quaedam corporalia esse, quaedam incorporalia. Quid ergo erit, ex quo haec deducantur ? Illud, cui nomen modo parum proprium inposuimus," quod est." Sic enim in species secabitur, ut dicamus: " quod est" aut corporale est aut incorporale. Hoc genus est. Habet enim in se nationum species: Graecos, Romanos, Parthos. Colorum: albos, nigros, flavos. Habet singulos: Catium. Ita qua multa continet, in genus cadit; qua sub alio est, sunt. Stoici volunt superponere huic etiamnunc aliud genus magis principale; de quo statim dicam, si prius illud genus, de quo locutus
Abbreviated transcription (Latin):
tato operã: ut iud a te da¬
cã paetissime exarcrã for¬
tasse conbentꝰ ero in licere.
ep ud ꝓderit facilitas tua.
cũ otor id nullo modo latiue
gepeme̾ possim: propt̃
aiagis dap̾nabis angustias
romanase si scieris mnã
Que sit hec queris. Toon.
iũ medio positã. posse sic
cñfferri ut dicã qdꝰ est.
s młtũ int̾cẽ uideo. Cogor
ubũ pro uocabulo pone: s
modis hoc a platone dici
aucus nõ homo eruditissi¬
mus hodierno die dicebat.
Doms cibĩ exponã. si aute
idicauero ẽ ã quid grnꝰ¬
⁊ speciẽm. Iuc̃ a̾ p̾mũ illud
spes̃ suspense sut̃.a qͦnascit᷑
onũs diuisio. quo uniu̾sa cõ¬
p̃hensa sut̃. Inuemiẽt᷑ aut si
ceperimꝰ sungulos retro le¬
gere: sic enĩ ꝑducenur ad
p̾mũ Homo species est ut
ne ãqd querendũ est hiĩs
plectat᷑. ⁊ sub se habeat. Hoc
quid estͤ rnimal. Ergo
grnus esse cepit horũ om̃i
que modo retuli. hoĩs.equi.
canis: Animal. S quedã que¬
aiam̃ hũt: nõ sut̾ aĩalia. Pla¬

Expanded text:
dabo operam, ut ius a te datum parcissime exerceam; fortasse contentus ero mihi licere. Quid proderit facilitas tua, cum ecce id nullo modo Latine exprimere possim, propter Magis damnabis angustias Romanas, si scieris unam Quae sit haec, quaeris ? τὸ ὄν. in medio positum, posse sic transferri, ut dicam " quod est." Sed multum interesse video; cogor verbum pro vocabulo ponere. modis hoc a Platone dici amicus noster, homo eruditissimus, hodierno die dicebat. Omnes tibi exponam, si ante indicavero esse aliquid gen speciem. Nunc autem primum illud species suspensae sunt, a quo nascitur omnis divisio, quo universa conprensa sunt. Invenietur autem, si coeperimus singula retro legere; sic enim perducemur ad primum. Homo species est, utne aliquod quaerendum est his plectatur et sub se habeat. Hoc quid est ? Animal. Ergo genus esse coepit horum omnium, quae modo rettuli, hominis, equi, canis, animal. Sed quaedam animam habent nec sunt animalia. Pla
Abbreviated transcription (Latin):
placita mnxris. Apud epy¬
curũ duo bona sũt. ex q̃bꝰ
sũmũ illud btiñq cõponit᷑.
ut corpus suuẽ dolore sit.¬
animꝰ sine ꝑt̾bacõe. Hec
bona nõ crescut̃: si plena
sut̃. Quo eni crescet: qd̾
plenũ est: Polor corꝑis
caret: quid ad hanc acce¬
dere indolenciã pot̃ : Anmꝰ
coustat sibi et placidꝰ est.
quid accede̾ huic tranquil¬
litati pot̃. Quẽadinodũ Sili¬
serenitas celi nõ recipat ma¬
iorẽ adhuc clarietitẽ in smi.

Expanded text:
placita mireris; apud Epicurum duo bona sunt, ex quibus summum illud beatumque conponitur, ut corpus sine dolore sit,animus sine perturbatione. Haec bona non crescunt, si plena sunt. Quo enim crescet, quod plenum est ? Dolore corpus caret; quid ad hanc accedere indolentiam potest ? Animus constat sibi et placidus est; quid accedere ad hanc tranquillitatem potest? Quemadmodum serenitas caeli non recipit maiorem adhuc clarit
Abbreviated transcription (Latin):
tẽ uiuat. Aiichi istri acq̾sita.
michi laborata sũt. s agamꝰ
tonũ prem̃ftimilie. faciamꝰ
ampliora que accepinnꝰ. ara¬
ior ista heditas a me p̃ostr¬
ros transeat. aiultũ adhuc
restat operis multũq resta¬
bit. nec ulli nato pꝰ mille se¬
cula p̃cludet᷑ occasio aquid ad¬
huc adiciendi. s tͦ si omña a
ueteribꝰ muenta sut: hic
torũ ab aliis sciã ac disposicõ.¬

Expanded text:
tem iuvat. Mihi ista adquisita, mihi laborata sunt. Sed agamus bonum patrem familiae; faciamus ampliora, quae accepimus. Maior ista hereditas a me ad posteros transeat. Multum adhuc restat operis multumque restabit, nec ulli nato post mille saecula praecludetur occasio aliquid adhuc adiciendi. Sed etiam si omnia a veteribus inventa sunt, hoc torum ab aliis sci
Abbreviated transcription (Latin):
h. siã uoluptatẽ. Nami ut
diceꝰ polebat attalus nẽ.
Sie amicorz de fuc̃toꝵ me¬
moria iocũda est: quõ po
ma quedã sũc suauit̾ aspe¬
ra. quõ in ueno mĩmis uet̾i
ipã nos amaritudo delec¬
onie qd̾ augetat. extĩguit᷑.
et pura ad nos uoluptas
uenit. Siulli credimꝰ:
amĩcos incolumes cogĩ¬
tare: melle ac placẽta fru
est eorũ qui fuerũt rect᷑¬
tatio. nõ siue acerbitate
quadã uiuat. Quis at̃
negauit ħ acria quoq et
habencia ausceritatis ali¬
quid scomachũ extitare.
Ego nõ idem sentio. Mrichi
amicoꝵ defuc̃toꝵ cogitacõ
dulcis at blanda est. Habui
enũ illos: tauꝙͣ amissueus.
amĩsi tauꝙͣ habeam. fac
ergo mi lucili qd̾ equitatẽ
tuã decet. Desm̃e bñfi¬
ciũ fortune male ĩtp̃tari.
absculit. s dedit. s deo anñ

Expanded text:
habet suam voluptatem. Nam, ut habet suam voluptatem. Nam, ut dicere solebat Attalefunctorum memoria iucunda est, quomodo poma quaedam sunt suaviter aspera, quomodo in vino nimis veteri ipsa nos amaritudo delecomne, quod angebat, extinguitur et pura ad nos voluptas venit." Si illi credimus, " Amicos incolumes cogitare melle ac placenta frui est; eorum, qui fuerunt, retractatio non sine acerbitate quadam iuvat. Quis autem negaverit haec aeria quoque et habentia austeritatis aliquid stomachum excitare ? " Ego non idem sentio, mihi amicorum defunctorum cogitatio dulcis ac blanda est. Habui enim illos tamquam amissurus, amisi tamquam habeam. Fac ergo, mi Lucili, quod aequitatem tuam decet, desine beneficium fortunae male interpretari; abstulit, sed dedit.
Abbreviated transcription (Latin):
taxat diẽ. cũ dixit̾ eciã mo¬
baui de cibo cogitasse. Que
ris uude suit lamẽtacoes.
e ĩmodici fletus. Pper Ro seues¬
lacrimas aeguniẽta desi¬
s osorndimꝰ. Isemo t̾stis si¬
bĩ est. O infelicẽ sculticiã.
Est aliqua ⁊ doloris ãbicõ
Quid ergo nñquis: obliuis¬
car amici᷑ Beeuẽ illi apud
te memoriã ꝓmittrse si cũ
dolore mansura est.Iaui
istã frontẽ ad risũ quelib
fortuita res tnsferet Nõ
differo in longiꝰ tempa.
quo desideriũ om̃e młcet᷑.
quo eciã acerrimi luctus
residut᷑. Cũ p̾mũte obser¬
uare desierise ymago ista
t̾scicio discedet. Nũo ipẽ
custodis dolorẽ tuũ. s cus¬
todienti quoq dabitur.
oq cĩcius quo est acrior
desmit Id agamus ⁊ ut io¬
cunda nobis amissorz fiat
recordacio. Remo libentꝰ
ad id redit: qd̾ nõ siẽ tor¬
mento eogitaturꝰ est. Sic
illud fiei̾ ncc̃e est: ut cum
aliquo nobis̃ morsu amissoꝵ
quos amanimꝰ nomẽ occue¬
rat. S hic quoꝙ morsꝰ

Expanded text:
taxat diem, cum dixerit etiam Niobam de cibo cogitasse ? ris, unde sint lamentationes, unde inmodici fletus ? Per lacrimas argumenta desised ostendimus. Nemo tristis sibi est. O infelicem stultitiam ! Est aliqua et doloris ambitio. "Quid ergo?" inquis, "Obliviscar amici?" Brevem illi apud te memoriam promittis, si cum dolore mansura est; iam istam frontem ad risum quaelibet fortuita res transferet. Non differo in longius tempus, quo desiderium omne mulcetur, quo etiam acerrimi luctus residunt. Cum primum te observare desieris, imago ista tristitiae discedet; nunc ipse custodis dolorem tuum. Sed custodienti quoque elabitur eoque citius, quo est acrior, desinit. Id agamus, ut iucunda nobis amissorum fiat recordatio. Nemo libenter ad id redit, quod non sine tormento cogitaturus est. Sic et illud fieri necesse est, ut cum aliquo nobis morsu amissorum, quos amavimus, nomen occurrat. Sed hic quoque morsus
Abbreviated transcription (Latin):
netbilem. Hoc idem u̾tꝰ
tibi ipã p̃scabit. ut illan
admireris: ⁊caiõ speres
arichi certe młtũ afferre
Non aliter illã in tueor obscu¬
pefactus : ꝙͣ ipi interiui inũ¬
dũ. Quẽ seꝑe tauꝙͣ spectator
nouus iudeo. Uaneror icriq¬

Expanded text:
m. Hoc idem virtus tibi ipsa praestabit, ut illam admireris et, tamen speres. Mihi certe multum auferre non aliter illam intueor obstupefactus quam ipsum interim mundum, quem saepe tamquam spectator novus video. Veneror itaq
Abbreviated transcription (Latin):
t experetꝰ est ⁊t expiandꝰ.
ergo quad̾ uelis sapiẽns¬
gaudio est Gaudiũ hoc
nõ nascitur: nisi ex u̾tutũ
consciã. Non pot̃ gaudere
nisi fortis inisi iustꝰ. insi
temperãs Quid ergo m̃
quio: Stulti ac mali num
cuĩ illos nox int̾ uiciã defe¬
cit̾. cũ uoluptates angus¬
to corꝑi ultra qui᷑ capiẽ¬
bat ingeste sappurare ce¬
perũt᷑: tũc̃ exclaniãt mi¬
seri uirgilianũ illũ iqũ.
Nãq ut sup̃mã illa fła intͥ
gaudia noctẽ egerĩmꝰ
Nosti. Omnnẽ luxuriosi noc¬
tem me̾ falsa gaudia: et
quidẽ tamꝙͣ sap̃ma aguẽ.
uud gaudiũ qd̾ deos deoꝵ i¬
ꝙ emulos sequit᷑: ñ ĩ trũpit᷑¬
non desinit. Desmeret si
sup̃cũ eẽt aliunde. quia nõ
est aliem muneris. nͨ arbi¬
trii quidẽ alieni. Qd̾ enĩ
nõ dedit fortuna: nõ eriꝑit.

Expanded text:
et partus est et expiandus. et partus est et expiandus. ergo et quare velis sapiensgaudio est. Gaudium hoc non nascitur nisi ex virtutum conscientia. Non potest gaudere, nisi fortis, nisi iustus, nisi temperans. " Quid ergo ? " inquis, "Stulti ac mali non cum illos nox inter vitia defecit, cum voluptates angusto corpori ultra quam capiebat ingestae suppurare coeperunt, tunc exclamant miseri Vergilianum illum versum: Namque ut supremam falsa inter gaudia noctem Egerimus, nosti. Omnem luxuriosi noctem inter falsa gaudia et quidem tamquam supremam agunt; illud gaudium, quod deos deorumque aemulos sequitur, non interrumpitnon desinit; desineret, si sumptum esset aliunde. Quia non est alieni muneris, ne arbitrii quidem alieni est. Quod non dedit fortuna, non eripit.
Abbreviated transcription (Latin):
placidꝰ. inconcussꝰ: cũ diis
ex pari uiiuĩt. qũc ipe tr
consule. Gi nũꝙͣ mestꝰ es.
nulla spes añi tuũ futuri
expectacoẽ sollicitat. Si ꝑ
dieo noctesq par t̃ qualis
animi trnor erecti ⁊ placen¬
tis sibi est: ꝑueĩsti ad huma¬
in boni sũmã. E si appetio
scito cantũ tibi ex sapiẽtia¬
hoc cupis ꝑuemĩre s erras:
qui int̾ diuicias illut uen¬
curũ te eẽ speras. Int̾ ho¬
noros : idem gaudiũ. inter
sollicitudĩnes q̃ris. Ita. que
sic petis taꝙ datura le¬
ticiã ac nõluptatẽ: gause
trudut̃ ad gaudiũ. ẜ iuide
ignorant. Ille ex cõiiuiis̃
Tluxuria Ille ex ambicõe
⁊ c̾cũfulsa clientiũ turba.
In. ex amita. aliꝰ ex scudio¬
rũ liberaliũ uana oscẽta¬
istos oblectamẽtti fallacia
t breuia decipiit̃. Sicut
ebrietas que imiꝰ hore hi¬
larẽ msamã longi tpris
tedio pensat. sicut plausꝰ
et acclamacoĩs sedẽ fauor:
qui magnã sollicitudinẽ

Expanded text:
placidus, inconcussus; cum dis placidus, inconcussus; cum dis ex pari vivit. Nunc ipse te consule; si numquam maestus es, nulla spes animum tuum futuri exspectatione sollicitat, si per dies noctesque par et aequalis animi tenor erecti et placentis sibi est, pervenisti ad humani boni summam. Sed si adpetis scito tantum tibi ex sapientiahoc cupis pervenire, sed erras, qui inter divitias illuc venturum esse te speras, inter honores, id est, gaudium inter sollicitudines quaeris. Ista, quae sic petis tamquam datura laetitiam tendunt ad gaudium, sed unde ignorant. Ille ex conviviis et luxuria, ille ex ambitione et circumfusa clientium turba, ille ex amica, alius ex studiorum liberalium vana ostentaistos oblectamenta fallacia et brevia decipiunt, sicut ebrietas, quae unius horae hilarem insaniam longi temporis taedio pensat, sicut plausus et adclamationis secundae favor, qui magna sollicitudine
Abbreviated transcription (Latin):
pliciis audit. ĩ rapñns li¬
beralissimũ. ⁊ iẽbrietatib
ac libidĩnbꝰ tẽperatiss¬
nũ. Sequit᷑ itaq utiõ
nutari nolimꝰ : qr nos op/¬
timos oẽ credimꝰ. Alexã¬
der cũ iam in india uaga¬
ret᷑. ⁊ gentes nefinitimis
quidẽ satis notas bello uas¬
taret᷑ in obsidione ciuiꝰ¬
dam urbis circiũ̃uĩt mu¬
uos ⁊ mibecillissima memũ
querit. sagicta ictus diu
ꝑseuerauit Deinde cũ re¬
presso sanguĩne sicci iuilue¬
ris dolor cresceret. ⁊ crus
suspensũ equo paulaeĩ ob
hor̃s me eẽ clamat. Idem
nos faciamiꝰ ꝓ sua quẽq
porciõne adulacõ ĩfatuat:
Dicamꝰ. uos quidẽ dicitis
me ẽẽ prudentẽ. Ego autẽ
iudeo qm młta mũtilia cõ¬
cupiscã. nocitura optem.
Ite hoc quidẽ intelligo qd̾
aiãlib saciẽtas mõserat.
Quiõ cibo debeat cẽ. quis
pociõm modꝰ. qnͣtũ cupiã
adhuc nestio. Iam docebo.
ꝙ̃admnodꝰ intelligas te nõ
eẽ sapiẽtẽ. Sapiẽs ille
plenꝰ ẽ gaudio. hilaris t

Expanded text:
t, in rapinis liberalissimum, in ebrietatibus ac libidinibus temperantissimum. Sequitur itaque, ut ideo mutari nolimus, quia nos optimos esse credimus. Alexander cum iam in India vagaretur et gentes ne finitimis quidem satis notas bello vastaret, in obsidione cuiusdam urbis, dum circumit muros et inbecillissima moenium quaerit, sagitta ictus diu perseveravit. Deinde cum represso sanguine sicci vulneris dolor cresceret et crus suspensum equo paulatim opthominem esse me clamat." Idem nos faciamus. Pro sua quemque portione adulatio infatuat. Dicamus: " Vos quidem dicitis me prudentem esse, ego autem video, quam multa inutilia concupiscam, nocitura optem. Ne hoc quidem intellego, quod animalibus satietas monstrat, quis cibo debeat esse, quis potioni modus. Quantum capiam adhuc nescio." Iam docebo, quemadmodum intellegas te non esse sapientem. Sapiens ille plenus est gaudio, hilaris et
Abbreviated transcription (Latin):
quit dubiũ. quin felicior
pax sic. nũ ꝙͣ lacessita: ꝙͣ
mlco ceꝑata sangiuẽ. Iõ
est dubiũ inquit quin feli¬
cior sit ĩdõcussa ualitudo:

Expanded text:
inquit " dubium, quin felicior pax sit numquam lacessita quam multo reparata sanguine. Non est dubium " inquit " quin felicior res sit inconcussa
Abbreviated transcription (Latin):
s alimde alio trãsiliens.
lectus est deuide liber.¶
Quinti sextii prĩs magni
si quid michi credis uiri.
et licet neget: scoiti. Quã¬
tus in illo dii boni uigor
siuit. instituũt. disputat᷑.
cauillantur. Non faiciunt
añi. quia nõ hñt. Cum
legeris sextiũ. dices. Ui
uit᷑. uiget. liber est. supͣ
hoiẽm̃ est. Dimittit me
plenũ ingentis fiducie.
In qua posicõne mẽtis sim
cũ hc̃ lego: fateoe tibi.
libet om̃o casus ꝓuocare.
libet exclamare. Quid
cessas fortima᷑ Congre¬
dere. Paeatũ uides illiꝰ
auiniũ in duo. qui querit
ubi se experiat᷑. ubi u̾tu¬
tẽ suã ostendat. spiman¬
tẽq dari pecora int̾ mer¬
cia uocis optat aprum.
aut fuluũ descende mõte
leonem libet ãquid habe
qd̾ uincam. cuiꝰ paciẽcia
exertecir. Nã hoc quoq e¬
gregiũ sexcius iz quod⁊

Expanded text:
sed aliunde alio transiliens. sed aliunde alio transiliens. Lectus est deinde liber Quinti Sextii patris, magni, si quid mihi credis, viri et, licet neget, Stoici. Quantus in illo, di boni, vigor. Instituunt, disputant, cavillantur, non faciunt imum, quia non habent; cum legeris Sextium, dices: " Vivit, viget, liber est, supra hominem est, dimittit me plenum ingentis fiduciae." In qua positione mentis sim, cum hunc lego, fatebor tibi: libet omnis casus provocare, libet exclamare: " Quid cessas, fortuna ? Congredere; paratum vides." Illius animum induo, qui quaerit, ubi se experiatur, ubi virtutem suam ostendat, Spumantemque dari pecora inter inertia votis Optat aprum aut fulvum descendere monte leonem. Libet aliquid habere quod vincam, cuius patientia exercear. Nam hoc quoque egregium Sextius habet, quod
Abbreviated transcription (Latin):
sic lugrndi fuisse. qd nũꝙꝓ
cogitauerã mori eũ: ante
me posse. Hoc mniũ mĩchi
occuerebat. minorẽ esse.
ł multo mĩnorẽ : tauꝙͣ or¬
diuẽ fata seruarẽt᷑. Itaq
assidue cogitemꝰ cãde niti
quã de om̃ nos quos dili¬
gunuis mortalitate. Tuõ
ego debui dicere. arinor¬
est serenus mens. Quid
ad rem pertinet᷑ prseme
mori debet: s aute me
põt̃. Quia ñ feci: ĩpaea.¬
cũ subito fortuna ꝑcrissit.
Nut̃ cogito omĩa tmorta¬
lia ẽẽ ⁊ interta. lege mor¬
calia. hodie fi̾ pot̃ quitqͥd
lucili limnẽ: citõ nos eo ꝑ¬
uenturos quo illũ ꝑuenisse
merrmus. Et fortassi si
modo uera sapientiũ fama
mecũ enĩ es. Int̾uenerãt
quidã amici pp̃ quos maior
fumꝰ fieret. Non hic qui
crumpẽ ex lautoꝵ culinis
et terrere uigiles solet.
s hic modicus qui hospi¬
tes uenisse significet. Ua¬
rius fuit nobis sermo.
ut ĩ conuuio nullã rem
usq ad exicũ adducens:

Expanded text:
sic lugendi fuisse quod numquam sic lugendi fuisse quod numquam cogitaueram mori eum ante me posse. Hoc unum mihi occurrebat minorem esse et multo minorem, tamquam ordinem fata seruarent. Itaque assidue cogitemus tam de nostra quam omnium, quos diligimus, mortalitate. Tunc ego debui dicere: est Serenus meus; quid ad rem pertinet? Post me mori debet, sed ante me potest." Quia non feci, inparatum subito fortuna percussit. Nunc cogita omnia et mortalia esse et incerta lege mortalia. Hodie fieri potest, quicquid Lucili carissime, cito nos eo perventuros, quo illum pervenisse maeremus. Et fortasse, si modo vera sapientium fama Mecum enim semper es. Intervenerant quidam amici, propter quos maior fumus fieret, non hic, qui erumpere ex lautorum culinis et terrere vigiles solet, sed hic modicus, qui hospites venisse significet. Varius nobis fuit sermo, ut in convivio, nullam rem usque ad exitum adducens,
Abbreviated transcription (Latin):
di t̾ q̃ consilio nõ fecerat :
temꝑe ĩuenit. Tuepissimũ
aut̃ ẽ in hoĩe prudentĩ re¬
mediũ meroris lassitudo
merendĩ. aialo reliñquas
dolorem: qmͣ ab illo celĩqua¬
ris. Et qm̃ p̾ͥmũ id facere
desiste: qd̾ etiã si uoles diu
face̾ nõ poteris. Annũ fe¬
minis ad lugẽdũ constitue¬
ce maiores: nõ ut tã diu
lugetrt᷑ s ne diucius. Di¬
ris nullũ legitimũ tempꝰ
est: quia nullũ honestũ. Qanͣ
tomẽ michi ex illis mulier¬
cuł dabis uix retractis a
rogo. uix a cadauere reuul¬
sis : ciũ lac̾me in totũ mẽsẽ
ducauerit̾ꝰ Pulla res ticiꝰ
in odiũ uenit ꝙͣ dolor. Qui
recens consolatorẽ inuemit .¬
et ãquos ad si adducit. Iu¬
ueteratus uõ deridet᷑. IIec
ĩmeeito. Aut eĩ simulatꝰ.
aut scultus est. Hec tibi
carissimũ michi tam ĩno¬
dioe fleuĩ. ut qd̾ mĩme ue¬
lum int̾ exẽpla sim corũ
quos dolor uĩcit. Hodieta¬
mẽ factũ meũ dap̃no. et
intelligo maxĩmã inꝰ cam̃

Expanded text:
di etiam qui consilio non fecerat, tempore inuenit. Turpissimum autem est in homine prudenti remedium maeroris lassitudo maerendi. Malo relinquas dolorem quam ab illo relinquaris, et quam primum id facere desiste quod, etiam si uoles, diu facere non poteris. Annum feminis ad lugendum constituere maiores non ut tam diu lugerent, sed ne diutius: uiris nullum legitimum tempus est quia nullum honestum. Quam tamen mihi ex illis mulierculis dabis uix retractatis a rogo, uix a cadauere reuulsis, cui lacrimae in totum mensem durauerunt? Nulla res citius in odium uenit quam dolor, qui recens consolatorem inuenit et aliquos ad se adducit, inueteratus uero deridetur, nec immerito: aut enim simulatus aut stultus est. et carissimum tam immodice fleui ut quod minime uelim inter exempla sim eorum quos dolor uicit. Hodie tamen factum meum damno et intelligo ut maximam mihi causam
Abbreviated transcription (Latin):
diuicias ꝑ contep̃tũ diuĩtia¬
rũ uiã este Demetriꝰ a̾ nẽ
omĩa: s canꝙͣ aliis habenda
ꝑmiserit. Uale. Seneca
oleste fers decessisse flac¬
cum amicũ cuũ. pplus
tanẽ equo dole̾ te nolo. Illud
ut nõ doleas uix audebo exĩ.¬
gere. et ẽẽ meliꝰ scio. S cui
ista fiemĩtas aĩ contĩget:
misi iaui multũ supͣ fortu¬
nã elatoᶜIllũ quoq ista
licabit. Nob̾ a̾ ignosti pot̃
ꝓlapsis ad lacenas. si ñ
mĩniẽ decurrert̃. si ipĩ illas
rep̾ssimꝰ. n ͨ sicci suit oculi
amisso amico: n ͨ fluãt᷑. lac̾¬
mandũ est nõ plorandũ. Du¬

Expanded text:
contemptum divitiarum via est. Demetrius autem noster omnia, sed tamquam aliis habenda permiserit. VALE. Seneca oleste fero decessisse Flaccum, amicum tuum, plus tamen aequo dolere te nolo. Illud, ut non doleas, vix audebo exigere; et esse melius scio. Sed cui ista firmitas animi continget nisi iam multum supra fortunam elato ? Illlicabit. Nobis autem ignosci potest prolapsis ad lacrimas si non minime decurrerint, si ipsi illas repressimus. Nec sicci sint oculi amisso amico nec fluant: lacrimandum est, non plorandum.
Abbreviated transcription (Latin):
mertede magne rei alcani
redimit. Paucos longissiã
seuectus ad mortẽ sc̃ ñuria
ꝑtiilit. Multis mers uita
sine usu sui iacuit. Qntor
ista sentẽtia: ⁊ quid dicã esti¬
ma. son relmꝙͣ senectutrm
si me totũ michi reẜuabit.
Potũ a̾ ab illa ꝑte meliori.
eit si ceperit cõtute̾ mẽtẽ.
si partes eiꝰ cõuelle. simicaii
nõ itã reliq̃rit. s aiam. pero¬
siliam ex edificio putrido at
ruenti. Morbũ morte ñ effu¬
giã dũtaxat sanabilẽ nes
officientẽ aiõ. non afferñ
michi manus: pp̃ dolorem
Sic mori uinci est. huc̃ tũ
s. stiero ꝑpetuo mꝰ cẽ pacẽr

Expanded text:
mercede magnae rei aleam mercede magnae rei aleam redimit. Paucos longissima senectus ad mortem sine iniuria pertulit, multis iners vita sine usu sui iacuit; quantoista sententia, et quid dicam aestima: non relinquam senectutem, si me totum mihi reservabit, totum autem ab illa parte meliore; at si coeperit concutere mentem, si partes eius convellere, si mihi non vitam reliquerit, sed animam, prosiliam ex aedificio putri ac ruenti. Morbum morte non fugiam, dumtaxat sanabilem nec officientem animo. Non adferam mihi manus propter dolorem; sic mori vinci est. Hunc tamen si sciero
Abbreviated transcription (Latin):
taimi. ita ne recusandan
quidẽ. Iocũdũ ẽ secũ esse
qũ diutissime: cũ qrais
se dignũ quo fruat᷑ eff¬
cit. Itaq de isto feramꝰ
sententiã: au oporteat
fascidire senectutis extͤ¬
ma.⁊ fuẽ nõ opppririr s
manu frice. ꝓpe est ati¬
mente: qui fatũ segnis
expectat. sicut ille ultra
modũ deditus uino est.
qui amphorã ex siccat et
fecem quoi exsorbet. De
hoc tamen q̃ramꝰ. paes
sũma uite uteũ ea hec sit.
an liquidissimũ acpuris¬
siniũ quideã. Si modo
mens suie iniuria let ĩ¬
tegri sensꝰ anĩi uiuant.
nec de fectũ ⁊ p̾mortuũ corpł.
płinũ eñi refert cutã q̃quis
oetendat an mort̾e. At ẜ ĩuci¬
le mĩsteriis est corpusi quid¬
i oporteat. educe̾ añi labo¬
rantẽ: ⁊ fortasse paulo au
teꝙͣ debet faciendũ ẽ. ne cũ
ficiꝰ debebit face̾ nõ possid. Et
cũ marꝰ ꝑiculũ sit malenl¬
ucndi ꝙ cito moriendi: stultꝰ
est qui nõ oxigna temporis

Expanded text:
dam, ita ne recusandam dam, ita ne recusandam quidem. Iucundum est secum esse quam diutissime, cum quis se dignum, quo frueretur, effecit. Itaque de isto feremus sententiam, an oporteat fastidire senectutis extrema et finem non opperiri, sed manu facere. Prope est a timente, qui fatum segnis expectat, sicut ille ultra modum deditus vino est, qui amphoram exiccat et faecem quoque exorbet. De hoc tamen quaeremus, pars summa vitae utrum faex sit an liquidissimum ac purissimum quiddam, si modo mens sine iniuria est et integri sensus animum iuvant nec defectum et praemortuum corpus est. Plurimum enim refert, vitam aliquis extendat an mortem. At si inutile ministeriis corpus est, quidni oporteat educere animum laborantem ? Et fortasse paulo ante quam debet, faciendum est, ne cum fieri debebit, facere non possis. Et cum maius periculum sit male vivendi quam cito moriendi, stultus est, qui non exigua temporis
Abbreviated transcription (Latin):
exine. Potest tamiẽ ali¬
cia lon giorẽ proiogae hiic
corpustulo morã: si uolup¬
tates quibꝰ pars maior
perit potuerimꝰ regẽ
⁊ coherceꝰ. Plato ipẽ ad
senectutẽ sic diligr̃eia ꝑ¬
diuit. Erat quidẽ corpꝰ
ualidũ ac forte sortitus :¬
et illi nomẽ latitudo pet¬
toris fecerat. S nauiga¬
cõnes ac ꝑacula młtum
detraxerant iuribꝰ. Par¬
simonia cũ et coꝵ que aui¬
ditatẽ euocãt modꝰ ⁊ dili¬
gens sui tutela ꝑdigeit il¬
lũ ad senoctutẽ młtis pro¬
hibentibꝰ caĩs. Iam hoc
scis puco płomi diligẽtie
sue bñficio contigisse; qd̾
natali suo decessit. ⁊ annũ
unũ atq octogesimũ ĩple¬
uit siue ulla deductione.
Ides magi qui forte erant
functo. amplioris fuisse sor¬
tis. ꝙͣ humane eati qr cõsũ¬
nouẽ noui es młtiplicata.
cõponũt. Non dubito quĩ
ꝑatus esset paucos dies
ex ista suma ⁊ sacrificiũ
remittere. Potest fruga fu¬
litas ꝑduce seuectute.
quã ut ñ puto cõcupiscẽ¬

Expanded text:
 alitia longiorem prorogari huic corpusculo moram, si voluptates, quibus pars maior perit, potuerimus regere et coercere. Plato ipse ad senectutem se diligentia protulit Erat quidem corpus validum ac forte sortitus et illi nomen latitudo pectoris fecerat, sed navigationes ac pericula multum detraxerant viribus; parsimonia tamen et eorum, quae aviditatem evocant, modus et diligens sui tutela perduxit illum ad senectutem multis prohibentibus causis. Nam hoc scis, puto, Platoni diligentiae suae beneficio contigisse, quod natali suo decessit et annum unum atque octogensimum inplevit sine ulla deductione. Ideo magi, qui forte Athenis functo, amplioris fuisse sortis quam humanae rati, quia consumnovem novies multiplicata conponunt. Non dubito, quin paratus sit et paucos dies ex ista summa et sacrificium remittere. Potest frugalitas producere senectutem, quam ut non puto concupiscen
Abbreviated transcription (Latin):
Nondũ incelligis : qnͣtũ mali
aptauerint. O qmͣ numica
nobis suut uota urõꝵ. Eo
quidẽ mimĩticiora: quo ces¬
sere felicius. Iam nõ admi¬
ror: si ouña nos a p̾ma
puicia mala sequũt᷑. Int̾
execracõnes parẽtũ creuiꝰ
deos: qͣi ita nõ dũ ipĩ ale¬
re nos possimꝰ. Quãdiu
facionibꝰ ĩplebimꝰ magnarũ
uebiũ campos. Quãdi nob
populꝰ metet: qm diu unius
mense frumẽtũ młta nauigia.
⁊ quidẽ ñ ex uno mari sbue¬
hent Taueus paucissimoꝵ¬
ingrrũ pascuo implet᷑. una
silua elephantis plurib suf¬
ficit. Homo et trrra pastit᷑
inraciabilem nob̾ na alĩ
dedit. cũ tã modica corꝑa
dediss: ut uastissimoꝵ eda¬
cissimoꝵq aĩaliũ aiuidita¬
tẽ uincerem ᷑ aimume. Quã¬

Expanded text:
Nondum intellegis, quantum mali optaverint ? O quam inimica nobis sunt vota nostrorum! Eo quidem inimiciora quo cessere felicius. Iam non admiror, si omnia nos a prima pueritia mala secuntur; inter execrationes parentum crevimus. deos ita quasi nondum ipsi alere nos possimus ? Quamdiu sationibus inplebimus magnarum urbium campos ? Quamdiu nobis populus metet ? Quamdiu unius mensae instrumentum multa navigia et quidem non ex uno mari subvehent ? Taurus paucissimoiugerum pascuo impletur; una silva elephantis pluribus sufficit; homo et terra et mari insatiabilem nobis natura alvum dedit, cum tam modica corpora dedisset, ut vastissimorum edacissimorumque animalium aviditatem vinceremus? Minime. Quan
Abbreviated transcription (Latin):
dientes aialiũ loco nume¬
remꝰ: nõ hominũ. Quostã
nõ ne aialiũ quidẽ. s mor¬
tuoꝵ. Uiuit is qui se utit᷑
Qui nõ latitant ⁊ corpẽt᷑:
sic in domo sũt quoniõ ĩcõ¬
ditiuo. Hoꝵ licet in limĩ¬
ne ipso nomen marmori ĩ¬
stritas: mortẽ suã aũcesse
rũt. Uale. Sẽneca lucilio
esinamꝰ quod uoluimꝰ
uelle. Ego cte idago. se¬
nox eadẽ uelle que puer uolui.¬
In hoc miũ erũt dies: ⁊ hoc
noctes. Hoc opus meũ est.
cogitacio. Impone uetibꝰma¬
lis fiuẽ. Id ago ut mꝰ iustar
cociꝰ uite dies sit. Net me¬
hercule cãꝙͣ ultimũ rapio: s

Expanded text:
dientes, animalium loco numeremus, non hominum: quosdam vero ne animalium quidem, sed mortuorum. Vivit is, qui se utitur Qui vero latitant et torpent, sic in domo sunt, tanquam in conditivo. horum licet in limine ipso nomen marmori inscribas; mortem suam antecesserunt. VALE. Seneca Lucilio sinamus, quod voluimus, velle. Ego certe id ago: sedesii velle quae puer volui.In hoc unum eunt dies, in hoc noctes, hoc opus meum est, haec cogitatio: inponere veteribus malis finem. Id ago, ut mihi instar totius vitae dies sit. Nec mehercules tamquam ultimum rapio, sed
Abbreviated transcription (Latin):
ar uita. quia quã diu futu¬
rũ hoc sit uenimi pando.
alnce senectutẽ curaui ut
bũ uinerẽ in seuectute. ut
bñ moriar. Bene at morĩ
est: libentꝰ mori. Da eperã
nequid imꝙͣ iniuĩtus facias.
Quitqruid nccũ futurũ est
tas nõ est. AIta dico. qui nu¬
peria libens excipit. partẽ
acerbissĩmã ẜuĩtutio effugit
face̾ qd̾ nolit. Non qui iussꝗ
a̾quid facit miser est ÷ s qui
miuitus facit. ¶Ieaq sicam¬
mũ componamꝰ ut quidqͥd

Expanded text:
quam diu futurum hoc sit, non nimis pendeo. Ante senectutem curavi, ut bene viverem, in senectute, ut bene moriar; bene autem mori est libenter mori. Da operam, ne quid umquam invitus facias. Quicquid necesse futurum est itas non est. Ita dico: qui imperia libens excipit, partem acerbissimam servitutis effugit, facere quod nolit. Non qui iussus aliquid facit, miser est, set qui invitus facit. Itaque sic animum conponamus, ut quicquid
Abbreviated transcription (Latin):
illa. Nos mlea alligant.
ilta debilitant. Duĩ ĩistis
uĩciis iaciũmꝰ: elui diffi¬
cile est. Isõ enĩ inquinati
sumꝰ s infecti. Net ab alia
ymagine ad aliã tnͣsea¬
mus. Hoc querã qd̾ sepe
mecũ despicio. Quidista
nos sculticia tam ꝑtina¬
cit̾ teneat. P̾mo qr ñ for¬
tit̾ illã repellimꝰ: nͨ to¬
to ad salutẽ im̃petu niti¬
mue. Aeunde quia illa
q̃ a sapientibꝰ iurio reꝑ¬
ta sũc̃: nõ satis credimꝰ:
n ͨ aꝑtis pectoĩbꝰ haueĩmꝰ.

Expanded text:
illa. Nos multa alligant, illa. Nos multa alligant, multa debilitant. Diu in istis vitiis iacuimus, elui difficile est. Non enim inquinati sumus, sed infecti. Ne ab alia imagine ad aliam transeamus, hoc quaeram, quod saepe mecum dispicio: quid ita nos stultitia tam pertinaciter teneat? Primo quia non fortiter illam repellimus nec toto ad salutem impetu nitimur, deinde quia illa, quae a sapientibus viris reperta sunt, non satis credimus nec apertis pectoribus haurimus
Abbreviated transcription (Latin):
ymago ab illo posita. Ire qua¬
draco agmine excitũ: ubi
hostis ab omini paete suspec¬
dat. ut ubicũq ĩfrsti aquid
oritue: illic parata p̃si¬
dia suit:⁊ ad nutũ regẽ¬
tis sine timiłtu respõdeat.
Qd̾ in ex̾citib hiis quos
imꝑatores magni ordinat̃
fieiꝰ udẽmꝰ. ut ĩperiũ du¬
cis simł om̃s copie senci¬
aut. sic disposite ut signũ
ab imo datũ: peditẽ simł
equitẽq ꝑcurrat. Hoc
nob ait. Illi enĩ sepe hostẽ
tiie̾ sine causa. Autissi¬
niũq illis itxr: qd̾ suspet¬
cissimũ fuit. Isich sculticia
pacatũ h. caimi suꝑne illi
metus est ꝙͣ infra. utrũq
crepidat latus. sequũt᷑ ꝑi¬
cula ⁊ occurrũt. Ad omĩa
pauet. imꝑata est. ⁊ ipĩs
terretur auxiliis. Sapiẽns
a̾ ad omnẽ incuesũ nunica¬
est t intẽtti. Non si pauper¬
tas. nõ si luctus. nõ si igno¬
minia. nõ si dolor ĩpetũ fa¬
ciat: pedem referet. it̾ri¬
cus ⁊ cont illa ibit; Tiit̾

Expanded text:
imago ab illo posita: ire quaimago ab illo posita: ire quadrato agmine exercitum, ubi hostis ab omni parte suspecdat, ut ubicumque infesti aliquid orietur, illic parata praesidia sint et ad nutum regentis sine tumultu respondeant." Quod in exercitibus iis, quos imperatores maium ducis simul omnes copiae sentiant, sic dispositae, ut signum ab uno datum peditem simul equitemque percurrat; hoc nobis ait. Illi enim saepe hostem timuere sine causa, tutissimumque illis iter quod suspectissimum fuit; nihil stultitia pacatum habet. Tam superne illi metus est quam infra. Utrumque trepidat latus. Secuntur pericula et occurrunt. Ad omnia pavet, inparata est et ipsis ferretur auxiliis. Sapiens autem ad omnem incursum munitus, intentus, non si paupertas, non si luctus, non si ignominia, non si dolor impetum faciat, pedem referet. Interritus et contra illa ibit et inter
Abbreviated transcription (Latin):
qd̾ nõ ꝓposuerãt scribe̾ ali¬
ciuiꝰ uerbi placẽtis decore
uocent᷑. Qd̾ tibi ñ euenit.
p̾ssa sũt omĩa ⁊ reĩ apta¬
ca. loqueris qnͣtũ iis. ⁊
plus significas ꝙͣ loq̃ris.
Hoc maioris rei iudiciũ
apparet animũ quoq inchͥ
habe̾ suꝑuacui. nicħ̾ trum¬
u̾toꝵut ñ demera eias
itaq ꝑiculũ sui fecerĩt᷑. In¬
uenio ymagiẽs qͥbꝰ si qs
nos uti uetat. ⁊ poetis
illas solis iudicat ẽẽ con¬
cessas: neminẽ in̾ uidẽt᷑.
ex autiquis legisse: apud
quos nõ dũ captabat᷑ plau¬
sibił oracio. Illi qui simpłe
t demõstrãde reĩ ccuise lo¬
q̃baut᷑: ꝑabolis referti sũt. parabo¬
Quas existimo nccͣias. ñ
ex cadẽ causa qua poetis:
s ut ĩbecillitatis nr̃e ad¬
minicula sintr ⁊ cit dicen¬
tem ⁊ audientẽ ĩ rẽpñtẽ
adducãt. Sextium ectecũ sx ͫ p̃¬
maxime lego. uirũ acrem:
grecis uerbis. comanis mo¬
rib phylosophantẽ. mouĩtq

Expanded text:
quod non proposuerant scribere, aliquod non proposuerant scribere, alicuius verbi placentis decore vocentur, quod tibi non evenit; pressa sunt omnia et rei aptata. Loqueris quantum vis et plus significas quam loqueris. Hoc maioris rei indicium est; apparet animum quoque nihil habere supervacui, nihil tumum ut non temerarias ita quae periculum sui fecerint. Invenio imagines, quibus si quis nos uti vetat et poetis illas solis iudicat esse concessas, neminem mihi videtur ex antiquis legisse, apud quos nondum captabatur plausibilis oratio. Illi, qui simpliciter et demonstrandae rei causa eloquebantur, parabolis referti sunt, quas existimo necessarias, non ex eadem causa qua poetis, sed ut inbecillitatis nostrae adminicula sint, ut et dicentem et audientem in rem praesentem adducant. Sextium ecce cum maxime lego, virum acrem, Graecis verbis, Romanis moribus philosophantem. Movit me
Abbreviated transcription (Latin):
tñ sic loquiniur. ut dicamꝰ
magnũ gaudiũ nos ex illiꝰ
consulatu. aut ex nipciis.
aut ex partu ueoris par¬
cepisse. que adeo nõ sut̃
gaudia: ut sepe inicia fu.¬
ture cristicie sint. Gaudio
aͥ unnctũ est. nõ de sinere:
n ͨ in contͣriũ uerti. Itaq
cũ dicit uirgiliꝰ nr̃. ⁊ ma¬
la mentis gaudia. diserte
quidẽ dicit: s parũ ꝓprie.
Nullũ eĩ malũ gaudiũ est.
Uoluptatib hoc nomen
imposuit. ⁊ qd̾ uoluit. ex¬
p̃ssit. Significauit eĩ hoĩes
malo suo letos. Tamẽ ego
nõ ĩuerito dixerã cepisse¬
mag me nignã ex eplã
cua uoluptatẽ. Quãuis
enĩ ex hoie ista causa im¬
peritus homo gaudeat: ta¬
men affectũ eiꝰ impotẽtẽ.
t ĩ diu̾sũ statũ ĩclinatu¬
rũ: uoluptatẽ uoco. O¬
pinione fli bom metã ĩ¬
moderacã ⁊ ĩmodicã. S
ut ad ꝓpositũ reuertar:
audi quid me in epła tua
delectauerit. Habes uba
in potestate.nõ effert te
oracio: n longiꝰ ꝙͣ destinastĩ
trahit. ꝓulti sac̃ qui adid

Expanded text:
en sic loquimur, ut dicamus magnum gaudium nos ex illius consulatu aut nuptiis aut ex partu uxoris percepisse, quae adeo non sunt gaudia, ut saepe initia futurae tristitiae sint. Gaudio autem iunctum est non desinere nec in contrarium verti. Itaque cum dicit Vergilius noster Et mala mentis gaudia, diserte quidem dicit, sed parum proprie. Nullum enim malum gaudium est. Voluptatibus hoc nomen inposuit et quod voluit expressit. Significavit enim homines malo suo laetos. Tamen ego non inmerito dixeram cepisse me magnam ex epistula tua voluptatem; quamvis enim ex honesta causa inperitus homo gaudeat, tamen adfectum eius inpotentem et in diversum statim inclinaturum voluptatem voco, opinione falsi boni motam, inmoderatam et inmodicam. Sed ut ad propositum revertar, audi, quid me in epistula tua delectaverit: habes verba in potestate. Non effert te oratio nec longius quam destinasti trahit. Multi sunt, qui ad id,
Abbreviated transcription (Latin):
semꝑ nob̾ uidebit᷑. Ut satis
uxerimꝰ. n ͨ anui nͨ dies
facient : s animꝰ. Uyxi lu¬
Mortem plenꝰ xepetto. Uale.
Señ lucilio suo salutẽ Epła¬
entiũt̾ qui sibi lxm¬
obstare ad studia li¬
bertilia turbã uegocõꝵ
iuderi uolut̃. Sĩmulãt octu¬
pacões ⁊ augẽt ⁊ ⁊ ipĩ se oc¬
cupant. Uaco lucili uato.
⁊ ubicũq sũ. ibĩ meus sũ.
Rebus esũ me nõ trado:
s cõmodo. Net cõsector ꝑ¬
deudi tꝑris causas. ⁊ quo¬
cũq consciti loco: ibĩ cogĩ¬
cacõnes meas tracto ⁊ ali¬
quid in aĩo salutare cõuer¬
po. Qu me amĩtis dedi᷑ nõ
ciiẽ inꝰ abduco. nͨ cũ illis
moror. quibꝰ me tempꝰ ali¬
qd̾ conggauit. aue causa ex
officio nata ciuili. s cũ op¬
timo quoꝙ sũ. Ad illos ĩ quo¬
cũq loco. ĩ quocũq seculo.

Expanded text:
mper videbitur. Ut satis vixerimus, nec anni nec dies faciunt, sed animus. Vixi, Lumortem plenus exspecto. VALE. Seneca Lucilio suo salutem Mentiuntur, qui sibi obstare ad studia liberali turbam negotiorum videri volunt; simulant occupationes et augent et ipsi se occupant. Vaco, Lucili, vaco et ubicumque sum, ibi meus sum. Rebus enim me non trado, sed commodo, nec consector perdendi temporis causas. Et quocumque constiti loco, ibi cogitationes meas tracto et aliquid in animo salutare converso. Cum me amicis dedi non tamen mihi abduco, nec cum illis moror, quibus me tempus aliquod congregavit aut causa ex officio nata civili, sed cum optimo quoque sum; ad illos, in quoloco, in quocumque saecu
Abbreviated transcription (Latin):
cẽ sapiẽtissimos affirmã¬
tibꝰ assentimꝰ: cũ sciãm ꝰ
illos sepr młtai mẽtiri. Adeo
quoq indulgriuꝰ nobr ut
laudari uelimꝰ: ĩ id cui
contͣria tũc maxie facimꝰ.¬

Expanded text:
esse sapientissimosque affirmantibus assentimus, cum sciamus nos saepe multa mentiri. Adeo quoque indulgemus nobis ut laudari uelimus in id cui contrarium maxime facim
Abbreviated transcription (Latin):
ne graii. Nuc om̃s cerrẽt
aure. sonꝰ eecitat omĩs
suspensũ. et paritꝰ comiciq
oncriq timentẽ. Iprior
ille sapiens est : quẽ non
tela iubrancra. nõ ariẽca¬
agnimĩs densi. nõ urbis imi¬
pulse fragor territat. Hic
alter mm̃peritus est. rebus
suis tñet: ad omnñe cropi¬
tũ yxpauestrus cũ una que¬
libet uox profremitu ac¬
oepta deiecit. quẽ motus
leuissimi geaminãt. Tmi¬
Dũ illũ sartine facuit᷑. Quẽ¬
cũq ex istis felicib elegeeie:
młta t᷑h entibi. młta portã¬
tib: iudebis illũ comitiq
oneriq cĩmẽtẽ. Tuc̃ ergo
te scito c̃ compositũ : cum
ad te nullꝰ clamor ꝑciẽbit.
Tũ tr nulla uox tibi excu¬
ciet. nõ si blandiet᷑. nõ si
minabit᷑ nõ si maui sono
uana cirtũscrepit. Quid
est et carere cõuicio. Fa¬
tror itaq ego ex hoc loco mi¬
grabo: geperiri et ꝯxctere
me uolens. Quid ncõe est
diucius torqueri: cũ tam
facile remediũ ulixes t¬

Expanded text:
ne Grai, Nunc omnes terrent ne Grai, Nunc omnes terrent aurae, sonus excitat omnis Suspensum et pariter comitique onerique timentem. Prior ille sapiens est, quem non tela vibrantia, non arietaagminis densi, non urbis inpulsae fragor territat. Hic alter inperitus est, rebus suis timet ad omnem crepitum expavescens, quem una quaelibet vox pro fremitu accepta deicit, quem motus levissimi exanimant; timidum illum sarcinae faciunt. Quemcumque ex istis felicibus elegeris, multa trahentibus, multa portantibus, videbis illum " comitique onerique timentem." Tunc ergo te scito esse conpositum, cum ad te nullus clamor pertinebit, cum te nulla vox tibi excutiet, non si blandietur, non si minabitur, non si inani sono vana circumstrepet. " Quid est et carere convicio ?" Fateor. Itaque ego ex hoc loco migrabo. Experiri et exercere me volui. Quid necesse est diutius torqueri, cum tam facile remedium Vlixes
Abbreviated transcription (Latin):
sollicictit. atq ĩ media pac¬
simonĩa nolũptates nõ dãp¬
natas s celictas petit. Ee
quidẽ co uehemẽdiꝰ quo oc¬
cultiꝰ. Dimã enĩ uicia in
aperto leuiora sũt̃ aiorbi
quos tũt ad sanitatẽ incli¬
nant: cũ ex abdito crũ.¬
put. ac uim saã ꝓferit᷑.
Et auariciã itaq ambitõ.
⁊ cetera mala mentis huma¬
cũ simulaca samĩtate subsi.¬
dut̃. Ociosi iudẽmurt nõ
sumus. Naui si bona fide su¬
nus si receptiui cecinimꝰ.
si specõsa cõcep̃simꝰ.ut paulo
ante dicebami : nulla res
uos auocabit. Nullus hõmi
auiũq concrntus int̾eũpet
cogitacõnes bonas. solidasq
iam et certas. Leue illud
nigenuõ est. nͨ sese adhuc
reduxit ntrorsus : qd̾ ad
uocrm ex accidenti exigit᷑
Habet intꝰ ãqudo sollicitu¬
dinis. ⁊ h ãquio concepti
pauorio: qd illũ cuciosũ
facit. ut ait uiegiliꝰ nosti
Et me quẽ dudũ nõ nulla
iecta mouebant trla. neq
adu̾so glomerati ex agini¬

Expanded text:
sollicitat atque in media parsollicitat atque in media parsimonia voluptates non damnatus, sed relictas petit, et quidem eo vehementius, quo occultius. Omnia enim vitia in aperto leniora sunt; morbi quoque tunc ad sanitatem inclinant, cum ex abdito erumpunt ac vim suam proferunt. Et avaritiam itaque et ambitionem et cetera mala mentis humacum simulata sanitate subsidunt. Otiosi videmur, et non sumus. Nam si bona fide sumus, si receptui cecinimus, si speciosa contemnimus, ut paulo ante dicebam, nulla res nos avocabit, nullus hominum aviumque concentus interrumpet cogitationes bonas, solidasque iam et certas. Leve illud ingenium est nec sese adhuc reduxit introrsus, quod ad vocem et accidentia erigitur. Habet intus aliquid sollicitudinis et habet aliquid concepti pavoris, quod illum curiosum facit, ut ait Vergilius noster: Et me, quem dudum non ulla iniecta movebant Tela neque adverso glomerati ex agmi
Abbreviated transcription (Latin):
cuĩ ꝓpius uestigiũ ponie᷑
Ihut nẽpe uersat᷑ acq illuc
captãs. q̃ nõ audit audisse
sequerit᷑. Quid ĩ causa
putes esse: Animꝰ illi ob¬
strepit. Hic placciuidꝰ est.
quẽ nõ eest qd existimes
placidũ si iacet corpus.
Iuc̾dũ quiẽs inquiẽta est.
⁊ iõ ad recũ actꝰ zxcitã¬
di. ac tractacõẽ bonarũ
artiũ occupandi sumus :
quociẽus nos maleb m̾er¬
cia sui impaciens. Magni
ĩꝑatores cũ male parere
nulitẽ iuudent: aquo labore
compescut. et expedicõnib
detinẽt᷑./ Nũꝙͣ uacat lasci¬
uire discrictis. Irichil ꝙ cã
certũ est ꝙͣ ocii uicia nego¬
cio discuti. Sepe uidẽm᷑
licis atq ingrate staciõ¬
nis penitencia secessisse.
tamõ in illa la tebra ĩ quã
nos timor ac lassitudo cõ¬
iccit: iñtrrdũ retrudescit
anibicio. Non ẽ excisa de¬
iecta rebus parũ sibi ce¬
deutibꝰ. dei de luxuria
dico que udet᷑ ãqũ cssisse.
deiũ frugalitatẽ ꝓfessos

Expanded text:
pius vestigium ponitur; huc nempe versatur atque illuc, captans. Quae non audit, audisse se queritur. Quid in causa putas esse ? Animus illi obstrepit. Hic placandus est, quem non est quod existimes placidum, si iacet corpus. Interdum quies inquieta est. Et ideo ad rerum actus excitandi ac tractatione bonarum artium occupandi sumus, quotiens nos male habet inertia sui inpatiens. Magni imperatores, cum male parere militem vident, aliquo labore conpescunt et expeditionibus detinent; numquam vacat lascivire districtis nihilque tam certum est quam otii vitia negotio discuti. Saepe videmur licis atque ingratae stationis paenitentia secessisse, tamen in illa latebra, in quam nos timor ac lassitudo coniecit, interdum recrudescit ambitio. Non enim excisa deobirata rebus parum sibi cedentibus. Idem de luxuria dico, quae videtur aliquando cessisse, deinde frugalitatem professos
Abbreviated transcription (Latin):
uacat discit: Iemo nem
iñ altũ descendit: sũma
tm̃ decerpsunꝰ. Et exignũ
tpris inpendisse phie: satis
abundeq occupatis fuit᷑.
Illud p̃eipue ĩpedit: qd̾ cĩco
qui nos bonos iuros dicat.
qui prudentes. qui scõs ag¬
nostimꝰ. Ion sumꝰ modicti
laudacoẽ contrnti. Q̾tq̾d
ĩ nos adulacce sũ pudore

Expanded text:
vacat, discit? Nemo nostrum in altum descendit. Summa tantum decerpsimus et exiguum temporis impendisse philosophiae satis abundeque occupatis fuit. Illud praecipue impedit, quod cito qui nos bonos viros dicat, qui prudentes, qui sanctos, adgnoscimus. Non sumus modica laudatione contenti; quicquid in nos adulatio sine pudo
Abbreviated transcription (Latin):
cũ haut recepisset: plus
illi imperace ausus sũ m̃no
ꝑmittere Aliqͥd sep̃si. ⁊ qui¬
dens intenciꝰ ꝙͣ soleo : dim
cũ matia difficili contendi:
t uuci nolo. don ͨ int̾ue¬
uerut᷑ amici qui michi iũ
auferrent. ⁊ tanꝙͣ egrũ
intẽperantẽ cohercerent.
In locũ stili sermo suctessit.
ex quo eã partẽ ad teper¬
feram que ĩlite estite ac¬
bitrũ adduximꝰ pluo ne¬
gocii habes ꝙ̃ existimas.
Triplex causa est. Dicunt
ut stis stoici nei duo ess
inrerũ natt̃ ex qͥbꝰ onña
fiant causam ⁊ materiam.
giateia iacet mers res.
ad oiã parata. cessatura
si nenio moueat. causa ãt
idestracio. mat̾iam for¬
mat. ⁊ quocũq uult uer¬
rat. ex illa uaria oꝑa pro¬
ducit. Esse ergo debet imi¬
de fiat aliquid: deinde a qͦ
fiat. Hoc causa est. Illud
es nr est. Itaq qd̾ de uin¬
u̾so dicebam. ad hec tñsfer
q̃ ab hoiẽ faicienda sũc̃. Eta¬
tua et materiã habuit: que
patrret᷑ actificem. ⁊ artĩ¬
ficem: que matre dacet

Expanded text:
cum hanc recepisset, plus illi imperare ausus sum, immo permittere; aliquid scripsi et quidem intentius quam soleo, dum cum materia difficili contendo et vinci nolo, donec intervenerunt amici, qui mihi vim adferrent et tamquam aegrum intemperantem coercerent. In locum stili sermo successit, ex quo eam partem ad te perferam, quae in lite est. Te arbitrum addiximus. Plus negotii habes quam existimas; triplex causa est. Dicunt, ut scis, Stoici nostri duo esse in rerum natura, ex quibus omnia fiant, causam et materiam. Materia iacet iners, res ad omnia parata, cessatura, si nemo moveat. Causa autem, id est ratio, materiam format et quocumque vult versat, ex illa varia opera producit. Esse ergo debet, unde fiat aliquid, deinde a quo fiat. Hoc causa est, illud est. Itaque quod de universo dicebam, ad haec transfer, quae ab homine facienda sunt. Statua et materiam habuit, quae pateretur artificem, et artificem, qui materiae daret