comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Qd̾ animũ suũ c̃susuo teꝑat. ⁊ corꝑa alit. sata euocat. per¬
eo quit fructꝰ. Saxũ aliquid init foituitoꝵ igniũ globũ. ⁊
qui dus potiꝰ qͥ dm̃ appłłat nicħominꝰ tũ more optimoꝵ pa-¬
rentũ qui maledictis suoꝵ infantiũ arrident. nõ cessãt
dii bñficia congerere de bñficioꝵ auctore dubitantib s
Maria flatumouent. Siderum cursunotant tempora
ħiemes estatesq int̾uentu leniore spiritꝰ molliunt. Er¬
roĩe labentiũ animaꝵ placidi ac ꝓpicu ferunt. Imitem̃
ilos. Demꝰ ⁊̃ si msta intrritũ data sunt. Demꝰ nichominꝰ
aliis. ipsis demꝰ apud qͦs iactura facta ÷. Neminẽ ad excitã¬
das domos rtima deterruit. ⁊ cũ penates ignis assũpsit
fundamenta arente adhuc area ponimꝰ: ⁊urbes haustaᷤᷤ
sepiꝰ eodem loco ꝓponimꝰ. Credimꝰ ad bonas spes adeo ꝑti-¬
nax animꝰ ÷. Terra mariq htimana oꝑa cessarent ni

Expanded text:
qui annum cursu suo temperat et corpora alit, sata evocat, perqui annum cursu suo temperat et corpora alit, sata evocat, percoquit fructus, saxum aliquod aut fortuitorum ignium globum et quidvis potius quam deum appellat. Nihilo minus tamen more optimorum parentium, qui maledictis suorum infantium arrident, non cessant di beneficia congerere de beneficiorum auctore dubitantibus, sed maria flatu movent, siderum cursu notant tempora, hiemes aestatesque interventu lenioris spiritus molliunt, errorem labentium animarum placidi ac propitii ferunt. Imitemur illos ; demus, etiam si multa in irritum data sunt ; demus nihilo minus aliis, demus ipsis, apud quos facta iactura est. Neminem ad excitandas domos ruina deterruit, et, eum penates ignis absumpsit, fundamenta tepente adhuc area ponimus et urbes haustas saepius eidem solo credimus ; adeo ad bonas spes pertinax animus est. Terra marique humana opera cessarent, nisi
Abbreviated transcription (Latin):
÷ maledictis. quid q̃relis quid insectatione: Qͣr illũ liberas
qrͣ dimittis: Si mgͣtus ÷ iã nicħ debet. Que racio ⁊ exacer¬
bare enm ĩ que magna ꝯtuleris ut ex animo dubio fiat
nõ dubiꝰ mimicꝰ ⁊ patͦciniũ sibi nr̃a t̾famia q̃rat nͦ desit
÷ aliqͥd. nemo nõ suꝑioris dignitatem q̃rendo enã si ñ
c̃ magnitudine mendacii fide̾m querat. Quanto il¬
la melioruta qua seruat᷑ illi sp̃es amicitie. ⁊si reu̾ti
ad sanitatem uelit etiã amicitia. Uincit malos ꝑti¬
nax bonitas. nec quisꝗͣ tã duri infesti q adu̾sus diligñ
debere quod inꝑime ñ soluit. ad illa itaq cogitatione tuas
res omiũ qͥ bñficia ignoranti dare incipiunt ĩgratis ꝑseue-¬
rant. Alꝰ ilł obicit negligntiã nr̃i. aliꝰ miqͥtat᷑e. aliꝰ alios
ꝑe destituit. anꝰ solẽ cui debemꝰ ꝙ int̾ labor̃ẽ qͥ etẽ q tempꝰ
ditusimꝰ ꝙ ñ in tenebͥs m̾si ꝯfusionẽ et̾ne noctis effugimu ᷤ.

Expanded text:
est maledictis ? Quid querellis? Quid insectatione ? Quare illum liberas ? Quare dimittis ? Si ingratus est, iam nihil debet. Quae ratio est exacerbare eum, in quem magna contuleris, ut ex amico dubio fiat non dubius inimicus et patrocinium sibi nostra infamia quaerat, nec desit est aliquid " ? Nemo non superioris dignitatem querendo, etiam si non ia, cum magnitudine mendacii fidem quaerat. Quanto illa melior via, qua servatur illi species amicitiae et, si reverti ad sanitatem velit, etiam amicitia ! Vincit malos pertinax bonitas, nec quisquam tam duri infestique adversus diligendebere, quod impune non solvit. Ad illa itaque cogitationes tuas res, qui beneficia ignoranti dare incipiunt, ingratis perseverant. Alius illis obicit neclegentiam nostri, alius iniquitatem ; alius illos  solem, cui debemus, quod inter laborem quietemque tempus divisimus, quod non tenebris mersi confusionem aeternae noctis effugimus,
Abbreviated transcription (Latin):
semꝑ ⁊ poscant. nõ mirab̾is ibi neminẽ reddere ubi iremo
satis accepit. Qͥ.s ⁊ istoꝵ tam firme mentis ac solide tit
tuto apud eñ bñficia deponas: aliꝰ libidine insairit. aliꝰ
aliꝰ inuidia laborat. aliꝰ ceca ambitione: ũ gladios ruen-¬
te. a dice torpoiẽ mentis ⁊ semũ ⁊ contͣriam huic inqͥeti
pectoris agitarionẽ. tumłtusq ꝑpettios. adice ⁊ extina

Expanded text:
semper et poscant ; non miraberis ibi neminem reddere, ubi nemo semper et poscant ; non miraberis ibi neminem reddere, ubi nemo satis accepit. Quis est istorum tam firmae mentis ac solidae, ut tuto apud eum beneficia deponas ? Alius libidine insanit, alius alius invidia laborat, alius caeca ambitione et in gladios irruente. Adice torporem mentis ac senium et contraria huic inquieti pectoris agitationem tumultusque perpetuos; adice aesti
Abbreviated transcription (Latin):
p̃stet᷑ quantũ sat est. In ħ om̃is yꝑboꝰle extendit᷑ ut ad ue¬
rũ mendacio ueniat. Itaq ille qui dixit. qui candore ni¬
ues añirent cursib auras ꝙ ñ poterat fieri dixit ũ cre¬
deret᷑ quantũ plurnnũ posset. Et qui dix̃. his ĩmobilior
scopus uiolentior amne: hoc qͥd̾ se ꝑsuastir̃ putauit a liqͣm
tam ĩmobilẽ eẽ quam scopulũ. Numꝙͣ tm̃ suꝑat yꝑbola
ignorandi illi ostendam. necessitates meas illi nõ detegã qͣr¬
se nescisse aut mentiat᷑ a ut doleat. Int̾ueniat aliq̃n ãmo¬
nitio s uereꝯda. que nõ poseat nec imũ uocet. Socrates
amicis audientib emissem inqͥt pallium si nũmos habe-¬
rem. Neminẽ poposcit. om̃s ãmonuit. aquo acciꝑet ãb itꝰ
fint. Qͥ d i esset: quantulũ enĩerat ꝙ socͣtes accipiebat:
aut ñ multũ erat eum fuisse a qͦ socͣtes accipet: nũ illos
castigate potuit melius: emissem ĩquit palliũ si nũmos
te. Aspice qũead̾m ĩmense hominũ cupiditates hyemt

Expanded text:
stetur, quantum sat est. In hoc omnis hyperbole extenditur, ut ad verum mendacio veniat. Itaque ille, cum dixit : Qui candore nives anteirent, cursibus auras, quod non poterat fieri, dixit, ut crederetur, quantum plurimum posset. Et qui dixit : His inmobilior scopulis, violentior amne, ne hoc quidem se persuasurum putavit aliquem tam immobilem esse quam scopulum. Numquam taignoranti non ostendam ? Necessitates illi meas non detegam ? Quare nescisse se aut mentiatur aut doleat ? Interveniat aliquando admonitio, sed verecunda, quae non poscat nec in ius vocet. Socrates amicis audientibus : " Emissem," inquit, " pallium, si nummos haberem." Neminem poposcit, omnes admonuit. A quo acciperet, ambitus fuit; quidni esset ? Quantulum enim erat, quod Socrates accipiebat ! At multum erat eum fuisse, a quo Socrates acciperet. Num illos castigare mollius potuit ? " Emissem," inquit, " pallium, si nummos . Adspice, quemadmodum immensae hominum cupiditates hient
Abbreviated transcription (Latin):
sem tibi mbecilltatẽ tuam ĩpͥmis fragile ÷ memoria ⁊
rerũ turbe nõ sufficit. Necesse ÷ quantũ recepit emit¬
tat. ⁊ antiqnissima recentissimis obruat. Sic factũ ÷ ut
minima ap̃ te nutͥcis esset auctontas qi bñsicuĩ eiꝰ lon-¬
guis etas seqtiens posuit. Sic factũ ÷ ut p̃ceptous õ non
esset ulla ueneratio. In que publico cͥmini irasceris igno¬
i seruet. Sope dubiam uerecũdiam uox ꝯuiciantis clari¬

Expanded text:
tibi imbecillitatem, imprimis vas fragile est memoria et rerum turbae non sufficit ; necesse est, quantum recipit, emittat et antiquissima recentissimis obruat. Sic factum est, ut minima apud te nutricis esset auctoritas, quia beneficium eius longius aetas sequens posuit ; sic factum est, ut praeceptoris tibi non esset ulla veneratio ; i, servet. Saepe dubiam verecundiam vox conviciantis clari
Abbreviated transcription (Latin):
uandũ. cum reddidero ac tuendũ. Bñsicn accepti ñ reddi¬
casiam rtem magnam. ñ p̃sentib nũis. ꝑ ost aliqͦs dies uen̾
ad tabernã redditurꝰ. ⁊ cũ clausam dni pulsaret fuit qui
diceret. Qͥ d ꝑdis operam tuam: s cultor ille quẽ queris e¬
nr̃os amittimꝰ tibi minime. qui scis futur̃ ut renascatur.
manũ domũ retulit subm̃ co̾cutiens. Nem̾ c̃ rep̃hendisset
hanc suam ñ reddendi uolũtatẽ tacitam intessigens arrisis¬
se fibi illud luceltũ redut ad eamd̾ tabernã ⁊ ait. Ille tib
a se exigens ̃ꝓbe cupiditatis ne alieno assuesceret. Sic tu¬
ꝙ debes quere emreddas. isi nemo poscet ip̾e te apella bo¬

Expanded text:
vandum, cum reddidero, ac tuendum; beneficii accepti, non reddivandum, cum reddidero, ac tuendum; beneficii accepti, non reddia, rem magnam, non praesentibus nummis. Post aliquot dies venit ad tabernam redditurus et, cum elusam diu pulsaret, fuit, qui diceret : " Quid perdis operam ? Sutor ille, quem quaeris, eeternum nostros amittimus, tibi minime, qui scis futurum, ut renascatur,"manu domum rettulit subinde concutiens ; deinde, cum reprehendisset hanc suam non reddendi tacitam voluptatem, intellegens arrisisse illud lucellum sibi redit ad eandem tabernam et ait : " Ille tia se exigens improbae cupiditatis, ne alieno adsuesceret. Quod debes, quaere, cui reddas, et, si nemo poscet, ipse te appella. Ma
Abbreviated transcription (Latin):
at qũe ad̾m amantes solent. quoꝵ plura oscula. ⁊ ꝯplexꝰ
arctiores nõ augent amorẽ s exercent. Me ercule athe¬
nienses atmodũ ⁊ aristogitonẽ tymdarias uocant. ⁊i mu¬
tuo manꝰ ĩ hostili ara relicta instar occisi porsenne fint.
⁊ semꝑ cont᷑ fortumã luctata uirtꝰ ⁊̃ citra effectũ ꝓposit
plebeñ. ciꝰ int̾ nos p̾ꝑitos cõmerciũ ÷. De ħ nõ ÷ o̾ubiũ.
quin illi qualc̾q ÷ debeam reddere. siue homicida. siue fur.
siue adulter euasit. hñt scelera leges suas meliꝰ istos iu¬
dex quam iugratꝰ emendat. Nemo te malũ quia ÷ faci
cipientẽ. liberaritm̃ si reddidi possũ. Ille uti eo ñ poterit
uiderit penes alũ erit culpa nõ penes me Redd̾e ÷ inqͥt
ut quidã debeat quod a me accepit. Iam ulteriois ÷ cure
ꝙͣ me non reodere. Creditori. ⁊̃ si mͥ adult̾am cuimime
rem delegauerunt soluã. ⁊ simĩmos quos accipiet in si¬
nũ suũ discinctũ fundet. dabo. Reddend̾ enĩ mͥ ÷ ñ ser¬

Expanded text:
at, quemadmodum amantes solent, quorum plura oscula et complexus artiores non augent amorem, sed exercent. Haec nienses Harmodium et Aristogitonem tyrannicidas vocant, et Mucio manus in hostili ara relicta instar occisi Porsinae fuit, et semper contra fortunam luctata virtus etiam citra effectum propositi plebeium, cuius inter nos imperitos commercium est. De hoc non est dubium, quin illi, qualiscumque est, debeam reddere, sive homicida sive fur sive adulter evasit. Habent scelera leges suas ; melius istos iudex quam ingratus emendat. Nemo te malum, quia est, facicipientem ; liberari tantum, si reddidi, possum. Ille uti illo non poterit ? Viderit ; penes illum erit culpa, non penes me. " Reddere est,Ut quidem habeat, quod a me accepit, iam ulterioris est curae quam me non reddere. Et creditori statim in mrem, delegaverit, solvam ; et, si nummos, quos accipiet, in sinum suum discinctus infundet, dabo. Reddendum enim mihi est, non ser
Abbreviated transcription (Latin):
lia siue illa uis per ordinẽ expandere. siue ut ÷ meliꝰ munũ
aceriũ dare. uideo elaboratã serupulo sa distmc̃tionẽ te¬
studinẽ. ⁊ fedissimoꝵ pigerrunoꝵ q ammaliũ testas ĩ gen¬
tib p̃eus emptas. in qͥb illa ip̃a que placet uarietas subdi¬
tis medicamentis insimilitudinẽ ueri colat᷑. Uideo istmc
mensas. ⁊ extimatũ lignũ senatouo censu eo p̾ciosiꝰ qͦ illd

Expanded text:
ne, sive illa Vis per ordinem expandere sive, ut est melius, in unum acervum dare. Video elaboratam scrupulosa distinctione testudinem et foedissimorum pigerrimorumque animalium testas ingentibus pretiis emptas, in quibus ipsa illa, quae placet, varietas subditis medicamentis in similitudinem veri Coloratur. Video istic mensas et aestimatum lignum senatorio censu, eo pretiosius, quo illud
Abbreviated transcription (Latin):
breuis fastidio obiecta qͦ auidiꝰ aucta ÷ citiꝰ mꝯtrariũ recidẽ ᷤ
ciuiꝰ subm̃ necẽe ⁊ aut peniteat aut pudeat. in qͣ nicħ ÷ ma¬
gnificũ aut ꝙ naturã hõis diis ꝓrimi deceat. res humił
menbroꝵ turpiũ ac uiliũ minifterio ueniens exitu feda.
Illa est noluptas ⁊ homine ⁊iuiro digna ñ implere corpꝰ.
ñ sagmare. non cupiditates irritate. que uir ut ita dicã¬
dirm ⁊ humam uris peritꝰ hic p̃sentib gaudet. ⁊ fut᷑o
nõ pendet. Nicħ enĩ firmi ht̃ qui m inc̾ta ꝓpesus est. Na¬
gnis itaq curis exemptꝰ ⁊ distorquentib mentẽ: nicħ spe¬
rat. aut cupit. nec se mittit in dubiũ suo ꝯtentꝰ. Bion mͦ¬

Expanded text:
brevis, fastidio obiecta, quo avidius hausta est citius in contrarium recidens, cuius subinde necesse est aut paeniteat aut pudeat, in qua nihil est magnificum aut quod naturam hominis dis proximi deceat, res humilis, membrorum turpium aut vilium ministerio veniens, exitu foeda. Illa est voluptas et homine et viro digna non implere corpus nec saginare nec cupiditates irritare, quarum tutissimaic praesentibus gaudet, ex futuro non pendet ; nihil enim firmi habet, qui in incerta propensus est. Magnis itaque curis exemptus et distorquentibus mentem nihil sperat aut cupit nec se mittit in dubium suo contentus. Et
Abbreviated transcription (Latin):
sub adu̾sario ratꝰ ÷ qui ĩ unose aut alt̾o bñ ac diligñter
exercuit. ⁊ eoꝵ occasiones intentiꝰ expectat. Net enim
refert quã multa seiat si scit quantũ uictorie satis ẽ.
Sic ĩ ħ studio młta delectant. pauea itincunt. Licet ne¬
scias rationẽ que occeanũ effundat. ac renocet. qͣr sep¬
conceptũ separet partũ iungat. Utrũ uiis ꝯcubitos
spargat᷑ in duos ac tociens concepisse cũ parit̾ natis fatadi.¬
uersa sint. maximisq rerũ spacus distent. quoꝵ ĩter ortus
minimũ int̾est. Non młtũ tͥ nocebit transisse que nec lic ⁊
scire nec ꝓdest. Inuoluta uoluntas ĩ alto latet. Hec d̾ ma¬
lignitate nature q̃rypossimiꝰ. qr nulliꝰ rei dissicił u̾entio÷¬
nͥ cꝰ hic unꝰ iuente fructꝰ ÷. Iinuenisse. Qͥ cqͥd nos meliores

Expanded text:
sed qui in uno se aut altero bene ac diligenter exercuit et eorum occasiones intentus expectat neque enim refert, quam multa sciat, si scit, quantum victoriae satis est, sic in hoc studio multa delectant, pauca vincunt. Licet nescias, quae ratio oceanum effundat ac revocet, quare sepconceptum separet, partum iungat, utrum unus concubitus spargatur in duos an totiens concepti sint, cur pariter natis fata diversa sint maximisque rerum spatiis distent, quorum inter ortus minimum interest : non multum tibi nocebit transisse, quae nec licet scire nec prodest. Involuta veritas in alto latet. Nec de malignitate naturae q hic unus inventae fructus est invenisse ; quidquid nos meliores
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯtumaciam in ꝑuersa nitentiũ. Qͥo leuitatẽ semper ahi¬
quo tͣnsilientem. huic acced̾ temeritas p̃ceps. ⁊ nũꝙͣ fio ele
consiliũ daturꝰ timor.. ⁊ mille errores quib uoluim᷑ auda¬
cia timidissimoꝵ discordia familiarissimoꝵ ⁊ public̾ ma¬
lũ incertissimis fidem. fastidire possessa q̃ ꝯseqͥ posse: spes
ñ fuit. In affectus inquietissimos rem quietissimã fidẽ

Expanded text:
cam in perversa nitentium, quid levitatem semper aliquo transilientem ? Hoc accedat temeritas praeceps et numquam fidele consilium daturus timor et mille errores, quibus volvimur : audacia timidissimorum, discordia familiarissimorum et, publicum malum, incertissimis fidere, fastidire possessa, quae consequi posse spes non fuit. Inter adfectus inquietissimos rem quietissimam, fidem,
Abbreviated transcription (Latin):
turꝰ eẽt. Constat negociũ eiꝰ ex ẽpto ⁊ uendito. Qrͣ re
uotũ eiꝰ in unã partem tͣhis cũ luerũ ex utraq sit. p̾¬
t̾ea om̃s licet qui i ista negociatione sunt dampnes
Om̃s em̃ idem uolunt. om̃es int᷑ se optant. Magnã
les bellũ optat. Inglouũ agͥcolã annone caritas erigit. medico
gratus annꝰ in q̃stu est. Institoies delicaꝵ merciũ iuuentꝰ cor¬
rupta locupletat. Nulla tẽpestate. nullo igne ledant᷑ tecta.
Iacebit opera fabrił. umꝰ uotũ dep̃hensum est omĩũ simile
malo ut patͥa meo exilio erubescat quã reditu mereat No
est istud exiliũ cuiꝰ neminẽ ñ mag̃ quã dampnatũ pudͤ¬
at. Q uemad̾ m illi seruauerũt bonoꝵ cuuũ officiũ qui
penates suos reddisibi noluerũt clade cõmuni. qi satiꝰ erat
duos uno malo affici quã om̃s publico. ita ñ seruat gͣti hõis
affectum. Qͥ bñ de se merentẽ difficultatib quas ip̃e submo

Expanded text:
eius ex empto et vendito, quare votum eius in unam partem trahis, cum lucrum ex utraque sit ? Praeterea omnes licet, qui in ista negotiatione sunt, damnes ; omnes enim idem volunt, id est, intra se optant. Magnam les bellum optat, si gloriam ; agricolam annonae caritas erigit ; elogravis annus in quaestu est ; institores delicatarum mercium iuventus corrupta locupletat; nulla tempestate tecta, nullo igne laedantur : iacebit opera fabrilis. Unius votum deprensum est, omnium simile malo, patria exilio meo erubescat, quam reditu maereat ! " Non est istud exilium, cuius neminem non magis quam damnatum pudet. Quemadmodum illi servaverunt bonorum civium officium, qupenates suos noluerunt clade communi, quia satius erat duos iniquo malo adfici quam omnes publico, ita non servat grati hominis adfectum, qui bene de se merentem difficultatibus vults publico, ita non servat grati hominis
Abbreviated transcription (Latin):
plenũ amicis uacuũ. In pectore amicꝰ ñ iat̾o q̃ris.
hac dote grat᷑ es. Oale de te existimas si mutił es nͥ¬
potes. si adu̾sa eiꝰ nec desueris nec optaueris. M ulta i
chommꝰ ut nõ optes in tantã uarietatẽ incident q̃ tͥ¬
materiam exercende fidei debeant. Q. uii optat amico
aliꝙͣ necessitatẽ quã ad uitorio suo fideq discutiat ꝙ ẽ
ingrati: se illi p̃fert. ⁊ tanti extimat illũ miserũ ẽẽ ut
ip̃e gͣtus sit. ⁊ obhoc tpm̃ ingratꝰ sit. Ex honerare enĩ
se tult ⁊ gͣui sarcina liberare. Multum int̾ est utrũ
ꝓperes reserre grãm. ut reddas bñficiũ an debeas. Qͥ.
reddere uult uliꝰ se ꝯmodo optauit. ⁊ idoneum illi ue¬
nre tẽpꝰ uolet. Qui nicħ aliud qũa ip̃e liberari iuilt¬

Expanded text:
plenum, amicis vacuum. In pectore amicus, non in atrio qHoc doce : gratus es. Male de te existimas, si inutilis es nipotes. Adversa eius nec deserueris nec optaveris ; multa nihilo minus, ut non optes, in tanta varietate, quae tibi materiam exercendae fidei praebeant, ialiquam necessitatem, quam adiutorio suo fideque discutiat, quod est ingrati, se illi praefert et tanti existimat illum miserum esse, ut ipse gratus sit, ob hoc ipsum ingratus ; exonerare enim se vult et gravi sarcina liberare. Multum interest, utrum properes referre gratiam, ut reddas beneficium, an ne debeas. Qui reddere vult, illius se commodo aptabit et idoneum illi venire tempus volet
Abbreviated transcription (Latin):
cħ enĩ quod dederat amitteret. Huc ins illũ subci uł
iactura rerũ suaꝵ ⁊statꝰ mitatione in id deuocar e.
qͣtiorsit. solida ⁊mꝯcussa securitas. Opta ut redd̾e mͥ bñsi¬
ciũ possis cũ opꝰ erit nõ ut opꝰ sit. Si ẽẽt in tua potestate
ꝙ optas ip̃e fecisses. Quanto ħ honestiꝰ uotũ ÷. Opto ĩeo
is statꝰ sit ꝙ semꝑ bñficia distribuat. Nũquã desideret.
Sequat᷑ illũ materia qͣ benigne utat᷑. largiendi uuandiq
Numꝙͣ illi sit dandoꝵ bñficioꝵ ĩopia. datoꝵ penitentia.
Natiam ꝑ se ꝓnam ad misericordiã. humanitatẽ. clementi¬
am. Inititet ac ꝓuocet turba gͣtoꝵ quosilli ⁊ habere contm¬

Expanded text:
hil enim, nisi quod dederat, amitteret. Nunc vis illum subici tibi, iactura rerum suarum et status mutatione in id devocari, tior sit solida et inconcussa securitas. Opta, ut reddere mihi beneficium possis, cum opus erit, non, ut opus sit. Si esset in tua potestate, quod optas, ipse fecisses. Quanto hoc honestius votum est : " Opto, in eo statu sit, quo semper beneficia distribuat, numquam desideret ; sequatur illum materia, qua tam benigne utitur, largiendi iuvandique ; numquam illi sit dandorum beneficiorum inopia, datorum paenitentia ; naturam per se pronam ad misericordiam, humanitatem, clementiam irritet ac provocet turba gratorum, quos illi et habere conti
Abbreviated transcription (Latin):
le ñ uncit solũ g̃cia s obrui posset. Oag̃ uerend̾ ne uacu¬
as desertasq urbes inuenirent. ꝓfugis hostib uaste soh
multa undiq iactarent᷑ que hoiẽm unnia extimatione
sui furentẽ concitarent. demaratꝰ lacedemonus dixit ĩpã
illã qua sibi placeret multitudinẽ indigestã ⁊ gͣuẽ metuẽ¬
dam ducenti. Non enĩ uires habere s pondꝰ. Imc̃omoda ñ¬
ꝙͣ regiposse nec diudurare quicqͥd regi ñ pot̾. Cedent qͥd̃¬

Expanded text:
le non vinci solum Graecia, sed obrui posset ; magis verendum, ne vacuas desertasque urbes invenirent et profugis hostibus vastae somulta undique iactarentur, quae hominem nimia aestimatione sui furentem concitarent, Demaratus Lacedaemonius solus dixit ipsam illam, qua sibi placeret, multitudinem indigestam et gravem metuendam esse ducenti; non enim vires habere, sed pondus ; immodica numquam regi posse, nec diu durare, quidquid regi non potest
Abbreviated transcription (Latin):
mediũ Nequicia ÷ ut exthas megere. euert̾e. ut susci¬
tes. ut emittas melud̾e. Non ÷ bñfictũ inuirie finis. Nec
ratꝰ sum sanas. non si uulueres ut sanandꝰ sim. Nonꝙͣ &
catrix nisi collo cata uuleri placuit. ꝙ ita coisse gaude.¬
mͦ. ut nõ fiisse mallemꝰ. Si hoc ei optares eriꝰ nullũ bñ¬
ficiũ haberes inhumanũ erat uotũ. Q. uanto ĩhuma¬
illi uelis prestare scio quid illũ tieł pati. Sollicitudinem
illi metũ. ⁊ maiꝰ ałiquod imprecaris malũ. Optas ut o¬
petua indigeat. hoc illi contͣrrũ ÷ Optas ut ope tua
indigeat. hoc ꝓ te ÷. Non succurre uis illi s soluere.

Expanded text:
es. Nequitia est ut extrahas mergere, evertere ut suscites, ut emittas includere. Non est beneficium iniuriae finis, nec ratus sum, sanas, non, si vulneras, ut sanandus sim. Numquam cicatrix nisi conlata vulneri placuit, quod ita coisse gaudemus, ut non fuisse mallemus. Si hoc ei optares, cuius nullum beneficium haberes, inhumanum erat votum ; quanto inhumailli velis praestare, scio, quid illum velis pati. Sollicitudinem illi et metum et maius aliquod imprecaris malum. Optas, ut ope indigeat : hoc contra illum est ; optas, ut ope tua indigeat : hoc pro te est. Non succu
Abbreviated transcription (Latin):
niciem. ut alia quiescant ex tp̃a magnitudine sua. ac¬
ciderũt que demeratꝰ dixerat. Diuma atq humara ĩp el-¬
citu turba distaret. Itaq uerses pudore quã dapno mise¬
misit petere ꝙ uellet. ꝑetut ille ut sardis maximã asie
ciuitatẽ curru uectꝰ intraret: rectam capite tyarã ge¬
rens. Id solũ datũ regib dignũ fuerat p̾mio añꝙͣ peteret
S quã miserabile in quã. Nemo fuit qui uer̃ diceret re¬
gi nisi qui nõ dicebat sibi. Dnius anigͦtus filiam ĩpudicã¬
parũ potens ire pubhcauerat. Dem̃ cũ int̾posito tẽ¬
pore locoire subisset uerecundia gemens ꝙ nõ illa sub¬
silentio pssss que tam dui nescierat. donec ioqui tͣpe eẽt
mecenas tixiss. Adeo tot habenti milia hominũ duos
tem solitos illi uera dicere. qui si uixissent. int̾ dissimulãteᷤᷤ
fuissent. Regał ingenĩ mos ÷ inp̃sentiis ꝯtumelia ami ᷤᷤ¬
sa laudare. ⁊ his uirtut̃e dare uera dicendi. a qͥb iã au-¬

Expanded text:
niciem, ut alia quiescant, ex ipsa magnitudine sua causa." Acciderunt, quae Demaratus praedixerat. Divina atque humana impelcitu turba distaret. Itaque Xerxes pudore quam damno misemisit petere, quod vellet. Petit ille, ut Sardis, maximam Asiae civitatem, curru vectus intraret rectam capite tiaram gerens ; id solis datum regibus. Dignus fuerat praemio, ante quam peteret ; sed quam miserabilis gens, in qua nemo fuit, qui verum diceret regi, nisi qui non dicebat sibi ! Divus Augustus filiam ultraparum potens irae publicaverat. Deinde, cum interposito tempore in locum irae subisset verecundia, gemens, quod non illa silentio pressisset, quae tam diu nescierat, donec loqui turpe esset, Maecenas vixisset ! " Adeo tot habenti milia hominum duos tem solitos illi vera dicere ; qui si vixissent, inter dissimulantes fuissent. Regalis ingenii mos est in praesentium contumeliam amissa laudare et his virtutem dare vera dicendi, a quibus iam au
Abbreviated transcription (Latin):
serit opulenta felicitas. Monstrabo łͥ cuiꝰ rei laborent ĩ opi¬
a ⁊̃ magna fastigia. qͥd om̃ia possioñtib desit. Scilicet ille
qui uerũ dicat. ⁊ homñe int̾ mentientes stupentẽ ip̃aq ꝯ¬
suetudine ꝓrectis blanda audient̾e ad ignorantiã ueri ꝑ-¬
ductũ uendicet a consensu concentuq falsoꝵ. Non uides
quead̾m illos inp̃ceps agat extincta sibertas. ⁊ fides in obseqͥ¬
um seruile submissa dum nemo ex animi sui sententia fau.¬
s adulandi c̾tamen ÷. ⁊ imũ amicoꝵ om̃iũ officiũ. una con-¬
tentiosit. qui blandissime fallat. ignorauere iures suaᷤ et
dum se tam magnos quã audiunt: credũt. attraxere super-¬

Expanded text:
serit opulenta felicitas, monstrabo tibi, cuius rei inopia laborent magna fastigia, quid omnia possidentibus desit : scilicet ille, qui verum dicat et hominem inter mentientes stupentem ipsaque consuetudine pro rectis blanda audiendi ad ignorantiam veri perductum vindicet a consensu concentuque falsorum. Non vides, quemadmodum illos in praeceps agat extincta libertas et fides in obsequium servile submissa ? Dum nemo ex animi sui sententia su adulandi certamen est et unum amicorum omnium officium, una contentio, quis blandissime fallat, ignoravere vires suas, et, dum se tam magnos, quam audiunt, credunt, attraxere super
Abbreviated transcription (Latin):
diutiꝰ eẽt necessarius. s cupet si poss uniu̾sa transfimd̃e
Ingͣtuis sum nͥ illũ int̾ gratissimas necessitudines diligam
optimis uͦ artib que uitant aut ꝯseruant. aut excolunt.
qui nicħ se plꝰ extimat debere quã pepigit. ingratꝰ ÷. Adi¬
ce ꝙ taliũ studioꝵ tͣditio miscet aminos. hoc cu̾m fac̾tũ ÷

Expanded text:
diutius esset necessarius, sed cupit, si posset, universa transfundere diutius esset necessarius, sed cupit, si posset, universa transfundere : ingratus sum, nisi illum inter gratissimas necessitudines diligo. optimis vero artibus, quae vitam aut conservant aut excolunt, qui nihil se plus existimat debere, quam pepigit, ingratus est. Adice, quod talium studiorum traditio miscet animos ; hoc cum factum est,
Abbreviated transcription (Latin):
ris est quod uendidert̃ quã ꝙ emimꝰ. s qi nob̾ ip̃i aliqͥd p̃stite¬
rũt. Ille mag̃ impendit quam medico necesse est. qui ꝓ me
ñ ꝓ fama artis extimuit. Non fuit satis remedia monstͣre.
manũ admouit. ⁊ int̾ea sollicitꝰ assedit. ad supͣdicta t̾ꝑa accꝰ¬
rit. nullũ ministeriũ illi honeri nullũ fastidio fuit. Gemitꝰ
meos nõ securꝰ excepit. In turba multoꝵ ĩriacantiũ ego illi
potissima enratio fui. Tantũ aliis uacauit ꝗͣtũ ualitudo
mea ꝓmiserat. huic ego ñ tanꝙͣ medico s tamꝙͣ amico ob¬
ligatus sum. Alt̾ rursus ad dõcend̾ laborẽ. ⁊ tẽdiũ tulit.¬
p̃terea qͣue a p̾cipientib in cõmune tradunt᷑ aliquid in¬
stillauit. ac tradidit. hordando bonã indolem ereyit et
modo laudib affecit animũ. mͦ ãmonitionib discussit
desidiam. Tum ingeniũ latens ac pigr̃ miecta ut itadicã
manu extraxit. hͦec que sciebat maligne dispensauit. qͦ

Expanded text:
ris est, quod vendiderunt, quam emimus, sed quia nobis ipsis aliquid praestiterunt. Ille magis pependit, quam medico necesse est ; pro me, non pro fama artis extimuit ; non fuit contentus remedia monstrare : et admovit ; inter sollicitos adsedit, ad suspecta tempora occurrit ; nullum ministerium illi oneri, nullum fastidio fuit ; gemitus meos non securus audivit; in turba multorum invocantem ego illi potissima curatio fui ; tantum aliis vacavit, quantum mea valetudo permiserat : huic ego non tamquam medico sed tamquam amico obligatus sum. Alter rursus docendo et laborem et taedium tulit quae a praecipientibus in commune dicuntur, aliqua instillavit ac tradidit, hortando bonam indolem erexit et modo laudibus fecit animum, modo admonitionibus discussit desidiam ; tum ingenium latens et pigrum iniecta, ut ita dicam, manu extraxit ; nec, quae sciebat, maligne dispensavit, quo
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ te ꝯquerentẽ audio ꝙ qͥdam hoĩes sibi p̃stant: aluis ĩpu¬
tart. Dicã mi lib̾ał. s prius istam q̃stiunculam diuidã ⁊ rẽ
equam ab iniqua seꝑabo. Multũ enĩ int̾÷ utrũ bnficiũ ali
qͥs nob̾ det sua causa. an isua. mr̃a. Ille qͥ totꝰ ad se spectat ⁊
nob̾ ꝓdest qi alit̾ ꝓdẽe sibi nõ potest. eo mͥ loco ÷ qͦ qui pecori

Expanded text:
e te conquerentem audio, quod quaedam homines sibi praestant, aliis imputant." Dicam, mi Liberalis ; sed prius istam quaestiunculam dividam et rem aequam ab iniqua separabo. Multum enim interest, utrum alisua. Ille, qui totus ad se spectat et nobis prodest, quia aliter prodesse sibi non potest, eo mihi loco est, quo, qui pecori
Abbreviated transcription (Latin):
hoc obliger. s destinato ꝓfiusse. Cleantes huiꝰ modi exemplo
utitur. ad querend̾ inquit & acersend̾ ex achade tiria plato¬
nem duos pueros misi. Alt̾ totã porticũ ꝑscructatꝰ ÷ alia qͦq
loca in quib iueniri posse illũ sperabat. percurrit ⁊ domũ
nõ mmꝰ lassus quam irritus redut. alt̾ ap̃ ꝑximũ circulatore
resedit. ⁊ dũ uagus atq erronens uernacissis congratulat᷑. ilu¬
dit: transeruitẽ platona quẽ non quesierat inuenit. Illũ in¬
quit laudabimꝰ puerũ qui quantũ in se erat ꝙ ussus ÷ fecit.
hũc felicit̾ inertem castigabimꝰ. uoluntas : q̃ ad nos ponit off¬
cium. cuiꝰ uide que condicio sit. ut me debito obstringat paꝵ
nare uoluisse. nec donasse. animũ quid̃ eiꝰ habeo. s bñficiũ nõ
habeo. Q. uod consinnat res ÷ ⁊ animꝰ. Quẽad̾m eiqͥ uoluit
tꝰ. n⁊uolo illi aliquid prestare. Nam ⁊ uoluit ille mͥ. Intelli

Expanded text:
 destinato profuisse. Cleanthes exemplo eiusmodi utitur : " Ad quaerendum," inquit, " et accersendum ex Academia Platonem duos pueros misi. Alter totam porticum perscrutatus est, alia quoque loca, in quibus illum inveniri posse sperabat, percucurrit et domum non minus lassus quam irritus redit ; alter apud proximum circulatorem resedit et, dum vagus atque erro vernaculis congregatur et ludit, transeuntem Platonem, quem non quaesierat, invenit. Illum, inquit, laudabimus puerum, qui, quantum in se erat, quod iussus est, fecit; hunc feliciter inertem castigabimus." Voluntas est, quae apud nos ponit officium ; cuius vide quae condicio sit, ut me debito obstringat. Parnare voluisse nec donasse ; animum quidem eius habeo, sed beneficium non habeo, quod consummat et res et animus. Quemadmodum ei, qui voluit tus ; et volam illi aliquid praestare nam et ille voluit mi
Abbreviated transcription (Latin):
precdes solenit nis quib alligati sim̃t anħ redle faciãt.
amore flagrantib qui amice sue oꝑtant exiliũ ut
desertam fugientẽ q comitent᷑. optant iopiã ut magx̾
desideranti donent. optant morbũ ut aslideant. Et ee¬
amicis incõmoda optant. q̃ dethant. ⁊ ad bñfieuimo
imunra ueniũt. cũ satꝰ sit cessare quã ꝑ sceł officulo¬
cum querere. Dñis isti bñficia sua detestabili uia dueũt

Expanded text:
e faciant et amore flagrantibus, qui amicae suae optant exilium, ut desertam fugientemque comitentur, optant inopiam, ut magis desiderant donent, optant morbum, ut adsideant, et, quamicis incommoda optant, quae detrahant, et ad beneficium iniuria veniunt, cum satius sit vel cessare, quam per scelus officio locum quaerere.
Abbreviated transcription (Latin):
sunt speetantia. aut hostis illa aut hostis anmꝰ sncceusor
muadet. E ris quomͣ illa tua facias dandodona. Consule qͥ
reb tunsꝰ. ⁊ c̾tam tͥ eaꝵ atq mexpugnabiłe possessionẽ para
honestiores illas nõ solũ s tutiores facttrꝰ. Nlud ꝙ suspicis qͦ
te duinte ac potentẽ puitas. qnã du ꝑossides sub noĩe sordi.¬
corruptũ ÷ aliqͥs reum me defendit. s. uroiẽ meã ꝑ uim
stupro uiolauit. Non abstulit bñficrũ s imponiendo illi
parem ñuriam. soliut me debito. ⁊ płꝰ iesit qua ante ꝓ fu¬

Expanded text:
inum spectantia ; aut hostis illa aut hostilis animi successor invadet. Quaeris, quomodo illa tua facias ? Dona dando. Consule igitur rebus tuis et certam tibi earum atque inexpugnabilem possessionem para honestiores illas, non solum tutiores facturus. Istud, quod suspicis, quo te divitem ac potentem putas, quam diu possides, sub nomine sordicorruptum est. Aliquis reum me defendit, sed uxorem meam per vim stupro violavit ; non abstulit beneficium, sed opponendo illi parem iniuriam solvit me debito, et, si plus laesit, quam ante profu
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ manet. nec debet᷑. si secuta ÷ dantẽ penitentia. si mise¬
rs̃ se dixit ꝙ dediss. si cũ daret suspirauit. uultũ addipx̃.
ꝑdere se credidit nõ donare. si sua cansa. aut c̾te ñ mea
dedit. s nõ desut isultare. głari. ubiq iactare:⁊ acbũ¬
munꝰ suũ facere. manet bñficiũ quamuis non debeat᷑. licet

Expanded text:
 manet nec debetur ; si secuta est dantem paenitentia, si miserum se dixit, quod dedisset, si, cum daret, suspiravit, vultum adduxit, perdere se credidit, non donare, si sua causa aut certe non mea dedit, si non desiit insultare, gloriari, ubique iactare et acerbmunus suum facere, manet beneficium, quamvis non debeatur, sicut
Abbreviated transcription (Latin):
eberis. penitet accepti bñficii quẽ nũdũ redditi piget
Qͣ quitibi dignꝰ uisus ÷ a qͦ acciperes indignꝰ uideatrr
rend̾ intẽp estuie. q eque delinqͥt qͥ ad referendam suo¬
dendo bñficio cogitat nimis cocitare alt̾m de recipiẽdo
putat. Prestet se nt̾ utr̃q facilẽ. si uult accipe bñfici¬
um: referamꝰ. reddamꝰq leti. Illud aput nos custodiri
maluilt. Qͥd thesaur̃ eius eruimꝰ quid eustodiam recusa¬
mꝰ: Dignꝰ ÷ cui utr̃ uolet liceat. opmionẽ qͥd̃ i famam
eo loco habeamꝰ tanquam q̃ ñ duc̃e sed sequi debeat.

Expanded text:
eberis. Paenitet accepti beneficii, quem nondum redditi piget. Quare, qui tibi dignus visus est, a quo acciperes, indignus videatur, rrendum intempestive, quia aeque delinquit, qui ad referendam dendo beneficio cogitat, nimis cogitare alterum de recipiendo putat. Praestet se in utrumque facilem. Si vult recipere beneficium, referamus reddamusque laeti ; si illud apud nos custodiri mavult, quid thensaurum eius eruimus ? Quid custodiam recusamus ? Dignus est cui, utrum volet, liceat. Opinionem quidem et famam eo loco habeamus, tamquam non ducere sed sequi debeat.
Abbreviated transcription (Latin):
mercedulam dicis. nec p̃ceptoii. q aliqͥd nuimeraueris. at qͥ ho¬
rũ omiũ apud nos magna caritas magna reuerentia ÷ adu̾¬
sum ħ respondet᷑ quedam pluris ẽẽ quã emant᷑. Einis ĩ medi¬
corem mestimabilẽ uitam ac ualitudinẽ bonã. A bonarũ
artiũ p̃ceptore studia lib̾alia:⁊ annni cultũ. Itaq nõ his re¬

Expanded text:
mercedulam dicis nec praeceptori, quia aliquid numeraveris. Atqui omnium horum apud nos magna caritas, magna reverentia est." Adversus hoc respondetur quaedam pluris esse, quam emuntur. Emis a medico rem inaestimabilem, vitam ac bonam valetudinem, a bonarum artium p
Abbreviated transcription (Latin):
innra etestate. Archelaus rer socte rogaurent adse ue
mrert porisse io cͣtes tradit᷑ nolle se ad eum uenire: a d̾ae
erat soctiredditurꝰ. Et iamñc archelaus daturꝰ erat aurũ
⁊ augntũ. recepturꝰ cont̾eptũ auri ⁊ argenti. Non poterat so¬
dabat. Si quid ẽ ei oftendis hoĩem uite mortis ꝑitũ ucͥ¬
usq fines tenentem. Si regem in luce media errant̃e ad rẽ¬
rum naturã admisiss usqͦ eo eiꝰ ignar̃ ut qͦdie soł defectõ
fuit. reginã clauderet ⁊ filiũ quidꝰ in luctũ ac reb adu̾sis

Expanded text:
in nostra potestate. Alexaniret. Dixisse Socrates traditur, nolle se ad eum uenire, a quo aerat Socrati redditurus. Etiam nec Archelaus daturus erat aurum et argentum, recepturus contemptum auri et argenti. Non poterat redabat, si ostendisset hominem vitae ac mortis peritum utriusque fines tenentem ? Si regem in luce media errantem ad rerum naturam admisisset usque eo eius ignarum, ut, quo die solis defectio fuit,regiam eluderet et filium, quod i
Abbreviated transcription (Latin):
Nemo hec ita int̾pretet᷑ tanꝙͣ reducam libertatẽ. ⁊ frenis al-¬
tiorib reprimam. Illa uͦ inquantũlib⁊ exeat. s eat. ñ er¬
cum rogasset. Ego nõ rogaui. Ile accepit s facile reddi¬
turꝰ. S enis senectus ⁊ libera orbitas ꝓmittebat magna.
Michi plus dedit quãnis id̾ dederit. qr smne spe recipiendi
extimat nos cũ ip̃a precipimus. benignitatis fmes m-¬
trorsus referre. nilliminꝰ laxũ inuuitem aꝑire ne per¬
peram monitiones nr̃as exaudiat. Qͥ bñficia sua ama-¬
bilia ẽẽ uult. excogitet qͦmͦ ⁊ multi obligñt᷑. ⁊tn sm-
guli h̾ant aliquid quo se ceteris preferant. adsit¬

Expanded text:
Nemo haec ita interpretetur, tamquam reducam liberalitatem et frenis artioribus reprimam ; illa vero, in quantum libet, exeat, sed eat, non ercum rogasset ; ego non rogaram. Ille accepit, sed facile redditurus, sed cuius senectus et libera orbitas magna promittebat ; mihi plus dedit, quamvis idem dederit, quia sine spe recipiendi timat nos, cum ista praecipimus, benignitatis fines introrsus referre et illi minus laxum limitem aperire, ne perperam monitiones nostras exaudivit. Qbilia esse vult, excogitet, quomodo et multi obligentur et tamen singuli habeant aliquid, quo se ceteris praeferant.
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑsonas obseruet. qr momentis quedam grata ⁊ in-¬
grata sunt. Munera non tam p̃ciosa quam rara. ⁊
exquisita sint. que ĩ apud diuitẽ sui locũ faciant.¬
quoq poma. ⁊ post paucos oies itura in fastidtum.
delectant si ꝓuenere maturius. Algrandro mace

Expanded text:
sonas observabat, quia et momentis quaedam grata et ingrata sunexquisita sint, quae etiam apud divitem sui locum faciantquoque poma et post paucos dies itura in fastidium delectant, si provenere maturius. Illa quoque
Abbreviated transcription (Latin):
ut dicamꝰ que bñficia danda sunt ⁊ quemadmod̾. prim̃
quã sibiutilẽ fieri. Cetera ex habundanti uenunt.
delicatos factura. In his uideamꝰ ut opotuntate gͣta-¬
tasint. ut non uulgaria quoq ut pauci habuerunt.
luptati. Utiq uideamꝰ ne munera suꝑuacua mittamꝰ
ut femine ant seni armauenatona. aut rustico li
uolumus: suũ cuiq morbũ ex ꝓbratura mitamꝰ sic̾
ebriosouina. ualitudinario medicamenta. Oaledict᷑
scitur. Si arbitriũ dandi pones nos precipue mensu-¬

Expanded text:
ut dicamus, quae beneficia danda sint et quemadmodum. Primum quam sibi utilem fieri. Iam cetera ex abundanti veniunt delicatos factura. In his sequemur, ut opportunitate grata sint, ut non vulgaria, quaeque aut pauci habuerint sit. Utique cavebimus, ne munera supervacua mittamus, ut feminae aut seni arma venatoria, ut rustico libvolumus, suum cuique morbum exprobratura mittamus, sicut ebrioso vina et valetudinario medicamenta. Maledictumis adgnoscitur. Si arbitrium dandi penes nos est, praecipue mansu
Abbreviated transcription (Latin):
ñ reddit nõ mag̃ peccat quã qui nõ dat citiꝰ. Bñficia ĩuul¬
ficioꝵ honesta largitio ẽ. Qⁱb si detrareris iudiciũ desinẽt
ẽe bñficia. ñ altud ꝙlib incidũt nom̃. U̾nũ uͦ bñpositũ¬

Expanded text:
non reddit, magis peccat ; qui non dat, citius. Beneficia in volnon reddit, magis peccat ; qui non dat, citius. Beneficia in volficiorum, honesta largitio est ; quibus si detraxeris iudicium, desinunt esse beneficia, in aliud quodlibet incident nomen. Sequen
Abbreviated transcription (Latin):
tardiores faciat turba ingratoꝵ. Demꝰ bñficia nõ fe¬
nerem̃. Dignꝰ ÷ decipi qui de recipiendo eogitauit ẽ
daret. at male cesserit. Et liberi ꝯuiges spem fefel¬
ta ꝑtinaces sumꝰ ut bella uicti. ⁊ maria naufragire.
tomag ꝑ manere in dandis bñficus decet: que siqͥs
ño dat quia nõ recipit: dedit ut reciꝑet. bonãꝙ in¬
gratoꝵ fecit causam. quib turpe ÷ non reddere.¬
hoc ⁊ magni antmi ⁊ bon ꝓpriũ. nõ fructũ benesicioꝵ
sequis: ipsa. upꝰ malos quoꝙ bonũ querere. Quid
magnificierit inultis ꝓdesse si nemo deceꝑit: Hec
egregio statim fructꝰ ꝑceptꝰ ÷. Adeo quid ista res
fugare nos ⁊pigͥores ad rem puleerrimã facere ñ
deber ut si speiꝰ mͥ p̃dicat᷑ gratum homniẽ repperi¬
endi malimbñficia non reciꝑe. quã nõ dare. Quia qͥñ
dat uiciũ ingrati añcedit. Dicã quid sentio. Qͥ bñficiũ

Expanded text:
tardiores faciat ad bene merendum turba ingratorum. Nam tardiores faciat ad bene merendum turba ingratorum. Nam neremus. Dignus est decipi, qui de recipiendo cogitavit, cum daret. At male cesserit. Et liberi et coniuges spem fefelnta pertinaces sumus, ut bella victi et naufragi maria manere in dandis beneficiis decet ! Quae si quis non dat, quia non recepit, dedit, ut reciperet, bonamque ingratorum facit causam, quibus turpe est non reddereHoc et magni animi et boni proprium est, non fructum beneficiorum sequi, sed ipsa et post malos quoque bonum quaerere. Quid magnifici erat multis prodesse, si nemo deceperit ? Negregio statim fructus perceptus est. Adeo quidem ista res fugare nos et pigriores ad rem pulcherrimam facere non debet, ut, si spes mihi praecidatur gratum hominem reperiendi, malim non re quod sentio. Qui beneficium
Abbreviated transcription (Latin):
yssus aut distulit. Aut timride negauit. aut ꝓmisit s dif¬
ficulter s subductis suꝑ cibis .ẜ malignis. ⁊ u. ix greũtib
uerbis. Nemo autẽ libent̾ debet quod nõ accepit. s
exp̃ssit. Gratus eẽ aduerstis eũ quisꝙͣ potest qͥ b̃nf¬
ciũ aut suꝑbe abiecit. aut iratꝰ impegit. aut fatiga¬
tus ut molestia cateret dedit: errat siquis sperat᷑
responsurũ sibi quẽ dilatione lassauit. gxpectatio¬
ne toisit. Sod̾ aĩo bñficiũ debetur: quo datur. deo
nõ ÷ neglignt̾ dand̾. Sibi enĩ quisq debet quod a ne¬
sciente accepit. Nec tarde quid̾ qi cũ om̃i officio ia¬
gni estimatur dantis uoluntas. Q tarde fecit᷑. dui no¬
suit. Utiq nõ cõtumeliose. Nam c̃ ita natura cĩippa¬
ratũ sit ut altius iniurie quã merita descendant ⁊ illa
cito defluant. Has tenat memora custodiat. quid ex¬
spectat. qui offendit dum obligat: Satis aduersus issũ
gratis ÷ si quis beneficio eius ignoscit. Non ÷ autẽ qͦ

Expanded text:
timide negavit, aut promisit, sed difficulter, sed subductis superciliis, sed malignis et vix exeuntibus verbis ? Nemo autem libenter debet, quod non accepit, sed expressit. Gratus adversus eum esse quisquam potest, qui beneficium aut superbe abiecit aut iratus impegit aut fatigatus, ut molestia careret, dedit ? Errat, si quis sperat responsurum sibi, quem dilatione lassavit, expectatione torsit. Eodem animo beneficium debetur, quo datur, et ideo non est neclegenter dandum ; sibi enim quisque debet, quod a nesciente accepit ; ne tarde quidem, quia, cum omni in officio magni aestimetur dantis voluntas, qui tarde fecit, diu noluit ; utique non contumeliose ; nam eum ita natura comparatum sit, ut altius iniuriae quam merita descendant et illa cito defluant, has tenax memoria custodiat, quid expectat, qui offendit, dum obligat ? Satis adversus illum gratus est, si quis beneficio eius ignoscit. Non est autem, quod
Abbreviated transcription (Latin):
ti fortuna quod me patiperẽ ẽẽ uoliusti. Expediam dig¬
num nichilominꝰ huic uiro mimꝰ. ⁊ qi de tuo ñ possũ de
sui se fecit. Ingemosus adolesoens inuenit qũe ad mod̾ so¬
cratẽ sibi daret. Posterinr̃i querent᷑ euersos moies. reg-

Expanded text:
ti, fortuna, quod me pauperem esse voluisti; expediam digti, fortuna, quod me pauperem esse voluisti; expediam dignum nihilo minus huic viro munus, et quia de tuo non possum, de se sui fecit. Ingeniosus adulescens invenit, quemadmodum Socraten sib
Abbreviated transcription (Latin):
hno unzͥ a bene faciendi uolumntate ꝯsisterent: eo mauora
& quix egũ equaut opesꝰ ammo. qui grigiũ tͥbuit so
liunt. qui pauꝑ tatis sue oblitꝰ ⁊ dum meamꝰ respicit. qͥño
pauit. ⁊ que sũt ꝯtra: ingrata sũt ut dixi. licet re asperie
magna uideant᷑. que danti aut extorquent᷑. aut grcidũt
Ouito quid qͣtnis uenit ꝙ faeile. quã quod plena manu
datir. s xiguũ: Quod inme ꝯtulit s ampliꝰ ñ potuit at
hic quod deoit magntũ÷. s dubitaint. s distulit. s cũ daret
uũ habeo me tp̃m. hoc mimꝰ rogo qualecũq ÷. dom
ꝯsulas. Cogitesq alios cũ multũ t̾ dare nt plus sibi reliqͥs¬
te paruo estimas. habeo itaꝙ cure ut te meliorẽ tͥ red¬
dam qũã accepi. Uicit heschines hoc mu̾e alchibiadis.
parem diuitiis aninũ ⁊i om̃em opulentoꝵ nuiuenũ mu¬
inficentiã. Uides quomͦ animꝰ inueniat liberalitatis
naturã etiã int̾ angustias: Uidet᷑ͣmicħ dixisse. Nicħegis¬

Expanded text:
n ipsa benefaciendi voluntate consisterent, eo maiora ice, qui " regum aequavit opes animo," qui exiguum tribuit sed libenter, qui paupertatis suae oblitus pavit et quaesiit. Contra ingrata sunt, ut dixi, licet re ac specie magna videantur, quae danti aut extorquentur aut excidunt, multoque gratius venit, quod facili quam quod plena manu datur. Exiguum est, quod in me contulit, sed amplius non potuit ; at hic quod dedit, magnum est, sed dubitavit, sed distulit, sed, cum daret,unum habeo, me ipsum. Hoc munus rogo, qualecumque est, boni consulas cogitesque alios, cum multum tibi darent, plus sibi reliquiste parvo aestimas ? Habebo itaque curae, ut te meliorem tibi reddam, quam accepi." Vicit Aeschines hoc munere Alcibiadis parem divitiis animum et omnem iuvenum opulentorum munificentiam. Vides, quomodo animus inveniat liberalitatis materiam etiam inter angustias. Videtur mihi dixisse : " Nihil egis
Abbreviated transcription (Latin):
bñficia qui se cito ꝑdidisse creoidit. At qͥ instat n honerat
pͥora seq̃ntib etiã ex duro ñmemori pectore gr̃am extõdit.¬
Non audebit adu̾sus multa oculos attollere quoc̃ ꝙ se qu̾tit
nõ ꝑtinent transilire mͥ ꝑmiseris. Nc̃ dicam qrͣ tres gratie
unam que dat bñficiũ. Alta̾m que accipit. t̾ cram q̃reddit.¬
entiũ reddentiũq. S utrumlib existimes: uidica uer̃. Qͥd
ista nos iuiuat sententia: Q dille ꝯsertis manib ĩ se redeun¬
tiũ corus: ob hoc quia oido bñficũ ꝑ manꝰ transeuntis nicħ¬
ominꝰ ad dantẽ renertit᷑. i totuis speciem ꝑdit sriꝙͣ int̾¬

Expanded text:
beneficia, qui se perdidisse cito credidit; at qui instat et onerat priora sequentibus, etiam ex duro et immemori pectore, gratiam extNon audebit adversus multa oculos attollere ; quocumque se convertit non pertinent, transilire mihi permiseris, quare tres Gratiae unam esse, quae det beneficium, alteram, quae accipiat, tertiam, qentium reddentiumque. Sed utrumlibet ex istis iudica verum ; quid ista nos scientia iuvat ? Quid ille consertis manibus in se redeuntium chorus ? Ob hoc, quia ordo beneficii per manus transeuntis nihilo minus ad dantem revertitur et totius speciem perdit, si
Abbreviated transcription (Latin):
non redditis cito. querim᷑. Ista enĩ perierũt. c̾ darẽ¬
tur. Nec mirũ ÷ int̾ plurima maxnna q uicia. nul¬
lum esse freqñtius quam ingrati anmi. Id eueni-¬
re ex causis plurib uideo pͣrima illa ÷ quod nõ eli¬
gimꝰ dignos quib tribuamus. s nõia factur diligñ¬
ter patrimoniũ ⁊ uitam debitoris inquirimꝰ. Semi¬
na insolum efferum  sterile non spargimꝰ. Benefi¬
cia sme ullo delectu magis ꝓicimꝰ quam damꝰ. Nec fa¬
cile dixerim utr̃ turpiꝰ sit inficiari an reperere bñ¬
ficium. Id eñ genꝰ huiꝰ crediti est ex quo tñ recipien¬
dum sit: quantũ ultro refertur. Nõ opꝰ ÷ ad liberan.¬

Expanded text:
on redditis sero querimur ; ista enim perierunt, cum darentur. Nec mirum est inter plurima maximaque vitia nullum esse frequentius quam ingrati animi. Id evenire ex causis pluribus video. Prima illa est, quod non eligimus dignos, quibus tribuamus. Sed nomina facturi diligenter in patrimonium et vitam debitoris inquirimus, semina in solum effetum et sterile non spargimus ; beneficia sine ullo dilectu magis proicimus quam damus. Nec facile dixerim, utrum turpius sit infitiari an repetere beneficium ; id enim genus huius crediti est, ex quo tantum recipiendum sit, quantum ultro refertur. Decoquere ver
Abbreviated transcription (Latin):
erogat. Si reddn aliquid lucr̃ ÷. Si nõ redd⁊ dapnũ ñ ÷. Qͥ¬
mo bñficia in kalendario scribit. Nec auarꝰ gractor ad ho-¬
ram uel diem appellat. Numꝙͣ illa uir bonꝰ cogitat nisi ã¬
monitꝰ a reddente. Alioqͥn formã credendi transit. Turpis
quos aut pudor. aut occasio. aut tumiditas aliqn gͣtos po¬
ge. ⁊ bom partes uiri grsequere. aliũ re. aliũ fide. aliũ gr̃a
aliũ consilio. aliũ p̃ceptis salubrib adttua. Officia. ĩ fere sẽ¬
tiuint. nec ullũ cam ĩmansuetũ aĩal ÷: ꝙ nõ cura mitiget.
iñ amorem sit u̾tat. L. eonũ ora a magistris inpime tracta¬
tur. Elephantoꝵ feritatẽ usq inseruile officiũ d̾meretur
eib. Ad eo ⁊̃ que extra intellectũ. atq gristimatõnẽ bñfi-¬
cu posita sunt: assiduitas tñ meriti ꝑtmacis eumcit. Ingͣtus

Expanded text:
erogatur ; si reddet aliquid, lucrum est, si non reddet, damnum nmo beneficia in calendario scribit nec avarus exactor ad horam et diem appellat. Numquam illa vir bonus cogitat nisi admonitus a reddente ; alioqui in formam crediti transeunt. Turpis quos aut pudor aut occasio aut imitatio aliquando gratos poge et partes boni viri exsequere. Alium re, alium fide, alium gratia, alium consilio, alium praeceptis salubribus adiuva. Officia etiam ferae sentiunt, nec ullum tam immansuetum animal est, quod non cura mitiget et in amorem sui vertat. Leonum ora a magistris impune tractantur, elephantorum feritatem usque in servile obsequium demeretur cibus ; adeo etiam, quae extra intellectum atque aestimationem beneficii posita sunt, adsiduitas tamen meriti pertinacis evincit. Ingratus