comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
s hec ars tota dd ͥ sie artis ymago quedam et silitudo est
h hauc uni nõ ut totum aliquid cuiꝰ ingenuis nr̃is po pariat t¬
memoria fere quisꝙͣ est ut nou dispositis notatisq reb orne᷑
uerborum a̾ hõmũ aut sentenciaꝵ ꝯplectatur nz uero tam
ebeti ut nichil a ꝯsuetudine ⁊ ex̾citatione aduuietur uidit
em̃ hoc prudenter sie symonides suie alius qui iuuenit ea.
di ¶Quare facillie̾ aĩo teneri posse si ea que ꝑcipent᷑ au¬
ribus aut cogiitione et cõmendatione in exemplari oclõꝵ
manibz tradentur et non rescecas s a ꝯspectu et iudicio
remotas conformatio quedam et ymago et figura ita no¬
taret ut ea que cogitando complecti uix possemꝰ intuendo
qͣi teneremꝰ ¶ħũs aũt fornus atz corꝑibz sicut õib que sub
opus est etem̃ corpus intelligi suie loco nou p̃t ¶Quare ne in
re nota et ꝑuulgata multus et insoleus sun locis est utendum

Expanded text:
sed haec ars tota dicendi, sive artis imago quaedam et similitudo est, sed haec ars tota dicendi, sive artis imago quaedam et similitudo est, habet hanc vim, non ut totum aliquid, cuius in ingeniis nostris que tam acri memoria fere quisquam est, ut non dispositis notatisque rebus ord nem verborum, aut sententiarum complectatur: neque vero tam hebeti, ut nihil hac consuetudine et exercitatione adiuvetur. Vidit enim hoc prudenter sive Simonides sive alius quis invenit, ea di; qua re facillime animo teneri posse ea, quae perciperentur auribus aut cogitatione, si etiam commendatione oculorum animis traderentur; ut res caecas et ab aspectus iudicio remotas conformatio quaedam et imago et figura ita notaret, ut ea, quae cogitando complecti vix possemus, intuendo quasi teneremus. His autem formis atque corporibus, sicut omnibus, quae sub opus est, etenim corpus intellegi sine loco non potest. Qua re ne in re nota et pervulgata multus et insolens sim, locis est utendum
Abbreviated transcription (Latin):
symoindes dicitur ex eo ꝙ menusset quo eormu loco qͥsq
cubuisset demonstrator uiuꝯciiꝯqz sepeliendi fuisse ¶Hac tũ
admonitꝰ inuenisse fertur ordinem ẽe maxie q
locos ẽe capiendos et ea que memorie tenere uellent effin¬
genda aĩo atq in hus locis collocanda sic fore ut ordiuem
rerum locoꝵ ordo obsuaret res aũt ipãs ieruix effigie no¬
taret at ut locꝭ̃ procera simulacris pro lĩs ute̾mur ¶Quis
sit aũt oratori memorie fructꝰ ꝙta utilitas ꝙͥta iuẜ quid me
attinet dice̾ Tenere eĩ que didiceris in accipienda causa q̃¬
ip̃e cogitaris omnes fixas in aĩo sententias. ominem stptũ
uerborum apparatum ita audire enm unde discas uel eui
cui ex contrario rndendum sit uelut illi nou infundẽ in au¬
meminerunt ¶Quare confiteor equid̃ huiꝰ boni naͣm esse
p̾ncipeni sicut eaꝵ rerum de quibz aute locutussim diuin

Expanded text:
Simonides dicitur ex eo, quod meminisset quo eorum loco quisque Simonides dicitur ex eo, quod meminisset quo eorum loco quisque cubuisset, demonstrator unius cuiusque sepeliendi fuisse; hac tum re admonitus invenisse fertur ordinem esse maxime,locos esse capiendos et ea, quae memoria tenere vellent effingenda animo atque in eis locis conlocanda; sic fore, ut ordinem rerum locorum ordo conservaret, res autem ipsas rerum effigies notaret atque ut locis pro cera, simulacris pro litteris uteremur. Qui sit autem oratori memoriae fructus, quanta utilitas, quanta vis, quid me attinet dicere? tenere, quae didiceris in accipienda causa, qipse cogitaris, omnes fixas esse in animo sencentias, omnem descriptum verborum apparatum: ita audire vel eum unde dicas, vel eum, cui respondendum sit, ut illi non infundere in aumeminerunt. Qua re confiteor equidem huius boni naturam esse principem, sicut earum rerum, de quibus ante locutus sum, omnium;
Abbreviated transcription (Latin):
eut in tua ptãte si eiũ uere ag̃e uolitr̾is anastibi ⁊ e¬
liuquo sur dissimulare tu q̃admodum hus satisfacias uidĩs
Srurad rem redeam non sum ego tanto inquit ingeno q̃ro
grauiq habeo symouidi illi chio quem pͥmũ feriut artem
meniorie pigtusisse dicuit eñ cum cenaret gramone in tes¬
salia synionides aput scopam fortuatũ hoĩem̃ et nobilem cẽ¬
cuuiss q id carnen quad pͥmo st psiss in quo multa ornandi
cã pottaru more in castorem sẽ̾pta et pollucem fuissent nns
illum sordide symonidi dixisse sediudiũ tuis ei quod partus
eẽt proillo carmĩe daturũ ⁊eliquũ a sius tuidarib quos eq̃
landass petet si ei uideretur paulo post ferunt eẽ mitiatuni
symoiidi ut prodiret Iuuenes stare in iamã duos quosdam qͥ
Interim spacio tum ꝯclaue illud ubi epularetur scopas cõ¬
cidisse herũ ipm cuui cognatis suis oppressum interisse quos
cũhiuuare uellent sui n possent obtritos internosce̾ ullo ͦ

Expanded text:
'erit in tua potestate; si enim vere agere volueris, omnia tibi relinquo; sin dissimulare, tu quem ad modum his satis facias, videris. Sed, ut ad rem redeam, non sum tanto ego' inquit 'ingenio, quanto ;gratiamque habeo Simonidi illi Chio, quem primum ferunt artem memonae protulisse. Dicunt enim cum cenaret Cranone, in Thessal a, Simonides, apud Scopam fortunatum hominem, et nobilem, cecinisse id carmen, quod in eum scripsisset, in quo multa ornandi causa Poetarum more in Castorem scripta, et Pollucem fuissent, nillum sordide Simonidi dixisse se dimidium eius ei, quod pactus esset, pro illo carmine daturum; reliquum a suis Tyndaridis, quos aeque laudasset, peteret, si ei videretur. Paulo post esse ferunt nuntiatum Simonidi, ut prodiret; iuvenis stare ad ianuam duo quosdam, qui neminem: hoc interim spatio conclave illud, ubi epularetur Scopas, concidisse; ea ruina ipsum cum cognatis oppressum suis interisse: quos cum humare vellent sui neque possent obtritos internoscere ullo modo,
Abbreviated transcription (Latin):
ed quia de oratore q̃rmis fingendꝰ est nobisorõe nrã de¬
tractis om̃ib uicus et orator at om̃i laude cuiuulãdꝰ
in eĩ si multitudo litiũ si uarietas cãꝵ si hͨ turba et barba¬
ria forensdat locum uel piciesissis oratorib idcirco uos hos
qued q̃rumꝰ omictemus ¶aq in hue artib in quib nõ urilitas
q̃ritur ucca sed aĩ libaꝰ quẽdami oblecta ͦ ꝙͣ diligentꝰ et ꝙͣxpe fasti¬
diose iudicaniꝰ nuille enum lites n ꝯtrauersie sunt que cagant
hoies sicut in foro nõ bonos oratores Item in theatro małos ꝑpeti

Expanded text:
ed quia de oratore quaerimus, fingendus est nobis oratione nostra detractis omnibus vitiis orator atque omni laude cumulatus. Neque enim, si multitudo litium, si varietas causarum, si haec turba et barbaria forensis dat locum vel vitiosissimis oratoribus, idcirco nos hoc, quod quaerimus, omittemus. Itaque in eis artibus, in saria, sed animi libera quaedam oblectatio, quam diligenter et quam prope fastidiose iudicamus! Nullae enim lites neque controversiae sunt, quae cogant homines sicut in foro non bonos oratores, item in theatro act
Abbreviated transcription (Latin):
ũ cocta qũi quid̾ difficillimũ nobis uideba᷑ ut om̃ib
dehus rebus crassꝰ loque̾tur assecuti sumꝰ de reliquo iã
culpa nr̃a fuit si te nͥ oĩa que ꝑcontatiermuꝰ explicaris di¬
misumꝰ ¶ de hũs credo reb inquit crassꝰ ut in c̾tiorib stb̃i
solet quibusstiam potõ q ¶Tũ ille nã quod tu non poti̾s aͥ
nesties quis nrm̃ tam impudens est qui se scire aͥ nosse postu¬
lere Iaui uera lsta conditione duu mͥ liceat negare posse
quod nou poto et fateri nestire quod nestiã licet inꝙͥ trassꝰ
iud iuichi bas inquit crassꝰ tꝙͣ alicui greculo ociosor
loquaci et fortasse docto atz erudito q̃stiũtulã de qua
meo aibitratu loquar ponitis qũ me cm̃ ista curasse aut
cogitasse aibitraĩ et non sempei. Iisisse potiꝯ eoꝵ hõi
hupudẽtiã qui ꝙ i stola assedissent et i magua hõinũ
frequeuia et dice aude eut si quis ꝙͥ qiet quad pͥniũ feiũt

Expanded text:
'quoniam id, quod difficillimum nobis videbatur, ut omnino de his rebus, Crasse, loquerere, adsecuti sumus, de reliquo iam nostra culpa fuerit, si te, nisi omnia, quae percontati erimus, explicaris, dimiserimus.' 'De eis, credo, rebus,' inquit Crassus 'ut in cretionibus scribi solet: qvibvs sciam poteroqve.' Tum ille 'nam quod tu non poteris aut nescies, quis nostrum tam impudens est qui se scire aut posse postulet?' 'Iam vero ista condicione, dum mihi liceat negare posse quod non potero et fateri nescire quod nesciam, licet' inquit Crassus  nunc' inquit Crassus 'tamquam alicui Graeculo otioso et loquaci et fortasse docto atque erudito quaestiunculam, de qua meo arbitratu loquar, ponitis? Quando enim me ista curasse aut cogitasse arbitramini et non semper inrisisse potius eorum hominum impudentiam, qui cum in schola adsedissent, ex magna hominum frequentia dicere iuberent, si q
Abbreviated transcription (Latin):
notata u̾bis diffinita gn̾ib illustrata ꝑtibus dist̾buta sunt¬
id quod iudeo potiusse fieri non intelligo quã obrem non
cdoquentiã ẽt̃ maiora
ũ autoniꝰ se uehemeniꝰ assentire crasso dixit qd̵ neq
ita amplecte̾: artem uthn solerent qui ot̃m uiu ddͥ in
repudiaret s existuno inꝙͥ gratũ te hus crasse factuꝵ si ista
exposuis que putas ad dd ͫ plusꝙͣ ipam̃ artẽ posse prodesse
icã equidꝰ qũo iustitu petamqz a uobis inquit ne hãs¬
mẽdioe̾s n oñio rudis iudear non ip̃e a me aliquid promisisse s
fortuitu in hmonem urm̃ incidisse ¶ quid̾ quo petem᷑ magistratũ
solebã in ptusando dinittẽ a me scenolã cũ ita ei dicẽmͣ me uel¬

Expanded text:
notata, verbis definita, generibus inlustrata, partibus distributa sunt—id quod video potuisse fieri—, non intellego, quam ob rem non, eloquentiam esse maiora.' Tum Antonius vehementer se adsentiri Crasso dixit, quod neque ita amplecteretur artem, ut ei solerent, qui omnem vim dicendi in repudiaret. 'Sed existimo' inquit 'gratum te his, Crasse, facturum, si ista exposueris quae putas ad dicendum plus quam ipsam artem posse prodesse.' 'Dicam equidem, quoniam institui, petamque a vobismediocris neque omnino rudis videar non ipse a me aliquid promisisse, sed fortuito in sermonem vestrum incidisse. Equidem cum peterem magistratum, solebam in prensando dimitte
Abbreviated transcription (Latin):
illi subr brbanũ gignasium auteponam
uni ille Inunodoꝰ inquit sulpiti rogeniꝰ et autoniũ qͥ
et p̃t face̾ quod requiris et consueuit ut te audio llã me
quid fateor et a gn̾e hoc toto refugissẽ simonis et tibi cupiẽti
atinstanti senissiẽ negasse ut tu paulo aute dixisti quod ego

Expanded text:
rbanum gymnasium anteponam.' Tum ille 'immo vero,' inquit 'Sulpici, rogemus Antonium, qui et potest facere, quod requiris, et consuevit, ut te audio dicere: nam me quidem fateor semper a genere hoc toto sermonis refugisse et tibi cupienti atque instanti saepissime negasse, ut tute paulo ante dixisti; quod ego
Abbreviated transcription (Latin):
silentib unũ max nus de reb magno in quentu hõmũ audi᷑
adest euĩ fere nemo qui nõ acutiꝰ atq acͥus uicia iudicet ꝙͣ
⁊cã uideat. Ita quidquid est in quo offenditur id et̃ que lau
danda sunt obruit n hauc hec in eam suiam disputo ut hores
adolestentes si quid nale forte non habeant omo a discendi stu

Expanded text:
silentibus, unum maximis de rebus magno in conventu hominum audiendum; silentibus, unum maximis de rebus magno in conventu hominum audiendum; adest enim fere nemo, quin acutius atque acrius vitia in dicente quam recta videat; ita quicquid est, in quo offenditur, id etiam illa, quae laudanda sunt, obruit. Neque haec in eam sententiam disputo, ut homines adulescentis, si quid naturale forte non habeant, omnino a dicendi stu
Abbreviated transcription (Latin):
cogitand̃ acutiꝰ et ad explitandum orandũq suit ubẽs Et ad
int̃oriam sium atq duturmi Et si quis ẽ qui h᷑ putat arte acci¬
pi posse id flũi est p̃clare eñi res sehabeat si sit actendi et pro¬
moueri arte possit Iusyi quid̃ ac domari arte non possinit
oĩa sunt em̃ illa dona neͣ ¶uid de illis dicã que c̾te cum ip̃o hoĩe
nascunt᷑ ligue solutio uocis sonus. latã aures ꝯforma ᷑ quẽdã
et sigura totiui oris et corꝰ n eñi hͨ ita dico ut ars aliquos lima¬
re nou possit nz enĩ ignoro et que bene suit fieri meliora posse
quidam a ita lingua hesitantes aut ita uoce absom aut ita
iultu motuq corꝑis uastr atz agresces ut eciã si ingeniis alz
aite ualeant tñ in oratoꝵ nuͣz uenire nou possunt ¶t aut
quidã ita in eisdem rebpdis habiles ita nature mim̾̾bus
ornati ut nou nati s ab aliquo deo electi esse uideant᷑ ¶ Nag
quoddam est onꝰ atq nuuꝰ sustiꝑe atq profiteri se et oĩb

Expanded text:
 et ad explicandum ornandumque sint uberes et ad memoriam firmi atque diuturni; et si quis est qui haec putet arte accipi posse,—quod falsum est; praeclare enim res se habeat, si haec accendi aut commoveri arte possint; inseri quidem et donari ab arte non possunt; omnia sunt enim illa dona naturae—quid de illis dicam, quae certe cum ipso homine nascuntur, linguae solutio, vocis sonus, latera, vires, conformatio quaedam et figura totius oris et corporis? Neque enim haec ita dico, ut ars aliquos limare non possit —neque enim ignoro, et quae bona sint, fieri meliora posse quidam aut ita lingua haesitantes aut ita voce absoni aut ita vultu motuque corporis vasti atque agrestes, ut, etiam si ingeniis atque arte valeant, tamen in oratorum numerum venire non possint; sunt autem quidam ita in eisdem rebus habiles, ita naturae muneribus ornati, ut non nati, sed ab aliquo deo ficti esse videantur. Magnum quoddam est onus atque munus suscipere atque profiteri se esse, omnibus
Abbreviated transcription (Latin):
phĩa docerẽt᷑ cognouiss aͥ callide aͦ copiose dice̾ quib dice̾ car¬
neades solebat ingeniũ tuũ trasse uehement̾ admuirari me sibi
ꝑfacilẽ in audiendo te ꝓpugnãtem in disputando esseuĩsũ¬
¶ Itaq ego hacead̃ opinone adductus st̾rsi ecꝭ illud quodã in l¬
pello qui me imprudente et inuito excidit et ꝑuenit ad manꝯ
hoĩnũ disiros cognoste me nõnallos elaque̾tẽ adhuc nemĩo
ꝙ tũ scatuebam distuu qui possit satꝭ acute ar dilucide apł
mediotres hoĩes ex q̃ĩ quadam opĩone hor̾nũ diceꝰ seloquẽtemn
uero qui mirabiliꝰ atz magnificẽtiꝰ augere poss atq ornare
esse uideo nou despero fore aliquẽ alnĩ qui et studio acͥore ꝙͣ nos̃
fumꝰ at fuimꝰ et ocio ac facultate dd᷑ maiore ac maturiore
et labore atz ndust̾ia suꝑiore cũ se ad audiend̃ legend̾ sr̾bendũq
dediꝰt existat talis orator qualem q̃riuiꝰ qui in re non solũ

Expanded text:
phia dicerentur, cognosset, aut callide aut copiose dicere; in quibus Charmadas solebat ingenium tuum, Crasse, vehementer admirari: me sibi perfacilem in audiendo, te perpugnacem in disputando esse visum. Itaque ego hac eadem opinione adductus scripsi etiam illud quodam in libello, qui me imprudente et invito excidit et pervenit in manus hominum, disertos cognosse me non nullos, eloquentem adhuc neminem, quod eum statuebam disertum, qui posset satis acute atque dilucide apud mediocris homines ex communi quadam opinione hominum dicere, eloquentem vero, qui mirabilius et magnificentius augere posset atque ornaresse video, non despero fore aliquem aliquando, qui et studio acriore quam nos sumus atque fuimus et otio ac facultate discendi maiore ac maturiore et labore atque industria superiore, cum se ad audiendum legendum scribendumque dederit, exsistat talis orator, qualem quaerimus, qui iure non solum
Abbreviated transcription (Latin):
iuane uidetur inichil inconditũ nichil incultũ nichil
claudicaus nichil redundam ¶Inusu quidẽ theatra toͣ
exclauiãt si fu̾it una silbã aut langior a breuiormec
uero multitudo pedes nouit nec ullos nũos benet nec id¬
et breuitatum in sonis sicut acutaꝵ grrauũq uocũ iudr̃
Ipsa natura in aurib collocauit
explicenius d. ꝙͣ illispi qui ethͨ et alia nobis tra¬
diderunt e᷑ An hus ꝯtenti ẽẽ que ab illis dcãsunt possuꝰ:
uted ꝙͥ quero uelis ne cũ lr̃is tuis erudi ͫ s̾ ꝑtꝭ ꝑte id¬

Expanded text:
inane videtur, nihil inconditum, nihil curtum, nihil inane videtur, nihil inconditum, nihil curtum, nihil claudicans, nihil redundans? in versu quidem theatra tota exclamant, si fuit una syllaba aut brevior aut longior; nec vero multitudo pedes novit nec ullos numeros tenet nec ilet brevitatum in sonis sicut acutarum graviumque vocum iudicium ipsa natura in auribus nostris coexplicemus quam illi ipsi, qui et haec et alia nobis tradiderunt, an his contenti esse quae ab illis dicta sunt possumus? sed quid quaero velisne, cum lit
Abbreviated transcription (Latin):
nõnullos quoꝵ ꝓpe modum absolute conclude  or̃o qui in eo
uolunt ¶rgo eñi illosip̃os laudo Idq m̾to quoꝵ se isti Iun¬
ratores ẽt dicunt et siue hus aliquid desidõ hoe uõ miõme qͥ
nichil illoꝵ nisi uiciũ sequũ: cum a nobis absint longine
Rsi aures tam inhumanas tãqz aggrestes hũt ne doctis¬
sid̾ꝵ quid̾ uiroꝵ eos moult auctoritas omicto ysocͣtem
in iudicandis acrior arle fuit eͦ Quis porro ysocti ẽ adũ¬
satus impensius Is ergo u̾sum in oiõe uetat ẽẽ nu iubet
esse Guid̃ auditor theedoctesm p̃mis ut arles sepe sigͥficat
politus sc̾ptor atz artifex hoc idem ersentit et p̃cipit
¶Cheofrastus uero hus de rebus eciam accuratiꝰ ¶uis
ergo istos fecie qui hod autorc nou probet iusi õm̃o non
esse ab hus p̃cepta nestiat ẽ Quod si ita est nec ẽẽ aliter
existimo quid ip̃i suis fensib non moueantur nichil hug

Expanded text:
non nullos, quorum prope modum absolute concluderetur oratio. Quonon nullos, quorum prope modum absolute concluderetur oratio. Quovolunt. Ego autem illos ipsos laudo idque merito, quorum se isti imitatores esse dicunt, etsi in eis aliquid desidero, hos vero minime, qui nihil ilsi aures tam inhumanas tamque agrestis habent, ne doctissimorum quidem uirorum eos mouebit auctoritas. Omitto Isocraten el iudicandis acrior Aristotele fuit? Quis porro Isocrati aduersus infensius? Is igitur uersum in oratione uetat esse, numerum iubet; epolitus scriptor atque artifex hoc idem et sentit et praecipit; Theophrastus vero eisdem de rebus etiam accuratius. Quis ergo istos ferat, qui hos auctores non probent? nisi omnino haec esse ab eis praecepta nesciunt. quod si ita est—nec vero aliter existimo— quid, ipsi suis sensibus non moventur? nihilne eis
Abbreviated transcription (Latin):
illos fuisse si iam nota atq usurpata res eẽt qua iuẽta
om̃s usos magnos oratores uidemꝰ ¶ ħ nomẽ ĩuidia
cũ in orõe iudiciali et forensi si nũs latint grece richimos
ĩeẽ dicitur nnus enĩ inridiaꝵ h et ad capiendas aures
q apta ei finita pronũciant si iuauib ubus leuibusq
sentencus Iure sui probe res lecta u̾ba quid est cur non¬
Uic eñi Iniudiosquus iuil affert aliud isi ut sit apterh
comphensa sententia quod fit etꝭ̃ ab autiquis s plerã
casu sepe etꝭ natura et que ualde laudant᷑ apud illes
ca fere quia sunt ꝯlusa laudantur et apud gretos qd
Iã anni ꝓpe quadringenti sunt cũ hͦ proba᷑ nãs iuꝑ co
gnouuua ¶Ergo ennio licuit ueta continet dice uerrib
quos olim faum uatesq canebãt nuchi de autiquis eo
mõ non licebit p̃ẜitĩ cum dicturꝰ nõ sun au hñt aomos
ut ille nec que sequũ᷑ nos ausi reseuare legi eĩ auduuq

Expanded text:
illos fuisse, si iam nota atque usurpata res esset; qua inventa omnis usos magnos oratores videmus. sed habet nomen invidiam, cum in oratione iudiciali et forensi numerus Latine, Graece ruqmo/s inesse dicitur. Nimis enim insidiarum ad capiendas auris qui apta et finita pronuntiant; si inanibus verbis levibusque sententiis, iure; sin probae res, lecta verba, quid est cur ic enim invidiosus numerus nihil adfert aliud nisi ut sit apte verbis comprehensa sententia; quod fit etiam ab antiquis, sed plerumque casu saepe natura; et quae valde laudantur apud illos, ea fere quia sunt conclusa laudantur. et apud Graecos quidem iam anni prope quadringenti sunt cum hoc probatur; nos nuper agnovimus. Ergo Ennio licuit vetera contemnenti dicere: versibus, quos olim Fauni vatesque canebant, mihi de antiquis eodem modo non licebit? praesertim cum dicturus non sim ante hunc, ut ille, nec quae sequuntur: Nos ausi reserare;—egi enim audivique
Abbreviated transcription (Latin):
dib ferunt ꝙ ub̃is solutis nĩoͣs p̃mũ adiuuxit qũ eñi uideret
oratores cũ seueritate audiri poctas a cũ uoluptate tũ dr̃

Expanded text:
dibus ferunt, quod uerbis solutis numeros primus adiunxerit. cum enim uideret oratores cum seueritate audiri, poetas autem cum uoluptate, tum d
Abbreviated transcription (Latin):
cullum uidebatur ¶ Ego liberum puto ẽẽ qualis pastitur
placet michi illud et̾ scipioius illiꝰ qui al graccũ ꝑtulit quĩ
ei i. crassꝰ multis probris obis p nuitiũ iudicem̃ tuliss ue̾
inquit Iniquus ẽ cum ẽẽt admurmuratũ a inquit p c. nõ
uerũ ab ħ̃ uero erasse nichil face¬
ut se crasso daret  p̃r etꝭ inquit ut õmo quod te audilse
dicis nũꝙͣ audieriẜ hoc ita p̃t exspectationem accid ͭ ut
est familiaris sapieus si algebis tremet ⁊ alia ꝑmulta¬
¶ Sepe eciam faccte concedas adisario
gnus¬
¶ Sepe eciã
ut enas inquit esi uti uelis
Sere etiam salse que ei non possunt optãtur ut in lapidẽ xxui adoptã
t̾um cet̾is se in campo Excentib ip̃e in h̾ba recubuiss uellẽ
n ͦ eẽt inquit laborare ¶Salsum esr etꝭ q̃renrib ut quasi
ꝙ ille pr̃i suo responderet cur ademptum sibi equũ cum op¬

Expanded text:
cullum videbatur—"ego liberum puto esse: qua libet pascitur." cullum videbatur—"ego liberum puto esse: qua libet pascitur." Placet etiam mihi illud Scipionis illius, qui Ti. Gracchum perculit: cum ei M. Flaccus multis probris obiectis P. Mucium iudicem tulisset; "eiero," inquit "iniquus est"; cum esset admurmuratum, "ah," inquit "P. C., non us." Ab hoc vero Crasso nihil faceut se Crasso daret. "Potest etiam fieri," inquit "ut omnino, quod te audisse dicis, numquam audieris." Hoc ita praeter exspectationem accidit, ut est familiaris "sapiens si algebis, tremes" et alia permulta. Saepe etiam facete concedas adversario gnus." Saepe etiam "ut emas," inquit "Gai, si uti velis." Saepe etiam salse, quae fieri non possunt, optantur; ut M. Lepidus, cum, ceteris se in campo exercentibus, ipse in herba recubuisset, "vellem hoc esset," inquit "laborare." Salsum est etiam quaerentibus et quasi uaererent, quid ille patri suo responderet, cur ademptum sibi equum
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ rutili rutiliꝰ aũt aute factum post relatũ E dauiꝰ eques
roͣnuscũ rofo adess exclamat uentos illislr̃is declarari st¬
Quid gͦ inquit scaurꝰ eiiliꝰ fecit petitur rutiliꝰ ⁊de᷑
et discrepantia quid huic abest inisi res et unrtus¬
¶ Bella est etꝭ fauiliaris ⁊ phensio quĩ
errantis ut qũi obuirgauit albuciũ gracꝰ quo quĩ ex hiis
tabulis quedau albucio ꝓbatum uidere᷑᷑ ualde absoluto sce
uola gauderet n intellige̾t contra iuas tabulas iudicatũ¬
daudo fanuliaris ut quĩ patrono malo qm̃ uocem in ed ob¬
tudiss suadebat grauiꝰ ut mulsum frigidũ iuberet sunul
testa ͭ ͧͥ possederat sederat q aduo̾tus roo bestie cũ sumꝰ aͥ¬
dam degẽtur accusator meanius uide Inquit scaure morti¬
S ex hus om̃ib ichil magis ridetur ꝙͣ quod ẽ
et pete᷑ lucullus ab hus qui a peco̾e eius pasti agros ꝓublicos
diceu̾t non est inquit luculli pecus erratis inquit. defend̾e̾ lu¬

Expanded text:
ctum fide P. Rutili; Rutilius autem, ante factum, post relatum; C. Canius, eques Romanus, cum Rufo adesset, exclamat, neutrum illis litteris declarari: "quid ergo?" inquit Scaurus; "Aemilius fecit, plectitur Rutilius." Ridentur etiam discrepantia: "quid huic abest nisi res et virtus?" Bella etiam est familiaris reprehensio quasi errantis; ut cum obiurgavit Albium Granius quod, cum eius tabcontra suas tabulas esse iudicatudando familiaris, ut, cum patrono malo, cum vocem in dicendo obtudisset, suadebat Granius, ut mulsum frigidum biberet, simultestamento possederat, sederetque advocatus reo Bestiae, cum funus quoddam duceretur, accusator C. Memmius "vide," inquit "Scaure, mortSed ex his omnibus nihil magis ridetur, quam quod et peteretur Lucullus ab eis, qui a pecore eius depasci agros publicos dicerent, "non est" inquit "Luculli pecus illud; erratis";—defendere Lu
Abbreviated transcription (Latin):
calũpuie questum gtulisti Tu lutem aspit̾e audes. tu hoy
tuoꝵ glam̾ tu ymagnies ip̃as non ꝑhorrescis quib nõ modo
hͨ tragica atz diuina faceta aut eciam uibana ĩnuͬabilia
haud̃ ex una contentione menu̾stis nec etꝭ maior ꝯtio unpͣ
fuit aut apud ppliũ grauior or̃o ꝙͣ huiꝰ contra collegã
In censura nuper neq lepore et festiuitate conditior
Quõgs tibi anthomi utrniuq affentiort multum facetias ̾
dicendo predesse sepe et eas arte nulloꝰ posse tradi illud quidem̃
ũ antoniꝰ ego uo̾ ista fecissem inquit insi int̾dum In hoc
crasso paulum inuidereui Nam ẽẽ qũẽius facetũ at salsũ
nõ niuus est ꝑseipiũ inuiudend̾ s ꝙ oĩnu sit uenustissiꝰ ⁊ uibam

Expanded text:
calumniae quaestum contulisti! Tu lucem aspicere audes? Tu hos calumniae quaestum contulisti! Tu lucem aspicere audes? Tu hos tuam, tu imagines ipsas non perhorrescis? Quibus non modo haec tragica atque divina; faceta autem et urbana innumerabilia vel ex una contione meministis; nec enim maior contentio umquam fuit nec apud populum gravior oratio quam huius contra conlegam in censura nuper neque lepore et festivitate conditior. Qua re tibi, Antoni, utrumque adsentior et multum facetias in dicendo prodesse saepe et eas arte nullo modo posse tradi: illud quidem Tum Antonius 'ego vero ita fecissem,' inquit 'nisi interdum in hoc Crasso paulum inviderem; nam esse quamvis facetum atque salsum non nimis est per se ipsum invidendum; sed cum omnium sit ven
Abbreviated transcription (Latin):
quisset Guis est a ͬ qui non fateatur hͦ lepore atz hut fare¬
nis nõ nꝗ refutatum essebrutum ꝙͣ illis tragediis quas
crit idẽ quõ casu in ead̾ causa ferure᷑ amisiania prathdn
imortales q̃ fuit illa uis /ꝙͣ hnexpectata ꝙͣ repentina giectꝭ
oculis gestir õium et ĩmiuenti sidma gͣuitate et celitate uoꝵ
brute quid sedes quid illã ã non prĩ nũciari uis tuo Quidillis
o̾ĩb quoꝵ ymagies duci uides/ Quid maiorib tuis quid lelio
gle cui u̾ruti studerei prĩonio ire augendo at id non est nobi ͭ ͦᷤᷤ
sed facesse nichil supest libidines totum dissipauerunt. au
ruri ciuili est au pr̃nũ s dices te cum edes uendes ne ĩ nup¬
tus quid̾ et censis solum tibi pr̃nũ reliquisse an rei nulr¬
tari qui nũꝙͣ castra uidi̾s an eloquẽtis que neq ẽ ur te
et quidquid est quod est uocis ac lingue om̃e istud in turpiⁿ

Expanded text:
quisset." Quis est igitur qui non fateatur hoc lepore atque his facequisset." Quis est igitur qui non fateatur hoc lepore atque his facetiis non minus refutatum esse Brutum quam illis tragoediis, quas egit idem, cum casu in eadem causa efferretur anus Iunia. Pro di immortales, quoculis, gestu omni ei imminenti, summa gravitate et celeritate verborum "Brute, quid sedes? Quid illam anum patri nuntiare vis tuo? Quid illis omnibus, quorum imagines duci vides? Quid maioribus tuis? Quid L. ei, cui gloriae, cui virtuti studere? Patrimonione augendo? At id non est nobilitatis. Sed fac esse, nihil superest; libidines totum dissipaverunt. An iuri civili? Est paternum. Sed dicet te, cum aedis venderes, ne in rutis quidem et caesis solium tibi paternum recepisse. An rei militari? Qui numquam castra videris! An eloquentiae? Quae neque est in te, et, quicquid est vocis ac linguae, omne in istum turpissimum
Abbreviated transcription (Latin):
rant causam ipam disputationem q lusit. sic mbruts quẽ
oderat et quem dignũ ꝯtumelia iudicabat utroq gn̾e pu¬
gnauit ꝙͣmulta de balueis quas nuper ille uendidat q̃milta
de aiisso prĩonis dixit atz illa breuia cum ille dicłt r sie
excitass et altiꝰ de colomia narbonensi crassi oroẽm legẽdã
dedisl altiꝰ de lege huilia et cũ contra int̾ sese de republita
contulissent noster hic facetissie tres pñtes bruti de iure
ciuili libras libellos tribus legendos dedit ¶x libro p̾mo
forte euenit ut in pͥuernati essemꝰ brute testificat pater se
tibi p̾uernatem fundum reliquisse ¶Seinde ex libro 2 ͦ in al
fecit totem̃ ut audiui ut audiui sceuolam dice̾ funt uerebru¬
hñ fundi brute quos tibi pr̃ publicis cõmentaruis ꝯsigtos
reliquit ꝙͥ insi pubemt teiuquit iam hrẽt quartim libriẽ
ꝯposusset et sic etiam inbaluers locum tum filio sc̾ptũ reli¬

Expanded text:
rant, causam illam disputationemque elusit, sic in Bruto, quem oderat et quem dignum contumelia iudicabat, utroque genere pugnavit. Quam multa de balneis, quas nuper ille vendiderat, quam multa de amisso patrimonio dixit! Atque illa brevia, cum ille diceret se sine excitasset et alteri de colonia Narbonensi Crassi orationem legendam dedisset, alteri de lege Servilia, et cum contraria inter sese de re publica capita contulisset, noster hic facetissime tris patris Bruti de iure civili libellos tribus legendos dedit. Ex libro primo: "forte evenit ut in Privernati essemus." "Brute, testificatur pater se tibi Privernatem fundum reliquisse." Deinde ex libro secundo: "fecit—tot enim, ut audivi Scaevolam dicere, sunt veri Bru sunt hi fundi, Brute, quos tibi pater publicis commentariis consignatos reliquit? Quod nisi puberem te, inquit, iam haberet, quartum librum composuisset et se etiam in balneis lotum cum filio scriptum reli
Abbreviated transcription (Latin):
perbo s uti ei fecunt qui melius hoc norunt socratẽ opmnor
uihas yronia dissimulantiaq longge lepore su fyramnaopino
oũub pstitisse genus est ꝓlegaus et ciun grauitare saisie
quoq oraitorib actionib et uibanis simonib accomodatiũ
Et hercule omĩa que a me de facetue dispitant non
naiora forensium actionũ ꝙͣ oiũ simonũ ꝯdimẽta sunt
Nlaui sicut quod apud tathonem ẽ qui nulta ietilit suqͥb
a me ereiupli tausa cõpulsiua poniu: nuchi si tuz uide¬

Expanded text:
ed, uti ei ferunt, qui melius haec norunt, Socratem opinor in hac ironia dissimulantiaque longe lepore et humanitate omnibus praestitisse. Genus est perelegans et cum gravitate salsum cumque oratoriis dictionibus tum urbanis sermonibus accommodatum. Et hercule omnia haec, quae a me de facetiis disputantur, non maiora forensium actionum quam omnium sermonum condimenta sunt. Nam sicut quod apud Catonem est—qui multa rettulit, ex quibus a me e
Abbreviated transcription (Latin):
ticũ qui cuii studiose laudaret et idem signa sacra uoctu
frange̾ putare᷑ gregalesq eum cũ in campũ ⁊nõ uenisset
requir̾ent excusauis uespa terentius ꝙ brachiũ fregissa¬

Expanded text:
Titium, qui cum studiose pila luderet et idem signa sacra noctu Titium, qui cum studiose pila luderet et idem signa sacra noctu frangere putaretur gregalesque eum, cum in campum non venisset, requirerent, excusavit Vespa Terentius, quod eum bracchium fregiss
Abbreviated transcription (Latin):
uersatur ¶ affritano illi suꝑiõrem coronam sibi in quiuio ad
tare inquit s nõ ꝯͥ ͭ caput enĩ magnũ est ⁊ lauda ᷝ ͤ ⁊ hõestũ¬
¶ it ex eod̾ gn̾e est caluo satis est quod dicit pater ne multa
nullũ genꝯ est ioci quod non ex eod̾ gn̾e seuera et grauio
sumatur ¶ Atq ħ etiam aĩadutend̾ est non ẽẽ oĩa ridicula
faceta/ Quid enĩ po ͭ ͤ tam adiculũ ꝙͣ sanmo est s ore et uul¬
nature ridentur ip̃e quas ꝑsonas agitare solemꝰ nou susti¬
nere
¶Alterum geꝰ est imita ͦ
nobis
¶Quarta obstenta ᷤᷤ
noli mõ non foro digna s uix ꝯuuuo liborum ¶ Detractis
Ĩgitur tot rebus ex hõc oratgnõ ioco facetie ⁊ elique sunt ã
aut in re que aute duuisĩ poĩte uidentur eẽ ã iuberbo nam
qd quibustũq u̾bis dixis facetũ tũ ẽe re contiuetur quod mu¬
tis ub̃is salem amictit in u̾bis hz oem leporem ¶Ambigua

Expanded text:
versantur. Africano illi superiori coronam sibi in convivio ad versantur. Africano illi superiori coronam sibi in convivio ad mirari," inquit "si non convenit, caput enim magnum est": et laudabile et honestum; at ex eodem genere est "Calvo satis est, quod dicit parum." Ne multa: nullum genus est ioci, quo non ex eodem severa et gravia sumantur. Atque hoc etiam animadvertendum est, non esse omnia ridicula faceta. Quid enim potest esse tam ridiculum quam sannio est? Sed ore, vulnaturae ridentur ipsae, quas personas agitare solemus, non sustinere. Alterum genus est in imitatione nobis; quartum, obscenitas, non solum non foro digna, sed vix convivio liberorum. Detractis igitur tot rebus ex hoc oratorio loco facetiae reliquae sunt, quae aut in re, ut ante divisi, positae videntur esse aut in verbo; nam quod, quibuscumque verbis dixeris, facetum tamen est, re continetur; quod mutatis verbis salem amittit, in verbis habet omnem leporem. Ambigua
Abbreviated transcription (Latin):
ponaniꝰ gn̾a ip̃a sũmatiꝰ que risum maxĩe moneant i l
igitur at pͥma partitio quod facete dicat᷑ id ẽe alias i re
cũ reuboq moneatur d hoc mementote quostũq locos ac¬
cugam uñ ridicula uocantur ex eisd̃ fere lecis etiam tues
sententias posse dici Tãtum Int̾est ꝙ grauitas honestis in
rebus seutre iocus in turpiculis et q. deformib ponitur uelt
husdem u̾bis et laudare frugi ẜuũ possumꝰ etsi est neꝙͣ̃ iotari
Ridiculum est illud ne romanũ uetꝰ in furace huo solũ cẽ
cui domi nichil sit nec obsignatum nec obclusum quod id̾
in bono suuio dici solet Az hec uidem u̾bis ex husdem lotis oĩa
accepto et ob ram causam uerecundanti in publicũ prodire
tibi tua gla uirtutum ueniat in mẽtem p̃clarũ et graue
hoc ridiculum est et utrumiq ex te quod in claudicatione
aĩadu̾ti potu̾t et ductum quod hͥ nemo ignauꝰ seutre sci¬
argutissia ꝑutatur s non semꝑ Inuoco Repe etia grauitate

Expanded text:
ponamus genera ipsa summatim, quae risum maxime moveant. Haec igitur sit prima partitio, quod facete dicatur, id alias in re hre verboque moveatur. Sed hoc mementote, quoscumque locos attingam, unde ridicula ducantur, ex eisdem locis fere etiam gravis sententias posse duci: tantum interest, quod gravitas honestis in rebus severisque, iocus in turpiculis et quasi deformibus ponitur, velut eisdem verbis et laudare frugi servum possimus et, si est nequam, iocari. Ridiculum est illud Neronianum vetus in furaci servo: solum esse, cui domi nihil sit nec obsignatum nec occlusum, quod idem in bono servo dici solet. Sed hoc eisdem verbis; ex eisdem autem locis accepto et ob eam causam verecundanti in publicum prodire tibi tuarum virtutum veniat in mentem," praeclarum et grave hoc ridiculum est; et utrumque ex eo, quod in claudicatione animadverti potuit, est ductum. "Quid hoc Navio ignavius?" severe Sciargutissima putantur, sed non semper in ioco, saepe etiam in gravitate
Abbreviated transcription (Latin):
destpiisse Nlaui illa que bbi rõe et ui contmnent᷑ certa
ac defunta sunt q̃ plerumq ut aute dixi laudari ma¬
gis ꝙͣ rideri solent ¶ ͣ aũt que sunt in re et ip̃a sentẽtia
ꝑtib sunt ĩmiͣabilia gn̾ibus pauca /exspectationib em̃
usꝯ mouentur Itaq Imbuendꝰ est is qui Iacose uolet dice̾
quasi natura quadam apta ad hͨ gu̾a et morib ut ad cꝯq

Expanded text:
discripsisse; nam illa, quae verbi ratione et vi continentur, certa fere ac definita sunt; quae plerumque, ut ante dixi, laudari magis quam rideri solent; haec autem, quae sunt in re ipsa et sententia, partibus sunt innumerabilia, generibus pauca; exspectationibus enim risus moventur. Itaque imbuendus est is, qui iocose volet dicere, quasi nat
Abbreviated transcription (Latin):
re quid̾ a te tum doctior in parte tuni ecꝭ audacior
factꝰ iam ad iocandũ nou eiũ uereor ne quis me in isto gͤ

Expanded text:
inquit 'et cum doctior per te, tum etiam audacior factus iam ad iocandum; non enim vereor ne quis me in isto gen
Abbreviated transcription (Latin):
domitio grauitas tanta auctãs ut quod eẽt ab eo obieitã le¬
pore magis leuand̾ ꝙͣ ꝯtentione frangeud̾ inderctur. ¶ C inti
facetias concedit tñ multo in es studio̾ magis ip̃e laborat
non explicare nobis totum genus quale sit ẽt unde ducat᷑
p̃stun cũ tãtam um et utilitatem salis et urbauitꝭ ec̃ fateaᷤ¬

Expanded text:
Domitio gravitas, tanta auctoritas, ut, quod esset ab eo obiectum, lepore magis levandum quam contentione frangendum videretur.' Tum facetias concedit, tamen multo in eo studio magis ipse elaborat, non explicare nobis totum genus hoc iocandi quale sit et unde ducatur; praesertim cum tantam vim et utilitatem salis et urbanitatis esse fatea
Abbreviated transcription (Latin):
esset sie profecto si res h nullun ut sibite tempo In quo
non deceat leporem hũantatemq uersari s redeo ad reta
¶st huic finitimũ dissilatõmi tũ qm̃ ho.¬
nesto ueido uicio sades appellatur. ut qm̃ affratangit qusho
tbiu monebat eum centurionẽ qui in pauli pugna non
leutũ etꝭ illud ẽ quod ex alt̾ius orationẽ
aus excipia de ale iudt ui salmator quoniã taorutons

Expanded text:
esse," sic profecto se res habet, nullum ut sit vitae tempus, in quo non deceat leporem humanitatemque versari. Sed redeo ad cetera. Est huic finitimum dissimulationi, cum honesto verbo vitiosa res appellatur; ut cum Africanus censor tribu movebat eum centurionem, qui in Pauli pugna non Acutum etiam illud est, cum ex alterius oratione aliud excipias a
Abbreviated transcription (Latin):
quo ⁊eferenda suit didic̾iꝰ ¶Quare cesar ego quoq hoc a be
peco ui si tibiuide̾᷑ dispures de h ͦ toto iocandi gn̾e quid pẽtras
accurato ẜuione p̃t̾ita ẽe iudea᷑. ¶ Ego uero inquit ille qm̃
collectam a ꝯuiua crasse exigis non omuiltam u sidefugerim
cam̃ aliquã tibi retusandi dem ¶ ⁊ꝙͣ soles sepe mirari coruui
impudentiam qui a gunt in steua gestum inspectante rostio
Quis iiũ euĩ sepe ꝯmouere p̃r cuiꝰ ille uicia nou uidetit sic̃
ego nũc crasso audiente p̃mũ loquar de facetus et doctbo
Tum ille iocaba᷑ in quit catullꝰ p̾stim cum ita dicat iple
ut ambronia alendus ẽe uidea᷑ uerum te cesar audianus
ut authoun reliqua uideaniꝰ ¶ Et authoniꝰ ppauca quedã
nichi restant inquit stũ defessꝰ iaui labore aiz Itme̾ dispu ͬ

Expanded text:
quo referenda sint didicerimus. Qua re, Caesar, ego quoque hoc a te peto, ut, si tibi videtur, disputes de hoc toto iocandi genere quid sentias, accurato sermone praeterita esse videatur.' 'Ego vero,' inquit ille 'quoniam conlectam a conviva, Crasse, exigis, non committam ut, si defugerim, tibi causam aliquam recusandi dem. Quamquam soleo saepe mirari eorum impudentiam, qui agunt in scaena gestum inspectante Roscio; quis enim sese commovere potest, cuius ille vitia non videat? Sic ego nunc, Crasso audiente, primum loquar de facetiis et docebo Tum ille 'iocabatur' inquit 'Catulus, praesertim cum ita dicat ipse, ut ambrosia alendus esse videatur. Verum te, Caesar, audiamus, ut Antoni reliqua videamus.' Et Antonius 'perpauca quidem mihi re
Abbreviated transcription (Latin):
dissuasor m ẜuiliꝰ dic michi inquit M pmari tametsi ꝯt
te dixo michi maledicturꝰ es ut cet̾is fecisti ut seuẽtem fens
ita metes inquit¬
¶ Ex translatione a ut cũ
scipio ille maior cornithus statuanꝰ pollu
pro aculeone queniam doceret addant contra aculeonẽ gradi-¬
cauol eluiꝰ lama deforns ut nostis qui quĩ int̾pellaret odiose
eciam illa uenusta ut in grauib sentenciis sic etꝭ in facetus dixi
de cubitulo alieno a quo igue ne illud quid̾̃ plimũ distat quod
danea metello iullam ni tiburci habes tohorteni In palacio
sunt ea que magis ut dixi ante ridentur in quib ẽ narra ͦ
res sane difficilis. Expͥmenda eiũ sunt et ponenda ante oclõs
ea que uideant᷑ et uisilĩa quod est ꝓpͥum narrationis et q̃ suit

Expanded text:
dissuasor M. Servilius "dic mihi," inquit "M. Pinari, num, si contra te dixero, mihi male dicturus es, ut ceteris fecisti?" "Ut sementem feceris, ita metes" inquit. Ex translatione autem, ut, cum Scipio ille maior Corinthiis statuam pollicpro Aculeone cum diceret, aderat contra Aculeonem Gratidiano L. Aelius Lamia, deformis, ut nostis; qui cum interpellaret odiose,etiam illa venusta ut in gravibus sententiis, sic in facetiis— dixi "de cubiculo alieno." A quo genere ne illud quidem plurimum distat, quod Glaucia Metello "villam in Tiburti habes, cortem in Palatisunt, eaque magis, ut dixi ante, ridentur; in quibus est narratio, res sane difficilis; exprimenda enim sunt et ponenda ante oculos ea, quae videantur et veri similia, quod est proprium narrationis, et quae sint,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑbiam nam in celio sant̾ ad cam̃ utile fuit cũ illud authom
cum ille a se pecumã ꝑstam̃ dic̾e̾t testis ethrẽt filiũ deli¬
catiorẽ abenute iaui etate illo fentiri senẽ ẽẽ tatitũ xxx nuͦ
mis est Inħ genꝰ ꝯniciunt᷑ etꝭ prou̾bia ut illid scipionis ciuir
retinere eaud̃ uenustatem non in ea re s in u̾bis posita di-¬
Eciam in u̾bo põitũ nõ insulsũ
genus ex eo cũ adubiũ non essentiã rem accipe uideare ex
sustitari et tu c̾te negaram te molestum futurũ et cod̾ mõ
ex centuria sua renũtiaret receduũ ꝯsulem preto qui di¬
bitror ridicule. Illud etꝭ̃ in portiũ uasita censori cathoni cui
ãi sententia h ã frigida sunt a̾ tu salsa qm̃ aliud est exspec¬

Expanded text:
biam. Nam in Caelio sane etiam ad causam utile fuit tuum illud, Antoni, cum ille a se pecuniam profectam diceret testis et haberet filium delicatiorem, abeunte iam illo, sentin senem esse tactum triginta minis? In hoc genus coniciuntur etiam proverbia, ut illud Scipionis, cum retinere eandem venustatem, non in re, sed in verbis posita duetiam in verbo positum non insulsum genus ex eo, cum ad verbum, non ad sententiam rem accipere videare; ex"suscitari?" Et tu "certe negaram te molestum futurum." Ex eodem h cum ex centuria sua renuntiaret Acidinum consulem praecoque dibitror." Ridicule etiam illud L. Porcius Nasica censori Catoni; cum animi sententia." Haec aut frigida sunt aut tum salsa, cum aliud est exspec
Abbreviated transcription (Latin):
saxi Acem̃ est ex temꝑs manꝰ leua inquit et seua utemꝑis
igitur ratio ut et ipis dicacitatis moda ͦ et temꝑantia. et
itas dictoꝵ distinguent oratorem a scurra et quod nos
ibi totũ diẽ et su̾cã ¶ Nuid em̃ est uargula assecutꝰ cũ can-

Expanded text:
Sexti et ex tempore "manus lava" inquit "et cena." Temporis Sexti et ex tempore "manus lava" inquit "et cena." Temporis igitur ratio et ipsius dicacitatis moderatio et temperantia et raritas dictorum distinguent oratorem a scurra, et quod nosilli totum diem et sine causa. Quid enim est Vargula adsecutus, cum
Abbreviated transcription (Latin):
quodam acum̾e moue  E ut in illo suꝑiori gñe uel nar¬
rationis uel imitationis uitanda et iniinoꝵ et theologoꝵ
silĩtudo sic nhͦ scurrilis oratoris dicatitas magnoꝑe fugr¬
enda est ¶ Auid igitur disciugueinꝰ a crasso a catullo ac
⁊ cetis fanuiliarem nr̃m grauũ ac uargullam amcũ me.¬
ũ nõ int hcuile in mentẽ in quid uenit sunt enĩ dicaces gͣ¬
uio quid̾ utuo dicatior huiꝰ opinor pmũ ne quotie̾ndq
potũit dictum dico necesse habeaniꝰ dice̾ ¶pũsillus testis li
ille non accusabis ꝑ pusillum rogabo ⁊idicule q sedebat
iudexl aurifex br̃tiuor ipẽ ꝙͣ testis ecꝭe̾ ouũs usꝯ in iu
dicti conu̾sꝰ uifum ẽ totum sturrile ridicimu̾ Irgõ hec ã
cade̾ pñt iu quos nebis ꝙuis suit uella sunt tũ ip̃o gne̾ stur¬
huic lusto fauiliari meo e sectio uni tm̃ locnmi ee uideo h ͦ
scurrile quid̾ sine cã lacesse̾ quia tamen id induxit in omnes
m̾ime delata putantur ẽẽ nunꝯ ridentur illud egregium

Expanded text:
llo superiore genere vel narrationis vel imitationis vitanda est mimorum et ethologorum similitudo, sic in hoc scurrilis oratori dicacitas magno opere fugienda est. Qui igitur distinguemus a Crasso, a Catulo, a ceteris familiarem vestrum Granium aut Vargulam amicum meum? Non me hercule in mentem mihi quidem venit: sunt enim dicaces; Granio quidem nemo dicacior. Hoc, opinor, primum, ne, quotienscumque potuerit dictum dici, necesse habeamus dicere. Pusillus testis prodo breviter." Hic ille "non accusabis: perpusillum rogabo." Ridicule. Sed sedebat iudex L. Aurifex brevior ipse quam testis etiam: omnis est risus in iudicem conversus; visum est totum scurrile ridiculum. Ergo haec, quae cadere possunt in quos nolis, quamvis sint bella, sunt tamen ipso genere scurhuic lusco familiari meo, C. Sextio; "uni enim locum esse video." Est hoc scurrile, et quod sine causa lacessivit et tamen id dixit, quod in omnis ia meditata putantur esse, minus ridentur: illud egregium
Abbreviated transcription (Latin):
gnis uirtus ut ita facta demonstres ut mores liꝰ dequo nar¬
diculũ quod ex quadam depimuatconimitatione sunũ soles
ut id̾ trassꝰ ꝑ tuaui nobilitatem ꝑ tuamĩ familiã quid aliud
ꝑ tuas statua uero cum dixit extento brachio paulũ eciã
nitas orator surripiat oportet imitatione ut is qui audiet
cogitet plura ꝙͣ uideat Istet idem ingemutatẽ ⁊ uborẽ
duo gña sunt eus ridiculi quod in re positum est que sunt
ꝓpͥa ppetuarum facetiaꝵ ĩn quibus destribuntur hoĩ mores
et ita effingunt᷑ ut aut renarrata aliqua quales sunt
Intelliguntur aut imitatione breui philecta n aliquo insie¬

Expanded text:
ma est virtus, ut ita facta demonstres eius, de quo nardiculum, quod ex quadam depravata imitatione sumi solet, ut idem Crassus: "per tuam nobilitatem, per vestram familiam!" Quid aliud o? "Per tuas statuas!" vero cum dixit et extento bracchio paulum etiam nitas. Orator surripiat oportet imitationem, ut is, qui audiet, cogitet plura quam videat; praestet idem ingenuitatem et ruborem duo genera sunt eius ridiculi, quod in re positum est, quae sunt propria perpetuarum facetiarum, in quibus describuntur hominum mores et ita effinguntur, ut aut re narrata aliqua quales sint intellegantur aut imitatione breviter iniecta in aliquo insi
Abbreviated transcription (Latin):
impndens ego cum te q̃rem ancille tue credidi te domi non
ẽe tu michi non credis ip̃i ¶ Et bellũ illud quo ex quo is qui
dixit ioride ᷑ in eoip̃o gue̾ quod dixit ut qũi Ee opuniꝰ ꝯsu¬
laris qui adolestentulꝰꝯ male audiss festiuo hõi et cilio qui
uidetur ẽẽ mollior uet ẽt dixisset Quid tu cilitia meas qũ¬
fauiosas uetuit mr̃ accede̾
Balsa sunt eciã que hñt suppicionẽ ⁊idituli absconditã
quo ii gñe est siculi illud cui cũ faniliaris quid̃ queret᷑
ꝙ dice̾t uxorem suaui suspendisse se de fica Aniabo te nꝙͥ
da nuchi ex ea arbõe quos seram surculos in eod̾ gn̾e et
quod catullꝰ dixit cuidam oratori malo qui cũ ĩ epilogo
¶Le tñ h̾cule ecꝭ illa ualde mouẽt stamacosa et q. sũmorosa
udicula nã qm̃ amorosa dicãtur tuz eũi nou salse s naͣ
ridetur in quo ut michi ur̃ ꝑsalsum illud est apud nouiũ
adusario mes da istũ pr̃onũ dem̃ mͥ menue̾ dederis

Expanded text:
impudens: ego cum te quaererem ancillae tuae credidi te domi non esse, tu mihi non credis ipsi?" Est bellum illud quoque, ex quo is, qui dixit inridetur in eo ipso genere, quo dixit; ut, cum Q. Opimius consularis, qui adulescentulus male audisset, festivo homini Egilio, qui videretur mollior nec esset, dixisset "quid tu, Egilia mea? qufamosas vetuit mater accedere." Salsa sunt etiam, quae habent suspicionem ridiculi absconditam, quo in genere est Siculi illud, cui cum familiaris quidam quereretur d diceret uxorem suam suspendisse se de ficu, "amabo te," inquit "da mihi ex ista arbore quos seram surculos." In eodem genere est, quod Catulus dixit cuidam oratori malo: qui cum in epilogoilla valde movent stomachosa et quasi submorosa ridicula, non cum a moroso dicuntur; tum enim non sal, sed natura ridetur; in quo, ut mihi videtur, persalsum illud est apud Novium: adversario meo da istum patronum, deinde mihi neminem dederis."
Abbreviated transcription (Latin):
te censorem a a duromo de ambitu postulatũ aluĩ inquit
tibi tuũ negociũ age licebit ualdeh ͨ¬
subassurde salseq dicunt᷑.¬
¶ Ex quo gn̾e est eciam non uideri intellige̾ quod intelligas
ut ego qui in dilettu metello cũ excusa ͦ oculoꝵ a me non
ẽnũ uenisl eiq ab hostio querenti enuiũ aucilla dixiss
domi nou ẽt nafica seusit illam dñi uissui dixisse ⁊ illum
Intꝰ ẽẽ paucis post dieb cum ad nasicã uenisset enuus ⁊

Expanded text:
a, cum audisset te censorem a M. Duronio de ambitu postulatum, "aliquando" inquit "tibi tuum negotium agere licebit." Valde subabsurde salseque dicuntur. Ex quo genere est etiam non videri intellegere quod intellegasnditur?" "tardum!" ut ego, qui in dilectu Metello, cum excusationem oculorum a me non Ennium venisset eique ab ostio quaerenti Ennium ancilla dixisset domi non esse, Nasica sensit illam domini iussu dixisse et illum intus esse; paucis post diebus cum ad
Abbreviated transcription (Latin):
tqui inquit uilis non minꝰ lib̾ale hospiciumi dices nã
te m uiam silãt ꝑpaulum gustaꝵ extrudam et eicia
ał ne duitius uos demorer de isto gñe quid sentiam per¬
breuit̾ exponam ¶De risu quinq sunt que q̃rant᷑ unũ
quid sit altiu unde sit szm sit ne oratoris risu uelle mo-¬

Expanded text:
tqui' inquit Iulius 'non nimis liberale hospitium meum dices; nam te in viam, simul ac perpaulum gustaris, extrudam et eiciam. Ac ne diutius vos demorer, de omni isto genere quid sentiam perbreviter exponam. De risu quinque sunt, quae quaerantur: unum, quid sit; alterum, unde sit; tertium, sitne oratoris risum velle mov
Abbreviated transcription (Latin):
tpĩs ne quid locus de grauitate decerꝑet quod quid in p̾miia
crasso obhuari sole. ¶ Q h̾ p̾ceptum p̃t̾mttend̾ est facetiaꝵ
cum hus nichil opus sit nos a̾ quõ utauuir cum opꝰ sit qͣriꝰ
ut in adiõsariũ et maxiẽ si eius stulticra pot̾i̾s agitari In ee¬
et ingenii celitas maior est qd̾e apparet in rnͣdeudo et hũar¬

Expanded text:
d iocus de gravitate decerperet; quod quidem in primis a Crasso observari solet. Sed hoc praeceptum praetermittendarum est facetiarum, cum eis nihil opus sit; nos autem quo modo utamur, cum opus sit, quaerimus, ut in adversarium et maxime, si eius stultitia poterit agitari; in teet ingeni celeritas maior est, quae apparet in respondendo, et huma