comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
oumẽ. Quid ad illũ cciroee
et custodia ⁊ claustra᷑ libe¬
rũ ostiũ h. una ẽ catena
que nos alligatos tenet.ut
amoruite. Qui ut ñ est
abiciendus. ita minuẽdꝰ
ut si qñ res exiget: nchil
nos detineat. n ͨ impediat:
quo minus pactiti simusl
Uale. Senect lucilio
u me inquis mones.
rã enĩ cripẽ monuisti.
iani correxisti: ideo aliorũ
emẽdacõi nacas. Non su tã
ĩprobus ut curacioẽd eger
litudinario iaccam De cõ¬
muni tecũ malo colloquor.
N remedia cõmunĩco. Sic
itaq me audĩ: tãꝙꝓ mocũ
loquac. In secretũ te meũ
admitto: et te adhibito me¬
cũ gergo. Clamo inꝰ ipẽ. Iu¬
mera ãnos tuos: ⁊ pude/¬
bit cadẽ uelle que uolue¬
ras puer. et eadẽ parare.
Hoc deuiq tibi ctͣ mortis
diem persea. Moriant᷑ aute
ce iucia. dimitte istas uo¬
luptates tuehidas magno

Expanded text:
omnem. Quid ad illum carcer omnem. Quid ad illum carcer et custodia et claustra ? Liberum ostium habet. Una est catena, quae nos alligatos tenet, amor vitae, qui ut non est abiciendus, ita minuendus est, ut si quando res exiget, nihil nos detineat nec inpediat, quo minus parati simus, VALE. Seneca Lucilio u me," inquis, "mones? Iam enim te ipse monuisti, iam correxisti? Ideo aliorum emendationi vacas ? " Non sum tam inprobus, ut curationes aeger litudinario iaceam, de communi tecum malo conloquor et remedia communico. Sic itaque me audi, tamquam mecum loquar. In secretum te meum admitto et te adhibito mecum exigo. Clamo mihi ipse: " Numera annos tuos, et pudebit eadem velle, quae volueras puer, eadem parare. Hoc denique tibi circa mortis diem praesta: moriantur ante te vitia. Dimitte istas voluptates turbidas, magno
Abbreviated transcription (Latin):
p̃ceptis sapiẽciũ u̾ba col.¬
appacebit cũ aiam̃ ages.
accipio condicõnis : nõ re¬
formido iudiciũ. ħ mecũ lo¬
quor: s tecũ quoq me locu¬
tũ puta muenior es. G qd
cefcrt᷑ Non dinumoitit᷑
anni. Quc̃cũ est quo loco
mors te expeccet  Icaq tu
illã õm loco expecta.¶ De¬
sue̾ iam uolebã : et manꝰ
expectabat ad clausulã. s
conficiẽda sut̃ sacra ⁊ huic
epłe uaticũ dandũ est. pu¬
ca me ñ dice̾ unde sup̃tur q
sũ nutriũ̃. scis cuiꝰ aecha
uttio. Expecca me pusillũ.
et de domo fiet ixmurieacõ.
Intrrĩ cõmodab ͭ epycurus
quĩ ait. a reditare mortem.
Uł si cõmodiuo sit tnͣsire
ad nos: hic patet seusus.
Egregia res est mortẽ cõ¬
forsittri id discere : quo seł
utrndũ est. Hoc ÷ ipm̃ qͣre
dñ est: qd̾ an sciamꝰ expe¬
riri nõ possumꝰ. Meditare
mortẽ. Qui hoc dicit: me¬
ditciꝰ lib̾tacẽ uibet. Qui
mori didicit: ẜuire ñ didicit.

Expanded text:
praeceptis sapientium verba colpraeceptis sapientium verba colapparebit, cum animam ages. Accipio condicionem, non reformido iudicium." Haec mecum loquor, sed tecum quoque me locutum puta. Iuvenior es; quid refert ? Non dinumerantur anni. Incertum est, quo loco te mors expectet; itaque tu illam omni loco expecta. Desinere iam volebam et manus spectabat ad clausulam; sed conficienda sunt sacra et huic epistulae viaticum dandum est. Puta me non dicere, unde sumpturus sum mutuum: scis cuius arca utar. Expecta me pusillum, et de domo fiet numeratio; interim commodabit Epicurus, qui ait: " Meditare mortem " vel si commodius sit " transire ad deos ." Hic patet sensus: egregia res est mortem conforsitan putas id discere, quod semel utendum est. Hoc est ipsum, quare dum est, quod an sciamus, experiri non possumus. " Meditare mortem "; qui hoc dicit, meditari libertatem iubet. Qui mori didicit, servire dedidicit;
Abbreviated transcription (Latin):
mo gandes. Que ein q̃te¬
la est qd ĩ cõmodũ: si ꝗt̾qͥd
debeat desine̾ : deficit. In¬
cõmodũ sũmũ ẽ inquis mi¬
nuuĩ et deperire. et ut pro¬
priẽ dicã liquestrꝰ. Non eĩ
subito ĩpulsi.ac ꝓserati su¬
mus. arpĩmue. singuli
dies ãquid subtͣhut̃ uirib.
Et quis exitus ẽ melior:
ꝙͣ in fmẽ suũ naͣ soluente
dylabi. Non quia aliquid
mali ictus et. ũta repen¬
cinꝰ excessus: s quia leuis
ħ̾ est ua. subduci. Egoc̾te
uelut appropĩquet experi¬
nẽtũ. et ille lacurꝰ sma.¬
meis dies uenerit. ita me
suc̃ ista et fallacia pigno¬
ra animi ⁊ mltisq ĩuoluta
lenocĩniis. Qd̾ ꝓfecerim
morti crediturus sũ. Iso
timide itaq cõponor ad illũ
diem. quo remotis strophis
ac fucis de me iudicatirꝰ
sũ. utrũ loquar fortia. au
sentiam.nũ quid simulacio
ꝑtẽ diuidit᷑. Remone scu¬
dia tua. ⁊ uitã cractata
mors de te ꝓuuinciatura
est. Ita dico. dippũcoẽs. ⁊
litterata colloquia. N ex

Expanded text:
deo†. Quae enim querella est, quod incommodum, si quidquid debebat desinere, defecit ? " Incommodum summum est," inquis, " minui et deperire et, ut proprie dicam, liquescere. Non enim subito inpulsi ac prostrati sumus; carpimur. Singuli dies aliquid subtrahunt viribus." Ecquis exitus est melior quam in finem suum natura solvente dilabi ? Non quia aliquid mali est ictus et e vita repentinus excessus, sed quia lenis haec est via, subduci. Ego certe, velut adpropinquet experimentum et ille laturus sentemeis dies venerit, ita me sunt ista et fallacia pignora animi multisque involuta lenociniis; quid profecerim, morti crediturus sum. Non timide itaque conponor ad illum diem, quo remotis strophis ac fucis de me iudicaturus sum, utrum loquar fortia an sentiam, numquid simulatio que dividitur. Remove studia tota vita tractata; mors de te pronuntiatura est. Ita dico: disputationes et litterata conloquia et ex
Abbreviated transcription (Latin):
qͥ fortuita sb̃moneo. qui spes
dulcissima oblectamẽta deui¬
candas exiscimo. Inmmo contra.
Nolo tibi iꝙͣ deesse loticiã:
uolo illã tibi domi nasti.stas¬
cicue : si modo int᷑ ceipm set.
Cetere hylaitates nõ ĩplent
peccus. frontẽ remittrĩt᷑. lo.¬

Expanded text:
 fortuita summoveo, qui spes, dulcissime oblectamenta, devitandas existimo? Immo contra nolo tibi umquam deesse laetitiam. Volo illam tibi domi nasci; nascitur, simodo intra te ipsum sit. Ceterae hilaritates non implent pectus, frontem remittunt
Abbreviated transcription (Latin):
quos iudẽbat᷑ oppsura de¬
posuit. arare quos hause¬
rat. eadem ĩqua sorbebat
eiecit ĩcolumes. Gladiũ
miles ab ipa perituri cer¬
uce reuocauit. Nil h qdꝰ
speret: quẽ senactus duc᷑
ad mortẽ. Nuic uni int̾¬
crdi nõ pot̃. Nullo gnͬe ho

Expanded text:
quos videbatur oppressura dequos videbatur oppressura deposuit; mare quos hauserat, eadem vi, qua sorbebat, eiecit incolumes; gladium miles ab ipsa perituri cervice revocavit. Nil habet quod speret, quem senectus ducit ad mortem. Huic uni intercedi non potest. Nullo
Abbreviated transcription (Latin):
admodũ ĩ naui que sentĩ¬
nã titihit̃. uni rñne aut
altiꝰ obsistituir. ubi płimis
locis laxaru cepit ce¬
dere. succueri nõ pt̃ na¬
iugiõ dehiscentĩ: ita in
semli corpore aliq̃tenus
mĩbecillitas sustieri et
fulciri põt. Ubi tanꝙͣ in
diducit᷑. et dũ alia excipit᷑
alia discinditur: ciẽcũspi¬
ciendũ est quõ geeas. Bas¬
sus cũ noster alacer am.¬
mo est. Hoc pħia prestat.
in conspcũ mortis hplarẽ.
et in quocũq corꝑis hĩtu
fortẽ letũꝙ. nec deficiẽ¬
tem ꝙuis deficiat./a iag¬
nus gub̾nator et scisso na¬
uigat uelo ⁊ si exaema¬
gii aptat ad cuesũ. Hoc
facit bassas nostꝰ. et eo
aiõ uultuq finẽ suũ spec¬
tat: quo alienũ speceae
nimis secu re putares.
Miagna ces est lucili hec
et diu dicenda. cũ aduẽ¬
tat hora illa ineuicabi¬
uo: equo aiõ abire. Illia
geuera mortis.speĩ mix¬
ta sũt. Desinit morbus.
incendiũ getĩguit᷑. euĩna

Expanded text:
admodum in nave, quae sentiadmodum in nave, quae sentinam trahit, uni rimae aut alteri obsistitur, ubi plurimis locis laxari coepit et cedere, succurri non potest navigio dehiscenti; ita in senili corpore aliquatenus inbecillitas sustineri et fulciri potest. Ubi tamquam in diducitur, et dum alia excipitur, alia discinditur, circumspiciendum est, quomodo exeas. Bassus tamen noster alacer animo est. Hoc philosophia praestat, in conspectu mortis hilarem et in quocumque corporis habitu fortem laetumque nec deficientem, quamvis deficiatur. Magnus gubernator et scisso navigat velo, et, si exarmagii aptat ad cursum. Hoc facit Bassus noster et eo animo vultuque finem suum spectat, quo alienum spectare nimis securi putares. Magna res est, Lucili, haec et diu discenda, cum adventat hora illa inevitabilis, aequo animo abire. Alia genera mortis spei mixta sunt: desinit morbus, incendium extinguitur, ruina
Abbreviated transcription (Latin):
uor queritur. Silez ce ill
facias oportet. nõ ꝓbabt̃
nisi agnouerint. aiulto
aut ad r̃ẽ magis ꝑcinet.
qualis tibi iudearioł ꝙͣ qua¬
lis aliis. Conciliari insi tpi
racoẽ amor tuepiũ non
pot̃. Quid gͦ illa laudata
licet ut mał tibi placere
ꝙͣ populo. ut estimes iũ¬
dicia nõ muneres. ut siẽ
metu deoꝵ homiq uiuas.
ut aut unicas mala. aut
fmias. Ceturũ sibe ui¬
dero celebrẽ secũdis uocib
nulgi. Si intrãte te cla¬
mor et plausas. panto¬
mimica ornamẽt᷑ai obstre¬
puert̃. si tota cĩtate te se¬
mine pueriq laudauer̃t.
Qiid in ego cuĩ misere¬
ac. cũ sciã que uĩa ad is
tũ fauorẽ ferat. Uale.
Passũ aufidiũ iurum
optimũ iudĩ quassũ
etati obluctantẽ. s iã plꝰ
illũ degrauat: ꝙͣ qd̾ pos¬
sit. attolli. a ragno senet¬
tus t uniu̾so pondeꝰ iñcu¬
buit. Scis illũ sꝑ infie¬
mni corꝑis et exsucti fuis¬
se. Dui illud continũt.
et ut uerĩus dicã concin¬
nauit subito defecit. Quẽ¬

Expanded text:
or quaeritur. Similem te illis facias oportet. Non probabunt, nisi agnoverint. Multo autem ad rem magis pertinet, qualis tibi videaris quam qualis aliis. Conciliari nisi turpi ratione amor turpium non potest. Quid ergo illa laudata licet ut malis tibi placere quam populo, ut aestimes iudicia, non numeres, ut sine metu deorum hominumque vivas, ut aut vincas mala aut finias. Ceterum, si te videro celebrem secundis vocibus vulgi, si intrante te clamor et plausus, pantomimica ornamenta, obstrepuerint, si tota civitate te feminae puerique laudaverint, quidni ego tui miserear, cum sciam, quae via aum favorem ferat ? VALE. Bassum Aufidium, virum optimum, vidi quassum, aetati obluctantem. Sed iam plus illum degravat quam quod possit attolli; magno senectus et universo pondere incubuit. Scis illum semper infirmi corporis et exsucti fuisse. Diu illud continuit et, ut verius dicam, continuavit ; subito defecit. Quem
Abbreviated transcription (Latin):
Addidi scimulos .nͨ lente
irr passus sunir s subuide
m̃citaui. Et mc idẽ fa¬
cio. s iam currentẽ hortor
et ĩuicẽ hortantem. Quid
aliud inquis: Adhuc uolo.
in hoc płimũ est. Non sic
aꝑis dimidiũ occupare
dicunt᷑᷑ ita res amimo
coustat. Itaq pars ingͣ¬
na bonitates est : uelle fi̾
bonũ. Seis quẽ bonũ dicã
ꝑfectũ. ab solutũ. Quẽ
malũ facere nulla ms.
nulla nctĩtas possit. Hũc¬
iñ te prospicõ si ꝑseuera¬
ueris et incubueris et id
egeris. ut oiã facta dicta¬
q tua int̾ se congenanit.
ac respondeant sibĩ. ⁊una
forma ꝑtussa sint̃. Non ẽ
huius animꝰ in rector cuiꝰ
acta discordant. uale.
uni te tam ualde

Expanded text:
 lente ire passus sum, sed subinde incitavi; et nunc idem facio, sed iam currentem hortor et invicem hortantem. "Quid aliud?" inquis; "adhuc volo." In hoc plurimum est, non sic eris dimidium occupare dicuntur; ista res animo constat. Itaque pars magna bonitatis est velle fieri bonum. Scis quem bonum dicam ? Perfectum, absolutum, quem malum facere nulla vis, nulla necessitas possit. Hunc te prospicio, si perseveraveris et incubueris et id egeris, ut omnia facta dictaque tua inter se congruant ac respondeant sibi et una forma percussa sint. Non est huius animus in recto, cuius acta discordant. VALE. um te tam
Abbreviated transcription (Latin):
aliquid ex tanca roꝵ equa¬
liũ młtitudiue. Pauꝑis
est mĩare pecus. Quocũ
mmiseris oculũ: id tibi octue¬
ret qd̾ enimere possetuisi
nit̃et pacia legeret. Qua¬
re depone istcĩ spem. posse te
sãmatim degustaer ĩgema
maxĩmoꝵ uiroꝵ. Dota cibi
ĩspiciẽda sut̃. tota tracitu¬
da. Res geritur. et ꝑ luna¬
mẽta sua nigrii opquat
titur. Ex quo nich subduci
so quo mĩnus siugula mẽ¬
bra. dũmodo ⁊ lpõ hoĩe con¬
sideres. Noni formosa cuiꝰiu

Expanded text:
aliquid ex tanta rerum aequaaliquid ex tanta rerum aequalium multitudine. Pauperis est numerare pecus. Quocumque miseris oculum, id tibi occurret, quod eminere posset, nisi inter paria legeretur. Quare depone istam spem, posse te summatim degustare ingenia maximorum virorum; tota tibi inspicienda sunt, tota tractanda. Res geritur et per lineamenta sua ingenii opus nectitur, ex quo nihil subduci so, quo minus singula membra, dummodo in ipso homine, consideres. Non est formonsa, cuiu
Abbreviated transcription (Latin):
luagio aduocant᷑. qr rare nĩ¬
terim int̾uenut᷑. qr ĩspecta¬
te. quĩa mirũ est fortiter
aliquid dici ab hoiẽ molli¬
ciẽm ꝓfesso. Ita emĩ pleriq
iudicant. apud me uero epy¬
cueus magnꝰ est et fortis.li¬
cet mamuillatꝰ sit. Fortitudo
et industria et ad bellũꝑnip¬
ta menõ. cã ĩ persa ꝙͣ ĩ diltr
cuictos cadit. Nan ẽ dego
qd̾ exigas excrepea ⁊ ropeti¬
quitquid apud alios exoee¬
pitur. Non habem Iitaq
ista odĩferia. nec emptor̃
decipimꝰ. nich̾ ĩuẽturũ cũ
intrauerit: p̃ter illa que
in fronte susponsa sunt.
sumere exẽplaria. Puta uos
uelle singulares sũas ex
tueba seperaire.cui illas as¬
signabimus: Euoni au
cleauti. an chrisippo. au pa¬
necio. au possidomo: Nou
sumꝰ sub rege. sibi quisq
se uendicat. apud istos quit᷑¬
quid hermachꝰ dixit. qcqͥd
methrodorus: ad inuĩre¬
fertue. Omĩa que quisꝙp̃
iñ illo contub̾no locutq.
umĩꝰ dictu et auspiciis
licet temptemiꝰ: educere

Expanded text:
magis adnotantur, quia rarae interim interveniunt, quia inexpectatae, quia mirum est fortiter aliquid dici ab homine mollitiam professo. Ita enim plerique iudicant. Apud me Epicurus est et fortis, licet manuleatus sit. Fortitudo et industria et ad bellum prompta mens tam in Persas quam in alte cinctos cadit. Non est ergo quod exigas excerpta et repetiquicquid apud alios excerpitur. Non habemus itaque ista ocliferia nec emptorem decipimus nihil inventurum, cum intraverit, praeter illa, quae in fronte suspensa sunt. sumere exemplaria. Puta nos velle singulares sententias ex turba separare; cui illas adsignabimus ? Zenoni an Cleanthi an Chrysippo an Panaetio an Posidonio ? Non sumus sub rege; sibi quisque se vindicat. Apud istos quicquid Hermarchus dixit, quicquid Metrodorus, ad unum refertur. Omnia quae quisquam in illo contubernio locutus est, unius ductu et auspiciis licet temptemus, educere
Abbreviated transcription (Latin):
tueba passim iacẽciũ. sumẽ¬
da crut: nõ colligẽda. Iõ eĩ
excidut᷑ s fliuit᷑. ꝑꝑetua et
it̾ se contyxta sũt. Nec du¬
bito quin młtũ confrrat᷑ eu¬
dib adhuc: ⁊ extenisecꝰ au¬
scultancib. Faciliꝰ eĩ sigula
insidut ciecũsep̾ta ⁊ carmi¬
nis modo inolura deo pue¬
ris et siuãs edipendas damꝰ.
et has qͣs grichrias uocant.
quia complecti illas puerił
aninꝰ pot̃ qui plꝰ adhͨ. nõ
capit certi ꝓfuccus. Uuo
captare flosculos curpe est.
et fulcire notissums ac pau¬
cissimis uocib et memoria
sccire. Sibi iã imieit᷑. dicat
ista nõ trneat. Enepe ẽ em̃
seni. ac ꝑspĩcienti seuectu¬
ten ex comẽtario sapere
Hoc genon dixit.Tu quid᷑
Ihoc cleantes. Auquid. Quo¬
usq sub alio moueris: Et
impera t dic: qd̾ memoriẽ
cradat᷑ Aliquid et de tuo
nichil exiscimo hr e grnero/¬
si. nũꝙꝓͣ ausos aliqũ faicrꝰ qd̾
diu didicerat᷑. aienioriã n
alicnis exercuerũt. Abud
a est memĩsse : aliud scirẽ.

Expanded text:
iacentium, sumenda erunt, non colligenda. Non enim excidunt, sed fluunt. Perpetua et inter se contexta sunt. Nec dubito, quin multum conferant rudibus adhuc et extrinsecus auscultantibus; facilius enim singula insidunt circumscripta et carminis modo inclusa. Ideo pueris et sententias ediscendas damus et has quas Graeci chrias vocant, quia conplecti illas puerilis animus potest, qui plus adhuc non capit. Certi profectus viro captare flosculos turpe est et fulcire se notissimis ac paucissimis vocibus et memoria stare; sibi iam innitatur. Dicat ista, non teneat. Turpe est enim seni aut prospicienti senectutem ex commentario sapere. " Hoc Zenon dixit"; tu quid ? " Hoc Cleanthes"; tu quid ? Quousque sub alio moveris ? Impera et dic, quod memoriae tradatur. Aliquid et de tuo nihil existimo habere generosi, numquam ausos aliquando facere, quod diu didicerant. Memoriam in alienis exercuerunt. Aliud autem est meminisse, aliud scire.
Abbreviated transcription (Latin):
gulo natus. prãa mea totus
hic muidus est. Qd̾ si lique¬
ret tibi nõ admitareris il
adiuuari te regionũ uai̾e¬
tatib. ĩ quas sb̾inde priorũ
co mutas. cũ illud qd queio.
bñ uiu̾eꝰ: omini loco positũ sit
Ram quid tã turbidũ fieri
pocest. ꝙ̃ forũ. Ibi quoq licet
quiẽte uiuere ⁊ si ncce sit s
si liceat dispone se. Cõspectũ
quoq et uicimã forĩ prodͦ
fugiã. sam ut loca gͣuia
e g gͣuissimã ualitudinẽ tep̃¬
tant: ita uone quo menti.
necdũ adhuc ꝑfcẽ t cõua¬
lescenti sũẽ aliqua ꝑum sa¬
lubria. issentio ab hiis qui
iñ fluctus medios eut. et
cinultuosam probãtes iutã
cotidiẽ cũ difficultatibꝰ ce¬
rũ magno aiõ colluctant᷑
Sapiẽs frrrt ista nõ eliget.¬

Expanded text:
gulo natus, patria mea totus gulo natus, patria mea totus hic mundus est." Quod si liqueret tibi, non admirareris nil adiuvari te regionum varietatibus, in quas subinde priorum co mutas, cum illud, quod quaeris, bene vivere, omni loco positum sit. Num quid tam turbidum fieri potest quam forum ? Ibi quoque licet quiete vivere, si necesse sit. Sed si liceat disponere se, conspectum quoque et viciniam fori procul fugiam. Nam ut loca gravia etiam firmissimam valitudinem temptant, ita bonae quoque menti necdum adhuc perfectae et convalescent! sunt aliqua parum salubria. Dissentio ab his, qui in fluctus medios eunt et tumultuosam probantes vitam cotidie cum difficultatibus rerum magno animo conluctantur. Sapie
Abbreviated transcription (Latin):
irritũ cedit ista iactacõ.
Queio quar te fuga ista nõ
adiuuet᷑ Necũ fugis: Dis
aniini deponẽdũ est: nõ ante
tibs ullꝰ placebit locꝯ. Talẽ
nuc ẽẽ hĩcũ cuũ cogita: qͣ¬
lem irgiliꝰ nõ uatis inducit.
iã concitati t inseigati. mł¬
tũq hñtis in se spc̃ nõ suĩ.
Bachat᷑ uates magnũ si
pector possit: ecussisse
deũ: Uadis huc illuc ut
yxeutias insidens pondus:¬
fit. Sicut ĩ naui onera ini¬
mota minus uegent. in eqͣ¬
liter cõuoluta cicius cã ꝑtẽ
⁊̃ quã incubue̾: demergut᷑.
Quitqt̾ faicis: cont᷑ te facis.
et motu ip̃o uoces tibi. egrũ
enĩ concutis. At cũ istuc
exemeris malũ : oĩs muta¬
cio loci iocũda fiet. In ulti¬
mas expellaris t̾ras liceti
in quolib bacbarie augulo
colloceris: hospitał tibi illa
qualiscũꝙ sedes erit. aragis
quis ueneris ꝙͣ quo inc̾est.
et iõ nulli loco adicẽ debemꝰ
auimũ. Cũ hac ꝑ suasione
uiuendũ est. Non sũ uiii an¬

Expanded text:
inritum cedit ista iactatio. inritum cedit ista iactatio. Quaeris quare te fuga ista non adiuvet ? Tecum fugis. Onus animi deponendum est; non ante tibi ullus placebit locus. Talem nunc esse habitum tuum cogita, qualem Vergilius noster vatis inducit iam concitatae et instigatae multumque habentis in se spiritus non sui: Bacchatur vates, magnum si pectore possit Excussisse deum. Vadis huc illuc, ut excutias insidens pondus,fit, sicut in navi onera inmota minus urgent, inaequaliter convoluta citius eam partem, in quam incubuere, demergunt. Quicquid facis, contra te facis et motu ipso noces tibi; aegrum enim concutis. At cum istud exemeris malum, omnis mutatio loci iucunda fiet; in ultimas expellaris terras licebit, in quolibet barbariae angulo conloceris, hospitalis tibi illa qualiscumque sedes erit. Magis quis veneris quam quo, interest, et ideo nulli loco addicere debemus animum. Cum hac persuasione vivendum est: " Non sum Uni an
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͣ multos seruos ualẽtissi¬
mos habeas: Bona mens
net cõmodat᷑.ni ͨ emĩtur. Et
p̃corẽ. At mala cotidiẽ
emit ᷑ ¶ S accipe iam qdꝰ
debeo: et uale. Diuiciẽ stꝰ
ad legẽ ne composita pauꝑ¬
tas. Hoc sepe dicit apycu¬
rus aliter atq aliter. S
satis discit᷑. Quibusdã ir¬
modia mõstrãda: quibus¬
dam inculcanda sunt. Uale.
Seneca lucilio suo salutẽ
oc tibi putas accidisse:
t adiuiraris qͣi rem
ga ⁊ tot locoꝵ uaĩetatib h
nõ discussisti trisciciã gͣuita lat
ientis. Animũ debes relique¬
mutare nõ celũ. Licet uas tabit¬
tum traiẽcis mare. licz ut
ait mrgiliꝰ nẽ. terreq urbes¬
q recudat: sec̃nt᷑ ti quocũq
ꝑuenib uicia. Hoc idẽ que¬
renti cuidã socrates ait. Qd
miraris nch̾ tibi peregrina¬
cionẽ ꝓdesse: cũ te ciẽcũfe¬
ras: Premit te cadẽ causa
que zepulit. Quid t̾racũ
iuuare nouitas pot̃: Quid
cognicio uebiũ aut locoꝵ. In

Expanded text:
quam multos servos valentissiquam multos servos valentissimos habeas ? " Bona mens nec commodatur nec emitur. Et emptorem. At mala cotidie emitur. Sed accipe iam quod debeo et vale. " Divitiae sunt ad legem naturae conposita paupertas." Hoc saepe dicit Epicurus aliter atque aliter; sed satis discitur. Quibusdam remedia monstranda, quibusdam inculcanda sunt. VALE. Seneca Lucilio suo salutem  soli putas accidisse et admirans quasi rem ga et tot locorum varietatibus non discussisti tristitiam gravitatemque mentis? Animum debes mutare, non caelum. Licet vastum traieceris marergilius noster, Terraeque urbesque recedant, sequentur te, quocumque perveneris, vitia. Hoc idem querenti cuidam Socrates ait: " Quid miraris nihil tibi peregrinationes prodesse, cum te circumferas ? Premit te eadem causa, quae expulit." Quid terrarum iuvare novitas potest ? Quid cognitio urbium aut locorum ? In
Abbreviated transcription (Latin):
derĩ. Hanc itaq cõpẽdia¬
riã. excogitauit. Magna
sũma eunt seruos. unũ qͥ
homerũ tenet᷑ alterũ qui
esiodũ. Nonẽ p̃tu̾a lyricis
singulos assignauiti. magno
emsse illũ ñ ⁊ qd̾ mĩreris.
ñ ĩuenat̾ faciẽtos locauit
Poscꝙͣ ħ faimilia illĩ cõꝑata
est: cepit cõuiuas suos iñ¬
quiẽtare. Habebat ad pe¬
des hos. a q̃bꝰ subinde cũ
petet̾ uersus quos referret.
sepe ĩ medio ubo excidebat.
Guasit illi sacelliꝰ q̃ dratu
scultoꝵ diuitũ adrosor. et
hiis adiuc̃tũ qt derisor. ut
gͣmaticos hrẽt analectas.
Cu dyxisset sabinꝰ. cẽdenis
milib sibi constacri siuigalos
ẜuos: minoris inquit toti¬
dẽ scrima emisses Ille tñ
in ea opinione erat: ut pu¬
taret se scire: quos quisquã
in domo sua sciret. EIdem
sacelliꝰ illũ hortari cepit:
ut luctaret᷑ hoiẽ egrũ. pal¬
lidũ. gracilem. Qũ Sabi¬
nus Rudisset e quomõ possũ.
inquit istut dice̾. Nõ uides

Expanded text:
deri. Hanc itaque conpendiaderi. Hanc itaque conpendiariam excogitavit: magna summa emit servos, unum, qui Homerum teneret, alterum, qui Hesiodum; novem praeterea lyricis singulos adsignavit. Magno emisse illum non est quod mireris; non invenerat, faciendos locavit. Postquam haec familia illi conparata est, coepit convivas suos inquietare. Habebat ad pedes hos, a quibus subinde cum peteret versus, quos referret, saepe in medio verbo excidebat. Suasit illi Satellius Quadratus, stultorum divitum adrosor, et his adiunctum est, derisor, ut grammaticos haberet analectas. Cum dixisset Sabinus centenis milibus sibi constare singulos servos; "Minoris," inquit, "totidem scrinia emisses." Ille tamen in ea opinione erat, ut putaret se scire, quod quisquam in domo sua sciret. Idem Satellius illum hortari coepit, ut luctaretur, hominem aegrum, pallidum, gracilem. Cum Sabinus respondisset: " Et quomodo possum ? inquit, " istuc dicere; non vides,
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ͥ si nõ sãt dephẽsa cũ fie¬
ret̾. sollicitudo ñ cũ ipĩs a¬
hit: ita nprobacũ uolup¬
tatũ tꝰ post ipas penitẽtia
est. Non sũt solide. nõ sut̃
fideles. etiã si ñ uocẽt fugi¬
ccũspice. Nullũ a est nisi
qd̾ auiꝰ ex se sibi ĩueit̃ So¬
lauiẽtus p̃stat gaudiũ ꝑ¬
petuũ. securũ. etiã siquid
obscat nubiũ. nõ ĩt̾uent
que infra ferunt᷑. n imnꝙͣ
diẽ uincut᷑. Quãdo ad hoc
gaudiũ ꝑuemie cõtiget᷑
Non quidẽ cessat᷑ adhuc ;
s festĩnat᷑. aultũ restato¬
giliã. ipẽ laborẽ tuũ ĩpẽdas.
si effici cupis. Pelegaicio¬
nẽ res ista nõ recipit. Aliud
litterreũ genus adiutoriũ
admittit. Caliuisis sabinꝰ
meõria nra fuit diues: et
pr̃moniũ hẽbat lib̾tũ et ĩ¬
indecenciꝰ. Huic ineõria tã
mala erat : ut illĩ nomẽ mo¬
do ulixis excidetꝰ. modo achil¬
lis. modo priami. Quos ttĩ
achinos ꝑralutabat. Iicho¬
nmꝰ eruditꝰ uolebat ui¬

Expanded text:
ehensa cum fierent, sollicitudo non cum ipsis abit; ita inprobarum voluptatum etiam post ipsas paenitentia est. Non sunt solidae, non sunt fideles; etiam si non nocent, fugicircumspice. Nullum autem est, nisi quod animus ex se sibi invenit. Sola virtus praestat gaudium perpetuum, securum; etiam si quid obstat, nubium modo intervenit, quae infra feruntur nec umquam diem vincunt." Quando ad hoc gaudium pervenire continget ? Non quidem cessatur adhuc, sed festinetur. Multum restat ovigiliam, ipse laborem tuum inpendas, si effici cupis. Delegationem res ista non recipit. Aliud litterarum genus adiutorium admittit. Calvisius Sabinus memoria nostra fuit dives. Et patrimonium habebat libertini et inindecentius. Huic memoria tam mala erat, ut illi nomen modo Vlixis excideret, modo Achillis, modo Priami, quos tam bAchivos persalutabat. Nihilominus eruditus volebat vi
Abbreviated transcription (Latin):
rem utilissimã tibi: si il¬
lũ ꝙͣ optimũ frceris.
Net auit bñficia cẽ expe¬
cenda tribuendaq nõ du-¬
bie p̃me sortis. que cã
dare prodest ꝙͣ accipere
Demq nicħ illi iã liberi
est spospondit. ainꝰ aut
cuepe est creditorĩ ꝙ̃ bo
nespei decoquere. ad il¬
lud es̃ alienũ soluendũ.
Opus est negociãnti na¬
ci ub̾tate enis quiͣ colit

Expanded text:
rem utilissimam tibi, si ilrem utilissimam tibi, si illum quam optimum feceris; haec aiunt beneficia esse expetenda tribuendaque, non dubie primae sortis, quae tam dare prodest quam accipere. Denique nihil illi iam liberi est; spopondit. Minus autem turpe est creditori quam spei bonae decoquere. Ad illud aes alienum solvendum opus est negotianti nati ubertate eius, q
Abbreviated transcription (Latin):
turbat̃. Nugatoriũ Imer¬
tem uocant: Scis quosdã
ꝑu̾se loqui t significare
contraria. Felicẽ uoca¬
bant. Quid ergo crat᷑ͣ
Re illud quidẽ curo qd
quibuscã m̃mis horridi
aĩ uidetue s tetrici. Aris¬
cron aiebat. malle. malle¬
se adolescr̃tẽ tristem: quĩ
hylarẽ et amabilẽ tuebe.
Uiũ enĩ bonũ fierĩ qd̾ re¬
crus dueũ et asperũ ui¬
sũ est. Non patĩ etatem
qd̃ in dolio placuit. Sin
eũ tristem appellẽt ꝯmi¬
micũ processibꝰ suis ⁊ bñ¬
se res habebit ĩ uetustate.
Ipã tristicia ꝑseueret modo
colere uirtutẽ. apphendeꝰ
liberalia scudia. nõ illa q̃b
ꝑfundi sacis est: s hec q̃bꝰ
tiigendꝰ est animꝰ. Hoc est
discendi tpt̃. Quid ergo᷑.
Aliqdꝰ est quo uon sit dis¬
cendũ: aimime. S quẽad¬
modũ om̃ĩbꝰ aunis soudeꝰ¬
honescũ est: ita ũ om̃ibꝰ
m̃stitui. Auepis ⁊ͥ eidicu¬
la res est: demẽtaeu̾is
senex. Innem paeãdũ. seni
ucendũ esti ffacies ergo

Expanded text:
turbant. " Nugatorium et inertem vocant." Scis quosdam perverse loqui et significare contraria. Felicem vocabant; quid ergo ? Erat ? Ne illud quidem curo, quod quibusdam nimis horridi animi videtur et tetrici. Ariston aiebat malle se adulescentem tristem quam hilarem et amabilem turbae. Vinum enim bonum fieri, quod recens durum et asperum visum est; non pati aetatem, quod in dolio placuit. Sine eum tristem appellent et inimicum processibus suis; bene se dabit in vetustate ipsa tristitia, perseveret modo colere virtutem, perbibere liberalia studia, non illa, quibus perfundi satis est, sed haec, quibus tingendus est animus. Hoc est discendi tempus. " Quid ergo ? Aliquod est, quo non sit discendum ? " Minime. Sed quemadmodum omnibus annis studehonestum est, ita non omnibus institui. Turpis et ridicula res est elementarius senex; iuveni parandum, seni utendum est. Facies ergo
Abbreviated transcription (Latin):
ablatũ sibi quitꝙͣ sentit. nͨ
quomodociũq res cedũt.
cui sine aggerunt᷑ uulga¬
ria bona supra res suas e¬
minet. suie ã quid ex istis
uł omĩa casus excussit mĩ¬
nor nõ fit. Si ni parchia
natus eec̃. accũ infans sta¬
cun tenderet. Si in ger¬
manĩa: ꝓtinꝰ puer tenerũ
hascile mbraret. Sĩ auor

Expanded text:
sibi quicquam sentit nec quomodocumque res cedunt. Cui sive adgeruntur vulgaria bona, supra res suas eminet, sive aliquid ex istis vel omnia casus excussit, minor non fit. Si in Parthia natus esset, arcum infans statim tenderet; si in Germania, protinus puer tenerum hastile vibraret; si avor
Abbreviated transcription (Latin):
nõ possit meliꝰ optari. Quid
hoc est: Amm̃ꝰ. s hic rectꝰ.
bonus. magnꝰ. Quid aliud nõ¬
ces huc̃ ꝙͣ deũ in corꝑe hĩoio
hospitantẽ: Hic ami᷑ / tam
iñ equite romanũ ꝙͣ ĩ lib̾ti¬
nũ. ꝙͣ in seruũ poc̾ cadere
¶Quid ẽ eques romanlaut Eque
lib̾tinus. aut seruus: Noiã libt
ex ambicrõe aut ĩiũria nata.
Subsileꝰ iñ celũ ex angulo
licet. Exuege modo: ⁊ te
quoq dignũ fige deo ffnn¬
ges aut̃ nõ aueo aut aegẽ¬
co. Isõ pot̾ ex hac matĩa y¬
mago deo exprimi siłis. Co¬
gita deos illos cũ ꝓpicii eeũt.
fictiles fuisse. Seneca lu¬
nquiro ace et ab oĩbꝰ scistĩ¬
tor qui ex ista regioẽ uenĩ¬
ut̃ : quid agas ubĩ t cũ q̃bꝰ
morerio. Uerba dace nõ po¬
quid facias auditurꝰ sun:
ĩmo tanꝙͣ iisurus. Queris
quid me maxie gehiis que
de te audio deleccet a Re ich
audio. qdꝰ pleriq ex hiis qͦs
int̾rogo nesciũt᷑ quid agcis.
Hoc est salutare. nõ qu̾saĩ

Expanded text:
non possit obstari. Quid hoc est ? Animus, sed hic rectus, bonus, magnus. Quid aliud voces hunc quam deum in corpore humano hospitantem ? Hic animus tam in equitem Romanum quam in libertinum, quam in servum potest cadere. Quid est enim eques Romanus aut libertinus aut servus ? Nomina ex ambitione aut ex iniuria nata. Subsilire in caelum ex angulo licet. Exurge modo et te quoque dignum Finge deo. Finges autem non auro vel argento; non potest ex hac materia imago deo exprimi similis: cogita illos, cum propitii essent, fictiles fuisse. VALE. Seneca Lunquiro de te et ab omnibus sciscitor, qui ex ista regione veniunt, quid agas, ubi et cum quibus moreris. Verba dare non poquid facias auditurus sim, immo tamquam visurus. Quaeris quid me maxime ex iis, quae de te audio, delectet ? Quod nihil audio, quod plerique ex his, quos interrogo, nesciunt quid agas. Hoc est salutare, non conversari
Abbreviated transcription (Latin):
saꝑueniẽs oratori data esti
sonis et melle dulcior seni
ꝓfuit. Sic itaq habe ut
istã im disoendĩ rapidã
acq habũcantẽ : apciorẽ
es cir̃culãti ꝙͣ agc̃ti ĩ rẽ
magnã ac seriã docẽtiꝙ
Eque stillare illũ nolo ꝙͣ
curera. Nec yboudat au¬
res : nec obruat. Nam illa
quoq mõpia et exilitas/
mĩnus intentũ auditorem
h tedio int̾rupte cardita¬
tis. f aciliꝰ tame insidit

Expanded text:
s iuveniori oratori data est, lenis et melle dulcior seni profluit. Sic itaque habe, istam vim dicendi rapidam atque abundantem aptiorem esse circulanti quam agenti rem magnam ac seriam docentique. Aeque stillare illum nolo quam currere; nec extendat aures nec obruat. Nam illa quoque inopia et exilitas minus intentum auditorem habet taedio interruptae tarditatis, facilius tamen insidit,
Abbreviated transcription (Latin):
cause uocauerũt᷑. num est
malus : Non magis ꝙͣ ille
qui pulcris reb impẽdit᷑.
Qũi amĩui est ipã tollerã¬
ciã q̃ se ad dura et aspera
hortatur. ac dicit. Quid oes¬
sas. Non est uiẽi tñne̾ sudo¬
rem. Thuic et illud accedat
ut ꝑstã iurtus sit eqͣlitas
ac tenor uĩte ꝑ oiã conso¬
nãs sibi. Qd̾ uõ pot̾ eẽ nnĩ¬
si rerũ sciencia cõtingat. et
aes ꝑ qm hũna ac dĩna
nostant᷑. Hoc est sũmũ
bonũ. Nuod si occuptib
iñcipis deoꝵ socius eẽ. nõ
supplex. Qnõ inquis isto pre¬
q montẽ. nec per deserta can¬
dauie. nec syrtes. nec sylla.
aut caribdis adeũde sut̃ que
tamẽ omiã trãsisti ꝑcueati¬
uncule p̃ciõ. Eutũ iter est.

Expanded text:
causae evocaverunt, non est causae evocaverunt, non est malus ? " Non magis quam ille, qui pulchris rebus inpenditur, quoniam animi est ipsa tolerantia, quae se ad dura et aspera hortatur ac dicit: " Quid cessas ? Non est viri timere sudorem." Huc et illud accedat, ut perfecta virtus sit, aequalitas ac tenor vitae per omnia consonans sibi, quod non potest esse, nisi rerum scientia contingit et ars, per quam humana ac divina noscantur. Hoc est summum bonum. Quod si occupas, incipis deorum socius esse, non supplex. "Quomodo," inquis, "isto pervve montem nec per deserta Candaviae, nec Syrtes tibi nec Scylla aut Charybdis adeundae sunt, quae tamen omnia transisti procuratiunculae pretio; tutum ite
Abbreviated transcription (Latin):
labor nucrit. Fon ÷ ergo qd̾
ex illo ueteri decore parẽtũ
cuoꝵ eligas: quid contĩgrꝰ
tibi uelis. quid optes. Etĩ
totũ iã ꝑmaxiẽ apto iũr̃o
.curpe est: eciã nũc deos fa¬
tigare. Quid uotis opus¬
Q est ÷ fac te ipẽ felicẽ. facies
admixta nĩetus est. euepia
quibꝰ malicia cõiuncta est.
Quẽadꝰ sie mietura lucis
nich splendidũ est. nichꝰ atrũ
nisi qd̵ tr̃bras h. aut a̾quid
ini se traxit obscuri.ꝙ̃adꝰ
sine adiũtorio ignis nich
calidũ est. moh̾ sine aq fri¬
gidũ: Ita hoẽsta ⁊ cͥpia u¬
tutis ac malicie socĩetas ef¬
ficit. Quid gꝰ est bonũ ĩ
Rerũ sciã. Quid malũ est.
Recũ impericiã. Ille pru¬
queq repellet aut eliget
S̃ i que cepellit timet n ͨͤ
miratue que eligit: si modo
magnꝰ ille ⁊ ĩuictꝰ animꝰ
est. Sũbnuitti te ac dep̾mi
ueto. laborẽ si nõ recuses
pacũ est poste. Quis erco
inquis labor friuolꝰet suꝑ¬
uacius est: Quẽ huĩles

Expanded text:
labor nutrit. Non est ergo, quod labor nutrit. Non est ergo, quod ex illo voto vetere parentum tuorum eligas, quid contingere tibi velis, quid optes; et in totum iam per maxima acto viro turpe est etiamnunc deos fatigare. Quid votis opus est ? Fac te ipse felicem. Facies admixta virtus est, turpia, quibus malitia coniuncta est. Quemadmodum sine mixtura lucis nihil splendidum est, nihil atrum, nisi quod tenebras habet aut aliquid in se traxit obscuri, quemadmodum sine adiutorio ignis nihil calidum est, nihil sine aere frigidum; ita honesta et turpia virtutis ac malitiae societas efficit. Quid ergo est bonum ? Rerum scientia. Quid malum est ? Rerum imperitia. Ille pruquaeque repellet aut eliget. Sed nec quae repellit timet, nec miratur quae elegit, si modo magnus illi et invictus animus est. Summitti te ac deprimi veto. Laborem si non recuses, parum est; posce. " Quid ergo?" inquis, "labor frivolus et supervacuus et quem humiles
Abbreviated transcription (Latin):
terrarũ ꝑte ciecũsdnati
pc̾uehe itaq nõ unũ locũ
insidiosa uoluptate. saspec¬
tũ: s om̃s urbes. Surdũ
tr amãcissimis tiuis p̾sta.
Bono aiõ male p̃canc᷑. Et
si eẽ uis felix deos ora ne
quid tibi ge hiis que optat᷑.
euenĩãt. Ipon sũt̃ ista bona
que in te isti uolut congeri.
Onũ bonũ est qd̾ btẽ uite
eciusa et firmantẽtũ est. sibi
fidere. Hoc aut̃ contĩge̾ nõ
potest. inisi contep̃cꝰ est la¬
bor et nĩ eoꝵ nũo hĩtus/.
que neq bona sũt u mala.
fieri enĩ nõ pot̃: ut una
res modo mala sit: modo bo¬
na modo leis ꝑferẽda. mo¬
do expauescenda. Labor bonũ laborñlo¬
non est. Qͥd gͦ ẽbonũ. Iabo¬
ris contep̃cio. Itaq ĩ uanũ
operiosos culpauerĩ. Ruesꝰ
ad honesta intẽtes. qͣnto
magis iñ cubueriũt: nmn ^q
sibi uicia ac striugũ ꝑmiserit᷑
to melior surge t ĩspiea. et
diuũ istũ uno si potes spũ
cesupera. Generosos aiõs

Expanded text:
terrarum parte circumsonat. terrarum parte circumsonat. Praetervehere itaque non unum locum insidiosa voluptate suspectum, sed omnes urbes. Surdum te amantissimis tuis praesta; bono animo mala precantur. Et si esse vis felix, deos ora, ne quid tibi ex his, quae optantur, eveniat. Non sunt ista bona, quae in te isti volunt congeri; unum bonum est, quod beatae vitae causa et firmamentum est, sibi fidere. Hoc autem contingere non potest, nisi contemptus est labor et in eorum numero habitus, quae neque bona sunt neque mala. Fieri enim non potest, ut una ulla res modo mala sit, modo bona, modo levis et perferenda, modo expavescenda. Labor bonum non est. Quid ergo est bonum ? Laboris contemptio. Itaque in vanum operosos culpaverim. Rursus ad honesta nitentes, quanto magis incubuerint minusque sibi vinci ac strigare permiserint, to melior, surge et inspira et clivum istum uno, si potes, spiritu exsupera." Generosos animos
Abbreviated transcription (Latin):
cogitacõnẽ mortis. Ab ipã enĩ
semꝑ tuĩdem absumꝰ. Ita si
cuuẽda mors est: sꝑ tĩmenda
est. Qdꝰ enĩ morti tẽpꝰ exep̃¬
cũ est: ¶ S uereri debeo:
ne tami longas epłas prins
ꝙͣ mortẽ oderis. Itaꝙ finẽ
paciã. tu tamẽ mortẽ ut
nũ ꝙͣ cĩm eas sꝑ cogita. Ual..
gnosto luciliũ meũ. In¬
cipit que ꝓmiserat ex¬
hibeꝰ. Seque̾ illũ ĩ petũ auimi:
quo ad optima quiq calca¬
cis popularib bonis ibas. Non
desidero r maiorẽ meliorẽq
fieri ꝙͣ moliebais. Fũdaniẽ¬
ea tua. mult̾ loci occuptiue¬
rũt. Tancũ effice qñtũ cona¬
cus es. et illa que cecũ ĩ aiõ
culisti tracta. Ad sũmã sa¬
piens erisi si clauferis au¬
res. quib cerã pacũ ẽ obde¬
re. fiemiore spissamẽto opꝰ
est ꝙͣ in sociis usũ ulixẽ fe¬
rut᷑. qlla uox que timebat᷑.
erat blanda: nõ tanie pub¬
lica. At hec̃ que timẽda:
ñ ex nno stopulo s ex õni

Expanded text:
cogitationem mortis. Ab ipsa enim cogitationem mortis. Ab ipsa enim semper tantundem absumus. Ita si timenda mors est, semper timenda est. Quod enim morti tempus exemptum est ? Sed vereri debeo, ne tam longas epistulas peius quam mortem oderis. Itaque finem faciam. Tu tamen mortem ut numquam timeas, semper cogita. VALE. gnosco Lucilium meum; incipit, quem promiserat, exhibere. Sequere illum impetum animi, quo ad optima quaeque calcatis popularibus bonis ibas. Non desidero maiorem melioremque te fieri quam moliebaris. Fundamenta tua multum loci occupaverunt; tantum effice, quantum conatus es, et illa quae tecum in animo tulisti, tracta. Ad summam sapiens eris, si cluseris aures, quibus ceram parum est obdere; firmiore spissamento opus est quam in sociis usum Vlixem ferunt. Illa vox, quae timebatur, erat blanda, non tamen publica, at haec, quae timenda est, non ex uno scopulo, sed ex omni
Abbreviated transcription (Latin):
rẽ longũ cẽ qui magniẽ.
Cetrrũ succuesurũ sibi t̾
in ipã distractõe aĩe corpo¬
risq si cũ cruciatũ id fie¬
ret. post illũ dolorẽ se dole¬
re nõ posse. son dubitare
aut̃ se quin seł aiã ĩ pͥmis
labris eet᷑. nͨ magͣ ui distͣ¬
iiẽt. a corꝑs. Ignis qui ua¬
ientẽ materiã occupauit.
aqua interdũ ruina extiñ¬
guendꝰ est. Ille qui alnũ¬
cis doficit: sua sponte sbꝰ¬
abrũpẽtes uitã: Ego uo
uidi. S plus momẽti apͦ
me hũt qui ad mortẽ ue¬
nut siue odio uite. ⁊ ad¬
muttut᷑ illã ñ attrahunt
Illud quidẽ alebat torm̃¬
cũ. neã nos sentire opera.
qd̾ cũc trepidamꝰ cũ ꝓpe a nob̾
cẽ credimꝰ morte. A quo enĩ
ꝓpe nõ est: parata omĩb locis
remꝰ inquit tũt cũ aͥqua causu
moriendi uidet̾ accede̾: ꝙͣto alie
ꝓpiores siñt q̃ nõ timent᷑. hos¬
tis alicui morte minabat᷑.
Hanc eruditas occupau ͭ. Si
discingue̾ uolumꝰ causas me
ri. Non mortẽ tunemꝰ: s

Expanded text:
rem longum esse, qui magnus est. Ceterum succursurum sibi etiam in ipsa distractione animi corporisque, si cum cruciatu id fieret, post illum dolorem se dolere non posse. Non dubitare autem se, quin senilis anima in primis labris esset nec magna vi distraheretur a corpore. " Ignis, qui alentem materiam occupavit, aqua et interdum ruina extinguendus est; ille, qui alimentis deficitur, sua sponte subabrumpentes vitam ? Ergo vero vidi, sed plus momenti apud me habent, qui ad mortem veniunt sine odio vitae et admittunt illam, non adtrahunt. Illud quidem aiebat tormentum nostra nos sentire opera, quod tunc trepidamus, cum prope a nobis esse credimus mortem. A quo enim non prope est, parata omnibus locis remus," inquit, " tunc, cum aliqua causa moriendi videtur accedere, quanto aliae propiores sint, quae non timentur." Hostis alicui mortem minabatur, hanc cruditas occupavit. Si distinguere voluerimus causas metri. Non mortem timemus, sed
Abbreviated transcription (Latin):
nicis qui lib̾tate ꝓmistua usi
rũt dubitaiꝰ solet: au hoc
facꝰ debueruit. Quid eĩ si
quis surdos obiurgrt. Anã
Iõ possũ scire : an eĩ ꝑfecturꝰ
sim ꝙ̃ admoneo.iᵈ scio alicui
mo ꝑfutueũ. si mltos admo¬
nuerꝰ. Eopargẽda manꝰ est.
nõ pot̃ fieri ut aliꝙ̃do nõ suc¬
cedat młta trpc̃anti. Hoc
mi lucili nõ existimo magno
toritas. nͨ apud cos satis põ¬
deris: quos posset mm̃nꝰ obfo¬
lefacta corrige.. Eagitta.¬
riꝰ nõ aliqũ ferire d : s ali.¬
qũ dearrare. Non est aroͬ
que ad effectũ casu uemĩt.
Sapiẽcia ars est. certũ pe¬
tat. eligat ꝓfecturos. ab
hiis quos desꝑauit recedat.
nõ eñ relĩquat. t ĩ ipã des¬
peracoẽ exĩna remedia tẽp¬
nõ dũ despero. eciã nũc

Expanded text:
nicis, qui libertate promiscua usi nicis, qui libertate promiscua usi runt, dubitari solet, an hoc facere debuerint. Quid enim, si quis surdos obiurget aut naNon possum scire, an ei profuturus sim, quem admoneo; illud scio, alicui me profuturum si multos admonuero. Spargenda manus est. Non potest fieri, ut non aliquando succedat multa temptanti." Hoc, mi Lucili, non existimo magno viro toritas nec habet apud eos satis ponderis, quos posset minus obsolefacta corrigere. Sagittarius non aliquando ferire debet, sed aliquando deerrare. Non est ars, quae ad effectum casu venit. Sapientia ars est; certum petat, eligat profecturos, ab is, quos desperavit, recedat, non tamen cito relinquat et in ipsa desperatione extrema remedia tempnondum desp
Abbreviated transcription (Latin):
Socratẽ cc̾u̾sceterut᷑: n ͨ po¬
tuerũt amiũ eiꝰ infringe̾.
Quid int̾ est quot dnĩ suit᷑
Seruitus una est. Hac̃ qͥ cõ¬
tempsit: in qͣntalib trirba
dominãtiũ liber erit. ¶ Tẽ¬
pus est desine e s si prius
portariũ soluero. Initiũ
salutis ⁊ notĩcia pocĩ. Egre¬
gie michi hoc dyxisse uidet᷑
epycueus. sam qui pecca¬
re se nescit: corrigi ñ uult.
De phendas te oportet : anquã
emendes. Quidt̃ iũciis glant᷑.
Iu existimas ãquid de remedio¬
cos cogitare: qui mala sua uir¬
tutũ loco numerant. Ideo qnͣtũ
potes ceipõ coaegue. inquire.
Iu terpõ accusatoi̾s p̾mũ parti¬
bus fuugeꝰ. deinde iudicis. no¬
uissime dep̃catoris. aliqñ te of¬
fende. uale. Seneca lucilio
Emaccellmo nro queris
et ius scior quid agat.
Raro ad nos ueit. nõ ulla alia
ex causa ꝙͣ qd audire uerũ ti¬
met. A quo ꝑiculo iã ab est ulli
eĩ nisi auditurs dicr̃dũ est Ideo
de diogene nͨ minꝰ de aliis cy¬

Expanded text:
Socraten circumsteterunt nec potuerunt animum eius infringere." Quid interest, quot domini sint ? Servitus una est. Hanc qui contempsit, in quantalibet turba dominantium liber est. Tempus est desinere, sed si prius portorium solvero. " Initium est salutis notitia peccati." Egregie mihi hoc dixisse videtur Epicurus. Nam qui peccare se nescit, corrigi non vult; deprehendas te oportet, antequam emendes. Quidam vitiis gloriantur; tu existimas aliquid de remedio cogitare, qui mala sua virtutum loco numerant ? Ideo quantum potes, te ipse coargue, inquire in te; accusatoris primum partibus fungere, deinde iudicis, novissime deprecatoris. Aliquando te offende. VALE. Seneca Lucilio Marcellino nostro quaeris et vis scire, quid agat. Raro ad nos venit, non ulla alia ex causa quam quod audire verum timet, a quo periculo iam abest. Nulli enim nisi audituro dicendum est. Ideo de Diogene nec minus de aliis Cy
Abbreviated transcription (Latin):
fungit᷑ Adice qd̾ nc̃ isti qui
nĩ ea re sequũt priores.
nĩ qua nemo nõ a pore de/¬
seuut. Dende in ea re sequũt᷑
que adhuc querit᷑. nuꝙͣ a̾ in¬
uenietur : si contenti fuerinaꝰ
inuentis Ptẽa qui aliuid se¬
quit᷑: nich muenit. ĩmo nec
que querit. Quid ergoͬ. Nõ
ibo per prioꝵ uestigiaͦ. Ego
rem planiõseq ĩuenero:
hũc iuimã. Qui aute nos
ista mouerũt: nõ dnĩ neĩ s
duces sũt̃. Patet omĩb̃ ui̾tas:
nõ dũ est occupata. a ultũ ex
illa eciã futuris relictũ est.
Uale. Seneca lucilio
resco et exulto t discus¬
ra seuectute recalesto:
quociens ex hirs que agis ac
scribis intelligo qutũ tripẽ.
nã turbã obimi relĩqueras
suꝑ te geris. Si agricolã
arbor ad fructũ ꝑducta de¬
lectat. Si pastor. exfetu.
gregis sui capit uoluptatẽ.
Si aluip̃nũ suũ nemo alitee
intuet᷑ : ꝙͣ ut adolestenciã
illius suã iudicet: quid e¬
uenire credis hiis qui nĩ-¬
genia educanerut. ⁊ que

Expanded text:
qui in ea re secuntur priores, in qua nemo non a priore descivit; deinde in ea re secuntur, quae adhuc quaeritur. Numquam autem invenietur si contenti fuerimus inventis. Praeterea qui alium sequitur, nihil invenit, immo nec quaerit. Quid ergo ? Non ibo per priorum vestigia? Ego rem planioremque invenero, hanc muniam. Qui ante nos ista moverunt, non domini nostri, sed duces sunt. Patet omnibus veritas, nondum est occupata. Multum ex illa etiam futuris relictum est. VALE. Seneca Lucilio resco et exulto et discussa senectute recalesco, quotiens ex iis, quae agis ac scribis, intellego, quantum te ipse, nam turbam olim reliqueras, superieceris. Si agricolam arbor ad fructum perducta delectat, si pastor ex fetu gregis sui capit voluptatem, si alumnum suum nemo aliter intuetur quam ut adulescentiam illius suam iudicet; quid evenire credis iis, qui ingenia educaverunt et quae
Abbreviated transcription (Latin):
ciuĩ t ĩ pplos noĩs diuiissa no¬
cicia. Nemo nouit deũ: licz¬
et impune. Ron turba ser¬
uoꝵ lecticã tuã ꝑ itinera
urbana ac ꝑ egrma portan¬
ciũ. deus ille maxuꝰ poten¬
forma quidẽ et uires btiũ

Expanded text:
t in populos nominis dimissa notitia; nemo novit deum, met inpune. Non turba servorum lecticam tuam per itinera urbana ac peregrina portantium; deus ille maximus potenforma quidem et vires beatum
Abbreviated transcription (Latin):
cĩpit : nisi qui se ad illam
diu composierat. Fatror
ergo ad hoĩe in̾ carũ ex
płib me causis freꝙ̃ ci/ ue¬
nisse. ut scirem an illũ toci¬
ens enudẽ ĩuenirẽ. Iũq̃d
cũ corꝑis uirib minueret᷑
aĩ ngor. qui sit crescebat
illi: quõ manifestiõr nocai
solet agicatoꝵ leticia: cũ
septimo spacio paline app¬
pinquat᷑ Dicebat quidem
ile pycuri p̃ceptis obse¬

Expanded text:
cipit, nisi qui se ad illam cipit, nisi qui se ad illam diu composuerat. Fateor ergo ad hominem mihi carum ex pluribus me causis frequentius venisse, ut scirem, an illum totiens eundem invenirem, numquid cum corporis viribus minueretur animi vigor. Qui sic crescebat illi, quomodo manifestior notari solet agitatorum laetitia, cum septimo spatio palmae adpropinquant. Dicebat quidem ille Epicuri prae
Abbreviated transcription (Latin):
tatẽ h equã et imiuctã.
Quis queri pot̃ ĩ ea cõ¬
dicoẽ se eẽ: ĩ qua nemo
nõ est. Prima a̾ pties
est equitatis equalitas.
S nũc suꝑuatuũ ẽ: ne
causã agerer q̃ ñ aliã uo¬
luit legẽ nocam eẽ ꝙͣ suã.
Puicquid composuit re¬
soluit. ⁊ quit qiuid resol¬
uit: composuit itm. Iam uo
si cui contigit ut illũ senec¬
cus̃ leuiter emitteret. nõ
repẽte auulsũ uite. s mi¬
mitatĩ subductũ. One ille
agẽ graçias diis omĩb
d: qd saciatus ad requiẽ
hoĩ ncc̃ariã. lasso gratã
ꝑductus est: Uides qͦrdã
optantes mortẽ ⁊ quidem
magis rognei solet ꝙͣ uita.
hestio utros exiscimem ma¬
iorẽ nob̾ animũ dare: qui
depostũt mortẽ: an qui hy¬
lares cam quietiq opperi¬
unt᷑. qm̃ illud ex rabie in¬
trrdũ ac repẽtina ĩdigna¬
cõẽ fit. hec ex iudicõ certo
trãquillitas̃ est. Ueit̾ ãqs
ad mortẽ iratus morti.
uemẽtẽ nemo hylaris .xx¬

Expanded text:
tatem habet aequam et invictam. tatem habet aequam et invictam. Quis queri potest in ea condicione se esse, in qua nemo non est ? Prima autem pars est aequitatis aequalitas. Sed nunc scausam agere, quae non aliam voluit legem nostram esse quam suam; quicquid conposuit, resolvit, et quicquid resolvit, conponit iterum. Iam vero si cui contigit, ut illum senectus leniter emitteret non repente avolsum vitae, sed minutatim subductum; o ne illum agere gratias dis omnibus decet, quod satiatus ad requiem homini necessariam, lasso gratam perductus est. Vides quosdam optantes mortem, et quidem magis quam rogari solet vita. Nescio utros existimem maiorem nobis animum dare, qui deposcunt mortem an qui hilares eam quietique opperiuntur, quoniam illud ex rabie interdum ac repentina indignatione fit, haec ex iudicio certo tranquillitas est. Venit aliquis ad mortem iratus; mortem venientem nemo hilaris ex