comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
iocũditas aderit ut ꝯsiliũ non absit. Ita
uis ĩgenii uigorqz anini ut que hĩs non¬
nunq̃ iugi solet . mesticie nilla nubes in¬
cerueniat sed ea semꝑ lete frontis unifor¬
mitas: qͣ in socrate illo sene mirari sole¬
mus et laudare. In hoc et ꝯspicunus et
amanius. Proinde neq nostix sileo Gui¬
donem cius ammo nchil est purius in¬
chilq candidius nichil ingenio acrius : in
ditio grauius⁊ nichil cõuersacione suauiuis
Qui Ii non septimus ut cognoms eius
spondet. Sed quintus accesserit non intel¬
ligo quid hoc dulcus comitatu. Quicqͣs
uec alii quidẽ desint et uoto pares et
studio nisi illos nobis aut status ipari-¬
cas aut oumino difficultas quedai : et
in euodabilis humanaꝵ rerum perple¬
uitas ĩuideret. Sed et hi satis multi sunt
et illis anmo frui nec ipsa uetuerit for¬
cuna. hi igitur tales uiri aderũt ut neq
ualitudo aspera neq urgens occupacio neq

Expanded text:
iucunditas aderit, ut consilium non absit; ita iucunditas aderit, ut consilium non absit; ita vis ingenii vigorque animi ut, que his nonnunquam iungi solet, mestitie nulla nubes interveniat, sed ea semper lete frontis uniformitas quam in Socrate illo sene et mirari solemus et laudare, in hoc et conspicimus et amamus. Proinde neque nostrum sileo Guidonem, cuius animo nichil est purius nichilque candidius, nichil ingenio acrius, nichil iudicio gravius, nichil conversatione suavius; qui si non septimus, ut cognomen eius spondet, sed quintus accesserit, non intelligo quid hoc dulcius comitatu. Quanquam nec alii quidem desint et voto pares et studio; nisi illos nobis aut status imparitas, aut omnino difficultas quedam et inenodabilis humanarum rerum perplexitas invideret. Sed et hi satis multi sunt, et illis animo frui nec ipsa vetuerit fortuna. Hi igitur tales viri aderunt, ut neque valitudo aspera, neque urgens occupatio, neque
Abbreviated transcription (Latin):
ornamentũ habet ecclesia tua. De hoc eñ
ut quẽ a prima etate familiarissime cognitũ
Nunt quoq cercuis nosse michi uidear fi¬
dencius loquar. huit ego nõ tenere: sed
erenatum Samꝑsonis cognomen obtigisse
credidermi: ꝙ quantꝰ ebreꝰ ille corporeis
tantus iste si amini uiribus humanitat
prudencia. Ad hec luterarũq nõ medioca
noticia eaq morꝭ suauitate ⁊ que facre si¬
quid habet solicius aspe lenire queat
Illum ut facis tota mente complers illũ in
ocii solitarii paptem uora : insi eñĩ fallor
augieris sequet᷑ uolens et fessus urbanarũt
reꝵ fugam uibiũ non horrebit. Ced obbi
Sorratem nostrũ linquo fallor⁊ ne hunt
luiquo equidẽ uiam cũ reliqui comites ille
par noster ẽ. Itaq cũ reteri euocandi suit
hunc nobis inseperabilem amor prestat.
Nosti hominem quem et stabilis amicicie
fides caꝵ et musaꝵ multa familiaritas
clarũ facit. Cum quo ita gaudiũ uite q

Expanded text:
ornamentum habet ecclesia tua; de hoc enim, ornamentum habet ecclesia tua; de hoc enim, ut quem a prima etate familiarissime cognitum, nunc quoque certius nosse michi videar, fidentius loquar. Huic ego non temere, sed e re natum, Samsonis cognomen obtigisse crediderim, quod quantus hebreus ille corporeis, tantus iste sit animi viribus, humanitate, prudentia; ad hec et literarum non mediocri notitia, eaque morum suavitate, que facile siquid habet solitudo asperum lenire queat. Illum, ut facis, tota mente complectere, illum in otii solitarii partem voca. Nisi enim fallor augurio, sequetur volens et, fessus urbanarum rerum, fugam urbium non horrebit. Sed ubi Socratem nostrum linquo? fallor: ne hunc linquo equidem; nam cum reliqui comites, ille pars nostri est. Itaque cum ceteri evocandi sint, hunc nobis inseparabilem amor prestat. Nosti hominem, quem et stabilis amicitie fides carum et Musarum multa familiaritas clarum facit; cum quo ita gaudium viteque
Abbreviated transcription (Latin):
Nulla igit᷑ solitudo tam ꝓfũda nulla tam
parua domusq. Nullum tam obstrusũ lunr̃e
ut non paleat amco.
diuem et dulce ociũ possit effitere.
Adest aniius bonus et a deo beue mstitutus
etare nõ negligenter ex cultꝰ multarq ar
dux ac rector. totusqz uite nostre guberna¬
culm tenẽs. ut ia tali gubernatore nauiga¬
cio ubi felix esse non debeat uiros claros
et insignes : qui fuerũt nosti. uellem dicere
posse qui sũt. Sed ut res eũt uides. Si¬
quid tamẽ uspĩa suꝑsũt aut ignoti eciam
sũt tibi: cum quibus non potes aliter aĩo
uersare quod genus tibi nec maria nec
montes eriꝑient. Cũ quib potes et corꝑe
abundas pluribus fortasse quanqͣ huiuste¬
modi rei nunqͣ magna copia fuit nunt
mopia sũma est sed unũ nomẽ honorie
causa huic loco inserendũ credidir eor
quos tibi ad solitarie uite solaciũ sors dedit
Poncius Sampson is est: qd ate secundit

Expanded text:
Nulla igitur solitudo tam profunda, nulla tam Nulla igitur solitudo tam profunda, nulla tam parva domus, nullum tam obstrusum limen, ut non pateat amico. dinem et dulce otium possit efficere. Adest animus bonus, et a Deo bene institutus et a te non negligenter excultus multarumquerum actuum dux ac rector totiusque vite nostre gubernaculum tenens, ut iam tali gubernatore navigatio nisi felix esse non debeat. Viros claros et insignes, qui fuerunt, nosti vellem dicere posse «qui sunt», sed ut res eunt vides; siqui tamen uspiam supersunt, haud ignoti nunc etiam sunt tibi; cum quibus aliter non potes animo versare, quod genus tibi nec maria nec montes eripient, cum quibus potes et corpore. Abundas pluribus fortasse, quanquam huius rei nunquam magna copia fuit, nunc inopia summa est; sed unum nomen honoris causa huic loco inserendum credidi, eorum quos tibi ad solitarie vite solatium sors dedit: Pontius Samson is est, quod a te secundum
Abbreviated transcription (Latin):
genꝰ de quo multa premisius sure quibus
truncam aut debilitatam uitai et quasi lu¬
mimib captã puto. Quociẽsq subuectẽ ut
affoler fores nostras: amica manꝰ impulit
At michi seu longum post tempus uenerit
hospes. Siue operum uacuo gratus cõuua
ꝑ mibrẽ. Quos michi uersiculos e profũda
grati conuictus experiẽtia. et ex ip̃o na¬
ture gremio uider᷑ flactꝰ elicuisse. Quo¬
tiẽs ergo tale aliquĩ et michi accidit : hos¬
pes sed post longũ tempus gratus gõiua.
ued uatus operũ ne me forte uel frequẽ¬
tibus cõuiunis uel impedimentis epers
delectari credas tunt ego non aliũ uenisse
sed merpsũ quodamodo geminatũ censeb:
non petutus duo sũt quoꝵ unurs est aui¬
mus. Nouit amor e duobus uilum facere.
alioqͥn impossibile rem iuberet pithageras
ut in amicitia unus scilicet fiat ex plurib.
Quod ita cũ sit sequit᷑ ut et quisquis uniꝰ
idem et duoꝵ capax amicoꝵ locus sit

Expanded text:
genus de quo multa premisimus, sine quibus genus de quo multa premisimus, sine quibus truncam ac debilitatam vitam, et quasi luminibus captam puto. Quotiensque sub noctem, ut assolet, fores nostras amica manus impulit, ac michi seu longum post tempus venerit hospes, sive operum vacuo gratus conviva per imbrem quos michi versiculos e profunda grati convictus experientia, et ex ipso nature gremio videtur Flaccus elicuisse; quotiens ergo tale aliquid et michi accidit — hospes, sed post longum tempus, gratus conviva, sed vacuo operum, ne me forte vel frequentibus conviviis vel impedimentis operum delectari credas — tunc ego non alium invenisse, sed meipsum quodammodo geminatum censeo. Non penitus duo sunt quorum unus est animus; novit amor e duobus unum facere; alioquin impossibilem rem iuberet Pithagoras, ut in amicitia scilicet unus fiat ex pluribus. Quod cum ita sit, sequitur ut quisquis unius idem et duorum capax amicorum locus sit.
Abbreviated transcription (Latin):
test et siue quo misera uita est eque. uel
in urbibus uel in silius libros Preterea di¬
uersi generis et simul ꝑ quos aut de quib
scupt comitos gratos et assiduos et ꝓmptos
bel in publicũ prodire uel ad arculam redire
cũ iussers paratos sempe̾ uel tatere uel lo¬
que et esse doni et comitari in nemora
et pereginari et ruscitari et confabulari.
ea gestoꝵ. uite regulã mortisꝙ contemptũ.
modestiam in prõsperis fortitudinẽ in aduer¬
sis equatitatem in accionib atq constantia.
Eomites doctos letos huniles et fatũdos
sue tedio sie imꝑendio sure querela sine
murmure sine nunidia sine dolor inter que
tor comoda nullo cibo interim nullo potu et
ueste mopi et angusta parte domos cõtentes.
cũ ipsi pocius hostibus suis ĩestunabiles ani¬
mi diuicias: amplas domus fulgidas uestes:
et iociuda comiua ac suauissimos cibos pa¬
rent. A nusto et in solitudinẽ amicos dulce

Expanded text:
test, et sine quo misera vita est eque vel test, et sine quo misera vita est eque vel in urbibus vel in silvis. Libros preterea diversi generis et simul per quos aut de quibus scripti sunt comites gratos et assiduos, et promptos vel in publicum prodire vel ad arculam redire cum iusseris, paratosque semper vel tacere vel loqui, et esse domi, et comitari in nemora, et peregrinari, et rusticari, et confabulari, ta gestorum, vite regulam mortisque contemptum, modestiam in prosperis, fortitudinem in adversis, equabilitatem in actionibus atque constantiam: comites doctos, letos, utiles ac facundos, sine tedio, sine impendio, sine querela, sine murmure, sine invidia, sine dolo; interque tot commoda, nullo cibo interim, nullo potu et veste inopi et angusta domus parte contentos, cum ipsi potius hospitibus suis inextimabiles animi divitias, amplas domus, fulgidas vestes et iucunda convivia ac suavissimos cibos parent. Admitto et in solitudinem amicos, dulce
Abbreviated transcription (Latin):
tum illud unde post tantũ interuallũ ad
get prophetaꝵ noĩa redii ꝙ ip̃e nichi nõ
Ambroseꝰ unius est primũ ac proprium
Affricani
uerbis admonet. Uolo solitudinem
non solam ociũ non mers nec nutile.
sed quod e solitudĩe ꝓsit multis. Qui eni
otiosi prorsus et langiidi et seggnes ⁊ sol
sũt eos mestos semꝑ miserosq consencio.
uib nec honesti actus exerciciũ nec no¬
biliũ ftudioꝵ illustriũq nominũ possit esse
Et igit᷑ sũma est adimito ad ociũ nõ¬
N
het uento mobiliora sed mansura
negocia quoꝵ fuiis est non labor: non
questus dedecus sed delectacio et uirtus et
gloria. Corpori nõ amino ferias iudico. De¬
to in ocio ingemũ quiescere insi ut assurgat
et intermissione fecũdus fiat. solet enĩ ut
arius sit mgemis intermissio ꝓdesse. Rursꝰ
et generosas curas in solitudĩe non tanta
recipio ses accessor quaꝵ comitati nullus
ominus facilior nullus amenior fiigi po¬

Expanded text:
tum illud unde post tantum intervallum ad tum illud unde post tantum intervallum ad hec prophetarum nomina redii, quod ipse michi non neget Ambrosius, unius est primum ac proprium Africani. rbis admonet: volo solitudinem non solam, otium non iners nec inutile, sed quod e solitudine prosit multis. Qui enim otiosi prorsus et languidi et segnes et soli sunt, eos mestos semper miserosque consentio, quibus nec honesti actus exercitium, nec nobilium studiorum illustriumque nominum possit esse c igitur summa est: admitto ad otium non hec vento mobiliora, sed mansura negotia, quorum finis est non labor et questus et dedecus, sed delectatio et virtus et gloria. Corpori non animo ferias indico; veto in otio ingenium quiescere, nisi ut assurgat et intermissione fecundius fiat; solet enim ut arvis, sic ingeniis intermissio prodesse. Rursus et generosas curas in solitudinem non tantum recipio sed arcesso, quarum comitatu nullus omnino facilior, nullus amenior fingi po
Abbreviated transcription (Latin):
Quid magni autẽ si uiuos suscitat qui solo
cõtactu sacri corporis mõtuꝰ mõtues susci¬
tasse noseit᷑. Quis preterea hunc estunet
orlosũ qui in ip̃o sedens ocio conatus om̃s
absenciũ et cogitatus atq consilia hostiũ.
quasi presens nouerat suis curecta deñciãs.
Quo cognito iussu regis Sirie toto circũuallatꝰ
exercitu legiones obsidenciũ se lingne solius
nperio icecitatem captintatẽq ꝑductans
uerbo eciã liberauit ĩperiosi ocii sunt hec et
solitudinis prepotentis. sed sit sane penees
prophetas antiquior rer glorla quos uel
erate uel merito primos constat. An ides
uimor Affricar̃ laus ẽ quod cũ aliquis eodẽ
nigenere landis antecesserit presertim tr̃
ur michi tertus uideor. nulla prorsus inter¬
uenete noticia. onũs cesset mutacio quam
de rebus humaĩs landĩqz particulam deli¬
berare atq de cerpere solitã nõ nego. Profet¬
to autẽ quisquis in rerx partem uenerit: dit¬

Expanded text:
Quid magni autem si vivens suscitat, qui solo Quid magni autem si vivens suscitat, qui solo contactu sacri corporis mortuus mortuos suscitasse noscitur? Quis preterea hunc extimet otiosum, qui in ipso sedens otio, conatus omnes absentium et cogitatus atque consilia hostium quasi presens noverat, suis cunta denuntians? Quo cognito, iussu regis Syrie toto circumvallatus exercitu, legiones obsidentium se lingue solius imperio in cecitatem captivitatemque perductas verbo etiam liberavit. Imperiosi otii sunt hec et solitudinis prepotentis; sed sit sane penes prophetas antiquior rerum gloria, quos vel etate vel merito primos constat, an ideo minor Africani laus est, quod eum aliquis eodem in genere laudis antecesserit, presertim cum, ut michi certus videor, nulla prorsus interveniente notitia omnis cesset imitatio, quam de rebus humanis laudum fameque particulam delibare atque decerpere solitam non nego? Profecto autem, quisquis in partem rerum venerit, dic
Abbreviated transcription (Latin):
ciem loquebat᷑ quasi autꝰ cũ acuico. Quo¬
modo ociosum qui tacitus et mermuis sedẽs
et clamabat ad dominũ et usq in celũ au¬
diebat᷑ Alterius q uix auxilio fessas ma¬
nus attollens unus tõt preualidas manus
hostiũ unicebat quod sine eo armare non
poterat legiones. Quomodo solum putem
Eliam cum quo deus id idem et angeli loque¬
bant᷑: aut quomodo ociosũ ⁊ qui plume ĩ¬
perat: et mulieri hospite fams interitum
intuenti indeficientem farine idriam et
mexhaustũ oei uastulum uerbofacit : in¬
gentiq uisu fidei de functũ illi filiũ uiuũ
reddit. Quomodo solum dico discipulum¬
pue̾o hostẽ ministro muisibiles aliis auxi¬
liares cuerrus et equos atqr acies ostendit
angelicas. Quomodo occiosũ qui filiũ hos¬
pite Sinamiti ex marito sene pollicitꝰ et
dedit et reddidit natũ st et primis auius
extinctum suscitans ut puer unuis prophe¬
tite uel fidei uel potẽtie argumentũ esser.

Expanded text:
ciem loquebatur, quasi amicus cum amico? Quociem loquebatur, quasi amicus cum amico? Quomodo otiosum, qui tacitus et inermis sedens et clamabat ad Dominum et usque in celum audiebatur, alteriusque vix auxilio fessas manus attollens unus tot prevalidas manus hostium vincebat, quod sine eo armate non poterant legiones? Quomodo solum putem Heliam, cum quo Deus itidem et angeli loquebantur? aut quomodo otiosum, qui pluvie imperat, et mulieri hospite famis interitum metuenti indeficientem farine ydriam et inexhaustum olei vasculum verbo facit, ingentique nisu fidei defunctum illi filium vivum reddit? Quomodo solum dicam discipulumhostem puero ministro invisibiles aliis auxiliares currus et equos atque acies ostendit angelicas? quomodo otiosum, qui filium hospite Sunamiti ex marito sene pollicitus et dedit et reddidit, natum scilicet et primis annis extinctum suscitans, ut puer unus prophetice vel fidei vel potentie argumentum esset?
Abbreviated transcription (Latin):
contmi suo: tentat eripere necubi unqͣr
romanũ genus ciuilibus bellis uacer ip̃is
inlibrs pugnant. Ece em̃ Cicero officioꝵ
tertio han Affricano laudem tribuni am¬
Brosi ꝰ ⁊̃ ꝯfficus suis. ubi tum in multis tum
in nõie at numero libroꝵ. Ciceronem seqͥt̃
ut aperte obiuet eodem libro eodẽq libri
parte hoc est in ipso principio libri teri
eã laudem Scipiõi Affricano ereptam ad
proplretas domini morsen et heliam arqz
geliseum: operosa nitit᷑ disputatione tãs¬
ferre quos fuisse uult aute affricanũ diu
et in ocio negotiosos. et in solitudine co¬
mitatos. Non obluctor Ambresio. Nain et
uera loqui illum stio: et si nestirem mults
ille potencius qͣ Ciceronem ⁊ plato ipsa
anctoritate me frãgeret. Magna est eñi
apud me nec in merito eiuis autoritas: cuiꝰ
ore loqui spiritũ sauctũ. Quomodo exgo
qui non tantũ ipse secum quod ipsũ sapiẽtis
doctiq uiri est. sed tum quo deꝰ facie ad fa¬

Expanded text:
concivi suo tentat eripere; necubi unquam concivi suo tentat eripere; necubi unquam romanum genus civilibus bellis vacet, ipsis in libris pugnant. Ecce enim Cicero Officiorum tertio hanc Africano laudem tribuit; Ambrosius in Officiis suis, ubi cum in multis, tum in nomine ac numero librorum Ciceronem sequitur, ut aperte obviet, eodem libro eademque libri parte, hoc est in ipso principio libri tertii, eam laudem Scipioni Africano ereptam ad prophetas domini Moysen et Heliam atque Heliseum operosa nititur disputatione transferre, quos fuisse vult ante Africanum diu et in otio negotiosos et in solitudine comitatos. Non obluctor Ambrosio; nam et vera loqui illum scio, et si nescirem, multo ille potentius quam Ciceronem Plato «ipsa autoritate me frangeret». Magna est enim apud me, nec immerito, eius autoritas, cuius ore loqui Spiritum Sanctum credo. Quomodo ego qui non tantum ipse secum, quod ipsum sapientis doctique viri est, sed cum quo Deus facie ad fa
Abbreviated transcription (Latin):
relittis Rome stiꝑatoribus: latoꝵ suoꝵe
deposito habitu taũ phali. at precupide
restitutis insignib dignitatũ selos ociosos
et humiliũ nestios curaꝵ: ꝑ colles en
luttora uagare ⁊ et sepe contulas lurereosq
capillos interlegele uarios cãdidulos as
ingellos Dem̃q quod uerecũde admodũq
rẽuerenter scriptum apud Ciceronẽ uides
incredibiliter repue resistere solitos. tui rus
ex urbe tanqͣ eninctiss euolassent sed illã
profecto solitudinem cogitationes pulteꝵ¬
uine sequebant᷑ : et in ilło ocio semꝑ grade
aliquad grrebat᷑. Itaq Cicrro ipse ubi suã
luget : ibidẽ affucani suꝑioris solitudinẽ
admirat᷑ uocemqz illuis ut ipse ait ma¬
gnrficam: et magno ac sapiente uiro dig¬
nam ponit Catone coetanes illius atqr
emule teste fretꝰ nunqͣ se minꝰ ociosũ rũ
pͣ dciosus nec miuꝰ solus ꝙͣ cũ solus esser
Euius rei gloriam Ambrosiꝰ nuꝵ dictum

Expanded text:
relictis Rome stipatoribus laterum suorum, relictis Rome stipatoribus laterum suorum, deposito habitu triumphali ac precupide restitutis insignibus dignitatum, solos, otiosos et humilium nescios curarum per colles et litora vagari, et sepe conculas litoreosque lapillos interlegere varios, candidulos ac nigellos. Denique, quod verecunde admodum reverenterque scriptum apud Ciceronem video, «incredibiliter repuerescere solitos, cum rus ex urbe tanquam e vinculis evolassent». Sed illam profecto solitudinem cogitationes pulcerrime sequebantur, et in illo otio semper grande aliquid gerebatur. Itaque Cicero ipse, ubi suam luget, ibidem Africani superioris solitudinem admiratur, vocemque illius, ut ipse ait, magnificam et magno ac sapiente viro dignam ponit, Catone coetaneo illius atque emulo teste fretus: nunquam se minus otiosum quam cum otiosus, nec minus solum quam cum solus esset. Cuius rei gloriam Ambrosius, mirum dictu,
Abbreviated transcription (Latin):
uir unicus neqz grecoꝵ fabulis aut suꝑ¬
sticiomibus sed Romans indicibus cele¬
bratus. et ipse quoq uirtutis admiratoe
diuine stirpis opimonẽ cõsecutꝰ principia
gerendap rex a religione poscebat reli¬
gioni sedem optimã solitudinem deputabat
iude quicquid id esset aggredi consuetuse
plus q humana fiducia et prosperrines
sibi ac siuis ceptoꝵ exitus pollicera Ita ut
mus qͣ falleret. Ceteꝵ ne tam uiuctoluer
tam pares separem hos eosdẽ duos suidie
quemiq temporib ut uirtutis sic solitudis
amatores fuisse nota res est. Et post su¬
dores bellicos post uictorias post trũphos
uel liceruũ uel forũmas uel Caretam
solitos cominigrare ibiq cum suigulis ami¬
tis solos cõquiescere. Opreclaꝵ spectacu¬
lum quodq ominũ regum pompas et steptra
transtenderet. ceaere taleurios seruatores
reipublice liberatores ciũ. De fensores uta¬
lie. domitores genciũ feliciter rebus gestis.
dmiusso in libetate et leticia populo uictore

Expanded text:
ir unicus, neque Grecorum fabulis ac superstitionibus sed romanis iudiciis celebratus, et ipse quoque virtutis admiratione divine stirpis opinionem consecutus, principia gerendarum rerum a religione poscebat, religioni sedem optimam solitudinem deputabat, inde, quicquid id esset, aggredi consuetus plusquam humana fiducia et prosperrimos sibi ac suis ceptorum exitus polliceri, ita ut nunquam falleret. Ceterum ne tam iunctos et tam pares separem, hos eosdem duos, suis quemque temporibus, ut virtutis sic solitudinis amatores fuisse nota res est, et post sudores bellicos, post victorias, post triumphos vel Liternum, vel Formias, vel Caietam solitos commigrare, ibique cum singulis amicis solos conquiescere. O preclarum spectaculum, quodque omnium regum pompas et sceptra transcenderet, cernere tales viros, servatores reipublice, liberatores civium, defensores Italie, domitores gentium, feliciter rebus gestis, dimisso in libertate et letitia populo victore,
Abbreviated transcription (Latin):
ba lummimibus: cum dui aures delient
neq quietat amimũ neq ꝑducit ad illam
supremam stabilẽq dulcedinẽ ac pacem
intellectus. Ad quam quod mẽsati et suꝑbi
homines contẽpnunt insi per ipsam cresti
humilitatem non est aditus. Hec aut̃tibi
sit affecto anmo dictaui ut otmmus impul¬
a  bento frondium fragor. et om̃is circa
nascentiũ sdnitus aquaꝵ hor unũ dicere
uiderentur. Bene suades. Recte consulis.
Uerum dicis

Expanded text:
ba luminibus, cum diu aures delinierit, ba luminibus, cum diu aures delinierit, neque quietat animum nec perducit ad illam supremam stabilemque dulcedinem ac pacem intellectus ad quam, quod insensati et superbi homines contemnunt, nisi per ipsam Cristi humilitatem non est aditus. Hec tibi autem sic affecto animo dictavi, ut omnis impulsarum vento frondium fragor et omnis circa nascentium sonitus aquarum hoc unum dicere viderentur: bene suades, recte consulis, verum dicis
Abbreviated transcription (Latin):
luint negat tranquillum hoc saltem fuisse
consilum. Itaq tantus ardor tantus materie
amor est ut cum multa dixerim plura se
osferant : sed studio consubendum est. Pu¬
tabam enim epistolam stribere librum scripse
quem diuisurus non fueram quo scilicet
solitarie uite solitarius liber esset insi quia
in mente redut eam me solitudinem laudasse
non que unum eciam sed que tupbas fugit
Dinul illa me cogitatio proposito emouit.
ut omistum fessumqz ure medio lectorem ꝑ¬
ticio reuelaret Nuum ergo in dues se cui
dulce autẽ michi fuit preter morem uete¬
reni: quos in multis se qui soleo. his quibus¬
cũq literulis meis sepe sarrum et gloriosa
rasti nomen iniserẽ quod si fecissent pristi
ila : nostrorum ingemioꝵ duces et eloquio
gumano unmi suitellaꝵ celestiũ instituissẽt.
delectant fateor : sed multo amplius delet¬
tarent. Nunt mulcet eloquẽtie prima fros
clara uerboꝵ luce. sed sentenciar uerisq or¬

Expanded text:
nunc negat, tranquillum hoc saltem fuisse nunc negat, tranquillum hoc saltem fuisse consilium. Itaque tantus ardor, tantus materie amor est, ut cum multa dixerim, plura se offerant; sed studio consulendum est. Putabam enim epystolam scribere; librum scripsi. Quem divisurus non fueram, quo scilicet solitarie vite solitarius liber esset, nisi quia in mentem rediit eam me solitudinem laudasse, non que unum etiam sed que turbas fugit. Simul illa me cogitatio proposito emovit, ut honustum fessumque vie medio lectorem partitio relevaret: unum igitur in duos secui. Dulce autem michi fuit, preter morem veterum quos in multis sequi soleo, his qualibuscunque literulis meis sepe sacrum et gloriosum Cristi nomen inserere; quod si fecissent prisci illi nostrorum ingeniorum duces et eloquio humano vim scintillarum celestium miscuissent, delectant fateor, sed multo amplius delectarent. Nunc mulcet eloquentie prima frons clara verborum luce, sed sententiarum veris or
Abbreviated transcription (Latin):
illius latebre uel mee uel cure tarditas que¬
dam obstet ĩgenii. Et sepe res querens opi¬
momibus iĩplicer: hec ergo non diffiitor
sed strutator uestigatorqz tractauermi. Nam
et diffinire sapientibus est proprium. et
ego nec sapiens nec proxnuus sapienti.
Sed ut Ciceronis uerbo uta magnus sum
opnator: contra autem paucos quibus lo¬
quar affuturos scio preter nueꝵ suꝑiores
rebus omnibus atq uictores. Egõ lam hũic
iudicii cui arram teneo: satis est quid a lii
iidicent. pro se quisq uidenit dum uagas
fluctuantes sentencias nubla necessitas ad
uerum cogit. Certe cum uenerit meuita¬
bilis dies. et urgere ammam hĩc ceperit
meluctabilis mortis hora: quando non in
porticibus aut compitis populi digito mon¬
stratum esse non regem aut pontificem fuisse.
Non pectuma ⁊ non gracia. non delicne
affluxisse sed caste sed pie sed inuocenter ui¬
uisse profuerit. tunt ut spero fatebitur qui

Expanded text:
illius latebre, vel mee cure, vel tarditas queillius latebre, vel mee cure, vel tarditas quedam obstet ingenii, ut sepe res querens opinionibus implicer. Hec ergo non diffinitor, sed scrutator vestigatorque tractaverim. Nam et diffinire sapientis est proprium, et ego nec sapiens nec proximus sapienti; sed, ut Ciceronis verbo utar, «magnus sum opinator». Contra autem paucos quibus loquor, affuturos scio preter numerum superiores rebus omnibus atque victores. Ego iam hinc iudicii tui arram teneo; satis est. Quid alii iudicent, pro se quisque viderit, dum vagas fluctuantesque sententias nulla necessitas ad verum cogit. Certe cum evenerit inevitabilis dies et urgere animam hinc ceperit ineluctabilis mortis hora, quando non in porticibus aut compitis populi digito monstratum esse, non regem aut pontificem fuisse, non pecunia, non gratia, non delitiis affluxisse, sed caste, sed pie, sed innocenter vixisse profuerit; tunc, ut spero, fatebitur qui
Abbreviated transcription (Latin):
N quo npetus calamum tulit quam¬
multa diximus de re parua ut uul¬
gus existimat ut ego sentio ꝑ ma-¬
xnna et michi equidem talii iocunda ut
cum in hoc corporeo carcere du unnictum
me fuisse memnerun uixisse. amplus in
uidear nisi qͣ dui solus et ociosus uixe
Quanqͣ osi usurpare audeã preclaꝵ illud
singularis egregii ducis dictum nec ĩportune
detur insolencie gloriandi par in tanta
imparitate licentia. Ego quoq nõ modo
minqͣ minꝰ ociosus qͣ cum ociosus: minus
ue sdlus q̃ cum solus sed semper ociosus iusi
Dum ociosus : semꝑ solus inisi dum solus
fui. Et se non sun dubuis quod sepe iam
dixi: magno strepitu populum his om̃ib
occursurum Sed ueritas intrepita et ĩuicta
est. Nec uanos horret strepitus ut descripto
generosi cormpedis Maro ait. Illi ardua
terux argutumq caput. Cuius quidem nõ
asseitor ⁊ ad huc magis audax qͣ sollicitus
ĩquisitor sum. ad quam licet enum studio seꝑ
aspirem uereor tamen nequando michi uel

Expanded text:
n quo impetus calamum tulit, quammulta diximus de re parva, ut vulgus existimat, ut ego sentio permaxima, et michi equidem tam iucunda, ut cum in hoc corporeo carcere diu vinctum me fuisse meminerim, vixisse non amplius michi videar nisi quam diu solus et otiosus vixi. Quanquam... o si usurpare audeam preclarum illud singularis et egregii ducis dictum, nec importune detur insolentie gloriandi par in tanta imparitate licentia! ego quoque non modo nunquam minus otiosus quam cum otiosus, minus ve solus quam cum solus, sed semper otiosus nisi dum otiosus, semper solus nisi dum solus fui. Etsi non sim dubius, quod sepe iam dixi, magno strepitu populum his omnibus occursurum; sed veritas intrepida et invicta est, nec vanos horret strepitus, ut descriptor generosi cornipedis Maro ait: illi ardua cervix argutumque caput. Cuius quidem non assertor adhuc magis audax, quam solicitus inquisitor sim. Ad quam licet enim studio semper aspirem, vereor tamen nequando michi vel
Abbreviated transcription (Latin):
nuidiam et delicias assunt uerum esto. de¬
sit aliquid. Quis est enĩ regum cuc non
aliquid desit : hic magno insu assurgẽdũ
dicet aliquis ut omnem prorsus indigẽtiam
futuri dus similes: propellamꝰ que nec ꝓe¬
nitus pelli potest: et ad tempus pulsa redit
acuor

Expanded text:
invidiam ac delitias assunt. Verum esto, deinvidiam ac delitias assunt. Verum esto, desit aliquid. Quis est enim regum cui non aliquid desit? Hic magno nisu assurgendum dicet aliquis, ut omnem prorsus indigentiam futuri diis similes propellamus; que nec penitus pelli potest, et ad tempus pulsa redit acrior.
Abbreviated transcription (Latin):
uciam docere: pestilens saire stola et opt¬
rosa ad modum Difficilisq doctna multo
uigiliaꝵ ac laboꝵ impendio discenda e
uel effectu caritura uel uocitura succossib.
In his cogitatiomibus occupato amino dica¬
ius. Cogita potus qualiter ista nõ cupias.
Ea eni utilior et certe facilior ars est. Ad
q si ad huc lentꝰ et ĩdocilis est aminus
additis urgẽdꝰ est stimulus. Ostendamus
et multa quotidre dicunt᷑ a multis esse ar¬
tem hant in mambus nostris. illam alterã
in arbitrio fortune. Spernere opes potest
quisq cõsequi non itã . scitũ est illud amici.
Quare inquit potiꝰ a fortuua impetrem
ut det quam a me non petam. Itaq iẽ diffe¬
cilem et euentus ambigui. puto prestat
intẽtatam luiquere: que et certe si utilis foret
esset tamẽ intempestiua et sera. Ecce eñ
sudabimus auhelabimus torquebimur: ne
desuit uite breuis ac fragilis almmienta. Que
ut dixi iam pridem cumulate et usq ad

Expanded text:
ritiam docere, pestilens sane scola et operitiam docere, pestilens sane scola et operosa admodum difficilisque doctrina, multo vigiliarum ac laborum impendio discenda et vel effectu caritura vel nocitura successibus. In his cogitationibus occupato animo dicamus: «Cogita potius qualiter ista non cupias». Ea enim utilior et certe facilior ars est, ad quam si adhuc lentus et indocilis est animus, additis urgendus est stimulis. Ostendamus et multa quotidie dicuntur a multis, esse artem hanc in manibus nostris, illam alteram in arbitrio fortune. Spernere opes potest quisque, consequi non ita, scitumque est illud Annei: «Quare» inquit «potius a fortuna impetrem ut det, quam a me ne petam?». Itaque rem difficilem et eventus ambigui puto prestat intentatam linquere, que etsi certe utilis foret, esset tamen intempestiva et sera. Ecce enim sudabimus, anhelabimus, torquebimur, ne desint vite brevis ac fragilis alimenta que, ut dixi, iampridem cumulate et usque ad
Abbreviated transcription (Latin):
forte blandicuis exceptus esset: percũcta¬
tus fert᷑ que causã tasticie seu quid nici-¬
disset noui. et cũ seuex puerili reor inge¬
mo delectatus uerain rei causain non ce¬
lasset. dixissetqz se mimensai peccumai
expendisse in usas reipublice. Cuiꝰ nu¬
pense rationem qualiter redderet nõ posset
apud se cogitando reperire: tũ puer super
etatem. Tu uero inquit cogita pocuis quali¬
ter non reddas. Callidũ nẽpe consilium.
uel si a sene datũ esset magnum: qued et
euidens plenum presagiu etatis. Quo fie¬
tus auũtulus concitato bello externo cuule
difficultatem reddende racionis euasir
des ad consilium reuertor. In quo landare
soleo non facti in iusticiam: sed accuiẽ mois¬
ini et celeritatem: hoc est illud pueri seule
consilium: quod in usos nostros uectere mo¬
nes. q ed in alios terminos ante uersũ. Eare
eni ueniant qui uĩã nobis ad magnas diui¬
cias ostendant: quod nchil est aliud qͣ aua¬

Expanded text:
forte blanditiis exceptus esset, percontaforte blanditiis exceptus esset, percontatus fertur que causa tristitie seu quid incidisset novi. Et cum senex puerili reor ingenio delectatus veram rei causam non celasset, dixissetque se immensam pecuniam expendisse in usus rei publice, cuius impense rationem qualiter redderet non posset apud se cogitando reperire, tum puer supra etatem: «Tu vero» inquit «cogita potius qualiter non reddas». Callidum nempe consilium vel si a sene datum esset, magnumque et evidens plene presagium etatis. Quo fretus avunculus, concitato bello exterpo, civilem difficultatem reddende rationis evasit. Sed ad consilium revertor, in quo laudare soleo non facti iniustitiam, sed acumen ingenii et celeritatem, hoc est illud pueri senile consilium, quod in usus nostros vertere moneo sed in alios terminos ante versum. Ecce enim venient qui viam nobis ad magnas divitias ostendant, quod nichil est aliud quam ava
Abbreviated transcription (Latin):
siis ut quam nurabaris exhorreas aut con-¬
cenmas et intelligas huit uite: ad quam te
hortor magnas diuicias iul prodesse sepe aute
obesse quã plurimũ⁊ ut nec dum nõ tanto
studio conquerende sint : sed abiciẽde pociꝰ
s⁊ ultro adessent. Donec ad eum quem na¬
cupa et uirtus statuũt modum more nau¬
taꝵ graui temꝑestate laboranciũ ⁊ iactu
dãnoq rerum sallia puppe peruentũ esset.
Mira res nunt animũ subit. ut te pater
meq tecũ rogem et obtestor ut uniꝰ pueri
consilium uni datum sem duobus esse utile
patiamiur. Is puer Alcibiades fuit postea
uir et forma notus et ingemo alternãtisq
fortune clapissimum exemplum. huit auĩ¬
culus pregrietes fuit uir et ipse rarus an¬
numerandus in primis eloquio potens.
et tui ad magnum imperium fuerat ligno
pro gladio. ad hunc ergo cam puer Alci¬
biades ex more ueniens: senem solito tristi¬
orem offendisset: motꝰ quod non solitier

Expanded text:
suis, ut quam mirabaris exhorreas aut consuis, ut quam mirabaris exhorreas aut contemnas, et intelligas huic vite ad quam te hortor magnas divitias nil prodesse, sepe autem obesse quam plurimum, ut nedum non tanto studio conquirende sint, sed abiciende potius si ultro adessent, donec ad eum quem natura et virtus statuunt modum, more nautarum gravi tempestate laborantium, iactu damnoque rerum salva puppe, perventum esset. Mira res nunc animum subit, ut te, pater, meque tecum rogem et obtester, ut unius pueri consilium uni datum seni duobus esse utile patiamur. Is puer Alcibiades fuit, postea vir et forma notus et ingenio alternantisque fortune clarissimum exemplum. Huic avunculus Pericles fuit, vir et ipse raris annumerandus, in primis eloquio potens, et cui ad magnum imperium fuerat lingua pro gladio. Ad hunc ergo cum puer Alcibiades ex more veniens, senem solito tristiorem oflendisset, motus quod non solitis
Abbreviated transcription (Latin):
Qmo uero nos fallat nemo nobis ꝑ¬
suadeat in hoc amplas opes expe¬
cẽdas non adiuuãt sed impediunt
premiũt q: non subleuãt ad hanc uitã ascẽ¬
Ius est Nemo in altum astensurus supẽ ua¬
cuis sponte ponderibus aut laquers npli¬
tatir. Nichil auro grauius nnichilq tenaciꝰ
cdinsi quo ad necessitati subuenit nec op¬
tandum nec amandum quidẽ. Ubi enĩ aua¬
ricre obsequit᷑ nichil est quod ferentẽ magis
icuruet ac deiciat et in terram cogat
Neq id nuꝵ se aterra ortum ad eandem sue
fecibus marnari prefert: tõuenit quidem
splendorem et benitatem sensibus alludent̃
amims aut affert tenebras et spinas eitu
trbulos curarum terrestriũ acq pungentiũ
et quo purgatius uidet᷑ eo abditis malis
infectus est. Nunqͣ sole uenuĩt diuicie
multa et uaria malla secũ uehũt et
niimeios labores causasq distamiñ Si
nchi non satis est fidei . quare ab his
quos felices uotãt et ad uira et ueri ichil¬
L
occultent nuerẽs eoꝵ uitã supplicus plenam

Expanded text:
mo vero nos fallat, nemo nobis persuadeat in hoc amplas opes expetendas: non adiuvant sed impediunt, premuntque non sublevant. Ad hanc vitam ascensus est; nemo in altum ascensurus supervacuis sponte ponderibus aut laqueis implicatur. Nichil auro gravius nichilque tenacius; id nisi quoad necessitati subvenit, nec optandum nec amandum quidem; ubi enim avaritie obsequitur, nichil est quod ferentem magis incurvet ac deiciat et in terram cogat, neque id mirum si e terra ortum ad eandem pondfecibus inquinari; prefert quidem splendorem et levitatem sensibus illudentem, animo autem affert tenebras et spinas et tribulos curarum tristium atque pungentium, et quo purgatius videtur eo abditis malis infectius est. Nunquam sole veniunt divitie, multa et varia mala secum vehunt et innumeros labores causasque discriminum. Si michi non satis est fidei, quere ab his quos felices vocant et adiura ut veri nichil occultent, invenies eorum vitam suppliciis plenam
Abbreviated transcription (Latin):
esse iacturam Benationem tamen et me¬
ditaciomi et studus oportunam magnie
quibusdam ĩgenus uisam scio propter soli¬
tudinem scilicet et nemoꝵ latebras : silen¬
numq recia ipsa seruancium Quod cum
maxnne uerum fiet dum preter nuueꝵ hoc
est non uenator sedspectator in silua in eam
abiturus ex cõmodo : sine ullo uenancium
cõmeatu ea forte uel clericis precipue
inter siluas agentibus ꝑmissa licentia est
nec huiꝰ generis interdicta uenacio: rara
quidem et modesta et exercicio corporis
indulta non luxui queqz ille cognate sunt
piscacio aucupiũq. he sunt ruris artes:
deinqz ille semꝑ pendeat ac uoluantur nos
ad petram. pressis uestiguis insistanues.
Ille semꝑ hereant nos aliquando progre¬
dumir q de Illi semꝑ du bn consultent
nos iain tandem salutare consilium exe¬
quamur postremo illi mũdum fugientẽ
amplexentur: teneantqz si possent. Nos
dominum et queramus dum muemri
potest et inuocenus dum prope est quin

Expanded text:
esse iacturam, venationem tamen et meesse iacturam, venationem tamen et meditationi et studiis oportunam magnis quibusdam ingeniis visam scio, propter solitudinem scilicet et nemorum latebras silentiumque retia ipsa servantium. Quod tum maxime verum fiet, dum preter numerum, hoc est non venator sed spectator, in silvam eas, abiturus ex commodo sine ullo venantium commeatu. Ea forte vel clericis, precipue inter silvas agentibus, permissa licentia est nec huius generis interdicta venatio, rara quidem et modesta et exercitio corporis indulta non luxui, queque illi cognate sunt piscatio aucupiumque. He sunt ruris artes. Denique illi semper pendeant ac volvantur, nos ad petram pressis vestigiis insistamus; illi semper hereant, nos aliquando progrediamur; illi semper dubii consultent, nos iantandem salutare consilium exequamur. Postremo illi mundum fugientem amplexentur teneantque si possunt; nos Dominum et queramus dum inveniri potest et invocemus dum prope est, quin
Abbreviated transcription (Latin):
illos uulgo mirabiles ostendunt mouiẽto
temporis euanestent. Sub imperio uiuñt᷑.
s⁊ illa pepercerit mors non parcet.¶uen
pretiosissima rerum habent si tamen dicen¬
di sunt Habere quibus seruiunt exsi mox
auilissimus habebuntur: et a quibus i
quies habebit diuicias ingratus heres et
forsan hostis nuisus corpora uerreelms se
upupe᷑: tartarus amias : nomen obluo se¬
piterna. Contra q̃ziuis pauꝑ hu bue nt i
memoria eterna erit iustus non noe
igitur ad emulacionem prouocet falsa
prosperitas uera miseria. sequestrentur a
nobis molles et eueruati diuites. Illins
therĩe formites atria popr̃e. nobis silue m̃õ¬
tes prata fontes placeant. Illi carius desi¬
deuia et lucrum undetũq ueniens: nos stu¬
dia liberalia et honesta sectenur et si quid
methanicum miscere iuat: sit agricultura
uenatioq. Cui qͣnis in esse clamosum ali¬
quid et nostro proposito dissonum uideatur
Setusq sit uerbum in uenãdo multã uerboꝵ

Expanded text:
illos vulgo mirabiles ostendunt, momento illos vulgo mirabiles ostendunt, momento temporis evanescent; sub imperio fortune vivunt; si illa pepercerit, mors non parcet. Qui preciosissima rerum habent, si tamen dicendi sunt habere quibus serviunt, ipsi mox a vilissimis habebuntur. «Et a quibus?» inquies. Habebit divitias ingratus heres et forsan hostis invisus, corpora vermes et upupe, Tartarus animas, nomen oblivio sempiterna. Contra, quamvis pauper hic fuerit, in memoria eterna erit iustus. Non nos igitur ad emulationem provocet falsa prosperitas, vera miseria; sequestrentur a nobis molles et enervati divites. Illis therme, fornices, atria, popine; nobis silve, montes, prata, fontes placeant. Illi carnis desideria et lucrum undecunque veniens; nos studia liberalia et honesta sectemur. Et siquid mechanicum miscere iuvat, sit agricultura venatioque. Cui quamvis inesse clamosum aliquid et nostro proposito dissonum videatur, vetusque sit verbum in venando multam verborum
Abbreviated transcription (Latin):
ribus malefitis adulteris parasitis ac scur¬
us edacibus odorem fori uigili nare cap¬
tantibus quibus ea felicitas una est: illi
inhiãt. Nullus autem indor in montibus
et solitis ac placitis caruisse supplicium.
Sine illos non sunt nostri generis: ꝑmitte
diuitibus nĩmos suos nimerare et in
hoc arismetrice prefidio uti. Nos diuicias
nostras siue studio sine arte numerabiles.
Nichil est quod illud inuideamus insi
nunt eciam quod absit: ꝓueri sumꝰ quos
ficta adumbrata suspendant. demi fale¬
las equis uenalibus est cantela uetus
Nemo sanus puellain de formem ꝙ bene
uestita esset in coniugium optauit. Nos
si faleras mio laruas his purpuratas Re¬
licibus detrahanus clare uidebimus esse
miserrmios. suas sibi diuicias habeãt suos
mores suas uoluptates. Nempe quas eter¬
nas uellent diuicie abibunt. et quas
manu retrahunt uoluptates fugient ⁊ at
quibus caruisse cuperent mores stabunt
et cõmitabuntur inuitos cuucta hec que

Expanded text:
ribus, maleficis, adulteris, parasitis ac scurribus, maleficis, adulteris, parasitis ac scurris edacibus, odorem fori vigili nare captantibus, quibus ea felicitas una est, illi inhiant; nullus autem nidor in montibus, et solitis ac placitis caruisse supplicium. Sine illos: non sunt nostri generis. Permitte divitibus nummos suos numerare et in hoc arismetice presidio uti; nos divitias nostras sine studio, sine arte numerabimus. Nichil est quod illis invideamus, nisi nunc etiam, quod absit, pueri sumus, quos ficta adumbrata suspendant. Demi faleras equis venalibus vetus est cautela; nemo sanus puellam deformem, quod bene vestita esset, in coniugium optavit; nos si faleras, imo larvas, his purpuratis felicibus detrahamus, clare videbimus esse miserrimos; suas sibi divitias habeant, suos mores, suas voluptates. Nempe quas eternas vellent divitie abibunt, et quas manu retrahunt voluptates fugient; at quibus caruisse cupient mores stabunt et comitabuntur invitos. Cunta hec, que
Abbreviated transcription (Latin):
es quod ille cauẽdui premonebat neq
iam tibi possibile est. Epistopũ non fuissi
ad quem statum aute annos matura ce uitꝰ
crexit. Sed quod propimum huit est
dic̃am. Episcopatus enĩ cuus talis est et
quo et honore sũmis in libertate mediota¬
bus atq infimis par sis. Quod si maioris
episcopi pondus tuues solitudines nostras
ama et si laboꝵ inmortalũe nexibus uis
absolui⁊ hant requiem quere. ut enmi a
malicie labore rediens ait. Romanns ille
centierio. hic optime manebimus qd̾ si for¬
tuitu prolatum ad om̃e tanti imperii trat¬
tatum est. Ex proposito dictum non spernat᷑
Surge ueni propera : luiquamus urbem
mercatoribus aduoratis pro senecis fene¬
ratoribus publicanis tabellionibus medi¬
cis ungentariis lamembus cocis pistorib
atq sartorib alchuistis fullonib fabris
textoribus achitectis statuariis et pictorib:
muius saltoribus citharedis circulatorib
lenonibus faribus hospitibus cecũscripto¬

Expanded text:
es quod ille cavendum premonebat, nec es quod ille cavendum premonebat, nec iam tibi possibile est epyscopum non fuisse, ad quem statum ante annos matura te virtus evexit. Sed quid huic proximum est dicam. Epyscopatus enim tuus talis est, in quo et honore summis, in libertate mediocribus atque infimis par sis; quodsi maioris epyscopii pondus times, solitudines nostras ama, et si laborum immortalium nexibus vis absolvi, hanc requiem quere. Ut enim, a militie labore rediens, ait romanus ille centurio, «Hic optime manebimus»; quod si, fortuito prolatum, ad omen tanti imperii tractum est, ex proposito dictum non spernatur. Surge, veni, propera: linquamus urbem mercatoribus, advocatis, prosenetis, feneratoribus, publicanis, tabellionibus, medicis, unguentariis, lanionibus, cocis, pistoribus atque fartoribus, alchimistis, fullonibus, fabris, textoribus, architectis, statuariis, pictoribus, mimis, saltatoribus, cytharedis, circulatoribus, lenonibus, furibus, hospitibus, circumscripto
Abbreviated transcription (Latin):
le meritũ populum reuertamur qd̵ fecisse
lentulus traditur. is qui sub obtentu per¬
fectionis houeste etcernm exiluĩ clegit
quem ut nuitari uellemus: et si non
quietis amor ac saltem turbe odium per¬
suasisse debuerat. Euanq̃z non desit
orauit ne unqͣ inde discederet. multaq¬
sibi ꝑsenerancia prestitit ne irrite preces
essent. Extrrpande solituduum cause sũt
frangendiq qui nos tenent unci rumpen¬
dusꝙ pons atergo nequa fuge uel redditꝰ
spes suꝑsit. Dicam enĩ tibi non quod palla¬
duis exemploꝵ talium historicus dixissi
sabe Iohanne scribit Egipcium heremitã
illud cuiꝰ supͣ mencio est habita. Epistopꝰ
eñ inquit es futurus. pluriũq taibula¬
cionum habiturus es ac laboꝵ. Si ergo ista
uis fugere noli reliquers solitudines no¬
stras. Nullus enĩ te in desertis de gentem
lotis eꝑiscopũ faciet ħ palladio Iohãnes.
Ego autẽ tibi de epistopatu nichil Iam eñ

Expanded text:
le meritum populum revertamur. Quod fecisse le meritum populum revertamur. Quod fecisse Lentulus traditur, is qui, sub obtentu profectionis honeste, eternum exilium elegit, quem ut imitari vellemus, etsi non quietis amor, at saltem turbe odium persuasisse debuerat. Quanquam non desit oravit ne unquam inde discederet, multaque perseverantia sibi prestitit ne irrite preces essene. Extirpande solicitudinum cause sunt, frangendique qui nos tenent unci, rumpendusque pons a tergo, nequa fuge vel reditus spes supersit. Dicam enim tibi non quod Palladius, exemplorum talium historicus, dixisse sibi Iohannem scribit Egiptium heremitam illum, cuius supra mentio est habita. «Epyscopus» enim inquit «es futurus plurimumque tribulationum habiturus es ac laborum; si igitur ista vis fugere, noli relinquere solitudines nostras. Nullus enim te in desertis degentem locis epyscopum faciet». Hec Palladio Iohannes. Ego autem tibi de epyscopatu nichil; iam enim
Abbreviated transcription (Latin):
ut̃ Si passim omnibus persuadere potu¬
eris : quod intẽdis aut quis tandem in
urbibus residebit. Uide ergo ne contra
rempublitam loquaris: Embus planeres
ipsa respondeat. Si quidem omnes inde
migrauerĩt certam esse mutande sentẽtie
racionem solitudines de serendas: que iai
solitudines non erunt eoq protis rede¬
uudum. Unde omnis bedii pater et ĩquies
popellus accesserit. Sed bene habet non
hi sunt hominum mores neq tam patulas
uulgus: aut tam faciles honestis consilus
aures prebens. paucis utinain ꝑsuaserun
nec uero par est ommibus unain uitam et
presertimi solitariam suadere. Nec enĩ loqͣr
omnibus sed tibi. Sed michi et his quib
paucis hec rara cõuenũt. Nobis certe
si non uulgi uores sed naturam nostram se¬
quiniur nichil est apcius
inquamiꝰ urbem non redeundi aĩo.
ne posita ad aratra manu respici¬
amus retror sed precenuir pociꝰ ne
unqͣ ad ingratĩe deq ommbus bonis : ma¬

Expanded text:
unt, si passim omnibus persuadere potuunt, si passim omnibus persuadere potueris quod intendis? Aut quis tandem in urbibus residebit? Vide ergo ne contra rem publicam loquaris. Quibus plane res ipsa respondeat; siquidem omnes inde migraverint, certam esse mutande sententie rationem: solitudines deserendas, que iam solitudines non erunt, eoque protinus redeundum unde omnis tedii pater, inquies popellus, abscesserit. Sed bene habet; non hi sunt hominum mores neque tam patulas vulgus aut tam faciles honestis consiliis aures prebet; paucis utinam persuaserim. Nec vero par est omnibus unam vitam et presertim solitariam suadere, nec ego loquor omnibus, sed tibi, sed michi et his paucis quibus hec rara conveniunt. Nobis certe, si non vulgi voces sed naturam nostram sequimur, nichil est aptius. Linquamus urbem non redeundi animo, ne posita ad aratrum manu respiciamus retro; sed precemur potius ne unquam ad ingratum deque omnibus bonis ma