comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
isti contingit: ut is ĩ eam sũma pottate
haberet: cui in doctrina: cui in uirtute
atq humanitate ꝑcipiẽda plurimum a
pueritia studii tuiset. et temporis.
Quare cura ut hic ãnus: ꝗ ad labore
tuu accessit: idem ad salute ẽẽ uideatur
felitior.q nos in deducẽdo. Perfice utr
Retitia ꝓtuntię desideriu nr̃u Teniatur.
Et .N. si in ꝓmexendo ut tibi tati honores
haberẽt. quanti haud scio: an memini. tusti
oĩum diligetissimus: multo maiorem in
his honorib tuendis adhibẽ diligentiam
ddebes. Eꝗdem de isto qn̾e honoꝵ quid
sentire. sctipsi ad te ante. semꝑ eos putaui
si xulgares essent: uiles. Si tpris cauia cõ¬
stituerent᷑. leues. Si uõ id qđ ita factu e
meritis tuis tribuerent᷑ : ex isti maba multa
tibi in his honorib tuendis opa ee poreta
Quare qͣm in istis urbibus cu sũmo impio.
et pottatẽ uersaris: ĩ ꝗbus tuas uirtutes con¬
secratas: et ĩ deori ño collocatas uides in

Expanded text:
iae contigit, ut is in ea summam potestatem haberet cui in doctrina, cui in virtute atque humanitate percipienda plurimum a pueritia studi fuisset et temporis. qua re cura ut hic annus qui ad laborem tuum accessit idem ad salutem Asiae prorogatfelicior quam nos in deducendo,, perfice ut laetitia provinciae desiderium nostrum leniatur. etenim si in promerendo ut tibi tanti honores haberentur quanti haud scio an nemini fuisti omnium diligentissimus, multo maiorem in his honoribus tuendis adhibere diligentiam debes. equidem de isto genere honorum quid sentirem scripsi ad te ante. semper eos putavi, si vulgares essent, vilis, si temporis causa constituerentur, levis ; si vero, id quod ita factum est, meritis tuis tribuerentur, existimabam multam tibi in his honoribus tuendis operam esse ponendam. qua re quoniam in istis urbibus cum summo imperio et potestate versaris in quibus 'tuas virtutes consecratas et in deorum numero conlocatas vides, in
Abbreviated transcription (Latin):
magnitudine tegotii sinas. contraq eri¬
as. ac resistas. siue ẽt ultro occurtas o¬
negotiis. Neq eni ciusmodi ꝑtẽ Reipuᵒ
gerꝰis. ĩ qua fortuna dominet᷑. sed ini
Iua plurimu ratio possit: et diligẽtia
Quod si tibi bellu aliquod magn̾u &
ꝑic̃ulosu administranti prozatu mpi
uiderem remerem aĩo : quod eodez tpi
& intelligerem ẽt fortimȩ potestatet in
nos ꝓroguam. Nunc uo ea paro tibio
reipiiͤ comissa ẽ ÷ in qua aut nulla ae
ꝑexiquam ꝑtem fortuna tenet: et que miti
tota in tua uirtute: ac moderarõe animi
posita eẽ uideat᷑. Nuillas opiner insidiã se
hostiu. nulla prelii dimicatonẽ nullã
defectõe socior̃s : nulias inopiã stipendi
aut res srientarie: multa sesitionemi
exercĩtaes ꝑtĩmescitus: quel ꝑsepẽ sapien¬
tissiiis uiris acciderunt. Ut quemadmno¬
dum ꝗubernatores optimi uim tẽpestatis:

Expanded text:
magnitudine negoti sinas contraque erigmagnitudine negoti sinas contraque erigas ac resistas sive etiam ultro occurras negotiis neque enim eius modi partem rei publicae geris in qua fortuna dominetur, sed in qua plurimum ratio possit et diligentia. quod si tibi bellum aliquod magnum et periculosum administranti prorogatum imperium viderem, tremerem, animo quod eodem tempore esse intellegerem etiam fortunae potestatem in nos prorogatam. nunc vero ea pars tibi rei publicae commissa est in qua aut nullam aut perexiguam partem fortuna tenet et quae mihi tota in tua virtute ac moderatione animi posita esse videatur. nullas ut opinor, insidias hostium, nullam proeli dimicationem, nullam defectionem sociorum, nullam inopiam stipendi aut rei frumentariae, nullam seditionem exercitus pertimescimus, quae persaepe sapientissimis viris acciderunt, ut, quem ad modum gubernatores optimi vim tempestatis,
Abbreviated transcription (Latin):
re mihi molestius ferendum: ꝗͣ tibi. Fac¬
tum ẽ eni mea culpa: cõtra quam tu
mecum ꝓsiciscens et ꝑ litteras egeras :¬
ut priore ãto nõ succederet. Quod ego
dum saluti socioꝵ cõsulo: dum ĩpudẽtie
nõ nullor negotiator: resisto: dum nr̃a
qͣliam tua uirtute augeri expeto. feci nõ
sapienter: preserti cum id comiserim:
ut ille a ter ãnis ẽt tertium posset ad¬
ducẽ. Q qm̃ peccatu meum ẽẽ ꝯfiteor:
est sapientię: atq humanitatis tuę cuta¬
re: et ꝑficẽ: ut hoc minus sapienter a
me ꝓiusir. diligentia tua corigat. Ac
i te ipse uehementius ad om̃is partis
bene audiendi excitaris: nõ ut cus aliis
But tecu iam ipse certes: si om̃e tuã
mentem. curas. cogitatõe ad excellentẽ
in om̃ib rebus landis cupiditatẽ ĩcita¬
ris mihi crede unus ãnus additus labo¬
ri tuo. multors anors lȩtitiam nobis
aĩum : ne ue te obrui tanq̃ Arctur sic o¬

Expanded text:
re mihi molestius ferendum quam tibi. facre mihi molestius ferendum quam tibi. factum est enim mea culpa contra quam tu mecum et proficiscens et per litteras egeras ut priore anno non succederetur ; quod ego, dum saluti sociorum consulo, dum impudentiae non nullorum negotiatorum resisto, dum nostram gloriam tua virtute augeri expeto, feci non sapienter, praesertim cum id commiserim ut ille alter annus etiam tertium posset adducere. quod quoniam peccatum meum esse confiteor, est sapientiae atque humanitatis tuae curare et perficere ut hoc minus sapienter a me provisum diligentia tua corrigatur. ac si te ipse vehementius ad omnis partis bene audiendi excitaris, non ut cum aliis sed ut tecum iam ipse certes, si omnem tuam mentem, curam, cogitationem ad excellentis in omnibus rebus laudis cupiditatem incitaris, mihi crede, unus annus additus labori tuo multorum annorum laetitiam nobis,animum neve te obrui tamquam fluctu sic
Abbreviated transcription (Latin):
ISl non dubitabam quin hatic
epistolam multi nuntii. Fama demq
esset ipsa sua celexitate supexatura:
tuq ante ab aliis auditurus esses ãnu
extiu accessisse desiderio nt̃o: et labori
tuo: Tamen existimaui a me quoq tibi
huius molestię nuntu perser̃ĩ oporitre
Nam supiorib luteris nõ unis sedo
pluxib cum iam ab aliis desperata res
esset: tamen tibi eꝗo spem maturę deces¬
sionis afcrebam: nõ solu ut qͣdiutisime
te iocunda opinione oblectarem: s ẽt̃ ga
tanta adhibebat᷑ et a nobis: et a preto¬
ribus contentio: ut rem pose confici nõ
diffiderem. Nune qm̃ ita accidit: ut
neq pretores suis opibus: neq nos nr̃o
studio quicꝗͣ proficẽ possemis: est omnĩo
dificile nõ grauiter id ferre. S. d tñ tños
aĩos maximis ĩ rebus e gerendis. et
substinendis xercitatos frangi. et debili¬
tari molestia non oportet. Gin ea mole¬
stissime firre hoĩes debent. quę ip̃oꝵ cul¬
pa contracta sũt. E⁊ quidlam in hac

Expanded text:
i non dubitabam quin hanc epistulam multi nuntii, fama denique esset ipsa sua celeritate superatura tuque ante ab aliis auditurus esses annum tertium accessisse desiderio nostro et labori tuo, tamen existimavi a me quoque tibi huius molestiae nuntium perferri oportere. nam superioribus litteris non unis sed pluribus, cum iam ab aliis desperata res esset, tamen tibi ego spem maturae decessionis adferebam, non solum ut quam diutissime te iucunda opinione oblectarem sed etiam quia tanta adhibebatur et a nobis et a praetoribus contentio ut rem posse confici non diffiderem. nunc quoniam ita accidit ut neque praetores suis opibus neque nos nostro studio, quicquam proficere possemus, est omnino difficile non graviter id ferre, sed tamen nostros animos maximis in rebus et gerendis et sustinendis exercitatos frangi et debilitari molestia non oportet. et quoniam ea molestissime ferre homines debent quae ipsorum culpa contracta sunt, est quiddam in hac
Abbreviated transcription (Latin):
siego peccauero: Q uartauero locutio ha¬
liu contin& qđ ⁊ dõ locuturus õperato¬
re suũ iđ dm̃ uistũ ꝓbare disponat Qđ
usq finẽ quartihui : sermonis sui. inter
dicamauditeme. ostendã uobis & iã meã
sententiã : Expectauie nĩ sermones ur̃os:
audiui prudentiã uram: donec dccep
taremini sermonib Et donec putabauor
aliquid dicere c̃sidera ba Sedut ui deoñ :
qui arguere possit iob & respondere ex

Expanded text:
si ego peccavero? Quarta vero locutio Hesi ego peccavero? Quarta vero locutio Heliu continet quod pro Deo locuturus, operatione sua Deum justum probare disponat, quod usque in finem quarti hujus sermonis sui inter pdicam, audite me, ostendam vobis etiam ego meam sapientiam. Exspectavi enim sermones vestros; audivi prudentiamtaremini sermonibus. Et donec putabam vos aliquid dicere, considerabam: sed, ut video, non est qui arguere possit Job, et respondere ex
Abbreviated transcription (Latin):
gentiã. Dicit hoc sibi magis uidere qr
sp̃u aguntur homines quib ds̃ om̃ps sapi¬
entiae sua inspira.tionẽ tribuerit qđ
sugillationẽ p̃dictorũ quasi ex obliquo
đt uelut ips̃ soli hoc sapientiae bonũ con
cessũsit : Notandũqđ hichaeliu ꝑquatu¬
ora locutioner sicutaextus lectionis do¬
c& sibi ipsi succedit. ꝑ quas singulas łpri¬
orũ responsas quasi erudit̃ redactari
ł singula loca aspertus a scõ iobdicta
corã ipso destruere conat᷑. Nã postp̃fa¬
tionẽ copiosã inprima locutione sua.
desc̃i iob uerbis hacposuit itainquiens:
Munđ sũ ego absq deluto inmaculat: et
non ÷ iniquitas inme: Quiaquerelar in
merepperit : idõ arbitrat̃ : meinimicũ
sibi. Posuit inneruo pedesmeos. & custo di¬
uit om̃s semitas meas . In scđa locutione uer¬
ba iob itaposuit dic̃s lustussũ & dr̃subuer¬
tit iudiciũmeũ. Iniu dicando enĩ mem̃da¬
ciũ ÷: uio lenta sagitta mea absq ullo pecca¬
to. Tertia locutio eĩ itahab&: eode ha liu

Expanded text:
endit. Dicit hoc sibi magis videri, quod a spiritu aguntur homines, quibus Deus omnipotens sapientiae suae inspirationem tribuerit: quod in suggillationem praedictorum quasi ex obliquo dicit, velut ipsi cessum sit, Notandum quod hic Heliu, per quatuor locutiones, sicut textus lectionis docet, sibi ipsi succedit; per quas singulas, vel priorum responsa, quasi eruditius retractare, vel singula loca asperius a sancto Job dicta, coram ipso destruere conatur. Nam post praefationem copiosam, in prima locutione sua, de sancti Job verbis haec posuit, ita inquiens: Mundus sum ego, et absque delicto immaculatus, et non est iniquitas in me. Quia querelas in me reperit, ideo arbitratus est me inimicum sibi. Posuit in nervo pedes meos, et custodivit omnes semitas meas. In secunda locutione verba Job ita posuit, dicens: Justus sum, et Deus subvertit judicium meum. In judicando enim me, mendacium est; violenta sagitta mea absque ullo peccato. Tertia locutio ejus ita habet, eodem Heliu
Abbreviated transcription (Latin):
Oreaũt angusto inferi idõ appellant᷑
eo qđ ã plũsit ad recipiendũ. angustũ ad
dimittendũ: qm̃ mortuos intrase tene¬
ant. & eos aduitã ñ patiant᷑ exire. Dauid
qq̃ sc̃s similit̃ ait addm̃. Liberame ex
odientib me & deꝓfundo aquarũ ñ me¬
demergat tẽpestaraq: neq obsorbeat
me ꝓfudũ neq c̃tineat suꝓ me puteus
ossuũ. Promde nouerimꝰ qr locainfer
Etnsolũ in qt helui a tartareis angustus
liberaberis: ueru &iãmlatissimorefri¬
geru nemore uelutbicãpirspaciosis liber
incedes. Requies aũt mensetua eritple¬
quȩ eẽx ƿlenaubertatir pinguedine ac
lociillius felicis referta delicus uoluit
demonstrare cuiꝰ t̃rã scãm mansueti scđ¬

Expanded text:
Ore autem augusto inferi ideo appellantur, eo quod amplum sit ad recipiendum, angustum ad dimittendum, quoniam mortuos intra se teneant, et eos ad vitam non patiantur exire. David quoque sanctus similiter ait ad Dominum: Libera me ex odientibus me, edimergat tempestas aquae, nec obsorbeatme profundum, neque contineat super me puteus os suum . Proinde noverimus quia loca infersolum, inquit Heliu, a tartareis angustiis liberaberis, verum etiam in latissimo refrigerii nemore, velut in campis spatiosis liber incedes. Requies autem mensae tuae erit plequae esset plena ubertatis pinguedine, ac loci illius felicis referta deliciis, voluit demonstrare: cujus terram sanctam mansueti s
Abbreviated transcription (Latin):
nati dissipatos arctꝰ captaret pares. ipa ĩtea
fug̾et.illũ ⁊ meror tardaret seꝗ. sibi salutẽ¬
ip̃a gn̾aret. ut fanulian pareret paͬricidio
hinc ut scelus ¶ Sic ne rõ qd̾ defuit. Quid
ille fuñstas epulas frĩ cõpãs. ñ ne u̾sat huc ⁊
illuc cogitõne ronẽ. maior mͥ molles maiꝰ.

Expanded text:
nati dissipatos artus captaret parens, ipsa interea effugeret, illum ut maeror tardaret sequi, sibi salutem ut familiari pareret parricidio. huic ut scelus sic ne ratio quidem defuit. Quid ille funestas epulas fratri conparans nonne versat huc et illuc cogitatione rationem: maior mihi moles, maius
Abbreviated transcription (Latin):
⁊̃ añ tot cicitatis pͥncipes acima ĩtempti .
Cur oĩum ꝑfidiosissimꝰ.c. mariꝰ qͥntũ catulu
p̃stantissima dignitate mori potuit iubere.
Nes deficiet si uelĩ nũare quib boĩs male
enenerit. ⁊ Lec minꝰ si cõmemorẽ quib ĩ pbis
optime. ¶ Cur eĩ mariꝰ tã felicit̾ septies c̃sul

Expanded text:
am tot civitatis principes a Cinna interempti, cur omnium perfidiosissimus C. Marius Q. Catulum praestantissuma dignitate virum mori potuit iubere? Dies deficiat si velim numerare quibus bonis male evenerit, nec minus si commemorem quibus improbis optime. Cur enim Marius tam feliciter septimum consul
Abbreviated transcription (Latin):
sũ ite p̃cor. nͥ indicet᷑. qui tabulai incñ¬
derit. ꝙ facinꝰ ocultiꝰ ad se qͥntꝰ sosins i¬
lendidꝰ eques Romanꝰ ex agͦ piceno fecisse
cͥ fessus est qui eñsscͥpsit tabulas publicas. Io¬
tus ẽ. Ed ħ noĩe sollertiꝰ. ¶ Cogͦsce alias qͥstione ᷤ
auri tolosani. ꝯiumtõis iũg̃tine. repete supio¬
ra tubuli de capta pecunia obrẽ iudicãdã poste¬
riora d̾ incestu regatõe peducea ¶Tũ b̾ cotti¬
diana. Sice. uenena: Peculatꝰ. ⁊̃ estam̃toꝵ. ⁊̃
lege noua q̃stiones. In illa accio. ope c̾scilioq
tuo furtũ factũ eẽ aio. ¶Iñ tot inditia de ex¬
fide mala. Tutele. maudati. ꝓ sotio. fidutie. re¬
liqͣ q̃ ex einto. aut uẽdito. aut conducto. aut
locato. cc̃ fide̾ fui̾t. ¶ In uiditiũ publicũ. rei pͥ¬
uate lege letoria. ¶Iñ Enericulũ malitiaꝵ¬

Expanded text:
dicetur? qui tabularium incenderit. quod facinus occultius: at se Q. Sosius splendidus eques Romanus ex agro Piceno fecisse confessus est. qui transscripserit tabulas publicas: itus est; quid hoc homine sollertius? cognosce alias quaestiones, auri Tolossani coniurationis Iugurthinae; repete superiora: Tubuli de pecunia capta ob rem iudicandam; posteriora: de incestu rogatione Peducaea; tum haec cotidiana: sicae venena peculatus, testamentorum etiam lege nova quaestiones. inde illa actio "ope consilioque tuo furtum aio factum esse", inde tot iudicia de fide mala, tutelae mandati pro socio fiduciae, reliqua quae ex empto aut vendito aut conducto aut locato contra fidem fiunt, inde iudicium publicum rei privatae lege Laetoria, inde everriculum malitia
Abbreviated transcription (Latin):
ded̾tũt facinꝰ. Cet̾aq qͦr nil nͨ suscipi siñ rõne
nec effici põt.¶ Xtinã gͥ ut illa anus optat.
ne ĩ nemore pelio securib cecidissẽt ab igne ad
ñ ad bonitatẽ imꝑtitũ ẽẽ iud̾at᷑. ¶ S urgens
idẽtid̾ hoiũ eẽ istã culpã ñ dõꝵ/ ut si medicus
gͣuitate̾ morbi. gub̾nator nĩ tẽpestatis accus.
Et sibis qd̾ homũculi s tñ ridiculi. Quis eĩ te
adhibuiss dix̾it ꝗspiã. si ista nõ eẽt cõtra deũ.
Icet disputare lib̾iꝰ in hõiuĩ nitus. ¶uis
ec̃ culpã. eã declisses hõĩb rõnẽ. q̃ uitia.
culpãq excludet. U̾ͥ gͥ locꝰ fuit errori dõꝵ.¬

Expanded text:
dederunt facinus ceteraque quorum nihil nec suscipi sine ratione nec effici potest. Utinam igitur, ut illa anus optat ne in nemore Pelio securibus caesae accidissent abiegnae ad non ad bonitatem impertitum esse videatur. Sed urgetis identidem hominum esse istam culpam non deorum. Ut si medicus gravitatem morbi, gubernator vim tempestatis accuset; etsi hi quidem homunculi, sed tamen ridiculi: "quis enim te adhibuisset" dixerit quispiam "si ista non essent". contra deum licet disputare liberius: "in hominum vitiis ais sse culpam: eam dedisses hominibus rationem quae vitia culpamque exclude
Abbreviated transcription (Latin):
cũ ferontẽ filiũ sustulit. aut neptunꝰ cñ theseuᷤ
yppolitũ ꝑdid̾. cũ t̾ oꝑtãdi aneptuno patͤ habu¬
iss potestatẽ. ¶ Poetaꝵ ista st̃. nos aũt ph̾y.¬
eẽ uolumꝰ. rex actores ñ fabulaꝵ. Atq hu tr̃
isti dii poetici. si scissẽt ꝑuitiosa fore filus. pec¬
casse ĩ bñficio putarent᷑. ¶ Et si uer ẽ ꝙ ari¬
stechius dice̾ solebat. noce̾ audientib phy¬
losophos his qui bũdicta male ĩt̾p̃tarentur
posse eĩ asotoᷤ. exaristippi a c̾hose. Senoms¬
scola exire ꝓrsus si ꝗ andiert̃ uitiosi eẽnt

Expanded text:
ontem filium sustulit, aut Neptunus cum Theseus Hippolytum perdidit, cum ter optandi a Neptuno patre habuisset potestatem: poetarum ista sunt, nos autem phe volumus, rerum auctores non fabularum. atque hi tamen ipsi di poetici, si scissent perniciosa fore illa filiis, peccasse in beneficio putarentur. Et si verum est quod Aristo Chius dicere solebat, nocere audientibus philosophos is qui bene dicta male interpretarentur posse enim asotos ex Aristippi, acerbos e Zenonischola exire—prorsus, si qui audierunt vitiosi essent
Abbreviated transcription (Latin):
nos ꝗde̾ nimis młta decleͣ aꝑtissima. Tela¬
moas uno u̾su totũ locũ cͥficit. cũ dii hoĩes
neglegãt. ⁊ Lã si curẽt bñ bonis sit. male ma¬
lis. ꝙ nc̃ ab est. debebãt illi quid̃ om̃s bonos
efficere. Si ꝗdẽ hõiũ gmͣ ꝯsulebãt. Si id
minꝰ homs quidẽ certe ꝯsulere debebat᷑. ¶
gͥ duos scipiones fortissimo᷑ ⁊ oꝑtimo  iuroᷤᷤ
in hispania penus opp̾ssit. ¶Cui maximꝰ
extulit filiu̾ c̃sul arẽ. ¶ Cur marcellũ ani¬
ur africanũ domestici parietes ñ texer̃.¬

Expanded text:
ertissuma; Telamo autem uno versu totum locum conficit cur di homines neglegant: nam si curent, bene bonis sit, male malis; quod nunc abest. debebant illi quidem omnis bonos efficere, si quidem hominum generi consulebant; sin id minus, bonis quidem certe consulere debebant. Cur igitur duo Scipiones fortissimos et optimos viros in Hispania Poenus oppressit, cur Maximus extulit filium consularem, cur Marcellum Annicur Africanum domestici parietes non texer
Abbreviated transcription (Latin):
aud̾t᷑. ⁊ lã ⁊ maiora expecto. ⁊ his q̃ dicta sũt
uebement᷑ assñtior.
m Balbus . Int̾pellare te ĩ ꝗt cotta
to ut fateare. S nec istuc ista citabit.
agna ĩ ẽ c̾tatio. N ãnt ego ilł supplicarem
ri. ¶Illud nͭ quã callida rõne quult ꝗd̾ uult.
ita dat se res ut oꝑã dabit. qui ẽ u̾sus oĩum
seminator maloꝵ. Ille tnͣsusa m̃te in hodie
tͣdid̾re pagula. quib ego oem̃ itã recludam.
atq illi pnitiẽ dabo. mͥ merores. illi luctũ.i

Expanded text:
videtur; nam et maiora exspecto et is quae dicta sunt vehementer adsentior. Tum Balbus Interpellare te inquit Cotta to ut fateare. sed magna inest certatio. nam ut ego illi supplicarem ri? illud vero quam callida ratione: qui volt quod volt, ita dat se res ut operam dabit, qui est versus omnium seminator malorum. ille traversa mente mihi hodie tradidit repagula, quibus ego iram omnem recludam atque illi perniciem dabo, mihi maerores illi luctum,
Abbreviated transcription (Latin):
fuit. ut si medicꝰ sciat eñ egrotũ. quissus sit
unũ sume̾ meraciꝰ sũptire statĩq piturũ.
magna sit ĩculpa. sic ur̃a ista ꝓuidentia re¬
p̃bñdẽda q̃ rõnẽ dedei̾t hiᷤᷤ qͦs scierit ea ꝓu̾se
et ĩꝓbe usnros. nisi forte dicitis eã nescisse.
ntinã quid̾. s ñ audebitio. ⁊ lõ eĩ ignoro quãti
eiꝰ nom̃ putetio.
Ed hic qd̾ locꝰ ꝯludi iã põt.i lã si stulti

Expanded text:
rotum, qui iussus sit vinum sumere, meracius sumpturum statimque periturum, magna sit in culpa, sic vestra ista Providentia reprendenda, quae rationem dederit is quos scierit ea perverse et inprobe ussuros. Nisi forte dicitis eam nescisse. Utinam quidem; sed non audebitis, non enim ignoro quanti eius nomen putetis. Sed hic quidem lo
Abbreviated transcription (Latin):
comice. parũ ne sẽp ĩ rõne u̾sant᷑.: parne sb̾¬
tilit̾ disputat ille ĩ einucho. Qͥd gͥ fatiã. S¬
clusit. Reuocat. Redeã. ñ si me obsectet. ¶ Il¬
le uͦ ui sinephebis achad̾micoꝵ more. contͣ
coẽm oppinionẽ. ñ dubitat pugnare rõne. q
ĩ amore sũmo. sũmaq ĩ opia suaue eẽ dicit i¬
parentẽ hr̃ auarũ. ĩ lepidũ. in lib̾os diff̃icile.
ꝗte nec amet. nͨ stud̾at tin. atq hinc ĩ credibi¬
li sñtentie rõ usiculas sugg̾it. aut tu illũ fruc¬
tu fallas. aut ꝑ litr̾as au̾tas aliꝙ nom̃. aut
ꝑ sermilũ ꝑcucias pauidũ. Postremo a parco
patre qd̾ sumao qnto dissipes libũtiꝰ. id̾q fa¬
cilẽ ⁊ lib̾alẽ patrẽ ĩ cõmodũ eẽ amãti filio dispn¬
tet. quẽ neq qͦ pacto fallã. neq uñ auferam.
nec quẽ dolũ aut machinã adcũ cõmolior
scio ꝗcqͣ Ita os m̾os doloo. fallatias. p̃stigias

Expanded text:
comicae parumne semper in ratione versantur? parumne subtiliter disputat ille in Eunucho: quid igitur faciam? exclusit, revocat; redeam? non si me obsecret. ille vero in Synephebis Academicorum more contra communem opinionem non dubitat pugnare ratione, qui "in amore summo summaque inopia suave" esse dicit parentem habere avarum inlepidum in liberos difficilem, qui te nec amet nec studeat tui, atque huic incredibili sententiae ratiunculas suggerit: aut tu illum fructu fallas aut per litteras avertas aliquod nomen aut per servolum percutias pavidum; postremo a parco patre quod sumas, quanto dissipes libentius; idemque facilem et liberalem patrem incommodum esse amanti filio disputat: quem neque quo pacto fallam nec quid inde auferam nec quem dolum ad eum aut machinam commoliar scio quicquam: ita omnes meos dolos fallacias praestrigias
Abbreviated transcription (Latin):
ĩcollõne ista similitudo ¶Nec eĩ herculi no¬
cere d̾ianira uoliuit. cũ ei tuicã sangume cẽ¬
tauri tinctã cled̾. ne ꝓdeẽ ferroo Iasoni is qui
gladio nomicã eiꝰ apperuit. qͣ sanare medici ñ
potuerat. Multi eĩ ⁊cũ obeẽ uellẽt ꝓfuer̾. ⁊ cũ
ꝓdeẽ obfuer̾t̃. Ita ñ fit ex eo ꝙ dat᷑ ut uolũtas

Expanded text:
in collatione ista similitudo? nec enim Herculi nocere Deianira voluit cum ei tunicam sanguine Centauri tinctam dedit, nec prodesse Pheraeo Iasoni is qui gladio vomicam eius aperuit, quam sanare medici non potuerant. multi enim et cum obesse vellent profuerunt et cum prodesse offuerunt; ita non fit ex eo quod datu
Abbreviated transcription (Latin):
capꝰ. sotu. puntia. ut ꝗ̃ ad mod̾ rõne recte fiat.
sic rõne peccet᷑. Alt̾ũq ⁊ apancis. ⁊ rato altũ
datã. ¶Ut innũ egrotis ꝗa ꝓdest raro nocet
sepissime meliꝰ est ñ adhibere oĩo. quã spe i¬
dubie salutis ĩ aptã ꝑntiẽ ĩcirere. Sic ha¬
ud scio an meli fui̾t huãno gm motũ istũ
celerẽ. cogitõns acum̃. sollertiã quã rõnem

Expanded text:
campus socii provinciae, ut quem ad modum ratione recte fiat sic ratione peccetur, alterumque et a paucis et raro, alterum datam. ut vinum aegrotis, quia prodest raro nocet saepissime, melius est non adhibere omnino quam spe dubiae salutis in apertam perniciem incurrere, sic haud scio an melius fuerit humano generi motum istum celerem cogitationis acumen sollertiam, quam rationem
Abbreviated transcription (Latin):
racine de amicula rixatus. f ilsa ac tam̃ ate
ip̃o fca narratõ. Addidisti clausulã. Totatar¬
racina cũ omĩb ĩparietib ĩscͥptas fuisse lit
dixisse. lacerat: lacẽtũ mẽmius mordax lir¬
demõstres. ut mores eiꝰ. Dequo naͣres. ut
ẜmo. ut uultus om̃s expͥmant᷑. ut his ꝗ
anduĩt. tum geri illa fieriq uideant᷑. ¶ In
re est itẽ rudiculũq ex quadã deprunta mn¬
tatoẽ sirm solet. ut idẽ crassus ꝑ tuã nobili¬
tatẽ ꝑ nrãm familiã. Quid aliud fuit ĩquo
contio ridet. nͥ illa nultus ⁊ nocis ĩmitatio.
ꝑtuas statuas uͦ cũ dix extẽto brachio pa¬
ulũ. Etiã de gustu addi.¬
antipho hassero ĩquit semũ ẽ cũ audio atq
ita est toto huiꝰ ip̃o gnͣe ridiculũ ut cautis¬
sime tcͣta ñdum sit. Maioꝵ ẽ enĩ ⁊ theolo¬
gorũ si minia ẽ extimatio. sic̃ obscenitas.
orator subriput oporter ĩmitatoẽ. ut his

Expanded text:
racinae de amicula rixatus: salsa, ac tamen a te racinae de amicula rixatus: salsa, ac tamen a te ipso ficta tota narratio; addidisti clausulam: tota Tarracina tum omnibus in parietibus inscriptas fuisse littdixisse: "lacerat lacertum Largi mordax Memdemonstres, ut mores eius, de quo narres, ut sermo, ut vultus omnes exprimantur, ut eis, qui audiunt, tum geri illa fierique videantur. In re est item ridiculum, quod ex quadam depravata imitatione sumi solet, ut idem Crassus: "per tuam nobilitatem, per vestram familiam!" Quid aliud fuit, in quo contio rideret, nisi illa vultus et vocis imitatio? "Per tuas statuas!" vero cum dixit et extento bracchio paulum etiam de gestu addiAntipho, has sero, inquit; seniumst, quom audio." Atqui ita est totum hoc ipso genere ridiculum, ut cautissime tractandum sit; mimorum est enim et ethologorum, si nimia est imitatio, sicut obscenitas. Orator surripiat oportet imitationem, ut is,
Abbreviated transcription (Latin):
ip̃m oratorẽ politũ eẽ hoĩem sigͥficat. qd̾ e¬
ruditũ. ꝙ urbanũ. Mixime qd̾ tristiciã ac se¬
ueritatẽ mitigat. ic relaxat. odiosaq res se¬
pe quis argum̃tis dilui nõ facile ẽ. icto risu¬
qr dissoluit.¶Quatens enĩ sint ridicula
tcͣtãda oratori ꝑquã diligent̾ uidendũ est.
quĩ ĩquãto loco q̃rendi posueram᷑.⁊ lam noc
ĩsignis impbitas ⁊ scelere uĩcta. nͨ rursus
nisi se forte iactãt. Paicendũ eĩ maxĩe ẽ cari¬
tati hõium. ne teme̾ in eos dicas ꝗ diligñt᷑
matei̾es om̃s rudiculoꝵ ẽ ĩhuis uitus que
sũt ĩ uita hoĩ neq curoꝵ neq calimi¬
tosoꝵ. neq eoꝵ qui ob facmꝰ ad supplicum
is reb matĩe q̃rendũ ẽ quatenꝰ ĩ quo nõ¬
sis: uitandũ ẽ oratori uͥtrũq. ne aut scũrsł
locꝰ sit an mimicus.¶QQue cuimodi sint
fabelle nartãtur. Ut olimi tu crasse minẽmi¬
ũ comedisse cũ lac̾tum largii cũ eẽt.cũ eo tar¬

Expanded text:
e hominem significat, quod eruditum, quod urbanum, maxime quod tristitiam ac severitatem mitigat et relaxat odiosasque res saepe, quas argumentis dilui non facile est, ioco risuque dissolvit. Quatenus autem sint ridicula tractanda oratori, perquam diligenter videndum est, quod in quarto loco quaerendi posueramus. Nam nec insignis improbitas et scelere iuncta nec rursus nisi se forte iactant; parcendum autem maxime est caritati hominum, ne temere in eos dicas, qui diligunmateries omnis ridiculorum est in eis vitiis, quae sunt in vita hominum neque carorum neque calamitosorum neque eorum, qui ob facinus ad supplicium ris rebus maxime quaerendum est, quatenus; in quo nosis, vitandum est oratori utrumque, ne aut scurrilis iocus sit aut mimicus. Quae cuius modi sint fabella narratur, ut olim tu, Crasse, in Memmium, comedisse eum lacertum Largi, cum esset cum eo Tar
Abbreviated transcription (Latin):
sto gn̾e quid sentuĩ ꝓbremt̾ exponĩ. ¶ Pe
risu qnq sũt q̃ q̃rantur. unũ ꝗd sit. altͣm unde
sit. ⁊ertiũ sit ne oratoi̾s risũ uelle moue̾. qrͣ¬
tum quatenꝰ. Nũitũ q̃ sint gn̾ͣa ridiculi. Atq
illd̾ pͥmũ. qd sit ipẽ risus quo pacto cõcitetur.
ubi sit. quo mͦ ecistat. atq ita repente erũ¬
t᷑a. om̃s uenas cculos. uultũ occupet. indei̾t
democͥtus. ⁊ leq enĩ ad hunc ẜmo hic ptinet
Et si ꝑtinẽt. nescire me tam̃ id ñputaret.
ꝙ ne ip̃i illi quidẽ scirent qui pollicẽt᷑. locus
li. ⁊ regio qĩ ridiculi. nã id ꝓxime q̃rit᷑ tur¬
pitudine ⁊ deformitate quadã ꝯtinet᷑. Hec eĩ
rident᷑ uł sola nł maxime q̃ notãt ⁊ signãt ti

Expanded text:
quid sentiam perbreviter exponam. De risu quinque sunt, quae quaerantur: unum, quid sit; alterum, unde sit; tertium, sitne oratoris risum velle movere; quartum, quatenus; quintum, quae sint genera ridiculi. Atque illud primum, quid sit ipse risus, quo pacto concitetur, ubi sit, quo modo exsistat atque ita repente erumos, venas, oculos, vultum occupet, viderit Democritus; neque enim ad hunc sermonem hoc pertinet, et, si pertineret, nescire me tamen id non puderet, quod ne illi quidem scirent, qui pollicerentur. Locus autem et regio quasi ridiculi—nam id proxime quaeritur—turpitudine et deformitate quadam continetur; haec enim ridentur vel sola vel maxime,
Abbreviated transcription (Latin):
Pnsillus testis licet ĩquit regare phylipp᷑
cũ q̃stor ꝓperans mͦ brenit̾. Hic ille. ⁊ lam
accusabis ꝑpusillũ. Rogabo. Ridicule s
sedebat uidex.L. aurifex breuior ip̃e quam
testis ⁊̃. Omĩs ẽ risus ĩiudicẽ cõu̾sus. Ui¬
sũ est totũ ẽ scurrile. Ridiculũ. Ergo ħ que

Expanded text:
Licet" inquit "rogare?" Philippus. Tum quaesitor properans "modo breviter." Hic ille "non accusabis: perpusillum rogabo." Ridicule. Sed sedebat iudex L. Aurifex brevior ipse quam testis etiam: omnis est risus in iudicem conversus; visum est totum scurrile ridiculum. Ergo haec, quae
Abbreviated transcription (Latin):
fũditꝰ. aut sedare. aut detͣhere ꝙͣ płimũ aut
suppͥmere. nͨ pati manare longiꝰ. aut ad a¬
lia traducere. ¶ Sut ꝗ unũ officuĩ osolãtis
ꝑutẽt. malũ illd̾ õmo ñ eẽ: ut cleanti placet.
¶ St̃ q ñ magñ malũ. ut pipatetici. st̃ ꝗ ob¬
ducũt amał a̾bona. ut epicurꝰ. s ꝗsatis putãt
illã opimonẽ merẽtis se officio fungi put.

Expanded text:
funditus aut sedare aut detrahere quam plurumum aut funditus aut sedare aut detrahere quam plurumum aut supprimere nec pati manare longius aut ad alia traducere. sunt qui unum officium consolantis putent malum illud omnino non esse, ut Cleanthi placet; sunt qui non magnum malum, ut Peripatetici; sunt qui abducant a malis ad bona, ut Epicurus; sunt qui satis putent illam opinionem maerentis, qua se officio fungi putet
Abbreviated transcription (Latin):
dolet. cogitacio gͥ diurna nicħ̾ eẽ ĩre mali.
dolori medet᷑. nõ ipã diut̾nitas. Hic mͥ affer̾
mediocritates. q̃ si nat᷑ales sũt. ꝗd opꝰ est cõ¬
solatione: ⁊ lat᷑a eĩ ip̃a t̾minabit mod̾. sin
opinabiles: opinio cota tollat᷑.
tis dictũ eẽ arbitror. egͥtudine cẽ opi¬
nionẽ mali p̃sentis. In qua opinione
illd̾ insit. ut egͥtudinẽ susciꝑe oporteat.
iddit᷑ ad hãc diffuntionẽ a zenone. recte u̾
illa opimo p̃sẽtis mali sit recens. ¶Haũ
u̾bũ sic ĩt̾p̃tant᷑: ut ñ tantũ uid̾ recens ẽẽ
uelit qd̾ paulo añ accid̾it. s ꝙͣ dui ĩ illo opi¬
nato malo uis q̃dã insit. ⁊ iugeat. ⁊ hãt qͣn¬
dã uinditatẽ: cã dui appellet᷑ recẽs. Ut aite¬
misia illa mausori carie reg̾ uxor. q̃ nobile
eãt illa opimo cotidie recens. q̃ tũ demiq
ñ aꝑpellat᷑ recens: cũ uetustate exaruit.i
Hec gͥ officia s̃ ꝯsolanciũ. tolse egͥtudine

Expanded text:
dolet? cogitatio igitur diuturna nihil esse in re mali dolori medetur, non ipsa diuturnitas. Hic mihi adferunt mediocritates. quae si naturales sunt, quid opus est consolatione? natura enim ipsa terminabit modum; sin opinabiles, opinio tota tollatur. Satis dictum esse arbitror aegritudinem esse opinionem mali praesentis, in qua opinione illud insit, ut aegritudinem suscipere oporteat. additur ad hanc definitionem a Zenone recte, ut illa opinio praesentis mali sit recens. hoc autem verbum sic interpretantur, ut non tantum illud recens esse velint, quod paulo ante acciderit, sed quam diu in illo opinato malo vis quaedam insit, ut vigeat et habeat quandam viriditatem, tam diu appelletur recens. ut Artemisia illa, Mausoli Cariae regis uxor, quae nobile erat illa opinio cotidie recens; quae tum denique non appellatur recens, cum vetustate exaruit. Haec igitur officia sunt consolantium, tollere aegritudinem
Abbreviated transcription (Latin):
sapiẽtem ꝯsolat᷑. ꝗ ꝯsolatõne ñ eget. ⁊ lich
eĩ eẽ malũ qd̾ tuͣpe ñ sit. si lugenti ꝑsuau̾¬
is: ñ tu illi luctũ. s stulticiã detͣxeris ¶A¬
lienũ aũt tp̃s docendi. ⁊ tñ ñ satis mͥ uide¬
tur uidisse ħ cleantes suscipi aliqn egͥtu¬
dinẽ posse. ex eo ip̃o qd̾ eẽ sũmũ malũ cle¬
antes ipẽ fateat᷑. Qͥd ẽĩ dicemꝰ. c̃ soctates
alcibiadi ꝑ suasiss ut accepimꝰ. eũ nicħ¬
⁊ quẽ uis hauilũ int̾ee̾.c̃ se alcibiades affuc¬
taret. lacͥmansq sccͣti supplex eẽt. ut oͥ
uͥtutẽ trad̾et. c̃pitudinẽq depelłet. Qͥd dicemꝰ
cleante tũ illa re q̃ egͥtudine alcibiadẽ affi¬

Expanded text:
sapientem consolatur, qui consolatione non eget. nihil enim esse malum, quod turpe non sit, si lugenti persuaseris, non tu illi luctum, sed stultitiam detraxeris; alienum autem tempus docendi. et tamen non satis mihi videtur vidisse hoc Cleanthes, suscipi aliquando aegritudinem posse ex eo ipso, quod esse summum malum Cleanthes ipse fateatur. quid enim dicemus, cum Socrates Alcibiadi persuasisset, ut accepimus, eum niet quemvis baiolum interesse, cum se Alcibiades adflictaret lacrimansque Socrati supplex esset, ut sibi virtutem traderet turpitudinemque depelleret,—quid dicemus, Cleanthe? tum in illa re, quae aegritudine A
Abbreviated transcription (Latin):
cũ ad eos ĩpetũ suũ ꝯũter̃t: utr̃q dissoluit᷑. st̃
⁊̃ ista ñ nate̾ uitia. s culpe. ¶ Stulticiã autẽ
accusare quã uis copiose licet. ⁊ lã ⁊ qui nõ
leuãt᷑. ip̃i ad miseriã ĩuitãt. Et qui suos ca¬
sus alit̾ fer̃. atq ut actores alus ip̃i fiu̾nt.

Expanded text:
terit, utrumque dissolvitur. sunt enim ista non naturae vitia, sed culpae. stultitiam autem accusare quamvis copiose licet. nam et qui non levantur, ipsi se ad miseriam invitant, et qui suos casus aliter ferunt atque ut auctores aliis ipsi fuerunt,
Abbreviated transcription (Latin):
⁊Latã affeit dolore. Cui qd̾ erantor ĩquat.
ur credend̾ ꝑutat. p̃mit eĩ atq istat. uͦ resi¬
sti põt. ¶ Itaq oyleus ille apd̾ sophocłe̾. qui
telamonẽ antea d̾ aiatis morte ꝯsolatꝰ eẽt.
is cũ audiss de suo fractꝰ ẽ. de cuiꝰ ꝯmutata
ẽ. qui alioꝵ erunnã dictis alleuas. ñ id̾ cũ
fortuna mutata ĩpetũ ꝯu̾tat. clade ut sb̾dita
frãgat᷑ sua. ut illa ad alios dicta ⁊ pcepta
extidãt. ħ cũ disputat hoc stude̾t effic̾e̾. na¬
ture obsisti nullo mͦ posse. Hii tam̃ fatent᷑ gͣui¬
ores egͥtudines suscipi. quã natũ cogat. ꝗ ͤ
est gͥ am̃tia. ut nos qͦ id̾ ab alus reꝗramꝰ.

Expanded text:
olorem, cui quidem Crantor, inquiunt, vester cedendum putat; premit enim atque instat, nec resisti potest. itaque Oileus ille apud Sophoclem, qui Telamonem antea de Aiacis morte consolatus esset, is cum audivisset de suo, fractus est. de cuius commutata  qui aliorum aeru/mnam dictis a/dlevans Non i/dem, cum fortu/na mutata i/mpetum Conve/rtat, clade su/bita frangatu/r sua, Ut i/lla ad alios di/cta et praecepta e/xcidant. haec cum disputant, hoc student efficere, naturae obsisti nullo modo posse; idem tamen fatentur graviores aegritudines suscipi, quam natura cogat. quae est igitur amentia—? ut no
Abbreviated transcription (Latin):
pł ꝙͣ se. ego illũ plusꝙͣ me: ꝑt̾batio inte suta
sit. atq officioꝵ õĩum ꝯseqͣt᷑. S de boc alias.
Ac̃ illd̾ satis ẽ. ñ attͥbuere ad amissionẽ ami¬
coꝵ miseriã urãm. ne illos plusꝙͣ ipĩ ueluit.
si seutiãt. plus c̾te ꝙͣ nos metipõs diligamꝰ.
ilã qd̾ auint plerosq ꝯsolationib nil leuari

Expanded text:
batio vitae, si ita sit, atque officiorum omnium consequatur. sed de hoc alias; nunc illud satis est, non attribuere ad amissionem amicorum miseriam nostram, ne illos plus quam ipsi velint, si sentiant, plus certe quam nosmet ipsos diligamus. Nam quod aiunt plerosque consolation
Abbreviated transcription (Latin):
pauca sĩt. q̃ nat᷑a desid̾et. aut disꝑutãdi sb̾tili¬
tate: oronẽ ad exẽpla tͣ ducimꝰ. ¶ Hic socͣtes
ꝯmemorat᷑ hic diogenes hic cecilianũ illud.
Sepe est ⁊̃ sub sordido palliolo sapientia. Cũ
eĩ panꝑtatis una eadẽq sit ius. qd nã dici
põt. quãobrẽ .c. fabricio tolerab̾ ea fuei̾t. illi¬
q̃ accid̾int.⁊ lõ eĩ id solũ ꝯtinet ea disputõ. ut
cogͥtionẽ afferrat gͣnis hũani: sed sig̾c tole¬
rabilia eẽ.q̃ ⁊ tulerit ⁊ ferãt cet̾i. ¶ De paup¬
tate agit᷑. młti patiẽtes pauꝑeo ꝯmemorant᷑.
¶De ꝯtepnendo honore. insti in honorati ꝓfe¬
tũ ocui negocus publicis ante tulert̃: noĩati
uita landat᷑. ¶ Nec silet᷑ illd potẽtissimũ
reg̾ anapestũ ꝗ laudat senẽ ⁊ fortuãtũ ẽe̾ dic̃
qd ĩ głosus sit atq ignobił. ad sup̃mũ diẽ puẽ¬
turus. ¶ Siłr omemorãdis exemplis: orbita¬

Expanded text:
 natura desideret, aut a disputandi subtilitate orationem ad exempla traducimus. hic Socrates commemoratur, hic Diogenes, hic Caecilianum illud: saepe est etiam sub palliolo sordido sapientia. cum enim paupertatis una eademque sit vis, quidnam dici potest, quam ob rem C. Fabricio tolerabilis ea fuerit, quae acciderint. non enim id solum continet ea disputatio, ut cognitionem adferat generis humani, sed significat tolerabilia esse, quae et tulerint et ferant ceteri. de paupertate agitur: multi patientes pauperes commemorantur; de contemnendo honore: multi inhonorati profetum otium negotiis publicis antetulerunt, nominatim vita laudatur, nec siletur illud potentissimi regis anapaestum, qui laudat senem et fortunatum esse dicit, quod inglorius sit atque ignobilis ad supremum diem perventurus; similiter commemora
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯditõne audiuissẽt: ea lege ẽẽ nos natos.
culisse ¶O cͥca carneades. ut ind̾e nrm sca¬
bere antiochũ rep̃bend̾e cͥsippũ solebat laudã¬
tẽ euripideñ carm̃ illd̾. mortas nẽo est: que̾ at
tĩgit dolor morbꝰq Młti sũt humãdi lib̾i. rur¬
sũ creandi. Morsq est funta oĩb q̃ gnͣi hũa¬

Expanded text:
ione audivissent, ea lege esse nos natos, tulisse. quocirca Carneades, ut video nostrum scribere Antiochum, reprendere Chrysippum solebat laudantem Euripideum carmen illud: Morta/lis nemo est que/m non attinga/t dolor Morbu/sque; multis su/nt humandi li/beri, Rursu/m creandi, mo/rsque est finita o/mnibu
Abbreviated transcription (Latin):
Nã illã qd̾ orõnẽ excõmemoratr̃e alienoꝵ ma¬
lorr. ad maliunolos ꝯsolandos eẽ accõmodatã.¬
¶ Michi uͦ longe uidet᷑ secꝰ. ⁊ lã ⁊ necessitas fe¬
rende ꝯditõnis huãne. qͣr cũ deo pugnare co¬
bibet. admonet qr ẽẽ boĩem. q̃ cogitõ magno
maliuoloꝵ oblectet affert᷑: s ut ille ꝗ meret fe¬
rendũ sͥ id censeat. qd̾ uid̾at młtos mod̾ate ⁊
trãqlle tulisse. Omĩb eĩ mod̾ fulciendi st̃ qui
ruunt. nͨ coerere posst ꝓpt̾ magͥtudinẽ egͥtudĩs.
Ex quo ipãm egͥtudinẽ aun Na crosipp᷑. qiͣ
solutonẽ totꝰ hoĩs appellat q̃ tota pot̾it enelli¬
explicata ũ pͥncipio dici cã egͥtudinis. Est enĩ
nulla alia nopiio ⁊ udicũ magni p̃sẽtis atq
urgẽtis mali. Itaq ⁊ dolor corpis cuiꝰ est moreᷤ
ace̾rimꝰ. ꝑferet᷑ spe ꝓposita bõi. ⁊ acta etas honeste
ac splendide tãta affert ꝯsolatõnẽ. ut cos ꝗ ita
nixer̾et aut ñ tãgat egͥtudo: aut pleuit᷑ pun¬

Expanded text:
alienorum malorum ad malivolos consolandos esse accommodatam. Mihi vero longe videtur secus. nam et necessitas ferendae condicionis humanae quasi cum deo pugnare prohibet admonetque esse hominem, quae cogitatio magno malivolorum oblectet, adfertur, sed ut ille qui maeret ferundum sibi id censeat, quod videat multos moderate et tranquille tulisse. Omnibus enim modis fulciendi sunt, qui ruunt nec cohaerere possunt propter magnitudinem aegritudinis. ex quo ipsam aegritudinem lu/phn Chrysippus quasi solutexplicata, ut principio dixi, causa aegritudinis; est enim nulla alia nisi opinio et iudicium magni praesentis atque urgentis mali. itaque et dolor corporis, cuius est morsus acerrumus, perferetur spe proposita boni, et acta aetas honeste ac splendide tantam adfert consolationem, ut eos qui ita vixerint aut non attingat aegritudo aut perleviter pun
Abbreviated transcription (Latin):
cid̾int młto minora: quã qnͣta sĩt existimata
ud̾ant᷑.¶ Ita fit sensĩ cogitãtib. ut quãtũ sit
em̃tita opimio appareat. Atq boc id̾ ⁊ tela¬
mon ille declarat. Ego cũ genui moriturũ¬
scim. ¶ Et thesens. fut̾as mec̃ ꝯm̃tabar i¬
miserias. ¶ Et anaxagoras. sciebã me ge¬
nuisse mortalẽ. hi eĩ oĩs dui cogitãtis de rebꝰ
hũams: intellegebãt eas neqͦꝙͣ popinone
fere accid̾e his qui añ meditant᷑. qd̾ his ꝗbus
medet᷑ dies. nͥ qd̾ ratõ q̃dã sanat illos. hos
ipã nat᷑a. intellecto eo qd̾ rẽ illd̾ ꝯtinet malũ¬

Expanded text:
ciderint multo minora quam quanta sint existimata, videantur. ita fit, sensim cogitantibus ut, quantum sit ementita opinio, appareat. atque hoc idem et Telamo ille declarat: ego cum genui et Theseus: futuras mecum commentabar miserias et Anaxagoras: sciebam me genuisse mortalem. hi enim omnes diu cogitantes de rebus humanis intellegebant eafere accidere is qui ante meditantur, quod is quibus medetur dies, nisi quod ratio quaedam sanat illos, hos ipsa natura intellecto eo quod rem continet, illu
Abbreviated transcription (Latin):
dia stulticia q̃ nicħ ẽ peiꝰ. here ĩtelligñt. egͥ¬
tudĩe p̃mũt᷑.⁊ lulla enĩ admiscet᷑ opinio offi¬
ciosi dolorio. ¶Qd ꝗ ñ putãt. lugend̾ uiris
qͣlis fuit maxłmꝰ. efferẽs filiũ ꝯsularẽ qͣl
L. panlꝰ. duob paucis dieb amissis filus.
quał. Marcꝰ cato p̃tore designato mortuo fi¬
lio. qͣles reliq qͦs ĩ cõsolatione collegimꝰ.
¶d hos alud̾ placauit. nͥ qd luctũ ⁊ merorẽ¬

Expanded text:
dia stultitia, qua nihil est peius, haerere intellegant, aegritudine premuntur; nulla enim admiscetur opinio officiosi doloris. Quid, qui non putant lugendum viris? qualis fuit Q. Maxumus efferens filium consularem, qualis L. Paulus duobus paucis diebus amissis filiis, qualis M. Cato praetore designato mortuo filio, quales reliqui, quos in Consolatione conlegimus. quid hos aliud placavit nisi quod luctum et maerore
Abbreviated transcription (Latin):
ita qr huic gn̾i mal maloꝵ ñ affingit᷑ illa
opinio. rectũ eẽ ⁊ equũ. ⁊ ad officiũ ꝑtin̾e.
egre ferre qd̾ sapres nõ sit. Qd̾ id̾ affingiꝰ
huic egͥtudini ĩ qua luctꝰ in est. q̃ oĩum ma¬
xuma ẽ. ¶Itaq aristotiles uet̾es pb̃os
acusans. qui existimauissẽt ꝓb̾iam suis
ĩgenus eẽ ꝑfectã: ait eos. aut stultissime
aut głosissimos fuisse. si se uidere qd̾ pan¬
et cornicib uitã diut̾uã quoꝵ id nicħ in¬
exiguã inta dedisset. Qͦꝵ si etas potuiss
eẽ longinqͥor: fut̾ũ ẽẽ fuisse. ut oĩb per¬
fectis artib. ꝯĩ doctͥna hõmũ uita erudi¬

Expanded text:
ita? quia huic generi malorum non adfingitur illa opinio, rectum esse et aequum et ad officium pertinere aegre ferre, quod sapiens non sis, quod idem adfingimus huic aegritudini, in qua luctus inest, quae omnium maxuma est. itaque Aristoteles veteres philosophos accusans, qui existumavissent philosophiam suis ingeniis esse perfectam, ait eos aut stultissimos aut gloriosissimos fuisse; sed se videre, quod paucervis et cornicibus vitam diuturnam, quorum id nihil inexiguam vitam dedisset; quorum si aetas potuisset esse longinquior, futurum fuisse ut omnibus perfectis artibus omni doctrina hominum vita erudi
Abbreviated transcription (Latin):
cũ fusos uid̾ent: nicħ̾ aliud tũ egisse. nͥ ut
remiges hortarent᷑. ⁊ ut salutẽ adipisc̾en¬
tur fuga. postea qd̾ tyrũ uenissẽt. tũ afflic¬
tan lam̃tari cepisse. Timor gͥ ab his egͥ¬

Expanded text:
cumfusos viderent, nihil aliud tum egisse, nisi ut cumfusos viderent, nihil aliud tum egisse, nisi ut remiges hortarentur et ut salutem adipiscerentur fuga; posteaquam Tyrum venissent, tum adflictari lamentarique coepisse. timor igitur ab his aegr
Abbreviated transcription (Latin):
ũbibꝰ. si ꝗd ĩ domestico luctu hilariꝰ ad his factũ
est aut dictũ. plorare cogũt. ¶Qd ip̃a remisio
Nõne res declarat fuisse totũ illd̾ uolũtarium.
Qd ille terencianꝰ ip̃e se penitẽs. id ẽ. Sautot y
iuirie chremes ineo nato fac̾e̾: dũ fiã miser.
se dignũ deputat. nͥ miser sit.
¶deo gͦ opiniois cẽ nõ
natẽ malũ. Qͥd. qd̾ res ip̃a lug̾e ꝓhib
ut apd̾ homer̃ cotidiane neces int̾itus
młtoꝵ sedactõnẽ merẽdi affert Apd̾ quẽ
p itad̾r ⁊ lãq nimis multos atq oĩ luce carẽ¬
tio: c̾nimꝰ. ut nẽo possit merori nacare. Quo
mag̾ ẽ equũ tum uł mãdare ꝑẽptos. Firmo
aĩo. ⁊ luctũ lacͥmis finire diurnis. Ergo inpͥ¬
tate ẽ abice dolore c̃ uel cẽpori ẜuientẽ ¶An
nõ ponende ẽĩ egͥtudĩs cã sermamꝰ. Cõsta¬
bat eos ꝗ ꝯcidentẽ milnib . G.n. pompenĩ
uidissẽt. cũ illo ip̃o ac̾hissimo misenmoq
spectacło s̾ tim̾ent. qd̾ se classe hootiũ cir¬

Expanded text:
us, si quid in domestico luctu hilarius ab is factum est aut dictum, plorare cogunt. Quid? ipsa remissrofici maerendo, nonne res declarat fuisse totum illud voluntarium? Quid ille Terentianus ipse se poeniens, id est eauto\n iu/riae, Chreme/s, meo gnato fa/cere, dum fia/m miser. se dignum deputat, nisi miser sit. vides ergo opinionis esse, non naturae malum. Quid, quos res ipsa lugere prohibet? ut apud Homerum cotidianae neces interitusque multorum sedationem maerendi adferunt, apud quem ita dicitur: Namque nimis multos atque omni luce cadentis Cernimus, ut nemo possit maerore vacare. Quo magis est aequum tumulis mandare peremptos Firmo animo et luctum lacrimis finire diurnis. Ergo in poestate est abicere dolorem, cum velis, tempori servientem. an tudinis causa serviamus? constabat eos, qui concidentem volneribus Cn. Pompeium vidissent, cum in illo ipso acerbissimo miserrimoque spectaculo sibi timerent, quod se classe hostium cir
Abbreviated transcription (Latin):
deniqr efficit᷑. illa gͣus egͥtudnnus ꝑt̾batõ. ¶ Re
hac opunone st̃ illa uaria ⁊ detestabilia gnͣa
lugendi. Pedores niuliebreo. laceratres genaꝵ
pecc̃oris. feminũ. capitis ꝑcussioĩs. ¶ Hnic ille
Agamẽno homericꝰ. ⁊ idẽ accianꝰ scindẽs dolore
idemtid̾ ĩtonsã comã. ¶ In quo facetũ illd̾ bio¬
mo: pinde stultistimũ regẽ: In luctu capillũ
q ⁊ eschines ĩ demostenẽ ĩuehit᷑. qd̾ his sep¬
timo die p̾ filie mortẽ hostias ĩ molauiss.¬

Expanded text:
denique efficitur illa gravis aegritudinis perturbatio. ex hac opinione sunt illa varia et detestabilia genera lugendi: paedores, muliebres lacerationes genarum, pectoris feminum capitis percussiones; hinc ille Agamemno Homericus et idem Accianus scindens dolore identidem intonsam comam; in quo facetum illud Bionis, perinde stultissimum regem in luctu capillum que et Aeschines in Demosthenem invehitur, quod is septimo die post filiae mortem hostias immolaviss
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓfugni. nõ lectꝰ ad qetẽ datꝰ. nõ deniq hec sede¬
iculo atq ĩsidus fuit. Ego młta tacui. młta
ptuli. młti .dessi. ulti ĩmeo qͦdam dolore in
urõ timore sanaui. i lũc si hũc exitũ ꝯsulatꝰ
mei du ĩmortales uoluerũt. ut nos prẽs ꝯ¬
uͥgineo q uestales ex acerbissimi ueritione.
tẽpla atq delubra. hac pulc̾imã patrũ õnir
nrm ex fedissima flãma. totã italiĩ ex bello
ĩductꝰ auatib. fatale ad pnitiẽ rei puͦ
fore putauit. cur ego nõ letor menz
pͥmũ debeo spare/ om̃o deos ꝗ hinc urbi p̾sidẽt.
peo mͥ ac mereor relat̾oo gram cẽ. Deinde si
qd obtigerit eqͦ aĩo paratoq moriar. ⁊lã ne¬

Expanded text:
fugium, non lectus ad quietem datus, non denique haec sedeericulo atque insidiis fuit. ego multa tacui, multa pertuli, multa concessi, multa meo quodam dolore in vestro timore sanavi. nunc si hunc exitum consulatus mei di immortales esse voluerunt ut vos populuginesque Vestalis ex acerbissima vexatione, templa atque delubra, hanc pulcherrimam patriam omnium nostrum ex foedissima flamma, totam Italiam ex bello inductus a vatibus fatale ad perniciem rei publicae fore putavit, cur ego non laeter meumprimum debeo sperare omnis deos qui huic urbi praesident pro eo mihi ac mereor relaturos esse gratiam; deinde, si quid obtigerit, aequo animo paratoque moriar. nam ne
Abbreviated transcription (Latin):
istis ĩ custodi am dãdos cẽsiunstio. Maxĩeq
qd̾ meo noĩe. supplicatoe decreuistio ꝗ honor
togato hĩtus añ me ẽ nemini. ¶Postremo
hest̾no die p̃mi⁊ legatis allobrogũ titoq i
nultt̾io dedistis amplissima. Que sũt oĩa eiꝰ
moi ut hi ꝗ ĩcustodiã noĩatĩ diti sũt. sine
ulla dubitatõe anob̾ dĩpnati ẽẽ uident᷑.¬

Expanded text:
andos censuistis, maximeque quod meo nomine supplicationem decrevistis, qui honos togato habitus ante me est nemini; postremo hesterno die praemia legatis Allobrogum Titoque Volturcio dedistis amplissima. quae sunt omnia eius modi ut ei qui in custodiam nominatim dati sunt sine ulla dubitatione a vobi
Abbreviated transcription (Latin):
miliares ⁊ ebriosũ ⁊ mulierosũ fuisse. neq
hec scͥbũt uxuꝑãtes s potiꝰ ad laudẽ. Uitiosã
eĩ nãm ab eo sic edomitã ⁊ cõp̾ssã eẽ doctͥna.
ut neõ ũquã uiolentũ illũ. neo ĩ eo libidinis
uestigiũ inderit. Quid sccͣtem. Nõ ne legimꝰ
q̃ admodũ notarit zophynus physiogno mõ
qui se ꝓficebat᷑ hõuim moe̾s naͣsq ex corpe
cculie nultu fronte ꝑ nosce̾ stupidũ eẽ socͣ¬
tẽ dixit ad bardũ. qd̾ iugula cõcaua nõ hr̃et.

Expanded text:
liares et ebriosum et mulierosum fuisse, neque haec scribunt vituperantes, sed potius ad laudem; vitiosam enim naturam ab eo sic edomitam et conpressam esse doctrina, ut nemo umquam vinulentum illum, nemo in eo libidinis vestigium viderit. Quid? Socraten nonne legimus quem ad modum notarit Zopyrus physiognomon, qui se profitebatur hominum mores naturasque ex corpore, oculis, vultu, fronte pernoscere? stupidum esse Socraten dixit et bardum, quod iugula concava non haberet,
Abbreviated transcription (Latin):
simꝰ. nõ ẽẽ id ĩnobis. Qui aũt ex eo cogipu¬
tat ut ne sedeamꝰ ꝗdẽ aut ambulemꝰ. uolũ¬
tatis eẽ is nõ uidet. quẽ quãq iem res ꝯseqͣt̃.
Ut eĩ ⁊ ĩgemosi ⁊ tardi ita nascãt᷑ añcedẽtib
caĩs. Itẽ ualẽtes ⁊ ĩbecilli. nõ seꝗt᷑ tam̃ ut
etiã sedere eos ⁊ ambulare arẽ age̾ aliquam.¬

Expanded text:
simus, non esse id in nobis. Qui autem ex eo cogi putat, ne ut sedeamus quidem aut ambulemus voluntatis esse, is non videt, quae quamque rem res consequatur. Ut enim et ingeniosi et tardi ita nascantur antecedentibus causis itemque valentes et inbecilli, non sequitur tamen, ut etiam sedere eos et ambulare