comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
clam. Om̃s cliues iniquus est: ant
ĩiqui heres. Et rariffimum ẽ ut ai¬
uicie ñ clefluant nͥ amoris ⁊ cupitł¬
tatis glutino soliclent᷑. Eas deside¬
rantis aniini ingilancia ⁊ labor ab¬
quirit. s egrior sollcitudo ret inet
⁊ conseruat. Inquia echitꝰ. Non ni¬
rior est uͥtꝰ. quam querere parta ti¬
eri. Casus in est illic. hic erit aris
opus. Cum gͦ istud ars. ułło casus
nomine censeatur. quis eas smne
applicatione mentis intensa cdius
seruat: Certe uetꝰ ꝓu̾̃biũ est: quã
ubi amor ibi oculus. ⁊ nͥ uigil mentis ĩten¬
cio: ibi fixa corcdis positio est. Inde lic
inuito ⁊ repugnanti animo plerũcꝑ
asfluant. cor tñ appon̾e fidelis philoso¬
phus ꝓhibet. ⁊ doctor gentium eos qͥ
diuites fieri cupiunt in laqueum dia¬
boli. ⁊ temptatões dicit intidere. At
qui utroc maior est pͥmo genitꝰ mor¬

Expanded text:
ives iniquus aut iniqui haeres est; et rarissimum est, ut divitiae affluant, nisi amoris et cupiditatis glutino solidentur. » Eas desiderantis animi vigilantia et labor acquirit; sed aegrior sollicitudo retinet et conservat. Inquit ethicus: Non minor est virtus, quam quaerere, parta tueri: Casus inest illic, hic erit artis opus. Cum ergo istud ars, illud casus nomine censeatur, quis eas sine applicatione mentis intensa diutius servat? Certe vetus proverbium est: « Quia ubi amor, ibi oculus; et ubi vigil mentis intentio, ibi fixa cordis positio. » Unde licet invito et repugnanti animo plerumque affluant, cor tamen apponere fidelis philosophus prohibet, et Doctor gentium eos, qui divites fieri cupiunt, in laqueum diaboli, et tentationis dicit incidere. Et qui utroque major est, primogenitus mor
Abbreviated transcription (Latin):
et si non mͦ ꝓmissores s mu¬
nuscularios in gr̃a illiꝰ quem
captas an̾ced̾e ꝑgis: te rõciniis eiꝰ in¬
misceas. parcas sũptib eo qd secretoꝵ
constꝰ qui loculis partit. cuiligenti pa-¬
tͥfamilias displic̾e nõ potest. Grata
sunt uitia eͦi qui deformitatem moꝵ
sumptuũ ꝑcitate compensat. Opti¬
mum ut ait cicero si nescis uectigal
parsimonia est. Tennus ꝑcꝰ implet᷑
fatile. ⁊ facillime ex manitur ꝓdigꝰ
diues. Arta sane ta patissima fun¬
dumi ht ⁊ breui exitu ꝯgestaꝵ aquaꝵ
quantalibet copia defluit: fontisq
habundantia tollit᷑. scaturientis
irene fecuntutate sublata. Exili ple-¬
rumts meatu indusum eg̾it urna
liquorem. Sic immitissums dum fre¬
quentib ⁊ contimus sũptib amplis¬
sime exhauriunt᷑ opes. ⁊ breuiũ
subtraccõne mimiciaꝵ maxima
h̾editas expilatur. Nisi forte ꝓdignis
pecuniam inueniat rediuiuam. Est lu¬
rns populator opum cui semꝑ acherens
Infelix humili gressu comitatur egest

Expanded text:
ed si non modo promissores, sed munuscularios, in gratia illius quem captas, antecedere pergis, te ratiociniis ejus immisceas, parcas sumptibus, eo quod secretorum conscius, qui loculis parcit, diligenti patrifamilias displicere non potest. Grata sunt vitia ejus, qui deformitatem morum, sumptuum parcitate compensat. « Optimum, ut ait Cicero, si nescis, vectigal parcimonia est. » Tenuis parcus impletur facile, et facillime exinanitur prodigus dives. Arca sane capacissima fundum habet, et brevi exitu congestarum aquarum quantalibet copia defluit, fontisque abundantia tollitur, scaturientis venae fecunditate sublata. Exili plerumque meatu inclusum egerit urna liquorem. Sic minutissimis, dum frequentibus et continuis sumptibus, amplissimae exhauriuntur opes, et brevium subtractione minutiarum, maxima ereditas expilatur, nisi forte prodigus pecuniam inveniat redivivam. Est luxus populator opum, cui semper adhaerens Infelix humili gressu comitatur egest
Abbreviated transcription (Latin):
ut qd ñ est ĩ eis p̃fcti oculi uideant:
ꝓ qui uidẽt ceci fiant. At in hiis que¬
natiuo cosore ꝯfidunt. longe alit̾ est
quia ħ amat obscur᷑. nolet b sb̾ luce ui¬
deri. Iudicis argutum. que ñ formdat
acunen. licet itaq secretoꝵ cõmiũo
aliqͥd felicitatis iudeatur adicere: se¬
curitati tñ plurimũ demit. Difficile
aut potins inposibile est illos ꝑcurrere
qui hac uia ad inferos dlescentlerũt. aut
penis nonissimis se ingemuerunt affec¬
tos. heu mͥ cur uidi. cur lumina nox¬
ia feci. Inquit ille. qui au de ꝯsciencia
alieni. an ꝓpͥi oꝑis noxa. de portacionẽ
meruerit incertum est. Eertum tñ est
quia mala aliena nouisse ñ expeclit. Ue¬
rũptamen siue sciantur. sũ non: nith̾
tucius est: quam ꝓpͥam innocenciam ꝯ¬

Expanded text:
ut quod non est in eis, praestricti oculi videant, ut quod non est in eis, praestricti oculi videant, et qui vident, caeci falonge aliter est, quia Haec amat obscurum, volet haec sub luce videri, Judicis argutum quae non formidat acumen. Licet itaque secretorum communio aliquid felicitatis videatur adjicere, securitati tamen plurimum demit. Difficile, aut potius impossibile est illos percurrere, qui, hac via ad inferos descenderunt, aut poenis novissimis se ingemuerunt affectos. Heu mihi cur vidi, cur noxia lumina feci! inquit ille, qui an de conscientia alieni, an proprii operis noxa deportationem meruerit, incertum est. Certum tamen est, quod mala aliena novisse non expedit. Verumtamen sive sciantur, sive non, nihil tutius est quam propriam conscientiam
Abbreviated transcription (Latin):
ut tn te retorqueat culpam suam: capd̾
tuũ meritis criminũ. penis ñ u̾ebitur.
obiestare. S qd̾ magis mirabile gratula¬
bitur. si astuscia sua inclnstrie tue laboreᷤᷤ
⁊ sollicitudines hac mercede donau̾it:
ut te recddat infamem. ⁊ fec̾it aut sm̃xͤit
te criminib inauditis obnoxium. Non
est em̾ malum ĩ cuutate qd̾ ñ ĩ cliuitis
consiliarios inpiguat᷑. cum ĩ anis sit
ȩecusacõ. eo quod omne officium sͥ po¬
tentatus confirmat. nemoes sapiens
diu fluctuat consslio inprudentum.
Om̃ia namq cdisc̾nit. ⁊ iuclicat. An
eum putas in ꝯsciencia tua securum
quiesc̾e cuius tur pitucdlinem ꝓcducͥt po¬
tes inlucem ⁊ ꝓferre in pũblicum: Cer¬
te omnns qui malus est ocdit lucem. Et h¬
opalom̃e artifitis sui uidetur hr̃e yma¬
gnem. Meretͥtantiũ mulierum fucus
clum arpus uetur a lumine: petit ñbs
mediata luce iudencium obtutib pa¬
teant. Hoc gͦ illaꝵ tota ingilantia q̃xit.

Expanded text:
ut in te retorqueat culpam suam, caput ut in te retorqueat culpam suam, caput tuum meritis criminum, poenis non verebitur objectare. Sed quod magis mirabile, gratulabitur, si astutia sua industriae tuae labores et sollicitudines, hac mercede donaverit, ut te reddat infamem, et si fecerit, aut finxerit te criminibus inauditis obnoxium. Non est enim malum in civitate quod non in divitis consiliarios impingatur, cum inanis sit excusatio, eo quod omne officium, sibi potentatus conformat, nemoque sapiens diu fluctuat consilio imprudentum. Omnia namque discernit et judicat. An eum putas in conscientia sua securum quiescere, cujus turpitudinem producere potes in lucem et proferre in publicum? Certe omnis, qui malus est, odit lucem. Et opus omne, artificis sui videtur habere imaginem. Meretricantium mulierum fucus dum argui veretur a lumine, petit umbraint, si immediata luce videntium obtutibus pateant. Hoc ergo illarum tota vigilantia quaerit,
Abbreviated transcription (Latin):
tuit. quin ip̃m iam cognitum corni¬
cis garrulitas publicaret. IInde q
alieni admissi cdelat̾r fuit ⁊ ꝯscia:
coleris ꝑcudit uen̾tatem. ⁊ garuli¬
tatis incurrit notam. Pret̾ea setre¬
tarii cliuitum qͣi quidam collitta¬
rũ. ł elitellarisi sunt. ⁊ qui eoꝵ delictis
ouerentur. Oniequid ab eis delincquit᷑:
inistoꝵ infarniam cuditur. tͥ forte ea sit
de potente opinso. ut nlło possit ꝯsilio depͤua¬
n. Siẽi solep̃nis est. malicia eius: si frauas
⁊ doli uulgata opinio: totius familie. fama
purgatur. ac si captus langor infirmantiũ
deuigret dolorem lat̾um. alioqun si bemg¬
nior.si cuulior creditur potentatis: onmia
deliramenta ei familiares qi clicellarii qͥb¬
dam nõil. sui hum̾is portant. S recte
gestoꝵ uitħ ñ benignitati aut cuulitati po¬
tentis ascͥbitur. ⁊ si quando calculus gra¬
uior inminet: quasi pellem ꝓ pelle aui¬
mam tuam clabit diues ꝓ fama sua. Et̃

Expanded text:
tuit, quin ipsum jam cognitum cornituit, quin ipsum jam cognitum cornicis garrulitas publicaret: unde quia alieni admissi delatrix fuit et conscia, coloris perdidit venustatem, et garrulitatis incurrit notam. Praeterea secretarii divitum, quasi quidam tolutarii vel clitellarii sunt, et qui eorum delictis onerentur: quidquid ab eis delinquitur in istorum infamiam cuditur; nisi forte ea sit de potente opinio, ut nullo possit consilio depravari. Si enim solemnis est malitia ejus, si fraudis et doli vulgata opinio, totius familiae fama purgatur, ac si capitis languor infirmantium denigret dolorem laterum. Alioquin si benignior, si civilior creditur potentatus, omnia deliramenta ejus familiares, quasi clitellarii, quibusdam nominis sui humeris portant. Sed recte gestorum nil nisi benignitati, aut civilitati potentis ascribitur. Et si quando calculus gravior imminet, quasi pellem pro pelle, animam tuam dabit dives pro fama sua, et
Abbreviated transcription (Latin):
aut cinifloues mimi ue. aut quit̃q:
nebulonũ qͥb delicatꝰ diuitis sensus
aut furor carere ñ pͣ. in lupanari ł
tab̾na sꝑserunt. aut ut se uenclica¬
rent. a familiaritate potentis diuul¬
gauerurt in popło: in illiꝰ calumpmã
retorquetur. qui in consiliis aliquem
locum uisus est tenuisse. Si motus
rerum p̾cire desicderas: meritoria dis¬
cute ⁊ lixaꝵ castrẽsium inquire sen¬
tentias. Nitħ em̃ acleo occłtũ est:
quosi eis ex aliqua ꝑte non reuelet᷑.
Simichi non credis: ł aquinati nr̃o
aures accomocla. Ait em̾ inuenał.
O corridon corriclon secretum dimi¬
tis ullum. Esse putas: serui ut tace.¬
ant: iumenta loquentur. Et canis
⁊ postes. ⁊ marmora. claude fenestẽ.
añ diem caupo sciet ꝓcedo. Si t̾re
secretum suũ infodiat. ł arido
sb̾crescens ħ ꝓcdncet in publicum
⁊ leui flatu mauras ꝓferet. qm̃.
aricłas asimi nudas ħt. Pallas qͦ
erictonium sirũ occultare non po¬

Expanded text:
aut ciniflones, mimive, aut quicunque aut ciniflones, mimive, aut quicunque nebulonum, quibus delicatus divitis sensus, aut furor carere non potest, in lupanari vel taberna sparserunt, aut ut se vindicarent a familiaritate potentis, divulgaverunt in populo, in illius calumniam retorquetur, qui in consiliis aliquem locum visus est tenuisse. Si motus rerum praescire desideras, meritoria discute, et lixarum castrensium inquire sententias. Nihil enim adeo occultum est, quod eis ex aliqua parte non reveletur. Si mihi non credis, vel Aquinati nostro aures accomoda. Ait enim. O Corydon, Corydon, secretum divitis ullum Esse putas? servi ut taceant, jumenta loquentur, Et canis, et postes, et marmora: claude fenestras, ante diem caupo sciet. Procedo. Si terrae secretum suum infodiat, vel arundo succrescens hoc producet in publicum, et levi flatu in auras proferet, quoniam Auriculas asini Midas habet. Pallas quoque Erichthonium suum occultare non po
Abbreviated transcription (Latin):
nat caritas uͥ iniquitas dñat᷑: Utiq
diues familiaris ẽe nouit. amitꝰ nũt¬
quam aut raro. Hic tñ nͭ de eo qui ht̃
diuitias sermo est: s qui amat. Ex
quib liquet qr quantatũq ex famili¬
aritate potentioris gr̃a uideatur: di¬
ligentem cautelam exigit subditoꝵ.
Aliornͥ: ominis eiꝰ illecebra plus alces
quani mell inexitu hĩtura est. At ex¬
pelit plurimum ac successus ẽẽ ꝯsciũ
secretoꝵ. Quid ni: Reu̾encia crescit.
Inualescit auctoritas. arcent᷑ incõmo¬
cła. ꝓueniũt utilitates. amicoꝵ au¬
get᷑ur nun̾ius. Cultorib accedit de¬
uocio. ⁊ fortima totius gr̃e sue ⁊ fe¬
licitatis anram uidet᷑ bãtuł inspira¬
re. Pet̾m istoꝵ om̃iũ nonissima qͦuiꝰ
absinchio amariora sũt. Et si ĩtĩ
non amarescunt: iustam amarit.¬
udinis hñt suspicionem. Res siqͥd̃
pitulosa est diuitum aut poten¬
tum ꝯmuitare secretis. Si quid ẽi
eis ꝑ incuriam forte elabitur: cui nͥ
concio inponetur: Qd̃ cubicularii

Expanded text:
nat charitas, ubi iniquitas dominatur? Utique dives familiaris esse novit, amicus nunquam, aut raro. Hic tamen non de eo, qui habet divitias, sermo est, sed qui amat. Ex quibus liquet, quia quantacunque ex familiaritate potentioris gratia videatur, diligentem cautelam exigit subditorum. Alioquin omnis ejus illecebra, « plus aloes, quam mellis » in exitu habitura est. At expedit plurimum ad successus esse conscium secretorum. Quidni? Reverentia crescit, invalescit auctoritas, arcentur incommoda, proveniunt utilitates, amicorum augetur numerus, cultoribus accedit devotio, et fortuna totius gratiae suae, et felicitatis auram videtur beatulis inspirare. Caeterum istorum omnium novissima quovis absinthio amariora sunt, et si interim non amarescunt, justam amaritudinis habent suspicionem. Res siquidem periculosa est, divitum aut potentum communicare secretis. Si quid enim eis per incuriam forte elabitur, cui, nisi conscio imponetur? Quod cubicularii,
Abbreviated transcription (Latin):
plectantur. Ip̃os ꝙ magno ep̃o auctore.
ambrosium mediolanensem attende
ꝯsencientes diffinuit ẽẽ. qui notum
errorem reticent. aut corrig̾e cũ possĩt:
lissimulant. S quid de eis u̾etundũ
ocdiosĩs sermonem ꝓtencdai: Ut sor¬
teneoꝵ ꝯdigna ꝯclusione cdaudamꝰ:
ꝓtuldubio pluet suꝑ eos añs. laqueos
ut non effugiant. ignis. sulphur. sp̃c ꝓ¬
cellaꝵ. pars calicis eoꝵ ⁊ cũ auctorib
suis qͦs socdoma deuorauit: erut scl̃is
ĩ fetorem. ⁊ oꝑbeium sempit̾nũ. Quid
ꝓderit queso eis tunc ciuitum fauor: Ant
quis potest ẽẽ temꝑalium usus aut uolup¬
tas. quem tantꝰ doloe ⁊ tanta erubescencia
n̾on absorbeat e

Expanded text:
plectantur. Ipsosque, magno episcopo auctore plectantur. Ipsosque, magno episcopo auctore Ambrosium Mediolanensem attende, consentientes definivit esse, qui notum errorem reticent, aut corrigere cum possint, dissimulant. Sed quid de eis verecundum, odiosumque sermonem protendimus? Ut sortem eorum condigna conclusione claudamus, procul dubio pluet super eos Dominus laqueos ut non effugiant, ignis, sulphur, sp auctoribus suis, quos Sodoma devoravit, erunt saeculis in fetorem, et opprobrium sempiternum. Quid proderit, quaeso, eis tunc divitum favor? Aut quis potest esse temporalium usus aut voluptas, quem tantus dolor, et tanta erubescentia non absorbeat
Abbreviated transcription (Latin):
.s. integritate. nͭ in et̾nũ seruari pude¬
uͥ mens tetra corrupcione pollũit᷑.
At nũt si deceptoe aians aut molent᷑
abest. ita male a ten̾iori etate insli¬
tuuntur a dolescentes. ut oculis laci¬
uientib. iuitn faciei. corꝑis gestu. hĩtu¬
q ext̾iori. ⁊ lenocinio uix ipis meret᷑.¬
cib ꝯcesso. Sollicitent corruptores: ⁊
legum que in eos. iam plurime lateft̃.
uullam hẽnt reu̾enciam ł. timorẽ.
lic in eos gͣnissime animadu̾tencłũ
decreu̾it imꝑator. Ait ẽĩ. Eum uir
nubit ĩ feminam uires porrectam quicd
cupiat: isbi sexͦ ꝑlidit locum. uͥ scelus
est qd̃ u̾ ꝓficit scire. uͥ uenꝰ mutatur in
alt̾am formam. uͥ amor queritur. ⁊ ñ ĩue-¬
nitur: iubemꝰ insurgere. leges. armari
iura. ut gladio ułtore. ⁊ exquesitis penis
sb̾clantur ĩ fames. qui sunt ł futͣ᷑ sunt
rei. S neq ꝯsencientib ꝑcit. qn eis pe¬
nam irroget capitalem. cũ ⁊ lege cdiui¬
na facientes ⁊ ꝯsencientes pari pena

Expanded text:
 integritate, ubi in aeternum servari pudiubi mens tetra corruptione polluitur. At nunc si deceptor amans, aut violentus abest, ita male a teneriori aetate instituuntur adolescentes, ut oculis lascivientibus, nutu faciei, corporis gestu habituque exteriori, et lenocinio vix ipsis meretores, et legum quae in eos jam plurimae latae sunt, nullam habeant reverentiam vel timorem, licet in eos gravissime animadvertendum decreverit imperator. Ait enim: « Cum vir nubit in feminam vires porrecturam, quid cupiat? » Ubi sexus perdidit locum, nec scelus est quod non perficit scire, ubi Venus mutatur in alteram formam, ubi amor quaeritur et non invenitur, jubemus insurgere leges, armari jura, ut gladio ultore, et exquisitis poenis, subdantur infames, qui sunt, vel futuri sunt rei. Sed neque consentientibus parcit, quin eis poenam irroget capitalem, cum et lege divina facientes, et consentientes, pari poena
Abbreviated transcription (Latin):
phat ⁊ iudicabat isrłem in lupͣdictis locꝰ.
reu̾tebat᷑ in ramatha. Ibi eĩ erat domꝰ eiꝰ :
⁊ ibi iuditabat isrł. Quid aliud uĩdet᷑ so¬
nare litt̾a. nͥ qd̃ ꝓuintiam ex officio cir¬
cubat ad explecionem iudicii. ⁊ reu̾teba¬
tur dom̃. ut de ꝓpͥo satiffat̾et nccͣitati:
Edificauit ⁊ ibi ałtare dño. Recte ꝙ eo. qd̾¬

Expanded text:
ictis locis, revertebaturque in Ramatha. Ibi enim erat domus ejus, et ibi judicabat Israel . Quid aliud videtur sonare littera, nisi quod provinciam ex officio circuibat, ad expletionem judicii, et revertebatur domum, ut de proprio satisfaceret necessitati? Aedificavit etiam ibi altare D
Abbreviated transcription (Latin):
nulliꝰ clifficultatis irruente articło
ꝓpellat᷑. Sic gͦ seruanda est uita
nt sit ꝯtẽptus: sic ꝯtẽpnenda est. ut
ꝓficiat saluti. S quis est. qui bodie
contẽpnat animam. cũ nullus aut
rar᷑ sit qui toto mentis hẏatu pecu¬
nam ñ ꝯcupiscat: Quid mͤ ẜũ gen
⁊ formani regina pecuma donet. Et bñ
mĩmatũ decoret suadela uenq. Qui di¬
nes est. qui ꝓsꝑatͣ in uiis suis: sapiens
⁊ felix iudicatur. Ad ħ alius uxorem du¬
cit. alius qͥnq iuga boũ. aut uillam e¬
mit. cõmutantes ꝓ hiis animam su¬
am. cecos q ⁊ claudos. ⁊ debiles reputãt
quib mũdꝰ nequaqͣm arrid. qͦs tñ e¬

Expanded text:
nullius difficultatis irruente articulo nullius difficultatis irruente articulo propellatur. Sic ergo servanda est vita, ut sit contemptui; sic contemnenda est, ut proficiat saluti. Sed quis est qui hodie contemnat animam, cum nullus, aut rarus sit, qui toto mentis hiatu pecuniam non concupiscat? Quidni? Cum genus et formam regina pecunia donet, Ac bene nummatum decoret Suadeta Venusque, qui dives est, qui prosperatur in viis suis, sapiens et felix judicatur. Ad hoc alius uxorem ducit, alius quinque juga boum, aut villam emit, commutantes pro his animam suam. Caecosque, et claudos et debiles reputant, quibus mundus nequaquam arrid
Abbreviated transcription (Latin):
exiuit damel. ⁊ pueri de camino ignis
euaserunt illesi. ⁊ apd̾ omnes gentes
ex grã p̾t̾ opinionem ab imminent¬
b malis liberati sunt płrimi. Uñ
mllus eoꝵ qͥ manꝰ iniecerunt sͥ satis
extusatꝰ mͥ est. licet magnis p̾coniis
eccłiastica hystoria aliqͦs efferat ꝓuo¬
cantes mortem. quia tẽꝑariam uita
apd̃ se quam pudicitiam ꝑiditari
malebant. At eos sit excusant ĩ fir¬
mitas carnis. ⁊ ignorantia iuris. ⁊ ĩ cẽ¬
dium caritatis. ⁊ forte mandatum
familiare cłi : ut sic ĩ simplicitate
sua saluent᷑. ut neqͣqͣm ad ꝯseqñtiã
tͣnseat. qd̃ simplicit̾ p̾sũpserunt. Qͥs
ẽĩ locus est fortitudini. si sic tedeat ani¬
me uite sue. ut qͣi pacientia nicta. ⁊
p̃cisa semita m̾itoꝵ. qd̾ p̃cipit᷑ aut
nequeat. aut negligat sustmn̾e: Apd̾
sapientes sit uita ꝯtẽpnit᷑. qd̾ turpi¬
tudinis p̃ciũ. ⁊̃ etas alt̾a sordet. sic
diligitur: ut dum innocent̾ teneri pͥ

Expanded text:
exivit Daniel, et pueri de camino ignis exivit Daniel, et pueri de camino ignis evaserunt illaesi. Et apud omnes gentes ex gratia, praeter opinionem, ab imminentibus malis liberati sunt plurimi. Unde nullus eorum, qui manus injecerunt sibi, satis excusatus est mihi, licet magnis praeconiis ecclesiastica historia aliquos efferat, provocantes mortem, quia temporariam vitam apud se, quam pudicitiam periclitari malebant. At eos sic excusant infirmitas carnis, et ignorantia juris, et incendium charitatis, et forte mandatum familiare Dei, ut sic in simplicitate sua salventur, ut nequaquam ad consequentiam transeat, quod simpliciter praesumpserunt. Quis enim locus est fortitudini, si sic taedeat animam vitae suae, ut quasi patientia victa, et praecisa semita meritorum, quod praecipitur, aut nequeat, aut negligat sustinere? Apud sapientes sic vita contemnitur, quod turpitudinis pretium, etiam aetas altera sordet, sic diligitur, ut dum innocenter teneri potest,
Abbreviated transcription (Latin):
meis poĩto: recubuit ⁊ quieuit. atq ex
eo die totum tͥenniũ ego ⁊ leo in eodem
specu. eodemq nictu uiximꝰ. Nam qͣs ue¬
nabatur feral opimiora ad specũ sb̾ie¬
rebat. que ego ignis copiam ñ habens
meridiano sole testa edebam. S uͥ me
inquit uite ilłi ferme iam ꝑtelum est:
leone uenatũ ꝓfecto reliqui specum. ⁊ ui¬
am ferme t̾oni ꝑm̾sus a mlitib iusus
apͥhũius. ⁊ ad dñm ex affrica romam
deductus sum. Il me rei stat̾i capitaꝑ
dapnandũ. dandũq ad bestias ꝑcura¬
uit᷑. Intelligo autem hũt qͦ leonem
me tũt seꝑato captum. grãm nũc bñfi¬
c. referrẽ ⁊ medele. Solut᷑ itaq est pe¬
na andͦnitꝰ. ⁊ eid̾ leo toti popłi suffragio
donat᷑. Ex inde amicantib sͣ hõie ⁊ leo¬
ne. ⁊ urbem ꝑagrantib. ⁊ catueuntib:
aicebant omnes. Hic est leo hospes
hõis: hic est hõ meditꝰ leonis. Queris¬
ne hystorias nociores. De latu leouũ

Expanded text:
meis posito, recubuit et quievit atque ex meis posito, recubuit et quievit atque ex eo die triennium totum ego et leo in eadem specu eodemque et victu viximus. Nam, quas venabatur feras, membra opimiora ad specum mihi subgerebat, quae ego, ignis copiam meridiano sole tosta edebam. Sed ubi me, inquit, vitae illius ferinae jam pertaesum est, leone venatum profecto, reliqui specum, et viam ferme tridui permensus, a militibus visus, apprehensus, et ad dominum ex Africa Romam deductus sum. Is me statim rei capitalis damnandum, dandumque ad bestias procuravit. Intelligo autem hunc quoque leonem, me tunc separato captum, gratiam nunc beneficii referre et medelae. » Solutus itaque est poena Andronicus, et eidem leo totius populi suffragio donatus. Exinde amicantibus sibi homine et leone, et urbem peragrantibus et circumeuntibus, dicebant omnes: « Hic est leo hospes hominis, hic est homo medicus leonis. » Quaerisne historias notiores? De lacu leonum
Abbreviated transcription (Latin):
meus dñs optm̾et. ego ibi iniqͥs ã ⁊ coti¬
dians̃ u̾berib abfugam coactus sũ. ⁊ qͦ
m̃ latebre t̾re illius forent a clño tuciores:
incampoꝵ. ⁊ araneaꝵ sollitudines concessi
Et qͣi aliud defuisset: consiliũ fuit qͥtũꝙ
m̾ mortem pet̾e. Eũ itaq sole mecdio ra¬
pido tlagranti quaindam ꝓtempe caneã
nactus ẽẽm latebrosam meam penetro:
me ꝙ recondo. Nec multo post ad eund̾ẽ
Atq illit pͥmo quidem conspͨtu adueni¬
entis leonis t̾ritus sũ ⁊ qͣi toto animo ꝯ¬
st̾natꝰ. S postquam int᷑gressus leo mi
res ip̃a apparuit ĩ hitaułm illud suum me
uidet ingressũ ꝓcul ⁊ delitescentem: mi¬
tis ⁊ mansuetꝰ accessit. ⁊ sublatũ pedem
inquid ego stipitem ingentem uestigio
pedis ei herentem renulsi. ꝯceptamq sa¬
niem uuln̾e intimo exp̃ssi. ac curatiq¬
iam sn magna formidine siccaui pe̾itꝰ¬
oꝑa. ⁊ medela leuat᷑ pede ĩ manibus

Expanded text:
meus dominus obtineret, ego ibi iniquis ejus, et quotimeus dominus obtineret, ego ibi iniquis ejus, et quotidianis verberibus, ad fugam coactus sum, et quo mihi latebrae terrae illius forent a domino tutiores, in camporum et arenarum solitudines concessi. Et quasi aliud defuisset, consilium fuit quocunque modo mortem petere. Cum itaque sole medio rapido et flagranti, quamdam pro tempore caveam nactus essem latebrosam, in eam penetro, meque recondo. Nec multo post ad eumdem Atque illic primo quidem conspectu advenientis leonis territus sum, et quasi toto animo consternatus. Sed postquam introgressus leo, uti res ipsa apparuit, in habitaculum illud suum, me videt ingressum procul, et delitescentem, mitis et mansuetus accessit, et sublatum pedem inquit, ego stipitem ingentem, vestigio pedis ejus haerentem, revulsi, conceptamque saniem vulnere intimo expque sine magna iam formidine siccavi penituopera et medella levatus, pede in manibus
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ impetu feruoris. fremitq t̾rifico. so¬
noro qͦ thoro. conusq c̾uitũ flutuantib
animos omniũ. ocłosq in se conu̾t̾et.
illesus euasit. eo qd̃ uͥ eũ leo ꝓcul alpexͣ.
repente qͣi admirans stetit. ac deinde sen¬
sim ⁊ qͣi iocabundus placide accessit. ad
hõmem. Tum candam more atq rini
adulantiũ canũ clem̃t̾. ⁊ blande mou̾.
man ꝓpe iam metu exanimati. ligua
lemãt emulsit. cũ hõ int̾ illata atͦtis
fere blandimenta amissum. animũ
recuꝑare posset. ⁊ uix. paulatĩq ocł̃os
ad ꝯtuendũ leonem aꝑire. Hoc seapion.
ĩ urbanis sp̃taclis rome nidisse refert
aclitiens q tñt facta qͣi recongnicione
mutua. letos inqͥo uideres ⁊ gͣtulabundos
leonem ⁊ hõiem. Et ob hũc rem. ⁊ clamores
ppłi maxmos. accersitꝰ ẽ ho a cesare. qͣre ⁊¬
iłli uni atrocissimꝰ leo peꝑc̾it diligñt̾ q̃si¬
tum ẽ. Ille utiꝙ rẽ mirificam narrans ait

Expanded text:
et impetu fervoris fremituque terrifico, soet impetu fervoris fremituque terrifico, sonoro quoque tono, comisque cervicum fluctuantibus, animos omnium oculosque in se converteret, illaesus evasit, eo quod ubi eum leo procul aspexit, repente quasi admirans stetit, ac deinde sensim et quasi jocabundus placide accessit ad hominem. Tum caudam more atque ritu adulantium canum, clementer et blande movit, manus, prope jam metu exanimati, lingua leniter demulsit, cum homo inter illata atrocis ferae blandimenta, amissum animum recuperare posset, et vix paulatim oculos ad contuendum leonem aperire. Hoc se Apion in urbanis spectaculis Romae vidisse refert, adjiciens quia, tunc facta quasi recognitione mutua, laetos, inquit, videres et gratulabundos leonem et hominem. Et hanc ob rem, et clamores populi maximos, accersitus est homo a Caesare, et quare illi uni atrocissimus leo pepercerit, diligenter quaesitum est. Ille utique rem mirificam narrans ait:
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ adu̾sis facile est ꝯtẽpn̾e uitam fortiꝰ
ille facit: qui miser ẽẽ potest. Nemo
eoꝵ qui mortem ꝑuotat: extusabilis ẽ.
Extusabiliores sunt. qui nuinẽtem ab¬
horrent. Quis eĩ cõgnonit ꝯsilium dñi.
⁊ an possit mortem ĩpendentem qͣcũq
rõne effug̾e. Sandrocottus a rege alex¬
andro int̾fici iussus: salutem celeritate
pedum quesiuit. Ex qua fatigatione
cũ sõp̃no captꝰ iãcet: leo ingentis for¬
me acd clormientẽ accessit. sudorẽ q flu¬
entem lingna ei det̾sit. ⁊ blande exꝑge¬
factum reliqͥd. ħ ꝓdigio. pͥmũ ad spem
regni maiestate omnis inpulsus est.
Molienti deinde bellũ acdu̾sus p̃fectos
alexanri. elefant᷑ ĩugnite magnitu¬
dinis. ult᷑ se obtulit. ⁊ ueluti domita
mansuetudine eũ t̾go suscepit. duxq
belli ⁊ p̾liator pꝰmodum insignis extitit.
Andronitꝰ qͦ dãpnat᷑ ad bestias. cum
leoni obiectus ẽẽt. qui ⁊ uastitudine cͥoͦr

Expanded text:
in adversis facile est contemnere vitam. Fortius in adversis facile est contemnere vitam. Fortius ille facit qui miser esse potest. Nemo eorum qui mortem provocant excusabilis est. Excusabiliores sunt qui imminentem abhorrent. Quis enim cognovit consilium Domini, et an possit mortem impendentem quacunque ratione effugere? Sandrococtus a rege Alexandro interfici jussus, salutem celeritate pedum quaesivit. Ex qua fatigatione cum somno captus jaceret, leo ingentis formae, ad dormientem accessit, sudoremque fluentem lingua ei detersit, et blande expergefactum reliquit. Hoc prodigio, primum ad spem regni, majestate ominis impulsus est. Molienti deinde bellum adversus praefectos Alexandri, elephantus infinitae magnitudinis ultro se obtulit, et veluti domita mansuetudine, eum tergo suscepit, duxque belli, et praeliator postmodum insignis exstitit. Andronicus quoque, damnatus ad bestias, cum leoni objectus esset, qui et vastitudine corporis,
Abbreviated transcription (Latin):
febrem uicõ: acl agonem ueniam. si
me uicerit: ad inferna discendam.
Ibiq ꝑ noctem eliso gutt᷑e. non tam
mori se ait. quam febrem morte ex¬
clud̾e. Deceptꝰ opinione uiroꝵ fortiũ
Et exẽplo in extreme difficultatis ar¬
titulo ne aliunde inferetur mortẽ
ultroneam credidit apetenilam.
Preiulicata siquidem opinio sa¬
pientiorib ꝑsuaserat in ꝯmune.
ut mortem ꝓnocare mallent. qͣm
turpe aliquid susti̾e. fecit ħ cato.
fecerunt ⁊ alii. qui ferrũ sũi cituta
aliucl ue toxit̃ p̃ocupãtes. omnem
⁊ lolam ut putabant turpit uclĩs
effugiebant notam. Ueritatis nãq
ignorantia eis patͦcinari uidet᷑. set
crassa est ⁊ supina: que c̾ta postpõit
ĩctis. ⁊ quicqͥd hẽtur optinũ. ex causa
inani abicit ⁊ expellit. Nec ĩ eo forti¬
tudinis nomen assequitur. ꝙ se p̾cet̾is.
fradulenta opinio ꝯsequi głiat᷑. Utiq
fraudulent᷑ ⁊ uane. qr ut ait ille. Reb

Expanded text:
febrem uicero, ad agonem ueniam; si febrem uicero, ad agonem ueniam; si me uIbique per noctem eliso gutture, non tam mori se ait, quam febrem morte excludere. Deceptus opinione virorum fortium et exemplo, in extremae difficultatis articulo, ne aliunde inferretur, mortem ultroneam credidit appetendam. Praejudicata siquidem opinio sapientioribus persuaserat in commune, ut mortem provocare mallent, quam turpe aliquid sustinere. Fecit hoc Cato, fecerunt et alii, qui fertum aut cicutam, aliudve toxicum praeoccupantes, omnem et solam ut putabant turpitudinis effugiebant notam. Veritatis namque ignorantia eis patrocinari videtur; sed crassa est et supina, quae certa postponit incertis, et quidquid habetur optimum ex causa inani abjicit et expellit. Nec in eo fortitudinis nomen assequitur, quod se prae caeteris fraudulenta opinio consequi gloriatur. Utique fraudulenter et vane, quia, ut ait ille: Rebus
Abbreviated transcription (Latin):
domum uolubilem hr̃e iocabat᷑. ⁊ se cũ
temꝑib inminutantem. frigore eĩ os
dolii u̾tebat in meridiem. estate ad sep¬
tẽtrionem. ⁊ uͥcũq se sol inclinau̾at:
diogenis siniul p̾torium u̾tebat᷑. Quod̾i
uͦ tẽꝑe cũ in ulũ potandi calicẽ ligneũ
gereret: uidit puerũ manu ꝯcaua bi¬
bere. ⁊ elisit eũ ĩ t̾ram dicens. I. Nelcelã
quod nat᷑a hr̃et potłm. Nitb unqũa
le animi rigore remisit. in eoclem
uultꝰ tenore adu̾sis int̾pellantib ꝑsti¬
tit.⁊ ut plene socraticum nosses: cal¬
catis turbinb fortuitoꝵ adu̾sus om¬
nem dolorem ⁊ miseriam uniformi
ĩ quem fortue quippiam licet. Uirtu¬
tem ei ⁊ continenciam: mors qͦ ĩli¬
cat. Nam cũ acl agonem olimpitũ
qui magna frequencia grecie celebra¬
lentib autem amitis aut iniumen¬
tum. aut ĩ uehitłm tolłe: non atlqui¬
euit. s transiens ad arboris ubrã. ait.
me uictorem ꝓbabit. aut uictũ. Si

Expanded text:
domum volubilem habere jocabatur, et se cum domum volubilem habere jocabatur, et se cum temporibus immutantem. Frigore enim os dolii vertebat in meridiem, aestate ad septentrionem; et ubicunque sol se inclinaverat, Diogenis simul praetorium vertebatur. Quodam vero tempore, cum in usum potandi calicem ligneum gereret, vidit puerum manu concava bibere, et elisit eum in terra dicens: « Nesciebam quod natura haberet poculum. » Nihil unquam de animi rigore remisit, in eodem vultus tenore etiam adversis interpellantibus perstitit, et ut plene Socraticum nosses, calcatis turbinibus fortuitorum, adversus omnem dolorem et miseriam uniformi in quem fortunae quidpiam licet. Virtutem ejus et continentiam, mors quoque indicat. Nam cum ad qui magna frequentia Grecie celebralentibus autem eum amicis aut in iumentum aut in vehiculum tollere, non acquievit; sed transiens ad arboris umbra, locutaut uictorem probabit aut uictum. Si
Abbreviated transcription (Latin):
scratem: dixisse fert᷑ ad discipłos sucᷤ.
Abite: ⁊ magr̃m q̃rite. ego eĩ iam reꝑi
statim q uenditis que ħebat. ⁊ publice
distributis: nͥ sͥ plusquam pallolũ
res̾uauit. Huuꝰ diogones ille famosissi¬
mͦ sectator fuit. potencior rege alexand
natꝰ est clauam. nͥ abiret. Eui ille sb̾ie¬
cisse capd̃ fert᷑. atq clixisse. Nnllus tam
cdurꝰ bacłs erit: qui me a tuo possit ꝯsor¬
cio seꝑare. Refert satit᷑ qͥ uiroꝵ illustͥũ
scͥbit historias qd̃ iste diggenes pallio
dupliti usus sit p̃p̃. frigꝰ. peram ꝓ cella¬
gerebat ob torpuscłi fragilitatem qua
iam senex membra sustentare solitus
erat. ⁊ emorrathios uulgo sit appellat᷑
in p̾sentem horam poscens a qͦlibet. ⁊
accipiens cibum. habitauit &. ĩ por¬
taꝵ uestibulis. ⁊ ĩ ꝑticib ciuitatũ. ul¬
quaꝙ ꝓfitens uerũ. ⁊ transeunciũ. abi¬
gens. aut notans uicia que mores fe¬
clabant. Eumq se torqueret ł dolio. se

Expanded text:
fertur ad discipulos suos: « Abite, magistrum quaerite, ego enim jam reperi. » Statimque venditis quae habebat, et publice distributis, nihil sibi plus quam palliolum reservavit. Hujus Diogenes ille famosissimus sectator fuit, potentior rege Alexandro, natus est clavam, nisi abiret. Tum ille subjecisse caput fertur atque dixisse: « Nullus tam durus baculus erit, qui me a tuo possit consortio separare. » Refert satyrus, qui virorum illustrium scribit historias, quod iste Diogenes palliolo duplici usus sit propter frigus, peram pro cellagerebat ob corpusculi fragilitatem, qua jam senex membra sustentare solitus erat, et emorathios vulgo sit appellatus, in praesentem horam poscens a quolibet et accipiens cibum. Habitavit autem in portarum vestibulis, et in porticibus civitatum, usquequaque profitens verum, et transeuntium abigens aut notans vitia, quae mores foedabant. Cumque se torqueret in dolio, se
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯgero. ut cũ alioꝵ tuba ⁊ litui ⁊ om̃e
gen musicoꝵ. laudes ei ꝑit̾ ĩ unũ ꝯcla¬
mabunt. ego uir plebeiꝰ ⁊ indoctus
mei similib p̾conia eiꝰ fistula stͥdenti
diꝑciam. Nam quis a sempagano
tibiam auricalco ĩttam ⁊ emulam
tube granioris exp̾tet: Adero tñ ⁊ me
tantis solep̃niis ingeram ⁊ qd̾ ingenii
uena subtͣhit: deuocionis copia supplebͭ
Dum iuga montis aꝑ. flumos dum pis¬
us amabit. Dñq thimo pascent᷑ apes.
dum rore cicade: Sẽꝑ honos nomenꝙ
liũ. laudesq manebunt. Quod si du¬
cel iniuriam suam aliquid dc̃m putãt:
doceantur a pͥncipe. quia ñ ĩ ꝑniciem.
hsalutẽ egrotanti ꝑpinant᷑ amara
medicine. Hiis p̾missis: ad reliqua
ꝓgrediat᷑ or̃o¬

Expanded text:
congero, ut cum aliorum tuba et litui, et omne congero, ut cum aliorum tuba et litui, et omne genus musicorum, laudes ejus pariter in unum conclamabunt, ego vir plebeius et indoctus, mei similibus praeconia ejus fistula stridenti dispertiam. Nam quis a semipagano tibiam aurichalco junctam, et aemulam tubae grandioris exspectet? Adero tamen, et me tantis solemniis ingeram, et quod ingenii vena subtrahit, devotionis copia supplebit. Dum juga montis aper, fluvios dum piscis amabit, Dumque thymo pascentur apes, dum rore cicadae, Semper honos, nomenque tuum, laudesque manebunt. Quod si duces in injuriam suam aliquid dictum putant, doceantur a principe, quia non in perniciem, sed salutem aegrotantium propinantur amarae medicinae. His praemissis, ad reliqua progrediatur or
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ iinguᷤ ex pͥmet. ⁊ molles mitabit᷑
ere capillos. Infelix oꝑis sũmaq po¬
n̾e totum nesciet. hunc ego me si qͥd
ꝯpon̾e curem: non magis cẽ uelim.
quam naso uiu̾e pͣno. spͣtandum in¬
gris ocłis. nigroq capillo. Dum plu¬
tarchi uestigia intͣiani institõne fam¬
liariꝰ sequor: me ip̃m hac ymagine
arbitror compellari. eroq ludibrio õi¬
um: nͥ diligenti ꝓsequar qd̃ incepi¬
sum. Sequar gͦ enm ⁊ a capite rei p.
condicione. ut si his quib iura ꝑmitti¬
tur ignorare mordacior in hͣc ꝑte ap¬
paruero: id ñ mͥ s plutarcho ascͥbant᷑
aut sͥ poti qui regulam quã ꝓfitent᷑
⁊ qua niuenlum est. eis disc̾e nolue¬
runt. Nam qd̃ de nr̃atib dc̃m est: ea
sola intencione ad ieti. ut ad uirtutis
uiam recdeant .ł. inuiti. Eos namq ad
agenda sufficiũt animare. tam exẽ¬
pla maioꝵ: quã pͥncipis mãgnitudo
inuicti cꝰ titulos nũc apd̃ me ĩ unũ

Expanded text:
et ungue Exprimet, et molles imitabitur et ungue Exprimet, et molles imitabitur aere capillos. Infelix operis summa, quia ponere totum Nesciet. Hunc ego me, si quid componere curem, Non magis esse velim, quam naso vivere pravo, Spectandum nigris oculis, nigroque capillo. Dum Plutarchi vestigia in Trajani institutione familiarius sequor, me ipsum hac imagine arbitror compellari, eroque ludibrio omnium, nisi diligentius persequar quod incoepisum. Sequor ergo eum, et a capite reipublconditione, ut si his, quibus jura permittitur ignorare, mordacior in hac parte apparuero, id non mihi, sed Plutareno ascribant, aut sibi potius, qui regulam quam profitentur, et qua vivendum est eis, discere noluerunt. Nam quod de nostratibus dictum est, ea sola intentione adjeci, ut ad virtutis viam redeant vel inviti. Eos namque ad agenda sufficiunt animare tam exempla majorum, quam principis magnitudo invicti, cujus titulos nunc apud me in unum
Abbreviated transcription (Latin):
sangrini ĩproꝵ. Sit indicia utraꝙ exẽ¬
cuit: ut nullũ opͥm̾et. ⁊ de manu cmꝰꝙͣ
consciencie scrupulose: nͥ sacramento
suũ ppłs testimonium roboraret. Ait
eius ĩ die hͣc. qr ñ inuen̾itis in manu
mea quippiam: Et dixit. Eestis. ẜuic̃q
obtestati ꝓuinciales tale testimoniũ
ꝑhibent ad iudicium omnipotentis
⁊ omnia scientis dei securꝰ accedat.
ꝑuide namq causam instruit. qui
in examine ꝯsuentiam ꝓducit. ⁊ diẽ
humanũ qͦꝵ est iudex consci in excello
Qu uͦ cum samuele ñ discuciunt hͥ
iuditia sua. set ꝓmpti ad excusaciões
in p̾catis quasi sotis manib cũ pilato
clamant. mundus ego sum. a sangͥne
iusti hĩ. qͥa conita legem p̾cauerunt:
ꝑ legem dãpnabunt᷑. Set ⁊ illi dãp¬
nacionis erunt ꝑticipes: qui eos pos¬
sunt chohibere nec uolunt. Et de his
qd̃ satis dictũ est sapienti. ꝓinde ad
ꝓporcionem manuum qulm plutai¬
cus induxit : transeat stilus

Expanded text:
sanguini impiorum; sic judicia utraque exersanguini impiorum; sic judicia utraque exercuit, ne ullum opprimeret, conscientiae scrupulosae, nisi sacramento suum populus testimonium roboraret. Ait ejus in die hac, quia non inveneritis in manu mea quidpiam. Et dixit: Testis. Cuicunque obtestati provinciales tale testimonium perhibent, ad judicium omnipotentis, et omnia scientis Dei securus accedat. Provide namque causam instruit, qui in examine conscientiam producit, et diem humanum, quorum est judex conscius in excelso. Qui vero cum Samuele non discutiunt hic judicia sua, sed prompti ad excusationes in peccatis, quasi lotis manibus cum Pilato clamant: Mundus ego sum a sanguine justi hujus , quia contra legem peccaverunt, et per legem damnabuntur. Sed et illi damnationis erunt participes, qui eos possunt cohibere nec volunt. Et de his quidem vatis dictum est sapienti. Proinde ad proportionem manuum, quam Plutarchus induxit, transeat stylus.
Abbreviated transcription (Latin):
ħ ip̃m cõmendat incliciũ cłi. ⁊ eas
ꝯtẽptibiles facit. qd̃ in egestate bonoꝵ
ip̃is iniqͥ affluunt : fit tñ int̾dum
nescio quo pacto ut ad subu̾sionẽ
iustoꝵ se eis ingerant ⁊ qͦ diligenciꝰ
excludinit᷑: ad hostiũ ꝯtẽptoris stu¬
diosiꝰ pulsant. Quo beat᷑ engenꝰi mũ¬
n̾a cautꝰi abigebat. ad eñ ñcliq mul¬
tipliuꝰ ꝯfluebant. hoc ꝙͦ fere uͥq ac¬
tidit. ut fugiant dũ querunt᷑. Dum fu¬
gantur: accelerant. Et hec quidem uia
compencdiosissima ⁊ honestissima est
ad diuicias. Eum eĩ aiuicie pͣdent᷑ exclu¬
dunt᷑. ⁊ uita et̾na adquiritur. ⁊ cumu¬
lus diiciaꝵ accedit. Et si hoc nimis ar¬
duum uidet᷑ aliis: ł a iudicib tam eccł̃iasti¬
cis quam mundanis qui ꝓfesse dne au
satramento iusticie obligati sũt: imple¬
ri oꝑtet. utͦrũq siquidem forma samu¬
el est: qui sic p̾fuit sacͥficiis: ut nͥ ꝑc̾e̾t

Expanded text:
hoc ipsum commendat judicium Dei, et eas hoc ipsum commendat judicium Dei, et eas contemptibiles facit, quod in egestate bonorum, ipsis iniqui affluunt? Fit tamen interdum nescio quo pacto, ut ad subversionem justorum, se eis ingerant, et quo diligentius excluduntur, ad ostium contemptoris studiosius pulsant. Quod beatus Eugenius munera cautius abigebat, ad eum undique multiplicibus confluebant. Hoc quoque fere ubique accidit, ut fugiant, dum quaeruntur; dum fugantur, accelerant. Et haec quidem via compendiosa, et honestissima est ad divitias. Cum enim divitiae prudenter excluduntur, et vita aeterna acquiritur, et cumulus divitiarum accedit. Et si hoc nimis arduum videtur aliis, vel a judicibus tam ecclesiasticis quam mundanis, qui professione aut sacramento justitiae obligati sunt, impleri oportet. Utrorumque siquidem forma Samuel est, qui sic praefuit sacrificiis, ut non parceret
Abbreviated transcription (Latin):
opes. Regum que sic u̾sat᷑ ĩ usu: ut olꝰ
⁊ quelibet extreme pauꝑtatis exennia
docta sit ñ fastidire. fructus siqͥd̾ pħe
ter oĩa ꝑtet. ut obiecto solide uͥtutis
obice omnem fortunam exarmet. ꝑ¬
fecto qͥiqͥs ħ assecutꝰ est: nͥ sꝑat anͥ
extimescit. ⁊ ĩ eu̾. sẽꝑ fortuna
quelibet manta ruit. Quid inqͥt cu
Et aristipp᷑ ut cũ omnib ait bõib ĩtͤ¬
pide fabularer. Ntiq si honoris ẽẽt
aut pecunie rei. ue alt̾iꝰ cupidus. hoc
minime posset ueratit̾ resp̃ode. Ad
salutem tñ uia tutissima est. diuitiis
⁊ reb aliis expedito. Diffiillimũ em̃
est ut possessoꝵ sui ñ inpediant cͦsũ.
Quis nesscit ypodomiam p̾uolasse
ꝑiecto auro potuit retardare: Nan¬
sit itaq uͥgo inuicta doñ uentũ est
ad pecunie ꝯtẽptorem. qͥ ĩ ꝯfẽptu au¬
ri uirginem suꝑauit. aurũ opt inu
it. ⁊ ex eo ut fingit᷑ c̾tatͥtis puelle. ce¬
reos axes fecit. dñ incorrupcioĩs amor.
pecunie amorem absorbuit. Nonne

Expanded text:
et rerum quae sic versatur in usu, ut olus, et quaelibet extremae paupertatis xenia docta sit non fastidire. Fructus siquidem phter omnia portet, ut objecto solidae virtutis obice, omnem fortunam exarmet. Profecto quisquis haec assecutus est, non sperat aut extimescit, et in eum semper fortuna quaelibet manca ruit. « Quid, inquit, cu» Et Aristippus: « Ut cum omnibus, ait, hominibus intrepide fabularer. » Utique si honoris esset, aut pecuniae, reive alterius cupidus, hoc minime posset veraciter respondere. Ad salutem tamen via tutissima est, divitiis et rebus aliis expedito. Difficillimum enim est, ut possessorum sui non impediant cursum. Quis nescit Hippodamiam praevolasse cursum, projecto auro potuit retardare? Mansit itaque virgo invicta, donec ventum est ad pecuniae contemptorem, qui in contemptu auri virginem superavit, aurum obtinuit, et ex eo ut fingitur certatricis puellae cereos axes fecit, dum incorruptionis amor pecuniae amorem absorbuit. Nonne
Abbreviated transcription (Latin):
exclusio ẽ. ⁊ fuga uͥtutũ. feciida uiroꝵ
pauꝑtas. natͣam optimam bñuiuen¬
di ducem imitat᷑. ⁊ uirtutũ parẽs ⁊ cꝰtos
ẽ. solaq securitatẽ parit. q̃ sola nescit
ĩcentiua belloꝵ. Nõ ht̃ surgia q̃ ꝯtñcõis
causas ignorat. Trepidat orbis. ⁊ cesareã
manũ solus panꝑ ñ timet. Utiq si ob
eas oꝑtuerat ñ amari. Ne tñ his qui
pauꝑtatis erubescunt mnlitate sor
appetitum. Mentem sui ꝯpotem querit.
⁊ que in omini fortune calculo sufficiat
sͥ. ita tñ ut sufficientia eĩ: ex d̾o sit. Sic
Nam sicut opes adiniitunt᷑ ad usum:
sic asapiente ꝯtẽpnũt᷑ ab usu. Set forte
speslex uilis indebitur ignomimosa
magnatib ⁊ honoris splendorẽ res tenu¬
is decolorat. At qui longe p̾stantꝰ ẽ morib
Fictilib cenasse ferunt anathoclea re¬
gem. atq abacũ samio sepe onerasse luto.

Expanded text:
exclusio est, et fuga virtutum; fecunda virorum exclusio est, et fuga virtutum; fecunda virorum paupertas, naturam optimam bene vivendi ducem imitatur, et virtutum parens et custos est, solaque securitatem parit, quae sola nescit incentiva bellorum. Non habet jurgia qui contentionis causas ignorat. Trepidat orbis, et Caesaream manum solus pauper non timet. Utique si ob eas oportuerat non amari. Ne tamen his qui paupertatis erubescunt vilitate sordappetitum. Mentem sui compotem quaerit, et quae in omni fortunae calculo sufficiat sibi, ita tamen ut sufficientia ejus ex Deo sit. Sic Nam sicut opes admittuntur ad usum, sic a sapiente contemnuntur abusu. Sed forte supellex vilis videbitur ignominiosa magnatibus, et honoris splendorum res tenuis decolorat. Atqui longe praestantius est moribus fictilibus coenasse Agathoclea regem, Atque abacum Samio saepe onerasse luto,
Abbreviated transcription (Latin):
bũ aut siquid ĩsensibiliꝰ est. Stultꝰ gͦ¬
⁊ miser est: siqͥs est pauꝑ. Set nͨ ama¬
ri p̃ ab aliqͦ. quemala fortuna pͤ¬
mit. eo qd̃ nulla fides uncqͣm miseros
elegit amicos. ⁊ iuste credit᷑ qͥsq ma¬
la ferre que sustinet. adeoq regnum
pecunie inualuit: ut desꝑetur de fide
iudicics qͥ repellit. mun̾a offerentis.
Si pascisci detrectas pollicentis inde¬
ris odisse causam. Et fortasle affec̾tu
nes post dinitias currunt. ac si alibi
laboꝵ requies. ddoloꝵq solacium innẽi¬
ri non posset. Ac si naufragi de ꝑfundo
queant enatare faciliꝰ si p̃graui sertina
fuerint on̾ati. Set quis mmicquam ulce¬
rosus spinas ꝯgessit: ut uolutatꝰ ĩ eis qͥ¬
escat mollit̾: ꝑfecto si ei ꝑfacte cred̾et᷑
qui ait. diuicie sunt spine: minime
tanto studio a sapientib nr̃i tẽꝑis q̃re¬
rent᷑. Ut gͦ publiuꝰ carpꝰ ait. diuites.
pauꝑib. iiseriores sũt. eo qd̃ a sap̃iã
longͦi abeunt. Appetit᷑ diuiciaꝵ sapiencie

Expanded text:
est. Stultus ergo miserque est, si quis est pauper. Sed nec amari potest ab aliquo, quem mala fortuna premit, eo quod Nulla fides unquam miseros elegit amicos, et juste creditur quisque mala ferre, quae sustinet, adeoque regnum pecuniae invaluit, ut desperetur de fide judicis, qui repellit munera offerentis. Si pacisci detrectas, pollicentis videris odisse causam. Et fortasse affectu, nes post divitias currant, ac si alibi laborum requies, dolorumque solatium inveniri non posset, ac si naufragi de profundo queant enatare facilius, si praegravi sarcina fuerint onerati. Sed quis unquam ulcerosus spinas congessit, ut volutatus in eis quiescat molliter? Profecto si ei perfecte crederetur qui ait, divitiae sunt spinae, minime tanto studio a sapientibus nostri temporis quaererentur. Ut ergo Publius Carpus ait, divites pauperibus miseriores sunt, eo quod a sapientia longius abeunt. Appetitus divitiarum sapientiae
Abbreviated transcription (Latin):
magnũ qm penetrauit celos. ich̃m filiũ
di uͥq locoꝵ offerri debet ꝯpõitũ uis fasq
animi. scĩq recessus mentis. ⁊ incoctũ gen̾¬
oso pͣt᷑ hon esto. ueri siquidem adoratoreᷤ
lic adorant. patrem in sp̃u ⁊ u̾itate. An¬
ne eũ credis accepisse aliqͥd nõie sportu¬
larum: hoc eĩ p̃textu ñ tam iudices: qm
iudicioꝵ canpones. qui neqͥciam suam
honesta uolunt palliare licencia. ĩqͥta¬
tem suam colorare nituntur. querentes
scł̃s aliqua emolumenta negocioꝵ qͦꝵ
tum ẽẽ non licet: sit saltem ꝯpensatio
sũptuũ. aut dãpnoꝵ. Hii tñ rari sũt. Qͥs
eĩ erubescit ddic̾e. quid m̃ dabis. ut tͥ iusti¬
ciam faciam: Nam ut ꝓ seip̃a exhibeat᷑:
frustra exsp̃tas. Nonne simile est. at si di¬
cat᷑. Quid mͥ uultis clare ut me ip̃m ab¬
negem. officiũ ꝓilam. ⁊ dñm uenclam᷑:
quasi impedimentum sapiencie. ⁊ uͥ¬
tutis. fecit hoc socͣtes. quem omniũ
ph̃oꝵ secte quasi pͣdencie ⁊ u̾itatis u¬

Expanded text:
num, qui penetravit coelos, Jesum Filium Dei, ubique locorum offerri debet Compositum jus fasque animi, sanctique recessus Mentis, et incoctum generoso pectus honesto. Veri siquidem adoratores sic adorant Patrem in spiritu et veritate. Anne credis eum accepisse aliquid nomine sportularum? Hoc enim praetextu non tam judices quam judiciorum caupones, qui nequitiam suam honesta volunt palliare licentia, iniquitatem suam colorare nituntur, quaerentes scilicet aliqua emolumenta negotiorum, qtum esse non licet, sit saltem compensatio sumptuum et damnorum. Hi tamen rari sunt. Quis enim erubescit dicere: Quid mihi dabis ut tibi justitiam faciam? Nam ut pro se ipsa exhibeatur, frustra exspectas. Nonne simile est, ac si dicatur, quid vultis mihi dare ut me ipsum abnegem, officium prodam, et Dominum vendam? quasi impedimentum sapientiae et virtutis. Fecit hoc Socrates, quem omnium philosophorum sectae quasi prudentiae et veritatis u
Abbreviated transcription (Latin):
argint᷑. locutꝰ est sensate: ⁊ non est ei
datus locꝰ. Dines locutꝰ est: ⁊ omnes
tacuerũt. ⁊ u̾bũ illiꝰ uͦ acd nubes ꝑihu¬
cent. Panꝑ locutꝰ est: ⁊ dicunt. Quis
est hic᷑ Et si offencł̾it: subu̾tũt illũ.
Et hec quidem sũt iutlicia eoꝵ qͥ iusti¬

Expanded text:
arguitur. Locutus est sensate, et non est ei datus locus. Dives locutus est, et omnes tacuerunt, et verbum illius usque ad nubes perducent. Pauper locutus est, et dicunt: Quis est hic? Et si offenderit, subvertunt illum . Et haec quidem sunt judicia eorum, quo
Abbreviated transcription (Latin):
pfessionem ueri arcand̾ censuit dicẽs
Testis ẽ dñs adu̾sus uos ⁊ testis xp̃t eius
ĩ die hcͦ: quia ñ inuen̾itis ĩ manu mea
qͥppiam. Et dixit ppłs. Testis. Ac si fid̾e
do ⁊ regi suo debitam religiose affirma¬
tionis obsidem faciant. Qd̃. &. esculentũ
⁊ poculentũ acceꝑit. de scͥpt᷑a c̾tũ ñ hẽo. Sit
eĩ scͥptum est. Indicabat qͦ samuel isił

Expanded text:
professionem veri tamen arctandum censuit, dicens: professionem veri tamen arctandum censuit, dicens: Testis est Dominus adversus vos, et testis christus ejus in die hac, quia non inveneritis in manu mea quidpiam. Et dixit populus: Testis ; ac si fidem Deo et regi suo debitam, religiosae affirmationis obsidem faciant. Quod autem esculentum et poculentum acceperit, de Scriptura certum non habeo. Sic enim scriptum est: Judicab