comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
leste ꝙ tuli tõemq eam calamitatem ex istrmarũ qui si istit affuissem neq tͥ defiuis¬
sem coramq meum dolorem tͥ declarassem Et si genus hor consolatiõis iniseumi at ꝑ acerbã
est ꝓptea quia per quos ea fieri dt̃ ppniquos et famuliares ip̃i pari molestra afficiãt᷑ neqꝙ siue
lacrnuis multis id couari possuĩt ut magis ip̃i uideant᷑ aliorũ ꝯsolacione iudigeꝰ ꝙͣ alho posse
suũ officiũ prestue tamen que in pñcia in mẽtem nichi uenerãt decreui bretu ad re ꝑstrbers¬
non ꝙ ea fugere te existimẽ ẜ ꝙ forsitan dolore impeditus iius ea ꝑspiaas quid est ꝙ tã¬
tope̾ te ꝯmoueat tuus dolor intestimis Cogita q̃adnodum ad huc fortuã nobiscum egeritꝰ ea
hoc uno ĩꝯmodo addito quid ad dolorem ad iũgi potuit aut qui nõ in illis rebus ꝑocitatus ani
calere iaui dt̃ atq oĩa nũtris existimare diyi illius uitem credo doles/ quotiens meã cogitacio¬

Expanded text:
lesteque tuli communemque eam calamitatem existimavi; qui, si istic adfuissem, neque tibi defuissem coramque meum dolorem tibi declarassem. etsi genus hoc consolationis miserum atque acerbum est, propterea quia, per quos ea confieri debet, propinquos ac familiaris, ii ipsi pari molestia adficiuntur neque sine lacrimis multis id conari possunt, uti magis ipsi videantur aliorum consolatione indigere quam aliis posse suum officium praestnon quo ea te fugere existimem, sed quod forsitan dolore impeditus minus ea perspicias. quid est quod tanto opere te commoveat tuus dolor intestinus? cogita, quem ad modum adhuc fortuna nobis cum egerit; eatatem honores omnis. hoc 'uno incommodo addito quid ad dolorem adiungi potuit? aut qui non in illis rebus exercitatus animus callere iam debet atque omnia minoris existimare? an illius vicem, cedo, doles? quotiens in eam cogitatio
Abbreviated transcription (Latin):
uit et ꝙͣti ip̃e me faceret et ꝙͣ suũ erga me añũ tͥ gratũ putaret fore cuiꝰ officia iccũdiora liar sepe
michi fuerint nũꝙͣ tũ grrtiora me aũt nõ or̃o tua solum et societas pene egritud inuis ẜ etrã aũt¬
tas ꝯsolat᷑ Turpe aũt existno nie nõ ita fere casum meũ ut tu tali sapiã preditus firendĩ pu¬
tas ẜ oppͥmor interdum et ue resisto dolori ꝙ ea me solatia deficiũt que ceteris quorũ nucin
exempla ꝓpono sumli in fortũq̃ non defuerãt Naui et Ꝙ maximꝰ qui filiũ ꝯsularẽ clarũ uirũ

Expanded text:
vit et quanti ipse me faceret et quam suum talem erga me animum tibi gratum putaret fore. cuius officia iucundiora scilicet saepe vit et quanti ipse me faceret et quam suum talem erga me animum tibi gratum putaret fore. cuius officia iucundiora scilicet saepe mihi fuerunt, numquam tamen gratiora. me autem non oratio tua solum et societas paene aegritudinis, sed etiam auctoritas consolatur; turpe enim esse existimo me non ita ferre casum meum, ut tu tali sapientia praeditus ferendum putas. sed opprimor interdum et vix resisto dolori, quod ea me solacia deficiunt, quae ceteris, quorum mihi exempla propono, simili in fortuna non defuerunt. n
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ꝓ tempora et aliorũ uictoriã lugere plura me de hac re ad te stribere pudet/ ne bidear prude¬
cie tue diffidere quare si hoc unũ ꝓposuero finẽ faciã scritendi uidim/ aliquotiẽs scdam pulcherri¬
me te ferre fortunã magnãq ex ẽa re laudem adipisci fac aliq̃u intelliganius aduersam quoꝑ
quõd ad me attinet ⁊ic̃r te tranquilliorem aĩõ esse tognoro de hĩis rebus que hic gerũt᷑ quẽ adiurdũ
se ꝓũcia habeat certiorem facraui
Go uero seriu uellem ut scribos in meo grauissimo tasu affuuisses quãta em pncia me ad¬
iuuare potueris et consolando atos ꝓpe dolando facile ex eo initelligo ꝙ lris lectis alieptuã
acqͥeui Naui et ea scapsisti que leuare luctiun possent et in iue ꝯsolando nõ mediocrẽ ip̃s anirui
dolorem adhibuisti Seruius tamen tuus om̃ibus officiis que illi tẽpori tribui potuerũt declara¬

Expanded text:
am quam rei publicae tempora et aliorum victoriam lugere. plura me ad te de hac re scribere pudet, ne videar prudentiae tuae diffidere. qua re, si hoc unum proposuero, finem faciam scribendi: vidimus aliquotiens secundam pulcherrime te ferre fortunam magnamque ex ea re te laudem apisci; fac aliquando intellegamus adversam quoque quod ad me attinet, cum te tranquilliorem animo esse cognoro, de iis rebus, quae hic geruntur, quemadmodumque se provincia habeat, certiorem faciam. vale. ego vero, Servi, vellem, ut scribis, in meo gravissimo casu adfuisses; quantum enim praesens me adiuvare potueris et consolando et prope aeque dolendo, facile ex eo intellego, quod litteris lectis aliquantum adquievi. nam et ea scripsisti, quae levare luctum possent, et in me consolando non mediocrem ipse animi dolorem adhibuisti. Servius tamen tuus omnibus officiis, quae illi tempori tribui potuerunt, declara
Abbreviated transcription (Latin):
bã.posse aliquid accrdẽ tñi accessit bt in nũt de mq amae̾ uidrar autra dilexisse. Quarr
quid est ꝙ ego tr hortar. ut dignitati et glorie seruias. ꝓpono t claros biros qd̃ faci̾ solent qͥ¬
hortant᷑ Nenire habee clariorẽ.ꝙͣ tripmu. te iinitere oportit trcũ ipẽ certes nõ licrt quidẽ̾ tͥ
lami tantis rebus gestis nõ tui siłcm esse. qd̃ cũ ita sit hortacio nõ ist necessaria gratulationr
magis utrudũ est. Contigit enĩ tͥ ꝙ haud scio. aunr nĩ ut sũma seuiritas aiaduersionis.
nõ mõ nõ ĩudiosa ẜitꝭ ppla̾ꝵ esẜ et cũ bonis om̃ibus etũ inifimo cuiq gratissima/ hoc si
tͥ fortuã quadam cõtigissit. gratularer frlicitati tur s cõtigit inaguitudiue tũ aĩ tu itiã
iugeni atq cõ silii. ligi enĩ cõtrncionẽ tuã nichil illa sapu̾tius ita pedetentĩ et gradatur

Expanded text:
bam posse aliquid accedere? tantum accessit ut mihi nunc denique amare videar, antea dilexisse. qua re quid est quod ego te horter ut dignitati et gloriae servias? proponam tibi claros viros, quod facere solent qhortantur? neminem habeo clariorem quam te ipsum. te imitere oportet, tecum ipse certes. ne licet quidem tibi iam tantis rebus gestis non tui similem esse. quod cum ita sit, hortatio non est necessaria, gratulatione magis utendum est. contm popularis esset et cum bonis omnibus tum infimo cuique gratissima. hoc si tibi fortuna quadam contigisset, gratularer felicitati tuae, sed contigit magnitudine quom animi tum etiam ingeni atque consili. legi enim contio
Abbreviated transcription (Latin):
scriberẽ insi tr a me mirabilitꝰ amiari. de quo etiã nichil scribe nte me tr nõ dubi¬
tare crrtoͣ scio oĩo michi mage lic̾ sũt respectande a tr. ꝙͣ a auest / nichu cũi rorut gerit᷑ qd

Expanded text:
scriberem, nisi te a me mirabiliter amari, de quo etiam nihil scribente me te non dubiscriberem, nisi te a me mirabiliter amari, de quo etiam nihil scribente me te non dubitare certo scio. omnino mihi magis litterae sunt exspectandae a te quam a me tibi ; nihil enim R
Abbreviated transcription (Latin):
se uitu tuis rebus ꝯsuilas it aliqñ t potius ꝙͣ cuiꝰ sis anucꝰ satistr̃m̃ est iã a tr uci offino
bel familiaritati satiffrm̃ ete partib ꝓ. et ri ie ꝓ. quã tu ꝓbabas reliquũ ẽ ubi iuĩs istres
p. ibi scum ꝯpotius ꝙͣ dũ illam ueterẽ siquani . simꝰ in nulla. Quare uelnu nͣ iocũdissic̃
cico si forte pompeius pulsis hñs quoq lotis rursus alias riegionis petr̾ cogatur. bt h
d uel athẽe uel in ꝙͣius quirtã icipias tiuitatẽ:. qu si eris factur ł beluu inͥ scribas  t ego
N ullo nũo potero ad tr ad uolt̃. quitũq de tua digntatr ab imperatore erũt impitrada
qua c̃ huanitate cesar faciliniũ erit ab rot ip̃i nupctrare et iuras tũ p̃ces apud cũ nõ
nũniũ aũtate habituras. puto Erit tur quo fidia et luanitatꝭ ciuari ⁊ ut is tabrllarius
quẽ ad te misi reurrti possit ad nr eta tr micti las refirat
On sum ausus salmo nr̃o nichil ad te kãrũ dare aut ir hercule habebã quid

Expanded text:
 factum est iam a te vel officio vel familiaritati, satis factum etiam partibus et ei rei p., quam tu probabas ; reliquum est, ubi nunc est res p., ibi simus potius quam, dum illam veterem sequamur, simus in nulla. qua re velim, mi iucundissime Cicero, si forte Pompeius pulsus his quoque locis rursus alias regiones petere cogatur, ut tu te vel Athenas vel in quamvis quietam recipias civitatem. quod si eris facturus, velim mihi scribas, ut ego, si ullo modo potero, ad te advolem. quaecumque de tua dignitate ab imperatore erunt impetranda, qua est humanitate Caesar, facillimum erit ab eo tibi ipsi impetrare, et meas tamen preces apud eum non minimum auctoritatis habituras puto. erit tuae quoque fidei et humanitatis curare ut is tabellarius, quem ad te misi, reverti possit ad me et a te mihi litteras referat. non sum ausus Salvio nostro nihil ad te litterarum dare ; nec me hercule habebam quid
Abbreviated transcription (Latin):
et qui antra nostir fuit pp̃łs nostir essit Cur hoc inquis ymo aliqua᷑ ixspictant nos
duitos unice̾ corgero aurũtanũ inc catonr̃ b̾os Doriuite. uechit adhus nichi uideuñ intelligi
ꝙͣ nos pat̾ram I et ꝙͣ simꝰ ĩbetilli ᷑ atꝙ hoc nullius p̃iui stefaciã qͥ qd apue me plurinur̃

Expanded text:
et, qui antea noster fuit, populus vester esset. 'cur hoc?' inquis. immo reliqua exspectate ; vos et, qui antea noster fuit, populus vester esset. 'cur hoc?' inquis. immo reliqua exspectate ; vos invitos vincere coegero. †Arruntanum me Catonem ; vos dormitis nec haec adhimbecilli. atque hoc nullius praemi spe faciam sed, quod apud me plurimum
Abbreviated transcription (Latin):
optimatiũ ꝯmouĩt. aut nõ mulorũ homi insolenciã aut iactationẽ ftat nõ potrs eligas
cruseo : aliqd oppidũ bacuũ a bello dũm hec dicerũ̃t᷑ que tu̾a e erũt ꝯficcris it igo tr
Rgo nr potius ꝓficisti in hispaniã fiuisẜ uiꝙͣ fornus esse qñꝙͣ tu ꝓfega rs ad
pompeiũ qdͥ utiuã aut̃ appius claudius in ista partr aut Ccurio cruiꝰ anicia uit
paulatim in hanc partẽ cause imposint Nram iucdha sentire bonã mĩtr̃ nacũdua tũora
ablatã Tã tu porio cũ adti ꝓficiscrus ainunũ noctu benisseri diuii miichi pacis mãdata
Sas ad cesarem et mirificũ cur agis: amici officiũ urglexisti iq iͣchi cõ suliuisti Neq hͭ
tatis nõ esset eiecti iam pridem hitic essem ꝰan nam hic nũc pritir fenratores paucos
nec homo unt ordo quisꝙͣ esti inisi ẽ pomprianꝰ Equidem iam iffe̾ci. ut maxnuit partit

Expanded text:
optimatium commovent aut non nullorum hominum insolentiam et iactationem ferre non potes, eligas optimatium commovent aut non nullorum hominum insolentiam et iactationem ferre non potes, eligas censeo aliquod oprgo me potius in Hispania fuisse tum quam Formiis, quom tu profectus es ad Pompeium! quod utinam taut Appius Claudius in ista parte C. Curio, quoius amicitia me paulatim in hanc perditam causam imposuit ; nam mihi sentio bonam mentem iracundia et amore ablatam. tu: tu porro, cum ad te proficiscens Ariminum noctu venissem, dum mihi pacis mandata das ad Caesarem et mirificum civem agis, amici officium neglexisti neque mi consuluisti. neque haec or vestrae crudelitatis non esset, eiecti iam pridem hinc essemus ; nam hic nunc praeter faeneratores paucos nec homo nec ordo quisquam est nisi Pompeianus. equidem iam to effeci ut maxime plebs
Abbreviated transcription (Latin):
sequi nolueꝵ sũmx stulticr est uide urdum pudt te parũ adoptatũ esse ꝑaꝵ dilig¬
ter quid optim̃ sid eligas O si totumtͥ persuadire nõ possum. saltom dum quid de iuspaq̃
agamꝰ scit᷑ exspxcta quas tͥ nũcio adurtu asaꝵ fore nostrasꝙͣ isti spẽ habeant amissis
hispanis nescio esed̃ porro tuũ corisiliũ sit ad desꝑatos acrdere . nõ nudiuffidius reperio. h ͦ.¬
dꝰ tu nõ dicendo michi significasti. cisar audurat ac simul atq habuit michi dixit statĩ
quid de tr audisẜꝰ exposui negaui᷑ nir fad ͣ scire ẜ taniẽ ab co pecuĩ ut ad te trãs miteret
quibꝰ maxime ad remañ dũ cõmoueri posses Me sccũ in hispaniã ducit Ham insi
ita faccret s ego priusꝙͣ ad urbem accederem ubicũꝙ esses ad r ꝑcurrisseu et hec ad tr pns
contrndissens atq oñm ui te retinuissem Etiã. atq itiã ie cico crgita ue tr tuosq om̃s fado¬

Expanded text:
sequi nolueris, summae stultitiae est. vide ne, dum pudet te parum optimatem esse, parum diligensequi nolueris, summae stultitiae est. vide ne, dum pudet te parum optimatem esse, parum diligenter quid optimum sit eligas. quod si totum tibi persuadere non possum, saltem, dum quid de Hispaniis agamus scitur, exspecta ; quas tibi nuntio adventu Caesaris fore nostras. quam isti spem habeant amissis Hispaniis nescio ; quod porro tuum consilium sit ad desperatos accedere non medius fidius reperio. hoc quod tu non dicendo mihi significasti Caesar audierat ac, simul atque 'have' mihi dixit, statim quid de te audisset exposuit. negavi me scire, sed tamen ab eo petii ut ad te litteras mitteret, quibus maxime ad remanendum commoveri posses. me secum in Hispaniam ducit ; nam nisi ita faceret, ego, prius quam ad urbem accederem, ubicumque esses, ad te percucurrissem et hoc a te praesens contendissem atque omni vi te retinuissem. etiam atque etiam, Cicero, cogita ne te tuosque omnis fundi
Abbreviated transcription (Latin):
Iꝑstpͥsisti nõ tanẽ qualis esẜiꝙͣ cognita res aꝑiusti has ad te ellico lrãs scoͥsi perfor¬
tuãs tuas. tico per liberos oro obsitro. n qudd grauiꝰ de salute. et iucoliũtatr tua consias.
Neam dcos hoĩesq amiciciãq nostrã trstificor ietͥ pridipisse iꝙ themie̾ monuissi d̃
postꝙͣ cesarẽ cõuiencrim sinamq cius qualis sua fuerat esse parta uictoria cognouerim tr ar¬
tiorẽ fecisse᷑ si existiãs candemi rocm̃ fore cesaris in dinuttendis aduersarĩs et condicionb
ferendis errabinichil insi atrox et senũ cogitat atq itiã loquit᷑ uatꝰ senatui ẽxilit her hiis
si domus si spes tur relique tibi curr sũt si aliqued a pud ir nos si uir optiniꝰ gener tuus
ualet quorũ fortuãs non debes uelle conturbarr. sequere eam causani in cuiꝰ uictoria salus
nr̃a este ne aut odisse aut relinquere coganuir aut nmpiã cupiditatẽ contͣ salutẽ tuam

Expanded text:
isti neque non tamen quale esset quod cogitares aperuisti, has ad te ilico litteras scripsi. per fortunas tuas, Cicero, per liberos te oro et obsecro ne quid gravius de salute et incolumitate tua consulas. nam deos hominesque amicitiamque nostram testificor me tibi praedixisse neque temere monuisse sed, postquam Caesarem convenerim sententiamque eius qualis futura esset parta victoria cognorim, te certiorem fecisse. si existimas eandem rationem fore Caesaris in dimittendis adversariis et condicionibus ferendis, erras; nihil nisi atrox et saevum cogitat atque etiam loquitur; iratus senatui exiit, his intercsi domus, si spes tuae reliquae tibi carae sunt, si aliquid apud te nos, si vir optimus gener tuus valemus, quorum fortunam non debes velle conturbare, ut eam causam in quoius victoria salus nostra est odisse aut relinquere cogamur aut impiam cupiditatem contra salutem tuam
Abbreviated transcription (Latin):
crede. birtute formosius nichil pulchrius nichil amiabilius ddemꝑ amani ut tu scis. Mar¬
cũ brutũ ꝓpt eius sũmũ ingeniũ suauissuos mores singularẽ ꝓbitatĩ atq cõstãcia.
tnĩ ydibus in̾ciis nnĩ accessit ad aniorẽ ut nurarer locũ fuisse augendi in eoꝙ michi iam
pridem curuilatũ itiã indebat᷑. Quis rratiqui putaret ad iũ amorũ quetii riga te habr¬

Expanded text:
crede, virtute formosius, nihil pulchrius, nihil amabilius. semper amavi, ut scis, Mcrede, virtute formosius, nihil pulchrius, nihil amabilius. semper amavi, ut scis, M. Brutum propter eius summum ingenium, suavissimos mores, singularem probitatem atque constantiam; tamen Idibus Martiis tantum accessit ad amorem ut mirarer locum fuisse augendi in eo, quod mihi iam pridem cumulatum etiam videbatur. quis erat qui putaret ad eum amorem, quem erga te hab
Abbreviated transcription (Latin):
dior et ꝙͣ satis.ẽ gli Est tamẽ non aliruũ a Signitag tua qͣ id ip̃i aganienoni reguum
rigi fuit honestũ hũ aliquẽ in consilus capũdis nestorẽ micha bero giorio sũ tr ꝯsuuiꝰ
inuenc̃ florirr landa laudibus. quasi alũnu discipline nur lucius quidam crsar c̃i ad
cũ egrotũ urapolumn uenisscui ꝙͣqͣ erat oppressus tocius corporis doloribus tñ cm̃ꝙ inr pla
apud sororis filiũ ualirẽ. salui essi possem/ dolobelle bero tuo / et gratulor it grãs̃ ago¬
quẽ pridẽ post tr ꝯsulẽ solum possum ^ bi̾ con sulem dici̾. deiude multa de fricto ac de re
boꝵ oñi ist. Atr aũt pcto ut iir/ hanc quasi falsam herieditatẽ aliene glorie siuas ceru̾i
nieq aliqua iex parte in socutate tuarũ laudũ benie̾ paciare. ꝙͣꝙͣ mn dolobella⁊ hit ruĩ
tius factis sic incẽsus sum ut nichil ñꝙͣ in amiore fu̾it ardentius: Nichu est enĩ michi

Expanded text:
is est gloriae ; et tamen non alienum est dignitate tua, quod ipsi Agamemnoni, regum regi, fuit honestum, habere aliquem in consiliis capiendis Nestorem, mihi vero gloriosum te iuvenem consulem florere laudibus quasi alumnum disciplinae meae. L. quidem Caesar, cum ad eum aegrotum Neapolim venissem, quamquam erat oppressus totius corporis doloribus, tamen, ante quam apud sororis filium valerem, iam salvi esse possemus ; Dolabellae quem quidem post te consulem solum possumus vere consulem dicere. deinde multa de facto ac de re vox omnium est. a te autem peto ut me hanc quasi falsam hereditatem alienae gloriae sinas cernere meque aliqua ex parte in societatem tuarum laudum venire patiare. quamquam, mi Dolabella haec enim i, tum his tuis factis sic incensus sum ut nihil umquam in amore fuerit ardentius. nihil est enim, mihi
Abbreviated transcription (Latin):
⁊r. ca que suasisse pomipero quibus ille si paruisset: es hic quidẽ clarus in toga it prin¬
cepb: Sed cantas opes quas nũt habet non haberet iũdem in hyspaniã censurꝙ si sr
cisset ciuili bellum nullũ oĩo fuissit. Rationẽ haberi absentia nõ tam pugniaui at hare
misi aut mortore aut quc relaꝵ ⁊ tim uel imiquissimã pacr̃ iustissiuo beno ancrftirẽ
bicta ẽ aũitas nua nõ tam e poipiio nam his mouctat᷑ ꝙͣ as hñs qt qui dũr p̃o

Expanded text:
are ea me suasisse Pompeio, quibus ille si paruisset, esset hic quidem clarus in toga et prinare ea me suasisse Pompeio, quibus ille si paruisset, esset hic quidem clarus in toga et princeps, sed tantas opes, quantas nunc habet, non haberet. eundum in Hispaniam censui. quod si fecisset, civile bellum nullum omnino fuisset. rationem haberi absentis non tam pugnavi ut liceremisi aut monitorum aut querelarum, cum vel iniquissimam pacem iustissimo bello anteferrem? Victa est auctoritas mea
Abbreviated transcription (Latin):
nirtis atꝙ p̃crptis plurĩoq ut tu scis Doctͥur studio tũ iuagnoctiã usu tractand ⁊ci p. mag¬
naꝙ nr̃oruu temporũ uarietate ꝯscaiti sum¶cui quidẽ diuuinationi᷑ hoc plus ꝯfidiuius.
ꝙ ea nos nchil in hĩs tam obscuris rebus. tamꝙ ꝑtinbatis nũq oĩo fifellit Puriẽ qui
antra futura dixissem ne uererer ne ex eur̃tis fingere uderer s tamẽ plurimi sũt
testes meret un̾tio ne quĩgiret se cũ cesare moniusse pomperũdet postra ne se iũgeret
tõuactione frangi senatus opes. Disiũctionr ciulr bellum excitari uidebãꝵ Atq uatar fci¬
liarissime cesare pompeiũ faciebam pluriuti did erat moesũ ꝯsiliũ tum̃ fid̾e ponitrio
tũ salutare btriq que p̃teria prouiderim p̃tereo. noli eñi hũt de nir optĩt miritũ ixistiã¬

Expanded text:
mentis atque praeceptis plurimoque, ut tu scis, doctrinae studio tum magno etiam usu tractandae rei p. magmentis atque praeceptis plurimoque, ut tu scis, doctrinae studio tum magno etiam usu tractandae rei p. magnaque nostrorum temporum varietate consecuti sumus; cui quidem divinationi hoc plus confidimus, quod ea nos nihil in his tam obscuris rebus tamque perturbatis umquam omnino fefellit. dicerem, quae ante futura dixissem, ni vererer ne ex eventis fingere viderer. sed tamen plurimi sunt testes me et initio, ne coniungeret se cum Caesare, monuisse Pompeium et postea, ne seiungeret. coniunctione frangi senatus opes, diiunctione civile bellum excitari videbam. atque utebar familiarissime Caesare, Pompeium faciebam plurimi, sed erat meum consilium cum fidele Pompeio tum salutare utrique. quae praeterea providerim praetereo; nolo enim hunc de me optime meritum existim
Abbreviated transcription (Latin):
ar tui cõplecti b̃s maluissem arũt ut spero breiui gratu labimur. Itaq in aliud tempus ĩ
argimetũ ep̃e ep̃łe differo. Hiis aũt lr̃ĩs añi tuũ quẽ m̃nur ibitillẽ esse it audio et
spero et si nõ sapic̾tissimi ac anuiassimi hõis aucte confirmãdum etiã atq rtiã puto łꝯec
Irĩs quidem uerbis quibus tr cõsoler ut afflictũ xtiã õĩmi spe salute orbatĩ ẜ rũ cõsolir a.
tuiꝰ in coliumtate nõ plus dubitẽ ꝙͣ te mrm̃i dubitare de nra. Nani cũ me ixre p . ix¬
pulissent hirqui illam cadere posse stante it nõ putarũt irm̃̃ nir ex multis hospitĩ¬
uiis.qui ad me eo asia in quatiueras benerãt audire te de glorioso et celeri ueditu mes ꝯfr
lioꝵ fefellit ne nos quidem nostra diunratio fallet. quã tũ sapic̃tissimorũ unorũ monu¬

Expanded text:
animi tui complecti litteris maluissem. nunc, ut spero, brevi gratulabimur; itaque in aliud tempus id animi tui complecti litteris maluissem. nunc, ut spero, brevi gratulabimur; itaque in aliud tempus id argumentum epistulae differo. his autem litteris animum tuum, quem minime imbecillum esse et audio et spero, etsi non sapientissimi, at amicissimi hominis auctoritate confirmandum etiam atque etiam puto, nec iis quidem verbis, quibus te consoler ut adflictum et iam omni spe salutis orbatum, sed ut eum, de cuius incolumitate non plus dubitem quam te memini dubitare de mea. nam, cum me ex re p. expulissent ii qui illam cadere posse stante me non putarunt, memini me ex multis hospitibus, qui ad me ex Asia, in qua tu eras, venerant, audire te de glorioso et celeri reditu meo confiro, acceperas, non fefellit, ne nos quidem nostra divinatio fallet, quam cum sapientissimorum virorum monu
Abbreviated transcription (Latin):
ordinr̃ de tr ip̃o haibomius. nõ solum propter dignitatr̃ et birtutẽ tuãh eni ornamẽta¬
sũt tibi etĩã tũ aliis coĩa. acce̾dũt tua p̃cipua ꝓt̾ exmuũ ingemũ sũmãq uirtutẽ tui inr¬
hercule hic cuiꝰ in ptatie sum Imultũ tribuit. Itaq ne pũctũ quidemn tpĩs in ista fortuã fuis¬
ses iisi ro ip̃o bono tuo quo delectat᷑. se uiolatũ ꝑutasset. qd ip̃m cotidir lenit᷑ significat᷑ qr
nobis ab hĩis: qui simul cũ to uiuũt t hant ip̃am opinionr̃ ingenii apud illũ plicũt¬
pluriũ ꝓfuturã ¶uapt pͥmũ fat aĩo forti atq magno sis. Ita ẽm̃ natꝰ ita iducatꝰita
Error ne desideres officiũ inciũ qd tͥ pro nostra et meritorũ multorũ et studitiũ ꝑ¬
tu cõuũctione deesse nõ dt̃i sẽd tam̃s uercor ne hãrun a me officiũ requiras.

Expanded text:
ordinem de te ipso habemus non solum propter dignitatem et virtutem tuaordinem de te ipso habemus non solum propter dignitatem et virtutem tuat tua praecipua propter eximium ingenium summamque virtutem, cui mehercules hic, cuius in potestate sumus, multum tribuit. itaque ne punctum quidem temporis in ista fortuna fuisses, nisi eo ipso bono tuo, quo delectatur, se violatum putasset; quod ipsum lenitur cotidie significaturque nobis ab iis, qui simul cuprofuturam. quapropter primum fac animo forti atque magno sis ita enim natus, ita educatus, ita ereor ne desideres officium meum, quod tibi pro nostra et meritorum multorum et studiorum parium coniunctione deesse non debet; sed tamen vereor ne litterarum a me officium requiras.
Abbreviated transcription (Latin):
sustriates Ego qui tr uelle queq ad tr et ad tuos ꝑtiu̾e̾ arbitrator om̃iã studiese diligc̃ter¬
q tausabo que cũ faniat berui iolentiã tuã rega nir mubabor merita nõ assequar. bali
uonĩ scũq filiũ tuũ uides dideo aũt firr cotidi.pollicror ei studiũ quidd̃ meũat optr̃ si
ores michi et meliores uident᷑ nuiltisq uideo magnr essi c̾uri quorũ de stridio et de sua
spe filiũ ad te ꝑsipͥsisse gerte scio lriis aũt de irbus quas quctura ꝯsiqui possrim ł nõ michi
sumo ut plus ip̃e ꝑspiciã ꝙͣ te udcre atq intelligrri miciri ꝑsuasiriyꝵ b tarur quia fu
ri põt ut tu ea ꝑtibacione aĩo crgites. pato esse nicũ quid sentiã xxpon̾e. Ea n᷑a rerimi ẽ
⁊ is tp̃m crrsus ut nõ possit ista aut tͥ aut cetiris fortũa esse duturna inq łere in taĩ
bona causa et in tam boris crubus tami accrba niucria. Quare ad ram spenxquã ex̃¬

Expanded text:
 arbitrabor, omnia studiose diligenterque curabo. quae cum faciam, benevolentiam tuam erga me imitabor, merita non adsequar. vale. quotienscumque filium tuum video video autem fere cotidie, polliceor ei studium quidem meum et operam sine ores mihi et meliores videntur multisque video magnae esse curae; quorum de studio et de sua spe filium ad te perscripsisse certo scio. Iis autem de rebus, quas coniectura consequi possumus, non mihi sumo ut iore animo cogites, puto esse meum, quid sentiam, exponere. ea natura rerum est et is temporum cursus, ut non possit ista aut tibi aut ceteris fortuna esse diuturna neque haerere in tam bona causa et in tam bonis civibus tam acerba iniuria. †qua re ad eam spem, quam ext
Abbreviated transcription (Latin):
dũt᷑. explet̾ ãmiꝰ iocudissima delectationis uoluptate ¶d̾ ẽm acciderit᷑ optatius si in hac
sina fuerisꝰ ut in ꝯtinẽtitus tiuis scpͥtis in quibꝰ ꝑpetuã rerum gestarũ hystoriã ꝯplecteꝵ.¬

Expanded text:
duntur, expletur animus iucundissima lectionis voluptate. quo mihi acciderit optatius, si in hac duntur, expletur animus iucundissima lectionis voluptate. quo mihi acciderit optatius, si in hac sententia fueris ut a continentibus tuis scriptis, in quibus perpetuam rerum gestarum historiam complecte
Abbreviated transcription (Latin):
eudo nõ fucrũt in legendo tamr̃ erũt iotide. habit om̃ p̃tirit Soloris sitira itoidane t¬
lectaciom. teteris uero guilla fũctis ꝓpͥa melistra raus aũt alienõs sir ullo dolori intũtib
et iã ip̃a misericordia iccuda. quẽ em̃ m̃m̃ ule morirs apud mãtincã epaminiuidas nõ cũ
quadam mriseratiour delectat qui tãnue deniq sibi auclli iubet spĩtulũ postraꝙ̃ ni ꝑtut¬
tanti Dictũ est cliptũ esse saluũ̃ ut etiã in uuilneris dolorẽ e quo aĩd tum laude trerent
cuiꝰ scudiũ in ligendo non crictũ et testimodes fuga redituq itinit᷑. et eñi ordo ĩpi anna¬
liũ mediocut̾ nos itunt qua si ruu̾atione fastoꝵ. At bni stpe excellentĩs ancipites uariiꝙ
casus hñt admirato gospectatiomr leticiã molestiã spom timorẽ  bero epitu notabili concdi¬

Expanded text:
iendo non fuerunt, in legendo tamen erunt iucundae; habet enim praeteriti doloris secura recordatio diendo non fuerunt, in legendo tamen erunt iucundae; habet enim praeteriti doloris secura recordatio delectationem; ceteris vero nulla perfunctiricordia est iucunda. quem enim nostrum ille moriens apud Mantineam Epaminondas non cum quadam miseratione delectat? qui tum denique sibi evelli iubet spiculum, postea quam ei percontanti dictum est clipeum esse salvum, ut etiam in vulneris dolore aequo animo cum laude moreretur. cuius studium in legendo non erectum Themistocli fuga redituque retinetur? etenim ordo ipse annalium mediocriter nos retinet quasi enumeratione fastorum at viri saepe excellentis ancipites variique casus habent admirationem, exspectationem, laetitiam, molestiam, spem, timorem; si vero exitu notabili conclu
Abbreviated transcription (Latin):
postultm. Quud si illã tibi non tantopere uiderent᷑ ornanda᷑ S tamĩt qui semel ur¬
redi fimis transierit. xũ benr it sũauit aportiet᷑ esse impudentr̃ itaꝙ t plani⁊etiã atq¬
etã iogo ut it srnrs ea uehonĩtus etiã ꝙͣ fortasse sentis et in eo liges historie ii gli
mõstras ꝙ hercule̾ ⁊ enophontiu tuũ a uoluptate tũa si nir t uehemẽtius gru daur i¬
ꝯurratiomos usꝙ ad uditũ nr̃m ui̾etur michi modicũ quod corꝑus posse ꝯfici in quo et illa
poteris uti ciuiliũ ꝯuintaciõnũ scĩa uel in explicandis causis ierũ nouarũ uel in i̾midus
ꝓbabidat si liberius et consuruist agendum pntabis nultorũ in nos ꝑfidiam insidias prodi¬
cronẽ uotabit nueltũ crã casus nostri barutatrnit inscubendo sipeditabũt plcua tuuusda
boluptatis quẽ le be nũter aĩos hom̃ ni ligindo tua sipta retine possit ancint ñ tusdi

Expanded text:
postulem. quid si illa tibi non tanto opere videntur ornanda? sed tamen, qui semei vepostulem. quid si illa tibi non tanto opere videntur ornanda? sed tamen, qui semei verecundiae finis transierit, eum bene et naviter oportet esse impudentem. itaque te plane etiam atqetiam rogo, ut et ornes ea vehementius etiam quam fortasse sentis, et in eo leges historiae neglegemonstras quam Herculem Xenophontium illum a voluptate, eam, si me tconiurationis usque ad reditum nostrum videtur mihi modicum quoddam corpus confici posse, in quo et illa poteris uti civilium commutationum scientia vel in explicandis causis rerum novarum vel in remediis comprobabis et, si liberius, ut consuesti, agendum putabis, multorum in nos perfidiam, insidias, proditionem notabis. multam etiam casus nostri varietatem tibi in scribendo suppeditabunt plenam cuiusdam volupta
Abbreviated transcription (Latin):
testinonii tiu uel iudicio boniuolentie uel suauitate ingenii uim ꝓfruanur. neq tamr
hoc conscribebam eram nescius ꝙͣtis oneribus p̾merero suscept̾arũ rerum et institutarũ S
quia uidebam ytalici belli et ciuuilis hstoriã iam a te̾ penr esse ꝑfectã dixeras aũt mich
tr reliquas res ordra deesse michi tiolu qn tr admoruerem ut cegitares ꝯũĩctii an mallep¬
plupolibiꝰ mimãtuͣ qui oñis appetus suis historiis rãq dixi bella superauirũt. Tu quoq
ita ciuuilem quirationĩ ab hostilibus ixteriusq bellis nou se iugt̃s iquidem ad nostrã laud̃̾ neñ
pultũ undeo interesse di ad iperationĩ mrã qud pĩa interest nõ te exspettar Si ad
locũ uenias ac scatim causam illam totam et temꝑus arripi et siniul si bno  argiirto
unaq in ꝑsona niens mea tota uersabit᷑. Ceruo aid quãto ianioĩa omatoria atq bberiora
futura suit neqꝙ tamẽ nam p̃t em̃ michi denegare occupatio tua. deuide xtiã ut ormᵘd

Expanded text:
testimoni tui vel indicio benevolentiae vel suavitate ingeni vivi perfruamur. neque tamen, haec cum scribebam, eram nescius quantis oneribus premerere susceptarum rerum et iam institutarum sed, quia videbam Italici belli et civilis historiam iam a te paene esse perfectam, dixeras autem mihi te reliquas res ordiri, desse mihi nolui quin te admonerem, ut cogitares, coniunctene mallePolybius Numantinum, qui omnes a perpetuis suis historiis ea, quae dixi, bella separaverunt, tu quoque item civilem coniurationem ab hostilibus externisque bellis seiungeres. equidem ad nostram laudem non multum video interesse, sed ad properationem meam quiddam interest non te exspectare, dum ad locum venias, ac statim causam illam totam et tempus arripere; et simul, si uno in argumento unaque in persona mens tua tota versabitur, cerno iam anitum oneris imponam potest enim mihi denegare occupatio tua, deinde etiam ut ornes me
Abbreviated transcription (Latin):
tuiũ qͥ mͥ nõ a diis ĩmorlid ꝰ reptus ex lriis iuisiriis atꝙ un quissima ꝯdiciour uitr iuderetir
¶Luaro s. ⁊ͥ uiñ hoc deti ali põt nr quid lriis quos amasti mal putrs ꝯtirisse a ꝑo malto cuib
ex pͣr ptt tuo diminutũ relmquit eñ simplex illa iam cura doloris tui qũe nõ cũ illis
puestitisti. ferre mioderatius casum ĩꝯmodorũ tudiũ. qui sit ab eorũ quos dilexeris miseria mali¬
ꝙ seũctus. Etr̃ cũ semꝑ tr et prinatis̃ in rebus et publicis ẽscitisti turnda tib ut sit grau̾itrs
et ꝯstancie scrurẽdũ. Nam ꝙ allatura d̃ ip̃a diut̾nitas que maxios luct a betustate tollit qd ios p¬
cipt tõsilio prude nniaꝙ debernt᷑. Etem̃ si nuilla unꝙͣ fuit liberis amissis tã mibecillo nuilur¬
aĩo. que nõ aliq̃n lugendi medũ ficerit certe nos qd ẽ dics allatura ⁊ id consiuo antifrrre debeu/.

Expanded text:
is miseriis atque ex iniquissima condicione vitae videretur. is miseriis atque ex iniquissima condicione vitae videretur. qua re, si tibi unum hoc detrahi potest, ne quid iis, quos amasti, mali putes contigisse, permultum erit ex maerore tuo deminutum. relinquetur enim simplex illa iam cura doloris tui, quae non cum illispraestitisti, ferre immoderatius casum incommodorum tuorum, qui sit ab eorum, quos dilexeris, miseria maloque seiunctus. etenim eum semper te et privatis in rebus et publicis praestitisti, tuenda tibi ut sit gravitas et constantiae serviendum. nam, quod adlatura est ipsa diutraeripere consilio prudentiaque debemus. Etonim si nulla unquam fuit, liberis amissis, tam imbecillo mulieranimo, quae non aliquando lugendi modum fecerit: certe nos, quod dies est allatura, id consilio ante adferre deb emus,
Abbreviated transcription (Latin):
suistiperũt:inmus aũt miseriꝰ qui hiis trmporibus amiserũt. ꝙͣ si cosdem bona aut demq alqͣ
it p. ꝑdadissent. ¶2 si tuũ tr desiderũ monet. aut si tuaiũ rerũ cogitatione meres nõ facile
ixhauriu tͥ istum dolorẽ posse unuirrsũ puto Sin illa ee res cruciat que magis anioris estr ut
xorũ qui om̃derũt iiserias lugras / Et ea nõ dic̃a qui sepissiuir et legi ets et audiui et mari mali
esse in mort in qua si resedeat sensus iuortalitas illa potius ꝙͣ mors dicenda sit dm sir amis¬
sus muilla iudere unseria debrat que nõ sentiat᷑ hoc tamiẽ ñõ dubitaris ꝯfirinat᷑ possim ra
mistrr parari impordꝰ rei p. qui qui ieliquerit nullo mnõ mnichi quidem decꝑtus essi bideatur
Qrus est m iai nõ nõ pudori. probitati. birtuti ictis stũdiis. bonis artibꝰ ẜ oĩo libertati at saluti
loni eño me hiertulr ꝙqͣ audimu hoc grauissinio et pestilintissiõ anno adolistritulũ aur piudũ mor¬

Expanded text:
susceperunt, minus autem miseri, qui his temporibus amiserunt, quam si eosdem bona, aut denique aliqua rep. perdidissent. Quodsi tuum te desiderium monet, aut si tuarum rerum cogitatione maeres: non facile exhauriri istum dolorem posse universum puto. Sin illa te res cruciat, quae magis amoris est, ut eorum qui occiderunt, miserias lugeas: ut ea non dicam. quae saepissime et legi, et audivi, nihil mali esse in morte; in qua si resident sensus, immortalitas illa potius, quam mors ducenda sit: sin sit amissus nulla videri miseria debeat, quae non sentiatur. hoc tamen non dubitans confitmare possum, ea misceri, parari, impendere reip. quae qui reliquerit, nullo modo mihi quidem deceptus esse videatur. Quid est enim iam non modo pudori, probitati, virtuti, rectis studiis, bonis artibus; sed omnimo libertati ac saluti loci? Non mehercule quen quam audivi, hoc gravissimo et pestilentissi
Abbreviated transcription (Latin):
amplissius it liberibꝰ mag duns ꝑfucti isse mus dignitas in sentrnrtas o  hormn
uitat paucis aut fiuistia disseuciendũ Ioc rgõ ad ie ob rã causã inaoinu strbo ut iaquap  ma quor
potiũtꝰ icũ puestituu uid ut̾ Siquidẽ hous̃ pacieritius icrũ potẽniã frra potiutũt Signitato audẽ
illani cõsulair᷑ foitis it cõstantis fenatoris nichil ẽ quod cogitem tamuissã ẽ culparorũ qui a
senatu et oidnũ tõlũttissinũ et hoirm elaussimũ abalitnauerũt. Sid ut ad ra qui cõiũtiora rebus
fius sũt deucitar pomipriũ t ualde amicũ esse cognouat to tu consuli quã pͥur sibi alr affixaupa¬

Expanded text:
amplissimis et laboribus maximis perfuncti essemus, dignitas in sententiis dicendis,vitate paucis aut frustra dissentiendum. haec ego ad te ob eam causam maxime scribo, ut iam de tua quoque patientius corum potentiam ferre potuerint. 17. Dignitatem quidem illam Consularem fortis et constantis Senatoris, nihil est quod cogitemus: amissa est, culpa corum, qui a senatu. et ordinem coniunctissimum, et hominem clariffimum abalienarunt. 18. Sed ut ad ea, quae co~innctiora rebus tuis sunt, revertar. 19. Pompeium tibi valde amicum esse cognovi: et co tu Consule, quantum ego perspi
Abbreviated transcription (Latin):
tis p̃sertim uel aĩo de fatigato tuo. qui nũt requũ querit ex magnis occupacionib Ibel crudito q
semꝑ aliquid ex si ꝓmat. qd alios delectite tripm lauditus alustrit Diuaũt siᵈ hic dĩpcras¬

Expanded text:
tis, praesertim vel animo defetigato tuo, qui nunc requiem quaerat ex magnis occupationibus, vel erudito, qui tis, praesertim vel animo defetigato tuo, qui nunc requiem quaerat ex magnis occupationibus, vel erudito, qui semper aliquid ex se promat, quod alios delectet, ipsum laudibus inlustret. sin autem, sicut hinc disces
Abbreviated transcription (Latin):
cipi doloris. bt ꝯsolationr ip̃e igereni tñ tũ longius a sũmi lutus acrrbitatro entigͦ
abessit dolor ꝙ̃ tuus statu nr̃e intissitudinis esse meeꝙ in te be inuolinaꝑ nõ tati tãto
in tuo mirorr tã dur ẜ ad lubire aliquã modicã cõsolacom/ que leuaie dolore tuũ posstre/¬
si minꝰ sciuiai potuisset Est aũt ꝯsolacio ꝑuulgata quidem illa maxĩr : quã senꝑ in
fortũẽ ꝓposita sit uita ña mea essi itusandũ/ quonuꝰ eti qua nati surͥ pdicionr. uiua¬
Erequisuu siꝑius. ut uidcrẽ ronir. quia postra nõ fuisti ꝙͣ a mr discesseras miratꝰ
sum ꝙ ita nũt miror. non habeo tertũ que trres hnit maxĩr itrahat. iisi sollicitu¬
Dini Delicta̾c cũ scribabat aliquid agas xorũ querũ cõsuesti. gaudes neq iepñdo tuũ ꝯsilũnam
nichil isto põt esse iocũdius nõ nõ miseris. hiis temporibus at luctuesia ẜ etiã trãquillis et opta¬

Expanded text:
cepi doloris, ut consolatione ipse egerem: tamen cum longius a summi luctus acerbitate meus abesset dolor, quam tuus, statui nostrae necessitudinis esse, meaeque in te benevolentiae, non tacere, tanto in tuo maerore, tamdiu: sed adhibere aliquam modicam consolasi minus sanare potuisset. est autem consolatio pervulgata quidem illa maxime, quam semper infortunae proposita sit vita nostra, neque esse recusandum quo minus ea, qua nati sumus, condicione vivarequisivi saepius, ut viderem; Romae quia postea non fuisti quam discesseram miratus sum; quod item nunc miror. non habeo certum quae te res hinc maxime retrahat. si solitudine delectare, cum scribas et aliquid agas eorum, quorum consuesti, gaudeo neque reprehendo tuum consilium. nam nihil isto potest esse iucundius non modo miseris his temporibus et luctuosis, sed etiam tranquillis et opta
Abbreviated transcription (Latin):
officio scripsi a te cirtiorẽ esse factũ / pisonr̃ nostrũ mirifico esse studio in nos et officio r
rgo perspicio et oñĩs predicant. dii faxint ut tali gend̾o nͥ pñti tecũ simul et ciu
liberis nostris fru licrat Mũc spes reliqua est in nonis tr pł. et in p̾nus quidẽ diebus
Naui si ĩuutrarit actũ est Ea re ad te statiui austocritũ misi ut ad nr ꝯtinuo micia re¬
rmi et roc̃m tocius ingotii posses scribcre et si de sippo quos ita imꝑaui statim ut arurrtr¬
ret᷑ et ad frrm̃ misi ut crebro tabellarios mitterit Nam ego st nõĩe sũ dirrachii h ͦ
tempore ut ꝙͣcrlerrmur quid agat᷑ audiã it sũ tuto ciuitas eñi hic semꝑ di frusa ẽ cũ¬

Expanded text:
officio scripsi a te certiorem esse factum. Pisonem nostrum mirifico esse studio in nos et officio et officio scripsi a te certiorem esse factum. Pisonem nostrum mirifico esse studio in nos et officio et ego perspicio et omnes praedicant. di faxint ut tali genero mihi praesenti tecum simul et cum liberis nostris frui liceat! nunc spes reliqua est in novis tr. pl. et in primis quidem diebus ; nam si inveterarit, actum est. ea re ad te statim Aristocritum misi ut ad me continuo initia rerum et rationem totius negoti posses scribere ; etsi Dexippo quoque ita imperavi, statim ut recurreret, et ad fratrem misi ut crebro tabellarios mitteret. nam ego eo nomine sum Dyrrhachi hoc tempore, ut quam celerrime quid agatur audiam, et su
Abbreviated transcription (Latin):
hoc miscrior sũ ꝙͣ tu que es muiserrima ꝙ ip̃a calaniitas qĩs est btriusq nostrum ẜ cul¬
pe mia gpria est Meũ fuit officiũ uel ligatio ne uitare ꝑiculũ uei diligencia et co¬
pĩis resisteꝰ uil cade̾ fortit hoc miserius hupius indignius nobis nichil fuit Quare
cumi dolore conficiar tũ etiã pudore pudet enĩ iux ixori mir optĩe suauissimis libe-¬
ris birtutr̃ et diligẽtiã nõ prestitisse Nam michi aute oculos dics noctesq bersant᷑ squa¬
lor uestri et meror et infirmitas ualitudiuis tur dpes aũt salutis ꝑtenciis ostrnditur
nimici sũt multi nuedi pent oñis rice̾ nos magnũ fuit exclude̾ facile est d tam̃¬
p̃siuceritꝭ in spr nõ deficrã ne oĩa mica culpa grcidisse uidrant᷑ ut tuto sun qd labo-¬
ras id michi nũc facilimũ est quẽ etiã minua nolũt uiu̾ in tantis imiscriis Ego tame
faciã qur p̃cipis anicis quibus uoluisti ei gras et ras kãs de sippo didi/ nuꝙ de rorũ

Expanded text:
hoc miserior sum quam tu, quae es miserrima, quod ipsa calamitas communis est utriusque nostrum, sed culpa mea propria est. meum fuit officium vel legatione vitare periculum vel diligentia et copiis resistere vel cadere fortiter. hoc miserius, turpius, indignius nobis nihil fuit. qua re cum dolore conficior tum etiam pudore ; pudet enim me uxori meae optimae, suavissimis liberis virtutem et diligentiam non praestitisse. nam mi ante oculos dies noctesque versatur squalor vester et maeror et infirmitas valetudinis tuae, spes autem salutis pertenuis ostenditur. inimici sunt multi, invidi paene omnes s eritis in spe, non deficiam, ne omnia mea culpa cecidisse videantur. ut tuto sim, quod laboras, id mihi nunc facillimum est, a quem etiam inimici volunt vivere in tantis miseriis ; ego tamen faciam quae praecipis. amicis quibus voluisti egi gratias et eas litteras Dexippo dedi meque de eorum
Abbreviated transcription (Latin):
arissnuo ¶anuãno flacto/ cui ꝰcausa tũ cupio tu nir herculr ctiã debro de
quo et pñs treciuegi Siligrnt̾ cũ tri michi hũauissinir respondisti ut̃ scripsi ad te accura¬
ir autra Sed putat intesse sua nir ad te ꝙͣse pissiuir scribire. Quare uelun michi ig¬
loscas si illius uolu̾tati abtrmꝑans iuinus uidebor menũsse ꝯstauar tur atr ilud idei pto
ut de. loco ꝙ de portit friuuĩtũ et de tꝑc atuano quiodes quorũ utrũꝙ per eũdem iur obtinu¬
it trieninũ dum pomipeius isti igotio p̃fuit Sũma ẽ in quo mchi gratissiuũ facrre pos¬
sis Si ciuaris ut auianus qñ se a ne amari putit et nic a tr amari stiat erd id in gͣtũ¬

Expanded text:
ercule etiam debeo. de quo et praesens tecum egi diligenter, cum tu mihi humanissime respondisti, et scripsi ad te accurate antea ; sed putat interesse sua me ad te quam so saepissime scribere. qua re velim mihi ignoscas, si illius voluntati obtemperans minus videbor meminisse constantiae tuae. A te idem illud peto ut de loco, quo deportet frumentum, et de tempore Avianio commodes, quorum utrumque per eundem me obtinuit triennium, dum Pompeius isti negotio praefuit. summa est, in quo mihi gratissimum facere possis, si curaris ut Avianius, quoniam se a me amari putat, me a te amari sciat. erit i
Abbreviated transcription (Latin):
laçedomonios
Subitare arbitior qnͥ ipi sua maiorũq suorũ au̾tte satis quiẽdati suit fidi it iusticir
tur. Et ege qui tr optiẽ nouissem non dubitaui qn̾ tͥ uotissima et iura et iurrita
ppłoꝵ essent Itaq cũ a inc prtẽt philippus landomoni Ilt tͥ tiuitatẽ quĩt darẽ it si
meruinerã me i⁊ ciuitati oĩa debere tamẽ. despondi cõnr̃daciont lacidomonios apud
tr uõ egiꝰ. Itaq sit belui existiiues me om̃s achair cuitates arbitrari ꝓ horũ trluporũ
ꝑturbationr felicrs. Ox lis tu presis eũdemꝙ nir ita uid̾icart te ꝙͣ unus optune /ño

Expanded text:
Lacedaemonios dubitare arbitror quin ipsi sua maiorumque suorum auctoritate satis commendati sint fidei et iustitiae tuae, et ego, qui te optime novissem, non dubitavi quin tibi notissima et iura et merita populorum essent. itaque cum a me peteret Philippus Lacedaemonius ut tibi civitatem commendarem etsi memineram me ei civitati omnia debere, tamen respondi commendatione Lacedaemonios apud te non egere. itaque sic velim existimes, me omnis Achaiae civitates arbitrari pro horum temporum perturbatione felicis, quod iis tu praesis, eundemque me ita iudicasse, te, quod unus
Abbreviated transcription (Latin):
tura nullam in perti multũ intessi ita muichi Des: Bitͥ ut librut facias ante ꝑsuaseꝵ
mitio ronie cũ te quoꝙ it tuos ot̃s obseruat nie coluit in pͥnus et imꝑcũ ea que bo¬
luit de suis p̃miis et quiodis ꝯsicutus est me habuit suoiũ defrusorã et auucori fere
illi epicuri parietimaꝵ sibi conai Deris uichil scripsi ad tr ob caui rerii. ꝙ edificatiolus tuũ
consiliuĩ quũe datieur mta nolebam impediri. Eidein ut beui athenas. crum ideii ad
scriberẽ rogassi ob ram causaui nupitrauit. ꝙ tr abircissi illam edificationẽ ꝯstabat. iut

Expanded text:
tua nullam in partem interesse, ita mihi des, si tibi ut id libenter facias ante persuaseinitio Romae, cum te quoque et tuos omnis observabat, me coluit in primis et nuper, cum ea quae voluit de suis commodis et praemiis consecutus est, me habuit suorum defensorum et amicorum fere illud Epicuri parietinarum sibi concederes, nihil scripsi ad te ob eam rem, quod aedificationis tuae consilium commendatione mea nolebam impediri ; idem, ut veni Athenas, cum idem ad te scriberem rogasset, ob eam causam impetravit, quod te ab
Abbreviated transcription (Latin):
Mnis nodestias it salliaitudiuos quibꝰ et tr iniserinuã habu rd qd in molistissinuã ẽ
tuliclãq que nobis nr̃ã uita dultior est deposu et riti / quid causi aũt fuerit postri¬
nudianã frasse uidat᷑ nu quideni tu deo q̃ad modi solis pir et castr satiffanas i. apollui it
escidlapio Raur̃ spero nos balde boliã hc̃ in taui simul atq conscendi hot scupsi diuide cõstu¬
laui ad nostros faiuiliares multas ipłas quibꝰ et te et tidiolaui nostrã diligentissimie ꝯuurda¬
eiusiuõ spero urgotia esse ut it bos istic cõmodissue sporẽ esse et int aliqñ cur sinuilibꝰ
nostri riᵈ p. desrusirũ ut pͥmũ ualitudint̾ tuã biliui curis deide ⁊ si uidebit᷑ ucuis lĩs ltẽ

Expanded text:
tudines quibus et te miserrimam habui, id quod mihi molestissimum est, et Tulliolam, quae nobis nostra vita dulcior est, deposui et eieci. quid causae autem fuerit postripie et caste satis facies id est Apollini et Aesculapio. navem spero nos valde bonam habere. in eam simul atque conscendi, haec scripsi. deinde conscribam ad nostros familiaris multas epistulas, quibus te et Tulliolam nostram diligentissime commendatamen eius modi spero negotia esse, ut et vos istic commodissime sperem esse et me aliquando cum similibus nostri rem p. defensuros. tu primum valetudinem tua
Abbreviated transcription (Latin):
tam nõ rogrm suur trigit᷑ apinor sic agani si ist spes nostri reditus ean confiriuts et
rem adiuues Sm ut ego nutuo trausactum est quo quoniõ potrs ad ir fac brinas unũ
hoc scito si te habro nõ nchi uidebor plaur ꝑiissi S quid de tuliola nua fut Iami id uos
uidete michi est cõciliũ D certe quoquo se res habebit illuis miselle et irionio et fauir
siruiẽ dum est Qd cico nirus quid agetis tui uero sit in snui semꝑ et ꝯplixu iuro Nõ
quid plura iam scribere nupedit nuror Tu quid egeris nescio utrũ aliquid trmas Aui
qd nictuo plaue sis spoliata pisonr̃ ut scribis spero fore semꝑ nostrũ/ de fanulia lilira¬
ta nichil ẽ qd tr moncat pͥmũ tius ita ꝓuussum est te facturã esse ut quisq essit nrri¬
tus Est aũt in officio adhuc orpherĩs p̃traai magnopi̾ nciuo cxtorum seruorũ ra cã ist bt
Ares a nebis abesẜ liberti nostri essent si oltuit̾ potuissent su ad nos ꝑtiuirent ẜurrĩt¬

Expanded text:
te igitur sim? opinor, sic agam : si est spes nostri reditus, eam confirmes et rem adiuves ; sin, ut ego metuo, transactum est, quoquo modo potes ad me fac venias. unum hoc scito : si te habebo, non mihi videbor plane perisse. sed quid Tulliola mea fiet? iam id vos videte ; mihi deest consilium. sed certe, quoquo modo se res habebit, illius misellae et matrimonio et famae serviendum est. quid? Cicero meus quid aget? iste vero sit in sinu semper et complexu meo. non queo plura iam scribere ; impedit maeror. tu quid egeris nescio ; utrum aliquid teneas an, quod metuo, plane sis spoliata. Pisonem, ut scribis, spero fore semper nostrum. de familia liberata nihil est quod te moveat. primum tuis ita promissum est, . te facturam esse, ut quisque esset meritus ; est autem in 10 officio adhuc Orpheus, praeterea magno opere nemo ; ceterorum servorum ea causa est ut, si res a nobis abisset, liberti nostri essent, si obtinere potuissent; sin ad nos pertinerent, servi