comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
inarendos uidicat et sequendos utiq uirtutũ uestigns. et
edore meritoꝵ. Non enĩ ab illo inquirunt᷑ nisi bomi: qͥa
se ultro ingert mali. P ost illos uiolenter currit. ustos etã ne¬
gligenter incurrit. Beati igit᷑ quos hic leo inuidia cogit᷑
querere. et malitia ñ ꝑmittit᷑ inuenire. Terribilit̾ quidẽ
sonat in aurib nr̃is dũ audimꝰ tãquã leo rugiens. s qͥa
dictũ ẽ. esca eiꝰ electi sunt: qđ querit electionis ẽ. qd̾ rugit
desꝑationis. Sic̃ alio loco legimꝰ. dentib suis fremet et tabes¬
scet ita hoc loqͥtur sermo diuinus. ut terrori cõiuncta sit
cõsolatio. Crutiantis qͥdẽ ẽ qđ frendit: s uicti ẽ qđ ta¬
bescit. Et inter hȩc quanta sint illa quȩ a deo p̃parata st̃
hõi: etiã liuor ꝓdit inimici. h ec itaq km̃i cogitantes. in
hoc agone desudantes. et głosi ac p̃clari patris nr̃i nos et dis¬

Expanded text:
inquirendos iudicat et sequendos utique uirtutum uestigiis et inquirendos iudicat et sequendos utique uirtutum uestigiis et odore meritorum. non enim ab illo inquiruntur nisi boni, quia se ultro ingerunt mali. post illos uiolenter currit, hos etiam neglegenter incurrit. beati igitur, quos hic leo inuidia cogitur quaerere et malitia non permittitur inuenire. terribiliter quidem sonat in auribus nostris, dum audiuimus: tamquam leo rugiens. sed quia dictum est: escae eius electae sunt, quod quaerit, electionis est, quod rugit, desperationis est, sicut in alio loco legimus: dentibus suis frendet et tabescet. ita haec loquitur sermo diuinus, ut terrori coniuncta sit consolatio. cruenti quidem est, quod frendet, sed uicti, quod tabescet. et inter haec quanta sint illa, quae a deo praeparata sunt homini, liuor prodit inimici. Haec itaque, carissimi, cogitantes et in hoc agone desudantes gloriosi ac praeclari patris nostri nos et dis
Abbreviated transcription (Latin):
ñ sufficiunt. ille sic agat: ut uidiciũ etiã aliene ꝑditiõis¬
die resecemꝰ et circũcidamꝰ passiones: det̾iores multũ nos effi
erubescimꝰ. t̃c uob̾ aduersarius ñ obstabat. ĩmo etiã cõsentie¬
bat: qͥa circa miserabilẽ ac ꝑditã uitã nr̃am ñ inuenie¬
bat in qͦ exerceret inuidiã suã. Delectabant illũ oꝑa nr̃a.
sufficiebant illi ꝑ sinistra crimina et peccata. Qͥ s enĩ su¬
scipiet bellũ contra militẽ suũ: Qͥ s uelit ĩpugnare sub¬
iectũ suũ: D et supra omnẽ infelicitatẽ erat uita illiꝰ.
cui nocere ñ dignabat᷑ inimicus. At uͦ nunc postquã
uolintatib illiꝰ renuntiauimus. uidet cultores suos ad
oms nocendi aditꝰ ꝑuigil insidiator explorat. De qͦ leone
apłs ꝓtestatur. Uigilate itaq: quia aduersarius ur̃ diabolus
int leo rugiens circuit quȩrens quẽ deuoret. B eati qͣs hie leo

Expanded text:
non sufficiunt, ille sic agit, ut iudicium etiam alienae perditionisnon sufficiunt, ille sic agit, ut iudicium etiam alienae perditionisdie resecemus et circumcidamus passiones, deteriores multum nos efficerubescimus, tunc nobis aduersarius non obstabat, immo etiam consentiebat, quia circa miserabilem ac perditam uitam nostram non inueniebat, in quo exerceret inuidiam suam. delectabant illum nostra opera, sufficiebant illi per se nostra crimina et peccata. quis enim suscipiat bellum contra militem suum et quis uelit impugnare subiectum suum? sed super omnem infelicitatem erat uita illius, cui nocere dedignabatur inimicus. At uero nunc, postquam uoluptatibus illius renuntiauimus, uidit cultores suos ad omnes nocendi aditus peruigil insidiator explorat, de quo leone apostolus attestatur: uigilate, quia aduersarius uester diabolus ut leo rugiens circuit quaerens, quem deuoret. beati, quos hic leo
Abbreviated transcription (Latin):
Nũquã tͥ desicit. qͥcqͥd alter de te ꝓficit. Nũquã enĩ sentit dãp¬
nũ luminis sui plurimꝰ ignis accensus : nec minuit solis lucẽ
considerantiũ multitudo. Quanti ad eũ ꝑspexerint. tantis
munera sua cõmodat: et ipse tam̃ in teger ꝑseuerat. Benedic¬
ta a deo illa aĩa cuiꝰ humilitas alteriꝰ cõfundit suꝑbiã: cuius
patientia proximi extĩguit iracundiã. cuiꝰ hobedientia
pigritiã alteriꝰ tacite increpat. cuiꝰ feruor inertiã alieni te¬
poris exsũcitat. Qͥ proximi sui turbatũ p̃ ira oculũ cordis
gr̃a cõsolationis atq ȩdificationis illuminat: meliꝰ huic
suo porrecta mani subleuat: s titubantẽ sic̃ parietẽ in¬
clinatũ maleloqͥoꝵ adiuuat in ruinã. et salubriter pro
disciplinȩ ratione correptũ. ꝑ sinistra consilia sic incitat
ut allidat : sic armat ut ꝑimat. Itaq fr̃s. cui mala ꝓpͥa

Expanded text:
nim tibi deficiet quidquid alteri de te proficiet. Numquam enim sensit luminim tibi deficiet quidquid alteri de te proficiet. Numquam enim sensit luminis sui damnum plurimis ignis accensus, nec minuit solis lucem considerantium multitudo. Sed quanti ad eum conspexerint, tantis munera sua cota a Deo illa anima, cujus humilitas alterius confundit superbiam, cujus patientia proximi exstinguit iracundiam, cujus obedientia pigritiam alterius tacite increpat, cujus fervor inertiam alieni teporis exsuscitat. Qui proximi sui turbatum prae ira oculum cordis, gratia consolationis atque aedificationis illuminat, melius huicsuo porrecta manu sublevat, sed titubantem, sicut parietem iniorum impulsu adiuuat ad ruinam et salubriter pro disciplinae ratione correctum per sinistra consilia sic incitat, ut allidat, sic armat, ut perimat. Itaque, fratres, cui mala propria
Abbreviated transcription (Latin):
qđ agere sub p̃sentia p̃positoꝵ uerem. sub dei oculis com¬
mut̾e ñ timeamꝰ. nec contenti sumꝰ necessariis. s rursũ ꝑ cor¬
dis teporẽ habundantiã quã in scło reliquimꝰ desideramꝰ.
nde ñ satis ꝓdest quod a nob̃̾ qualescũq facultates exclusimꝰ.
qͣn ipse in nob̾ resident cupiditates. Inde ẽ qd̃ interdũ de
mas intentiones inquemꝰ. Hoc quare: qͥa licet reliqueramꝰ:
ñr̃ quando nos uidet ad hoc maxima contẽpsisse. ut in
minimis deformius iuncerem᷑: Ideoq ea quȩ foris posita
intus in aĩȩ uiscerib adheser̃t : radicib euellant᷑. Unde

Expanded text:
quod agere sub praesentia praepositorum veremur, sub Dei oculis comquod agere sub praesentia praepositorum veremur, sub Dei oculis committere non debeamus: non contenti sumus necessariis, sed rursum per cordis teporem abundantiam quam in saeculo reliquimus desideramus. Unde non satis prodest quod a nobis qualescunque facultates excussimus, quando ipsae in nobis resident cupiditates. Inde est quod interdum dmas contentiones movemus. Hoc quare? Quia licet reliquerimus noster, quando nos videt ad hoc maxima contempsisse, ut in minimis deformius vinceremur? Ideoque ea quae foris posita intus animae visceribus adhaeserunt, radicitus evell
Abbreviated transcription (Latin):
suꝑiori confligere. ut etiã si nauẽ merg̾e ñ potuerit. saltẽ
ex detrim̃tis et dãnis quȩ abundant in scło. iocundissi¬
mã p̃dã referat. Mittit pͥmũ intentiones diuersas. in¬
dignitates. animositates. ut dũ homo qd̾ semel destina¬
uerit. atq in furore definierit. ĩplere contendit: ñ cogitet
dãnũ suũ. ñ respiciat ad riuuã. et cũ illũ deposuerit.
tunc el in nichilũ iã ꝓfutura penitendo succedit. Dũ hic
sumꝰ. aut cogitationib cordis uariis et ĩꝓbis atq inhonestiᷤᷤ
agitamur. aut uenenatis linguȩ gladiis uulneram᷑. ꝓ mi
mũnis et paruissimis reb scandalizantes. Interdũ etiã qd̾
monachũ ñ decet in lites et iurgia ꝓrũpentes. interdũ ꝓ
fessionẽ nr̃ã regulȩ transgressione uiolamꝰ. furtũ inferre
p̃positis. ĩ mõ auimab nr̃is sub dei oculis ñ tim̃tes. cũ hoc

Expanded text:
superiori confligere, ut etiamsi navem mergere non potuerit, saltem superiori confligere, ut etiamsi navem mergere non potuerit, saltem ex detrimentis et damnis quae abundant in saeculo, jucundissimam praedam referat. Mittit primum intentiones diversas, indignitates, animositates, ut dum homo quod semel destinarit, atque in furore definierit, implere contendit, non cogitet damnum suum, non respiciat ad ruinam; et cum illum deposuerit, tunc ei in nihilum jam profutura poenitudo succedit. Hic cordis cogitationibus variis et improbis atque inhonestis agitamur, aut venenatis linguae gladiis vulneramur, pro minimis et parvissimis rebus scandalizantes, interdum etiam quod monachum fessionem nostram regulae transgressione violamus, furtum inferre praepositis, imo animabus nostris, sub Dei oculis non timentes, cum hoc
Abbreviated transcription (Latin):
gaudiũ erit. qđ̃ hic dño iuxerimꝰ. qͥa quã dui hic cõsisti¬
mꝰ: in arbitrio ẽ cum uelis ad scłm declinari. E ũ uͦ aeli¬
naueris. iam difticile ac pene ĩpossibile erit ad scłm istud
uł cogitatione respicere. Qͦd si aliqͥs ideo securũ se putã
de hoc loco aliquando posse discedere: qđ hic bene cucurte¬
rit. qd̾ hic multũ laborau̾it. hic talis hoc agit. qͣm si al¬
qͥs oueratã mercib nauẽ de portu soluat: et tẽpestatibus
tradat. et ad scopłos atq sara detorqueat. Quanto itaq la¬
boramꝰ ãplius: tanto cautiores ẽẽ debemꝰ. P roficientib enĩ
insidiatur inimicis: et ubi uidet aliquã spẽ aut aliquã
ꝙ̃ã. ibi tãquã leo rugiens et circiuens ad inuadendã p̃dã
totꝰ incũbit. Et ideo quia positos nocere ñ p̃ualet: uult ali¬
qͣs minꝰ cautos ꝑ cogitationes ac ꝑ diuersas tẽptationes ex
hoc loco quodãmͦ qͣsi extra castra ꝓducere: et quasi de emi

Expanded text:
quandiu hic consistimus, in arbitrio est cum velis ad saeculum declinare. Cum vero declinaveris, jam difficile ac pene impossibile erit ad locum istum vel cogitatione respicere. Quod si aliquis ideo securum se putat, de hoc loco aliquando posse discedere quod hic bene cucurrerit, quod hic multum laboraverit, hie talis hoc agit, quomodo si aliquis oneratam mercibus navem de portu solvat, et tempestatibus tradat, et ad scopulos atque ad saxa detorqueat. Quanto itaque laboramus amplius, tanto cautiores esse debemus: proficientibus enim insidiatur inimicus, et ubi videt aliquam spem aut aliquam gratiam, ibi tanquam leo rugiens et circuiens ad invadendat ideo quia hic positis nocere non praevalet, vult aliquos minus cautos per cogitationes ac per diversas tentationes ex hoc loco quodammodo, quasi extra castra, producere et quasi de emin
Abbreviated transcription (Latin):
annis longissimũ tẽpꝰ credunt. et omnẽ reliquȩ uitȩ trac¬
tũ in scłi uanitate cõsumunt: Cũ etiã unꝰ annꝰ scłi labores
nr̃os in heremo adqͥsitos ita possit assum̾e. qͦmͦ si mare
magnũ paruissimũ intra se riuulũ recipiat et absorbeat
atq ei nec nom̃ relinquat: nescio ad quȩ lucra uelimꝰ in
scło uiuere. Nã cũ hic grande putetur dãpnũ ñ cotidie
aliqͥd adqͥrere: illic grandis questꝰ ẽ putand̃. uł ad qͥlta ñ ꝑ¬
dere. Hic inquã graue decrimentũ creditur ñ cotidie ꝓfi¬
cere: ibi uͦ summa uirtꝰ ẽ ñ ꝑire. Ideoq si adhuc tenues

Expanded text:
annos longissimum tempus credunt, et omnem reliquae vitae tracannos longissimum tempus credunt, et omnem reliquae vitae tractum in saeculi vanitate consumunt, cum etiam unus annus saeculi labores nostros in eremo acquisitos ita possit absumere, quomodo si mare magnum parvissimum intra se rivulum recipiat et absorbeat, atque ei nec nomen relinquat. Nescio ad quae lucra velimus in saeculo vivere: nam cum hic grande putetur damnum non quotidie aliquid acquirere, illic grandis quaestus est putandus vel acquisita non perdere. Hic, inquam, grave detrimentum creditur, non quotidie proficere: ibi vero summa virtus est non perire. Ideoque si adhuc
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑficiendo. Uere dico. si hic uigniti aut triginta annos dño
ĩpendissemꝰ. cui itaq totũ nos scimꝰ deb̾e ẽẽ qđ iuiumꝰ: et ut
satis unũ aunũ ageremꝰ in scło. mestiniabile ẽẽt qͥntũ nob de
ȩt̾nȩ uitȩ gaudiis frauderemꝰ. qͥa spes nr̃a oĩs in cõsumatio¬
ne atq fine consistit. Qͥ d mͥ ꝓdest si mͥ sata utridantia in
herbis spẽ mnessis ostendat. et me sub ipso falcis tẽpore subi¬
ta uł aeris ĩ tẽꝑies. uł pluiarũ inundatio decipiat : Q a
mͥ ꝓdest si uinea spẽ omnẽ in flore ꝓmittat. et uł ferarũ
incursio. uł uastitas grandinis spẽ omnẽ in cõsumationẽ sub¬
ducat: Ideoq oĩs ꝓsꝑitas. oĩsq laboꝵ felicitas in fine con-¬
sistit. Cũ aut̃ etiã illis dolendũ sit. qui hinc post multa la¬
boꝵ stipendia post aliqͥntũ annoꝵ ꝓfectũ aliqͥb desiderus
abstrahuntur. qͥd de illis erit. qͥ hic quattuor aut qͥnq

Expanded text:
ficiendo. Vere dico etiam, si hic viginti aut triginta annos Domino impendissemus, cui utique totum nos scimus debere quod vivimus, et ut satis unum annum ageremus in saeculo, inaestimabile esset quantum nobis de aeternae vitae gaudiis fraudaremus, quia spes nostrae omnes in consummatione atque fine consistunt. Quid mihi prodest si mihi sata viridantia in herbis spem messis ostendant, et me sub ipso falcis tempore subita vel aeris intemperies, vel pluviarum inundatio decipiat? quid mihi proderit, si vinea spem omnem in flore promittat, vel ferarum incursio, vel vastitas grandinis spem omnem in consummationem  in consummatione  subducat? Ideoque omnis prosperitas omnisque laborum felicitas, in fine consistit. Cum autem etiam illis dolendum sit qui hinc post multa laborum stipendia, post aliquantum annorum profectum, aliquibus desideriis abstrahuntur: quid de illis erit qui hic quatuor aut quinque
Abbreviated transcription (Latin):
dubio patrunt᷑ clerici. monachi. uirgines. suꝑbi. inobedientes.
tepidi. Cũ enĩ in pͥmordiis cõuersationis suę. relicta scłi con¬
uersatione ad militiã sc̃ȩ religionis animo feruenti cõfuge¬
rint: ꝑ grãm dei euacuantur ab õib malis. Postea uͦ dũ
ꝑ negligentiã ac desidiã ñ apponunt studiũ. ut cũ dĩ ad¬
iutorio repleant᷑ sp̃ualib bonis. uitia que discesserant in¬
uenientes eos uacuos. cũ multiplici augm̃to criminu̾ reme¬
antes. cõpellunt eos redire ad uomitũ : ut ĩpleatur in illis
reuertitur ad uomitũ suũ odibilis fit: ita et peccator qͣn
reuertit᷑ ad peccatũ suũ. De his talib terribiliter clamat

Expanded text:
dubio patiuntur clerici, monachi, virgines, superbi, inobedientes, dubio patiuntur clerici, monachi, virgines, superbi, inobedientes, tepidi. Cum enim in primordiis conversationis suae relicta saeculi conversatione, ad militiam sanctae institutionis animo ferventi confugerint, per gratiam Dei evacuantur omnibus malis. Postea vero dum per negligentiam ac desidiam non apponunt studium, ut cum Dei adjutorio repleantur spiritualibus bonis, vitia quae discesserant invenientes eos vacuos, cum multiplici  Forte addendum comitatu remeantes, compellunt eos redire ad vomitum suum. Sicut canis revertitur ad vomitum suum odibilis fit, ita et peccator quando revertitur ad peccatum suum. De istis talibus terribiliter clamat
Abbreviated transcription (Latin):
rimꝰ scoriã tẽporis induxerit. ad quelibet oꝑa mala sibi
cos faciat p̃paratos. et õib uicus uł negligentiis infelicit᷑
seruire cõpellat: scãm illud qdđ ueritas dĩ. Qͥ facit pecca¬
tũ. seruus ẽ peccati. et a quo quis suꝑat᷑. eiꝰ et seruus effi¬
citur. S ic̃ enĩ sc̃ę ac sp̃uales aĩȩ feruore caritatis accensȩ
sp̃u sc̃o aguntut. aci om̃e opꝰ bonũ iugiter p̃parantur.
scãm illud ꝯd apłs ait: qͦtquot in sp̃u cd̃ĩ aguntur. hi
funt filii dei: ita e contrario negligentes ac tepidi. ab illo
contrario sp̃u possident᷑: de quo scriptũ ẽ. Cum exierit
fp̃s imundus ab hõie. uadit ꝑ loca arida: quęrens rehẽ et
non inuenit. Postea reuertens inuenit domũ suã uacu¬
am et scopis mundatã÷ et adducit secũ alios septẽ sp̃s ne¬
qͥores se: et er̾̃t nouissima hõis illiꝰ peiora pͥorib. Hȩc enĩ siue

Expanded text:
rim, scoriam teporis induxerit, ad quaelibet opera mala sibi rim, scoriam teporis induxerit, ad quaelibet opera mala sibi eos faciat praeparatos, et omnibus vitiis vel negligentiis infeliciter servire compellat, secundum illud quod Veritas dixit: Qui facit peccatum, servus est peccati. Et a quo quis superatur, ejus et servus efficitur . Sicut enim sanctae et spirituales animae, fervore charitatis accensae, Ssecundum illud quod Apostolus ait: Quotquot in spiritu Dei aguntur, hi sunt filii Dei ; ita econtrario, negligentes ac tepidi ab illo contrario spiritu possidentur de quo scriptum est: Cum exierit spiritus immundus ab homine, vadit per loca arida quaerens requiem, et non invenit; postea revertens invenit domum suam vacuam et scopis mundatem, et adducit secum alios septem spiritus nequiores se; et erunt novissima hominis illius pejora prioribus . Haec enim sine
Abbreviated transcription (Latin):
patientiȩ clauserit. iggnẽq cõpunctionis. uł flãmã uerȩ ca¬
ritatis extinxerit: edide solo habitu religionis ꝑsuaserit¬
głari: sic̃ iã dixi ad alioꝵ ꝑditionẽ uelut indices eos in
exẽplũ ꝓponit ac p̃parat. ut dũ illos simplices qͥq et
minus solliciti imitant᷑: diuersis laqueis uł retib capi-¬
ant᷑. Isti tales ñ solũ ꝓ se s etiã ꝓ aliis qͥb exẽplũ malȩ cõ¬
uersatioinis dde bono humilitatis et obedientie reuocauerĩt:
rationẽ sunt i die iudicii reddituri. Antiquus enĩ hostis
qui bonis sẽꝑ inuidere consueuit: pͥmũ seruos uł ancillas
dei. qͦs tepidos ac negligentes ẽẽ cognouerit. ꝑsuadet otio¬
sis fabulis occupari: murmurando uł detrahendo ad
contumatrã ꝓuocare. et ad audiendã lectionẽ tardissimos
redere: ut cũ in eoꝵ cordib uelut callũ. et ut ita dixe¬

Expanded text:
patientiae clauserit, ignem compunctionis et flammam verae chapatientiae clauserit, ignem compunctionis et flammam verae charitatis exstinxerit, et de solo religionis hagloriari, sicut jam dixi, ad aliorum perditionem, velut indices eos in exemplum proponit ac praeparat, ut dum illos simplices quique et minus solliciti imitantur, diversis laqueis vel retibus capiantur. Isti tales non solum pro se, sed etiam pro aliis, quos per exemplum malae conversationis de bono humilitatis et obedientiae revocaverint, rationem sunt in die judicii reddituri. Antiquus enim hostis, qui bonis semper invidere consuevit, primum servos vel ancillas Dei, quos tepidos ac negligentes esse cognoverit, persuadet otiosis fabulis occupari, murmurando vel detrahendo ad contumaciam provocare, et ad audiendam lectionem tardissimos reddere, ut cum in eorum cordibus velut callum et, ut ita dixe
Abbreviated transcription (Latin):
tificii ac multiformis ingenii: aĩas quas semel ꝑsuasione
neqͥssima desides ac tepiclas uł negligentes effecerit. etiã in
alioꝵ subuersione eas sibi seruire cõpellit: de qͥb scͥptũ est.
Utinã calidus ẽẽs aut frigidus. nunc autẽ qͥa tepidus es: in ci.¬
piã te euomere ex ore meo. Tales enĩ aĩas ad inobelientiã ł
suꝑbiã p̃paratas. diabolus om̃i lumine ueritatis et carita¬
tis excecat. et quasi uenator robustissimꝰ. et auceps callidifsimꝰ.
uelut indices sibi ad capiendas si potest etiã sc̃as aĩas cap¬
tat ac p̃parat. Qͦ mͦ aucupes facere solent. qͥ colũbas quas pͥ¬
us cȩꝑuit excecant. et surdas faciunt: ut cũ ad illas reliqu
colũbs cõuenerint. p̃paratis retib capiant᷑. ita etiã hostis
antiquus de tepidis clericis. et negligentib monachis. uł
desidiosis uirginib gxercere cõsueuit. ut cũ in eis oculos

Expanded text:
tificii ac multiformis ingenii, animas quas semel, persuasione tificii ac multiformis ingenii, animas quas semel, persuasione nequissima, desides ac tepidas vel negligentes effecerit, etiam in aliorum subversione eas sibi servire compellit, de quibus scriptum est: Utinam calidus esses aut frigidus! nunc autem, quia tepidus es, incipiam te evomere ex ore meo . Tales enim animas ad inobedientiam vel superbiam praeparatas diabolus omni lumine veritatis et charitatis excaecat, et quasi venator robustissimus et callidissimus auceps velut illices sibi ad capiendas, si potest, etiam sanctas animas aptat ac praeparat; quomodo aucupes facere solent, qui columbas quas primum ceperint excaecant et surdas faciunt; ut dum ad illas reliquae columbae conveniunt, praeparatis retibus capiantur. Ita etiam hostis antiquus de tepidis clericis, et de negligentibus monachis, vel desidiosis virginibus exercere consuevit: et cum in eis oculos
Abbreviated transcription (Latin):
tantis et ꝓ tantis ad p̃mia ęt̾na ꝑueniet. E contia qui exẽ¬
plũ malȩ uitȩ et ꝑuersȩ actionis ostenderit: quantoscũq
suis malis morib ad iniqua oꝑa ꝓuocauerit. cũ tantis et
ꝓ tantis ꝑpetua supplicia sustinebit. Nos uͦ ñ solũ exẽplũ ma¬
lȩ utuendi cet̾is ñ p̃beamꝰ. s etiã sc̃a et salubri ãmonitiõe
ad humilitatẽ. et caritatẽ. uł obedientiã uigiter ꝓ uocemꝰ.
Nõ simꝰ de illis qui irascentib uł furentib quib cũq fr̃ib
aut sororib malis consiliis solent pabulũ suꝑbiȩ ministrare:
dicentes qđ ñ debeant tanto tẽpore abiecta se humilitate
deicere. Non simꝰ de talib qͥ ꝑ amarissimas linguas ñ solũ
nolunt uulnetata curare. s etiã quȩ sana st̃ uulnerare con¬
tendunt: qͥ murmurando. detrahendo. ꝑ in obedientiã uł
iacundiã non xp̃o serture: s consuer̃t diaholo militare.
Astutꝰ enĩ et crudelis hostis diabolus calliditate ueteris ar¬

Expanded text:
tis et pro tantis ad praemia aeterna perveniet. Et econtra qui exemplum malae vitae et perversae actionis ostenderit; quantascumque suis malis moribus ad opera iniqua provocaverit, cum tantis et pro tantis perpetua supplicia sustinebit. Nos vero non solum exemplum male vivendi caeteris non praebeamus, sed etiam sancta et salubri admonitione ad huNon simus de illis qui irascentibus vel furentibus quibuscunque fratribus aut sororibus malis consiliis solent pabulum superbiae ministrare dicentes, quod non debeant tanto tempore abjecta se humilitate dejicere. Non simus de talibus qui per amarissimas linguas, non solum nolunt vulnerata curare, sed etiam quae sana sunt vulnerare contendunt: qui murmurando, detrahendo, per inobedientiam vel iracundiam non Christo servire, sed consueverunt diabolo militare. Astutus enim et crudelis hostis diabolus, calliditate veteris ar
Abbreviated transcription (Latin):
cura. sine cotidiano timore et tremore diẽ nr̃m ñ deb̾e¬
transigere. Qͥs transiens suꝑ alicuꝰ ꝓfundi fluminis
partissimi pontis angustias. etiã si maiorẽ parcẽ in of¬
fenso transierit pede. iã iã ꝑicłm euasisse se credat. cũ in
ultimi pontis spacio. si paululũ titubauerit. casũ quẽ
in medio fpacio timebat ĩ currit: Sic nos etiã si mag
ã p̃sumamꝰ. cũ adhuc ꝑicłm pars extrema minet᷑. Qͥs in
acie positus. ante finẽ certaminis. aut ante uictoriȩ securi¬
tait̃ arma deponat : Nemo gͦ securũ debere se ẽẽ uiddi¬
net. ante quã ad finẽ felici cõsumatione ꝑueniat: nec hoc
nob sufficete putemꝰ ad plenã salutẽ. qđ inter seruos dei

Expanded text:
cura, sine quotidiano timore et tremore diem nostrum transigecura, sine quotidiano timore et tremore diem nostrum transigere debere! Quis transiens super alicujus profunda fluminis per arctissimi pontis angustius, etiamsi majorem partem inoffenso transmiserit pede, jam periculum evasisse se credat, cum in ultimi pontis spatio, si paululum titubaverit casum quem in medio spatio timebat incurrit? Sic nos etiamsi magnam praesumamus, cum adhuc periculum pars extrema minetur. Quis in acie positus, ante finem certaminis, aut ante victoriae securitatem arma deponat? Nemo ergo securum debere esse se judicet, antequam ad finem felici consummatione perveniat. Nec hoc nobis sufficere putemus ad plenam salutem, quod inter servos Dei
Abbreviated transcription (Latin):
mꝰ: qͥa qui nouit remunerate merita. nouit punire delic¬
ta. Salubrima gͦ ẽ ac multũ necessaria futuri iudicii recor¬
datio: et p̃t̾itoꝵ cõmemoratio uł deploratio delictoꝵ. Qͦa
si qͥs ẽ qͥ sibi de p̃teritis illese uitȩ meritis blandrat᷑. et adhls
exitus uitȩ de qua dicit᷑. ne laudaueris hõiem in uita
de futuro inuenlat qͦd timeat. Nemo gͦ de p̃teritis secu¬
rus sit: tanti laquei obiecti st̃ aute pedes aĩȩ nr̃e. tã inui¬
meri hostes obseruant et custodiunt iter nr̃m. tante fo¬
ues. et tante p̃ruptȩ. tantȩ rerũ difficultates interiaceant
inter nos et finẽ nr̃m. Uia ipsa quȩ ꝑ se arta et ardua
ẽ: tantis sp̃ualiũ latronũ insidiis obsessa ẽ. tantos nos
scopulos tantosq fluctus transire uecesse est: ut ignorem¬
qͣd eueniat ante quã hancorã lato in litore collocemꝰ.
Et tam̃ nos de p̃teritis debere ẽẽ securos. et sine cotidiana

Expanded text:
mus. Quia qui novit remunerare merita, novit punire delicmus. Quia qui novit remunerare merita, novit punire delicta. Saluberrima ergo est, ac multum necessaria futuri judicii recordatio, praeteritorum commemoratio, vel deploratio delictorum. Quod si quis est qui sibi de praeteritis illaesae vitae meritis blandiatur, et adhuc exitus vitae, de qua dicitur: Ne laudaveris hominem in vita de futuro inveniet habere quod timeat. Nemo ergo de praeteritis securus sit. Tanti laquei objecti sunt ante pedes animae nostrae, tam innumeri hostes observant et custodiunt iter nostrum, tantae foveae et tanta praerupta, tantae rerum difficultates interjacent inter nos et finem nostrum; via ipsa, quae per se arcta atque ardua est, tantis spiritalium latronum insidiis obsidetur, tantos nos scopulos tantosque fluctus transire necesse est et videre, antequam anchoram optato in littore collocemus, et putamus nos de praeteritis debere esse securos, et sine quotidiana
Abbreviated transcription (Latin):
dis. Tota incũbendus ẽ sp̃s cõpunctione. ut uetusta mala
tãquã sagittȩ quȩdã de cõscientiȩ iuscerib euellantur.
Non sufficit suminis labiis dicere peccaui: parce et remite.
Et saul dicebat. peccaui: s ñ obtinuit illã ueniã quã dauid
una penitentiȩ uoce ꝓmeruit. Et hoc quare: qͥa cõfessionẽ
illã nudã magis quam ueri gemitꝰ indicãt expͥmebat: qͥa
ñ cõpensabat᷑ cũ magnitudine criminis legis. humiliatio
supplicantis. Non leui agendũ ẽ contritione. ut debita illa
redinant᷑. qͥb mors gt̾na debetur. nec transitoria opꝰ ẽ sa
culpas: respiciamꝰ ad pęnas. Quantũ eĩ nunc patiens ẽ
ds̃ nr̃ in sustinendis delictis nr̃is: tã seuerꝰ crit in discu¬
tiendis actib nr̃is. Et sic̃ inestimabiles patauit ĩꝓbis pęnas.
ita inenarrabilẽ iustis cõlaturꝰ ẽ głam. Ergo supplicioꝵ

Expanded text:
dis. Tota incumbendum est spiritus compunctione, ut vetusta mala dis. Tota incumbendum est spiritus compunctione, ut vetusta mala tanquam sagittae quaedam de conscientiae visceribus evellantur. Non sufficit summis labiis dicere: Peccavi, parce et remitte. Et Saul dicebat, Peccavi; sed non obtinuit illam veniam quam David una poenitentiae voce promeruit . Et hoc quare? Quia confessionem illam nudam magis quam veri gemitus exprimebat; quia non compensabatur cum magnitudine criminis levis humiliatio  forte lenis insolentia supplicantis. Non levi agendum est contritione, ut debita illa redimantur, quibus mors aeterna debetur; nec transitoria opus est sculpas, respiciamus ad poenas. Quantum enim nunc patiens est Deus noster in sustinendis delictis nostris, tantum severus erit in discutiendis actibus nostris; et sicut inaestimabilem paravit improbis poenam, ita inenarrabilem justis collaturus est gloriam. Ergo suppliciorum
Abbreviated transcription (Latin):
uersionis uom̃ ad hoc asfũpserit: ut grauius sub sacra ꝓfessio¬
ne delinqueret. Aliqͣnti sufficere nob̾ putamꝰ. qd̾ secretum
istud cõscendimꝰ. qd̾ locũ habitũq cognouimꝰ. qd̾ hic aliqͥn.¬
tũ tẽporis duximꝰ. spẽ omnẽ in annoꝵ numerũ collocanteᷤ.¬
de sic ꝑnitiosa nosmet ipsos ꝑsuasione fallentes. putamꝰ q̃
mala nr̃a spacio tẽporis euanuerĩt. et qͥa illa nos obliti
sumꝰ. credimꝰ q̃ de memoria diuinȩ seueritatis lapsa sint:
s ñ ita ẽ. O m̃ia apud illũ reposita atq signata sunt.
Audiamꝰ qͥd dic̃ ille qͥ cũ ipso diabolo manu ad manũ fin¬
gulari certamine dimicat beatꝰ iob: signasti quasi in
mitti posse illata semel crimina. et ꝓfundo uulnere in
aĩȩ ĩpressa uiscerib. Multũ opꝰ ẽ fletus. multꝰ gemitus.
multȩ cõtritiones corporis. ad sanandos ipsos dolores cor¬

Expanded text:
versationis nomen ad hoc assumpserit, ut gravius sub sacra professioversationis nomen ad hoc assumpserit, ut gravius sub sacra professione delinqueret. Aliquanti sufficere nobis putamus, quod ad secretum istud conscendimus, quod locum habitumque mutavimus, quod hic aliquantulum teac sic perniciosa nosmetipsos persuasione fallentes, putamus mala nostra spatio temporis evanuerint. Et quia illa nos obliti sumus, credimus quod de memoria divinae severitatis lapsae sint; sed non ita est. Omnia apud illum reposita  collecta  atque signata sunt. Audiamus quid dicit ille qui cum ipso diabolo manu ad manum singulari certamine dimicat B. Job: Signasti quasi in mitti posse admissa semel crimina, et profundo vulnere in animae impressa visceribus. Multum opus est fletus, multus gemitus, multae contritiones corporis ad sanandos ipsos dolores cor
Abbreviated transcription (Latin):
bet enĩ hoc infelix cõsuetudo peccandi: ut qͦntũ ãplius unus¬
qͥsq peccauerit. tantũ minꝰ peccata ipsa intelligat. et tantũ
ci plus peccare delestat: et ueniet illud qd̾ ꝓpħa peccatorib
clamat. ñ ẽ ds̃ in cõspectu eiꝰ auferunt᷑ iudicia tua a facie eꝰ.
tenĩ quando subripit peccandi delectatio: statĩ fut᷑i uidicii
diẽ abscondit obliuio. E contrario autẽ quantũ qͥsq sollicitior
circa se fuerit. tantũ plus inetuit: sic̃ ait scͥptura. sapiens
tundo declinat a malo. Sapiens gͦ sẽꝑ in cõpũctionẽ. sẽꝑ in
metu ẽ: et ut de p̾t̾itis suspirat malis. ita de fut̾is ꝑtcłis ꝑ¬
iugili sollicitudine cõtremiscit. Qͥ de p̃t̾itis anxus ẽ: et secũ
cogitat ac reuoluit. ne forte parũ defluxerĩt p̃terita. ne for¬
te nondũ satisfecerit ꝓ innumerabilib debitis suis. ne forte

Expanded text:
bet enim hoc infelix consuetudo peccandi, ut quanto amplius unusbet enim hoc infelix consuetudo peccandi, ut quanto amplius unusquisque peccaverit, tanto minus peccata ipsa intelligat; et tanto eam plus peccare delectet, et veniat illud quod propheta peccatoribus Dominus in conspectu ejus, auferuntur judicia tua a facie ipsius ; etenim quando subrepit peccandi delectatio, statim futuri judicii diem abscondit oblivio. Econtrario autem quanto quisque sollicitior circa se fuerit, tanto plus metuit, sicut ait Scriptura: Sapiens timendo declinat a malo . Sapiens ergo semper in compunctione et semper in metu est: et, ut de praeteritis suspirat malis, ita de futuris periculis pervigili sollicitudine contremiscit, qui de praeteritis anxius est, id secum cogitat ac revolvit, ne forte parum defleverit praeterita; ne forte nondum satisfecerit pro innumeris debitis suis; ne forte
Abbreviated transcription (Latin):
partẽ p̃mii possidemꝰ. Et plane magnꝰ uitȩ fructus ẽ scłm
potiusse despicere: et deo seruire cȩpisse. E uasisse uicioꝵ in¬
felicissimũ an̾atũ. et fugisse gulȩ atq lixuris fetidissimã
seruitutẽ. Qͥ d gͦ iͥam magua pars p̃mii ẽ. nichil cõmune
lerib ñ admisceri. et cũ iunocentia diẽ transagere. beatȩ ca¬
stitatis oꝑã dare. gloriose pauꝑtatis sufficientiã cũ timore
dñi possic̾e: De qua loqͥt᷑ sapientia. Melior ẽ exigua por¬
tio cũ timore dũi: quã thesauri magui sine timore eiꝰ. Intel¬
ligamꝰ itaq quantũ nob̾ dñs pia uocatione contulerit. Nu¬
meremꝰ si possumꝰ ex illo tẽpore ex qͦ hic cõuersari uidem. qͥn¬
ta peccata lucrifecerimꝰ de quantis fraudib. de qutis adul¬
teriis. rapinis. ꝑuiriis. sacrilegus nos dñs libauit: et tunc
uidebimꝰ quantũ etiã de p̃sentib beneficiis dño debeamꝰ. Si¬
cotidianis cõfoderem᷑ uulnerib. ita ut nec sentire possimꝰ: ha¬

Expanded text:
partem praemii possidemus. Et plane magnus vitae fructus est, saeculum potuisse despicere et Deo servire coepisse; evasisse vitiorum infelicissimum dominatum, et fugisse gulae atque luxuriae foedissimam servitutem. Quid ergo? non jam magna pars praemii est, nihil commune leribus non admisceri, et cum innocentia diem transigere, beatae castitati operam dare, gloriosae paupertatis sufficientiam cum timore Domini possidere? De qua loquitur Sapientia: Melior est exigua portio cum timore Domini, quam thesauri magni sine timore ejus . Intelligamus itaque quantum nobis Dominus pia vocatione contulerit. Numeremus, si possumus, ex illo tempore ex quo hic conversari videmur, quanta peccata lucrifecerimus, de quantis fraudibus, de quantis adulteriis, rapinis, perjuriis, sacrilegiis, nos Dominus liberaverit; et tunc videbimus quantum etiam de praesentibus beneficiis Dquotidianis confoderemus vulneribus, ita ut nec sentire possemus. Ha
Abbreviated transcription (Latin):
stũq discrim̃ excluse a natura uiuentiũ tenebrs ext̾io¬
res: dura separatio a dulci intuitu sc̃oꝵ. et a socictati
oentiũ. et collegiũ triste miseroꝵ. et ante beatã patriã
et̾nũ tet̾rime mortis exiliũ. quã lugubre erit hõi dm̃ ui¬
dere et ꝑdere: ante creatoris sui ꝑire conspeftũ. Et ideo fr̃s¬
colentes. ita cũ dei adiutorio indefesso studio laboremꝰ. ut qđ

Expanded text:
stumque discrimen exclusae a natura viventium tenebrae exteriostumque discrimen exclusae a natura viventium tenebrae exteriores, dura separatio a dulci intuitu sanctorum, et a societgentium, collegium triste miserorum, et a beata patria aeternum teterrimae noctis exsilium? Quam lugubre erit homini Deum videre, et perdere, et ante pretii sui perire conspectum! Et ideo, chariscolentes, ita cum Dei adjutorio indefesso studio laboremus, ut quod
Abbreviated transcription (Latin):
clausq cõfixũ ẽ. Prima enĩ erit in reos intoleranda sen¬
tentia reuerendarũ p̃sentia eicatricũ. Qͥ d gͥ illo tẽpore
facturi sumꝰ. qñ contra illiꝰ crucitixi dñi liuorẽ notę pec
catoꝵ nr̃oꝵ et macłȩ libidinũ ꝓferent᷑ : Aut qͦ putas
uultii respiciet redẽptio nr̃a ꝑditionẽ nr̃am: Tantũ gra¬
uiora er̃t humana delicta: qͣntũ maiora se ostenderint
diuina beneficia. Uerendũ ẽ enĩ ne illã uocẽ resurrectio¬
nis p̃ciose crucis uestigia ꝓtestantẽ. etiã in iudicio suo ad¬
uasa iniqͥtatis ꝓlaturus sit. Infer digitũ tuũ huc et iude
manꝰ meas. et affer manũ tuã. et mitte in latꝰ meũ: et ag¬
nosce que ꝓ te ĩpio pietas humana ꝑpessa sit. Illa utiq
clauoꝵ signa bonis salutaria. malis t̾ribilia: que usq
positũ inter uiuos ac mortuos expauescendũ chaos. ua¬

Expanded text:
clavisque confixum est. Prima enim erit in reos intoleranda senclavisque confixum est. Prima enim erit in reos intoleranda sententia reverendarum praesentia cicatricum. Quid igitur illo tempore facturi sumus, quando contra illos crucifixi Domini livores notae pecorum ac maculae libidinum proferentur? Aut quo putas vultu respiciet redemptio nostra perditionem nostram? Tanto graviora erunt humana delicta, quanto majora se ostenderunt divina beneficia. Verendum est autem ne illam vocem resurrectionis pretiosa crucis vestigia vasa iniquitatis prolaturus sit: Infer digitum tuum huc, et vide manus meas, et affer manum tuam, et mitte in latus meum , et agnosce quae pro te impio pietas divina perpessa sit. Illa utique clavorum signa bonis salutaria, malis terribilia, quae usque rpositum inter vivos ac mortuos expavescendum chaos, va
Abbreviated transcription (Latin):
circa uineã extirpet aut colat. et uineã ipsam desertã et
incultã dimittat: ut spinas ac tribulos germinet. quȩ
insistente cultore iocundissimos ex se fructus potuisiet ꝓ¬
ꝑ abstinentiã uitioꝵ fuerit sociatũ. Qͥd enĩ uiuat si sit qͥs¬
piã corpore castꝰ. et mente pollutꝰ : Quẽ malitia deprauat.
quẽ furor iracundiȩ fascib eragitat. quẽ iuꝑbia om̃i gr̃a¬
dei expoliat. quẽ m̃daciis uł maledictis lingua cõmacłat:
Nonne ipse se fallit. noune ipse se irridet ac decipit. si cre¬
dat se sine reliqͥs uirtutib suis ieiuniis ac uigiliis sc̃ifican¬
dũ: Et idcirto dilectissimi. ita corpꝰ exerteamꝰ ieuniis.
ut mtẽ purgemꝰ a uiciis. Cogitemꝰ illius udicis incessan¬
ter aduentũ. qͥ utinã sic nos paratos inueniat. qm ne¬
in illo utiq corpore qͦd ꝓ nr̃a salute susceptũ. ꝓ nr̃a abso¬
lutione dicit natũ. et ꝓ nr̃oꝵ uulnerũ medicina. lancea

Expanded text:
circa vineam exstirpet et colat, vineam ipsam desertam atque circa vineam exstirpet et colat, vineam ipsam desertam atque incultam derelinquat, ut spinas ainsistente cultore jucundissimos ex se fructus potuisset proper abstinentiam vitiorum fuerit sociatum. Quid enim juvat, si sit quispiam corpore castus, et mente pollutus, quem malitia depravat, quem furor iracundiae facibus exagitat, quem superbia omni graDei exspoliat, quem mendaciis vel maledictis lingua commaculat? Nonne ipse se fallit; nonne ipse se irridet ac decipit, si credat se sine reliquis virtutibus, suis jejuniis ac vigiliis sanctificandum? Et idcirco, dilectissimi, ita corpus exerceamus jejuniis, ut mentem purgemus a vitiis. Cogitemus illius judicis incessanter adventum, qui utinam sic nos paratos inveniat, quomodo nein illo utique corpore quod pro nostra salute susceptum, pro nostra absolutione damnatum et pro nostrorum vulnerum medicina lancea
Abbreviated transcription (Latin):
funꝰ atq umbia euanescit. et uelut stups fauilla in nichi-¬
lũ redigetur : O quanti et quã diuit᷑ui labores nr̃i subito
ꝑeunt. et quanta bona frequent̃ iã adqͥsita ac reposita de
mani rapiunt᷑. dũ id quȩrere studumꝰ: qđ aut agere aut
custodire negligimꝰ. Quappt̃ gratis nob̃ de corporis cruce
et pectoris afflictione blandunur. si ext̾ior homo nr̃ sc̃is la-¬
borib exercet᷑. et passionib ñ curatur int̾ior. Sic ẽ qͦmͦ si
aliqͥs statuã faciat a foris aureã. uł qͦmͦ si domꝰ magnifica
arte constructa. a foris pulcherrimis colorib depicta uideat᷑:
et ab uitꝰ serpentib et scorpionib plena sit. Qͥd ꝓclest qd̾
affugiꝰ corp tuũ. quando nichil ꝓficit cor tuũ: Ualde du¬
ia et nimis dolenda conditio ẽ. om̃i intentione studiũ la¬
boris ĩpendere: et fructũ ñ reciꝑe post laborẽ. Ieuinate. uigi¬
lare. et mores ñ corrigere. sic ẽ qͦmͦ si aliqͥs extra uineã aut̃

Expanded text:
fumus atque umbra evanescit, et velut stupae favilla in nihilum redigitur? O quanti, et quam diuturni labores nostri subito pereunt, et quanta bona frequenter, jam acquisita ac reposita, de manu rapiuntur, dum id quod quaerere studuimus, aut augere, aut custodire negligimus! Quapropter gratis nobis de corporis cruce, et pectoris afflictione blandimur, si exterior homo noster sanctis laboribus exercetur, et passionibus non curatur interior. Sic est, quomodo si aliquis statuam faciat a foris auream, vel quomodo si domus magnifica arte constructa, a foris pulcherrimis coloribus depicta videatur, et ab intus serpentibus et scorpionibus plena sit. Quid prodest quod affligis corpus tuum, quando nihil proficit cor tuum? Valde dura et nimis dolenda conditio est, omni intentione studium laboris impendere, et fructum non recipere post laborem; jejunare et vigilare, et mores non corrigere: sic est quomodo si aliquis extra vineam aut
Abbreviated transcription (Latin):
Ita ut qui putabamꝰ nos p̃cib nr̃is scło ipsi succurrere. pene
necesse sit. ut uideamꝰ nos magis scłi int̾cessionib indigere.
Dubiũ qͥppe ñ ẽ qd̾ illa aĩa que concupiscentia scłariũ uo

Expanded text:
Ita ut qui putabamus nos precibus nostris saeculo ipsi succurrere, pene Ita ut qui putabamus nos precibus nostris saeculo ipsi succurrere, pene necesse sit ut videamus nos magis saeculi intercessionibus indigere. Dubium quippe non est quod illa anima quae concupiscentia per co
Abbreviated transcription (Latin):
A qd peiꝰ ẽ facilius illos inuenimus. qͥ ea quȩ st̃ det̾iora.
quã qͥ meliora sestent᷑. P rona enĩ ẽ ad imitationẽ mali
humana fragilitas. Quaꝓpt̾ ñ nob̃ sufficere credimꝰ. qd̾
nob negligentias nr̃as ꝓfessio assũpta condẽpuat: quia se¬
cundũ scͥpture fidẽ qͥb multũ cõmittit᷑: multũ necesse ẽ
repetatur ab eis. O quantis ꝓderit. et qͣntis econtrar lo
oberit loci huiꝰ oportunitas. et cõgruȩ habitatiõis occasio.
Non enĩ in hoc loco bene uixisse laudandũ ẽ: s in hoc lo¬
co bene fecisse. Rursum aspice. nũqͥd nob̾ abitationis huiꝰ
secretũ aliqͥd ꝓdest. qñ tyrannico dñatu malitia in no¬
bis regnat: qñ ira suꝑ equitat: Quando maiorẽ nobis
metũ humanus oculus quã diuinus indicit: qũ lauda¬
biles heremitas extra mundũ uos ẽẽ credimꝰ. et ꝑ diuer¬
sarũ passionũ uitia. mundũ intra nos inclusũ tenemꝰs

Expanded text:
ilius invenimus, et ea quae sunt deteriora ilius invenimus, et ea quae sunt deteriora quam quae meliora sectamur. Prona enim est ad imitationem mali humana fragilitas. Quapropter non nobis sufficere credamus, quod  assumpta condemnat. Quia secundum Scripturae fidem, quibus multum committitur, multum necesse est ut repetatur ab eis. O quantis proderit, et quantis econtrario oberit, loci hujus opportunitas et congruae habitationis occasio! Non enim in hoc loco bene dixisse laudandum est, sed in hoc loco bene fecisse. Rursum aspice, nunquid nobis habitationis hujus secretum aliquid prodest, quando tyrannico dominatu malitia in nobis regnat? quando ira superequitat? quando majorem nobis metum humanus oculus quam divinus inducit? quando laudabilis vitae extra mundum nos esse credimus et per diversarum passionum vitia mundum intra nos inclusum tenemus?
Abbreviated transcription (Latin):
icut a nob̾ dñs ꝓ siscepti officii necessitate loquendi de¬
poscit officiũ: ita a uob̾ fr̃s km̃i audiendi reqͥrit affec¬
tum. Ita inquã caritati ur̃ȩ expedit his que ꝓ salute ur̃a
dicimus hobedire: sic̃ nob̾ ĩminet ñ tacere. Nã si nos offen¬
sam metuimꝰ de silentio. quantomagis uos debetis expa¬
uescere de contẽptii: Si inquã nob̾ gͥrande ꝑicłm ẽ aliena
peccata ñ arguere. quanto ꝑicłosius ẽ ꝓpͥa nolle corrigere:
dilectissimi et nos uideamꝰ uocationẽ nt̃am. Non enĩ satis
ꝓdest qđ̃ istũ locũ expetiuimus: si tales sumꝰ. quales in hoc¬
scło ẽẽ potiumꝰ. Si enim bene ꝑspicimꝰ. ñ solũ ista sollicitu
do ad ꝑfectionis necessitatẽ. s etiã ipsa cõgregationis mul¬
tare: ita ꝑicłosum atq ꝑnitiosũ ẽ negligentiꝰ agendo mul.¬
toꝵ fidẽ frangere. multoꝵq aĩas deptauare. Sic̃ in quã
fructuosũ ẽ in medio multoꝵ positũ ꝓbabilit̾ uiuere: ita

Expanded text:
icut a nobis Dominus, pro suscepti officii necessitate loquendi deposcit officium, ita a vobis, charissimi, audiendi requirit affectum. Ita inquam charitati vestrae expedit, his quae pro salute vestra dicimus obedire, sicut nobis imminet non tacere. Nam si nos offensam metuimus de silentio, quanto magis vos eam debetis expavescere de contemptu? Si, inquam, nobis grande periculum est, aliena peccata non arguere, quanto periculosius est propria nolle corrigere? es . Quapropter, dilectissimi, et nos videamus vocationem nostram. Non enim satis prodest, quod istum locum expetivimus, si tales sumus quales in saeculo esse potuimus. Si enim bene perspicimus, non solum ista sollicitudo nos ad perfectionis necessitatem, sed etiam ipsa congregationis multare, ita periculosum atque perniciosum est negligentius agendo multorum fidem frangere, multorumque animas depravare. Sicut, inquam, fructuosum est in medio multorum positum, probabiliter vivere, ita
Abbreviated transcription (Latin):
mo uiuere. sũma cãpuatio est. Qͥd ꝓdest si locus qͥetꝰ tan¬
tũ corporaliter teneatur. et inqͥetudo in corde seruetur:
Qd inquã ꝓdest si in habitatione silentiũ sit. et in habitatorib
uitioꝵ sit tumultꝰ. et conluctatio passionũ: Di exteriora
nr̃a serenitas teneat. et int̾iora tẽpestas : Non enĩ ideo ad¬
securitatẽ. s ad pugnã hic uenimꝰ: ad agonẽ ꝓcessimꝰ. ad exer¬
cenda cũ uiciis bella ꝓperauimꝰ. ut linguȩ gladiũ retundamꝰ.

Expanded text:
 vivere, summa damnatio est. Quid enim prodest si locus quietus tantum corporaliter teneatur, et inquietudo in corde versetur? Quid, inquam, prodest si in habitatione silentium sit, et in habitatoribus vitiorum sit tumultus, et conluctatio passionum, si exteriora nostra serenitas teneat, et interiora tesecuritatem, sed ad pugnam huc venimus, ad agonem processimus, ad exercenda cum vitiis bella properavimus, ut li
Abbreviated transcription (Latin):
lũ suũ: ita et sacerdotes duob uberib ueteris scilicet et noui
testam̃ti debent pascere popłm xp̃ianũ. C onfiderate tam̃
fr̃s et uidete. quia carnales uaccȩ. non solum ipsȩ ad suos ui¬
tulos uenunt. s etiã uituli sui eis obuiã curr̃t: et ita ube¬

Expanded text:
lum suum; ita et sacerdotes duobus uberibus, Veteris scilicet et Novi lum suum; ita et sacerdotes duobus uberibus, Veteris scilicet et Novi Testamenti, debent pascere populum christianum. Considerate tamen, fratres, et videte quia istae carnales vaccae non solum ipsae ad suos vitulos veniunt, sed etiam sui
Abbreviated transcription (Latin):
dedisti pecuniã meã : Pecunia dilectissimi ñ aliud in¬
telligitur. nͥ id qͦd in ȩccła p̾dicatur. Nũmularii qui
piatis. qͦmͦ si corpori ur̃o cotidianꝰ uictus substantię fubtra¬
hatur. Non enim apud nos maior debet esse corporis fames.
quã animȩ. Nã quantũ animã digniorẽ nouimus: tantũ
de eiꝰ uictii maiorẽ sollicitudinẽ habete debemꝰ. Si enĩ caro¬
citur cibo isto terteno: sic et aĩa pascitur dei uerbo. Et ideo
tate pigritiã nr̃am: et qđ uob̾ ex uite debetur exigite. Dacer¬
discurrt. uineta et oliueta cirtueunt. ut de pastis erbis ac fron¬
assidue legendo. uerbi dei debent flores decerꝑe. ex qͥb sp̃ua¬
lis laftis filiis suis ualeant cibũ ministrare. ut possint partẽ
habe cũ apło paulo qͥ air̃. lac uob̾ potũ decli. ñ escã. Non
incõgrue fr̃s km̃i. sacerdotes uaccarũ similitudinẽ habere¬
uidentur. Sic̃ enĩ uacca duo ubera habet ex qͥb nutriat uitu¬

Expanded text:
eam nummulariis? Pecunia, dilectissimi, non aliud intelligitur, nisi id quod in ecclesia praedicatur. Nummularii qui pite, quomodo si corpori vestro quotidiani victus substantia subtrahatur. Non enim apud nos major debet esse corporis fames quam animae. Nam quantum animam digniorem esse novimus, tantum de ejus victu majorem sollicitudinem habecitur cibo isto terreno; sic et anima pascitur Dei verbo. Et ideo tate pigritiam nostram, et quod vobis jure debetur exigite. 4. Sacerdiscurrunt, vineta et oliveta circumeunt, unde pastis herbis ac fronassidue legendo verbum Dei, debent flores decerpere, ex quibus spirituale lac valeant filiis ministrare; ut possint partem habere cum apostolo Paulo, qui dixit, Lac vobis potum dedi, non escam . Non incongrue, frvidentur. Sicut enim vacca duo ubera habet, ex quibus nutriat vitu
Abbreviated transcription (Latin):
qͥ bene nouit quã graue pondꝰ ĩmineat ceruicib sacer¬
dotũ: intelligit qd̃ qͦtiens assidue uerbũ dñi p̃dicamꝰ.
reddimꝰ qͦd debemus. Testificatur enĩ sacerdotib sp̃s sc̃s
ꝑ.ꝓpħam: clama ne cesses. Non dix̃ clama post multos di¬
es. s clama ne cesses. quasi tuba exalta uocẽ tuã. et annun¬
tia popło meo scelera eoꝵ. Et it̾ũ. Di ñ annuntiaueris

Expanded text:
Sed qui bene novit quam grave pondus immineat cervicibus sacerdotum, intelligit quod quamvis reddimus quam debemus. Testificatur enim sacerdotibus Spiritus sanctus per prophetam, Clama, ne cesses: non dicit, Clama post multos dies; sed, Clama, ne cesses; quasi tuba exalta vocem tuam, et annuntia populo meo peccata eorum . Et
Abbreviated transcription (Latin):
Peculiarius aut̃ istud ad ꝓfessionẽ nr̃am ꝑtiuet. nichil in hac
uita consolationis reqͥrere. nichilq qͥetis niec recipe uł bona
in uita sua. s honores fugere. subiectione atq abieftione gali¬
ciere. pauꝑtatis studiũ querere. et ñ solũ factiltates. s ecram
ipsas cupiditates de coraib eradicare. Nichil enĩ interdũ rel
necessitatis ẽ ͥ nichil ꝑ auariciã cupe uit tutis. Et idleo htine abi
dentior ẽ in paruis. et plus torquet᷑ in minimis. Et nͥ ex cor:
de toto affectu pauꝑ sis: pauꝑtas ipsa ũ uittꝰ s miseria uidi¬
cauda ẽ. Noueritis itaq fr̃s. uichil ꝓdest si caruẽ nt̃ã ieui¬

Expanded text:
et, nihil in hac vita consolationis requirere, nihil quietis, nec velle recipere bona in vita sua, sed honores fugere, subjectione atque abjectione gaudere, paupertatis studium quaerere, et non solum facultates, sed etiam ipsas cupiditates de cordibus eradicare. Nihil enim habere interdum res necessitatis est, nihil per avaritiam cupere virtutis. Et ideo hunc sibi dentior est in parvis, et plus torquentur in minimis. Et nisi ex toto corde et affectu pauper sis, paupertas ipsa non virtus, sed miseria judicanda est. Noveritis itaque, fratres, nihil prodesse si carne
Abbreviated transcription (Latin):
ni sacerdotes suos uelut sc̃ȩ eccłȩ uerba assidue debent inter¬
rogatione piissima ꝓuocare. ut sibi possint cibũ salutis ad qͥ¬
rere. et uictũ aĩe suȩ necessariũ ꝓuidere. ne forte si et sacerdo¬
tes tardius uoluerint offerre. et popłi nimiis ĩpedim̃tis mun¬
di istuis occupati non dignentur inqͥrere. ĩpleatur illud
qͦd scͥptũ ẽ: inittã inqͥt famẽ in t̾ra. ñ famẽ panis. neq
sitim aquȩ. s audiendi uerbũ dei. Credimꝰ tam̃ de dei mi¬

Expanded text:
ni sacerdotes suos, velut sanctae Ecclesiae ubera, assidua debent interni sacerdotes suos, velut sanctae Ecclesiae ubera, assidua debent interrogatione provocare, ut cibum possint sibi salutis acquirere, et victum animae suae necessarium providere: ne forte si et sacerdotes tardius voluerint offerre, et populi nimiis impedimentis mundi istius occupati dedignentur inquirere, impleatur illud quod scriptum est, Mittam, inquit, famem in terram; non famem panis, neque sitim aqu